ԵԴ1/2646/01/25

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի
ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)
նախագահող դատավոր Ա.Ասատրյան
դատական նիստի քարտուղար Ս.Սիմոնյան
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող Ռ.Դոխոյանի
պաշտպան Կ.Մարգարյանի
մեղադրյալ Ա.Մովսիսյանի

2025 թվականի դեկտեմբերի 29-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Անի Գարեգինի Մովսիսյանի (ծնված՝ 1989 թվականի նոյեմբերի 10-ին, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի, Շենգավիթ բնակավայրի, Ն.Շենգավիթ 11-րդ փողոցի, 1-ին նրբանցքի, 52/3 հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2025 թվականի մայիսի 7-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 60299525 քրեական վարույթը:
2025 թվականի մայիսի 21-ին՝ Անի Գարեգինի Մովսիսյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2025 թվականի մայիսի 23-ի որոշմամբ՝ Անի Մովսիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի հուլիսի 15-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 60299525 քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Անի Մովսիսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/2646/01/24 համարը:
2025 թվականի հուլիսի 16-ին որոշում է կայացվել Անի Մովսիսյանի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/2646/01/24 քրեական գործով՝ վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
Նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հարցին, որոշում է կայացրել մեղադրյալի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, անփոփոխ թողնելու մասին:
Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2. Անի Մովսիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, մեղադրանք է ներկայացվել այն բանի համար, որ նա «տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունենալով, հարբած՝ /ոչ սթափ վիճակում վարել է տրանսպորտային միջոց:
Այսպես.
Անի Գարեգինի Մովսիյանը, սահմանված կարգով չստանալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վկայական, 2025 թվականի ապրիլի 9-ին՝ ժամը 03:20-ին, Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցում, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում մեկ լիտր արտտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0.277 մգ/լ, վարել է <<Հոնդա>> մակնիշի 07 HA 101 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչի կապակցությամբ « ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկի կողմից նույն օրը կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8259039149 արձանագրություն»:
Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները
- Մեղադրյալ Անի Մովսիսյանը հիմնական դատալսումների ժամանակ, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից՝ ցուցմունք չտվեց։ Հայտնեց, որ պնդում է նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը: Դատարանի որոշմամբ թույլատրվեց Անի Մովսիսյանի նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումը, համաձայն որի՝ վերջինը ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարածի համար և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2025 թվականի ապրիլի 9-ին ժամը 03:20-ին Երևան քաղաքի Բագրատունյաց պողոտայում վարել է «Հոնդա» մակնիշի 07 HA 101 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որը կանգնեցվել է ՀՀ ՆԳՆ պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից: Այնուհետև կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ՝ արձանագրություն, համաձայն որի չունենալով վարորդական վկայական և ոչ սթափ վիճակում վարել է տրանսպորտային միջոց: Մեքենան վարել է, քանի որ իր անչափահաս երեխան՝ Վիոլետա Գրիգորյանցը ունեցել է բարձր ջերմություն (38.5 ջերմաստիճան ջերմություն) և մոտակա դեղատուն շտապելու մտադրությամբ վարել է մեքենան, սակայն հետ գալու ճանապարհին արդեն կանգնեցվել է պարեկների կողմից։ Ինչ վերաբերվում է խմածությանը՝ օգտագործել է ընդամենը մեկ բաժակ կոնյակ նախորդ օրը ժամը 23:00-ի սահմաններում:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8259039149 արձանագրության պատճենը, համաձայն որի՝ այն կազմվել է 2025 թվականի ապրիլի 9-ին: Անի Մովսիսյանը չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, ոչ սթափ վիճակում՝ վարել է տրանսպորտային միջոց:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 03417 կտրոնի պատճենը:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ստուգաչափման թիվ 136830 վկայականի պատճենը:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության ռեգիստրից ստացված տեղեկատվությունը, համաձայն որի՝ Անի Մովսիսյանը (անձնագիր 014000376, հանրային ծառայությունների համարանիշ՝ 6011890636) ծնված՝ 1989 թվականի նոյեմբերի 10-ին, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված է Երևան քաղաքի, Շենգավիթ բնակավայրի, Ն.Շենգավիթ 11-րդ փողոցի, 1-ին նրբանցքի, 52/3 հասցեում:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրի տեղեկատվության համաձայն՝ Անի Մովսիսյանը չի ունեցել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք:
- Զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության են ենթարկվել՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8259039149 արձանագրության պատճենը, ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 03417 կտրոնի պատճենը, սթափության սարքի ստուգաչափման թիվ 136830 վկայականի պատճենը, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության ռեգիստրից ստացված տեղեկատվությունը, ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրի տեղեկատվությունը:
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի հարկ վճարողների սպասարկման վարչության պետի՝ 2025 թվականի հուլիսի 31-ի գրությունը, ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանի ձև 8 և ձև 9 տեղեկանքները, ամուսնության պետական գրանցման մասին թիվ ԱԱ073983, ամուսնալուծության պետական գրանցման մասին թիվ ԲԱ536104/ԲԱ536105, ծննդի պետական գրանցման մասին թիվ ԱԱ278039, թիվ ԱԲ563052, թիվ ԱԲ153786 վկայականների պատճեները:
Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված փաստական հանգամանքները:
4. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ առկա է փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների բավարար համակցություն, որը թույլ է տալիս հաստատված համարելու Անի Մովսիսյանին ներկայացված մեղադրանքի փաստական հանգամանքները (տես սույն դատավճռի 2-րդ կետը)՝ բացառելով դրանց ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած։
4.1. Հիմնական և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները, ինչպես նաև գործով կազմված մեղադրական եզրակացության մեջ պարունակվող տվյալները վերլուծելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող՝ նաև հետևյալ փաստական հանգամանքները.
- Անի Մովսիսյանը նախկինում դատապարտված չի եղել,
- ներկայացված մեղադրանքում Անի Մովսիսյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարածի համար, տվել է խոստովանական ցուցմունք,
- Անի Մովսիսյանի խնամքին են երեք անչափահաս երեխաները և տարեց ծնողները,
- Անի Մովսիսյանն ունի առողջական խնդիր,
- մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Անի Մովսիսյանի ստացած եկամտի վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
5. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
2. Չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղությանը:
3. Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին ցույց տալ որևէ աջակցություն: Մեղադրյալի անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել նաև նրա պաշտպանի, օրինական ներկայացուցչի, գույքային պատասխանողի և նրա ներկայացուցչի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մինչդատական վարույթում` նաև քննիչը: Մասնավոր քրեական հետապնդման դեպքում այդ պարտականությունը կրում են տուժողը և նրա ներկայացուցիչը:
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները:
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ:
6. Խոստովանական ցուցմունքը չի կարող անձին դատապարտելու հիմք հանդիսանալ, եթե այն չի հիմնավորվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված բավարար ապացույցներով:
7. Մեղադրյալի դատապարտումը հակակշռող բավարար գործոնների բացակայության պայմաններում չի կարող միայն կամ առավելապես հիմնվել այնպիսի անձի ցուցմունքի վրա, որի հակընդդեմ հարցման հնարավորություն տվյալ մեղադրյալը կամ նրա պաշտպանը կամ ներկայացուցիչը չի ունեցել:
8. Դեպոնացված ցուցմունքը չի կարող դրվել դատավճռի հիմքում, եթե դատարանում վերաբերելի մասով չի հետազոտվել դրա տեսաձայնագրությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1) դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8) այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները:
2. Սույն օրենսգրքով նախատեսված վարույթի առանձին տեսակների համար կարող է սահմանվել ապացուցման ենթակա հանգամանքների այլ շրջանակ»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 106-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե քրեական վարույթի ընթացքում հակառակը չի ապացուցվում, ապա ապացուցված են համարվում՝
1) հանրահայտ փաստը.
2) արդի գիտության, տեխնիկայի, արվեստի, արհեստի կամ այլ բնագավառների համընդհանուր ճանաչում ստացած մեթոդիկաների ճշմարտացիությունը.
3) փաստը, որը անձին հայտնի է կամ պետք է հայտնի լիներ իրավական ակտով կամ պայմանագրով սահմանված իր մասնագիտական կամ պաշտոնեական պարտականությունների կապակցությամբ.
4) փաստը, որը մեղադրյալին հայտնի է կամ պետք է հայտնի լիներ՝ որպես նրա բացառիկ իրազեկության հանգամանք:
2. Եթե վարույթի մասնակիցը վիճարկում է սույն հոդվածի 1-ին մասով սահմանված փաստերի հավաստիությունը, ապա կրում է հակառակն ապացուցելու պարտականությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«4. Մեղադրական վերդիկտը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ մեղադրյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատաքննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ մեղադրյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ ապացուցման արդյունքների վրա, հանգում է մեղադրյալի մեղավորության մասին հետևության»:
6. Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների և 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ին կայացված մեղադրական վերդիկտի հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ՝
1) ապացուցված է Անի Մովսիսյանին վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները,
2) ապացուցված է, որ մեղադրյալի կատարած արարքը հակաիրավական է և նրա կատարած արարքի համար նախատեսվում է քրեական պատասխանատվություն,
3) ապացուցված է տվյալ արարքը մեղադրյալի կողմից կատարելը,
4) ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ:
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ Անի Մովսիսյանի կողմից կատարված արարքի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:
7. Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Անի Մովսիսյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ են նախկինում դատապարտված չլինելը, առողջական խնդիր ունենալը, խնամքին տարեց ծնողների առկայությունը։
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով, գտնում է, որ Անի Մովսիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է՝ պատիժ նշանակելու պահին վերջինի խնամքի տակ երեք անչափահաս երեխաների առկայությունը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Անի Մովսիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել՝ ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը, խոստովանական ցուցմունք տալը։
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Անի Մովսիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանգամանքներ առկա չեն:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքի համար մեղադրյալ Անի Մովսիսյանը ենթակա է պատժի։
Դատարանը, հաշվի առնելով Անի Մովսիսյանի կատարած հանցանքի հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես հիմնական պատիժ է նախատեսված նաև տուգանքի ձևով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, գտնում է, որ նրա նկատմամբ հիմնական պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ հնգապատիկի չափով։
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Անի Մովսիսյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասը և հաշվի առնելով, որ մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Անի Մովսիսյանի ստացած եկամտի վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն՝ Դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկվի հանցանքը կատարելու պահին` 2025 թվականի ապրիլի 9-ին, նվազագույն աշխատավարձի, այն է՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով (տե՛ս «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքը)։
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ Անի Մովսիսյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով (5 x 75.000)։
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Անի Մովսիսյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն։
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասը և հաշվի առնելով մեղադրյալ, որ Անի Մովսիսյանն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով նշանակված տուգանքը (դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ ի վիճակի չի լինի անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու տուգանքը)՝ Դատարանը գտնում է, որ նրան պետք է թույլատրել դատավճռով նշանակված 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս նվազագույնը 31.250 (երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-14-րդ հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է։
Դատարանը գտնում է, որ Անի Մովսիսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ քրեական գործով վարութային ծախսեր առկա չեն, ուստի այդ հարցը համարում է լուծված:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ, 347-350-րդ հոդվածներով, Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Անի Գարեգինի Մովսիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի` 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կարգով՝ թույլատրել Անի Գարեգինի Մովսիսյանին սույն դատավճռով նշանակված 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս նվազագույնը 31.250 (երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Անի Գարեգինի Մովսիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐԱՄԱՅԻՍ ԱՍԱՏՐՅԱՆ