ԵԴ1/2620/01/25

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ու Թ Յ Ա Ն Ա Ն Ու Ն Ի Ց

20.05.2026թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈւԹՅԱՄԲ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ. ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐՈւԹՅԱՄԲ՝ Հ. ՄԽԻԹԱՐՅԱՆԻ

Մասնակցությամբ՝

ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ՝ Ա. ԵՐԻՑՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Վ. ԽԱԼԱՖՅԱՆԻ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ՝ Ն. ՍՈւՔԻԱՍՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Նարեկ Սամվելի Սուքիասյանի, ծնված՝ 12.10.1991թ., Սյունիքի մարզ ք.Սիսիան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում մեկ անգամ դատված՝ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 29.12.2025թ. թիվ ՍԴ3/0332/01/25 դատավճռով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է տուգանքի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով, չի աշխատում, ըստ իր հայտարարության՝ բարձրագույն ռազմական կրթությամբ և ամուրի, հաշվառված է՝ Սյունիքի մարզ ք.Սիսիան Գայի փողոց 12-րդ շենք, բն. 4, փաստացի բնակվել է՝ Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղի Ռոբերտ Հուկի փողոցի 7-րդ տանը:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Ձերբակալման ձևով արգելանքի տակ է գտնվել 16.02.2025թ. մինչև 18.02.2025թ., իսկ տնային կալանքի տակ է գտնվել՝ 20.02.2025թ. մինչև 18.06.2025թ.:
Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով պարզվեց հետևյալը.
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Պողոսյանի կողմից 16.02.2025թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 14127925 քրեական վարույթը:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Երիցյանի 18.02.2025թ. որոշմամբ՝ Նարեկ Սամվելի Սուքիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
ՀՀ քննչական կոմիտեի ԵՔՔՎ Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Գալստյանի կողմից 18.02.2025թ. Նարեկ Սամվելի Սուքիասյանին հանձնվել է հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին՝ 18.02.2025թ. որոշման պատճենը, պարզաբանվել մեղադրանքի փաստական հիմքը և իրավական գնահատականն ու ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածով նախատեսված՝ նրա իրավունքները և պարտականությունները, ինչպես նաև նրան է հանձնվել դրանց ցանկը, որի մասին կազմվել է արձանագրություն:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Պողոսյանի կողմից 27.06.2025թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 14807825 քրեական վարույթը:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Պողոսյանի 27.06.2025թ. որոշմամբ՝ թիվ 14807825 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 14127925 քրեական վարույթին:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Երիցյանի 27.06.2025թ. որոշմամբ՝ Նարեկ Սամվելի Սուքիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Պողոսյանի կողմից 28.06.2025թ. Նարեկ Սամվելի Սուքիասյանին հանձնվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին՝ 27.06.2025թ. որոշման պատճենը, պարզաբանվել մեղադրանքի փաստական հիմքը և իրավական գնահատականն ու ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածով նախատեսված՝ նրա իրավունքները և պարտականությունները, ինչպես նաև նրան է հանձնվել դրանց ցանկը, որի մասին կազմվել է արձանագրություն:
ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Պողոսյանի 28.06.2025թ. որոշմամբ՝ թիվ 14127925 քրեական վարույթից թիվ 14809325 համարով անջատվել է մեղադրյալ Նարեկ Սամվելի Սուքիասյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական վարույթը:
Թիվ 14809325 քրեական վարույթի նյութերը մեղադրական եզրակացությամբ 14.07.2025թ. մուտքագրվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում:
Նարեկ Սամվելի Սուքիասյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է ներկայացվել այն բանի համար, որ նա պաշտոնատար անձանց օրինական ծառայողական գործունեությանը միջամտելու նպատակով վնասել է վերջիններիս հսկողության տակ գտնվող գույքը:
Այսպես.
16.02.2025թ., ժամը՝ 0530-ի սահմաններում, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 2-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի ծառայողներ Գարեգին Մադաթյանի, Արման Դարբինյանի, Արմեն Սարգսյանի, Ռոբերտ Ապրեսյանի և Ռաֆիկ Պետրոսյանի կողմից Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց 27-րդ շենքի դիմացի հատվածում կանգնեցվել է Նարեկ Սուքիասյանի կողմից վարվող «Հոնդա» մակնիշի «11 QQ 102» հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցը, ինչից հետո նշված տրանսպորտային միջոցի ուղևոր Դավիթ Վլադիմիրի Գաբոյանը պարեկային ծառայության աշխատակիցներին է ներկայացրել «Մեթադոն» գրառմամբ տարա և պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել է: Դավիթ Գաբոյանին ձերբակալելուց և պարեկային ծառայության 1121 կողային համարով ավտոմեքենան նստեցնելուց հետո, պարեկային ծառայության աշխատակիցներ Գարեգին Մադաթյանի և Արման Դարբինյանի կողմից Նարեկ Սուքիասյանին ներկայացվել է իր վարորդական վկայականն ու տրանսպորտային միջոցի տեխնիկական անձնագիրը ներկայացնելու մասին օրինական պահանջ: ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների օրինական պահանջին Նարեկ Սուքիասյանը չի ենթարկվել՝ չի ներկայացրել տրանսպորտային միջոցի տեխնիկական անձնագիրը և հայտնել է, որ վարորդական վկայական չունի, ինչից հետո պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից կրկին օրինական պահանջ է ներկայացվել Նարեկ Սուքիասյանին՝ իջնել տրանսպորտային միջոցից` անձի նույնականացում կատարելու և սթափության զնություն անցնելու նպատակով: Նշվածից հետո Նարեկ Սուքիասյանը կողպել է ավտոմեքենայի դռները և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների օրինական ծառայողական գործունեությանը միջամտելու նպատակով, այն է՝ վարորդի ինքնությունը պարզելը, փաստաթղթերը և սթափությունը ստուգելը թույլ չտալու համար, փորձել է դիմել փախուստի, որի ընթացքում իր կողմից վարվող «Հոնդա» մակնիշի «11 QQ 102» հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցով դիտավորությամբ բախվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության «Շկոդա» մակնիշի «432 CC 61», «428 CC 61», «482 CC 61» և «486 CC 61» հաշվառման համարանիշներով տրանսպորտային միջոցներին՝ դրանց պատճառելով ընդհանուր 1.589.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Նարեկ Սամվելի Սուքիասյանը դատարանին միջնորդեց կիրառել արագացված վարույթ և հայտարարեց, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացվել է կամավոր՝ պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, ինչպես նաև գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
Հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Նարեկ Սամվելի Սուքիասյանը մեղադրվում է միջին ծանրության հանցանք կատարելու համար, առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ մեղադրյալը համաձայն է իրեն մեղսագրվող արարքին, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը և հետևանքները՝ դատարանը բավարարել է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը:
Արագացված վարույթով դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կարգով ապացույցների հետազոտում չիրականացնելով և հիմք ընդունելով մեղադրյալ Նարեկ Սամվելի Սուքիասյանի կողմից իրեն ներկայացված մեղադրանքն ամբողջ ծավալով ընդունելու և դրա հետ համաձայն լինելու փաստը՝ հանգում է հետևության, որ մեղադրյալ Նարեկ Սամվելի Սուքիասյանին մեղսագրվող արարքին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով տրված իրավական գնահատականը համապատասխանում է մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին, որով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4-րդ և 10-րդ մասերի համաձայն՝
«4. Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
(…)
10. Համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված վարույթ կիրառելն արգելք չէ լրացուցիչ պատիժ կամ անվտանգության միջոց նշանակելու համար»:
Դատարանը գտնում է, որ վերոգրյալ արարքը կատարելու համար մեղադրյալ Նարեկ Սամվելի Սուքիասյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության ու պատժի, որը պետք է սահմանվի՝ հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածով նախատեսված՝ վերը նշված պայմանները:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, հանցագործության շարժառիթը և նպատակը, մեղադրյալի անձը բնութագրող, ինչպես նաև նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներն ու նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությունը:
Դատարանը մեղադրյալ Նարեկ Սուքիասյանի անձը բնութագրող հանգամանք է դիտում 27.09.2020-10.11.2020թթ. մարտական գործողությունների մասնակցելը, այդ ընթացքում արիության համար մեդալով պարգևատրվելը, դրականորեն բնութագրվելը և հետտրավմատիկ սթերսային խանգարում /F 43.1/ ախտորոշմամբ առողջական խնդիրներ ունենալը:
Դատարանը մեղադրյալ Նարեկ Սուքիասյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս «ՀՀ փորձագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ի կողմից 09.06.2025թ. տրված ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 06052518 եզրակացությամբ ճանաչվել է սահմանափակ մեղսունակ, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը, ինչը որպես մեղավոր անձի հետհանցավոր դրական վարքագիծ, վկայում է այն մասին, որ նա լրիվ գիտակցել է իր արարքի հանրային վտանգավորությունը և զղջացել է դրա համար:
Դատարանն այնպիսի հանգամանքներ, որոնք կարող են գնահատվել որպես մեղադրյալ Ն.Սուքիասյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող, չհայտնաբերեց :
Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր և պատասխանատու բաղադրամասերից է, ուստի՝ օրենսդրի կողմից մեծապես կարևորվում է յուրաքանչյուր դեպքում անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քրեաիրավական նորմերով ամրագրված օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքների պահպանումը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակներն են.
«(…) վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները» (Տե՛ս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասը):
Շարադրված հոդվածների վերլուծությունից հետևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված՝ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի բովանդակությունից: Մասնավորապես՝ նշված հոդվածի այն պահանջից, ըստ որի՝ հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը (Արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի ու «Պատիժ» հասկացությանը և դրա նպատակների վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, թիվ ՎԲ-192/07, թիվ ՎԲ-201/07 և թիվ ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ»:
Վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս, դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա` ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից ։
Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս կրկնել է, որ հանցագործության կատարման մեջ մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը պարտավոր է գործի նյութերում առկա փաստական տվյալների հիման վրա պատճառաբանել ինչպես պատժի տեսակի և չափի ընտրության, այնպես էլ ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժը կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ իր որոշումը: Դատական որոշման որակը մեծապես կախված է դրա պատճառաբանական մասից, հետևաբար դատական որոշումները սկզբունքորեն պետք է պատճառաբանված լինեն: Պատժի տեսակի և չափի ընտրության, ինչպես նաև պատիժը կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները հիմնավորող պատճառների մատնանշումը ոչ միայն ավելի հասկանալի և ընդունելի է դարձնում դատավճիռը վարույթի մասնակիցների համար, այլև բացառում է կամայականությունը: Նախևառաջ, դա նշանակում է, որ դատարանը պարտավորված է լինում արձագանքել կողմերի ներկայացրած փաստարկներին և մատնանշել տվյալ որոշումը հիմնավորող և իրավաչափ դարձնող փաստարկները: Եվ երկրորդ` պատշաճ պատճառաբանությունը հասարակությանը թույլ է տալիս հասկանալ, թե ինչպես է գործում դատական համակարգը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ պատիժ սահմանելիս: Բացի այդ, դատական ակտի չպատճառաբանված կամ ոչ բավարար չափով պատճառաբանված լինելը հանգեցնում է նաև քրեական դատավարության կարևորագույն սկզբունքներից մեկի՝ արդար դատական քննության իրավունքի խախտման, քանի որ օբյեկտիվորեն սահմանափակվում է վերադաս դատական ատյանի հնարավորությունը` լիարժեք դատական ստուգման ենթարկելու բողոքարկվող դատական ակտի օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը ։
Հետևաբար, ընդունելի չի կարող համարվել ոչ միայն այն դատական ակտը, որտեղ պատժի վերաբերյալ դատարանի հետևությունները հիմնված չեն դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա, այլև այնպիսին, որում բացակայում են պատժատեսակի, պատժաչափի կամ պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները հիմնավորող հետևողական, հստակ և ոչ հակասական պատճառաբանությունները :
Այսպիսով՝ դատարանը, հաշվի առնելով Նարեկ Սուքիասյանի կատարած հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, հանցագործության շարժառիթն ու նպատակը, գործի հանգամանքները, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը և հանցագործության ծանրությունը, նրա անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, նշանակվող պատժի` վերջինիս վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությունը, հանցանքի սանկցիայով նախատեսված՝ նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանների շրջանակում, իր հայեցողության շրջանակներում ղեկավարվելով պատժի նշանակման օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներով, օրենքով և ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ Նարեկ Սամվելի Սուքիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով պատիժ պետք է նշանակել այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի՝ տուգանքի ձևով՝ նվազագույն աշխատավարձի տասնհինգապատիկի չափով, քանի որ այն կարող է ապահովել պատժի նպատակները: Նման պատիժ նշանակելով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանն ու հանցագործությունների կանխմանը, ինչպես նաև ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ և 69-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելիս դատարանն ուշադրություն է դարձնում նաև մեղադրյալի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությանը, ինչպես նաև մեղադրյալի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությանը(նրա վաստակի չափը, ընտանիքի ապահովվածությունը և այլն), մասնավորապես՝ ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեից ստացված տեղեկատվության համաձայն՝ մեղադրյալ Նարեկ Սամվելի Սուքիասյանը սույն գործով իրեն մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան՝ 16.02.2025թ. նախորդող 12 ամիսների ընթացքում չի հանդիսացել վարձու աշխատող , հետևաբար՝ դատարանը գտնում է, որ սույն դեպքում տուգանքի չափը պետք է հաշվարկել հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի՝ 75.000(յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Դատարանը նաև արձանագրում է, որ Ն.Սուքիասյանը 16.02.2025թ. մինչև 18.02.2025թ. գտնվել է ձերբակալման ձևով արգելանքի տակ, իսկ 20.02.2025թ. մինչև 18.06.2025թ. տնային կալանքի տակ: Հաշվի առնելով փաստացի անազատության մեջ գտնվելու 4(չորս) ամիս ժամկետը՝ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ՝ Նարեկ Սամվելի Սուքիասյանին պետք է ազատել պատիժը կրելուց:
Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման հարցին՝ դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՊԾ ԵԴ վարչակազմի պահպանությանը հանձնված՝ 2021 թվականի արտադրության «SKODA OCTAVIA 1.4TSI» մակնիշի «482 CC 61» հաշվառման համարանիշի, XW8AC6NX1MH064452 նույնականացման համարով, 2021 թվականի արտադրության «SKODA OCTAVIA 1.4TSI» մակնիշի «486 CC 61» հաշվառման համարանիշի, XW8AC6NX0MH064877 նույնականացման համարով, 2021 թվականի արտադրության «SKODA OCTAVIA 1.4TSI» մակնիշի «428 CC 61» հաշվառման համարանիշի, XW8AC6NX3MH064453 նույնականացման համարով և 2021 թվականի արտադրության «SKODA OCTAVIA 1.4TSI» մակնիշի «432 CC 61» հաշվառման համարանիշի, XW8AC6NX8MH064450 նույնականացման համարով ավտոմեքենաները, պետք է թողնել օրինական տիրապետողների տնօրինությանը, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Արաբկիրի բաժնի վարչակազմի պահպանությանը հանձնված 2019 թվականի արտադրության «HONDA ACCORD SPORT 1.5T» մակնիշի «11 QQ 102» հաշվառման համարանիշի, 1HGCV1F35KA146575 նույնականացման համարով ավտոմեքենան՝ վերադարձնել օրինական տիրապետողին և թողնել նրա տնօրինմանը, իսկ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և վարույթի նյութերին կցված՝ «ՋԻՋԻ ՓԲ ընկերությունից և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության կողմից ներկայացված տեսագրություններով լազերային սկավառակները, պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 364-րդ, 464.4-րդ և 464.5-րդ հոդվածներով՝ դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Նարեկ Սամվելի Սուքիասյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի տասնհինգապատիկի՝ 1.125.000(մեկ միլիոն հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ՝ հաշվի առնելով փաստացի անազատության մեջ գտնվելու՝ 4(չորս) ամիս ժամկետը՝ Նարեկ Սամվելի Սուքիասյանին ազատել պատիժը կրելուց:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՊԾ ԵԴ վարչակազմի պահպանությանը հանձնված՝ 2021 թվականի արտադրության «SKODA OCTAVIA 1.4TSI» մակնիշի «482 CC 61» հաշվառման համարանիշի, XW8AC6NX1MH064452 նույնականացման համարով, 2021 թվականի արտադրության «SKODA OCTAVIA 1.4TSI» մակնիշի «486 CC 61» հաշվառման համարանիշի, XW8AC6NX0MH064877 նույնականացման համարով, 2021 թվականի արտադրության «SKODA OCTAVIA 1.4TSI» մակնիշի «428 CC 61» հաշվառման համարանիշի, XW8AC6NX3MH064453 նույնականացման համարով և 2021 թվականի արտադրության «SKODA OCTAVIA 1.4TSI» մակնիշի «432 CC 61» հաշվառման համարանիշի, XW8AC6NX8MH064450 նույնականացման համարով ավտոմեքենաները, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, թողնել օրինական տիրապետողների տնօրինությանը, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Արաբկիրի բաժնի վարչակազմի պահպանությանը հանձնված 2019 թվականի արտադրության «HONDA ACCORD SPORT 1.5T» մակնիշի «11 QQ 102» հաշվառման համարանիշի, 1HGCV1F35KA146575 նույնականացման համարով ավտոմեքենան՝ վերադարձնել օրինական տիրապետողին և թողնել նրա տնօրինմանը, իսկ վարույթի նյութերին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ. ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆ