ԵԴ1/2665/01/25

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

20 ապրիլի 2026թ․ ք.Երևանում

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

նախագահությամբ՝
դատավոր՝ Մ․Արամյանի
քարտուղարությամբ՝ Մ.Գևորգյանի
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Բ․Ղազինյանի
մեղադրյալ՝ Մ․Անդրեասյանի
պաշտպան՝ Մ․Մելքոնյանի
տուժող՝ Ա․Եղիազարյանի

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Մհեր Հրաչիկի Անդրյասյանի /ծնված 1981 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում դատված, ամուսնացած, աշխատում է մասնավոր հիմունքներով, հաշվառված և բնակվող՝ ****************** հասցեում/։
Մհեր Հրաչիկի Անդրյասյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով /2 դրվագ/:

Դատավճռի նկարագրական մաս.
2025 թվականի մայիսի 20-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 10162725 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով։
2025 թվականի մայիսի 28-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ԵՔ Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 10166425 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով։
2025 թվականի մայիսի 30-ին կայացվել է որոշում թիվ 10166425 քրեական վարույթը թիվ 10162725 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը մեկ վարույթում՝ 10162725 համարի ներքո շարունակելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 31-ին հսկող դատախազի կողմից որոշում է կայացվել Մհեր Հրաչիկի Անդրյասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով /2 դրվագ/ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2025 թվականի հունիսի 02-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Մհեր Հրաչիկի Անդրյասյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանք:
2025 թվականի հուլիսի 17-ին Աջափնյակ և Դավիթաշեն վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 10162725 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Մհեր Հրաչիկի Անդրյասյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով 2 դրվագ:
2025 թվականի հուլիսի 17-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/2665/01/25 քրեական գործն՝ ըստ մեղադրանքի՝ Մհեր Հրաչիկի Անդրյասյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով 2 դրվագ մակագրվել է ինձ։
Գործը դատավորի աշխատակազմ է հանձնվել 2025 թվականի հուլիսի 18-ին։
2025 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Մհեր Հրաչիկի Անդրյասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը չի երկարացվել կիրառվել է այլընտրանքային խափանման միջոց՝ տնային կալանք։
Մհեր Հրաչիկի Անդրյասյանը մեղադրվում է այն արարքների կատարման համար, որ նա «Ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու չկոնկրետացված դիտավորությամբ, 2025 թվականի մայիսի 28-ին՝ ժամը 13.00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Էստոնական փողոցի 5 հասցեի հարակից հատվածում շրջանցելով Ֆենիկ Սեդրակի Հարությունյանին, խփել է վերջինիս պարանոցի հետևի մասին և պարանոցից քաշել-պոկելու եղանակով բացահայտ հափշտակել է վերջինիս պատկանող խոշոր չափերով՝ մոտ 30 գրամ քաշով 600.000 ՀՀ դրամ արժեքով ոսկյա շղթան և գիտակցելով իր կատարած հափշտակության բացահայտ լինելը, դիմել է փախուստի Երևան քաղաքի Էստոնական փողոց 5 հասցեում գտնվող շենքի բակային հատվածով (1-ին դրվագ):
Այսինքն, Մհեր Հրաչիկի Անդրյասյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
Բացի այդ՝ Մհեր Հրաչիկի Անդրյասյանը 2025 թվականի մայիսի 20-ին՝ ժամը 16.00-ի սահմաններում, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու չկոնկրետացված դիտավորությամբ, Երևան քաղաքի Մարգարյան փողոց 9 հասցեում գործող թիվ 100 դպրոցի դիմացի հատվածում Աննա Անատոլիի Եղիազարյանի պարանոցից քաշել-պոկելու եղանակով բացահայտ հափշտակել է վերջինիս պատկանող խոշոր չափերով՝ մոտ 30 գրամ քաշով 800.000 ՀՀ դրամ արժեքով ոսկյա շղթան և գիտակցելով իր կատարած հափշտակության բացահայտ լինելը, դիմել է փախուստի Երևան քաղաքի Մարգարյան փողոց 9 հասցեում գործող թիվ 100 դպրոցի բակային հատվածով (2-րդ դրվագ):
Այսինքն, Մհեր Հրաչիկի Անդրյասյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով»:
Այսպիսով, Մհեր Հրաչիկի Անդրյասյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքների կատարում, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով /2 դրվագ/:

Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցներ
Վկա Արթուր Սիմոնյանը ցումցունք տվեց այն մասին, որ «Բակում եմ եղել, մի կին է մոտեցել ու հեռախոս է ուզել, զանգահարել է ոստիկանություն, դրանից հետո գնացել եմ իմ գործերին։ Չեմ հիշում ինչ օր էր, ամառ էր, տատիկ է մոտեցել, ասաց որ հեռախոսը տամ զանգի, ասաց որ մարդ մոտեցավ իրանից բան է գողացել, հեռախոսը տամ զանգի։ Չեմ նկատել վնասված էր կամ հագուստը պատռված էր, թե ոչ։ Զանգեց, ասաց «ոստիկանությունի՞ց է», հետո խոսեց, ես չեմ լսել հետոն ինչ է խոսել, քանի որ հեռու էի, հետո գնաց։ Մեր բակը Հալաբյան փողոցում է։ Իմ տպավորությամբ տատիկը վախեցած էր»։
Վկայի ցուցմունքով հաստատվում է, որ 2025 թվականի մայիսի 28-ին՝ ժամը 15:17-ին, հենց վկայի հեռախոսահամարով է տուժող Ֆենիկ Հարությունյանը կատարել ահազանգ:Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ որևէ պատճառաբանություն առկա չէ առ այն, թե ինչում է կայացել այդպիսի ժամանակային խզումը ենթադրյալ դեպքի և ահազանգի միջև:
Տուժող Աննա Եղիազարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Հյուր էի գնացել, հետ գալու ճանապարհին, երբ հասա 100-րդ դպրոցի մոտ, այդ պահին մի տղամարդ շատ արագ հարձակվեց վրաս, «ճանգռելով» պոկեց, քաշեց ցեպս և վազեց դպրոցի բակ, շատ լավ եմ հիշում, տպավորվել է իմ մոտ նրա դեմքը հայացքը, սև հագուստը, տեսանկարահանող սարքեր կային համոզված եմ ֆիքսել են։ Ես զանգահարեցի ոստիկանություն։ Դեպքը եղել է մայիսի 20-ին՝ ժամը մոտավոր ցերեկը 16։00-ին էր, մենակ էի վերադառնալուց, երկու ձեռքս էլ զբաղված էր, անմիջապես շատ մոտ ժամանակ եմ ես նկատել այդ մարդուն, ես մտքերով էի գնում հստակ չեմ կարող ասել, որ նրան նկատել եմ մինչ ինձ մոտենալը։ Իմ ցեպը եղել է 30 գրամ, որը ինձ նվիրել է իմ մահացած սկեսրայրը, հստակ հիմա չեմ կարող ասել, թե որքան կարժենար, սակայն այն ժամանակ քննիչի մոտ նշել ենք որքան կարժենար։ Հալաբյան և Ֆուչիկ փողոցներ կարող է դուրս գալ այդ դեպքի վայրից։ Այդ մարդու դեմքն եմ ֆիքսել, երկարավուն դեմքով, մեծ աչքերով, կարճաթև մայկա էր հագել, սեռի շալվար էր հագել կարծես թե, մազերը մուգ սև սպիտակ էին։ Մեղադրյալին դեպքից հետո եմ տեսել ու հիմա ճանաչել, իմ տեսելով ինքն է կատարել հանցանքը, առերես հարցաքննվել եմ նրա հետ։ Մոտենալիս ոչինչ չի ասել, փախնելուց, որ ես կանչել եմ կամ ձայն եմ տվել, ոչինչ չի ասել։ Աչքերի գույնը մուգ գույնի էր։ Այն որ նշում եմ իրեն, նկատի ունեմ ինձանից աջ նստած անձին, որքանով նա ինձ մոտ տպավորվել է դա նա է եղել, առաջին անգամ նրան տեսել եմ այդ դեպքը լինելուց։ Այդ տարածքում այդ պահին մարդաշատ չէր, երբ ես սկսեցի գոռալ, մի տղա իր փոքր տղայի հետ վազեցին, սակայն չկարողացան հասնել, մի տղա էլ կար նա էլ էր տեսել։ Մհեր Անդրիասյանը, որ կանգնեց, կասեմ, որ համապատասխանում էր նրա բոյը, կոլոտ մարդ չէր, բոյով մարդ էր։
Հստակ պնդում եմ, որ ինձանից աջ նստած անձն է եղել, ու ես նրան ֆիքսել եմ այն ժամանակ, երբ որ ինձանից հափշտակել էր։ Իմ հագուստը այնպիսի էր, որ բաց էր երևում էր ցեպս, հափշտակելու հետևանքով վնասվել եմ»։
Տուժողը իր ցուցմունքով նկարագրեց 20.05.2025 թվականին սույն քրեական գործին վերաբերելի իրադարձությունները, դատաքննության ընթացքում մատնացույց արեց մեղադրյալին` որպես իրենից հափշտակություն կատարող անձ:Նկարագրեց իրենից հափշտակված առարկան, դրա ծագումը և քաշը:
Դատարանը սույն ցուցմունքը գնահատելիս արձանագրում է, որ տուժողը և մեղադրյալը նախկինում իրար չեն ճանաչել, որևէ հարաբերություն չեն ունեցել, նրանց առնչությունը եղել է սույն քրեական վարույթով:Տուժողը մասնակցել է անձին ճանաչման ներկայացնելու գործողությանը և այդ գործողությամբ է տուժողը մյուս ճանաչվողների համեմատ մատնանշել մեղադրյալին:Դատարանի գնահատմամբ տուժողի մոտ մեղադրյալի պատկերը առարկայացված է ճանաչման ենթարկելու գործողությունից հետո, քանի որ նախքան նշված գործողությունը տուժողը մեղադրյալի անհատականացնող տվյալների վերաբերյալ որևէ հստակ տեղեկություն չի ներկայացրել՝ ներկայացնելով ընթհանրական տվյալներ:Բացի այդ նշված գործողության արձանագրության և տեսագրության ուսումնասիրությամբ պարզ է դարձել, որ տուժողը մեղադրյալին մյուս ճանաչման ենթարկվածներից առանձնացրել է այն հանգամանքով, որ մեղադրյալը ի համեմատ մյուս ճանաչման ենթարկվածների ակնհայտ ավելի բարձրահասակ էր և տուժողի մոտ տպավորված էր, որ իրենից հափշտակություն կատարողը բարձրահասակ է և այդ հանգամանքն է հիմք հանդիսացել մեղադրյալին ճանաչման ենթարկելու գործողության հենց սկզբում այլ անձանցից առանձնացնելու համար, իսկ արդեն Մ.Անդրյասյանին որպես իրենից հափշտակություն կատարած անձ մյուսների համամատ առանձնացնելուց հետո, տուժողը ընդհանրական հատկանիշներ է նշել նաև ճանաչման ենթարկելու գործողության ժամանակ՝ ինչը նաև հիշատակեց դատաքննության ժամանակ հարցաքննվելիս:Այս առումով որպես մեղադրյալին անհատականացնող չափանիշ տուժողի ցուցմունքը, որը փաստացի փոխկապակցված է ճանաչման ենթարկելու գործողությանը, ինքնին չունի առժանահավատության բարձր չափանիշ, ուստի հանցանք կատարողի անհատականացումը պետք է կատարվի այլ վերաբերելի ապացույցների համատեքստում:
Տուժող Ֆենիկ Հարությունյանին դատարան հրավիրելու և հարցաքննելու ուղղությամբ Դատարանի կողմից ձեռնարկվել են բոլոր հնարավոր միջոցները, հանրային մեղադրողը իր կողմից ևս պատրաստակամություն է հայտնել միջոցներ ձեռնարկել տուժողին դատարան ներկայացնելու ուղղությամբ, սակայն ձեռնարկված բոլոր միջոցների արդյունքում հնարավոր չի եղել ապահովել տուժողի ներկայությունը դատական նիստին:Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ կատարվել է ՍԷԿՏ հարցում, որի պատասխանի համաձայն տուժողը չի լքել ՀՀ տարածքը, սակայն ՀՀ օրենսդրությամբ նախատեսված բոլոր միջոցների գործածման արդյունքում, ոչ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության աշխատակիցների, ոչ էլ հանրային մեղադրողի կողմից ձեռնարկված գործողությունները դրական արդյունք չեն տվել և տուժողը տևական ժամանակ չի ներկայացվել դատական նիստին, բացի այդ չի հաստատվել, որ տուժողը մահացել է:Հաշվի առնելով վերոնշյալը հիմք ընդունելով այն հանգամանքը, որ տուժողի ցուցմունքը նախաքննության ընթացքում չի դեպոնացվել, ինչպես նաև այն, որ տուժողի մահանալու մասին որևէ տվյալ չի ներկայացվել, ուստի Դատարանը չի արձանագրում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 330-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված իրավիճակ տուժողի նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումը թույլատրելու համար, ուստի դրանք չեն հրապարակվել, ուստի չեն հետազոտվել, հետևաբար չեն կարող օգտագործվել:
Մեղադրյալ Մհեր Անդրեասյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Ես մայիս ամսին հաճախ եմ գնացել հարկադիր, ինչպես նաև էպիկրիզ ունեմ ՀՀ ՊՆ-ի կողմից, որ ստուգվեմ, դրանով գնացել եմ Հանրապետական հիվանդանոց ստուգումների, հստակ օրերը չեմ հիշում, բայց գնացել եմ, իսկ հանցագործության մասով կասեմ, որ ես դրա միջով անցել եմ ու նորից դա չեմ անի։ 2025 թվականի մայիս ամսին եմ այցելել Հարկադիր, հստակ օր չեմ կարող նշել: Առաջին մասում եմ ես բնակվում, 33 համարի ավտոբուսը նստել եմ եկել եմ Հարկադիր, հետո հետ եմ գնացել նույն համարի ավտոբուսով։ Հարկադիրում հանդիպել էի իմ մարտական ընկերներից մեկին, միասին դուրս ենք եկել քայլել ենք դեպի կանգառ, որտեղից ես գնացել եմ Շենգավիթ՝ իմ աշխատանքի վայրի մոտ իջել եմ։ Այն որ տուժողը ասել է, որ ես եմ եղել, կասեմ, որ ես տուժողի նշած վայրում չեմ եղել, նշած գործողությունը չեմ կատարել՝ գողությունը նկատի ունեմ։ Այն թե հիվանդանոցում, որ մասնագետի մոտ եմ գնացել կասեմ, որ գնացել եմ ձեռքի համար, քանի որ ձեռքս լավ չէր աշխատում։ Էպիկրիզի մասով կասեմ, որ ՀՀ ՊՆ-ի կողմից տված է եղել, քանի որ 44 օրյա պատերազմի մասնակից եմ, դրանից հետո են տվել ինձ այդ թուղթը, ոտքիս մեջ բեկորներ կային դրա հետազոտման համար եմ գնացել։ Վերջին անգամ ստուգումների գնացել եմ 2025 թվականի՝ մայիս ամսին, մի անգամ եմ գնացել՝ ձեռքս հետազոտելու համար, միայն «Ռենգեն» են արել, որի արդյունքում արձանագրել են, որ խնդիր չունեմ, դեղեր չեմ ստացել, ընդհամենը ձեռքս են հետազոտել, մոտավորապես 25 րոպե եմ եղել այդտեղ, նախապես չեմ գրանցվել։ Ես հաշվառված եմ քաղաք Երևանում, Ներքին Շենգավիթում, այն թե ինչու եմ «Հանրապետական» հիվանդանոց գնացել, այլ ոչ թե Շենգավիթում, կասեմ, քանի որ ծրագրով նշված է, որ կարող եմ ցանկացած հիվանդանոց այցելել, պատերազմի մասնակիցներին նման հնրավարություն տրվում է, ես էլ «Հանրապետական» հիվանդանոցն եմ ընտրել։ Քանի որ «Հարկադիր» էի գնացել, մտել եմ հիվանդանոց մոտակայքում էր, քանի որ, ասել եմ կարող եմ ձեր մոտ հետազոտվել, ասել են այո հերթ կանգնի, կանգնել եմ, ինձանից առաջ երկու կին էին կանգնած, սպասել եմ, հետո ես եմ մտել։ Հարկադիր եմ գնացել մեքենայի հետ կապված հարցերի պատճառով, դիմում եմ գրել, որ վճարում կատարելուց չէի հրաժարվում, դա եղել է մայիս ամսին։ Այն թե ինչու եմ ես ուշ գնացել հարկադիր այդ հնարավորությունից օգտվելու համար, կասեմ, որ չեմ իմացել, որ նման հնարավորություն կա պատերազմին մասնակցածների համար, որ ակտերը դիմումի հիմքով կարող են վերցվեն, դրա համար ես 2025 թվականի մայիսին եմ դիմել։ Տուժողը, որ ճանաչեց ինձ, կասեմ, որ չգիտեմ ինչպես է այդպես ասում, քանի որ նորից եմ կրկնում տվյալ տարածքում չեմ եղել, քանի որ իմ եղած վայրերում դպրոց չկար։ Հիվանդանոցը հարկադիրից վերև է։ Տուժողի նկարագրած հագուստը ես հստակեցնում եմ, որ ես նման հագուստ չունեմ՝ չեմ ունեցել, ես հագնում եմ սպորտային համազգեստ։ Քննչականում արդյոք մասնակցել եմ ճանաչման գործողության, թե ոչ կասեմ, որ ես մասնակցել եմ, տեսել եմ ակնոցներով կնոջ։ Առերես հարցաքննության մասնակցել եմ արդյոք տուժող Աննա Եղիազարյանի հետ, կասեմ որ այո, ցուցմունք չեմ տվել, սակայն, ասել եմ, որ ես ցուցմունք կտամ միայն դատարանում։ Արզումանյան և Էստոնական փողոցները չգիտեմ ես։ Հարկադիր երեք անգամ եմ այցելել, քանի որ իմ հարցը միանգամից չլուծվեց, առաջին օրը հարկադիրում դիմում չեմ գրել, երկրորդ անգամ եմ դիմում գրել, երրորդ անգամ գնացել եմ վճարում կատարելու համար տեղեկանք վերցնելու համար, քանի որ այլ տուգանք էլ կար, դրանք համաներման տակ չէին ընկնում։ Իմ հեռախոսահամարը 094-00-12-91-ն է, այն թե ինչ կասեմ այն մասով, որ իմ հեռախոսահամարից դեպքերի վայրերից զանգեր եմ կատարել, կասեմ, որ այդ օրը երբ գնացել եմ հարկադիր և հիվանդանոց զանգեր եմ կատարել այդ ընթացքում, կասեմ, որ հնարավոր է եղած լինի։ Ես տուժող Աննա Եղիազարյանին երբևիցե չեմ ճանաչել, թշնամանք չեմ ունեցել նրա նկատմամբ, չեմ կարող ասել ինչու է նա ինձ մատնանշում։ Հարկադիր ինչու եմ էլի եկել, կասեմ, քանի որ հեռախոսով չէի կարող անել եկել էի, որ սխալ չլինի ոչինչ»։
Մեղադրյալը իր ցուցմունքով առհասարակ հերքեց իր առնչությունը իրեն մեղսագրվող արարքներում, սակայն միևնույն ժամանակ նշեց, որ տուժող Աննա Եղիազարյանի հետ նախկինում որևէ թշնամանք չի ունեցել:
Վկա Լ․Եսայանը իրավաչափորեն հրաժարվել է ցուցմունք տալուց նշելով, որ իր ցուցմունքները ողջամտորեն կարող են օգտագործվել իր մերձավոր ազգական՝ ամուսնու դեմ:Մ.Անդրեասյանը հանդիսանում է վկայի ամուսինը, նրա ցուցմունքը նախաքննության ընթացքում դեպոնացված չի եղել, ուստի վկայի կողմից ցուցմունք տալուց իրավաչափորեն հրաժարվելու պարագայում նրա նախաքննական ցուցմունքի հրապարակում չի կարող իրականացվել:
Գրավոր ապացույցների հետազոտում
Դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, ըստ որի՝ տուժող Աննա Եղիազարյանի մասնակցությամբ զննության է ենթարկվել դեպքի վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Մարգարյան 9 հասցեի թիվ 100 դպրոցի դիմացի մայթեզրը, որի դիմացի փողոցում Բուենոս Այրեսի այգին է։ Դպրոցի մուտքի դիմաց առկա են կանաչ մետաղյա ճաղավանդակներ։ Տուժողը մատնացույց է արել դպրոցի գլխավոր մուտքի դիմացի մայթեզրի տարածքը և նշվել է, որ դպրոցի դիմացով քայլել է դեպի Ֆուչիկի փողոցի ուղղությամբ, երբ դիմացը իրեն մոտեցել է անհայտ տղա և պոկելով իր շղթան վազել է դպրոցի դիմացից դեպի աջ։վ/թ․ 1-ին հատոր 18-20
Դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, ըստ որի՝ տուժող Ֆենիկ Հարությունյանի մասնակցությամբ զննության է ենթարկվել Երևան քաղաքի Էստոնական փողոցի 9-րդ հասցեի շենքի հարակից բակային հատվածը և տուժողը մատնացույց է արել, որ Էստոնական 9-րդ շենքի և 5-րդ շենքի հատվող հատվածում տեղի է ունեցել դեպքը և ենթադրյալ հանցագործը դեպքից հետո փախուստի է դիմել Էստոնական փողոցի 5 հասցեի շենքի բակով։ վ/թ․ 1-ին հատոր 43-46
Անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությունը, ըստ որի՝ տուժող Աննա Եղիազարյանը ճանաչել է Մհեր Հրաչիկի Անդրյասյանին՝ որպես իրենից հափշտակություն կատարած անձի: Դատարանն արձանագրում է, որ նախքան ճանաչումը, տուժողը հարցաքննվել է և որպես հանցանք կատարողի հատկանիշներ նշել է ընդհանրական բնույթի հատկանիշներ՝ այնպիսի հատկանիշներ որոնք բնորոշ են լայն անձանց շրջանակի:
Տեսագրության ուսումնասիրությամբ արձանագրվում է, որ տուժողը ճանաչման ենթարկելու գործողության ժամանակ մտնելով սենյակ նշել է, որ մյուս մասնակիցներին ուսումնասիրելու կարիք չկա, քանի որ նրանք կոլոտ են:Իրենից հափշտակություն կատարած անձը կոլոտ մարդ չէր:
Բացի այդ նշել է, որ նման է չորորդ տեղում կանգնած անձին՝ ով հանդիսացել է Մ.Անդրյասյանը, հասակից բացի նրան նմանացրել է մաշկի գույնով, աչքերից և կառուցվածքից, սակայն հստակ անհատականացնող՝ ոչ ընդհանուր գծեր, չի նշել:
Դատարանի գնահատմամբ նման պայմաններում անձին ճանաչելը և դրանից հետո հետագայում, որպես մեղադրյալ նրա հետ առերեսվելը, դրանից հետո դատարանում հարցաքննվելը ողջամտորեն տուժողի մոտ կարող է ձևավորվել հստակ պատկեր առ այն, որ իրենից հափշտակություն կատարողը Մ.Անդրյասյանն է:
Դեռ ավելին Դատարանն արձանագրում է, որ նշյալ հանգամանքներով հանդերձ տուժողը, թե՛ ճանաչման ենթարկելու գործողության ժամանակ, թե՛ դատարանում հարցաքննվելիս նշել է, որ ինքը նմանեցնում է մեղադրյալին հանցանք կատարած անձի հետ և միայն տուժողին հարցադրում տալուց հետո վերջինս նշել է, որ վստահ է, որ նա է, ուստի քննարկվող ապացույցը ինքնին չի կարող համարվել անվերապահ առժանահավատ և ունենալ ապացուցողական բարձր արժեք, այն հաշվարկմամբ, որ առկա են բազմաթիվ չփարատված կասկածներ, ուստի մեղադրյալ Մ.Անդրյասյանի առնչությունն իրեն մեղսագրված հանցանքին պետք է գնահատվի մյուս ապացույցների հետ համեմատական համակցության համատեքստում:
Դատարանն արձանագրում է, որ Մհեր Անդրյասյանն ակնհայտորեն բարձրահասակ էր մյուս ճանաչման ենթարկվածներից, դեռ ավելին մյուս երեք ճանաչման ենթարկվածների մեջ բարձրահասակը՝ ով ամեն դեպքում ցածրահասակ էր Մհեր Անդրյասյանից, գեր մարմնակազմություն ուներ:
Գ/թ․ 1-ին հատոր 62-65
Անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությունը, ըստ որի՝ տուժող Ֆենիկ Հարությունյանը ճանաչել է Մհեր Անդրյասյանին՝ որպես իրենց հափշտակություն կատարած անձի վերջինիս անհատականացնող տվյալներով:
Դատարանն արձանագրում է, որ ճանաչող տուժող Ֆենիկ Հարությունյանը չի հարցաքննվել դատարանում, ուստի նրա կողմից անձին ճանաչման ենթարկելու գործողությունն որպես ինքնուրույն ապացուցողական արժեք ներկայացնող ապացույց՝ առանց տուժողի ցուցմունքի, չի կարող ինքնին ապացուցողական բարձր կշիռ ունենալ և հիմք հանդիսանա ինքնին որոշակի հանգամանք հաստատելու կամ հերքելու համար:
Դեռ ավելին գործողության տեսագրության ուսումնասիրությամբ արձանագրվում է, որ տուժողը որպես մեղադրյալին ճանաչելու հիմք կրկին նշել է անձանց լայն շրջանակին բնորոշ տվյալներ, այն որ ճանաչել է նիհարությամբ, հասակով՝ փաստացի առանց հստակ անհատականացնող տվյալներ նշելու:
Դատարանն արձանագրում է, որ Մհեր Անդրյասյանն ակնհայտորեն բարձրահասակ էր մյուս ճանաչման ենթարկվածներից, դեռ ավելին մյուս երեք ճանաչման ենթարկվածների մեջ բարձրահասակը՝ ով ամեն դեպքում ցածրահասակ էր Մհեր Անդրյասյանից, գեր մարմնակազմություն ուներ:
Բացի այդ սույն դրվագով որպես ուղղակի ապացույց առկա է բացառապես և միայն ճանաչման ենթարկելու արձանագրությունը, սակայն «ճանաչողը» չի հարցաքննվել դատարանում:Նման պայմաններում ճանաչման ենթարկելուց առաջ տուժողի ընկալումը և իրենից ենթադրաբար հանցանք կատարած անձի նկարագրության առկայություն վերաբերյալ ցուցմունք փաստացի չի հետազոտվել, ինչով էլ հանդերց սույն գործողության ապացուցողական արժեքը էականորեն նվազում է:Նման պարագայում անձի անհատականացման վերաբերյալ վերաբերելի ապացույցների համակցություն սույն պարագայում չի արձանագրվում, իսկ առկան խիստ վիճահարուց է:Վ/թ․ 1-ին հատոր 66-69
Դեպքի վայրի հարակից հատվածում առկա տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները պարունակող լազերային սկավառակների զննության արձանագրությունը, ըստ որի՝ տեսաձայնագրությունը իրականացվում է 2025 թվականի մայիսի 20-ի՝ ժամը 16։15-ի դրությամբ։ Տեսաձայնագրության աջ ներքևի հատվածում նշված է «Camera 10» գրությունը։ Տեսաձայնագրության մեջ երևում է, որ ինչ-որ անձ մուգ սպորտային սպիտակ եզրագծերով կոշիկներով, բաց մոխրագույն գույնի տաբատով, սև կարճաթև վերնաշապիկով Ֆուչիկի 15/2 շինության հասցեի մոտակայքով վազում է դեպքի Ֆուչիկի 15 շենքի բակի հատված։ Զննությամբ պարզ է դառնում, որ տեսաձայնագրությունը իրականացվում է 2025 թվականի մայիսի 20-ի՝ ժամը 16։15-ի դրությամբ։
Ըստ մեղադրանքի կողմի տեսագրության մեջ պատկերված է ենթադրյալ հանցանք կատարող անձը:
Դատարանն արձանագրում է, որ տեսագրությունը պարունակում է ժամային նշում, թե երբ է կատարվել այն և նշվածը ենթակա է համադրման մեղադրյալի հեռախոսահամարի վերծանումների և հատկապես դրան տեղակայումները արձանագրած տեղեկությունների հետ:
Վարույթն իրականացնող քննիչը ստանալով մեղադրյալի հեռախոսահամարի վերծանումները փաստելով, որ նշյալ հեռախոսահամարը պատկանել է մեղադրյալին և դեպքի օրը գտնվել է նրա մոտ, որպես նրա մեղքը հիմնավորող տվյալ վկայակոչել է այն, որ մեղադրյալի հեռախոսահամարը նախքան դեպքը սպասարկվել է դեպքի կատարման վայրի մոտակայքում գտնվող ալեհավաք կայանների կողմից:
Դատարանն արձանագրում է, որ վարույթն իրականացնող քննիչը ստացել է ինչպես մեղադրյալի կողմից օգտագործվող հեռախոսահամարի զանգերը պարունակող վերծանումները, այնպես էլ GPRS հասանելիության վերծանումները: Դատարանի համար ուշագրավ է այն փաստը, որ վարույթն իրականացնող քննիչը զննել է միայն և բացառապես մեղադրյալի հեռախոսային խոսակցությունների վերծանումները և դա գնահատել որպես մեղադրող ապացույց, սակայն Դատարանի կողմից դատաքննության ընթացքում ուսումնասիրվել են նաև GPRS հասանելիության վերծանումները ինչի արդյունքում պարզվել է, որ դեպքի կատարման ժամանակահատվածում մեղադրյալի հեռախոսահամարը սպասարկվել է, համապատասխանաբար.

94001291 28305735541 Yerevan Yerevan, Yerevan, Margaryan 23/6, "Kaiser" supermarket 10.105.16.120 20-05-2025 15:31:27 30:00
94001291 2830589821 Yerevan Yerevan, Kond district 52 house 10.105.16.120 20-05-2025 16:01:27 30:00
94001291 2830570661 Yerevan Yerevan, Khorenatsi str. 24 10.105.16.120 20-05-2025 16:31:27 30:00
94001291 2830571032 Yerevan Yerevan, Shengavit, Tarontsi st. 15 10.105.16.120 20-05-2025 17:01:27 30:00

Վերոգրյալ վերծանումների համաձայն նշված հանցանք կատարելու ժամանակահատվածում մեղադրյալը գտնվել է այլ տեղանքում՝ այլ տեղանքում գտնվելը վկայակոչվում է հաշվի առնելով այն փաստն, որ Կոնդ և Խորենացի տեղակայումները որպես հանրաճանաչ փաստ չեն գտնվում Աջափնյակ վարչական շրջանում, դեռ ավելին դեպքի վայրից գտնվում են բավականին հեռու:Դեռ ավելին ներկայացված տեսագրության մեջ պատկերված անձը, տեսագրության մեջ նշված ժամին 16:15-ին տեսանկարահանվել է այն ժամանակ, երբ մեղադրյալը կրկին գտնվել է այլ տեղանքում՝ հաշվի առնելով 16:00-ից մինչև 16:30-ը ընկած ժամանակահատվածում վերջինիս տեղակայումը:Նշված տվյալը օբյեկտիվորեն անհնար է դարձնում նրա կողմից մեղադրանքի որոշման մեջ նշված ժամանակահատվածում դեպքի վայրում գտնվելու, հետևաբար տուժողից հափշտակություն կատարելու հանգամանքը:
Դատարանն տարամեկնաբանությունների և տարակարծիքներից խուսափելու համար արձանագրում է, որ թեպետ մեղադրանքի որոշման մեջ նշված է, որ ենթադրյալ հանցանքը կատարվել է 16:00-ի սահմաններում, այնուամենայնիվ տեսագրության առկայությունը և տուժողի կատարած ահազանգի ժամը ստեղծում է գնահատման ենթակա տվյալ, որ ենթադրյալ հանցանքը կատարվել է 16:00-ից մինչև 16:30-ը ընկած ժամանակահատվածում և 16:15-ին հանցանք կատարող անձը տեսանկարահանվել է և նշված տեսագրությունը ներկայացվել է դատարան՝ որպես մեղադրանքի ապացույց Մ.Անդրյասյանի մեղքը հիմնավորող:
Նման պայմաններում առնվազն ստեղծվում են չփարատված կասկածներ մեղադրյալի առնչության վերաբերյալ՝ ինչը պետք է մեկնաբանվի ի օգուտ մեղադրյալի:Վ/թ․ 1-ին հատոր 90-91
Դեպքի վայրի հարակից հատվածում առկա տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները պարունակող լազերային սկավառակների զննության արձանագրությունը, ըստ որի՝ զննությամբ պարզ է դառնում, որ ըստ տեսաձայնագրող սարքի աջ վերևի հատվածում նշված տվյալների, տեսաձայնագրվում է Էստոնական փողոցի 5-րդ փողոցի շենքի բակը՝ 2025 թվականի մայիսի 28-ի՝ ժամը 11:22-ի դրությամբ։ Տեսաձայնագրության մեջ երևում է, որ ինչ-որ անձ սև հողաթափերով և սև կիսագուլպաներով, բաց մոխրագույն տաբատով, սպիտակ կարճաթև վերնաշապիկով Էստոնական փողոցի 9-րդ շենքի մոտակայքից վազում է դեպքի Հալաբյան փողոց գտնվող խաղադաշտի կողմ, որից հետո հեռանում է դեպի այդ խաղադաշտից ձախ տանող ճանապարհով:վ/թ․ 1-ին հատոր 92-93
Դատարանն արձանագրում է, որ վարույթն իրականացնող քննիչը ստացել է ինչպես մեղադրյալի կողմից օգտագործվող հեռախոսահամարի զանգերը պարունակող վերծանումները, այնպես էլ GPRS հասանելիության վերծանումները: Դատարանի համար ուշագրավ է այն փաստը, որ վարույթն իրականացնող քննիչը զննել է միայն և բացառապես մեղադրյալի հեռախոսային խոսակցությունների վերծանումները և դա գնահատել որպես մեղադրող ապացույց, սակայն Դատարանի կողմից դատաքննության ընթացքում ուսումնասիրվել են նաև GPRS հասանելիության վերծանումները ինչի արդյունքում պարզվել է, որ դեպքի կատարման ժամանակահատվածում մեղադրյալի հեռախոսահամարը սպասարկվել է, համապատասխանաբար.
94001291 2830570692 Yerevan Yerevan, Bagratunyats ave. 70 10.139.18.46 28-05-2025 10:44:28 30:00
94001291 2830570692 Yerevan Yerevan, Bagratunyats ave. 70 10.139.18.46 28-05-2025 11:14:28 30:00
94001291 2830570232 Yerevan Yerevan, Arshakunyats ave. 278 10.139.18.46 28-05-2025 11:44:28 30:00
94001291 2830573232 Yerevan Yerevan, Arin berd str. #6, "Bit Plast" 10.139.18.46 28-05-2025 12:14:28 15:37
94001291 28305410231912 Yerevan Yerevan, Bagratunyats 70 10.139.18.46 28-05-2025 12:30:05 0:26
94001291 2830573631 Yerevan Yerevan, c. Yerevan, Nor Aresh 35st. 125/3 10.139.18.46 28-05-2025 12:30:31 30:00
94001291 28305732355 Yerevan Yerevan, Arin berd str. #6, "Bit Plast" 10.139.18.46 28-05-2025 13:00:31 30:00
94001291 2830570103 Yerevan Yerevan, Hakob Hakobyan str. 3 10.139.18.46 28-05-2025 13:30:31 30:00
94001291 28305723943 Yerevan Yerevan, Estonakan str.12/1 10.139.18.46 28-05-2025 14:00:31 30:00
94001291 28305704442 Yerevan Yerevan, Shinararner str. 2 10.139.18.46 28-05-2025 14:30:31 30:00

Վերոգրյալ վերծանումների համաձայն տուժողի կողմից նշված հանցանք կատարելու ժամանակահատվածում մեղադրյալը գտնվել է այլ տեղանքում՝ այլ տեղանքում գտնվելը վկայակոչվում է հաշվի առնելով այն փաստը, որ Նոր Արեշ, Արին բերդ, Հակոբ Հակոբյան տեղակայումներն որպես հանրաճանաչ փաստ չեն գտնվում Աջափնյակ վարչական շրջանում, դեռ ավելին դեպքի վայրից գտնվում են բավականին հեռու:Ներկայացված տեսագրության մեջ պատկերված անձը, տեսագրության մեջ նշված ժամին՝ 11:22-ին տեսանկարահանվել է այն ժամանակ, երբ մեղադրյալը կրկին գտնվել է այլ տեղանքում՝ հաշվի առնելով նշված ժամանակահատվածում վերջինիս տեղակայումը ժամը 11:14-ին՝ Բագրատունյաց տեղակայում և ժամը 11:44-ին՝ Արշակունյաց տեղակայում:Նշված տվյալը օբյեկտիվորեն անհնար է դարձնում նրա կողմից մեղադրանքի որոշման մեջ նշված ժամանակահատվածում տուժողից հափշտակություն կատարելու հանգամանքը:
Դատարանն տարամեկնաբանությունների և տարակարծիքներից խուսափելու համար արձանագրում է, որ թեպետ մեղադրանքի որոշման մեջ նշված է, որ ենթադրյալ հանցանքը կատարվել է ժամը 13:00-ի սահմաններում, այնուամենայնիվ տեսագրության առկայությունը ստեղծում է գնահատման ենթակա տվյալ, որ ենթադրյալ հանցանք կատարողը գտնվել է դեպքի վայրին մոտ տարածքում ժամը 11:22-ին, այնինչ նշված ժամանակահատվածումը Մ.Անդրյասյանի հեռախոսահամարը սպասարկվել է այլ տեղանքում:Նման պայմաններում առնվազն ստեղծվում են չփարատված կասկածներ մեղադրյալի առնչության վերաբերյալ՝ ինչը պետք է մեկնաբանվի ի օգուտ մեղադրյալի:Բացի այդ թեպետ մեղադրանքի որոշման մեջ նշված է, որ դեպքը կատարվել է ժամը 13:00-ի սահմաններում՝ առանց կոնկրետացնելու հափշտակության ժամը, այնուամենայնիվ ժամը 12:30-ից մինչև 13:30-ը Մ.Անդրյասյանի տեղակայումը գտնվել է այլ տեղանքում և միայն ժամը 14:00-ից մինչև 14:30-է սպասարկվել Աջափնյակ վարչական շրջանում, ուստի նշված տվյալը ևս գնահատելի է, որ մեղադրանքի որոշման մեջ նշված ժամանակահատվածում վերջինիս հեռախոսահամարը չի սպասարկվել դեպքի վայրի մոտակայքում և ընդհակառակը սպասարկվել է այլ տեղանքում՝ դեպքի վայրից բավականին հեռու:Միևնույն ժամանակ Դատարանը չի կարող ժամը 14:00 դիտարկել ժամը 13:00-ի սահմաններ ժամանակահատվածում, քանի որ դա արդեն այլ ժամային հաշվարկ է:
Նման պայմաններում արձանագրվում է, որ ինչպես տեսագրության մեջ նշված ժամանակահատավածում այնպես էլ մեղադրանքի որոշման մեջ նշված ժամանակահատվածում մեղադրյալի տեղակայումը եղել է այլ վայրում:
Տվյալ պարագայում ևս ստեղծվում է չփարատում առ այն, որ հենց Մ.Անդրյասյանն է եղել իրեն առաջադրված մեղադրանքում նկարագրված գործողությունների կատարողը և հաշվի առնելով, որ ճանաչման ներկայացնելիս տուժողը մեղադրյալին առանձնացրել է մյուս ճանաչվողներից ոչ անհատականացնող հստակ տվյալներով այլ հիմնականում այն հատկանիշով, որ վերջինս ակնհայտորեն տարբերվել է մյուս ճանաչվողներից հասակով ստեղծվում է չփարատված կասկածներ մեղադրյալի առնչության վերաբերյալ, որը պետք է մեկնաբանվի հոգուտ մեղադրյալի:
Մեղադրյալ Մհեր Հրաչիկի Անդրյասյանի բնակարանի խուզարկության արձանագրությունը, ըստ որի՝ հայտնաբերվել են Մհեր Հրաչիկի Անդրյասյանի հագուստը: Մհեր Հրաչիկի Անդրյասյանի բնակարանային խուզարկությամբ հայտնաբերված անձնական հագուստի զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ առաջին հագուստի զննությամբ պարզվել է, որ դա սև գույնի վերնաշապիկ է, որի առկա է «A/X» շագանակագույն տառերով և շագանակագույն օղակի մեջ գրառումը։ Վերնաշապիկը ամբողջությամբ սև գույնի է, որի թևերի երկայնքով առկա է շագանակագույն գծեր։ Երկրորդ հագուստի զննությամբ պարզվել է, որ այն մոխրագույն սպորտային տաբատ է, որի դիմացի և հետևի հատվածում առկա է սպիտակ գույն տառերով «BOSS HUGO BOSS» գրառումը։վ/թ․ 2-րդ հատոր 78-82
Մհեր Հրաչիկի Անդրյասյանի բնակարանային խուզարկությամբ հայտնաբերված անձնական կոշիկների զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ սև գույնի հողաթափեր են, որոնց վրա առկա է սպիտակ գույնի ստուգիչ նշանին նման արտատպվածք, իսկ կողային հատվածներում առկա է սպիտակ գույնի լատինատառ «NIKE» գրառումը։ Մուգ կապույտ գույնի կոշիկներ են, մուգ սպիտակ գույնի եզրագծերով, որոնց վրա որևէ գրառում առկա չէ։Վ/թ․2-րդ հատոր 83-87
Նշված հագուստը ըստ մեղադրանքի կողմը վերջինս կրել է հանցանք կատարելիս, սակայն նշված դատողությունը ևս առարկայացված չէ և գտնվում է զուտ ենթադրությունների դաշտում, քանի որ հայտնաբերված հագուստները առնվազ ճանաչման չեն ներկայացվել տուժողներին և վերջիններս չեն հաստատել, որ այդ հագուստներն է կրել իրենցից հափշտակություն կատարող անձը։Բացի այդ տեսագրության համադրման դեպքում արդեն իսկ նշվել է, որ այն ժամանակահատվածում երբ տեսագրության մեջ երևում է անձ՝ ով ըստ մեղադրանքի կողմի հանդիսանում է հափշտակություն կատարողա անձը հենց այդ ժամանակահատվածում Մ․Անդրեասյանի տեղակայումը եղել է այլ վայրում:Վ/թ․ 1-ին հատոր 142-145
Դատարանը վկայակոչում է վարույթն իրականացնող քննիչի դիտարումը՝ «Մհեր Հրաչիկի Անդրյասյանին պատկանող 094001291 հեռախոսահամարի փոխանցվող տվյալները պարունակող լազերային սկավառակի զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Մհեր Հրաչիկի Անդրյասյանին պատկանող հեռախոսահամարով կատարած հեռախոսազանգերը 2025 թվականի մայիսի 28-ին՝ դեպքի ժամանակահատվածում սպասարկվել են Երևան քաղաքի Էստոնական 12/1 հասցեի ալեհավաք կայանի կողմից։ 2025 թվականի մայիսի 20-ին դեպքի ժամանակահատվածում Մհեր Հրաչիկի Անդրյասյանին պատկանող հեռախոսահամարով կատարած հեռախոսազանգերը սպասաքրկվել են Երևան քաղաքի Մարգարյան 23/6 հասցեի մոտակայքում, իսկ 2025 թվականի մայիսի 28-ին՝ Երևան քաղաքի Էստոնական փողոցի 12/1 հասցեի մոտակայքում»։
Դատարանն արձանագրում է, որ տարակուսելի է վարույթն իրականացրած քննիչի գործողությունների օբյեկտիվությունը և արդարացիությունը, քանի որ վերջինս ուսումնասիրել է բացառապես և միայն ստացված զանգերի վերածանումներն, որոնցով արձանագրվել է, որ երկու դրվագ դեպքերին հարող ժամանակահատավածում մեղադրյալը գտնվել է դեպքի վայրին մոտ տեղանքում, սակայն նույն վերծանումները պարունակող սկավառակում առկա GPRS հասանելիության վերծանումներն առհասարակ չեն զննվել և ուսումնասիրվել:Դատարանի նախաձեռնությամբ դատական նիստով դրանց ուսումնասիրությամբ պարզվել է, որ մեղադրանքի որոշմամբ նշված դեպքի կատարման ժամանակահատվածում մեղադրյալի հեռախոսահամարը սպասարկվել է առհասարակա այլ տեղանքում՝ դեպքի վայրից բավականին հեռու, դեռ ավելին ներկայացված տեսագրությունների կատարման ժամանակ՝ որտեղ որ ըստ մեղադրանքի կողմի նկարահանված է ենթադրյալ հանցանք կատարողը, մեղադրյալի տեղակայումը ըստ GPRS հասանելիության վերծանումների ևս գտնվել է այլ տեղանքում:Նման պարագայում մինչդատական մարմինը ունենալով հստակ տվյալ դեպքի կատարման ժամանակահատվածում մեղադրյալի տեղակայման վերաբերյալ, առհասարակ որևէ ուշադրության չի արժանացրել դա և ավելին նույնիսկ իրականացրել է վերացական զննություն առանց նշված տվյալի ուսումնասիրության:Ուստի մեղադրյալի դեպքի վայրում գտնվելու առումով առկա է չփարատված կասկածներ ինչը չի փարատվել, ոչ՛ նախաքննության, ոչ՛ էլ դատաքննության ընթացքում: Վ/թ․ 2-րդ հատոր 118-119
Արտավարույթային փաստաթուղթ ճանաչված՝ «Վիվա Արմենիա» ՓԲԸ ստացված՝ տեղեկությունները պարունակող և դեպքի վայրերին հարակից՝ Ֆուչիկի փ. 15/2 հասցեում և Էստոնական փ. 5 հասցեներում առկա տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները պարունակող լազերային սկավառակներով։Վ/թ․ 1-ին հատոր 91, 93 , 2-րդ հատոր 121
Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Մհեր Հրաչիկի Անդրյասյանի վերնաշապիկը և տաբատը, հողաթափերը և սպիտակ եզրագծով կոշիկները:Վ/թ․ 2-րդ հատոր 88-89

Վերոնշյալ ապացույցների հետազոտման արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում, որ
-2025 թվականի մայիսի 20-ին ահազանգ է կատարել Աննա Եզիազարյանը և հայտնել, որ Մարգարյան փողոցի 9, թիվ 100 դպրոցի մոտ սև և նիհար տղան իր վզից պոկել է վզնոցը և դիմել փախուստի:Նույն օրը տալիս է նաև գրավոր հաղորդում և որպես դեպքի կատարման ժամանակահատված նշում է 2025 թվականի մայիսի 20-ը՝ ժամը 16:20-ի սահմաններում:
Մհեր Անդրյասյանի GPRS հասանելիության վերծանումների ուսումնասիրությամբ արձանագրվում է, որ վերջինիս հեռախոսահամարը 20.05.2025 թվականին՝ ժամը 16:00-ին սպասարկվել է Կոնդ, իսկ 16:30-ին Խորենացի կայանների կողմից՝ որոնք գտնվում են այլ տեղանքում և ողջամտորեն բացառվում է տուժողի կողմից նշված ժամանակահատվածում Մ.Անդրյասյանի կողմից նշված արարքի կատարումը՝ եթե վերջինս գտնվել է այլ տեղանքում:
Մինչդատական մարմինը որևէ կասկած չի դրսևորել այն հարցի հետ կապված, որ հնարավոր է մեղադյալի հեռախոսահամարը նրա մոտ չի եղել, քանի որ վերծանումների մի մասը որպես մեղադրող ապացույց ներկայացվել է մեղադրյալի մեղքը հիմնավորելու համար:
-Նույն պատկերն է նաև ներկայացրած տեսագրության մեջ պատկերված անձի առումով, քանի որ որպես տեսագրության կատարման ժամանակահատված նշված է 16:15-ը, ուստի նույն տրամաբանությամբ մեղադրյալի GPRS հասանելիության վերծանումների պայմաններում վերջինս չէր կարող պատկերված լինել նշված տեսագրության մեջ, ուստի վերջինս չի կարող համարվել քննարկվող հանցանքի կատարող, քանի որ մեղադրանքի կողմը որպես կատարող է ներկայացնում այն անձին ով պատկերված է տեսագրության մեջ:
-Դատարանն արձանագրում է, որ տուժողի ցուցմունքը և ճանաչման ենթարկելու արձանագրությունների համադրության պայմաններում ևս չի ստեղծվում հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական արժեք Մ.Անդրյասյանի մեղքը հաստատելու համար, քանի որ տուժողը մեղադրյալի անհատականացնող հստակ տվյալների վերաբերյալ հստակ տեղեկություն չի ներկայացրել, իսկ ճանաչման ժամանակ ճանաչել է մեղադրյալին և առանձնացրել է մյուսներից, քանի որ վերջինս մյուսների համեմատ եղել է ակնհայտ բարձրահասակ և դրանով արդեն իսկ առանձնացել է:Տուժողը հենց ինքն է այդ դատողությունը կատարել, իսկ նրա նշած հետագա տվյալները ընդհանուր առմամբ ընդհանրական հատկանիշներ են:Դատարանի գնահատմամբ նման ճանաչման ներկայացնելու գործողությունից հետո, երբ Մ.Անդրյասյանը մյուս ճանաչման ենթարկվողերից ակնհայտ տարբերվող հատկանիշի գնահատմամբ առանձնացված է եղել արդեն իսկ, թե՛ ճանաչման ենթարկելու, թե՛ հետագայում տուժողի հարցաքննությունները չեն կարող գնահատվել որպես անկողմնակալ ապացուցողական բարձր արժեք ներկայացնող ապացույց:
Դատարանը ճանաչման ենթարկելու մասին արձանագրությունը չի ճանաչում անթույլատրելի ապացույց, այլ այն գնահատելով արձանագրում է, որ այդ ապացույցի առժանահավատությունը խնդրահարույց է և գնահատման արդյունքում եզրահանգում է, որ դրանով մեղադրյալի մեղքի հաստատումը իրավաչափ չէ:
-2025 թվականի մայիսի 28-ին՝ ժամը 15:17-ին, ահազանգ է կատարել Ֆենիկ Հարությունյանը և հայտնել, որ Էստոնական փողոցի թիվ 5 հասցեի մոտ կանաչ վերնաշապիկով մի տղա բացահայտ հափշտակել է վզնոցը և դիմել փախուստի:Նույն օրը Ֆենիկ Հարությունյանը տալիս է գրավոր հաղորդում և որպես դեպքի կատարման ժամանակահատված նշում է 2025 թվականի մայիսի 28-ը՝ ժամը 13:00-ի սահմաններում:
Մհեր Անդրյասյանի GPRS հասանելիության վերծանումների ուսումնասիրությամբ արձանագրվում է, որ վերջինիս հեռախոսահամարը 28.05.2025 թվականին՝ ժամը 12:30-ին, սպասարկվել է Նոր Արեշ, ժամը 13:00-ին Արին բերդ, իսկ ժամը 13:30-ին Հակոբ Հակոբյան կայանների կողմից որոնք գտնվում են այլ տեղանքում և ողջամտորեն բացառվում է տուժողի կողմից նշված ժամանակահատվածում Մ.Անդրյասյանի կողմից նշված արարքի կատարումը՝ այլ տեղանքում գտնվելու հանգամանքով պայմանավորված:Վերջինիս տեղակայումը Աջափնյակ վարչական շրջանում արձանագրվել է ժամը 14:00-ին և 14:30-ին, ինչից հետո ժամը 15:00-ից սկսած կրկին այլ վարչական շրջաններում է արձանագրվում:
Մինչդատական մարմինը որևէ կասկած չի դրսևորել այն հարցի հետ կապված, որ հնարավոր է մեղադյալի հեռախոսահամարը նրա մոտ չի եղել, քանի որ վերծանումների մի մասը որպես մեղադրող ապացույց ներկայացրել է մեղադրյալի մեղքը հիմնավորելու համար:
-Նույն պատկերն է նաև ներկայացրած տեսագրության մեջ պատկերված անձի առումով, քանի որ որպես տեսագրության կատարման ժամանակահատված նշված է ժամը 11:22-ը, ուստի նույն տրամաբանությամբ մեղադրյալի GPRS հասանելիության վերծանումների պայմաններում վերջինս չէր կարող պատկերված լինել նշված տեսագրության մեջ, քանի որ ժամը 11:14-ին վերջինիս տեղակայումը եղել է Բագրատունյաց, իսկ ժամը 11:44-ին Արշակունայց, ուստի վերջինս չի կարող համարվել քննարկվող հանցանքի կատարող, քանի որ մեղարդրանքի կողմը որպես կատարող է ներկայացնում այն անձին ով պատկերված է տեսագրության մեջ:
-Դատարանն արձանագրում է, որ ճանաչման ենթարկելու արձանագրությունը չի ստեղծում հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական արժեք Մ.Անդրյասյանի մեղքը հաստատելու համար, քանի որ տուժող՝ Ֆենիկ Հարությունյանը, մեղադրյալի անհատականացնող հստակ տվյալների վերաբերյալ հստակ տեղեկություն չի ներկայացրել, իսկ ճանաչման ժամանակ ճանաչել է մեղադրյալին և առանձնացրել է մյուսներից, քանի որ վերջինս մյուսների համեմատ եղել է ակնհայտ բարձրահասակ և դրանով արդեն իսկ առանձնացել է մյուսներից:Տուժողը հենց ինքն է այդ դատողությունը կատարել, իսկ նրա նշած հետագա տվյալները ընդհանուր առմամբ ընդհանրական հատկանիշներ են:
Բացի այդ, եթե նույնիսկ չգնահատվեր մեղադրյալի GPRS հասանելիության վերծանումներն, ապա քննարկվող դրվագով միևնույն է կբացակայեր մեղադրյալի մեղքը հաստատող հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցման չափանիշը, քանի որ տուժողը դատաքննության ընթացքում չի հարցաքննվել նաև չեն հրապարակվել նրա նախաքննական ցուցմունքները, ուստի զուտ ճանաչման ենթարկելու արձանագրությունն ինքնին ապացուցողական բարձր արժեք չի կարող ունենալ առանց նախքան դա տուժողի տված ցուցմունքների հետազոտման և համեմատական գնահատման:
Դատարանի գնահատմամբ արդեն իսկ նման ճանաչման ներկայացնելու գործողությունից հետո, երբ Մ.Անդրյասյանը մյուս ճանաչման ենթարկվողերից ակնհայտ տարբերվող հատկանիշի գնահատմամբ առանձնացված է եղել ճանաչման ենթարկելու գործողությունը չի կարող գնահատվել որպես անկողմնակալ ապացուցողական բարձր արժեք ներկայացնող ապացույց:
Դատարանը ճանաչման ենթարկելու մասին արձանագրությունը չի ճանաչում անթույլատրելի ապացույց, այլ այն գնահատելով արձանագրում է, որ այդ ապացույցի առժանահավատությունը խնդրահարույց է և գնահատման արդյունքում եզրահանգում է, որ միայն այդ ապացույցի գնահատմամբ մեղադրյալի մեղքի հաստատումը իրավաչափ չէ՝ առկա չէ ապացույցների բավարար համակցություն:
-Դատարանը հաստատված է համարում, որ առկա փաստական հանգամանքների համատեքստում հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով չի կարող փաստել Մհեր Անդրյասյանի մեղավորության ապացուցվածությունը իրեն վերագրվող երկու դրվագ հանցանքում:
Առկա ապացույցների համատեքստում երկու դրվագ մեղադրանքների առումով ստեղծվում է պատկեր, որ անձը միաժամանակ կարող է գտնվել տարբեր վայրերում:Նման պարագայում ստեղծվում է չփարատված կասկած, հետևաբար չապացուցված մեղավորություն առ այն, որ Մհեր Անդրյասյանը կատարել է իրեն մեղսագրվող երկու դրվագ հանցանքը, հետևաբար հաստատված է համարվում նրա անմեղությունը:

Դատավճռի պատճառաբանական մաս.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն`
/…/1. Քրեական հետապնդում չպետք է հարուցվի, իսկ հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, եթե`/…/1) անձը չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը/.../:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն`
/…/1. Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
2. Չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղությանը:
3. Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին ցույց տալ որևէ աջակցություն: Մեղադրյալի անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել նաև նրա պաշտպանի, օրինական ներկայացուցչի, գույքային պատասխանողի և նրա ներկայացուցչի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մինչդատական վարույթում` նաև քննիչը: Մասնավոր քրեական հետապնդման դեպքում այդ պարտականությունը կրում են տուժողը և նրա ներկայացուցիչը:
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի/…/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի համաձայն/․․․/
1. Վարույթի ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, ներառյալ վարույթի մասնավոր մասնակիցների ներկայացրած ապացույցները համարվում են թույլատրելի, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգով հակառակը չի հաստատվել:
2. Օրենքի էական խախտմամբ ստացված տվյալները, ինչպես նաև դրանց հիման վրա կատարված վարութային գործողությունների արդյունքով ձեռք բերված տվյալները ճանաչվում են անթույլատրելի և չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց:
3. Օրենքի էական խախտմամբ ստացված են համարվում այն տվյալները, որոնք ձեռք են բերվել`
1) տվյալ քրեական վարույթն իրականացնելու, համապատասխան ապացուցողական կամ վարութային այլ գործողություն կատարելու իրավասություն չունեցող անձի կողմից.
2) բացարկման ենթակա անձի էական մասնակցությամբ, եթե նա իմացել է կամ ողջամտորեն պետք է իմանար վարույթին իր մասնակցությունը բացառող հանգամանքների առկայության մասին.
3) սույն օրենսգրքով նախատեսված ընթացակարգի խախտմամբ, եթե հնարավոր չէ դրա հետևանքը վերացնել այլ ապացուցողական գործողության պատշաճ կատարմամբ./․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն`
/․․․/1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1)դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2)մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3)ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4)մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5)քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6)մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7)ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8)այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9)այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10)այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/ 1.Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 106-րդ հոդվածի համաձայն`
/.../1. Եթե քրեական վարույթի ընթացքում հակառակը չի ապացուցվում, ապա ապացուցված են համարվում՝ 1) հանրահայտ փաստը./…/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 229-րդ հոդվածը սահմանում է, որ ՝
/.../1. Ճանաչումը որոշակի անձի կամ օբյեկտի (առարկայի, փաստաթղթի, կենդանու, դիակի) ինքնությունը կամ նույնությունը պարզելու նպատակով այդ անձին կամ օբյեկտը ձերբակալված անձի, մեղադրյալի, տուժողի կամ վկայի ընկալմանը ներկայացնելն է:
2. Մինչև ճանաչումը քննիչը ճանաչողին նախապես հարցաքննում է ճանաչվող անձի կամ օբյեկտի հատկանիշների և այն հանգամանքների մասին, որոնցում ճանաչողն ընկալել է այդ անձին կամ օբյեկտը:
3. Ճանաչում չի կատարվում, իսկ կատարված ճանաչումը չի կարող համարվել իրավաչափ, եթե հարցաքննվելիս ճանաչողը նշել է այնպիսի հատկանիշներ, որոնք իրենց անորոշության պատճառով բավարար չեն ճանաչվող անձի կամ օբյեկտի նույնացման համար:
4. Կրկնակի ճանաչումն անթույլատրելի է: Ճանաչում չի կատարվում նաև այն դեպքում, երբ ճանաչողը վարույթի ընթացքում տեսել է ճանաչվող անձին կամ օբյեկտը:
5. Ճանաչման արձանագրության մեջ նշվում են ճանաչման ներկայացված անձի կամ առարկայի նկարագրությունը, ինչպես նաև այն հատկանիշները, որոնցով կատարվել է ճանաչումը: Ֆունկցիոնալ առանձնահատկություններով կամ ձայնով ճանաչում կատարելու դեպքում արձանագրությանը կցվում է նաև ճանաչման տեսաձայնագրությունը/.../:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 230-րդ հոդվածը սահմանում է, որ
/.../1. Անձը կարող է ճանաչվել արտաքին հատկանիշներով, ֆունկցիոնալ առանձնահատկություններով կամ ձայնով:
2. Անձը ճանաչման է ներկայացվում նույն սեռի և արտաքինով իրեն հնարավորինս նման առնվազն երեք այլ անձանց հետ: Ֆունկցիոնալ առանձնահատկություններով ճանաչումն իրականացվում է ճանաչման ենթակա հատկանիշին հնարավորինս նման հատկանիշ ունեցող, նույն սեռի և արտաքինով հնարավորինս նման երեք այլ անձանց մասնակցությամբ: Ձայնով ճանաչումն իրականացվում է ճանաչվողի ձայնին հնարավորինս նման ձայն ունեցող երեք այլ անձանց մասնակցությամբ: Ճանաչման պայմանները պետք է հնարավորինս մոտ լինեն այն պայմաններին, որոնցում ճանաչողն ընկալել է ճանաչման ներկայացված անձին:
3. Եթե անձին ճանաչման ներկայացնելն անհնար է, կամ ճանաչվողի հատկանիշներն էապես փոխված լինելու հետևանքով աննպատակահարմար է, ապա ճանաչումը կարող է կատարվել համապատասխան հատկանիշներով ճանաչվողին նման առնվազն երեք այլ անձանց լուսանկարներով, տեսագրություններով, տեսաձայնագրություններով կամ ձայնագրություններով:
4. Ճանաչումն սկսելուց անմիջապես առաջ քննիչը ճանաչողի բացակայությամբ ճանաչվողին առաջարկում է այլ անձանց միջև զբաղեցնել իր ցանկացած տեղը: Այնուհետև ճանաչողին առաջարկվում է մատնացույց անել այն անձին, որին նա կարող է ճանաչել, և բացատրել, թե ինչ հատկանիշներով ճանաչեց այդ անձին:
5. Քննիչի նախաձեռնությամբ կամ ճանաչողի ցանկությամբ անձի ճանաչումը կարող է կատարվել ճանաչվողի տեսողական դիտարկումից դուրս/.../:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ հոդվածը սահմանում է, որ
/․․․/ 1. Առաջին ատյանի դատարանում վարույթն իրականացվում է միայն մեղադրյալի նկատմամբ և միայն նրան ներկայացված մեղադրանքով:
2. Մեղադրյալին ներկայացված մեղադրանքը փաստական հանգամանքների մասով առաջին ատյանի դատարանում կարող է փոփոխվել կամ լրացվել միայն հանրային մեղադրողի կողմից, եթե հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված ապացույցներով հաստատվել են այնպիսի փաստական հանգամանքներ, որոնք հայտնի չէին մինչդատական վարույթում, և որոնք ինքնին կամ այլ փաստական հանգամանքների հետ միասին անհրաժեշտ են դարձնում մեղադրյալին նոր մեղադրանք ներկայացնելը:
3. Մինչև վերդիկտ կայացնելու համար առաջին ատյանի դատարանի` առանձին սենյակ հեռանալը հանրային մեղադրողն իրավասու է փոխելու մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը:
4. Դատարանն իրավասու է հաստատված կամ հերքված համարելու միայն մեղադրյալին ներկայացված մեղադրանքի հիմքում դրված փաստական հանգամանքները: Վերդիկտ կայացնելիս դատարանը, դուրս չգալով մեղադրանքի հիմքում դրված փաստական հանգամանքների շրջանակից, կարող է փոխել մեղադրյալին վերագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականը, եթե տարբերվող իրավական գնահատականի հարցը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում քննարկել է կողմերի հետ: /․․․/:
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
(տես` Ա.Ավագյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշումը)։
/.../Ընդ որում, թեև ապացույցները գնահատվում են ներքին համոզմունքի հիման վրա, այնուամենայնիվ, այն չի կարող կամայական լինել և պետք է բխի գործի հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունից։ Այդ համատեքստում Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում՝ կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով։ Այլ խոսքով՝ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա։ Մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի։/.../:
(տես` թիվ ԱՐԱԴ/0025/01/15 գործով որոշումը)։
Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ ապացույցի առանձին տեսակներ, պայմանավորված ապացուցողական տեղեկատվության ձեռք բերման միջոցներով և դրանց արդյունքների` տեխնիկական միջոցների կիրառմամբ ամրագրված լինելու հանգամանքով (օրինակ՝ տեսանկարահանումների, լուսանկարահանումների, հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսման արդյունքները և այլն), օժտված են բարձր արժանահավատություն ունեցող ապացույց համարվելու համար անհրաժեշտ չափանիշներով և կարող են այս կամ այն փաստական հանգամանքի հաստատման կամ հերքման առումով անփոխարինելի նշանակություն ունենալ:(տես` թիվ ԵԿԴ/0224/01/14 գործով որոշումը)։
/.../Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողությունը դասվում է այն դատավարական գործողությունների շարքին, որն իր բնույթով կրկնակի կատարման հնարավորություն չի ընձեռում: Կրկնակի ճանաչման դեպքում դրա արդյունքների վերաբերյալ կարող են հարուցվել քրեադատավարական օրենքի իմաստով փարատման ոչ ենթակա կասկածներ, քանի որ ճանաչողն արդեն տիրապետում է նրա ցուցմունքների օբյեկտիվությունը բացառող տեղեկությունների/.../:
(տես` թիվ ԵՔՐԴ/0295/01/08 գործով որոշումը)։
Դատարանը վերոնշյալ իրավական դիրքորոշումների համատեքստում ապացույցների վերլուծության արդյունքում հաստաված հանգամանքների պարագայում անդրադառնալով մեղադրյալին առաջադրված երկու դրվագ մեղադրանքներում նրա մեղավորության հաստաման հարցին արձանագրում է, որ ապացուցողական ավելի բարձր արժեք ունեցող ապացույցի հետազոտմամբ արձանագրվում է, որ երկու դրվագ մեղադրանքի որոշման մեջ ինչպես նաև ներկայացված տեսագրությունների մեջ նշված ժամանակահատվածում մեղադրյալը գտնվել է այլ տեղանքում, նման հանգամանքի առկայությունը համադրելով անձնային ապացույցների արդյունքում ստացված ապացուցողական արժեքի հետ առնվազն ստեղծվում է չփարատված կասկածներ, որոնք պետք է մեկնաբանվեն հոգուտ մեղադրյալի:
Այսպես, եթե կասկածը կայանում է այն հարցում, թե մեղադրյալը գտնվել կամ չի գտնվել այն տեղանքներում որտեղ որ կատարվել է քննարկվող հանցանքը, ապա նման կասկածի չփարատման դեպքում չի կարող հաստավել մեղադրյալի մասնակցությունը իրեն վերագրվող հանցանքում:
Թեպետ առկա է ճանաչման ենթարկելու մասին արձանագրություններ և 2-րդ դրվագ մեղադրանքով նաև տուժողի ցուցմունք, սակայն ապացույցների վերլուծության հատվածում կատարված եզրահանգումների պայմաններում ապացուցողական ավելի բարձր ապացույց հանդիսացող չհերքված առժանահավատություն ունեցող GPRS հասանելիության վերծանումների պարագայում չի կարող արձանագրվել հիմնավոր կասկածիվ վեր ապացուցողական արժեքով մեղադրյալի մեղքը հաստատող ապացույցների համակցություն, ինչի բացակայությունը բացառում է անձի դատապարտումը:
Առաջադրված երկու դրվագ մեղադրանքում Մհեր Անդրյասյանի մեղքի հիմնավորվածության հարցին անդրադառնալիս Դատարանն արձանագրում է, որ երկու դրվագ մեղադրանքների առումով չի հաստավում մեղադրյալի մեղավորությունը, քանի որ երկու դրվագ մեղադրանքների առումով արձանագրվում են չփարատված կասկածներ որոնք պետք է մեկնաբանվեն հոգուտ մեղադրյալի:
Դատարանը նշվածն արձանագրելով փաստում է, որ չփարատված կասկածը վերաբերում է դեպքի կատարման ժամանակահատվածում և որպես ենթադրյալ հանցանք կատարող անձ պատկերված տեսագրությունների կատարման ժամանակահատվածում մեղադրյալի գտնվելու վայրին՝ նրա տեղակայմանը:Նկատի ունենալով, որ երկու դրվագ մեղադրանքների առումով էլ վեր նշված վերլուծությունների և դիտարկումների պարագայում արձանագրվում է չփարատված կասկած, ուստի մեղադրյալի առնչությունը իրեն վերագրվող երկու դրվագ հանցանների առումով էլ չի հաստավում:
Դատարանի դիտարկմամբ որևէ ուղղակի, առժանահավատ, հավաստի ապացույց քրեական գործում առկա չէ, որի գնահատմամբ հնարավոր կլիներ վերջնականապես փարատել արձանագրված կասկածները և արձանագրել Մ.Անդրյասյանի մեղավորությունը իրեն առաջադրված մեղադրանքում:
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանը առանձին սենյակում գնահատելով դրանք իրենց համակցության մեջ, դատաքննության արդյունքում հետազոտված ապացույցների հիման վրա հաստատված հանգամանքները համադրելով Մհեր Անդրյասյանին առաջադրված երկու դրվագ մեղադրանքի ձևակերպման հետ, պատասխանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին երկու դրվագ մեղադրանքով կայացնում է արդարացման վերդիկտ:
Հաշվի առնելով, որ Մ.Անդրյասյանն իրեն մեղսագրվող երկու դրվագ հանցանքում արդարացվել է Դատարանը պարզաբանում է, որ նա Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված կարգով իրավունք ունի ստանալ հատուցում։ Մասնավորապես՝ ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1063-րդ հոդվածի համաձայն՝
Քաղաքացուն կամ իրավաբանական անձին պետական մարմինների, տեղական ինքնակառավարման մարմինների կամ դրանց պաշտոնատար անձանց ապօրինի գործողություններով (անգործությամբ)` ներառյալ պետական կամ տեղական ինքնակառավարման մարմնի` օրենքին կամ այլ իրավական ակտին չհամապատասխանող ակտ հրապարակելու հետևանքով, պատճառված վնասը հատուցում է Հայաստանի Հանրապետությունը կամ համապատասխան համայնքը:
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1064-րդ հոդվածի համաձայն
1. Ապօրինի դատապարտելու, քրեական պատասխանատվության ենթարկելու, կալանք, տնային կալանք, վարչական հսկողություն կամ բացակայելու արգելք խափանման միջոց կիրառելու, վարչական տույժի ենթարկելու հետևանքով պատճառված վնասը օրենքով սահմանված կարգով լրիվ ծավալով հատուցում է Հայաստանի Հանրապետությունը` անկախ նախաքննության մարմնի, դատախազության և դատարանի պաշտոնատար անձանց մեղքից:
2. Քաղաքացուն կամ իրավաբանական անձին նախաքննության, դատախազության մարմինների ապօրինի գործունեությամբ պատճառված վնասը, որը չի հանգեցրել սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հետևանքներին, հատուցվում է սույն օրենսգրքի 1063-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով և կարգով:
3. Արդարադատություն իրականացնելիս պատճառված վնասը հատուցվում է միայն այն դեպքում, երբ դատավորի մեղքը հաստատվել է օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դրա ժամկետի լրանալը, իսկ լրանալուց հետ կիրառել բացակայելու արգելք խափանման միջոցը, որը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև դատական ծախսերի հարցը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատական ծախսերը վճարվում են պետական բյուջեից, եթե սույն օրենսգրքով այլ կարգ սահմանված չէ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 282-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
/…/2. Եթե արդարացման դատավճիռ կայացնելիս անհայտ է մնում հանցանքը կատարած անձը, ապա դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց կամ վերադաս ատյանից գործը վերադարձվելուց հետո՝ երեք oրվա ընթացքում, դատարանը քրեական գործն ուղարկում է իրավասու դատախազին` լուծելու նոր անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու հարցը/…/:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործն ուղարկել իրավասու դատախազին` լուծելու նոր անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու հարցը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ, 151-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 366-րդ, 369-372-րդ, 3761-րդ և 379-րդ հոդվածներով` Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

1.Մհեր Անդրյասյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում՝ 1-ին դրվագ, ճանաչել անպարտ և արդարացնել` իրեն մեղսագրված արարքը կատարած չլինելու հիմքով:
Մհեր Անդրյասյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում՝ 2-րդ դրվագ, ճանաչել անպարտ և արդարացնել` իրեն մեղսագրված արարքը կատարած չլինելու հիմքով:
Մհեր Անդրյասյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դրա ժամկետի լրանալը, իսկ լրանալուց հետ կիրառել բացակայելու արգելք խափանման միջոցը, որը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
2. Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված Մհեր Հրաչիկի Անդրյասյանի վերնաշապիկը, տաբատը, հողաթափերը և սպիտակ եզրագծով կոշիկները վերադարձնել ըստ պատկանելիություն։
3․ Վարույթային ծախսերի, գույքային հայցի հարցը համարել լուծված:
4․ Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործն ուղարկել իրավասու դատախազին` լուծելու նոր անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու հարցը:
5․ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ