ԵԴ1/2291/01/25


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ԵՎ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

18 նոյեմբերի 2025թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը` (այսուհետ նաև` Դատարան), նախագահությամբ՝ դատավոր Մ.Մելքոնյանի, քարտուղարությամբ՝ Ս.Սուքիասյանի, մասնակցությամբ՝ մեղադրող Բ.Ղազինյանի, պաշտպան` Ն.Կուցանյանի, մեղադրյալ` Գ.Նազարյանի, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով թիվ ԵԴ1/2291/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գեղամ Գագիկի Նազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.
1.1. 2025 թվականի փետրվարի 14-ին Երևան քաղաքի բնակիչ` Արտեմ Մխիթարյանը ՀՀ ՆԳՆ ՈՍ ՀՈԳՎ Դավթաշենի բաժնում հաղորդում է ներկայացրել այն մասին, որ 2025 թվականի փետրվարի 14-ին` ժամը 00:00-ից մինչև 2025 թվականի փետրվարի 14-ին` ժամը 06:00-ն ընկած ժամանահատվածում անհայտ անձը տեխնիկական միջոցների գործադրամբ կտրել է Երևան քաղաքի Դավթաշեն համայնքի Սասնա Ծռեր փողոցի 12/2 հասցեում գտվնող իր ծաղկի սրահի մուտքի դռան փանները, հանե ապակյա դուռը մուտք գործել ներս և ներսից գողացել է գումար` վերջինիս պատճառելով վնաս:
1.2. Դեպքի առթիվ 2025 թվականի փետրվարի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քնչչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կատի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 10116825 քրեական վարույթը:
1.3. 2025 թվականի փետրվարի 14-ին Երևան քաղաքի բնակիչ՝ Կարեն Թադևոսյանը ՀՀ ՆԳՆ ՈՍ ՀՈԳՎ Դավթաշենի բաժնում հաղորդում է ներկայացրել այն մասին, որ 2025 թվականի փետրվարի 14-ին՝ ժամը 00:05-ից մինչև 2025 թվականի փետրվարի 14-ին՝ ժամը 06:00-ն ընկած ժամանահատվածում անայտ անձը տեխնիկական միջոցների գործադրամբ կտրել է Երևան քաղաքի Դավթաշեն համայնքի Սասնա Ծռեր փողոցի 12/3 հասցեում գտվեող իր ծաղկի սրահի մուտքի դռան փանները, հետել ապակյա դուռը մուտք գործել ներս և սակայն առանց որևէ բան գողանալու հեռացել է՝ վերջինիս պատճառելով վնաս:
1.4. Դեպքի առթիվ 2025 թվականի փետրվարի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 10116925 քրեական վարույթը:
1.5. 2025 թվականի փետրվարի 14-ին՝ ժամը 12.55-ին վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից որոշում է կայացվել ենթադրյալ հանցանք կատարելուց անմիջապես հետո բռնվելու հիմքով Գեղամ Գագիկի Նազարյանին ձերբակալելու մասին:
1.6. 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից որոշում է կայացվել Գողամ Գագիկի Գագիկի Նազարյանին ազատ արձակելու մասին:
1.7. 2025 թվականի փետրվարի 15-ին քրեական վարույթի նկատմամբ հսկողություն իրականացնող դատախազի կողմից որոշում է կայացվել Գեղամ Գագիկի Նազարյանի եկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով և 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
1.8. 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 175-ին մեղադրյալ Գեղամ Գագիկի Նազարյանին մեղադրանք է ներկայացվել, որում վերջինս իրեն մեղավոր չի ճանաչել:
1.9. 2025 թվականի փետրվարի 17-ին' վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 10116025 քրեական վարույթը թիվ 10116825 քրեական վարույթին միացնելու մասին:
1.10. 2025 թվականի հունիսի 27-ին քրեական վարույթի նկատմամբ հսկողություն իրականացնող դատախազի կողմից որոշում է կայացվել Գեղամ Գագիկի Նազարյանի նկատմամբ նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով /2 դրվագ/ և 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
1.11. 2025 թվականի հունիսի 30-ին՝ մեղադրյալ Գեղամ Գագիկի Նազարյանին մեղադրանք է ներկայացվել, որում վերջինս իրեն մեղավոր չի ճանաչել:
1.12. Թիվ 10116825 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գեղամ Գագիկի Նազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով /2 դրվագ/ և 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի 2025 թվականի հուլիսի 07-ի գրությամբ՝ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազությունից ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան:
1.13. Դատավորների միջև գործերի բաշխման համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը՝ ԵԴ1/2291/01/25 համարի ներքո, 2025 թվականի հուլիսի 02-ին մակագրվել և ս/թ հուլիսի 03-ին հանձնվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանին:
1.14. 2025 թվականի հուլիսի 04-ին որոշում է կայացվել վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.15. 2025 թվականի նոյեմբերի 18-ին տեղի ունեցած նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Գեղամ Նազարյանի պաշտպան Նինա Կուցանյանը միջնորդություն է ներկայացրել իր պաշտպանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին՝ տուժողների հետ հաշտվելու հիմքով։
2.Հանրային քրեական հատապնդման փաստական հանգամանքները և իրավաբանական որակումը.
Գեղամ Գագիկի Նազարյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն հանցանքի կատարման համար, որ նա, գույքի պաշտպանության և պահպանման համար նախատեսված կառույցը վնասելով ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2025 թվականի փետրվարի 14-ին' ժամը 00:00-ից մինչև 06:00-ն ընկած ժամանակահատվածում տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ կտրելով Արտեմ Թոռնիկի Մխիթարյանի կողմից շահագործվող Երևան քաղաքի Սասնա Ծռեր փողոցի 12/2 հասցեում գտնվող ծաղիկների վաճառքի խանութ-սրահի մուտքի դռան ծխնին, ապօրինի մուտք է գործել նշված խանութ-սրահ և մուտքի դռնից դեպի ձախ գտնվող պահարանից գաղտնի հափշտակել է տարբեր անվանական արժեքներով մետաղադրամներով և թղթադրամներով մանր չափի, ընդհանուր՝ 70.000 ՀՀ դրամ գումար' Արտեմ Թոռնիկի Մխիթարյանին պատճառելով մանր չափի՝ 70.000 ՀՀ դրամի չափով գույքային վնաս: Բացի այդ, Գեղամ Գագիկի Նազարյանը, գույքի պաշտպանության և պահպանման համար նախատեսված կառույցը վնասելով ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2025 թվականի փետրվարի 14-ին՝ ժամը 00:00-ից մինչև 06:00-ն ընկած ժամանակահատվածում տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ կտրելով Կարեն Գվիդոնի Թադևոսյանին սեփականության իրավունքով պատկանող՝ Երևան քաղաքի Սասնա Ծռեր փողոցի 12/3 հասցեում գտվնող ծաղիկների վաճառքի խանութ-սրահի մուտքի դռան ծխնին, ապօրինի մուտք է գործել նշված խանութ-սրահ և փնտրելով ու չգտնելով որևէ գումար, հեռացել է նշված խանութից՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով: Բացի այդ, Գեղամ Գագիկի Նազարյանը, գույքի պաշտպանության և պահպանման համար նախատեսված կառույցը վնասելով ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2025 թվականի փետրվարի 12-ին՝ ժամը 04:00-ից մինչև 05:00-ն ընկած ժամանակահատվածում տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ կտրելով Սուսաննա Պողոսի Գալստյանի կողմից շահագործվող՝ Երևան քաղաքի Տ. Պետրոսյան 17/5 հասցեում գործող հագուստի խանութ-սրահի ծխնին, ապօրինի մուտք է գործել նշված խանութ-սրահ և դրամարկղից գաղտնի հափշտակել է 120.000 ՀՀ դրամ գումար՝ Սուսաննա Պողոսի Գալստյանին պատճառելով մանր չափի' 120.000 ՀՀ դրամի չափով գույքային վնաս: Այսինքն' Գեղամ Գագիկի Նազարյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքների կատարում, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկաշիներով /2 դրվագ/ և 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով:
3. Վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները․
3.1. Մեղադրյալ Գեղամ Նազարյանի պաշտպան Նինա Կուցանյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարանին իր պաշտպանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին՝ տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով։ Պաշտպանի կողմից ներկայացվել են տուժողներ Սուսաննա Պողոսի Գալստյանի, Արտեմ Թոռնիկի Մխիթարյանի և Կարեն Գվիդոնի Թադևոսյանի կողմից նոտարական վավերացմամբ հաշտության վերաբերյալ համաձայնագրեր այն մասին, որ վերջիններս հաշտվել են մեղադրյյալ Գեղամ Գագիկի Նազարյանի հետ և նրա նկատմամբ ինչպես նյութականն այնպես էլ որևէ այլ պահանջ չունեն մանրամասները տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը:
3.2. Մեղադրյալ Գեղամ Նազարյանը միացել է պաշտպանի դիրաքրոշմանը և հայտնել, որ իրեն պարզաբանված են նշված հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու իրավական հետևանքները մանրամասները տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը:
3.3. Հանրային մեղադրող Բ.Ղազինյանը առարկել է ներկայացված միջնորդության դեմ՝ նշելով, որ այնուաամենայնիվ հարկավոր է տուժողներին հրավիրել դատական նիստերի դահլիճ և հաշտության վերաբերյալ նրանցից անձամբ դիրքորոշում ճշտել մանրամասները տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը:
4.Դատարանի իրավական վերլուծություններն ու եզրահանգումը.
4.1. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Միջին ծանրության հանցանքներ են համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում 5 տարի ժամկետով ազատազրկումը:»:
4.2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի համաձայն՝ 2. Գողությունը, որը կատարվել է՝ 3) տեխնիկական միջոցի, հատուկ հարմարեցված սարքավորման կամ այլ առարկայի կամ միջոցի գործադրմամբ կամ այլ եղանակով գույքի պաշտպանության կամ պահպանման համար նախատեսված սարքավորումը, համակարգը, կառույցը կամ այլ միջոցը ոչնչացնելով, վնասելով կամ շրջանցելով պատժվում է տուգանքով` քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
4.3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-րդ հոդվածը սահմանում է հանցափորձը և դրա տեսակները համաձայն որի ՝ 1. Հանցափորձ է համարվում դիտավորյալ այն գործողությունը կամ անգործությունը, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն և պարունակում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշներ, սակայն անձի դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով չի իրագործվում տվյալ հանցակազմի որևէ հատկանիշի բացակայության հետևանքով: 2. Եթե հանցափորձի ժամանակ հանցավորի դիտավորության մեջ ընդգրկված վնասից ավելի փոքր վնաս է պատճառվում, քան ընդգրկված էր դիտավորության մեջ, ապա դա կլանվում է անձի դիտավորության մեջ: 3. Եթե հանցափորձն իրականացնելիս հանցավորի դիտավորության մեջ ընդգրկված օբյեկտին անզգուշությամբ ավելի մեծ վնաս է պատճառվում, քան ընդգրկված էր դիտավորության մեջ, կամ անզգուշությամբ կամ անուղղակի դիտավորությամբ վնաս է պատճառվում մեկ այլ օբյեկտի, ապա արարքը որակվում է հանցագործությունների համակցությամբ: 4. Հանցափորձը լինում է ավարտված և չավարտված: 5. Հանցափորձը համարվում է ավարտված, եթե անձը կատարում է այն արարքը, որն անհրաժեշտ ու բավարար էր դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունն ավարտին հասցնելու համար, և գիտակցում է, որ հանցագործությունն ավարտին է հասել, կամ հանցագործությունն ավարտելու համար արարքը շարունակելու անհրաժեշտություն չկա: 6. Հանցափորձը համարվում է չավարտված, եթե անձը գիտակցում է, որ հանցագործությունն ավարտին հասցնելու համար անհրաժեշտ է շարունակել սկսած արարքի կատարումը կամ նոր արարք կատարել:
4.4.ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1․ Եթե անձն առաջին անգամ է հանցանք կատարել, ապա ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե նրա կատարած արարքը ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք է, և նրա ու տուժողի միջև առկա է հաշտության վերաբերյալ ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնությունը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ կատարված հանցանքում առկա են ընտանիքում բռնության հատկանիշներ (…) 5. Նախկինում սույն հոդվածով նախատեսված հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատված անձը չի կարող նույն հիմքով կրկին ազատվել քրեական պատասխանատվությունից»: Նույն օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն․ «Սույն օրենսգրքում օգտագործվում են հետևյալ հասկացությունները.(...) առաջին անգամ հանցանք կատարած` անձ, որը նախկինում հանցանք չի կատարել կամ կատարել է, սակայն ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից, կամ որի դատվածությունը սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մարվել կամ վերացվել է.»։
4.5. Տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու իրավահարաբերությունները կարգավորող վերը մեջբերված նորմի վերլուծությունից երևում է, որ քննարկվող հիմքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու համապատասխան պայմանների առկայության դեպքում վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից (իմպերատիվ բնույթ է կրում)։ Քննարկվող հիմքը կիրառելի է առաջին անգամ ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք կատարած անձի նկատմամբ, ով նախկինում նույն հիմքով քրեական պատասխանատվությունից չի ազատվել։
Այս համատեքստում հարկ է արձանագրել, որ քրեական պատասխանատվությունից ազատելու նորմերի կիրառման միջոցով օրենսդիրը, ելնելով արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, առանց անձի նկատմամբ քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցներ կիրառելու, հնարավորություն է տալիս առաջին անգամ ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք կատարած անձին վերաինտեգրվել հասարակությունում, ինչպես նաև կանխել վերջինիս հետագա հանցավոր վարքագիծը:
4.6.ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված արգելքը ենթադրում է, որ անձի հանցավոր վարքագծի կրկնվելու դեպքում վերջինս չի կարող կրկին օգտվել օրենսդրի ընձեռած հնարավորությունից այն հաշվառմամբ, որ պետությունն արդեն իսկ դրանից առաջ «ներել» է նրան՝ նույն հիմքով ազատելով քրեական պատասխանատվությունից:Հանցանք կատարած անձի համար հաշտությունը հանցանքի կատարման մեջ իրեն մեղավոր ճանաչելն է, այդ արարքի համար զղջալը, ափսոսանք հայտնելը, իսկ տուժողի համար՝ հանցանք կատարած անձին ներելը: Բացի այդ, հաշտությունը ենթադրում է տուժողի և ենթադրյալ հանցանք կատարած անձի կամավոր և փոխադարձ համաձայնություն միմյանց հետ հաշտվելու վերաբերյալ: Այսինքն` հաշտությունը պետք է լինի ինչպես գործողություն, այնպես էլ փոխադարձ գործողությունների արդյունք: Կողմերից երկուսն էլ պետք է հայտարարեն հաշտության մասին (փոխադարձության չափանիշ) և դա պետք է լինի նրանց ինքնուրույն և ազատ կամահայտնության արդյունք (կամավորության չափանիշ)։ Հաշտության կամավորության և փոխադարձության չափանիշների բացակայության դեպքում վարույթն իրականացնող մարմինը չի կարող որոշում կայացնել հաշտության հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ: Այլ կերպ՝ հաշտությունը երկու կողմերի փոխադարձ կամահայտնությունն է, այն երբեք չի կարող կրել միակողմանի բնույթ, և եթե տուժողը ցանկություն է հայտնում հաշտվելու, իսկ հանցանք կատարած անձը դրա դեմ առարկում է, կամ հակառակը, ապա հաշտության հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու իրավական հիմքը բացակայում է: Նույն կերպ, հաշտությունը կամավոր և փոխադարձ չի կարող համարվել, հետևաբար՝ այդ հիմքով քրեական հետապնդումը չի կարող դադարեցվել, եթե հաշտությունը հետևանք է տուժողի նկատմամբ հանցանք կատարած անձի գործադրած ոչ իրավաչափ ներգործության:
4.7. Մեջբերված իրավանորմի լույսի ներքո՝ Դատարանն արձանագրում է, որ․
- մեղադրյալ Գեղամ Գագիկի Նազարյանին մեղսագրված արարքները միջին ծանրության հանցագործություն են, նա զղջում է կատարածի համար, չի առարկում իր նկատմամբ քննարկվող հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու դեմ,
- տուժողներ Ս.Գալստյանը, Ա.Մխիթարյանը և Կ.Թադևոսյանը հայտնել են, որ հաշտությունը հիմնված է ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա, որը հաստատվել է նոտարի կողմից:
- մեղադրյալ Լյովա Մարկոսյանի կողմից նախկինում նույն հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատված լինելու վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն:
4.8. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1․ Քրեական հետապնդում չպետք է հարուցվի, իսկ հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, եթե` (…) 12) անձը Հայաuտանի Հանրապետության քրեական oրենuգրքի ընդհանուր կամ հատուկ մասի դրույթների ուժով ենթակա է ազատման քրեական պատաuխանատվությունից(…)
4. Սույն հոդվածի 1-ին մաuի 11-14-րդ կետերով նախատեսված հանգամանքների առկայությունը քրեական հետապնդումը բացառող չէ, եթե անձն առարկում է դրա դեմ այն հիմքով, որ չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը: (…)»։
4.9. Նույն օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի համաձայն․
«Քրեական վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` (…) մեղադրյալի նկատմամբ դադարեցվել է քրեական հետապնդումը, և սպառվել են վարույթը շարունակելու բոլոր հնարավորությունները»։
4.10. Այսպիսով, Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված՝ տուժողի և հանցանք կատարած անձի հաշտության հիմքով մեղադրյալ Գեղամ Գագրիկի Նազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով /2 դրվագ/ և 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հիմքը, որը դասվում է քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքների շարքին։ Հաշվի առնելով նաև, որ մեղադրյալ Գ.Նազարյանը չի առարկել ոչ ռեաբիլիտացնող հիմքով իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու դեմ՝ Դատարանը գտնում է, որ առկա են մեղադրյալ Գեղամ Նազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետով նախատեսված հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու նյութաիրավական և դատավարական պայմանները։ Վերոգրյալի հիման վրա Դատարանն արձանագրում է, որ սպառվել են վարույթը շարունակելու բոլոր հնարավորությունները, հետևաբար առկա է քրեական վարույթը կարճելու՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքը։
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցին՝ բացակայելու արգելքին, Դատարանը գտնում է, որ այն անհրաժեշտ է վերացնել:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետով, 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով, 315-րդ հոդվածով՝ Դատարանը.

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Մեղադրյալ Գեղամ Գագիկի Նազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով /2 դրվագ/ և 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ մեղադրյալի և տուժողների հաշտության հիմքով:
2. Քրեական գործի վարույթը կարճել։
3. Որոշումը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ ՄԱՍԻՍ ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ