ԵԴ1/2490/01/25

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Հայաստանի Հանրապետության Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան),

Նախագահությամբ դատավոր Է.ԱՎԱԳՅԱՆԻ
Քարտուղարությամբ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ

Մասնակցությամբ
Հանրային մեղադրող Վ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
Մեղադրյալ Ա.ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ


2025 թվականի օգոստոսի 12-ին ք. Երևանում

դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝

Արման Մուրադի Մուրադյանի ՝
(ծնված՝ 2002 թվականի հունիսի 29-ին՝ Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, աշխատում է «ՍԱՍ-ԳՐՈՒՊ» ՍՊԸ-ում, հաշվառված՝ Արագածոտնի մարզ, Ագարակ գյուղ, 18-րդ փողոց, 3-րդ փակուղի, 1-ին տուն հասցեում, բնակվող՝ քաղաք Երևան, Իսակովի պողոտա, 147 տուն հասցեում )

Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով,


Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական ընթացքը.
2025 թվականի մարտի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում (այսուհետ նաև՝ Նախաքննության մարմին) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 14157525 քրեական վարույթը:
Հսկող դատախազի՝ 2025 թվականի հունիսի 30-ի որոշմամբ, Արման Մուրադի Մուրադյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նախաքննության մարմնի կողմից 2025 թվականի հունիսի 30-ի Արման Մուրադի Մուրադյանի ներկայացվել է մեղադրանք:
Նախաքննության մարմնի՝ 2025 թվականի հունիսի 30-ի որոշմամբ, մեղադրյալ Արման Մուրադի Մուրադյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը։
2025 թվականի հուլիսի 9-ին թիվ 14157525 վարույթի նյութերը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել են Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում (այսուհետ նաև՝ Դատարան):
2025 թվականի հուլիսի 15-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։

Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Մեղադրյալ Արման Մուրադի Մուրադյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է ներկայացվել այն արարքի համար, որ «(…) [նա] 2025 թվականի մարտի 27-ին ապօրինի կրել է սառը զենք:
Այսպես.
Արման Մուրադի Մուրադյանը, խախտելով «Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի պահանջները, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում ձեռք է բերել և ապօրինի կրել կռփազենք հադիսացող արհեստագործական եղանակով պատրաստված հարվածող-փշրող սառը զենք, որը 2025 թվականի մարտի 27-ին հայտնաբերվել է վերջինիս պայուսակից՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Մետրոպոլիտենի բաժնում կատարված անձնական խուզարկության ժամանակ:»։

Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Մեղադրյալ Արման Մուրադյանը դատական նիստի ժամանակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ կռփազենքը ձեռք է բերել մետրոյից և մեկ ամիս է ինչ գտնվում էր իր մոտ, սակայն այն կրել է ընդհամենը երկու անգամ մինչև հայտնաբերվելը։ Նշեց, որ այն պահել է ձեռքի պայուսակում, բայց ոչ օգտագործման նպատակով։
Ավելացրեց, որ գիտակցում է կատարած արարքը և զղջում է դրա համար։
Ի պատասխան Դատարանի հարցին, մեղադրյալը նշեց, որ կռփազենքը ոչ թե օգտագործման կամ ինքնապաշտպանության համար է պահել, այլ ընդհամեն որպես «բրիլոկ»։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն)
Ձերբակալման վերաբերյալ 2025 թվականի մարտի 27-ի արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Արման Մուրադի Մուրադյանը ձեռբակալվել է կռփազենք պահելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 4)
Անձին խուզարկության ենթարկելու մասին 2025 թվականի մարտի 27-ի արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Արման Մուրադի Մուրադյանի անձնական խուզարկությամբ՝ սև կաշվե պայուսակի միջից, հայտնաբերվել է չորս մատի տեղով սև գույնի կռփազենք, որի վրա առկա են թվով երեք գանգի նշան։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 6)
Զննում կատարելու մասին 2025 թվականի ապրլի 7-ի արձանագրությունը և արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված զեկուցագիրը, որոնց համաձայն՝ զննության է ենթարկվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Մետրոպոլիտենի բաժնի պետի հաղորդմանը կից ներկայացված զեկուցագիրը, որում զեկուցող է հանդիսանում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Մետրոպոլիտենի բաժնի ոստիկանը և հասցեագրված է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Մետրոպոլիտենի բաժնի պետին, որն ունի հետևյալ բողանդակությունը․ «Զեկուցում եմ Ձեզ այն մասին, որ սույն թվականի մարտի 27-ին՝ ժամը 18:35-ի սահմաններում ծառայություն էի իրականացնում մետրոպոլիտենի «Բարեկամություն» կայարանի նախասրահում, որի ժամանակ նկատեցի մի երիտասարդի, ով կրում էր սև գույնի կաշվե պայուսակ, որի վրայից պարզ ուրվագծված էր կռփազենքի նմանվող առարկա։ Պարզելու նպատակով վերջինս հրավիրեցի ոստիկանության սենյակ, որտեղ պարզվեց, որ երիտասարդը հանդիսանում է Արման Մուրադի Մուրադյանը ծնված` 29.06.2002 թվական, հաշվառված Արագածոտնի մարզ, գյուղ Ագարակ, 18 փ., 3 փկղ., 1 տ. բնակվող՝ ք.Երևան, Իսակովի պողոտա 147 տ., ում հրավիրված ընթերակաների ներկայությամբ ենթարկեցինք անձնական խուզարկության, ում պատկանող սև գույնի կաշվե պայուսակից հայտնաբերվեց չորս մատի տեղով մետաղյա կռփազենք»։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 3, 18)
Փորձագետի թիվ 778-25 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննության ներկայացված մետաղյա կռփազենքը պատրաստված է արհեստագործական եղանակով և հանդիսանում է հարվածող-փշրող սառը զենք։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 31-33)
Զննում կատարելու մասին 2025 թվականի հունիսի 19-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ զննության է ենթարկվել Արման Մուրադյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և դատաքրեագիտական փորձաքննության հիման վրա փորձագետի թիվ 778-25 եզրակացությամբ ստացված փաթեթը, որի մեջ առկա է սև գույնի մետաղական առարկա երեք հատ գանգի պատկերներով՝ չորս մատի համար նախատեսված կռփազենք։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 35)
Որպես իրեղեն ապացուց ճանաչված և Արման Մուրադյանի անձնական խուզարկությամբ հայտանաբերված սառը զենք կռփազենքը։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն)

Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված ապացույցները և նյութերը.
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանի ձև 8 տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Արման Մուրադյանը չունի դատվուծություն։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն)

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը, վերլուծելով մեղադրյալ Ա․ Մուրադյանին ներկայացված մեղադրանքի հիմքում դրված և հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված վերոգրյալ ապացույցները, դրանք ազատ և բարեխիղճ գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց համակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, հաշվի առնելով նաև անհրաժեշտ ու հնարավոր ապացույցների բացակայությունը, հաստատված է համարում հետևյալը.
Մեղադրյալ Արման Մուրադյանը խախտելով «Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի պահանջները, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում ձեռք է բերել և ապօրինի կրել կռփազենք հադիսացող արհեստագործական եղանակով պատրաստված հարվածող-փշրող սառը զենք, որը 2025 թվականի մարտի 27-ին հայտնաբերվել է վերջինիս պայուսակից՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Մետրոպոլիտենի բաժնում կատարված անձնական խուզարկության ժամանակ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի համաձայն՝
« 1. Ապօրինի կերպով քաղաքացիական ողորկափող հրազեն, գազային, օդաճնշիչ, սառը կամ նետողական զենք կրելը՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
(...) :»:
Վերոգրյալի հիման վրա՝ Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով ձեռք բերված հավաստի ապացույցների համակցությունը բավարար է՝ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու մեղադրյալ Ա․Մուրադյանի ապօրինի սառը զենք կրելը, այդ արարքն ապացուցված է, ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
Հաստատված համարելով մեղադրյալ Արման Մուրադյանի մեղավորությունն իրեն մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հետևյալ հարցերին.
ա) ապացուցված են արդյոք մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
բ) մեղադրյալը ենթակա է արդյոք պատժի իր կատարած հանցանքի համար.
գ) ի՞նչ պատիժ պետք է նշանակվի մեղադրյալի նկատմամբ.
դ) մեղադրյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
Անդրադառնալով «ա» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն`
« (...)
2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ:»:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես մեղադրյալ Արման Մուրադյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առնում այն, որ նա առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է իր կատարած արարքի համար, ինչպես նաև նախկինում դատապարտված չի եղել (տե՛ս, mutatis mutandis, Սերոբ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 26-րդ կետը) ։
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Արման Մուրադյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Անդրադառնալով «բ» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Արման Մուրադյանի պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի իր կատարած հանցանքի համար։
Անդրադառնալով «գ» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ անձի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի մի շարք դրույթներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ (…):»։
Պատժի նշանակման հիմնական կանոնները սահմանող իրավական նորմերը (նախկին օրենսգրքի) ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում: Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ «(...) պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա:»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիաներն այլընտրանքային են, դրանք պատիժ են նախատեսում ինչպես տուգանքի, հանրային աշխատանքների, ազատության սահմանափակման և կարճաժամկետ ազատազրկման, այնպես էլ ազատազրկման ձևով:
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Վերը մեջբերված իրավական նորմերի, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո՝ մեղադրյալ Արման Մուրադյանի նկատմամբ պատժի տեսակը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
- նրա կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարված հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ նրան մեղսագրված արարքը զենքի, հրազենի կամ այլ հանրավտանգ նյութերի և առարկաների օրինական շրջանառության դեմ ուղղված, դիտավորյալ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն է,
- խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը,
- այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը,
- մեղադրյալ Արման Մուրադյանի միջնորդությունը՝ իր նկատմամբ հանրային աշխատանքներ պատժատեսակ նշանակելու վերաբերյալ, քանի որ ունի ֆինանսական խնդիրներ, ապրում է վարձով և Դատարանի կողմից տուգանք նշանակելու դեպքում չի կարողանա այն վճարել։
Վերոգրյալների հաշվառմամբ՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում սանկցիայով նախատեսված հանրային աշխատանքներ պատժատեսակի միջոցով հնարավոր է ապահովել պատժի նպատակների իրացվելիությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի համաձայն՝
« 1. Հանրային աշխատանքները դատարանի նշանակած և իրավասու մարմնի որոշած վայրում չվարձատրվող, դատապարտյալի ուսումնառությունից կամ աշխատանքից ազատ ժամանակահատվածում նրա կողմից հանրության համար օգտակար այնպիսի աշխատանքների կատարումն է, որոնք չեն վտանգում նրա ֆիզիկական կամ հոգեկան առողջությունը։
2. Հանրային աշխատանքները դատապարտյալի համաձայնությամբ ոչ ավելի, քան օրական 4 ժամ տևողությամբ սահմանվում են ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ 60-270 ժամ տևողությամբ:
(…)
7. Հանրային աշխատանքները կատարելուց խուսափելու դեպքում այն փոխարինվում է ազատազրկմամբ` հանրային աշխատանքների 8 ժամը հաշվարկելով ազատազրկման 1 օրվա դիմաց: Հանրային աշխատանքներն ազատազրկմամբ փոխարինելիս ազատազրկման ժամկետը չի կարող գերազանցել այն հոդվածի սանկցիայով տվյալ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն ժամկետը, որով նախատեսված հանցագործության համար անձը դատապարտվել է: Եթե հաշվարկի արդյունքով ազատազրկման ժամկետը պակաս է ստացվում այն հոդվածի սանկցիայով տվյալ պատժատեսակի համար նախատեսված նվազագույն ժամկետից, որով նախատեսված հանցագործության համար անձը դատապարտվել է, ապա պատիժը նշանակվում է հաշվարկի արդյունքով ստացված ժամկետի չափով:
8. Սույն հոդվածի 7-րդ մասով նախատեսված կանոնով է իրականացվում հաշվարկը նաև այն դեպքում, երբ սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի սանկցիայով ազատազրկում նախատեսված չէ: Այդ դեպքում սահմանվող ազատազրկման ժամկետը չի կարող գերազանցել 1 տարին:
9. Հանրային աշխատանքները կատարելուց խուսափող է համարվում այն դատապարտյալը, որը՝
1) 1 ամսվա ընթացքում կատարել է հանրային աշխատաժամերի հաշվառման քարտով նախատեսված աշխատանքների 90 տոկոսից պակաս հանրային աշխատանքներ` առանց հարգելի պատճառի,
2) հանրային աշխատանքների կատարման ժամանակ 1 ամսվա ընթացքում երկուսից ավելի անգամ կոպտորեն խախտել է աշխատանքային կարգապահության կանոնները,
3) ծանուցվելու դեպքում երկու և ավելի անգամ անընդմեջ կամ օրենքով նախատեսված դեպքում չի ներկայացել տարածքային մարմին,
4) հրաժարվել է հանրային աշխատանքներ կատարելուց:»:
Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալ Արման Մուրադյանի միջնորդությունը՝ հանրային աշխատանքներ նշանակելու վերաբերյալ և վերջինիս անձը բնութագրող տվյալները, գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պետք է նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 80 (ութսուն) ժամ տևողությամբ:
Անդրադառնալով «դ» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արման Մուրադյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Անդրադառնալով արտավարութային փաստաթղթեր ճանաչված ապացույցներին՝ Դատարանը գտնում է, որ դրանք անհրաժեշտ է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը և հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի կարգավորումները՝ Դատարանը գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքը, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, պետք է ոչնչացնել։
Նկատի ունենալով, որ սույն քրեական գործով գույքային հայցի, գույքի վրա արգելանք դնելու վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն՝ Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում։
Քննարկելով վարութային ծախսերի հարցը, Դատարանն արձանագրում է, որ դատական ծախսը կազմել է փորձագետի 778-25 եզրակացության համար վճարման ենթակա գումարը՝ 45․000 ՀՀ դրամը, որը մեղադրյալի կողմից հատուցվել է՝ մինչև գործը մեղադրական եզրակացությամբ դատարան ուղարկելը ներկայացվել է վճարման անդորրագիրը։ Հետևաբար, Դատարանը վարութային ծախսերի հարցը համարում է լուծված։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Մուրադյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցին՝ բացակայելու արգելքին, Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը՝ դատական ակտի հնարավոր բողոքարկման դեպքում վերջինիս դատավարական պարտականությունների պատշաճ կատարումն ապահովելու համար։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ, 347-350-րդ հոդվածներով՝

ՎՃՌԵՑ

Արման Մուրադի Մուրադյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 80 (ութսուն) ժամ տևողությամբ:
Արման Մուրադի Մուրադյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված կռփազենքը՝ ոչնչացնել, իսկ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված նյութերը՝ թողնել կցված քրեական գործին:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։





ԴԱՏԱՎՈՐ` ԷՄՄԱ ԱՎԱԳՅԱՆ