Հիմնական

Գործի համար: ԵԴ1/2353/01/25
Վիճակագրական տողի համար : 9․3

Պատասխանող

Գոռ Թադևոսյան Գևորիկի
Էդգար Գրիգորյան Գարիկի
Էդգար Գարիկի Գրիգորյան
Գոռ Գևորիկի Թադևոսյան
Էդգար Գարիկի Գրիգորյան
Գոռ Թադևոսյան

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Տաթևիկ Մուրադյան

Քրեական վերաքննիչ

Մխիթար Պապոյան

Տաթևիկ Գրիգորյան

Վազգեն Ռշտունի

Հոդվածներ

Երևանի քրեական դատարան

ՀՀ Քրեական օրենսգիրք

Հոդված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Տաթևիկ Մուրադյան

Քրեական վերաքննիչ

Մխիթար Պապոյան

Տաթևիկ Գրիգորյան

Վազգեն Ռշտունի

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա շահադիտական նպատակով գաղտնի հափշտակելու համար 2025թվականի մայիսի 20-ից, ժամը 16։40-ից մինչև 2025թվականի մայիսի 21-ը՝ ժամը 08։20-ն ընկած ժամանակահատվածում, ապօրինի մուտք է գործել հիշյալ աշխատասենյակ և նշված պահարանի փականը վնասելու եղանակով հափշտակել թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով առգրավված և իրեղեն ապացույց հանդիսացող՝ առանձնապես խոշոր չափերով՝ 227․185․400 ՀՀ դրամին համարժեք 590․000 ԱՄՆ դոլար գումար։
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Երևանի քրեական դատարան 2026-03-18 17:00 4 Կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2026-02-18 15:30 4 Նիստը կայացել է
Երևանի քրեական դատարան 2026-02-11 17:30 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2026-01-20 17:00 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2026-01-14 16:00 4 Նիստը կայացել է
Երևանի քրեական դատարան 2025-12-09 16:00 4 Չի կայացել
Տվյալների կենտրոն 2025-11-20 16:00 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-10-21 15:30 4 Նիստը կայացել է
Երևանի քրեական դատարան 2025-09-12 14:00 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-08-19 17:30 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-08-06 17:30 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-07-22 17:15 4 Նիստը կայացել է
ԵԴ1/2353/01/25




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«18» մարտի 2026թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի,
Նազիկ Աթոյանի,
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող Սարգիս Պապոյանի,

պաշտպաններ Աշոտ Ապրեսյանի,
Լևոն Կարապետյանի,
մեղադրյալներ Գոռ Թադևոսյանի,
Էդգար Գրիգորյանի,

դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝

Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի՝
(ծնված՝ առկա է անձնական տվյալ , ազ¬¬¬¬գությամբ հայ, ՀՀ քա¬¬¬¬ղա¬քացի, ամուսնացած, խնամքին երեք անչափահաս երեխաներ, բարձրագույն կրթությամբ, աշխատել է ՀՀ քննչական կոմիտեում՝ որպես ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատար, չդատված, հաշվառված՝ առկա է անձնական տվյալ հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով,

Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի՝
(ծնված՝ առկա է անձնական տվյալ քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխաներ, բարձրագույն կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, հառկա է անձնական տվյալրդ կետով,

ՊԱՐԶԵՑ

1. Քրեական գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի մայիսի 21-ին ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի արդարադատության շահերի դեմ ուղղված, ինչպես նաև իրավապահ մարմինների ծառայողներին վերագրվող հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 446-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 62246225 քրեական վարույթը:
2025 թվականի մայիսի 23-ին ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի արդարադատության շահերի դեմ ուղղված, ինչպես նաև իրավապահ մարմինների ծառայողներին վերագրվող հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 62248325 քրեական վարույթը:
Նախաքննության մարմնի 2025 թվականի մայիսի 23-ի որոշմամբ թիվ 62246225 և թիվ 62248325 քրեական վարույթները միացվել են, և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 62246225 քրեական վարույթի համարի ներքո:
2025 թվականի մայիսի 23-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեում մինչդատական վարույթի օրինականության նկատմամբ հսկողության վարչության պետի տեղակալ Մ. Անտոնյանի որոշմամբ՝ թիվ 62246225 քրեական վարույթով Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի մայիսի 25-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեում մինչդատական վարույթի օրինականության նկատմամբ հսկողության վարչության պետի տեղակալ Մ. Անտոնյանի որոշմամբ՝ թիվ 62246225 քրեական վարույթով Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի մայիսի 24-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
2025 թվականի մայիսի 26-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
Նախաքննության մարմնի 2025 թվականի հունիսի 30-ի որոշմամբ թիվ 62246225 քրեական վարույթից անջատվել է մեղադրյալներ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի և Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի վերաբերյալ մասը, որին շնորհվել է թիվ 62262025 քրեական վարույթի համարը:
2025 թվականի հուլիսի 04-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով և Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով:
Նույն օրը քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի հուլիսի 07-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
Դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 09-ին որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2025 թվականի հուլիսի 22-ին թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործով նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանը որոշել է Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխել և նրա նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ համակցված 5․000․000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով և անշարժ գույքի ձևով գրավի ու բացակայելու արգելքի հետ։
2025 թվականի հուլիսի 22-ին թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործով նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանը որոշել է Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 25-ը:
2025 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Դատարանը որոշել է Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունվարի 23-ը:
2025 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Դատարանը որոշել է Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունվարի 25-ը:
2026 թվականի հունվարի 20-ին Դատարանը որոշել է Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի ապրիլի 23-ը:
2026 թվականի հունվարի 20-ին Դատարանը որոշել է Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի ապրիլի 25-ը:
2026 թվականի փետրվարի 11-ին Դատարանը թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործով կայացրել է մեղադրական վերդիկտ՝ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով, իսկ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված արարքների կատարման մեջ:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով այն բանի համար, որ «նա հանդիսանալով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատարը, ի պաշտոնե տեղյակ է եղել իր ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում առանձնապես խոշոր չափերով՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարի առկայության մասին:
Էդգար Գրիգորյանը, իր ծանոթ՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատար Գոռ Թադևոսյանից տեղեկանալով վերջինիս ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում պահվող 590․000 ԱՄՆ դոլար գումարի առկայության մասին, նախնական համաձայնության է եկել Գոռ Թադևոսյանի հետ այդ գումարը գաղտնի հափշտակելու, ապա միմյանց միջև հավասարապես բաժանելու շուրջ։ Այնուհետև, իրենց հանցավոր դիտավորությունն իրագործելու նպատակով, Գոռ Թադևոսյանը Էդգար Գրիգորյանին է տվել քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի մուտքի դռան և չհրկիզվող պահարանի բանալիները, ինչպես նաև վարչության շենք մուտք գործելու անցաքարտ, ով պատրաստել է դրանց կրկնօրինակները, և նշված անցաքարտի կրկնօրինակն օգտագործելով, 2025 թվականի մայիսի 20-ին՝ 16:40-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Դեղատան փողոցի 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության շենքը, որտեղ գտնվելու ընթացքում՝ գիշերային ժամի, բացել է վեցերորդ հարկում գտնվող՝ քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի դուռը, այնուհետև՝ չհրկիզվող պահարանը, որտեղից գաղտնի հափշտակել է այնտեղ պահվող՝ թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով առգրավված և իրեղեն ապացույց հանդիսացող՝ առանձնապես խոշոր չափերով՝ 227.185.400 ՀՀ դրամին համարժեք՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը և 2025 թվականի մայիսի 21-ին՝ ժամը 08։20-ի սահմաններում, գումարը պայուսակներում դուրս եկել վարչական շենքից: Այնուհետև, հանդիպելով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության քննիչներից մեկին, վերջինիս հարցին ի պատասխան, Էդգար Գևորգյանը կատարած հանցանքն անխոչընդոտ ավարտին հասցնելու և բացահայտումից խուսափելու նպատակով, հայտնել է, որ ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության պետերից Գոռ Թադևոսյանն իր ընկերն է, որից հետո, քննիչը նշված հանգամանքը պարզելու նպատակով զանգահարել է Գոռ Թադևոսյանին: Գոռ Թադևոսյանը խմբի կողմից նախնական համաձայնությամբ առանձնապես խոշոր չափերով գումարի գաղտնի հափշտակությունն ավարտին հասցնելու նպատակով քննիչին հայտնել է, որ տվյալ անձն իր ընկերոջ եղբայր Արթուրն է, որից հետո Էդգար Գևորգյանը անխոչընդոտ հեռացել է դեպքի վայրից և Գոռ Թադևոսյանի հետ նախնական համաձայնությամբ հափշտակել 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը:»։
Էդգար Գարիկի Գրիգորյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով այն բանի համար, որ «նա իր ծանոթ՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատար Գոռ Թադևոսյանից տեղեկանալով վերջինիս ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում պահվող 590․000 ԱՄՆ դոլար գումարի առկայության մասին, նախնական համաձայնության է եկել Գոռ Թադևոսյանի հետ այդ գումարը գաղտնի հափշտակելու, ապա միմյանց միջև հավասարապես բաժանելու շուրջ։ Այնուհետև, իրենց հանցավոր դիտավորությունն իրագործելու նպատակով, Գոռ Թադևոսյանը Էդգար Գրիգորյանին է տվել քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի մուտքի դռան և չհրկիզվող պահարանի բանալիները, ինչպես նաև նույն վարչության քննիչ Արկադի Աղաջանյանի վարչության շենք մուտք գործելու անցաքարտ, ով պատրաստել է դրանց կրկնօրինակները, և նշված անցաքարտի կրկնօրինակն օգտագործելով, 2025 թվականի մայիսի 20-ին՝ 16:40-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Դեղատան փողոցի 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության շենքը, որտեղ գտնվելու ընթացքում՝ գիշերային ժամի, բացել է վեցերորդ հարկում գտնվող՝ քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի դուռը, այնուհետև՝ չհրկիզվող պահարանը, որտեղից գաղտնի հափշտակել է այնտեղ պահվող՝ թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով առգրավված և իրեղեն ապացույց հանդիսացող՝ առանձնապես խոշոր չափերով՝ 227.185.400 ՀՀ դրամին համարժեք՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը և 2025 թվականի մայիսի 21-ին՝ ժամը 08։20-ի սահմաններում, գումարը պայուսակներում դուրս եկել վարչական շենքից: Այնուհետև, հանդիպելով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության քննիչ Սահակ Պետրոսյանին, վերջինի հարցին ի պատասխան՝ Էդգար Գրիգորյանը կատարած հանցանքն անխոչընդոտ ավարտին հասցնելու և բացահայտումից խուսափելու նպատակով, հայտնել է, որ ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության պետերից Գոռ Թադևոսյանն իր ընկերն է, որից հետո, քննիչը նշված հանգամանքը պարզելու նպատակով զանգահարել է Գոռ Թադևոսյանին: Գոռ Թադևոսյանը խմբի կողմից նախնական համաձայնությամբ առանձնապես խոշոր չափերով գումարի գաղտնի հափշտակությունն ավարտին հասցնելու նպատակով քննիչին հայտնել է, որ տվյալ անձն իր ընկերոջ եղբայր Արթուրն է, այդ ընթացում Սահակ Պետրոսյանը Էդգար Գրիգորյանից վերցրել ՝ անցաքարտի կրկնօրինակը, որից հետո վերջինս անխոչընդոտ հեռացել է դեպքի վայրից և Գոռ Թադևոսյանի հետ նախնական համաձայնությամբ հափշտակել 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը:»։
3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- Դատաքննության ընթացքում մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Էդգարին ճանաչում է իր սանիկի բնակության հասցեից: Նրա հետ հաճախակի հանդիպումներ է ունեցել: Հանդիպումներից մեկի ժամանակ Էդգարին ասել է իրենց վարչությունում պահվող գումարի մասին: Հանդիպումներից մեկի ժամանակ Էդգարը հայտնել է, որ կարող է այդ գումարը հափշտակել և այն կարող են բաժանել երկու մասի: Սկզբում ինքը չի համաձայնվել: Հետագա հանդիպումների ժամանակ Էդգարը դարձյալ առաջարկել է և ստացել իր համաձայնությունը: Բանալիները և իր անցաքարտը տվել է Էդգարին: Դրանից հետո արդեն Էդգարը կատարել է այդ արարքը, սակայն ինքը չի տեսել գումարը, չի իմացել, թե այն ուր է տարել, ինչ է արել: Ինքը դեպքից անմիջապես հետո ձերբակալվել է: Հետո տեղեկացել է, որ Էդգարը գումարը վերադարձրել է, սակայն դա որոշ չափով պակաս է եղել: Տեղեկություն չունի, թե գումարն ինչպիսի հանգամանքներում է պակասել, սակայն հստակ գիտի, որ այդ ամբողջ գումարը պահված է եղել չհրկիզվող պահարանում: Նշեց, որ ինքն այդ պակաս գումարը վերականգնել է: Հայտնեց, որ կատարվածի համար զղջում է: Իր տասներկու տարիների աշխատանքային գործունեության ընթացքում երբևէ կարգապահական պատասխանատվության չի ենթարկվել, միայն խրախուսվել է: Մեղադրյալի աթոռին հայտնվելն իր համար արդեն իսկ մեծագույն պատիժ է: Նշեց, որ այս պահին հստակ չի հիշում, թե արդյոք գումարի ծագման հանգամանքները հայտնել է Էդգարին, թե՝ ոչ, սակայն կարծում է, որ երևի հայտնած կլինի: Գումարի մասին Էդգարին հայտնել է պարզապես զրույցի ընթացքում՝ որևէ նպատակ չհետապնդելով: Բազմաթիվ անգամներ գրություններ են հասցեագրվել Կենտրոնական բանկ՝ գումարն այնտեղ տեղափոխելու համար, սակայն մերժում են ստացել: Նշեց, որ չի կարող ասել, թե ինչու է նման քայլի գնացել: Ֆինանսական լուրջ խնդիրներ չի ունեցել:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ հաստատում է Գոռ Թադևոսյանի ցուցմունքը: Ընդունում է, որ գողություն է կատարել և զղջում է կատարվածի համար: Վնասը կամավոր վերականգնել է: Ինքն է հայտնել, թե գողացված գումարը որտեղ է գտնվում: Իր կողմից չհայտնելու դեպքում նրանք չէին կարող իմանալ, թե այն որտեղ է: Գումարի մասին ինքն իմացել է Գոռ Թադևոսյանից: Վերջինը ասել է, որ դա պետությունից թալանված գումար է, պետությունն էլ չի վերցնում: Ինքն էլ հարցրել է, թե այդ դեպքում ինչու այն չեն տալիս կարիքավոր մարդկանց: Ինքն առաջարկել է Գոռին, որ գնա և գումարը վերցնի: Գոռը մերժել է, սակայն հետո համաձայնության են եկել: Պայմանավորվել են, բանալին վերցրել է և կրկնօրինակել: Հայտնեց, որ ինքը զոհված հրամանատարի տղա է, և շուրջ երեսուն տարի է, ինչ հերթի մեջ են և սպասում են, որ պետությունից բնակարան ստանան, սակայն չեն ստանում: Ինքը մտածել է, որ այդ գումարն իրենից և իր նման մարդկանցից են թալանել: Նշեց, որ առաջինը Գոռ Թադևոսյանին են բռնել, հետո՝ իրեն: Ինքն իմացել է, որ Գոռին բռնել են: Իրեն բռնել են Գոռին բռնելուց երեք օր հետո: Այդ երեք օրերի ընթացքում ինքը չի թաքնվել, չի փորձել լքել Հայաստանը, չի փորձել գումարը թաքցնել: Անգամ հեռախոսը չի անջատել: Ինքը պատրաստ է եղել, որ իրեն պետք է ձերբակալեն: Ինքը միտումնավոր որոշակի գումար պահել է իր ավտոմեքենայում, որ բռնվելու դեպքում ասի, որ այդքանն է իր մոտ, որպեսզի գոնե արարքը որոշակիորեն հասներ իր նպատակին, ինչ-որ բան կարողանար «հետ գցել»: Այդպես էլ եղել է: Ձերբակալվելիս ասել է, որ Գոռը ճիշտ է ասում, ինքն է եղել, բայց ինքը տարել է 190 000 դոլար, մնացած 400 000-ից տեղյակ չէ: Բայց հետո ինքնակամ մնացածի տեղը ևս ասել է: Նշեց, որ ինքը հափշտակված գումարից մի քանի հարյուր դոլար է ծախսել՝ ստուգելու համար՝ դրանք իրական են, թե՝ ոչ: Չի կարող ասել, թե ինչու է ավելի շատ գումար պակասել, քան ինքը ծախսել է: Հայտնեց, որ մայիսի 20-ին երեկոյան ժամի մուտք է գործել քննչականի շենք, սպասել է նստարանների մոտ և ձևացրել է, որ հեռախոսով է խոսում: Այնքան է սպասել, մինչև բոլորն աշխատանքից գնացել են և ինքը մնացել է մենակ: Գոռն իրեն կոնկրետ ասել էր, թե որ աշխատասենյակում է գտնվում գումարը: Դռները բացել է Գոռի տված բանալիով: Չհրկիզվող պահարանը սենյակի ձախ մասում՝ դեմքով դեպի պատը: Չհրկիզվող պահարանի դուռը բացել է բանալիով: Իր մոտ ունեցել է նաև սուր գործիք: Շենքից դուրս է եկել առավոտյան ժամը 9-ի սահմաններում: Իրեն տեսել է աշխատողներից մեկը, հարցրել է, թե ով է: Ասել է, որ այդտեղ ծանոթներ ունի, այդտեղ չի աշխատում: Հայտնեց, որ գումարը հափշտակելուց հետո այն չի հաշվել: Գոռ Թադևոսյանն իրեն ասել էր գումարի չափը՝ 590 000 դոլար:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Թվային խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի մայիսի 24-ին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ դատարանի որոշմամբ խուզարկվել է 2025 թվականի մայիսի 21-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչությունից առգրաված «Canavis» ապրանքանիշի «CA-A702A-4H» մոդելի տեսագրիչը, որով պարզվել է, որ հայտնաբերված տեսագրություններից՝ 21․05․2025 պանակում «CH3_21-05-2025_050000_21-05-2025_060000_ID02372» տեսագրությունը 1 ժամ տևողությամբ ֆայլ է, որի վերևի աջ անկյունային տվյալներով այն տեսագրվել է 2025 թվականի մայիսի 21–ի ժամը 05։00։00–ից մինչև 06։00։00–ն։ Ներքևի ձախ անկյունում առկա է «cam 03» գրառումը։ Տեսագրությունում պատկերված է միջանցք, տեսախցիկի աջ կողմում առկա են դռներ, դիմային հատվածում՝ միջանցքի մուտքի դուռ։ Տեսագրության ժամը 05․27․04–ին միջանցքի դիմային հատվածի ընդհանուր դռնից միջանցք է մտնում սև վերնազգեստով, սպիտակ վերնաշապիկով արական սեռի անձ, որին գլխին առկա է գլխարկ։ Միջանցք մտնելուց հետո անձը շրջվում է ձախ, մի քանի վայրկյան նայում է պատին, ենթադրաբար կարդում է պատի վրայի ցուցանակը, ապա քայլելով գալիս է տեսանկարահանող սարքի կողմ և ժամը 05․27․41–ին դուրս է գալիս տեսախցիկի տեսադաշտից։ Այնուհետև ժամը 05․28․00–ին նույն անձը վերադառնում է տեսախցիկի տեսադաշտ և քայլելով մոտենում է միջանցքի մուտքի դռնից անմիջապես ձախ հատված՝ առաջին աշխատասենյակի մուտքի դռանը և անխոչընդոտ մտնում է ներս։ Ժամը 05։29։21–ն դուրս է գալիս աշխատասենյակից, նորից դեպքի տեսախցիկի կողմը, ժամը 05։29։41–ին դուրս է գալիս տեսախցիկի տեսադաշտից, որից հետո ժամը 05։47։06–ին հայտնվում է տեսախցիկի տեսադաշտում։ Նշված պահին անձի ձեռքերին նկատվում են ձեռնոցներ, իսկ աջ ձեռքին առկա է թղթե տոպրակին նմանվող տոպրակ, որում առկա է պարունակություն։ Տոպրակի բարձրությունը տեսագրության մեջ պատկերված է բռնակից հետո մինչև անձի ծնկի հատվածը։ Նշված անձը ժամը 05։47։28–ին մոտենում է միջանցքի մուտքի դռնից դեպի ձախ աշխատասենյակի դռան մոտ, մուտք գործում, որից հետո ժամը 05։47։36–ին դուրս է գալիս, ապա քայլելով միջանցքից ժամը 05։47։52–ին բացելով միջանցքի ընդհանուր դուռը հեռանում է։
Թվային խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված «CH19_21-05-2025_074830_21-05-2025_083347_ID03863» տեսագրության ուսումնասիրությամբ պարզվեց, որ այն պատկերված է Դեղատան 3 հասցեում գտնվող վարչական շենքի մուտքի սրահը, անցագրային մասը, այդ թվում՝ վերելակների հատվածը։ Տեսագրության ժամը 08։20։23–ին վերելակին է մոտեցել համազգեստով արական սեռի անձ և նույն պահին տեսագրության ձախ կողմում պատկերված վերելակի դուռը բացվել և այնտեղից դուրս է եկել վեցերորդ հարկի միջանցքում ֆիքսված արական սեռի նույն անձը, ում ձախ ձեռքին առկա է թափանցիկ շիշ, կիսով չափ դեղնավուն հեղուկով լցված։ Այդ անձի ձախ ձեռքին առկա է կաշվենման և թղթե երկու տոպրակներ։ Այդ անձը մոտենում է անցակետին, համապատասխան հատվածին մոտեցնում է հավանաբար անցաքարտ և նույն պահին գետնին է գցում ինչ-որ առկա, որքանով տեսանելի է՝ ակնոց, ապա այն վերցնելով գետնից, երկրորդ անգամ անցաքարտը մոտեցնում է և բացելով անցակետը քայլում է դեպի շենքի մուտքի դուռը և աջ կողմի փեղկը բացելով դուրս է գալիս շենքից և քայլում մուտքից դեպի աջ։ Նույն ժամանակ միջանցքում հանդիպած համազգեստով անձը նկատելի է, որ զրուցում է պատուհանից ներս գտնվող անձի հետ, ապա ժամը 08։21։26–ին ձեռքի իրերը թողնելով անձի մոտ ժամը 08։21։36–ի դուրս է գալիս շենքից և թեքում դեպի աջ։
«CH8_21-05-2025_074824_21-05-2025_083335_ID03851» տեսագրության ուսումնասիրությամբ պարզվեց, որ ենթադրաբար հանցանք կատարած անձը ժամը 08։20։56–ին դուրս է եկել Դեղատան 3 հասցեում գտնվող վարչական շենքից, ձեռքի շիշը դրել թևի տակ և ուղղելով ձեռքի առարկաները, ժամը 08։21։15–ին քայլելով հեռանում է դեպի Վ․Սարգսյան փողոցի ուղղությամբ։ Ժամը 08։21։36–ին համազգեստով անձը դուրս է գալիս շենքից և արագ քայլելով գնում է ենթադրաբար հանցանք կատարած անձի ուղղությամբ:
(հատոր 3, գ.թ. 43-49, դատական նիստի արձանագրություն)
- Զննում կատարելու մասին 2025 թվականի հունիսի 2-ին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննվել է ՀՀ քննչական կոմիտեից 2025 թվականի հունիսի 2-ի թիվ 10/10/189030-25 գրությամբ ստացված ՀՀ ՔԿ տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության 6-րդ հարկի տեսագրությունների սկավառակը, որով պարզվել է, որ «Camera_01_Tntesakan_Tntesakan_20250521030000_20250521055959_11163211»գրառմամբ տեսագրությունում առկա է 21․05․2025 թվականի 05։13։14 վայրկյանին քրեական գործով մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանը մուտք է գործում 6-րդ հարկ և ուշադիր նայում է ձախ կողմում գտնող դռանը և 05։13։22-ին դուրս է գալիս տեսախցիկի դաշտից։ 05։14։29 կրկին հայտնվում է տեսախցիկի դաշտում և 05։14։29 մուտք գործում իրենից աջ գտնվող աշխատասենյակ։05։15։27 կրկին դուրս է գալիս աշխատասենյակից դեպի միջանցք և 05։15։29 դուրս գալիս տեսախցիկի դաշտից։ 05։33։36-ին կրկին երևում է տեսախցիկում, որ մուտք է գործում նույն աշխատասենյակ ձեռքին սպիտակ պայուսակով գողոնը, և 05։33։45-ին դուրս է գալիս նույն աշխատասենյակից և ձեռքին ուն սպիտակավուն պայուսակով գողոնը դուրս գալիս միջանցք և միջանցքի դռնով 05։34։00-ին լքում 6-րդ հարկը։
(հատոր 6, գ.թ. 18-19, դատական նիստի արձանագրություն)
- Զննում կատարելու մասին 2025 թվականի հունիսի 9-ին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննվել է Գոռ Թադևոսյանի կողմից շահագործված 055-02-22-25, բջջային հեռախոսահամարով 2024 թվականի դեկտեմբերի 1-ից մինչև 2025 թվականի մայիսի 21-ը ներառյալ ժամանակահատվածի մուտքային և ելքային զանգերի հաղորդակցության (հաղորդագրությունները) հեռախոսային հեռախոսահամարների բաժանորդների անհատական տվյալների, հեռախոսային հաղորդակցությունն սկսելու պահին և դրա ընթացքում հաղորդակցվողների գտնվելու վայրի և նրանց տեղաշարժը վերաբերյալ տեղեկությունները:
Զննությամբ պարզվել է, որ Գոռ Թադևոսյանի կողմից օգտագործված 055-02-22-25 բջջային հեռախոսահամարից 13․04․2025թ․ ժամը 23։10-ին ելքային զանգ է կատարվել Էդգար Գրիգորյանի կողմից օգտագործվող 093-03-93-88 բջջային հեռախոսահամարին և 8 վայրկյան հեռախոսազրույց ունեցել։
Բացի այդ, Գոռ Թադևոսյանի կողմից օգտագործված 055-02-22-25 բջջային հեռախոսահամարից 27․04․2025թ․ ժամը 16։14-ին ելքային զանգ է կատարվել Էդգար Գրիգորյանի կողմից օգտագործվող 093-03-93-88 բջջային հեռախոսահամարին և 51 վայրկյան տևողությամբ հեռախոսազրույց ունեցել։
(հատոր 63, գ.թ. 170-171, դատական նիստի արձանագրություն)
- Զննում կատարելու մասին 2025 թվականի հունիսի 27-ին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննվել է 2025 թվականի մայիսի 22-ին Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի Հանրապետության շենք 1/61/1 հասցեում գտնվող տարադրամի փոխանակում իրականացնող «Գեղամ Արքա» ՍՊԸ-ից առգրավված «8 CHH264» տեսակի կրիչից լազերային սկավառակներ ներբեռնած տեսագրությունները, որով պարզվել է, որ CH02_2025MAY21083000 գրառմամբ տեսագրությունում առկա է, որ 21․05․2025 թվականի 09։45։00 վայրկյանին քրեական գործով մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանը մոտենում է տարադրամի պատուհանին, բժշկական դիմակով և 100 ԱՄՆ դոլար փոխանակում, որից հետո հեռանում տարածքից։
(հատոր 6, գ.թ. 269-270, դատական նիստի արձանագրություն)
- Թվային խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի հունիսի 29-ին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ թվային խուզարկության է ենթարկվել մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանից անձնական խուզարկությամբ վերցված «Iphone 13pro max» ապրանքանիշի 352206209004123 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը, որով պարզվել է, որ Էդգար Գրիգորյանի կողմից օգտագործված բջջային 093-03-93-88 բջջային հեռախոսահամարին 13․04․2025 թվականին՝ ժամը 23։10-ին մուտքային զանգ է կատարվել Գոռ Թադևոսյանին պատկանող 055-02-22-25 բջջային հեռախոսահամարից, խոսակցությունը տևել է 8 վայրկյան:
Բացի այդ, Գրիգորյանի կողմից օգտագործված բջջային 093-03-93-88 բջջային հեռախոսահամարին 27․04․2025 թվականին՝ ժամը 16։14-ին մուտքային զանգ է կատարվել Գոռ Թադևոսյանին պատկանող 055-02-22-25 բջջային հեռախոսահամարից, խոսակցությունը տևել է 51 վայրկյան։
Բացի այդ, Գոռ Թադևոսյանի 055-02-22-25 բջջային հեռախոսահամարը «Telegram», հավելվածում գրանցված է «Gor Narek 2 Hamar» և նրանց միջև տեղի է ունեցել հեռախոսազանգեր՝ 15․05․2025 թվականին՝ ժամը 22։45-ին և 22։11-ին, 16․05․2025 թվականին՝ ժամը 18։26-ին, 20:18-ին, 21։27-ին, 22․03-ին, 22։04-ին, 22։08-ին, և 22։16-ին 19․05․2025թ-ին ժամը 22։09-ին և 21։40-ին, որոնք լուսանկարահանվեցին և կցվեցին քրեական վարույթին։
(հատոր 6, գ.թ. 289-300, դատական նիստի արձանագրություն)
- Զննում կատարելու մասին 2025 թվականի հունիսի 28-ին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննվել է ՀՀ ՊԵԿ ներքին անվտանգության վարչությունից առգրավված «Excel» ֆայլով ներբեռնված լազերային սկավառակը, որում ներբեռնված է ք․Երևան, Դեղատան 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության վարչական շենքի անցակետերի շարժը ամրագրող տեղեկատվությունը, որով պարզվել է, որ մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանը Արկադի Աղաջանյանի անցաքարտով ք․Երևան, Դեղատան 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության վարչական շենք է մուտք գործել 20.05.2025 16:42:45, և շենքից դուրս է եկել 21.05.2025 08:21:07-ին։
(հատոր 6, գ.թ. 273-274, դատական նիստի արձանագրություն)
- Թվային խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի հունիսի 28-ին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ թվային խուզարկության է ենթարկվել Գոռ Թադևոսյանից առգրավված «Iphone 11» ապրանքանիշի բջջային հեռախոսը, որով պարզվել է, որ «Կոնտակտներ» հեռախոսահամարներ բաժնում մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի 093-03-93-88 հեռախոսահամարը գրանցված է «Edo Narek» անվամբ։ Նշված բջջային հեռախոսահամարին Գոռ Թադևոսյանը իր 055-02-22-25 բջջային հեռախոսահամարից զանգեր է կատարել 13․04․2025թ-ին՝ ժամը 23։10-ին, 18․04․2025թ-ին՝ ժամը 13։59-ին, 23․04․2025 թ-ին՝ ժամը 13։02-ին և 27․04․2025 թ-ին ժամը 16։14-ին։
(հատոր 6, գ.թ. 275-288, դատական նիստի արձանագրություն)
- Առարկաներ վերցնելու մասին 2025 թվականի մայիսի 24-ին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ քրեական վարույթով Անահիտ Արտակի Գասպարյանից վերցվել է վերջինիս կողմից կամովին ներկայացրած գումարը, համաձայն որի «Wildberries» գրառմամբ պոլիէթիլենային տոպրակից հանել է թվով 3 հատ սև գույնի կապոցներ, որոնցից երկուսը փաթաթված են եղել թափանցիկ կպչուն ժապավենով։
Կապոցները բացվել են, դրանցից առկա են եղել համապատասխանաբար 8, 10 և 10 հատ 100 ԱՄՆ դոլար անվանական արժեքով թղթադրամների կապոցներ՝ ընդհանուր 28 հատ, կապված բարակ ռետինե լարերով։ Դրանցում առկա գումարը հաշվել են օպերատիվ աշխատակիցները, առանց կապոցների ամբողջականությունը խախտելու, կատարվել է պայմանական համարակալում նշվել է յուրաքանչյուր կապոցի վերևի և ներքևի մասերում դրված թղթադրամների համարանիշները։
Անահիտ Գասպարյանի կողմից կամովին ներկայացվել է 279.800 ԱՄՆ դոլար գումար, որը վերցվել և փաթեթավորվել է մեկ փաթեթում։
(հատոր 3, գ.թ. 66-67, դատական նիստի արձանագրություն)
- Ավտոմեքենայում խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի մայիսի 24-ին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ խուզարկություն է կատարվել Էդգար Գրիգորյանի կողմից շահագործվող «Chrysler 300» մակնիշի 90AM101 համարանիշի ավտոմեքենայում, որտեղից հայտնաբերվել է 189.900 ԱՄՆ դոլար գումարը։
(հատոր 3, գ.թ. 115-123, դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատահետքաբանական թիվ 1019-25 եզրակացությունը, համաձայն որի՝
1. Թիվ 62246225 քրեական վարույթով փորձաքննության ներկայացված աշխատասենյակի դռան փականի գլանաձև մեխանիզմի արտաքին մակերեսների ինչպես անզեն աչքով, այնպես էլ խոշորացնող սարքերով հետազոտությամբ վերջինիս մակերեսների վնասվածքներ չհայտնաբերվեցին:
Գլանաձև մեխանիզմի հետ փորձաքննության ներկայացված թվով երեք բանալիները հեշտությամբ, առանց խոչընդոտի մտնում են գլանաձև մեխանիզմի բանալու համար նախատեսված անցքի մեջ, փոխներգործում են գլանաձև մեխանիզմի աշխատարար դետալներ հետ, աշխատացնում' բացում և փակում են գլանաձև մեխանիզմը: Վերջինս գտնվում է սարքին վիճակում:
Աշխատասենյակի դռան փականի գլանաձև մեխանիզմի գլանի մեջ տեղակայված բույթերի գլխիկային հատվածների վրա առկա են գծային դասավորվածության, թույլ արտահայտված քերծվածքների տեսքերով հետքեր, որոնք կարող էին առաջանալ ինչպես փորձաքննության ներկայացված բանալիների, այնպես էլ գլանաձև մեխանիզմին պատկանող բանալիների չափերին ու կառուցվածքին համապատասխանող հարմարեցված բանալու կամ կրկնօրինակ բանալու ներգործության արդյունքում, ինչի հետևանքով էլ, ամենայն հավանականությամբ, բացվել է փականը:
2. Չհրկիզվող պահարանի արտաքին մակերեսների ինչպես անզեն աչքով, այնպես էլ խոշորացնող սարքերով հետազոտությամբ վնասվածքներ չհայտնաբերվեցին:
Չհրկիզվող պահարանի գլանաձև մեխանիզմների արտաքին մակերեսներին, մասնավորապես, բանալու անցքի մուտքի վրա և շրջակայքում առկա են ներհրվածքների և քերծվածքների տեսքերով հետքեր և վնասվածքներ, որոնք մեխանիկական բնույթի են և կարող էին առաջանալ օտար պինդ առարկայի կամ գործիքի' հնարավոր է նաև ներկայացված առարկայի ներգործությունների արդյունքում:
Փորձաքննության ներկայացված չհրկիզվող պահարանի փականների գլանաձև մեխանիզմների բոլթերի վրա առկա են մեխանիկական բնույթի քերծվածքների և տաշվածքների հետքեր, որոնք կարող էին առաջանալ օտար, պինդ առարկայի կամ գործիքի, հնարավոր է փորձաքննության ներկայացված մետաղյա առարկայի ներգործությունների արդյունքում:
Չհրկիզվող պահարանի փականների գլանաձև մեխանիզմները կարող էին աշխատեցվել ինչպես փորձաքննության ներկայացված բանալիների, այնպես էլ գլանաձև մեխանիզմներին պատկանող բանալիների չափերին ու կառուցվածքին համապատասխանող հարմարեցված բանալու կամ կրկնօրինակ բանալու ներգործության արդյունքում:
3. Չհրկիզվող պահարանի փականների աշխատեցնելու մեխանիզմը պարզելու նպատակով, փականները աշխատեցվեցին իրենց բանալիներով, ինչի արդյունքում պարզվեց, որ փականներն աշխատեցվում են միմյանցից անկախ' մի փականի փակ լինելու դեպքում չհրկիզվող պահարանի դուռը գտնվում է փակ վիճակում: Բանալիներից «VN4898» գրառմամբ բանալին աշխատացնում է նույն գրառմամբ գլանաձև մեխանիզմը, իսկ «VN4203» գրառմամբ բանալին աշխատացնում է նույն գրառմամբ գլանաձև մեխանիզմը:
Հարկ է նշել, որ բռնակի կողմի փականը փակված վիճակում դռան բռնակի միջոցով աշխատացնելով դուռը բացվում է, ինչից կարելի է եզրակացնել, որ տվյալ կողմի փականի սարքինությունը թերի է' բանալու միջոցով փականը փակվում է, սակայն բռնակի միջոցով դուռը բացվում է՝ առանց գլանաձև մեխանիզմը բացելու:
4. Փորձաքննության ներկայացված կոտրված 2 առարկաները նախկինում կազմել են մեկ ամբողջություն, այն հանդիսանում է ատաղծագործական փետուրանման գայլիկոն՝ նախատեսված փայտ ծակելու համար:
5. «Արդյոք հնարավոր էր բացել չհրկիզվող պահարանի փականն (ները) այդ մետաղական դետալով, թե՝ ոչ, այն (դրանք) բացվել է այդ մետաղական դետալով, թե' ոչ» հարցերին հնարավոր կլիներ .պատասխանել մետաղյա դետալի ամբողջական լինելու դեպքում' դրանով փորձարարություն կատարելու արդյունքում:
(հատոր 3, գ.թ. 41-47, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2025 թվականի հունիսի 30-ի որոշմամբ որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված ներքոհիշյալ փաստաթղթերը`
1) 2025 թվականի մայիսի 21-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության վարչությունից առգրավված «Canavis» ապրանքանիշի «CA-A702A-4H» մոդելի տեսագրիչից տեսանյութերը ներբեռնած լազերային սկավառակով,
2) Գոռ Թադևոսյանից առգրավված «Iphone 11» համարի բջջային հեռախոսը՝ մեկ կնքված փաթեթում, որը պահվում է քրեական վարույթի հետ, այդ հեռախոսում կատարված թվային խուզարկությամբ հայտնաբերված թվային տվյալներով, թղթային տարբերակով հավելվածների տեսքով՝ կցված քրեական վարույթի նյութերին,
3) Էդգար Գրիգորյանի անձական խուզարկությամբ վերցված «Iphone 13pro max» ապրանքանիշի 352206209004123 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը՝ մեկ կնքված փաթեթում, որը պահվում է քրեական վարույթի հետ, այդ հեռախոսներում կատարված թվային խուզարկությամբ հայտնաբերված թվային տվյալներով, թղթային տարբերակով հավելվածների տեսքով կցված քրեական վարույթի նյութերին,
4) «Յուքոմ Արմենիա» ՓԲԸ-ից 2025 թվականի հունիսի 4-ին թիվ 3710-25/ՀԿ գրությամբ տեղեկատվական տվյալներ պարունակող լազերային սկավառակով,
5) 2025 թվականի մայիսի 22-ին ՀՀ ՊԵԿ ներքին անվտանգության վարչությունից առգրավված Երևան, Դեղատան 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության վարչական շենքի անցակետերի շարժը ամրագրող տեղեկատվությունը պարունակող լազերային սկավառակով,
6) ՀՀ քննչական կոմիտեից 2025 թվականի հունիսի 2-ի թիվ 10/10/189030-25 գրությամբ ստացված ՀՀ ՔԿ տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության 6-րդ հարկի տեսագրությունները պարունակող լազերային սկավառակով,
2025 թվականի մայիսի 22-ին Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի Հանրապետության շենք 1/61/1 հասցեում գտնվող տարադրամի փոխանակում իրականացնող «Գեղամ Արքա» ՍՊԸ-ից առգրաված «8 CHH264» տեսակի կրիչում առկա տեսագրությունները պարունակող լազերային սկավառակներով։
(հատոր 6, գ.թ. 325-333, դատական նիստի արձանագրություն)
- Վկա Անահիտ Գասպարյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2025 թվականի մայիսի 21-ին կամ 22-ին գիշերն իրեն զանգել է ընկերուհին՝ Ալեքսանդրա Լևանդրովսկայան։ Ինքը մտածել է, որ վատ բան է տեղի ունեցել, քանի որ նա իրեն ընդհանրապես գիշերները չի զանգում: Ալեքսանդրան իր աղջկա հետ եկել է շքամուտք, և փոխանցել է պոլիէթիլենային տոպրակ։ Հարցրել է նրան, թե ինչ է տոպրակում, արդյոք վտանգավոր բան կա, Ալեքսանդրան բացասական պատասխան է տվել և ասել, որ տոպրակում գումար է, վաղը կգա կվերցնի և կասի թե ինչ է եղել։ Իրենց շփումը տևել է տասը վայրկյան։ Տոպրակի պարունակությունը չի տեսել, քանի որ այն փակ է եղել։ Քննչականում գումարն իր դիմաց հաշվել են, եթե չի սխալվում մոտ 300.000-ի կարգի գումար է եղել:
Քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչությունից 590.000 ԱՄՆ դոլար գումար հափշտակելու մասին տեղեկացել է մամուլում եղած հրապարակումներից։ Էդգարի հետ չի խոսել այդ դեպքի մասին, իսկ Սաշան տեղյակ չի եղել:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Վկա Քրիստինե Արամյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2025թ. ապրիլի 21-ին նշանակվել է ՀՀ ՔԿ տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության 5-րդ վարչության քննիչի պաշտոնում, այդ օրվա դրությամբ իր անմիջական ղեկավարը եղել է Գոռ Թադևոսյանը։ Իր ներկայիս աշխատասենյակը գտնվում է Երևան քաղաքի Դեղատուն 3 հասցեում գտնվող շենքի 6-րդ հարկի 617 աշխատասենյակում։ Նույն աշխատասենյակում է աշխատում նաև իր գործընկեր Սուրեն Հակոբյանը։ 21.04.2025թ․ ՀՀ ՔԿ տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության 5-րդ վարչության քննիչի պաշտոնում նշանակվելու օրը, Սուրեն Հակոբյանը գնացել է արձակուրդ։ Սուրենի արձակուրդից վերադառնալուց հետո Գոռ Թադևոսյանը Սուրեն Հակոբյանին է վերադարձրել իրենց աշխատասենյակում տեղադրված մետաղյա չհրկիզվող պահարանի բանալին։ Գումարի չափի մասին ինքը իմացել է մոտավոր՝ Սուրենի և Գոռի խոսակցություններից, իսկ գումարի հստակ չափն ինքը իմացել է 21.05.2025թ․ քննչական գործողությունների ընթացքում։ Սուրենն ու Գոռը շրջել են իրենց աշխատասենյակում տեղադրված փոքր սեյֆը, որում պահվում էր միայն նշված գումարը, որից հետո Սուրենը հանելով սեյֆում առկա սպիտակ գույնի թղթե տոպրակը, համոզվել էր, որ առգրավված ամբողջ գումարը տեղում է ու կրկին տեղադրել է սեյֆի մեջ։ Դրանից հետո Սուրենն ու Գոռը սեյֆի դիմային մասը կրկին շրջել են դեպի պատի կողմը։ Քանի որ իրենց աշխատասենյակը շատ փոքր է, ինքն այդ սեյֆի վերևի հատվածն օգտագործել է սուրճի պարագաներ պահելու համար։ 20.05.2025թ. ինքն աշխատասենյակից դուրս է եկել վերջինը՝ ժամը մոտ 21։00-ի սահմաններում, և իր մոտ գտնվող բանալիով փակել աշխատասենյակի դուռը։ Մինչև 21.05.2025թ. ինքը որևէ տարօրինակ բան չի նկատել նշված սեյֆի վրա տեղադրված սուրճի պարագաների դասավորվածության հետ կապված։ 21.05.2025թ. առավոտյան ժամը 08։58-ին ներկայացել է աշխատանքի, բացել աշխատասենյակի դուռը և սովորականի պես իր համար սուրճ պատրաստել և իր աշխատասենյակի դիմացի հատվածում գտնվող քարտուղարության աղջիկների հետ սուրճ խմել, այնուհետև անցել իր աշխատանքային պարտականությունների կատարմանը։ 21.05.2025թ. ժամը 13։00-ին Գոռ Թադևոսյանի հետ գնացել է ընդմիջման և վերադարձել աշխատանքի։ Նկատել է, որ գործավարության աշխատակիցները մի փոքր այլայլված են: Բացելով աշխատասենյակի դուռը՝ նկատել է, որ Սուրեն Հակոբյանի սեյֆը, որում տեղադրված էր մոտ կես միլիոն ԱՄՆ դոլար գումարը, շրջված էր, իսկ սեյֆի դուռը բաց էր։ Անմիջապես գնացել է վարչության պետի պաշտոնակատար Գոռ Թադևոսյանի աշխատասենյակ, որտեղ գտնվող Գոռ Թադևոսյանից և Սուրեն Հակոբյանից տեղեկացել, որ նշված գումարը հափշտակվել է։ Սկզբում մտածել է, թե կատակում են, սակայն հետո հասկացել է, որ լուրջ են: Այդ օրը խոսակցություններ էին եղել, որ իրենց գործընկերներից մեկը՝ Սահակը, վերելակից իջնելիս ինչ-որ անձի է տեսել, կանգնեցրել և հարցրել է, թե ով է, հետո չիպն է գցել և այլն: Նման միջադեպ է եղել: Նշեց, որ ինքը տեղեկություն չի ունեցել իր գործընկեր Սուրենի կողմից բանալիները կորցնելու վերաբերյալ: Իմացել էր, որ Արկադի Աղաջանյանն է բանալի կորցրել: Նշեց, որ դեպքի օրը լրացել է իր՝ այդ վարչությունում աշխատելու մեկ ամիսը:
Գոռ Թադևոսյանին բնութագրեց դրականորեն: Հայտնեց, որ նրանից որևէ բացասական բան չի նկատել:
դատական նիստի արձանագրություն)
- Վկա Արկադի Աղաջանյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2023 թվականի հունվարի 04-ից զբաղեցրել է ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության 5-րդ վարչության քննիչի պաշտոնը, մինչ այդ աշխատել է ՀՀ ՊԵԿ քննչական վարչության թիվ 5 բաժնում՝ զբաղեցնելով քննիչի պաշտոնը։
Գոռ Թադևոսյանին ճանաչել է 5-րդ վարչության պետի տեղակալի պաշտոնին նշանակվելուց հետո։
Նույն շենքի 5-րդ և 6-րդ հարկերում կողմնակի անձանց մուտքը սահմանափակված է մուտքի համար նախատեսված էլեկտրոնային քարտերով /չիպ/, այսինքն տվյալ հարկեր մուտք գործելու համար անհրաժեշտ է նույն ծածկագրով հագեցված էլեկտրոնային քարտ, ինչը կողմնակի անձն ունենալ չի կարող։
ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչությունում աշխատանքի ընդունվելուց հետո, յուրաքանչյուր քննիչի տրամադրվել է մեկ էլեկտրոնային քարտ չիպ, որը նախատեսվել է շենքում միջհարկային դռները և առաջին հարկում տեղադրված հսկիչ անցագրային կետի արգելափակոցն անխոչընդոտ բացելու, ինչպես նաև աշխատանքի ներկայանալու և շենքից դուրս գալու հստակ ժամանակն ամրագրելու համար։
Իր նախաձեռնությամբ ձեռք է բերել չափերով անհամեմատ ավելի փոքր սև պլաստիկե պատվածքով կրիչ՝ չիպ, և ամրացրել է աշխատասենյակի դռան փականի բանալիների օղակին։
Նշել է, որ նույն վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի վարույթում քննվող քրեական վարույթով առգրավված և նրան հատկացված չհրկիզվող պահարանում խոշոր չափերով գումարի գոյության մասին տեղեկացել է տեղի ունեցած քննարկումների ժամանակ։
Նշեց, որ արձակուրդ մեկնելու ժամանակ իր բանալիները և վերոնշյալ չիպը հանձնել է իր ղեկավարին՝ Գոռ Թադևոսյանին:
Նշել է, որ եղել է ժամանակահատված, երբ աշխատասենյակի բանալին կորել է, սակայն հետո այն կրկին գտել է:
Գոռ Թադևոսյանին բնութագրում է դրականորեն:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում վկա Սուրեն Հակոբյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2024 թվականի մայիսի 06-ին «Էքսպերտ 1» ՍՊ ընկերության գործունեության՝ քաղաք Երևան, Հրաչյա Քոչար փողոց 10/4 և 11/4 հասցեներում իրականացված խուզարկության արդյունքում հայտնաբերվել և առգրավվել է 590․000 ԱՄՆ դոլար գումար, որը նույն օրը տեղափոխվել է աշխատանքի վայր և պահվել իր պատասխանատու պահպանությանը հանձնված չհրկիզվող մետաղական պահարանում։
Իրեն ամրակցված չհրկիզվող պահարանում 590․000 ԱՄՆ դոլար գումարի պահման մասին տեղյակ են եղել թիվ 5-րդ վարչության գրեթե բոլոր աշխատակիցները, ինչը նրանց մի մասին հայտնի է դարձել աշխատանքային խորհրդակցությունների ընթացքում, իսկ մյուսներին քննչական խմբում ընդգրկված լինելու հանգամանքով պայմանավորված։
Հաշվի առնելով փողերի լվացման հանցակազմի հատկանիշների վերաբերյալ եղած կասկածները և նախաքննության նախնական՝ ապացույցների հավաքման փուլում գտնվելը, 5-րդ վարչության պետ Արտյոմ Խաչատրյանի հետ ունեցած քննարկման ընթացքում վերջինս որոշել է սկզբնական ժամանակահատվածում վերցված գումարն իրեղեն ապացույց չճանաչել և ՀՀ կենտրոնական բանկի դեպոզիտարիա չհանձնել։
Այդ հանգամանքից ելնելով էլ որոշվել է գումարը պահել իր պատասխանատու պահպանության տակ գտնվող չհրկիզվող պահարանում, որն ունեցել է երկու ներքին փական՝ մեկական բանալիներով, որոնք մշտապես գտնվել են իր մոտ և որևէ դեպքում այլ անձի կամ անձանց չեն փոխանցվել։
2024 թվականի մայիսի 06-ից մինչև նույն թվականի հուլիսն ընկած ժամանակահատվածում՝ չճշտված օրը և ժամին, ընդմիջումից վերադարձել է աշխատասենյակ և ինչ-որ պահի այնտեղից դուրս գալու ընթացքում հայտնաբերել է, որ բանալիների խուրձը, որտեղ եղել են իր բնակարանի երկու բանալիները, չհրկիզվող հիշյալ մետաղական պահարանի երկու բանալիները, աշխատասենյակի բանալին, ինչպես նաև իր բնակելի շենք մուտք գործելու համար նախատեսված էլեկտրոնային քարտը՝ անհետացել, կորել են։
Մոտավորապես մեկ ժամ իր և այլ աշխատասենյակներում փնտրելուց և չգտնելուց հետո այդ մասին հայտնել է իր անմիջական ղեկավար Արտյոմ Խաչատրյանին, իսկ վերջինս էլ վերադասության կարգով գլխավոր վարչության պետ Արսեն Սիմոնյանին՝ հաշվի առնելով պահարանում գտնվող գումարի չափը, որից հետո կայացած քննարկումների ընթացքում որպես տարբերակ իր կողմից առաջարկվել է հրավիրել չհրկիզվող պահարանի ներքին փական բացող հմտություններ ունեցող մասնագետի և Արտյոմ Խաչատրյանի համաձայնությունը ստանալուց հետո, անձամբ ճշտելով մասնագետ մասնագետի հեռախոսահամարը՝ անձամբ զանգահարել ու կայացած խոսակցության ընթացքում վերջինիս պահանջով լուսանկարել է տվյալ չհրկիզվող մետաղական պահարանի փականների հատվածը և ուղարկել է նրան։
Նույն օրը որոշ ժամանակ անց մասնագետը զանգահարել ու ասել է, որ կարող է բացել և որպես տարբերակ առաջարկել է փոխարինել ներքին փականները, բացել և բանալի պատրաստել՝ 30․000 ՀՀ դրամ և միայն բացելու համար՝ 15․000 ՀՀ դրամ։
Մասնագետի առաջարկած տարբերակներից ընդունելի է համարել 30․000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ծառայությունը՝ բացել և բանալի պատրաստել, որից հետո նրան պարզաբանել է վարչական շենքի հասցեն՝ ստույգ գտնվելու վայրը, որից քիչ անց աշխատասենյակ գնացած մասնագետը հավանաբար հարմարեցված բանալիներով կամ այլ գործիքով բացել է պահարանի դուռը և պարզվել է, որ գումարի պարունակությամբ փաթեթը գտնվում է պահարանում։
Դրանից շուրջ երկու երեք օր անց մասնագետը եկել և նոր փականը տեղադրել է իր սեյֆի վրա, քարտուղարությունից տեղափոխված վերոհիշյալ սեյֆը վերադարձվել է քարտուղարություն, իսկ իրեն ամրակցվածը՝ տեղափոխվել է Արտյոմ Խաչատրյանի աշխատասենյակ, որտեղ էլ հիշյալ գումարը շարունակվել է պահվել մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի վերջ կամ դեկտեմբերի սկիզբն ընկած ժամանակահատվածը՝ այսինքն՝ մինչև Արտյոմ Խաչատրյանի զբաղեցրած պաշտոնից ազատվելը, որին նախորդած ամբողջ ժամանակահատվածում պատրաստված և իրեն տրված թվով 2 բանալիները մշտապես գտնվել են Խաչատրյանի մոտ։
Աշխատանքից ազատվելու հանգամանքով պայմանավորված՝ իրեն ամրակցված չհրկիզվող պահարանն առգրավված գումարի հետ միասին Արտյոմ Խաչատրյանի աշխատասենյակից տեղափոխվել է իր աշխատասենյակ, իսկ բանալիները հանձնվել են իրեն։
2025 թվականի ապրիլի 16-ին թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով առգրավված 590․000 ԱՄՆ դոլար գումարն իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշում է կայացվել, որի մեկ օրինակը նույն օրն ուղեկցական գրությամբ ուղարկվել է ՀՀ կենտրոնական բանկ՝ իրեղեն ապացույց ճանաչված գումարի հետագա պահպանությունն ապահովվելու խնդրանքով, որի պատասխանը դեռևս չստացված՝ օգտվել է հերթական հասանելիք արձակուրդից։
Արձակուրդ մեկնելու բերումով, աշխատասենյակի և իրեն հատկացված չհրկիզվող պահարանի երկու բանալիները հանձնել է իր անմիջական ղեկավար, 5-րդ վարչության պետի պաշտոնակատար Գոռ Թադևոսյանին։
Արձակուրդ մեկնելուց առաջ բանալիները Գոռ Թադևոսյանին հանձնելուց գումարի առկայությունը պահարանում ստուգել են, թե՝ ոչ, չի հիշում, սակայն վերադառնալուց հետո՝ մայիսի 2-ին, Թադևոսյանի մասնակցությամբ և Քրիստինե Արամյանի ներկայությամբ ստուգել են պահարանի պարունակությունը և պարզել, որ հիշյալ գումարն ամբողջությամբ տեղում է, իսկ փաթեթը՝ անվնաս։
Մայիսի 02-ից մինչև 04-ը ներառյալ հաճախել է աշխատանքի վայր, իսկ մայիսի 05-ից մինչև 11-ը ներառյալ թեև գտնվել է Հայաստանում, բայց աշխատանքի չի հաճախել՝ արձակուրդում գտնվելու պատճառով, որի ողջ ընթացքում չհրկիզվող պահարանի բանալիները գտնվել են իր մոտ։
Արձակուրդից վերադառնալուց հետո ստացել են ներքին հանձնարարական՝ քննիչներին հատկացված չհրկիզվող պահարաններում գտնվող կանխիկ գումարի ու արժեքավոր իրերի մասին տեղեկանքներ ներկայացնելու վերաբերյալ։
Նշել է, որ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ սեյֆում բացի նշված գումարից ոչինչ չի եղել, դրա բանալիներն առանձին պահել է իր փաստացի բնակության վայրում՝ բնակարանի իր կողմից օգտագործվող ննջասենյակի պահարանում՝ նախորդ իրավիճակից խուսափելու նպատակով։ Մինչև գույքագրման վերաբերյալ տեղեկանք կազմելը՝ մայիսի 12-ից 16-ն ընկած ժամանակահատվածում, առանց փականքները բացելու՝ դրանց արտաքին բռնակը վերև ձգելով ստուգել և համոզվել է, որ պահարանի դուռը գտնվում է փակ և անվնաս վիճակում։
2025 թվականի մայիս 21-ին՝ ժամը 14։30-ի սահմաններում, քննիչ Հայկ Քյասինյանի հետ գտնվել է իր աշխատասենյակում, որտեղ գնացած Գոռ Թադևոսյանը Հայկին խնդրել է դուրս գալ աշխատասենյակից, իսկ իրեն ասել ստուգել չհրկիզվող պահարանը։
Նշել է, որ մինչ այդ սեյֆը դիմացի փականների մասով մոտիկացված է եղել պատին, ինչը մշտապես այդպես է դրել, իսկ Թադևոսյանի վերոհիշյալ պահանջով ստուգելու ընթացքում պարզել է, որ սեյֆի դուռը բաց է, իսկ մի քիչ ավելի առաջ քաշելուց հետո փականներից մեկի վրա մետաղյա հարմարեցված միջոց՝ երկաթի կտոր է նկատել։
Համոզվելով, որ գումարը հափշտակվել է՝ գլխավոր վարչության պետ Վաղինակ Մարտիրոսյանի հանձնարարությամբ դուրս են եկել աշխատասենյակից, ամրակնքել դուռը և կատարվածի մասին հաղորդում են ներկայացրել։
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում վկա Սահակ Պետրոսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2023 թվականի հունվարի 04-ից զբաղեցնում է ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության 2-րդ վարչության ավագ քննիչի պաշտոնը: Գլխավոր վարչությունը տեղակայված է Դեղատան 3 հասցեի վարչական շենքի 5-րդ հարկում, իսկ 2-րդ վարչությունը նույն շենքի տարբեր հարկերում, աշխատանքային գործունեությունը իրականացնում է 5-րդ հարկի թիվ 516 աշխատասենյակում: Հայտնեց, որ դեպքի օրը առավոտյան ժամը 08:15-ի սահմաններում ներկայացել է աշխատանքի և վարչական շենք մուտք գործելու ընթացքում իրեն ամրակցված էլեկտրոնային քարտով մուտքագրվելուց հետո անցել է շենքի առաջին հարկում տեղադրված արգելափակոցով և մոտեցել ու սեղմել է երկու վերելակների կոճակները, որոնք իր կարծիքով իջել են հինգերորդ կամ 6-րդ հարկից: Սկզբում առաջին հարկ է հասել իր կանգնած դիրքից դեպի ձախ գտնվող վերելակը, որի դռների բացվելուց հետո զիջել է ճանապարհը այնտեղից դուրս եկող իրենց ակնհայտորեն ավելի ցածրահասակ արական սեռի անծանոթին, ով կրել է բժշկական դիմակ, արևային ակնոցներ և մուգ գույնի գլխարկ, հագին եղել է կոստյում կամ պիջակ, սպիտակ վերնաշապիկ, մուգ գույնի տաբատ և կոշիկներ: Անծանոթը հավանաբար ճաղատ է եղել, սակայն գլխի ինչ-որ հատվածներում ունեցել շեկ կամ ալեհեր կարճ կտրված մազեր, որոնք նկատելի են եղել պարանոցի հատվածից: Իր հիշելով ձախ ձեռքում գտնվել է մեկ հատ պլաստիկ շիշ, կիսով չափ թեյի գույն ունեցող հեղուկով լցված, իսկ աջ ձեռքում բաց գույնի ստվարաթղթե տոպրակ և փոքր պայուսակ: Տեսնելով, որ անծանոթը դիմակով է, նույն վերելակ մտնել չի ցանկացել՝ հնարավոր վարակից խուսափելու հանգամանքով պայմանավորված: Մեկ կամ երկու վայրկյան անց բացվել են իր կանգնած դիրքից աջ մասում գտնվող վերելակի դռները, որտեղ մտնելու ընթացքում տեսել է, որ հիշյալ անծանոթը, մոտենալով անցակետի արգելափակոցին, ձեռքին եղած միկրոչիպը մոտեցրել է անցակետի վահանակին և փորձել է անցնել այն, ինչի ընթացքում նրա ակնոցը կամ դրա ապակին ընկել է գետնին, որի պատճառով էլ այդ անձը սկսել է ակնհայտ անհանգիստ շարժումներ կատարել: Նկարագրվածին ականատես լինելով՝ մինչև վերելակի դռների փակվելը ժեստերի լեզվով անցակետում ծառայություն իրականացնող աշխատակցից հարցրել է, թե ով է այդ անձը, ինչին ի պատասխան աշխատակիցը կրկին ժեստով հասկացրել է, որ տեղյակ չէ: Այդ անձի դուրս գալու ընթացքում, միաժամանակ դուրս գալով վերելակից՝ մոտեցել է անցակետին, իր ձեռքին եղած տոպրակը թողնելով անցակետի աշխատակցի մոտ՝ դուրս է եկել վարչական շենքից և քայլել է Վազգեն Սարգսյան փողոցի ուղղությամբ գնացող նույն անձի հետևից: Արդեն Վազգեն Սարգսյան փողոցում՝ ՀՀ Կենտրոնական բանկի դիմաց, կարողացել է հասնել նկարագրված անձին և հարցրել է, թե վարչական շենքում տեղակայված ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի կամ քննչական կոմիտեի աշխատակից հանդիսանում, թե՝ ոչ, ինչին ի պատասխան նա հայտնել է, որ եկել է 3-րդ հարկ՝ Արման Ղազարյանի մոտ: Երկրորդ հարցին, թե այդ դեպքում որտեղից իրեն շենք մուտք գործելու համար նախատեսված էլեկտրոնային չիպը, պատասխանել է, որ այս պահին Արմանն է տվել՝ դուրս գալու համար: Դրանից հետո, պահանջել է ներկայացնել անձը հաստատող կամ նույնականացնող որևէ փաստաթուղթ, անձը նշել է, որ անձնագիրը գտնվում է նրա ավտոմեքենայի մեջ՝ ցույց տալով դեպի Հանրապետության հրապարակ: Ինքն ասել է, որ այդ դեպքում պետք է քայլեն դեպքի ավտոմեքենան, որպեսզի ներկայացնի փաստաթուղթը ու քայլել են դեպի Հանրապետության հրապարակ, որի ընթացքում նա հարցրել է, ինչ խնդիր կա, որին ինքը պատասխանել է, որ խնդիրը կայանում է նրանում, որ անծանոթ է և անցակետով անարգել անցնելու քարտ ունի: Քայլելու ընթացքում հաջորդիվ հարցրել է, թե ինչու է մեքենան այդքան հեռու կանգնեցրել և ստացել է պատասխան, որ իրենց շենքի մոտ կանգնելու տեղ չի լինում, ինչից հետո հարցրել է, թե երբ եք շենք եկել, ինչին նա պատասխանել է ասելով կես ժամ առաջ: Զարմացել ու հարցրել, թե ինչպես է հնարավոր, որ եկել է կես ժամ առաջ և ավտոմեքենան կայանելու տեղ չի գտել, որի ընթացքում քայլելով հասել են մինչև նախկինում «ՀայՓոստ» ՓԲԸ-ի մասնաշենքի մոտ: Քայլելու ընթացքում հաջորդիվ հարցերին պատասխանելով՝ անծանոթն ասել է, որ ցանկանում է ճիշտն ասել, մի քիչ տղայական պահ է, այդ անցակետի չիպն իրեն Տաթևն է տվել ժամանակին, ուզեցել է իմանա աշխատանքի այցելել է, թե՝ չէ: Լսելով այդ մասին, ինքն ավելացրել է, որ այդ դեպքում կարող էր զանգահարել իր նշած Արմանին և ճշտել՝ Տաթևը աշխատանքի եկել է, թե ոչ, ինչին նա պատասխանել է՝ ասելով, որ նա Արմանի հետ տենց ծանոթ չէ, ուզում է հասկանալ, թե Արմանի ու Տաթևի մեջ ինչ որ բան կա, թե՝ ոչ: Այդքանը լսելուց հետո, պահանջել ու նրանից վերցրել է անցակետի չիպը, առաջարկելով քայլել դեպի ավտոմեքենան: Ընթացքում նշել է, որ ինքը նախարարության աշխատակից է՝ ձեռքը մեկնելով դեպի ՀՀ կառավարության շենքը ու անմիջապես շեղել է խոսակցության ընթացքը, մասնավորապես հնչեցրել է հռետորական հարց, թե արդյոք ինքը քննչական կոմիտեից է և հավելել, որ նա էլ կոմիտեում ընկերներ ունի, ապա իր հարցին պատասխանելով՝ ասել է, որ իրենց մոտից Գոռը, ով պետ է: Այդ ժամանակ արդեն գտնվել են «Հայփոստի» նախկին մասնաշենքի մոտ և ժամը 08:29-ին իր կողմից օգտագործվող վերոհիշյալ հեռախոսահամարի WhatsApp հավելվածով զանգահարել է գլխավոր վարչության 5-րդ վարչության պետի պաշտոնակատար Գոռ Թադևոսյանին և մինչև նա պատասխանել է հեռախոսազանգին, այդ անձն իր հարցին պատասխանել է, որ Արթուր Սահակյանն է՝ իր ընկեր Էդգարի եղբայրը: Թադևոսյանի պատասխանից հետո, հարցրել է նրան, թե իր ընկեր Էդգարի եղբայր Արթուր Սահակյանին ճանաչում է, ով մի պահ լռել է, հավանաբար փորձել է հիշել, որի ընթացքում հեռախոսը մոտեցրել է այդ անձի ու ասել, որ ներկայանա, թե ով է, ով շատ արագ խոսելով՝ նույն կերպ ներկայացրել է, որ Տաթևի համար շենք է եկել ու իր պահանջով վերադարձրել է հեռախոսը: Դրանից հետո ինքը Թադևոսյանին հարցրել է, արդյոք ճանաչել է այդ անձին, թե՝ ոչ, նա պատասխանել է, որ ճանաչել է, նա հանդիսանում է ամերիկացի Արթուրը: Այնուհետև շրջվելով նշված անձին՝ հարցրել է, թե նա է ամերիկացի Արթուրը, նա էլ գլխով դրական պատասխան է տվել։ Այնուհետև վերադարձել է վարչական շենք, որպեսզի հասկանա և ստուգի, թե արդյոք այդ չիպը քննչական վարչության դռները ևս բացում է, թե ոչ ու 6-րդ հարկի մուտքի դռների մոտ մոտեցրել է այդ անձից վերցված սև գույնի չիպն ու դուռը բացվել է: Դրանից հետո արդեն 6-րդ հարկում հանդիպել է Գոռ Թադևոսյանին, պատմել ողջ պատմությունը՝ նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ եթե չիպը, ինչպես այդ անձն է հայտնել, իրեն տվել են նրա նշած Արմանը կամ Տաթևը, ապա այն կբացեր առաջին հարկի անցակետը, սակայն քննչական վարչության մուտքի դուռը չէր բացի: Թադևոսյանից հարցրել է, թե իր ճանաչած Արթուրն ինչ տեսք ունի, ու առաջին հատկանիշը, որ նա նշել է, եղել է այն, որ ջահել բոյով տղա է, որոնք ակնհայտորեն չեն համապատասխանել իրեն հանդիպած անձի արտաքինին, որի մասին հայտնել է Գոռին և խնդրել, որպեսզի իր ընկերոջ Էդգարի միջոցով պարզի, թե եղբայրը Արթուրը որտեղ է գտնվում: Այդ պահին Գոռը Էդգարի հետ կապնվել չի կարողացել, որից հետո ինքն իջել ու ամեն դեպքում փորձել է բացել 5-րդ հարկի մուտքի դուռը և պարզվել է, որ այն բացվում է: Այսինքն, այդ չիպով հնարավոր է եղել մուտք գործել քննչական վարչության 5-րդ հարկ: Դրանից մի որոշ ժամանակ անց բարձրացել է 6-րդ հարկ, ժամը 09:04 րոպեին միջանցքում մոտեցել է քննիչների մուտքի և ելքի ժամերն արձանագրող սարքին և նույն չիպն անցկացրել է դրանով, պարզվել է, որ անցել է: Տեսնելով այդ՝ ամբողջ պատմությունը ներկայացրել է անմիջական ղեկավար Արթուր Գևորգյանին և խնդրել է, որ ներքին անվտանգության վարչության միջոցով պարզեն, թե ում անունով է այդ չիպը մուտք լինում: Այնուհետև, դասընթացների շտապող Արթուր Գևորգյանի հեռախոսազանգից հետո մեկ անգամ էլ այդ պահին է չիպն անցկացրել, ինչից որոշ ժամանակ անց նրա հեռախոսազանգից տեղեկացել է, որ չիպը քննիչ Արկադի Աղաջանյանի անունով է: Դրանից րոպեներ անց կատարվածի մասին զեկուցել է գլխավոր վարչության պետի տեղակալ Հայկ Կատվալյանին, որից հետո նրա հետ նույնը զեկուցել է գլխավոր վարչության պետին: Հետագայում, օրվա երկրորդ կեսին ժամը մոտավորապես 15:30-ի սահմաններում Գոռ Թադևոսյանն ասել է, որ քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանը բացել և գումար են գողացել:
Հայտնեց, որ Գոռ Թադևոսյանին բնութագրում է դրականորեն:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Վկա Սիմոն Պետրոսյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ունեն ընտանեկան բիզնես, հայրը շինանյութի առուվաճառքով է զբաղվում, ինքն էլ օգնում է: 077-80-80-88, 041-80-80-88 բջջային հեռախոսահամարներն է օգտագործում: Ճանաչում է Էդգար Գրիգորյանին մոտ 15 տարի, վերջինիս եղբայրը՝ Արթուր Գրիգորյանը, ով այժմ գտնվում է ԱՄՆ-ում, իր ընկերն է, Արթուրի միջոցով նաև Էդգար Գրիգորյանի հետ մոտ է, սակայն իր ընկերն Արթուր Գրիգորյանն է, իսկ Էդգարի հետ պարզապես մոտ հարաբերություններ ունի: Էդգար Գրիգորյանին հանդիպել է մեկ ամիս առաջ, հրավիրված է եղել Էդգար Գրիգորյանի քրոջ հարսանիքին, այդ հարսանիքին նաև Արթուր Գրիգորյանն է մասնակցել և իրեն Արթուրն է հրավիրել: Նշվածից հետո Էդգար Գրիգորյանին հանդիպել է 2025 թվականի մայիսի 23-ին: 2025 թվականի մայիսի 23-ին՝ ժամը 12:27-ին, զանգահարել է իրեն 093-03-93-88 բջջային հեռախոսահամարի «WhatsApp» հավելվածով և հայտնել է, որ իր ավտոմեքենան խնդիր ունի փոխանցման տուփի հետ կապված ու խնդրել է իր ավտոմեքենան: Ինքը հայտնել է, որ իրենց խանութում է՝ Երևան-Էջմիածին խճուղի 12 հասցեում, և կարող է ավտոմեքենան վերցնել: Ինքը վարում է 08UL088 հաշվառման համարանիշի «Տոյոտա Քեմրի» մակնիշի ավտոմեքենա, որն էլ հանձնել է Էդգար Գրիգորյանին: Ժամը 13:10-ի սահմաններում է Էդգար Գրիգորյանը վերցրել իր ավտոմեքենան: Էդգարն իր մոտ գնացել է սև գույն «Կրայսլեռ» մակնիշի ավտոմեքենայով, որի համարանիշները հստակ չի հիշում: Էդգարին հարցրել է, թե նորմալ է ամեն ինչ, հանդիպել են խանութի դիմացը, տվել է բանալին ու Էդգարը, ավտոմեքենան թողնելով խանութի բակում, գնացել է իր մեքենայով: Մի քանի ժամ հետո՝ ժամը 19:00-ի սահմաններում, Էդգար Գրիգորյանը հետ է գնացել նույն վայր, մի քանի րոպե զրուցել են կենցաղային հարցերից, հաջորդիվ Էդգար Գրիգորյանը հայտնել է, որ գումար ունի մոտը, խնդրել է, որ թողնի իր մոտ: Ինքը չի նկատել Էդգարն ի սկզբանե գումարով է գնացել իր մոտ, թե իր մեքենայով գնալուց հետո է գումարով հետ եկել: Էդգարը նշել է, որ 100.000 ԱՄՆ դոլար է դնում իր ավտոմեքենան, հայտնել է, որ երկու օրից կգնա կվերցնի, ճշտել է, թե նորմալ է ամեն ինչ, հայտնել է, որ նորմալ է և իր գումարն է թողնելու մոտը, ինչից հետո նստել է իր ավտոմեքենան ու տեսել հետևի նստատեղին դրված գումարը: Էդգար Գրիգորյանի գործողություններն իր մոտ կասկածի առիթ չեն տվել:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Վկա Ալեքսանդրա Լևանդրովսկայան դատաքննության ընթացքում հրաժարվեց ցուցմունք տալ իր մերձավոր ազգականի դեմ:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Հանրային մեղադրողի միջնորդությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 334-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հետազոտված ապացույցները.
- 2025 թվականի հունիսի 02-ին նախաքննության մարմնի կողմից իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ իրեղեն ապացույց է ճանաչվել Էդգար Գրիգորյանի կողմից շահագործվող «Chrysler 300» մակնիշի 90AM101 համարանիշի 2C3KA53626H134027 նույնականացման համարի սև մետալիկ գույնի ավտոմեքենան։
(դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 6, գ.թ. 4-7)
- 2025 թվականի հունիսի 02-ին նախաքննության մարմնի կողմից իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ իրեղեն ապացույց է ճանաչվել Անահիտ Գասպարյանի կողմից ներկայացված 279.800 ԱՄՆ դոլար գումարը` թվով 3 (երեք) փաթեթներում, որոնցից` 1-ին փաթեթում (փաթեթ № 1)` 50.000 ԱՄՆ դոլար, որը կնքված է ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի № 45 կնիքի դրոշմաթղթով, 2-րդ փաթեթում (փաթեթ № 3)՝ 100.000 ԱՄՆ դոլար, որը կնքված է ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի № 66 կնիքի դրոշմաթղթով, 3-րդ փաթեթում (փաթեթ № 4)՝ 129.800 ԱՄՆ դոլար, որը կնքված է ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի № 45 կնիքի դրոշմաթղթով, Սիմոն Պետրոսյանի կողմից ներկայացրած 99.900 ԱՄՆ դոլար գումարը՝ թվով 1 փաթեթում (փաթեթ № 5), որը կնքված է ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի «Փաթեթների համար» № 22 կնիքի դրոշմաթղթով, Էդգար Գրիգորյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված 9.200 ԱՄՆ դոլար գումարը` թվով 1 փաթեթում (փաթեթ № 6), որը կնքված է ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի «Փաթեթների համար» N 22 կնիքի դրոշմաթղթով, Էդգար Գրիգորյանի կողմից շահագործվող «Chrysler 300» մակնիշի 90AM101 համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերված 189.900 ԱՄՆ դոլար գումարը՝ թվով 2 փաթեթներում, որոնցից 1-ին փաթեթում (փաթեթ N7)՝ 90.000 ԱՄՆ դոլար, որը կնքված է ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի № 11 կնիքի դրոշմաթղթով, 2-րդ փաթեթում՝ (փաթեթ № 8)՝ 99.900 ԱՄՆ դոլար, որը կնքված է ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի № 66 կնիքի դրոշմաթղթով։
(դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 6, գ.թ. 20-24)
- 2025 թվականի հունիսի 30-ին նախաքննության մարմնի կողմից իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ իրեղեն ապացույց է ճանաչվել Սուրեն Արմենի Հակոբյանի աշխատասենյակից վերցված չհրկիզվող պահարանը, դրա դիմաց՝ գետնին հայտնաբերված մետաղական մոտ 110մմ երկարությամբ իրը, չհրկիզվող պահարանի երկրորդ փականի բանալու անցքի միջից մետաղական մոտ 20մմ երկարությամբ իրը, ինչպես նաև աշխատասենյակի մուտքի դռան փականի գլանաձև մեխանիզմը՝ 3 բանալիներով:
(դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 6, գ.թ. 321)
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
 ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանը նախկինում դատված չի եղել:
 ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանն ունի մարված դատվածություն:
 ՀՀ ՊՆ հանրապետական զինվորական կոմիսարիատի Երևանի թիվ 3 զինվորական կոմիսարիատի կողմից տրված տեղեկանք, համաձայն որի՝ Էդգար Գրիգորյանը մասնակցել է մարտական գործողությունների:
 Էդգար Գրիգորյանի հոր՝ Արցախյան ազատամարտին մասնակցած լինելու, ինչպես նաև «Մարտական խաչ» երկրորդ աստիճանի շքանշանակիր լինելու փաստը հավաստող փաստաթղթերի պատճենները:
 Էդգար Գրիգորյանի վերաբերյալ գրված բնութագրեր, համաձայն որոնց՝ վերջինը բնութագրվում է դրականորեն:
 Էդգար Գրիգորյանի խնամքին գտնվող երեխաների ծննդյան պետական վկայականների պատճենները:
 Գոռ Թադևոսյանի խնամքին գտնվող երեխաների ծննդյան պետական վկայականների պատճենները:
 ՀՀ ՔԿ նախագահի կողմից Գոռ Թադևոսյանին «Անբասիր ծառայության համար» չորրորդ աստիճանի մեդալով պարգևատրելու վերաբերյալ վկայականի պատճենը:
 ՀՀ ՊՆ նախարարի կողմից Գոռ Թադևոսյանին «Ծովակալ Հ.Ս. Իսակով» մեդալով պարգևատրելու վերաբերյալ վկայականի պատճենը:
 Գոռ Թադևոսյանի մոր առողջական վիճակի վերաբերյալ բժշկական փաստաթղթի պատճենը:
 Գոռ Թադևոսյանի հոր՝ Գևորիկ Սայաթի Թադևոսյանի կենսաթոշակի վկայականի պատճենը:
4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ առկա է փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջություն, որը թույլ է տալիս հաստատված համարելու, որ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանը, հանդիսանալով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատարը, ի պաշտոնե տեղյակ է եղել իր ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում առանձնապես խոշոր չափերով՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարի առկայության մասին:
Էդգար Գրիգորյանը, իր ծանոթ՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատար Գոռ Թադևոսյանից տեղեկանալով վերջինիս ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում պահվող 590․000 ԱՄՆ դոլար գումարի առկայության մասին, նախնական համաձայնության է եկել Գոռ Թադևոսյանի հետ այդ գումարը գաղտնի հափշտակելու, ապա միմյանց միջև հավասարապես բաժանելու շուրջ։ Այնուհետև, իրենց հանցավոր դիտավորությունն իրագործելու նպատակով, Գոռ Թադևոսյանն Էդգար Գրիգորյանին է տվել քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի մուտքի դռան և չհրկիզվող պահարանի բանալիները, ինչպես նաև վարչության շենք մուտք գործելու անցաքարտ, ով պատրաստել է դրանց կրկնօրինակները, և նշված անցաքարտի կրկնօրինակն օգտագործելով, 2025 թվականի մայիսի 20-ին՝ 16:40-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Դեղատան փողոցի 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության շենքը, որտեղ գտնվելու ընթացքում՝ գիշերային ժամի, բացել է վեցերորդ հարկում գտնվող՝ քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի դուռը, այնուհետև՝ չհրկիզվող պահարանը, որտեղից գաղտնի հափշտակել է այնտեղ պահվող՝ թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով առգրավված և իրեղեն ապացույց հանդիսացող՝ առանձնապես խոշոր չափերով՝ 227.185.400 ՀՀ դրամին համարժեք՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը և 2025 թվականի մայիսի 21-ին՝ ժամը 08։20-ի սահմաններում, գումարը պայուսակներում դուրս եկել վարչական շենքից: Այնուհետև, հանդիպելով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության քննիչներից մեկին, վերջինիս հարցին ի պատասխան, Էդգար Գևորգյանը կատարած հանցանքն անխոչընդոտ ավարտին հասցնելու և բացահայտումից խուսափելու նպատակով, հայտնել է, որ ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության պետերից Գոռ Թադևոսյանն իր ընկերն է, որից հետո, քննիչը նշված հանգամանքը պարզելու նպատակով զանգահարել է Գոռ Թադևոսյանին: Գոռ Թադևոսյանը խմբի կողմից նախնական համաձայնությամբ առանձնապես խոշոր չափերով գումարի գաղտնի հափշտակությունն ավարտին հասցնելու նպատակով քննիչին հայտնել է, որ տվյալ անձն իր ընկերոջ եղբայր Արթուրն է, որից հետո Էդգար Գևորգյանը անխոչընդոտ հեռացել է դեպքի վայրից և Գոռ Թադևոսյանի հետ նախնական համաձայնությամբ հափշտակել 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը:
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ առկա է փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջություն, որը թույլ է տալիս հաստատված համարելու, որ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանը իր ծանոթ՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատար Գոռ Թադևոսյանից տեղեկանալով վերջինիս ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում պահվող 590․000 ԱՄՆ դոլար գումարի առկայության մասին, նախնական համաձայնության է եկել Գոռ Թադևոսյանի հետ այդ գումարը գաղտնի հափշտակելու, ապա միմյանց միջև հավասարապես բաժանելու շուրջ։ Այնուհետև, իրենց հանցավոր դիտավորությունն իրագործելու նպատակով, Գոռ Թադևոսյանը Էդգար Գրիգորյանին է տվել քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի մուտքի դռան և չհրկիզվող պահարանի բանալիները, ինչպես նաև նույն վարչության քննիչ Արկադի Աղաջանյանի վարչության շենք մուտք գործելու անցաքարտ, ով պատրաստել է դրանց կրկնօրինակները, և նշված անցաքարտի կրկնօրինակն օգտագործելով, 2025 թվականի մայիսի 20-ին՝ 16:40-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Դեղատան փողոցի 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության շենքը, որտեղ գտնվելու ընթացքում՝ գիշերային ժամի, բացել է վեցերորդ հարկում գտնվող՝ քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի դուռը, այնուհետև՝ չհրկիզվող պահարանը, որտեղից գաղտնի հափշտակել է այնտեղ պահվող՝ թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով առգրավված և իրեղեն ապացույց հանդիսացող՝ առանձնապես խոշոր չափերով՝ 227.185.400 ՀՀ դրամին համարժեք՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը և 2025 թվականի մայիսի 21-ին՝ ժամը 08։20-ի սահմաններում, գումարը պայուսակներում դուրս եկել վարչական շենքից: Այնուհետև, հանդիպելով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության քննիչ Սահակ Պետրոսյանին, վերջինի հարցին ի պատասխան՝ Էդգար Գրիգորյանը կատարած հանցանքն անխոչընդոտ ավարտին հասցնելու և բացահայտումից խուսափելու նպատակով, հայտնել է, որ ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության պետերից Գոռ Թադևոսյանն իր ընկերն է, որից հետո, քննիչը նշված հանգամանքը պարզելու նպատակով զանգահարել է Գոռ Թադևոսյանին: Գոռ Թադևոսյանը խմբի կողմից նախնական համաձայնությամբ առանձնապես խոշոր չափերով գումարի գաղտնի հափշտակությունն ավարտին հասցնելու նպատակով քննիչին հայտնել է, որ տվյալ անձն իր ընկերոջ եղբայր Արթուրն է, այդ ընթացում Սահակ Պետրոսյանը Էդգար Գրիգորյանից վերցրել է անցաքարտի կրկնօրինակը, որից հետո վերջինս անխոչընդոտ հեռացել է դեպքի վայրից և Գոռ Թադևոսյանի հետ նախնական համաձայնությամբ հափշտակել 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը:
Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի հիմքում դրված՝ փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությունը բացառում է Գոռ Թադևոսյանին և Էդգար Գրիգորյանին ներկայացված մեղադրանքի ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած։
Հիմնական և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում նաև սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները. Գոռ Թադևոսյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, պաշտոնավարման ընթացքում խրախուսվել է պետական մեդալներով, խնամքին են գտնվում երեք անչափահաս երեխաներ, հաշմանդամություն ունեցող մայրը, թոշակառու հայրը։ Էդգար Գրիգորյանը նախկինում դատապարտվել է, դատվածությունը մարվել է, բնութագրվում է դրականորեն, մասնակցել է մարտական գործողությունների, հայրը հանդիսացել է Արցախյան պատերազմի մասնակից, «Մարտական խաչ» երկրորդ աստիճանի շքանշանակիր, վերջինի խնամքին են գտնվում երկու անչափահաս երեխաներ:
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալների մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով, Դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված են Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանին և Էդգար Գարիկի Գրիգորյանին վերագրվող արարքները, այդ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքները մեղադրյալների կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրանց մեղավորությունը տվյալ արարքների կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալներ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանը և Էդգար Գարիկի Գրիգորյանը կատարել են իրենց մեղսագրված արարքները, որոնց նկատմամբ կիրառելի են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետը:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքի համար մեղադրյալ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանը և Էդգար Գարիկի Գրիգորյանը ենթակա են պատժի։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
(…)»:
Վճռաբեկ դատարանը, անդրադառնալով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել՝ առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից: Արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության մեղքի ձև, շարժառիթ, նպատակ, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: Վերոնշյալ պահանջներից նահանջը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման:
Ավելին՝ Վճռաբեկ դատարանը, զարգացնելով նախկինում արտահայտած իրավական դիրքորոշումները, Ն.Սարգսյանի գործով արձանագրել է որ. 14. (…) Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: Նշված սկզբունքներից յուրաքանչյուրը՝ որպես առանձին բաղադրամաս, ունի ինքնուրույն նշանակություն և պարտադիր հաշվի է առնվում քրեական պատիժ նշանակելիս: Սկզբունքների ինքնուրույնությունը, սակայն, չի նշանակում, որ դրանք մեկուսացված են մեկը մյուսից, քանի որ միայն համակցության մեջ այդ սկզբունքները կարող են ապահովել օրինական, արդար, անհատականացված և մարդասիրական պատժի նշանակումը:
15. (…) Օրինականության սկզբունքի իմաստով՝ պատիժ նշանակելու հիմնական և առաջին պայմանը հանրորեն վտանգավոր արարք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված հիմքերի առկայությունն է: Պատժի կիրառումը միայն հանցանք կատարած անձանց նկատմամբ մի կողմից բացառում է անհիմն և անօրինական դատապարտումը, մյուս կողմից հանգեցնում է հանրորեն վտանգավոր արարք կատարած անձանց մեկուսացմանը հասարակությունից, կանխում է նրանց կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը, որով էլ ապահովվում է անձի, հասարակության և պետության իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանությունը:
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ պատժի նշանակման օրինականության սկզբունքի իմաստով հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարող են կիրառվել պատժի միայն այն տեսակները, որոնք անմիջականորեն նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Պատժի տեսակների սպառիչ ցանկի օրենսդրական սահմանումը նշանակում է, որ դատարանը հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ չի կարող նշանակել այդ ցանկով չնախատեսված պատիժ:
16. (…) Պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործությանը քրեաիրավական միջոցներով արձագանքելու պարտադիրությամբ, ինչպես նաև հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման:
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ արդարության՝ որպես պատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդգրկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, առավել ևս, որ դրանք ձևավորվում են այն նույն հանգամանքների հիման վրա, որոնք դատարանը հաշվի է առնում պատիժ նշանակելիս (հանցագործության հանրորեն վտանգավորությունը, հանցավորի անձը և այլն): Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ պատժի նշանակման արդարության սկզբունքը դատարանը պետք է կիրառի պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում:
17. Պատժի անհատականացման սկզբունքի իմաստով դատարանի խնդիրն է հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կոնկրետ հանցակազմի սանկցիայի սահմաններում նշանակել կոնկրետ պատիժ: Կոնկրետ պատժի նշանակումը դատարանի համար խիստ կարևոր և պատասխանատու խնդիր է, որի լուծման համար մեծ նշանակություն ունի պատժի անհատականացման կարգի և չափանիշների հարցը:
Վերոգրյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ պատժի անհատականացումն անհրաժեշտ է դիտարկել երկու տեսանկյունից:
1) պատժի անհատականացում օրենքում: Վերջինս ենթադրում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի նորմերում արտահայտված ընդհանուր դրույթների առկայությունը, որոնք դատարանը պարտավոր է հաշվի առնել հանցանք կատարած անձի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի սանկցիայի շրջանակներում պատիժ նշանակելիս:
2) պատժի անհատականացում դատարանում: Վերջինս ենթադրում է կոնկրետ անձի նկատմամբ պատիժ սահմանելիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերի դրույթների կիրառում՝ հաշվի առնելով հանցավորի անձի առանձնահատկությունները, հանցագործության կատարման հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ քրեական օրենսգիրքը չի բովանդակում բոլոր այն հանգամանքների սպառիչ ցանկը, որոնք պետք է հաշվի առնվեն դատարանի կողմից կոնկրետ հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս: Օրենսգիրքը, սակայն, դատարանին տալիս է պատժի անհատականացման ընդհանուր չափանիշներ, որոնց հիման վրա դատարանը կարող է նշանակել արդարության պահանջներին համապատասխանող պատիժ: Նշված չափանիշներն են`
ա) հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ընդհանրապես, կոնկրետ հանցագործության կատարման հանգամանքների տեսանկյունից մասնավորապես,
բ) հանցավորի անձը,
գ) պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
(…)
21. Պատժի նշանակման մարդասիրության սկզբունքն ունի երկու կողմ, այն է՝
1) մարդասիրություն հասարակության նկատմամբ, որի էությունը տուժողի, հասարակության և պետության շահերի պաշտպանությունն է:
2) մարդասիրություն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ. դա նշանակում է մարդկային վերաբերմունք նրա անձի նկատմամբ, պատվի և արժանապատվության հարգում, ֆիզիկական և բարոյական տանջանքների բացառում:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի մարդասիրության սկզբունքի վերոնշյալ երկու կողմերը։:
Բացի այդ, Վճռաբեկ դատարանը մի շարք այլ գործերով ևս ընդգծել է, որ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Հետևաբար՝ կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա:
Այսպես՝ մեղադրյալին մեղսագրվող հանցանքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ՝ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել Գ.Մադաթյանի գործով, համաձայն որի. «14. Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության վտանգավորության վրա՝ հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը»:
Ընդ որում, Վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա:
Ինչ վերաբերում է հանցագործության կատարման հանգամանքներին, ապա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ դրանք յուրաքանչյուր քրեական գործով պետք է գնահատման ենթարկվեն հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի համատեքստում: Գնահատման արդյունքում դատարանը պետք է պարզի հանցավոր վարքագծի դրսևորմանը նախորդող և ուղեկցող հանգամանքները, հանցավոր վարքագծի դրսևորման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը և այլն:
Դրանից բացի, դատարանի հետևությունները, ի թիվս այլոց, պետք է հիմնված լինեն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի կողմից արարքի հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը, հանցավորի անձը (…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված իրավադրույթներից և Վճռաբեկ դատարանի վերոնշյալ իրավական դիրքորոշումներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարված հանցագործության, դրա հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի և այլ առանձնահատկությունների, այդ թվում նաև՝ շարժառիթի, նպատակի, կատարման հանգամանքների, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանի, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակության և այլ հանգամանքների, ինչպես նաև հանցավորի անձը բնութագրող և/կամ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և/կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ օրինականության, արդարության և պատասխանատվության անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներին համապատասխան՝ նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի անձը բնութագրող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, պաշտոնավարման ընթացքում խրախուսվել է պետական մեդալներով:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Գոռ Թադևոսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը և կատարածի համար զղջալը (Դատարանի նման մոտեցումը համահունչ է Սերոբ Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշմանը), խնամքին անչափահաս երեք երեխաների, հաշմանդամություն ունեցող մոր և կենսաթոշակառու հոր առկայությունը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, գտնում է, որ Գոռ Թադևոսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք պետք է դիտել հանցանքն իշխանական կամ ծառայողական լիազորությունները կամ դրանցով պայմանավորված ազդեցությունն օգտագործելով կատարելը:
Վերը շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ պատժի տեսակը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
- Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի կատարած հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ նրան մեղսագրված արարքը սեփականության դեմ ուղղված, դիտավորյալ, ծանր հանցագործություն է,
- հանցավորի հոգեբանական վերաբերմունքն իր արարքի նկատմամբ, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալը գործել է ուղղակի դիտավորությամբ, գիտակցել է, որ իր արարքը ոտնձգում է իրավական պաշտպանության ներքո գտնվող այնպիսի արժեքի դեմ, ինչպիսին է սեփականությունը,
- խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, մասնավորապես՝ հանցանքը կատարելու պահին Գոռ Թադևոսյանի՝ ՀՀ քննչական կոմիտեում բարձր պաշտոն զբաղեցնելու փաստը և այն, որ վերջինս, լինելով պետական համակարգի աշխատակից, ուղղակիորեն օրենքի ուժով պարտականություն է կրել առերևույթ հանցագործության հատկանիշների առկայության դեպքում ձեռնամուխ լինել նախաքննության կատարմանը և բացահայտել հանցագործությունները, այնինչ ինքն անձամբ կատարել է սեփականության դեմ ուղղված, հանրային բարձր վտանգավորությամբ օժտված ծանր հանցագործություն,
- հանցագործության շարժառիթը, նպատակը, կատարման հանգամանքները,
- այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող սույն դատավճռում նշված հանգամանքները,
- անձը բնութագրող հանգամանքները, այդ թվում՝ տարիքը, այն, որ դատվածություն չունեցող անձ է:
- նշանակվող պատժի` վերջինիս վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությունը։
Վերոգրյալների հիման վրա Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայի սահմաններում, իր հայեցողության շրջանակներում ղեկավարվելով պատժի նշանակման օրինականության, արդարության և պատասխանատվության անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներով, օրենքով և ներքին համոզմամբ, Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետի սանկցիայով պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով՝ 4 չորս տարի ժամկետով, որը նա պետք է կրի, քանի որ նրան պատժից ազատելու, այդ թվում՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր առկա չեն: Ավելին՝ համակողմանի գնահատման ենթարկելով մեջբերված, այդ թվում՝ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի կատարած հանցանքի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը գտնում է, որ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ 4 չորս տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելն ու այն փաստացի կիրառելն առավել քան արդարացված կլինի:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ կատարած հանցանքի համար Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։
Ընդհանրացնելով վերոշարադրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով ազատազրկման ձևով պատժի նման չափ նշանակելով և այն փաստացի կիրառելով է հնարավոր հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանն ու հանցագործությունների կանխմանը, ինչպես նաև ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ և 69-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝
3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ նշանակված պատժին՝ 4 չորս տարի ժամկետով ազատազրկմանը պետք է հաշվակցել Գոռ Թադևոսյանի՝ 2025 թվականի մայիսի 22-ից մինչև 2025 թվականի հուլիսի 22-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը և վերջնական պատիժ պետք է թողնել կրելու ազատազրկում 3 երեք տարի 10 տասը ամիս ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել Գոռ Թադևոսյանին փաստացի ազատությունից զրկելու օրվանից՝ 2025 թվականի հուլիսի 23-ից։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս կատարած հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը և այլ առանձնահատկություններ, այդ թվում նաև՝ շարժառիթը, նպատակը, կատարման հանգամանքները, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այլն, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող և/կամ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և/կամ ծանրացնող հանգամանքներն ու նշանակվող պատժի` վերջինիս վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությունը, մասնավորապես.
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի անձը բնութագրող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ բնութագրվում է դրականորեն, մասնակցել է մարտական գործողությունների:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Էդգար Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը և կատարածի համար զղջալը (Դատարանի նման մոտեցումը համահունչ է Սերոբ Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշմանը), խնամքին երկու անչափահաս երեխաների առկայությունը:
Դատարանը մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրում:
Վերը շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ պատժի տեսակը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
- Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի կատարած հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ նրան մեղսագրված արարքը սեփականության դեմ ուղղված, դիտավորյալ, ծանր հանցագործություն է,
- հանցավորի հոգեբանական վերաբերմունքն իր արարքի նկատմամբ, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալը գործել է ուղղակի դիտավորությամբ, գիտակցել է, որ իր արարքը ոտնձգում է իրավական պաշտպանության ներքո գտնվող այնպիսի արժեքի դեմ, ինչպիսին է սեփականությունը,
- հանցագործության շարժառիթը, նպատակը, կատարման հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ Էդգար Գրիգորյանն ունի քողարկված գործելու հմտություններ, ինչի մասին է վկայում այն հանգամանքը, որ վերջինս, կարողանալով պայմանավորվածություն ձեռք բերել պաշտոնատար անձ հանդիսացող Գոռ Թադևոսյանի հետ, ձեռք է բերել տվյալ շենք և աշխատասենյակ մուտք գործելու համար անհրաժեշտ էլեկտրոնային անցագիր և բանալիներ, կարողացել է աննկատ մուտք գործել շենք, թաքնվել այնտեղ, իսկ հանցանքի կատարումից հետո կրել է դեմքը քողարկող դիմակ և ակնոց,
- այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող սույն դատավճռում նշված հանգամանքները,
- անձը բնութագրող հանգամանքները, այդ թվում՝ տարիքը, այն, որ մեղադրյալը ունի մարված դատվածություն,
- նշանակվող պատժի` վերջինիս վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությունը:
Վերոգրյալների հիման վրա Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայի սահմաններում, իր հայեցողության շրջանակներում ղեկավարվելով պատժի նշանակման օրինականության, արդարության և պատասխանատվության անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներով, օրենքով և ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետի սանկցիայով պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով՝ 4 չորս տարի ժամկետով, որը նա պետք է կրի, քանի որ նրան պատժից ազատելու, այդ թվում՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր առկա չեն: Ավելին՝ համակողմանի գնահատման ենթարկելով մեջբերված, այդ թվում՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի կատարած հանցանքի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը գտնում է, որ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ 4 չորս տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելն ու այն փաստացի կիրառելն առավել քան արդարացված կլինի:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ կատարած հանցանքի համար Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։
Ընդհանրացնելով վերոշարադրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով ազատազրկման ձևով պատժի նման չափ նշանակելով և այն փաստացի կիրառելով է հնարավոր հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանն ու հանցագործությունների կանխմանը, ինչպես նաև ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ և 69-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել Էդգար Գրիգորյանին փաստացի ազատությունից զրկելու օրվանից՝ 2025 թվականի մայիսի 25-ից։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Անահիտ Գասպարյանի կողմից ներկայացված 279.800 ԱՄՆ դոլար գումարը՝ թվով 3 երեք փաթեթում, Սիմոն Պետրոսյանի կողմից ներկայացված 99.900 ԱՄՆ դոլար գումարը՝ թվով 1 մեկ փաթեթում, Էդգար Գրիգորյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված 9.200 ԱՄՆ դոլար գումարը՝ թվով 1 փաթեթում, Էդգար Գրիգորյանի կողմից շահագործվող «Chrysler 300» մակնիշի 90AM101 համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերված 189.900 ԱՄՆ դոլար գումարը՝ թվով 2 փաթեթում, պետք է թողնել թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության պահպանությանը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակից վերցված չհրկիզվող պահարանը պետք է թողնել ՀՀ քննչական կոմիտեի տնօրինմանը, աշխատասենյակի մուտքի դռան փականի գլանաձև մեխանիզմը՝ 3 բանալիներով հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի տնօրինմանը, իսկ մետաղական մոտ 110մմ երկարությամբ իրը, չհրկիզվող պահարանի երկրորդ փականի բանալու անցքի միջից մետաղական մոտ 20մմ երկարությամբ իրը պետք է ոչնչացնել։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Էդգար Գրիգորյանի կողմից շահագործվող «Chrysler 300» մակնիշի 90 AM 101 համարանիշի ավտոմեքենան պետք է հանձնել դրա սեփականատիրոջ տնօրինությանը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը՝ համակցված 5․000․000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով և անշարժ գույքի ձևով գրավի ու բացակայելու արգելքի հետ պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Գոռ Թադևոսյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները պետք է վերացնել, 5․000․000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավի գումարը պետք է վերադարձնել գրավատուին, իսկ որպես գրավ ընդունված՝ Գոռ Թադևոսյանին սեփականության իրավունքով պատկանող՝ Շիրակի մարզ, ք. Գյումրի, Նոր-Ավան 13 շենք, 6 բնակելի տուն անշարժ գույքի վրա դրված արգելանքը պետք է վերացնել։
Քննարկելով վարութային ծախսերի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալներ Էդգար Գրիգորյանից և Գոռ Թադևոսյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի համապարտությամբ պետք է գանձել փորձաքննությունների արժեք կազմող՝ ընդհանուր 729.000 (յոթ հարյուր քսանինը հազար) ՀՀ դրամը՝ որպես վարութային ծախս։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով` Դատարանը:

ՎՃՌԵՑ

Էդգար Գարիկի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 չորս տարի ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել Էդգար Գրիգորյանին փաստացի ազատությունից զրկելու օրվանից՝ 2025 թվականի մայիսի 25-ից։
Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 չորս տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Գոռ Թադևոսյանի նկատմամբ նշանակված պատժին՝ 4 չորս տարի ժամկետով ազատազրկմանը հաշվակցել Գոռ Թադևոսյանի՝ 2025 թվականի մայիսի 22-ից մինչև 2025 թվականի հուլիսի 22-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը և վերջնական պատիժ թողնել կրելու ազատազրկում 3 երեք տարի 10 տասը ամիս ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել Գոռ Թադևոսյանին փաստացի ազատությունից զրկելու օրվանից՝ 2025 թվականի հուլիսի 23-ից։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Անահիտ Գասպարյանի կողմից ներկայացված 279.800 ԱՄՆ դոլար գումարը՝ թվով 3 երեք փաթեթում, Սիմոն Պետրոսյանի կողմից ներկայացված 99.900 ԱՄՆ դոլար գումարը՝ թվով 1 մեկ փաթեթում, Էդգար Գրիգորյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված 9.200 ԱՄՆ դոլար գումարը՝ թվով 1 փաթեթում, Էդգար Գրիգորյանի կողմից շահագործվող «Chrysler 300» մակնիշի 90AM101 համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերված 189.900 ԱՄՆ դոլար գումարը՝ թվով 2 փաթեթում, թողնել թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության պահպանությանը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակից վերցված չհրկիզվող պահարանը թողնել ՀՀ քննչական կոմիտեի տնօրինմանը, աշխատասենյակի մուտքի դռան փականի գլանաձև մեխանիզմը՝ 3 բանալիներով հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի տնօրինմանը, իսկ մետաղական մոտ 110մմ երկարությամբ իրը, չհրկիզվող պահարանի երկրորդ փականի բանալու անցքի միջից մետաղական մոտ 20մմ երկարությամբ իրը ոչնչացնել։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Էդգար Գրիգորյանի կողմից շահագործվող «Chrysler 300» մակնիշի 90 AM 101 համարանիշի ավտոմեքենան հանձնել դրա սեփականատիրոջ տնօրինությանը։
Մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը՝ համակցված 5․000․000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով և անշարժ գույքի ձևով գրավի ու բացակայելու արգելքի հետ թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Գոռ Թադևոսյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները վերացնել, 5․000․000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավի գումարը վերադարձնել գրավատուին, իսկ որպես գրավ ընդունված՝ Գոռ Թադևոսյանին սեփականության իրավունքով պատկանող՝ Շիրակի մարզ, ք. Գյումրի, Նոր-Ավան 13 շենք, 6 բնակելի տուն անշարժ գույքի վրա դրված արգելանքը վերացնել։
Մեղադրյալներ Էդգար Գրիգորյանից և Գոռ Թադևոսյանից հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջեի համապարտությամբ գանձել փորձաքննությունների արժեք կազմող՝ ընդհանուր 729.000 (յոթ հարյուր քսանինը հազար) ՀՀ դրամը՝ որպես վարութային ծախս։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
ԵԴ1/2353/01/25





ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈւՄ

«20» նոյեմբերի 2025թ. ք.Երևան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` նախագահող դատավոր Մխիթար Պապոյան (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի (այսուհետ՝ Առաջին ատյանի դատարան) 2025 թվականի հոկտեմբերի 21-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի պաշտպան Աշոտ Ապրեսյանի հատուկ վերանայման բողոքը,

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Նախաքննական մարմնի կողմից Էդգար Գագիկի Գրիգորյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով՝ այն արարքի համար, որ 2024 թվականի մայիսի 3-ին ՀՀ քննչական կոմիտեում նախաձեռնվել է թիվ 83023724 քրեական վարույթը՝ «Էքսպերտ 1» ՍՊ ընկերության կողմից խոշոր չափերով հարկեր չվճարելու վերաբերյալ։ Տվյալ քրեական վարույթով 2024 թվականի մայիսի 4-ին դատարանի կողմից որոշում է կայացվել բավարարել ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի միջնորդությունը և թույլատրել կատարել խուզարկություն՝ «Էքսպերտ 1» ՍՊ ընկերության գործունեության իրականացման վայրում՝ Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար փողոցի 13/4 և 11/4 հասցեներում, ինչպես նաև աշխատակիցների աշխատասենյակներում: 2024 թվականի մայիսի 6-ին քննիչի կողմից վերոնշյալ հասցեներում կատարվել է խուզարկություն, որի արդյունքում հայտնաբերվել և վերցվել է ընդհանուր 590.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 7-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնել է թիվ 83161424 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը որոշում է կայացրել թիվ 83161424 քրեական վարույթը թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը 83-0237-24 համարով շարունակելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը որոշում է կայացրել խուզարկությամբ հայտնաբերված 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարն իրեղեն ապացույց ճանաչելու և այն ՀՀ կենտրոնական բանկի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին, սակայն նշված 590.000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումարն այդպես էլ չի հանձնվել Կենտրոնական բանկի պահպանությանը և պահվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում։ Գոռ Թադևոսյանը, հանդիսանալով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատարը, ի պաշտոնե տեղյակ լինելով իր ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակում առանձնապես խոշոր չափերով՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումար առկա լինելու մասին, իր ծանոթ՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանին տեղեկացնելով իր ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում պահվող 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարի մասին, նախնական համաձայնության է եկել Էդգար Գրիգորյանի հետ՝ այդ գումարը գաղտնի հափշտակելու, ապա՝ միմյանց միջև բաժանելու շուրջ: Այնուհետև, իրենց դիտավորության մեջ առկա հանցավոր արարքն իրագործելու նպատակով Գոռ Թադևոսյանն Էդգար Գրիգորյանին փոխանցել է քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի մուտքի դռան և չհրկիզվող պահարանի բանալիները, ինչպես նաև վարչության շենք մուտք գործելու անցաքարտ, որից հետո Էդգար Գրիգորյանը պատրաստել է դրանց կրկնօրինակները և նշված անցաքարտի կրկնօրինակն օգտագործելով, 2025 թվականի մայիսի 20-ին՝ ժամը 16:40-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Դեղատան փողոցի 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության շենք, որտեղ գտնվելու ընթացքում՝ գիշերային ժամի բացել է վեցերորդ հարկում գտնվող՝ հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի դուռը, այնուհետև՝ չհրկիզվող պահարանը, որտեղից գաղտնի հափշտակել է այնտեղ պահվող՝ թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով առգրավված և իրեղեն ապացույց հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 227.185.400 ՀՀ դրամին համարժեք՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը և 2025 թվականի մայիսի 21-ին՝ ժամը 08։20-ի սահմաններում, գումարը պայուսակներով դուրս եկել վարչական շենքից: Այսպիսով՝ Գոռ Թադևոսյանն Էդգար Գրիգորյանի հետ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նախնական համաձայնությամբ, գիտակցելով միմյանց գործողությունների հանրային վտանգավորությունը և փոխլրացնելով միմյանց՝ խմբով, հափշտակել են վերը նշված գումարը:
Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 22-ի թիվ ԵԴ1/2353/01/25 որոշմամբ մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 25-ը:
Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 21-ի թիվ ԵԴ1/2353/01/25 որոշմամբ մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունվարի 25-ը:
Վերը նշված որոշման օրինակը մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի պաշտպան Աշոտ Ապրեսյանը ստացել է 2025 թվականի հոկտեմբերի 28-ին:
2025 թվականի նոյեմբերի 3-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի պաշտպան Աշոտ Ապրեսյանի հատուկ վերանայման բողոքը՝ Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 21-ի թիվ ԵԴ1/2353/01/25 որոշման դեմ:
Հատուկ վերանայման բողոքի վերաբերյալ նյութերը Վերաքննիչ դատարան են ստացվել 2025 թվականի նոյեմբերի 11-ին, իսկ նախագահող դատավորի աշխատակազմին են հանձնվել 2025 թվականի նոյեմբերի 12-ին:
Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Պաշտպանը խնդրել է բեկանել թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործով Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 21-ի որոշումը, և Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել տնային կալանքը և գրավը՝ սահմանելով գրավի ողջամիտ չափ:
Ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում մասնավորապես նշված է, որ Առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումներն անհիմն են ու չպատճառաբանված, չեն բխում ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի, Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի, Եվրոպական խորհրդի Նախարարների կոմիտեի՝ անդամ պետություններին ուղղված՝ կալանքի կիրառման, դրա համար անհրաժեշտ պայմանների և չարաշահումներից պաշտպանության երաշխիքների վերաբերյալ հանձնարարականի 4-րդ կետի, Եվրոպական խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովի, Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի անդամ պետություններում մինչդատական կալանքի չարաշահման մասին բանաձևի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-118-րդ հոդվածների պահանջներից, հակասում է խնդրո հարցի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի բազմաթիվ նախադեպային որոշումներին:
Էդգար Գրիգորյանը նախաքննության սկզբնական պահից համագործակցել է վարույթն իրականացնող մարմնի հետ, ընդունել է առաջադրված մեղադրանքը, տվել ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, հայտնել գողացված գումարի տեղն ու ամբողջությամբ վերականգնել պետությանը պատճառված վնասը, և նման պարագայում անհասկանալի է Առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումն առ այն, որ մնալով ազատության մեջ՝ Էդգար Գրիգորյանը կարող է կապ հաստատել սույն քրեական վարույթով անցնող անձանց հետ, վերջինների վրա գործադրել անօրինական ազդեցություն՝ համոզելու, հարկադրելու, նյութապես շահագրգռելու կամ այլ եղանակով՝ վերջինների կողմից իր օգտին ցուցմունքներ տալու նպատակով։
Անընդունելի է նաև Առաջին ատյանի դատարանի այն եզրահանգումը, որ տնային կալանքի ու գրավի ձևով համակցված խափանման միջոցներն ի զորու չեն չեզոքացնելու նոր հանցանքի կատարման և փախուստի ռիսկերը, այն դեպքում, երբ օրենսդրությամբ նախատեսված տնային կալանք խափանման միջոցի սահմանափակումները լիարժեք կարող են ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, իսկ շարունակական կալանքի տակ պահելը չի կարող արդարացված գնահատվել։
Ուշադրության արժանի է այն փաստը, որ սույն քրեական վարույթով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով մեղադրվող, նույն կալանավորման հիմքերով կալանքի տակ գտնվող Գոռ Թադևոսյանին, առաջին իսկ դատական նիստի ժամանակ, դատարանն իրավացիորեն ազատ է արձակել, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանք, ինչը գործի քննության համար որևէ խոչընդոտ չի առաջացրել։
Այսպիսով՝ մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի հավանական գործողությունների մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններն առ այն, որ Էդգար Գրիգորյանը, մնալով ազատության մեջ, կխոչընդոտի մինչդատական վարույթում գործի քննությանը և ապացուցման գործընթացին, կկատարի նոր հանցանք ու կդիմի փախուստի, որոնք առաջ են բերում անձի ազատության իրավունքի սահմանափակում, հիմնված չեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ փաստերի ու ապացույցների վրա, կրում են ենթադրությունների բնույթ, և որևէ փաստական տվյալով չի հերքվել այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառմամբ մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու հնարավորությունը: Այսինքն՝ կալանքի ժամկետը երկարաձգելուց առաջ, պետք է Առաջին ատյանի դատարանը բացառեր, թե ինչու չի կարող այլ՝ ավելի մեղմ խափանման միջոցն ի զորու լինել ապահովելու մեղադրյալի իրավաչափ վարքագիծը, որից հետո միայն անդրադառնար կալանքի կիրառելիությանն ու անհրաժեշտությանը, ինչն Էդգար Գրիգորյանի պարագայում չի պահպանվել։
Ուշադրության արժանի են նաև Էդգար Գրիգորյանի անձը բնութագրող տվյալները՝ նրա խնամքին են գտնվում երկու մանկահասակ երեխաները, ակտիվորեն մասնակցել է 44-օրյա պատերազմին, հայրը՝ Գարիկ Գրիգորյանը զոհվել է Արցախյան առաջին պատերազմի ժամանակ, պատճառված վնասն ամբողջությամբ վերականգնված է, ունի մշտական բնակության վայր։
Այսպիսով՝ Էդգար Գրիգորյանի պարագայում, որպես խափանման միջոց տնային կալանքի և գրավի կիրառումը միանշանակ բավարար կլինի քրեական վարույթի քննության առկա և հետագա փուլերում, դատավարության մասնակիցների վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու եղանակով գործի քննությանը խոչընդոտելու, նոր հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու ենթադրյալ ռիսկը զսպելու տեսանկյունից:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված բողոքը և նյութերը, գտնում է, որ մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի պաշտպան Աշոտ Ապրեսյանի հատուկ վերանայման բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
2013 թվականի փետրվարի 15-ի ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ԿԴ1/0062/06/12 որոշմամբ նշվել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությունը սահմանել է կալանավորման կիրառման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունն ապահովող մի շարք երաշխիքներ, որոնց մեջ առաջին հերթին կարևորվում ու առանձնանում են կալանավորման հիմքերը: Դրանք օրենքով նախատեսված այն հանգամանքներն են, որոնք հաստատվում են ապացույցների որոշակի ամբողջությամբ և հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել այն մասին, որ անձը, կալանքի տակ չգտնվելով, կարող է դրսևորել ոչ պատշաճ վարքագիծ և խոչընդոտել քրեական դատավարության խնդիրների իրականացմանը: Մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ կասկածների կամ ենթադրությունների վրա: Դա նշանակում է, որ կալանավորման կիրառման հիմքում բոլոր դեպքերում պետք է դրվեն որոշ փաստական տվյալներ:
Տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանը, հայտնվելով ազատության մեջ, կարող է դիմել փախուստի: Իր այս դիրքորոշման հիմքում Առաջին ատյանի դատարանը դրել է այն հանգամանքը, որ Էդգար Գրիգորյանը, ունի քողարկված գործելու հմտություններ, ինչի մասին է վկայում այն հանգամանքը, որ վերջինը, կարողանալով պայմանավորվածություն ձեռք բերել պաշտոնատար անձ հանդիսացող Գոռ Թադևոսյանի հետ, ձեռք է բերել տվյալ շենք և աշխատասենյակ մուտք գործելու համար անհրաժեշտ էլեկտրոնային անցագիր և բանալիներ, կարողացել է աննկատ մուտք գործել շենք, թաքնվել այնտեղ, իսկ հանցանքի կատարումից հետո կրելով դեմքը քողարկող դիմակ և ակնոց՝ բռնվելու հավանականությունը չեզոքացնելու նպատակով իր բնակության վայրի տարածք է գնացել տաքսի ծառայություն մատուցող տարբեր ավտոմեքենաներով՝ երթուղիները փոփոխելով: Առաջին ատյանի դատարանի գնահատմամբ վերոնշյալ հանգամանքները մեղսագրվող արարքի համար ակնկալվող պատժի խստության հետ համակցությամբ վկայում են փախուստի դիմելու ռիսկի բարձր հավանականության մասին:
Առաջին ատյանի դատարանը գտել է նաև, որ մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանը, հայտնվելով ազատության մեջ, կարող է խոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում՝ ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին։ Հիշյալ դիրքորոշմանը հանգելիս Առաջին ատյանի դատարանը հիմք է ընդունել այն, որ առկա է հավանականություն այն մասին, որ մնալով ազատության մեջ, Էդգար Գրիգորյանը կարող է կապ հաստատել սույն քրեական վարույթով անցնող անձանց հետ, վերջինների վրա գործադրել անօրինական ազդեցություն՝ համոզելու, հարկադրելու, նյութապես շահագրգռելու կամ այլ եղանակով՝ վերջինների կողմից իր օգտին ցուցմունքներ տալու նպատակով:
Քրեական վարույթին խոչընդոտելու հավանականությունն էապես բարձր համարելիս Առաջին ատյանի դատարանը հիմք է ընդունել նաև այն հանգամանքը, որ 2025 թվականի հուլիսի 28-ին դատարան է ստացվել ՀՀ ԱՆ Նուբարաշեն քրեակատարողական հիմնարկի պետի գրությունը, համաձայն որի՝ ՔԿՀ-ի խցում կատարված խուզարկության ժամանակ հայտնաբերվել է Էդգար Գրիգորյանին պատկանող բջջային հեռախոս:
Առաջին ատյանի դատարանն առկա է համարել նաև մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու ռիսկի առկայությունը: Հիշյալ դիրքորոշմանը հանգելիս Առաջին ատյանի դատարանը հիմք է ընդունել մեղադրյալի վերաբերյալ դատվածության և հետախուզման առկայության ձև 8 տեղեկանքում առկա տվյալները, որոնք վկայում են նախկինում մեղադրյալի կողմից կայուն հակաօրինական վարքագիծ դրսևորած լինելու մասին և որպես նրա անձը բնութագրող տվյալ հիմք են տալիս ողջամտորեն ենթադրել, որ վերջինն ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում կարող է կատարել հանցանք։
Հետևաբար, Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը պետք է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է:
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու մտավախությանը, գտնում է, որ նշված ռիսկն առկա է՝ հաշվի առնելով, որ սույն քրեական գործով դեռևս պետք է հետազոտվեն նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, հարցաքննվեն գործով ներգրավված վկաները, ինչպես նաև հաշվի առնելով մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանին մեղսագրված ենթադրյալ հանցանքի համար սպառնացող հնարավոր պատժի խստությունը՝ գտնում է, որ ողջամիտ հիմքեր կան ենթադրելու, որ Էդգար Գրիգորյանը, հայտնվելով ազատության մեջ, հնարավոր է խոչընդոտի քրեական վարույթին՝ ապօրինի միջամտելով ապացուցման գործընթացին:
Այս առումով հատկանշական է նաև այն հանգամանքը, որ ՀՀ ԱՆ Նուբարաշեն քրեակատարողական հիմնարկի պետի գրության համաձայն՝ քրեակատարողական հիմնարկի խցում կատարված խուզարկության արդյունքում հայտնաբերվել է Էդգար Գրիգորյանին պատկանող բջջային հեռախոս:
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու մտավախությանը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշված ռիսկը ևս առկա է: Նման եզրահանգման հիմքում ընկած է ինչպես մեղադրյալի նախկինում դրսևորած հակաիրավական վարքագիծը, այնպես էլ սույն քրեական վարույթով վերջինին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը:
Միևնույն ժամանակ, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից ազատության մեջ գտնվելու դեպքում փախուստի դիմելու հավանականությանը՝ Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի բնույթը և հանրային վտանգավորությունը, սպասվող պատժի խստությունը, մեղադրյալի դրսևորած վարքագիծը, գտնում է, որ նշված ռիսկն իսպառ բացառել հնարավոր չէ:
Վերոգրյալի առնչությամբ հարկ է ընդգծել նաև մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ վերջինին վերագրվում է սեփականության դեմ ուղղված ծանր ենթադրյալ հանցանքի կատարում, ինչն իր հերթին հիմք է տալիս գալու ողջամիտ հետևության, որ վերջինը, մնալով ազատության մեջ, հնարավոր է դրսևորի ոչ պատշաճ վարքագիծ: Ընդ որում՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵԷԴ/0138/06/13 որոշմամբ նշել է, որ մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ կալանքի կիրառման պայմանների ու հիմքերի առկայության վերաբերյալ փաստարկված պատճառաբանությունները, ըստ էության, կարող են այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառումը նպատակահարմար չհամարելու դիտարկման հիմք հանդիսանալ, որպիսի պայմաններում նոր լրացուցիչ հիմնավորումների ներկայացումը պարտադիր չէ:
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի բնութագրական տվյալներին, մասնավորապես այն, որ վերջինի խնամքին են գտնվում երկու մանկահասակ երեխաները, ակտիվորեն մասնակցել է 44-օրյա պատերազմին, հայրը՝ Գարիկ Գրիգորյանը զոհվել է Արցախյան առաջին պատերազմի ժամանակ, պատճառված վնասն ամբողջությամբ վերականգնված է, ունի մշտական բնակության վայր, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ թեև նշված հանգամանքները նույնպես ունեն նշանակություն մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի ընտրության հարցում, սակայն գործի քննության տվյալ փուլում դրանք դեռևս բավարար չեն գալու հետևության, որ մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ միջոցների համակցված կիրառմամբ:
Ինչ վերաբերում է բողոքում նշված այն հանգամանքին, որ սույն քրեական գործով մյուս մեղադրյալի՝ Գոռ Թադևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է տնային կալանքը, ապա Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ նշվածը չի կարող պայմանավորել մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի նկատմամբ կիրառվող խափանման միջոցի տեսակը, քանի որ յուրաքանչյուր դեպքում դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի տեսակ ընտրելիս հաշվի է առնում կոնկրետ վարույթով առկա՝ վերջինի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող հանգամանքները:
Այսպիսով՝ Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալը, գտնում է, որ տվյալ փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, հետևաբար՝ Էդգար Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 393-րդ և 395-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

Մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի պաշտպան Աշոտ Ապրեսյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել՝ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 21-ի թիվ ԵԴ1/2353/01/25 որոշումը թողնելով անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/2353/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 04-07-2025
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն ՀՀ Գլխավոր դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 62262025
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա շահադիտական նպատակով գաղտնի հափշտակելու համար 2025թվականի մայիսի 20-ից, ժամը 16։40-ից մինչև 2025թվականի մայիսի 21-ը՝ ժամը 08։20-ն ընկած ժամանակահատվածում, ապօրինի մուտք է գործել հիշյալ աշխատասենյակ և նշված պահարանի փականը վնասելու եղանակով հափշտակել թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով առգրավված և իրեղեն ապացույց հանդիսացող՝ առանձնապես խոշոր չափերով՝ 227․185․400 ՀՀ դրամին համարժեք 590․000 ԱՄՆ դոլար գումար։
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Էդգար Գարիկի Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա նախնական համաձայնության է եկել Գոռ Թադևոսյանի հետ այդ գումարը գաղտնի հափշտակելու, ապա միմյանց միջև հավասարապես բաժանելու շուրջ։ Այնուհետև, իրենց հանցավոր դիտավորությունն իրագործելու նպատակով, Գոռ Թադևոսյանը Էդգար Գրիգորյանին է տվել քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի մուտքի դռան և չհրկիզվող պահարանի բանալիները, ինչպես նաև նույն վարչության քննիչ Արկադի Աղաջանյանի վարչության շենք մուտք գործելու անցաքարտ, ով պատրաստել է դրանց կրկնօրինակները, և նշված անցաքարտի կրկնօրինակն օգտագործելով, 2025 թվականի մայիսի 20-ին՝ 16:40-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Դեղատան փողոցի 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության շենքը, որտեղ գտնվելու ընթացքում՝ գիշերային ժամի, բացել է վեցերորդ հարկում գտնվող՝ քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի դուռը, այնուհետև՝ չհրկիզվող պահարանը, որտեղից գաղտնի հափշտակել է այնտեղ պահվող՝ թիվ 83-0237- 24 քրեական վարույթով առգրավված և իրեղեն ապացույց հանդիսացող՝ առանձնապես խոշոր չափերով՝ 227.185.400 ՀՀ դրամին համարժեք՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը և 2025 թվականի մայիսի 21-ին՝ ժամը 08։20-ի սահմաններում, գումարը պայուսակներում դուրս եկել վարչական շենքից։ Այնուհետև, հանդիպելով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության քննիչ Սահակ Պետրոսյանին, վերջինի հարցին ի պատասխան՝ Էդգար Գրիգորյանը կատարած հանցանքն անխոչընդոտ ավարտին հասցնելու և բացահայտումից խուսափելու նպատակով, հայտնել է, որ ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության պետերից Գոռ Թադևոսյանն իր ընկերն է, որից հետո, քննիչը նշված հանգամանքը պարզելու նպատակով զանգահարել է Գոռ Թադևոսյանին։ Գոռ Թադևոսյանը խմբի կողմից՝ նախնական համաձայնությամբ առանձնապես խոշոր չափերով` գումարի գաղտնի հափշտակությունն ավարտին հասցնելու նպատակով քննիչին հայտնել է, որ տվյալ անձն իր ընկերոջ եղբայր Արթուրն է, որից հետո Էդգար Գրիգորյանը անխոչընդոտ ` հեռացել է դեպքի վայրից և Գոռ Թադևոսյանի հետ նախնական համաձայնությամբ հափշտակել 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը։
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Գոռ
Ազգանուն Թադևոսյան
Հայրանուն Գևորիկի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 254 Մաս 3 Կետ 4/2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Էդգար
Ազգանուն Գրիգորյան
Հայրանուն Գարիկի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 254 Մաս 3 Կետ 4/2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/
Վիճակագրական տողի համարը 9․3
Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար Առկա չէ
Իրավական բարդության չափանիշ 1.3
Չափահաս Այո
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 04-07-2025
Նախագահող դատավոր
Անուն Տաթևիկ
Ազգանուն Մուրադյան
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
Որոշման ամսաթիվ 09-07-2025
Որոշում ԵԴ1/2353/01/25

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՎԱՐՈՒՅԹ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈՒ ԵՎ
ՆԱԽՆԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈՒՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

«09» հուլիսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանս, ստանալով թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի

2025 թվականի հուլիսի 04-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով և Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով:
Նույն օրը քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի հուլիսի 07-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով՝

Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի

Ստանձնել թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործի վարույթը և նշանակել դռնբաց նախնական դատալսումներ 2025 թվականի հուլիսի 22-ին՝ ժամը 17:15-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Աջափնյակ-1 նստավայրում (ք. Երևան, Նազարբեկյան թաղամաս 40, դատական նիստերի դահլիճ №4)։
Որոշման օրինակն ուղարկել հանրային մեղադրողին, ինչպես նաև վարույթի մասնակիցներին՝ դրան կցելով հասցեատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ սահմանված ձևի հուշաթերթ:




ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Հանրային մեղադրող
Դատավարության կողմեր
Անուն Գոռ
Ազգանուն Թադևոսյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Էդգար
Ազգանուն Գրիգորյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն ԲԵՆԻԿ
Ազգանուն ԳԱԼՍՏՅԱՆ
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն ԱՇՈՏ
Ազգանուն ԱՊՐԵՍՅԱՆ
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն ԱՐՏԱԿ
Ազգանուն ՀԱԽԻՆՅԱՆ
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն ԿԱՐԵՆ
Ազգանուն ՄՈՎՍԻՍՅԱՆ
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Հովհաննես
Ազգանուն Համբարձումյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն ԳԵՎՈՐԳ
Ազգանուն ԳԵՆՋՈՅԱՆ
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն ԷԴԳԱՐ
Ազգանուն ՇԱՀՈՒՄՅԱՆ
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն ԼԵՎՈՆ
Ազգանուն ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն ԵՐՋԱՆԻԿ
Ազգանուն ԳԵՎՈՐԳՅԱՆ
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Արշակ
Ազգանուն Ղազարյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Կազմակերպության անուն ՍԱՐԳԻՍ
Կազմակերպության հասցե ՀՀ ԳԼԽԱՎՈՐ ԴԱՏԱԽԱԶՈՒԹՅԱՆ ՀՀ ՀԱԿԱԿՈՌՈՒՊՑԻՈՆ ԿՈՄԻՏԵՈՒՄ ՄԻՆՉԴԱՏԱԿԱՆ ՎԱՐՈՒՅԹԻ ՕՐԻՆԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ՀՍԿՈՂՈՒԹՅԱՆ ՎԱՐՉՈՒԹՅՈՒՆ
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 22-07-2025
Ժամ 17:15
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 22-07-2025
Նիստը Կայացել է
Այլ նշումներ Դատական նիստը հետաձգվել է աշխատանքային օրվա ավարտի հիմքով:
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 22-07-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի փոխելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/2353/01/25


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու
հարցը քննարկելու վերաբերյալ

«22» հուլիսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` նաև Դատարան)՝ նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Սարգիս Պապոյանի, պաշտպաններ Աշոտ Ապրեսյանի, Լևոն Կարապետյանի, Էդգար Շահումյանի, Արշակ Ղազարյանի, Հովհաննես Համբարձումյանի, մեղադրյալներ Էդգար Գրիգորյանի, Գոռ Թադևոսյանի (ծնված՝ 06․12․1989թ. ք․ Գյումրիում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված է՝ ք. Երևան, Քրիստափորի փողոցի տուն 59 հասցեում, բնակվում է՝ Կոտայքի մարզ, Զովունի բնակավայր, 35-րդ փողոց, 1-ին նրբանցք, 5/1 տուն հասցեում), դռնբաց դատական նիստում, նախնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2025 թվականի հուլիսի 04-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով և Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով:
Նույն օրը քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի հուլիսի 07-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2025 թվականի հուլիսի 09-ին դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 24-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
Հարցի քննարկման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով` այն բանի համար, որ «2024 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեում նախաձեռնվել է թիվ 83023724 քրեական վարույթը՝ «Էքսպերտ 1» ՍՊ ընկերության կողմից խոշոր չափերով հարկեր չվճարելու վերաբերյալ։ Տվյալ քրեական վարույթով 2024 թվականի մայիսի 04-ին դատարանի կողմից որոշում է կայացվել բավարարել ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի միջնորդությունը և թույլատրել կատարել խուզարկություն՝ «Էքսպերտ 1» ՍՊ ընկերության գործունեության իրականացման վայրում՝ Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար փողոցի 13/4 և 11/4 հասցեներում, ինչպես նաև աշխատակիցների աշխատասենյակներում:
2024 թվականի մայիսի 6-ին քննիչի կողմից վերոնշյալ հասցեներում կատարվել է խուզարկություն, որի արդյունքում հայտնաբերվել և վերցվել է ընդհանուր 590.000 ԱՄՆ դոլար գումար։
2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ ասի 3-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնել է թիվ 83161424 քրեական վարույթը։
2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը որոշում է կայացրել թիվ 83161424 քրեական վարույթը թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը 83-0237-24 համարով շարունակելու մասին։
2025 թվականի ապրիլի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը որոշում է կայացրել խուզարկությամբ հայտնաբերված 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարն իրեղեն ապացույց ճանաչելու և այն ՀՀ կենտրոնական բանկի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին, սակայն նշված 590.000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումարն այդպես էլ չի հանձնվել Կենտրոնական բանկի պահպանությանը և պահվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում։
Գոռ Թադևոսյանը, հանդիսանալով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատարը, ի պաշտոնե տեղյակ լինելով իր ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակում առանձնապես խոշոր չափերով՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումար առկա լինելու մասին, իր ծանոթ՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանին տեղեկացնելով իր ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում պահվող 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարի մասին, նախնական համաձայնության է եկել Էդգար Գրիգորյանի հետ՝ այդ գումարը գաղտնի հափշտակելու, ապա՝ միմյանց միջև բաժանելու շուրջ: Այնուհետև, իրենց դիտավորության մեջ առկա հանցավոր արարքն իրագործելու նպատակով Գոռ Թադևոսյանը Էդգար Գրիգորյանին փոխանցել է քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի մուտքի դռան և չհրկիզվող պահարանի բանալիները, ինչպես նաև վարչության շենք մուտք գործելու անցաքարտ, որից հետո Էդգար Գրիգորյանը պատրաստել է դրանց կրկնօրինակները և նշված անցաքարտի կրկնօրինակն օգտագործելով, 2025 թվականի մայիսի 20-ին՝ ժամը 16:40-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Դեղատան փողոցի 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության շենք, որտեղ գտնվելու ընթացքում՝ գիշերային ժամի բացել է վեցերորդ հարկում գտնվող՝ հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի դուռը, այնուհետև՝ չհրկիզվող պահարանը, որտեղից գաղտնի հափշտակել է այնտեղ պահվող՝ թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով առգրավված և իրեղեն ապացույց հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 227.185.400 ՀՀ դրամին համարժեք՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը և 2025 թվականի մայիսի 21-ին՝ ժամը 08։20-ի սահմաններում, գումարը պայուսակներով դուրս եկել վարչական շենքից:
Այսպիսով՝ Գոռ Թադևոսյանը Էդգար Գրիգորյանի հետ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նախնական համաձայնությամբ, գիտակցելով միմյանց գործողությունների հանրային վտանգավորությունը և փոխլրացնելով միմյանց՝ խմբով, հափշտակել են վերը նշված գումարը:»:
Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրողը միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը 3 ամսով երկարաձգել՝ հայտնելով, որ չեն վերացել և պահպանվում են այդ խափանման միջոցի կիրառման նպատակները:
Պաշտպաններն առարկեցին ներկայացված միջնորդության դեմ և միջնորդեցին Դատարանին կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանք՝ համակցված գրավի հետ՝ նշելով, որ առկա չէ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու անհրաժեշտությունը։ Որպես գրավ առաջարկեցին ընդունել մեղադրյալին սեփականության իրավունքով պատկանող տունը և 5.000.000 ՀՀ դրամի չափով գումար։
Մեղադրյալը միացավ իր պաշտպանների դիրքորոշմանը։
Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում:
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։
(…)
6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:
(…)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց.
2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց:
3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։
4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:
6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 125-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Գրավը իրավասու մարմնի որոշմամբ սահմանված դրամական գումար է, որը մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու նպատակով շարժական գույքի, արժեթղթերի կամ այլ արժեքների ձևով պահատվության է փոխանցվում համապատասխան որոշմամբ նշված բանկի կամ այլ վարկային կազմակերպության դեպոզիտ, իսկ Հայաստանի Հանրապետության դրամի ձևով՝ մինչդատական վարույթի փուլում պահատվության է փոխանցվում դատախազության դեպոզիտային հաշվին, դատական վարույթի փուլում՝ դատարանի դեպոզիտային հաշվին: Որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույք, եթե գրավ կիրառելու մասին որոշմամբ հատուկ նշվել է դրա հնարավորության մասին (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
« 1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին:
2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին»:
Դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով և Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Դատարան։
Հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր:
Դատարանի նման մոտեցումը բխում է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասի կարգավորումներից, որոնց համաձայն՝
- նախնական դատալսումների ընթացքում քրեական հետապնդումը չի կարող դադարեցվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հիմքերով (անձը չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը, առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված՝ քրեական պատասխանատվությունը բացառող որևէ հանգամանք՝ բացառությամբ անմեղսունակության),
- նախնական դատալսումների ընթացքում քրեական հետապնդումը կարող է դադարեցվել, երբ դա հնարավոր է առանց ապացույցների հետազոտման։
Նշված համատեքստում հարկ է արձանագրել նաև, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Հարություն Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ ԱՐԴ/0180/01/23 գործով արձանագրել է, որ դատաքննության փուլում խափանման միջոց կիրառելու հարցը լուծելիս մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է:
Դատարանն արձանագրում է, որ թեև տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտությունը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 24.05.2025 թվականի որոշմամբ արձանագրված հիմքերով, սակայն գործի քննության այս փուլում խափանման միջոցի կիրառման նպատակները հնարավոր է նվաճել անձի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառմամբ:
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու ռիսկի առկայությանը, Դատարանն արձանագրում է, որ այն առկա է: Այս հետևությանը հանգելիս Դատարանն արձանագրում է, որ Գոռ Թադևոսյանին մեղսագրվում է առանձնապես ծանր հանցանքի կատարում, որի համար նախատեսված է պատիժ՝ առավելագույնը 8 տարի ազատազրկման ձևով, ինչը անձի կողմից փախուստի դիմելու ռիսկի գնահատման էական և կարևոր չափանիշ է: Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ Գոռ Թադևոսյանի կողմից ՀՀ տարածքում թաքնվելու և փախուստի դիմելու ռիսկը կարող է չեզոքացվել տնային կալանք այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառմամբ, իսկ ՀՀ-ից փախուստի դիմելու ռիսկը կարող է չեզոքացվել՝ վերջինիս նկատմամբ բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառման պայմաններում:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու՝ խափանման միջոցի կիրառման նպատակին, Դատարանն արձանագրում է, որ ճիշտ է՝ Գոռ Թադևոսյանը տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել նախաքննությանը և հանցագործության բացահայտմանը, սակայն հարկ է նկատել, որ վերջինս հանդիսանում է նախկին պաշտոնատար անձ, ողջամտորեն ենթադրվում է, որ վերջինս ունի իր պաշտոնից բխող մեծ սոցիալական կապեր, և առկա է հավանականություն այն մասին, որ վերջինս, հնարավոր է, օգտվելով իր նախկին պաշտոնից բխող կապերից և շփումներից, փորձի անօրինական ազդեցություն գործադրել սույն վարույթով անցնող անձանց վրա՝ այդ կերպ ապօրինի միջամտելով ապացուցման գործընթացին: Միևնույն ժամանակ Դատարանը գտնում է, որ վարույթի ներկայիս փուլում այս հնարավոր ռիսկը հնարավոր է չեզոքացնել անձի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառմամբ՝ մեղադրյալին արգելելով իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների, ինչպես նաև ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց։
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու ռիսկի առկայությանը, Դատարանը գտնում է, որ վարույթի հիշյալ փուլում այն էապես բարձր չէ, որպեսզի անձի նկատմամբ կիրառվի ծայրահեղ հարկադրանքի միջոց՝ կալանքի ձևով:
Դատարանն արձանագրում է, որ կալանավորումը՝ որպես խափանման միջոցներից մեկը, անձի նկատմամբ կարող է ընտրվել միայն այն ժամանակ, երբ այլ խափանման միջոցները թույլ չեն տալիս հասնել հետապնդվող իրավաչափ նպատակներին: Ուստի կալանավորումը՝ որպես քրեադատավարական հարկադրանքի վերջին՝ բացառիկ միջոց (ultima ratio), միշտ և պարտադիր կերպով պետք է այլընտրանք ունենա: Քրեադատավարական օրենքում ամրագրվելիք այդ այլընտրանքը պետք է քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին փաստացի հնարավորություն ընձեռի և իրավաբանական պարտականություն դնի նրա վրա՝ ի սկզբանե ընտրություն կատարել տարբեր խափանման միջոցների միջև՝ իրավաչափ նպատակին հասնելու համար ընտրելով առավել պիտանի միջոցը: Միևնույն ժամանակ այն պետք է նաև պարտադիր կարգով լինի անձի հիմնական իրավունքները և ազատություններն առավել նվազ սահմանափակողը, այսինքն՝ անհրաժեշտ միջոցը: Ասվածից բխում է, որ յուրաքանչյուր դեպքում կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելիս վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է քննարկման առարկա դարձնել անձին ազատությունից զրկելու հետ չկապված կամ նրա ազատությունը հնարավորինս քիչ սահմանափակող խափանման միջոց կիրառելու նպատակահարմարության հարցը: Միայն այն դեպքում, երբ վարույթն իրականացնող մարմինը գտնի, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու վարույթի բնականոն ընթացքը և մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, կառաջանա վերջինիս նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը:
Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր է հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցության կիրառմամբ: Մասնավորապես, մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր կլինի ապահովել տնային կալանք այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառմամբ՝ համակցված բացակայելու արգելք և գրավ խափանմանման միջոցների հետ:
Դատարանն ավելորդ չի համարում արձանագրել, որ որպես խափանման միջոց տնային կալանքի կիրառման պարագայում ողջամտորեն պետք է չեզոքացվեն բոլոր այն վտանգները, որոնք նշված են Դատարանի որոշմամբ արտահայտված դիրքորոշումների հիմքում, քանի որ տնային կալանքի պահանջների պահպանումը, այն է՝ բնակության տարածքը չլքելը ոչ միայն դրված է մեղադրյալի բարեխղճության, այլև դրա նկատմամբ հսկողություն իրականացնող մարմինների վրա: Ընդ որում, այն իրականացվում է հատուկ հարմարեցված տեխնիկական միջոցների կիրառմամբ՝ ռադիոալիքային, կենսաչափական, արբանյակային կամ այլ միջոցներով հսկողության եղանակով, որը տեղեկատվություն է տրամադրում անձի գտնվելու վայրի, տեղաշարժի և վարքագծի վերաբերյալ:
Վերոշարադրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու, փախուստի դիմելու և քրեական վարույթին խոչընդոտելու ռիսկերը հնարավոր է չեզոքացնել այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ, որպիսի մոտեցումը բխում է անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության սկզբունքի հրամայականից, որն արգելում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ անհրաժեշտ է մեղադրյալի նկատմամբ սահմանել լրացուցիչ սահմանափակումներ, և արգելել վերջինիս ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց բացառությամբ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների կամ դատարանի կողմից ստացվող փոստային առաքանիների, ինչպես նաև շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների:
Դատարանն արձանագրում է, որ տնային կալանքի սկիզբը պետք է հաշվել Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից և նրան պետք է անհապաղ ազատ արձակել արգելանքից:
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ 5․000․000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավը եռօրյա ժամկետում ենթակա է մուծման Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 900013298014 դեպոզիտ հաշվին: Բացի այդ, որպես գրավ պետք է ընդունել նաև Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանին սեփականության իրավունքով պատկանող՝ Շիրակի մարզ, ք. Գյումրի, Նոր-Ավան 13 շենք, 6 բնակելի տուն անշարժ գույքը, և գրավը կիրառված համարել գրավի մուծված լինելը հավաստող փաստաթուղթը, ինչպես նաև որպես գրավ ընդունված անշարժ գույքը գրավադրելու փաստը հավաստող փաստաթուղթը վարույթն իրականացնող մարմին ներկայացնելու պահից:
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքի մասով որոշման կատարումը պետք է հանձնարարել սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 123-րդ, 125-րդ, 127-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխել և նրա նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ համակցված 5․000․000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով և անշարժ գույքի ձևով գրավի ու բացակայելու արգելքի հետ։
Տնային կալանքի ընթացքում պարտավորեցնել մեղադրյալ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանին չլքել իր բնակության տարածքը՝ Կոտայքի մարզ, Զովունի բնակավայր, 35-րդ փողոց, 1-ին նրբանցք, 5/1 տուն հասցեն, ինչպես նաև արգելել ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց բացառությամբ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների կամ դատարանի կողմից ստացվող փոստային առաքանիների, ինչպես նաև շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների։
Տնային կալանքի սկիզբը հաշվել Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից և նրան անհապաղ ազատ արձակել արգելանքից:
5․000․000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավը եռօրյա ժամկետում ենթակա է մուծման Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 900013298014 դեպոզիտ հաշվին:
Որպես գրավ ընդունել Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանին սեփականության իրավունքով պատկանող՝ Շիրակի մարզ, ք. Գյումրի, Նոր-Ավան 13 շենք, 6 բնակելի տուն անշարժ գույքը։
Գրավը կիրառված համարել գրավի մուծված լինելը հավաստող փաստաթուղթը, ինչպես նաև որպես գրավ ընդունված անշարժ գույքը գրավադրելու փաստը հավաստող փաստաթուղթը եռօրյա ժամկետում վարույթն իրականացնող մարմին ներկայացնելու պահից:
Տնային կալանքի մասով որոշման կատարումը և մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը վարույթն իրականացնող մարմնի միջոցով հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությանը:
Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքի մասով որոշման կատարումը հանձնարարել սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 22-07-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/2353/01/25


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու
հարցը քննարկելու վերաբերյալ

«22» հուլիսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` նաև Դատարան)՝ նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Սարգիս Պապոյանի, պաշտպաններ Աշոտ Ապրեսյանի, Լևոն Կարապետյանի, Էդգար Շահումյանի, Արշակ Ղազարյանի, Հովհաննես Համբարձումյանի, մեղադրյալներ Գոռ Թադևոսյանի, Էդգար Գրիգորյանի (ծնված՝ 30․06․1983թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխա, չի աշխատում, դատապարտվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվող՝ ք. Երևան, Երիտասարդության փողոց, շենք 7, բնակարան 2 հասցեում), դռնբաց դատական նիստում, նախնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2025 թվականի հուլիսի 04-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով և Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով:
Նույն օրը քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի հուլիսի 07-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2025 թվականի հուլիսի 09-ին դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործով վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 26-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
Հարցի քննարկման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով՝ այն բանի համար, որ «2024 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեում նախաձեռնվել է թիվ 83023724 քրեական վարույթը՝ «Էքսպերտ 1» ՍՊ ընկերության կողմից խոշոր չափերով հարկեր չվճարելու վերաբերյալ։ Տվյալ քրեական վարույթով 2024 թվականի մայիսի 04-ին դատարանի կողմից որոշում է կայացվել բավարարել ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի միջնորդությունը և թույլատրել կատարել խուզարկություն՝ «Էքսպերտ 1» ՍՊ ընկերության գործունեության իրականացման վայրում՝ Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար փողոցի 13/4 և 11/4 հասցեներում, ինչպես նաև աշխատակիցների աշխատասենյակներում:
2024 թվականի մայիսի 6-ին քննիչի կողմից վերոնշյալ հասցեներում կատարվել է խուզարկություն, որի արդյունքում հայտնաբերվել և վերցվել է ընդհանուր 590.000 ԱՄՆ դոլար գումար։
2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ ասի 3-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնել է թիվ 83161424 քրեական վարույթը։
2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը որոշում է կայացրել թիվ 83161424 քրեական վարույթը թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը 83-0237-24 համարով շարունակելու մասին։
2025 թվականի ապրիլի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը որոշում է կայացրել խուզարկությամբ հայտնաբերված 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարն իրեղեն ապացույց ճանաչելու և այն ՀՀ կենտրոնական բանկի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին, սակայն նշված 590.000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումարն այդպես էլ չի հանձնվել Կենտրոնական բանկի պահպանությանը և պահվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում։
Գոռ Թադևոսյանը, հանդիսանալով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատարը, ի պաշտոնե տեղյակ լինելով իր ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակում առանձնապես խոշոր չափերով՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումար առկա լինելու մասին, իր ծանոթ՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանին տեղեկացնելով իր ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում պահվող 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարի մասին, նախնական համաձայնության է եկել Էդգար Գրիգորյանի հետ՝ այդ գումարը գաղտնի հափշտակելու, ապա՝ միմյանց միջև բաժանելու շուրջ: Այնուհետև, իրենց դիտավորության մեջ առկա հանցավոր արարքն իրագործելու նպատակով Գոռ Թադևոսյանը Էդգար Գրիգորյանին փոխանցել է քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի մուտքի դռան և չհրկիզվող պահարանի բանալիները, ինչպես նաև վարչության շենք մուտք գործելու անցաքարտ, որից հետո Էդգար Գրիգորյանը պատրաստել է դրանց կրկնօրինակները և նշված անցաքարտի կրկնօրինակն օգտագործելով, 2025 թվականի մայիսի 20-ին՝ ժամը 16:40-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Դեղատան փողոցի 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության շենք, որտեղ գտնվելու ընթացքում՝ գիշերային ժամի բացել է վեցերորդ հարկում գտնվող՝ հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի դուռը, այնուհետև՝ չհրկիզվող պահարանը, որտեղից գաղտնի հափշտակել է այնտեղ պահվող՝ թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով առգրավված և իրեղեն ապացույց հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 227.185.400 ՀՀ դրամին համարժեք՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը և 2025 թվականի մայիսի 21-ին՝ ժամը 08։20-ի սահմաններում, գումարը պայուսակներով դուրս եկել վարչական շենքից:
Այսպիսով՝ Գոռ Թադևոսյանը Էդգար Գրիգորյանի հետ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նախնական համաձայնությամբ, գիտակցելով միմյանց գործողությունների հանրային վտանգավորությունը և փոխլրացնելով միմյանց՝ խմբով, հափշտակել են վերը նշված գումարը:»:
Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրողը միջնորդություն ներկայացրեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը երեք ամսով երկարաձգելու վերաբերյալ՝ նշելով, որ չեն վերացել և պահպանվում են կալանքի կիրառման հիմքերը:
Պաշտպանն առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ և խնդրեց Դատարանին անձի նկատմամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ նկատի ունենալով, որ կալանքի շարունակական պահպանման անհրաժեշտությունը վերացել է։
Մեղադրյալը հայտնեց, որ միանում է իր պաշտպանի դիրքորոշմանը:
Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում:
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։
(…)
6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:
(…)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը:
(…)»:
Դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով և Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Դատարան։
Հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր:
Դատարանի նման մոտեցումը բխում է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասի կարգավորումներից, որոնց համաձայն՝
- նախնական դատալսումների ընթացքում քրեական հետապնդումը չի կարող դադարեցվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հիմքերով (անձը չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը, առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված՝ քրեական պատասխանատվությունը բացառող որևէ հանգամանք՝ բացառությամբ անմեղսունակության),
- նախնական դատալսումների ընթացքում քրեական հետապնդումը կարող է դադարեցվել, երբ դա հնարավոր է առանց ապացույցների հետազոտման։
Նշված համատեքստում հարկ է արձանագրել նաև, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Հարություն Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ ԱՐԴ/0180/01/23 գործով արձանագրել է, որ դատաքննության փուլում խափանման միջոց կիրառելու հարցը լուծելիս մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքի պահպանման հետևյալ անհրաժեշտությունը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 26.05.2025 թվականի որոշմամբ արձանագրված հիմքերով․
Մասնավորապես՝ մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանը, հայտնվելով ազատության մեջ, կարող է դիմել փախուստի:
Իր այս դիրքորոշման հիմքում Դատարանը դնում է այն հանգամանքը, որ Էդգար Գրիգորյանը, ունի քողարկված գործելու հմտություններ, ինչի մասին է վկայում այն հանգամանքը, որ վերջինս, կարողանալով պայմանավորվածություն ձեռք բերել պաշտոնատար անձ հանդիսացող Գոռ Թադևոսյանի հետ, ձեռք է բերել տվյալ շենք և աշխատասենյակ մուտք գործելու համար անհրաժեշտ էլեկտրոնային անցագիր և բանալիներ, կարողացել է աննկատ մուտք գործել շենք, թաքնվել այնտեղ, իսկ հանցանքի կատարումից հետո կրելով դեմքը քողարկող դիմակ և ակնոց՝ բռնվելու հավանականությունը չեզոքացնելու նպատակով իր բնակության վայրի տարածք է գնացել տաքսի ծառայություն մատուցող տարբեր ավտոմեքենաներով՝ երթուղիները փոփոխելով: Դատարանի գնահատմամբ վերոնշյալ հանգամանքները մեղսագրվող արարքի համար ակնկալվող պատժի խստության հետ համակցությամբ վկայում են փախուստի դիմելու ռիսկի բարձր հավանականության մասին:
Դատարանը գտնում է նաև, որ մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանը, հայտնվելով ազատության մեջ, կարող է խոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում՝ ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին։
Հիշյալ դիրքորոշմանը հանգելիս Դատարանը հիմք է ընդունում այն, որ առկա է հավանականություն այն մասին, որ մնալով ազատության մեջ, Էդգար Գրիգորյանը կարող է կապ հաստատել սույն քրեական վարույթով անցնող անձանց հետ, վերջինների վրա գործադրել անօրինական ազդեցություն՝ համոզելու, հարկադրելու, նյութապես շահագրգռելու կամ այլ եղանակով՝ վերջինների կողմից իր օգտին ցուցմունքներ տալու նպատակով:
Դատարանը առկա է համարում նաև մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու ռիսկի առկայությունը:
Հիշյալ դիրքորոշմանը հանգելիս Դատարանը հիմք է ընդունում մեղադրյալի վերաբերյալ դատվածության և հետախուզման առկայության ձև 8 տեղեկանքում առկա տվյալները, որոնք վկայում են նախկինում մեղադրյալի կողմից կայուն հակաօրինական վարքագիծ դրսևորած լինելու մասին և որպես նրա անձը բնութագրող տվյալ հիմք են տալիս ողջամտորեն ենթադրել, որ վերջինս ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում կարող է կատարել հանցանք։
Հետևաբար, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը պետք է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 25-ը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 25-ը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 06-08-2025
Ժամ 17:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 06-08-2025
Նիստը Կայացել է
Որոշում Նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանին չներկայացնելու պատճառաբանությամբ:
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 19-08-2025
Ժամ 17:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 19-08-2025
Նիստը Կայացել է
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 12-09-2025
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 12-09-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 12-09-2025
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 12-09-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 21-10-2025
Ժամ 15:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 21-10-2025
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 21-10-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/2353/01/25


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոփոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու կամ խափանման միջոց կիրառելու հարցը քննության առնելու մասին
«21» հոկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` նաև Դատարան)՝ նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Սարգիս Պապոյանի, պաշտպաններ Աշոտ Ապրեսյանի, Լևոն Կարապետյանի, մեղադրյալներ Էդգար Գրիգորյանի, Գոռ Թադևոսյանի (ծնված՝ 06․12․1989թ. ք․ Գյումրիում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված է՝ ք. Երևան, Քրիստափորի փողոցի տուն 59 հասցեում, բնակվում է՝ Կոտայքի մարզ, Զովունի բնակավայր, 35-րդ փողոց, 1-ին նրբանցք, 5/1 տուն հասցեում), դռնբաց դատական նիստում, հիմնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը վերացնելու, փոփոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2025 թվականի հուլիսի 04-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով և Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով:
Նույն օրը քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի հուլիսի 07-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2025 թվականի հուլիսի 09-ին դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 24-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
Դատարանի՝ 2025 թվականի հուլիսի 22-ի որոշմամբ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխվել և նրա նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ համակցված 5․000․000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով և անշարժ գույքի ձևով գրավի ու բացակայելու արգելքի հետ։
Հարցի քննարկման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով` այն բանի համար, որ «2024 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեում նախաձեռնվել է թիվ 83023724 քրեական վարույթը՝ «Էքսպերտ 1» ՍՊ ընկերության կողմից խոշոր չափերով հարկեր չվճարելու վերաբերյալ։ Տվյալ քրեական վարույթով 2024 թվականի մայիսի 04-ին դատարանի կողմից որոշում է կայացվել բավարարել ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի միջնորդությունը և թույլատրել կատարել խուզարկություն՝ «Էքսպերտ 1» ՍՊ ընկերության գործունեության իրականացման վայրում՝ Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար փողոցի 13/4 և 11/4 հասցեներում, ինչպես նաև աշխատակիցների աշխատասենյակներում:
2024 թվականի մայիսի 6-ին քննիչի կողմից վերոնշյալ հասցեներում կատարվել է խուզարկություն, որի արդյունքում հայտնաբերվել և վերցվել է ընդհանուր 590.000 ԱՄՆ դոլար գումար։
2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ ասի 3-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնել է թիվ 83161424 քրեական վարույթը։
2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը որոշում է կայացրել թիվ 83161424 քրեական վարույթը թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը 83-0237-24 համարով շարունակելու մասին։
2025 թվականի ապրիլի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը որոշում է կայացրել խուզարկությամբ հայտնաբերված 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարն իրեղեն ապացույց ճանաչելու և այն ՀՀ կենտրոնական բանկի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին, սակայն նշված 590.000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումարն այդպես էլ չի հանձնվել Կենտրոնական բանկի պահպանությանը և պահվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում։
Գոռ Թադևոսյանը, հանդիսանալով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատարը, ի պաշտոնե տեղյակ լինելով իր ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակում առանձնապես խոշոր չափերով՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումար առկա լինելու մասին, իր ծանոթ՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանին տեղեկացնելով իր ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում պահվող 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարի մասին, նախնական համաձայնության է եկել Էդգար Գրիգորյանի հետ՝ այդ գումարը գաղտնի հափշտակելու, ապա՝ միմյանց միջև բաժանելու շուրջ: Այնուհետև, իրենց դիտավորության մեջ առկա հանցավոր արարքն իրագործելու նպատակով Գոռ Թադևոսյանը Էդգար Գրիգորյանին փոխանցել է քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի մուտքի դռան և չհրկիզվող պահարանի բանալիները, ինչպես նաև վարչության շենք մուտք գործելու անցաքարտ, որից հետո Էդգար Գրիգորյանը պատրաստել է դրանց կրկնօրինակները և նշված անցաքարտի կրկնօրինակն օգտագործելով, 2025 թվականի մայիսի 20-ին՝ ժամը 16:40-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Դեղատան փողոցի 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության շենք, որտեղ գտնվելու ընթացքում՝ գիշերային ժամի բացել է վեցերորդ հարկում գտնվող՝ հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի դուռը, այնուհետև՝ չհրկիզվող պահարանը, որտեղից գաղտնի հափշտակել է այնտեղ պահվող՝ թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով առգրավված և իրեղեն ապացույց հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 227.185.400 ՀՀ դրամին համարժեք՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը և 2025 թվականի մայիսի 21-ին՝ ժամը 08։20-ի սահմաններում, գումարը պայուսակներով դուրս եկել վարչական շենքից:
Այսպիսով՝ Գոռ Թադևոսյանը Էդգար Գրիգորյանի հետ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նախնական համաձայնությամբ, գիտակցելով միմյանց գործողությունների հանրային վտանգավորությունը և փոխլրացնելով միմյանց՝ խմբով, հափշտակել են վերը նշված գումարը:»:
Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրողը միջնորդություն ներկայացրեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքը երեք ամսով երկարաձգելու վերաբերյալ՝ նշելով, որ չեն վերացել և պահպանվում են կալանքի կիրառման հիմքերը:
Պաշտպանական կողմը չառարկեց կիրառված խափանման միջոցի դեմ:
Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց.
2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց:
3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։
4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:
6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:»:
Դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով և Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Դատարան։
Հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր:
Նշված համատեքստում հարկ է արձանագրել նաև, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Հարություն Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ ԱՐԴ/0180/01/23 գործով արձանագրել է, որ դատաքննության փուլում խափանման միջոց կիրառելու հարցը լուծելիս մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց տնային կալանքի պահպանման հետևյալ անհրաժեշտությունը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 22.07.2025 թվականի որոշմամբ արձանագրված հիմքերով․
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու ռիսկի առկայությանը, Դատարանն արձանագրում է, որ այն շարունակում է առկա լինել: Այս հետևությանը հանգելիս Դատարանն արձանագրում է, որ Գոռ Թադևոսյանին մեղսագրվում է առանձնապես ծանր հանցանքի կատարում, որի համար նախատեսված է պատիժ՝ առավելագույնը 8 տարի ազատազրկման ձևով, ինչը անձի կողմից փախուստի դիմելու ռիսկի գնահատման էական և կարևոր չափանիշ է:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու՝ խափանման միջոցի կիրառման նպատակին, Դատարանն արձանագրում է, որ ճիշտ է՝ Գոռ Թադևոսյանը տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել նախաքննությանը և հանցագործության բացահայտմանը, սակայն հարկ է նկատել, որ վերջինս հանդիսանում է նախկին պաշտոնատար անձ, ողջամտորեն ենթադրվում է, որ վերջինս ունի իր պաշտոնից բխող մեծ սոցիալական կապեր, և առկա է հավանականություն այն մասին, որ վերջինս, հնարավոր է, օգտվելով իր նախկին պաշտոնից բխող կապերից և շփումներից, փորձի անօրինական ազդեցություն գործադրել սույն վարույթով անցնող անձանց վրա՝ այդ կերպ ապօրինի միջամտելով ապացուցման գործընթացին:
Հետևաբար, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ տնային կալանքից տարբերվող այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը պետք է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունվարի 23-ը:
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ նշված ժամկետով պետք է երկարաձգել նաև մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումները, մասնավորապես՝ տնային կալանքի ընթացքում արգելել վերջինիս ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց բացառությամբ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների կամ դատարանի կողմից ստացվող փոստային առաքանիների, ինչպես նաև շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների:
Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել նաև, որ Սահմանադրական դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 30-ի թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արձանագրել է, որ կալանքի հիմքերի առկայության հիմնավորումը, նախևառաջ, անձի անմեղության կանխավարկածի հետ սերտորեն կապված՝ նրա ազատության կանխավարկածը հաղթահարելուն ուղղված գործընթաց է, ինչից էլ հենց բխում է, որ անձի՝ մեղադրյալի կարգավիճակը պահպանելու ամբողջ ժամանակահատվածում, մասնավորապես՝ անկախ քրեական վարույթի փուլերից՝ ազատության մեջ մնալը կանոն է, իսկ նրան ազատությունից զրկելը՝ բացառություն, որը գործադրելու համար անհրաժեշտ է տրամադրել իրավունքի սահմանափակումն իրավունքի խախտման վերաճելը կանխող միասնական երաշխիքներ, այդ թվում՝ ապահովել կալանքի հիմքերի առկայության առթիվ պետության ունեցած կանխատեսական մտահոգությունների օբյեկտիվ փաստական հիմքերի վերացման ուղղությամբ պատշաճ ջանասիրության պարտադիրությունը։
Սահմանադրական դատարանն արձանագրել է նաև, որ կալանքի տակ պահելու անհրաժեշտությունը, թեև օրենսդրորեն առանձնացվել է բուն հիմքերի առկայությունից, վարույթն իրականացնող մարմնի վրա առնվազն պարտականություն է դնում ստուգելու, թե արդյո՞ք պահպանված են կալանքի հիմքերի՝ իբրև ապագային միտված կանխատեսական բնույթ ունեցող դատողությունների (մտահոգությունների) հիմքում ընկած փաստացի առկա հանգամանքները (օրինակ՝ վկաների հարցաքննված չլինելու հանգամանքը), և եթե՝ այո, ապա դրանց շարունակական առկայությունը վերագրելի է մեղադրյալի՞, թե՞ վարույթի հանրային մասնակիցների վարքագծին։
Այս համատեքստում Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու օրենսդրական նպատակներն են մեղադրյալի փախուստը կանխելը և վերջինիս կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելը: Հարկ է նկատել, որ անձի կողմից փախուստի դիմելու օրենսդրական նպատակի առկայությունը հիմնված է սույն քրեական վարույթում առկա օբյեկտիվ հանգամանքների վրա, և ունի Դատարանի կողմից դրսևորվող ջանասիրությունից անկախ, օբյեկտիվ հիմքեր:
Եվրոպական դատարանը «Ջեյսուսն ընդդեմ Լիտվայի» գործով (Jėčius v.Lithuania, app. no. 34578/97) 2000 թվականի հուլիսի 31-ի որոշման 93-րդ կետում, մեկ անգամ ևս ամրագրելով անմեղության և ազատության կանխավարկածների անքակտելի կապը՝ նշել է, որ՝ «կալանքի տևողության ողջամտությունը պետք է գնահատվի յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով՝ ըստ վերջինիս ներհատուկ հատկանիշների: Շարունակական կալանքը կարող է արդարացված լինել որևէ կոնկրետ դեպքում միայն այն ժամանակ, երբ առկա են իրական հանրային շահի պարզորոշ ցուցիչներ, որոնք, չնայած անմեղության կանխավարկածին, գերակշռում են ազատության իրավունքը»:
Անդրադառնալով Դատարանի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությանը (due diligence)՝ հարկ է արձանագրել, որ տնային կալանքի կիրառումից հետո, բոլոր օբյեկտիվ հանգամանքների հաշվառմամբ, իրականացվել են բոլոր անհրաժեշտ դատավարական գործողությունները՝ ապահովելու քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքը:
Այսպիսով, Դատարանը նախորդող ժամանակահատվածում գործադրել է վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով պատշաճ ջանասիրություն՝ արդար դատաքննության ապահովման և գործի համակողմանի քննության նպատակով, և այս քրեական վարույթին ներհատուկ հատկանիշներից բխում է, որ անձի նկատմամբ տնային կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու համար առկա են հանրային շահի այնպիսի ցուցիչներ, որոնք գերակշռում են անձի ազատության իրավունքը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 123-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունվարի 23-ը:
Որոշման կատարումը և մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահոսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությանը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 21-10-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/2353/01/25


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոփոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու կամ խափանման միջոց կիրառելու հարցը քննության առնելու մասին
«21» հոկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` նաև Դատարան)՝ նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Սարգիս Պապոյանի, պաշտպաններ Աշոտ Ապրեսյանի, Լևոն Կարապետյանի, մեղադրյալներ Գոռ Թադևոսյանի, Էդգար Գրիգորյանի (ծնված՝ 30․06․1983թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխա, չի աշխատում, դատապարտվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվող՝ ք. Երևան, Երիտասարդության փողոց, շենք 7, բնակարան 2 հասցեում), դռնբաց դատական նիստում, հիմնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնելու, փոփոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2025 թվականի հուլիսի 04-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով և Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով:
Նույն օրը քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի հուլիսի 07-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2025 թվականի հուլիսի 09-ին դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործով վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 26-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
Դատարանի՝ 2025 թվականի հուլիսի 22-ի որոշմամբ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 25-ը:
Հարցի քննարկման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով՝ այն բանի համար, որ «2024 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեում նախաձեռնվել է թիվ 83023724 քրեական վարույթը՝ «Էքսպերտ 1» ՍՊ ընկերության կողմից խոշոր չափերով հարկեր չվճարելու վերաբերյալ։ Տվյալ քրեական վարույթով 2024 թվականի մայիսի 04-ին դատարանի կողմից որոշում է կայացվել բավարարել ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի միջնորդությունը և թույլատրել կատարել խուզարկություն՝ «Էքսպերտ 1» ՍՊ ընկերության գործունեության իրականացման վայրում՝ Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար փողոցի 13/4 և 11/4 հասցեներում, ինչպես նաև աշխատակիցների աշխատասենյակներում:
2024 թվականի մայիսի 6-ին քննիչի կողմից վերոնշյալ հասցեներում կատարվել է խուզարկություն, որի արդյունքում հայտնաբերվել և վերցվել է ընդհանուր 590.000 ԱՄՆ դոլար գումար։
2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ ասի 3-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնել է թիվ 83161424 քրեական վարույթը։
2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը որոշում է կայացրել թիվ 83161424 քրեական վարույթը թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը 83-0237-24 համարով շարունակելու մասին։
2025 թվականի ապրիլի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը որոշում է կայացրել խուզարկությամբ հայտնաբերված 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարն իրեղեն ապացույց ճանաչելու և այն ՀՀ կենտրոնական բանկի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին, սակայն նշված 590.000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումարն այդպես էլ չի հանձնվել Կենտրոնական բանկի պահպանությանը և պահվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում։
Գոռ Թադևոսյանը, հանդիսանալով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատարը, ի պաշտոնե տեղյակ լինելով իր ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակում առանձնապես խոշոր չափերով՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումար առկա լինելու մասին, իր ծանոթ՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանին տեղեկացնելով իր ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում պահվող 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարի մասին, նախնական համաձայնության է եկել Էդգար Գրիգորյանի հետ՝ այդ գումարը գաղտնի հափշտակելու, ապա՝ միմյանց միջև բաժանելու շուրջ: Այնուհետև, իրենց դիտավորության մեջ առկա հանցավոր արարքն իրագործելու նպատակով Գոռ Թադևոսյանը Էդգար Գրիգորյանին փոխանցել է քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի մուտքի դռան և չհրկիզվող պահարանի բանալիները, ինչպես նաև վարչության շենք մուտք գործելու անցաքարտ, որից հետո Էդգար Գրիգորյանը պատրաստել է դրանց կրկնօրինակները և նշված անցաքարտի կրկնօրինակն օգտագործելով, 2025 թվականի մայիսի 20-ին՝ ժամը 16:40-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Դեղատան փողոցի 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության շենք, որտեղ գտնվելու ընթացքում՝ գիշերային ժամի բացել է վեցերորդ հարկում գտնվող՝ հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի դուռը, այնուհետև՝ չհրկիզվող պահարանը, որտեղից գաղտնի հափշտակել է այնտեղ պահվող՝ թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով առգրավված և իրեղեն ապացույց հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 227.185.400 ՀՀ դրամին համարժեք՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը և 2025 թվականի մայիսի 21-ին՝ ժամը 08։20-ի սահմաններում, գումարը պայուսակներով դուրս եկել վարչական շենքից:
Այսպիսով՝ Գոռ Թադևոսյանը Էդգար Գրիգորյանի հետ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նախնական համաձայնությամբ, գիտակցելով միմյանց գործողությունների հանրային վտանգավորությունը և փոխլրացնելով միմյանց՝ խմբով, հափշտակել են վերը նշված գումարը:»:
Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրողը միջնորդություն ներկայացրեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը երեք ամսով երկարաձգելու վերաբերյալ՝ նշելով, որ չեն վերացել և պահպանվում են կալանքի կիրառման հիմքերը:
Պաշտպանն առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ և խնդրեց Դատարանին անձի նկատմամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ նկատի ունենալով, որ կալանքի շարունակական պահպանման անհրաժեշտությունը վերացել է։
Մեղադրյալը հայտնեց, որ միանում է իր պաշտպանի դիրքորոշմանը:
Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում:
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։
(…)
6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:
(…)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը:
(…)»:
Դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով և Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Դատարան։
Հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր:
Նշված համատեքստում հարկ է արձանագրել նաև, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Հարություն Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ ԱՐԴ/0180/01/23 գործով արձանագրել է, որ դատաքննության փուլում խափանման միջոց կիրառելու հարցը լուծելիս մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքի պահպանման հետևյալ անհրաժեշտությունը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 22.07.2025 թվականի որոշմամբ արձանագրված հիմքերով․
Մասնավորապես՝ մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանը, հայտնվելով ազատության մեջ, կարող է դիմել փախուստի:
Իր այս դիրքորոշման հիմքում Դատարանը դնում է այն հանգամանքը, որ Էդգար Գրիգորյանը, ունի քողարկված գործելու հմտություններ, ինչի մասին է վկայում այն հանգամանքը, որ վերջինս, կարողանալով պայմանավորվածություն ձեռք բերել պաշտոնատար անձ հանդիսացող Գոռ Թադևոսյանի հետ, ձեռք է բերել տվյալ շենք և աշխատասենյակ մուտք գործելու համար անհրաժեշտ էլեկտրոնային անցագիր և բանալիներ, կարողացել է աննկատ մուտք գործել շենք, թաքնվել այնտեղ, իսկ հանցանքի կատարումից հետո կրելով դեմքը քողարկող դիմակ և ակնոց՝ բռնվելու հավանականությունը չեզոքացնելու նպատակով իր բնակության վայրի տարածք է գնացել տաքսի ծառայություն մատուցող տարբեր ավտոմեքենաներով՝ երթուղիները փոփոխելով: Դատարանի գնահատմամբ վերոնշյալ հանգամանքները մեղսագրվող արարքի համար ակնկալվող պատժի խստության հետ համակցությամբ վկայում են փախուստի դիմելու ռիսկի բարձր հավանականության մասին:
Դատարանը գտնում է նաև, որ մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանը, հայտնվելով ազատության մեջ, կարող է խոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում՝ ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին։
Հիշյալ դիրքորոշմանը հանգելիս Դատարանը հիմք է ընդունում այն, որ առկա է հավանականություն այն մասին, որ մնալով ազատության մեջ, Էդգար Գրիգորյանը կարող է կապ հաստատել սույն քրեական վարույթով անցնող անձանց հետ, վերջինների վրա գործադրել անօրինական ազդեցություն՝ համոզելու, հարկադրելու, նյութապես շահագրգռելու կամ այլ եղանակով՝ վերջինների կողմից իր օգտին ցուցմունքներ տալու նպատակով:
Քրեական վարույթին խոչընդոտելու հավանականությունն էապես բարձր համարելիս Դատարանը հիմք է ընդունում նաև այն հանգամանքը, որ 2025 թվականի հուլիսի 28-ին Դատարան է ստացվել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի պետի գրությունը, համաձայն որի՝ ՔԿՀ-ի խցում կատարված խուզարկության ժամանակ հայտնաբերվել է Էդգար Գրիգորյանին պատկանող բջջային հեռախոս:
Դատարանը առկա է համարում նաև մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու ռիսկի առկայությունը:
Հիշյալ դիրքորոշմանը հանգելիս Դատարանը հիմք է ընդունում մեղադրյալի վերաբերյալ դատվածության և հետախուզման առկայության ձև 8 տեղեկանքում առկա տվյալները, որոնք վկայում են նախկինում մեղադրյալի կողմից կայուն հակաօրինական վարքագիծ դրսևորած լինելու մասին և որպես նրա անձը բնութագրող տվյալ հիմք են տալիս ողջամտորեն ենթադրել, որ վերջինս ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում կարող է կատարել հանցանք։
Հետևաբար, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը պետք է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունվարի 25-ը:
Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել նաև, որ Սահմանադրական դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 30-ի թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արձանագրել է, որ կալանքի հիմքերի առկայության հիմնավորումը, նախևառաջ, անձի անմեղության կանխավարկածի հետ սերտորեն կապված՝ նրա ազատության կանխավարկածը հաղթահարելուն ուղղված գործընթաց է, ինչից էլ հենց բխում է, որ անձի՝ մեղադրյալի կարգավիճակը պահպանելու ամբողջ ժամանակահատվածում, մասնավորապես՝ անկախ քրեական վարույթի փուլերից՝ ազատության մեջ մնալը կանոն է, իսկ նրան ազատությունից զրկելը՝ բացառություն, որը գործադրելու համար անհրաժեշտ է տրամադրել իրավունքի սահմանափակումն իրավունքի խախտման վերաճելը կանխող միասնական երաշխիքներ, այդ թվում՝ ապահովել կալանքի հիմքերի առկայության առթիվ պետության ունեցած կանխատեսական մտահոգությունների օբյեկտիվ փաստական հիմքերի վերացման ուղղությամբ պատշաճ ջանասիրության պարտադիրությունը։
Սահմանադրական դատարանն արձանագրել է նաև, որ կալանքի տակ պահելու անհրաժեշտությունը, թեև օրենսդրորեն առանձնացվել է բուն հիմքերի առկայությունից, վարույթն իրականացնող մարմնի վրա առնվազն պարտականություն է դնում ստուգելու, թե արդյո՞ք պահպանված են կալանքի հիմքերի՝ իբրև ապագային միտված կանխատեսական բնույթ ունեցող դատողությունների (մտահոգությունների) հիմքում ընկած փաստացի առկա հանգամանքները (օրինակ՝ վկաների հարցաքննված չլինելու հանգամանքը), և եթե՝ այո, ապա դրանց շարունակական առկայությունը վերագրելի է մեղադրյալի՞, թե՞ վարույթի հանրային մասնակիցների վարքագծին։
Այս համատեքստում Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու օրենսդրական նպատակներն են մեղադրյալի փախուստը կանխելը, մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելը և վերջինիս կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելը: Հարկ է նկատել, որ անձի կողմից փախուստի դիմելու և հանցանք կատարելը կանխելու օրենսդրական նպատակների առկայությունը հիմնված է սույն քրեական վարույթի ընթացքում մեղադրյալի կողմից նախկինում դրսևորված վարքագծի վրա, և առավելապես վերագրելի է վերջինիս կողմից նախկինում դրսևորած ոչ պատշաճ վարքագծին, և ունի Դատարանի կողմից դրսևորվող ջանասիրությունից անկախ, օբյեկտիվ հիմքեր:
Եվրոպական դատարանը «Ջեյսուսն ընդդեմ Լիտվայի» գործով (Jėčius v.Lithuania, app. no. 34578/97) 2000 թվականի հուլիսի 31-ի որոշման 93-րդ կետում, մեկ անգամ ևս ամրագրելով անմեղության և ազատության կանխավարկածների անքակտելի կապը՝ նշել է, որ՝ «կալանքի տևողության ողջամտությունը պետք է գնահատվի յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով՝ ըստ վերջինիս ներհատուկ հատկանիշների: Շարունակական կալանքը կարող է արդարացված լինել որևէ կոնկրետ դեպքում միայն այն ժամանակ, երբ առկա են իրական հանրային շահի պարզորոշ ցուցիչներ, որոնք, չնայած անմեղության կանխավարկածին, գերակշռում են ազատության իրավունքը»:
Անդրադառնալով Դատարանի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությանը (due diligence)՝ հարկ է արձանագրել, որ կալանքի ժամկետի նախորդ երկարաձգումից հետո, բոլոր օբյեկտիվ հանգամանքների հաշվառմամբ, իրականացվել են բոլոր անհրաժեշտ դատավարական գործողությունները՝ ապահովելու քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքը:
Այսպիսով, Դատարանը նախորդող ժամանակահատվածում գործադրել է վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով պատշաճ ջանասիրություն՝ արդար դատաքննության ապահովման և գործի համակողմանի քննության նպատակով, և այս քրեական վարույթին ներհատուկ հատկանիշներից բխում է, որ անձի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու համար առկա են հանրային շահի այնպիսի ցուցիչներ, որոնք գերակշռում են անձի ազատության իրավունքը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունվարի 25-ը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 20-11-2025
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 20-11-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 09-12-2025
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը չի կայացել
Նիստի ամսաթիվ 09-12-2025
Նիստը Չի կայացել
Պատճառը Դատական նիստը չի կայացել վկայի հարցաքննության նպատակով ներգրավված՝ ռուսերեն լեզվի թարգմանչի չներկայանալու պատճառաբանությամբ:
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 14-01-2026
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 14-01-2026
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 20-01-2026
Ժամ 17:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Անավարտ գործեր
Հաշվետու ժամանակահատված 2025 թվական
Տեսակը Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 20-01-2026
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 20-01-2026
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/2353/01/25


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոփոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու կամ խափանման միջոց կիրառելու հարցը քննության առնելու մասին
«20» հունվարի 2026թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` նաև Դատարան)՝ նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Սարգիս Պապոյանի, պաշտպաններ Աշոտ Ապրեսյանի, Լևոն Կարապետյանի, մեղադրյալներ Էդգար Գրիգորյանի, Գոռ Թադևոսյանի (ծնված՝ 06․12․1989թ. ք․ Գյումրիում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված է՝ ք. Երևան, Քրիստափորի փողոցի տուն 59 հասցեում, բնակվում է՝ Կոտայքի մարզ, Զովունի բնակավայր, 35-րդ փողոց, 1-ին նրբանցք, 5/1 տուն հասցեում), դռնբաց դատական նիստում, հիմնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը վերացնելու, փոփոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2025 թվականի հուլիսի 04-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով և Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով:
Նույն օրը քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի հուլիսի 07-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2025 թվականի հուլիսի 09-ին դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 24-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
Դատարանի՝ 2025 թվականի հուլիսի 22-ի որոշմամբ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխվել և նրա նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ համակցված 5․000․000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով և անշարժ գույքի ձևով գրավի ու բացակայելու արգելքի հետ։
Դատարանի՝ 2025 թվականի հոկտեմբերի 21-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունվարի 23-ը:
Հարցի քննարկման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով` այն բանի համար, որ «2024 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեում նախաձեռնվել է թիվ 83023724 քրեական վարույթը՝ «Էքսպերտ 1» ՍՊ ընկերության կողմից խոշոր չափերով հարկեր չվճարելու վերաբերյալ։ Տվյալ քրեական վարույթով 2024 թվականի մայիսի 04-ին դատարանի կողմից որոշում է կայացվել բավարարել ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի միջնորդությունը և թույլատրել կատարել խուզարկություն՝ «Էքսպերտ 1» ՍՊ ընկերության գործունեության իրականացման վայրում՝ Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար փողոցի 13/4 և 11/4 հասցեներում, ինչպես նաև աշխատակիցների աշխատասենյակներում:
2024 թվականի մայիսի 6-ին քննիչի կողմից վերոնշյալ հասցեներում կատարվել է խուզարկություն, որի արդյունքում հայտնաբերվել և վերցվել է ընդհանուր 590.000 ԱՄՆ դոլար գումար։
2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ ասի 3-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնել է թիվ 83161424 քրեական վարույթը։
2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը որոշում է կայացրել թիվ 83161424 քրեական վարույթը թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը 83-0237-24 համարով շարունակելու մասին։
2025 թվականի ապրիլի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը որոշում է կայացրել խուզարկությամբ հայտնաբերված 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարն իրեղեն ապացույց ճանաչելու և այն ՀՀ կենտրոնական բանկի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին, սակայն նշված 590.000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումարն այդպես էլ չի հանձնվել Կենտրոնական բանկի պահպանությանը և պահվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում։
Գոռ Թադևոսյանը, հանդիսանալով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատարը, ի պաշտոնե տեղյակ լինելով իր ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակում առանձնապես խոշոր չափերով՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումար առկա լինելու մասին, իր ծանոթ՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանին տեղեկացնելով իր ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում պահվող 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարի մասին, նախնական համաձայնության է եկել Էդգար Գրիգորյանի հետ՝ այդ գումարը գաղտնի հափշտակելու, ապա՝ միմյանց միջև բաժանելու շուրջ: Այնուհետև, իրենց դիտավորության մեջ առկա հանցավոր արարքն իրագործելու նպատակով Գոռ Թադևոսյանը Էդգար Գրիգորյանին փոխանցել է քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի մուտքի դռան և չհրկիզվող պահարանի բանալիները, ինչպես նաև վարչության շենք մուտք գործելու անցաքարտ, որից հետո Էդգար Գրիգորյանը պատրաստել է դրանց կրկնօրինակները և նշված անցաքարտի կրկնօրինակն օգտագործելով, 2025 թվականի մայիսի 20-ին՝ ժամը 16:40-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Դեղատան փողոցի 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության շենք, որտեղ գտնվելու ընթացքում՝ գիշերային ժամի բացել է վեցերորդ հարկում գտնվող՝ հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի դուռը, այնուհետև՝ չհրկիզվող պահարանը, որտեղից գաղտնի հափշտակել է այնտեղ պահվող՝ թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով առգրավված և իրեղեն ապացույց հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 227.185.400 ՀՀ դրամին համարժեք՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը և 2025 թվականի մայիսի 21-ին՝ ժամը 08։20-ի սահմաններում, գումարը պայուսակներով դուրս եկել վարչական շենքից:
Այսպիսով՝ Գոռ Թադևոսյանը Էդգար Գրիգորյանի հետ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նախնական համաձայնությամբ, գիտակցելով միմյանց գործողությունների հանրային վտանգավորությունը և փոխլրացնելով միմյանց՝ խմբով, հափշտակել են վերը նշված գումարը:»:
Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրողը միջնորդություն ներկայացրեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքը երեք ամսով երկարաձգելու վերաբերյալ՝ նշելով, որ չեն վերացել և պահպանվում են կալանքի կիրառման հիմքերը:
Պաշտպանական կողմը չառարկեց կիրառված խափանման միջոցի դեմ:
Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց.
2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց:
3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։
4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:
6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:»:
Դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով և Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Դատարան։
Հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր:
Նշված համատեքստում հարկ է արձանագրել նաև, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Հարություն Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ ԱՐԴ/0180/01/23 գործով արձանագրել է, որ դատաքննության փուլում խափանման միջոց կիրառելու հարցը լուծելիս մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց տնային կալանքի պահպանման հետևյալ անհրաժեշտությունը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 21.10.2025 թվականի որոշմամբ արձանագրված հիմքերով:
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու ռիսկի առկայությանը, Դատարանն արձանագրում է, որ այն շարունակում է առկա լինել: Այս հետևությանը հանգելիս Դատարանն արձանագրում է, որ Գոռ Թադևոսյանին մեղսագրվում է առանձնապես ծանր հանցանքի կատարում, որի համար նախատեսված է պատիժ՝ առավելագույնը 8 տարի ազատազրկման ձևով, ինչը անձի կողմից փախուստի դիմելու ռիսկի գնահատման էական և կարևոր չափանիշ է:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու՝ խափանման միջոցի կիրառման նպատակին, Դատարանն արձանագրում է, որ այս ռիսկն այլևս առկա չէ՝ նկատի ունենալով դատաքննությունն ավարտական փուլում գտնվելու հանգամանքը:
Այնուամենայնիվ, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ տնային կալանքից տարբերվող այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը պետք է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի ապրիլի 23-ը:
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ նշված ժամկետով պետք է երկարաձգել նաև մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումները, մասնավորապես՝ տնային կալանքի ընթացքում արգելել վերջինիս ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց բացառությամբ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների կամ դատարանի կողմից ստացվող փոստային առաքանիների, ինչպես նաև շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների:
Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել նաև, որ Սահմանադրական դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 30-ի թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արձանագրել է, որ կալանքի հիմքերի առկայության հիմնավորումը, նախևառաջ, անձի անմեղության կանխավարկածի հետ սերտորեն կապված՝ նրա ազատության կանխավարկածը հաղթահարելուն ուղղված գործընթաց է, ինչից էլ հենց բխում է, որ անձի՝ մեղադրյալի կարգավիճակը պահպանելու ամբողջ ժամանակահատվածում, մասնավորապես՝ անկախ քրեական վարույթի փուլերից՝ ազատության մեջ մնալը կանոն է, իսկ նրան ազատությունից զրկելը՝ բացառություն, որը գործադրելու համար անհրաժեշտ է տրամադրել իրավունքի սահմանափակումն իրավունքի խախտման վերաճելը կանխող միասնական երաշխիքներ, այդ թվում՝ ապահովել կալանքի հիմքերի առկայության առթիվ պետության ունեցած կանխատեսական մտահոգությունների օբյեկտիվ փաստական հիմքերի վերացման ուղղությամբ պատշաճ ջանասիրության պարտադիրությունը։
Սահմանադրական դատարանն արձանագրել է նաև, որ կալանքի տակ պահելու անհրաժեշտությունը, թեև օրենսդրորեն առանձնացվել է բուն հիմքերի առկայությունից, վարույթն իրականացնող մարմնի վրա առնվազն պարտականություն է դնում ստուգելու, թե արդյո՞ք պահպանված են կալանքի հիմքերի՝ իբրև ապագային միտված կանխատեսական բնույթ ունեցող դատողությունների (մտահոգությունների) հիմքում ընկած փաստացի առկա հանգամանքները (օրինակ՝ վկաների հարցաքննված չլինելու հանգամանքը), և եթե՝ այո, ապա դրանց շարունակական առկայությունը վերագրելի է մեղադրյալի՞, թե՞ վարույթի հանրային մասնակիցների վարքագծին։
Այս համատեքստում Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության այս փուլում մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու օրենսդրական նպատակն է մեղադրյալի փախուստը կանխելը, որի առկայությունը հիմնված է սույն քրեական վարույթում առկա օբյեկտիվ հանգամանքների վրա, և ունի Դատարանի կողմից դրսևորվող ջանասիրությունից անկախ, օբյեկտիվ հիմքեր:
Եվրոպական դատարանը «Ջեյսուսն ընդդեմ Լիտվայի» գործով (Jėčius v.Lithuania, app. no. 34578/97) 2000 թվականի հուլիսի 31-ի որոշման 93-րդ կետում, մեկ անգամ ևս ամրագրելով անմեղության և ազատության կանխավարկածների անքակտելի կապը՝ նշել է, որ՝ «կալանքի տևողության ողջամտությունը պետք է գնահատվի յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով՝ ըստ վերջինիս ներհատուկ հատկանիշների: Շարունակական կալանքը կարող է արդարացված լինել որևէ կոնկրետ դեպքում միայն այն ժամանակ, երբ առկա են իրական հանրային շահի պարզորոշ ցուցիչներ, որոնք, չնայած անմեղության կանխավարկածին, գերակշռում են ազատության իրավունքը»:
Անդրադառնալով Դատարանի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությանը (due diligence)՝ հարկ է արձանագրել, որ տնային կալանքի կիրառումից հետո, բոլոր օբյեկտիվ հանգամանքների հաշվառմամբ, իրականացվել են բոլոր անհրաժեշտ դատավարական գործողությունները՝ ապահովելու քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքը:
Այսպիսով, Դատարանը նախորդող ժամանակահատվածում գործադրել է վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով պատշաճ ջանասիրություն՝ արդար դատաքննության ապահովման և գործի համակողմանի քննության նպատակով, և այս քրեական վարույթին ներհատուկ հատկանիշներից բխում է, որ անձի նկատմամբ տնային կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու համար առկա են հանրային շահի այնպիսի ցուցիչներ, որոնք գերակշռում են անձի ազատության իրավունքը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 123-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի ապրիլի 23-ը:
Որոշման կատարումը և մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահոսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությանը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 20-01-2026
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/2353/01/25


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոփոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու կամ խափանման միջոց կիրառելու հարցը քննության առնելու մասին
«20» հունվարի 2026թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` նաև Դատարան)՝ նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Սարգիս Պապոյանի, պաշտպաններ Աշոտ Ապրեսյանի, Լևոն Կարապետյանի, մեղադրյալներ Գոռ Թադևոսյանի, Էդգար Գրիգորյանի (ծնված՝ 30․06․1983թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխա, չի աշխատում, դատապարտվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվող՝ ք. Երևան, Երիտասարդության փողոց, շենք 7, բնակարան 2 հասցեում), դռնբաց դատական նիստում, հիմնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնելու, փոփոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2025 թվականի հուլիսի 04-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով և Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով:
Նույն օրը քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի հուլիսի 07-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2025 թվականի հուլիսի 09-ին դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործով վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 26-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
Դատարանի՝ 2025 թվականի հուլիսի 22-ի որոշմամբ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 25-ը:
Դատարանի՝ 2025 թվականի հոկտեմբերի 21-ի որոշմամբ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունվարի 25-ը:
Հարցի քննարկման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով՝ այն բանի համար, որ «2024 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեում նախաձեռնվել է թիվ 83023724 քրեական վարույթը՝ «Էքսպերտ 1» ՍՊ ընկերության կողմից խոշոր չափերով հարկեր չվճարելու վերաբերյալ։ Տվյալ քրեական վարույթով 2024 թվականի մայիսի 04-ին դատարանի կողմից որոշում է կայացվել բավարարել ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի միջնորդությունը և թույլատրել կատարել խուզարկություն՝ «Էքսպերտ 1» ՍՊ ընկերության գործունեության իրականացման վայրում՝ Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար փողոցի 13/4 և 11/4 հասցեներում, ինչպես նաև աշխատակիցների աշխատասենյակներում:
2024 թվականի մայիսի 6-ին քննիչի կողմից վերոնշյալ հասցեներում կատարվել է խուզարկություն, որի արդյունքում հայտնաբերվել և վերցվել է ընդհանուր 590.000 ԱՄՆ դոլար գումար։
2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ ասի 3-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնել է թիվ 83161424 քրեական վարույթը։
2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը որոշում է կայացրել թիվ 83161424 քրեական վարույթը թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը 83-0237-24 համարով շարունակելու մասին։
2025 թվականի ապրիլի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը որոշում է կայացրել խուզարկությամբ հայտնաբերված 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարն իրեղեն ապացույց ճանաչելու և այն ՀՀ կենտրոնական բանկի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին, սակայն նշված 590.000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումարն այդպես էլ չի հանձնվել Կենտրոնական բանկի պահպանությանը և պահվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում։
Գոռ Թադևոսյանը, հանդիսանալով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատարը, ի պաշտոնե տեղյակ լինելով իր ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակում առանձնապես խոշոր չափերով՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումար առկա լինելու մասին, իր ծանոթ՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանին տեղեկացնելով իր ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում պահվող 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարի մասին, նախնական համաձայնության է եկել Էդգար Գրիգորյանի հետ՝ այդ գումարը գաղտնի հափշտակելու, ապա՝ միմյանց միջև բաժանելու շուրջ: Այնուհետև, իրենց դիտավորության մեջ առկա հանցավոր արարքն իրագործելու նպատակով Գոռ Թադևոսյանը Էդգար Գրիգորյանին փոխանցել է քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի մուտքի դռան և չհրկիզվող պահարանի բանալիները, ինչպես նաև վարչության շենք մուտք գործելու անցաքարտ, որից հետո Էդգար Գրիգորյանը պատրաստել է դրանց կրկնօրինակները և նշված անցաքարտի կրկնօրինակն օգտագործելով, 2025 թվականի մայիսի 20-ին՝ ժամը 16:40-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Դեղատան փողոցի 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության շենք, որտեղ գտնվելու ընթացքում՝ գիշերային ժամի բացել է վեցերորդ հարկում գտնվող՝ հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի դուռը, այնուհետև՝ չհրկիզվող պահարանը, որտեղից գաղտնի հափշտակել է այնտեղ պահվող՝ թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով առգրավված և իրեղեն ապացույց հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 227.185.400 ՀՀ դրամին համարժեք՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը և 2025 թվականի մայիսի 21-ին՝ ժամը 08։20-ի սահմաններում, գումարը պայուսակներով դուրս եկել վարչական շենքից:
Այսպիսով՝ Գոռ Թադևոսյանը Էդգար Գրիգորյանի հետ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նախնական համաձայնությամբ, գիտակցելով միմյանց գործողությունների հանրային վտանգավորությունը և փոխլրացնելով միմյանց՝ խմբով, հափշտակել են վերը նշված գումարը:»:
Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրողը միջնորդություն ներկայացրեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը երեք ամսով երկարաձգելու վերաբերյալ՝ նշելով, որ չեն վերացել և պահպանվում են կալանքի կիրառման հիմքերը:
Պաշտպանն առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ և խնդրեց Դատարանին անձի նկատմամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ նկատի ունենալով, որ կալանքի շարունակական պահպանման անհրաժեշտությունը վերացել է։
Ներկայացվեցին տեղեկանքներ, համաձայն որոնց՝ Էդգար Գրիգորյանը 30.09.2020-09.11.2020թթ. մասնակցել է մարտական գործողությունների, ինչպես նաև ընդգրկված է եղել Արցախի հանրապետության Մարտունու շրջանի Սոս համայնքի աշխարհազորի կազմում և մասնակցել է գյուղի ինքնապաշտպանությանը Ներկայացվեցին բնութագրեր, համաձայն որոնց՝ Էդգար Գրիգորյանը բնութագրվում է դրականորեն, Էդգար Գրիգորյանի խնամքին գտնվող Էլեն Էդգարի Գրիգորյանի և Արինա Էդգարի Գրիգորյանի ծննդյան վկայականի պատճենները, ըստ որոնց՝ վերջիններս անչափահաս են: Ներկայացվեց Էդգար Գրիգորյանի հոր մահվան վկայականի պատճենը, ՀՀ նախագահի հրամանագրի պատճենը, համաձայն որի՝ Գարիկ Լազարի Գրիգորյանը պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» երկրորդ աստիճանի շքանշանով:
Մեղադրյալը հայտնեց, որ միանում է իր պաշտպանի դիրքորոշմանը:
Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում:
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։
(…)
6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:
(…)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը:
(…)»:
Դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով և Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Դատարան։
Հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր:
Նշված համատեքստում հարկ է արձանագրել նաև, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Հարություն Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ ԱՐԴ/0180/01/23 գործով արձանագրել է, որ դատաքննության փուլում խափանման միջոց կիրառելու հարցը լուծելիս մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքի պահպանման հետևյալ անհրաժեշտությունը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 21.10.2025 թվականի որոշմամբ արձանագրված հիմքերով․
Մասնավորապես՝ մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանը, հայտնվելով ազատության մեջ, կարող է դիմել փախուստի:
Իր այս դիրքորոշման հիմքում Դատարանը դնում է այն հանգամանքը, որ Էդգար Գրիգորյանը, ունի քողարկված գործելու հմտություններ, ինչի մասին է վկայում այն հանգամանքը, որ վերջինս, կարողանալով պայմանավորվածություն ձեռք բերել պաշտոնատար անձ հանդիսացող Գոռ Թադևոսյանի հետ, ձեռք է բերել տվյալ շենք և աշխատասենյակ մուտք գործելու համար անհրաժեշտ էլեկտրոնային անցագիր և բանալիներ, կարողացել է աննկատ մուտք գործել շենք, թաքնվել այնտեղ, իսկ հանցանքի կատարումից հետո կրելով դեմքը քողարկող դիմակ և ակնոց՝ բռնվելու հավանականությունը չեզոքացնելու նպատակով իր բնակության վայրի տարածք է գնացել տաքսի ծառայություն մատուցող տարբեր ավտոմեքենաներով՝ երթուղիները փոփոխելով: Դատարանի գնահատմամբ վերոնշյալ հանգամանքները մեղսագրվող արարքի համար ակնկալվող պատժի խստության հետ համակցությամբ վկայում են փախուստի դիմելու ռիսկի բարձր հավանականության մասին:
Դատարանը առկա է համարում նաև մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու ռիսկի առկայությունը:
Հիշյալ դիրքորոշմանը հանգելիս Դատարանը հիմք է ընդունում մեղադրյալի վերաբերյալ դատվածության և հետախուզման առկայության ձև 8 տեղեկանքում առկա տվյալները, որոնք վկայում են նախկինում մեղադրյալի կողմից կայուն հակաօրինական վարքագիծ դրսևորած լինելու մասին և որպես նրա անձը բնութագրող տվյալ հիմք են տալիս ողջամտորեն ենթադրել, որ վերջինս ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում կարող է կատարել հանցանք։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու՝ խափանման միջոցի կիրառման նպատակին, Դատարանն արձանագրում է, որ այս ռիսկն այլևս առկա չէ՝ նկատի ունենալով դատաքննությունն ավարտական փուլում գտնվելու հանգամանքը:
Հետևաբար, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը պետք է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի ապրիլի 25-ը:
Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել նաև, որ Սահմանադրական դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 30-ի թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արձանագրել է, որ կալանքի հիմքերի առկայության հիմնավորումը, նախևառաջ, անձի անմեղության կանխավարկածի հետ սերտորեն կապված՝ նրա ազատության կանխավարկածը հաղթահարելուն ուղղված գործընթաց է, ինչից էլ հենց բխում է, որ անձի՝ մեղադրյալի կարգավիճակը պահպանելու ամբողջ ժամանակահատվածում, մասնավորապես՝ անկախ քրեական վարույթի փուլերից՝ ազատության մեջ մնալը կանոն է, իսկ նրան ազատությունից զրկելը՝ բացառություն, որը գործադրելու համար անհրաժեշտ է տրամադրել իրավունքի սահմանափակումն իրավունքի խախտման վերաճելը կանխող միասնական երաշխիքներ, այդ թվում՝ ապահովել կալանքի հիմքերի առկայության առթիվ պետության ունեցած կանխատեսական մտահոգությունների օբյեկտիվ փաստական հիմքերի վերացման ուղղությամբ պատշաճ ջանասիրության պարտադիրությունը։
Սահմանադրական դատարանն արձանագրել է նաև, որ կալանքի տակ պահելու անհրաժեշտությունը, թեև օրենսդրորեն առանձնացվել է բուն հիմքերի առկայությունից, վարույթն իրականացնող մարմնի վրա առնվազն պարտականություն է դնում ստուգելու, թե արդյո՞ք պահպանված են կալանքի հիմքերի՝ իբրև ապագային միտված կանխատեսական բնույթ ունեցող դատողությունների (մտահոգությունների) հիմքում ընկած փաստացի առկա հանգամանքները (օրինակ՝ վկաների հարցաքննված չլինելու հանգամանքը), և եթե՝ այո, ապա դրանց շարունակական առկայությունը վերագրելի է մեղադրյալի՞, թե՞ վարույթի հանրային մասնակիցների վարքագծին։
Այս համատեքստում Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու օրենսդրական նպատակներն են մեղադրյալի փախուստը կանխելը, մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը: Հարկ է նկատել, որ անձի կողմից փախուստի դիմելու և հանցանք կատարելը կանխելու օրենսդրական նպատակների առկայությունը հիմնված է սույն քրեական վարույթի ընթացքում մեղադրյալի կողմից նախկինում դրսևորված վարքագծի վրա, և առավելապես վերագրելի է վերջինիս կողմից նախկինում դրսևորած ոչ պատշաճ վարքագծին, և ունի Դատարանի կողմից դրսևորվող ջանասիրությունից անկախ, օբյեկտիվ հիմքեր:
Եվրոպական դատարանը «Ջեյսուսն ընդդեմ Լիտվայի» գործով (Jėčius v.Lithuania, app. no. 34578/97) 2000 թվականի հուլիսի 31-ի որոշման 93-րդ կետում, մեկ անգամ ևս ամրագրելով անմեղության և ազատության կանխավարկածների անքակտելի կապը՝ նշել է, որ՝ «կալանքի տևողության ողջամտությունը պետք է գնահատվի յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով՝ ըստ վերջինիս ներհատուկ հատկանիշների: Շարունակական կալանքը կարող է արդարացված լինել որևէ կոնկրետ դեպքում միայն այն ժամանակ, երբ առկա են իրական հանրային շահի պարզորոշ ցուցիչներ, որոնք, չնայած անմեղության կանխավարկածին, գերակշռում են ազատության իրավունքը»:
Անդրադառնալով Դատարանի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությանը (due diligence)՝ հարկ է արձանագրել, որ կալանքի ժամկետի նախորդ երկարաձգումից հետո, բոլոր օբյեկտիվ հանգամանքների հաշվառմամբ, իրականացվել են բոլոր անհրաժեշտ դատավարական գործողությունները՝ ապահովելու քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքը:
Այսպիսով, Դատարանը նախորդող ժամանակահատվածում գործադրել է վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով պատշաճ ջանասիրություն՝ արդար դատաքննության ապահովման և գործի համակողմանի քննության նպատակով, և այս քրեական վարույթին ներհատուկ հատկանիշներից բխում է, որ անձի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու համար առկա են հանրային շահի այնպիսի ցուցիչներ, որոնք գերակշռում են անձի ազատության իրավունքը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի ապրիլի 25-ը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 11-02-2026
Ժամ 17:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 11-02-2026
Նիստը Կայացել է
Վերդիկտ
Ամսաթիվ 11-02-2026
Ամբաստանյալ
Անուն Էդգար Գարիկի
Ազգանուն Գրիգորյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Ամբաստանյալ
Անուն Գոռ Գևորիկի
Ազգանուն Թադևոսյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Կայացվել է վերդիկտ Մեղադրական
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Հոդված
Լրացուցիչ դատալսումներ
Ամսաթիվ 18-02-2026
Ժամ 15:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 18-02-2026
Նիստը Կայացել է
Այլ նշումներ լրացուցիչ դատալսումները ավարտվել են և դատալսումները հետաձգվել են դատավճռի հրապարակման օր նշանակելու պատճառաբանությամբ:
Լրացուցիչ դատալսումներ
Ամսաթիվ 18-03-2026
Ժամ 17:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 18-03-2026
Նիստը Կայացել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 18-03-2026
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Գոռ Գևորիկի
Ազգանուն Թադևոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 18-03-2026
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Էդգար Գարիկի
Ազգանուն Գրիգորյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 18-03-2026
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը ԵԴ1/2353/01/25




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«18» մարտի 2026թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի,
Նազիկ Աթոյանի,
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող Սարգիս Պապոյանի,

պաշտպաններ Աշոտ Ապրեսյանի,
Լևոն Կարապետյանի,
մեղադրյալներ Գոռ Թադևոսյանի,
Էդգար Գրիգորյանի,

դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝

Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի՝
(ծնված՝ առկա է անձնական տվյալ , ազ¬¬¬¬գությամբ հայ, ՀՀ քա¬¬¬¬ղա¬քացի, ամուսնացած, խնամքին երեք անչափահաս երեխաներ, բարձրագույն կրթությամբ, աշխատել է ՀՀ քննչական կոմիտեում՝ որպես ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատար, չդատված, հաշվառված՝ առկա է անձնական տվյալ հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով,

Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի՝
(ծնված՝ առկա է անձնական տվյալ քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխաներ, բարձրագույն կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, հառկա է անձնական տվյալրդ կետով,

ՊԱՐԶԵՑ

1. Քրեական գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի մայիսի 21-ին ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի արդարադատության շահերի դեմ ուղղված, ինչպես նաև իրավապահ մարմինների ծառայողներին վերագրվող հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 446-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 62246225 քրեական վարույթը:
2025 թվականի մայիսի 23-ին ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի արդարադատության շահերի դեմ ուղղված, ինչպես նաև իրավապահ մարմինների ծառայողներին վերագրվող հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 62248325 քրեական վարույթը:
Նախաքննության մարմնի 2025 թվականի մայիսի 23-ի որոշմամբ թիվ 62246225 և թիվ 62248325 քրեական վարույթները միացվել են, և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 62246225 քրեական վարույթի համարի ներքո:
2025 թվականի մայիսի 23-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեում մինչդատական վարույթի օրինականության նկատմամբ հսկողության վարչության պետի տեղակալ Մ. Անտոնյանի որոշմամբ՝ թիվ 62246225 քրեական վարույթով Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի մայիսի 25-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեում մինչդատական վարույթի օրինականության նկատմամբ հսկողության վարչության պետի տեղակալ Մ. Անտոնյանի որոշմամբ՝ թիվ 62246225 քրեական վարույթով Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի մայիսի 24-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
2025 թվականի մայիսի 26-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
Նախաքննության մարմնի 2025 թվականի հունիսի 30-ի որոշմամբ թիվ 62246225 քրեական վարույթից անջատվել է մեղադրյալներ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի և Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի վերաբերյալ մասը, որին շնորհվել է թիվ 62262025 քրեական վարույթի համարը:
2025 թվականի հուլիսի 04-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով և Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով:
Նույն օրը քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի հուլիսի 07-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
Դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 09-ին որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2025 թվականի հուլիսի 22-ին թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործով նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանը որոշել է Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխել և նրա նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ համակցված 5․000․000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով և անշարժ գույքի ձևով գրավի ու բացակայելու արգելքի հետ։
2025 թվականի հուլիսի 22-ին թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործով նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանը որոշել է Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 25-ը:
2025 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Դատարանը որոշել է Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունվարի 23-ը:
2025 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Դատարանը որոշել է Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունվարի 25-ը:
2026 թվականի հունվարի 20-ին Դատարանը որոշել է Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի ապրիլի 23-ը:
2026 թվականի հունվարի 20-ին Դատարանը որոշել է Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի ապրիլի 25-ը:
2026 թվականի փետրվարի 11-ին Դատարանը թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործով կայացրել է մեղադրական վերդիկտ՝ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով, իսկ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված արարքների կատարման մեջ:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով այն բանի համար, որ «նա հանդիսանալով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատարը, ի պաշտոնե տեղյակ է եղել իր ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում առանձնապես խոշոր չափերով՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարի առկայության մասին:
Էդգար Գրիգորյանը, իր ծանոթ՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատար Գոռ Թադևոսյանից տեղեկանալով վերջինիս ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում պահվող 590․000 ԱՄՆ դոլար գումարի առկայության մասին, նախնական համաձայնության է եկել Գոռ Թադևոսյանի հետ այդ գումարը գաղտնի հափշտակելու, ապա միմյանց միջև հավասարապես բաժանելու շուրջ։ Այնուհետև, իրենց հանցավոր դիտավորությունն իրագործելու նպատակով, Գոռ Թադևոսյանը Էդգար Գրիգորյանին է տվել քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի մուտքի դռան և չհրկիզվող պահարանի բանալիները, ինչպես նաև վարչության շենք մուտք գործելու անցաքարտ, ով պատրաստել է դրանց կրկնօրինակները, և նշված անցաքարտի կրկնօրինակն օգտագործելով, 2025 թվականի մայիսի 20-ին՝ 16:40-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Դեղատան փողոցի 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության շենքը, որտեղ գտնվելու ընթացքում՝ գիշերային ժամի, բացել է վեցերորդ հարկում գտնվող՝ քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի դուռը, այնուհետև՝ չհրկիզվող պահարանը, որտեղից գաղտնի հափշտակել է այնտեղ պահվող՝ թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով առգրավված և իրեղեն ապացույց հանդիսացող՝ առանձնապես խոշոր չափերով՝ 227.185.400 ՀՀ դրամին համարժեք՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը և 2025 թվականի մայիսի 21-ին՝ ժամը 08։20-ի սահմաններում, գումարը պայուսակներում դուրս եկել վարչական շենքից: Այնուհետև, հանդիպելով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության քննիչներից մեկին, վերջինիս հարցին ի պատասխան, Էդգար Գևորգյանը կատարած հանցանքն անխոչընդոտ ավարտին հասցնելու և բացահայտումից խուսափելու նպատակով, հայտնել է, որ ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության պետերից Գոռ Թադևոսյանն իր ընկերն է, որից հետո, քննիչը նշված հանգամանքը պարզելու նպատակով զանգահարել է Գոռ Թադևոսյանին: Գոռ Թադևոսյանը խմբի կողմից նախնական համաձայնությամբ առանձնապես խոշոր չափերով գումարի գաղտնի հափշտակությունն ավարտին հասցնելու նպատակով քննիչին հայտնել է, որ տվյալ անձն իր ընկերոջ եղբայր Արթուրն է, որից հետո Էդգար Գևորգյանը անխոչընդոտ հեռացել է դեպքի վայրից և Գոռ Թադևոսյանի հետ նախնական համաձայնությամբ հափշտակել 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը:»։
Էդգար Գարիկի Գրիգորյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով այն բանի համար, որ «նա իր ծանոթ՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատար Գոռ Թադևոսյանից տեղեկանալով վերջինիս ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում պահվող 590․000 ԱՄՆ դոլար գումարի առկայության մասին, նախնական համաձայնության է եկել Գոռ Թադևոսյանի հետ այդ գումարը գաղտնի հափշտակելու, ապա միմյանց միջև հավասարապես բաժանելու շուրջ։ Այնուհետև, իրենց հանցավոր դիտավորությունն իրագործելու նպատակով, Գոռ Թադևոսյանը Էդգար Գրիգորյանին է տվել քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի մուտքի դռան և չհրկիզվող պահարանի բանալիները, ինչպես նաև նույն վարչության քննիչ Արկադի Աղաջանյանի վարչության շենք մուտք գործելու անցաքարտ, ով պատրաստել է դրանց կրկնօրինակները, և նշված անցաքարտի կրկնօրինակն օգտագործելով, 2025 թվականի մայիսի 20-ին՝ 16:40-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Դեղատան փողոցի 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության շենքը, որտեղ գտնվելու ընթացքում՝ գիշերային ժամի, բացել է վեցերորդ հարկում գտնվող՝ քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի դուռը, այնուհետև՝ չհրկիզվող պահարանը, որտեղից գաղտնի հափշտակել է այնտեղ պահվող՝ թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով առգրավված և իրեղեն ապացույց հանդիսացող՝ առանձնապես խոշոր չափերով՝ 227.185.400 ՀՀ դրամին համարժեք՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը և 2025 թվականի մայիսի 21-ին՝ ժամը 08։20-ի սահմաններում, գումարը պայուսակներում դուրս եկել վարչական շենքից: Այնուհետև, հանդիպելով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության քննիչ Սահակ Պետրոսյանին, վերջինի հարցին ի պատասխան՝ Էդգար Գրիգորյանը կատարած հանցանքն անխոչընդոտ ավարտին հասցնելու և բացահայտումից խուսափելու նպատակով, հայտնել է, որ ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության պետերից Գոռ Թադևոսյանն իր ընկերն է, որից հետո, քննիչը նշված հանգամանքը պարզելու նպատակով զանգահարել է Գոռ Թադևոսյանին: Գոռ Թադևոսյանը խմբի կողմից նախնական համաձայնությամբ առանձնապես խոշոր չափերով գումարի գաղտնի հափշտակությունն ավարտին հասցնելու նպատակով քննիչին հայտնել է, որ տվյալ անձն իր ընկերոջ եղբայր Արթուրն է, այդ ընթացում Սահակ Պետրոսյանը Էդգար Գրիգորյանից վերցրել ՝ անցաքարտի կրկնօրինակը, որից հետո վերջինս անխոչընդոտ հեռացել է դեպքի վայրից և Գոռ Թադևոսյանի հետ նախնական համաձայնությամբ հափշտակել 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը:»։
3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- Դատաքննության ընթացքում մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Էդգարին ճանաչում է իր սանիկի բնակության հասցեից: Նրա հետ հաճախակի հանդիպումներ է ունեցել: Հանդիպումներից մեկի ժամանակ Էդգարին ասել է իրենց վարչությունում պահվող գումարի մասին: Հանդիպումներից մեկի ժամանակ Էդգարը հայտնել է, որ կարող է այդ գումարը հափշտակել և այն կարող են բաժանել երկու մասի: Սկզբում ինքը չի համաձայնվել: Հետագա հանդիպումների ժամանակ Էդգարը դարձյալ առաջարկել է և ստացել իր համաձայնությունը: Բանալիները և իր անցաքարտը տվել է Էդգարին: Դրանից հետո արդեն Էդգարը կատարել է այդ արարքը, սակայն ինքը չի տեսել գումարը, չի իմացել, թե այն ուր է տարել, ինչ է արել: Ինքը դեպքից անմիջապես հետո ձերբակալվել է: Հետո տեղեկացել է, որ Էդգարը գումարը վերադարձրել է, սակայն դա որոշ չափով պակաս է եղել: Տեղեկություն չունի, թե գումարն ինչպիսի հանգամանքներում է պակասել, սակայն հստակ գիտի, որ այդ ամբողջ գումարը պահված է եղել չհրկիզվող պահարանում: Նշեց, որ ինքն այդ պակաս գումարը վերականգնել է: Հայտնեց, որ կատարվածի համար զղջում է: Իր տասներկու տարիների աշխատանքային գործունեության ընթացքում երբևէ կարգապահական պատասխանատվության չի ենթարկվել, միայն խրախուսվել է: Մեղադրյալի աթոռին հայտնվելն իր համար արդեն իսկ մեծագույն պատիժ է: Նշեց, որ այս պահին հստակ չի հիշում, թե արդյոք գումարի ծագման հանգամանքները հայտնել է Էդգարին, թե՝ ոչ, սակայն կարծում է, որ երևի հայտնած կլինի: Գումարի մասին Էդգարին հայտնել է պարզապես զրույցի ընթացքում՝ որևէ նպատակ չհետապնդելով: Բազմաթիվ անգամներ գրություններ են հասցեագրվել Կենտրոնական բանկ՝ գումարն այնտեղ տեղափոխելու համար, սակայն մերժում են ստացել: Նշեց, որ չի կարող ասել, թե ինչու է նման քայլի գնացել: Ֆինանսական լուրջ խնդիրներ չի ունեցել:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ հաստատում է Գոռ Թադևոսյանի ցուցմունքը: Ընդունում է, որ գողություն է կատարել և զղջում է կատարվածի համար: Վնասը կամավոր վերականգնել է: Ինքն է հայտնել, թե գողացված գումարը որտեղ է գտնվում: Իր կողմից չհայտնելու դեպքում նրանք չէին կարող իմանալ, թե այն որտեղ է: Գումարի մասին ինքն իմացել է Գոռ Թադևոսյանից: Վերջինը ասել է, որ դա պետությունից թալանված գումար է, պետությունն էլ չի վերցնում: Ինքն էլ հարցրել է, թե այդ դեպքում ինչու այն չեն տալիս կարիքավոր մարդկանց: Ինքն առաջարկել է Գոռին, որ գնա և գումարը վերցնի: Գոռը մերժել է, սակայն հետո համաձայնության են եկել: Պայմանավորվել են, բանալին վերցրել է և կրկնօրինակել: Հայտնեց, որ ինքը զոհված հրամանատարի տղա է, և շուրջ երեսուն տարի է, ինչ հերթի մեջ են և սպասում են, որ պետությունից բնակարան ստանան, սակայն չեն ստանում: Ինքը մտածել է, որ այդ գումարն իրենից և իր նման մարդկանցից են թալանել: Նշեց, որ առաջինը Գոռ Թադևոսյանին են բռնել, հետո՝ իրեն: Ինքն իմացել է, որ Գոռին բռնել են: Իրեն բռնել են Գոռին բռնելուց երեք օր հետո: Այդ երեք օրերի ընթացքում ինքը չի թաքնվել, չի փորձել լքել Հայաստանը, չի փորձել գումարը թաքցնել: Անգամ հեռախոսը չի անջատել: Ինքը պատրաստ է եղել, որ իրեն պետք է ձերբակալեն: Ինքը միտումնավոր որոշակի գումար պահել է իր ավտոմեքենայում, որ բռնվելու դեպքում ասի, որ այդքանն է իր մոտ, որպեսզի գոնե արարքը որոշակիորեն հասներ իր նպատակին, ինչ-որ բան կարողանար «հետ գցել»: Այդպես էլ եղել է: Ձերբակալվելիս ասել է, որ Գոռը ճիշտ է ասում, ինքն է եղել, բայց ինքը տարել է 190 000 դոլար, մնացած 400 000-ից տեղյակ չէ: Բայց հետո ինքնակամ մնացածի տեղը ևս ասել է: Նշեց, որ ինքը հափշտակված գումարից մի քանի հարյուր դոլար է ծախսել՝ ստուգելու համար՝ դրանք իրական են, թե՝ ոչ: Չի կարող ասել, թե ինչու է ավելի շատ գումար պակասել, քան ինքը ծախսել է: Հայտնեց, որ մայիսի 20-ին երեկոյան ժամի մուտք է գործել քննչականի շենք, սպասել է նստարանների մոտ և ձևացրել է, որ հեռախոսով է խոսում: Այնքան է սպասել, մինչև բոլորն աշխատանքից գնացել են և ինքը մնացել է մենակ: Գոռն իրեն կոնկրետ ասել էր, թե որ աշխատասենյակում է գտնվում գումարը: Դռները բացել է Գոռի տված բանալիով: Չհրկիզվող պահարանը սենյակի ձախ մասում՝ դեմքով դեպի պատը: Չհրկիզվող պահարանի դուռը բացել է բանալիով: Իր մոտ ունեցել է նաև սուր գործիք: Շենքից դուրս է եկել առավոտյան ժամը 9-ի սահմաններում: Իրեն տեսել է աշխատողներից մեկը, հարցրել է, թե ով է: Ասել է, որ այդտեղ ծանոթներ ունի, այդտեղ չի աշխատում: Հայտնեց, որ գումարը հափշտակելուց հետո այն չի հաշվել: Գոռ Թադևոսյանն իրեն ասել էր գումարի չափը՝ 590 000 դոլար:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Թվային խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի մայիսի 24-ին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ դատարանի որոշմամբ խուզարկվել է 2025 թվականի մայիսի 21-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչությունից առգրաված «Canavis» ապրանքանիշի «CA-A702A-4H» մոդելի տեսագրիչը, որով պարզվել է, որ հայտնաբերված տեսագրություններից՝ 21․05․2025 պանակում «CH3_21-05-2025_050000_21-05-2025_060000_ID02372» տեսագրությունը 1 ժամ տևողությամբ ֆայլ է, որի վերևի աջ անկյունային տվյալներով այն տեսագրվել է 2025 թվականի մայիսի 21–ի ժամը 05։00։00–ից մինչև 06։00։00–ն։ Ներքևի ձախ անկյունում առկա է «cam 03» գրառումը։ Տեսագրությունում պատկերված է միջանցք, տեսախցիկի աջ կողմում առկա են դռներ, դիմային հատվածում՝ միջանցքի մուտքի դուռ։ Տեսագրության ժամը 05․27․04–ին միջանցքի դիմային հատվածի ընդհանուր դռնից միջանցք է մտնում սև վերնազգեստով, սպիտակ վերնաշապիկով արական սեռի անձ, որին գլխին առկա է գլխարկ։ Միջանցք մտնելուց հետո անձը շրջվում է ձախ, մի քանի վայրկյան նայում է պատին, ենթադրաբար կարդում է պատի վրայի ցուցանակը, ապա քայլելով գալիս է տեսանկարահանող սարքի կողմ և ժամը 05․27․41–ին դուրս է գալիս տեսախցիկի տեսադաշտից։ Այնուհետև ժամը 05․28․00–ին նույն անձը վերադառնում է տեսախցիկի տեսադաշտ և քայլելով մոտենում է միջանցքի մուտքի դռնից անմիջապես ձախ հատված՝ առաջին աշխատասենյակի մուտքի դռանը և անխոչընդոտ մտնում է ներս։ Ժամը 05։29։21–ն դուրս է գալիս աշխատասենյակից, նորից դեպքի տեսախցիկի կողմը, ժամը 05։29։41–ին դուրս է գալիս տեսախցիկի տեսադաշտից, որից հետո ժամը 05։47։06–ին հայտնվում է տեսախցիկի տեսադաշտում։ Նշված պահին անձի ձեռքերին նկատվում են ձեռնոցներ, իսկ աջ ձեռքին առկա է թղթե տոպրակին նմանվող տոպրակ, որում առկա է պարունակություն։ Տոպրակի բարձրությունը տեսագրության մեջ պատկերված է բռնակից հետո մինչև անձի ծնկի հատվածը։ Նշված անձը ժամը 05։47։28–ին մոտենում է միջանցքի մուտքի դռնից դեպի ձախ աշխատասենյակի դռան մոտ, մուտք գործում, որից հետո ժամը 05։47։36–ին դուրս է գալիս, ապա քայլելով միջանցքից ժամը 05։47։52–ին բացելով միջանցքի ընդհանուր դուռը հեռանում է։
Թվային խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված «CH19_21-05-2025_074830_21-05-2025_083347_ID03863» տեսագրության ուսումնասիրությամբ պարզվեց, որ այն պատկերված է Դեղատան 3 հասցեում գտնվող վարչական շենքի մուտքի սրահը, անցագրային մասը, այդ թվում՝ վերելակների հատվածը։ Տեսագրության ժամը 08։20։23–ին վերելակին է մոտեցել համազգեստով արական սեռի անձ և նույն պահին տեսագրության ձախ կողմում պատկերված վերելակի դուռը բացվել և այնտեղից դուրս է եկել վեցերորդ հարկի միջանցքում ֆիքսված արական սեռի նույն անձը, ում ձախ ձեռքին առկա է թափանցիկ շիշ, կիսով չափ դեղնավուն հեղուկով լցված։ Այդ անձի ձախ ձեռքին առկա է կաշվենման և թղթե երկու տոպրակներ։ Այդ անձը մոտենում է անցակետին, համապատասխան հատվածին մոտեցնում է հավանաբար անցաքարտ և նույն պահին գետնին է գցում ինչ-որ առկա, որքանով տեսանելի է՝ ակնոց, ապա այն վերցնելով գետնից, երկրորդ անգամ անցաքարտը մոտեցնում է և բացելով անցակետը քայլում է դեպի շենքի մուտքի դուռը և աջ կողմի փեղկը բացելով դուրս է գալիս շենքից և քայլում մուտքից դեպի աջ։ Նույն ժամանակ միջանցքում հանդիպած համազգեստով անձը նկատելի է, որ զրուցում է պատուհանից ներս գտնվող անձի հետ, ապա ժամը 08։21։26–ին ձեռքի իրերը թողնելով անձի մոտ ժամը 08։21։36–ի դուրս է գալիս շենքից և թեքում դեպի աջ։
«CH8_21-05-2025_074824_21-05-2025_083335_ID03851» տեսագրության ուսումնասիրությամբ պարզվեց, որ ենթադրաբար հանցանք կատարած անձը ժամը 08։20։56–ին դուրս է եկել Դեղատան 3 հասցեում գտնվող վարչական շենքից, ձեռքի շիշը դրել թևի տակ և ուղղելով ձեռքի առարկաները, ժամը 08։21։15–ին քայլելով հեռանում է դեպի Վ․Սարգսյան փողոցի ուղղությամբ։ Ժամը 08։21։36–ին համազգեստով անձը դուրս է գալիս շենքից և արագ քայլելով գնում է ենթադրաբար հանցանք կատարած անձի ուղղությամբ:
(հատոր 3, գ.թ. 43-49, դատական նիստի արձանագրություն)
- Զննում կատարելու մասին 2025 թվականի հունիսի 2-ին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննվել է ՀՀ քննչական կոմիտեից 2025 թվականի հունիսի 2-ի թիվ 10/10/189030-25 գրությամբ ստացված ՀՀ ՔԿ տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության 6-րդ հարկի տեսագրությունների սկավառակը, որով պարզվել է, որ «Camera_01_Tntesakan_Tntesakan_20250521030000_20250521055959_11163211»գրառմամբ տեսագրությունում առկա է 21․05․2025 թվականի 05։13։14 վայրկյանին քրեական գործով մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանը մուտք է գործում 6-րդ հարկ և ուշադիր նայում է ձախ կողմում գտնող դռանը և 05։13։22-ին դուրս է գալիս տեսախցիկի դաշտից։ 05։14։29 կրկին հայտնվում է տեսախցիկի դաշտում և 05։14։29 մուտք գործում իրենից աջ գտնվող աշխատասենյակ։05։15։27 կրկին դուրս է գալիս աշխատասենյակից դեպի միջանցք և 05։15։29 դուրս գալիս տեսախցիկի դաշտից։ 05։33։36-ին կրկին երևում է տեսախցիկում, որ մուտք է գործում նույն աշխատասենյակ ձեռքին սպիտակ պայուսակով գողոնը, և 05։33։45-ին դուրս է գալիս նույն աշխատասենյակից և ձեռքին ուն սպիտակավուն պայուսակով գողոնը դուրս գալիս միջանցք և միջանցքի դռնով 05։34։00-ին լքում 6-րդ հարկը։
(հատոր 6, գ.թ. 18-19, դատական նիստի արձանագրություն)
- Զննում կատարելու մասին 2025 թվականի հունիսի 9-ին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննվել է Գոռ Թադևոսյանի կողմից շահագործված 055-02-22-25, բջջային հեռախոսահամարով 2024 թվականի դեկտեմբերի 1-ից մինչև 2025 թվականի մայիսի 21-ը ներառյալ ժամանակահատվածի մուտքային և ելքային զանգերի հաղորդակցության (հաղորդագրությունները) հեռախոսային հեռախոսահամարների բաժանորդների անհատական տվյալների, հեռախոսային հաղորդակցությունն սկսելու պահին և դրա ընթացքում հաղորդակցվողների գտնվելու վայրի և նրանց տեղաշարժը վերաբերյալ տեղեկությունները:
Զննությամբ պարզվել է, որ Գոռ Թադևոսյանի կողմից օգտագործված 055-02-22-25 բջջային հեռախոսահամարից 13․04․2025թ․ ժամը 23։10-ին ելքային զանգ է կատարվել Էդգար Գրիգորյանի կողմից օգտագործվող 093-03-93-88 բջջային հեռախոսահամարին և 8 վայրկյան հեռախոսազրույց ունեցել։
Բացի այդ, Գոռ Թադևոսյանի կողմից օգտագործված 055-02-22-25 բջջային հեռախոսահամարից 27․04․2025թ․ ժամը 16։14-ին ելքային զանգ է կատարվել Էդգար Գրիգորյանի կողմից օգտագործվող 093-03-93-88 բջջային հեռախոսահամարին և 51 վայրկյան տևողությամբ հեռախոսազրույց ունեցել։
(հատոր 63, գ.թ. 170-171, դատական նիստի արձանագրություն)
- Զննում կատարելու մասին 2025 թվականի հունիսի 27-ին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննվել է 2025 թվականի մայիսի 22-ին Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի Հանրապետության շենք 1/61/1 հասցեում գտնվող տարադրամի փոխանակում իրականացնող «Գեղամ Արքա» ՍՊԸ-ից առգրավված «8 CHH264» տեսակի կրիչից լազերային սկավառակներ ներբեռնած տեսագրությունները, որով պարզվել է, որ CH02_2025MAY21083000 գրառմամբ տեսագրությունում առկա է, որ 21․05․2025 թվականի 09։45։00 վայրկյանին քրեական գործով մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանը մոտենում է տարադրամի պատուհանին, բժշկական դիմակով և 100 ԱՄՆ դոլար փոխանակում, որից հետո հեռանում տարածքից։
(հատոր 6, գ.թ. 269-270, դատական նիստի արձանագրություն)
- Թվային խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի հունիսի 29-ին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ թվային խուզարկության է ենթարկվել մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանից անձնական խուզարկությամբ վերցված «Iphone 13pro max» ապրանքանիշի 352206209004123 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը, որով պարզվել է, որ Էդգար Գրիգորյանի կողմից օգտագործված բջջային 093-03-93-88 բջջային հեռախոսահամարին 13․04․2025 թվականին՝ ժամը 23։10-ին մուտքային զանգ է կատարվել Գոռ Թադևոսյանին պատկանող 055-02-22-25 բջջային հեռախոսահամարից, խոսակցությունը տևել է 8 վայրկյան:
Բացի այդ, Գրիգորյանի կողմից օգտագործված բջջային 093-03-93-88 բջջային հեռախոսահամարին 27․04․2025 թվականին՝ ժամը 16։14-ին մուտքային զանգ է կատարվել Գոռ Թադևոսյանին պատկանող 055-02-22-25 բջջային հեռախոսահամարից, խոսակցությունը տևել է 51 վայրկյան։
Բացի այդ, Գոռ Թադևոսյանի 055-02-22-25 բջջային հեռախոսահամարը «Telegram», հավելվածում գրանցված է «Gor Narek 2 Hamar» և նրանց միջև տեղի է ունեցել հեռախոսազանգեր՝ 15․05․2025 թվականին՝ ժամը 22։45-ին և 22։11-ին, 16․05․2025 թվականին՝ ժամը 18։26-ին, 20:18-ին, 21։27-ին, 22․03-ին, 22։04-ին, 22։08-ին, և 22։16-ին 19․05․2025թ-ին ժամը 22։09-ին և 21։40-ին, որոնք լուսանկարահանվեցին և կցվեցին քրեական վարույթին։
(հատոր 6, գ.թ. 289-300, դատական նիստի արձանագրություն)
- Զննում կատարելու մասին 2025 թվականի հունիսի 28-ին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննվել է ՀՀ ՊԵԿ ներքին անվտանգության վարչությունից առգրավված «Excel» ֆայլով ներբեռնված լազերային սկավառակը, որում ներբեռնված է ք․Երևան, Դեղատան 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության վարչական շենքի անցակետերի շարժը ամրագրող տեղեկատվությունը, որով պարզվել է, որ մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանը Արկադի Աղաջանյանի անցաքարտով ք․Երևան, Դեղատան 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության վարչական շենք է մուտք գործել 20.05.2025 16:42:45, և շենքից դուրս է եկել 21.05.2025 08:21:07-ին։
(հատոր 6, գ.թ. 273-274, դատական նիստի արձանագրություն)
- Թվային խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի հունիսի 28-ին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ թվային խուզարկության է ենթարկվել Գոռ Թադևոսյանից առգրավված «Iphone 11» ապրանքանիշի բջջային հեռախոսը, որով պարզվել է, որ «Կոնտակտներ» հեռախոսահամարներ բաժնում մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի 093-03-93-88 հեռախոսահամարը գրանցված է «Edo Narek» անվամբ։ Նշված բջջային հեռախոսահամարին Գոռ Թադևոսյանը իր 055-02-22-25 բջջային հեռախոսահամարից զանգեր է կատարել 13․04․2025թ-ին՝ ժամը 23։10-ին, 18․04․2025թ-ին՝ ժամը 13։59-ին, 23․04․2025 թ-ին՝ ժամը 13։02-ին և 27․04․2025 թ-ին ժամը 16։14-ին։
(հատոր 6, գ.թ. 275-288, դատական նիստի արձանագրություն)
- Առարկաներ վերցնելու մասին 2025 թվականի մայիսի 24-ին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ քրեական վարույթով Անահիտ Արտակի Գասպարյանից վերցվել է վերջինիս կողմից կամովին ներկայացրած գումարը, համաձայն որի «Wildberries» գրառմամբ պոլիէթիլենային տոպրակից հանել է թվով 3 հատ սև գույնի կապոցներ, որոնցից երկուսը փաթաթված են եղել թափանցիկ կպչուն ժապավենով։
Կապոցները բացվել են, դրանցից առկա են եղել համապատասխանաբար 8, 10 և 10 հատ 100 ԱՄՆ դոլար անվանական արժեքով թղթադրամների կապոցներ՝ ընդհանուր 28 հատ, կապված բարակ ռետինե լարերով։ Դրանցում առկա գումարը հաշվել են օպերատիվ աշխատակիցները, առանց կապոցների ամբողջականությունը խախտելու, կատարվել է պայմանական համարակալում նշվել է յուրաքանչյուր կապոցի վերևի և ներքևի մասերում դրված թղթադրամների համարանիշները։
Անահիտ Գասպարյանի կողմից կամովին ներկայացվել է 279.800 ԱՄՆ դոլար գումար, որը վերցվել և փաթեթավորվել է մեկ փաթեթում։
(հատոր 3, գ.թ. 66-67, դատական նիստի արձանագրություն)
- Ավտոմեքենայում խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի մայիսի 24-ին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ խուզարկություն է կատարվել Էդգար Գրիգորյանի կողմից շահագործվող «Chrysler 300» մակնիշի 90AM101 համարանիշի ավտոմեքենայում, որտեղից հայտնաբերվել է 189.900 ԱՄՆ դոլար գումարը։
(հատոր 3, գ.թ. 115-123, դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատահետքաբանական թիվ 1019-25 եզրակացությունը, համաձայն որի՝
1. Թիվ 62246225 քրեական վարույթով փորձաքննության ներկայացված աշխատասենյակի դռան փականի գլանաձև մեխանիզմի արտաքին մակերեսների ինչպես անզեն աչքով, այնպես էլ խոշորացնող սարքերով հետազոտությամբ վերջինիս մակերեսների վնասվածքներ չհայտնաբերվեցին:
Գլանաձև մեխանիզմի հետ փորձաքննության ներկայացված թվով երեք բանալիները հեշտությամբ, առանց խոչընդոտի մտնում են գլանաձև մեխանիզմի բանալու համար նախատեսված անցքի մեջ, փոխներգործում են գլանաձև մեխանիզմի աշխատարար դետալներ հետ, աշխատացնում' բացում և փակում են գլանաձև մեխանիզմը: Վերջինս գտնվում է սարքին վիճակում:
Աշխատասենյակի դռան փականի գլանաձև մեխանիզմի գլանի մեջ տեղակայված բույթերի գլխիկային հատվածների վրա առկա են գծային դասավորվածության, թույլ արտահայտված քերծվածքների տեսքերով հետքեր, որոնք կարող էին առաջանալ ինչպես փորձաքննության ներկայացված բանալիների, այնպես էլ գլանաձև մեխանիզմին պատկանող բանալիների չափերին ու կառուցվածքին համապատասխանող հարմարեցված բանալու կամ կրկնօրինակ բանալու ներգործության արդյունքում, ինչի հետևանքով էլ, ամենայն հավանականությամբ, բացվել է փականը:
2. Չհրկիզվող պահարանի արտաքին մակերեսների ինչպես անզեն աչքով, այնպես էլ խոշորացնող սարքերով հետազոտությամբ վնասվածքներ չհայտնաբերվեցին:
Չհրկիզվող պահարանի գլանաձև մեխանիզմների արտաքին մակերեսներին, մասնավորապես, բանալու անցքի մուտքի վրա և շրջակայքում առկա են ներհրվածքների և քերծվածքների տեսքերով հետքեր և վնասվածքներ, որոնք մեխանիկական բնույթի են և կարող էին առաջանալ օտար պինդ առարկայի կամ գործիքի' հնարավոր է նաև ներկայացված առարկայի ներգործությունների արդյունքում:
Փորձաքննության ներկայացված չհրկիզվող պահարանի փականների գլանաձև մեխանիզմների բոլթերի վրա առկա են մեխանիկական բնույթի քերծվածքների և տաշվածքների հետքեր, որոնք կարող էին առաջանալ օտար, պինդ առարկայի կամ գործիքի, հնարավոր է փորձաքննության ներկայացված մետաղյա առարկայի ներգործությունների արդյունքում:
Չհրկիզվող պահարանի փականների գլանաձև մեխանիզմները կարող էին աշխատեցվել ինչպես փորձաքննության ներկայացված բանալիների, այնպես էլ գլանաձև մեխանիզմներին պատկանող բանալիների չափերին ու կառուցվածքին համապատասխանող հարմարեցված բանալու կամ կրկնօրինակ բանալու ներգործության արդյունքում:
3. Չհրկիզվող պահարանի փականների աշխատեցնելու մեխանիզմը պարզելու նպատակով, փականները աշխատեցվեցին իրենց բանալիներով, ինչի արդյունքում պարզվեց, որ փականներն աշխատեցվում են միմյանցից անկախ' մի փականի փակ լինելու դեպքում չհրկիզվող պահարանի դուռը գտնվում է փակ վիճակում: Բանալիներից «VN4898» գրառմամբ բանալին աշխատացնում է նույն գրառմամբ գլանաձև մեխանիզմը, իսկ «VN4203» գրառմամբ բանալին աշխատացնում է նույն գրառմամբ գլանաձև մեխանիզմը:
Հարկ է նշել, որ բռնակի կողմի փականը փակված վիճակում դռան բռնակի միջոցով աշխատացնելով դուռը բացվում է, ինչից կարելի է եզրակացնել, որ տվյալ կողմի փականի սարքինությունը թերի է' բանալու միջոցով փականը փակվում է, սակայն բռնակի միջոցով դուռը բացվում է՝ առանց գլանաձև մեխանիզմը բացելու:
4. Փորձաքննության ներկայացված կոտրված 2 առարկաները նախկինում կազմել են մեկ ամբողջություն, այն հանդիսանում է ատաղծագործական փետուրանման գայլիկոն՝ նախատեսված փայտ ծակելու համար:
5. «Արդյոք հնարավոր էր բացել չհրկիզվող պահարանի փականն (ները) այդ մետաղական դետալով, թե՝ ոչ, այն (դրանք) բացվել է այդ մետաղական դետալով, թե' ոչ» հարցերին հնարավոր կլիներ .պատասխանել մետաղյա դետալի ամբողջական լինելու դեպքում' դրանով փորձարարություն կատարելու արդյունքում:
(հատոր 3, գ.թ. 41-47, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2025 թվականի հունիսի 30-ի որոշմամբ որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված ներքոհիշյալ փաստաթղթերը`
1) 2025 թվականի մայիսի 21-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության վարչությունից առգրավված «Canavis» ապրանքանիշի «CA-A702A-4H» մոդելի տեսագրիչից տեսանյութերը ներբեռնած լազերային սկավառակով,
2) Գոռ Թադևոսյանից առգրավված «Iphone 11» համարի բջջային հեռախոսը՝ մեկ կնքված փաթեթում, որը պահվում է քրեական վարույթի հետ, այդ հեռախոսում կատարված թվային խուզարկությամբ հայտնաբերված թվային տվյալներով, թղթային տարբերակով հավելվածների տեսքով՝ կցված քրեական վարույթի նյութերին,
3) Էդգար Գրիգորյանի անձական խուզարկությամբ վերցված «Iphone 13pro max» ապրանքանիշի 352206209004123 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը՝ մեկ կնքված փաթեթում, որը պահվում է քրեական վարույթի հետ, այդ հեռախոսներում կատարված թվային խուզարկությամբ հայտնաբերված թվային տվյալներով, թղթային տարբերակով հավելվածների տեսքով կցված քրեական վարույթի նյութերին,
4) «Յուքոմ Արմենիա» ՓԲԸ-ից 2025 թվականի հունիսի 4-ին թիվ 3710-25/ՀԿ գրությամբ տեղեկատվական տվյալներ պարունակող լազերային սկավառակով,
5) 2025 թվականի մայիսի 22-ին ՀՀ ՊԵԿ ներքին անվտանգության վարչությունից առգրավված Երևան, Դեղատան 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության վարչական շենքի անցակետերի շարժը ամրագրող տեղեկատվությունը պարունակող լազերային սկավառակով,
6) ՀՀ քննչական կոմիտեից 2025 թվականի հունիսի 2-ի թիվ 10/10/189030-25 գրությամբ ստացված ՀՀ ՔԿ տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության 6-րդ հարկի տեսագրությունները պարունակող լազերային սկավառակով,
2025 թվականի մայիսի 22-ին Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի Հանրապետության շենք 1/61/1 հասցեում գտնվող տարադրամի փոխանակում իրականացնող «Գեղամ Արքա» ՍՊԸ-ից առգրաված «8 CHH264» տեսակի կրիչում առկա տեսագրությունները պարունակող լազերային սկավառակներով։
(հատոր 6, գ.թ. 325-333, դատական նիստի արձանագրություն)
- Վկա Անահիտ Գասպարյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2025 թվականի մայիսի 21-ին կամ 22-ին գիշերն իրեն զանգել է ընկերուհին՝ Ալեքսանդրա Լևանդրովսկայան։ Ինքը մտածել է, որ վատ բան է տեղի ունեցել, քանի որ նա իրեն ընդհանրապես գիշերները չի զանգում: Ալեքսանդրան իր աղջկա հետ եկել է շքամուտք, և փոխանցել է պոլիէթիլենային տոպրակ։ Հարցրել է նրան, թե ինչ է տոպրակում, արդյոք վտանգավոր բան կա, Ալեքսանդրան բացասական պատասխան է տվել և ասել, որ տոպրակում գումար է, վաղը կգա կվերցնի և կասի թե ինչ է եղել։ Իրենց շփումը տևել է տասը վայրկյան։ Տոպրակի պարունակությունը չի տեսել, քանի որ այն փակ է եղել։ Քննչականում գումարն իր դիմաց հաշվել են, եթե չի սխալվում մոտ 300.000-ի կարգի գումար է եղել:
Քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչությունից 590.000 ԱՄՆ դոլար գումար հափշտակելու մասին տեղեկացել է մամուլում եղած հրապարակումներից։ Էդգարի հետ չի խոսել այդ դեպքի մասին, իսկ Սաշան տեղյակ չի եղել:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Վկա Քրիստինե Արամյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2025թ. ապրիլի 21-ին նշանակվել է ՀՀ ՔԿ տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության 5-րդ վարչության քննիչի պաշտոնում, այդ օրվա դրությամբ իր անմիջական ղեկավարը եղել է Գոռ Թադևոսյանը։ Իր ներկայիս աշխատասենյակը գտնվում է Երևան քաղաքի Դեղատուն 3 հասցեում գտնվող շենքի 6-րդ հարկի 617 աշխատասենյակում։ Նույն աշխատասենյակում է աշխատում նաև իր գործընկեր Սուրեն Հակոբյանը։ 21.04.2025թ․ ՀՀ ՔԿ տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության 5-րդ վարչության քննիչի պաշտոնում նշանակվելու օրը, Սուրեն Հակոբյանը գնացել է արձակուրդ։ Սուրենի արձակուրդից վերադառնալուց հետո Գոռ Թադևոսյանը Սուրեն Հակոբյանին է վերադարձրել իրենց աշխատասենյակում տեղադրված մետաղյա չհրկիզվող պահարանի բանալին։ Գումարի չափի մասին ինքը իմացել է մոտավոր՝ Սուրենի և Գոռի խոսակցություններից, իսկ գումարի հստակ չափն ինքը իմացել է 21.05.2025թ․ քննչական գործողությունների ընթացքում։ Սուրենն ու Գոռը շրջել են իրենց աշխատասենյակում տեղադրված փոքր սեյֆը, որում պահվում էր միայն նշված գումարը, որից հետո Սուրենը հանելով սեյֆում առկա սպիտակ գույնի թղթե տոպրակը, համոզվել էր, որ առգրավված ամբողջ գումարը տեղում է ու կրկին տեղադրել է սեյֆի մեջ։ Դրանից հետո Սուրենն ու Գոռը սեյֆի դիմային մասը կրկին շրջել են դեպի պատի կողմը։ Քանի որ իրենց աշխատասենյակը շատ փոքր է, ինքն այդ սեյֆի վերևի հատվածն օգտագործել է սուրճի պարագաներ պահելու համար։ 20.05.2025թ. ինքն աշխատասենյակից դուրս է եկել վերջինը՝ ժամը մոտ 21։00-ի սահմաններում, և իր մոտ գտնվող բանալիով փակել աշխատասենյակի դուռը։ Մինչև 21.05.2025թ. ինքը որևէ տարօրինակ բան չի նկատել նշված սեյֆի վրա տեղադրված սուրճի պարագաների դասավորվածության հետ կապված։ 21.05.2025թ. առավոտյան ժամը 08։58-ին ներկայացել է աշխատանքի, բացել աշխատասենյակի դուռը և սովորականի պես իր համար սուրճ պատրաստել և իր աշխատասենյակի դիմացի հատվածում գտնվող քարտուղարության աղջիկների հետ սուրճ խմել, այնուհետև անցել իր աշխատանքային պարտականությունների կատարմանը։ 21.05.2025թ. ժամը 13։00-ին Գոռ Թադևոսյանի հետ գնացել է ընդմիջման և վերադարձել աշխատանքի։ Նկատել է, որ գործավարության աշխատակիցները մի փոքր այլայլված են: Բացելով աշխատասենյակի դուռը՝ նկատել է, որ Սուրեն Հակոբյանի սեյֆը, որում տեղադրված էր մոտ կես միլիոն ԱՄՆ դոլար գումարը, շրջված էր, իսկ սեյֆի դուռը բաց էր։ Անմիջապես գնացել է վարչության պետի պաշտոնակատար Գոռ Թադևոսյանի աշխատասենյակ, որտեղ գտնվող Գոռ Թադևոսյանից և Սուրեն Հակոբյանից տեղեկացել, որ նշված գումարը հափշտակվել է։ Սկզբում մտածել է, թե կատակում են, սակայն հետո հասկացել է, որ լուրջ են: Այդ օրը խոսակցություններ էին եղել, որ իրենց գործընկերներից մեկը՝ Սահակը, վերելակից իջնելիս ինչ-որ անձի է տեսել, կանգնեցրել և հարցրել է, թե ով է, հետո չիպն է գցել և այլն: Նման միջադեպ է եղել: Նշեց, որ ինքը տեղեկություն չի ունեցել իր գործընկեր Սուրենի կողմից բանալիները կորցնելու վերաբերյալ: Իմացել էր, որ Արկադի Աղաջանյանն է բանալի կորցրել: Նշեց, որ դեպքի օրը լրացել է իր՝ այդ վարչությունում աշխատելու մեկ ամիսը:
Գոռ Թադևոսյանին բնութագրեց դրականորեն: Հայտնեց, որ նրանից որևէ բացասական բան չի նկատել:
դատական նիստի արձանագրություն)
- Վկա Արկադի Աղաջանյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2023 թվականի հունվարի 04-ից զբաղեցրել է ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության 5-րդ վարչության քննիչի պաշտոնը, մինչ այդ աշխատել է ՀՀ ՊԵԿ քննչական վարչության թիվ 5 բաժնում՝ զբաղեցնելով քննիչի պաշտոնը։
Գոռ Թադևոսյանին ճանաչել է 5-րդ վարչության պետի տեղակալի պաշտոնին նշանակվելուց հետո։
Նույն շենքի 5-րդ և 6-րդ հարկերում կողմնակի անձանց մուտքը սահմանափակված է մուտքի համար նախատեսված էլեկտրոնային քարտերով /չիպ/, այսինքն տվյալ հարկեր մուտք գործելու համար անհրաժեշտ է նույն ծածկագրով հագեցված էլեկտրոնային քարտ, ինչը կողմնակի անձն ունենալ չի կարող։
ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչությունում աշխատանքի ընդունվելուց հետո, յուրաքանչյուր քննիչի տրամադրվել է մեկ էլեկտրոնային քարտ չիպ, որը նախատեսվել է շենքում միջհարկային դռները և առաջին հարկում տեղադրված հսկիչ անցագրային կետի արգելափակոցն անխոչընդոտ բացելու, ինչպես նաև աշխատանքի ներկայանալու և շենքից դուրս գալու հստակ ժամանակն ամրագրելու համար։
Իր նախաձեռնությամբ ձեռք է բերել չափերով անհամեմատ ավելի փոքր սև պլաստիկե պատվածքով կրիչ՝ չիպ, և ամրացրել է աշխատասենյակի դռան փականի բանալիների օղակին։
Նշել է, որ նույն վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի վարույթում քննվող քրեական վարույթով առգրավված և նրան հատկացված չհրկիզվող պահարանում խոշոր չափերով գումարի գոյության մասին տեղեկացել է տեղի ունեցած քննարկումների ժամանակ։
Նշեց, որ արձակուրդ մեկնելու ժամանակ իր բանալիները և վերոնշյալ չիպը հանձնել է իր ղեկավարին՝ Գոռ Թադևոսյանին:
Նշել է, որ եղել է ժամանակահատված, երբ աշխատասենյակի բանալին կորել է, սակայն հետո այն կրկին գտել է:
Գոռ Թադևոսյանին բնութագրում է դրականորեն:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում վկա Սուրեն Հակոբյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2024 թվականի մայիսի 06-ին «Էքսպերտ 1» ՍՊ ընկերության գործունեության՝ քաղաք Երևան, Հրաչյա Քոչար փողոց 10/4 և 11/4 հասցեներում իրականացված խուզարկության արդյունքում հայտնաբերվել և առգրավվել է 590․000 ԱՄՆ դոլար գումար, որը նույն օրը տեղափոխվել է աշխատանքի վայր և պահվել իր պատասխանատու պահպանությանը հանձնված չհրկիզվող մետաղական պահարանում։
Իրեն ամրակցված չհրկիզվող պահարանում 590․000 ԱՄՆ դոլար գումարի պահման մասին տեղյակ են եղել թիվ 5-րդ վարչության գրեթե բոլոր աշխատակիցները, ինչը նրանց մի մասին հայտնի է դարձել աշխատանքային խորհրդակցությունների ընթացքում, իսկ մյուսներին քննչական խմբում ընդգրկված լինելու հանգամանքով պայմանավորված։
Հաշվի առնելով փողերի լվացման հանցակազմի հատկանիշների վերաբերյալ եղած կասկածները և նախաքննության նախնական՝ ապացույցների հավաքման փուլում գտնվելը, 5-րդ վարչության պետ Արտյոմ Խաչատրյանի հետ ունեցած քննարկման ընթացքում վերջինս որոշել է սկզբնական ժամանակահատվածում վերցված գումարն իրեղեն ապացույց չճանաչել և ՀՀ կենտրոնական բանկի դեպոզիտարիա չհանձնել։
Այդ հանգամանքից ելնելով էլ որոշվել է գումարը պահել իր պատասխանատու պահպանության տակ գտնվող չհրկիզվող պահարանում, որն ունեցել է երկու ներքին փական՝ մեկական բանալիներով, որոնք մշտապես գտնվել են իր մոտ և որևէ դեպքում այլ անձի կամ անձանց չեն փոխանցվել։
2024 թվականի մայիսի 06-ից մինչև նույն թվականի հուլիսն ընկած ժամանակահատվածում՝ չճշտված օրը և ժամին, ընդմիջումից վերադարձել է աշխատասենյակ և ինչ-որ պահի այնտեղից դուրս գալու ընթացքում հայտնաբերել է, որ բանալիների խուրձը, որտեղ եղել են իր բնակարանի երկու բանալիները, չհրկիզվող հիշյալ մետաղական պահարանի երկու բանալիները, աշխատասենյակի բանալին, ինչպես նաև իր բնակելի շենք մուտք գործելու համար նախատեսված էլեկտրոնային քարտը՝ անհետացել, կորել են։
Մոտավորապես մեկ ժամ իր և այլ աշխատասենյակներում փնտրելուց և չգտնելուց հետո այդ մասին հայտնել է իր անմիջական ղեկավար Արտյոմ Խաչատրյանին, իսկ վերջինս էլ վերադասության կարգով գլխավոր վարչության պետ Արսեն Սիմոնյանին՝ հաշվի առնելով պահարանում գտնվող գումարի չափը, որից հետո կայացած քննարկումների ընթացքում որպես տարբերակ իր կողմից առաջարկվել է հրավիրել չհրկիզվող պահարանի ներքին փական բացող հմտություններ ունեցող մասնագետի և Արտյոմ Խաչատրյանի համաձայնությունը ստանալուց հետո, անձամբ ճշտելով մասնագետ մասնագետի հեռախոսահամարը՝ անձամբ զանգահարել ու կայացած խոսակցության ընթացքում վերջինիս պահանջով լուսանկարել է տվյալ չհրկիզվող մետաղական պահարանի փականների հատվածը և ուղարկել է նրան։
Նույն օրը որոշ ժամանակ անց մասնագետը զանգահարել ու ասել է, որ կարող է բացել և որպես տարբերակ առաջարկել է փոխարինել ներքին փականները, բացել և բանալի պատրաստել՝ 30․000 ՀՀ դրամ և միայն բացելու համար՝ 15․000 ՀՀ դրամ։
Մասնագետի առաջարկած տարբերակներից ընդունելի է համարել 30․000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ծառայությունը՝ բացել և բանալի պատրաստել, որից հետո նրան պարզաբանել է վարչական շենքի հասցեն՝ ստույգ գտնվելու վայրը, որից քիչ անց աշխատասենյակ գնացած մասնագետը հավանաբար հարմարեցված բանալիներով կամ այլ գործիքով բացել է պահարանի դուռը և պարզվել է, որ գումարի պարունակությամբ փաթեթը գտնվում է պահարանում։
Դրանից շուրջ երկու երեք օր անց մասնագետը եկել և նոր փականը տեղադրել է իր սեյֆի վրա, քարտուղարությունից տեղափոխված վերոհիշյալ սեյֆը վերադարձվել է քարտուղարություն, իսկ իրեն ամրակցվածը՝ տեղափոխվել է Արտյոմ Խաչատրյանի աշխատասենյակ, որտեղ էլ հիշյալ գումարը շարունակվել է պահվել մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի վերջ կամ դեկտեմբերի սկիզբն ընկած ժամանակահատվածը՝ այսինքն՝ մինչև Արտյոմ Խաչատրյանի զբաղեցրած պաշտոնից ազատվելը, որին նախորդած ամբողջ ժամանակահատվածում պատրաստված և իրեն տրված թվով 2 բանալիները մշտապես գտնվել են Խաչատրյանի մոտ։
Աշխատանքից ազատվելու հանգամանքով պայմանավորված՝ իրեն ամրակցված չհրկիզվող պահարանն առգրավված գումարի հետ միասին Արտյոմ Խաչատրյանի աշխատասենյակից տեղափոխվել է իր աշխատասենյակ, իսկ բանալիները հանձնվել են իրեն։
2025 թվականի ապրիլի 16-ին թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով առգրավված 590․000 ԱՄՆ դոլար գումարն իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշում է կայացվել, որի մեկ օրինակը նույն օրն ուղեկցական գրությամբ ուղարկվել է ՀՀ կենտրոնական բանկ՝ իրեղեն ապացույց ճանաչված գումարի հետագա պահպանությունն ապահովվելու խնդրանքով, որի պատասխանը դեռևս չստացված՝ օգտվել է հերթական հասանելիք արձակուրդից։
Արձակուրդ մեկնելու բերումով, աշխատասենյակի և իրեն հատկացված չհրկիզվող պահարանի երկու բանալիները հանձնել է իր անմիջական ղեկավար, 5-րդ վարչության պետի պաշտոնակատար Գոռ Թադևոսյանին։
Արձակուրդ մեկնելուց առաջ բանալիները Գոռ Թադևոսյանին հանձնելուց գումարի առկայությունը պահարանում ստուգել են, թե՝ ոչ, չի հիշում, սակայն վերադառնալուց հետո՝ մայիսի 2-ին, Թադևոսյանի մասնակցությամբ և Քրիստինե Արամյանի ներկայությամբ ստուգել են պահարանի պարունակությունը և պարզել, որ հիշյալ գումարն ամբողջությամբ տեղում է, իսկ փաթեթը՝ անվնաս։
Մայիսի 02-ից մինչև 04-ը ներառյալ հաճախել է աշխատանքի վայր, իսկ մայիսի 05-ից մինչև 11-ը ներառյալ թեև գտնվել է Հայաստանում, բայց աշխատանքի չի հաճախել՝ արձակուրդում գտնվելու պատճառով, որի ողջ ընթացքում չհրկիզվող պահարանի բանալիները գտնվել են իր մոտ։
Արձակուրդից վերադառնալուց հետո ստացել են ներքին հանձնարարական՝ քննիչներին հատկացված չհրկիզվող պահարաններում գտնվող կանխիկ գումարի ու արժեքավոր իրերի մասին տեղեկանքներ ներկայացնելու վերաբերյալ։
Նշել է, որ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ սեյֆում բացի նշված գումարից ոչինչ չի եղել, դրա բանալիներն առանձին պահել է իր փաստացի բնակության վայրում՝ բնակարանի իր կողմից օգտագործվող ննջասենյակի պահարանում՝ նախորդ իրավիճակից խուսափելու նպատակով։ Մինչև գույքագրման վերաբերյալ տեղեկանք կազմելը՝ մայիսի 12-ից 16-ն ընկած ժամանակահատվածում, առանց փականքները բացելու՝ դրանց արտաքին բռնակը վերև ձգելով ստուգել և համոզվել է, որ պահարանի դուռը գտնվում է փակ և անվնաս վիճակում։
2025 թվականի մայիս 21-ին՝ ժամը 14։30-ի սահմաններում, քննիչ Հայկ Քյասինյանի հետ գտնվել է իր աշխատասենյակում, որտեղ գնացած Գոռ Թադևոսյանը Հայկին խնդրել է դուրս գալ աշխատասենյակից, իսկ իրեն ասել ստուգել չհրկիզվող պահարանը։
Նշել է, որ մինչ այդ սեյֆը դիմացի փականների մասով մոտիկացված է եղել պատին, ինչը մշտապես այդպես է դրել, իսկ Թադևոսյանի վերոհիշյալ պահանջով ստուգելու ընթացքում պարզել է, որ սեյֆի դուռը բաց է, իսկ մի քիչ ավելի առաջ քաշելուց հետո փականներից մեկի վրա մետաղյա հարմարեցված միջոց՝ երկաթի կտոր է նկատել։
Համոզվելով, որ գումարը հափշտակվել է՝ գլխավոր վարչության պետ Վաղինակ Մարտիրոսյանի հանձնարարությամբ դուրս են եկել աշխատասենյակից, ամրակնքել դուռը և կատարվածի մասին հաղորդում են ներկայացրել։
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում վկա Սահակ Պետրոսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2023 թվականի հունվարի 04-ից զբաղեցնում է ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության 2-րդ վարչության ավագ քննիչի պաշտոնը: Գլխավոր վարչությունը տեղակայված է Դեղատան 3 հասցեի վարչական շենքի 5-րդ հարկում, իսկ 2-րդ վարչությունը նույն շենքի տարբեր հարկերում, աշխատանքային գործունեությունը իրականացնում է 5-րդ հարկի թիվ 516 աշխատասենյակում: Հայտնեց, որ դեպքի օրը առավոտյան ժամը 08:15-ի սահմաններում ներկայացել է աշխատանքի և վարչական շենք մուտք գործելու ընթացքում իրեն ամրակցված էլեկտրոնային քարտով մուտքագրվելուց հետո անցել է շենքի առաջին հարկում տեղադրված արգելափակոցով և մոտեցել ու սեղմել է երկու վերելակների կոճակները, որոնք իր կարծիքով իջել են հինգերորդ կամ 6-րդ հարկից: Սկզբում առաջին հարկ է հասել իր կանգնած դիրքից դեպի ձախ գտնվող վերելակը, որի դռների բացվելուց հետո զիջել է ճանապարհը այնտեղից դուրս եկող իրենց ակնհայտորեն ավելի ցածրահասակ արական սեռի անծանոթին, ով կրել է բժշկական դիմակ, արևային ակնոցներ և մուգ գույնի գլխարկ, հագին եղել է կոստյում կամ պիջակ, սպիտակ վերնաշապիկ, մուգ գույնի տաբատ և կոշիկներ: Անծանոթը հավանաբար ճաղատ է եղել, սակայն գլխի ինչ-որ հատվածներում ունեցել շեկ կամ ալեհեր կարճ կտրված մազեր, որոնք նկատելի են եղել պարանոցի հատվածից: Իր հիշելով ձախ ձեռքում գտնվել է մեկ հատ պլաստիկ շիշ, կիսով չափ թեյի գույն ունեցող հեղուկով լցված, իսկ աջ ձեռքում բաց գույնի ստվարաթղթե տոպրակ և փոքր պայուսակ: Տեսնելով, որ անծանոթը դիմակով է, նույն վերելակ մտնել չի ցանկացել՝ հնարավոր վարակից խուսափելու հանգամանքով պայմանավորված: Մեկ կամ երկու վայրկյան անց բացվել են իր կանգնած դիրքից աջ մասում գտնվող վերելակի դռները, որտեղ մտնելու ընթացքում տեսել է, որ հիշյալ անծանոթը, մոտենալով անցակետի արգելափակոցին, ձեռքին եղած միկրոչիպը մոտեցրել է անցակետի վահանակին և փորձել է անցնել այն, ինչի ընթացքում նրա ակնոցը կամ դրա ապակին ընկել է գետնին, որի պատճառով էլ այդ անձը սկսել է ակնհայտ անհանգիստ շարժումներ կատարել: Նկարագրվածին ականատես լինելով՝ մինչև վերելակի դռների փակվելը ժեստերի լեզվով անցակետում ծառայություն իրականացնող աշխատակցից հարցրել է, թե ով է այդ անձը, ինչին ի պատասխան աշխատակիցը կրկին ժեստով հասկացրել է, որ տեղյակ չէ: Այդ անձի դուրս գալու ընթացքում, միաժամանակ դուրս գալով վերելակից՝ մոտեցել է անցակետին, իր ձեռքին եղած տոպրակը թողնելով անցակետի աշխատակցի մոտ՝ դուրս է եկել վարչական շենքից և քայլել է Վազգեն Սարգսյան փողոցի ուղղությամբ գնացող նույն անձի հետևից: Արդեն Վազգեն Սարգսյան փողոցում՝ ՀՀ Կենտրոնական բանկի դիմաց, կարողացել է հասնել նկարագրված անձին և հարցրել է, թե վարչական շենքում տեղակայված ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի կամ քննչական կոմիտեի աշխատակից հանդիսանում, թե՝ ոչ, ինչին ի պատասխան նա հայտնել է, որ եկել է 3-րդ հարկ՝ Արման Ղազարյանի մոտ: Երկրորդ հարցին, թե այդ դեպքում որտեղից իրեն շենք մուտք գործելու համար նախատեսված էլեկտրոնային չիպը, պատասխանել է, որ այս պահին Արմանն է տվել՝ դուրս գալու համար: Դրանից հետո, պահանջել է ներկայացնել անձը հաստատող կամ նույնականացնող որևէ փաստաթուղթ, անձը նշել է, որ անձնագիրը գտնվում է նրա ավտոմեքենայի մեջ՝ ցույց տալով դեպի Հանրապետության հրապարակ: Ինքն ասել է, որ այդ դեպքում պետք է քայլեն դեպքի ավտոմեքենան, որպեսզի ներկայացնի փաստաթուղթը ու քայլել են դեպի Հանրապետության հրապարակ, որի ընթացքում նա հարցրել է, ինչ խնդիր կա, որին ինքը պատասխանել է, որ խնդիրը կայանում է նրանում, որ անծանոթ է և անցակետով անարգել անցնելու քարտ ունի: Քայլելու ընթացքում հաջորդիվ հարցրել է, թե ինչու է մեքենան այդքան հեռու կանգնեցրել և ստացել է պատասխան, որ իրենց շենքի մոտ կանգնելու տեղ չի լինում, ինչից հետո հարցրել է, թե երբ եք շենք եկել, ինչին նա պատասխանել է ասելով կես ժամ առաջ: Զարմացել ու հարցրել, թե ինչպես է հնարավոր, որ եկել է կես ժամ առաջ և ավտոմեքենան կայանելու տեղ չի գտել, որի ընթացքում քայլելով հասել են մինչև նախկինում «ՀայՓոստ» ՓԲԸ-ի մասնաշենքի մոտ: Քայլելու ընթացքում հաջորդիվ հարցերին պատասխանելով՝ անծանոթն ասել է, որ ցանկանում է ճիշտն ասել, մի քիչ տղայական պահ է, այդ անցակետի չիպն իրեն Տաթևն է տվել ժամանակին, ուզեցել է իմանա աշխատանքի այցելել է, թե՝ չէ: Լսելով այդ մասին, ինքն ավելացրել է, որ այդ դեպքում կարող էր զանգահարել իր նշած Արմանին և ճշտել՝ Տաթևը աշխատանքի եկել է, թե ոչ, ինչին նա պատասխանել է՝ ասելով, որ նա Արմանի հետ տենց ծանոթ չէ, ուզում է հասկանալ, թե Արմանի ու Տաթևի մեջ ինչ որ բան կա, թե՝ ոչ: Այդքանը լսելուց հետո, պահանջել ու նրանից վերցրել է անցակետի չիպը, առաջարկելով քայլել դեպի ավտոմեքենան: Ընթացքում նշել է, որ ինքը նախարարության աշխատակից է՝ ձեռքը մեկնելով դեպի ՀՀ կառավարության շենքը ու անմիջապես շեղել է խոսակցության ընթացքը, մասնավորապես հնչեցրել է հռետորական հարց, թե արդյոք ինքը քննչական կոմիտեից է և հավելել, որ նա էլ կոմիտեում ընկերներ ունի, ապա իր հարցին պատասխանելով՝ ասել է, որ իրենց մոտից Գոռը, ով պետ է: Այդ ժամանակ արդեն գտնվել են «Հայփոստի» նախկին մասնաշենքի մոտ և ժամը 08:29-ին իր կողմից օգտագործվող վերոհիշյալ հեռախոսահամարի WhatsApp հավելվածով զանգահարել է գլխավոր վարչության 5-րդ վարչության պետի պաշտոնակատար Գոռ Թադևոսյանին և մինչև նա պատասխանել է հեռախոսազանգին, այդ անձն իր հարցին պատասխանել է, որ Արթուր Սահակյանն է՝ իր ընկեր Էդգարի եղբայրը: Թադևոսյանի պատասխանից հետո, հարցրել է նրան, թե իր ընկեր Էդգարի եղբայր Արթուր Սահակյանին ճանաչում է, ով մի պահ լռել է, հավանաբար փորձել է հիշել, որի ընթացքում հեռախոսը մոտեցրել է այդ անձի ու ասել, որ ներկայանա, թե ով է, ով շատ արագ խոսելով՝ նույն կերպ ներկայացրել է, որ Տաթևի համար շենք է եկել ու իր պահանջով վերադարձրել է հեռախոսը: Դրանից հետո ինքը Թադևոսյանին հարցրել է, արդյոք ճանաչել է այդ անձին, թե՝ ոչ, նա պատասխանել է, որ ճանաչել է, նա հանդիսանում է ամերիկացի Արթուրը: Այնուհետև շրջվելով նշված անձին՝ հարցրել է, թե նա է ամերիկացի Արթուրը, նա էլ գլխով դրական պատասխան է տվել։ Այնուհետև վերադարձել է վարչական շենք, որպեսզի հասկանա և ստուգի, թե արդյոք այդ չիպը քննչական վարչության դռները ևս բացում է, թե ոչ ու 6-րդ հարկի մուտքի դռների մոտ մոտեցրել է այդ անձից վերցված սև գույնի չիպն ու դուռը բացվել է: Դրանից հետո արդեն 6-րդ հարկում հանդիպել է Գոռ Թադևոսյանին, պատմել ողջ պատմությունը՝ նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ եթե չիպը, ինչպես այդ անձն է հայտնել, իրեն տվել են նրա նշած Արմանը կամ Տաթևը, ապա այն կբացեր առաջին հարկի անցակետը, սակայն քննչական վարչության մուտքի դուռը չէր բացի: Թադևոսյանից հարցրել է, թե իր ճանաչած Արթուրն ինչ տեսք ունի, ու առաջին հատկանիշը, որ նա նշել է, եղել է այն, որ ջահել բոյով տղա է, որոնք ակնհայտորեն չեն համապատասխանել իրեն հանդիպած անձի արտաքինին, որի մասին հայտնել է Գոռին և խնդրել, որպեսզի իր ընկերոջ Էդգարի միջոցով պարզի, թե եղբայրը Արթուրը որտեղ է գտնվում: Այդ պահին Գոռը Էդգարի հետ կապնվել չի կարողացել, որից հետո ինքն իջել ու ամեն դեպքում փորձել է բացել 5-րդ հարկի մուտքի դուռը և պարզվել է, որ այն բացվում է: Այսինքն, այդ չիպով հնարավոր է եղել մուտք գործել քննչական վարչության 5-րդ հարկ: Դրանից մի որոշ ժամանակ անց բարձրացել է 6-րդ հարկ, ժամը 09:04 րոպեին միջանցքում մոտեցել է քննիչների մուտքի և ելքի ժամերն արձանագրող սարքին և նույն չիպն անցկացրել է դրանով, պարզվել է, որ անցել է: Տեսնելով այդ՝ ամբողջ պատմությունը ներկայացրել է անմիջական ղեկավար Արթուր Գևորգյանին և խնդրել է, որ ներքին անվտանգության վարչության միջոցով պարզեն, թե ում անունով է այդ չիպը մուտք լինում: Այնուհետև, դասընթացների շտապող Արթուր Գևորգյանի հեռախոսազանգից հետո մեկ անգամ էլ այդ պահին է չիպն անցկացրել, ինչից որոշ ժամանակ անց նրա հեռախոսազանգից տեղեկացել է, որ չիպը քննիչ Արկադի Աղաջանյանի անունով է: Դրանից րոպեներ անց կատարվածի մասին զեկուցել է գլխավոր վարչության պետի տեղակալ Հայկ Կատվալյանին, որից հետո նրա հետ նույնը զեկուցել է գլխավոր վարչության պետին: Հետագայում, օրվա երկրորդ կեսին ժամը մոտավորապես 15:30-ի սահմաններում Գոռ Թադևոսյանն ասել է, որ քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանը բացել և գումար են գողացել:
Հայտնեց, որ Գոռ Թադևոսյանին բնութագրում է դրականորեն:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Վկա Սիմոն Պետրոսյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ունեն ընտանեկան բիզնես, հայրը շինանյութի առուվաճառքով է զբաղվում, ինքն էլ օգնում է: 077-80-80-88, 041-80-80-88 բջջային հեռախոսահամարներն է օգտագործում: Ճանաչում է Էդգար Գրիգորյանին մոտ 15 տարի, վերջինիս եղբայրը՝ Արթուր Գրիգորյանը, ով այժմ գտնվում է ԱՄՆ-ում, իր ընկերն է, Արթուրի միջոցով նաև Էդգար Գրիգորյանի հետ մոտ է, սակայն իր ընկերն Արթուր Գրիգորյանն է, իսկ Էդգարի հետ պարզապես մոտ հարաբերություններ ունի: Էդգար Գրիգորյանին հանդիպել է մեկ ամիս առաջ, հրավիրված է եղել Էդգար Գրիգորյանի քրոջ հարսանիքին, այդ հարսանիքին նաև Արթուր Գրիգորյանն է մասնակցել և իրեն Արթուրն է հրավիրել: Նշվածից հետո Էդգար Գրիգորյանին հանդիպել է 2025 թվականի մայիսի 23-ին: 2025 թվականի մայիսի 23-ին՝ ժամը 12:27-ին, զանգահարել է իրեն 093-03-93-88 բջջային հեռախոսահամարի «WhatsApp» հավելվածով և հայտնել է, որ իր ավտոմեքենան խնդիր ունի փոխանցման տուփի հետ կապված ու խնդրել է իր ավտոմեքենան: Ինքը հայտնել է, որ իրենց խանութում է՝ Երևան-Էջմիածին խճուղի 12 հասցեում, և կարող է ավտոմեքենան վերցնել: Ինքը վարում է 08UL088 հաշվառման համարանիշի «Տոյոտա Քեմրի» մակնիշի ավտոմեքենա, որն էլ հանձնել է Էդգար Գրիգորյանին: Ժամը 13:10-ի սահմաններում է Էդգար Գրիգորյանը վերցրել իր ավտոմեքենան: Էդգարն իր մոտ գնացել է սև գույն «Կրայսլեռ» մակնիշի ավտոմեքենայով, որի համարանիշները հստակ չի հիշում: Էդգարին հարցրել է, թե նորմալ է ամեն ինչ, հանդիպել են խանութի դիմացը, տվել է բանալին ու Էդգարը, ավտոմեքենան թողնելով խանութի բակում, գնացել է իր մեքենայով: Մի քանի ժամ հետո՝ ժամը 19:00-ի սահմաններում, Էդգար Գրիգորյանը հետ է գնացել նույն վայր, մի քանի րոպե զրուցել են կենցաղային հարցերից, հաջորդիվ Էդգար Գրիգորյանը հայտնել է, որ գումար ունի մոտը, խնդրել է, որ թողնի իր մոտ: Ինքը չի նկատել Էդգարն ի սկզբանե գումարով է գնացել իր մոտ, թե իր մեքենայով գնալուց հետո է գումարով հետ եկել: Էդգարը նշել է, որ 100.000 ԱՄՆ դոլար է դնում իր ավտոմեքենան, հայտնել է, որ երկու օրից կգնա կվերցնի, ճշտել է, թե նորմալ է ամեն ինչ, հայտնել է, որ նորմալ է և իր գումարն է թողնելու մոտը, ինչից հետո նստել է իր ավտոմեքենան ու տեսել հետևի նստատեղին դրված գումարը: Էդգար Գրիգորյանի գործողություններն իր մոտ կասկածի առիթ չեն տվել:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Վկա Ալեքսանդրա Լևանդրովսկայան դատաքննության ընթացքում հրաժարվեց ցուցմունք տալ իր մերձավոր ազգականի դեմ:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Հանրային մեղադրողի միջնորդությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 334-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հետազոտված ապացույցները.
- 2025 թվականի հունիսի 02-ին նախաքննության մարմնի կողմից իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ իրեղեն ապացույց է ճանաչվել Էդգար Գրիգորյանի կողմից շահագործվող «Chrysler 300» մակնիշի 90AM101 համարանիշի 2C3KA53626H134027 նույնականացման համարի սև մետալիկ գույնի ավտոմեքենան։
(դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 6, գ.թ. 4-7)
- 2025 թվականի հունիսի 02-ին նախաքննության մարմնի կողմից իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ իրեղեն ապացույց է ճանաչվել Անահիտ Գասպարյանի կողմից ներկայացված 279.800 ԱՄՆ դոլար գումարը` թվով 3 (երեք) փաթեթներում, որոնցից` 1-ին փաթեթում (փաթեթ № 1)` 50.000 ԱՄՆ դոլար, որը կնքված է ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի № 45 կնիքի դրոշմաթղթով, 2-րդ փաթեթում (փաթեթ № 3)՝ 100.000 ԱՄՆ դոլար, որը կնքված է ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի № 66 կնիքի դրոշմաթղթով, 3-րդ փաթեթում (փաթեթ № 4)՝ 129.800 ԱՄՆ դոլար, որը կնքված է ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի № 45 կնիքի դրոշմաթղթով, Սիմոն Պետրոսյանի կողմից ներկայացրած 99.900 ԱՄՆ դոլար գումարը՝ թվով 1 փաթեթում (փաթեթ № 5), որը կնքված է ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի «Փաթեթների համար» № 22 կնիքի դրոշմաթղթով, Էդգար Գրիգորյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված 9.200 ԱՄՆ դոլար գումարը` թվով 1 փաթեթում (փաթեթ № 6), որը կնքված է ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի «Փաթեթների համար» N 22 կնիքի դրոշմաթղթով, Էդգար Գրիգորյանի կողմից շահագործվող «Chrysler 300» մակնիշի 90AM101 համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերված 189.900 ԱՄՆ դոլար գումարը՝ թվով 2 փաթեթներում, որոնցից 1-ին փաթեթում (փաթեթ N7)՝ 90.000 ԱՄՆ դոլար, որը կնքված է ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի № 11 կնիքի դրոշմաթղթով, 2-րդ փաթեթում՝ (փաթեթ № 8)՝ 99.900 ԱՄՆ դոլար, որը կնքված է ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեի № 66 կնիքի դրոշմաթղթով։
(դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 6, գ.թ. 20-24)
- 2025 թվականի հունիսի 30-ին նախաքննության մարմնի կողմից իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ իրեղեն ապացույց է ճանաչվել Սուրեն Արմենի Հակոբյանի աշխատասենյակից վերցված չհրկիզվող պահարանը, դրա դիմաց՝ գետնին հայտնաբերված մետաղական մոտ 110մմ երկարությամբ իրը, չհրկիզվող պահարանի երկրորդ փականի բանալու անցքի միջից մետաղական մոտ 20մմ երկարությամբ իրը, ինչպես նաև աշխատասենյակի մուտքի դռան փականի գլանաձև մեխանիզմը՝ 3 բանալիներով:
(դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 6, գ.թ. 321)
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
 ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանը նախկինում դատված չի եղել:
 ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանն ունի մարված դատվածություն:
 ՀՀ ՊՆ հանրապետական զինվորական կոմիսարիատի Երևանի թիվ 3 զինվորական կոմիսարիատի կողմից տրված տեղեկանք, համաձայն որի՝ Էդգար Գրիգորյանը մասնակցել է մարտական գործողությունների:
 Էդգար Գրիգորյանի հոր՝ Արցախյան ազատամարտին մասնակցած լինելու, ինչպես նաև «Մարտական խաչ» երկրորդ աստիճանի շքանշանակիր լինելու փաստը հավաստող փաստաթղթերի պատճենները:
 Էդգար Գրիգորյանի վերաբերյալ գրված բնութագրեր, համաձայն որոնց՝ վերջինը բնութագրվում է դրականորեն:
 Էդգար Գրիգորյանի խնամքին գտնվող երեխաների ծննդյան պետական վկայականների պատճենները:
 Գոռ Թադևոսյանի խնամքին գտնվող երեխաների ծննդյան պետական վկայականների պատճենները:
 ՀՀ ՔԿ նախագահի կողմից Գոռ Թադևոսյանին «Անբասիր ծառայության համար» չորրորդ աստիճանի մեդալով պարգևատրելու վերաբերյալ վկայականի պատճենը:
 ՀՀ ՊՆ նախարարի կողմից Գոռ Թադևոսյանին «Ծովակալ Հ.Ս. Իսակով» մեդալով պարգևատրելու վերաբերյալ վկայականի պատճենը:
 Գոռ Թադևոսյանի մոր առողջական վիճակի վերաբերյալ բժշկական փաստաթղթի պատճենը:
 Գոռ Թադևոսյանի հոր՝ Գևորիկ Սայաթի Թադևոսյանի կենսաթոշակի վկայականի պատճենը:
4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ առկա է փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջություն, որը թույլ է տալիս հաստատված համարելու, որ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանը, հանդիսանալով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատարը, ի պաշտոնե տեղյակ է եղել իր ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում առանձնապես խոշոր չափերով՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարի առկայության մասին:
Էդգար Գրիգորյանը, իր ծանոթ՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատար Գոռ Թադևոսյանից տեղեկանալով վերջինիս ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում պահվող 590․000 ԱՄՆ դոլար գումարի առկայության մասին, նախնական համաձայնության է եկել Գոռ Թադևոսյանի հետ այդ գումարը գաղտնի հափշտակելու, ապա միմյանց միջև հավասարապես բաժանելու շուրջ։ Այնուհետև, իրենց հանցավոր դիտավորությունն իրագործելու նպատակով, Գոռ Թադևոսյանն Էդգար Գրիգորյանին է տվել քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի մուտքի դռան և չհրկիզվող պահարանի բանալիները, ինչպես նաև վարչության շենք մուտք գործելու անցաքարտ, ով պատրաստել է դրանց կրկնօրինակները, և նշված անցաքարտի կրկնօրինակն օգտագործելով, 2025 թվականի մայիսի 20-ին՝ 16:40-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Դեղատան փողոցի 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության շենքը, որտեղ գտնվելու ընթացքում՝ գիշերային ժամի, բացել է վեցերորդ հարկում գտնվող՝ քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի դուռը, այնուհետև՝ չհրկիզվող պահարանը, որտեղից գաղտնի հափշտակել է այնտեղ պահվող՝ թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով առգրավված և իրեղեն ապացույց հանդիսացող՝ առանձնապես խոշոր չափերով՝ 227.185.400 ՀՀ դրամին համարժեք՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը և 2025 թվականի մայիսի 21-ին՝ ժամը 08։20-ի սահմաններում, գումարը պայուսակներում դուրս եկել վարչական շենքից: Այնուհետև, հանդիպելով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության քննիչներից մեկին, վերջինիս հարցին ի պատասխան, Էդգար Գևորգյանը կատարած հանցանքն անխոչընդոտ ավարտին հասցնելու և բացահայտումից խուսափելու նպատակով, հայտնել է, որ ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության պետերից Գոռ Թադևոսյանն իր ընկերն է, որից հետո, քննիչը նշված հանգամանքը պարզելու նպատակով զանգահարել է Գոռ Թադևոսյանին: Գոռ Թադևոսյանը խմբի կողմից նախնական համաձայնությամբ առանձնապես խոշոր չափերով գումարի գաղտնի հափշտակությունն ավարտին հասցնելու նպատակով քննիչին հայտնել է, որ տվյալ անձն իր ընկերոջ եղբայր Արթուրն է, որից հետո Էդգար Գևորգյանը անխոչընդոտ հեռացել է դեպքի վայրից և Գոռ Թադևոսյանի հետ նախնական համաձայնությամբ հափշտակել 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը:
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ առկա է փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջություն, որը թույլ է տալիս հաստատված համարելու, որ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանը իր ծանոթ՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատար Գոռ Թադևոսյանից տեղեկանալով վերջինիս ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում պահվող 590․000 ԱՄՆ դոլար գումարի առկայության մասին, նախնական համաձայնության է եկել Գոռ Թադևոսյանի հետ այդ գումարը գաղտնի հափշտակելու, ապա միմյանց միջև հավասարապես բաժանելու շուրջ։ Այնուհետև, իրենց հանցավոր դիտավորությունն իրագործելու նպատակով, Գոռ Թադևոսյանը Էդգար Գրիգորյանին է տվել քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի մուտքի դռան և չհրկիզվող պահարանի բանալիները, ինչպես նաև նույն վարչության քննիչ Արկադի Աղաջանյանի վարչության շենք մուտք գործելու անցաքարտ, ով պատրաստել է դրանց կրկնօրինակները, և նշված անցաքարտի կրկնօրինակն օգտագործելով, 2025 թվականի մայիսի 20-ին՝ 16:40-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Դեղատան փողոցի 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության շենքը, որտեղ գտնվելու ընթացքում՝ գիշերային ժամի, բացել է վեցերորդ հարկում գտնվող՝ քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի դուռը, այնուհետև՝ չհրկիզվող պահարանը, որտեղից գաղտնի հափշտակել է այնտեղ պահվող՝ թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով առգրավված և իրեղեն ապացույց հանդիսացող՝ առանձնապես խոշոր չափերով՝ 227.185.400 ՀՀ դրամին համարժեք՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը և 2025 թվականի մայիսի 21-ին՝ ժամը 08։20-ի սահմաններում, գումարը պայուսակներում դուրս եկել վարչական շենքից: Այնուհետև, հանդիպելով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության քննիչ Սահակ Պետրոսյանին, վերջինի հարցին ի պատասխան՝ Էդգար Գրիգորյանը կատարած հանցանքն անխոչընդոտ ավարտին հասցնելու և բացահայտումից խուսափելու նպատակով, հայտնել է, որ ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության պետերից Գոռ Թադևոսյանն իր ընկերն է, որից հետո, քննիչը նշված հանգամանքը պարզելու նպատակով զանգահարել է Գոռ Թադևոսյանին: Գոռ Թադևոսյանը խմբի կողմից նախնական համաձայնությամբ առանձնապես խոշոր չափերով գումարի գաղտնի հափշտակությունն ավարտին հասցնելու նպատակով քննիչին հայտնել է, որ տվյալ անձն իր ընկերոջ եղբայր Արթուրն է, այդ ընթացում Սահակ Պետրոսյանը Էդգար Գրիգորյանից վերցրել է անցաքարտի կրկնօրինակը, որից հետո վերջինս անխոչընդոտ հեռացել է դեպքի վայրից և Գոռ Թադևոսյանի հետ նախնական համաձայնությամբ հափշտակել 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը:
Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի հիմքում դրված՝ փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությունը բացառում է Գոռ Թադևոսյանին և Էդգար Գրիգորյանին ներկայացված մեղադրանքի ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած։
Հիմնական և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում նաև սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները. Գոռ Թադևոսյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, պաշտոնավարման ընթացքում խրախուսվել է պետական մեդալներով, խնամքին են գտնվում երեք անչափահաս երեխաներ, հաշմանդամություն ունեցող մայրը, թոշակառու հայրը։ Էդգար Գրիգորյանը նախկինում դատապարտվել է, դատվածությունը մարվել է, բնութագրվում է դրականորեն, մասնակցել է մարտական գործողությունների, հայրը հանդիսացել է Արցախյան պատերազմի մասնակից, «Մարտական խաչ» երկրորդ աստիճանի շքանշանակիր, վերջինի խնամքին են գտնվում երկու անչափահաս երեխաներ:
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալների մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով, Դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված են Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանին և Էդգար Գարիկի Գրիգորյանին վերագրվող արարքները, այդ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքները մեղադրյալների կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրանց մեղավորությունը տվյալ արարքների կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալներ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանը և Էդգար Գարիկի Գրիգորյանը կատարել են իրենց մեղսագրված արարքները, որոնց նկատմամբ կիրառելի են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետը:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքի համար մեղադրյալ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանը և Էդգար Գարիկի Գրիգորյանը ենթակա են պատժի։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
(…)»:
Վճռաբեկ դատարանը, անդրադառնալով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել՝ առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից: Արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության մեղքի ձև, շարժառիթ, նպատակ, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: Վերոնշյալ պահանջներից նահանջը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման:
Ավելին՝ Վճռաբեկ դատարանը, զարգացնելով նախկինում արտահայտած իրավական դիրքորոշումները, Ն.Սարգսյանի գործով արձանագրել է որ. 14. (…) Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: Նշված սկզբունքներից յուրաքանչյուրը՝ որպես առանձին բաղադրամաս, ունի ինքնուրույն նշանակություն և պարտադիր հաշվի է առնվում քրեական պատիժ նշանակելիս: Սկզբունքների ինքնուրույնությունը, սակայն, չի նշանակում, որ դրանք մեկուսացված են մեկը մյուսից, քանի որ միայն համակցության մեջ այդ սկզբունքները կարող են ապահովել օրինական, արդար, անհատականացված և մարդասիրական պատժի նշանակումը:
15. (…) Օրինականության սկզբունքի իմաստով՝ պատիժ նշանակելու հիմնական և առաջին պայմանը հանրորեն վտանգավոր արարք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված հիմքերի առկայությունն է: Պատժի կիրառումը միայն հանցանք կատարած անձանց նկատմամբ մի կողմից բացառում է անհիմն և անօրինական դատապարտումը, մյուս կողմից հանգեցնում է հանրորեն վտանգավոր արարք կատարած անձանց մեկուսացմանը հասարակությունից, կանխում է նրանց կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը, որով էլ ապահովվում է անձի, հասարակության և պետության իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանությունը:
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ պատժի նշանակման օրինականության սկզբունքի իմաստով հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարող են կիրառվել պատժի միայն այն տեսակները, որոնք անմիջականորեն նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Պատժի տեսակների սպառիչ ցանկի օրենսդրական սահմանումը նշանակում է, որ դատարանը հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ չի կարող նշանակել այդ ցանկով չնախատեսված պատիժ:
16. (…) Պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործությանը քրեաիրավական միջոցներով արձագանքելու պարտադիրությամբ, ինչպես նաև հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման:
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ արդարության՝ որպես պատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդգրկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, առավել ևս, որ դրանք ձևավորվում են այն նույն հանգամանքների հիման վրա, որոնք դատարանը հաշվի է առնում պատիժ նշանակելիս (հանցագործության հանրորեն վտանգավորությունը, հանցավորի անձը և այլն): Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ պատժի նշանակման արդարության սկզբունքը դատարանը պետք է կիրառի պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում:
17. Պատժի անհատականացման սկզբունքի իմաստով դատարանի խնդիրն է հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կոնկրետ հանցակազմի սանկցիայի սահմաններում նշանակել կոնկրետ պատիժ: Կոնկրետ պատժի նշանակումը դատարանի համար խիստ կարևոր և պատասխանատու խնդիր է, որի լուծման համար մեծ նշանակություն ունի պատժի անհատականացման կարգի և չափանիշների հարցը:
Վերոգրյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ պատժի անհատականացումն անհրաժեշտ է դիտարկել երկու տեսանկյունից:
1) պատժի անհատականացում օրենքում: Վերջինս ենթադրում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի նորմերում արտահայտված ընդհանուր դրույթների առկայությունը, որոնք դատարանը պարտավոր է հաշվի առնել հանցանք կատարած անձի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի սանկցիայի շրջանակներում պատիժ նշանակելիս:
2) պատժի անհատականացում դատարանում: Վերջինս ենթադրում է կոնկրետ անձի նկատմամբ պատիժ սահմանելիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերի դրույթների կիրառում՝ հաշվի առնելով հանցավորի անձի առանձնահատկությունները, հանցագործության կատարման հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ քրեական օրենսգիրքը չի բովանդակում բոլոր այն հանգամանքների սպառիչ ցանկը, որոնք պետք է հաշվի առնվեն դատարանի կողմից կոնկրետ հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս: Օրենսգիրքը, սակայն, դատարանին տալիս է պատժի անհատականացման ընդհանուր չափանիշներ, որոնց հիման վրա դատարանը կարող է նշանակել արդարության պահանջներին համապատասխանող պատիժ: Նշված չափանիշներն են`
ա) հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ընդհանրապես, կոնկրետ հանցագործության կատարման հանգամանքների տեսանկյունից մասնավորապես,
բ) հանցավորի անձը,
գ) պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
(…)
21. Պատժի նշանակման մարդասիրության սկզբունքն ունի երկու կողմ, այն է՝
1) մարդասիրություն հասարակության նկատմամբ, որի էությունը տուժողի, հասարակության և պետության շահերի պաշտպանությունն է:
2) մարդասիրություն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ. դա նշանակում է մարդկային վերաբերմունք նրա անձի նկատմամբ, պատվի և արժանապատվության հարգում, ֆիզիկական և բարոյական տանջանքների բացառում:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի մարդասիրության սկզբունքի վերոնշյալ երկու կողմերը։:
Բացի այդ, Վճռաբեկ դատարանը մի շարք այլ գործերով ևս ընդգծել է, որ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Հետևաբար՝ կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա:
Այսպես՝ մեղադրյալին մեղսագրվող հանցանքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ՝ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել Գ.Մադաթյանի գործով, համաձայն որի. «14. Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության վտանգավորության վրա՝ հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը»:
Ընդ որում, Վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա:
Ինչ վերաբերում է հանցագործության կատարման հանգամանքներին, ապա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ դրանք յուրաքանչյուր քրեական գործով պետք է գնահատման ենթարկվեն հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի համատեքստում: Գնահատման արդյունքում դատարանը պետք է պարզի հանցավոր վարքագծի դրսևորմանը նախորդող և ուղեկցող հանգամանքները, հանցավոր վարքագծի դրսևորման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը և այլն:
Դրանից բացի, դատարանի հետևությունները, ի թիվս այլոց, պետք է հիմնված լինեն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի կողմից արարքի հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը, հանցավորի անձը (…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված իրավադրույթներից և Վճռաբեկ դատարանի վերոնշյալ իրավական դիրքորոշումներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարված հանցագործության, դրա հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի և այլ առանձնահատկությունների, այդ թվում նաև՝ շարժառիթի, նպատակի, կատարման հանգամանքների, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանի, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակության և այլ հանգամանքների, ինչպես նաև հանցավորի անձը բնութագրող և/կամ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և/կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ օրինականության, արդարության և պատասխանատվության անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներին համապատասխան՝ նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի անձը բնութագրող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, պաշտոնավարման ընթացքում խրախուսվել է պետական մեդալներով:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Գոռ Թադևոսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը և կատարածի համար զղջալը (Դատարանի նման մոտեցումը համահունչ է Սերոբ Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշմանը), խնամքին անչափահաս երեք երեխաների, հաշմանդամություն ունեցող մոր և կենսաթոշակառու հոր առկայությունը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, գտնում է, որ Գոռ Թադևոսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք պետք է դիտել հանցանքն իշխանական կամ ծառայողական լիազորությունները կամ դրանցով պայմանավորված ազդեցությունն օգտագործելով կատարելը:
Վերը շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ պատժի տեսակը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
- Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի կատարած հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ նրան մեղսագրված արարքը սեփականության դեմ ուղղված, դիտավորյալ, ծանր հանցագործություն է,
- հանցավորի հոգեբանական վերաբերմունքն իր արարքի նկատմամբ, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալը գործել է ուղղակի դիտավորությամբ, գիտակցել է, որ իր արարքը ոտնձգում է իրավական պաշտպանության ներքո գտնվող այնպիսի արժեքի դեմ, ինչպիսին է սեփականությունը,
- խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, մասնավորապես՝ հանցանքը կատարելու պահին Գոռ Թադևոսյանի՝ ՀՀ քննչական կոմիտեում բարձր պաշտոն զբաղեցնելու փաստը և այն, որ վերջինս, լինելով պետական համակարգի աշխատակից, ուղղակիորեն օրենքի ուժով պարտականություն է կրել առերևույթ հանցագործության հատկանիշների առկայության դեպքում ձեռնամուխ լինել նախաքննության կատարմանը և բացահայտել հանցագործությունները, այնինչ ինքն անձամբ կատարել է սեփականության դեմ ուղղված, հանրային բարձր վտանգավորությամբ օժտված ծանր հանցագործություն,
- հանցագործության շարժառիթը, նպատակը, կատարման հանգամանքները,
- այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող սույն դատավճռում նշված հանգամանքները,
- անձը բնութագրող հանգամանքները, այդ թվում՝ տարիքը, այն, որ դատվածություն չունեցող անձ է:
- նշանակվող պատժի` վերջինիս վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությունը։
Վերոգրյալների հիման վրա Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայի սահմաններում, իր հայեցողության շրջանակներում ղեկավարվելով պատժի նշանակման օրինականության, արդարության և պատասխանատվության անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներով, օրենքով և ներքին համոզմամբ, Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետի սանկցիայով պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով՝ 4 չորս տարի ժամկետով, որը նա պետք է կրի, քանի որ նրան պատժից ազատելու, այդ թվում՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր առկա չեն: Ավելին՝ համակողմանի գնահատման ենթարկելով մեջբերված, այդ թվում՝ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի կատարած հանցանքի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը գտնում է, որ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ 4 չորս տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելն ու այն փաստացի կիրառելն առավել քան արդարացված կլինի:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ կատարած հանցանքի համար Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։
Ընդհանրացնելով վերոշարադրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով ազատազրկման ձևով պատժի նման չափ նշանակելով և այն փաստացի կիրառելով է հնարավոր հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանն ու հանցագործությունների կանխմանը, ինչպես նաև ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ և 69-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝
3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ նշանակված պատժին՝ 4 չորս տարի ժամկետով ազատազրկմանը պետք է հաշվակցել Գոռ Թադևոսյանի՝ 2025 թվականի մայիսի 22-ից մինչև 2025 թվականի հուլիսի 22-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը և վերջնական պատիժ պետք է թողնել կրելու ազատազրկում 3 երեք տարի 10 տասը ամիս ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել Գոռ Թադևոսյանին փաստացի ազատությունից զրկելու օրվանից՝ 2025 թվականի հուլիսի 23-ից։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս կատարած հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը և այլ առանձնահատկություններ, այդ թվում նաև՝ շարժառիթը, նպատակը, կատարման հանգամանքները, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այլն, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող և/կամ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և/կամ ծանրացնող հանգամանքներն ու նշանակվող պատժի` վերջինիս վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությունը, մասնավորապես.
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի անձը բնութագրող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ բնութագրվում է դրականորեն, մասնակցել է մարտական գործողությունների:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Էդգար Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը և կատարածի համար զղջալը (Դատարանի նման մոտեցումը համահունչ է Սերոբ Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշմանը), խնամքին երկու անչափահաս երեխաների առկայությունը:
Դատարանը մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրում:
Վերը շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ պատժի տեսակը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
- Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի կատարած հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ նրան մեղսագրված արարքը սեփականության դեմ ուղղված, դիտավորյալ, ծանր հանցագործություն է,
- հանցավորի հոգեբանական վերաբերմունքն իր արարքի նկատմամբ, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալը գործել է ուղղակի դիտավորությամբ, գիտակցել է, որ իր արարքը ոտնձգում է իրավական պաշտպանության ներքո գտնվող այնպիսի արժեքի դեմ, ինչպիսին է սեփականությունը,
- հանցագործության շարժառիթը, նպատակը, կատարման հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ Էդգար Գրիգորյանն ունի քողարկված գործելու հմտություններ, ինչի մասին է վկայում այն հանգամանքը, որ վերջինս, կարողանալով պայմանավորվածություն ձեռք բերել պաշտոնատար անձ հանդիսացող Գոռ Թադևոսյանի հետ, ձեռք է բերել տվյալ շենք և աշխատասենյակ մուտք գործելու համար անհրաժեշտ էլեկտրոնային անցագիր և բանալիներ, կարողացել է աննկատ մուտք գործել շենք, թաքնվել այնտեղ, իսկ հանցանքի կատարումից հետո կրել է դեմքը քողարկող դիմակ և ակնոց,
- այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող սույն դատավճռում նշված հանգամանքները,
- անձը բնութագրող հանգամանքները, այդ թվում՝ տարիքը, այն, որ մեղադրյալը ունի մարված դատվածություն,
- նշանակվող պատժի` վերջինիս վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությունը:
Վերոգրյալների հիման վրա Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայի սահմաններում, իր հայեցողության շրջանակներում ղեկավարվելով պատժի նշանակման օրինականության, արդարության և պատասխանատվության անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներով, օրենքով և ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետի սանկցիայով պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով՝ 4 չորս տարի ժամկետով, որը նա պետք է կրի, քանի որ նրան պատժից ազատելու, այդ թվում՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր առկա չեն: Ավելին՝ համակողմանի գնահատման ենթարկելով մեջբերված, այդ թվում՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի կատարած հանցանքի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը գտնում է, որ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ 4 չորս տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելն ու այն փաստացի կիրառելն առավել քան արդարացված կլինի:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ կատարած հանցանքի համար Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։
Ընդհանրացնելով վերոշարադրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով ազատազրկման ձևով պատժի նման չափ նշանակելով և այն փաստացի կիրառելով է հնարավոր հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանն ու հանցագործությունների կանխմանը, ինչպես նաև ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ և 69-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել Էդգար Գրիգորյանին փաստացի ազատությունից զրկելու օրվանից՝ 2025 թվականի մայիսի 25-ից։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Անահիտ Գասպարյանի կողմից ներկայացված 279.800 ԱՄՆ դոլար գումարը՝ թվով 3 երեք փաթեթում, Սիմոն Պետրոսյանի կողմից ներկայացված 99.900 ԱՄՆ դոլար գումարը՝ թվով 1 մեկ փաթեթում, Էդգար Գրիգորյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված 9.200 ԱՄՆ դոլար գումարը՝ թվով 1 փաթեթում, Էդգար Գրիգորյանի կողմից շահագործվող «Chrysler 300» մակնիշի 90AM101 համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերված 189.900 ԱՄՆ դոլար գումարը՝ թվով 2 փաթեթում, պետք է թողնել թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության պահպանությանը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակից վերցված չհրկիզվող պահարանը պետք է թողնել ՀՀ քննչական կոմիտեի տնօրինմանը, աշխատասենյակի մուտքի դռան փականի գլանաձև մեխանիզմը՝ 3 բանալիներով հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի տնօրինմանը, իսկ մետաղական մոտ 110մմ երկարությամբ իրը, չհրկիզվող պահարանի երկրորդ փականի բանալու անցքի միջից մետաղական մոտ 20մմ երկարությամբ իրը պետք է ոչնչացնել։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Էդգար Գրիգորյանի կողմից շահագործվող «Chrysler 300» մակնիշի 90 AM 101 համարանիշի ավտոմեքենան պետք է հանձնել դրա սեփականատիրոջ տնօրինությանը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը՝ համակցված 5․000․000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով և անշարժ գույքի ձևով գրավի ու բացակայելու արգելքի հետ պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Գոռ Թադևոսյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները պետք է վերացնել, 5․000․000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավի գումարը պետք է վերադարձնել գրավատուին, իսկ որպես գրավ ընդունված՝ Գոռ Թադևոսյանին սեփականության իրավունքով պատկանող՝ Շիրակի մարզ, ք. Գյումրի, Նոր-Ավան 13 շենք, 6 բնակելի տուն անշարժ գույքի վրա դրված արգելանքը պետք է վերացնել։
Քննարկելով վարութային ծախսերի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալներ Էդգար Գրիգորյանից և Գոռ Թադևոսյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի համապարտությամբ պետք է գանձել փորձաքննությունների արժեք կազմող՝ ընդհանուր 729.000 (յոթ հարյուր քսանինը հազար) ՀՀ դրամը՝ որպես վարութային ծախս։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով` Դատարանը:

ՎՃՌԵՑ

Էդգար Գարիկի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 չորս տարի ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել Էդգար Գրիգորյանին փաստացի ազատությունից զրկելու օրվանից՝ 2025 թվականի մայիսի 25-ից։
Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 չորս տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Գոռ Թադևոսյանի նկատմամբ նշանակված պատժին՝ 4 չորս տարի ժամկետով ազատազրկմանը հաշվակցել Գոռ Թադևոսյանի՝ 2025 թվականի մայիսի 22-ից մինչև 2025 թվականի հուլիսի 22-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը և վերջնական պատիժ թողնել կրելու ազատազրկում 3 երեք տարի 10 տասը ամիս ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել Գոռ Թադևոսյանին փաստացի ազատությունից զրկելու օրվանից՝ 2025 թվականի հուլիսի 23-ից։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Անահիտ Գասպարյանի կողմից ներկայացված 279.800 ԱՄՆ դոլար գումարը՝ թվով 3 երեք փաթեթում, Սիմոն Պետրոսյանի կողմից ներկայացված 99.900 ԱՄՆ դոլար գումարը՝ թվով 1 մեկ փաթեթում, Էդգար Գրիգորյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված 9.200 ԱՄՆ դոլար գումարը՝ թվով 1 փաթեթում, Էդգար Գրիգորյանի կողմից շահագործվող «Chrysler 300» մակնիշի 90AM101 համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերված 189.900 ԱՄՆ դոլար գումարը՝ թվով 2 փաթեթում, թողնել թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության պահպանությանը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակից վերցված չհրկիզվող պահարանը թողնել ՀՀ քննչական կոմիտեի տնօրինմանը, աշխատասենյակի մուտքի դռան փականի գլանաձև մեխանիզմը՝ 3 բանալիներով հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի տնօրինմանը, իսկ մետաղական մոտ 110մմ երկարությամբ իրը, չհրկիզվող պահարանի երկրորդ փականի բանալու անցքի միջից մետաղական մոտ 20մմ երկարությամբ իրը ոչնչացնել։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Էդգար Գրիգորյանի կողմից շահագործվող «Chrysler 300» մակնիշի 90 AM 101 համարանիշի ավտոմեքենան հանձնել դրա սեփականատիրոջ տնօրինությանը։
Մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը՝ համակցված 5․000․000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով և անշարժ գույքի ձևով գրավի ու բացակայելու արգելքի հետ թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Գոռ Թադևոսյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները վերացնել, 5․000․000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավի գումարը վերադարձնել գրավատուին, իսկ որպես գրավ ընդունված՝ Գոռ Թադևոսյանին սեփականության իրավունքով պատկանող՝ Շիրակի մարզ, ք. Գյումրի, Նոր-Ավան 13 շենք, 6 բնակելի տուն անշարժ գույքի վրա դրված արգելանքը վերացնել։
Մեղադրյալներ Էդգար Գրիգորյանից և Գոռ Թադևոսյանից հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջեի համապարտությամբ գանձել փորձաքննությունների արժեք կազմող՝ ընդհանուր 729.000 (յոթ հարյուր քսանինը հազար) ՀՀ դրամը՝ որպես վարութային ծախս։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 18-03-2026
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 09-06-2026
Էջերի քանակ 10 հատոր, 2 հավելված
Գործին կից նյութերը 1-ին հատոր՝ 300 թերթ, 2-րդ հատոր՝ 300 թերթ,3-րդ հատոր՝ 250 թերթ, 4-րդ հատոր՝ 252 թերթ, 5-րդ հատոր՝ 300 թերթ, 6-րդ հատոր՝ 390 թերթ, 7-րդ հատոր՝ 218 թերթ, 8-րդ հատոր՝ 122 թերթ, 9-րդ հատոր՝ 136 թերթ, 10-րդ հատոր՝ 140 թերթ և 1-ին հավելված՝ 121 և 123 թերթ, 2-րդ հավելված՝ 81 և 55 թերթ:
Բողոքարկվել է
Բողոքարկվել է Ըստ էության լուծող դատական ակտը
Ամսաթիվ 03-06-2026
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 09-06-2026
Էջերի քանակը 1-ին հատոր՝ 300 թերթ, 2-րդ հատոր՝ 300 թերթ,3-րդ հատոր՝ 250 թերթ, 4-րդ հատոր՝ 252 թերթ, 5-րդ հատոր՝ 300 թերթ,
Էջերի քանակը 6-րդ հատոր՝ 390 թերթ, 7-րդ հատոր՝ 218 թերթ, 8-րդ հատոր՝ 122 թերթ, 9-րդ հատոր՝ 136 թերթ, 10-րդ հատոր՝ 140 թերթ և 1-ին հավելված՝ 121 և 123 թերթ, 2-րդ հավելված՝ 81 և 55
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-70873
Դատական գործ N: ԵԴ1/2353/01/25
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 11-08-2025
Ամսաթիվ 07-08-2025
Ում կողմից է բերվել բողոքը Մեղադրող
Բողոքը բերող անձը
Անուն Սարգիս
Ազգանուն Պապոյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Գոռ Թադևոսյան մյուսը՝ Էդգար Գրիգորյան Էդգար Գարիկի Գրիգորյան Որոշակի մասով բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Աջափնյակ/՝ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը քննարկելու վերաբերյալ 22.07.2025թ. որոշումը՝ կայացնելով դրան փոխարինող դատական ակտ :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է
Գործի ստացման ամսաթիվ 15-08-2025
Վիճակագրական տողի համարը 9․3
Գործը ստացվել է Երևանի քրեական դատարան
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
Միջանկյալ դատական ակտեր Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում
Մակագրել
Ամսաթիվ 15-08-2025
Նախագահող դատավոր
Անուն Լուսինե
Ազգանուն Հովհաննիսյան
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 21-08-2025
Գրավոր ընթացակարգ
Ամսաթիվ 29-08-2025
Դատական ակտ
Դատական ակտ ԵԴ1/2353/01/25







ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ Ու Մ

«29» օգոստոսի 2025թ. ք.Երևան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան)
նախագահությամբ՝ դատավոր Լ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ

ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեում մինչդատական վարույթի օրինականության նկատմամբ հսկողության վարչություն գործուղված դատախազ Սարգիս Պապոյանի հատուկ վերանայման բողոքի հիման վրա գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթարկելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ՝ Առաջին ատյանի դատարան)՝ 2025 թվականի հուլիսի 22-ի որոշումը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Վարույթի դատավարական ընթացքը.
ԵԴ1/2353/01/25 (62262025) քրեական վարույթով Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով այն բանի համար, որ. «2024 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեում նախաձեռնվել է թիվ 83023724 քրեական վարույթը՝ «Էքսպերտ 1» ՍՊ ընկերության կողմից խոշոր չափերով հարկեր չվճարելու վերաբերյալ։ Տվյալ քրեական վարույթով 2024 թվականի մայիսի 04-ին դատարանի կողմից որոշում է կայացվել բավարարել ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի միջնորդությունը և թույլատրել կատարել խուզարկություն՝ «Էքսպերտ 1» ՍՊ ընկերության գործունեության իրականացման վայրում՝ Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար փողոցի 13/4 և 11/4 հասցեներում, ինչպես նաև աշխատակիցների աշխատասենյակներում:
2024 թվականի մայիսի 6-ին քննիչի կողմից վերոնշյալ հասցեներում կատարվել է խուզարկություն, որի արդյունքում հայտնաբերվել և վերցվել է ընդհանուր 590.000 ԱՄՆ դոլար գումար։
2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնել է թիվ 83161424 քրեական վարույթը։
2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը որոշում է կայացրել թիվ 83161424 քրեական վարույթը թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը 83-0237-24 համարով շարունակելու մասին։
2025 թվականի ապրիլի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը որոշում է կայացրել խուզարկությամբ հայտնաբերված 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարն իրեղեն ապացույց ճանաչելու և այն ՀՀ կենտրոնական բանկի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին, սակայն նշված 590.000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումարն այդպես էլ չի հանձնվել Կենտրոնական բանկի պահպանությանը և պահվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում։
Գոռ Թադևոսյանը, հանդիսանալով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատարը, ի պաշտոնե տեղյակ լինելով իր ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակում առանձնապես խոշոր չափերով՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումար առկա լինելու մասին, իր ծանոթ՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանին տեղեկացնելով իր ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում պահվող 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարի մասին, նախնական համաձայնության է եկել Էդգար Գրիգորյանի հետ՝ այդ գումարը գաղտնի հափշտակելու, ապա՝ միմյանց միջև բաժանելու շուրջ: Այնուհետև, իրենց դիտավորության մեջ առկա հանցավոր արարքն իրագործելու նպատակով Գոռ Թադևոսյանը Էդգար Գրիգորյանին փոխանցել է քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի մուտքի դռան և չհրկիզվող պահարանի բանալիները, ինչպես նաև վարչության շենք մուտք գործելու անցաքարտ, որից հետո Էդգար Գրիգորյանը պատրաստել է դրանց կրկնօրինակները և նշված անցաքարտի կրկնօրինակն օգտագործելով, 2025 թվականի մայիսի 20-ին՝ ժամը 16:40-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Դեղատան փողոցի 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության շենք, որտեղ գտնվելու ընթացքում՝ գիշերային ժամի բացել է վեցերորդ հարկում գտնվող՝ հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի դուռը, այնուհետև՝ չհրկիզվող պահարանը, որտեղից գաղտնի հափշտակել է այնտեղ պահվող՝ թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով առգրավված և իրեղեն ապացույց հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 227.185.400 ՀՀ դրամին համարժեք՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը և 2025 թվականի մայիսի 21-ին՝ ժամը 08։20-ի սահմաններում, գումարը պայուսակներով դուրս եկել վարչական շենքից:
Այսպիսով՝ Գոռ Թադևոսյանը Էդգար Գրիգորյանի հետ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նախնական համաձայնությամբ, գիտակցելով միմյանց գործողությունների հանրային վտանգավորությունը և փոխլրացնելով միմյանց՝ խմբով, հափշտակել են վերը նշված գումարը:»։
Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2025 թվականի հուլիսի 22-ի ԵԴ1/2353/01/25 թվակիր որոշմամբ՝ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխվել և նրա նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ համակցված 5․000․000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով անշարժ գույքի ձևով գրավի և բացակայելու արգելքի հետ։ Տնային կալանքի ընթացքում մեղադրյալ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանը պարտավորեցվել է չլքել իր բնակության տարածքը՝ Կոտայքի մարզ, Զովունի բնակավայր, 35-րդ փողոց, 1-ին նրբանցք, 5/1 տուն հասցեն, ինչպես նաև արգելվել է ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց (բացառությամբ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների կամ դատարանի կողմից ստացվող փոստային առաքանիների), ինչպես նաև շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների։ Տնային կալանքի սկիզբը հաշվվել է Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկատմամբ էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից և նա անհապաղ ազատ է արձակվել արգելանքից։ Տնային կալանքի մասով որոշման կատարումը և մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը վարույթն իրականացնող մարմնի միջոցով հանձնարարվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությանը։ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքի մասով որոշման կատարումը հանձնարարվել է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմնին։

2025 թվականի օգոստոսի 11-ին (փոստային ծառայությանն է հանձնվել օգոստոսի 7-ին) ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան է ստացվել Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2025 թվականի հուլիսի 22-ի ԵԴ1/2353/01/25 թվակիր որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեում մինչդատական վարույթի օրինականության նկատմամբ հսկողության վարչություն գործուղված դատախազ Սարգիս Պապոյանի հատուկ վերանայման բողոքը:
Հատուկ վերանայման բողոքի վերաբերյալ գործը (նյութը) ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան է ստացվել 2025 թվականի օգոստոսի 15-ին, իսկ նախագահող դատավորի աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի օգոստոսի 18-ին:
2025 թվականի օգոստոսի 21-ին Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեում մինչդատական վարույթի օրինականության նկատմամբ հսկողության վարչություն գործուղված դատախազ Սարգիս Պապոյանի հատուկ վերանայման բողոքն ընդունվել է վարույթ։ Հատուկ վերանայման վարույթի մասնակիցների կողմից բողոքի պատասխան ներկայացնելու համար սահմանվել է յոթնօրյա ժամկետ, իսկ բացատրություններ, դրանք հիմնավորող նյութեր, միջնորդություններ՝ հատուկ վերանայման բողոքը վարույթ ընդունելու մասին որոշումը ստանալու պահից եռօրյա ժամկետ:
Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման բողոքի պատասխան, համապատասխան բացատրություններ, դրանք հիմնավորող նյութեր և միջնորդություններ չեն ստացվել:
Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեում մինչդատական վարույթի օրինականության նկատմամբ հսկողության վարչություն գործուղված դատախազ Սարգիս Պապոյանն իր կողմից ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքով խնդրել է «Որոշակի՝ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման հնարավորության մասով բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում քննվող թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործով դատարանի՝ 2025 թվականի հուլիսի 22-ի՝ մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը քննարկելու վերաբերյալ որոշումը՝ կայացնելով դրան փոխարինող համապատասխան դատական ակտ։»։
Ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում, ի թիվս այլնի, նշվել է հետևյալը.
«(…) Դատարանը պատշաճ վերլուծության չի ենթարկել մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերությունների բնույթը, հանցանքի կատարման եղանակն ու հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, ինչպես նաև սույն գործի մյուս փաստական հանգամանքների համակցությունը:
Սույն քրեական վարույթով մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանի մեղսագրվում է բարձր հանրային վտանգավորություն ունեցող՝ սեփականության դեմ ուղղված ծանր՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարում, որի համար որպես պատիժ նախատեսված է բացառապես ազատազրկումը՝ չորսից ութ տարի ժամկետով, որպիսի պայմաններում պետք է փաստել, որ վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը, կանխատեսվող պատժի խստությունն արդեն իսկ բավարար են մեղադրյալի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու բարձր հավանականությունը ողջամտորեն հիմնավոր համարելու համար:
Հարկ է փաստել նաև, որ գործով ձեռք բերված ապացույցները դեռևս դատարանում չեն հետազոտվել, այդ թվում՝ չեն հարցաքննվել մեղադրանքի կողմի ներկայացրած վկաները, որպիսի հանգամանքը վկայում է մեղադրյալի նկատմամբ ամենախիստ խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտության մասին, որպեսզի քննության սույն փուլում բացառվի վարույթին ներգրավված անձանց հնարավոր շփումներն ու հաղորդակցությունները:
Բացի այդ, Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ ուշադրության չի արժանացրել այն առանցքային փաստական տվյալը, որ մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանը քրեական օրենքով արգելված ենթադրյալ արարքը կատարելիս զբաղեցրել է ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատարի պաշտոնը: Նման պայմաններում, էապես բարձր է հավանականությունն առ այն, որ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում, մեղադրյալ Գ. Թադևոսյանը կարող է դրսևորել ոչ իրավաչափ վարքագիծ և խոչընդոտել գործի քննությանը՝ հատկապես հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ քրեական գործով որպես վկա ներգրավված անձինք աշխատանքային՝ ենթակայության փոխհարաբերությունների մեջ են գտնվել Գ. Թադևոսյանի հետ:
Վերը նկարագրված պայմաններում ակնհայտ է, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն չեզոքացնելու Գոռ Թադևոսյանի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու, ապացուցման գործընթացին ապօրինի միջամտելու և իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները չկատարելու, ինչպես նաև հանցանք կատարելու և փախուստի ռիսկերը:
(…)
Փաստորեն ակնհայտ է, որ քրեական գործի ընթացքում մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանի վարքագծի պատշաճությունը հնարավոր է ապահովել միայն կալանքի ձևով խափանման միջոց ընտրելով, ինչն էլ իրատեսական զսպող մեխանիզմ կհանդիսանա նրա կողմից հանցանք կատարելը կանխելու, իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները չկատարելու և փախուստի դիմելու ողջամիտ ենթադրությունները փարատելու համար։
(…):
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
«Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն`
«3. Հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
4. Հատուկ վերանայման կարգով դատական ակտ կայացնելիս վերադաս դատարանը հիմնվում է միայն ստորադաս դատարանում հետազոտված ապացույցների կամ նյութերի և վարույթի մասնակիցների արած պնդումների վրա»:
Վերոգրյալի համատեքստում Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում նշել, որ առերևույթ (prima facie) հաստատված է համարում մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանի կողմից ենթադրյալ հանցանք կատարելու հիմնավոր կասկածի առկայությունը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(…)
2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝
(…)
3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին.
(…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
(…)
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները:
5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: (…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց.
2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց:
3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։
4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:
6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 125-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Գրավը իրավասու մարմնի որոշմամբ սահմանված դրամական գումար է, որը մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու նպատակով շարժական գույքի, արժեթղթերի կամ այլ արժեքների ձևով պահատվության է փոխանցվում համապատասխան որոշմամբ նշված բանկի կամ այլ վարկային կազմակերպության դեպոզիտ, իսկ Հայաստանի Հանրապետության դրամի ձևով՝ մինչդատական վարույթի փուլում պահատվության է փոխանցվում դատախազության դեպոզիտային հաշվին, դատական վարույթի փուլում՝ դատարանի դեպոզիտային հաշվին: Որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույք, եթե գրավ կիրառելու մասին որոշմամբ հատուկ նշվել է դրա հնարավորության մասին: (…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: (…)»։
Վճռաբեկ դատարանը Տիգրան Պետրոսյանի գործով զարգացնելով կալանավորման հիմքերի վերաբերյալ իր նախադեպային իրավունքը, իրավական դիրքորոշում է արտահայտել առ այն, որ «(...) մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները բոլոր դեպքերում պետք է պայմանավորված լինեն գործի նյութերից բխող որոշ փաստական տվյալներով։ Սակայն, միևնույն ժամանակ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ կալանավորման հիմք(եր)ի առկայության կամ բացակայության մասին դատարանի հետևությունները պետք է հիմնված լինեն ոչ թե այդ փաստական տվյալները մեկը մյուսից անջատ, ինքնավար հետազոտման ենթարկելու, այլ դրանք իրենց համակցության մեջ գնահատման ենթարկելու արդյունքում ձևավորվող փաստարկված դատողությունների վրա։ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ համապատասխան փաստական տվյալներն իրենց ամբողջության մեջ չվերլուծելը, դրանք իրարից անջատ գնահատելը կարող է հանգեցնել կալանավորման հիմքի առկայության կամ բացակայության մասին չհիմնավորված եզրահանգման գալուն։ Հետևաբար խնդրո առարկա հարցը լուծելիս դատարանի հետևությունները յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերում առկա ապացույցների, փաստերի կամ այլ տեղեկությունների, այդ թվում՝ քրեական օրենքով արգելված ենթադրյալ հանցանքի կատարման պահից ի վեր մեղադրյալի դրսևորած վարքագծի և նրա անձը բնութագրող այլ հատկանիշների՝ իրենց ամբողջության մեջ գնահատման վրա: (...)»:
Վերոգրյալ իրավանորմերից հետևում է, որ խափանման միջոցի կիրառման հիմքերն ունեն կանխատեսական, մոտավոր բնույթ, քանի որ ենթադրում են ապագային վերաբերող իրադարձություններ: Ընդ որում, այդ կանխատեսող գործողություններն անհրաժեշտ է հիմնավորել քրեական գործով ձեռք բերված որոշակի նյութերով, որով էլ վերջին հաշվով որոշվում է խափանման միջոցի կիրառման հիմնավորվածությունը:
Առաջին ատյանի դատարանը, քննարկելով մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանի կողմից հնարավոր ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման և այն զսպելու անհրաժեշտ քրեադատավարական մեխանիզմների ընտրության հարցն՝ արձանագրել է, որ թեև տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտությունը՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 24.05.2025 թվականի որոշմամբ արձանագրված հիմքերով, սակայն գործի քննության այս փուլում խափանման միջոցի կիրառման նպատակները հնարավոր է նվաճել անձի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառմամբ:
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու ռիսկի առկայությանը՝ Դատարանն արձանագրել է, որ այն առկա է: Այս հետևությանը հանգելիս Դատարանն արձանագրել է, որ Գոռ Թադևոսյանին մեղսագրվում է առանձնապես ծանր հանցանքի կատարում, որի համար նախատեսված է պատիժ՝ առավելագույնը 8 տարի ազատազրկման ձևով, ինչը անձի կողմից փախուստի դիմելու ռիսկի գնահատման էական և կարևոր չափանիշ է: Միևնույն ժամանակ, Գոռ Թադևոսյանի կողմից ՀՀ տարածքում թաքնվելու և փախուստի դիմելու ռիսկը կարող է չեզոքացվել տնային կալանք այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառմամբ, իսկ ՀՀ-ից փախուստի դիմելու ռիսկը կարող է չեզոքացվել՝ վերջինի նկատմամբ բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառման պայմաններում:
Քննարկելով մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու՝ խափանման միջոցի կիրառման նպատակը՝ Դատարանը փաստել է, որ Գոռ Թադևոսյանը տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել նախաքննությանը և հանցագործության բացահայտմանը, սակայն հարկ է նկատել, որ վերջինը հանդիսանում է նախկին պաշտոնատար անձ, ողջամտորեն ենթադրվում է, որ նա ունի իր պաշտոնից բխող մեծ սոցիալական կապեր, և առկա է հավանականություն այն մասին, որ հնարավոր է օգտվելով իր նախկին պաշտոնից բխող կապերից և շփումներից, փորձի անօրինական ազդեցություն գործադրել սույն վարույթով անցնող անձանց վրա՝ այդ կերպ ապօրինի միջամտելով ապացուցման գործընթացին: Միևնույն ժամանակ Դատարանը գտել է, որ վարույթի տվյալ փուլում այս ռիսկը հնարավոր է չեզոքացնել անձի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառմամբ՝ մեղադրյալին արգելելով իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների, ինչպես նաև ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց։
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու ռիսկի առկայությանը՝ Դատարանը գտել է, որ վարույթի հիշյալ փուլում այն էապես բարձր չէ, որպեսզի անձի նկատմամբ կիրառվի ծայրահեղ հարկադրանքի միջոց՝ կալանքի ձևով:
Վերաքննիչ դատարանը, հատուկ վերանայման բողոքում նշված հիմքերի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում, վերը շարադրված իրավանորմերի, իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով դատական վարույթում առկա նյութերը, Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը և որոշմամբ կատարված եզրահանգումները, գտնում է, որ դրանք իրավաչափ են, բխում են նախաքննության մարմնի ներկայացրած նյութերի համակողմանի ուսումնասիրությունից և վերաբերելի իրավակարգավորումների էությունից։
Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում մեջբերել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի մարտի 26-ի թիվ ԵԿԴ/0744/06/10 որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումը, համաձայն որի՝ Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջի վերաբերյալ արված իրավական մեկնաբանություններում չի սահմանվում, որ դատարանը պարտավոր է յուրաքանչյուր կալանավորվածի տրամադրել որոշակի երաշխիքներով ազատ արձակվելու հնարավորություն։ Դատարանը միայն պարտավոր է քննարկել և լուծել այն հարցը, թե արդյոք հնարավոր է անձին ազատ արձակել այդ թվում` որոշակի այլընտրանքային երաշխիք ստանալով: Ուստի Եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի հիման վրա անձին երաշխիքով ազատ արձակելն առանձին դեպքերում կարող է ճանաչվել անթույլատրելի, երբ կոնկրետ փաստերով հիմնավորվում է, որ այլընտրանքային երաշխիքն ի զորու չէ կանխել անձի ոչ իրավաչափ վարքագիծը նրան ազատ արձակելու դեպքում (տես, օրինակ` Ալեքսանդր Մակարովն ընդդեմ Ռուսաստանի գործով վճռի (Aleksandr Makarov v. Russia, 2009թ. մարտի 12, գանգատ թիվ 15217/07) 138-139 կետերը, Մամեդովան ընդդեմ Ռուսաստանի գործով վճռի (Mamedova v. Russia, 2006թ. հունիսի 1, գանգատ թիվ 7064/05) 75-77 կետերը, Սուլաոջան ընդդեմ Էստոնիայի գործով վճռի (Sulaoja v. Estonia, 2005թ. փետրվարի 15, գանգատ թիվ 55939/00) 64 կետը):
Բացի դա՝ «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մաuին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 3-րդ մաuում ամրագրված իրավանորմից բխում է, որ անձի կալանավորման հարցը լուծելիu ՀՀ իրավաuու դատարանները լիազորված են քննարկել դատաքննությանը մեղադրյալի ներկայանալը երաշխավորող այլընտրանքային միջոցների կիրառման հնարավորությունը, իuկ գործող ՀՀ քրեական դատավարության oրենuգրքով այդպիuի միջոցներից է նաև տնային կալանքը:
Վերոգրյալի հիման վրա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ թեև առկա է մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները չկատարելու, նոր հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու հավանականությունն, այնուամենայնիվ սույն գործով հիմնական ապացույցների հավաքմանն ու ձեռքբերմանն ուղղված քննչական, դատավարական գործողությունները կատարված են, ձեռք են բերվել անհերքելիորեն հաստատված տվյալներ, որոնք դրվել են մեղադրյալին ներկայացված մեղադրանքի հիմքում, մեղադրյալը տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, համագործակցել է վարույթն իրականացնող մարմնի հետ, գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկված է դատարան, ուստի նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանի օրինական վարքագիծը հնարավոր է ապահովել այլընտրանքային խափանման միջոցի՝ տնային կալանքի և նշված խափանման միջոցի հետ միասին կիրառված սահմանափակումներով՝ համակցված 5․000․000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով անշարժ գույքի ձևով գրավի և բացակայելու արգելքի հետ։
Անդրադառնալով այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանքի առանձնահատկություններին՝ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ դրա կիրառման նպատակն է մեղադրյալի պատշաճ վարքագծի ապահովումը՝ նրան թողնելով մեկուսացման համեմատաբար մեղմ պայմաններում:
Այսինքն, ի տարբերություն կալանավորման՝ որի պարագայում անձն ըստ էության կտրվում է իր «սովորական» միջավայրից և հայտնվում քրեակատարողական հիմնարկում, տնային կալանքն անձի մեկուսացվածությունն ապահովում է հենց վերջինի փաստացի բնակության վայրում՝ միևնույն ժամանակ դատարանին հնարավորություն ընձեռելով անձի նկատմամբ կիրառել այնպիսի սահմանափակումներ, որոնք ապահովում են գրեթե կալանավորման պայմաններին համարժեք մեկուսացվածության աստիճան:
Ընդ որում՝ հարկ է նշել, որ սույն դեպքում մեղադրյալի նկատմամբ տնային կալանքի կիրառման ընթացքում սահմանվել են որոշակի սահմանափակումներ՝ արգելվել է ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց (բացառությամբ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների կամ դատարանի կողմից ստացվող փոստային առաքանիների), ինչպես նաև շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների, ինչը ևս գործում երաշխիք է մեղադրյալի իրավաչափ վարքագծի աահովման համար։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2017 թվականի դեկտեմբերի 20-ի՝ ԵԿԴ/0265/06/11 որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ անձնական ազատության իրավունքի իրացման սահմանադրորեն ամրագրված հիշյալ սկզբունքների իրավական ընդհանուր տրամաբանությունից է բխում նաև, որ եթե վերացել են անձնական ազատության իրավունքից զրկելու կամ սահմանափակելու սահմանադրական և դրանց հիման վրա օրենքով նախատեսված հիմքերը, ապա անձնական ազատության սահմանափակումն այլևս անիրավաչափ է, և այդ իրավունքը ենթակա է վերականգնման (պաշտպանության) հանրային իշխանության իրավասու մարմինների կողմից՝ Սահմանադրությամբ և օրենքով նախատեսված կարգով ու իրավական պաշտպանության համապատասխան միջոցներով։ Նման իրավականխիչ միջոց է գրավի ինստիտուտը, որը, միաժամանակ, քրեադատավարական գործընթացներում անձնական ազատության իրավունքի՝ օրենքով նախատեսված հիմքով, զրկումը վերացնելու, կալանավորման (ազատությունից զրկելու) այլընտրանքային իրավական միջոց է, երբ առկա են այդպիսի «զրկումը» վերացնելու բարենպաստ իրավապայմաններ:
Գրավը քրեական վարույթում, նախ և առաջ, խափանման (դատավարական հարկադրանքի) միջոց է, որի կիրառմամբ մեղադրյալին ազատության իրավունքից զրկումը փոխարինվում է այդ իրավունքի սահմանափակմամբ, (…) այսինքն՝ պայմանավորված է անձի կողմից օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու և քրեական վարույթ իրականացնող իրավասու մարմինների կողմից Օրենսգրքի 2-րդ հոդվածում ամրագրված խնդիրների լուծման անհրաժեշտությամբ։ Այսպիսով, «քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի տրամադրության տակ մեղադրյալի գտնվելն» ինքնին ենթադրում է, որ քրեական վարույթի արդյունավետ իրականացման նպատակով անձը պարտավոր է գրավի, որպես խափանման միջոցի, կիրառման ողջ ժամանակահատվածում անվերապահ կատարել վարույթն իրականացնող մարմնի օրինական պահանջները։
Այսպիսով՝ վերոգրյալից հետևում է, որ գրավը` որպես այլընտրանքային իրավականխիչ միջոց, կարող է կիրառվել այն դեպքում, երբ մեղադրյալը գտնվում է վարույթն իրականացնող մարմնի տրամադրության տակ` բարեխղճորեն կատարելով իր դատավարական պարտականությունները և ձեռնպահ մնալով քրեադատավարական խնդիրների լուծմանը խոչընդոտելուց։ Այլ կերպ` մեղադրյալի` քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի տրամադրության տակ գտնվելու հանգամանքը գրավի կիրառման նախապայման է։ Վերջինս պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ գրավը` որպես պատշաճ վարքագծի դրսևորման երաշխիք, կարող է կիրառվել այն դեպքում, երբ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի տրամադրության տակ գտնվելու պայմաններում մեղադրյալն առաջարկվող նյութական արժեքով երաշխավորում է քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին իր մշտապես հասանելի լինելը` նվազեցնելով նաև քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի գործունեությանը խոչընդոտելու վտանգը։
Նշվածի հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի նկտամամբ տնային կալանքի և բացակայելու արգելքի հետ համակցված՝ իրեն սեփականության իրավունքով պատկանող՝ Շիրակի մարզ, ք. Գյումրի, Նոր-Ավան 13 շենք, 6 բնակելի տան՝ անշարժ գույքի տեսքով գրավի կիրառումը հավելյալ երաշխիք կստեղծի տնային կալանքի և բացակայելու արգելքի հետ համակցված ընտրության պարագայում մեղադրյալի կողմից հնարավոր ոչ իրավաչափ վարքագիծը բացառելու համար։
Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանի անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես` այն, որ ունի մշտական բնակության վայր, ամուսնացած է, խնամքին առկա է մեկ անչափահաս երեխա, նախկինում դատապարտված չի եղել:
Վերոգրյալի հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն ընտրել է մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանի հնարավոր ոչ իրավաչափ վարքագծի կանխման անհրաժեշտ քրեադատավարական մեխանիզմներ, ինչպիսիք սույն դեպքում հանդիսանում են տնային կալանքը, գրավը և բացակայելու արգելքը։
Ինչ վերաբերում է հատուկ վերանայման բողոքում բերված այն պատճառաբանությանը, որ «(…) Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ ուշադրության չի արժանացրել այն առանցքային փաստական տվյալը, որ մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանը քրեական օրենքով արգելված ենթադրյալ արարքը կատարելիս զբաղեցրել է ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատարի պաշտոնը: Նման պայմաններում, էապես բարձր է հավանականությունն առ այն, որ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում, մեղադրյալ Գ. Թադևոսյանը կարող է դրսևորել ոչ իրավաչափ վարքագիծ և խոչընդոտել գործի քննությանը՝ հատկապես հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ քրեական գործով որպես վկա ներգրավված անձինք աշխատանքային՝ ենթակայության փոխհարաբերությունների մեջ են գտնվել Գ. Թադևոսյանի հետ: (…)», ապա Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ մեղադրյալը Գոռ Թադևոսյանը ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, համագործակցել է վարույթն իրականացնող մարմնի հետ, իսկ ինչ վերաբերում է գործով որպես վկա ներգրավված անձանց, ովքեր ենթակայության փոխհարաբերությունների մեջ են գտնվել Գ. Թադևոսյանի հետ, ապա վերջիններն արդեն իսկ նախաքննության ընթացքում հարցաքննվել և տվել են համապատասխան ցուցմունքներ, ուստի նման պայմաններում Գ. Թադևոսյանի՝ արարքի կատարման պահին ունեցած պաշտոնական դիրքն այլևս գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականության գնահատման համատեքստում գերակշռող հանգամանք չէ։
Իսկ ինչ վերաբերում է հատուկ վերանայման բողոքից բխող մյուս փաստարկներին ու դատողություններին, ապա հարկ է արձանագրել, որ սույն որոշմամբ վերը շարադրված իրավական դիրքորոշումները, վերլուծություններն ու դատողություններն իրենց համակցության մեջ արդեն իսկ ամբողջությամբ ներառում են դրանց վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանի մոտեցումներն ու բարձրացված հարցերի պատասխանները, ուստի լրացուցիչ առանձին-առանձին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է: Ընդ որում, այդ կապակցությամբ հարկ է նաև փաստել, որ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ թեև «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետը դատարանին պարտավորեցնում է պատճառաբանել իր որոշումները, սակայն այն չի կարող մեկնաբանվել որպես կողմի ներկայացրած յուրաքանչյուր փաստարկին դատարանի կողմից մանրամասն պատասխան տալու պահանջ: (Տե'ս, ի թիվս այլնի, Ռուիզ Տորեխան ընդդեմ Իսպանիայի (RUIZ TORIJA v. SPAIN) գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 1994 թվականի դեկտեմբերի 9-ի վճիռը, գանգատ թիվ 18390/91, կետ 29, Վան դե Հուրքն ընդդեմ Նիդեռլանդների (VAN DE HURK v. THE NETHERLANDS) գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 1994 թվականի ապրիլի 19-ի վճիռը, գանգատ թիվ 16034/90, կետ 61):
Ամփոփելով վերոգրյալը, Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ բողոքաբերի կողմից չեն ներկայացվել բավարար փաստական տվյալներ, որոնք կհիմնավորեին դատաքննության տվյալ փուլում մեղադրյալին շարունակական կալանքի տալ պահելու անհրաժեշտությունը և Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նրա նկատմամբ տնային կալանք, գրավ և բացակայելու արգելք կիրառելու ոչ իրավաչափ լինելն՝ առավելապես այն պայմաններում, երբ տնային կալանքի ժամանակ մեղադրյալին արգելվել է ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց (բացառությամբ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների կամ դատարանի կողմից ստացվող փոստային առաքանիների), ինչպես նաև շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների։ Այսինքն, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նման դեպքերում անհրաժեշտ է գտնել այն հնարավոր լուծումը, որը կապահովի երկու հակադիր շահերի միջև առկա ողջամիտ հավասարակշռությունը, այլ կերպ՝ տվյալ դեպքում տնային կալանք խափանման միջոցը՝ համակցված գրավի և բացակայելու արգելքի հետ, կարող է լինել գործուն երաշխիք մեղադրյալի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը չեզոքացնելու համար։ Այս տեսանկյունից գնահատման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի որոշման իրավաչափությունը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Դատարանի եզրահանգումները բխում են գործում առկա փաստերից։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-116-րդ, 299-րդ, 355-356-րդ, 359-րդ, 392-393-րդ, 395-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հուլիսի 22-ի ԵԴ1/2353/01/25 որոշումը թողնել անփոփոխ։
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո տասնհինգօրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ ԼՈւՍԻՆԵ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 29-08-2025
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 30-09-2025
Էջերի քանակը 121, 78
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 30-09-2025
Էջերի քանակը 121, 78
Ուր Վճռաբեկ
Գրության համարը 82175/25
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 03-11-2025
Ամսաթիվ 03-11-2025
Ում կողմից է բերվել բողոքը Պաշտպան
Բողոքը բերող անձը
Անուն Աշոտ
Ազգանուն Ապրեսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Էդգար Գրիգորյան մյուսը՝ Գոռ Թադևոսյան Գոռ Գևորիկի Թադևոսյան Բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Աջափնյակ/՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը 3 ամիս ժամկետով երկարաձգելու վերաբերյալ 21.10.2025թ. որոշումը և Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ կիրառել տնային կալանքը և գրավը :
Բողոքի ստացման կարգը Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է
Գործի ստացման ամսաթիվ 11-11-2025
Վիճակագրական տողի համարը 9․3
Գործը ստացվել է Երևանի քրեական դատարան
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
Միջանկյալ դատական ակտեր Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում
Մակագրել
Ամսաթիվ 11-11-2025
Նախագահող դատավոր
Անուն Մխիթար
Ազգանուն Պապոյան
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 12-11-2025
Գրավոր ընթացակարգ
Ամսաթիվ 20-11-2025
Այլ նշումներ Դատական ակտի հրապարակման օրը:
Դատական ակտ
Դատական ակտ ԵԴ1/2353/01/25





ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈւՄ

«20» նոյեմբերի 2025թ. ք.Երևան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` նախագահող դատավոր Մխիթար Պապոյան (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի (այսուհետ՝ Առաջին ատյանի դատարան) 2025 թվականի հոկտեմբերի 21-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի պաշտպան Աշոտ Ապրեսյանի հատուկ վերանայման բողոքը,

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Նախաքննական մարմնի կողմից Էդգար Գագիկի Գրիգորյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով՝ այն արարքի համար, որ 2024 թվականի մայիսի 3-ին ՀՀ քննչական կոմիտեում նախաձեռնվել է թիվ 83023724 քրեական վարույթը՝ «Էքսպերտ 1» ՍՊ ընկերության կողմից խոշոր չափերով հարկեր չվճարելու վերաբերյալ։ Տվյալ քրեական վարույթով 2024 թվականի մայիսի 4-ին դատարանի կողմից որոշում է կայացվել բավարարել ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի միջնորդությունը և թույլատրել կատարել խուզարկություն՝ «Էքսպերտ 1» ՍՊ ընկերության գործունեության իրականացման վայրում՝ Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար փողոցի 13/4 և 11/4 հասցեներում, ինչպես նաև աշխատակիցների աշխատասենյակներում: 2024 թվականի մայիսի 6-ին քննիչի կողմից վերոնշյալ հասցեներում կատարվել է խուզարկություն, որի արդյունքում հայտնաբերվել և վերցվել է ընդհանուր 590.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 7-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնել է թիվ 83161424 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը որոշում է կայացրել թիվ 83161424 քրեական վարույթը թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը 83-0237-24 համարով շարունակելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանը որոշում է կայացրել խուզարկությամբ հայտնաբերված 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարն իրեղեն ապացույց ճանաչելու և այն ՀՀ կենտրոնական բանկի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին, սակայն նշված 590.000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումարն այդպես էլ չի հանձնվել Կենտրոնական բանկի պահպանությանը և պահվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում։ Գոռ Թադևոսյանը, հանդիսանալով ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության հինգերորդ վարչության պետի պաշտոնակատարը, ի պաշտոնե տեղյակ լինելով իր ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակում առանձնապես խոշոր չափերով՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումար առկա լինելու մասին, իր ծանոթ՝ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանին տեղեկացնելով իր ղեկավարած վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի չհրկիզվող պահարանում պահվող 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարի մասին, նախնական համաձայնության է եկել Էդգար Գրիգորյանի հետ՝ այդ գումարը գաղտնի հափշտակելու, ապա՝ միմյանց միջև բաժանելու շուրջ: Այնուհետև, իրենց դիտավորության մեջ առկա հանցավոր արարքն իրագործելու նպատակով Գոռ Թադևոսյանն Էդգար Գրիգորյանին փոխանցել է քննիչ Սուրեն Հակոբյանի աշխատասենյակի մուտքի դռան և չհրկիզվող պահարանի բանալիները, ինչպես նաև վարչության շենք մուտք գործելու անցաքարտ, որից հետո Էդգար Գրիգորյանը պատրաստել է դրանց կրկնօրինակները և նշված անցաքարտի կրկնօրինակն օգտագործելով, 2025 թվականի մայիսի 20-ին՝ ժամը 16:40-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Դեղատան փողոցի 3 հասցեում գտնվող ՀՀ քննչական կոմիտեի տնտեսական հանցագործությունների և մաքսանենգությունների քննության գլխավոր վարչության շենք, որտեղ գտնվելու ընթացքում՝ գիշերային ժամի բացել է վեցերորդ հարկում գտնվող՝ հինգերորդ վարչության քննիչ Սուրեն Հակոբյանի թիվ 617 աշխատասենյակի դուռը, այնուհետև՝ չհրկիզվող պահարանը, որտեղից գաղտնի հափշտակել է այնտեղ պահվող՝ թիվ 83-0237-24 քրեական վարույթով առգրավված և իրեղեն ապացույց հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 227.185.400 ՀՀ դրամին համարժեք՝ 590.000 ԱՄՆ դոլար գումարը և 2025 թվականի մայիսի 21-ին՝ ժամը 08։20-ի սահմաններում, գումարը պայուսակներով դուրս եկել վարչական շենքից: Այսպիսով՝ Գոռ Թադևոսյանն Էդգար Գրիգորյանի հետ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նախնական համաձայնությամբ, գիտակցելով միմյանց գործողությունների հանրային վտանգավորությունը և փոխլրացնելով միմյանց՝ խմբով, հափշտակել են վերը նշված գումարը:
Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 22-ի թիվ ԵԴ1/2353/01/25 որոշմամբ մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 25-ը:
Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 21-ի թիվ ԵԴ1/2353/01/25 որոշմամբ մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունվարի 25-ը:
Վերը նշված որոշման օրինակը մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի պաշտպան Աշոտ Ապրեսյանը ստացել է 2025 թվականի հոկտեմբերի 28-ին:
2025 թվականի նոյեմբերի 3-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի պաշտպան Աշոտ Ապրեսյանի հատուկ վերանայման բողոքը՝ Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 21-ի թիվ ԵԴ1/2353/01/25 որոշման դեմ:
Հատուկ վերանայման բողոքի վերաբերյալ նյութերը Վերաքննիչ դատարան են ստացվել 2025 թվականի նոյեմբերի 11-ին, իսկ նախագահող դատավորի աշխատակազմին են հանձնվել 2025 թվականի նոյեմբերի 12-ին:
Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Պաշտպանը խնդրել է բեկանել թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործով Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 21-ի որոշումը, և Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել տնային կալանքը և գրավը՝ սահմանելով գրավի ողջամիտ չափ:
Ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում մասնավորապես նշված է, որ Առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումներն անհիմն են ու չպատճառաբանված, չեն բխում ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի, Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի, Եվրոպական խորհրդի Նախարարների կոմիտեի՝ անդամ պետություններին ուղղված՝ կալանքի կիրառման, դրա համար անհրաժեշտ պայմանների և չարաշահումներից պաշտպանության երաշխիքների վերաբերյալ հանձնարարականի 4-րդ կետի, Եվրոպական խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովի, Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի անդամ պետություններում մինչդատական կալանքի չարաշահման մասին բանաձևի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-118-րդ հոդվածների պահանջներից, հակասում է խնդրո հարցի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի բազմաթիվ նախադեպային որոշումներին:
Էդգար Գրիգորյանը նախաքննության սկզբնական պահից համագործակցել է վարույթն իրականացնող մարմնի հետ, ընդունել է առաջադրված մեղադրանքը, տվել ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, հայտնել գողացված գումարի տեղն ու ամբողջությամբ վերականգնել պետությանը պատճառված վնասը, և նման պարագայում անհասկանալի է Առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումն առ այն, որ մնալով ազատության մեջ՝ Էդգար Գրիգորյանը կարող է կապ հաստատել սույն քրեական վարույթով անցնող անձանց հետ, վերջինների վրա գործադրել անօրինական ազդեցություն՝ համոզելու, հարկադրելու, նյութապես շահագրգռելու կամ այլ եղանակով՝ վերջինների կողմից իր օգտին ցուցմունքներ տալու նպատակով։
Անընդունելի է նաև Առաջին ատյանի դատարանի այն եզրահանգումը, որ տնային կալանքի ու գրավի ձևով համակցված խափանման միջոցներն ի զորու չեն չեզոքացնելու նոր հանցանքի կատարման և փախուստի ռիսկերը, այն դեպքում, երբ օրենսդրությամբ նախատեսված տնային կալանք խափանման միջոցի սահմանափակումները լիարժեք կարող են ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, իսկ շարունակական կալանքի տակ պահելը չի կարող արդարացված գնահատվել։
Ուշադրության արժանի է այն փաստը, որ սույն քրեական վարույթով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով մեղադրվող, նույն կալանավորման հիմքերով կալանքի տակ գտնվող Գոռ Թադևոսյանին, առաջին իսկ դատական նիստի ժամանակ, դատարանն իրավացիորեն ազատ է արձակել, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանք, ինչը գործի քննության համար որևէ խոչընդոտ չի առաջացրել։
Այսպիսով՝ մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի հավանական գործողությունների մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններն առ այն, որ Էդգար Գրիգորյանը, մնալով ազատության մեջ, կխոչընդոտի մինչդատական վարույթում գործի քննությանը և ապացուցման գործընթացին, կկատարի նոր հանցանք ու կդիմի փախուստի, որոնք առաջ են բերում անձի ազատության իրավունքի սահմանափակում, հիմնված չեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ փաստերի ու ապացույցների վրա, կրում են ենթադրությունների բնույթ, և որևէ փաստական տվյալով չի հերքվել այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառմամբ մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու հնարավորությունը: Այսինքն՝ կալանքի ժամկետը երկարաձգելուց առաջ, պետք է Առաջին ատյանի դատարանը բացառեր, թե ինչու չի կարող այլ՝ ավելի մեղմ խափանման միջոցն ի զորու լինել ապահովելու մեղադրյալի իրավաչափ վարքագիծը, որից հետո միայն անդրադառնար կալանքի կիրառելիությանն ու անհրաժեշտությանը, ինչն Էդգար Գրիգորյանի պարագայում չի պահպանվել։
Ուշադրության արժանի են նաև Էդգար Գրիգորյանի անձը բնութագրող տվյալները՝ նրա խնամքին են գտնվում երկու մանկահասակ երեխաները, ակտիվորեն մասնակցել է 44-օրյա պատերազմին, հայրը՝ Գարիկ Գրիգորյանը զոհվել է Արցախյան առաջին պատերազմի ժամանակ, պատճառված վնասն ամբողջությամբ վերականգնված է, ունի մշտական բնակության վայր։
Այսպիսով՝ Էդգար Գրիգորյանի պարագայում, որպես խափանման միջոց տնային կալանքի և գրավի կիրառումը միանշանակ բավարար կլինի քրեական վարույթի քննության առկա և հետագա փուլերում, դատավարության մասնակիցների վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու եղանակով գործի քննությանը խոչընդոտելու, նոր հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու ենթադրյալ ռիսկը զսպելու տեսանկյունից:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված բողոքը և նյութերը, գտնում է, որ մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի պաշտպան Աշոտ Ապրեսյանի հատուկ վերանայման բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
2013 թվականի փետրվարի 15-ի ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ԿԴ1/0062/06/12 որոշմամբ նշվել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությունը սահմանել է կալանավորման կիրառման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունն ապահովող մի շարք երաշխիքներ, որոնց մեջ առաջին հերթին կարևորվում ու առանձնանում են կալանավորման հիմքերը: Դրանք օրենքով նախատեսված այն հանգամանքներն են, որոնք հաստատվում են ապացույցների որոշակի ամբողջությամբ և հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել այն մասին, որ անձը, կալանքի տակ չգտնվելով, կարող է դրսևորել ոչ պատշաճ վարքագիծ և խոչընդոտել քրեական դատավարության խնդիրների իրականացմանը: Մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ կասկածների կամ ենթադրությունների վրա: Դա նշանակում է, որ կալանավորման կիրառման հիմքում բոլոր դեպքերում պետք է դրվեն որոշ փաստական տվյալներ:
Տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանը, հայտնվելով ազատության մեջ, կարող է դիմել փախուստի: Իր այս դիրքորոշման հիմքում Առաջին ատյանի դատարանը դրել է այն հանգամանքը, որ Էդգար Գրիգորյանը, ունի քողարկված գործելու հմտություններ, ինչի մասին է վկայում այն հանգամանքը, որ վերջինը, կարողանալով պայմանավորվածություն ձեռք բերել պաշտոնատար անձ հանդիսացող Գոռ Թադևոսյանի հետ, ձեռք է բերել տվյալ շենք և աշխատասենյակ մուտք գործելու համար անհրաժեշտ էլեկտրոնային անցագիր և բանալիներ, կարողացել է աննկատ մուտք գործել շենք, թաքնվել այնտեղ, իսկ հանցանքի կատարումից հետո կրելով դեմքը քողարկող դիմակ և ակնոց՝ բռնվելու հավանականությունը չեզոքացնելու նպատակով իր բնակության վայրի տարածք է գնացել տաքսի ծառայություն մատուցող տարբեր ավտոմեքենաներով՝ երթուղիները փոփոխելով: Առաջին ատյանի դատարանի գնահատմամբ վերոնշյալ հանգամանքները մեղսագրվող արարքի համար ակնկալվող պատժի խստության հետ համակցությամբ վկայում են փախուստի դիմելու ռիսկի բարձր հավանականության մասին:
Առաջին ատյանի դատարանը գտել է նաև, որ մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանը, հայտնվելով ազատության մեջ, կարող է խոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում՝ ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին։ Հիշյալ դիրքորոշմանը հանգելիս Առաջին ատյանի դատարանը հիմք է ընդունել այն, որ առկա է հավանականություն այն մասին, որ մնալով ազատության մեջ, Էդգար Գրիգորյանը կարող է կապ հաստատել սույն քրեական վարույթով անցնող անձանց հետ, վերջինների վրա գործադրել անօրինական ազդեցություն՝ համոզելու, հարկադրելու, նյութապես շահագրգռելու կամ այլ եղանակով՝ վերջինների կողմից իր օգտին ցուցմունքներ տալու նպատակով:
Քրեական վարույթին խոչընդոտելու հավանականությունն էապես բարձր համարելիս Առաջին ատյանի դատարանը հիմք է ընդունել նաև այն հանգամանքը, որ 2025 թվականի հուլիսի 28-ին դատարան է ստացվել ՀՀ ԱՆ Նուբարաշեն քրեակատարողական հիմնարկի պետի գրությունը, համաձայն որի՝ ՔԿՀ-ի խցում կատարված խուզարկության ժամանակ հայտնաբերվել է Էդգար Գրիգորյանին պատկանող բջջային հեռախոս:
Առաջին ատյանի դատարանն առկա է համարել նաև մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու ռիսկի առկայությունը: Հիշյալ դիրքորոշմանը հանգելիս Առաջին ատյանի դատարանը հիմք է ընդունել մեղադրյալի վերաբերյալ դատվածության և հետախուզման առկայության ձև 8 տեղեկանքում առկա տվյալները, որոնք վկայում են նախկինում մեղադրյալի կողմից կայուն հակաօրինական վարքագիծ դրսևորած լինելու մասին և որպես նրա անձը բնութագրող տվյալ հիմք են տալիս ողջամտորեն ենթադրել, որ վերջինն ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում կարող է կատարել հանցանք։
Հետևաբար, Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը պետք է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է:
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու մտավախությանը, գտնում է, որ նշված ռիսկն առկա է՝ հաշվի առնելով, որ սույն քրեական գործով դեռևս պետք է հետազոտվեն նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, հարցաքննվեն գործով ներգրավված վկաները, ինչպես նաև հաշվի առնելով մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանին մեղսագրված ենթադրյալ հանցանքի համար սպառնացող հնարավոր պատժի խստությունը՝ գտնում է, որ ողջամիտ հիմքեր կան ենթադրելու, որ Էդգար Գրիգորյանը, հայտնվելով ազատության մեջ, հնարավոր է խոչընդոտի քրեական վարույթին՝ ապօրինի միջամտելով ապացուցման գործընթացին:
Այս առումով հատկանշական է նաև այն հանգամանքը, որ ՀՀ ԱՆ Նուբարաշեն քրեակատարողական հիմնարկի պետի գրության համաձայն՝ քրեակատարողական հիմնարկի խցում կատարված խուզարկության արդյունքում հայտնաբերվել է Էդգար Գրիգորյանին պատկանող բջջային հեռախոս:
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու մտավախությանը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշված ռիսկը ևս առկա է: Նման եզրահանգման հիմքում ընկած է ինչպես մեղադրյալի նախկինում դրսևորած հակաիրավական վարքագիծը, այնպես էլ սույն քրեական վարույթով վերջինին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը:
Միևնույն ժամանակ, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից ազատության մեջ գտնվելու դեպքում փախուստի դիմելու հավանականությանը՝ Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի բնույթը և հանրային վտանգավորությունը, սպասվող պատժի խստությունը, մեղադրյալի դրսևորած վարքագիծը, գտնում է, որ նշված ռիսկն իսպառ բացառել հնարավոր չէ:
Վերոգրյալի առնչությամբ հարկ է ընդգծել նաև մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ վերջինին վերագրվում է սեփականության դեմ ուղղված ծանր ենթադրյալ հանցանքի կատարում, ինչն իր հերթին հիմք է տալիս գալու ողջամիտ հետևության, որ վերջինը, մնալով ազատության մեջ, հնարավոր է դրսևորի ոչ պատշաճ վարքագիծ: Ընդ որում՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵԷԴ/0138/06/13 որոշմամբ նշել է, որ մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ կալանքի կիրառման պայմանների ու հիմքերի առկայության վերաբերյալ փաստարկված պատճառաբանությունները, ըստ էության, կարող են այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառումը նպատակահարմար չհամարելու դիտարկման հիմք հանդիսանալ, որպիսի պայմաններում նոր լրացուցիչ հիմնավորումների ներկայացումը պարտադիր չէ:
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի բնութագրական տվյալներին, մասնավորապես այն, որ վերջինի խնամքին են գտնվում երկու մանկահասակ երեխաները, ակտիվորեն մասնակցել է 44-օրյա պատերազմին, հայրը՝ Գարիկ Գրիգորյանը զոհվել է Արցախյան առաջին պատերազմի ժամանակ, պատճառված վնասն ամբողջությամբ վերականգնված է, ունի մշտական բնակության վայր, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ թեև նշված հանգամանքները նույնպես ունեն նշանակություն մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի ընտրության հարցում, սակայն գործի քննության տվյալ փուլում դրանք դեռևս բավարար չեն գալու հետևության, որ մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ միջոցների համակցված կիրառմամբ:
Ինչ վերաբերում է բողոքում նշված այն հանգամանքին, որ սույն քրեական գործով մյուս մեղադրյալի՝ Գոռ Թադևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է տնային կալանքը, ապա Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ նշվածը չի կարող պայմանավորել մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի նկատմամբ կիրառվող խափանման միջոցի տեսակը, քանի որ յուրաքանչյուր դեպքում դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի տեսակ ընտրելիս հաշվի է առնում կոնկրետ վարույթով առկա՝ վերջինի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող հանգամանքները:
Այսպիսով՝ Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալը, գտնում է, որ տվյալ փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, հետևաբար՝ Էդգար Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 393-րդ և 395-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

Մեղադրյալ Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի պաշտպան Աշոտ Ապրեսյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել՝ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 21-ի թիվ ԵԴ1/2353/01/25 որոշումը թողնելով անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 20-11-2025
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 08-01-2026
Էջերի քանակը Նյութերը՝ 2 հատոր՝ հատոր 1 «81» թերթ և հատոր 2 «53» թերթ:
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 08-01-2026
Էջերի քանակը 2 հատոր՝ հատոր 1 «81» թերթ և հատոր 2 «53» թերթ:
Ուր Երևանի քրեական դատարան
Գրության համարը 786/26
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 03-06-2026
Ամսաթիվ 01-06-2026
Ում կողմից է բերվել բողոքը Պաշտպան
Բողոքը բերող անձը
Անուն Աշոտ
Ազգանուն Ապրեսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Էդգար Գրիգորյան մյուսը՝ Գոռ Թադևոսյան Գոռ Գևորիկի Թադևոսյան Բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Աջափնյակ/ 18.03.2026թ. կայացված դատավճիռը և Էդգար Գարիկի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նշանակված 4 տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի հիման պայմանական չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 10-06-2026
Ամսաթիվ 07-06-2026
Ում կողմից է բերվել բողոքը Մեղադրող
Բողոքը բերող անձը
Անուն Սարգիս
Ազգանուն Պապոյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Գոռ Թադևոսյան , Էդգար Գրիգորյան Բողոքն ընդունել վարույթ : Պատժի մասով բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Աջափնյակ/ 18.03.2026թ. կայացված դատավճիռը և Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով և Էդգար Գարիկի Գրիգորյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով դատապարտել ազատազրկման՝ 7 տարի ժամկետով :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է
Գործի ստացման ամսաթիվ 11-06-2026
Վիճակագրական տողի համարը 9․3
Գործը ստացվել է Երևանի քրեական դատարան
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Ըստ էության լուծող դատական ակտեր Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական)
Մակագրել
Ամսաթիվ 11-06-2026
Նախագահող դատավոր
Անուն Մխիթար
Ազգանուն Պապոյան
Դատավոր
Անուն Տաթևիկ
Ազգանուն Գրիգորյան
Դատավոր
Անուն Վազգեն
Ազգանուն Ռշտունի
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 15-06-2026
Գրավոր ընթացակարգ
Ամսաթիվ 29-07-2026
Այլ նշումներ Դատական ակտի հրապարակման օր:
Դատական գործ N: ԵԴ1/2353/01/25
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
Բողոքի ստացման ամսաթիվ 25-09-2025
Բողոք բերող անձինք Գլխավոր դատախազ
Բողոք բերող անձինք
Անուն Աննա
Ազգանուն Վարդապետյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ
Անուն Գոռ
Ազգանուն Թադևոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքը ստացվել է Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
Կայացվել է որոշում Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է
Որոշման ամսաթիվ 27-10-2025
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/2353/01/25




ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ՀԱՏՈՒԿ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ
ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

27 հոկտեմբերի 2025 թվական ք.Երևան
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան),

նախագահությամբ` Հ․ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
մասնակցությամբ դատավորներ` Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Ա․ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Լ․ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քննարկելով մեղադրյալ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի օգոստոսի 29-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազ Ա․Վարդապետյանի հատուկ վերանայման վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ ԵԴ1/2353/01/25 քրեական գործով, նախնական դատալսումների ընթացքում, կիրառված խափանման միջոցի հիմնավորվածության հարցի քննության արդյունքում, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ՝ նաև Առաջին ատյանի դատարան)՝ 2025 թվականի հուլիսի 22-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գոռ Թադևոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը փոխվել է, կիրառվել է տնային կալանք 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ համակցված գրավ՝ 5․000․000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով անշարժ գույք և բացակայելու արգելք։
Դատախազի հատուկ վերանայման վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Վերաքննիչ դատարան) 2025 թվականի օգոստոսի 29-ին որոշում է կայացրել բողոքը մերժելու, Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2025 թվականի հուլիսի 22-ի որոշումն անփոփոխ թողնելու մասին։
Վերաքննիչ դատարանի վերոգրյալ որոշման դեմ հատուկ վերանայման վճռաբեկ բողոք է ներկայացրել ՀՀ գլխավոր դատախազ Ա․Վարդապետյանը։

Վճռաբեկ բողոքի փաստարկները և պահանջը.
2. Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված պայմանը, այն է՝ Վերաքննիչ դատարանի կողմից առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար:
Բողոքի հեղինակը նշել է, որ ստորադաս դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 15-րդ, 116-րդ և 118-րդ հոդվածների պահանջները, ու միաժամանակ բողոքարկվող դատական ակտը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի՝ Վահագն Պողոսյանի գործով 2013 թվականի փետրվարի 15-ի թիվ ԿԴ1/0062/06/12, Արմեն Աբրահամյանի գործով 2017 թվականի ապրիլի 12-ի թիվ ԵԱՆԴ/0030/01/16, Վարդան Մամիկոնյանի գործով 2024 թվականի հունիսի 28-ի թիվ ՀԿԴ/0233/06/23 որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումնեին:
Բողոքի հեղինակը, ի թիվս այլնի, նշել է, որ Վերաքննիչ դատարանը գործի փաստական տվյալները գնահատել է մեկը մյուսից անջատ, պատշաճ վերլուծության չի ենթարկել մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը, վերջինիս կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելու և ապացուցման գործընթացին ապօրինի միջամտելու բարձր հավանականությունը, ձեռք բերված ապացույցները դեռևս հետազոտված չլինելու հանգամանքը։
Բողոքի հեղինակը փաստարկել է, որ միայն կալանքի ձևով նախատեսված խափանման միջոցով է հնարավոր ապահովել մեղադրյալ Գ․Թադևոսյանի պատշաճ վարքագիծը, իսկ համակցված կիրառված տնային կալանքը, գրավը և բացակայելու արգելքը չեն կարող լինել պիտանի խափանման միջոցներ և ունենալ զսպող ազդեցություն:
Վերոգրյալ հիմնավորումներով, բողոք բերած անձը խնդրել է բեկանել Վերաքննիչ դատարանի՝ 2025 թվականի օգոստոսի 29-ի որոշումը և կայացնել փոխարինող դատական ակտ։

Վճռաբեկ դատարանի հիմնավորումները և եզրահանգումը.
3. Վճռաբեկ դատարանը, քննարկելով հատուկ վերանայման վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, գտնում է, որ այն ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վճռաբեկ դատարանը բողոքն ընդունում է վարույթ, եթե գալիս է հետևության, որ՝
1) վերաքննիչ դատարանի կողմից առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, կամ առերևույթ առկա է բողոքարկվող դատական ակտը ոչ իրավաչափ դարձնող որևէ փաստական կամ իրավական հանգամանք, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար. (․․․)»:
Նույն օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «3. Վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե Վճռաբեկ դատարանը գալիս է հետևության, որ վարույթ ընդունելու պայմանների հիմնավորումները բավարար չեն»։
Վճռաբեկ դատարանը, բողոք բերած անձի փաստարկների, սույն վարույթի նյութերի, Վերաքննիչ դատարանի բողոքարկվող որոշման պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա գալիս է հետևության, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ չեն տրվել նյութական կամ քրեադատավարական օրենքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին ազդել վարույթի ելքի վրա, իսկ հակառակի մասին բողոք բերած անձի փաստարկները հերքվում են Վերաքննիչ դատարանի որոշման պատճառաբանություններով և եզրահանգումներով:
Համեմատական վերլուծության ենթարկելով բողոքարկվող դատական ակտում և Վճռաբեկ դատարանի՝ Վահագն Պողոսյանի գործով 2013 թվականի փետրվարի 15-ի թիվ ԿԴ1/0062/06/12, Արմեն Աբրահամյանի գործով 2017 թվականի ապրիլի 12-ի թիվ ԵԱՆԴ/0030/01/16, Վարդան Մամիկոնյանի գործով 2024 թվականի հունիսի 28-ի թիվ ՀԿԴ/0233/06/23 որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքարկվող դատական ակտը չի հակասում Վճռաբեկ դատարանի վկայակոչված դատական ակտերին։
Այսպիսով՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չեն բերվել բավարար հիմնավորումներ, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և նկատի ունենալով, որ բողոքում ներկայացված հիմնավորումները բավարար չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանած պայմանով բողոքը վարույթ ընդունելու հետևության հանգելու համար, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման:
Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 281-րդ և 398-րդ հոդվածներով` Վճռաբեկ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Գոռ Գևորիկի Թադևոսյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի օգոստոսի 29-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազ Ա․Վարդապետյանի հատուկ վերանայման վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել:
Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացնելու օրը:

Նախագահող` Հ․ԱՍԱՏՐՍՅԱՆ
Դատավորներ` Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Ա․ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Լ․ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ
Ա․ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Այլ նշումներ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 29-08-2025թ․ որոշման դեմ
Գործը ստացվել է
Ամսաթիվ 03-10-2025
Գործը ստացվել է Քրեական վերաքննիչ
Գործի տեսակ Քրեական
Այլ նշումներ Առդիր՝ 2 հատորից․ /121, 78/։
Զեկուցող դատավոր
Ամսաթիվ 03-10-2025
Զեկուցող դատավոր
Անուն Արթուր
Ազգանուն Պողոսյան
Գործի առաքում
Գործի առաքման ամսաթիվ 10-11-2025
Դատարան Երևանի քրեական դատարան
Այլ նշումներ 2 հատորից․ /121, 121/։