ԵԴ1/2263/01/25


ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«18» Հուլիսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)՝
նախագահող դատավոր՝ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ
համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթով գրավոր ընթացակարգով քննելով Գարիկ Կամոյի Սարգսյանի (1) վերաբերյալ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344 հոդվածի 2-րդ մասով.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. ՄԵՂԱԴՐԱՆՔԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՆԿԱՐԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆԸ.
Թիվ 60292525 քրեական վարույթով Գարիկ Կամոյի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344 հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է ներկայացվել հետևյալ արարքի համար.
«Նա, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք և միաժամանակ գտնվելով ոչ սթափ վիճակում (սթափության վիճակի զննման կտրոնի համարը՝ 01862)՝ մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 1.072 մգ/լ (առնվազն՝ 0.9648 մգ/լ՝ նկատի ունենալով ստուգաչափող թիվ 91101137 ալկոտեստեր սարքի չափման ճշտության հնարավոր 10% սխալանքը), 2025 թվականի ապրիլի 14-ին՝ ժամը 01:35-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայում վարել է «Քրայսլեր» մակնիշի 93 GG 300 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկ Վազգեն Զաքարյանի կողմից նույն օրը՝ ժամը 01:45-ին, կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8259040554 արձանագրությունը»:
2. ՀԱՄԱՁԱՅՆՈՒԹՅԱՄԲ ՏՈՒԳԱՆՔ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՎԱՐՈՒՅԹՈՎ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ԻՐԱՎԱԿԱՆ ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ, ՀԵՏԵՎՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԵՎ ՈՐՈՇՈՒՄՆԵՐԸ.
2.1 Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Գարիկ Կամոյի Սարգսյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, սահմանելով, որ մեղադրյալի կատարած արարքի նկատմամբ ենթակա է կիրառման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344 հոդվածի 2-րդ մասը:
2.2 ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59 հոդվածի 3-րդ մասի և 77 հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթով Դատարանը մեղադրյալ Գարիկ Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ հնգապատիկը։
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59 հոդվածի 5-րդ մասը և հաշվի առնելով մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Գարիկ Կամոյի Սարգսյանի եկամտի վերաբերյալ տվյալների բացակայությունը(2), Դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկել հանցանքը կատարելու պահին ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
• Այսպիսով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման համար Գարիկ Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59 հոդվածի 8-րդ մասը, հաշվի առնելով մեղադրյալ Գարիկ Կամոյի Սարգսյանի եկամտի վերաբերյալ ստացված տվյալը, ինչպես նաև տուգանքի վճարման համար ժամկետ սահմանելու մասին վերջինի խնդրանքը՝ Դատարանը գտնում է, որ նշանակված տուգանքի վճարման ժամկետ պետք է սահմանել առավելագույնը՝ 1 (մեկ) տարի:
2.3 ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348 հոդվածի 1-ին մասի 11-14-րդ հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է։
2.4 Գարիկ Կամոյի Սարգսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դրա իրավաչափության պայմանների փոփոխումը՝ բայց ոչ ավելի, քան դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ այն բավարար է մեղադրյալի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որևէ գործողություն կատարելու ռիսկերը չեզոքացնելու համար։
2.5 Վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեպքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167 հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276, 347, 348, 349, 464.9 և 464.10 հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Գարիկ Կամոյի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
2. Նշանակված տուգանքի վճարման ժամկետ սահմանել առավելագույնը՝ 1 (մեկ) տարի:
3. Գարիկ Սարգսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դրա իրավաչափության պայմանների փոփոխումը՝ բայց ոչ ավելի, քան դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
4. Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, սակայն չի կարող բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 373 հոդվածով, 375 հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377 հոդվածով նախատեսված հիմքերով:


ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐՇԱԿ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ

(1)Ծնված՝ 1988 թվականի օգոստոսի 1-ին Լոռու մարզի Ալավերդի համայնքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, հաշվառված է և բնակվում է Լոռու մարզի Ալավերդի համայնքի Խուդյակովի փողոցի թիվ 97 տանը, որպես խափանման միջոց է կիրառված բացակայելու արգելքը:
(2)ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի հարկ վճարողների սպասարկման վարչության պետի 2025 թվականի հուլիսի 10-ի գրության համաձայն Գարիկ Կամոյի Սարգսյանը հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում չի հանդիսացել վարձու աշխատող։ Հարկային մարմնի տեղեկատվական բազայում առկա չեն նաև Գարիկ Կամոյի Սարգսյանի կողմից իր ակտիվների ներդրմամբ (տրամադրմամբ) այլ անձանց գործունեությունից ստացված եկամուտի (շահաբաժնի, տոկոսի, ռոյալթիի, վարձակալական վճարի) վերաբերյալ տվյալներ: