Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/2412/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
19.4
Պատասխանող
Սարգիս Հակոբյան Արթուրի
Սարգիս Հակոբյան
Սարգիս Հակոբյան
Սարգիս Հակոբյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Դավիթ Արղամանյան
Քրեական վերաքննիչ
Լուսինե Աբգարյան
Լուսինե Հովհաննիսյան
Ռոբերտ Պապոյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Դավիթ Արղամանյան
Քրեական վերաքննիչ
Լուսինե Աբգարյան
Լուսինե Հովհաննիսյան
Ռոբերտ Պապոյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2026-03-24 | 12:00 | 2 | Կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-12-23 | 17:50 | 8 | Կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-12-02 | 17:00 | 8 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-11-03 | 17:30 | 8 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-10-29 | 17:00 | 8 | Նիստը կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-10-02 | 11:00 | 6 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-07-23 | 12:00 | 6 | Նիստը կայացել է |
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Գործ թիվ ԵԴ1/2412/01/25
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
Նախագահությամբ՝ դատավոր Դավիթ Արղամանյանի,
քարտուղարությամբ՝ Դավիթ Հակոբյանի,
Անուշ Հովսեփյանի,
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող՝ Էդգար Թովմասյանի,
պաշտպան՝ Ռուզաննա Սիրեկանյանի,
մեղադրյալ՝ Սարգիս Հակոբյանի,
2025թ. դեկտեմբերի 23 ք. Երևան,
դռնբաց դատական նիստում դատաքննության հատուկ՝ արագացված վարույթի կարգով քննելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝
Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի
(ծնված՝(․․․))
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝
ՊԱՐԶԵՑ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1․ 2025 թվականի մարտի 28-ին, ժամը՝ 22։25-ին ապօրինի ապօրինի թմրանյութ պահելու և օգտագործելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալվել է Սարգիս Արթուրի Հակոբյանը։
2. 2025թ. մարտի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 14155025 քրեական վարույթը (այսուհետ նաև՝ քրեական վարույթ)։
3. 2025թ. մարտի 31-ին՝ ժամը 19։05-ին Սարգիս Արթուրի Հակոբյանը ձերբակալումից ազատ է արձակվել։
4. 2025թ. հունիսի 21-ի քննիչի որոշմամբ թիվ 14155025 քրեական վարույթով 1,35 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը ճանաչվել է որպես իրեղեն ապացույց։
5. 2025թ. հունիսի 23-ին ՀՀ դատախազության Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Էդգար Թովմասյանը որոշում է կայացրել թիվ 14155025 քրեական վարույթով Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
6. 2025թ. հունիսի 21-ի քննիչի որոշմամբ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ կիրառվել է բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը։
7. 2025թ. հունիսի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 14155025 քրեական վարույթից Սարգիս Հակոբյանի վերաբերյալ մասն անջատելու և անջատված մասին թիվ 14808025 քրեական վարույթին համարը շնորհելու մասին։
8. 2025թ. հուլիսի 7-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 14808025 քրեական վարույթի նյութերը։
9. Նշված քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/2412/01/25 համարը, որը մակագրվել և 2025թ. հուլիսի 8-ին հանձնվել է դատավոր Դավիթ Արղամանյանին:
10. 2025թ. հուլիսի 10-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Դատարան) դատավոր Դավիթ Արղամանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/2412/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
11. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ. հուլիսի 23-ի որոշմամբ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ այն արարքի կատարման համար, որ նա «(...) առանց իրացնելու նպատակի ձեռք է բերել և ապօրինի պահել առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։
Այսպես․
Սարգիս Արթուրի Հակոբյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասի» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ այն ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և իր մոտ՝ թվով երկու փաթեթներում, ապօրինի պահել է ընդհանուր առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1,35 գրամ (0,14 գրամ և 1,21 գրամ) «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և վերցվել է 2025 թվականի մարտի 28-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում կատարված Սարգիս Հակոբյանի անձնական խուզարկությամբ։
Այսինքն՝ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանին վերագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում։ (...)»
3. Արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը.
Նախնական դատալսումների՝ 2025թ. ապրիլի 21-ի դատական նիստի ընթացքում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի քննարկման շրջանակում մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանը և վերջինիս պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանը միջնորդել են կիրառել արագացված վարույթ։
Միջնորդություն ներկայացնելուց հետո հանրային մեղադրողը ներկայացրեց մեղադրանքի փաստական հիմքը, ինչպես նաև մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը:
Մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեց, որ մեղադրանքի էությունը պարզ է, մեղադրանքի հետ համաձայն է, բավարար ժամանակ է ունեցել պաշտպանի հետ խորհրդակցելու և առաջադրված մեղադրանքը քննարկելու համար, պաշտպանը պատասխանել է հետաքրքրող հարցերին, գիտակցում է, որ պարտավոր չէ համաձայնվել առաջադրված մեղադրանքին և ունի ընդհանուր կարգով գործի քննության իրավունք, կամավոր է ներկայացրել միջնորդությունը, չի օգտագործում որևէ դեղորայքային միջոց, այլ նյութեր, առողջության հետ կապված խնդիրներ չունի, տեղյակ է, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում ապացույցներ չեն հետազոտվելու և դատավճիռ է կայացնելու մեղադրանքի հետ մեղադրյալի համաձայնության հիման վրա, տեղյակ է, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով:
Պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեց, որ պաշտպանյալի հետ մանրամասն և ամբողջությամբ քննարկել է մեղադրանքի էությունը, որի հետ նա համաձայն է, մեղադրյալը հասկանում և գիտակցում է մեղադրանքի կետերը և հանգամանքները, մեղադրյալը գիտակցված ընդունում է մեղադրանքը և կամավոր է ներկայացրել միջնորդությունը, պարզաբանել է արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդության էությունը, հետևանքները, բողոքարկման սահմանափակ լինելու հանգամանքը և այլ հարցեր։
Հանրային մեղադրողը միջնորդության դեմ չառարկեց։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները՝ բավարարել է արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, որոշում է կայացրել լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին։
4. Լրացուցիչ դատալսումներում հետազոտված անհրաժեշտ ապացույցները.
- 2025 թվականի հոկտեմբերի 2-ին արտատպված Սարգիս Հակոբյանի դատվածության և հետախուզման առկայության վերաբերյալ ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Սարգիս Հակոբյանը նախկինում դատված չի եղել
- 2025 թվականի հոկտեմբերի 2-ին արտատպված ՔԿԱԳ տվյալների շտեմարանը. առկա է Գայանե Սարգսի Հակոբյանի (ծնված՝ 01.01.2015թ.) ծննդյան պետական գրանցման մասին թիվ 109 ակտը, Սարգիս Հակոբյանի կողմից Գայանե Սարգսի Հակոբյանի (ծնված՝ 01.01.2015թ.) հայրության ճանաչման պետական գրանցման մասին թիվ 22 ակտը, Արևիկ Սարգսի Հակոբյանի (ծնված՝ 22.04.2016թ.) ծննդյան պետական գրանցման մասին թիվ 611 ակտը, Սարգիս Հակոբյանի կողմից Արևիկ Սարգսի Հակոբյանի (ծնված՝ 22.04.2016թ.) հայրության ճանաչման պետական գրանցման մասին թիվ 116 ակտը, Սարգիս Հակոբյանի և Ռոզա Մարգարյանի ամուսնության պետական գրանցման մասին թիվ 192 ակտը,
- 2025 թվականի հոկտեմբերի 2-ին արտատպված ՊԵԿ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը, համաձայն որի՝ Սարգիս Հակոբյանի եկամուտների վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն,
- համատիրության կառավարչի կողմից 01.10.2025թ. տրված բնութագիրն առ այն, որ Սարգիս Հակոբյանը բնակվում է Քանաքեռ 14 փողոցի 38-րդ շենքի բնակարան 17 հասցեում։ Բնակվում է կնոջ, անչափահաս երկու երեխաների և մոր հետ։ Ունի միջնակարգ կրթություն, անցել է պարտադիր զինվորական ծառայություն։ Բնութագրվում է որպես ընտանիքին նվիրված լավ ամուսին, հոգատար հայր, վայելու է շրջապատի և հարևանների հարգանքը, աշխատասեր է, երբեք բակային կռիվների առիթ չի հանդիսացել,
- ՀՀ ՊՆ գլխավոր քարտուղար Հ․Բատիկյանի կողմից ստացված գրությունը, համաձայն որի՝ Սարգիս Հակոբյանը 16․11․2009-20․11․2011 թվականներին անցել է պարտադիր զինվորական ծառայություն, 07․05․2015թ․-22․05․2019 թվականներին ծառայել է 14746 զորամասում որպես պայմանագրային վարորդ, 2020 թվականի նոյեմբերի 20-ին 14746 զորամասի բազայի վրա կազմավորվել է 99387 զորամասը, որի 4-րդ հրաձգային վաշտի ապահովման ջոկի վարորդի պաշտոնին է նախորոշվել Սարգիս Արթուրի Հակոբյանը, նույն օրը նշված գումարտակը կատարել է երթ դեպի քաղաք Բերձոր։ 2021 թվականի նոյեմբերի 21-ին ստորաբաժանումն անցել է ՊԲ հրամանատարի ենթակայության տակ,
- փոխգնդապետ Արտյոմ Էդուարդի Կիրակոսյանի կողմից 27․11․2025թ․ տրված տեղեկանքը և կից լուսանկարները, համաձայն որի՝ 44-օրյա պատերազմի ընթացքում հանդիսացել է առանձին հրաձգային գումարտակի հրամանատար, 2020թ․ նոյեմբերի 20-ից մինչև դեկտեմբերի 5-ը մեկ վաշտի կազմով ընդգրկվել են մարտական հերթապահության Բերձորի հատվածում, մարտական հերթապահությանը մասնակցել է նաև Սարգիս Հակոբյանը, ով դրսևորել է դրական կողմերով և հանձնարարված առաջադրանքները կատարել է բարեխղճորեն։
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
(...)»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝
«1. Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը՝
(…)
3. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է առանձնապես խոշոր չափերով՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երկուսից հինգ տարի ժամկետով:»
Դատաքննության հատուկ կարգ՝ արագացված վարույթ կիրառելու, մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի կողմից մեղադրանքն ընդունելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների հետազոտում չիրականացնելու պայմաններում՝ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված են մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, վերջինիս կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ապացուցված է վերջինիս կողմից նշված արարքը մեղավորությամբ կատարելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝
(…)
4) պատիժ նշանակելու պահին հանցանք կատարած անձի խնամքի տակ անչափահասի կամ հաշմանդամություն ունեցող անձի առկայությունը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ հանցանքը կատարվել է խնամքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ,
(…)
2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ:
(…)»
Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ որպես քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք Դատարանը հաշվի է առնում մեղադրյալ խնամքին երկու անչափահաս երեխաների առկայության փաստը, ինչն ապացուցված է Գայանե Սարգսի Հակոբյանի (ծնված՝ 01.01.2015թ.) ծննդյան պետական գրանցման մասին թիվ 109 ակտով և Արևիկ Սարգսի Հակոբյանի (ծնված՝ 22.04.2016թ.) ծննդյան պետական գրանցման մասին թիվ 611 ակտով։ Այսպիսով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է մեղադրյալի խնամքին անչափահաս երեխաների առկայությունը, այն է՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետը։
Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով սահմանված հանգամանքներ առկա չեն։
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ, հաշվի է առնում, որ վերջինս դատվածություն չունի՝ բնութագրվում է դրական, մեղքն ընդունել և զղջացել է կատարածի համար, 2020 թվականին մասնակցել է հայրենիքի համար մղվող ինքնապաշտպանական մարտերին, ներգրաված է եղել մարտական հերթապահության։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի կողմից պատժի ենթակա լինելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքների համար։
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցին անդրադառնալով՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»
Նույն օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»
Նույն օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
(…)»
Նույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ազատազրկումը դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում անազատության մեջ պահելու ձևով հասարակությունից որոշակի ժամկետով մեկուսացնելն է, որը կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում:
2. Ազատազրկումը նշանակվում է 3 ամսից 20 տարի ժամկետով:
3. Ազատազրկման նվազագույն ժամկետը սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում կարող է պակաս լինել 3 ամսից:
4. Անզգույշ հանցագործության համար ազատազրկումը չի կարող գերազանցել 10 տարին:
5. Առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն կատարած անձը չի կարող դատապարտվել ազատազրկման:»
Դատարանը, հաշվի առնելով Սարգիս Հակոբյանի արարքը, հաշվի առնելով քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերությունների` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հայտնաբերված թմրանյութի տեսակը և չափը, ինչպես նաև՝ հաշվի առնելով, որ Սարգիս Հակոբյանի կողմից կատարված հանցանքի համար նախատեսված է բացառապես ազատազրկում պատժատեսակը՝ արձանագրում է, որ պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել ազատազրկում պատժատեսակի կիրառմամբ, միևնույն ժամանակ՝ հաշվի առնելով կատարված արարքի հանգամանքները, շարժառիթները և նպատակները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, անձը բնութագրող տվյալները՝ հանցանքն առաջին անգամ կատարելը, կատարածի համար զղջալը և մեղքն ընդունելը, հայրենիքի համար մղվող ինքնապաշտպանական մարտերին մասնակցելը, գտնում է, որ 2 տարի ժամկետով ազատազրկման պայմաններում հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ Դատարանը պատիժ է նշանակում ազատազրկում՝ 2 տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝
«3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց:»
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածով՝ Դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված 2 (երկու) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին անհրաժեշտ է հաշվակցել թիվ 14808025 քրեական վարույթով 2025 թվականի մարտի 28-ից՝ ժամը 22։25-ից մինչև 2025 թվականի մարտի 31-ը՝ ժամը 19։05-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 3 (երեք) օրը և որպես վերջնական պատիժ է նշանակում ազատազրկում՝ 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով։
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքով պատժից կարող է ազատվել նաև այն անձը, որի նկատմամբ սույն օրենսգրքի 72-րդ հոդվածով նշանակվել է օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ, կամ կիրառվել է համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված վարույթ:
3. Հանցագործությունների համակցության դեպքում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը որոշվում է համակցությամբ վերջնական պատիժը նշանակելուց հետո:
4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները.
1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը,
2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) հանցանք կատարածի անձը,
4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել:
5. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ 1-5 տարի ժամկետով, որի ընթացքում անձը գտնվում է դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո և պարտավոր է կատարել դատարանի որոշմամբ սահմանված պարտականությունները: Փորձաշրջանի ընթացքում դատարանի կողմից նշանակվող պարտականություններն են՝
1) կրթական և մշակութային ծրագրերին մասնակցելը, այդ թվում՝ նոր արհեստ կամ մասնագիտություն ձեռք բերելը,
2) առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
3) բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը,
4) ոգելից խմիչքներից (ալկոհոլից), թմրամիջոցներից, հոգեմետ (հոգեներգործուն), թունավոր կամ այլ թմրեցնող նյութերից ունեցած կախվածությունից բուժման կուրս անցնելը,
5) հանրօգուտ աշխատանքներում ներգրավվելը,
6) սեռավարակից կամ շրջապատի համար վտանգ ներկայացնող հիվանդությունից բուժման կուրս անցնելը,
7) տուժողի, նրա ընտանիքի անդամի, նրա խնամքի տակ գտնվող անձի կամ դատարանի կողմից նշված այլ անձի հետ որևէ շփում ունենալու արգելքը,
8) որոշակի վայրեր այցելելու արգելքը,
9) հոգեբանական-վերականգնողական կուրս անցնելը:
6. Դատարանը դատապարտյալի վրա դնում է սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված պարտականություններից մեկը կամ մի քանիսը կամ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի միջնորդությամբ կամ սեփական նախաձեռնությամբ՝ այլ պարտականություններ, որոնք կարող են նպաստել նրա վերասոցիալականացմանը:
(...)»
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ինստիտուտը ենթակա է կիրառման այն դեպքում, երբ դատարանը, հաշվի առնելով անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, հանցանք կատարածի անձը, վնասի հատուցումը, գտնում է, որ հնարավոր է հասնել պատժի նպատակների իրականացմանը՝ առանց պատիժը կրելու։
Նշվածի կապակցությամբ Դատարանն արձանագրում է, որ Սարգիս Հակոբյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում, որն ուղղված է բնակչության առողջության դեմ։
Միևնույն ժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ թեպետ Սարգիս Հակոբյանին մեղսագրվող արարքներն ուղղված են բնակչության առողջության դեմ, սակայն հասցեատերը հանդիսացել է հենց ինքը, այսինքն հանցանքի կատարումը ուղղված է եղել բացառապես իր առողջության դեմ, որպիսի պայմաններում, մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի հանցանքի արդյունքում վտանգվել է կոնկրետ անձի և ոչ թե բնակչության անորոշ շրջանակի առողջությունը, ինչը Դատարանի կողմից գնահատվում է որպես անձին մեղսագրվող հանցանքի՝ համեմատաբար նվազ վտանգավոր լինելու հանգամանք։
Անդրադառնալով պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք արդեն իսկ քննարկվել են պատիժը նշանակելու հարցի շրջանակներում, ուստի կրկնակի գնահատման անհրաժեշտությունը բացակայում է։
Վերոգրյալի հաշվառմամբ գնահատելով պատժի նպատակների իրականացման հնարավորության հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»
Պատժի նպատակները երեքն են՝
- վերականգնել սոցիալական արդարությունը,
- վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին,
- կանխել հանցագործությունները։
Անդրադառնալով սոցիալական արդարության վերականգման նպատակին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այն թե տեսականորեն և թե գործնականում՝ կախված հանցագործության բնույթից, ծանրությունից, ոտնձգության ենթարկված հասարակական հարաբերությունների ամբողջությունից կամ այլ հանգամանքներով պայմանավորված խիստ տարբեր է։
Սոցիալական արդարության վերականգնվում է ինչպես տուժողին պատճառված վնասը հարթելով, այնպես էլ հակաիրավական գործողություն կատարած անձին պատժի ենթարկելով։
Սոցիալական արդարության վերականգնումը նման դեպքերում տեղի է ունենում մի կողմից՝ հանցավորի կողմից սեփական արարքի բացասական հետևանքներն իր վրա կրելով, մյուս կողմից՝ վերջինիս պատժով պայմանավորված՝ տուժողի հոգեբանական և բարոյական բավարարվածության ստացմամբ։
Ընդ որում, նշված նպատակներին հասնելու ճանապարհին պետությունը՝ ի դեմս դատարանի, հանդես է գալիս ոչ թե որպես պատժիչ մարմին, այլ նշված նպատակները հավասարակշռող մարմին։ Պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին։
Պատժի ենթարկված անձին ուղղելու՝ վերասոցիալականացնելու նպատակի իմաստը կայանում է նրանում, որ հանցավոր անձը, խախտելով հասարակական համակեցության կանոնները և իրավանորմերը առանձնացել է հասարակությունից, ուստի անհրաժեշտ է անձին կրկին դարձնել հասարակության մաս, ներազդել նրա վրա՝ ներդնելով որոշակի արժեքներ, գիտելիքներ, որը նրան հնարավորություն կտա դառնալ հասարակության լիիրավ անդամ։ Ընդ որում, «վերասոցիալականացում» հասկացությունը որպես պատժի նպատակ կարևոր է պատժատեսակը ընտրելիս և կիրառելիս, քանի որ յուրաքանչյուր պատժատեսակ տարբեր ազդեցություն է ունենում անձի վերասոցիալականացման գործընթացի վրա՝ թե դրական և թե բացասական։
Կոնկրետ ազատազրկում պատժատեսակն ընտրելիս անձի ուղղման և վերասոցիալականացման նպատակն ավելի է բարդանում, քանի որ անձը մեկուսացվում է հասարակությունից, ներդրվում է արդեն իսկ սոցիումից կտրված անձանց միջավայր, ուստի տվյալ պարագայում անհրաժեշտ է ոչ միայն վերասոցիալականացնել վերջինիս հասարակական նորմերի նկատմամբ հարգանք և դրանց հետագա պահպանումն առաջացնելու տեսանկյունից, այլև ստեղծվում է լրացուցիչ՝ քրեակատարողական հիմնարկում գտնվող անձի պատժի կրումից հետո հասարակական կյանքում և հասարակությունում ընդգրկվելու անհրաժեշտություն։
Հանցագործությունների կանխման նպատակը կայանում է նրանում, որ պետք է ընտրել և կիրառել այնպիսի պատիժ, որը, պատժի մյուս նպատակների հաշվառմամբ, ի զորու կլինի իրավունքների և ազատությունների համաչափ սահմանափակմամբ կանխել հանցագործությունները։
Վերոգրյալ վերլուծության շրջանակներում գնահատելով մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված պատժի և դրա կրման անհրաժեշտության հարցին պատժի նպատակների տեսանկյունից՝ Դատարանը, նկատի ունենալով, որ Սարգիս Հակոբյանը նախկինում հանցանք չի կատարել, գնահատելով նրա կատարած հանցագործության հանգամանքները, նպատակները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը և մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, անձը բնութագրող տվյալները, գտնում է, որ սոցիալական արդարության վերականգնման, Սարգիս Հակոբյանի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման, հանցագործությունների կանխման նպատակներին հնարավոր է հասնել առանց պատիժը կրելու, ուստի Դատարանը Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված 1 տարի 11 ամիս 27 օր ժամկետով ազատազրկումը պայմանականորեն չի կիրառում և նրա նկատմամբ սահմանում է փորձաշրջան՝ 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Բացի այդ, Դատարանն արձանագրում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար անհրաժեշտ է փորձաշրջանի ընթացքում Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություններ՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն, անցնել բուժման կուրսեր թմրամիջոցներից, հոգեմետ (հոգեներգործուն), թունավոր կամ այլ թմրեցնող նյութերից ունեցած կախվածությունից, որպիսի պայմաններում վերջինիս վարքագիծը կլինի պետության վերահսկողության ներքո, ուստի փորձաշրջանի ընթացքում վերոհիշյալ պարտականությունները դրվում են Սարգիս Հակոբյանի վրա։
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն, ուստի Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ 1,35 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի պահպանման և տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ 2025թ. հունիսի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 14155025 քրեական վարույթից Սարգիս Հակոբյանի վերաբերյալ մասն անջատելու և անջատված մասին թիվ 14808025 քրեական վարույթին համարը շնորհելու մասին, թիվ 14155025 քրեական վարույթի նախաքննությունը՝ Սարգիս Հակոբյանին թմրամիջոց իրացրած անձի մասով շարունակվում է, ուստի վերոնշյալ իրեղեն ապացույցները կարող են առանցքային նշանակություն ունենալ թիվ 14155025 քրեական վարույթով էական հանգամանքների ապացուցման գործընթացի համար։ Ելնելով վերոգրյալից՝ Դատարանը գտնում է, որ նշված իրեղեն ապացույցը դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետ անհրաժեշտ է կցել թիվ 14155025 քրեական վարույթի նյութերին։
Անդրադառնալով Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ կիրառված «բացակայելու արգելք» այլընտրանքային խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այն փոփոխելու, վերացնելու հիմքեր չկան, ուստի Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել։
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը, նկատի ունենալով արագացված վարույթ կիրառելու հանգամանքը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասով՝ փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ, 59-րդ, 67-րդ, 69-րդ, 70-րդ, 74-րդ, 79-րդ, 84-րդ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-րդ, 347-349-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ և 464.4-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը
ՎՃՌԵՑ
1. Սարգիս Արթուրի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով։
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված 2 (երկու) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին հաշվակցել թիվ 14808025 քրեական վարույթով 2025 թվականի մարտի 28-ից՝ ժամը 22։25-ից մինչև 2025 թվականի մարտի 31-ը՝ ժամը 19։05-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 3 (երեք) օրը և որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով։
3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով ազատազրկում պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և նրա նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան՝ 3 (երեք) տարի ժամկետով։
4. Փորձաշրջանի ընթացքում Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություններ՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն, անցնել բուժման կուրսեր թմրամիջոցներից, հոգեմետ (հոգեներգործուն), թունավոր կամ այլ թմրեցնող նյութերից ունեցած կախվածությունից։
5. Դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը։
6. Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Սարգիս Արթուրի Հակոբյանին հաշվառման վերցնելու պահից:
7. Իրեղեն ապացույցները տնօրինել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի կարգով՝ դատավճռի պատճառաբանական մասում նշված եղանակով:
8. Սույն քրեական վարույթով մյուս ապացույցները պահել քրեական գործի հետ՝ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում:
9. Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
10. Դատավճիռը` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
Դատավոր` Դավիթ Արղամանյան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Գործ թիվ ԵԴ1/2412/01/25
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
Նախագահությամբ՝ դատավոր Դավիթ Արղամանյանի,
քարտուղարությամբ՝ Դավիթ Հակոբյանի,
Անուշ Հովսեփյանի,
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող՝ Էդգար Թովմասյանի,
պաշտպան՝ Ռուզաննա Սիրեկանյանի,
մեղադրյալ՝ Սարգիս Հակոբյանի,
2025թ. դեկտեմբերի 23 ք. Երևան,
դռնբաց դատական նիստում դատաքննության հատուկ՝ արագացված վարույթի կարգով քննելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝
Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի
(ծնված՝(․․․))
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝
ՊԱՐԶԵՑ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1․ 2025 թվականի մարտի 28-ին, ժամը՝ 22։25-ին ապօրինի ապօրինի թմրանյութ պահելու և օգտագործելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալվել է Սարգիս Արթուրի Հակոբյանը։
2. 2025թ. մարտի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 14155025 քրեական վարույթը (այսուհետ նաև՝ քրեական վարույթ)։
3. 2025թ. մարտի 31-ին՝ ժամը 19։05-ին Սարգիս Արթուրի Հակոբյանը ձերբակալումից ազատ է արձակվել։
4. 2025թ. հունիսի 21-ի քննիչի որոշմամբ թիվ 14155025 քրեական վարույթով 1,35 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը ճանաչվել է որպես իրեղեն ապացույց։
5. 2025թ. հունիսի 23-ին ՀՀ դատախազության Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Էդգար Թովմասյանը որոշում է կայացրել թիվ 14155025 քրեական վարույթով Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
6. 2025թ. հունիսի 21-ի քննիչի որոշմամբ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ կիրառվել է բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը։
7. 2025թ. հունիսի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 14155025 քրեական վարույթից Սարգիս Հակոբյանի վերաբերյալ մասն անջատելու և անջատված մասին թիվ 14808025 քրեական վարույթին համարը շնորհելու մասին։
8. 2025թ. հուլիսի 7-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 14808025 քրեական վարույթի նյութերը։
9. Նշված քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/2412/01/25 համարը, որը մակագրվել և 2025թ. հուլիսի 8-ին հանձնվել է դատավոր Դավիթ Արղամանյանին:
10. 2025թ. հուլիսի 10-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Դատարան) դատավոր Դավիթ Արղամանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/2412/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
11. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ. հուլիսի 23-ի որոշմամբ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ այն արարքի կատարման համար, որ նա «(...) առանց իրացնելու նպատակի ձեռք է բերել և ապօրինի պահել առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։
Այսպես․
Սարգիս Արթուրի Հակոբյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասի» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ այն ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և իր մոտ՝ թվով երկու փաթեթներում, ապօրինի պահել է ընդհանուր առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1,35 գրամ (0,14 գրամ և 1,21 գրամ) «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և վերցվել է 2025 թվականի մարտի 28-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում կատարված Սարգիս Հակոբյանի անձնական խուզարկությամբ։
Այսինքն՝ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանին վերագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում։ (...)»
3. Արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը.
Նախնական դատալսումների՝ 2025թ. ապրիլի 21-ի դատական նիստի ընթացքում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի քննարկման շրջանակում մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանը և վերջինիս պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանը միջնորդել են կիրառել արագացված վարույթ։
Միջնորդություն ներկայացնելուց հետո հանրային մեղադրողը ներկայացրեց մեղադրանքի փաստական հիմքը, ինչպես նաև մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը:
Մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեց, որ մեղադրանքի էությունը պարզ է, մեղադրանքի հետ համաձայն է, բավարար ժամանակ է ունեցել պաշտպանի հետ խորհրդակցելու և առաջադրված մեղադրանքը քննարկելու համար, պաշտպանը պատասխանել է հետաքրքրող հարցերին, գիտակցում է, որ պարտավոր չէ համաձայնվել առաջադրված մեղադրանքին և ունի ընդհանուր կարգով գործի քննության իրավունք, կամավոր է ներկայացրել միջնորդությունը, չի օգտագործում որևէ դեղորայքային միջոց, այլ նյութեր, առողջության հետ կապված խնդիրներ չունի, տեղյակ է, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում ապացույցներ չեն հետազոտվելու և դատավճիռ է կայացնելու մեղադրանքի հետ մեղադրյալի համաձայնության հիման վրա, տեղյակ է, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով:
Պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեց, որ պաշտպանյալի հետ մանրամասն և ամբողջությամբ քննարկել է մեղադրանքի էությունը, որի հետ նա համաձայն է, մեղադրյալը հասկանում և գիտակցում է մեղադրանքի կետերը և հանգամանքները, մեղադրյալը գիտակցված ընդունում է մեղադրանքը և կամավոր է ներկայացրել միջնորդությունը, պարզաբանել է արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդության էությունը, հետևանքները, բողոքարկման սահմանափակ լինելու հանգամանքը և այլ հարցեր։
Հանրային մեղադրողը միջնորդության դեմ չառարկեց։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները՝ բավարարել է արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, որոշում է կայացրել լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին։
4. Լրացուցիչ դատալսումներում հետազոտված անհրաժեշտ ապացույցները.
- 2025 թվականի հոկտեմբերի 2-ին արտատպված Սարգիս Հակոբյանի դատվածության և հետախուզման առկայության վերաբերյալ ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Սարգիս Հակոբյանը նախկինում դատված չի եղել
- 2025 թվականի հոկտեմբերի 2-ին արտատպված ՔԿԱԳ տվյալների շտեմարանը. առկա է Գայանե Սարգսի Հակոբյանի (ծնված՝ 01.01.2015թ.) ծննդյան պետական գրանցման մասին թիվ 109 ակտը, Սարգիս Հակոբյանի կողմից Գայանե Սարգսի Հակոբյանի (ծնված՝ 01.01.2015թ.) հայրության ճանաչման պետական գրանցման մասին թիվ 22 ակտը, Արևիկ Սարգսի Հակոբյանի (ծնված՝ 22.04.2016թ.) ծննդյան պետական գրանցման մասին թիվ 611 ակտը, Սարգիս Հակոբյանի կողմից Արևիկ Սարգսի Հակոբյանի (ծնված՝ 22.04.2016թ.) հայրության ճանաչման պետական գրանցման մասին թիվ 116 ակտը, Սարգիս Հակոբյանի և Ռոզա Մարգարյանի ամուսնության պետական գրանցման մասին թիվ 192 ակտը,
- 2025 թվականի հոկտեմբերի 2-ին արտատպված ՊԵԿ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը, համաձայն որի՝ Սարգիս Հակոբյանի եկամուտների վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն,
- համատիրության կառավարչի կողմից 01.10.2025թ. տրված բնութագիրն առ այն, որ Սարգիս Հակոբյանը բնակվում է Քանաքեռ 14 փողոցի 38-րդ շենքի բնակարան 17 հասցեում։ Բնակվում է կնոջ, անչափահաս երկու երեխաների և մոր հետ։ Ունի միջնակարգ կրթություն, անցել է պարտադիր զինվորական ծառայություն։ Բնութագրվում է որպես ընտանիքին նվիրված լավ ամուսին, հոգատար հայր, վայելու է շրջապատի և հարևանների հարգանքը, աշխատասեր է, երբեք բակային կռիվների առիթ չի հանդիսացել,
- ՀՀ ՊՆ գլխավոր քարտուղար Հ․Բատիկյանի կողմից ստացված գրությունը, համաձայն որի՝ Սարգիս Հակոբյանը 16․11․2009-20․11․2011 թվականներին անցել է պարտադիր զինվորական ծառայություն, 07․05․2015թ․-22․05․2019 թվականներին ծառայել է 14746 զորամասում որպես պայմանագրային վարորդ, 2020 թվականի նոյեմբերի 20-ին 14746 զորամասի բազայի վրա կազմավորվել է 99387 զորամասը, որի 4-րդ հրաձգային վաշտի ապահովման ջոկի վարորդի պաշտոնին է նախորոշվել Սարգիս Արթուրի Հակոբյանը, նույն օրը նշված գումարտակը կատարել է երթ դեպի քաղաք Բերձոր։ 2021 թվականի նոյեմբերի 21-ին ստորաբաժանումն անցել է ՊԲ հրամանատարի ենթակայության տակ,
- փոխգնդապետ Արտյոմ Էդուարդի Կիրակոսյանի կողմից 27․11․2025թ․ տրված տեղեկանքը և կից լուսանկարները, համաձայն որի՝ 44-օրյա պատերազմի ընթացքում հանդիսացել է առանձին հրաձգային գումարտակի հրամանատար, 2020թ․ նոյեմբերի 20-ից մինչև դեկտեմբերի 5-ը մեկ վաշտի կազմով ընդգրկվել են մարտական հերթապահության Բերձորի հատվածում, մարտական հերթապահությանը մասնակցել է նաև Սարգիս Հակոբյանը, ով դրսևորել է դրական կողմերով և հանձնարարված առաջադրանքները կատարել է բարեխղճորեն։
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
(...)»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝
«1. Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը՝
(…)
3. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է առանձնապես խոշոր չափերով՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երկուսից հինգ տարի ժամկետով:»
Դատաքննության հատուկ կարգ՝ արագացված վարույթ կիրառելու, մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի կողմից մեղադրանքն ընդունելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների հետազոտում չիրականացնելու պայմաններում՝ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված են մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, վերջինիս կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ապացուցված է վերջինիս կողմից նշված արարքը մեղավորությամբ կատարելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝
(…)
4) պատիժ նշանակելու պահին հանցանք կատարած անձի խնամքի տակ անչափահասի կամ հաշմանդամություն ունեցող անձի առկայությունը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ հանցանքը կատարվել է խնամքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ,
(…)
2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ:
(…)»
Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ որպես քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք Դատարանը հաշվի է առնում մեղադրյալ խնամքին երկու անչափահաս երեխաների առկայության փաստը, ինչն ապացուցված է Գայանե Սարգսի Հակոբյանի (ծնված՝ 01.01.2015թ.) ծննդյան պետական գրանցման մասին թիվ 109 ակտով և Արևիկ Սարգսի Հակոբյանի (ծնված՝ 22.04.2016թ.) ծննդյան պետական գրանցման մասին թիվ 611 ակտով։ Այսպիսով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է մեղադրյալի խնամքին անչափահաս երեխաների առկայությունը, այն է՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետը։
Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով սահմանված հանգամանքներ առկա չեն։
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ, հաշվի է առնում, որ վերջինս դատվածություն չունի՝ բնութագրվում է դրական, մեղքն ընդունել և զղջացել է կատարածի համար, 2020 թվականին մասնակցել է հայրենիքի համար մղվող ինքնապաշտպանական մարտերին, ներգրաված է եղել մարտական հերթապահության։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի կողմից պատժի ենթակա լինելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքների համար։
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցին անդրադառնալով՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»
Նույն օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»
Նույն օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
(…)»
Նույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ազատազրկումը դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում անազատության մեջ պահելու ձևով հասարակությունից որոշակի ժամկետով մեկուսացնելն է, որը կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում:
2. Ազատազրկումը նշանակվում է 3 ամսից 20 տարի ժամկետով:
3. Ազատազրկման նվազագույն ժամկետը սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում կարող է պակաս լինել 3 ամսից:
4. Անզգույշ հանցագործության համար ազատազրկումը չի կարող գերազանցել 10 տարին:
5. Առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն կատարած անձը չի կարող դատապարտվել ազատազրկման:»
Դատարանը, հաշվի առնելով Սարգիս Հակոբյանի արարքը, հաշվի առնելով քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերությունների` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հայտնաբերված թմրանյութի տեսակը և չափը, ինչպես նաև՝ հաշվի առնելով, որ Սարգիս Հակոբյանի կողմից կատարված հանցանքի համար նախատեսված է բացառապես ազատազրկում պատժատեսակը՝ արձանագրում է, որ պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել ազատազրկում պատժատեսակի կիրառմամբ, միևնույն ժամանակ՝ հաշվի առնելով կատարված արարքի հանգամանքները, շարժառիթները և նպատակները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, անձը բնութագրող տվյալները՝ հանցանքն առաջին անգամ կատարելը, կատարածի համար զղջալը և մեղքն ընդունելը, հայրենիքի համար մղվող ինքնապաշտպանական մարտերին մասնակցելը, գտնում է, որ 2 տարի ժամկետով ազատազրկման պայմաններում հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ Դատարանը պատիժ է նշանակում ազատազրկում՝ 2 տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝
«3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց:»
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածով՝ Դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված 2 (երկու) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին անհրաժեշտ է հաշվակցել թիվ 14808025 քրեական վարույթով 2025 թվականի մարտի 28-ից՝ ժամը 22։25-ից մինչև 2025 թվականի մարտի 31-ը՝ ժամը 19։05-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 3 (երեք) օրը և որպես վերջնական պատիժ է նշանակում ազատազրկում՝ 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով։
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքով պատժից կարող է ազատվել նաև այն անձը, որի նկատմամբ սույն օրենսգրքի 72-րդ հոդվածով նշանակվել է օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ, կամ կիրառվել է համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված վարույթ:
3. Հանցագործությունների համակցության դեպքում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը որոշվում է համակցությամբ վերջնական պատիժը նշանակելուց հետո:
4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները.
1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը,
2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) հանցանք կատարածի անձը,
4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել:
5. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ 1-5 տարի ժամկետով, որի ընթացքում անձը գտնվում է դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո և պարտավոր է կատարել դատարանի որոշմամբ սահմանված պարտականությունները: Փորձաշրջանի ընթացքում դատարանի կողմից նշանակվող պարտականություններն են՝
1) կրթական և մշակութային ծրագրերին մասնակցելը, այդ թվում՝ նոր արհեստ կամ մասնագիտություն ձեռք բերելը,
2) առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
3) բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը,
4) ոգելից խմիչքներից (ալկոհոլից), թմրամիջոցներից, հոգեմետ (հոգեներգործուն), թունավոր կամ այլ թմրեցնող նյութերից ունեցած կախվածությունից բուժման կուրս անցնելը,
5) հանրօգուտ աշխատանքներում ներգրավվելը,
6) սեռավարակից կամ շրջապատի համար վտանգ ներկայացնող հիվանդությունից բուժման կուրս անցնելը,
7) տուժողի, նրա ընտանիքի անդամի, նրա խնամքի տակ գտնվող անձի կամ դատարանի կողմից նշված այլ անձի հետ որևէ շփում ունենալու արգելքը,
8) որոշակի վայրեր այցելելու արգելքը,
9) հոգեբանական-վերականգնողական կուրս անցնելը:
6. Դատարանը դատապարտյալի վրա դնում է սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված պարտականություններից մեկը կամ մի քանիսը կամ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի միջնորդությամբ կամ սեփական նախաձեռնությամբ՝ այլ պարտականություններ, որոնք կարող են նպաստել նրա վերասոցիալականացմանը:
(...)»
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ինստիտուտը ենթակա է կիրառման այն դեպքում, երբ դատարանը, հաշվի առնելով անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, հանցանք կատարածի անձը, վնասի հատուցումը, գտնում է, որ հնարավոր է հասնել պատժի նպատակների իրականացմանը՝ առանց պատիժը կրելու։
Նշվածի կապակցությամբ Դատարանն արձանագրում է, որ Սարգիս Հակոբյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում, որն ուղղված է բնակչության առողջության դեմ։
Միևնույն ժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ թեպետ Սարգիս Հակոբյանին մեղսագրվող արարքներն ուղղված են բնակչության առողջության դեմ, սակայն հասցեատերը հանդիսացել է հենց ինքը, այսինքն հանցանքի կատարումը ուղղված է եղել բացառապես իր առողջության դեմ, որպիսի պայմաններում, մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի հանցանքի արդյունքում վտանգվել է կոնկրետ անձի և ոչ թե բնակչության անորոշ շրջանակի առողջությունը, ինչը Դատարանի կողմից գնահատվում է որպես անձին մեղսագրվող հանցանքի՝ համեմատաբար նվազ վտանգավոր լինելու հանգամանք։
Անդրադառնալով պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք արդեն իսկ քննարկվել են պատիժը նշանակելու հարցի շրջանակներում, ուստի կրկնակի գնահատման անհրաժեշտությունը բացակայում է։
Վերոգրյալի հաշվառմամբ գնահատելով պատժի նպատակների իրականացման հնարավորության հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»
Պատժի նպատակները երեքն են՝
- վերականգնել սոցիալական արդարությունը,
- վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին,
- կանխել հանցագործությունները։
Անդրադառնալով սոցիալական արդարության վերականգման նպատակին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այն թե տեսականորեն և թե գործնականում՝ կախված հանցագործության բնույթից, ծանրությունից, ոտնձգության ենթարկված հասարակական հարաբերությունների ամբողջությունից կամ այլ հանգամանքներով պայմանավորված խիստ տարբեր է։
Սոցիալական արդարության վերականգնվում է ինչպես տուժողին պատճառված վնասը հարթելով, այնպես էլ հակաիրավական գործողություն կատարած անձին պատժի ենթարկելով։
Սոցիալական արդարության վերականգնումը նման դեպքերում տեղի է ունենում մի կողմից՝ հանցավորի կողմից սեփական արարքի բացասական հետևանքներն իր վրա կրելով, մյուս կողմից՝ վերջինիս պատժով պայմանավորված՝ տուժողի հոգեբանական և բարոյական բավարարվածության ստացմամբ։
Ընդ որում, նշված նպատակներին հասնելու ճանապարհին պետությունը՝ ի դեմս դատարանի, հանդես է գալիս ոչ թե որպես պատժիչ մարմին, այլ նշված նպատակները հավասարակշռող մարմին։ Պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին։
Պատժի ենթարկված անձին ուղղելու՝ վերասոցիալականացնելու նպատակի իմաստը կայանում է նրանում, որ հանցավոր անձը, խախտելով հասարակական համակեցության կանոնները և իրավանորմերը առանձնացել է հասարակությունից, ուստի անհրաժեշտ է անձին կրկին դարձնել հասարակության մաս, ներազդել նրա վրա՝ ներդնելով որոշակի արժեքներ, գիտելիքներ, որը նրան հնարավորություն կտա դառնալ հասարակության լիիրավ անդամ։ Ընդ որում, «վերասոցիալականացում» հասկացությունը որպես պատժի նպատակ կարևոր է պատժատեսակը ընտրելիս և կիրառելիս, քանի որ յուրաքանչյուր պատժատեսակ տարբեր ազդեցություն է ունենում անձի վերասոցիալականացման գործընթացի վրա՝ թե դրական և թե բացասական։
Կոնկրետ ազատազրկում պատժատեսակն ընտրելիս անձի ուղղման և վերասոցիալականացման նպատակն ավելի է բարդանում, քանի որ անձը մեկուսացվում է հասարակությունից, ներդրվում է արդեն իսկ սոցիումից կտրված անձանց միջավայր, ուստի տվյալ պարագայում անհրաժեշտ է ոչ միայն վերասոցիալականացնել վերջինիս հասարակական նորմերի նկատմամբ հարգանք և դրանց հետագա պահպանումն առաջացնելու տեսանկյունից, այլև ստեղծվում է լրացուցիչ՝ քրեակատարողական հիմնարկում գտնվող անձի պատժի կրումից հետո հասարակական կյանքում և հասարակությունում ընդգրկվելու անհրաժեշտություն։
Հանցագործությունների կանխման նպատակը կայանում է նրանում, որ պետք է ընտրել և կիրառել այնպիսի պատիժ, որը, պատժի մյուս նպատակների հաշվառմամբ, ի զորու կլինի իրավունքների և ազատությունների համաչափ սահմանափակմամբ կանխել հանցագործությունները։
Վերոգրյալ վերլուծության շրջանակներում գնահատելով մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված պատժի և դրա կրման անհրաժեշտության հարցին պատժի նպատակների տեսանկյունից՝ Դատարանը, նկատի ունենալով, որ Սարգիս Հակոբյանը նախկինում հանցանք չի կատարել, գնահատելով նրա կատարած հանցագործության հանգամանքները, նպատակները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը և մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, անձը բնութագրող տվյալները, գտնում է, որ սոցիալական արդարության վերականգնման, Սարգիս Հակոբյանի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման, հանցագործությունների կանխման նպատակներին հնարավոր է հասնել առանց պատիժը կրելու, ուստի Դատարանը Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված 1 տարի 11 ամիս 27 օր ժամկետով ազատազրկումը պայմանականորեն չի կիրառում և նրա նկատմամբ սահմանում է փորձաշրջան՝ 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Բացի այդ, Դատարանն արձանագրում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար անհրաժեշտ է փորձաշրջանի ընթացքում Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություններ՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն, անցնել բուժման կուրսեր թմրամիջոցներից, հոգեմետ (հոգեներգործուն), թունավոր կամ այլ թմրեցնող նյութերից ունեցած կախվածությունից, որպիսի պայմաններում վերջինիս վարքագիծը կլինի պետության վերահսկողության ներքո, ուստի փորձաշրջանի ընթացքում վերոհիշյալ պարտականությունները դրվում են Սարգիս Հակոբյանի վրա։
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն, ուստի Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ 1,35 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի պահպանման և տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ 2025թ. հունիսի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 14155025 քրեական վարույթից Սարգիս Հակոբյանի վերաբերյալ մասն անջատելու և անջատված մասին թիվ 14808025 քրեական վարույթին համարը շնորհելու մասին, թիվ 14155025 քրեական վարույթի նախաքննությունը՝ Սարգիս Հակոբյանին թմրամիջոց իրացրած անձի մասով շարունակվում է, ուստի վերոնշյալ իրեղեն ապացույցները կարող են առանցքային նշանակություն ունենալ թիվ 14155025 քրեական վարույթով էական հանգամանքների ապացուցման գործընթացի համար։ Ելնելով վերոգրյալից՝ Դատարանը գտնում է, որ նշված իրեղեն ապացույցը դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետ անհրաժեշտ է կցել թիվ 14155025 քրեական վարույթի նյութերին։
Անդրադառնալով Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ կիրառված «բացակայելու արգելք» այլընտրանքային խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այն փոփոխելու, վերացնելու հիմքեր չկան, ուստի Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել։
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը, նկատի ունենալով արագացված վարույթ կիրառելու հանգամանքը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասով՝ փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ, 59-րդ, 67-րդ, 69-րդ, 70-րդ, 74-րդ, 79-րդ, 84-րդ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-րդ, 347-349-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ և 464.4-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը
ՎՃՌԵՑ
1. Սարգիս Արթուրի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով։
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված 2 (երկու) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին հաշվակցել թիվ 14808025 քրեական վարույթով 2025 թվականի մարտի 28-ից՝ ժամը 22։25-ից մինչև 2025 թվականի մարտի 31-ը՝ ժամը 19։05-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 3 (երեք) օրը և որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով։
3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով ազատազրկում պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և նրա նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան՝ 3 (երեք) տարի ժամկետով։
4. Փորձաշրջանի ընթացքում Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություններ՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն, անցնել բուժման կուրսեր թմրամիջոցներից, հոգեմետ (հոգեներգործուն), թունավոր կամ այլ թմրեցնող նյութերից ունեցած կախվածությունից։
5. Դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը։
6. Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Սարգիս Արթուրի Հակոբյանին հաշվառման վերցնելու պահից:
7. Իրեղեն ապացույցները տնօրինել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի կարգով՝ դատավճռի պատճառաբանական մասում նշված եղանակով:
8. Սույն քրեական վարույթով մյուս ապացույցները պահել քրեական գործի հետ՝ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում:
9. Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
10. Դատավճիռը` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
Դատավոր` Դավիթ Արղամանյան
Բարձրագույն դատական խորհրդի 27․09․2018թ․ թիվ ԲԴԽ-40-Ո-105 որոշման համաձայն ապանձնավորված դատական ակտի տարբերակը։
Իսկականի հետ ճիշտ է։
———————————————————————————————————————————
ԵԴ1/2412/01/25
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ (այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Լ.ԱԲԳԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
Ռ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ՝ Լ.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
2026 թվականի մարտի 24-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Էդ.Թովմասյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական վերանայման ենթարկելով Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (նախագահող դատավոր՝ Դավիթ Արղամանյան) 2025 թվականի դեկտեմբերի 23-ի թիվ ԵԴ1/2412/01/25 դատավճիռը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Վարույթի ընթացքը
1. 2025 թվականի մարտի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված առերևույթ հանցագործությունների հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 14155025 քրեական վարույթը։
2025 թվականի հունիսի 23-ին Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
Նախաքննության մարմնի 2025 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
Նախաքննության մարմնի 2025 թվականի հունիսի 27-ի որոշմամբ թիվ 14155025 քրեական վարույթից Սարգիս Հակոբյանի վերաբերյալ մասն անջատվել է, և անջատված մասին շնորհվել է 14808025 համարը։
2. 2025 թվականի հուլիսի 7-ին թիվ 14808025 քրեական վարույթի նյութերը հաստատված մեղադրական եզրակազությամբ ստացվել են Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում (այսուհետ նաև՝ Առաջին ատյանի դատարան), որտեղ ԵԴ1/2412/01/25 համարով գործով վարույթ է ստանձնվել, և նշանակվել են նախնական դատալսումներ:
Առաջին ատյանի դատարանը, արագացված վարույթի կիրառմամբ, 2025 թվականի դեկտեմբերի 23-ին վճռել է.
«Սարգիս Արթուրի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված 2 (երկու) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին հաշվակցել թիվ 14808025 քրեական վարույթով 2025 թվականի մարտի 28-ից՝ ժամը 22։25-ից մինչև 2025 թվականի մարտի 31-ը՝ ժամը 19։05-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 3 (երեք) օրը և որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով ազատազրկում պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և նրա նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան՝ 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Փորձաշրջանի ընթացքում Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություններ՝ (…)։
Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել: (…)»:
3. 2026 թվականի մարտի 5-ին Վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ դատախազ Էդ․Թովմասյանի վերաքննիչ բողոքը:
Քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2026 թվականի մարտի 6-ին, 2026 թվականի մարտի 9-ի փոխանցվել նախագահող դատավոր Լ.Աբգարյանին, դատական կազմի դատավորներ Ռ.Պապոյանին և Լ.Հովհաննիսյանին։
Դատավոր Լ.Հովհաննիսյանի արձակուրդում գտնվելու կապակցությամբ, զեկուցագրի հիման վրա, թիվ ԵԴ1/2412/01/25 քրեական վարույթով դատարանի կազմում 2026 թվականի մարտի 16-ին ընդգրկվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանը։
2026 թվականի մարտի 17-ին դատախազի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել քննության՝ Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում:
Վարույթի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքների քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
4. Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում այն արարքի կատարման համար, որ «նա առանց իրացնելու նպատակի ձեռք է բերել և ապօրինի պահել առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։
Այսպես․ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասի» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ այն ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և իր մոտ՝ թվով երկու փաթեթներում, ապօրինի պահել է ընդհանուր առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1,35 գրամ (0,14 գրամ և 1,21 գրամ) «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և վերցվել է 2025 թվականի մարտի 28-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում կատարված Սարգիս Հակոբյանի անձնական խուզարկությամբ։ (...)»
5. Առաջին ատյանի դատարանն իր դատական ակտում արձանագրել է հետևյալը. «(...) Դատաքննության հատուկ կարգ՝ արագացված վարույթ կիրառելու, մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի կողմից մեղադրանքն ընդունելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների հետազոտում չիրականացնելու պայմաններում՝ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված են մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, վերջինիս կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ապացուցված է վերջինիս կողմից նշված արարքը մեղավորությամբ կատարելը։ (…)
Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ որպես քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք Դատարանը հաշվի է առնում մեղադրյալի խնամքին երկու անչափահաս երեխաների առկայության փաստը, ինչն ապացուցված է ■ ■ ■ ■ (ծնված՝ 01.01.2015թ.) ծննդյան պետական գրանցման մասին թիվ ■ ■ ■ ■ ակտով և ■ ■ ■ ■ (ծնված՝ 22.04.2016թ.) ծննդյան պետական գրանցման մասին թիվ ■ ■ ■ ■ ակտով։ Այսպիսով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է մեղադրյալի խնամքին անչափահաս երեխաների առկայությունը, այն է՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետը։
Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով սահմանված հանգամանքներ առկա չեն։
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ, հաշվի է առնում, որ վերջինս դատվածություն չունի՝ բնութագրվում է դրական, մեղքն ընդունել և զղջացել է կատարածի համար, 2020 թվականին մասնակցել է հայրենիքի համար մղվող ինքնապաշտպանական մարտերին, ներգրաված է եղել մարտական հերթապահության։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի կողմից պատժի ենթակա լինելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքների համար։
(...) Դատարանը, հաշվի առնելով Սարգիս Հակոբյանի արարքը, հաշվի առնելով քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերությունների` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հայտնաբերված թմրանյութի տեսակը և չափը, ինչպես նաև՝ հաշվի առնելով, որ Սարգիս Հակոբյանի կողմից կատարված հանցանքի համար նախատեսված է բացառապես ազատազրկում պատժատեսակը՝ արձանագրում է, որ պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել ազատազրկում պատժատեսակի կիրառմամբ, միևնույն ժամանակ՝ հաշվի առնելով կատարված արարքի հանգամանքները, շարժառիթները և նպատակները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, անձը բնութագրող տվյալները՝ հանցանքն առաջին անգամ կատարելը, կատարածի համար զղջալը և մեղքն ընդունելը, հայրենիքի համար մղվող ինքնապաշտպանական մարտերին մասնակցելը, գտնում է, որ 2 տարի ժամկետով ազատազրկման պայմաններում հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ Դատարանը պատիժ է նշանակում ազատազրկում՝ 2 տարի ժամկետով։ (...)
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ինստիտուտը ենթակա է կիրառման այն դեպքում, երբ դատարանը, հաշվի առնելով անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, հանցանք կատարածի անձը, վնասի հատուցումը, գտնում է, որ հնարավոր է հասնել պատժի նպատակների իրականացմանը՝ առանց պատիժը կրելու։
Նշվածի կապակցությամբ Դատարանն արձանագրում է, որ Սարգիս Հակոբյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում, որն ուղղված է բնակչության առողջության դեմ։
Միևնույն ժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ թեպետ Սարգիս Հակոբյանին մեղսագրվող արարքներն ուղղված են բնակչության առողջության դեմ, սակայն հասցեատերը հանդիսացել է հենց ինքը, այսինքն հանցանքի կատարումը ուղղված է եղել բացառապես իր առողջության դեմ, որպիսի պայմաններում, մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի հանցանքի արդյունքում վտանգվել է կոնկրետ անձի և ոչ թե բնակչության անորոշ շրջանակի առողջությունը, ինչը Դատարանի կողմից գնահատվում է որպես անձին մեղսագրվող հանցանքի՝ համեմատաբար նվազ վտանգավոր լինելու հանգամանք։
Անդրադառնալով պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք արդեն իսկ քննարկվել են պատիժը նշանակելու հարցի շրջանակներում, ուստի կրկնակի գնահատման անհրաժեշտությունը բացակայում է։
Վերոգրյալի հաշվառմամբ գնահատելով պատժի նպատակների իրականացման հնարավորության հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. (...)
Վերոգրյալ վերլուծության շրջանակներում գնահատելով մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված պատժի և դրա կրման անհրաժեշտության հարցին պատժի նպատակների տեսանկյունից՝ Դատարանը, նկատի ունենալով, որ Սարգիս Հակոբյանը նախկինում հանցանք չի կատարել, գնահատելով նրա կատարած հանցագործության հանգամանքները, նպատակները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը և մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, անձը բնութագրող տվյալները, գտնում է, որ սոցիալական արդարության վերականգնման, Սարգիս Հակոբյանի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման, հանցագործությունների կանխման նպատակներին հնարավոր է հասնել առանց պատիժը կրելու, ուստի Դատարանը Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված 1 տարի 11 ամիս 27 օր ժամկետով ազատազրկումը պայմանականորեն չի կիրառում և նրա նկատմամբ սահմանում է փորձաշրջան՝ 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Բացի այդ, Դատարանն արձանագրում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար անհրաժեշտ է փորձաշրջանի ընթացքում Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություններ՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն, անցնել բուժման կուրսեր թմրամիջոցներից, հոգեմետ (հոգեներգործուն), թունավոր կամ այլ թմրեցնող նյութերից ունեցած կախվածությունից, որպիսի պայմաններում վերջինիս վարքագիծը կլինի պետության վերահսկողության ներքո, ուստի փորձաշրջանի ընթացքում վերոհիշյալ պարտականությունները դրվում են Սարգիս Հակոբյանի վրա։
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն, ուստի Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Անդրադառնալով Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ կիրառված «բացակայելու արգելք» այլընտրանքային խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այն փոփոխելու, վերացնելու հիմքեր չկան, ուստի Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել։ (...)»
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, դրանք հաստատող փաստերը և պահանջը.
6. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստարկներով.
«(...) Գտնում եմ, որ Դատարանը մեղադրյալ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով ճիշտ չի գնահատել նրա կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, իրադրությունը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, նրա արարքի սոցիալական հետևանքները, ինչպես նաև ճիշտ չի գնահատել հանցավորի անձը բնութագրող հանգամանքները, թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության դեմ պայքարում պետության քրեական քաղաքականությունը, որպիսի պարագայում նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը ոչ իրավաչափորեն պայմանականորեն չի կիրառվել։ (...)
Տվյալ դեպքում, հաշվի առնելով հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող վերը շարադրված հանգամանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ելնելով սոցիալական արդարության վերականգնման, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացման և նոր հանցագործությունների կանխման անհրաժեշտությունից՝ Դատարանը հանգել է այն հետևության, որ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան (համապատասխան վերահսկողություն) սահմանելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին:
Մինչդեռ, Դատարանը ճիշտ չի գնահատել մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի անձը բնութագրող հանգամանքները, նրա կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, նրա արարքի սոցիալական հետևանքները:
(...)
Դատարանը պատշաճ չի գնահատել այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ (...) հանցանք են կատարել ուղղակի դիտավորությամբ՝ ապօրինի ձեռք են բերել, ապօրինի պահել և ապօրինի տեղափոխել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածով սահմանված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 6-րդ մասի հաշվարկման հիմքով առանձնապես խոշոր չափերի՝ 1,35 գրամ ընդհանուր քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց: Այսինքն, Դատարանը ուշադրություն չի դարձրել մեղադրյալի կողմից ձեռք բերված թմրամիջոցի տեսակին և չափին, ինչպես նաև այն հանգամանքին, որ մեղադրյալը ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերի՝ 1,35 գրամ ընդհանուր քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց:
«Մեթամֆետամին»-ը ուժեղ սինթետիկ հոգեխթանիչ նյութ է, որը ազդում է կենտրոնական նյարդային համակարգի վրա և խիստ փոխում է ուղեղի քիմիական հավասարակշռությունը՝ հատկապես բարձրացնելով դոպամինի մակարդակը։ Նյութի օգտագործումից հետո մարդը կարող է զգալ ուժեղ էներգիա, էյֆորիա, ինքնավստահության կտրուկ աճ, քնի և ախորժակի նվազում, սրտի արագացում և արյան ճնշման բարձրացում։ Դոզայի մեծացման դեպքում ռիսկերը զգալիորեն աճում են՝ կարող են առաջանալ ուժեղ անհանգստություն, պարանոյա, հալյուցինացիաներ, ագրեսիվ վարք, սրտային ռիթմի խանգարումներ, գերճնշում, իսկ շատ բարձր չափաքանակի դեպքում՝ գերդոզավորում, որը կարող է ավարտվել կաթվածով, սրտի կանգով կամ մահվամբ։ Երկարատև օգտագործումը հանգեցնում է լուրջ ֆիզիկական և հոգեկան հետևանքների՝ ատամների արագ քայքայում, մաշկի խնդիրներ, քաշի կտրուկ կորուստ, հիշողության և մտածողության խանգարումներ, ինչպես նաև ծանր դեպրեսիա։ «Մեթամֆետամին»-ը բարձր կախվածություն առաջացնող նյութ է, քանի որ այն արհեստականորեն բարձրացնում է դոպամինի մակարդակը, և ժամանակի ընթացքում ուղեղը սկսում է «պահանջել» նոր դոզաներ՝ նույն ազդեցությունը ստանալու համար։ Կախվածությունը կարող է ձևավորվել շատ արագ, իսկ դադարեցման դեպքում առաջանում են ծանր հոգեբանական ախտանշաններ՝ խոր դեպրեսիա, անտարբերություն, ուժեղ ցանկություն նորից օգտագործելու նյութը։
«Մեթամֆետամին»-ը ստեղծվում է լաբորատոր պայմաններում քիմիական նյութերից, սակայն դրա պատրաստման գործընթացը ոչ միայն անօրինական է, այլև չափազանց վտանգավոր՝ կապված պայթյունների, թունավորման և ծանր իրավական հետևանքների հետ։
Այլ կերպ՝ գտնում եմ, որ նման պայմաններում Դատարանի կողմից քննարկման առարկա չեն դարձվել վերը նշված հանգամանքները, որոնք համակցության մեջ առնվազն հիմնավորում են, որ նման պատժողական քաղաքականություն ցուցաբերելով հնարավոր չէ ի կատար ածել պատժի նպատակները, որոնց շարքում, ի թիվս այլնի, հանցանք կատարած անձի ուղղումն է, որի կենսագործումը նման դատական ակտի պարագայում դարձել է անհնարին: Բացի այդ, նման մոտեցումը չի բխում ինչպես ընդհանուր, այնպես էլ հատուկ պրևենցիայի (կանխարգելման) գաղափարախոսությունից»:
Վերոգրյալի հիման վրա բողոքաբերը խնդրել է. «Փոփոխել Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ թիվ ԵԴ1/2412/01/25 քրեական գործով ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 23-ի դատավճիռը՝ վերացնելով Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը»:
Վերաքննիչ դատարանում կողմերի պարզաբանումները.
7․ Դատական նիստի մասին պատշաճ կերպով ծանուցված դատավարության մասնակիցները չեն ներկայացել նիստին։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
8. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «1.Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է առաջին ատյանի դատարանի կողմից հետազոտված, իսկ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում՝ նաև նոր ապացույցներով»:
Մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով վերաքննիչ բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով պետք է պատասխանել այն հարցերին, թե հիմնավոր է արդյոք մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները։
9. ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարած արարքին»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «1. Դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները. (…)
7) ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
8) դատապարտված մեղադրյալը ենթակա է արդյոք պատժի իր կատարած հանցանքի համար.
9) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
10) դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը. (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 4-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Ոչ ոք չի կարող ենթարկվել քրեական պատասխանատվության այն արարքի համար, որը կատարման պահին հանցանք չի համարվել»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝ (...)
4) պատիժ նշանակելու պահին հանցանք կատարած անձի խնամքի տակ անչափահասի կամ հաշմանդամություն ունեցող անձի առկայությունը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ հանցանքը կատարվել է խնամքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ, (...)
2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ: (...)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝ « 1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
(...) 4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները.
1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը,
2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) հանցանք կատարածի անձը,
4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել: (...)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Պարզելով, որ առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս կամ պատժի կրման հարցը լուծելիս հաշվի չի առել պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող կամ հանցագործության վտանգավորությունը կամ մեղադրյալի անձը բնութագրող որևէ հանգամանք, որի արդյունքով նշանակել է անարդարացի` ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ պատիժ, վերաքննիչ դատարանը փոփոխում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը` մեղմացնելով կամ խստացնելով պատիժը կամ այլ կերպ լուծելով պատժի կրման հարցը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով»:
Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, վերլուծելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ինստիտուտին վերաբերող իրավակարգավորումները, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված` ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլնի, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին և նշանակված պատժի փոփոխման Վերաքննիչ դատարանի իրավասության հարցերին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ն.Սարգսյանի գործով, դիրքորոշում հայտնելով, որ «(…) [Վ]երաքննիչ դատարանն իրավասու է պատժի մասով փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը հետևյալ դեպքերում.
1) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս չեն պահպանվել պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները,
2) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) առաջին ատյանի դատարանի կողմից վերոնշյալ հանգամանք(ներ)ը հաշվի չառնելը հանգեցրել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման։
(...) [Ա]ռաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս վերոնշյալ պահանջների չպահպանման վերաբերյալ վերաքննիչ դատարանի հետևությունները պետք է լինեն պատճառաբանված։ (...)» (տե՛ս Նարեկ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 24-րդ կետը)։
10. Վերոշարադրյալ իրավադրույթների բովանդակային վերլուծության և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատժի վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հիմնավորումներին՝ (տե՛ս սույն որոշման 5-րդ կետը) Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը որպես նրա անձը բնութագրող է հաշվի է առել դատվածություն չունենալը, դրական բնութագրվելը, մեղքն ընդունել և կատարածի համար զղջալը, 2020 թվականին հայրենիքի համար մղվող ինքնապաշտպանական մարտերին մասնակցելը, մարտական հերթապահության ներգրավված լինելը, որպես քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առել՝ խնամքին երկու անչափահաս երեխայի առկայությունը, արձանագրել է քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը և նշվածների հետ համադրված՝ գնահատելով նաև մեղադրյալի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրային վտանգավորության աստիճանը, հանգել է հետևության, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկման ձևով, որը պետք է պայմանականորեն չկիրառել:
Մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համատեքստում վերլուծելով Առաջին ատյանի դատարանի հաշվի առած վերոգրյալ հանգամանքները՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը պատշաճ չի գնահատել մեղադրյալի անձին ու վարքագծին, ինչպես նաև կատարած արարքի բնույթին ու վտանգավորության աստիճանին վերաբերող գործում առկա փաստական տվյալները, մասնավորապես.
ա) խախտված հասարակական հարաբերության բնույթն ու կարևորությունը՝ այն, որ մեղադրյալ Ս.Հակոբյանին մեղսագրվում է թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի, դրանց պատրաստուկների, պրեկուրսորների, խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութերի օրինական շրջանառության դեմ ուղղված բարձր վտանգավորություն ներկայացնող հանցագործություններից մեկը՝ առանց իրացնելու նպատակի թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունը,
բ) հանցավորի հոգեբանական վերաբերմունքն իր արարքների նկատմամբ, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալը գործել է ուղղակի դիտավորությամբ,
գ) մեղադրյալի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված ծանրացնող հանգամանքի առկայությունը, այն է՝ հանցանքն առանձնապես խոշոր չափերով կատարելը,
դ) ապօրինի շրջանառության առարկայի տեսակը և չափը՝ մեղադրյալն ապօրինի ձեռք է բերել և պահել առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1,35 գրամ քաշով «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց:
Վերոգրյալ հանգամանքների հաշվառմամբ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի՝ մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքում դրված հանգամանքները բավարար չեն եզրահանգելու, որ պատժի նպատակների իրագործման համատեքստում բացակայում է մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված ազատազրկումը փաստացի կրելու անհրաժեշտությունը:
Այլ կերպ՝ Վերաքննիչ դատարանի կարծիքով Առաջին ատյանի դատարանի հաշվի առած հանգամանքների համակցությունը, կատարված արարքի հանրային բարձր վտանգավորության մասին վկայող վերևում արձանագրված փաստական տվյալների առկայության պայմաններում, չի նվազեցնում մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունն այնքան, որ հնարավոր լինի հանգել առանց պատիժը փաստացի կրելու մեղադրյալի ուղղման ու իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման մասին հիմնավոր հետևության:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունը հիմնավոր չէ, դատարանը ճիշտ չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածը, ինչը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ հիմք է բողոքաբերի փաստարկների հետ համաձայնելու և վիճարկվող դատավճիռը պատժի մասով փոփոխելու համար: Հետևաբար, Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 23-ի թիվ ԵԴ1/2412/01/25 դատավճիռը պատժի մասով պետք է փոփոխել: Մեղադրյալ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված ազատազրկում պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կանոններով պայմանականորեն չկիրառելը պետք է վերացնել՝ թողնելով կրելու նրա նկատմամբ նշանակված վերջնական պատիժը՝ 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով ազատազրկումը: Պատժի սկիզբը պետք է հաշվել Սարգիս Արթուրի Հակոբյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից: Դատավճիռը մնացած մասերով պետք է թողնել անփոփոխ։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 361-362-րդ, 367, 370-372-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 23-ի թիվ ԵԴ1/2412/01/25 դատավճիռը փոփոխել:
Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված ազատազրկում պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կանոններով պայմանականորեն չկիրառելը վերացնել՝ թողնելով կրելու նրա նկատմամբ նշանակված վերջնական պատիժը՝ 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով ազատազրկումը:
Պատժի սկիզբը հաշվել Սարգիս Արթուրի Հակոբյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Դատավճիռը մնացած մասերով թողնել անփոփոխ։
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱԲԳԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
Ռ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Իսկականի հետ ճիշտ է։
———————————————————————————————————————————
ԵԴ1/2412/01/25
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ (այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Լ.ԱԲԳԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
Ռ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ՝ Լ.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
2026 թվականի մարտի 24-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Էդ.Թովմասյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական վերանայման ենթարկելով Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (նախագահող դատավոր՝ Դավիթ Արղամանյան) 2025 թվականի դեկտեմբերի 23-ի թիվ ԵԴ1/2412/01/25 դատավճիռը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Վարույթի ընթացքը
1. 2025 թվականի մարտի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված առերևույթ հանցագործությունների հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 14155025 քրեական վարույթը։
2025 թվականի հունիսի 23-ին Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
Նախաքննության մարմնի 2025 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
Նախաքննության մարմնի 2025 թվականի հունիսի 27-ի որոշմամբ թիվ 14155025 քրեական վարույթից Սարգիս Հակոբյանի վերաբերյալ մասն անջատվել է, և անջատված մասին շնորհվել է 14808025 համարը։
2. 2025 թվականի հուլիսի 7-ին թիվ 14808025 քրեական վարույթի նյութերը հաստատված մեղադրական եզրակազությամբ ստացվել են Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում (այսուհետ նաև՝ Առաջին ատյանի դատարան), որտեղ ԵԴ1/2412/01/25 համարով գործով վարույթ է ստանձնվել, և նշանակվել են նախնական դատալսումներ:
Առաջին ատյանի դատարանը, արագացված վարույթի կիրառմամբ, 2025 թվականի դեկտեմբերի 23-ին վճռել է.
«Սարգիս Արթուրի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված 2 (երկու) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին հաշվակցել թիվ 14808025 քրեական վարույթով 2025 թվականի մարտի 28-ից՝ ժամը 22։25-ից մինչև 2025 թվականի մարտի 31-ը՝ ժամը 19։05-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 3 (երեք) օրը և որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով ազատազրկում պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և նրա նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան՝ 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Փորձաշրջանի ընթացքում Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություններ՝ (…)։
Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել: (…)»:
3. 2026 թվականի մարտի 5-ին Վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ դատախազ Էդ․Թովմասյանի վերաքննիչ բողոքը:
Քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2026 թվականի մարտի 6-ին, 2026 թվականի մարտի 9-ի փոխանցվել նախագահող դատավոր Լ.Աբգարյանին, դատական կազմի դատավորներ Ռ.Պապոյանին և Լ.Հովհաննիսյանին։
Դատավոր Լ.Հովհաննիսյանի արձակուրդում գտնվելու կապակցությամբ, զեկուցագրի հիման վրա, թիվ ԵԴ1/2412/01/25 քրեական վարույթով դատարանի կազմում 2026 թվականի մարտի 16-ին ընդգրկվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանը։
2026 թվականի մարտի 17-ին դատախազի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել քննության՝ Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում:
Վարույթի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքների քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
4. Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում այն արարքի կատարման համար, որ «նա առանց իրացնելու նպատակի ձեռք է բերել և ապօրինի պահել առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։
Այսպես․ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասի» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ այն ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և իր մոտ՝ թվով երկու փաթեթներում, ապօրինի պահել է ընդհանուր առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1,35 գրամ (0,14 գրամ և 1,21 գրամ) «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և վերցվել է 2025 թվականի մարտի 28-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում կատարված Սարգիս Հակոբյանի անձնական խուզարկությամբ։ (...)»
5. Առաջին ատյանի դատարանն իր դատական ակտում արձանագրել է հետևյալը. «(...) Դատաքննության հատուկ կարգ՝ արագացված վարույթ կիրառելու, մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի կողմից մեղադրանքն ընդունելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների հետազոտում չիրականացնելու պայմաններում՝ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված են մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, վերջինիս կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ապացուցված է վերջինիս կողմից նշված արարքը մեղավորությամբ կատարելը։ (…)
Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ որպես քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք Դատարանը հաշվի է առնում մեղադրյալի խնամքին երկու անչափահաս երեխաների առկայության փաստը, ինչն ապացուցված է ■ ■ ■ ■ (ծնված՝ 01.01.2015թ.) ծննդյան պետական գրանցման մասին թիվ ■ ■ ■ ■ ակտով և ■ ■ ■ ■ (ծնված՝ 22.04.2016թ.) ծննդյան պետական գրանցման մասին թիվ ■ ■ ■ ■ ակտով։ Այսպիսով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է մեղադրյալի խնամքին անչափահաս երեխաների առկայությունը, այն է՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետը։
Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով սահմանված հանգամանքներ առկա չեն։
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ, հաշվի է առնում, որ վերջինս դատվածություն չունի՝ բնութագրվում է դրական, մեղքն ընդունել և զղջացել է կատարածի համար, 2020 թվականին մասնակցել է հայրենիքի համար մղվող ինքնապաշտպանական մարտերին, ներգրաված է եղել մարտական հերթապահության։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի կողմից պատժի ենթակա լինելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքների համար։
(...) Դատարանը, հաշվի առնելով Սարգիս Հակոբյանի արարքը, հաշվի առնելով քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերությունների` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հայտնաբերված թմրանյութի տեսակը և չափը, ինչպես նաև՝ հաշվի առնելով, որ Սարգիս Հակոբյանի կողմից կատարված հանցանքի համար նախատեսված է բացառապես ազատազրկում պատժատեսակը՝ արձանագրում է, որ պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել ազատազրկում պատժատեսակի կիրառմամբ, միևնույն ժամանակ՝ հաշվի առնելով կատարված արարքի հանգամանքները, շարժառիթները և նպատակները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, անձը բնութագրող տվյալները՝ հանցանքն առաջին անգամ կատարելը, կատարածի համար զղջալը և մեղքն ընդունելը, հայրենիքի համար մղվող ինքնապաշտպանական մարտերին մասնակցելը, գտնում է, որ 2 տարի ժամկետով ազատազրկման պայմաններում հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ Դատարանը պատիժ է նշանակում ազատազրկում՝ 2 տարի ժամկետով։ (...)
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ինստիտուտը ենթակա է կիրառման այն դեպքում, երբ դատարանը, հաշվի առնելով անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, հանցանք կատարածի անձը, վնասի հատուցումը, գտնում է, որ հնարավոր է հասնել պատժի նպատակների իրականացմանը՝ առանց պատիժը կրելու։
Նշվածի կապակցությամբ Դատարանն արձանագրում է, որ Սարգիս Հակոբյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում, որն ուղղված է բնակչության առողջության դեմ։
Միևնույն ժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ թեպետ Սարգիս Հակոբյանին մեղսագրվող արարքներն ուղղված են բնակչության առողջության դեմ, սակայն հասցեատերը հանդիսացել է հենց ինքը, այսինքն հանցանքի կատարումը ուղղված է եղել բացառապես իր առողջության դեմ, որպիսի պայմաններում, մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի հանցանքի արդյունքում վտանգվել է կոնկրետ անձի և ոչ թե բնակչության անորոշ շրջանակի առողջությունը, ինչը Դատարանի կողմից գնահատվում է որպես անձին մեղսագրվող հանցանքի՝ համեմատաբար նվազ վտանգավոր լինելու հանգամանք։
Անդրադառնալով պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք արդեն իսկ քննարկվել են պատիժը նշանակելու հարցի շրջանակներում, ուստի կրկնակի գնահատման անհրաժեշտությունը բացակայում է։
Վերոգրյալի հաշվառմամբ գնահատելով պատժի նպատակների իրականացման հնարավորության հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. (...)
Վերոգրյալ վերլուծության շրջանակներում գնահատելով մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված պատժի և դրա կրման անհրաժեշտության հարցին պատժի նպատակների տեսանկյունից՝ Դատարանը, նկատի ունենալով, որ Սարգիս Հակոբյանը նախկինում հանցանք չի կատարել, գնահատելով նրա կատարած հանցագործության հանգամանքները, նպատակները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը և մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, անձը բնութագրող տվյալները, գտնում է, որ սոցիալական արդարության վերականգնման, Սարգիս Հակոբյանի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման, հանցագործությունների կանխման նպատակներին հնարավոր է հասնել առանց պատիժը կրելու, ուստի Դատարանը Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված 1 տարի 11 ամիս 27 օր ժամկետով ազատազրկումը պայմանականորեն չի կիրառում և նրա նկատմամբ սահմանում է փորձաշրջան՝ 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Բացի այդ, Դատարանն արձանագրում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար անհրաժեշտ է փորձաշրջանի ընթացքում Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություններ՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն, անցնել բուժման կուրսեր թմրամիջոցներից, հոգեմետ (հոգեներգործուն), թունավոր կամ այլ թմրեցնող նյութերից ունեցած կախվածությունից, որպիսի պայմաններում վերջինիս վարքագիծը կլինի պետության վերահսկողության ներքո, ուստի փորձաշրջանի ընթացքում վերոհիշյալ պարտականությունները դրվում են Սարգիս Հակոբյանի վրա։
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն, ուստի Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Անդրադառնալով Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ կիրառված «բացակայելու արգելք» այլընտրանքային խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այն փոփոխելու, վերացնելու հիմքեր չկան, ուստի Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել։ (...)»
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, դրանք հաստատող փաստերը և պահանջը.
6. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստարկներով.
«(...) Գտնում եմ, որ Դատարանը մեղադրյալ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով ճիշտ չի գնահատել նրա կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, իրադրությունը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, նրա արարքի սոցիալական հետևանքները, ինչպես նաև ճիշտ չի գնահատել հանցավորի անձը բնութագրող հանգամանքները, թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության դեմ պայքարում պետության քրեական քաղաքականությունը, որպիսի պարագայում նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը ոչ իրավաչափորեն պայմանականորեն չի կիրառվել։ (...)
Տվյալ դեպքում, հաշվի առնելով հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող վերը շարադրված հանգամանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ելնելով սոցիալական արդարության վերականգնման, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացման և նոր հանցագործությունների կանխման անհրաժեշտությունից՝ Դատարանը հանգել է այն հետևության, որ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան (համապատասխան վերահսկողություն) սահմանելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին:
Մինչդեռ, Դատարանը ճիշտ չի գնահատել մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի անձը բնութագրող հանգամանքները, նրա կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, նրա արարքի սոցիալական հետևանքները:
(...)
Դատարանը պատշաճ չի գնահատել այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ (...) հանցանք են կատարել ուղղակի դիտավորությամբ՝ ապօրինի ձեռք են բերել, ապօրինի պահել և ապօրինի տեղափոխել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածով սահմանված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 6-րդ մասի հաշվարկման հիմքով առանձնապես խոշոր չափերի՝ 1,35 գրամ ընդհանուր քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց: Այսինքն, Դատարանը ուշադրություն չի դարձրել մեղադրյալի կողմից ձեռք բերված թմրամիջոցի տեսակին և չափին, ինչպես նաև այն հանգամանքին, որ մեղադրյալը ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերի՝ 1,35 գրամ ընդհանուր քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց:
«Մեթամֆետամին»-ը ուժեղ սինթետիկ հոգեխթանիչ նյութ է, որը ազդում է կենտրոնական նյարդային համակարգի վրա և խիստ փոխում է ուղեղի քիմիական հավասարակշռությունը՝ հատկապես բարձրացնելով դոպամինի մակարդակը։ Նյութի օգտագործումից հետո մարդը կարող է զգալ ուժեղ էներգիա, էյֆորիա, ինքնավստահության կտրուկ աճ, քնի և ախորժակի նվազում, սրտի արագացում և արյան ճնշման բարձրացում։ Դոզայի մեծացման դեպքում ռիսկերը զգալիորեն աճում են՝ կարող են առաջանալ ուժեղ անհանգստություն, պարանոյա, հալյուցինացիաներ, ագրեսիվ վարք, սրտային ռիթմի խանգարումներ, գերճնշում, իսկ շատ բարձր չափաքանակի դեպքում՝ գերդոզավորում, որը կարող է ավարտվել կաթվածով, սրտի կանգով կամ մահվամբ։ Երկարատև օգտագործումը հանգեցնում է լուրջ ֆիզիկական և հոգեկան հետևանքների՝ ատամների արագ քայքայում, մաշկի խնդիրներ, քաշի կտրուկ կորուստ, հիշողության և մտածողության խանգարումներ, ինչպես նաև ծանր դեպրեսիա։ «Մեթամֆետամին»-ը բարձր կախվածություն առաջացնող նյութ է, քանի որ այն արհեստականորեն բարձրացնում է դոպամինի մակարդակը, և ժամանակի ընթացքում ուղեղը սկսում է «պահանջել» նոր դոզաներ՝ նույն ազդեցությունը ստանալու համար։ Կախվածությունը կարող է ձևավորվել շատ արագ, իսկ դադարեցման դեպքում առաջանում են ծանր հոգեբանական ախտանշաններ՝ խոր դեպրեսիա, անտարբերություն, ուժեղ ցանկություն նորից օգտագործելու նյութը։
«Մեթամֆետամին»-ը ստեղծվում է լաբորատոր պայմաններում քիմիական նյութերից, սակայն դրա պատրաստման գործընթացը ոչ միայն անօրինական է, այլև չափազանց վտանգավոր՝ կապված պայթյունների, թունավորման և ծանր իրավական հետևանքների հետ։
Այլ կերպ՝ գտնում եմ, որ նման պայմաններում Դատարանի կողմից քննարկման առարկա չեն դարձվել վերը նշված հանգամանքները, որոնք համակցության մեջ առնվազն հիմնավորում են, որ նման պատժողական քաղաքականություն ցուցաբերելով հնարավոր չէ ի կատար ածել պատժի նպատակները, որոնց շարքում, ի թիվս այլնի, հանցանք կատարած անձի ուղղումն է, որի կենսագործումը նման դատական ակտի պարագայում դարձել է անհնարին: Բացի այդ, նման մոտեցումը չի բխում ինչպես ընդհանուր, այնպես էլ հատուկ պրևենցիայի (կանխարգելման) գաղափարախոսությունից»:
Վերոգրյալի հիման վրա բողոքաբերը խնդրել է. «Փոփոխել Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ թիվ ԵԴ1/2412/01/25 քրեական գործով ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 23-ի դատավճիռը՝ վերացնելով Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը»:
Վերաքննիչ դատարանում կողմերի պարզաբանումները.
7․ Դատական նիստի մասին պատշաճ կերպով ծանուցված դատավարության մասնակիցները չեն ներկայացել նիստին։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
8. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «1.Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է առաջին ատյանի դատարանի կողմից հետազոտված, իսկ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում՝ նաև նոր ապացույցներով»:
Մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով վերաքննիչ բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով պետք է պատասխանել այն հարցերին, թե հիմնավոր է արդյոք մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները։
9. ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարած արարքին»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «1. Դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները. (…)
7) ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
8) դատապարտված մեղադրյալը ենթակա է արդյոք պատժի իր կատարած հանցանքի համար.
9) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
10) դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը. (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 4-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Ոչ ոք չի կարող ենթարկվել քրեական պատասխանատվության այն արարքի համար, որը կատարման պահին հանցանք չի համարվել»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝ (...)
4) պատիժ նշանակելու պահին հանցանք կատարած անձի խնամքի տակ անչափահասի կամ հաշմանդամություն ունեցող անձի առկայությունը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ հանցանքը կատարվել է խնամքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ, (...)
2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ: (...)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝ « 1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
(...) 4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները.
1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը,
2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) հանցանք կատարածի անձը,
4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել: (...)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Պարզելով, որ առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս կամ պատժի կրման հարցը լուծելիս հաշվի չի առել պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող կամ հանցագործության վտանգավորությունը կամ մեղադրյալի անձը բնութագրող որևէ հանգամանք, որի արդյունքով նշանակել է անարդարացի` ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ պատիժ, վերաքննիչ դատարանը փոփոխում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը` մեղմացնելով կամ խստացնելով պատիժը կամ այլ կերպ լուծելով պատժի կրման հարցը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով»:
Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, վերլուծելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ինստիտուտին վերաբերող իրավակարգավորումները, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված` ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլնի, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին և նշանակված պատժի փոփոխման Վերաքննիչ դատարանի իրավասության հարցերին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ն.Սարգսյանի գործով, դիրքորոշում հայտնելով, որ «(…) [Վ]երաքննիչ դատարանն իրավասու է պատժի մասով փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը հետևյալ դեպքերում.
1) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս չեն պահպանվել պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները,
2) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) առաջին ատյանի դատարանի կողմից վերոնշյալ հանգամանք(ներ)ը հաշվի չառնելը հանգեցրել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման։
(...) [Ա]ռաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս վերոնշյալ պահանջների չպահպանման վերաբերյալ վերաքննիչ դատարանի հետևությունները պետք է լինեն պատճառաբանված։ (...)» (տե՛ս Նարեկ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 24-րդ կետը)։
10. Վերոշարադրյալ իրավադրույթների բովանդակային վերլուծության և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատժի վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հիմնավորումներին՝ (տե՛ս սույն որոշման 5-րդ կետը) Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը որպես նրա անձը բնութագրող է հաշվի է առել դատվածություն չունենալը, դրական բնութագրվելը, մեղքն ընդունել և կատարածի համար զղջալը, 2020 թվականին հայրենիքի համար մղվող ինքնապաշտպանական մարտերին մասնակցելը, մարտական հերթապահության ներգրավված լինելը, որպես քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առել՝ խնամքին երկու անչափահաս երեխայի առկայությունը, արձանագրել է քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը և նշվածների հետ համադրված՝ գնահատելով նաև մեղադրյալի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրային վտանգավորության աստիճանը, հանգել է հետևության, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկման ձևով, որը պետք է պայմանականորեն չկիրառել:
Մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համատեքստում վերլուծելով Առաջին ատյանի դատարանի հաշվի առած վերոգրյալ հանգամանքները՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը պատշաճ չի գնահատել մեղադրյալի անձին ու վարքագծին, ինչպես նաև կատարած արարքի բնույթին ու վտանգավորության աստիճանին վերաբերող գործում առկա փաստական տվյալները, մասնավորապես.
ա) խախտված հասարակական հարաբերության բնույթն ու կարևորությունը՝ այն, որ մեղադրյալ Ս.Հակոբյանին մեղսագրվում է թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի, դրանց պատրաստուկների, պրեկուրսորների, խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութերի օրինական շրջանառության դեմ ուղղված բարձր վտանգավորություն ներկայացնող հանցագործություններից մեկը՝ առանց իրացնելու նպատակի թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունը,
բ) հանցավորի հոգեբանական վերաբերմունքն իր արարքների նկատմամբ, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալը գործել է ուղղակի դիտավորությամբ,
գ) մեղադրյալի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված ծանրացնող հանգամանքի առկայությունը, այն է՝ հանցանքն առանձնապես խոշոր չափերով կատարելը,
դ) ապօրինի շրջանառության առարկայի տեսակը և չափը՝ մեղադրյալն ապօրինի ձեռք է բերել և պահել առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1,35 գրամ քաշով «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց:
Վերոգրյալ հանգամանքների հաշվառմամբ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի՝ մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքում դրված հանգամանքները բավարար չեն եզրահանգելու, որ պատժի նպատակների իրագործման համատեքստում բացակայում է մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված ազատազրկումը փաստացի կրելու անհրաժեշտությունը:
Այլ կերպ՝ Վերաքննիչ դատարանի կարծիքով Առաջին ատյանի դատարանի հաշվի առած հանգամանքների համակցությունը, կատարված արարքի հանրային բարձր վտանգավորության մասին վկայող վերևում արձանագրված փաստական տվյալների առկայության պայմաններում, չի նվազեցնում մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունն այնքան, որ հնարավոր լինի հանգել առանց պատիժը փաստացի կրելու մեղադրյալի ուղղման ու իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման մասին հիմնավոր հետևության:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունը հիմնավոր չէ, դատարանը ճիշտ չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածը, ինչը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ հիմք է բողոքաբերի փաստարկների հետ համաձայնելու և վիճարկվող դատավճիռը պատժի մասով փոփոխելու համար: Հետևաբար, Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 23-ի թիվ ԵԴ1/2412/01/25 դատավճիռը պատժի մասով պետք է փոփոխել: Մեղադրյալ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված ազատազրկում պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կանոններով պայմանականորեն չկիրառելը պետք է վերացնել՝ թողնելով կրելու նրա նկատմամբ նշանակված վերջնական պատիժը՝ 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով ազատազրկումը: Պատժի սկիզբը պետք է հաշվել Սարգիս Արթուրի Հակոբյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից: Դատավճիռը մնացած մասերով պետք է թողնել անփոփոխ։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 361-362-րդ, 367, 370-372-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 23-ի թիվ ԵԴ1/2412/01/25 դատավճիռը փոփոխել:
Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված ազատազրկում պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կանոններով պայմանականորեն չկիրառելը վերացնել՝ թողնելով կրելու նրա նկատմամբ նշանակված վերջնական պատիժը՝ 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով ազատազրկումը:
Պատժի սկիզբը հաշվել Սարգիս Արթուրի Հակոբյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Դատավճիռը մնացած մասերով թողնել անփոփոխ։
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱԲԳԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
Ռ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/2412/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 07-07-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 14808025 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Սարգիս Արթուրի Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, առանց իրացնելու նպատակի, ապօրինի ձեռք է բերել և ապօրինի պահել է առանձնապես խոշոր չափերի «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Սարգիս |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հայրանուն | Արթուրի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | նախկինում դատապարտված չի եղել |
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.4 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.2 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 07-07-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Արղամանյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 10-07-2025 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 10-07-2025 |
|---|---|
| Որոշում | ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Գործ թիվ ԵԴ1/2412/01/25 ՈՐՈՇՈՒՄ (վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու հարցը քննության առնելու մասին) 2025թ. հուլիսի 10 ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Դավիթ Արղամանյանս՝ քննելով թիվ ԵԴ1/2412/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու հարցը՝ ՊԱՐԶԵՑԻ 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. 2025թ․ հուլիսի 7-ին Երևանի քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության կողմից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 14808025 քրեական վարույթի նյութերն՝ ըստ մեղադրանքի Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով։ 2. 2025թ․ հուլիսի 7-ին նշված քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/2412/01/25 քրեական գործի համարը, որը նույն օրը մակագրվել և 2025թ․ հուլիսի 8-ին հանձնվել է ինձ: 2. Դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Նախնական դատալսումները պարտադիր են բոլոր քրեական վարույթներով: 2. Ստանալով քրեական գործը` դատավորը եռօրյա ժամկետում որոշում է կայացնում վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: 3. Եթե պահպանված չէ սույն օրենսգրքի 206-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված ժամկետը, ապա դատարանն առանց նախնական դատալսումներ անցկացնելու մասին որոշում կայացնելու քրեական գործը վերադարձնում է հսկող դատախազին խափանման միջոցի հարցը քննարկելու և գործը կրկին դատարան հանձնելու նպատակով: 4. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը պետք է բովանդակի տեղեկություններ այն կայացրած դատարանի և դատավորի, քրեական գործը ստանալու և որոշումը կայացնելու օրվա, ինչպես նաև նախնական դատալսումների վայրի և ժամանակի մասին: 5. Նախնական դատալսումներով առաջին դատական նիստը նշանակվում է սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշման կայացումից հետո՝ երկշաբաթյա ժամկետում: 6. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը կայացնելուց հետո՝ երկօրյա ժամկետում, դատավորը դրա պատճենն ուղարկում է հանրային մեղադրողին, ինչպես նաև վարույթի մասնավոր մասնակիցներին` դրան կցելով հասցեատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ սահմանված ձևի հուշաթերթ: Հուշաթերթը ներառում է նաև սույն օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի ցանկը և դրանց կապակցությամբ միջնորդություններ ներկայացնելու իրավունքի մասին պարզաբանում:» Նույն օրենսգրքի 206-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «2. Եթե մեղադրյալը կալանավորված է, ապա մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին դատարան է հանձնվում ոչ ուշ, քան մեղադրյալի կալանքի ժամկետը լրանալուց 15 օր առաջ:» Քրեական գործի ուսումնասիրությունից պարզվեց, որ մեղադրյալ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ընտրվել է «բացակայելու արգելք» այլընտրանքային խափանման միջոցը, ուստի առկա չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված գործը մեղադրողին վերադարձնելու հիմքը։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 28-րդ, 31-րդ, 33-րդ, 264-րդ և 310-րդ հոդվածներով՝ ՈՐՈՇԵՑԻ 1. Ստանձնել մեղադրյալ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը և նշանակել դռնբաց նախնական դատալսումներ 2025 թվականի հուլիսի 23-ին` ժամը 12։00-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի «Աջափնյակ-1» նստավայրում (հասցե՝ Երևան քաղաք, Նազարբեկյան 40)։ 2. Որոշման պատճենն ուղարկել հանրային մեղադրողին, ինչպես նաև վարույթի մասնավոր մասնակիցներին` դրան կցելով հասցեատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ սահմանված ձևի հուշաթերթ: 3. Որոշումն ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից և բողոքարկման ենթակա չէ: Դատավոր՝ Դավիթ Արղամանյան |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Է. |
| Ազգանուն | Թովմասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սարգիս |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հայրանուն | Հակոբի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 23-07-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 23-07-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալին հանրային պաշտպանով ապահովելու նպատակով: |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 02-10-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 02-10-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Արագացված վարույթ
| Ամսաթիվ | 02-10-2025 |
|---|---|
| Այո/Ոչ | Այո |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 29-10-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 29-10-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 03-11-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 17:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 03-11-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 02-12-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 02-12-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 23-12-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 17:50 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 23-12-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 23-12-2025 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Սարգիս |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 23-12-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Ազատազրկում |
| Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 84 հոդ.) |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ Գործ թիվ ԵԴ1/2412/01/25 ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ Նախագահությամբ՝ դատավոր Դավիթ Արղամանյանի, քարտուղարությամբ՝ Դավիթ Հակոբյանի, Անուշ Հովսեփյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող՝ Էդգար Թովմասյանի, պաշտպան՝ Ռուզաննա Սիրեկանյանի, մեղադրյալ՝ Սարգիս Հակոբյանի, 2025թ. դեկտեմբերի 23 ք. Երևան, դռնբաց դատական նիստում դատաքննության հատուկ՝ արագացված վարույթի կարգով քննելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի (ծնված՝(․․․)) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ ՊԱՐԶԵՑ 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1․ 2025 թվականի մարտի 28-ին, ժամը՝ 22։25-ին ապօրինի ապօրինի թմրանյութ պահելու և օգտագործելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալվել է Սարգիս Արթուրի Հակոբյանը։ 2. 2025թ. մարտի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 14155025 քրեական վարույթը (այսուհետ նաև՝ քրեական վարույթ)։ 3. 2025թ. մարտի 31-ին՝ ժամը 19։05-ին Սարգիս Արթուրի Հակոբյանը ձերբակալումից ազատ է արձակվել։ 4. 2025թ. հունիսի 21-ի քննիչի որոշմամբ թիվ 14155025 քրեական վարույթով 1,35 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը ճանաչվել է որպես իրեղեն ապացույց։ 5. 2025թ. հունիսի 23-ին ՀՀ դատախազության Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Էդգար Թովմասյանը որոշում է կայացրել թիվ 14155025 քրեական վարույթով Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 6. 2025թ. հունիսի 21-ի քննիչի որոշմամբ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ կիրառվել է բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը։ 7. 2025թ. հունիսի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 14155025 քրեական վարույթից Սարգիս Հակոբյանի վերաբերյալ մասն անջատելու և անջատված մասին թիվ 14808025 քրեական վարույթին համարը շնորհելու մասին։ 8. 2025թ. հուլիսի 7-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 14808025 քրեական վարույթի նյութերը։ 9. Նշված քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/2412/01/25 համարը, որը մակագրվել և 2025թ. հուլիսի 8-ին հանձնվել է դատավոր Դավիթ Արղամանյանին: 10. 2025թ. հուլիսի 10-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Դատարան) դատավոր Դավիթ Արղամանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/2412/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ 11. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ. հուլիսի 23-ի որոշմամբ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ։ 2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը. Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ այն արարքի կատարման համար, որ նա «(...) առանց իրացնելու նպատակի ձեռք է բերել և ապօրինի պահել առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։ Այսպես․ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասի» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ այն ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և իր մոտ՝ թվով երկու փաթեթներում, ապօրինի պահել է ընդհանուր առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1,35 գրամ (0,14 գրամ և 1,21 գրամ) «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և վերցվել է 2025 թվականի մարտի 28-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում կատարված Սարգիս Հակոբյանի անձնական խուզարկությամբ։ Այսինքն՝ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանին վերագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում։ (...)» 3. Արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը. Նախնական դատալսումների՝ 2025թ. ապրիլի 21-ի դատական նիստի ընթացքում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի քննարկման շրջանակում մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանը և վերջինիս պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանը միջնորդել են կիրառել արագացված վարույթ։ Միջնորդություն ներկայացնելուց հետո հանրային մեղադրողը ներկայացրեց մեղադրանքի փաստական հիմքը, ինչպես նաև մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը: Մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեց, որ մեղադրանքի էությունը պարզ է, մեղադրանքի հետ համաձայն է, բավարար ժամանակ է ունեցել պաշտպանի հետ խորհրդակցելու և առաջադրված մեղադրանքը քննարկելու համար, պաշտպանը պատասխանել է հետաքրքրող հարցերին, գիտակցում է, որ պարտավոր չէ համաձայնվել առաջադրված մեղադրանքին և ունի ընդհանուր կարգով գործի քննության իրավունք, կամավոր է ներկայացրել միջնորդությունը, չի օգտագործում որևէ դեղորայքային միջոց, այլ նյութեր, առողջության հետ կապված խնդիրներ չունի, տեղյակ է, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում ապացույցներ չեն հետազոտվելու և դատավճիռ է կայացնելու մեղադրանքի հետ մեղադրյալի համաձայնության հիման վրա, տեղյակ է, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով: Պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեց, որ պաշտպանյալի հետ մանրամասն և ամբողջությամբ քննարկել է մեղադրանքի էությունը, որի հետ նա համաձայն է, մեղադրյալը հասկանում և գիտակցում է մեղադրանքի կետերը և հանգամանքները, մեղադրյալը գիտակցված ընդունում է մեղադրանքը և կամավոր է ներկայացրել միջնորդությունը, պարզաբանել է արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդության էությունը, հետևանքները, բողոքարկման սահմանափակ լինելու հանգամանքը և այլ հարցեր։ Հանրային մեղադրողը միջնորդության դեմ չառարկեց։ Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները՝ բավարարել է արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, որոշում է կայացրել լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին։ 4. Լրացուցիչ դատալսումներում հետազոտված անհրաժեշտ ապացույցները. - 2025 թվականի հոկտեմբերի 2-ին արտատպված Սարգիս Հակոբյանի դատվածության և հետախուզման առկայության վերաբերյալ ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Սարգիս Հակոբյանը նախկինում դատված չի եղել - 2025 թվականի հոկտեմբերի 2-ին արտատպված ՔԿԱԳ տվյալների շտեմարանը. առկա է Գայանե Սարգսի Հակոբյանի (ծնված՝ 01.01.2015թ.) ծննդյան պետական գրանցման մասին թիվ 109 ակտը, Սարգիս Հակոբյանի կողմից Գայանե Սարգսի Հակոբյանի (ծնված՝ 01.01.2015թ.) հայրության ճանաչման պետական գրանցման մասին թիվ 22 ակտը, Արևիկ Սարգսի Հակոբյանի (ծնված՝ 22.04.2016թ.) ծննդյան պետական գրանցման մասին թիվ 611 ակտը, Սարգիս Հակոբյանի կողմից Արևիկ Սարգսի Հակոբյանի (ծնված՝ 22.04.2016թ.) հայրության ճանաչման պետական գրանցման մասին թիվ 116 ակտը, Սարգիս Հակոբյանի և Ռոզա Մարգարյանի ամուսնության պետական գրանցման մասին թիվ 192 ակտը, - 2025 թվականի հոկտեմբերի 2-ին արտատպված ՊԵԿ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը, համաձայն որի՝ Սարգիս Հակոբյանի եկամուտների վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն, - համատիրության կառավարչի կողմից 01.10.2025թ. տրված բնութագիրն առ այն, որ Սարգիս Հակոբյանը բնակվում է Քանաքեռ 14 փողոցի 38-րդ շենքի բնակարան 17 հասցեում։ Բնակվում է կնոջ, անչափահաս երկու երեխաների և մոր հետ։ Ունի միջնակարգ կրթություն, անցել է պարտադիր զինվորական ծառայություն։ Բնութագրվում է որպես ընտանիքին նվիրված լավ ամուսին, հոգատար հայր, վայելու է շրջապատի և հարևանների հարգանքը, աշխատասեր է, երբեք բակային կռիվների առիթ չի հանդիսացել, - ՀՀ ՊՆ գլխավոր քարտուղար Հ․Բատիկյանի կողմից ստացված գրությունը, համաձայն որի՝ Սարգիս Հակոբյանը 16․11․2009-20․11․2011 թվականներին անցել է պարտադիր զինվորական ծառայություն, 07․05․2015թ․-22․05․2019 թվականներին ծառայել է 14746 զորամասում որպես պայմանագրային վարորդ, 2020 թվականի նոյեմբերի 20-ին 14746 զորամասի բազայի վրա կազմավորվել է 99387 զորամասը, որի 4-րդ հրաձգային վաշտի ապահովման ջոկի վարորդի պաշտոնին է նախորոշվել Սարգիս Արթուրի Հակոբյանը, նույն օրը նշված գումարտակը կատարել է երթ դեպի քաղաք Բերձոր։ 2021 թվականի նոյեմբերի 21-ին ստորաբաժանումն անցել է ՊԲ հրամանատարի ենթակայության տակ, - փոխգնդապետ Արտյոմ Էդուարդի Կիրակոսյանի կողմից 27․11․2025թ․ տրված տեղեկանքը և կից լուսանկարները, համաձայն որի՝ 44-օրյա պատերազմի ընթացքում հանդիսացել է առանձին հրաձգային գումարտակի հրամանատար, 2020թ․ նոյեմբերի 20-ից մինչև դեկտեմբերի 5-ը մեկ վաշտի կազմով ընդգրկվել են մարտական հերթապահության Բերձորի հատվածում, մարտական հերթապահությանը մասնակցել է նաև Սարգիս Հակոբյանը, ով դրսևորել է դրական կողմերով և հանձնարարված առաջադրանքները կատարել է բարեխղճորեն։ 5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները: 2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները: (...)» ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «1. Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը՝ (…) 3. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է առանձնապես խոշոր չափերով՝ պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երկուսից հինգ տարի ժամկետով:» Դատաքննության հատուկ կարգ՝ արագացված վարույթ կիրառելու, մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի կողմից մեղադրանքն ընդունելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների հետազոտում չիրականացնելու պայմաններում՝ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված են մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, վերջինիս կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ապացուցված է վերջինիս կողմից նշված արարքը մեղավորությամբ կատարելը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝ (…) 4) պատիժ նշանակելու պահին հանցանք կատարած անձի խնամքի տակ անչափահասի կամ հաշմանդամություն ունեցող անձի առկայությունը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ հանցանքը կատարվել է խնամքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ, (…) 2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ: (…)» Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ որպես քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք Դատարանը հաշվի է առնում մեղադրյալ խնամքին երկու անչափահաս երեխաների առկայության փաստը, ինչն ապացուցված է Գայանե Սարգսի Հակոբյանի (ծնված՝ 01.01.2015թ.) ծննդյան պետական գրանցման մասին թիվ 109 ակտով և Արևիկ Սարգսի Հակոբյանի (ծնված՝ 22.04.2016թ.) ծննդյան պետական գրանցման մասին թիվ 611 ակտով։ Այսպիսով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է մեղադրյալի խնամքին անչափահաս երեխաների առկայությունը, այն է՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետը։ Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով սահմանված հանգամանքներ առկա չեն։ Դատարանը, որպես մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ, հաշվի է առնում, որ վերջինս դատվածություն չունի՝ բնութագրվում է դրական, մեղքն ընդունել և զղջացել է կատարածի համար, 2020 թվականին մասնակցել է հայրենիքի համար մղվող ինքնապաշտպանական մարտերին, ներգրաված է եղել մարտական հերթապահության։ Անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի կողմից պատժի ենթակա լինելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքների համար։ Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցին անդրադառնալով՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:» Նույն օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:» Նույն օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: 3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: (…)» Նույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Ազատազրկումը դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում անազատության մեջ պահելու ձևով հասարակությունից որոշակի ժամկետով մեկուսացնելն է, որը կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում: 2. Ազատազրկումը նշանակվում է 3 ամսից 20 տարի ժամկետով: 3. Ազատազրկման նվազագույն ժամկետը սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում կարող է պակաս լինել 3 ամսից: 4. Անզգույշ հանցագործության համար ազատազրկումը չի կարող գերազանցել 10 տարին: 5. Առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն կատարած անձը չի կարող դատապարտվել ազատազրկման:» Դատարանը, հաշվի առնելով Սարգիս Հակոբյանի արարքը, հաշվի առնելով քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերությունների` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հայտնաբերված թմրանյութի տեսակը և չափը, ինչպես նաև՝ հաշվի առնելով, որ Սարգիս Հակոբյանի կողմից կատարված հանցանքի համար նախատեսված է բացառապես ազատազրկում պատժատեսակը՝ արձանագրում է, որ պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել ազատազրկում պատժատեսակի կիրառմամբ, միևնույն ժամանակ՝ հաշվի առնելով կատարված արարքի հանգամանքները, շարժառիթները և նպատակները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, անձը բնութագրող տվյալները՝ հանցանքն առաջին անգամ կատարելը, կատարածի համար զղջալը և մեղքն ընդունելը, հայրենիքի համար մղվող ինքնապաշտպանական մարտերին մասնակցելը, գտնում է, որ 2 տարի ժամկետով ազատազրկման պայմաններում հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ Դատարանը պատիժ է նշանակում ազատազրկում՝ 2 տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց:» Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածով՝ Դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված 2 (երկու) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին անհրաժեշտ է հաշվակցել թիվ 14808025 քրեական վարույթով 2025 թվականի մարտի 28-ից՝ ժամը 22։25-ից մինչև 2025 թվականի մարտի 31-ը՝ ժամը 19։05-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 3 (երեք) օրը և որպես վերջնական պատիժ է նշանակում ազատազրկում՝ 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով։ Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: 2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքով պատժից կարող է ազատվել նաև այն անձը, որի նկատմամբ սույն օրենսգրքի 72-րդ հոդվածով նշանակվել է օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ, կամ կիրառվել է համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված վարույթ: 3. Հանցագործությունների համակցության դեպքում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը որոշվում է համակցությամբ վերջնական պատիժը նշանակելուց հետո: 4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները. 1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը, 2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, 3) հանցանք կատարածի անձը, 4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել: 5. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ 1-5 տարի ժամկետով, որի ընթացքում անձը գտնվում է դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո և պարտավոր է կատարել դատարանի որոշմամբ սահմանված պարտականությունները: Փորձաշրջանի ընթացքում դատարանի կողմից նշանակվող պարտականություններն են՝ 1) կրթական և մշակութային ծրագրերին մասնակցելը, այդ թվում՝ նոր արհեստ կամ մասնագիտություն ձեռք բերելը, 2) առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը, 3) բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը, 4) ոգելից խմիչքներից (ալկոհոլից), թմրամիջոցներից, հոգեմետ (հոգեներգործուն), թունավոր կամ այլ թմրեցնող նյութերից ունեցած կախվածությունից բուժման կուրս անցնելը, 5) հանրօգուտ աշխատանքներում ներգրավվելը, 6) սեռավարակից կամ շրջապատի համար վտանգ ներկայացնող հիվանդությունից բուժման կուրս անցնելը, 7) տուժողի, նրա ընտանիքի անդամի, նրա խնամքի տակ գտնվող անձի կամ դատարանի կողմից նշված այլ անձի հետ որևէ շփում ունենալու արգելքը, 8) որոշակի վայրեր այցելելու արգելքը, 9) հոգեբանական-վերականգնողական կուրս անցնելը: 6. Դատարանը դատապարտյալի վրա դնում է սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված պարտականություններից մեկը կամ մի քանիսը կամ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի միջնորդությամբ կամ սեփական նախաձեռնությամբ՝ այլ պարտականություններ, որոնք կարող են նպաստել նրա վերասոցիալականացմանը: (...)» Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ինստիտուտը ենթակա է կիրառման այն դեպքում, երբ դատարանը, հաշվի առնելով անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, հանցանք կատարածի անձը, վնասի հատուցումը, գտնում է, որ հնարավոր է հասնել պատժի նպատակների իրականացմանը՝ առանց պատիժը կրելու։ Նշվածի կապակցությամբ Դատարանն արձանագրում է, որ Սարգիս Հակոբյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում, որն ուղղված է բնակչության առողջության դեմ։ Միևնույն ժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ թեպետ Սարգիս Հակոբյանին մեղսագրվող արարքներն ուղղված են բնակչության առողջության դեմ, սակայն հասցեատերը հանդիսացել է հենց ինքը, այսինքն հանցանքի կատարումը ուղղված է եղել բացառապես իր առողջության դեմ, որպիսի պայմաններում, մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի հանցանքի արդյունքում վտանգվել է կոնկրետ անձի և ոչ թե բնակչության անորոշ շրջանակի առողջությունը, ինչը Դատարանի կողմից գնահատվում է որպես անձին մեղսագրվող հանցանքի՝ համեմատաբար նվազ վտանգավոր լինելու հանգամանք։ Անդրադառնալով պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք արդեն իսկ քննարկվել են պատիժը նշանակելու հարցի շրջանակներում, ուստի կրկնակի գնահատման անհրաժեշտությունը բացակայում է։ Վերոգրյալի հաշվառմամբ գնահատելով պատժի նպատակների իրականացման հնարավորության հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները» Պատժի նպատակները երեքն են՝ - վերականգնել սոցիալական արդարությունը, - վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին, - կանխել հանցագործությունները։ Անդրադառնալով սոցիալական արդարության վերականգման նպատակին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այն թե տեսականորեն և թե գործնականում՝ կախված հանցագործության բնույթից, ծանրությունից, ոտնձգության ենթարկված հասարակական հարաբերությունների ամբողջությունից կամ այլ հանգամանքներով պայմանավորված խիստ տարբեր է։ Սոցիալական արդարության վերականգնվում է ինչպես տուժողին պատճառված վնասը հարթելով, այնպես էլ հակաիրավական գործողություն կատարած անձին պատժի ենթարկելով։ Սոցիալական արդարության վերականգնումը նման դեպքերում տեղի է ունենում մի կողմից՝ հանցավորի կողմից սեփական արարքի բացասական հետևանքներն իր վրա կրելով, մյուս կողմից՝ վերջինիս պատժով պայմանավորված՝ տուժողի հոգեբանական և բարոյական բավարարվածության ստացմամբ։ Ընդ որում, նշված նպատակներին հասնելու ճանապարհին պետությունը՝ ի դեմս դատարանի, հանդես է գալիս ոչ թե որպես պատժիչ մարմին, այլ նշված նպատակները հավասարակշռող մարմին։ Պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին։ Պատժի ենթարկված անձին ուղղելու՝ վերասոցիալականացնելու նպատակի իմաստը կայանում է նրանում, որ հանցավոր անձը, խախտելով հասարակական համակեցության կանոնները և իրավանորմերը առանձնացել է հասարակությունից, ուստի անհրաժեշտ է անձին կրկին դարձնել հասարակության մաս, ներազդել նրա վրա՝ ներդնելով որոշակի արժեքներ, գիտելիքներ, որը նրան հնարավորություն կտա դառնալ հասարակության լիիրավ անդամ։ Ընդ որում, «վերասոցիալականացում» հասկացությունը որպես պատժի նպատակ կարևոր է պատժատեսակը ընտրելիս և կիրառելիս, քանի որ յուրաքանչյուր պատժատեսակ տարբեր ազդեցություն է ունենում անձի վերասոցիալականացման գործընթացի վրա՝ թե դրական և թե բացասական։ Կոնկրետ ազատազրկում պատժատեսակն ընտրելիս անձի ուղղման և վերասոցիալականացման նպատակն ավելի է բարդանում, քանի որ անձը մեկուսացվում է հասարակությունից, ներդրվում է արդեն իսկ սոցիումից կտրված անձանց միջավայր, ուստի տվյալ պարագայում անհրաժեշտ է ոչ միայն վերասոցիալականացնել վերջինիս հասարակական նորմերի նկատմամբ հարգանք և դրանց հետագա պահպանումն առաջացնելու տեսանկյունից, այլև ստեղծվում է լրացուցիչ՝ քրեակատարողական հիմնարկում գտնվող անձի պատժի կրումից հետո հասարակական կյանքում և հասարակությունում ընդգրկվելու անհրաժեշտություն։ Հանցագործությունների կանխման նպատակը կայանում է նրանում, որ պետք է ընտրել և կիրառել այնպիսի պատիժ, որը, պատժի մյուս նպատակների հաշվառմամբ, ի զորու կլինի իրավունքների և ազատությունների համաչափ սահմանափակմամբ կանխել հանցագործությունները։ Վերոգրյալ վերլուծության շրջանակներում գնահատելով մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված պատժի և դրա կրման անհրաժեշտության հարցին պատժի նպատակների տեսանկյունից՝ Դատարանը, նկատի ունենալով, որ Սարգիս Հակոբյանը նախկինում հանցանք չի կատարել, գնահատելով նրա կատարած հանցագործության հանգամանքները, նպատակները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը և մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, անձը բնութագրող տվյալները, գտնում է, որ սոցիալական արդարության վերականգնման, Սարգիս Հակոբյանի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման, հանցագործությունների կանխման նպատակներին հնարավոր է հասնել առանց պատիժը կրելու, ուստի Դատարանը Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված 1 տարի 11 ամիս 27 օր ժամկետով ազատազրկումը պայմանականորեն չի կիրառում և նրա նկատմամբ սահմանում է փորձաշրջան՝ 3 (երեք) տարի ժամկետով։ Բացի այդ, Դատարանն արձանագրում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար անհրաժեշտ է փորձաշրջանի ընթացքում Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություններ՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն, անցնել բուժման կուրսեր թմրամիջոցներից, հոգեմետ (հոգեներգործուն), թունավոր կամ այլ թմրեցնող նյութերից ունեցած կախվածությունից, որպիսի պայմաններում վերջինիս վարքագիծը կլինի պետության վերահսկողության ներքո, ուստի փորձաշրջանի ընթացքում վերոհիշյալ պարտականությունները դրվում են Սարգիս Հակոբյանի վրա։ Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն, ուստի Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում: Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ 1,35 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի պահպանման և տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ 2025թ. հունիսի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 14155025 քրեական վարույթից Սարգիս Հակոբյանի վերաբերյալ մասն անջատելու և անջատված մասին թիվ 14808025 քրեական վարույթին համարը շնորհելու մասին, թիվ 14155025 քրեական վարույթի նախաքննությունը՝ Սարգիս Հակոբյանին թմրամիջոց իրացրած անձի մասով շարունակվում է, ուստի վերոնշյալ իրեղեն ապացույցները կարող են առանցքային նշանակություն ունենալ թիվ 14155025 քրեական վարույթով էական հանգամանքների ապացուցման գործընթացի համար։ Ելնելով վերոգրյալից՝ Դատարանը գտնում է, որ նշված իրեղեն ապացույցը դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետ անհրաժեշտ է կցել թիվ 14155025 քրեական վարույթի նյութերին։ Անդրադառնալով Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ կիրառված «բացակայելու արգելք» այլընտրանքային խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այն փոփոխելու, վերացնելու հիմքեր չկան, ուստի Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել։ Միևնույն ժամանակ, Դատարանը, նկատի ունենալով արագացված վարույթ կիրառելու հանգամանքը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասով՝ փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ, 59-րդ, 67-րդ, 69-րդ, 70-րդ, 74-րդ, 79-րդ, 84-րդ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-րդ, 347-349-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ և 464.4-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը ՎՃՌԵՑ 1. Սարգիս Արթուրի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով։ 2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված 2 (երկու) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին հաշվակցել թիվ 14808025 քրեական վարույթով 2025 թվականի մարտի 28-ից՝ ժամը 22։25-ից մինչև 2025 թվականի մարտի 31-ը՝ ժամը 19։05-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 3 (երեք) օրը և որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով։ 3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով ազատազրկում պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և նրա նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան՝ 3 (երեք) տարի ժամկետով։ 4. Փորձաշրջանի ընթացքում Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություններ՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն, անցնել բուժման կուրսեր թմրամիջոցներից, հոգեմետ (հոգեներգործուն), թունավոր կամ այլ թմրեցնող նյութերից ունեցած կախվածությունից։ 5. Դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը։ 6. Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Սարգիս Արթուրի Հակոբյանին հաշվառման վերցնելու պահից: 7. Իրեղեն ապացույցները տնօրինել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի կարգով՝ դատավճռի պատճառաբանական մասում նշված եղանակով: 8. Սույն քրեական վարույթով մյուս ապացույցները պահել քրեական գործի հետ՝ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում: 9. Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել: 10. Դատավճիռը` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում: Դատավոր` Դավիթ Արղամանյան |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 23-12-2025 |
| Գործը քննվել է | Դռնբաց |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 05-03-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | դատական գործը բաղկացած 2 հատորից՝ 1-ին հատորը՝ «183» թերթից, 2-րդ հատորը՝ «81» թերթից։ |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 03-03-2026 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 05-03-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատոր |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-26893 |
Դատական գործ N: ԵԴ1/2412/01/25
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 05-03-2026 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 02-03-2026 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Էդգար |
| Ազգանուն | Թովմասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Սարգիս Հակոբյան Բողոքն ընդունել վարույթ : Փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Ավան/ 23.12.2025թ. դատավճիռը՝ վերացնելով Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 06-03-2026 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.4 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 06-03-2026 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Լուսինե |
| Ազգանուն | Աբգարյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Լուսինե |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Ռոբերտ |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Դատավորի փոխարինում
| Փոխարինման ամսաթիվ | 16-03-2026 |
|---|---|
| Բացակայող դատավոր | |
| Անուն | Լուսինե |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Փոխարինող դատավոր | |
| Անուն | Մարինե |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 17-03-2026 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 24-03-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 24-03-2026 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Դատական ակտը բեկանվել է մասնակի եվ փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Սարգիս |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Բարձրագույն դատական խորհրդի 27․09․2018թ․ թիվ ԲԴԽ-40-Ո-105 որոշման համաձայն ապանձնավորված դատական ակտի տարբերակը։ Իսկականի հետ ճիշտ է։ ——————————————————————————————————————————— ԵԴ1/2412/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Լ.ԱԲԳԱՐՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ Ռ.ՊԱՊՈՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ՝ Լ.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ 2026 թվականի մարտի 24-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Էդ.Թովմասյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական վերանայման ենթարկելով Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (նախագահող դատավոր՝ Դավիթ Արղամանյան) 2025 թվականի դեկտեմբերի 23-ի թիվ ԵԴ1/2412/01/25 դատավճիռը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Վարույթի ընթացքը 1. 2025 թվականի մարտի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված առերևույթ հանցագործությունների հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 14155025 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունիսի 23-ին Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Նախաքննության մարմնի 2025 թվականի հունիսի 21-ի որոշմամբ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը: Նախաքննության մարմնի 2025 թվականի հունիսի 27-ի որոշմամբ թիվ 14155025 քրեական վարույթից Սարգիս Հակոբյանի վերաբերյալ մասն անջատվել է, և անջատված մասին շնորհվել է 14808025 համարը։ 2. 2025 թվականի հուլիսի 7-ին թիվ 14808025 քրեական վարույթի նյութերը հաստատված մեղադրական եզրակազությամբ ստացվել են Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում (այսուհետ նաև՝ Առաջին ատյանի դատարան), որտեղ ԵԴ1/2412/01/25 համարով գործով վարույթ է ստանձնվել, և նշանակվել են նախնական դատալսումներ: Առաջին ատյանի դատարանը, արագացված վարույթի կիրառմամբ, 2025 թվականի դեկտեմբերի 23-ին վճռել է. «Սարգիս Արթուրի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված 2 (երկու) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին հաշվակցել թիվ 14808025 քրեական վարույթով 2025 թվականի մարտի 28-ից՝ ժամը 22։25-ից մինչև 2025 թվականի մարտի 31-ը՝ ժամը 19։05-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 3 (երեք) օրը և որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով ազատազրկում պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և նրա նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան՝ 3 (երեք) տարի ժամկետով։ Փորձաշրջանի ընթացքում Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություններ՝ (…)։ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել: (…)»: 3. 2026 թվականի մարտի 5-ին Վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ դատախազ Էդ․Թովմասյանի վերաքննիչ բողոքը: Քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2026 թվականի մարտի 6-ին, 2026 թվականի մարտի 9-ի փոխանցվել նախագահող դատավոր Լ.Աբգարյանին, դատական կազմի դատավորներ Ռ.Պապոյանին և Լ.Հովհաննիսյանին։ Դատավոր Լ.Հովհաննիսյանի արձակուրդում գտնվելու կապակցությամբ, զեկուցագրի հիման վրա, թիվ ԵԴ1/2412/01/25 քրեական վարույթով դատարանի կազմում 2026 թվականի մարտի 16-ին ընդգրկվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանը։ 2026 թվականի մարտի 17-ին դատախազի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել քննության՝ Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում: Վարույթի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքների քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը. 4. Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում այն արարքի կատարման համար, որ «նա առանց իրացնելու նպատակի ձեռք է բերել և ապօրինի պահել առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։ Այսպես․ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասի» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ այն ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և իր մոտ՝ թվով երկու փաթեթներում, ապօրինի պահել է ընդհանուր առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1,35 գրամ (0,14 գրամ և 1,21 գրամ) «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և վերցվել է 2025 թվականի մարտի 28-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում կատարված Սարգիս Հակոբյանի անձնական խուզարկությամբ։ (...)» 5. Առաջին ատյանի դատարանն իր դատական ակտում արձանագրել է հետևյալը. «(...) Դատաքննության հատուկ կարգ՝ արագացված վարույթ կիրառելու, մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի կողմից մեղադրանքն ընդունելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների հետազոտում չիրականացնելու պայմաններում՝ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված են մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, վերջինիս կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ապացուցված է վերջինիս կողմից նշված արարքը մեղավորությամբ կատարելը։ (…) Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ որպես քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք Դատարանը հաշվի է առնում մեղադրյալի խնամքին երկու անչափահաս երեխաների առկայության փաստը, ինչն ապացուցված է ■ ■ ■ ■ (ծնված՝ 01.01.2015թ.) ծննդյան պետական գրանցման մասին թիվ ■ ■ ■ ■ ակտով և ■ ■ ■ ■ (ծնված՝ 22.04.2016թ.) ծննդյան պետական գրանցման մասին թիվ ■ ■ ■ ■ ակտով։ Այսպիսով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է մեղադրյալի խնամքին անչափահաս երեխաների առկայությունը, այն է՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետը։ Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով սահմանված հանգամանքներ առկա չեն։ Դատարանը, որպես մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ, հաշվի է առնում, որ վերջինս դատվածություն չունի՝ բնութագրվում է դրական, մեղքն ընդունել և զղջացել է կատարածի համար, 2020 թվականին մասնակցել է հայրենիքի համար մղվող ինքնապաշտպանական մարտերին, ներգրաված է եղել մարտական հերթապահության։ Անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի կողմից պատժի ենթակա լինելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքների համար։ (...) Դատարանը, հաշվի առնելով Սարգիս Հակոբյանի արարքը, հաշվի առնելով քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերությունների` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հայտնաբերված թմրանյութի տեսակը և չափը, ինչպես նաև՝ հաշվի առնելով, որ Սարգիս Հակոբյանի կողմից կատարված հանցանքի համար նախատեսված է բացառապես ազատազրկում պատժատեսակը՝ արձանագրում է, որ պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել ազատազրկում պատժատեսակի կիրառմամբ, միևնույն ժամանակ՝ հաշվի առնելով կատարված արարքի հանգամանքները, շարժառիթները և նպատակները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, անձը բնութագրող տվյալները՝ հանցանքն առաջին անգամ կատարելը, կատարածի համար զղջալը և մեղքն ընդունելը, հայրենիքի համար մղվող ինքնապաշտպանական մարտերին մասնակցելը, գտնում է, որ 2 տարի ժամկետով ազատազրկման պայմաններում հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ Դատարանը պատիժ է նշանակում ազատազրկում՝ 2 տարի ժամկետով։ (...) Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ինստիտուտը ենթակա է կիրառման այն դեպքում, երբ դատարանը, հաշվի առնելով անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, հանցանք կատարածի անձը, վնասի հատուցումը, գտնում է, որ հնարավոր է հասնել պատժի նպատակների իրականացմանը՝ առանց պատիժը կրելու։ Նշվածի կապակցությամբ Դատարանն արձանագրում է, որ Սարգիս Հակոբյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում, որն ուղղված է բնակչության առողջության դեմ։ Միևնույն ժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ թեպետ Սարգիս Հակոբյանին մեղսագրվող արարքներն ուղղված են բնակչության առողջության դեմ, սակայն հասցեատերը հանդիսացել է հենց ինքը, այսինքն հանցանքի կատարումը ուղղված է եղել բացառապես իր առողջության դեմ, որպիսի պայմաններում, մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի հանցանքի արդյունքում վտանգվել է կոնկրետ անձի և ոչ թե բնակչության անորոշ շրջանակի առողջությունը, ինչը Դատարանի կողմից գնահատվում է որպես անձին մեղսագրվող հանցանքի՝ համեմատաբար նվազ վտանգավոր լինելու հանգամանք։ Անդրադառնալով պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք արդեն իսկ քննարկվել են պատիժը նշանակելու հարցի շրջանակներում, ուստի կրկնակի գնահատման անհրաժեշտությունը բացակայում է։ Վերոգրյալի հաշվառմամբ գնահատելով պատժի նպատակների իրականացման հնարավորության հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. (...) Վերոգրյալ վերլուծության շրջանակներում գնահատելով մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված պատժի և դրա կրման անհրաժեշտության հարցին պատժի նպատակների տեսանկյունից՝ Դատարանը, նկատի ունենալով, որ Սարգիս Հակոբյանը նախկինում հանցանք չի կատարել, գնահատելով նրա կատարած հանցագործության հանգամանքները, նպատակները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը և մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, անձը բնութագրող տվյալները, գտնում է, որ սոցիալական արդարության վերականգնման, Սարգիս Հակոբյանի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման, հանցագործությունների կանխման նպատակներին հնարավոր է հասնել առանց պատիժը կրելու, ուստի Դատարանը Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված 1 տարի 11 ամիս 27 օր ժամկետով ազատազրկումը պայմանականորեն չի կիրառում և նրա նկատմամբ սահմանում է փորձաշրջան՝ 3 (երեք) տարի ժամկետով։ Բացի այդ, Դատարանն արձանագրում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար անհրաժեշտ է փորձաշրջանի ընթացքում Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություններ՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն, անցնել բուժման կուրսեր թմրամիջոցներից, հոգեմետ (հոգեներգործուն), թունավոր կամ այլ թմրեցնող նյութերից ունեցած կախվածությունից, որպիսի պայմաններում վերջինիս վարքագիծը կլինի պետության վերահսկողության ներքո, ուստի փորձաշրջանի ընթացքում վերոհիշյալ պարտականությունները դրվում են Սարգիս Հակոբյանի վրա։ Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն, ուստի Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում: Անդրադառնալով Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ կիրառված «բացակայելու արգելք» այլընտրանքային խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այն փոփոխելու, վերացնելու հիմքեր չկան, ուստի Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել։ (...)» Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, դրանք հաստատող փաստերը և պահանջը. 6. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստարկներով. «(...) Գտնում եմ, որ Դատարանը մեղադրյալ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով ճիշտ չի գնահատել նրա կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, իրադրությունը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, նրա արարքի սոցիալական հետևանքները, ինչպես նաև ճիշտ չի գնահատել հանցավորի անձը բնութագրող հանգամանքները, թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության դեմ պայքարում պետության քրեական քաղաքականությունը, որպիսի պարագայում նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը ոչ իրավաչափորեն պայմանականորեն չի կիրառվել։ (...) Տվյալ դեպքում, հաշվի առնելով հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող վերը շարադրված հանգամանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ելնելով սոցիալական արդարության վերականգնման, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացման և նոր հանցագործությունների կանխման անհրաժեշտությունից՝ Դատարանը հանգել է այն հետևության, որ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան (համապատասխան վերահսկողություն) սահմանելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին: Մինչդեռ, Դատարանը ճիշտ չի գնահատել մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի անձը բնութագրող հանգամանքները, նրա կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, նրա արարքի սոցիալական հետևանքները: (...) Դատարանը պատշաճ չի գնահատել այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ (...) հանցանք են կատարել ուղղակի դիտավորությամբ՝ ապօրինի ձեռք են բերել, ապօրինի պահել և ապօրինի տեղափոխել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածով սահմանված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 6-րդ մասի հաշվարկման հիմքով առանձնապես խոշոր չափերի՝ 1,35 գրամ ընդհանուր քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց: Այսինքն, Դատարանը ուշադրություն չի դարձրել մեղադրյալի կողմից ձեռք բերված թմրամիջոցի տեսակին և չափին, ինչպես նաև այն հանգամանքին, որ մեղադրյալը ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերի՝ 1,35 գրամ ընդհանուր քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց: «Մեթամֆետամին»-ը ուժեղ սինթետիկ հոգեխթանիչ նյութ է, որը ազդում է կենտրոնական նյարդային համակարգի վրա և խիստ փոխում է ուղեղի քիմիական հավասարակշռությունը՝ հատկապես բարձրացնելով դոպամինի մակարդակը։ Նյութի օգտագործումից հետո մարդը կարող է զգալ ուժեղ էներգիա, էյֆորիա, ինքնավստահության կտրուկ աճ, քնի և ախորժակի նվազում, սրտի արագացում և արյան ճնշման բարձրացում։ Դոզայի մեծացման դեպքում ռիսկերը զգալիորեն աճում են՝ կարող են առաջանալ ուժեղ անհանգստություն, պարանոյա, հալյուցինացիաներ, ագրեսիվ վարք, սրտային ռիթմի խանգարումներ, գերճնշում, իսկ շատ բարձր չափաքանակի դեպքում՝ գերդոզավորում, որը կարող է ավարտվել կաթվածով, սրտի կանգով կամ մահվամբ։ Երկարատև օգտագործումը հանգեցնում է լուրջ ֆիզիկական և հոգեկան հետևանքների՝ ատամների արագ քայքայում, մաշկի խնդիրներ, քաշի կտրուկ կորուստ, հիշողության և մտածողության խանգարումներ, ինչպես նաև ծանր դեպրեսիա։ «Մեթամֆետամին»-ը բարձր կախվածություն առաջացնող նյութ է, քանի որ այն արհեստականորեն բարձրացնում է դոպամինի մակարդակը, և ժամանակի ընթացքում ուղեղը սկսում է «պահանջել» նոր դոզաներ՝ նույն ազդեցությունը ստանալու համար։ Կախվածությունը կարող է ձևավորվել շատ արագ, իսկ դադարեցման դեպքում առաջանում են ծանր հոգեբանական ախտանշաններ՝ խոր դեպրեսիա, անտարբերություն, ուժեղ ցանկություն նորից օգտագործելու նյութը։ «Մեթամֆետամին»-ը ստեղծվում է լաբորատոր պայմաններում քիմիական նյութերից, սակայն դրա պատրաստման գործընթացը ոչ միայն անօրինական է, այլև չափազանց վտանգավոր՝ կապված պայթյունների, թունավորման և ծանր իրավական հետևանքների հետ։ Այլ կերպ՝ գտնում եմ, որ նման պայմաններում Դատարանի կողմից քննարկման առարկա չեն դարձվել վերը նշված հանգամանքները, որոնք համակցության մեջ առնվազն հիմնավորում են, որ նման պատժողական քաղաքականություն ցուցաբերելով հնարավոր չէ ի կատար ածել պատժի նպատակները, որոնց շարքում, ի թիվս այլնի, հանցանք կատարած անձի ուղղումն է, որի կենսագործումը նման դատական ակտի պարագայում դարձել է անհնարին: Բացի այդ, նման մոտեցումը չի բխում ինչպես ընդհանուր, այնպես էլ հատուկ պրևենցիայի (կանխարգելման) գաղափարախոսությունից»: Վերոգրյալի հիման վրա բողոքաբերը խնդրել է. «Փոփոխել Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ թիվ ԵԴ1/2412/01/25 քրեական գործով ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 23-ի դատավճիռը՝ վերացնելով Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը»: Վերաքննիչ դատարանում կողմերի պարզաբանումները. 7․ Դատական նիստի մասին պատշաճ կերպով ծանուցված դատավարության մասնակիցները չեն ներկայացել նիստին։ Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը. 8. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «1.Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է առաջին ատյանի դատարանի կողմից հետազոտված, իսկ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում՝ նաև նոր ապացույցներով»: Մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով վերաքննիչ բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով պետք է պատասխանել այն հարցերին, թե հիմնավոր է արդյոք մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները։ 9. ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարած արարքին»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «1. Դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները. (…) 7) ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները. 8) դատապարտված մեղադրյալը ենթակա է արդյոք պատժի իր կատարած հանցանքի համար. 9) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ. 10) դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը. (…)»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 4-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Ոչ ոք չի կարող ենթարկվել քրեական պատասխանատվության այն արարքի համար, որը կատարման պահին հանցանք չի համարվել»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: 3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝ (...) 4) պատիժ նշանակելու պահին հանցանք կատարած անձի խնամքի տակ անչափահասի կամ հաշմանդամություն ունեցող անձի առկայությունը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ հանցանքը կատարվել է խնամքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ, (...) 2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ: (...)»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝ « 1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: (...) 4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները. 1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը, 2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, 3) հանցանք կատարածի անձը, 4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել: (...)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Պարզելով, որ առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս կամ պատժի կրման հարցը լուծելիս հաշվի չի առել պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող կամ հանցագործության վտանգավորությունը կամ մեղադրյալի անձը բնութագրող որևէ հանգամանք, որի արդյունքով նշանակել է անարդարացի` ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ պատիժ, վերաքննիչ դատարանը փոփոխում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը` մեղմացնելով կամ խստացնելով պատիժը կամ այլ կերպ լուծելով պատժի կրման հարցը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով»: Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, վերլուծելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ինստիտուտին վերաբերող իրավակարգավորումները, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված` ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլնի, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն: Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին և նշանակված պատժի փոփոխման Վերաքննիչ դատարանի իրավասության հարցերին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ն.Սարգսյանի գործով, դիրքորոշում հայտնելով, որ «(…) [Վ]երաքննիչ դատարանն իրավասու է պատժի մասով փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը հետևյալ դեպքերում. 1) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս չեն պահպանվել պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները, 2) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, 3) առաջին ատյանի դատարանի կողմից վերոնշյալ հանգամանք(ներ)ը հաշվի չառնելը հանգեցրել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման։ (...) [Ա]ռաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս վերոնշյալ պահանջների չպահպանման վերաբերյալ վերաքննիչ դատարանի հետևությունները պետք է լինեն պատճառաբանված։ (...)» (տե՛ս Նարեկ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 24-րդ կետը)։ 10. Վերոշարադրյալ իրավադրույթների բովանդակային վերլուծության և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատժի վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հիմնավորումներին՝ (տե՛ս սույն որոշման 5-րդ կետը) Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը որպես նրա անձը բնութագրող է հաշվի է առել դատվածություն չունենալը, դրական բնութագրվելը, մեղքն ընդունել և կատարածի համար զղջալը, 2020 թվականին հայրենիքի համար մղվող ինքնապաշտպանական մարտերին մասնակցելը, մարտական հերթապահության ներգրավված լինելը, որպես քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առել՝ խնամքին երկու անչափահաս երեխայի առկայությունը, արձանագրել է քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը և նշվածների հետ համադրված՝ գնահատելով նաև մեղադրյալի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրային վտանգավորության աստիճանը, հանգել է հետևության, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկման ձևով, որը պետք է պայմանականորեն չկիրառել: Մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համատեքստում վերլուծելով Առաջին ատյանի դատարանի հաշվի առած վերոգրյալ հանգամանքները՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը պատշաճ չի գնահատել մեղադրյալի անձին ու վարքագծին, ինչպես նաև կատարած արարքի բնույթին ու վտանգավորության աստիճանին վերաբերող գործում առկա փաստական տվյալները, մասնավորապես. ա) խախտված հասարակական հարաբերության բնույթն ու կարևորությունը՝ այն, որ մեղադրյալ Ս.Հակոբյանին մեղսագրվում է թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի, դրանց պատրաստուկների, պրեկուրսորների, խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութերի օրինական շրջանառության դեմ ուղղված բարձր վտանգավորություն ներկայացնող հանցագործություններից մեկը՝ առանց իրացնելու նպատակի թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունը, բ) հանցավորի հոգեբանական վերաբերմունքն իր արարքների նկատմամբ, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալը գործել է ուղղակի դիտավորությամբ, գ) մեղադրյալի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված ծանրացնող հանգամանքի առկայությունը, այն է՝ հանցանքն առանձնապես խոշոր չափերով կատարելը, դ) ապօրինի շրջանառության առարկայի տեսակը և չափը՝ մեղադրյալն ապօրինի ձեռք է բերել և պահել առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1,35 գրամ քաշով «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց: Վերոգրյալ հանգամանքների հաշվառմամբ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի՝ մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքում դրված հանգամանքները բավարար չեն եզրահանգելու, որ պատժի նպատակների իրագործման համատեքստում բացակայում է մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված ազատազրկումը փաստացի կրելու անհրաժեշտությունը: Այլ կերպ՝ Վերաքննիչ դատարանի կարծիքով Առաջին ատյանի դատարանի հաշվի առած հանգամանքների համակցությունը, կատարված արարքի հանրային բարձր վտանգավորության մասին վկայող վերևում արձանագրված փաստական տվյալների առկայության պայմաններում, չի նվազեցնում մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունն այնքան, որ հնարավոր լինի հանգել առանց պատիժը փաստացի կրելու մեղադրյալի ուղղման ու իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման մասին հիմնավոր հետևության: Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սարգիս Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունը հիմնավոր չէ, դատարանը ճիշտ չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածը, ինչը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ հիմք է բողոքաբերի փաստարկների հետ համաձայնելու և վիճարկվող դատավճիռը պատժի մասով փոփոխելու համար: Հետևաբար, Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 23-ի թիվ ԵԴ1/2412/01/25 դատավճիռը պատժի մասով պետք է փոփոխել: Մեղադրյալ Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված ազատազրկում պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կանոններով պայմանականորեն չկիրառելը պետք է վերացնել՝ թողնելով կրելու նրա նկատմամբ նշանակված վերջնական պատիժը՝ 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով ազատազրկումը: Պատժի սկիզբը պետք է հաշվել Սարգիս Արթուրի Հակոբյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից: Դատավճիռը մնացած մասերով պետք է թողնել անփոփոխ։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 361-362-րդ, 367, 370-372-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 23-ի թիվ ԵԴ1/2412/01/25 դատավճիռը փոփոխել: Սարգիս Արթուրի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված ազատազրկում պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կանոններով պայմանականորեն չկիրառելը վերացնել՝ թողնելով կրելու նրա նկատմամբ նշանակված վերջնական պատիժը՝ 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով ազատազրկումը: Պատժի սկիզբը հաշվել Սարգիս Արթուրի Հակոբյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից: Դատավճիռը մնացած մասերով թողնել անփոփոխ։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱԲԳԱՐՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ Ռ.ՊԱՊՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 24-03-2026 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 21-05-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատոր, 1-ին հատորը՝ 183 թերթ, 2-րդ հատորը՝ 81 թերթ, 3-րդ հատորը՝ 53 թերթ: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 21-05-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատոր, 1-ին հատորը՝ 183 թերթ, 2-րդ հատորը՝ 81 թերթ, 3-րդ հատորը՝ 53 թերթ: |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | 44113/26 |
Դատական գործ N: ԵԴ1/2412/01/25
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 21-05-2026 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Մեղադրյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Սիրեկանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Սարգիս |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Այլ նշումներ | ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 24-03-2026թ․ որոշման դեմ |
Գործը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 25-05-2026 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Գործի տեսակ | Քրեական |
| Այլ նշումներ | Առդիր՝ 3 հատորից․ /183, 81, 53/։ |
Զեկուցող դատավոր
| Ամսաթիվ | 25-05-2026 |
|---|---|
| Զեկուցող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Պողոսյան |