ԵԴ1/2524/01/25






ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Հայաստանի Հանրապետության Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան),

Նախագահությամբ դատավոր Ջ.ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆԻ


2025 թվականի հուլիսի 28-ին ք. Երևանում

դռնբաց դատական նիստում, արագացված վարույթի կարգով, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝

Գևորգ Ալեքսանդրի Վարդանյանի ` ծնված 1990 թվականի մայիսի 20-ին Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված ՝ քաղաք Երևան, Հրաչյա Քոչար փողոց, 12 շենք, 5 բնակարան, բնակվող՝ քաղաք Երևան, Մոլդովական փոցող, 29/5 շենք, 115 բնակարան հասցեում, մեղադրանք է ներկայացվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը,

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի փետրվարի 8-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնել է թիվ 09113625 քրեական վարույթը:
2025 թվականի փետրվարի 10-ին Գևորգ Վարդանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում և նույն օրը վերջինիս մեղադրանք է ներկայացվել, այն բանի համար, որ «2025 թվականի փետրվարի 7-ին՝ ժամը 20:50-ի սահմաններում, «Երևան ավտոբուս» ՓԲԸ-ին պատկանող 53938 հաշվետարման համարանիշներով թիվ 31-րդ համարի երթուղային ավտոբուսի վարորդ Գոռ Մխիթարի Հակոբյանը կայանել է ավտոբուսը Երևանի քաղաք Ռուբինյանց փողոցի թիվ 17 հասցեի դիմացի հատվածում գտնվող տրանսպորտի համար նախատեսված կանգառում և դիտողություն կատարել քննությամբ ինքնությունը դեռևս չպարզված անձին՝ պահանջելով վճարել տրանսպորտից օգտվելու ամար նախատեսված վճարը, այլապես հրաժարվել է վարել ավտոբուսը: Գևորգ Վարդանյանը, գտնվելով նույն ավտոբուսի սրահում, վրդովվել է ավտոբուսի վարորդ Գոռ Հակոբյանի իրավաչափ գործողություններից, ապա, չնչին առիթով, անտեսելով հիշյալ ավտոբուսում գտնվող անձանց ներկայությունը և իր անձը վեր դասելով հասարակության մյուս անդամների նկատմամբ, հասարակության նկատմամբ անհարգալից և բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբեռնում ցուցաբերելով, համակարգության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ և «Երևան ավտոբուս» ՓԲԸ-ին պատկանող 53938 հաշվառման համարանիշներով թիվ 31-րդ համարի ավտոբուսի բնականոն գործունեությանը խոչընդոտելու դիտավորությամբ, ավտոբուսի սրահից վերցրել է վթարային իրավիճակների համար նախատեսված մուրճը, դրանով դիտավորյալ հարվածել է նույն ավտոբուսի աջ աջակողմյան հատվածի առաջևի պատուհանին՝ վնասալով այն: Իր խուլիգանական գործողությունների ընթացում Գևորգ Վարդանյանը հայտնել է «զանգեք թող քաղաքապետը փողը տա», որից հետո շարունակել է բղավել ավտոբուսի սրահում՝ այդ կերպ, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ շուրջ 5 րոպե մարդկանց անդորրը խախտելով հասարակության կատմամբ դրսևորելով է անհարգալից և բարոյական նորմերի նկատմամբ ցուցաբերել բաgահայտ արհամարհական վերաբերմունք՝ միաժամանակ խոչընդոտելով «Երևան ավտոբուսի բնականոն աշխատանքը:»:
Քննիչի՝ 2025 թվականի փետրվրարի 10-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գևորգ Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
Նախաքննության մարմնի կողմից 2025 թվականի հունիսի 30-ին կազմվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրություն:
2025 թվականի հուլիսի 9-ին գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, որը 2025 թվականի հուլիսի 10-ին մակագրվել է նույն դատարանի դատավոր Ջ.Հայրապետյանին:
2025 թվականի հուլիսի 14-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ջ.Հայրապետյանը ստանձնել է քրեական գործի վարույթը և հարուցել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ:


Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ.
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, այն է՝ մեղադրյալ Գևորգ Վարդանյանը համարվում է առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ և նրան մեղսագրվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործության կատարում, նա չի վիճարկել իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը, պաշտպան Ա.Ասատրյանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնել, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով, ինչի վերաբերյալ քննիչը կազմել է համապատասխան արձանագրություն, որը ստորագրել են նաև մեղադրյալը և նրա պաշտպանը, միաժամանակ արձանագրելով, որ սույն գործով բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, մասնավորապես՝ մեղադրյալը չափահաս է, նրան մեղսագրվում է մասնավոր անձի շահերին վնաս չպատճառած, մեկ արարքի կատարում, ինչի համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով որպես պատժատեսակ սահմանված է նաև տուգանքը, գույքային հայց հարուցված չէ, մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս հանրային մեղադրողը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկել, իսկ մեղադրյալի կողմից համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց գրավոր հրաժարվելու վերաբերյալ տվյալներ քրեական գործի նյութերում առկա չեն, ինչպես նաև պահպանված է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգը, որոշում է կայացրել վարույթն ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին։


Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Ներկայացված մեղադրանքը Գևորգ Ալեքսանդրի Վարդանյանի կողմից մեղադրանքն ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի կողմից խուլիգանություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ «6. Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Խուլիգանությունը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելը, որը դրսևորվել է անձին ստորացնելով կամ հայհոյանքներով կամ անպարկեշտ արտահայտություններով կամ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով կամ նույն եղանակներով հանրային միջոցառումը, արարողությունը խափանելով կամ հասարակական նշանակության օբյեկտի, հիմնարկի կամ կազմակերպության բնականոն աշխատանքը խոչընդոտելով՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:»:
Դատարանը, հաշվի առնելով կողմերի միջև կնքված համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրության բովանդակությունը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ, 55-րդ, 69-րդ, 77-րդ հոդվածների պահանջները, գտնում է, որ մեղադրյալ Գևորգ Ալեքսանդրի Վարդնյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով՝ վերագրվող հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(․․․) 3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։
(․․․)
5. Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից: (․․․)»։
Վերոգրյալի հիման վրա և հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Գևորգ Վարդանյանի եկամտի վերաբերյալ որևէ տվյալ քրեական գործում առկա չէ, ուստի Դատարանը գտնում է, որ Գևորգ Ալեքսանդրի Վարդնյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Անազատության մեջ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի (...) ձևով հիմնական պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով մինչև դատավճիռ կայացնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ ազատում է պատիժը կրելուց:»:
Ուստի, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիման վրա Գևորգ Վարդանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է մեղմացնել և վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով՝ հաշվի առնելով սույն գործով վերջինիս անազատության մեջ գտնված 3 (երեք) օր ժամկետը:
Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալ Գ.Վարդանյանի գույքային դրությունը, և այն որ, ըստ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրության, վերջինս միջնորդել է նշանակվող պատիժը տարաժամկետել, թույլատրում է, որ նրա նկատմամբ նշանակված պատժի՝ տուգանքի վճարումն իրականացվի մեկ տարվա ընթացքում, մաս առ մաս՝ համաչափորեն 12 ամսվա ընթացքում։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների և արտավարութային փաստաթղթերի տնօրինման հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց և արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված նյութերը՝ պետք է թողնել քրեական գործին կցված։
Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոցի հարցին` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գևորգ Ալեքսանդրի Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 347-350-րդ և 464.9-464.10-րդ հոդվածներով` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Գևորգ Ալեքսանդրի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ:
Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիման վրա Գ.Վարդանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է մեղմացնել և վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով՝ հաշվի առնելով սույն գործով վերջինիս անազատության մեջ գտնված 3 (երեք) օր ժամկետը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի կանոններով թույլատրել նշանակված տուգանքի վճարումն իրականացնել մեկ տարվա ընթացքում մաս առ մաս՝ համաչափորեն 12 ամսվա ընթացում:
Գևորգ Ալեքսանդրի Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական գործին կցված նյութերը՝ թողնել կցված քրեական գործին։
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Ջ.ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆ