ԵԴ1/2436/01/25
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

2025 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Երևան քաղաքում

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական
դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)` հետևյալ կազմով

Նախագահությամբ դատավոր՝ Տիգրան Ոսկանյանի
Քարտուղարությամբ՝ Սյուզաննա Բադալյանի

Մասնակցությամբ
Մեղադրող՝ Արմեն Երիցյանի
Մեղադրյալ` Գոռ Սարգսյանի

Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանի (ծնված՝ 27.07.1990 թվականին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, չամուսնացած, հաշվառված և փաստացի բնակվող՝ ք․Երևան, Զարյան փողոց, 62-րդ տուն հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի փետրվարի 20-ին, ժամը 12:20-ին՝ հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալվել է Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանը:
2025 թվականի փետրվարի 20-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժում նախաձեռնվել է թիվ 14131225 քրեական վարույթը:
2025 թվականի փետրվարի 20-ին, ժամը 17:50-ին՝ ձերբակալված Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանը ազատ է արձակվել ձերբակալումից՝ անձին անազատության մեջ պահելու առավելագույն ժամկետը լրանալու հիմքով:
2025 թվականի հունիսի 24-ին՝ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Երիցյանի որոշմամբ՝ Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի հունիսի 24-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Է.Այվազյանի որոշմամբ՝ թիվ 14131225 քրեական վարույթով մեղադրյալ Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանի նկատմամբ կիրառվել է այլընտրանքային խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի հունիսի 24-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Է.Այվազյանի որոշմամբ՝ թիվ 14131225 քրեական վարույթով թվով երկու հատ պոլիմերային շշերում առկա ընդհանուր 164 մլ․ ծավալով անգույն թափանցիկ հեղուկում հայտնաբերված 0․2138 գրամ ընդհանուր քաշով «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցը ճանաչվել է որպես իրեղեն ապացույց և կցվել քրեական վարույթի նյութերին։
2025 թվականի հունիսի 25-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Է.Այվազյանի որոշմամբ՝ թիվ 14131225 քրեական վարույթից մեղադրյալ Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանի վերաբերյալ մասն անջատվել է և անջատված մասին շնորհվել է թիվ 14806625 քրեական վարույթի համարը:
Թիվ ԵԴ1/2436/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 2025 թվականի հուլիսի 07-ի գրությամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան, մուտքագրվել է 08.07.2025 թվականին և նույն օրն էլ համակարգչային ծրագրի միջոցով իրականացվող գործերի բաշխմամբ, գործը մակագրվել է դատավոր Տիգրան Ոսկանյանին:
Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/2436/01/25 համարը:
Քրեական գործը դատավորին հանձնվել է 2025 թվականի հուլիսի 09-ին:
2025 թվականի հուլիսի 14-ին որոշում է կայացվել Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով թիվ ԵԴ1/2436/01/25 քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումների նշանակելու մասին:
Նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հարցին, որոշում է կայացրել մեղադրյալի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ «նա առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և ապօրինի պահել է խոշոր չափերով «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց։
Այսպես․
Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործող) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցի շրջանառություն իրականացնելու՝ այն ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, 2025 թվականի փետրվարի 20-ին իր անձնական օգտագործման նպատակով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու նպատակով գնացել է Երևան քաղաքի Աճառյան փողոցի 2-րդ նրբանցքի 2-րդ շենքում տեղակայված ՀՀ առողջապահության նախարարության «Կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ի հարակից հատված և հիշյալ ՓԲԸ-ից օրինական կարգով մեթադոնային լուծույթ ստացող տարբեր անձանց առաջարկել է գումարի դիմաց իրեն տրամադրել մեթադոնային լուծույթ, ինչին նրանցից մեկը՝ քննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձը, տվել է իր համաձայնությունը և շահադիտական դրդումներով՝ 10.000 ՀՀ դրամի դիմաց, Գոռ Սարգսյանին ապօրինի իրացրել է 2 սրվակ մեթադոնային լուծույթ, որոնցում մեթադոնի ընդհանուր քաշը կազմել է 0.2138 գրամ։ Իր անձնական օգտագործման համար խոշոր չափերով «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցն ապօրինի ձեռք բերելուց հետո, Գոռ Սարգսյանն իր բնակության վայր վերադառնալու նպատակով տաքսի ծառայություն մատուցող տրանսպորտային միջոցով շարժվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանի ուղղությամբ և Տիգրանյան փողոցի 6-րդ շենքի հարակից հատվածում ձերբակալվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ծառայողների կողմից և տեղափոխվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ԹԱՇԴՊ բաժին, որտեղ էլ վերջինիս անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է խոշոր չափերով՝ 0.2138 գրամ քաշով «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցի պարունակությամբ սրվակները»։
3.Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Մեղադրյալ Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանը հիմնական դատալսումների ժամանակ օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից՝ ցուցմունք չտվեց, միաժամանակ հայտնեց, որ պնդում է նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները, ուստի Դատարանի որոշմամբ հրապարակվեց նախաքննության ընթացքում Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանի տրված ցուցմունքները, ըստ որոնց․
-համաձայն ձերբակալվածի կարգավիճակով 20․02․2025 թվականին տրված ցուցմունքի․ «Հայտել է, որ 19 տարեկանից մինչ օրս օգտագործում է տարբեր տեսակի թմրամիջոցներ, ինքը կախվածություն ունի թմրամիջոցներից և հիվանդ է, բուժումների նախկինում դիմել է, սակայն օգուտ չի եղել, չի բուժվել: 20.02.2025 թվականին առավոտյան ժամը 09:00-ի սահմաններում արթնացել է և իրեն վատ է զգացել, թմրամիջոցի կարիք է ունեցել, այդ ժամանակ մտքին եկել է, որ այցելի Ավանում գտնվող նարկոլոգիական կենտրոն, որտեղ պատահական անձից հնարավոր է կարողանա գնել մեթադոնի լուծույթ, օգտագործի: Այդ նպատակով ժամը մոտ 10:00-ի սահմաններում պատահական տաքսի ծառայություն մատուցող անձի հետ այցելել են Ավան նարկոլոգիական կենտրոն, որտեղ դրսում սպասել է և երբ տեսել է մեկ անձ դուրս է գալիս մոտեցել է այդ մարդուն, ասել է, որ վատ վիճակում է գտնվում, անհրաժեշտ է մեթադոնի լուծույթ, այդ մարդը սկզբից չի համաձայնվել իրեն տալ, սակայն որոշակի ժամանակ մտածելով, այդ անձը ասել է, որ 10.000 ՀՀ դրամով 2 սրվակ կտա, ինքը համաձայնվել է այդ առաջարկին, այդ մարդուն առձեռն տվել է 10.000 ՀՀ դրամ գումար, սրվակները վերցրել է, նստել է նույն տաքսի ծառայության մեքենան և վերադարձել է դեպի տան կողմ։ Հասնելով Կոմիտասի փողոցում գտնվող Սիթի սուպերմարկետի խաչմերուկ, վարորդին ասել է, որ թեքվի դեպի Տիգրանյան փողոց, որտեղ մոտ 50 մետր առաջանալուց հետո պարեկային ծառայության աշխատակիցները կանգնեցրել են մեքենան, որից հետո նրանց մեքենայից դուրս են եկել քաղաքացիական հագուստով անձինք, մոտեցել իրենց, մեքենայի դռները բացել և իրենց հրավիրել են դուրս ու հարցրել, թե արգելված ինչ իրեր կա իրենց մոտ, որից հետո ինքն ասել է, որ իր մոտ դանակ կա, որից հետո, երբ այդ ոստիկանը ստուգել է գրպանը, գրպանում նկատել սրվակները, որից հետո ասել է, որ իր մոտ առկա է նաև 2 սրվակ մեթադոնային լուծույթ, բացի այդ ասել է, որ այդ վարորդը որևէ առնչություն չունի: Դրանից հետո իրեն ձերբակալել և տեղափոխել են բաժին, որտեղ անձնական խուզարկություն են կատարել, և իր մոտ հայտնաբերել և վերցրել են թե դանակը և թե լուծույթները, ինչպես նաև այլ անձնական իրեր: Նշված լուծույթը ինքը ձեռք է բերել իր համար, որևէ մեկին չի առաջարկել, չի հյուրասիրել, տաքսի ծառայություն մատուցող անձը տեղյակ չի եղել թե ինչ է իր մոտ ինքը պահում, որևէ մեկը տեղյակ չի եղել, որ ինքը այցելել է Ավան և գնել այդ թմրամիջոցը, այդ թմրամիջոցը օգտագործելու էր տանը, միայնակ։ Լուծույթը իրեն վաճառողի առաջին անգամ է տեսել, չի ճանաչում, անունը չգիտի, տեսնելու դեպքում այդ անձին չի ճանաչի, այդ անձին չի կարող նկարագրել, միայն կարող է ասել, որ այդ անձը կլիներ մոտ 60 տարեկան, հեռախոսով չի խոսել այդ անձի հետ Դանակը իր մոտ պահել է այն բանից հետո, երբ իր վրա շներ են հարձակվել, դրանից այդ դեպքից հետո պահում է իր մոտ պաշտպանվելու համար: Ինքը որևէ մեկին թմրամիջոց չի իրացրել, միայն ինքն է օգտագործում: Այնուհետև հայտնեց, որ իրեն լավ չի զգում, խնդրում է հարցաքննության ընթացքը ընդհատել, հետագայում։ Եթե անհրաժեշտություն լինի պատրաստ է լրացուցիչ հարցաքննվել»,
-համաձայն վկայի կարգավիճակով 15․03․2025 թվականին տրված ցուցմունքի․ «Հայտնել է, որ նախկինում ձերբակալվածի կարգավիճակում տրված ցուցմունքին որևէ բան չունի ավելացնելու, սակայն եթե առկա են հարցեր կպատասխանի դրանց: Հայտնել է, որ ձերբակալվածի կարգավիճակում տրված ցուցմունքով, քանի որ խառնված է եղել, իր հեռախոսահամարը այդ պատճառով է, որ սխալ է նշել, իր հեռախոսի համարն է՝ 091-01-63-05։ Հայտնել է, որ դեպքի օրը մինչև ձերբակալվելը հեռախոսազրույցների բաժանորդները հանդիսանում են՝ 099-09-06-08 հարազատ քրոջ՝ Ելենա Սարգսյանի հեռախոսահամարն է, 091-45-60-02 պատկանում է՝ մորը Սիլվա Սարգսյանին, 077-31-81-85 պատկանում է իր ծանոթ Վարդանին, 043-50-70-03 բջջային հեռախոսահամարը պատկանում է կրկին իր հարազատ և մոտիկ մարդ Սամվել Սուքիասյանին, 010-770-770 «Յանդեքս» ընկերության համարն է, ինքը զանգահարելով է տաքսի պատվիրում: Մյուս հեռախոսահամարները ենթադրում է, որ «Յանդեքս» հավելվածով տաքսի ծառայություն մատուցող անձի հեռախոսահամարն է: Ինքը 21.02.2025 թվականին գնացել է կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոն, որտեղ գրանցվել է և արդեն իսկ 20 օր է ինչ մեթադոնային բուժում է ստանում»,
--համաձայն մեղադրյալի կարգավիճակով 25․06․2025 թվականին տրված ցուցմունքի․ «Հայտնել է, որ ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում, զղջում է կատարածի համար, խնդրում է մեղմ վերաբերվել իրեն, դեպքից հետո գրանցվել է Ավանի կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոնում, ստանում է մեթադոնային բուժում, ամեն ինչ անում է, որ թմրամիջոցներից կտրվի: Հայտնել է, որ նախկինում ինչ ցուցմունք տվել է, դա պնդում է, նոր բան չունի ավելացնելու և օգտվելով իր իրավունքից չի ցանկանում ցուցմունք տալ և հարցերի պատասխանել»։
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 24-28, 86-88,193-195)
Հետազոտվեցին նաև՝
Ձերբակալելու վերաբերյալ արձանագրությունը, ըստ որի՝ 2025 թվականի փետրվարի 20-ին ժամը 12:20-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Տիգրանյան փողոց 6-րդ շենքի մուտքի մոտից անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալվել և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԵՔՎ ԹԱՇԴՊ բաժին է տեղափոխվել 27.07.1990 թվականին ծնված Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանը:
(Տե՛ս, դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 8-9)
Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունը, ըստ որի՝ 2025 թվականի փետրվարի 20-ին ժամը 13:15-ի սահմաններում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԵՔՎ ԹԱՇԴՊ բաժնում անձնական խուզարկության է ենթարկվել ձերբակալված Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանը, ում անձնական խուզարկությամբ, հագին առկա մոխրագույն վերարկուի աջ գրպանից հայտնաբերվել է ընդհանուր 150 մլ. տարողության 2 տարա, որոնց վրա առկա է եղել Մեթադոնային լուծույթ գրառումը, տարաներից մեկի մեջ լցված է եղել մոտ 80 մլ. թափանցիկ հեղուկ, իսկ մյուսի մեջ մոտ 90 մլ. թափանցիկ հեղուկ:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 10)
Զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել 20.02.2025 թվականին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԵՔՎ ԹԱՇԴՊ բաժնի ք/ո, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ՝ Լ.Հակոբյանի կողմից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԵՔՎ պետի տեղակալ, ոստիկանության փոխգնդապետ Ա.Հակոբյանին ներկայացված զեկուցագիրը և ՀՀ ԱՆ «Կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ից ստացված փաստաթղթերը, ըստ որի՝
«Զեկուցում եմ Ձեզ այն մասին, որ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԵՔՎ ԹԱՇԴՊ բաժնում օպերատիվ տեղեկություններ են ստացվել այն մասին, որ Երևան քաղաքի բնակիչ՝ Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանը (ծնված 27.07.1990թ. հաշվառված և բնակվող՝ ք. Երևան Զարյան փողոց 62 տուն) ձեռք է բերում տարբեր տեսակի թմրամիջոցներ պահում և օգտագործում: Գ.Սարգսյանը սույն թվականի փետրվարի 20-ին ժամը 12:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Ն.Տիգրանյան փողոցի 6 շենքի մոտ հայտնվեց մեր տեսադաշտում ով նկատելով մեզ փորձեց դիմել փախուստի։ Անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով այն է (ապօրինի կերպով թմրամիջոց ձեռք բերել, պահել և օգտագործելը) ձերբակալվեց և տեղափոխվեց ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԵՔՎ ԹԱՇԴՊ բաժին, որտեղ վերջինիս անձնական խուզարկությամբ հագին եղած բաճկոնի գրպանից հայտնաբերվել է 150 մլ․ տարողության 2 տարա, որոնց վրա առկա է եղել Մեթադոնային լուծույթ գրառումը։ Տարաներից մեկի մեջ լցված է եղել մոտ 80 մլ. թափանցիկ հեղուկ, իսկ մյուսի մեջ մոտ 90մլ. թափանցիկ հեղուկ: Հագին եղած տաբատի ձախ գրպանից հայտնաբերվել է ծալովի դանակ, որի ընդհանուր երկարությունը մոտ 14սմ է, շեղբի երկարությունը մոտ 5 սմ, իսկ շեղբի լայնությունը մոտ 1,5 սմ»:
Զննության ենթարկվեց ՀՀ ԱՆ «Կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ից առգրավված փաստաթղթերը, որոնցով պարզվեց, որ Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանը 21.02.2025 թվականին հաշվառվել է ՀՀ ԱՆ «Կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ում և ստանում է մեթադոնային բուժում:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 185)
Առգրավում կատարելու մասին արձանագրությունը, ըստ որի՝ ՀՀ ԱՆ «Կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ից առգրավվել է Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանի վերաբերյալ կազմված փաստաթղթերը և քննության համար հետաքրքրություն ներկայացվող անձանց վերաբերյալ տեղեկություններ:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 137-139)
Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 859 Ք-25 եզրակացությունը, ըստ որի՝ փորձաքննությանը ներկայացված թվով 2 հատ պոլիմերային շշերում առկա ընդհանուր 164 մլ. ծավալով անգույն թափանցիկ հեղուկում հայտնաբերվեց «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց, որում մեթադոնի ընդհանուր քաշը կազմում է 0.2138 գրամ:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 171-174)
Իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ թվով 2 հատ պոլիմերային շշերում առկա ընդհանուր 164 մլ. ծավալով անգույն թափանցիկ հեղուկում հայտնաբերված 0.2138 գրամ ընդհանուր քաշով «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցը։
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 183-184)
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԵՔՎ ԹԱՇԴՊ բաժնի ք/ո, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ՝ Լ.Հակոբյանի կողմից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԵՔՎ պետի տեղակալ, ոստիկանության փոխգնդապետ Ա.Հակոբյանին ներկայացված զեկուցագիրը և ՀՀ ԱՆ «Կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ից առգրավված փաստաթղթերը:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 186-187, 7, 140-162)
4.Դատարանի փաստական վերլուծությունները և Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները:
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանի կողմից հաստատված են համարվում հետևյալ փաստական հանգամանքները.
- Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանը խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, իր անձնական օգտագործման համար ապօրինի ձեռք է բերել խոշոր չափերով «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց,
- Փորձագետի թիվ 859 Ք-25 եզրակացության համաձայն՝ փորձաքննության ներկայացված թվով 2 հատ պոլիմերային շշերում առկա ընդհանուր 164 մլ ծավալով անգույն թափանցիկ հեղուկում հայտնաբերվել է «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց, որում մեթադոնի ընդհանուր քաշը կազմել է 0.2138 գրամ։
5.Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է խոշոր չափերով՝
պատժվում է տուգանքով՝ տասնապատիկից երեսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով:(…)»:
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, Դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված է Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանին վերագրվող արարքը, այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքը մեղադրյալի կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրա մեղավորությունը տվյալ արարքի կատարման մեջ:
Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանի մեղքը հիմնավորվում է ինչպես նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով, այնպես էլ սույն դատավճռի 3-րդ բաժնում թվարկված թույլատրելի ապացույցներով: Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալն ընդունել է իր մեղքը, Դատարանը գտնում է, որ վերոնշյալ հանգամանքների ապացուցված լինելու վերաբերյալ մանրամասն վերլուծություններ անելու անհրաժեշտություն չկա:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, որի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:
Դատարանը հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարած հանցանքի համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն՝ ի թիվս այլի դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները․
- ապացուցված են արդյո՞ք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
- ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
- դատապարտված մեղադրյալը արդյո՞ք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը։
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
Դատարանի համոզմամբ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Այսպիսով, պատիժ նշանակելիս դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը: Հանցագործության այս հատկանիշներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ՝ իրավական դիրքորոշում արտահայտելով այն մասին, որ «Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը» (տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը):
Արմեն Սուրիկի Շահբազյանի վերաբերյալ 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի ԵՇԴ/0143/01/13 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) դատարանի կողմից արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի բացահայտումը սերտորեն կապված է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների հետ՝ թե՛ արդարացի պատիժ նշանակելու և թե՛ պատժի անհատականացման համատեքստում: Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի գնահատականը տրվում է դատարանի կողմից՝ հանցագործության կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա, և արտահայտվում է կոնկրետ պատժի տեսքով (տե՛ս mutatis mutandis Նարեկ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 16-17-րդ կետերը): Հանցագործության կատարման եղանակի, գործիքների, միջոցների, պատճառված վնասի չափի և բնույթի (հանրորեն վտանգավոր հետևանքների), հանցավորի մտադրության իրականացման աստիճանի, շարժառիթների, նպատակների բացահայտումը մեծապես ազդում է պատժի տեսակի ընտրության, ինչպես նաև դրա՝ առավել կամ նվազ խիստ լինելու վրա: (…)»:
Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «/…./ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասը (գործող քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մաս) պատասխանատվություն է նախատեսում, ի թիվս այլնի, առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելու կամ պահելու համար:
Նշված նորմի վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ հանցագործության վերաբերյալ գործերով պատժի անհատականացման սկզբունքի տեսանկյունից արարքի հանրային վտանգավորությունը որոշելիս դատարանը, ի թիվս այլնի, պետք է հաշվի առնի.
- թմրանյութի տեսակը (վտանգավորության աստիճանը, անձի օրգանիզմի վրա ազդեցության աստիճանը),
- դրա չափը («Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը» սահմանող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի թիվ 1 հավելվածում նշված կոնկրետ չափի նվազագույն կամ առավելագույն սահմանին մոտ լինելը),
- արարքի կատարման նպատակն ու շարժառիթը (օրինակ՝ հիվանդությամբ պայմանավորված ցավերը թեթևացնելու համար կատարելը):
Վկայակոչված հանգամանքները՝ այլ հանգամանքների հետ համակցությամբ, ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության վրա և պետք է իրենց համապատասխան գնահատականն ստանան յուրաքանչյուր գործով պատիժ նշանակելիս:
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, ով պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում, անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն: … Հանցագործության կատարման մեջ մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը պարտավոր է գործի նյութերում առկա փաստական տվյալների հիման վրա պատճառաբանել ինչպես պատժի տեսակի և չափի ընտրության, այնպես էլ՝ ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժը կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ իր որոշումը /.../»:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը, որպես մեղադրյալ Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է արձանագրում՝ մեղքն ընդունելը, անկեղծորեն զղջալը, նախաքննության ընթացքում ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և դրանով նախաքննության օժանդակելը, նախկինում դատապարտված չլինելը: Միևնույն ժամանակ Դատարանը գնահատման է արժանացնում նաև քրեական գործի նյութերում առկա, ՀՀ ԱՆ «Կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ի կողմից 21․02․2025 թվականին տրված Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանի «Մեծահասակի ամբուլատոր բժշկական քարտից» քաղվածքին, համաձայն որի՝ Գ․Սարգսյանի մոտ ախտորոշվել է «Հոգեկան և վարքի խանգարումներ՝ առաջացած ափիոնատիպ նյութերի գործածումից, կախվածության համախտանիշ, ներկայումս գտնվում է կլինիկական հսկողության տակ փոխարինողներով՝ մեթադոն»։
Միաժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո անդրադառնալով մեղադրյալ Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակի և չափի հարցերին, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի՝ տուգանքի ձևով՝ նվազագույն ամսական աշխատավարձի տասնապատիկի՝ 750.000 (յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով: Սահմանված պատիժը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված կոնկրետ հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից: Պատժի տեսակը և չափը ընտրելիս Դատարանը հաշվի է առնում ինչպես մեղմացնող և անձը բնութագրող հանգամանքների առկայությունը, այնպես էլ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը:
Դատարանի գնահատմամբ մեղադրյալի նկատմամբ ավելի խիստ պատիժը կլինի ոչ մարդասիրական և անարդար: Սույն դեպքում էական նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ համաձայն քրեական գործի նյութերում առկա, ՀՀ ԱՆ «Կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ի կողմից 21․02․2025 թվականին տրված Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանի «Մեծահասակի ամբուլատոր բժշկական քարտից» քաղվածքի Գ․Սարգսյանի մոտ ախտորոշվել է «Հոգեկան և վարքի խանգարումներ՝ առաջացած ափիոնատիպ նյութերի գործածումից, կախվածության համախտանիշ, ներկայումս գտնվում է կլինիկական հսկողության տակ փոխարինողներով՝ մեթադոն»։
Միաժամանակ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կարգով՝ պետք է թույլատրել Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանին դատավճռով նշանակված 750.000 (յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ ըստ դատապարտյալի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնի կողմից համատեղ սահմանած վճարման ժամանակացույցի:
ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածի համաձայն դատավճռում պետք է շարադրվեն նաև հետևյալ հարցերի պատասխանները․
- գույքային հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով, ինչպես նաև պատճառված գույքային վնասը ենթակա է արդյոք հատուցման, եթե գույքային հայց չի հարուցվել.
- որ գույքն է ենթակա բռնագրավման, ինչ չափով և ինչպիսի հիմքով․
- վերացվելու է արդյոք կիրառված գույքի արգելադրումը, իսկ եթե այդպիսին կիրառված չէ, ապա ենթակա է արդյոք կիրառման.
- ինչպես պետք է պահպանվեն և տնօրինվեն ապացույցները.
- դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ վերացվելու, փոխվելու կամ կիրառվելու է արդյոք որևէ խափանման միջոց.
- ում վրա և ինչ չափով պետք է դրվեն վարութային ծախսերը։
Դատարանը, քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո թվով երկու հատ պոլիմերային շշերում առկա ընդհանուր 164 մլ․ ծավալով անգույն թափանցիկ հեղուկում հայտնաբերված 0․2138 գրամ ընդհանուր քաշով «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցն անհրաժեշտ է ուղարկել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժին՝ թիվ 14131225 քրեական վարույթին կցելու համար:
Քննարկելով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Անդրադառնալով վարույթային ծախսերի հարցին, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջե պետք է բռնագանձել 144.000 (հարյուր քառասունչորս հազար) ՀՀ դրամ՝ որպես քրեական վարույթով կատարված վարույթային ծախսեր:
Նկատի ունենալով, որ սույն քրեական գործով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չէ, Դատարանը այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 30-31-րդ, 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով, Դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն ամսական աշխատավարձի տասնապատիկի՝ 750.000 (յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կարգով՝ թույլատրել Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանին դատավճռով նշանակված 750.000 (յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ ըստ դատապարտյալի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնի կողմից համատեղ սահմանած վճարման ժամանակացույցի:
Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով երկու հատ պոլիմերային շշերում առկա ընդհանուր 164 մլ․ ծավալով անգույն թափանցիկ հեղուկում հայտնաբերված 0․2138 գրամ ընդհանուր քաշով «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ուղարկել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժին՝ թիվ 14131225 քրեական վարույթին կցելու համար:
Մեղադրյալ Գոռ Ռուդիկի Սարգսյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջե բռնագանձել 144.000 (հարյուր քառասունչորս հազար) ՀՀ դրամ՝ որպես քրեական վարույթով կատարված վարույթային ծախսեր:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԻԳՐԱՆ ՈՍԿԱՆՅԱՆ