ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
(այսուհետ՝ նաև Դատարան)

Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող Լ․ՆԱՀԱՊԵՏՅԱՆԻ
պաշտպան Ա․ԾԱՌՈՒԿՅԱՆԻ
տուժող Ա․ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ
մեղադրյալ Ս․ԿՅՈՒՐԵՂՅԱՆԻ

2026 թվականի մարտի 06-ին Երևան քաղաքում՝ դռնբաց դատական նիստում, դատաքննության արագացված վարույթի կարգով քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի (ծնված՝ 09․10․1977թ․, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված՝ ք․Երևան, Մալաթիա-Սեբաստիա, Տիչինայի 2-րդ նրբանցք, տուն 23/1 հասցեում, բնակվող՝ ք․Երևան, Մալաթիա-Սեբաստիա, Տիչինայի 2-րդ նրբանցք, տուն 23ա հասցեում, նախկինում չդատված) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 4 դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով․

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը
2024 թվականի օգոստոսի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 10177824 քրեական վարույթը։
2024 թվականի օգոստոսի 30-ին որոշում է կայացվել թիվ 10177824 քրեական վարույթով Վաղինակ Սիմոնյանին տուժող ճանաչելու մասին։
2024 թվականի հոկտեմբերի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 10805424 քրեական վարույթը։
2024 թվականի հոկտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 10805424 քրեական վարույթով Տիգրան Արմենի Համբարձումյանին տուժող ճանաչելու մասին։
2024 թվականի հոկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 10810724 քրեական վարույթը։
2024 թվականի հոկտեմբերի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 10810724 քրեական վարույթով Կարինե Յուրիի Ղալթաղչյանին տուժող ճանաչելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 17158624 քրեական վարույթը։
2024 թվականի նոյեմբերի 04-ին որոշում է կայացվել Արթուր Գարսևանի Առաքելյանին տուժող ճանաչելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 10821724 քրեական վարույթը։
2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել թիվ 10821724 քրեական վարույթով «Լևոն և Լամարա դեղատուն» ՍՊԸ-ն ճանաչել որպես տուժող։
2024 թվականի նոյեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել տուժող «Լևոն և Լամարա դեղատուն» ՍՊԸ-ի լիազոր ներկայացուցիչ ճանաչել Լևոն Դանուշի Մոսինյանին։
2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին՝ ժամը 16։45-ին, ձերբակալվել է Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը։
2024 թվականի նոյեմբերի 16-ին որոշում է կայացվել թիվ 10821724 և 10810724 քրեական վարույթները միացնելու և նախաքննությունը թիվ 10821724 համարի ներքո շարունակելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 16-ին որոշում է կայացվել Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանին ազատ արձակելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 16-ին որոշում է կայացվել թիվ 10821724 և 10805424 քրեական վարույթները միացնելու և նախաքննությունը թիվ 10821724 համարի ներքո շարունակելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 10831124 քրեական վարույթը։
2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին որոշում է կայացվել թիվ 10831124 քրեական վարույթով Արթուր Սոխակյանին տուժող ճանաչելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 23-ին որոշում է կայացվել թիվ 10821724 և 10831124 քրեական վարույթները միացնելու և նախաքննությունը թիվ 10821724 համարի ներքո շարունակելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել թիվ 10821724 և 17158624 քրեական վարույթները միացնելու և նախաքննությունը թիվ 10821724 համարի ներքո շարունակելու մասին։
2025 թվականի հունվարի 31-ին որոշում է կայացվել թիվ 10821724 և 10177824 քրեական վարույթները միացնելու և նախաքննությունը թիվ 10821724 համարի ներքո շարունակելու մասին։
2025 թվականի հունիսի 27-ին որոշում է կայացվել Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 5 դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2025 թվականի հունիսի 28-ին որոշում է կայացվել թիվ 10821724 քրեական վարույթից անջատել մեղադրյալ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 5 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով վարույթը, շնորհելով թիվ 10180025 համարը։
2025 թվականի հունիսի 30-ին որոշում է կայացվել թիվ 10821724 քրեական վարույթով մեղադրյալ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին։
2025 թվականի հուլիսի 09-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան, որը փաստացի հանձնվել է դատավոր Ս.Անդրեասյանին 2025 թվականի հուլիսի 10-ին։
2025 թվականի հուլիսի 11-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/2467/01/25 քրեական գործը վարույթ ընդունելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Նախնական դատալսումների ընթացքում՝ 2025 թվականի հոկտեմբերի 23-ին, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը փոխել և կիրառել կալանք՝ երկու ամիս ժամկետով։
2026 թվականի հունվարի 21-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը 2 (երկու) ամիս ժամկետով թողնել անփոփոխ՝ կալանքի ժամկետի սկիզբը հաշվելով 2025 թվականի դեկտեմբերի 18-ից։
2026 թվականի հունվարի 21-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը ճանաչվել է գույքային պատասխանող։
2026 թվականի փետրվարի 12-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել 20 օր ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի մարտի 10-ը։
2026 թվականի մարտի 06-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը դադարեցնել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետով՝ տուժող Վաղինակ Սիմոնյանի հետ հաշտության հիմքով։

Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2025 թվականի հունիսի 27-ի Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Լ․Նահապետյանի որոշմամբ թիվ 10821724 քրեական վարույթով Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում և նրան մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 5 դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ «(…) նա կատարել է 5 դրվագ ուրիշի մանր չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն և 1 դրվագ խմբի կազմում ուրիշի մանր չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն.
Այսպես՝
Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը ուրիշի մանր չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2024 թվականի օգոստոսի 30-ին՝ ժամը 18:00-ի սահմաններում, գտնվել է Երևան քաղաքի Լենինգրադյան փողոցի 35-րդ հասցեում, որտեղ քաշել պոկել է հիշյալ հասցեի դիմացի ճանապարհին կայանված Վաղինակ Սիմոնյանին պատկանող «Մազդա 6» մակնիշի «37 AQ 035» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի 72.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ աջ կողային հայելու ապակին և գաղտնի հափշտակել այն՝ Վաղինակ Սիմոնյանին պատճառելով ընդհանուր մանր չափի՝ 72.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
(...)
Բացի այդ, Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը ուրիշի մանր չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 17-ին քննությամբ չպարզված ժամին գտնվել է Երևան քաղաքի Դավթաշեն 2-րդ թաղամասի 46/4 շենքի բակում, որտեղ քաշել պոկել է հիշյալ բակում կայանված Տիգրան Արմենի Համբարձումյանի «Մազդա» մակնիշի «37 OV 834» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի 80.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ կողային հայելիների ապակիները՝ և գաղտնի հափշտակել է դրանք՝ Տիգրան Արմենի Համբարձումյանին պատճառելով ընդհանուր մանր չափի՝ 80.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
(...)
Բացի այդ, Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը ուրիշի մանր չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ին քննությամբ չպարզված ժամին գտնվել է Երևան քաղաքի Դավթաշեն 1-ին թաղամասի 30-րդ շենքի հետնամասում, որտեղ քաշել պոկել է հիշյալ շենքի հետնամասում կայանված Կարինե Յուրիի Ղալթաղչյանի «Մազդա» մակնիշի «25 MA 125» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի ընդհանուր 150․000 ՀՀ դրամ արժողությամբ տարբերանշանը և զույգ կողային հայելիների ապակիները և գաղտնի հափշտակել է դրանք՝ Կարինե Յուրիի Ղալթաղչյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափի՝ 150․000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
(...)
Բացի այդ, Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը ուրիշի մանր չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2024 թվականի նոյեմբերի 04-ին քննությամբ չպարզված ժամին գտնվել է Երևան քաղաքի Գայի պողոտա 16 հասցեում, որտեղ քաշել պոկել է հիշյալ հասցեում կայանված Արթուր Գարսևանի Առաքելյանի <<Lexsus>> մակնիշի «81 TI 081» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի 400․000 ՀՀ դրամ արժողությամբ կողային զույգ հայելիների ապակիները և գաղտնի հափշտակել է դրանք՝ Արթուր Գարսևանի Առաքելյանին պատճառելով ընդհանուր մանր չափի՝ 400․000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
(...)
Բացի այդ, Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը խմբի կազմում, այն է՝ քրեական վարույթով ինքնությունը չպարզված անձի հետ նախնական համաձայնությամբ ուրիշի մանր չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին քննությամբ չպարզված ժամին, գտնվել է Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի 27/52-րդ հասցեում, որտեղ միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով քաշել պոկել է հիշյալ հասցեում կայանված <<Լևոն և Լամարա դեղատուն>> ՍՊ ընկերությանը պատկանող Մազդա մակնիշի «426 CA 61» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի 80․000 ՀՀ դրամի արժողությամբ աջ կողային հայելու ապակին և գաղտնի հափշտակել են այն՝ <<Լևոն և Լամարա դեղատուն>> ՍՊ ընկերությանը պատճառվելով ընդհանուր մանր չափի՝ 80 000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
(...)
Բացի այդ, Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը ուրիշի մանր չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2024 թվականի նոյեմբերի 20-ին՝ ժամը 12:00-ի սահմաններում, գտնվել է Երևան քաղաքի Մարգարյան փողոցի 6-րդ հասցեում գտնվող ավտոկայանատեղիում, որտեղ քաշել պոկել է հիշյալ ավտոկայանատեղիում կայանված Արթուր Ռոբերտի Սոխակյանի «BMW X5» մակնիշի «01 QZ 101» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ձախ կողային հայելին և գաղտնի հափշտակել է այն՝ Արթուր Ռոբերտի Սոխակյանին պատճառելով ընդհանուր մանր չափի՝ 50.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս»:
Արագացված վարույթ
Նախնական դատալսումների ժամանակ մեղադրյալ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանը միջնորդել է դատական քննությունն անցկացնել արագացված վարույթի կարգով:
Հանրային մեղադրողի կողմից մեղադրանքի փաստական հիմքը և մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական որակումը ներկայացնելուց հետո մեղադրյալը հայտարարել է, որ ներկայացված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ և գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
Պաշտպանը միացել է ներկայացված միջնորդությանը:
Հանրային մեղադրողը չի առարկել արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Տուժողներ Վաղինակ Սիմոնյանը, Արթուր Առաքելյանը, Արթուր Սոխակյանը, Կարինե Ղալթաղչյանը, Տիգրան Համբարձումյանը և տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ Լ․Մոսինյանը չեն առարկել արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է սույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարել է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը և որոշում կայացրել լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
(Մանրամասն տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը)։

Պատճառաբանական մաս.
Առաջադրված մեղադրանքը մեղադրյալ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված վարույթի կարգ կիրառելու պայմաններում Դատարանն արձանագրում է.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Գողությունը՝ գաղտնի հափշտակությունը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
2. Գողությունը, որը կատարվել է՝
1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ,
(…)
պատժվում է տուգանքով` քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատավճիռը կայացվում է Հայաստանի Հանրապետության անունից:
2. Դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավոր:
3. Դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն միջազգային պայմանագրի կամ օրենքի պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառելի են տվյալ վարույթն իրականացնելիս:
4. Դատավճիռը հիմնավոր է, եթե՝
1) դատարանի հետևությունները հիմնված են միայն հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա.
2) դատարանի կողմից հաստատված կամ հերքված համարված փաստական հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին.
3) դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները պատշաճ պատճառաբանված են:
5. Դատավճիռը կարող է լինել արդարացման կամ մեղադրական»(…):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները․
1) ապացուցված են արդյոք մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը).
2) ապացուցված է արդյոք այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը.
3) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ.
5) ինչ միջոցներ պետք է ձեռնարկվեն արդարացված մեղադրյալի ռեաբիլիտացիայի համար.
6) դատապարտված մեղադրյալի արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման.
7) ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
8) դատապարտված մեղադրյալը ենթակա է արդյոք պատժի իր կատարած հանցանքի համար.
9) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
10) դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
11) գույքային հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով, ինչպես նաև պատճառված գույքային վնասը ենթակա է արդյոք հատուցման, եթե գույքային հայց չի հարուցվել.
12) որ գույքն է ենթակա բռնագրավման, ինչ չափով և ինչպիսի հիմքով․
13) վերացվելու է արդյոք կիրառված գույքի արգելադրումը, իսկ եթե այդպիսին կիրառված չէ, ապա ենթակա է արդյոք կիրառման.
14) ինչպես պետք է պահպանվեն և տնօրինվեն ապացույցները.
15) դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ վերացվելու, փոխվելու կամ կիրառվելու է արդյոք որևէ խափանման միջոց.
16) ում վրա և ինչ չափով պետք է դրվեն վարութային ծախսերը(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1.Դատավճիռը կազմված է ներածական, նկարագրական, պատճառաբանական և եզրափակիչ մասերից:
2. Դատավճռի ներածական մասում նշվում են`
1) որ դատավճիռը կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության անունից.
2) դատավճիռը կայացնելու վայրը և ժամանակը.
3) դատավճիռը կայացնող դատարանի անվանումը, դատարանի կազմը, դատական նիստի քարտուղարը, հանրային մեղադրողը, վարույթի մասնավոր մասնակիցները.
4) մեղադրյալի անունը, հայրանունը, ազգանունը, նրա ծննդյան թվականը, ամիսը, օրը և ծննդավայրը, ընտանեկան դրությունը, աշխատանքի վայրը, զբաղմունքը, կրթությունը և այլ վերաբերելի տեղեկություններ.
5) քրեական օրենսգրքի այն հոդվածը կամ հոդվածի մասը կամ կետը, որով նախատեսված հանցանքի կատարման համար մեղադրյալին մեղադրանք է ներկայացվել:
3. Դատավճռի նկարագրական մասում նշվում են՝
1) մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2) դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3) դատարանի փաստական վերլուծությունները.
4) հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանի կողմից հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները:
4. Դատավճռի պատճառաբանական մասում նշվում են՝
1) կիրառվող իրավունքը, այդ թվում՝ միջազգային պայմանագրերը.
2) դատարանի իրավական վերլուծությունները.
3) դատարանի հետևությունները և դրանց իրավական հիմնավորումները.
4) օրենքի այն նորմերը, որոնցով դատարանը ղեկավարվել է դատավճիռ կայացնելիս:
5. Դատավճռի եզրափակիչ մասում նշվում են`
1) դատարանի որոշումները.
2) դատավճռի բողոքարկման կարգը:
6. Նախագահողն ստորագրում է դատավճռի յուրաքանչյուր էջը»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանրային աշխատանքները դատարանի նշանակած և իրավասու մարմնի որոշած վայրում չվարձատրվող, դատապարտյալի ուսումնառությունից կամ աշխատանքից ազատ ժամանակահատվածում նրա կողմից հանրության համար օգտակար այնպիսի աշխատանքների կատարումն է, որոնք չեն վտանգում նրա ֆիզիկական կամ հոգեկան առողջությունը։
2. Հանրային աշխատանքները դատապարտյալի համաձայնությամբ ոչ ավելի, քան օրական 4 ժամ տևողությամբ սահմանվում են ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ 60-270 ժամ տևողությամբ:
3. Հանրային աշխատանքների նվազագույն տևողությունը սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում կարող է պակաս լինել 60 ժամից:
4. Հանրային աշխատանքները կարող են նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով, ինչպես նաև սույն օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված դեպքերում։
5. Հանրային աշխատանքներ չեն նշանակվում դատավճիռ կայացնելու պահին 15 տարին չլրացած անչափահասի, ինչպես նաև զինվորական ծառայության մեջ գտնվող անձի նկատմամբ:
6. Եթե հանրային աշխատանքները նշանակելուց հետո ի հայտ է եկել սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված հանգամանքը, կամ տեղի է ունեցել դատապարտյալի առողջական վիճակի այնպիսի վատթարացում, որի պայմաններում նա զրկվել է հանրային աշխատանքների հետագա կատարման հնարավորությունից, ապա անձն ազատվում է պատժի հետագա կրումից:
7. Հանրային աշխատանքները կատարելուց խուսափելու դեպքում այն փոխարինվում է ազատազրկմամբ` հանրային աշխատանքների 8 ժամը հաշվարկելով ազատազրկման 1 օրվա դիմաց: Հանրային աշխատանքներն ազատազրկմամբ փոխարինելիս ազատազրկման ժամկետը չի կարող գերազանցել այն հոդվածի սանկցիայով տվյալ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն ժամկետը, որով նախատեսված հանցագործության համար անձը դատապարտվել է: Եթե հաշվարկի արդյունքով ազատազրկման ժամկետը պակաս է ստացվում այն հոդվածի սանկցիայով տվյալ պատժատեսակի համար նախատեսված նվազագույն ժամկետից, որով նախատեսված հանցագործության համար անձը դատապարտվել է, ապա պատիժը նշանակվում է հաշվարկի արդյունքով ստացված ժամկետի չափով:
8. Սույն հոդվածի 7-րդ մասով նախատեսված կանոնով է իրականացվում հաշվարկը նաև այն դեպքում, երբ սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի սանկցիայով ազատազրկում նախատեսված չէ: Այդ դեպքում սահմանվող ազատազրկման ժամկետը չի կարող գերազանցել 1 տարին:
9. Հանրային աշխատանքները կատարելուց խուսափող է համարվում այն դատապարտյալը, որը՝
1) 1 ամսվա ընթացքում կատարել է հանրային աշխատաժամերի հաշվառման քարտով նախատեսված աշխատանքների 90 տոկոսից պակաս հանրային աշխատանքներ` առանց հարգելի պատճառի,
2) հանրային աշխատանքների կատարման ժամանակ 1 ամսվա ընթացքում երկուսից ավելի անգամ կոպտորեն խախտել է աշխատանքային կարգապահության կանոնները,
3) ծանուցվելու դեպքում երկու և ավելի անգամ անընդմեջ կամ օրենքով նախատեսված դեպքում չի ներկայացել տարածքային մարմին,
4) հրաժարվել է հանրային աշխատանքներ կատարելուց»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Կարճաժամկետ ազատազրկումը դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում հասարակությունից խիստ մեկուսացման պայմաններում անազատության մեջ պահելն է:
2. Կարճաժամկետ ազատազրկումը նշանակվում է նախկինում ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ չկրած, ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործություններ կատարած անձի նկատմամբ` 15 օրից 2 ամիս ժամկետով:
3. Կարճաժամկետ ազատազրկման նվազագույն ժամկետը սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում կարող է 15 օրից պակաս լինել»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:
(…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(…)
4.1. Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից(…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(…)
3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց:
4. Անազատության մեջ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, զինվորական ծառայության մեջ սահմանափակման ձևով հիմնական պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով մինչև դատավճիռ կայացնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ ազատում է պատիժը կրելուց:
(...)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ԵՇԴ/0143/01/13, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից: Արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության մեղքի ձև և տեսակ, շարժառիթ, նպատակ, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակություն, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճան, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարք և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճան և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: Վերոնշյալ պահանջներից նահանջը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման:
Նարեկ Սարգսյանի գործով թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման շրջանակներում ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է նաև. «(...) Պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործությանը քրեաիրավական միջոցներով արձագանքելու պարտադիրությամբ, ինչպես նաև հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար` պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից (…):
(…) Պատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդգրկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, (…) որը պետք է կիրառվի պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում (տե՛ս Նարեկ Սարգսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 16-րդ կետը):
Վերոշարադրյալ իրավանորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած իրավական դիրքորոշումների հիման վրա քննարկելով այն հարցը, թե ինչ պատժատեսակ և պատժաչափ պետք է նշանակվի մեղադրյալ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ, Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալ հանգամանքները.
-մեղադրյալի կատարած հանցավոր արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը (հանցանքներն ուղղված են սեփականության, տնտեսության և տնտեսական գործունեության դեմ), մեղադրյալի հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցավոր արարքի կատարման եղանակը և հանգամանքները,
-մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չի արձանագրում:
- որպես մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանք է հանդիսանում այն տվյալը, որ վերջինս, համաձայն «Datalex» տեղեկատվական համակարգից ստացված տվյալների՝ թիվ ԵԴ1/0315/01/25 քրեական գործով հանդիսացել է մեղադրյալ և մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 2 դրվագով, նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի կատարում։ 2025 թվականի օգոստոսի 21-ին կայացվել է դատավճիռ։ Նշված դատավճիռը 2025 թվականի նոյեմբերի 27-ին մտել է օրինական ուժի մեջ։
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Սուրեն Կյուրեղյանն իրեն մեղսագրվող հանցանքները կատարել է նախքան վերը նշված դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, ուստի Դատարանը չի արձանագրում հանցանքի կատարումը դատվածություն ունենալու պայմաններում։
Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է մեղադրյալ Սուրեն Կյուրեղյանին վերագրվող արարքը, դրա քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից իրեն մեղսագրվող արարքների կատարումը, ինչպես նաև ապացուցված է վերջինիս մեղավորությունը, որպիսի պայմաններում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերը նշված որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո հաշվի առնելով քրեական գործի հանգամանքները՝ անհրաժեշտ է մեղադրյալ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ նշանակել պատիժ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով:
Մասնավորապես, անհրաժեշտ է Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 5 դրվագով և յուրաքանչյուր դրվագով նախատեսված հանցանքի համար նշանակել պատիժ՝ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով՝ 15 օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով՝ հանցագործությունների համակցությամբ, պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով՝ 2 ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատժին անհրաժեշտ է հաշվակցել Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետից 2 ամիսը և ազատել կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրումից։
Հաշվի առնելով լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում մեղադրյալի կողմից արված հայտարարությունը՝ հանրային աշխատանքների կատարելու ցանկության և տուգանք վճարելու անհնարինության վերաբերյալ, անհրաժեշտ է Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքների ձևով՝ 200 ժամ տևողությամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված հանրային աշխատանքներ պատիժն անհրաժեշտ է մեղմացնել՝ հաշվի առնելով Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու 17 օրը և թողնել կրելու հանրային աշխատանքներ՝ 64 ժամ տևողությամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 11-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ հանցանքների համակցությամբ սույն դատավճռով նշանակված պատժին անհրաժեշտ է լրիվ գումարել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի օգոստոսի 21-ի թիվ ԵԴ1/0315/01/25 դատավճռով Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ նշանակված հանրային աշխատանքները՝ 96 ժամ տևողությամբ և վերջնական պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 160 ժամ տևողությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը, inter alia, պարտավոր է անդրադառնալ գույքային հայցի, պատճառված վնասի, գույքի բռնագրավման և արգելադրման, ապացույցների տնօրինման, խափանման միջոցի և վարութային ծախսերի հարցերին:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով բռնագրավման ենթակա գույքի, պատճառված վնասի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ քրեական գործում առկա չեն։
2025 թվականի դեկտեմբերի 11-ին տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ Լ․Մոսինյանը ներկայացրել է գույքային հայց, որով Դատարանին խնդրել է պարտավորեցնել պատասխանող Սուրեն Կյուրեղյանից բռնագանձել 80․000 ՀՀ դրամ, որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնաս։ 2026 թվականի հունվարի 21-ին դատական նիստի ընթացքում տուժող Արթուր Առաքելյանը ներկայացրել է գույքային հայց, որով Դատարանին խնդրել է պարտավորեցնել պատասխանող Սուրեն Կյուրեղյանից բռնագանձել 400․000 ՀՀ դրամ, որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնաս։
Դատարանն արձանագրում է, որ տուժող Արթուր Առաքելյանի կողմից ներկայացված գույքային հայցը ենթակա է բավարարման մասնակի՝ հաշվի առնելով դատական նիստի ընթացքում վերջինիս կողմից կատարված հայտարարությունն առ այն, որ «Մեղադրյալի կողմից մասնակի փոխհատուցում է կատարվել, մեղադրյալի կնոջ հետ համաձայնության են եկել, որ փոխհատուցվի պատճառված վնասի մնացած մասը՝ 100․000 ՀՀ դրամի չափով՝ երկամսյա ժամկետում»։ Նման պայմաններում անհրաժեշտ է մեղադրյալ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանից հօգուտ Արթուր Գարսևանի Առաքելյանի բռնագանձել 100․000 ՀՀ դրամ, որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնաս։
Ինչ վերաբերում է տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ Լ․Մոսինյանի կողմից ներկայացված գույքային հայցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատավճիռ կայացման օրվա դրությամբ մեղադրյալը ամբողջությամբ հատուցել է տուժող «Լևոն և Լամարա դեղատուն» ՍՊ ընկերությանը պատճառված 80․000 ՀՀ դրամը, որպիսի պայմաններում ներկայացված հայցը ենթակա է մերժման։
Արտավարութային փաստաթղթերն անհրաժեշտ է թողնել կցված քրեական գործի նյութերին։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը անհրաժեշտ է վերացնել՝ վերջինիս ազատ արձակելով դատական նիստերի դահլիճում, վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելքը՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, այնուհետև՝ վերացնել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման, ուստի դատական ծախսերի հարցը Դատարանը համարում է լուծված։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 352-353-րդ, 464.4-րդ և 464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 1-ին դրվագով և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով՝ 15 օր ժամկետով։
Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 2-րդ դրվագով և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով՝ 15 օր ժամկետով։
Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 3-րդ դրվագով և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով՝ 15 օր ժամկետով։
Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 4-րդ դրվագով և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով՝ 15 օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով՝ հանցագործությունների համակցությամբ, պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով՝ 2 ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատժին հաշվակցել Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետից 2 ամիսը և ազատել կարժաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրումից։
Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքների ձևով՝ 200 ժամ տևողությամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված հանրային աշխատանքներ պատիժը մեղմացնել՝ հաշվի առնելով Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու 17 օրը և թողնել կրելու հանրային աշխատանքներ՝ 64 ժամ տևողությամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 11-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ հանցանքների համակցությամբ սույն դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ գումարել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի օգոստոսի 21-ի թիվ ԵԴ1/0315/01/25 դատավճռով Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ նշանակված հանրային աշխատանքները՝ 96 ժամ տևողությամբ և վերջնական պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 160 ժամ տևողությամբ:
Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացնել՝ վերջինիս ազատ արձակելով դատական նիստերի դահլիճում։
Սուրեն Սպարտակի Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելքը՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, այնուհետև՝ վերացնել։
Ապացույցների տնօրինման, գույքային հայցերի լուծման հարցերը լուծել դատավճռի պատճառաբանական մասում սահմանված կարգով:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ