ԵԴ1/2613/01/25




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«31» հուլիսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան), նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, գրավոր ընթացակարգով՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգի կիրառմամբ քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արթուր Թելմանի Զաքարյանի՝ (ծնված՝ 28.06.1978թ. ք. Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, աշխատում է «Յաշկինո ԿԴՎ ԱՐՄՆ» ընկերությունում՝ որպես վաճառքի տնօրեն, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված և բնակվում է՝ ք. Երևան, Արագածի փողոց, 26 շենք, բնակարան 60 հասցեում, որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 462-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

ՊԱՐԶԵՑ

1. Քրեական գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի հոկտեմբերի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական քննչական գլխավոր վարչության չորրորդ կայազորային քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 462-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 92202324 քրեական վարույթը:
2025 թվականի հունիսի 24-ին ՀՀ դատախազության Երևանի կայազորի զինվորական դատախազության ավագ դատախազ Ա.Խաչատրյանի որոշմամբ՝ թիվ 92202324 քրեական վարույթով Արթուր Թելմանի Զաքարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 462-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի հուլիսի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/2613/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արթուր Թելմանի Զաքարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 462-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրը թիվ ԵԴ1/2613/01/25 քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի հուլիսի 14-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2025 թվականի հուլիսի 17-ին Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/2613/01/25 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին։
Վարույթն իրականացվել է գրավոր ընթացակարգով և դատավճռի կայացման օր է նշանակվել 2025 թվականի հուլիսի 31-ը:

2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Արթուր Թելմանի Զաքարյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 462-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ այն բանի համար, որ «նա, հաշվառված լինելով ՀՀ ՊՆ Զ և ԶՀԾ Երևանի թիվ 4 տարածքային ստորաբաժանումում՝ որպես պահեստազորային, ծանուցվել է ՀՀ կառավարության 2024 թվականի հուլիսի 4-ի թիվ 1010-Ն որոշմամբ՝ 2024 թվականի օգոստոսի 1-ից մինչև հոկտեմբերի 25-ը ներառյալ հայտարարված վարժական հավաքին մասնակցելու նպատակով ՀՀ ՊՆ Զ և ԶՀԾ Երևանի թիվ 4 տարածքային ստորաբաժանում ներկայանալու մասին, սակայն չի ներկայացել տարածքային ստորաբաժանում՝ վարժական հավաքի անցկացման վայր մեկնելու համար, և խախտելով «Պաշտպանության մասին» ՀՀ օրենքի 14-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի պահանջները՝ խուսափել է 2024 թվականի օգոստոսի 1-ից մինչև հոկտեմբերի 25-ը ներառյալ անցկացվող վարժական հավաքից՝ այդ վարժական հավաքից ազատվելու՝ օրենսդրությամբ սահմանված հիմքերի բացակայության դեպքում:»:

3. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Ուսումնասիրելով քրեական վարույթի նյութերը, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրական եզրակացությանը կցված է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական քննչական գլխավոր վարչության չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Ա.Աղաբեկյանի կողմից 2025 թվականի հունիսի 30-ին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ մեղադրյալը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնել, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով, ինչի վերաբերյալ քննիչը մեղադրյալի միջնորդության հիման վրա կազմել է համապատասխան արձանագրությունը, որը ստորագրել են քննիչը, մեղադրյալը և նրա պաշտպանը:
ՀՀ դատախազության Երևանի կայազորի զինվորական դատախազության ավագ դատախազ Ա.Խաչատրյանը չի առարկել ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական քննչական գլխավոր վարչության չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի վարույթում քննվող թիվ 92202324 քրեական վարույթով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 446.6-րդ հոդվածի դրույթների կիրառման դեմ:
Միասնական էլեկտրոնային տեղեկատվական համակարգում կատարված հարցման պատասխանի համաձայն՝ ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի տվյալների շտեմարանում մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Արթուր Թելմանի Զաքարյանի ստացած միջին ամսական եկամուտը կազմում է 484.611 ՀՀ դրամ, որի 35 տոկոսը կազմում է 169.613 ՀՀ դրամ:
2025 թվականի հուլիսի 29-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել մեղադրյալ Արթուր Զաքարյանի դիմումը, որով վերջինս խնդրել է իր նկատմամբ նշանակված պատիժը թույլատրել վճարել 1 (մեկ) տարվա ընթացքում:

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
Դատարանը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում ապացուցված է համարում մեղադրյալ Արթուր Թելմանի Զաքարյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, ինչպես նաև գտնում է, որ մեղադրյալի արարքի նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 462-րդ հոդվածի 1-ին մասը։
Դատարանը, հաշվի առնելով, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասից հետևում է, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեպքում որպես պատիժ նշանակվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու, ուստի սույն դատական ակտով չի անդրադառնում պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, քանի որ մեղադրյալի նկատմամբ՝ որպես պատիժ ենթակա է նշանակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը։
Դատարանն արձանագրում է, որ Դատարանի հարցմանն ի պատասխան ստացված՝ ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի տվյալների շտեմարանում մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Արթուր Թելմանի Զաքարյանի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը կազմում է 169.613 ՀՀ դրամ, ինչն ավելի բարձր է հանցանքի կատարման պահին սահմանված նվազագույն աշխատավարձի չափից` 75.000 յոթանասունհինգ հազար ՀՀ դրամից։ Հետևաբար՝ մեղադրյալ Արթուր Թելմանի Զաքարյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի չափը պետք է հաշվարկել 169.613 ՀՀ դրամի հաշվարկով 169.613 x 5, որի դեպքում այն կկազմի 848.069 (ութ հարյուր քառասունութ հազար վաթսունինը) ՀՀ դրամ:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արթուր Թելմանի Զաքարյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն։
Միաժամանակ, նկատի ունենալով Արթուր Թելմանի Զաքարյանի կողմից տուգանքն ամբողջությամբ և անհապաղ վճարելու անհնարինության վերաբերյալ վերջինիս հայտարարությունը և գործում առկա տվյալները, Դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ նշանակվող տուգանքի վճարումը պետք է տարաժամկետել և թույլատրել տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ ըստ մեղադրյալի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնի կողմից համատեղ սահմանած վճարման ժամանակացույցի:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-14-րդ կետերով նշված հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական վարույթով բացակայում է:
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Արթուր Թելմանի Զաքարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել:
Դատարանը գտնում է նաև, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Արթուր Թելմանի Զաքարյանից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9 հոդվածի 4-րդ մասի։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-349-րդ, 464.6-464.10-րդ հոդվածներով` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Արթուր Թելմանի Զաքարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 462-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ անձի ամսական եկամտի հնգապատիկի՝ 848.069 (ութ հարյուր քառասունութ հազար վաթսունինը) ՀՀ դրամի չափով։
Արթուր Թելմանի Զաքարյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 848.069 (ութ հարյուր քառասունութ հազար վաթսունինը) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ ըստ վերջինի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման կողմից սահմանված տուգանքի վճարման ժամանակացույցի:
Արթուր Թելմանի Զաքարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո վերացնել։
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ