ԵԴ1/2544/01/25
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

08 ապրիլի 2026 թվական ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան),

Նախագահությամբ՝ դատավոր Մ.Մելքոնյանի,
քարտուղարությամբ` Ս.Սուքիասյանի,

մասնակցությամբ`

հանրային մեղադրող՝ Է.Անանյանի,
մեղադրյալ՝ Գ.Մուրադյանի.

Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով թիվ ԵԴ1/2544/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գագիկ Լևոնի Մուրադյանի (ծնված 1991 թվականի նոյեմբերի 15-ին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չդատված, չի աշխատում, ամուսնացած, հաշվառման հասցե չունի, ժամանակավոր բնակվում է՝ Կոտայքի մարզ, Ջրվեժ համայնքի Այգեգործների փողոցի 10 տուն հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Վարույթի փաստական հանգամանքները.
1.1. 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում կազմվել է արձանագրություն թիվ 09149724 համարի քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին:
1.2. 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Տոնոյանը որոշում է կայացրել ձերբակալված Գագիկ Լևոնի Մուրադյանին ազատելու մասին:
1.3. 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում որոշում է կայացվել տոքսիկոքիմիական փորձաքննություն նշանակելու մասին:
1.4. 2025 թվականի հունվարի 3-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում որոշում է կայացվել է դատանյութագիտական և կենսաբանական համալիր փորձաքննություն նշանակելու մասին:
1.5. 2025 թվականի հունիսի 22-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում որոշում է կայացվել թիվ 09149724 քրեական վարույթով՝ հայտնաբերված և փորձաքննության թիվ 1747Ք-24 եզրակացությամբ ստացված՝ 2,8 գրամ հաստատուն չոր քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը ճանաչել իրեղեն ապացույց:
1.6. 2025 թվականի հունիսի 24-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Է.Անանյանի կողմից որոշում է կայացվել Գագիկ Լևոնի Մուրադյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
1.7. 2025 թվականի հունիսի 25-ին նախաքննություն իրականացնող քննիչի կողմից որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գագիկ Լևոնի Մուրադյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը ընտրելու մասին:
1.8. 2025 թվականի հունիսի 28-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում որոշում է կայացվել թիվ 09149724 քրեական վարույթով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՊԾ ԵՔԳ 4-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի պարեկ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Ռաֆիկ Ռոմիկի Պռազյանի 30.12.2024թ.-ի զեկուցագիրը՝ հասցեագրված ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի պետ՝ Վ.Գրիգորյանին, ճանաչել որպես արտավարութային փաստաթուղթ:
1.9. Թիվ 09149725 քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Գագիկ Լևոնի Մուրադյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 2025 թվականի հուլիսի 9-ի գրությամբ՝ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան:
1.6. Դատավորների միջև գործերի բաշխման համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը, թիվ ԵԴ1/2544/01/25 համարի ներքո, 2025 թվականի հուլիսի 10-ին մակագրվել և հուլիսի 11-ին հանձնվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանի աշխատակազմին:
1.7. 2025 թվականի հուլիսի 14-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/2544/01/25 քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.8. 2026 թվականի փետրվարի 16-ին մեղադրյալ Գագիկ Լևոնի Մուրադյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով Դատարանը կայացրել է մեղադրական վերդիկտ և նշանակել լրացուցիչ դատալսումներ։ Վերդիկտ կայացնելիս Դատարանը քննարկելով խափանման միջոցի հարցը՝ մեղադրյալ Գ.Մուրադյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողել է անփոփոխ։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը և իրավական գնահատականը.
Գագիկ Լևոնի Մուրադյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված հանրորեն վտանգավոր այն արարքի կատարման համար, որ նա, առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և ապօրինի պահել զգալի չափերով՝ ընդհանուր 2,8 գրամ «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց: Այսպես. Գագիկ Լևոնի Մուրադյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցի շրջանառություն իրականացնելու՝ այն ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, առանց իրացնելու նպատակի նախաքննությամբ չպարզված հանգամանքներում ապօրինի ձեռք է բերել և ապօրինի պահել զգալի չափերի՝ ընդհանուր 2,8 գրամ «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և վերցվել է 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում կատարված վերջինիս անձնական խուզարկությամբ: Այսպիսով, Գագիկ Լևոնի Մուրադյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3.1. Մեղադրյալ Գագիկ Լևոնի Մուրադյանը հիմնական դատալսումների ժամանակ պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնել է, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում և ընդունում է իրեն մեղսագրվող արարքը, միևնույն ժամանակ չի ցանկանում ցուցմունք տալ՝ օգտվելով իր լռելու իրավունքից, ուստի հրապարակվել է մեղադրյալի նախաքննական ցուցմունքը հետևյալ բովանդակությամբ՝ «Հաշվառված է եղել Վաղարշապատ քաղաքի Զվարթնոց թաղամասի 10-րդ շենքի 9-րդ բնակարանում, սակայն ժամանակավոր վարձակալությամբ փաստացի բնակվել է Վաղարշապատ քաղաքի Զվարթնոց թաղամասի Մանուշյան փողոցի 14-րդ տուն հասցեում, իսկ վերջին շրջանում նույնպես վարձակալությամբ ժամանակվոր բնակվում է Կոտայքի մարզի Ջրվեժ համայնքի Այգեգործների փողոցի 10 տուն հասցեում, որտեղից նույնպես պատրաստվում է տեղափոխվել: 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին` ժամը 16:00-ի սահմաններում, կնոջ, երեխաների և եղբոր հետ եկել է «Հաղթանակ» զբոսայգի զբոսնելու: Ընաթցքում ցանկացել է հոգալ բնական կարիքները և գնացել է անտառածածք հատված, որտեղ պատահաբար գետնին տեսել է սև գույնի կպչուն ժապավենով մի փաթեթ, որը վերցրել և տեսքից հասկացել է, որ թմրանյութ է և այն պահել է իր մոտ, սակայն այդ պահին չի մտածել, թե ինչ է անելու: Մտածել է, որ կարող է հետագայում օգտագործի: Անտառածածկ տարածքից դուրս գալով քիչ անց մոտեցել են ոստիկանության ծառայողները և նրանց հարցադրմանը պատասխանել է, որ իր մոտ առկա է «մարիխուանա», որից հետո իրեն ձերբակալել և տեղափոխել են ոստիկանության բաժին: Իր անձնական խուզարկությամբ էլ հայտնաբերվել է գտած փաթեթը, որի մեջ «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց է: Գ.Մուրադյանը հայտնել է, որ օգտագործելու դեպքում մենակ էր օգտագործելու և որևէ մեկին հյուրասիրելու կամ միասին օգտագործելու նպատակ չի ունեցել: Նշել է, որ իր մոտից անձնական խուզարկությամբ վերցված «Ռեդմի» մոդելի բջջային հեռախոսում տեղադրված են 077-90-21-31 համարը, որը չի հիշել, թե ում անունով է գրանցված, ինչպես նաև տեղադրված է 044-300-902 համարը, որը գրանցված է իր անունով: Եկու համարներն էլ ինքն է օգտագործում: Հեռախոսի վրա տեղադրված է գաղտնաբառ` 3225, բայց կարող է սխալ լինել, գործում է մատնահետքով բացելու ֆունկցիան» (Վ.Թ. 18-21, 92-94, տե´ս դատական նիստի արձանագրությունը:
3.2. Հիմնական դատալսումների ժամանակ հետազոտվել են արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված հետևյալ փաստաթղթերը՝
30.12.2024թ-ին կազմված Գագիկ Լևոնի Մուրադյանին հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Գ.Մուրադյանը նույն օրը՝ ժամը 17:35-ին Երևան քաղաքի Ազատության 2/14 հասցեում գտնվող Հաղթանակ զբոսայգում ապօրինի թմրանյութ պահելու և օգտագործելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիքով ձերբակալվել և տեղափոխվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, որտեղ վերջինս հայտարարել է, որ Հաղթանակ զբոսայգու տարածքից գտել է սև ժապավենով փաթաթված զանգված, որը հանդիսանում է մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց և այն պահել է իր մոտ (Վ.Թ. 6-8, տե´ս դատական նիստի արձանագրությունը:
30.12.2024թ-ին կազմված Գագիկ Լևոնի Մուրադյանի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Գ.Մուրադյանի հագին եղած բաճկոնի առջևի ձախ գրպանից հայտնաբերվել է սև գույնի կպչուն ժամպավենով փաթաթված զիպ փականով պոլիէթիլենային տոպրակ` յուրահատուկ հոտով բուսական զանգվածով լի, որի քաշը կազմել է 3,3 գրամ (Վ.Թ. 9-10, տե´ս դատական նիստի արձանագրությունը:
Դատանյութագիտական և կենսաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 33 Ք-25 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը ներկայացված 2,8 գրամ հաստատուն, չոր քաշով բուսական զանգվածը հանդիսանում է Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց (Վ.Թ. 62-65, տե´ս դատական նիստի արձանագրությունը:
22.06.2025 թվականի զննում կատարելու արձանագրությունը, համաձայն որի փորձաքննության ներկայացված թվով 1 փաթեթում առկա թվով 1 զիպ փականով պոլիէթիլենային փաթեթում լցված 2,8 գրամ քաշով հաստատուն, չոր քաշով բուսական զանգվածը հանդիսանում է Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց (Վ/Թ` 71, տե´ս դատական նիստի արձանագրությունը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված դատանյութագիտական և կենսաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 33 Ք-25 եզրակացությանը կից 2,8 գրամ հաստատուն, չոր քաշով բուսական զանգվածը հանդիսանում է Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցի առկայությամբ (Վ/Թ` 72-73, տե´ս դատական նիստի արձանագրությունը:
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՊԾ ԵՔԳ 4-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի պարեկ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Ռաֆիկ Ռոմիկի Պռազյանի 30.12.2024թ-ի զեկուցագիրը, հասցեագրված ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի պետ` Վ.Գրիգորյանին, որն ունի հետևյալ բովանդակություն` Զեկուցում եմ Ձեզ այն մասին, որ ս/թ-ի դեկտեմբերի 30-ին ծառայություն ենք իրականացնում ք.Երևան Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանում նույն վաշտի կրտսեր պարեկներ, ոստիկանության ավագ սերժանտ Արգամ Կիրակոսյանի և ոստիկանության ավագ Անդրանիկ Մինասյանի հետ միասին 1148 կողային համարի ավտոմեքենայով: Ծառայության ընթացքում ժամը 17:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի 2/14 հասցեի մոտ, Հաղթանակ զբոսայգում նկատել ենք մի քաղաքացու, ով տեսնելով մեզ դրսևորել է շփոթված և կասկածելի վարքագիծ: Մոտենալով քաղաքացուն հարցրեցիք, թե ինչ է պատահել և ինչ ունի իր մոտ ապօրինի, վերջինս հայտնեց, որ իր մոտ առկա է թմրամիջոց, որը գտել է, ինչից հետո ժամը 17:35-ին վերը նշված քաղաքացուն հանցանք կատարած լինելու ամիջականորեն ծագած կասկածանքի առկայության հիմքով և ապօրինի թմրամիջոց պահելու և օգտագործելու համար ձեռբակալեցինք և տեղափոխեցինք ՀՀ ՆԳՆ ՀՈԳՎ քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, որտեղ պարզվեց, որ վերջինս հանդիսանում է Գագիկ Լևոնի Մուրադյանը /ծնվ.15.11.1991թ., բն. Արմավիրի մարզ, ք. Վաղարշապատ, Զվարթնոց թաղամաս 10 շ. 9 բն,/: Գ.Մուրադյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է բջջային հեռախոս և ինքնակպչուն ժապավենով փաթեթավորված պոլիէթիլենային թափանցիկ զիպ փաթեթ, որի մեջ առկա էր յուրահատուկ հոտով դեղնականաչավուն բուսական զանգված, որը կշռվել է և քաշը կազմել է 3,3 գրամ: Զեկուցելով վերոգրյալը խնդրում եմ Ձեր կարգադրությունը:
(Վ/Թ` 4, 113-114, տե´ս դատական նիստի արձանագրությունը:
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները․
4.1. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածը սահմանում է 1. Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը` պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ` առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ` առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով:
4.2. Հաստատված համարելով մեղադրյալ Գագիկ Լևոնի Մուրադյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հետևյալ հարցերին.
 Դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքներին:
 Դատարանը, որպես մեղադրյալ Գագիկ Մուրադյանի պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտարկում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելը և հանցանքի կատարման համար զղջալը, ինչպես նաև 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի հանրապետության կողմից սանձազերծած 44-օրյա պատերազմին մասնակցելու հանգամանքները (տե՛ս Սերոբ Ֆրունզիկի Սարգսյանի վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշումը):
 Դատարանն արձանագրում է, որ որպես ծանրացուցիչ հանգամանք է դիտվում մեղադրյալ Գ.Մուրադյանի կողմից դատվածություն ունենալու հանգամանքը:
4.3. Անդրադառնալով պատժի հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական վարույթով մեղադրյալ Գագիկ Լևոնի Մուրադյանին պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար վերջինս ենթակա է պատժի՝ իր կատարած արարքի համար:
4.4. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը (…):
4.5. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակներն են՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
4.6. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ մասերի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: Մեջբերված իրավական նորմերը ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում: Նշված դատական ակտերում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս՝ դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
4.7. Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝ ա) օրինականությունը, բ) արդարությունը, գ) պատժի անհատականացումը,դ)մարդասիրությունը: Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: (…) Պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ՝ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) Նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…)»:
4.8. Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա (…)։
4.9. Լրացուցիչ դատալսումների ժամանակ հետազոտվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Լոռու մարզային մարմնից ստացված գրությունը այն մասին, … որ Գագիկ Լևոնի Մուրադյանի վեփրաբերյալ Լոռու մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 17.02.2026 թվականի ԼԴ/0024/01/26 դատավճռով նշանակվել է 20 /քսան/ օր ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկումը, 150 /մեկ հարյուր հիսուն/ ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքները և տուգանքը 1.500.000 /մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով, ինչպես նաև Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի 16.02.2026 թվականի թիվ ԵԴ1/3652/01/24 դատավճռով նշանակվել է 6 /վեց/ ամիս 18 օր ժամկետով ազատազրկում: Վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկումը՝ 10 /տասը/ ամիս ժամանակով, հանրային աշխատանքները 150 /մեկ հարյուր հիսուն/ ժամ տևողությամբ և տուգանքը 1.500.000 /մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում, անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն: (…)»:
4.10. Արարքի բնույթի ու հանրային վտանգավորության աստիճանի վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է արտահայտել Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ, համաձայն որի՝ «(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը: (…)»:
4.11. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատիժը լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը: 2. Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը, բացառությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատժի, չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակների համար սահմանված առավելագույն չափը: 3. Դատավճիռների համակցությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 30 տարին, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ անձը կատարում է այնպիսի հանցագործություն, որի համար նախատեսված է նաև ցմահ ազատազրկում: 4. Դատավճիռների համակցությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպես նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպես էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից: 5. Դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելիս լրացուցիչ պատիժների միացումը կատարվում է սույն օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 10-րդ մասով սահմանված կանոններով: 6. Ցմահ ազատազրկում կրող դատապարտյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու դեպքում նոր նշանակված պատիժը կլանվում է ցմահ ազատազրկմամբ:
4.12. Վերը մեջբերված իրավական նորմերի և դիրքորոշումների լույսի ներքո մեղադրյալ Գագիկ Մուրադյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս՝ Դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարված հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ նա կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, հանցանքը կատարելուց հետո մեղադրյալի դրսևորած վարքագիծը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը:
4.13. Վերոգրյալի հաշվառմամբ, ինչպես նաև նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ հետազոտված ապացույցներով տվյալներ չեն ստացվել վերաբերելի ժամանակահատվածում մեղադրյալի եկամտի առկայության վերաբերյալ, ուստի Դատարանը գտնում է, որ Գագիկ Լևոնի Մուրադյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար Գագիկ Լևոնի Մուրադյանի նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել ազատազրկումը 4 /չորս/ ամիս ժամանակով՝ հաշվակցելով նախաքննության ընթացքում մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված 1 (մեկ) օրը ինչն անհրաժեշտ և բավարար է պատժի նպատակների իրագործումն ապահովելու համար:
4.14. Դատարանն արձանագրում է նաև, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց չի ներկայացվել, հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման, գույքի բռնագրավման և արգելադրման հետ կապված հարցեր առկա չեն:
4.15. Անդրադառնալով մեղադրյալ Գագիկ Լևոնի Մուրադյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելքի մասին խափանման միջոցին՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը:
4.16. Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման և պահպանման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված փաստաթղթերի պատճենները պետք է պահվեն քրեական գործի նյութերում:
4.17. Անդրադառնալով վարութային ծախսերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այդպիսիք առկա չեն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Մեղադրյալ Գագիկ Լևոնի Մուրադյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի կատարման մեջ:
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար Գագիկ Լևոնի Մուրադյանի նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել ազատազրկումը 4 /չորս/ ամիս ժամանակով՝ հաշվակցելով նախաքննության ընթացքում մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված 1 (մեկ) օրը:
3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 78-րդ հոդվածի, 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասի և 75-րդ հոդվածի 1-ին մասի կանոններով նշանակված պատժին մասնակի գումարել Լոռու մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 17.02.2026 թվականի ԼԴ/0024/01/26 դատավճռով նշանակված 20 /քսան/ օր ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկումը, 150 /մեկ հարյուր հիսուն/ ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքները և տուգանքը 1.500.000 /մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով, ինչպես նաև Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի 16.02.2026 թվականի թիվ ԵԴ1/3652/01/24 դատավճռով նշանակված 6 /վեց/ ամիս 18 օր ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկումը՝ 10 /տասը/ ամիս ժամանակով, հանրային աշխատանքները 150 /մեկ հարյուր հիսուն/ ժամ տևողությամբ և տուգանքը 1.500.000 /մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Պատժի սկիզբը հաշվել մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
4. Գագիկ Լևոնի Մուրադյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
5. Մեղադրյալ Գագիկ Մուրադյանից բռնագանձել 108.000 /մեկ հարյուր ութ հազար/ ՀՀ դրամ՝ որպես վարութային ծախսերի գումար:
6. Իրեղեն ապացույց ճանաչված 2,8 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուաննա» տեսակի թմրամիջոցը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ոչնչացնել:
7. Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված ապացույցները թողնել կցված քրեական գործի նյութերին:
8. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալուց հետո մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՄԱՍԻՍ ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ