ԵԴ1/2198/01/25

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

10 հուլիսի 2025 թվական ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան),

Նախագահությամբ՝ դատավոր Մ.Մելքոնյանի,
քարտուղարությամբ` Մ.Մկրտչյանի,
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Ն.Թոփուզյանի,
մեղադրյալ՝ Ա.Ավետիսյանի,

դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով թիվ ԵԴ1/2198/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Ալբերտ Գևորգի Ավետիսյանի (ծնվել է 1994 թվականի փետրվարի 03-ին Կոտայքի մարզի Գեղաշեն գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, դատված, հաշվառված՝ ՀՀ, Կոտայքի մարզ, գյուղ Գեղաշեն, 9-րդ փողոց, 3-րդ տուն հասցեում, բնակվող՝ ՀՀ, Կոտայքի մարզ, գյուղ Գեղաշեն, 3-րդ փողոց, 48-րդ տուն հասցեում, չի աշխատում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Վարույթի փաստական հանգամանքները.
1.1. 2023 թվականի հունվարի 23-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60143423 քրեական վարույթը:
1.2. 2024 թվականի օգոստոսի 06-ին թիվ 60143423 քրեական վարույթը ուղարկվել է ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժին՝ նախաքննությունը շարունակելու նպատակով:
1.3. 2025 թվականի մայիսի 23-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնում որոշում է կայացվել թիվ 60143423 քրեական վարույթով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայությունից ստացված Ալբերտ Գևորգի Ավետիսյանի վերաբերյալ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8880162111 արձանագրությունը և դրան համակցված որոշումը, թիվ ԱՖ 894355 վարչական իրավախախտման արձանագրությունը, ՃՈ էլեկտրոնային ռեգիստրից տպված տեղեկատվությունը, ալկոհոլի պարունակության ստուգման կտրոնը, ստուգաչափման թիվ 061996 վկայականը և ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազգային մարմին» ՓԲԸ-ից ստացված գրությունը որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին:
1.4. 2025 թվականի մայիսի 29-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Մեժլումյանը որոշում է կայացրել թիվ 60143423 քրեական վարույթով Ալբերտ Գևորգի Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
1.5. 2025 թվականի հունիսի 06-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնում որոշում է կայացվել թիվ 60143423 քրեական վարույթով մեղադրյալ Ալբերտ Գևորգի Ավետիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին:
1.6. Թիվ 60143423 քրեական վարույթի նյութերն ըստ մեղադրանքի Ալբերտ Գևորգի Ավետիսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 2025 թվականի հունիսի 23-ի գրությամբ Երևանի քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազությունից ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան, մուտքագրվել է 25․06․2025 թվականին, համակարգչային ծրագրի միջոցով իրականացվող գործերի բաշխմամբ վարույթը մակագրվել և 26.06.2025 թվականին հանձնվել է դատավոր Մասիս Մելքոնյանի աշխատակազմին: Քրեական վարույթին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/2198/01/25 համարը:
1.7. 2025 թվականի հունիսի 26-ին դատավոր Մ.Մելքոնյանի կողմից որոշում է կայացվել ըստ մեղադրանքի Ալբերտ Գևորգի Ավետիսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ ԵԴ1/2198/01/25 քրեական վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.8. 2025 թվականի հուլիսի 10-ին մեղադրյալ Ալբերտ Գևորգի Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով Դատարանը կայացրել է մեղադրական վերդիկտ և նշանակել լրացուցիչ դատալսումներ։ Վերդիկտ կայացնելիս Դատարանը քննարկելով խափանման միջոցի հարցը՝ մեղադրյալ Ա.Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողել է անփոփոխ։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Ալբերտ Գևորգի Ավետիսյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել հանրորեն վտանգավոր այն արարքի կատարման համար, որ նա, զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, վարել է տրանսպորտային միջոց:
Այսպես՝ Ալբերտ Գևորգի Ավետիսյանը, զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, 2022 թվականի հոկտեմբերի 2-ին՝ ժամը 09:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թևոսյան փողոցում վարել է «Լադա» մակնիշի 37 FQ 617 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչի վերաբերյալ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180162111 արձանագրությունը:
Այսինքն՝ Ալբերտ Գևորգի Ավետիսյանին մեղսագրվում է մեղավորությամբ կատարված արարք' նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3.1. Մեղադրյալ Ալբերտ Ավետիսյանը հիմնական դատալսումների ժամանակ պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնել է, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում և ընդունում է իրեն մեղսագրվող արարքը, չի ցանկանում ցուցմունք տալ՝ օգտվելով իր լռելու իրավունքից, ուստի հրապարակվել է մեղադրյալի նախաքննական ցուցմունքը հետևյալ բովանդակությամբ՝ «Ալբերտ Ավետիսյանը հայտնել է, որ ընդունում է իր մեղքը, զղջում կատարած արարքի համար, ցանկանում է պատասխանել հարցերի և չի ցանկանում ունենալ պաշտպան: Հարցին ի պատասխան հայտնել է, որ հիշում է, որ 2022 թվականի փետրվարի 22-ին վարել է տրանսպորտային միջոցը ոչ սթափ վիճակում, որի հետևանքով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, ինչպես նաև հիշում է, որ 2022 թվականի հոկտեմբերի 02-ին ևս վարել է, չի հիշում ինչ պատճառով, սակայն ենթադրում է, որ խիստ անհրաժեշտ է եղել, քանի որ զրկման ընթացքում այդ մեկ անգամն է վարել: Հայտնել է, որ թե՛ 2022 թվականի փետրվարի 22-ին, թե՛ 2022 թվականի հոկտեմբերի 02-ին կազմված արձանագրությունները ստորագրված են իր կողմից: Հայտնել է, որ ունի դատվածություն, քանի որ 2024 թվականի սեպտեմբերին վարել է ավտոմեքենան ոչ սթափ վիճակում և չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, որի հետևանքով իր նկատմամբ դատարանի կողմից նշանակվել է տուգանք պատժատեսակը՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով, որը մինչ այսօր չի վճարել, սակայն պատրաստվում է վճարել այն: Հայտնել է, որ իր կողմից վարած մեքենան գրանցված է իր եղբոր անունով, սակայն վարել է ինքը» (Վ.Թ. 64-66 տե´ս դատական նիստի արձանագրությունը: Մեղադրյալ Ալբերտ Ավետիսյանը հանդես է եկել եզրափակիչ ելույթով և Դատարանին խնդրել է իրեն խիստ չդատել:
3.2. Հիմնական դատալսումների ժամանակ հետազոտվել են արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված հետևյալ փաստաթղթերը՝
2025թ. մայիսի 23-ին արտավարույթային ապացույց ճանաչված ՀՀ պարեկային ծառայությունից ստացված Ալբերտ Գևորգի Ավետիսյանի վերաբերյալ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 818016211 արձանագրությունը և դրան համակցված որոշումը, թիվ ԱՖ 894355 վարչական իրավախախտման արձանագրությունը, ՃՈ էլեկտրոնային ռեգիստրից տպված տեղեկատվությունը, ալկոհոլի պարունակության ստուգման կտրոնը, ստուգաչափման թիվ 061996 վկայականը և ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազգային մարմին» ՓԲԸ-ից ստացված գրությունը և 2025թ. մայիսի 23-ին վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից կատարված վերոնշյալների զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝
«ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Ս.Մալխասյանի կողմից 02.10.2022թ.՝ ժամը 09:35-ին կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն և կայացվել դրան համակցված թիվ 8180162111 որոշումն այն մասին, որ Ալբերտ Գևորգի Ավետիսյանը Երևան քաղաքի Թևոսյան փողոցում «ԼԱԴԱ» մակնիշի 37 FQ 617 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը վարել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված վիճակում: Արձանագրության ծանոթացման, իրավունքների և պարտականությունների մասին ծանուցման ստացման դիմաց առկա է ստորագրություն:
Թիվ ԱՖ 894355 վարչական իրավախախտման արձանագրության համաձայն՝ Ալբերտ Գևորգի Ավետիսյանը 2022 թվականի փետրվարի 22-ին Երևան քաղաքի Մյասնիկյան պողոտայում «ՎԱԶ» մակնիշի 37 617 պետհամարանիշի տրանսպորտային միջոցը վարել է ոչ սթափ վիճակում, որի հետանքով նույն օրը կայացված որոշմամբ 12 ամիս ժամկետով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից: Որոշման պատճենը և կատարման կարգի մասին քաղվածիքը ստա ցա գրառման առջև առկա է ստորագրություն:
Ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից տպված տեղեկատվության համաձայն՝ Ալբերտ Գևորգի Ավետիսյանի RJ599439 վարորդական վկայականի կասեցման սկիզբ նշված է՝ 22-02-2022, ավարտ՝ 22-02-2023:
Ալկոհոլի պարունակության ստուգման կտրոնի վրա առկա են հետևյալ գրառումները՝ սարքի համար՝ 861742, զննման համար՝ 14169, զննման ամսաթիվ՝ 02.08.2022, ալկոհոլի պարունակություն՝ 0.144 մգ/լ, վարորդի անուն՝ Ալբերտ, վարորդի ազգանուն՝ Ավետիսյան, Տ. Մ. Համարանիշ՝ 37 FQ 617:
Թիվ 061996 ստուգաչափման վկայականի վրա առկա են հետևյալ գրառումները՝ ստուգաչափման թվականը՝ 2021թ. 12.30, ուժի մեջ է մինչև՝ 2022թ. 12.30, գործարանային համարը՝ 861742, տեսակը՝ Jupiter, չափման տիրույթը՝ 0.000-1.200մգ/լ, ճշտության դասը, կարգը/սխալանքը՝ 10%:
ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազգային մարմին» ՓԲԸ-ից ստացման գրության համաձայն՝ «Jupiter» տեսակի (գործարանային համար՝ 861742) ալկոմետրի 2021 թվականի դեկտեմբերի 30-ին տրամադրված թիվ 061996 ստուգաչափման վկայականում նշված 0,000-1,200 մգ/լ չափման տիրույթը վրիպման արդյունք է: Իրական չափման տիրույթը ըստ տեխնիկական անձնագրի և տեսակի նկարագրի կազմում է 0,000-2,000 մգ/լ:» (Վ.Թ. 3-6, 32-33, 35-36, 38-39, 40-41, տե´ս դատական նիստի արձանագրությունը:
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները․
4.1. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է քրեական պատասխանատվություն տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելու համար և պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:
4.2. Հաստատված համարելով մեղադրյալ Ալբերտ Ավետիսյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հետևյալ հարցերին.
 Դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքներին:
 Դատարանը, որպես մեղադրյալ Ալբերտ Ավետիսյանի պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտարկում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելը և հանցանքի կատարման համար զղջալը (տե՛ս Սերոբ Ֆրունզիկի Սարգսյանի վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշումը), ինչպես նաև խնամքին 3 անչափահաս երեխա ունենալու հանգամանքը:
 Դատարանն արձանագրում է, որ գործում պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցավոր արարքը կատարելու պահին մեղադրյալի դատվածություն ունենալու հանգամանքը։
4.3. Անդրադառնալով պատժի հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական վարույթով մեղադրյալ Ալբերտ Ավետիսյանին պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար վերջինս ենթակա է պատժի՝ իր կատարած արարքի համար:
4.4. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը (…):
4.5. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակներն են՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
4.6. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ մասերի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: Մեջբերված իրավական նորմերը ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում: Նշված դատական ակտերում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս՝ դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
4.7. Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝ ա) օրինականությունը, բ) արդարությունը, գ) պատժի անհատականացումը,դ)մարդասիրությունը: Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: (…) Պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ՝ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) Նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…)»:
4.8. Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա (…)։
4.9. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատիժը լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը: 2. Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը, բացառությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատժի, չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակների համար սահմանված առավելագույն չափը: 3. Դատավճիռների համակցությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 30 տարին, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ անձը կատարում է այնպիսի հանցագործություն, որի համար նախատեսված է նաև ցմահ ազատազրկում: 4. Դատավճիռների համակցությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպես նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպես էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից: 5. Դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելիս լրացուցիչ պատիժների միացումը կատարվում է սույն օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 10-րդ մասով սահմանված կանոններով: 6. Ցմահ ազատազրկում կրող դատապարտյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու դեպքում նոր նշանակված պատիժը կլանվում է ցմահ ազատազրկմամբ:
4.10. Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում, անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն: (…)»:
4.11. Արարքի բնույթի ու հանրային վտանգավորության աստիճանի վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է արտահայտել Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ, համաձայն որի՝ «(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը: (…)»:
4.12. Վերը մեջբերված իրավական նորմերի և դիրքորոշումների լույսի ներքո մեղադրյալ Ալբերտ Ավետիսյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս՝ Դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարված հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ նա կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, հանցանքը կատարելուց հետո մեղադրյալի դրսևորած վարքագիծը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
4.13. Դատարանն արձանագրում է նաև, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց չի ներկայացվել, հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման, գույքի բռնագրավման և արգելադրման հետ կապված հարցեր առկա չեն:
4.14. Անդրադառնալով մեղադրյալ Ալբերտ Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելքի մասին խափանման միջոցին՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը:
4.15. Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման և պահպանման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված փաստաթղթերի պատճենները պետք է պահվեն քրեական գործի նյութերում:
4.16. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման (քրեական գործով այդպիսիք առկա չեն), իսկ քրեական վարույթի ընթացքում հատուցման ենթակա՝ մեղադրյալին վերագրվող արարքի հետևանքով պատճառված այլ վնաս/ներ/ առկա չէ/են/:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 346-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը․

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Մեղադրյալ Ալբերտ Գևորգի Ավետիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի կատարման մեջ:
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար Ալբերտ Գևորգի Ավետիսյանի նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել տուգանքը՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 340.000 /երեք հարյուր քառասուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
3. ՀՀ Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԿԴ/1216/01/24 քրեական գործով 2025 թվականի հունվարի 21-ի դատավճռով Ալբերտ
4. Գևորգի Ավետիսյանի նկատմամբ նշանակված 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքին գումարել սույն դատավճռով նշանակված պատիժը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով նախատեսված դատավճիռների համակցությամբ և պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքով Ալբերտ Գևորգի Ավետիսյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել տուգանքը՝ 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
5. Ալբերտ Գևորգի Ավետիսյանին թույլատրել դատավճռով նշանակված 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 (տասներկու) ամիս ժամկետում:
6. Ալբերտ Գևորգի Ավետիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
7. Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված ապացույցները թողնել կցված քրեական գործի նյութերին:
8. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալուց հետո մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՄԱՍԻՍ ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ