ԵԴ1/2292/01/25




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«05» նոյեմբերի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի,

մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող՝ Հայկ Ավետյանի,
տուժող՝ Մարիա Ղազարյանի,
մեղադրյալ՝ Արամ Առաքելյանի,

դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Արամ Լևոնի Առաքելյանի՝
(ծնված՝ 05.07.1972թ. ք. Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, չի աշխատում, միջնակարգ կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվող՝ ք. Երևան, Սարի թաղ, 9-րդ շարք, 52/2 տուն հասցեում, որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

ՊԱՐԶԵՑ

1. Քրեական գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի ապրիլի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60271925 քրեական վարույթը:
2025 թվականի հունիսի 25-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Հ.Ավետյանի որոշմամբ՝ թիվ 60271925 քրեական վարույթով Արամ Լևոնի Առաքելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի հուլիսի 02-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/2292/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արամ Լևոնի Առաքելյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրը քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի հուլիսի 03-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2025 թվականի հուլիսի 04-ին Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/2292/01/25 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2025 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Դատարանը թիվ ԵԴ1/2292/01/25 քրեական գործով կայացրել է մեղադրական վերդիկտ՝ Արամ Լևոնի Առաքելյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի կատարման մեջ:

2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Արամ Լևոնի Առաքելյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ «նա 2025 թվականի ապրիլի 13-ին՝ ժամը 21:53-ին, «Հյունդայի» մակնիշի 37 DK 550 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարել է Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցով՝ Զաքյան փողոցի կողմից Կողբացի փողոցի ուղղությամբ, 2-րդ երթևեկելի գոտիով, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննությամբ պարզված՝ մոտ 66,5կմ/ժ արագությամբ և, հասնելով Ամիրյան և Զաքյան փողոցների խաչմերուկին, թույլ է տվել «Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության մասին» ՀՀ օրենքի 23-րդ հոդվածի 3-րդ մասի, ինչպես նաև «ՀՀ ճանապարհային երթևեկության կանոնները և տրանսպորտային միջոցների շահագործումն արգելող անսարքությունների և պայմանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ կառավարության 2007 թվականի հունիսի 28-ի թիվ 955-Ն որոշմամբ հաստատված ճանապարհային երթևեկության կանոնների 65-րդ և 104-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ: Մասնավորապես վերջինս չի իրականացրել պատշաճ երթևեկություն, ավտոմեքենան վարել է սահմանված արագությունը գերազանցող՝ մոտ 66,5կմ/ժ արագությամբ, իր ուղեմասի աջ կողմում՝ չկարգավորվող հետիոտնային անցումից առաջ կանգնած վիճակում գտնվող տրանսպորտային միջոցի առկայության տվյալ պայմաններում չի պահպանել երթևեկության անվտանգությունը՝ առանց համոզվելու, որ տվյալ տրանսպորտային միջոցի առջևում հետիոտներ չկան, շարունակել է իրականացնել ուղիղ երթևեկությունը, իր այդ գործողությամբ ստեղծել է վթարային իրադրություն, իր վարած ավտոմեքենայի աջակողմյան հատվածով վրաերթի է ենթարկել չկարգավորվող հետիոտնային անցումով՝ իր աջ կողմում՝ հետիոտնային անցումից առաջ կանգնած վիճակում գտնվող տրանսպորտային միջոցի առջևով, Ամիրյան փողոցն իր ընթացքի ուղղության աջ կողմից դեպի ձախ կողմը հատող հետիոտն Մարիա Վարդանի Ղազարյանին, ինչի հետևանքով վերջինիս առողջությանն անզգուշությամբ պատճառել է միջին ծանրության վնաս՝ մարմնի տարբեր շրջանների քերծվածքների, աջ ոտնաթաթի 3-րդ մետատարզալ ոսկրի աննշան տեղաշարժով փակ կոտրվածքի ձևով, դրանով իսկ պայմանավորել է տվյալ վրաերթի առաջացումը՝ ինքն իրեն զրկելով այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից։»։

3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- Մեղադրյալ Արամ Լևոնի Առաքելյանը, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալ։
(դատական նիստի արձանագրություն)
- 2025 թվականի մայիսի 07-ին ստացված դատաբժիշկ-փորձագետի թիվ 0995/հ եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «Մ. Ղազարյանի մարմնական վնասվածքները՝ մարմնի տարբեր շրջանների քերծվածքների, աջ ոտնաթաթի 3-րդ մետատարզալ ոսկրի աննշան տեղաշարժով փակ կոտրվածքի ձևով, հասցվել են բութ առարկաներով, հնարավոր են որոշման մեջ նշված ժամկետում, որոնք առաջացրել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը՝ 21 օրից ավելի»։
(գ.թ. 50-51, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2025 թվականի հունիսի 09-ին ստացված դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության հմ. 154ա-25 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «(...) 1. 1. և 2. Առաջադրված պայմաններում HYUNDAI-ELANTRA-1.8 մակնիշի 37 DK 550 h/h ավտոմեքենայի վարորդը, երթևեկության անվտանգությունն ապահովելու համար, նախ պետք է բնակավայրի սահմաններում գտնվող տվյալ ճանապարհահատվածում ավտոմեքենան վարեր երթևեկության համար սահմանված թույլատրելի առավելագույնը 60կմ/ժ-ը չգերազանցող արագությամբ, իսկ, մոտենալով առջևում առկա չկարգավորվող հետիոտնային անցման «Զեբր» գծանշումներին, մինչ այդ գծանշումներին հասնելն, իր վարած ավտոմեքենայի ընթացքի ուղղության երթևեկելի ուղեմասի հարևան՝ 2-րդ երթևեկելի գոտում կանգնած վիճակում գտնվող ավտոմեքենայի առկայության պայմաններում, երթևեկության անվտանգությունն ապահովելու և տվյալ վրաերթի առաջացումը բացառելու համար, մինչև առջևում առկա չկարգավորվող հետիոտնային անցումներին հասնելը, պետք է տեխնիկական տեսակետից ժամանակին կատարված արգելակումով դանդաղեցներ իր վարած ավտոմեքենայի ընթացքը՝ անհրաժեշտության դեպքում ընդհուպ մինչև մեքենան կանգնեցնելը և շարունակեր երթևեկությունը՝ միայն համոզվելով, որ այդ տրանսպորտային միջոցի առջևում հետիոտներ չկան, ինչի տեխնիկական հնարավորությունը HYUNDAI--ELANTRA-1.8 մակնիշի 37 DK 550 հ/հ ավտոմեքենայի վարորդն ունեցել է, և ինչը կատարելով, նա կկանխեր տվյալ վրաերթի առաջացումը:
Չկատարելով դա՝ HYUNDAI-ELANTRA-1.8 մակնիշի 37 DK 550 հ/հ ավտոմեքենայի վարորդը տեխնիկական տեսակետից թույլ է տվել ՃԵԿ-ի 65 և 104 կետերի ու «Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին» ՀՀ օրենքի 23 հոդվածի 3-րդ մասի պահանջներին հակասող գործողություններ, դրանով իսկ պայմանավորել չկարգավորվող հետիոտնային անցումներով երթևեկելի մասը հատող հետիոտն Մարիա Վարդանի Ղազարյանի նկատմամբ տվյալ վրաերթի առաջացումը՝ ինքն իրեն զրկելով այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից:
Հետիոտն Մարիա Վարդանի Ղազարյանի գործողությունների գնահատման համար ավտոտեխնիկական փորձագետի հատուկ մասնագիտական գիտելիքներ չեն պահանջվում։ Դրանք ենթակա են իրավական գնահատման՝ ելնելով «Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին» ՀՀ օրենքի 25 հոդվածի պահանջների տեսանկյունից:
3. և 4. Տվյալ վրաերթին նախորդող պահին HYUNDAI-ELANTRA-1.8 մակնիշի 37 DK 550 հ/հ ավտոմեքենայի կախոցներն, անիվներն, ընթացային մասերը, ղեկային կառավարման ու արգելակային համակարգերը գտնվել են սարքին և աշխատունակ վիճակում ու դրանց այնպիսի անսարքություններ, որպիսիք գոյություն ունեցած լինեին մինչև տվյալ վրաերթը, կամ առաջացած լինեին տվյալ վրաերթին նախորդող պահին ու պայմանավորած լինեին ավտոմեքենայի կառավարելիության կամ կայունության կորստի ու տվյալ վրաերթի առաջացումը, չհայտնաբերվեցին (...)»:
(գ.թ. 60-67, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2025 թվականի ապրիլի 13-ին ճանապարհատրանսպորտային պատահարի դեպքի վայրի զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «Դեպքը տեղի է ունեցել Երևան քաղաքի Ամիրյան և Եզնիկ Կողբացի փողոցների խաչմերուկում: Ամիրյան փողոցն ասֆալտապատ է, հարթ, ուղիղ և հորիզոնական: Ամիրյան փողոցը հոծ գծանշմամբ բաժանված է 2 /երկու/ հանդիպակաց ուղեմասերի, որոնք իրենց հերթին խաչմերուկից առաջ հոծ գծանշմամբ բաժանված են 3 /երեք/ երթևեկելի գոտիների։ Ամիրյան փողոցի՝ Զաքյան փողոցի կողմից Եզնիկ Կողբացի փողոց տանող ուղեմասի 1-ին երթևեկելի գոտու լայնությունը կազմում է 3,6 մետր, 2-րդ երթևեկելի գոտու լայնությունը՝ 3,2 մետր, իսկ 3-րդ երթևեկելի գոտու լայնությունը՝ 3,1 մետր։ Տվյալ ուղեմասի մայթի լայնությունը կազմում է 3,4 մետր։
«Հյունդայի» մակնիշի 37 DK 550 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան հետվթարային դիրքով շեղությամբ գտնվում է Ամիրյան փողոցի՝ Եզնիկ Կողբացի փողոցի կողմից Մաշտոցի պողոտա տանող ուղեմասի 3-րդ երթևեկելի գոտում, որի առջևի և հետևի աջակողմյան հատվածները տվյալ ուղեմասի մայթեզրից գտնվում են համապատասխանաբար 7,1 մետր և 9 մետր հեռավորությամբ։ Ավտոմեքենայի հետևի ձախ մասն Ամիրյան փողոցի վրա առկա հետիոտնային գծանշումից գտնվում է 5,7 մետր հեռավորությամբ։
Ավտոմեքենայի հետևի անվադողերից սկսվում են արգելակման հետքեր, որոնց ընդհանուր երկարությունը կազմում է 24,6 մետր, իսկ դրանց միջև հեռավորությունը կազմում է 1,3 մետր։
Դեպքի պահին եղանակը եղել է պարզ, ասֆալտը՝ չոր, տեսանելիությունը՝ բավարար, իսկ ավտովարորդ Արամ Լևոնի Առաքելյանը գտնվել է սթափ վիճակում»։
(գ.թ. 6-9, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2025 թվականի ապրիլի 30-ին արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված լազերային սկավառակը և 2025 թվականի ապրիլի 14-ին կազմված լազերային սկավառակը և դրանում առկա տեսագրությունը զննելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «(…) Տեսագրությամբ երևում է, որ Ամիրյան փողոցը հոծ գծանշմամբ բաժանված է 2 /երկու/ հանդիպակաց ուղեմասերի, որոնք խաչմերուկից առաջ հոծ գծանշմամբ բաժանված են 3 /երեք/ երթևեկելի գոտիների։ Երևում է նաև, որ միացված է Ամիրյան և Զաքյան փողոցների խաչմերուկի հարևանությամբ տեղադրված և Ամիրյան փողոցով երթևեկող տրանսպորտային միջոցների հոսքը կարգավորող լուսացույցի կարմիր ազդանշանը, որի պայմաններում բազմաթիվ ավտոմեքենաներ են անշարժ վիճակի բերված իրենց ուղեմասերի «Կանգ-գիծ» գծանշումների մոտ, իսկ Զաքյան փողոցով երթևեկող տրանսպորտային միջոցները պատշաճ երթևեկությամբ մուտք են գործում և դուրս գալիս խաչմերուկի տարածքից։ Տեսագրության 9։53։28-ին տեսախցիկի տեսադաշտում են հայտնվում Ամիրյան և Զաքյան փողոցների խաչմերուկ մուտք գործած և երթևեկությունը Ամիրյան փողոցի՝ Զաքյան փողոցի կողմից Եզնիկ Կողբացի փողոցի ուղղությամբ շարունակող տարբեր տեսակների տրանսպորտային միջոցներ։ Տեսագրության 9։53։32-ին երևում է, որ Ամիրյան փողոցի՝ Զաքյան փողոցի կողմից Եզնիկ Կողբացի փողոց տանող ուղեմասի 2-րդ երթևեկելի գոտիով խաչմերուկի ուղղությամբ երթևեկող մուգ գույնի սեդան թափք ունեցող թեթև մարդատար ավտոմեքենան հասնում է Ամիրյան և Եզնիկ Կողբացի փողոցների խաչմերուկից առաջ առկա չկարգավորվող հետիոտնային գծանշմանը, նույն պահին միանում են տվյալ ավտոմեքենայի հետևի արգելակման համակարգի լույսերը։ Տեսագրության 9։53։34-ին երևում է, որ տվյալ ավտոմեքենան հետիոտնային գծանշումից առաջ անշարժ վիճակի է բերվում։ Տեսագրության նույն պահին տեսախցիկի տեսադաշտում է հայտնվում Ամիրյան փողոցի՝ Զաքյան փողոցի կողմից Եզնիկ Կողբացի փողոց տանող ուղեմասի մայթից Ամիրյան փողոցը չկարգավորվող հետիոտնային անցումով մուգ գույնի արտաքին հագուստով հատող հետիոտն։ Տեսագրության հաջորդ պահին՝ 9։53։35-ին, երևում է, որ հետիոտնը մուտք է գործում վերը նշված ուղեմասի 2-րդ երթևեկելի գոտի և իր ձախ կողմում՝ հետիոտնային անցումից առաջ, անշարժ վիճակի բերված մուգ գույնի սեդան թափք ունեցող թեթև մարդատար ավտոմեքենայի առջևով հատում է Ամիրյան փողոցի՝ վերը նշված ուղեմասի 2-րդ երթևեկելի գոտին։ Տեսագրության 9։53։36-ին երևում է, որ հետիոտնը հասնում է Ամիրյան փողոցի՝ Զաքյան փողոցի կողմից Եզնիկ Կողբացի փողոց տանող ուղեմասի 2-րդ երթևեկելի գոտին 3-րդ երթևեկելի գոտուց բաժանող հոծ գծանշման շարունակությանը, ապա՝ մուտք է գործում 3-րդ երթևեկելի գոտի, մինչդեռ Ամիրյան փողոցի՝ տվյալ ուղեմասի 3-րդ երթևեկելի գոտիով ուղիղ երթևեկություն իրականացնող բաց գույնի սեդան թափ ունեցող թեթև մարդատար ավտոմեքենան շարունակում է իրականացնել ուղիղ երթևեկություն, նույն պահին միանում են տվյալ ավտոմեքենայի հետևի արգելակման համակարգի լույսերը, սակայն տեսագրության 9։53։37-ին երևում է նաև, որ տվյալ ավտոմեքենան առջևի աջակողմյան հատվածով վրաերթի է ենթարկում նշված հետիոտնին։ Տեսագրության 9։53։38-ին երևում է, որ տվյալ ավտոմեքենայի ընթացքը կտրուկ ուղղվում է դեպի իր ձախ կողմը, այն հատում է Ամիրյան փողոցի հանդիպակաց հոսքերն իրարից բաժանող հոծ գծանշումը, մուտք է գործում հանդիպակաց ուղեմաս, այնուհետև՝ վերադառնում է իր ուղեմասի 3-րդ երթևեկելի գոտի և շեղությամբ անշարժ վիճակի է բերվում հետվթարային դիրքում (…)»։
(գ.թ. 20-22, գ.թ. 43, դատական նիստի արձանագրություն)
- Նախաքննության մարմնի կողմից կայացված իրեղեն ապացույց ճանաչելու որոշումը, համաձայն որի՝ «Հյունդայի» մակնիշի, 37 DK 550 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան ճանաչվել է որպես իրեղեն ապացույց:
(գ.թ. 10, դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում տուժող Մարիա Ղազարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքը տեղի է ունեցել 2025 թվականի ապրիլի 13-ին՝ ժամը 21։50-ի սահմաններում: Ինքը՝ որպես հետիոտն, գտնվել է Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցի՝ Զաքյան փողոցի կողմից Եզնիկ Կողբացի փողոց տանող ուղեմասի մայթին։ Ինքը փորձել է հատել Ամիրյան փողոցը, սակայն ենթարկվել է վրաերթի, ինչի հետևանքով վայր է ընկել՝ ստանալով մարմնական վնասվածքներ։ Վրաերթից հետո տեղում օգնություն է ստացել իրեն վրաերթի ենթարկած ավտոմեքենայի վարորդի կողմից, այնուհետև վրաերթի դեպքի վայր ժամանած շտապօգնության կարգախմբով տեղափոխվել է «Թիվ 2 բուժմիավորում» ՓԲԸ, որտեղ ստացել է համապատասխան բուժօգնություն և նույն օրը դուրս է գրվել հիվանդանոցից։ Ինքը չի հիշել, թե իրեն վրաերթի ենթարկած ավտոմեքենան որ կողմից է իր ուղղությամբ երթևեկել, ինչպես նաև վրաերթի այլ հանգամանքներ ևս չի հիշում։ Իրեն վրաերթի ենթարկած ավտոմեքենայի վարորդի դեմ բողոք չունի։
(դատական նիստի արձանագրություն)
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
 ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Արամ Լևոնի Առաքելյանի նախկին դատվածությունը մարված է: Բացի այդ, վերջինիս վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնված թիվ 60195924 քրեական վարույթը կարճվել է տուժողի հետ հաշտության հիմքով։
 Միասնական էլեկտրոնային տեղեկատվական համակարգում կատարված հարցման պատասխանի համաձայն՝ ՊԵԿ տվյալների շտեմարանում Արամ Առաքելյան ի կողմից հանցանքը կատարելուն նախորդող տասներկու ամիսների ընթացքում ստացած եկամուտները բացակայում են:

4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ առկա է փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջություն, որը թույլ է տալիս հաստատված համարելու, որ Արամ Լևոնի Առաքելյանը 2025 թվականի ապրիլի 13-ին՝ ժամը 21:53-ին, «Հյունդայի» մակնիշի 37 DK 550 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարել է Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցով՝ Զաքյան փողոցի կողմից Կողբացի փողոցի ուղղությամբ, 2-րդ երթևեկելի գոտիով, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննությամբ պարզված՝ մոտ 66,5կմ/ժ արագությամբ և, հասնելով Ամիրյան և Զաքյան փողոցների խաչմերուկին, թույլ է տվել «Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության մասին» ՀՀ օրենքի 23-րդ հոդվածի 3-րդ մասի, ինչպես նաև «ՀՀ ճանապարհային երթևեկության կանոնները և տրանսպորտային միջոցների շահագործումն արգելող անսարքությունների և պայմանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ կառավարության 2007 թվականի հունիսի 28-ի թիվ 955-Ն որոշմամբ հաստատված ճանապարհային երթևեկության կանոնների 65-րդ և 104-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ: Մասնավորապես վերջինս չի իրականացրել պատշաճ երթևեկություն, ավտոմեքենան վարել է սահմանված արագությունը գերազանցող՝ մոտ 66,5 կմ/ժ արագությամբ, իր ուղեմասի աջ կողմում՝ չկարգավորվող հետիոտնային անցումից առաջ կանգնած վիճակում գտնվող տրանսպորտային միջոցի առկայության տվյալ պայմաններում չի պահպանել երթևեկության անվտանգությունը՝ առանց համոզվելու, որ տվյալ տրանսպորտային միջոցի առջևում հետիոտներ չկան, շարունակել է իրականացնել ուղիղ երթևեկությունը, իր այդ գործողությամբ ստեղծել է վթարային իրադրություն, իր վարած ավտոմեքենայի աջակողմյան հատվածով վրաերթի է ենթարկել չկարգավորվող հետիոտնային անցումով՝ իր աջ կողմում՝ հետիոտնային անցումից առաջ կանգնած վիճակում գտնվող տրանսպորտային միջոցի առջևով, Ամիրյան փողոցն իր ընթացքի ուղղության աջ կողմից դեպի ձախ կողմը հատող հետիոտն Մարիա Վարդանի Ղազարյանին, ինչի հետևանքով վերջինիս առողջությանն անզգուշությամբ պատճառել է միջին ծանրության վնաս՝ մարմնի տարբեր շրջանների քերծվածքների, աջ ոտնաթաթի 3-րդ մետատարզալ ոսկրի աննշան տեղաշարժով փակ կոտրվածքի ձևով, դրանով իսկ պայմանավորել է տվյալ վրաերթի առաջացումը՝ ինքն իրեն զրկելով այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից։
Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի հիմքում դրված՝ փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությունը բացառում է Արամ Լևոնի Առաքելյանին ներկայացված մեղադրանքի ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած։
Հիմնական և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում նաև սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները. Արամ Լևոնի Առաքելյանը թեև ինչպես արարքը կատարելու պահին, այնպես էլ այժմ չունի դատվածություն, սակայն նախկինում դատապարտված է եղել, ընդ որում մեկ դեպքում նույնաբնույթ արարք կատարելու համար նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է և քրեական գործի վարույթը կարճվել է տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով:

5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, Դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված է Արամ Լևոնի Առաքելյանին վերագրվող արարքը, այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքը մեղադրյալի կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրա մեղավորությունը տվյալ արարքի կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Արամ Լևոնի Առաքելյանը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, որի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասը:
Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Արամ Լևոնի Առաքելյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարած հանցանքի համար:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Արամ Առաքելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող և մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Դատարանը, հաշվի առնելով Արամ Լևոնի Առաքելյանի կատարած հանցանքի հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով որպես հիմնական պատիժ է նախատեսված նաև տուգանքի ձևով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար նշված հանցագործության կատարման համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, գտնում է, որ նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով հիմնական պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով, ընդ որում տուգանքի չափ սահմանելով՝ հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի տասնհինգապատիկի՝ 1.125.000 (մեկ միլիոն հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ կատարած հանցանքի համար Արամ Լևոնի Առաքելյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։
Միաժամանակ հաշվի առնելով վերջինիս գույքային դրության վերաբերյալ գործում առկա տվյալները և մեղադրյալի հայտարարությունը՝ Դատարանը գտնում է, որ Արամ Լևոնի Առաքելյանի նկատմամբ նշանակվող տուգանքի վճարումը պետք է տարաժամկետել և նրան թույլատրել որպես պատիժ նշանակված՝ 1.125.000 (մեկ միլիոն հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ ըստ վերջինի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման կողմից սահմանված տուգանքի վճարման ժամանակացույցի:
Անդրադառնալով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «Հյունդայի» մակնիշի, 37 DK 550 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է հանձնել սեփականատիրոջ տնօրինությանը։
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել:
Անդրադառնալով վարութային ծախսերի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Արամ Առաքելյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի պետք է գանձել դատաբժշկական և դատաավտոտեխնիկական փորձաքննությունների արժեք կազմող 111.000 (հարյուր տասնմեկ հազար) ՀՀ դրամը՝ որպես վարութային ծախս։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ և 352-353-րդ հոդվածներով` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Արամ Լևոնի Առաքելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի տասնհինգապատիկի՝ 1.125.000 (մեկ միլիոն հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Արամ Լևոնի Առաքելյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված՝ 1.125.000 (մեկ միլիոն հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ ըստ վերջինի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման կողմից սահմանված տուգանքի վճարման ժամանակացույցի:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «Հյունդայի» մակնիշի, 37 DK 550 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո հանձնել դրա սեփականատիրոջ տնօրինությանը։
Արամ Լևոնի Առաքելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո վերացնել։
Մեղադրյալ Արամ Լևոնի Առաքելյանից հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջեի գանձել փորձաքննությունների արժեք կազմող՝ ընդհանուր 111.000 (հարյուր տասնմեկ հազար) ՀՀ դրամը՝ որպես վարութային ծախս։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ