ԵԴ1/2460/01/25




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«22» դեկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի,
քարտուղարությամբ՝ Նազիկ Աթոյանի,
Ագնետա Հակոբյանի,

մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրողներ Հրանուշ Միքաելյանի,
Նարեկ Թոփուզյանի,
պաշտպան Մարիամ Աղաբեկյանի,
մեղադրյալ Գոռ Սիմոնյանի,

դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Գոռ Էմինի Սիմոնյանի՝
ծնված՝ 02.12.1981թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, դատվածություն չունեցող, հաշվառված՝ ք. Երևան, Քրիստափորի փողոց, 9-րդ շենք, 30-րդ բնակարան հասցեում, բնակվել է ք. Երևան, Աբելյան փողոց, 5-րդ շենք, 1-ին բնակարան հասցեում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով,

ՊԱՐԶԵՑ

1. Քրեական գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի հունվարի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 10109325 քրեական վարույթը:
2025 թվականի հունվարի 28-ին հսկող դատախազի հանձնարարությամբ նախաքննության մարմինը քրեական վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրության մեջ կատարել է փոփոխություն:
2025 թվականի հունվարի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 12113225 քրեական վարույթը:
2025 թվականի հունվարի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում որոշում է կայացվել թիվ 12113225 քրեական վարույթը միացնել թիվ 10109325 քրեական վարույթին և նախաքննությունը շարունակել թիվ 10109325 քրեական վարույթի համարի ներքո:
2025 թվականի հունվարի 28-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Հ.Միքաելյանի որոշմամբ՝ թիվ 10109325 քրեական վարույթով Գոռ Էմինի Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 29-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գոռ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ երկու ամիս ժամկետով՝ դրա սկիզբը հաշվելով 2025 թվականի հունվարի 27-ից:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի մարտի 26-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գոռ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 27-ը:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի մայիսի 23-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գոռ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 27-ը:
2025 թվականի հունիսի 26-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Հ.Միքաելյանի որոշմամբ՝ թիվ 10109325 քրեական վարույթով Գոռ Էմինի Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում:

2025 թվականի հունիսի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում որոշում է կայացվել թիվ 10109325 քրեական վարույթից մաս անջատելու և անջատված մասին 10178825 քրեական վարույթի համարը շնորհելու մասին որոշում:
2025 թվականի հուլիսի 08-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/2460/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գոռ Էմինի Սիմոնյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
Նույն օրը քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի հուլիսի 09-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2025 թվականի հուլիսի 11-ին Դատարանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/2460/01/25 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2025 թվականի հուլիսի 11-ին թիվ ԵԴ1/2460/01/25 քրեական գործով նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանը որոշել է մեղադրյալ Գոռ Էմինի Սիմոնյանի նկատմամբ մինչդատական վարույթում կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 27-ը։
2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ին թիվ ԵԴ1/2460/01/25 քրեական գործով նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանը որոշել է մեղադրյալ Գոռ Էմինի Սիմոնյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել ևս երեք ամիս ժամկետով՝ 2026 թվականի հունվարի 27-ը:
2025 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Դատարանը թիվ ԵԴ1/2460/01/25 քրեական վարույթով կայացրել է մեղադրական վերդիկտ՝ Գոռ Էմինի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Գոռ Էմինի Սիմոնյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով՝ այն բանի համար, որ «նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները սահմանելու մասին» թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, քրեական վարույթով չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում, իրացնելու նպատակով, ապօրինի ձեռք է բերել և ապօրինի պահել թվով 3 փաթեթում փաթեթավորված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածի 110-րդ կետով սահմանված առանձնապես խոշոր չափերի՝ 2,44 գրամ ընդհանուր քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, թվով 2 փաթեթում փաթեթավորված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածի 77-րդ կետով սահմանված մանր չափերի՝ 1,09 գրամ քաշով «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոց, թվով 19 պոլիէթիլենային փաթեթում փաթեթավորված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածի 81-րդ կետով սահմանված զգալի չափերի՝ 11,24 գրամ ընդհանուր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, թվով 1 «զիպ» փականով պոլիէթիլենային փաթեթում փաթեթավորված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածի 82-րդ կետով սահմանված մանր չափերի՝ 0,93 գրամ քաշով «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոց: Հիշյալ փաթեթներից «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը պարունակող թվով 3 փաթեթները, «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոցի թվով 1 փաթեթը, «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի թվով 1 փաթեթը, «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոցը պարունակող թվով 1 փաթեթը հայտնաբերվել և վերցվել են Գ.Սիմոնյանի ձեռքում առկա ծխախոտի տուփի միջից՝ 2025 թվականի հունվարի 27-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության քրեական ոստիկանության գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի վարչության թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության դեմ պայքարի բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ, «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի թվով 18 փաթեթները հայտնաբերվել և վերցվել են Գ. Սիմոնյանի վարտիքի միջից՝ 2025 թվականի հունվարի 27-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ ՀԾՎ Երևան քաղաքի ձերբակալվածներին պահելու վայրում կատարված խուզարկությամբ, իսկ «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոցի թվով 1 փաթեթը հայտնաբերվել և վերցվել է 2025 թվականի փետրվարի 03-ին Գ. Սիմոնյանի բնակության՝ Երևան քաղաքի Աբելյան փողոցի 5-րդ շենքի 1-ին հասցեում կատարված խուզարկությամբ:»։
3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- Դատաքննության ընթացքում մեղադրյալ Գոռ Էմինի Սիմոնյանը, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
դատական նիստի արձանագրություն
- Փորձագետի թիվ 403Ք-25 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը ներկայացված ընդհանուր 2,44 գրամ քաշով բյուրեղանման զանգվածը հանդիսանում է «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։ Փորձաքննությանը ներկայացված 1,02 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի և թութունի բուսական մանրացված մասնիկներից կազմված զանգվածը հանդիսանում է «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոց։ Փորձաքննությանը ներկայացված 1,45 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։ Փորձաքննությանը ներկայացված 0,93 գրամ քաշով կանեփի բուսական, մուգ շագանակագույն, պլաստիկ, սեղմվող և ձգվող զանգվածը հանդիսանում է «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոց:
դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 259-263
- Փորձագետի թիվ 497Ք-25 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը ներկայացված թվով 18 հատ պոլիէթիլենային փաթեթներում առկա ընդհանուր 9,79 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։
դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 2-5
- Փորձագետի թիվ 627Ք-25 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը ներկայացված 0,07 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի և թութունի բուսական մանրացված մասնիկներից կազմված զանգվածը հանդիսանում է «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոց։ Փորձաքննությանը ներկայացված կանաչ գույնի պոլիմերային հատվածով ապակյա գլանակի ներքին մակերեսին առկա այրված, մոխրացած նյութի մասնիկներում հայտնաբերվեցին կանեփի բույսի կանաբինոիդներից՝ տետրահիդրոկաննաբինոլի հետքեր։
դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 6-10
- Գոռ Էմինի Սիմոնյանի բնակարանի խուզարկության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Գոռ Սիմոնյանի փաստացի բնակության հասցեում՝ Երևան քաղաքի Աբելյան փողոց, 5-րդ շենք, 1-ին բնակարանում հայտնաբերվել է «Grand Tobacco» գրառմամբ թղթի կտոր, որի մեջ առկա էր դեղնականաչավուն զանգված, ինչպես նաև նույն վայրից հայտնաբերվել է կաթուցիչ մոխրացված հետքերով։
դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 153-156
- Գոռ Էմինի Սիմոնյանի ձերբակալման արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2025 թվականի հունվարի 27-ին ժամը 12։30-ին, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԵՔՎ ԹԱՇԴՊ բաժնի աշխատակցի կողմից Գոռ Սիմոնյանը ձերբակալվել է անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով։ Ըստ վերջինիս հայտարարության՝ իր մոտ հայտնաբերված զանգվածը ձեռք է բերել «Քեռի» մականունով անձից՝ 100000 ՀՀ դրամ գումարով։
դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 19-21
- Գոռ Էմինի Սիմոնյանի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Գոռ Սիմոնյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է թվով 6 փաթեթ, որոնցից առաջինի մեջ առկա է եղել «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցին նմանվող բուսական զանգված, ընդհանուր քաշը կազմել է 1,89 գրամ, երկրորդ փաթեթի մեջ առկա է եղել «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցին նմանվող զանգված, ընդհանուր քաշը կազմել է 1,79 գրամ, երրորդ փաթեթի մեջ առկա է եղել «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցին նմանվող զանգված, ընդհանուր քաշը կազմել է 1.03 գրամ, չորրորդ փաթեթի մեջ առկա է եղել «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցին նմանվող զանգված, ընդհանուր քաշը կազմել է 2.72 գրամ, հինգերորդ փաթեթի մեջ առկա է եղել «Կոկային» տեսակի թմրամիջոցին նմանվող զանգված, ընդհանուր քաշը կազմել է 0.29 գրամ, իսկ վեցերորդ փաթեթի մեջ առկա է եղել «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցին նմանվող զանգված, ընդհանուր քաշը կազմել է 2.34 գրամ։ Բաճկոնի ձախ գրպանից հայտնաբերվել է «Սամսունգ Ա40» մոդելի 357287105631636/01 գործարանային համարի բջջային հեռախոս, որի մեջ ըստ Գ․Սիմոնյանի հայտարարության հեռախոսի մեջ տեղադրված է եղել 098 21 44 64 հեռախոսահամարը։
դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 22-23
- ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ ՀՔՎ ԵՔ ՁՊՎ-ում Գոռ Էմինի Սիմոնյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունը, համաձայն որի վերջինիս վարտիքի միջից հայտնաբերվել է թվով 18 հատ պոլիէթիլենային փաթեթներում առկա ընդհանուր 9,79 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցին նմանվող զանգված։
դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 68-69
- Իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Գոռ Էմինի Սիմոնյանի 2025 թվականի հունվարի 27-ին անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված թվով 6 հատ փաթեթներում առկա ընդհանուր 2,44 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, 1,02 գրամ քաշով «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոցը, 1,45 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, 0,93 գրամ քաշով «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոցը, 2025 թվականի հունվարի 27-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ ՀՔՎ ԵՔ ՁՊՎ-ում Գոռ Էմինի Սիմոնյանի անձնական խուզարկության ժամանակ վարտիքի միջից հայտնաբերված թվով 18 հատ պոլիէթիլենային փաթեթներում առկա ընդհանուր 9,79 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, ինչպես նաև վերջինիս բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված կանեփի բույսի կանաբինոիդներից՝ տետրահիդրոկաննաբինոլի հետքեր պարունակող ապակյա գլանակը:
դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 16-19
- Իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Գոռ Էմինի Սիմոնյանի անձնական խուզարկությամբ վերցված «Սամսունգ Ա40» մոդելի 357287105631636 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը:
դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 128-130
Դատարանն արձանագրում է, որ Դատարանի 18.11.2025թ. որոշմամբ նախաքննության մարմնի կողմից 2025թ․ մարտի 03-ին և 2025թ․ մարտի 04-ին կազմված զննություն կատարելու մասին արձանագրությունները ճանաչվել են որպես անթույլատրելի ապացույցներ և հանվել ապացույցների զանգվածից:
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
 ՀՀ ինֆորմացիոն կենտրոնի քարտադարանի ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Գոռ Սիմոնյանը դատվածություն չունեցող անձ է, սակայն վերջինիս վերաբերյալ առկա է դատաքննության փուլում գտնվող քրեական վարույթ։
 ՀՀ ԱՆ «Դատաբժշկական գիտագործնական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ի տնօրենի ժամանակավոր պաշտոնակատարի գրությունը, համաձայն որի՝ թիվ 706/հձ եզրակացության պետական պատվերի արժեքը կազմում է 45.000 ՀՀ դրամ։
4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ առկա է փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջություն, որը թույլ է տալիս հաստատված համարելու, որ Գոռ Էմինի Սիմոնյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները սահմանելու մասին» թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, քրեական վարույթով չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում, առանց իրացնելու նպատակի, ապօրինի ձեռք է բերել և ապօրինի պահել թվով 3 փաթեթում փաթեթավորված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածի 110-րդ կետով սահմանված առանձնապես խոշոր չափերի՝ 2,44 գրամ ընդհանուր քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, թվով 2 փաթեթում փաթեթավորված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածի 77-րդ կետով սահմանված մանր չափերի՝ 1,09 գրամ քաշով «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոց, թվով 19 պոլիէթիլենային փաթեթում փաթեթավորված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածի 81-րդ կետով սահմանված զգալի չափերի՝ 11,24 գրամ ընդհանուր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, թվով 1 «զիպ» փականով պոլիէթիլենային փաթեթում փաթեթավորված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածի 82-րդ կետով սահմանված մանր չափերի՝ 0,93 գրամ քաշով «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոց: Հիշյալ փաթեթներից «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը պարունակող թվով 3 փաթեթները, «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոցի թվով 1 փաթեթը, «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի թվով 1 փաթեթը, «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոցը պարունակող թվով 1 փաթեթը հայտնաբերվել և վերցվել են Գ.Սիմոնյանի ձեռքում առկա ծխախոտի տուփի միջից՝ 2025 թվականի հունվարի 27-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության քրեական ոստիկանության գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի վարչության թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության դեմ պայքարի բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ, «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի թվով 18 փաթեթները հայտնաբերվել և վերցվել են Գ. Սիմոնյանի վարտիքի միջից՝ 2025 թվականի հունվարի 27-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ ՀԾՎ Երևան քաղաքի ձերբակալվածներին պահելու վայրում կատարված խուզարկությամբ, իսկ «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոցի թվով 1 փաթեթը հայտնաբերվել և վերցվել է 2025 թվականի փետրվարի 03-ին Գ. Սիմոնյանի բնակության՝ Երևան քաղաքի Աբելյան փողոցի 5-րդ շենքի 1-ին հասցեում կատարված խուզարկությամբ:
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
Վերլուծելով մեղադրյալ Գոռ Էմինի Սիմոնյանին ներկայացված մեղադրանքը և հիմնվելով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք:
2. Յուրաքանչյուր ոք, ով մեղադրվում է քրեական հանցագործության մեջ, համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ օրենքին համապատասխան:»։
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Ոչ ոք չպետք է մեղավոր ճանաչվի որևէ գործողության կամ անգործության համար, որը կատարման պահին գործող ներպետական կամ միջազգային իրավունքի համաձայն, հանցագործություն չի համարվել: (…)»:
ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք: (…):
ՀՀ Սահմանադրության 66-րդ հոդվածի համաձայն՝
«Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղքն ապացուցված չէ օրենքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
2. Չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղությանը:
3. Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին ցույց տալ որևէ աջակցություն: Մեղադրյալի անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել նաև նրա պաշտպանի, օրինական ներկայացուցչի, գույքային պատասխանողի և նրա ներկայացուցչի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մինչդատական վարույթում` նաև քննիչը: Մասնավոր քրեական հետապնդման դեպքում այդ պարտականությունը կրում են տուժողը և նրա ներկայացուցիչը:
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները:
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ: (...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 101-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ապացուցումը սույն օրենսգրքով նախատեսված` ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ հաստատելու կամ հերքելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 103-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ապացույցները հավաքվում են քրեական վարույթի ընթացքում՝ սույն օրենսգրքով նախատեսված ապացուցողական գործողությունների կատարման միջոցով, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով նախատեսված դեպքերում և կարգով` օտարերկրյա իրավասու մարմինների կողմից համապատասխան գործողությունների կատարման միջոցով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում հավաքված ապացույցները ենթակա են պատշաճ ստուգման՝ ստացված ապացույցի ձևի և բովանդակության վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ստացման աղբյուրները վերհանելու միջոցով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել»:
Վերոգրյալ իրավանորմերի վերլուծությունից պարզ է դառնում, որ քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ: Ապացուցումը սույն օրենսգրքով նախատեսված` ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ հաստատելու կամ հերքելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է: Ապացուցման գործընթացի առաջին տարրն ապացույցներ հավաքելն է: Քրեական վարույթի ընթացքում ապացույցները հավաքվում են երկու եղանակով՝ ապացուցողական գործողությունների կատարման միջոցով և Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով նախատեսված դեպքերում և կարգով՝ օտարերկրյա իրավասու մարմինների կողմից համապատասխան գործողությունների կատարման միջոցով: Օրենսգիրքն ապացույցի ստուգման հասկացության մեջ, ստուգման ավանդական եղանակների (ապացույցների համադրում, նոր ապացույցների հավաքում, ապացույցի ստացման աղբյուրի վերհանում) շարքում ներառել է նաև ստացված ապացույցի ձևի և բովանդակության վերլուծությունը: Քրեական դատավարության օրենսգրքով ապացույցի ձևին ներկայացվող պահանջներին ապացույցի համապատասխանության ստուգման արդյունքում վարույթն իրականացնող մարմինը հավաստիանում է, որ պահպանված են ապացույցի արժանահավատության ապահովմանն ու ապացուցողական գործողության մասնակցի իրավունքների պաշտպանությանն ուղղված՝ օրենսգրքով առանձին ապացույցների ձևին ներկայացվող պահանջները: Ինչ վերաբերում է ապացույցների գնահատմանը, այն կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, ինչը՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն մի կողմից պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։ Այլ կերպ՝ յուրաքանչյուր գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքները հաստատելիս (հանցագործության դեպքը և հանգամանքները, մեղադրյալի առնչությունը դեպքին, անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ և այլն) վարույթն իրականացնող մարմինը կրում է առկա ապացույցները բարեխիղճ գնահատման ենթարկելու պարտականություն, ինչն էլ իր հերթին պետք է արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների տեսքով:
Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ հանցագործության մեջ անձի մեղավորության հարցը լուծվում է դրա մասին վկայող բավարար ապացույցների ամբողջությամբ: «Ապացույցների բավարարություն» հասկացությունը գնահատողական է և իրենից ներկայացնում է ապացույցների համակցության գնահատման վերջնական արդյունք (ապացույցների բավարարության չափանիշների` վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքի, դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության, անմեղության կանխավարկածի մասին մանրամասն տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 15-19-րդ կետերը):
Վճռաբեկ դատարանն ապացույցների բավարարությունը որոշելու չափանիշների վերաբերյալ ձևավորած իրավական դիրքորոշումներն ամբողջացրել և զարգացրել է Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով որոշման շրջանակներում: Մասնավորապես, Վճռաբեկ դատարանն ընդգծել է, որ անձի դատապարտման համար անհրաժեշտ է ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բավարար կլինի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու, անձի մեղավորության առնչությամբ ցանկացած ողջամիտ կասկած բացառելու և ապացույցների գնահատումն իրականացնող սուբյեկտի մոտ համապատասխան ներքին համոզմունք ձևավորելու համար: Ներքին համոզմունքը` որպես սուբյեկտիվ կատեգորիա, պետք է օբյեկտիվ հիմքեր ունենա, այն է` բխի թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ հաստատված փաստական տվյալների ամբողջությունից, որոնք անկողմնակալ դիտորդի մոտ կձևավորեն անձի մեղավորության վերաբերյալ համոզվածություն: Ընդ որում, ներքին համոզմունքն օբյեկտիվանում և իրավական նշանակություն է ձեռք բերում դատական ակտերի հիմնավորման և պատճառաբանման միջոցով (մանրամասն տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 29-32-րդ կետերը):
Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ՝ փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ՝ վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ՝ բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները: (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 31.3-32-րդ կետերը):
Վճռաբեկ դատարանը քննարկվող որոշմամբ արձանագրել է, որ «Քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 33-րդ կետը):
Ընդհանրացնելով մեջբերված իրավական դիրքորոշումները` Դատարանը փաստում է, որ հանցագործության համար դատապարտումը չի կարող պայմանավորված լինել անձի հավանական մեղավորության վերաբերյալ հետևություններով կամ ենթադրություններով, այլ պետք է բխի նրա կողմից տվյալ արարքը կատարելու հարցում դատարանի համոզմունքից: Միաժամանակ, դատարանի համոզմունքը չի կարող կամայական և սուբյեկտիվ լինել. այն պետք է ձևավորվի պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ, օբյեկտիվ հետազոտման և գնահատման արդյունքում: Ավելին՝ մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի: Կասկածները համարվում են չփարատված, եթե դրանք շարունակում են մնալ, երբ քրեական գործի բոլոր հանգամանքները հետազոտվում են լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի, քրեադատավարական ապացուցման բոլոր միջոցներով: Կասկածները հօգուտ մեղադրյալի մեկնաբանելը նշանակում է, որ հանցագործության դեպքի, դրանում մեղադրյալի մասնակցության, մեղադրյալին մերկացնող, նրա պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներն ապացուցող փաստերը ճանաչվում են գոյություն չունեցող և հակառակը՝ մեղադրյալի մեղավորությունը կասկածի տակ դնող, նրան արդարացնող կամ մեղմացնող հանգամանքները ճանաչվում են հաստատված, եթե դրանց գոյությունն արժանահավատորեն հերքված չէ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը`
3. Սույն հոդվածի 1-ին կամ 2-րդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
(…)
2) առանձնապես խոշոր չափերով՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ վեցից տասներկու տարի ժամկետով:
(…)
5. Սույն օրենսգրքում թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի խոշոր չափեր են համարվում, Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության օրենսգրքի համաձայն, Կառավարության սահմանած թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերի նվազագույն շեմի քսանհինգապատիկից մինչև հարյուրքսանհինգապատիկը ներառող չափերը:
6. Սույն օրենսգրքում թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի առանձնապես խոշոր չափեր են համարվում, Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության օրենսգրքի համաձայն, Կառավարության սահմանած թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերի նվազագույն շեմի հարյուրքսանհինգապատիկը գերազանցող չափերը:
(…)»:
Իրացնելու կամ պատրաստելու նպատակով թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների ապօրինի շրջանառության կամ դրանց ապօրինի իրացնելու հանցակազմը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթարկել Մարտիկ Բոլյանի գործով որոշման շրջանակներում՝ արտահայտելով հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) Իրացման նպատակի տակ պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութերի տարածման ցանկացած եղանակ, այդ թվում նաև նախնական պատվերով։ Իրացման նպատակի մասին կարող են վկայել ինչպես ձեռք բերողի (ստացողի, սպառողի) հետ համապատասխան պայմանավորվածության առկայությունը, այնպես էլ գործի մյուս հանգամանքները. թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը դրանք չգործածող անձի կողմից, զգալի քանակությունը, իրացման համար հարմար փաթեթավորումը և այլն։ Ընդ որում, հանցավորից առգրավված թմրամիջոցների մեծ քանակությունն ինքնըստինքյան դրանք իրացնելու անվիճելի ապացույց չէ. դա պետք է գնահատել միայն իրացման նպատակի մասին վկայող այլ տվյալների հետ համակցության մեջ» (տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝ Մարտիկ Բոլյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-135/07 որոշումը):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի համաձայն՝
«Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը՝
(…)
3. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է առանձնապես խոշոր չափերով՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երկուսից հինգ տարի ժամկետով:»:
Քննարկվող հանցակազմի օբյեկտը թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի, դրանց պատրաստուկների, պրեկուրսորների օրինական շրջանառության պահպանմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են։ Հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելով, պատրաստելով, վերամշակելով, ձեռք բերելով, պահելով, տեղափոխելով կամ առաքելով։ Օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ է առարկան, որոնց տեսակները և չափերը հստակ սահմանված են համապատասխան իրավական ակտերով։
Սուբյեկտիվ կողմից քննարկվող հանցակազմը դրսևորվում է բացառապես ուղղակի դիտավորությամբ։ Այսինքն՝ անձը պետք է գիտակցի, որ վերը նշված նյութերը արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը ապօրինի է, և միաժամանակ հիշյալ գործողությունները կատարելը պետք է նրա նպատակը լինի կամ նպատակին հասնելու միջոցը։
«Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը, շրջանառությունն արգելված՝ թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն), խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութեր պարունակող բույսերի ցանկը, դրանց մանր, զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը, պրեկուրսորների զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը. թունավոր նյութերի ցանկը, խիստ ներգործող նյութերի ցանկը և դրանց խոշոր չափերը սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման թիվ 1 հավելվածի 107-րդ կետի համաձայն՝ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի մանր չափը 0,01-0,05 գրամ է, զգալին՝ 0,05-0,25 գրամը, խոշոր՝ 0,25-1,25 գրամ, առանձնապես խոշոր 1,25 գրամից սկսած, նույն որոշման թիվ 1 հավելվածի 74-րդ կետի համաձայն՝ «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ»-ի մանր չափը 0.5-2.5 գրամ է, զգալին՝ 2.5-12.5 գրամը, խոշոր՝ 12.5-62.5 գրամ, առանձնապես խոշոր 65.5 սկսած, նույն որոշման թիվ 1 հավելվածի 78-րդ կետի համաձայն՝ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի մանր չափը 0.5-2.5 գրամ է, զգալին՝ 2.5-12.5 գրամը, խոշոր՝ 12.5-62.5 գրամ, առանձնապես խոշոր 62.5 սկսած, նույն որոշման թիվ 1 հավելվածի 79-րդ կետի համաձայն՝ «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոցի մանր չափը 0.2-1.0 գրամ է, զգալին՝ 1.0-5.0 գրամը, խոշոր՝ 5.0-25.0 գրամ, առանձնապես խոշոր 25.0 սկսած:
Դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտելով գործով ձեռք բերված ապացույցները և դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ հանգում է հետևության, որ չի հիմնավորվել մեղադրյալ Գոռ Սիմոնյանի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշների առկայությունը: Միևնույն ժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գոռ Սիմոնյանի արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Այսպես․
Անդրադառնալով հանրային մեղադրողի կողմից ներկայացված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Գոռ Էմինի Սիմոնյանի բնակարանի խուզարկության արձանագրությամբ հաստատվում է, որ Գոռ Սիմոնյանի փաստացի բնակության հասցեում՝ Երևան քաղաքի Աբելյան փողոց, 5-րդ շենք, 1-ին բնակարանում հայտնաբերվել է «Grand Tobacco» գրառմամբ թղթի կտոր, որի մեջ առկա էր դեղնականաչավուն զանգված, ինչպես նաև նույն վայրից հայտնաբերված կաթուցիչ՝ մոխրացված հետքերով, որոնք ինքնին վկայում են այն մասին, որ Գոռ Սիմոնյանն առնչություն ունի թմրամիջոցների օգտագործման հետ:
Գոռ Էմինի Սիմոնյանի ձերբակալման արձանագրությունով դարձյալ հաստատվում է այն հանգամանքը, որ վերջինս ձեռք է բերել թմրամիջոց։
Գոռ Էմինի Սիմոնյանի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունով հաստատվում է, որ Գոռ Սիմոնյանն ապօրինի ձեռք է բերել և պահել թմրամիջոց:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Գոռ Էմինի Սիմոնյանի 2025 թվականի հունվարի 27-ին անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված թվով 6 հատ փաթեթներում առկա ընդհանուր 2,44 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, 1,02 գրամ քաշով «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոցը, 1,45 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, 0,93 գրամ քաշով «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոցը, 2025 թվականի հունվարի 27-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ ՀՔՎ ԵՔ ՁՊՎ-ում Գոռ Էմինի Սիմոնյանի անձնական խուզարկության ժամանակ վարտիքի միջից հայտնաբերված թվով 18 հատ պոլիէթիլենային փաթեթներում առկա ընդհանուր 9,79 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, ինչպես նաև վերջինիս բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված կանեփի բույսի կանաբինոիդներից՝ տետրահիդրոկաննաբինոլի հետքեր պարունակող ապակյա գլանակը և դրանց վերաբերյալ առկա փորձագետի թիվ 497Ք-25 եզրակացությունը, ինչպես նաև փորձագետի թիվ 627Ք-25 եզրակացությունը դարձյալ հաստատում են այն փաստը, որ Գոռ Սիմոնյանն ապօրինի ձեռք է բերել և պահել թմրամիջոց:
Իսկ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Գոռ Էմինի Սիմոնյանի անձնական խուզարկությամբ վերցված «Սամսունգ Ա40» մոդելի 357287105631636 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի առկայությունն ինքնին մեղադրանքը հերքող կամ հաստատող փաստական հանգամանքներ չի պարունակում։
Վերոգրյալի համատեքստում անդրադառնալով սույն վարույթի փաստական հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Գոռ Էմինի Սիմոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրվող արարքում իրացման նպատակի առկայությունն ապացուցված չէ:
Ինչպես երևում է մեղադրյալ Գոռ Սիմոնյանին ներկայացված մեղադրանքի փաստական կողմի նկարագրությունից, սույն վարույթով նախաքննական մարմինը հիմնավորված է համարել, որ Գոռ Սիմոնյանը հիշյալ թմրամիջոցները ձեռք է բերել և պահել իրացման նպատակով: Մինչդեռ, Դատարանը գտնում է, որ նախաքննական մարմնի հիշյալ հետևությունը չի հաստատվում վարույթում առկա և դատարանում օբյեկտիվ, լրիվ և բազմակողմանի հետազոտված փոխկապակցված թույլատրելի, վերաբերելի և հավաստի ապացույցների բավարար համակցությամբ: Դատարանի վերջին եզրահանգումը մեծապես պայմանավորված է նաև նրանով, որ քրեական վարույթով ձեռք չի բերվել որևէ թույլատրելի և արժանահավատ ապացույց և նման ապացույց չի ներկայացրել մեղադրանքի կողմը, որը ոչ միայն կհաստատեր, որ Գոռ Սիմոնյանը հիշյալ թմրամիջոցները ձեռք է բերել և պահել իրացման նպատակով:
Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գոռ Սիմոնյանի կողմից առանձնապես խոշոր չափերի՝ 2,44 գրամ ընդհանուր քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, թվով 2 փաթեթում փաթեթավորված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածի 77-րդ կետով սահմանված մանր չափերի՝ 1,09 գրամ քաշով «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոցը, թվով 19 պոլիէթիլենային փաթեթում փաթեթավորված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածի 81-րդ կետով սահմանված զգալի չափերի՝ 11,24 գրամ ընդհանուր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, թվով 1 «զիպ» փականով պոլիէթիլենային փաթեթում փաթեթավորված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածի 82-րդ կետով սահմանված մանր չափերի՝ 0,93 գրամ քաշով «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոցն իրացնելու նպատակով ձեռք բերելու և պահելու վերաբերյալ մեղադրանքի կողմի հետևությունը ենթադրություն է, վարկած, գնահատողական դատողություն, կարծիք, քանի որ այն չի հաստատվում վարույթում առկա և դատարանում օբյեկտիվ, լրիվ և բազմակողմանի հետազոտված փոխկապակցված թույլատրելի, վերաբերելի և հավաստի ապացույցների բավարար համակցությամբ: Այլ կերպ ասած՝ հիշյալ թմրամիջոցները մեղադրյալ Գոռ Սիմոնյանի կողմից իրացնելու նպատակով ձեռք բերելու և պահելու վերաբերյալ թեպետ հնարավոր է առկա լինեն կասկածներ, սակայն դրանք չեն փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, ուստի դրանք ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի հիման վրա և «չփարատված կասկածները հօգուտ մեղադրյալի մեկնաբանելու» (in dubio pro reo) կանոնի կիրառմամբ պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալ Գ.Սիմոնյանի:
Այսպիսով, ստուգելով վարույթով ձեռք բերված ապացույցները դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, չփարատված կասկածները հօգուտ մեղադրյալի մեկնաբանելու կանոնի կիրառմամբ մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ բոլոր չփարատված կասկածները մեկնաբանելով հօգուտ մեղադրյալի` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գոռ Էմինի Սիմոնյանի արարքը ենթակա է որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ հաստատված համարելով մեղադրյալ Գոռ Սիմոնյանի կողմից առանձնապես խոշոր չափերի՝ 2,44 գրամ ընդհանուր քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, թվով 2 փաթեթում փաթեթավորված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածի 77-րդ կետով սահմանված մանր չափերի՝ 1,09 գրամ քաշով «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոցը, թվով 19 պոլիէթիլենային փաթեթում փաթեթավորված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածի 81-րդ կետով սահմանված զգալի չափերի՝ 11,24 գրամ ընդհանուր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, թվով 1 «զիպ» փականով պոլիէթիլենային փաթեթում փաթեթավորված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածի 82-րդ կետով սահմանված մանր չափերի՝ 0,93 գրամ քաշով «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոցն առանց իրացնելու նպատակի, իր անձնական օգտագործման համար ձեռք բերելու և պահելու հանգամանքը:
Վերոգրյալի հիման վրա Դատարանը գալիս է այն հետևության, որ.
- ապացուցված է մեղադրյալ Գոռ Սիմոնյանի կողմից, առանց իրացնելու նպատակի, առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելն ու պահելը,
- ապացուցված է վերոգրյալ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով,
- ապացուցված է մեղադրյալ Գոռ Սիմոնյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը,
- ապացուցված է մեղադրյալ Գոռ Սիմոնյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Գոռ Սիմոնյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարած հանցանքի համար:
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Գոռ Սիմոնյանի անձը բնութագրող հանգամանք է դատվածություն չունենալը, վերջինիս վերաբերյալ նույնաբնույթ հանցանքի կատարման վերաբերյալ քրեական վարույթի առկայությունը։ Ինչպես նաև ՀՀ ԱՆ դատաբժշկական գիտագործնական կենտրոնի կողմից 11.11.2025թ. տրված՝ թիվ 706/հձ-2025 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «1. Համաձայն Գոռ Սիմոնյանի վերաբերյալ փորձաքննությանը ներկայացված բժշկական փաստաթղթերի, սույն փորձաքննության ընթացքում վերջինիս կողմից ներկայացված գանգատների, վերհուշական /անամնեստիկ/, օբյեկտիվ քննության և ստացիոնար պայմաններում իրականացված հետազոտությունների արդյունքների առկա է ախտորոշում՝ «Երկրորդային ամբողջական ադենտիա: Վերին ծնոտի ատամնաբնային ելունի դեֆեկտներ: Ստորին ծնոտի տարածուն դեֆեկտ, ամբողջականության խախտմամբ՝ անկյունից անկյուն շրջանում: Վիճակ վերին ծնոտի ատամնաբնային ելունի մասնակի ռեզեկցիայից հետո, վիճակ ստորին ծնոտի ռեզեկցիայից հետո, ամբողջականության խախտմամբ՝ անկյունից անկյուն շրջանում։ Առկա է ծամողական, շնչառական, խոսքի, կլման ֆունկցիաների խանգարում: Քրոնիկական սինուսիտ: Հեպատիտ Ց»:
2. Սույն փորձաքննության ընթացքում իրականացված հետազոտությունների և նախկին հետազոտությունների արդյունքների համեմատական վերլուծությամբ ախտորոշման մեջ արտացոլված ախտաբանությունների փոփոխությունների մասին վկայող տվյալներ չեն դիտարկվում։
3. Ներկայումս կանախատեսել Գ.Սիմոնյանի մոտ առկա հիվանդությունների հետագա զարգացման դեպքում հնարավոր հետևանքները՝ հնարավոր չէ, իսկ ինչ վերաբերվում է հիվանդությունների չբուժվելու հանգամանքին, ապա ըստ էության ցանկացած հիվանդություն ժամանակն և նպատակային չբուժվելու դեպքում կարող է առաջացնել անկախատեսելի ծանրագույն բարդություններ: Գոռ Սիմոնյանը առկա հիվանդությունների պարագայում կարող է բուժումները ամբուլատոր կարգով ստանալ անազատության պայմաններում:
4. 5. Գ.Սիմոնյանի մոտ առկա հիվանդություններն իրենց բնույթով ու հետևանքներով կլինիկական տեսանկյունից կարող են դիտարկվել որպես ծանր հիվանդություններ, սակայն այդպիսիք չեն համապատասխանում ՀՀ Կառավարության 26.05.2006թ. թիվ 825-Ն որոշման մեջ փոփոխություն կատարելու մասին 2021 թվականի նոյեմբերի 4-ի N 1818-Ն որոշմամբ՝ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքը կամ պատիժը կրելուն խոչընդոտող ծանր հիվանդությունների (խանգարումներ, վիճակներ) կողմնորոշիչ ցանկով սահմանված որևէ հիվանդության հատկանիշների:»։
Դատարանը գտնում է, որ Գոռ Սիմոնյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: (…)»:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Վերոգրյալից Վճռաբեկ դատարանը եզրահանգում է, որ առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի հայեցողության կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել նաև, որ պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: (տե՛ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումը):
Վերը շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո Գոռ Սիմոնյանի նկատմամբ պատժի տեսակը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
- նրա կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով կատարված հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ նրան մեղսագրված արարքը բնակչության առողջության դեմ ուղղված, դիտավորյալ, միջին ծանրության հանցագործություն է, թմրամիջոցները մի քանի տեսակի են, դրանցից մեկը «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց է, որը վտանգավորության և անձի օրգանիզմի վրա ազդեցության հարաբերականորեն բարձր աստիճան ունի, դրա չափը 2,44 գրամ է, որի չափը գերազանցում է թմրամիջոցի այդ տեսակի համար սահմանված առանձնապես խոշոր չափի նվազագույն սահմանը (1,25 գրամ) (տե՛ս ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման թիվ 1 Հավելվածի 107-րդ կետը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 6-րդ մասը), մյուսը մանր չափերի՝ 1,09 գրամ քաշով «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոց է, մյուսը՝ զգալի չափերի՝ 11,24 գրամ ընդհանուր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, և վերջինը մանր չափերի՝ 0,93 գրամ քաշով «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոց է:
- խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը,
- այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող, ինչպես նաև պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը,
- անձը բնութագրող հանգամանքները, այդ թվում՝ այն, որ դատվածություն չունեցող անձ է, սակայն վերջինիս վերաբերյալ առկա է նույնաբնույթ հանցանքի վերաբերյալ դատաքննության փուլում գտնվող մեկ այլ քրեական վարույթ, ինչպես նաև նրա առողջական վիճակի վերաբերյալ փորձագետի եզրակացությունը։
Վերոգրյալների հիման վրա Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում մեղադրյալ Գոռ Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման համար որպես պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 3 երեք տարի 6 վեց ամիս ժամկետով՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2025 թվականի հունվարի 27-ից:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գոռ Սիմոնյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու, այդ թվում՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր առկա չեն։
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-13-րդ կետերով նշված հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է։
Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ 2025 թվականի հունվարի 27-ին Գոռ Էմինի Սիմոնյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված թվով 6 հատ փաթեթներում առկա ընդհանուր 2,44 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, 1,02 գրամ քաշով «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոցը, 1,45 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, 0,93 գրամ քաշով «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոցը, 2025 թվականի հունվարի 27-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ ՀՔՎ ԵՔ ՁՊՎ-ում Գոռ Էմինի Սիմոնյանի անձնական խուզարկության ժամանակ վարտիքի միջից հայտնաբերված թվով 18 հատ պոլիէթիլենային փաթեթներում առկա ընդհանուր 9,79 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, ինչպես նաև վերջինիս բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված կանեփի բույսի կանաբինոիդներից՝ տետրահիդրոկաննաբինոլի հետքեր պարունակող ապակյա գլանակը պետք է պահել քրեական վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ողջ ընթացքում:
Ինչպես նաև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Գոռ Էմինի Սիմոնյանի անձնական խուզարկությամբ վերցված «Սամսունգ Ա40» մոդելի 357287105631636 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը պետք է հանձնել մեղադրյալ Գոռ Սիմոնյանի տնօրինմանը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գոռ Սիմոնյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով դատական ծախսերի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գոռ Սիմոնյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի պետք է գանձել փորձաքննության արժեք կազմող 1.341.000 (մեկ միլիոն երեք հարյուր քառասունմեկ հազար) ՀՀ դրամ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ, 167-րդ, 347-349-րդ և 352-353-րդ հոդվածներով` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Գոռ Էմինի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 երեք տարի 6 վեց ամիս ժամկետով՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2025 թվականի հունվարի 27-ից:
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ 2025 թվականի հունվարի 27-ին Գոռ Էմինի Սիմոնյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված թվով 6 հատ փաթեթներում առկա ընդհանուր 2,44 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, 1,02 գրամ քաշով «Տետրահիդրոկաննաբինոլներ պարունակող բուսական խառնուրդ» տեսակի թմրամիջոցը, 1,45 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, 0,93 գրամ քաշով «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոցը, 2025 թվականի հունվարի 27-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ ՀՔՎ ԵՔ ՁՊՎ-ում Գոռ Էմինի Սիմոնյանի անձնական խուզարկության ժամանակ վարտիքի միջից հայտնաբերված թվով 18 հատ պոլիէթիլենային փաթեթներում առկա ընդհանուր 9,79 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, ինչպես նաև վերջինիս բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված կանեփի բույսի կանաբինոիդներից՝ տետրահիդրոկաննաբինոլի հետքեր պարունակող ապակյա գլանակը պահել քրեական վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ողջ ընթացքում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Գոռ Էմինի Սիմոնյանի անձնական խուզարկությամբ վերցված «Սամսունգ Ա40» մոդելի 357287105631636 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը հանձնել մեղադրյալ Գոռ Սիմոնյանի տնօրինմանը։
Գոռ Էմինի Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Մեղադրյալ Գոռ Սիմոնյանից հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջեի գանձել փորձաքննության արժեք կազմող 1.341.000 (մեկ միլիոն երեք հարյուր քառասունմեկ հազար) ՀՀ դրամը՝ որպես վարութային ծախս:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ