Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
քրեական գործ թիվ ԵԴ1/2416/01/25
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը /այսուհետ նաև՝ Դատարան/,

նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի,


2025թ. հուլիսի 23-ին Երևանում,

համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի

Նարեկ Սուրենի Գասպարյանի
/ծնված 1997թ. հունվարի 13-ին, Արագածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքում, ամուրի, չի աշխատում, նախկինում չդատված, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված է և բնակվում է Արագածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Սաժումյան փողոցի թիվ 43 տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
անազատության մեջ է եղել 2025թ․ մարտի 20-ի ժամը 23:45-ից մինչև մարտի 21-ի ժամը 05:30-ը/՝

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1․ Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը․
1.1․ Հանցանք կատարած լինելու մասին անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիման վրա, ՀՀ ներքին գործերի նախարարության ոստիկանության քրեական ոստիկանության գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի վարչության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների դեմ պայքարի բաժնի ավագ քրեական ոստիկան Ա․ Թունյանցի կողմից 2025թ․ մարտի 20-ին կազմված արձանագրության համաձայն՝ Նարեկ Սուրենի Գասպարյանը 2025թ․ մարտի 20-ի ժամը 23:45-ին ձերբակալվել է՝ ապօրինի զենք և զինամթերք պահելու և կրելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով: /գ․թ․ 8-9/
1․2․ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Տ․ Հակոբյանի /այսուհետ նաև՝ Քննիչ/ 2025թ․ մարտի 21-ի որոշմամբ, ձերբակալված Նարեկ Գասպարյանը նույն օրը ժամը 05։30-ին ազատվել է արգելանքից՝ անձին անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու հիմքով: /գ․թ․ 18-19/
1․3․ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ռ. Հարությունյանի 2025թ․ հունիսի 18-ի որոշմամբ Նարեկ Սուրենի Գասպարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել և Քննիչի կողմից Ն․ Գասպարյանին 2025թ․ հունիսի 20-ին մեղադրանք է ներկայացվել հետևյալ հանցավոր արարքի կատարման համար․ «որ նա խախտելով «Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին» ՀՀ օրենքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի պահանջները, 2025 թվականի մարտի 20-ին ապօրինի կրել է հարվածող-փշրող սառը զենք հանդիսացող կռփազենք, որը 2025 թվականի մարտի 21-ին հայտնաբերվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԵՔՎ-ում վերջինիս անձնական խուզարկությամբ՝ ուսին գցված պայուսակից:»։ /գ․թ․ 37-39/
1․4․ Քննիչի 2025թ․ հունիսի 20-ի որոշմամբ մեղադրյալ Նարեկ Գասպարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է բացակայելու արգելքը: /գ․թ․ 48-50/
1․5․ Քննիչը ստանալով հսկող դատախազի գրավոր համաձայնությունը, թիվ 13133625 քրեական վարույթի նյութերով, մասնակցությամբ՝ մեղադրյալ Նարեկ Գասպարյանի, պաշտպան Կ․ Սարյանի, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41-րդ հոդվածով և 464.6-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 2025թ․ հունիսի 26-ին կազմել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրություն, համաձայն որի՝ մեղադրյալ Նարեկ Սուրենի Գասպարյանը հայտնել է, որ չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքը և իրավական գնահատականը, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով։
Առկա են մեղադրյալի, պաշտպանի և Քննիչի ստորագրությունները։ /գ․թ․ 68-69/
2․ Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ.
Դատարանը հավաստիացել է, որ առկա է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, այն է՝ մեղադրյալ Նարեկ Սուրենի Գասպարյանն առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն կատարած, չափահաս անձ է, չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնել, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով, հսկող դատախազը դրա վերաբերյալ գրավոր համաձայնություն է տվել, մեղադրյալի բանավոր միջնորդության հիման վրա քննիչը կազմել է համապատասխան արձանագրություն, այն ստորագրել են նաև մեղադրյալը և նրա պաշտպանը։
Բացի այդ, արձանագրելով, որ բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, այդ թվում՝ հաշվի առնելով մեղադրյալի չափահաս լինելը, մասնավոր անձի շահերին վնաս չպատճառած մեկ արարքի կատարում նրան մեղսագրվելը, ինչի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքով որպես պատժատեսակ սահմանված է նաև տուգանքը, գույքային հայց հարուցված չլինելը, մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեմ հանրային մեղադրողի չառարկելը, հաշվի առնելով նաև, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց մեղադրյալի գրավոր հրաժարվելու վերաբերյալ տվյալներ քրեական գործի նյութերում առկա չեն, ինչպես նաև պահպանված է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգը՝ Դատարանը որոշում է կայացրել վարույթն ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին։
3․ Դատարանի իրավական վերլուծությունները
3.1. Ներկայացված մեղադրանքը մեղադրյալի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Նարեկ Սուրենի Գասպարյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, ապօրինի կերպով սառը զենք կրելը, այսինքն՝ մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքն (արարքը) ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
3․2․ Մեղադրյալ Նարեկ Գասպարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող որևէ հանգամանքի առկայության վերաբերյալ տեղեկություններ Դատարանին չեն ներկայացվել:
3.3. Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Ն․ Գասպարյանն իր կատարած հանցանքի համար ենթակա է պատժի, քանի որ դրան խոչընդոտող որևէ հանգամանքի առկայության վերաբերյալ Դատարանին որևէ տեղեկություն չի ներկայացվել:
3․4․ ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն`
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»:
Նույն օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
Նույն օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով:
2. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:
3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։(․․․)
5. Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից: (․․․)»։
Նույն օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»:
Նույն օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն`
«(․․․)6. Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու: (․․․)»։
Նույն օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի համաձայն`
«(․․․)3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, (․․․)
4. Անազատության մեջ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, զինվորական ծառայության մեջ սահմանափակման ձևով հիմնական պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով մինչև դատավճիռ կայացնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ ազատում է պատիժը կրելուց: (․․․)»։
Նույն օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Ապօրինի կերպով քաղաքացիական ողորկափող հրազեն, գազային, օդաճնշիչ, սառը կամ նետողական զենք կրելը՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով: (․․․)»
3․5․ Հաշվի առնելով կողմերի միջև կնքված համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրության բովանդակությունը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ, 69-րդ, 77-րդ հոդվածների պահանջները՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Նարեկ Սուրենի Գասպարյանի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակել տուգանքը՝ հնգապատիկի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքով որպես պատիժ տուգանք նշանակելիս՝ հաշվի է առնվում «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքում փոփոխություններ կատարելու մասին 2022թ․ դեկտեմբերի 7-ին ընդունված ՀՀ օրենքով հանցանքը կատարելու պահին սահմանված նվազագույն աշխատավարձի չափը, ինչը՝ մեղադրյալ Նարեկ Գասպարյանի կողմից կատարված արարքի պահին՝ 2025թ․ մարտի 21-ին կազմել է 75․000 /յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ։
Հաշվի առնելով, որ «ԷԿԵՆԳ» ՓԲ ընկերության փոխգործելիության հարթակի միջոցով ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի էլեկտրոնային շտեմարանից արտատպված տեղեկատվության համաձայն՝ հանցանքին նախորդող 12 ամիսների ընթացքում մեղադրյալ Նարեկ Գասպարյանի կողմից ստացած եկամուտի վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն` Դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ նշանակված տուգանքի չափը պետք է հաշվարկել հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի հաշվարկով, որի դեպքում այն կկազմի 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ:
Հաշվի առնելով, որ Նարեկ Գասպարյանը 2025թ․ մարտի 20-ի ժամը 23:45-ից մինչև մարտի 21-ի ժամը 05:30-ը գտնվել է փաստացի անազատության մեջ` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Նարեկ Գասպարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածով սահմանված կարգով պետք է մեղմացնել և պատիժ նշանակել տուգանք 360․000 /երեք հարյուր վաթսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
4․ Հաշվի առնելով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթով դատավճիռ կայացնելիս նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման՝ Դատարանն այդ հարցը համարում է լուծված։
5․ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի դեմ գույքային հայց չի ներկայացվել, գույքի նկատմամբ արգելադրումներ չեն կիրառվել:
6․ Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, նախաքննության մարմնի 2025թ․ հունիսի 23-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, մետաղյա սև կռփազենքն անհրաժեշտ է ոչնչացնել:
7․ Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատապարտված մեղադրյալ Նարեկ Գասպարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 34-րդ, 347-350-րդ, 464.9-464.10-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը



Վ Ճ Ռ Ե Ց

1․ Մեղադրյալ Նարեկ Սուրենի Գասպարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի՝ հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ հաշվակցելով փաստացի անազատության մեջ գտնվելու 5 /հինգ/ ժամ 45 /քառասունհինգ/ րոպեն՝ նշանակված պատիժը մեղմացնել և մեղադրյալ Նարեկ Գասպարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ 360․000 /երեք հարյուր վաթսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
2․ Նախաքննության մարմնի 2025թ․ հունիսի 23-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, մետաղյա սև կռփազենքը ոչնչացնել:
3․ Մեղադրյալ Նարեկ Գասպարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
4․ Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատավճիռը ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում, սակայն չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ