Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/2680/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
12․1
Պատասխանող
Իշխան Ասատրյան Հրաչյայի
Իշխան Ասատրյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Հովհաննես Ավագյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Հովհաննես Ավագյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-08-26 | 11:00 | 1 | Կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-08-01 | 15:30 | 1 | Նիստը կայացել է |
ԵԴ1/2680/01/25
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան)՝
Նախագահող դատավոր Հ.Ավագյան
Քարտուղարությամբ` Մ.Թովմասյանի
Մասնակցությամբ՝
Հանրային մեղադրող Դ.Մարգարյանի
Պաշտպաններ Լ.Ավագյանի, Ե.Սարգսյանի
Մեղադրյալ Ի.Ասատրյանի
2025 թվականի օգոստոսի 26-ին, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում, արագացված վարույթի կիրառմամբ քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի՝ (ծնված՝ 1988 թվականի նոյեմբերի 27-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվում է Աբովյան քաղաքի Նաիրյան փողոցի 16-րդ շենքի 40-րդ բնակարանում) հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ չորս դրվագով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը,
ՊԱՐԶԵՑ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի մայիսի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 13154625 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 201-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով:
Նույն օրը Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանը ձերբակալվել է։
2025 թվականի մայիսի 19-ին Իշխան Ասատրյանն ազատ է արձակվել ձերբակալումից՝ արգելանքի տակ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու պատճառաբանությամբ:
2025 թվականի մայիսի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 13160325 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի /երեք դրավագ/ հատկանիշներով:
Նույն օրը թիվ 13160325 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 13154625 քրեական վարույթին։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Դ.Մարգարյանի 2025 թվականի մայիսի 26-ի որոշմամբ՝ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ չորս դրվագով:
2025 թվականի մայիսի 31-ին մեղադրանքը ներկայացվել է Իշխան Ասատրյանին և վերջինը ձերբակալվել է՝ դատարան ներկայացնելու նպատակով։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 31-ի որոշմամբ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել տնային կալանքը՝ երկու ամիս ժամկետով, սկիզբը հաշվելով էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից և բացակայելու արգելքը։
Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ պրոբացիայի ծառայության կողմից էլեկտրոնային հսկողությունը փաստացի կիրառվել է 2025 թվականի հունիսի 4-ին:
2025 թվականի հուլիսի 18-ին վարույթի նյութերը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել են Դատարան, որտեղ գործին շնորհվել է ԵԴ1/2680/01/25 համարը:
2025 թվականի հուլիսի 22-ին Դատարանի դատավոր Հ․Ավագյանը որոշում է կայացրել վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Դատարանի 2025 թվականի օգոստոսի 1-ի որոշմամբ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը փոխվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը, իսկ բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ:
2. Մեղադրանքի փաստական և իրավական հիմնավորումները.
Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ «(․․․) նա 2025 թվականի մայիսի 8-ին՝ ժամը 08:40-ից մինչև ժամը 09:20-ն ընկած ժամանակահատվածում, 2025 թվականի մայիսի 14-ին՝ ժամը 08:40-ի սահմաններում, 2025 թվականի մայիսի 15-ին՝ ժամը 08:30-ի սահմաններում և 2025 թվականի մայիսի 16-ին՝ ժամը 08:30-ի սահմաններում, կատարել է խուլիգանություն:
Այսպես. Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանը, տեղյակ լինելով Երևան քաղաքի Կորի փողոցի 55 հասցեում գտնվող` Գևորգ Էմինի անվան թիվ 182 դպրոցի առկայության և առավոտյան ժամերին նշված հասցեով աշակերտուհիների անցնելու հանգամանքը, իր կողմից շահագործվող «Մազդա» մակնիշի 37 SC 886 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով 2025 թվականի մայիսի 8-ին՝ ժամը 08:40-ից մինչև 09:20-ն ընկած ժամանակահատվածում, գնացել և ավտոմեքենան կայանել է դպրոցի հարակից՝ Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցի 20 հասցեում գտնվող «Յանդեքս Տաքսի» գրասենյակի դիմացի հատվածում: Նշված հասարակական վայրում Իշխան Ասատրյանը, զբաղեցնելով ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստատեղը, հասարակության նկատմամբ անհարգալից, ինչպես նաև իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով՝ պատահական անձանց ներկայությամբ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ զբաղվել է ձեռնաշարժությամբ, ինչը նկատվել է նշված դպրոցի աշակերտուհի Ինգա Կարենի Կարապետյանի և փողոցով անցնող այլ անձանց կողմից, որի հետևանքով խախտվել է Ինգա Կարենի Կարապետյանի և անցորդների անդորրը՝ վերջիններիս մոտ առաջացնելով տագնապ և անհանգստություն:
Այսինքն՝ Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանին մեղսագրվում է պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Բացի այդ, Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանը, տեղյակ լինելով Երևան քաղաքի Կորի փողոցի 55 հասցեում գտնվող` Գևորգ Էմինի անվան թիվ 182 դպրոցի առկայության և առավոտյան ժամերին նշված հասցեով աշակերտուհիների անցնելու հանգամանքը, իր կողմից շահագործվող «Մազդա» մակնիշի 37 SC 886 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով 2025 թվականի մայիսի 14-ին՝ ժամը 08:40-ի սահմաններում, գնացել և ավտոմեքենան կայանել է դպրոցի հարակից՝ Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցում՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու հարևանությամբ: Նշված հասարակական վայրում Իշխան Ասատրյանը, զբաղեցնելով ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստատեղը, հասարակության նկատմամբ անհարգալից, ինչպես նաև իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով՝ պատահական անձանց ներկայությամբ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ զբաղվել է ձեռնաշարժությամբ, ինչը նկատվել է նշված դպրոցի աշակերտուհի Մարի Արմենի Պապյանի և փողոցով անցնող այլ անձանց կողմից, որի հետևանքով խախտվել է Մարի Արմենի Պապանի և անցորդների անդորրը՝ վերջիններիս մոտ առաջացնելով տագնապ և անհանգստություն:
Այսինքն՝ Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանին մեղսագրվում է պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Բացի այդ, Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանը, տեղյակ լինելով Երևան քաղաքի Կորի փողոցի 55 հասցեում գտնվող` Գևորգ Էմինի անվան թիվ 182 դպրոցի առկայության և առավոտյան ժամերին նշված հասցեով աշակերտուհիների անցնելու հանգամանքը, իր կողմից շահագործվող «Մազդա» մակնիշի 37 SC 886 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով 2025 թվականի մայիսի 15-ին ժամը 08:30-ի սահմաններում, գնացել և ավտոմեքենան կայանել է դպրոցի հարակից՝ Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցի 9Ա հասցեում գործող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի դիմացի հատվածում: Նշված հասարակական վայրում Իշխան Ասատրյանը, զբաղեցնելով ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստատեղը, հասարակության նկատմամբ անհարգալից, ինչպես նաև իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով՝ պատահական անձանց ներկայությամբ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ զբաղվել է ձեռնաշարժությամբ, ինչը նկատվել է նշված դպրոցի աշակերտուհի Մարիա Արթուրի Ավետիսյանի և փողոցով անցնող այլ անձանց կողմից, որի հետևանքով խախտվել է Մարիա Արթուրի Ավետիսյանի և անցորդների անդորրը՝ վերջիններիս մոտ առաջացնելով տագնապ և անհանգստություն:
Այսինքն՝ Իշխան Հրաչյայի Աատանին մեղսագրվում է պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Բացի այդ Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանը, տեղյակ լինելով երևան քաղաքի Կորի փողոցի 55 հասցեում գտնվող՝ Գևորգ Էմինի անվան թիվ 182 դպրոցի, ինչպես նաև այլ ուսումնական հաստատությունների առկայության և առավոտյան ժամերին նշված հասցեով աշակերտուհիների անցնելու հանգամանքը, իր կողմից շահագործվող «Մազդա» մակնիշի 37 C 886 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով 2025 թվականի մայիսի 16-ին՝ ժամը 08:30-ի սահմաններում, գնացել և ավտոմեքենան կայանել է դեպի դպրոց տանող ճանապարհին՝ Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցի 11 հասցեում գտնվող «Հայաստանի ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի պետական ինստիտուտ» հիմնադրամի դիմացի հատվածում: Նշված հասարակական վայրում Իշխան Ասատրյանը, զբաղեցնելով ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստատեղը, հասարակության նկատմամբ անհարգալից, Ինչպես նաև իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմուն իր ցուցաբերելով պատահական անձանց ներկայությամբ՝ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար՝ անտեսմամբ զբաղվել է ձեռնաշարժությամբ, ինչը նկատվել է նշված դպրոցի աշակերտուհի Միլենա Արմենի Հախումյանի և փողոցով անցնող այլ անձանց կողմից, որի հետևանքով խախտվել է Միլենա Արմենի Հախումյանի և անցորդների անդորրը վերջիններիս մոտ առաջացնելով տագնապ անհանգստություն:
Այսինքն՝ Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանին մեղսագրվում է պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով»։
3. Արագացված վարույթի կիրառություն.
Նախնական դատական լսումների ընթացքում մեղադրյալ Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ և հայտարարել է, որ մեղադրանքներն իրեն պարզ են, համաձայն է մեղադրանքների հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
Պաշտպան Լ.Ավագյանը հայտարարել է, որ իր կողմից մեղադրյալին պարզաբանվել են արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և միանում է միջնորդությանը։
Հանրային մեղադրող Դ.Մարգարյանն արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդության դեմ առարկություն չի ներկայացրել:
Համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև՝ մեղադրյալը համաձայն է իրեն մեղսագրվող արարքներին, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը և հետևանքները՝ Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Իշխան Ասատրյանի միջնորդությունը բավարարելու մասին։
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Խուլիգանությունը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելը, որը դրսևորվել է անձին ստորացնելով կամ հայհոյանքներով կամ անպարկեշտ արտահայտություններով կամ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով կամ նույն եղանակներով հանրային միջոցառումը, արարողությունը խափանելով կամ հասարակական նշանակության օբյեկտի, հիմնարկի կամ կազմակերպության բնականոն աշխատանքը խոչընդոտելով՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»:
Դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հաստատված է համարում Իշխան Ասատրյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ չորս դրվագով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքներ կատարելը և գտնում է, որ վերջինն իր կատարած արարքների համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Անդրադառնալով նշանակվելիք պատժի հարցին՝ Դատարանը փաստում է, որ անձի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
(․․․)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4․1-ին մասի համաձայն` «Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (ի թիվս այլնի տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումները)։
Մեղադրյալ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս Դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։
Անդրադառնալով հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանին և բնույթին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ
ա) արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը որոշվում է այնպիսի փաստական տվյալների ամբողջությամբ, որոնք բնութագրում են մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը,
բ) արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը որոշվում է այնպիսի փաստական տվյալների ամբողջությամբ, որոնք բնութագրում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը և բնույթը (հանրորեն վտանգավոր հետևանքներ), հանցագործության կատարման եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը (տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Վերոգրյալի լույսի ներքո քննարկելով Իշխան Ասատրյանի արարքները, հաշվի առնելով քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերությունների` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը՝ Դատարանը փաստում է, որ Իշխան Ասատրյանի կատարած հանցագործություններն օժտված են հանրության համար վտանգավորության բարձր աստիճանով։
Դատարանը մեղադրյալ Իշխան Ասատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է գնահատում այն, որ պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքին է գտնվում անչափահաս զավակը՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 5-ին ծնված Կարեն Ասատրյանը:
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ Իշխան Ասատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով նախատեսված հանգամանքներ վարույթի նյութերում առկա չեն։
Այսպիսով, մեղադրյալ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս՝ Դատարանը ղեկավարվում է պատժի նպատակներով, որպիսիք են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ «Առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն կատարած անձը չի կարող դատապարտվել ազատազրկման»:
Հարկ է փաստել, որ սույն վարույթով իրեն վերագրվող ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունները կատարելիս Իշխան Ասատրյանը դատվածություն չի ունեցել (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի իմաստով՝ հանդիսացել է առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ), հետևաբար նրա նկատմամբ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատիժը չի կարող նշանակվել։
Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը գտնում է, որ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ իր կատարած արարքների համար պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով՝ յուրաքանչյուր դրվագով 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: (․․․)
9. Հանցագործությունների համակցության դեպքում մյուս պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու դեպքում նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակի համար սահմանված առավելագույն ժամկետը կամ չափը:
(․․․)»։
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները ամբողջությամբ գումարելու միջոցով, Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկումը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով, ինչն անհրաժեշտ և բավարար է պատժի նպատակների իրագործումն ապահովելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց (․․․)»:
Սույն դեպքում, Դատարանն արձանագրում է, որ նշանակված պատժին պետք է հաշվակցել Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի՝ 2025 թվականի մայիսի 16-ից մինչև մայիսի 19-ը ձերբակալման և 2025 թվականի հունիսի 4-ից մինչև օգոստոսի 1-ը տնային կալանքի տակ գտնվելու ժամկետները և նշանակված պատիժը համարել կրած։
Քննության առնելով Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողության և բացակայելու արգելքի հարցը՝ Դատարանը հանգում է հետևության, որ դրանք պետք է վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Անդրադառնալով վարութային ծախսերի հարցին և հաշվի առնելով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ արագացված վարույթի կարգով գործը քննելիս նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման, Դատարանը հանգում է հետևության, որ այդ հարցը պետք է համարել լուծված։
Միաժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով առկա չեն վնասի հատուցման ապահովման կամ քրեադատավարական հարկադրանքի այլ միջոցներ, հետևաբար այդ հարցերը ևս պետք է համարվեն լուծված:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-34-րդ, 99-100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464․1-464․5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը
ՎՃՌԵՑ
Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված չորս դրվագով հանցագործությունների կատարման մեջ և նրա նկատմամբ յուրաքանչյուր դրվագով պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկումը՝ 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով՝ հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժներն ամբողջությամբ գումարելու միջոցով, Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկումը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով՝ նշանակված պատժին հաշվակցել Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի՝ 2025 թվականի մայիսի 16-ից մինչև մայիսի 19-ը ձերբակալման, ինչպես նաև՝ 2025 թվականի հունիսի 4-ից մինչև օգոստոսի 1-ը տնային կալանքի տակ գտնվելու ժամկետները և նշանակված պատիժը համարել կրած։
Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո վերացնել։
Վարույթային ծախսերի և մյուս վերաբերելի հարցերը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով):
ԴԱՏԱՎՈՐ` Հ.ԱՎԱԳՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան)՝
Նախագահող դատավոր Հ.Ավագյան
Քարտուղարությամբ` Մ.Թովմասյանի
Մասնակցությամբ՝
Հանրային մեղադրող Դ.Մարգարյանի
Պաշտպաններ Լ.Ավագյանի, Ե.Սարգսյանի
Մեղադրյալ Ի.Ասատրյանի
2025 թվականի օգոստոսի 26-ին, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում, արագացված վարույթի կիրառմամբ քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի՝ (ծնված՝ 1988 թվականի նոյեմբերի 27-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվում է Աբովյան քաղաքի Նաիրյան փողոցի 16-րդ շենքի 40-րդ բնակարանում) հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ չորս դրվագով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը,
ՊԱՐԶԵՑ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի մայիսի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 13154625 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 201-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով:
Նույն օրը Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանը ձերբակալվել է։
2025 թվականի մայիսի 19-ին Իշխան Ասատրյանն ազատ է արձակվել ձերբակալումից՝ արգելանքի տակ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու պատճառաբանությամբ:
2025 թվականի մայիսի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 13160325 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի /երեք դրավագ/ հատկանիշներով:
Նույն օրը թիվ 13160325 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 13154625 քրեական վարույթին։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Դ.Մարգարյանի 2025 թվականի մայիսի 26-ի որոշմամբ՝ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ չորս դրվագով:
2025 թվականի մայիսի 31-ին մեղադրանքը ներկայացվել է Իշխան Ասատրյանին և վերջինը ձերբակալվել է՝ դատարան ներկայացնելու նպատակով։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 31-ի որոշմամբ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել տնային կալանքը՝ երկու ամիս ժամկետով, սկիզբը հաշվելով էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից և բացակայելու արգելքը։
Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ պրոբացիայի ծառայության կողմից էլեկտրոնային հսկողությունը փաստացի կիրառվել է 2025 թվականի հունիսի 4-ին:
2025 թվականի հուլիսի 18-ին վարույթի նյութերը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել են Դատարան, որտեղ գործին շնորհվել է ԵԴ1/2680/01/25 համարը:
2025 թվականի հուլիսի 22-ին Դատարանի դատավոր Հ․Ավագյանը որոշում է կայացրել վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Դատարանի 2025 թվականի օգոստոսի 1-ի որոշմամբ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը փոխվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը, իսկ բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ:
2. Մեղադրանքի փաստական և իրավական հիմնավորումները.
Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ «(․․․) նա 2025 թվականի մայիսի 8-ին՝ ժամը 08:40-ից մինչև ժամը 09:20-ն ընկած ժամանակահատվածում, 2025 թվականի մայիսի 14-ին՝ ժամը 08:40-ի սահմաններում, 2025 թվականի մայիսի 15-ին՝ ժամը 08:30-ի սահմաններում և 2025 թվականի մայիսի 16-ին՝ ժամը 08:30-ի սահմաններում, կատարել է խուլիգանություն:
Այսպես. Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանը, տեղյակ լինելով Երևան քաղաքի Կորի փողոցի 55 հասցեում գտնվող` Գևորգ Էմինի անվան թիվ 182 դպրոցի առկայության և առավոտյան ժամերին նշված հասցեով աշակերտուհիների անցնելու հանգամանքը, իր կողմից շահագործվող «Մազդա» մակնիշի 37 SC 886 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով 2025 թվականի մայիսի 8-ին՝ ժամը 08:40-ից մինչև 09:20-ն ընկած ժամանակահատվածում, գնացել և ավտոմեքենան կայանել է դպրոցի հարակից՝ Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցի 20 հասցեում գտնվող «Յանդեքս Տաքսի» գրասենյակի դիմացի հատվածում: Նշված հասարակական վայրում Իշխան Ասատրյանը, զբաղեցնելով ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստատեղը, հասարակության նկատմամբ անհարգալից, ինչպես նաև իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով՝ պատահական անձանց ներկայությամբ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ զբաղվել է ձեռնաշարժությամբ, ինչը նկատվել է նշված դպրոցի աշակերտուհի Ինգա Կարենի Կարապետյանի և փողոցով անցնող այլ անձանց կողմից, որի հետևանքով խախտվել է Ինգա Կարենի Կարապետյանի և անցորդների անդորրը՝ վերջիններիս մոտ առաջացնելով տագնապ և անհանգստություն:
Այսինքն՝ Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանին մեղսագրվում է պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Բացի այդ, Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանը, տեղյակ լինելով Երևան քաղաքի Կորի փողոցի 55 հասցեում գտնվող` Գևորգ Էմինի անվան թիվ 182 դպրոցի առկայության և առավոտյան ժամերին նշված հասցեով աշակերտուհիների անցնելու հանգամանքը, իր կողմից շահագործվող «Մազդա» մակնիշի 37 SC 886 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով 2025 թվականի մայիսի 14-ին՝ ժամը 08:40-ի սահմաններում, գնացել և ավտոմեքենան կայանել է դպրոցի հարակից՝ Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցում՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու հարևանությամբ: Նշված հասարակական վայրում Իշխան Ասատրյանը, զբաղեցնելով ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստատեղը, հասարակության նկատմամբ անհարգալից, ինչպես նաև իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով՝ պատահական անձանց ներկայությամբ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ զբաղվել է ձեռնաշարժությամբ, ինչը նկատվել է նշված դպրոցի աշակերտուհի Մարի Արմենի Պապյանի և փողոցով անցնող այլ անձանց կողմից, որի հետևանքով խախտվել է Մարի Արմենի Պապանի և անցորդների անդորրը՝ վերջիններիս մոտ առաջացնելով տագնապ և անհանգստություն:
Այսինքն՝ Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանին մեղսագրվում է պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Բացի այդ, Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանը, տեղյակ լինելով Երևան քաղաքի Կորի փողոցի 55 հասցեում գտնվող` Գևորգ Էմինի անվան թիվ 182 դպրոցի առկայության և առավոտյան ժամերին նշված հասցեով աշակերտուհիների անցնելու հանգամանքը, իր կողմից շահագործվող «Մազդա» մակնիշի 37 SC 886 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով 2025 թվականի մայիսի 15-ին ժամը 08:30-ի սահմաններում, գնացել և ավտոմեքենան կայանել է դպրոցի հարակից՝ Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցի 9Ա հասցեում գործող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի դիմացի հատվածում: Նշված հասարակական վայրում Իշխան Ասատրյանը, զբաղեցնելով ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստատեղը, հասարակության նկատմամբ անհարգալից, ինչպես նաև իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով՝ պատահական անձանց ներկայությամբ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ զբաղվել է ձեռնաշարժությամբ, ինչը նկատվել է նշված դպրոցի աշակերտուհի Մարիա Արթուրի Ավետիսյանի և փողոցով անցնող այլ անձանց կողմից, որի հետևանքով խախտվել է Մարիա Արթուրի Ավետիսյանի և անցորդների անդորրը՝ վերջիններիս մոտ առաջացնելով տագնապ և անհանգստություն:
Այսինքն՝ Իշխան Հրաչյայի Աատանին մեղսագրվում է պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Բացի այդ Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանը, տեղյակ լինելով երևան քաղաքի Կորի փողոցի 55 հասցեում գտնվող՝ Գևորգ Էմինի անվան թիվ 182 դպրոցի, ինչպես նաև այլ ուսումնական հաստատությունների առկայության և առավոտյան ժամերին նշված հասցեով աշակերտուհիների անցնելու հանգամանքը, իր կողմից շահագործվող «Մազդա» մակնիշի 37 C 886 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով 2025 թվականի մայիսի 16-ին՝ ժամը 08:30-ի սահմաններում, գնացել և ավտոմեքենան կայանել է դեպի դպրոց տանող ճանապարհին՝ Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցի 11 հասցեում գտնվող «Հայաստանի ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի պետական ինստիտուտ» հիմնադրամի դիմացի հատվածում: Նշված հասարակական վայրում Իշխան Ասատրյանը, զբաղեցնելով ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստատեղը, հասարակության նկատմամբ անհարգալից, Ինչպես նաև իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմուն իր ցուցաբերելով պատահական անձանց ներկայությամբ՝ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար՝ անտեսմամբ զբաղվել է ձեռնաշարժությամբ, ինչը նկատվել է նշված դպրոցի աշակերտուհի Միլենա Արմենի Հախումյանի և փողոցով անցնող այլ անձանց կողմից, որի հետևանքով խախտվել է Միլենա Արմենի Հախումյանի և անցորդների անդորրը վերջիններիս մոտ առաջացնելով տագնապ անհանգստություն:
Այսինքն՝ Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանին մեղսագրվում է պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով»։
3. Արագացված վարույթի կիրառություն.
Նախնական դատական լսումների ընթացքում մեղադրյալ Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ և հայտարարել է, որ մեղադրանքներն իրեն պարզ են, համաձայն է մեղադրանքների հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
Պաշտպան Լ.Ավագյանը հայտարարել է, որ իր կողմից մեղադրյալին պարզաբանվել են արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և միանում է միջնորդությանը։
Հանրային մեղադրող Դ.Մարգարյանն արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդության դեմ առարկություն չի ներկայացրել:
Համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև՝ մեղադրյալը համաձայն է իրեն մեղսագրվող արարքներին, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը և հետևանքները՝ Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Իշխան Ասատրյանի միջնորդությունը բավարարելու մասին։
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Խուլիգանությունը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելը, որը դրսևորվել է անձին ստորացնելով կամ հայհոյանքներով կամ անպարկեշտ արտահայտություններով կամ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով կամ նույն եղանակներով հանրային միջոցառումը, արարողությունը խափանելով կամ հասարակական նշանակության օբյեկտի, հիմնարկի կամ կազմակերպության բնականոն աշխատանքը խոչընդոտելով՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»:
Դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հաստատված է համարում Իշխան Ասատրյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ չորս դրվագով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքներ կատարելը և գտնում է, որ վերջինն իր կատարած արարքների համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Անդրադառնալով նշանակվելիք պատժի հարցին՝ Դատարանը փաստում է, որ անձի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
(․․․)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4․1-ին մասի համաձայն` «Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (ի թիվս այլնի տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումները)։
Մեղադրյալ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս Դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։
Անդրադառնալով հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանին և բնույթին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ
ա) արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը որոշվում է այնպիսի փաստական տվյալների ամբողջությամբ, որոնք բնութագրում են մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը,
բ) արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը որոշվում է այնպիսի փաստական տվյալների ամբողջությամբ, որոնք բնութագրում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը և բնույթը (հանրորեն վտանգավոր հետևանքներ), հանցագործության կատարման եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը (տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Վերոգրյալի լույսի ներքո քննարկելով Իշխան Ասատրյանի արարքները, հաշվի առնելով քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերությունների` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը՝ Դատարանը փաստում է, որ Իշխան Ասատրյանի կատարած հանցագործություններն օժտված են հանրության համար վտանգավորության բարձր աստիճանով։
Դատարանը մեղադրյալ Իշխան Ասատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է գնահատում այն, որ պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքին է գտնվում անչափահաս զավակը՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 5-ին ծնված Կարեն Ասատրյանը:
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ Իշխան Ասատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով նախատեսված հանգամանքներ վարույթի նյութերում առկա չեն։
Այսպիսով, մեղադրյալ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս՝ Դատարանը ղեկավարվում է պատժի նպատակներով, որպիսիք են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ «Առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն կատարած անձը չի կարող դատապարտվել ազատազրկման»:
Հարկ է փաստել, որ սույն վարույթով իրեն վերագրվող ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունները կատարելիս Իշխան Ասատրյանը դատվածություն չի ունեցել (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի իմաստով՝ հանդիսացել է առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ), հետևաբար նրա նկատմամբ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատիժը չի կարող նշանակվել։
Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը գտնում է, որ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ իր կատարած արարքների համար պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով՝ յուրաքանչյուր դրվագով 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: (․․․)
9. Հանցագործությունների համակցության դեպքում մյուս պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու դեպքում նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակի համար սահմանված առավելագույն ժամկետը կամ չափը:
(․․․)»։
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները ամբողջությամբ գումարելու միջոցով, Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկումը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով, ինչն անհրաժեշտ և բավարար է պատժի նպատակների իրագործումն ապահովելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց (․․․)»:
Սույն դեպքում, Դատարանն արձանագրում է, որ նշանակված պատժին պետք է հաշվակցել Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի՝ 2025 թվականի մայիսի 16-ից մինչև մայիսի 19-ը ձերբակալման և 2025 թվականի հունիսի 4-ից մինչև օգոստոսի 1-ը տնային կալանքի տակ գտնվելու ժամկետները և նշանակված պատիժը համարել կրած։
Քննության առնելով Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողության և բացակայելու արգելքի հարցը՝ Դատարանը հանգում է հետևության, որ դրանք պետք է վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Անդրադառնալով վարութային ծախսերի հարցին և հաշվի առնելով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ արագացված վարույթի կարգով գործը քննելիս նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման, Դատարանը հանգում է հետևության, որ այդ հարցը պետք է համարել լուծված։
Միաժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով առկա չեն վնասի հատուցման ապահովման կամ քրեադատավարական հարկադրանքի այլ միջոցներ, հետևաբար այդ հարցերը ևս պետք է համարվեն լուծված:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-34-րդ, 99-100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464․1-464․5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը
ՎՃՌԵՑ
Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված չորս դրվագով հանցագործությունների կատարման մեջ և նրա նկատմամբ յուրաքանչյուր դրվագով պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկումը՝ 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով՝ հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժներն ամբողջությամբ գումարելու միջոցով, Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկումը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով՝ նշանակված պատժին հաշվակցել Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի՝ 2025 թվականի մայիսի 16-ից մինչև մայիսի 19-ը ձերբակալման, ինչպես նաև՝ 2025 թվականի հունիսի 4-ից մինչև օգոստոսի 1-ը տնային կալանքի տակ գտնվելու ժամկետները և նշանակված պատիժը համարել կրած։
Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո վերացնել։
Վարույթային ծախսերի և մյուս վերաբերելի հարցերը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով):
ԴԱՏԱՎՈՐ` Հ.ԱՎԱԳՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/2680/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 18-07-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13154625 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2025թվականի մայիսի 8-ին ժամը 08։40-ից մինչև 09։20-ն ընկած ժամանակահատվածում, 2025թվականի մայիսի 14-ին՝ ժամը 08։40-ի սահմաններում, 2025թվականի մայիսի 15-ին՝ ժամը 08։30-ի սահմաններում և 2025թվականի մայիսի 16-ին՝ ժամը 08։30-ի սահմաններում, կատարել է խուլիգանություն։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Իշխան |
| Ազգանուն | Ասատրյան |
| Հայրանուն | Հրաչյայի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 297 Մաս 1/4 դրվագ/ Կետ /2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | նախկինում չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 12․1 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.4 |
| Չափահաս | Այո |
| Այլ նշումներ | խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելք։ |
Մակագրել
| Երբ | 18-07-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Ավագյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 01-07-2022 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 22-07-2025 |
|---|---|
| Որոշում | ԵԴ1/2680/01/25 ՈՐՈՇՈՒՄ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈՒ ԵՎ ՆԱԽՆԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈՒՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ ք.Երևան 22.07.2025թ. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Հ.Ավագյանը, ծանոթանալով քրեական գործին ըստ մեղադրանքի Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՊԱՐԶԵՑԻ 2025 թվականի հուլիսի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում (այսուհետ նաև՝ Դատարան) հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է թիվ 13154625 քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2025 թվականի հուլիսի 18-ին քրեական գործը մակագրվել է Դատարանի դատավոր Հ.Ավագյանին, գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/2680/01/25 համարը։ 2025 թվականի հուլիսի 21-ին քրեական գործը հանձնվել է դատավոր Հ.Ավագյանի աշխատակազմին։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի համաձայն՝ ‹‹1.Նախնական դատալսումները պարտադիր են բոլոր քրեական վարույթներով: 2. Ստանալով քրեական գործը՝ դատավորը եռօրյա ժամկետում որոշում է կայացնում վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: (…) 4. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը պետք է բովանդակի տեղեկություններ այն կայացրած դատարանի և դատավորի, քրեական գործը ստանալու և որոշումը կայացնելու օրվա, ինչպես նաև նախնական դատալսումների վայրի և ժամանակի մասին: 5. Նախնական դատալսումներով առաջին դատական նիստը նշանակվում է սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշման կայացումից հետո՝ երկշաբաթյա ժամկետում: (…)››։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով՝ ՈՐՈՇԵՑԻ Ստանձնել թիվ ԵԴ1/2680/01/25 քրեական գործով վարույթը և նախնական դատալսումներ նշանակել 2025 թվականի օգոստոսի 01-ին՝ ժամը 15:30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Ավանի նստավայրում թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում (ք.Երևան, Նոր Նորքի 4-րդ զանգված, Գյուլիքևխվյան փողոց 20) դռնբաց դատական նիստում, դատավոր Հ.Ավագյանի նախագահությամբ: Որոշման պատճենը երկօրյա ժամկետում ուղարկել հանրային մեղադրողին, ինչպես նաև վարույթի մասնավոր մասնակիցներին՝ դրան կցելով իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ սահմանված ձևի հուշաթերթիկ: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Հ.ԱՎԱԳՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Իշխան |
| Ազգանուն | Ասատրյան |
| Հայրանուն | Հրաչյայի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լուսինե |
| Ազգանուն | Ավագյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ելենա |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Կազմակերպության անուն | Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Դ.Մարգարյան |
| Կազմակերպության հասցե | ք. Երևան, Սայաթ-Նովա 2 |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 01-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 01-08-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | ԵԴ1/2680/01/25 ՈՐՈՇՈՒՄ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «01» օգոստոսի 2025թ. քաղ.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)` նախագահությամբ դատավոր Հ.Ավագյանի, քարտուղարությամբ՝ Մ.Թովմասյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Դ.Մարգարյանի, պաշտպաններ Լ.Ավագյանի, Ե.Սարգսյանի, մեղադրյալ Ի.Ասատրյանի, նախնական դատական լսումների ընթացքում քննարկելով Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցների հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2025 թվականի հուլիսի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է թիվ ԵԴ1/2680/01/25 /13154625/ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ չորս դրվագով: 2025 թվականի հուլիսի 22-ին Դատարանի դատավոր Հ.Ավագյանը որոշում է կայացրել վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ Դեռևս նախաքննության փուլում՝ 2025 թվականի մայիսի 31-ին մեղադրյալ Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը: Դատական նիստի ընթացքում հանրային մեղադրող Դ.Մարգարյանը միջնորդել է Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի նկատմամբ ընտրված այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգել՝ փաստելով, որ նշված խափանման միջոցի կիրառության հիմքերը չեն վերացել։ Պաշտպանության կողմը միջնորդել է Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքի փոխարինել առավել մեղմ խափանման միջոցով, ինչը կարող է ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։ Մեղադրյալ Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանը հայտարարել է, որ միանում է իր պաշտպաններին։ Դատարանը, քննարկելով մեղադրյալ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հիմնավորվածության հարցը, ուսումնասիրելով քրեական վարույթի նյութերը և լսելով կողմերի դիրքորոշումները, արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (․․․) 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով. (․․․)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (․․․) գ) անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը, այն նկատառումով, որ նա կանգնի իրավասու դատական մարմնի առջև` հիմնավոր կերպով կասկածվելով իրավազանցություն կատարելու մեջ, կամ այն դեպքում, երբ հիմքեր կան ենթադրելու, որ անհրաժեշտ է կանխել նրա կողմից իրավազանցության կատարելը կամ այն կատարելուց հետո նրա խանգարել թաքնվելու (․․․)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն. «1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց. 2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։ 4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները: 6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան»: Այսպիսով, վերը մեջբերված իրավանորմերի, ինչպես նաև՝ քննարկվող հարցի առնչությամբ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կայուն նախադեպային իրավունքի վերլուծությամբ՝ Դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքը, մարդու այլ հիմնական իրավունքների հետ մեկտեղ, ճանաչված է անօտարելի և բարձրագույն արժեք։ Ուստի մարդու այդ հիմնական իրավունքի սահմանափակման իրավաչափության երաշխիքները կանոնակարգող իրավադրույթները մեկնաբանելիս անհրաժեշտ է ելնել մարդու իրավունքները հարգելու, մարդու իրավունքների սահմանափակման միջոցով հիմնական իրավունքը բովանդակազրկելու անթույլատրելիության սկզբունքներից։ Ընդ որում, անձի նկատմամբ կալանքը (տնային կալանքը) որպես խափանման միջոց ընտրելու յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հաստատվի հասարակության ընդհանուր շահի և անհատի հիմնարար իրավունքների միջև արդարացի հավասարակշռություն, և որը պետք է բխի անձի՝ ազատությունից զրկելու հետ կապված կիրառվող միջոցի և հետապնդվող նպատակների միջև համամասնության ողջամիտ հարաբերակցության անհրաժեշտությունից։ Ըստ այդմ, տնային կալանքը ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրությամբ նախատեսված ամենախիստ խափանման միջոցներից մեկն է, որը կարող է կիրառվել բացառապես այն դեպքերում, երբ գործի նյութերից բխող փաստական տվյալներով հիմնավոր կերպով կհաստատվի, որ օրենսդրությամբ նախատեսված առավել մեղմ այլընտրանքային խափանման միջոցի (միջոցների) կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը գործի քննության ընթացքում և չեզոքացնել նրա կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված ոչ իրավաչափ գործողությունների կատարման հավանականությունը։ Այդ առնչությամբ հարկ է նաև ընդգծել, որ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին ուժի մեջ մտած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը՝ խափանման միջոց ընտրելու հարցի քննարկման տեսանկյունից որդեգրել է «նվազագույնի սկզբունքը», որից բխում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը, անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս, պարտավոր է առաջնորդվել նվազագույնի սկզբունքով և արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ Միևնույն ժամանակ, կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելիս Դատարանը պարտավոր է քննարկման առարկա դարձնել ավելի մեղմ խափանման միջոցի կիրառման հնարավորությունը և կալանավորման անհրաժեշտությունը: Նշվածը բխում է անձին ազատությունից զրկելու հետ կապված խափանման միջոցի և հետապնդվող նպատակների միջև համամասնության ողջամիտ հարաբերակցության անհրաժեշտությունից: Հակառակ պարագայում կխախտվի հասարակության ընդհանուր շահի և անհատի հիմնարար իրավունքների միջև արդարացի հավասարակշռությունը, ինչն իր հերթին կարող է հանգեցնել անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքի անհարկի սահմանափակման։ Անդրադառնալով սույն վարույթի փաստական հանգամանքներին՝ Դատարանը հարկ է համարում նախևառաջ արձանագրել, որ մեղադրյալ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոցներ են կիրառվել տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը: Ընդ որում, Դատարանը մեղադրյալ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ նշված այլընտրանքային խափանման միջոցները կիրառել են այն հիմնավորմամբ, որ առկա է հավանականություն մեղադրյալի կողմից ենթադրյալ հանցանք կատարելու և իր պարտականությունները չկատարելու: Այդ համատեքստում քննարկելով տնային կալանքի հետագա պահպանման անհրաժեշտության հարցը՝ Դատարանը փաստում է, որ քրեական վարույթի քննության փուլերում կիրառված խափանման միջոցների հիմքերը մշտապես չեն կարող նույն հիմնավորմամբ հանդես գալ բարձր կենսունակությամբ, այլ դրանք ժամանակի ընթացքում էական նոր հիմնավորումների բացակայության պայմաններում նվազում են։ Դատարանի համոզմամբ՝ սույն վարույթի քննության ընթացքով և առանձնահատկություններով պայմանավորված վերոգրյալ որոշմամբ արձանագրված մտավախություններն իրենց էությամբ չեն կարող գնահատվել խիստ բարձր և վարույթի քննության ներկա փուլում դրանք հնարավոր է չեզոքացնել և մեղադրյալի օրինական վարքագիծը ապահովել առավել մեղմ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ: Այդ առնչությամբ հարկ է փաստել, որ քրեական վարույթի քննության ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմինը կատարել է մեծածավալ ապացուցողական և վարույթային այլ գործողություններ, որոնց արդյունքում ստացված փաստական տվյալները պատշաճ փաստաթղթավորվել են և վարույթի նյութերը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել են դատարան։ Այդ ողջ ընթացքում, տևական ժամանակ Իշխան Ասատրյանը գտնվել է տնային կալանքի ներքո։ Առկա պայմաններում, Դատարանը գտնում է, որ Իշխան Ասատրյանի կողմից հանցանք կատարելու կամ իր պարտականությունները չկատարելու մտավախությունը թեև շարունակում է առկա լինել, այդուհանդերձ դրա հավանականությունը վարույթի քննության սույն փուլում էականորեն նվազել է և այն չի կարող բավարար պատճառ հանդիսանալ մեղադրյալին տևական ժամանակ տնային կալանքի տակ պահելու համար։ Այդ առնչությամբ էական նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ Իշխան Ասատրյանը տևական ժամանակ գտնվել է տնային կալանքի տակ։ Վերոգրյալի համատեքստում Դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ անձին ազատությունից զրկելու անհրաժեշտությունը չի կարող գնահատվել բացառապես վերացական տեսանկյունից՝ ընդհանուր բնորոշումներով և ուղղակի նշված պայմանի վկայակոչմամբ, քանի որ կալանավորման հիմքում դրված նշված պայմանը հաստատող կանխատեսական դատողությունները պետք է լինեն ենթադրությունները հիմնավորված և փաստարկված (մեղադրյալի դատական քննությանը չներկայանալու ռիսկի վերաբերյալ առավել մանրամասն տե΄ս ՄԻԵԴ Իլիջկովն ընդդեմ Բուլղարիայի, գանգատ թիվ 33977/96, 26.7.01, W-ն ընդդեմ Շվեյցարիայի, գանգատ թիվ 14379/88, 26.1.93, Շարք Ա, թիվ 254-Ա, Լեթելիերն ընդդեմ Ֆրանսիայի [Letellier v. France], 1991 թվականի հունիսի 26-ի վճռում, կետ 43, շարք Ա թիվ 207, Փիրուզյանն ընդդեմ Հայաստանի (Piruzyan v. Armenia) գործով 2012 թվականի հունիսի 26-ի վճռում, կետ 95 և այլն)։ Ավելին, Եվրոպական դատարանն իր բազմաթիվ նախադեպային վճիռներում նշել է, որ կալանք նշանակելիս և դրա ժամկետը երկարաձգելիս կարծրատիպային ձևակերպումների օգտագործումը հաճախ հանդիպող խնդիր է Հայաստանում (տե΄ս Piruzyan v. Armenia, թիվ 33376/07, §§ 97-100, 2012 թվականի հունիսի 26, Malkhasyan v. Armenia, թիվ 6729/07, §§ 74-77, 2012 թվականի հունիսի 26, Sefilyan v. Armenia, թիվ 22491/08, §§ 88-93, 2012 թվականի հոկտեմբերի 2, Ara Harutyunyan v. Armenia, թիվ 629/11, §§ 48-53, 2016 թվականի հոկտեմբերի 20 և այլն)։ Ընդդեմ Հայաստանի Հանրապետության կայացրած մի շարք վճիռներում Եվրոպական դատարանն արձանագրել է, որ՝ «(…) [Ն]երպետական դատարանները նույն ձևով են հիմնավորել դիմումատուի շարունակական կալանքը՝ միայն մեջբերելով ներպետական օրենսդրության դրույթները և անդրադառնալով վերագրվող հանցագործության ծանրությանը՝ առանց ներկայացնելու նրա գործի հատուկ փաստերը կամ մանրամասներ այն մասին, թե ինչպես է հիմնավորվում թաքնվելու, արդարադատության իրականացումը խոչընդոտելու կամ կրկին հանցագործություն կատարելու ռիսկը: Ուստի Դատարանը եզրակացնում է, որ ներպետական դատարանները չեն ներկայացրել վերաբերելի և բավարար պատճառներ դիմումատուին կալանավորելու համար» (տե΄ս Jhangiryan v. Armenia, 2020 թվականի հոկտեմբերի 8-ի վճիռը, գանգատ թիվ 44841/08 ու 63701/09, կետ 91 և Martirosyan v. Armenia, 2020 թվականի հունիսի 5-ի վճիռը, գանգատ թիվ 13610/12, կետեր 48, 53»: Մեղադրյալ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ պիտանելիության սկզբունքին համարժեք խափանման միջոցի ընտրության հարցը լուծելիս՝ Դատարանը կարևորում է նաև մեղադրյալի անձի կերպարի ընդհանուր նկարագիրը: Թեև անձը բնութագրող հանգամանքները, որպես կանոն, չեն կարող խափանման միջոցի ընտրության կամ փոփոխման հարցում առանցքային դեր կատարել, այնուամենայնիվ, դրանց անտեսման պարագայում Դատարանը կարող է անարդյունավետ և իր նպատակներին չծառայող խափանման միջոցներ կիրառել: Սույն դեպքում, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Իշխան Ասատրյանը նախկինում դատապարտված չի եղել, առաջին անգամ մեղադրվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների կատարման մեջ և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ չի կարող նշանակվել, առկա չեն տվյալներ այն մասին, որ մինչ սույն դատական ակտը կայացնելու պահը վերջինը որևէ կերպ խուսափել է իր քրեադատավարական պարտականությունները կատարելուց: Նշված հանգամանքների հաշվառմամբ, նաև արձանագրելով, որ մեղադրյալն ազատության սահմանափակման պայմաներում ցուցաբերել է պատշաճ վարքագիծ՝ Դատարանը գտնում է, որ նոր հանցանք կատարելու ռիսկը չեզոքացնելու և դատավարական պարտականությունների կատարումն ապահովելու առումով տնային կալանքի կիրառության անհրաժեշտությանն այլևս բացակայում է։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վարչական հսկողությունը մեղադրյալի տեղաշարժման և գործողությունների ազատության սահմանափակումն է, որի պայմաններում նա պարտավոր է ոչ հաճախ, քան շաբաթը երեք անգամ գրանցվել դատարանի որոշման մեջ նշված վայրի իրավասու մարմնում: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական կամ ժամանակավոր բնակության վայրը՝ համայնքը, իսկ Երևան քաղաքում՝ վարչական շրջանը. 2) այցելել որոշման մեջ նշված որոշակի վայրեր. 3) հաղորդակցվել որոշակի անձանց հետ. 4) օրվա որոշակի ժամերի լքել իր բնակության տարածքը, սակայն ոչ ավելի, քան 12 ժամը: 3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արգելքները սահմանելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի առողջական վիճակը, ինչպես նաև աշխատանքի և ուսման պայմանները: 4. Մեղադրյալի նկատմամբ վարչական հսկողություն կիրառելու մասին որոշման պատճենը կատարման նպատակով ուղարկվում է դատարանի կողմից սահմանված իրավասու մարմնին: 5. Իրավասու մարմինն անհապաղ գրանցում է մեղադրյալին և նրան հսկողության ընդունելու մասին տեղյակ պահում վարույթն իրականացնող մարմնին: 6. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 7. Վարչական հսկողության կիրառման կարգի և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները»: Տվյալ դեպքում, Դատարանը գտնում է, որ խափանման միջոցների իրավաչափության նշված պայմանների ապահովումը քննության այս փուլում հնարավոր է իրականացնել նաև վարչական հսկողության հետ համակցված Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ արդեն իսկ կիրառված բացակայելու արգելք խափանման միջոցի կիրառմամբ, որի պայմաններում հնարավոր է հաստատել հասարակության ընդհանուր շահի և անհատի հիմնարար իրավունքների միջև արդարացի հավասարակշռություն։ Հետևաբար, մեղադրյալ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը պետք է փոփոխել և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել վարչական հսկողությունը, իսկ բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ: Միաժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ վարչական հսկողության ժամանակահատվածում մեղադրյալ Իշխան Ասատրյանին անհրաժեշտ է արգելել առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական բնակության վայրը՝ Աբովյան քաղաքի Նաիրյան փողոցի 16-րդ շենքի 40-րդ բնակարանը, պարտավորեցնել շաբաթը մեկ անգամ ներկայանալ ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության բնակության վայրի ստորաբաժանում, ինչպես նաև՝ արգելել մոտենալ հանրակրթական հաստատություններին: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-119-րդ, 122-123-րդ, 270-րդ, 316-րդ, 390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/2680/01/25 քրեական վարույթով մեղադրյալ Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը փոխել և նրա նկատմամբ գործի դատական քննության ընթացքում որպես խափանման միջոց ընտրել վարչական հսկողությունը, իսկ բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ: Վարչական հսկողության ժամանակահատվածում մեղադրյալ Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանին արգելել առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական բնակության վայրը՝ Աբովյան քաղաքի Նաիրյան փողոցի 16-րդ շենքի 40-րդ բնակարանը, պարտավորեցնել շաբաթը մեկ անգամ ներկայանալ ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության բնակության վայրի ստորաբաժանում, ինչպես նաև՝ արգելել մոտենալ հանրակրթական հաստատություններին: Սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Հ.ԱՎԱԳՅԱՆ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 26-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 26-08-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Արագացված վարույթ
| Ամսաթիվ | 26-08-2025 |
|---|---|
| Այո/Ոչ | Այո |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 26-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 26-08-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 26-08-2025 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Իշխան |
| Ազգանուն | Ասատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 26-08-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Կարճաժամկետ ազատազրկում |
| Այլ պատժաչափեր | Պատիժ նշանակելը հանցագործությունների համակցության դեպքում (ՀՀ քր. օր. 74 հոդված) |
| Այլ պատժաչափեր | Պատժի ժամկետները հաշվարկելը և պատիժը հաշվակցելը (ՀՀ քր. օր. 79 հոդված) |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԴ1/2680/01/25 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան)՝ Նախագահող դատավոր Հ.Ավագյան Քարտուղարությամբ` Մ.Թովմասյանի Մասնակցությամբ՝ Հանրային մեղադրող Դ.Մարգարյանի Պաշտպաններ Լ.Ավագյանի, Ե.Սարգսյանի Մեղադրյալ Ի.Ասատրյանի 2025 թվականի օգոստոսի 26-ին, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում, արագացված վարույթի կիրառմամբ քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի՝ (ծնված՝ 1988 թվականի նոյեմբերի 27-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվում է Աբովյան քաղաքի Նաիրյան փողոցի 16-րդ շենքի 40-րդ բնակարանում) հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ չորս դրվագով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը, ՊԱՐԶԵՑ 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2025 թվականի մայիսի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 13154625 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 201-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով: Նույն օրը Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանը ձերբակալվել է։ 2025 թվականի մայիսի 19-ին Իշխան Ասատրյանն ազատ է արձակվել ձերբակալումից՝ արգելանքի տակ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու պատճառաբանությամբ: 2025 թվականի մայիսի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 13160325 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի /երեք դրավագ/ հատկանիշներով: Նույն օրը թիվ 13160325 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 13154625 քրեական վարույթին։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Դ.Մարգարյանի 2025 թվականի մայիսի 26-ի որոշմամբ՝ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ չորս դրվագով: 2025 թվականի մայիսի 31-ին մեղադրանքը ներկայացվել է Իշխան Ասատրյանին և վերջինը ձերբակալվել է՝ դատարան ներկայացնելու նպատակով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 31-ի որոշմամբ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել տնային կալանքը՝ երկու ամիս ժամկետով, սկիզբը հաշվելով էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից և բացակայելու արգելքը։ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ պրոբացիայի ծառայության կողմից էլեկտրոնային հսկողությունը փաստացի կիրառվել է 2025 թվականի հունիսի 4-ին: 2025 թվականի հուլիսի 18-ին վարույթի նյութերը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել են Դատարան, որտեղ գործին շնորհվել է ԵԴ1/2680/01/25 համարը: 2025 թվականի հուլիսի 22-ին Դատարանի դատավոր Հ․Ավագյանը որոշում է կայացրել վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ Դատարանի 2025 թվականի օգոստոսի 1-ի որոշմամբ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը փոխվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը, իսկ բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ: 2. Մեղադրանքի փաստական և իրավական հիմնավորումները. Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ «(․․․) նա 2025 թվականի մայիսի 8-ին՝ ժամը 08:40-ից մինչև ժամը 09:20-ն ընկած ժամանակահատվածում, 2025 թվականի մայիսի 14-ին՝ ժամը 08:40-ի սահմաններում, 2025 թվականի մայիսի 15-ին՝ ժամը 08:30-ի սահմաններում և 2025 թվականի մայիսի 16-ին՝ ժամը 08:30-ի սահմաններում, կատարել է խուլիգանություն: Այսպես. Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանը, տեղյակ լինելով Երևան քաղաքի Կորի փողոցի 55 հասցեում գտնվող` Գևորգ Էմինի անվան թիվ 182 դպրոցի առկայության և առավոտյան ժամերին նշված հասցեով աշակերտուհիների անցնելու հանգամանքը, իր կողմից շահագործվող «Մազդա» մակնիշի 37 SC 886 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով 2025 թվականի մայիսի 8-ին՝ ժամը 08:40-ից մինչև 09:20-ն ընկած ժամանակահատվածում, գնացել և ավտոմեքենան կայանել է դպրոցի հարակից՝ Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցի 20 հասցեում գտնվող «Յանդեքս Տաքսի» գրասենյակի դիմացի հատվածում: Նշված հասարակական վայրում Իշխան Ասատրյանը, զբաղեցնելով ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստատեղը, հասարակության նկատմամբ անհարգալից, ինչպես նաև իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով՝ պատահական անձանց ներկայությամբ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ զբաղվել է ձեռնաշարժությամբ, ինչը նկատվել է նշված դպրոցի աշակերտուհի Ինգա Կարենի Կարապետյանի և փողոցով անցնող այլ անձանց կողմից, որի հետևանքով խախտվել է Ինգա Կարենի Կարապետյանի և անցորդների անդորրը՝ վերջիններիս մոտ առաջացնելով տագնապ և անհանգստություն: Այսինքն՝ Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանին մեղսագրվում է պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Բացի այդ, Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանը, տեղյակ լինելով Երևան քաղաքի Կորի փողոցի 55 հասցեում գտնվող` Գևորգ Էմինի անվան թիվ 182 դպրոցի առկայության և առավոտյան ժամերին նշված հասցեով աշակերտուհիների անցնելու հանգամանքը, իր կողմից շահագործվող «Մազդա» մակնիշի 37 SC 886 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով 2025 թվականի մայիսի 14-ին՝ ժամը 08:40-ի սահմաններում, գնացել և ավտոմեքենան կայանել է դպրոցի հարակից՝ Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցում՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու հարևանությամբ: Նշված հասարակական վայրում Իշխան Ասատրյանը, զբաղեցնելով ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստատեղը, հասարակության նկատմամբ անհարգալից, ինչպես նաև իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով՝ պատահական անձանց ներկայությամբ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ զբաղվել է ձեռնաշարժությամբ, ինչը նկատվել է նշված դպրոցի աշակերտուհի Մարի Արմենի Պապյանի և փողոցով անցնող այլ անձանց կողմից, որի հետևանքով խախտվել է Մարի Արմենի Պապանի և անցորդների անդորրը՝ վերջիններիս մոտ առաջացնելով տագնապ և անհանգստություն: Այսինքն՝ Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանին մեղսագրվում է պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Բացի այդ, Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանը, տեղյակ լինելով Երևան քաղաքի Կորի փողոցի 55 հասցեում գտնվող` Գևորգ Էմինի անվան թիվ 182 դպրոցի առկայության և առավոտյան ժամերին նշված հասցեով աշակերտուհիների անցնելու հանգամանքը, իր կողմից շահագործվող «Մազդա» մակնիշի 37 SC 886 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով 2025 թվականի մայիսի 15-ին ժամը 08:30-ի սահմաններում, գնացել և ավտոմեքենան կայանել է դպրոցի հարակից՝ Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցի 9Ա հասցեում գործող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի դիմացի հատվածում: Նշված հասարակական վայրում Իշխան Ասատրյանը, զբաղեցնելով ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստատեղը, հասարակության նկատմամբ անհարգալից, ինչպես նաև իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով՝ պատահական անձանց ներկայությամբ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ զբաղվել է ձեռնաշարժությամբ, ինչը նկատվել է նշված դպրոցի աշակերտուհի Մարիա Արթուրի Ավետիսյանի և փողոցով անցնող այլ անձանց կողմից, որի հետևանքով խախտվել է Մարիա Արթուրի Ավետիսյանի և անցորդների անդորրը՝ վերջիններիս մոտ առաջացնելով տագնապ և անհանգստություն: Այսինքն՝ Իշխան Հրաչյայի Աատանին մեղսագրվում է պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Բացի այդ Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանը, տեղյակ լինելով երևան քաղաքի Կորի փողոցի 55 հասցեում գտնվող՝ Գևորգ Էմինի անվան թիվ 182 դպրոցի, ինչպես նաև այլ ուսումնական հաստատությունների առկայության և առավոտյան ժամերին նշված հասցեով աշակերտուհիների անցնելու հանգամանքը, իր կողմից շահագործվող «Մազդա» մակնիշի 37 C 886 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով 2025 թվականի մայիսի 16-ին՝ ժամը 08:30-ի սահմաններում, գնացել և ավտոմեքենան կայանել է դեպի դպրոց տանող ճանապարհին՝ Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցի 11 հասցեում գտնվող «Հայաստանի ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի պետական ինստիտուտ» հիմնադրամի դիմացի հատվածում: Նշված հասարակական վայրում Իշխան Ասատրյանը, զբաղեցնելով ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստատեղը, հասարակության նկատմամբ անհարգալից, Ինչպես նաև իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմուն իր ցուցաբերելով պատահական անձանց ներկայությամբ՝ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար՝ անտեսմամբ զբաղվել է ձեռնաշարժությամբ, ինչը նկատվել է նշված դպրոցի աշակերտուհի Միլենա Արմենի Հախումյանի և փողոցով անցնող այլ անձանց կողմից, որի հետևանքով խախտվել է Միլենա Արմենի Հախումյանի և անցորդների անդորրը վերջիններիս մոտ առաջացնելով տագնապ անհանգստություն: Այսինքն՝ Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանին մեղսագրվում է պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով»։ 3. Արագացված վարույթի կիրառություն. Նախնական դատական լսումների ընթացքում մեղադրյալ Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ և հայտարարել է, որ մեղադրանքներն իրեն պարզ են, համաձայն է մեղադրանքների հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները: Պաշտպան Լ.Ավագյանը հայտարարել է, որ իր կողմից մեղադրյալին պարզաբանվել են արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և միանում է միջնորդությանը։ Հանրային մեղադրող Դ.Մարգարյանն արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդության դեմ առարկություն չի ներկայացրել: Համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև՝ մեղադրյալը համաձայն է իրեն մեղսագրվող արարքներին, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը և հետևանքները՝ Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Իշխան Ասատրյանի միջնորդությունը բավարարելու մասին։ 4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Խուլիգանությունը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելը, որը դրսևորվել է անձին ստորացնելով կամ հայհոյանքներով կամ անպարկեշտ արտահայտություններով կամ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով կամ նույն եղանակներով հանրային միջոցառումը, արարողությունը խափանելով կամ հասարակական նշանակության օբյեկտի, հիմնարկի կամ կազմակերպության բնականոն աշխատանքը խոչընդոտելով՝ պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»: Դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հաստատված է համարում Իշխան Ասատրյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ չորս դրվագով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքներ կատարելը և գտնում է, որ վերջինն իր կատարած արարքների համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Անդրադառնալով նշանակվելիք պատժի հարցին՝ Դատարանը փաստում է, որ անձի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: 3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: (․․․)»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4․1-ին մասի համաձայն` «Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (ի թիվս այլնի տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումները)։ Մեղադրյալ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս Դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Անդրադառնալով հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանին և բնույթին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ա) արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը որոշվում է այնպիսի փաստական տվյալների ամբողջությամբ, որոնք բնութագրում են մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, բ) արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը որոշվում է այնպիսի փաստական տվյալների ամբողջությամբ, որոնք բնութագրում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը և բնույթը (հանրորեն վտանգավոր հետևանքներ), հանցագործության կատարման եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը (տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը): Վերոգրյալի լույսի ներքո քննարկելով Իշխան Ասատրյանի արարքները, հաշվի առնելով քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերությունների` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը՝ Դատարանը փաստում է, որ Իշխան Ասատրյանի կատարած հանցագործություններն օժտված են հանրության համար վտանգավորության բարձր աստիճանով։ Դատարանը մեղադրյալ Իշխան Ասատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է գնահատում այն, որ պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքին է գտնվում անչափահաս զավակը՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 5-ին ծնված Կարեն Ասատրյանը: Դատարանն արձանագրում է նաև, որ Իշխան Ասատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով նախատեսված հանգամանքներ վարույթի նյութերում առկա չեն։ Այսպիսով, մեղադրյալ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս՝ Դատարանը ղեկավարվում է պատժի նպատակներով, որպիսիք են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ «Առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն կատարած անձը չի կարող դատապարտվել ազատազրկման»: Հարկ է փաստել, որ սույն վարույթով իրեն վերագրվող ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունները կատարելիս Իշխան Ասատրյանը դատվածություն չի ունեցել (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի իմաստով՝ հանդիսացել է առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ), հետևաբար նրա նկատմամբ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատիժը չի կարող նշանակվել։ Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը գտնում է, որ Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ իր կատարած արարքների համար պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով՝ յուրաքանչյուր դրվագով 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: (․․․) 9. Հանցագործությունների համակցության դեպքում մյուս պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու դեպքում նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակի համար սահմանված առավելագույն ժամկետը կամ չափը: (․․․)»։ Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները ամբողջությամբ գումարելու միջոցով, Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկումը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով, ինչն անհրաժեշտ և բավարար է պատժի նպատակների իրագործումն ապահովելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց (․․․)»: Սույն դեպքում, Դատարանն արձանագրում է, որ նշանակված պատժին պետք է հաշվակցել Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի՝ 2025 թվականի մայիսի 16-ից մինչև մայիսի 19-ը ձերբակալման և 2025 թվականի հունիսի 4-ից մինչև օգոստոսի 1-ը տնային կալանքի տակ գտնվելու ժամկետները և նշանակված պատիժը համարել կրած։ Քննության առնելով Իշխան Ասատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողության և բացակայելու արգելքի հարցը՝ Դատարանը հանգում է հետևության, որ դրանք պետք է վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո: Անդրադառնալով վարութային ծախսերի հարցին և հաշվի առնելով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ արագացված վարույթի կարգով գործը քննելիս նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման, Դատարանը հանգում է հետևության, որ այդ հարցը պետք է համարել լուծված։ Միաժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով առկա չեն վնասի հատուցման ապահովման կամ քրեադատավարական հարկադրանքի այլ միջոցներ, հետևաբար այդ հարցերը ևս պետք է համարվեն լուծված: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-34-րդ, 99-100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464․1-464․5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը ՎՃՌԵՑ Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված չորս դրվագով հանցագործությունների կատարման մեջ և նրա նկատմամբ յուրաքանչյուր դրվագով պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկումը՝ 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով՝ հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժներն ամբողջությամբ գումարելու միջոցով, Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկումը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով՝ նշանակված պատժին հաշվակցել Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի՝ 2025 թվականի մայիսի 16-ից մինչև մայիսի 19-ը ձերբակալման, ինչպես նաև՝ 2025 թվականի հունիսի 4-ից մինչև օգոստոսի 1-ը տնային կալանքի տակ գտնվելու ժամկետները և նշանակված պատիժը համարել կրած։ Իշխան Հրաչյայի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո վերացնել։ Վարույթային ծախսերի և մյուս վերաբերելի հարցերը համարել լուծված։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով): ԴԱՏԱՎՈՐ` Հ.ԱՎԱԳՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 26-08-2025 |
| Գործը քննվել է | Դռնբաց |
Եզրափակիչ դատական ակտը մտել է օրինական ուժի մեջ
| Ամսաթիվ | 07-10-2025 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 09-10-2025 |
|---|
Ստացվել է տեղեկատվություն դատավճիռն ի կատար ածելու վերաբերյալ
| Ամսաթիվ | 23-10-2025 |
|---|---|
| Ստացվել է տեղեկատվություն դատավճիռն ի կատար ածելու վերաբերյալ | ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Կոտայքի մարզային մարմնի կողմից ստացվել է տեղեկատվություն այն մասին, որ Իշխան Հրաչյաի ստրյանի վերաբերյալ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճիռը ստացվել է |
| Ստացվել է | Ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանումից |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 21-01-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատորը՝ 250 թերթ, 2-րդ հատորը՝ 159 թերթ, 3-րդ հատորը՝ 85 թերթ |
| Գործին կից նյութերը | 2-րդ հատորին կից՝ 2 լազերային սկավառակ՝ մեկ ծրարում |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 21-01-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը՝ 250 թերթ, 2-րդ հատորը՝ 159 թերթ, 3-րդ հատորը՝ 85 թերթ |
| Գործին կից նյութերը | 2-րդ հատորին կից՝ 2 լազերային սկավառակ՝ մեկ ծրարում |