ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
(այսուհետ՝ նաև Դատարան)

Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող Հ․ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
պաշտպան Ա․ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
պաշտպան Վ․ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
մեղադրյալ Ա․ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
մեղադրյալ Ռ․ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ

2025 թվականի օգոստոսի 20-ին Երևան քաղաքում՝ դռնբաց դատական նիստում, դատաքննության արագացված վարույթի կարգով քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արսեն Դավիթի Սիմոնյանի՝ (ծնված՝ 27․12․1984թ․, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված՝ ք․Երևան, Կենտրոն, Կորյունի փողոց 23 շենք, բն․ 7 հասցեում, նախկինում դատված, ներկայումս՝ ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի կալանավոր) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Ռոբերտ Խաչիկի Առաքելյանի՝ (ծնված՝ 19․03․1960թ․, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված և բնակվող ք․Երևան, Շենգավիթ, Ս․Տարոնցու նրբանցք, 16 շենք, բն․ 10 հասցեում, նախկինում չդատված) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի ապրիլի 04-ին՝ ժամը 13։30-ին, ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և օգտագործելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալվել է Արտեմ Սարգսի Առաքելյանը։
2025 թվականի ապրիլի 04-ին՝ ժամը 13։30-ին, ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և օգտագործելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալվել է Արսեն Դավիթի Սիմոնյանը։
2025 թվականի ապրիլի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական առաջին բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 2 դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 2 դրվագով նախաձեռնվել է թիվ 15135325 քրեական վարույթը։
2025 թվականի ապրիլի 04-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Արտեմ Սարգսի Առաքելյանին ձերբակալելու մասին։
2025 թվականի ապրիլի 04-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Արսեն Դավիթի Սիմոնյանին ձերբակալելու մասին։
2025 թվականի ապրիլի 05-ին որոշում է կայացվել Արսեն Դավիթի Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2025 թվականի ապրիլի 07-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0713/06/25 որոշմամբ վարույթն իրականացնող քննիչի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Արսեն Դավիթի Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ սկիզբը հաշվելով 2025 թվականի ապրիլի 04-ից։
2025 թվականի ապրիլի 07-ին որոշում է կայացվել Արտեմ Սարգսի Առաքելյանին ազատ արձակելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 15-ին որոշում է կայացվել թիվ 15135325 քրեական վարույթով Ռոբերտ Խաչիկի Առաքելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 15-ին որոշում է կայացվել թիվ 15135325 քրեական վարույթով մեղադրյալ Ռոբերտ Խաչիկի Առաքելյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալել։
2025 թվականի մայիսի 16-ին՝ ժամը 14։30-ին, դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալվել է Ռոբերտ Խաչիկի Առաքելյանը։
2025 թվականի մայիսի 16-ին՝ ժամը 19։15-ին, որոշում է կայացվել Ռոբերտ Խաչիկի Առաքելյանին ազատ արձակելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 16-ին որոշմամբ Ռոբերտ Խաչիկի Առաքելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է բացակայելու արգելքը։
2025 թվականի հունիսի 03-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0713/06/25 որոշմամբ վարույթն իրականացնող քննիչի միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Արսեն Դավիթի Սիմոնյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամսով՝ մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 04-ը։
2025 թվականի հունիսի 25-ին որոշում է կայացվել Արտեմ Սարգսի Առաքելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2025 թվականի հունիսի 26-ի որոշմամբ թիվ 15135325 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արտեմ Սարգսի Առաքելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է բացակայելու արգելքը։
2025 թվականի հունիսի 30-ին որոշում է կայացվել փորձաքննության ներկայացված ընդհանուր 1,19 գրամ քաշով 4-CMC տեսակի թմրամիջոցը, 0,16 գրամ հաստատուն չոր տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ տեսակի թմրամիջոցը, տետրահիդրոկաննաբինոլ տեսակի թմրանյութի հետքեր պարունակող ծխամորճը և «Ռոբերտ Առաքելյան» գրառմամբ (1') շշում առկա 0,079 գրամ քաշով մեթադոն տեսակի թմրամիջոցը սույն քրեական վարույթով ճանաչել որպես իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերի հետ:
2025 թվականի հունիսի 30-ին որոշում է կայացվել թիվ 15135325 քրեական վարույթից անջատել ինքնությունը չպարզված անձի կողմից Արսեն Սիմոնյանին թմրամիջոց իրացնելու և Արտեմ Առաքելյանի կողմից՝ ապօրինի թմրամիջոց պահելու հանցանքի մասը և նոր անջատված վարույթին շնորհել թիվ 15172525 համարը։
2025 թվականի հուլիսի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը հուլիսի 15-ին փաստացի հանձնվել է դատավոր Ս.Անդրեասյանին։
2025 թվականի հուլիսի 15-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Նախնական դատալսումների ընթացքում՝ 2025 թվականի հուլիսի 30-ին, Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Ռոբերտ Խաչիկի Առաքելյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը անփոփոխ թողնելու մասին։
Նախնական դատալսումների ընթացքում՝ 2025 թվականի հուլիսի 30-ին, Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Արսեն Դավիթի Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը մեկ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։

Էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
2025 թվականի ապրիլի 05-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ․Պողոսյանի որոշմամբ՝ Արսեն Դավիթի Սիմոնյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, « առանց իրացնելու նպատակի, անձնական օգտագործման համար քննությամբ դեռևս չպարզված անձից և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք է բերել և 2025 թվականի ապրիլի 04-ին իր մոտ ապօրինի պահել է ընդհանուր խոշոր չափերի՝ 1,19 գրամ քաշով «4-CMC» տեսակի թմրամիջոց:
Այսպես.
Արսեն Դավիթի Սիմոնյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, քննությամբ չպարզված անձից և հանգամանքներում իր անձնական օգտագործման համար ապօրինի ձեռք է բերել և 2025 թվականի ապրիլի 04-ին իր մոտ գտնվող պայուսակում ապօրինի պահել է թվով 3 փաթեթ /0.95, 0.18, 0.06 գրամ քաշերով/ ընդհանուր խոշոր չափերի՝ 1,19 գրամ զանգվածով «4-CMC» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից իրականացված վերջինիս անձնական խուզարկությամբ»:
2025 թվականի մայիսի 15-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ․Պողոսյանի որոշմամբ՝ թիվ 15135325 քրեական վարույթով մեղադրյալ Ռոբերտ Խաչիկի Առաքելյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ «նա, հաշվառված լինելով ՀՀ Առողջապահության նախարարության «Կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոն» ՓԲ ընկերությունում և գտնվելով փոխարինողներով կլինիկական հսկողության տակ՝ 2025 թվականի ապրիլի 04-ին նույն կենտրոնից ստացել է իր օգտագործման համար նախատեսված մեթադոն տեսակի թմրամիջոց պարունակող լուծույթի թվով 1 սրվակը և այն նույն օրն ապօրինի իրացրել է Արտեմ Սարգսի Առաքելյանին:
Այսպես
Ռոբերտ Խաչիկի Առաքելյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, «Հոգեկան և վարքի խանգարումներ՝ առաջացած ափիոնատիպ նյութերի օգտագործումից, կախվածության համախտանիշ» ախտորոշում ունենալու հանգամանքով պայմանավորված ՀՀ Առողջապահության նախարարության «Կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոն» ՓԲ ընկերությունում հաշվառված լինելով և գտնվելով փոխարինողներով կլինիկական հսկողության տակ՝ 2025 թվականի ապրիլի 04-ին նույն կենտրոնից ստացել և իր մոտ պահել է 2025 թվականի ապրիլի 5-ից մինչև ապրիլի 10-ն ընկած ժամանակահատվածի համար իր օգտագործման համար նախատեսված դեղաչափը՝ մեթադոնային լուծույթ պարունակող սրվակներով, որոնցից մեթադոն տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող լուծույթ պարունակող թվով 1 հատ սրվակը 2025 թվականի ապրիլի 04-ին ապօրինի իրացրել է Արտեմ Սարգսի Առաքելյանին, ինչը հայտնաբերվել է 2025 թվականի ապրիլի 04-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ԹԱՇԴՊԲ բաժնում կատարված Արտեմ Սարգսի Առաքելյանի անձնական խուզարկությամբ»:

Արագացված վարույթ
Նախնական դատալսումների ժամանակ մեղադրյալներ Ռոբերտ Խաչիկի Առաքելյանը և Արսեն Դավիթի Սիմոնյանը միջնորդել են դատական քննությունն անցկացնել արագացված վարույթի կարգով:
Հանրային մեղադրողի կողմից մեղադրանքի փաստական հիմքը և մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական որակումը ներկայացնելուց հետո մեղադրյալները հայտարարել է, որ ներկայացված մեղադրանքն իրեն պարզ են, համաձայն են մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել են պաշտպանի հետ և գիտակցում են արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
Պաշտպանները միացել են ներկայացված միջնորդությանը:
Հանրային մեղադրողը չի առարկել արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է սույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարել է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը և որոշում կայացրել լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
(Մանրամասն տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը)։

Պատճառաբանական մաս.
Առաջադրված մեղադրանքները մեղադրյալներ Ռոբերտ Խաչիկի Առաքելյանի և Արսեն Դավիթի Սիմոնյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված վարույթի կարգ կիրառելու պայմաններում Դատարանն արձանագրում է.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը`
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից վեց տարի ժամկետով»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է խոշոր չափերով՝
պատժվում է տուգանքով՝ տասնապատիկից երեսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատավճիռը կայացվում է Հայաստանի Հանրապետության անունից:
2. Դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավոր:
3. Դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն միջազգային պայմանագրի կամ օրենքի պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառելի են տվյալ վարույթն իրականացնելիս:
4. Դատավճիռը հիմնավոր է, եթե՝
1) դատարանի հետևությունները հիմնված են միայն հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա.
2) դատարանի կողմից հաստատված կամ հերքված համարված փաստական հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին.
3) դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները պատշաճ պատճառաբանված են:
5. Դատավճիռը կարող է լինել արդարացման կամ մեղադրական»(…):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները․
1) ապացուցված են արդյոք մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը).
2) ապացուցված է արդյոք այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը.
3) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ.
5) ինչ միջոցներ պետք է ձեռնարկվեն արդարացված մեղադրյալի ռեաբիլիտացիայի համար.
6) դատապարտված մեղադրյալի արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման.
7) ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
8) դատապարտված մեղադրյալը ենթակա է արդյոք պատժի իր կատարած հանցանքի համար.
9) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
10) դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
11) գույքային հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով, ինչպես նաև պատճառված գույքային վնասը ենթակա է արդյոք հատուցման, եթե գույքային հայց չի հարուցվել.
12) որ գույքն է ենթակա բռնագրավման, ինչ չափով և ինչպիսի հիմքով․
13) վերացվելու է արդյոք կիրառված գույքի արգելադրումը, իսկ եթե այդպիսին կիրառված չէ, ապա ենթակա է արդյոք կիրառման.
14) ինչպես պետք է պահպանվեն և տնօրինվեն ապացույցները.
15) դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ վերացվելու, փոխվելու կամ կիրառվելու է արդյոք որևէ խափանման միջոց.
16) ում վրա և ինչ չափով պետք է դրվեն վարութային ծախսերը(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1.Դատավճիռը կազմված է ներածական, նկարագրական, պատճառաբանական և եզրափակիչ մասերից:
2. Դատավճռի ներածական մասում նշվում են`
1) որ դատավճիռը կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության անունից.
2) դատավճիռը կայացնելու վայրը և ժամանակը.
3) դատավճիռը կայացնող դատարանի անվանումը, դատարանի կազմը, դատական նիստի քարտուղարը, հանրային մեղադրողը, վարույթի մասնավոր մասնակիցները.
4) մեղադրյալի անունը, հայրանունը, ազգանունը, նրա ծննդյան թվականը, ամիսը, օրը և ծննդավայրը, ընտանեկան դրությունը, աշխատանքի վայրը, զբաղմունքը, կրթությունը և այլ վերաբերելի տեղեկություններ.
5) քրեական օրենսգրքի այն հոդվածը կամ հոդվածի մասը կամ կետը, որով նախատեսված հանցանքի կատարման համար մեղադրյալին մեղադրանք է ներկայացվել:
3. Դատավճռի նկարագրական մասում նշվում են՝
1) մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2) դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3) դատարանի փաստական վերլուծությունները.
4) հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանի կողմից հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները:
4. Դատավճռի պատճառաբանական մասում նշվում են՝
1) կիրառվող իրավունքը, այդ թվում՝ միջազգային պայմանագրերը.
2) դատարանի իրավական վերլուծությունները.
3) դատարանի հետևությունները և դրանց իրավական հիմնավորումները.
4) օրենքի այն նորմերը, որոնցով դատարանը ղեկավարվել է դատավճիռ կայացնելիս:
5. Դատավճռի եզրափակիչ մասում նշվում են`
1) դատարանի որոշումները.
2) դատավճռի բողոքարկման կարգը:
6. Նախագահողն ստորագրում է դատավճռի յուրաքանչյուր էջը»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ազատազրկումը դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում անազատության մեջ պահելու ձևով հասարակությունից որոշակի ժամկետով մեկուսացնելն է, որը կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում:
2. Ազատազրկումը նշանակվում է 3 ամսից 20 տարի ժամկետով:
3. Ազատազրկման նվազագույն ժամկետը սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում կարող է պակաս լինել 3 ամսից:
4. Անզգույշ հանցագործության համար ազատազրկումը չի կարող գերազանցել 10 տարին:
5. Առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն կատարած անձը չի կարող դատապարտվել ազատազրկման»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մասերի համաձայն՝
«Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ»։
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցանքների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկինում նշանակված պատիժը բավարար չի եղել անձի վերասոցիալականացման համար, ինչպես նաև նոր հանցանքի բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները:
1.1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում նշանակվում է ազատազրկում կամ ցմահ ազատազրկում պատժատեսակը, եթե կատարված հանցանքի համար պատասխանատվություն նախատեսող հոդվածի սանկցիայով նախատեսված են այդ պատժատեսակները:
2. Եթե դիտավորյալ հանցագործության համար նախկինում ազատազրկման կամ ցմահ ազատազրկման ձևով պատիժ կրած կամ կրող, դատվածություն ունեցող անձը կատարել է դիտավորյալ հանցանք, ապա նշանակվող պատժի նվազագույն ժամկետը կամ չափը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի կամ չափի երկու երրորդից: Ցանկացած դեպքում նշանակվող պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժի նվազագույն ժամկետից կամ չափից»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(…)
4.1. Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից(…)
8. Սույն հոդվածի 4-րդ և 5-րդ մասերով պատժի նշանակման դեպքում սույն օրենսգրքի 76-րդ հոդվածով սահմանված կանոնները կիրառելի են: Սույն օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված ռեցիդիվի պայմաններում արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում սույն հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված կանոնները կիրառվում են սույն օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված պատժի նշանակման կանոնները կիրառելուց հետո»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքով պատժից կարող է ազատվել նաև այն անձը, որի նկատմամբ սույն օրենսգրքի 72-րդ հոդվածով նշանակվել է օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ, կամ կիրառվել է համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված վարույթ:
3. Հանցագործությունների համակցության դեպքում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը որոշվում է համակցությամբ վերջնական պատիժը նշանակելուց հետո:
4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները.
1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը,
2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) հանցանք կատարածի անձը,
4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել:
5. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ 1-5 տարի ժամկետով, որի ընթացքում անձը գտնվում է դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո և պարտավոր է կատարել դատարանի որոշմամբ սահմանված պարտականությունները: Փորձաշրջանի ընթացքում դատարանի կողմից նշանակվող պարտականություններն են՝
1) կրթական և մշակութային ծրագրերին մասնակցելը, այդ թվում՝ նոր արհեստ կամ մասնագիտություն ձեռք բերելը,
2) առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
3) բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը,
4) ոգելից խմիչքներից (ալկոհոլից), թմրամիջոցներից, հոգեմետ (հոգեներգործուն), թունավոր կամ այլ թմրեցնող նյութերից ունեցած կախվածությունից բուժման կուրս անցնելը,
5) հանրօգուտ աշխատանքներում ներգրավվելը,
6) սեռավարակից կամ շրջապատի համար վտանգ ներկայացնող հիվանդությունից բուժման կուրս անցնելը,
7) տուժողի, նրա ընտանիքի անդամի, նրա խնամքի տակ գտնվող անձի կամ դատարանի կողմից նշված այլ անձի հետ որևէ շփում ունենալու արգելքը,
8) որոշակի վայրեր այցելելու արգելքը,
9) հոգեբանական-վերականգնողական կուրս անցնելը:
6. Դատարանը դատապարտյալի վրա դնում է սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված պարտականություններից մեկը կամ մի քանիսը կամ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի միջնորդությամբ կամ սեփական նախաձեռնությամբ՝ այլ պարտականություններ, որոնք կարող են նպաստել նրա վերասոցիալականացմանը»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ԵՇԴ/0143/01/13, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից: Արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության մեղքի ձև և տեսակ, շարժառիթ, նպատակ, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակություն, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճան, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարք և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճան և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: Վերոնշյալ պահանջներից նահանջը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման:
Նարեկ Սարգսյանի գործով թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման շրջանակներում ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է նաև. «(...) Պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործությանը քրեաիրավական միջոցներով արձագանքելու պարտադիրությամբ, ինչպես նաև հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար` պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից (…):
(…) Պատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդգրկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, (…) որը պետք է կիրառվի պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում (տե՛ս Նարեկ Սարգսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 16-րդ կետը):
Վերոշարադրյալ իրավանորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած իրավական դիրքորոշումների հիման վրա քննարկելով այն հարցը, թե ինչ պատժատեսակ և պատժաչափ պետք է նշանակվի մեղադրյալ Ռոբերտ Խաչիկի Առաքելյանի նկատմամբ, Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալ հանգամանքները.
-մեղադրյալի կատարած հանցավոր արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքների կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը (հանցանքն ուղղված է բնակչության առողջության դեմ), մեղադրյալի հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը (հանցանքը հասցվել է ավարտին), հանցավոր արարքի կատարման եղանակը և հանգամանքները,
-մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չի արձանագրում:
- մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է հանդիսանում հանցանքը կատարելու և պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի 65 տարին լրացած լինելը։
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ Դատարանը որպես մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում կատարած հանցանքի համար զղջալը և ինքնախոստովանական ցուցմունք տալը
Որպես անձը բնութագրող տվյալներ են հանդիսանում մեղադրյալի առողջական խնդիրներ ունենալու հանգամանքը։ Մասնավորապես, համաձայն ՀՀ ԱՆ «Կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ից ստացված գրության՝ Ռոբերտ Խաչիկի Առաքելյանի ամբուլատոր քարտում առկա բժշկական փաստաթղթերի համաձայն՝ «14.08.2020թ-ին Էրեբունի ԲԿ-ի կողմից տրված ՈՒՁՀ եզրակացության համաձայն՝ հեպատոսպլենոմեգալիա, աջ երիկամի ատրոֆիա, հիդրոուրետերոնեֆրոզ, ձախ երիկամի վիկար հիպերտրոֆիա, շագանակագեղձի գերաճ։ ՍԳԼ ԲԿ էպիկրիզ, պացիենտը գտնվել է ստացիոնար բուժման մեջ 15.08.2020- 26.08.2020թթ, ախտորոշում՝ Կորոնավիրուսային վարակ: COVID-19: Երկկողմանի պոլիսեգմենտար ինտերստիցիալ թոքաբորբ: Ուղեկցող հիվանդություններ՝ Հեպատիտ C: Շենգավիթ ԲԿ կլինիկական ախտորոշիչ լաբորատորիայի եզրակացության համաձայն՝ Հեպատիտ C – հակամարմինները դրական են (29.02.2024թ): Eco Sense Հեպատիտ C վիրուսի որակական որոշում – բացասական արդյունք (29.02.2024թ): 18.04.2025թ-ին ՀՀ ԱՆ «Կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ում ՈՒՁՀ եզրակացություն՝ Հեպատոմեգալիա, լյարդի դիֆուզ փոփոխություններ, կալցիֆիկատ լյարդում, աջ երիկամի պիելոէկտազիա, միկրոլիտներ երիկամներում, աղիների ագինեզիա: ԷԿԳ՝ սինուսային ռիթմ, առանց փոփոխությունների»:
Համաձայն մեղադրյալի վերաբերյալ դատվածության և հետախուզման առկայության մասին ձև 8 տեղեկանքի՝ վերջինս նախկինում դատապարտված կամ արատավորված չի եղել(դատվածությունները մարված են)։
Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է մեղադրյալ Ռոբերտ Խաչիկի Առաքելյանին վերագրվող արարքը, դրա քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից իրեն մեղսագրվող արարքի կատարումը, ինչպես նաև ապացուցված է վերջինիս մեղավորությունը, որպիսի պայմաններում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերը նշված որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո հաշվի առնելով քրեական գործի հանգամանքները, Դատարանն արձանագրում է, որ անհրաժեշտ է Ռոբերտ Խաչիկի Առաքելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նշանակել պատիժ ազատազրկման ձևով՝ երեք տարի ժամկետով։
Քննության առնելով ազատազրկման ձևով պատիժը մեղադրյալ Ռոբերտ Խաչիկի Առաքելյանի կողմից կրելու հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ինստիտուտը ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից բազմիցս վերլուծության է ենթարկվել մի շարք գործերով կայացված որոշումներում, և մշտապես վերահաստատվել է դիրքորոշումն առ այն, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ մեղադրյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն (տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Ս.Ամիրխանյանի վերաբերյալ գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ԵԱԴԴ/0034/01/12, Ա.Մկրտչյանի վերաբերյալ գործով 2012 թվականի դեկտեմբերի 5-ի թիվ ԼԴ/0093/01/12, Վ.Բեգյանի վերաբերյալ գործով 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13, Ա.Հովհաննեսյանի վերաբերյալ գործով 2015 թվականի փետրվարի 27-ի թիվ ԳԴ/0014/01/14, Մ.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ գործով 2015 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԿԴ/0039/01/15 և այլ որոշումները):
Անդրադառնալով պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները գնահատման ենթարկելու կարևորությանը` ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հիմք են ոչ միայն կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը, այլև հանցավորի անձը բնութագրող սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական, քրեաբանական և քրեաիրավական, ֆիզիկական հատկությունների համակցությունը (ընտանեկան դրությունը, վարքագիծը աշխատանքում և կենցաղում, աշխատունակությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, սեռը, դատվածությունը և այլն): Մասնավորապես ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է հանցավորի ընտանեկան դրությունը, վերջինիս ընտանիքի կյանքի պայմանների վրա նշանակված պատժի ազդեցությունը, նրա խնամքին այլ անձանց առկայությունը, սոցիալական միջավայրում նրա զբաղեցրած տեղն ու դիրքը, սոցիալական միջավայրում նրա ունեցած բնութագիրը և մի շարք այլ հանգամանքների վերաբերյալ փաստական տվյալները գնահատման ենթարկելու անհրաժեշտությունը (տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Հ.Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի մարտի 30-ի թիվ ՎԲ-50/07, Ն.Սարգսյանի վերաբերյալ գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11, Ս.Սարգսյանի վերաբերյալ գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12, Ս.Աղախանյանի վերաբերյալ գործով 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ի թիվ ԱՎԴ/0082/01/12, Ջ.Շիրվանյանի վերաբերյալ գործով 2015 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0091/01/14, Հ.Սարգսյանի վերաբերյալ գործով 2019 թվականի ապրիլի 11-ի թիվ ՍԴ/0080/01/17 և այլ որոշումները):
Վերոգրյալի հաշվառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ եզրահանգման գալու համար Դատարանը գնահատման է ենթարկում մեղադրյալին բնութագրող սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական, քրեաբանական և քրեաիրավական, ֆիզիկական և առողջական դրությունը՝ ՀՀ ԱՆ «Կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ից ստացված գրության համաձայն՝ Ռոբերտ Խաչիկի Առաքելյանի ամբուլատոր քարտում առկա բժշկական փաստաթղթերի համաձայն՝ «14.08.2020թ-ին Էրեբունի ԲԿ-ի կողմից տրված ՈՒՁՀ եզրակացության համաձայն՝ հեպատոսպլենոմեգալիա, աջ երիկամի ատրոֆիա, հիդրոուրետերոնեֆրոզ, ձախ երիկամի վիկար հիպերտրոֆիա, շագանակագեղձի գերաճ։ ՍԳԼ ԲԿ էպիկրիզ, պացիենտը գտնվել է ստացիոնար բուժման մեջ 15.08.2020- 26.08.2020թթ, ախտորոշում՝ Կորոնավիրուսային վարակ: COVID-19: Երկկողմանի պոլիսեգմենտար ինտերստիցիալ թոքաբորբ: Ուղեկցող հիվանդություններ՝ Հեպատիտ C: Շենգավիթ ԲԿ կլինիկական ախտորոշիչ լաբորատորիայի եզրակացության համաձայն՝ Հեպատիտ C – հակամարմինները դրական են (29.02.2024թ): Eco Sense Հեպատիտ C վիրուսի որակական որոշում – բացասական արդյունք (29.02.2024թ): 18.04.2025թ-ին ՀՀ ԱՆ «Կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ում ՈՒՁՀ եզրակացություն՝ Հեպատոմեգալիա, լյարդի դիֆուզ փոփոխություններ, կալցիֆիկատ լյարդում, աջ երիկամի պիելոէկտազիա, միկրոլիտներ երիկամներում, աղիների ակինեզիա: ԷԿԳ՝ սինուսային ռիթմ, առանց փոփոխությունների», դատվածությունը՝ նախկինում չդատված, վերաբերմունքը՝ կատարած հանցանքի նկատմամբ (մեղադրյալը ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատական նիստի ընթացքում հայտնել է, որ զղջում է կատարած հանցանքի համար, տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունք)։ Համաձայն մեղադրյալ Ռոբերտ Առաքելյանի կողմից տրված ցուցմունքի՝ «Ընդունել է իրեն ներկայացված մեղադրանքը և հայտնել, որ դեպքից որոշ ժամանակ առաջ Արտեմ Առաքելյանն խնդրել է տալ իր հասանելիք մեթադոնային լուծույթից, այդ ժամանակ վերջինս իր հեռախոսի մեջ ցուցադրել է նկարներ իր առողջական վիճակի վերաբերյալ, ինչն ազդել է իր խղճի վրա, ինչից ելնելով խոստացել է, որ հետագայում Արտեմ Առաքելյանին կտա 50 միլիգրամ մեթադոնային լուծույթ»։
Հատկանշական է, որ մեղադրյալը հանցանքը կատարելու պահին 65 տարեկան է։
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից կատարված ենթադրյալ հանցանքի վտանգավորությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ թեև մեղսագրվող հանցանքը՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով դասվում է ծանր հանցանքների թվին, ուղղված է բնակչության առողջության դեմ, այնուամենայնիվ, համաձայն ՀՀ ԱՆ «Կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ի կողմից տրված գրության՝ մեղադրյալը հաշվառված է ՀՀ ԱՆ «Կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ում՝ «Հոգեկան և վարքի խանգարումներ՝ առաջացած ափիոնատիպ նյութերի գործածումից, կախվածություն համախտանիշով։ Ներկայումս գտնվում է կլինիկական հսկողության տակ փոխարինողներով, F11.22»։
2010 թվականի մարտի 05-ից մեղադրյալը ստանում է մեթադոնային փոխարինող բուժում։
Վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները ((պատժի նշանակման պահին հանցավորի 65 տարին լրացած լինելը, կատարած հանցանքի համար զղջալը և (խոստովանական ցուցմունք տալը), հանցանքի կատարման շարժառիթը, ինչպես նաև մեղադրյալի առողջական մի շարք խնդիրներով տառապելու հանգամանքը)) էականորեն նվազեցնում են մեղադրյալի անձի և նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու իրենց համակցությամբ հնարավորություն են տալիս հանգելու հետևության, որ մեղադրյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու ու նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով տվյալ գործով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Այսպիսով, վերը նշված հանգամանքների առկայությամբ պայմանավորված՝ Դատարանը նպատակահարմար է գտնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառումը:
Ելնելով վերոգրյալից՝ անհրաժեշտ է մեղադրյալ Ռոբերտ Առաքելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով։
Անհրաժեշտ է մեղադրյալի նկատմամբ սահմանել լրացուցիչ պարտականություն՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքել, և բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնել:
Փորձաշրջանի ընթացքում Ռոբերտ Առաքելյանի վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը անհրաժեշտ է դնել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի պետական ծառայության վրա:
Քննարկելով այն հարցը, թե ինչ պատժատեսակ և պատժաչափ պետք է նշանակվի մեղադրյալ Արսեն Դավիթի Սիմոնյանի նկատմամբ, Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալ հանգամանքները.
-մեղադրյալի կատարած հանցավոր արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքների կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը (հանցանքն ուղղված է բնակչության առողջության դեմ), մեղադրյալի հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը (հանցանքը հասցվել է ավարտին), հանցավոր արարքի կատարման եղանակը և հանգամանքները,
-Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Արսեն Սիմոնյանը 2014 թվականի փետրվարի 26-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԿԴ/0203/01/13 դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Արսեն Դավիթի Սիմոնյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել` ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 /երկու/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով պատիժ նշանակել` ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ, նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով` Արսեն Դավիթի Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով նշանակված ազատազրկմանը գումարվել է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նշանակված պատժից 6 /վեց/ ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից` 1 /մեկ/ տարին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժից` 1 /մեկ/ տարին և վերջնական պատիժ է նշանակվել՝ ազատազրկում 8 /ութ/ տարի ժամկետով։ Նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2013թ.-ի մայիսի 31-ից։
Համաձայն դատվածության և հետախուզման առկայության ձև 8 հարցման տվյալների՝ Արսեն Սիմոնյանը պատժից ազատվել է 2021 թվականի մայիսի 31-ին։
Վերոնշյալ հանցանքները մեղադրյալ Արսեն Սիմոնյանը կատարել է 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի պայմաններում։ Համաձայն 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 4-րդ մասի՝ դատվածությունը մարվում է ծանր հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ՝ պատիժը կրելուց հինգ տարի անցնելուց հետո։
Նման պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը սույն քրեական գործով հանցանքը կատարել է 2025 թվականի ապրիլի 04-ին՝ դատվածությունը մարված չլինելու պայմաններում, ուստի Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է ծանրացնող հանգամանք՝ հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը (ռեցիդիվ)։
-որպես անձը բնութագրող տվյալ է հանդիսանում մեղադրյալի խնամքին թոշակառու ծնողների առկայությունը։ Մասնավորապես՝ համաձայն ՀՀ Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի թիվ 18 տեղամասի լիազոր ներկայացուցչի կնիքով հաստատված և հարևանների կողմից տրված բնութագրի՝ «Արսեն Սիմոնյանի եղբոր՝ Արմենակ Նարոյանի վաղաժամ մահից հետո, նրանց ծնողների՝ 1949 թվականին ծնված Դավիթ Նարոյանի և Վարդենիկ Սիմոնյանի ամբողջ խնամքը մնացել է Արսեն Սիմոնյանի ուսերին։ Վերջինս բանվորական աշխատանքների կատարելու միջոցով, մինչ ազատազրկվելը հոգացել է իր տարեց և թոշակառու ծնողների ապրուստը»։
Դատարանին ներկայացվել են մեղադրյալի ծնողների՝ 1949 թվականին ծնված Դավիթ Նարոյանի և Վարդենիկ Սիմոնյանի անձնագրերի պատճենները, Դավիթ Նարոյանի առողջական վիճակի վերաբերյալ փաստաթղթեր։ Ըստ մեղադրյալի հայտարարության՝ ծնողների հետ չի բնակվել։
Հատկանշական է, որ Արսեն Սիմոնյանը թիվ ԱՐԴ/0091/01/20 քրեական գործով մեղադրվում է նույնաբնույթ ենթադրյալ հանցանքի՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով։
Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է մեղադրյալ Արսեն Դավիթի Սիմոնյանին վերագրվող արարքը, դրա քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից իրեն մեղսագրվող արարքի կատարումը, ինչպես նաև ապացուցված է վերջինիս մեղավորությունը, որպիսի պայմաններում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերը նշված որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո հաշվի առնելով քրեական գործի հանգամանքները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 1․1 և 2-րդ և 77-րդ հոդվածի 8-րդ մասերով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ անհրաժեշտ է մեղադրյալ Արսեն Դավիթի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նշանակել պատիժ ազատազրկման ձևով՝ երկու տարի ժամկետով։
Արսեն Դավիթի Սիմոնյանի պատժի սկիզբը անհրաժեշտ է հաշվել 2025 թվականի ապրիլի 04-ից (մեղադրյալ Արսեն Սիմոնյանը 2025 թվականի ապրիլի 04-ից մինչ օրս գտնվում է կալանքի տակ)։
Քննության առնելով ազատազրկման ձևով պատիժը մեղադրյալ Արսեն Դավիթի Սիմոնյանի կողմից կրելու հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը, inter alia, պարտավոր է անդրադառնալ գույքային հայցի, պատճառված վնասի, գույքի բռնագրավման և արգելադրման, ապացույցների տնօրինման, խափանման միջոցի և վարութային ծախսերի հարցերին:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով հանցագործության արդյունքում պատճառված վնաս առկա չէ, գույքային հայց չի հարուցվել, բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ քրեական գործում առկա չեն։
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված ապացույցներն անհրաժեշտ է թողնել կցված վարույթի նյութերին։
Դատարանը, քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 2025 թվականի հունիսի 30-ին կայացված որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված փորձագետի թիվ 18 կնիքով կնքված «Ա․Առաքելյանի մոտից հայտնաբերված նյութերը» նշմամբ փաթեթից «Ռոբերտ Առաքելյան» գրառմամբ (1) շշում առկա 0,079 գրամ քաշով մեթադոն տեսակի թմրամիջոցն ահրաժեշտ է ոչնչացնել։
-Մնացած (6) շշերը (ըստ փորձագետի եզրակացության՝ թվով 6 շշերում առկա 0․469 գրամ քաշով մեթադոն տեսակի թմրամիջոցը), անհրաժեշտ է վերադարձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական առաջին բաժին՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դրանք իրեղեն ապացույց ճանաչված չեն և ստացվել են Արտեմ Առաքելյանի անձնական խուզարկությամբ, ում վերաբերյալ քրեական գործը դատարան չի ուղարկվել։
-1,19 գրամ քաշով 4-CMC տեսակի թմրամիջոցը, 0,16 գրամ հաստատուն չոր տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ տեսակի թմրամիջոցը, տետրահիդրոկաննաբինոլ տեսակի թմրանյութի հետքեր պարունակող ծխամորճը անհրաժեշտ է վերադարձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական առաջին բաժին՝ սույն քրեական վարույթից անջատված՝ թիվ 15172525 քրեական վարույթին կցելու նպատակով։
Քննարկելով խափանման միջոցների հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ Արսեն Դավիթի Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ՝ մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել, իսկ Ռոբերտ Խաչիկի Առաքելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման, ուստի դատական ծախսերի հարցը Դատարանը համարում է լուծված։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 352-353-րդ, 464.4-րդ և 464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արսեն Դավիթի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նշանակել պատիժ ազատազրկման ձևով՝ երկու տարի ժամկետով։
Ռոբերտ Խաչիկի Առաքելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նշանակել պատիժ ազատազրկման ձևով՝ երեք տարի ժամկետով։
Արսեն Դավիթի Սիմոնյանի պատժի սկիզբը հաշվել 2025 թվականի ապրիլի 04-ից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Ռոբերտ Խաչիկի Առաքելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով, սահմանելով լրացուցիչ պարտականություններ՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը, և բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը։
Ռոբերտ Խաչիկի Առաքելյանի վարքագծի նկատմամբ սահմանված վերահսկողությունը՝ հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը:
Մեղադրյալ Ռոբերտ Խաչիկի Առաքելյանի փորձաշրջանի կրման ժամկետի սկիզբը հաշվարկել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության տարածքային մարմնում հաշվառման վերցվելու պահից:
Արսեն Դավիթի Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ՝ մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Ռոբերտ Խաչիկի Առաքելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը լուծել դատավճռի պատճառաբանական մասում սահմանված կարգով:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ