ԵԴ1/2300/01/25
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Հայաստանի Հանրապետության Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան),

Նախագահությամբ դատավոր՝ Է.Ավագյանի
2025 թվականի օգոստոսի 1-ին ք. Երևանում
գրավոր ընթացակարգով, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝

Գրիգոր Վաչագանի Գալուստյանի
(ծնված` 1982 թվականի հունիսի 28-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, խնամքին՝ անչափահաս 1 երեխա, նախկինում չդատված, հաշվառված՝ քաղաք Երևան, Նոր Նորք համայնք, Ջրվեժ, Բանավան փողոց, 11-րդ շենք, 16-րդ բնակարան հասցեում)

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 462-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի ապրիլի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ԶՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 462-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել թիվ 92-0610-24 քրեական վարույթը:
2025 թվականի հունիսի 17-ին Գրիգոր Վաչագանի Գալուստյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 462-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն արարքի համար, որ «[Ն]ա հաշվառված լինելով ՀՀ ՊՆ ՀԶԿ Երևանի թիվ 3 զինվորական կոմիսարիատում որպես պահեստազորային 29.03.2024թ. պատշաճ կարգով ծանուցվել է 18.04.2024թ. վարժական հավաքների վայր մեկնելու համար տարածքային ստորաբաժանում ներկայանալու վերաբերյալ, սակայն ծանուցագրում նշված օրը՝ 2024 թվականի ապրիլի 18-ին, չի ներկայացել տարածքային ստորաբաժանում՝ խախտելով «Պաշտպանության մասին» ՀՀ օրենքի 14-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի պահանջները, խուսափել է ՀՀ կառավարության 29.02.2024թ. թիվ 281-Ն որոշմամբ հայտարարված վարժական հավաքներից՝ այդ ծառայությունից ազատվելու՝ ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված կարգով հիմքերի բացակայության դեպքում։
(…) »:
Նախաքննության մարմնի՝ 2025 թվականի հունիսի 19-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գ.Գալուստյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը:
Նախաքննության մարմնի կողմից 2025 թվականի հունիսի 24-ին կազմվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրություն:
2025 թվականի հուլիսի 2-ին թիվ 92-0610-24 քրեական վարույթի նյութերը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, որը նույն օրը դատավորների միջև գործերի բաշխման մակագրման եղանակով մակագրվել և նույն թվականի հուլիսի 3-ին փաստացի հանձնվել է դատավոր Է. Ավագյանին։
2025 թվականի հուլիսի 8-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Է. Ավագյանը ստանձնել է քրեական գործի վարույթը և հարուցել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ:
Դատարանի կողմից 2025 թվականի հուլիսի 8-ին Պետական եկամուտների կոմիտե հարցում է կատարվել Գ․Գալուստյանի՝ 2024 թվականի ապրիլ ամսվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում ստացած ամսական եկամուտների վերաբերյալ։
2025 թվականին հուլիսի 15-ին Դատարան է մուտքագրվել ՀՀ Պետական եկամուտների կոմիտեից ստացված տեղեկատվությունը Գ․Գալուստյանի աշխատավարձի և դրա հավասարեցված այլ վճարների վերաբերյալ։

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 464.8-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հիմքերի առկայության վերաբերյալ տվյալներ Դատարանին հայտնի չեն:
Ներկայացված մեղադրանքը Գրիգոր Վաչագանի Գալուստյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում` Դատարանը, գտնում է, որ մեղադրյալ Գ. Գալուստյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, վերջինս ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 462-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 462-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Անցկացվող վարժական հավաքից խուսափելը՝ այդ վարժական հավաքից ազատվելու՝ օրենսդրությամբ սահմանված հիմքերի բացակայության դեպքում՝
պատժվում է տուգանքով՝ տասնհինգապատիկից երեսնապատիկի չափով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝
«Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝
«6. Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Սույն օրենսգրքում օգտագործվում են հետևյալ հասկացությունները․
(…)
6) ամսական եկամուտ` հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում անձի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը: Միջին ամսական եկամտի մեջ հաշվարկվում են ստացվող աշխատավարձը և դրան հավասարեցված այլ վճարումները, անձի կողմից իր ակտիվների ներդրմամբ (տրամադրմամբ) այլ անձանց գործունեությունից ստացված եկամուտը (շահաբաժինը, տոկոսը, ռոյալթին, վարձակալական վճարը): Ամսական եկամուտը հաշվարկելիս հաշվի չեն առնվում դրանց համար վճարվող հարկերը, տուրքերը կամ այլ վճարներ.
(…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(…) 3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։
(…)
5. Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից:
(…)
7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել:»:
Հաշվի առնելով կողմերի միջև կնքված համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրության բովանդակությունը և հիմք ընդունելով վերը մեջբերված իրավական նորմեր՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գրիգոր Գալուստյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով՝ այն սահմանելով ամսական եկամտի հնգապատիկի չափով:
2025 թվականի հուլիսի 15-ին Դատարան է մուտքագրվել Պետական եկամուտների կոմիտեից ստացված տեղեկատվությունը Գ․Գալուստյանի աշխատավարձի և դրա հավասարեցված այլ վճարների վերաբերյալ՝ 2024 թվականի ապրիլ ամսվան նախորդող 12 (տասներկու) ամիսների համար։
Հիմք ընդունելով վերոնշյալ տեղեկատվությունը՝ Գ․Գալուստյանի ամսական եկամուտների չափը ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի կանոններով հաշվարկելու արդյունքում կազմում է 93․392 (ինսուներեք հազար երեք հարյուր ինսուներկու) ՀՀ դրամ։
Վերոգրյալի հիման վրա և հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Գ․Գալուստյանի ամսական եկամուտը կազմում է 93․392 (ինսուներեք հազար երեք հարյուր ինսուներկու) ՀՀ դրամ, ապա վերջինիս ամսական եկամտի հնգապատիկի չափով պատիժ նշանակելու դեպքում այն կկազմի 466960 (չորս հարյուր վաթսունվեց հազար ինը հարյուր վաթսուն) ՀՀ դրամ։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների և արտավարութային փաստաթղթերի տնօրինման հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված նյութերը՝ պետք է թողնել քրեական գործին կցված։
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցին՝ բացակայելու արգելքին, Դատարանը գտնում է, որ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ՝ դատական ակտի հնարավոր բողոքարկման դեպքում մեղադրյալի դատավարական պարտականությունների պատշաճ կատարումն ապահովելու համար:
Քրեական գործով գույքային հայց չի ներկայացվել, իսկ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեպքում վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման, որպիսի պայմաններում հիշյալ հարցերը Դատարանը համարում է լուծված։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 100-րդ, 167-րդ, 270-րդ, 347-350-րդ և 464.9-464.10-րդ հոդվածներով`

ՎՃՌԵՑ

Գրիգոր Վաչագանի Գալուստյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 462-րդ հոդվածի 1-ին մասով, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ ամսական եկամուտների հնգապատիկի՝ 466960 (չորս հարյուր վաթսունվեց հազար ինը հարյուր վաթսուն) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
Գրիգոր Վաչագանի Գալուստյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական գործին կցված նյութերը՝ թողնել կցված քրեական գործին։
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
Դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով:




ԴԱՏԱՎՈՐ` ԷՄՄԱ ԱՎԱԳՅԱՆ