ԵԴ1/2683/01/25







ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«27» հոկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

Նախագահող դատավոր՝ Գ.Գասպարյանի

դատական նիստերի քարտուղար՝ Դ․Գրիգորյանի
Մ․Խաչատրյանի

հանրային մեղադրող՝ Ռ․Դոխոյանի

պաշտպան՝ Ն․Ռշտունու

մեղադրյալ՝ Վ․Հ․Մ․Տեր-Դավթյանի


դռնբաց դատական նիստում հատուկ կարգի՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր-Դավթյանի (ծնված 23.10.1999թ-ին՝ Իրաքի Հանրապետությունում, ազգությամբ հայ, Իրաքի Հանրապետության քաղաքացի, ՀՀ-ում կացության իրավունքով, բնակվում է ՀՀ, Արարատի մարզի Մասիս համայնքի Դարակերտ բնակավայրի Հ. Միրզոյան փ., 60 տուն հասցեում, չի աշխատում, չամուսնացած, խնամքին ունի 1 անչափահաս երեխա, նախկինում դատված) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2023 թվականի օգոստոսի 4-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ա․Գևորգյանը կազմել է թիվ 60993523 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը:
2023 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ա․Գևորգյանը կազմել է թիվ 60-0798-23 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը:
2023 թվականի նոյեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ա․Գևորգյանի որոշմամբ թիվ 60993523 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 60-0798-23 քրեական վարույթին։
2025 թվականի հունիսի 30-ին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ռ․Դոխոյանի որոշմամբ Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր-Դավթյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
2025 թվականի հուլիսի 03-ին Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր-Դավթյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը։
2025 թվականի հուլիսի 09-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը։
2025 թվականի հուլիսի 18-ին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ռ․Դոխոյանի որոշմամբ հաստատվել է մեղադրական եզրակացությունը։
2025 թվականի հուլիսի 21-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան և թիվ ԵԴ1/2683/01/25 համարի ներքո մակագրվել, իսկ 2025 թվականի հուլիսի 22-ին հանձնվել է դատավոր Գ.Գասպարյանի աշխատակազմին:
2025 թվականի հուլիսի 22-ին թիվ ԵԴ1/2683/01/25 քրեական գործը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ ստանձնվել է վարույթ և նշանակվել է նախնական դատական լսումներ:
1.1 Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր-Դավթյանը մեղադրվում է «մեղավորությամբ, պատժի սպառնալիքով արգելված այն արարքի կատարում, որպիսի պարագայում վերջինս հանդիսանալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկ ված անձ վա րել է տրանսպորտային տրանսպորտային միջոց, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Այսպես՝ Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր-Դավթյանը տեղեկացված լինելով օրենքով սահմանված կարգով՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180243942 որոշման հիման վրա, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իր իրավունքից 1 տարի ժամկետով 2023 թվականի փետրվարի 06-ից մինչև 2024 թվականի փետրվարի 06-ն ընկած ժամանակահատվածում զրկված լինելու մասին, 2023 թվականի մայիսի 13-ին՝ ժամը 23:44-ին, Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցում վարել է «ԲՄՎ» մակնիշի 98 XX 222 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի համար Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր-Դավթյանի նկատմամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն:
Այսինքն՝ Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր-Դավթյանին մեղսագրվում է պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված արարք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Բացի այդ, Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր-Դավթյանը տեղեկացված լինելով օրենքով սահմանված կարգով՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180243942 որոշման հիման վրա, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իր իրավունքից 1 տարի ժամկետով 2023 թվականի փետրվարի 06-ից մինչև 2024 թվականի փետրվարի 06-ն ընկած ժամանակահատվածում զրկված լինելու մասին, 2023 թվականի մայիսի 14-ին՝ ժամը 18:15- ին, Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայում վարել է «ԲՄՎ» մակնիշի 98 XX 222 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի համար Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր-Դավթյանի նկատմամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն:
Այսինքն՝ Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր-Դավթյանին մեղսագրվում է պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված արարք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Այսպիսով, Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր-Դավթյանին մեղսագրվում է պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված հանցանքների կատարում, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագ):»
2․ Արագացված վարույթ.
Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալ Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր-Դավթյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
Հանրային մեղադրողն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ առարկություն չներկայացրեց:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը համաձայն է մեղադրանքի հետ, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
3․ Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ.
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝
ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության մարմնի կողմից տրված պատժից ազատվելու վերաբերյալ տեղեկանքը։
Հրապարակվեց ՀՀ Արարատի մարզի Մասիսի համայնքապետարանի կողմից տրված տեղեկանքը համաձայն որի ՀՀ, Արարատի մարզի Մասիս համայնքի Դարակերտ բնակավայրի Հ. Միրզոյան փ., 60 տուն հասցեում բնակվում են մեղադրյալի հայրը, մայրը, որդին և երկու քույրերը։
4․Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Առաջադրված մեղադրանքների հետ մեղադրյալ Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր-Դավթյանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված են Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր-Դավթյանին վերագրվող արարքների փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքները, դրանք ճիշտ են որակված և համապատասխանում են երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ։
Հաստատված համարելով մեղադրյալ Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր-Դավթյանի մեղավորությունը երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր-Դավթյանի կատարած հանցագործությունների համար պատասխանատվության և պատժի հարցերին` Դատարանը եկավ հետևյալ եզրահանգման.
Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր-Դավթյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել իրեն մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը, մեկ մանկահասակ երեխա ունենալը։
Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր-Դավթյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Կատարած արարքի համար մեղադրյալ Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր-Դավթյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործությունների բնույթը, եղանակն ու նպատակը, դիտավորության իրականացման աստիճանը, մեղադրյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա նշանակվող պատժի ազդեցությունը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։ …»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ»։
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը (…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
Դատարանը, հաշվի առնելով Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր-Դավթյանի կատարած արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը գտնում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար նրա նկատմամբ երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքները կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով։
Միաժամանակ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալի հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում ստացված եկամտի վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն, ուստի Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ տուգանք պատժատեսակի չափը հաշվարկելիս որպես ելակետ պետք է ընդունել նրա կողմից հանցանքները կատարելու պահին գործող Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի չափը, այսինքն՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամը, որպիսի պայմաններում Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր-Դավթյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակվելիք պատժաչափը յուրաքանչյուր արարքի համար կազմում է 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:
2. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 5 տարին:
3. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն միջին ծանրության կամ միջին և ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ կամ անզգուշությամբ կատարված ծանր հանցանքներ, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 10 տարին:
4. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է դիտավորությամբ կատարված ծանր հանցանք, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 15 տարին:»
Դատարանն առաջնորդվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի դրույթներով գտնում է, որ Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր-Դավթյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները պետք է լրիվ գումարել, և մեղադրյալի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք 750․000 (յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
5. Անդրադառնալով տուգանքի ձևով նշանակված պատժների կատարման կարգին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝
«Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ (...)»:
Վերոհիշյալի լույսի ներքո նկատի ունենալով մեղադրյալի գույքային դրությունը, Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է մեղադրյալին թույլատրել տուգանքը՝ 750․000 (յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամը վճարել պետական բյուջե 1 (մեկ) տարվա ընթացքում:
Դատարանը, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր-Դավթյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը պետք է վերացնել։
Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում դատական ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը հոդվածներով, Դատարանը.


ՎՃՌԵՑ
1. Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր–Դավթյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի` 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով։
2. Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր–Դավթյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի` 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով։
3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր–Դավթյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք 750․000 (յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
4. Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր–Դավթյանին թույլատրել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո տուգանքը՝ 750․000 (յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամը, վճարել պետական բյուջե 1 տարվա ընթացքում:
5. Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Վարանդ Հրանտ Մկրտիչ Տեր–Դավթյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը վերացնել:
6. Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
7. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ