ԵԴ1/2540/01/25
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի
ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)
նախագահող դատավոր Ա.Ասատրյան
դատական նիստի քարտուղարներ Ս.Սիմոնյան, Ն.Ղասաբյան
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող Օ.Սիրեկանյանի
պաշտպան Հ.Հարությունյանի
մեղադրյալ Հ.Ավետյանի

2025 թվականի դեկտեմբերի 29-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Հակոբ Վարդանի Ավետյանի (ծնված՝ 1995 թվականի հունվարի 9-ին, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված է Կոտայքի մարզի, Աբովյան համայնքի, Սարալանջ փողոցի, 32-րդ շենքի, 31-րդ բնակարան հասցեում, բնակվում է Կոտայքի մարզի, Աբովյան համայնքի, Բարեկամության փողոցի, 8-րդ շենքի, 15-րդ բնակարան հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի հուլիսի 10-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 60120525 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հակոբ Վարդանի Ավետյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/2540/01/25 համարը:
2025 թվականի հուլիսի 14-ին որոշում է կայացվել Հակոբ Ավետյանի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/2540/01/25 քրեական գործով՝ վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
Նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հարցին, որոշում է կայացրել մեղադրյալի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, անփոփոխ թողնելու մասին:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Հակոբ Ավետյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է ներկայացվել այն բանի համար, որ նա «չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, ոչ սթափ վիճակում վարել է տրանսպորտային միջոցը: Այսպես՝ Հակոբ Վարդանի Ավետյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2025 թվականի փետրվարի 27-ին՝ ժամը 23:05-ի սահմաններում, գտնվելով 0.320 մգ/լ ալկոհոլի ազդեցության տակ՝ ոչ սթափ վիճակում Երևան - Աբովյան մայրուղու 2/1 հասցեում վարել է «Վոլկսվագեն» մակնիշի 37 DX 840» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է թիվ 8259010592 արձանագրությունը»։
3. Արագացված վարույթը և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Հակոբ Ավետյանը ներկայացրեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդություն՝ հայտնելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, ամբողջությամբ համաձայն է ներկայացված մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Պաշտպան Հ.Հարությունյանը միացավ մեղադրյալի միջնորդությանը:
Հանրային մեղադրող Օ.Սիրեկանյանը չառարկեց արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը և որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ թույլատրելի ապացույցները.
- Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 345-րդ հոդվածով նախատեսված հարցերի քննարկմանը համար անհրաժեշտ ապացույցները (տես դատական նիստի արձանագրությունը):
4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները, ինչպես նաև գործով կազմված մեղադրական եզրակացության մեջ պարունակվող տվյալները վերլուծելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները.
Հակոբ Ավետյանը սույն քրեական գործով իրեն մեղսագրվող արարքի կատարման պահին ունեցել է դատվածություն, որն առաջացել է դիտավորյալ հանցագործություն կատարելու համար՝ ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ նշանակելու հետևանքով (տե՛ս դատվածության և հետախուզման առկայության ձև 8 և ձև 9 հարցման պատճեները),
- ներկայացված մեղադրանքում Հակոբ Ավետյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել,
- մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Հակոբ Ավետյանի ստացած եկամտի վերաբերյալ տվյալների հաշվարկից հետևում է, որ Հակոբ Ավետյանի ամսական եկամտի չափը պակաս է նվազագույն աշխատավարձի չափից,
- Հակոբ Ավետյանի նկատմամբ թիվ ԳԴ/0079/01/23 դատավճռով նշանակված տուգանքը՝ սույն դատավճռի կայացման օրվա դրությամբ՝ ամբողջությամբ վճարվել է:
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Հակոբ Ավետյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, ինչպես նաև գտնում է, որ մեղադրյալի արարքի նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը։
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Հակոբ Ավետյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը։
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, գտնում է, որ Հակոբ Ավետյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքի համար մեղադրյալ Հակոբ Ավետյանը ենթակա է պատժի։
Դատարանը, հաշվի առնելով Հակոբ Ավետյանի կատարած հանցանքի հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես հիմնական պատիժ է նախատեսված նաև տուգանքի ձևով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, գտնում է, որ նրա նկատմամբ հիմնական պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով: Դատարանը վերջին եզրահանգումը կատարելիս հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ Հակոբ Ավետյանի նախկինում ունեցած դատվածությունը՝ 2025 թվականի սեպտեմբերի 4-ին մարվել է:
Դատարանը գտնում է նաև, որ Հակոբ Ավետյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը՝ կոնկրետ դեպքում բացակայում են։
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետը, նույն օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 3-րդ մասը և հաշվի առնելով, որ մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Հակոբ Ավետյանի ստացած եկամտի վերաբերյալ տվյալների հաշվարկից հետևում է, որ Հակոբ Ավետյանի ամսական եկամտի չափը պակաս է նվազագույն աշխատավարձի չափից ՝ Դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկվի հանցանքները կատարելու պահին` 2025 թվականի փետրվարի 27-ին, նվազագույն աշխատավարձի, այն է՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով (տե՛ս «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքը)։
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ Հակոբ Ավետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով (7 x 75.000):
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասը և հաշվի առնելով մեղադրյալ Հակոբ Ավետյանն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով նշանակված տուգանքը (դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ ի վիճակի չի լինի անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու տուգանքը)՝ Դատարանը գտնում է, որ նրան պետք է թույլատրել նշանակված տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս նվազագույնը 43.750 (քառասուներեք հազար յոթ հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Հակոբ Ավետյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-14-րդ հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է։
Դատարանը գտնում է, որ Հակոբ Ավետյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Հակոբ Ավետյանից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ, 347-349-րդ, 464.4 և 464.5 հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Հակոբ Վարդանի Ավետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կարգով՝ թույլատրել Հակոբ Վարդանի Ավետյանին սույն դատավճռով նշանակված 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս նվազագույնը 43.750 (քառասուներեք հազար յոթ հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Հակոբ Վարդանի Ավետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով:



ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐԱՄԱՅԻՍ ԱՍԱՏՐՅԱՆ