ԵԴ1/2202/01/25
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ


«27» օգոստոսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)՝

Նախագահությամբ՝ Մ.ԱՐԶՈւՄԱՆՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող Տ․ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ
պաշտպան Ա․ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
մեղադրյալ Ա․ՀԱՐՈւԹՅՈւՆՅԱՆԻ


դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արտակ Հարությունի Հարությունյանի (ծնված՝ 1975 թվականի մայիսի 12-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, հաշվառման վայր չունի, բնակվում է Երևան քաղաքի Շիրակի 78/4 հասցեում)՝ չորս դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի փետրվարի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Լ․Պողոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 08-0180-24 քրեական վարույթը։
2024 թվականի փետրվարի 26-ին Արտակ Հարությունի Հարությունյանը հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալվել է։
2024 թվականի փետրվարի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Լ․Պողոսյանը որոշում է կայացրել թիվ 08-0180-24 քրեական վարույթով ձերբակալված Արտակ Հարությունի Հարությունյանին ձերբակալումից ազատ արձակելու մասին։
2024 թվականի մայիսի 6-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ․Գուրգենյանը որոշում է կայացրել թիվ 08-0180-24 քրեական վարույթով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով։
2024 թվականի մայիսի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Լ․Պողոսյանը որոշում է կայացրել թիվ 08-0180-24 քրեական վարույթը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով՝ հանցանքի բացակայության հիմքով կարճելու մասին։
2024 թվականի հունիսի 20-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազ Ա․Արամյանը որոշում է կայացրել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Լ․Պողոսյանի՝ «Քրեական վարույթը կարճելու մասին» 2024 թվականի մայիսի 13-ի և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ․Գուրգենյանի՝ «Միջնորդությունը բավարարելու և հանրային քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին» 2024 թվականի մայիսի 6-ի որոշումները վերացնելու մասին։
2024 թվականի հունիսի 19-ին Արտակ Հարությունի Հարությունյանը հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալվել է։
2024 թվականի հունիսի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Հ․Գասպարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթը։
2024 թվականի հունիսի 21-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Հ․Գասպարյանը որոշում է կայացրել թիվ 08-0180-24 քրեական վարույթը թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթին միացնելու և համատեղ վարույթին թիվ 13-0753-24 համարը շնորհելու մասին։
2024 թվականի հունիսի 21-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի պետի տեղակալ Գ․Հովհաննիսյանը որոշում է կայացրել թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթով նախաքննության կատարումը քննչական խմբին հանձնարարելու մասին։
2024 թվականի հունիսի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Հ․Գասպարյանը որոշում է կայացրել թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթով ձերբակալված Արտակ Հարությունի Հարությունյանին ազատ արձակելու մասին՝ անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու հիմքով։
2024 թվականի հունիսի 22-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ․Գուրգենյանը որոշում է կայացրել թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթով Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի հունիսի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Հ․Գասպարյանը որոշում է կայացրել թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթով ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Արտակ Հարությունի Հարությունյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի հունիսի 22-ին թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արտակ Հարությունի Հարությունյանը ձերբակալվել է։
2024 թվականի հունիսի 23-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը որոշում է կայացրել վարչական հսկողությունը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ քննիչի միջնորդությունը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 288-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հիմքով մերժելու մասին և Արտակ Հարությունի Հարությունյանը անհապաղ ազատ է արձակվել արգելանքից։
2024 թվականի հունիսի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Հ․Գասպարյանը որոշում է կայացրել թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին։
2024 թվականի հուլիսի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական առաջին բաժնի քննիչ Է․Անտոնյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 15-0690-24 քրեական վարույթը։
2024 թվականի հուլիսի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Հ․Գասպարյանը որոշում է կայացրել թիվ 15-0690-24 քրեական վարույթը թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթին միացնելու և համատեղ վարույթին թիվ 13-0753-24 համարը շնորհելու մասին։
2024 թվականի հուլիսի 18-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ․Գուրգենյանը որոշում է կայացրել թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթով Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի հուլիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Հ․Գասպարյանը որոշում է կայացրել թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթով ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Արտակ Հարությունի Հարությունյանին խափանման միջոցի պայմանները խախտելու հիմքով ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի հուլիսի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը որոշում է կայացրել թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց 2 ամիս ժամկետով կալանքը կիրառելու մասին, իսկ կալանքի սկիզբը հաշվվել է նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
2024 թվականի հուլիսի 29-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ․Գուրգենյանը որոշում է կայացրել Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 193-րդ հոդածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով կասեցնելու մասին։
2025 թվականի մարտի 25-ին Արտակ Հարությունի Հարությունյանը հայտնաբերվել է։
2025 թվականի մարտի 25-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ․Գուրգենյանը որոշում է կայացրել Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման կասեցված ժամկետը վերսկսելու մասին։
2025 թվականի մարտի 27-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը որոշում է կայացրել կալանավորման հարցը վերստին քննության առնելու մասին քննիչի միջնորդությունը մերժելու մասին և թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արտակ Հարությունի Հարությունյանն անհապաղ ազատ է արձակվել կալանքից։
2025 թվականի ապրիլի 20-ին Արտակ Հարությունի Հարությունյանը հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալվել է։
2025 թվականի ապրիլի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Հ․Թումասյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 13146325 քրեական վարույթը։
2025 թվականի ապրիլի 22-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ․Գուրգենյանը որոշում է կայացրել թիվ 13146325 քրեական վարույթով Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2025 թվականի ապրիլի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Հ․Միհրանյանը որոշում է կայացրել թիվ 13146325 քրեական վարույթով ձերբակալված Արտակ Հարությունի Հարությունյանին ազատ արձակելու մասին՝ անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու հիմքով։
2025 թվականի ապրիլի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Հ․Միհրանյանը որոշում է կայացրել թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթով ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Արտակ Հարությունի Հարությունյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։
2025 թվականի ապրիլի 23-ին մեղադրյալ Արտակ Հարությունի Հարությունյանը ձերբակալվել է։
2025 թվականի ապրիլի 24-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը որոշում է կայացրել թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց մեկ ամիս ժամկետով կալանքը կիրառելու մասին։
2025 թվականի ապրիլի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Հ․Միհրանյանը որոշում է կայացրել թիվ 13-0753-24 և թիվ 13146325 քրեական վարույթները մեկ վարույթում միացնելու մասին, միացված վարույթին շնորհվել է թիվ 13-0753-24 համարը։
2025 թվականի ապրիլի 28-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ․Գուրգենյանը որոշում է կայացրել թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթով Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2025 թվականի ապրիլի 29-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ․Գուրգենյանը որոշում է կայացրել թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթով Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 193-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հիմքով կասեցնելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը որոշում է կայացրել թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամկետով երկարաձգելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժելու մասին։
2025 թվականի հունիսի 16-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ․Գուրգենյանը որոշում է կայացրել թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթով Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ կասեցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը վերսկսելու մասին։
2025 թվականի հունիսի 25-ին թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան։
2025 թվականի հունիսի 26-ին թիվ ԵԴ1/2202/01/25 քրեական գործը հանձնվել է դատավոր Մ․Արզումանյանին։
2025 թվականի հունիսի 27-ին Դատարանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/2202/01/25 քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։

Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում չորս դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն արարքները կատարելու համար, որ նա 2024 թվականի փետրվարի 26-ին՝ ժամը 19:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հանրապետության հրապարակում՝ Նալբանդյան 32 հասցեում, 2024 թվականի հունիսի 19-ին՝ ժամը 18:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վազգեն Սարգսյան 5 հասցեում, 2024 թվականի հուլիսի 10-ին՝ ժամը 17:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հանրապետության հրապարակում՝ Նալբանդյան 32 հասցեում, ինչպես նաև 2025 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 19:56-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վազգեն Սարգսյան 5 հասցեում կատարել է խուլիգանություն:
Այսպես․ Արտակ Հարությունի Հարությունյանը, 2024 թվականի փետրվարի 26-ին՝ ժամը 19:10-ի սահմաններում, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում, գնացել է Երևան քաղաքի Նալբանդյան 32 հասցեում գտնվող ՀՀ կառավարության մասնաշենքի հարակից տարածք և խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, իր ենթադրյալ խախտված իրավունքները ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված կարգով վերականգնելու փոխարեն, չփաստարկված և անհիմն դժգոհությունների լույսի ներքո իր հակաիրավական վարքագիծը քողարկելու կեղծ պատճառաբանությամբ, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը՝ հասարակության նկատմամբ ցուցաբերելով անհարգալից և իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք: Մասնավորապես՝ ինքնահաստատման հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով Արտակ Հարությունյանը բանուկ հատվածում, բազմաթիվ անցորդների ներկայությամբ, գիտակցելով, որ իր հակաիրավական և հակաբարոյական գործողությունները նկատվում են նրանց կողմից, միզել է ՀՀ կառավարության՝ Երևան քաղաքի Հանրապետության հրապարակում՝ Նալբանդյան 32 հասցեում գտնվող մասնաշենքի ընդունարանի մուտքի դռան վրա՝ այդ կերպ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ անհանգստություն պատճառելով շրջակայքում գտնվող անձանց և խախտելով նրանց անդորրը։
Բացի այդ, Արտակ Հարությունի Հարությունյանը 2024 թվականի հունիսի 19-ին՝ ժամը 18:25-ի սահմաններում, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում, գնացել է Երևան քաղաքի Վազգեն Սարգսյան 5 հասցեում գտնվող ՀՀ գլխավոր դատախազության շենքի հարակից տարածք և խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, իր ենթադրյալ խախտված իրավունքները ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված կարգով վերականգնելու փոխարեն, չփաստարկված և անհիմն դժգոհությունների լույսի ներքո իր հակաիրավական վարքագիծը քողարկելու կեղծ պատճառաբանությամբ, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը՝ հասարակության նկատմամբ ցուցաբերելով անհարգալից և իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք: Մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով Արտակ Հարությունյանը բանուկ հատվածում, անտեսելով աշխատանքային օրվա ավարտին ՀՀ դատախազության աշխատակիցների աշխատավայրից դուրս գալու հանգամանքը, նրանց և բազմաթիվ այլ անցորդների ներկայությամբ, գիտակցելով, որ իր հակաիրավական և հակաբարոյական գործողությունները նկատվում են նրանց կողմից, միզել է ՀՀ գլխավոր դատախազության շենքի գլխավոր մուտքի դռան վրա՝ այդ կերպ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ անհանգստություն պատճառելով շրջակայքում գտնվող անձանց և աշխատակիցներին, ինչպես նաև խախտելով նրանց անդորրը:
Բացի այդ, Արտակ Հարությունի Հարությունյանը, 2024 թվականի հուլիսի 10-ին՝ ժամը 17:00-ի սահմաններում, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում, գնացել է Երևան քաղաքի Նալբանդյան 32 հասցեում գտնվող ՀՀ կառավարության մասնաշենքի հարակից տարածք և խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, իր ենթադրյալ խախտված իրավունքները ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված կարգով վերականգնելու փոխարեն, չփաստարկված և անհիմն դժգոհությունների լույսի ներքո իր հակաիրավական վարքագիծը քողարկելու կեղծ պատճառաբանությամբ, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը` հասարակության նկատմամբ ցուցաբերելով անհարգալից և իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք: Մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով Արտակ Հարությունյանն, իր ձեռքին եղած թղթերը պատռել և նետել է տարածքում ծառայություն իրականացնող ՊՊԾ աշխատակցի ուղղությամբ, այնուհետև բարձրաձայն հայհոյանքներ է հնչեցրել ՊՊԾ աշխատակիցների, ոստիկանության ծառայողների հասցեին, աղմկել է, ինչպես նաև հայտնել իր՝ ՀՀ կառավարության մասնաշենքի դռան վրա միզելու ցանկության մասին: Արտակ Հարությունյանն իր հակաիրավական գործողություններով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ անհանգստություն է պատճառել շրջակայքում գտնվող անձանց և խախտել նրանց անդորրը:
Բացի այդ, Արտակ Հարությունի Հարությունյանը, 2025 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 19:56-ի սահմաններում, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում, գնացել է Երևան քաղաքի Վազգեն Սարգսյան 5 հասցեում գտնվող ՀՀ գլխավոր դատախազության շենքի հարակից տարածք և խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, իր ենթադրյալ խախտված իրավունքները ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված կարգով վերականգնելու փոխարեն, չփաստարկված և անհիմն դժգոհությունների լույսի ներքո իր հակաիրավական վարքագիծը քողարկելու կեղծ պատճառաբանությամբ, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը՝ հասարակության նկատմամբ ցուցաբերելով անհարգալից և իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք: Մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով Արտակ Հարությունյանը բանուկ հատվածում, անտեսելով փողոցում անցորդների առկայությունը և գիտակցելով, որ իր հակաիրավական և հակաբարոյական գործողությունները նկատվում են նրանց կողմից, միզել է ՀՀ գլխավոր դատախազության շենքի գլխավոր մուտքի դռան վրա, ինչպես նաև բարձրաձայն հնչեցրել է հայհոյանքներ՝ այդ կերպ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ անհանգստություն պատճառելով շրջակայքում գտնվող անձանց և աշխատակիցներին՝ այդ թվում ոստիկանության ծառայողներին, ինչպես նաև խախտելով նրանց անդորրը և խաթարելով նրանց աշխատանքը:

Արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը․
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածով նախատեսված հարցերի քննարկման ընթացքում մեղադրյալ Ա․Հարությունյանը միջնորդություն ներկայացրեց կիրառել արագացված վարույթ:
Հանրային մեղադրողի կողմից մեղադրանքի փաստական հիմքերը, ինչպես նաև վերագրվող արարքների իրավական գնահատականները հրապարակվելուց հետո մեղադրյալ Արտակ Հարությունյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին, հայտնեց, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները, ներկայացված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, ինչպես նաև հայտնեց, որ ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում:
Հանրային մեղադրող Տ․Վարդանյանը և պաշտպան Ա․Հովհաննիսյանը առարկություններ չներկայացրեցին ներկայացված միջնորդության դեմ։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ մեղադրյալի միջնորդությունը և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին։

Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված ապացույցները.
- Ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 49 եզրակացությունը, որի հետևություններ բաժնի համաձայն՝ «Արտակ Հարությունի Հարությունյանի մոտ հայտնաբերվել է «Անձի պարանոիդ խանգարում, անամնեզում ալկոհոլի, թմրանյութի գործածում» F-60.0 հոգեկան հիվանդությամբ, որը արտահայտված չէ այն աստիճանի և չի ուղեկցվում ակտիվ հոգեախտաբանական ախտանիշներով, մտավոր, հիշողության կոպիտ խանգարումներով, ինչպես իրավախախտումը կատարելիս, այնպես էլ ներկայումս լիովին զրկեր և զրկի նրան գիտակցել իր գործողությունների բնույթը, նշանակությունը, վտանգավորությունը, հաշիվ տալու իրեն կատարած արարքների համար և ղեկավարել դրանք, սակայն սահմանափակում է այն: Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արտակ Հարությունի Հարությունյանին հարկ է ճանաչել՝ ՍԱՀՄԱՆԱՓԱԿ - ՄԵՂՍՈՒՆԱԿ:
Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին։ Հաշվի առնելով փորձաքննվողի մոտ առկա «Անձի պարանոիդ խանգարումը, անամնեզում ալկոհոլի, թմրանյութի գործածումը»՝ խորհուրդ է տրվում կարիքը առաջանալու դեպքում բուժումը կազմակերպել «Դատապարտյալների հիվանդանոց» ՔԿՀ-ի նյարդահոգեբուժական և նարկոլոգիական բաժանմունքում»:
- Ռուսերեն լեզվից թարգմանված բժշկական փաստաթուղթը, համաձայն որի՝ Արտակ Հարությունի Հարությունյանի մոտ ախտորոշված է ոչ սպեցիֆիկ ուրետրիտ։
- ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանի ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Արտակ Հարությունյանը համարվում է դատվածություն չունեցող:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով՝ հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Արտակ Հարությունյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքները), այդ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքները կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ, ինչպես նաև գտնում է, որ մեղադրյալի արարքների նկատմամբ պետք է կիրառվի չորս դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասը։
Հաստատված համարելով մեղադրյալ Արտակ Հարությունյանի մեղավորությունը չորս դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ՝ Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Արտակ Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը և կատարածի համար զղջալը (Դատարանի նման մոտեցումը համահունչ է Սերոբ Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշմանը), առողջական խնդիրներ ունենալը և սահմանափակ մեղսունակ լինելը։
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Արտակ Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանգամանքներ առկա չեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
(…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակներն են՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ մասերի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4.1 մասի համաձայն՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
Մեջբերված իրավական նորմերը ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում: Նշված դատական ակտերում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար՝ կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) [Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) [Պ]ատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, անդրադառնալով պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները գնահատման ենթարկելու կարևորությանը, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հիմք են ոչ միայն կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը, այլև հանցավորի անձը բնութագրող սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական, քրեաբանական և քրեաիրավական, ֆիզիկական հատկությունների համակցությունը (ընտանեկան դրությունը, վարքագիծը աշխատանքում և կենցաղում, աշխատունակությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, սեռը, դատվածությունը և այլն): Մասնավորապես Վճռաբեկ դատարանը փաստել է հանցավորի ընտանեկան դրությունը, վերջինիս ընտանիքի կյանքի պայմանների վրա նշանակված պատժի ազդեցությունը, նրա խնամքին այլ անձանց առկայությունը, սոցիալական միջավայրում նրա զբաղեցրած տեղն ու դիրքը, սոցիալական միջավայրում նրա ունեցած բնութագիրը և մի շարք այլ հանգամանքների վերաբերյալ փաստական տվյալները գնահատման ենթարկելու անհրաժեշտությունը (տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի` Հազարապետ Հարությունյանի գործով 2007 թվականի մարտի 30-ի թիվ ՎԲ-50/07, Նարեկ Սարգսյանի գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11, Սերոբ Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12, Սեյրան Աղախանյանի գործով 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ի թիվ ԱՎԴ/0082/01/12, Ջոն Շիրվանյանի գործով 2015 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0091/01/14 և այլ որոշումները):
Արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ՝ «(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը: (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Մեղսունակ անձը, որը հանցանքը կատարելիս հոգեկան առողջության խնդիրների հետևանքով ամբողջությամբ չի գիտակցել իր արարքի հակաիրավականությունը կամ ամբողջությամբ չի կարողացել ղեկավարել իր արարքը, ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
2. Սահմանափակ մեղսունակությունը, որպես մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնվում պատիժ նշանակելիս և կարող է հիմք հանդիսանալ պատժի հետ միաժամանակ անձի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց նշանակելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Խուլիգանությունը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելը, որը դրսևորվել է անձին ստորացնելով կամ հայհոյանքներով կամ անպարկեշտ արտահայտություններով կամ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով կամ նույն եղանակներով հանրային միջոցառումը, արարողությունը խափանելով կամ հասարակական նշանակության օբյեկտի, հիմնարկի կամ կազմակերպության բնականոն աշխատանքը խոչընդոտելով՝ պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ազատության սահմանափակումը դատապարտյալին առանց ուսումնառությունից կամ աշխատանքից կտրելու տնային պայմաններում հսկողության տակ պահելն է:
2. Ազատության սահմանափակումը նշանակվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար` 6 ամսից 3 տարի ժամկետով: Դատարանը, ազատության սահմանափակում նշանակելով, արգելում է հանցանք կատարած անձին այցելել տարբեր ժամանցային կամ այլ հաստատություններ, կազմակերպել, մասնակցել կամ այցելել որոշակի միջոցառումների կամ առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը կամ որոշակի ժամերի բացակայել տնից: Դատարանը, ազատության սահմանափակում նշանակելով, դատապարտյալի նկատմամբ սահմանում է սույն մասով սահմանված արգելքներից մեկը կամ մի քանիսը։
(…)
5. Ազատության սահմանափակումը չի կարող նշանակվել ժամկետային զինվորական ծառայության մեջ գտնվող զինծառայողների նկատմամբ:
(…)»:
Վերը մեջբերված իրավական նորմերի և դիրքորոշումների լույսի ներքո մեղադրյալ Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում նրա կողմից կատարված հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես՝ այն, որ նա կատարել է ոչ մեծ ծանրության դիտավորյալ հանցագործություններ, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, հանցանքը կատարելուց հետո մեղադրյալի դրսևորած վարքագիծը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքի բացակայությունը։ Նման պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ չորս դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքներից յուրաքանչյուրի համար Ա․Հարությունյանի նկատմամբ պետք է նշանակել պատիժ՝ ազատության սահմանափակում՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:
(…)
9. Հանցագործությունների համակցության դեպքում մյուս պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու դեպքում նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակի համար սահմանված առավելագույն ժամկետը կամ չափը»։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ Արտակ Հարությունյանը մեկից ավելի արարքներով ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված չորս հանցանք է կատարել և նա դրանցից ոչ մեկի համար քրեական պատասխանատվության չի ենթարկվել, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով պետք է վերջնական պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:
Տվյալ դեպքում սահմանված պատիժը համաչափ է կատարված կոնկրետ հանցագործությունների բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, դրանք կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝
«Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց»։
Սույն գործի նյութերի համաձայն՝ 2024 թվականի փետրվարի 26-ին Արտակ Հարությունի Հարությունյանը հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալվել է, իսկ 2024 թվականի փետրվարի 29-ին ազատ արձակվել, բացի այդ՝ 2024 թվականի հունիսի 19-ին Արտակ Հարությունի Հարությունյանը հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալվել է, իսկ 2024 թվականի հունիսի 22-ին ազատ է արձակվել, որից հետո 2024 թվականի հունիսի 22-ին ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Արտակ Հարությունի Հարությունյանը դատարան ներկայացնելու համար կրկին ձերբակալվել է, իսկ 2024 թվականի հունիսի 23-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը որոշում է կայացրել վարչական հսկողությունը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ քննիչի միջնորդությունը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 288-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հիմքով մերժելու մասին, Արտակ Հարությունի Հարությունյանը անհապաղ ազատ է արձակվել արգելանքից։ 2024 թվականի հուլիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Հ․Գասպարյանը որոշում է կայացրել թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթով ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Արտակ Հարությունի Հարությունյանին խափանման միջոցի պայմանները խախտելու հիմքով ձերբակալելու մասին, իսկ 2024 թվականի հուլիսի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը որոշում է կայացրել թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց 2 ամիս ժամկետով կալանքը կիրառելու մասին, կալանքի սկիզբը հաշվվել է նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, 2025 թվականի մարտի 25-ին Արտակ Հարությունի Հարությունյանը հայտնաբերվել է։ 2025 թվականի մարտի 27-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը որոշում է կայացրել կալանավորման հարցը վերստին քննության առնելու մասին քննիչի միջնորդությունը մերժելու մասին և թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արտակ Հարությունի Հարությունյանը անհապաղ ազատ է արձակվել կալանքից։ 2025 թվականի ապրիլի 20-ին Արտակ Հարությունի Հարությունյանը հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով կրկին ձերբակալվել է, իսկ 2025 թվականի ապրիլի 23-ին՝ ազատ արձակվել։ 2025 թվականի ապրիլի 23-ին մեղադրյալ Արտակ Հարությունի Հարությունյանը ձերբակալվել է, 2025 թվականի ապրիլի 24-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը որոշում է կայացրել թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց մեկ ամիս ժամկետով կալանքը կիրառելու մասին, իսկ 2025 թվականի մայիսի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը որոշում է կայացրել թիվ 13-0753-24 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամկետով երկարաձգելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժելու մասին։ Միևնույն ժամանակ, քրեական գործում առկա՝ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 49 եզրակացության և կից փաստաթղթի համաձայն՝ Արտակ Հարությունի Հարությունյանը 2025 թվականի մայիսի 16-ից մինչև 2025 թվականի հունիսի 2-ը գտնվել է ՀՀ ԱՆ «Հոգեկան առողջության պահպանման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձագիտական բաժանմունքում։
Հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին պետք է հաշվակցել Արտակ Հարությունի Հարությունյանի՝ սույն քրեական գործով 2024 թվականի հունիսի 19-ից մինչև 2024 թվականի հունիսի 23-ը, 2024 թվականի փետրվարի 26-ից մինչև 2024 թվականի փետրվարի 29-ը, 2025 թվականի մարտի 25-ից մինչև 2025 թվականի մարտի 27-ը, 2025 թվականի ապրիլի 20-ից մինչև 2025 թվականի ապրիլի 23-ը, 2025 թվականի ապրիլի 23-ից մինչև 2025 թվականի մայիսի 23-ը և 2025 թվականի մայիսի 24-ից մինչև 2025 թվականի հունիսի 2-ն անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 1 (մեկ) ամիս 23 (քսաներեք) օրը, և վերջնական պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի 8 (ութ) ամիս 14 (տասնչորս) օր ժամկետով՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Ա․Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման և պահպանման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ որպես ապացույց արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ՀՀ պետական պահպանության ծառայությունից տրամադրված թվով 5 հատ տեսագրությունների պարունակությամբ լազերային սկավառակը, ՀՀ գլխավոր դատախազությունից դեպքի վայրի զննությամբ վերցված և 2024 թվականի հունիսի 21-ին զննված տեսագրությունների պարունակությամբ լազերային սկավառակը և առարկաներ կամ փաստաթղթեր վերցնելու մասին կազմված արձանագրությամբ վերցված և զննված էլեկտրոնային կրիչը պետք է պահել գործի նյութերի հետ՝ դրանց պահման ամբողջ ընթացքում:
Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական գործով գույքային հայցի լուծման, հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման, գույքի բռնագրավման և արգելադրման հարցեր առկա չեն՝ Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 30-31-րդ, 98-րդ, 100-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5 հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արտակ Հարությունի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել չորս դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2024 թվականի փետրվարի 26-ի դրվագ) Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2024 թվականի հունիսի 19-ի դրվագ) Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2024 թվականի հուլիսի 10-ի դրվագ) Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2025 թվականի ապրիլի 20-ի դրվագ) Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով սահմանված կարգով` նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին հաշվակցել Արտակ Հարությունի Հարությունյանի՝ սույն քրեական գործով 2024 թվականի հունիսի 19-ից մինչև 2024 թվականի հունիսի 23-ը, 2024 թվականի փետրվարի 26-ից մինչև 2024 թվականի փետրվարի 29-ը, 2025 թվականի մարտի 25-ից մինչև 2025 թվականի մարտի 27-ը, 2025 թվականի ապրիլի 20-ից մինչև 2025 թվականի ապրիլի 23-ը, 2025 թվականի ապրիլի 23-ից մինչև 2025 թվականի մայիսի 23-ը և 2025 թվականի մայիսի 24-ից մինչև 2025 թվականի հունիսի 2-ն անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 1 (մեկ) ամիս 23 (քսաներեք) օրը, և վերջնական պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի 8 (ութ) ամիս 14 (տասնչորս) օր ժամկետով՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:
Արտակ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ապացույց ճանաչված արտավարութային փաստաթղթերը պահել գործի նյութերի հետ՝ դրանց պահման ամբողջ ընթացքում:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ԱՐԶՈւՄԱՆՅԱՆ