ԵԴ1/2611/01/25






ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Հայաստանի Հանրապետության Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան),

Նախագահությամբ դատավոր՝ Ջ.ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆԻ


2025 թվականի հուլիսի 29-ին ք. Երևանում


գրավոր ընթացակարգով, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝


Բորիս Էդուարդի Պետրոսյանի` ծնված 2006 թվականի հուլիսի 22-ին, Երևան քաղաքում, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, չդատված, հաշվառված՝ Քաղաք Երևան, Ֆրունզե Դովլաթյան փողոց, 48/4 տուն և բնակվող՝ ՀՀ ՊՆ թւվ 21127 զորամաս հասցեում, մեղադրանք է ներկայացվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը,


ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի նոյեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել թիվ 11818224 քրեական վարույթը:
2025 թվականի հունիսի 27-ին Բորիս Էդուարդի Պետրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն արարքի համար, որ նա խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ /հոգ նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում, առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և 2024 թվականի նոյեմբերի 27-ին Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում բաճկոնի աջ գրպանում մեկ փաթեթում ապօրինի պահել է «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերը՝ մանր չափերը, շրջանառությունն արգելված թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն),խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութեր պարունակող բույսերի ցանկը, դրանց մանր, զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը, պրեկուրսորների խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը, թունավոր նյութերի ցանկը, խիստ ներգործող նյութերի ցանկը և դրանց խոշոր չափերը սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածով նախատեսված՝ զգալի չափերի՝ 3.75 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որը նույն օրը հայտնաբերվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՊԾ ԵՔ գնդի ծառայողների կողմից Բորիս Էդուարդի Պետրոսյանի անձնական խուզարկությամբ՝ վերջինիս հագին եղած բաճկոնի աջ գրպանից:»
Նախաքննության մարմնի 2025 թվականի հունիսի 28-ի որոշմամբ մեղադրյալ Բ.Պետրոսյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը:
Նախաքննության մարմնի կողմից 2025 թվականի հունիսի 28-ին կազմվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրություն:
2025 թվականի հուլիսի 11-ին գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, որը 2025 թվականի հուլիսի 14-ին մակագրվել է նույն դատարանի դատավոր Ջ.Հայրապետյանին:
2025 թվականի հուլիսի 17-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ջ.Հայրապետյանը ստանձնել է քրեական գործի վարույթը և հարուցել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ:

Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ.
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, այն է՝ մեղադրյալ Բորիս Էդուարդի Պետրոսյանը համարվում է առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ և նրան մեղսագրվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործության կատարում, նա չի վիճարկել իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը, պաշտպան Լ.Ավետիսյանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնել, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով, ինչի վերաբերյալ քննիչը կազմել է համապատասխան արձանագրություն, որը ստորագրել են նաև մեղադրյալը և նրա պաշտպանը, միաժամանակ արձանագրելով, որ սույն գործով բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, մասնավորապես՝ մեղադրյալը չափահաս է, նրան մեղսագրվում է մասնավոր անձի շահերին վնաս չպատճառած, մեկ արարքի կատարում, ինչի համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով որպես պատժատեսակ սահմանված է նաև տուգանքը, գույքային հայց հարուցված չէ, մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս հանրային մեղադրողը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկել, իսկ մեղադրյալի կողմից համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց գրավոր հրաժարվելու վերաբերյալ տվյալներ քրեական գործի նյութերում առկա չեն, ինչպես նաև պահպանված է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգը, որոշում է կայացրել վարույթն ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին։

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Ներկայացված մեղադրանքը Բորիս Էդուարդի Պետրոսյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Բ.Պետրոսյանի կողմից առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելը և պահելը ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ «6. Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով:»:
Դատարանը, հաշվի առնելով կողմերի միջև կնքված համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրության բովանդակությունը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ, 55-րդ, 69-րդ, 77-րդ հոդվածների պահանջները, գտնում է, որ մեղադրյալ Բորիս Էդուարդի Պետրոսյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով՝ վերագրվող հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(․․․) 3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։
(․․․)
5. Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից: (․․․)»։
Վերոգրյալի հիման վրա և հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Բորիս Պետրոսյանի եկամտի վերաբերյալ որևէ տվյալ քրեական գործում առկա չէ, ուստի Դատարանը գտնում է, որ Բորիս Էդուարդի Պետրոսյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Անազատության մեջ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի (...) ձևով հիմնական պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով մինչև դատավճիռ կայացնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ ազատում է պատիժը կրելուց:»:
Ուստի, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիման վրա Բ.Պետրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է մեղմացնել և վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 350.000 (երեք հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով՝ հաշվի առնելով սույն գործով վերջինիս անազատության մեջ գտնված 1(մեկ) օր ժամկետը:
Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալ Բ.Պետրոսյանի գույքային դրությունը, և այն որ, ըստ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրության, վերջինս միջնորդել է նշանակվող պատիժը տարաժամկետել, թույլատրում է, որ նրա նկատմամբ նշանակված պատժի՝ տուգանքի վճարումն իրականացվի մեկ տարվա ընթացքում, մաս առ մաս՝ համաչափորեն 12 ամսվա ընթացքում։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների և արտավարութային փաստաթղթերի տնօրինման հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց և արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված նյութերը՝ պետք է թողնել քրեական գործին կցված։
Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոցի հարցին` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Բորիս Էդուարդի Պետրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 347-350-րդ և 464.9-464.10-րդ հոդվածներով` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ
Բորիս Էդուարդի Պետրոսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ:
Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիման վրա Բորիս Էդուարդի Պետրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնել և վերջինիս նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 350.000 (երեք հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, հաշվի առնելով սույն գործով վերջինիս անազատության մեջ գտնված մեկ օր ժամկետը:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի կանոններով թույլատրել նշանակված տուգանքի վճարումն իրականացնել մեկ տարվա ընթացքում մաս առ մաս՝ համաչափորեն 12 ամսվա ընթացում:
Բորիս Էդուարդի Պետրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճռին օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ընդհանուր 3.75 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, վերադարձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության, Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանի քննչական բաժին՝ թիվ 11818224 քրեական վարույթով հետագա ընթացքը լուծելու համար։ Անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված, Դատարանում գտնվող «Այֆոն 8» մոդելի բջջային հեռախոսը վերադարձնել Բ.Պետրոսյանին։
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ` Ջ.ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆ