Հիմնական

Գործի համար: ԵԴ1/2212/01/25
Վիճակագրական տողի համար : 13.20

Պատասխանող

Գևորգ Ղազարյան Արսենի
Հրաչյա Զաքարյան Հրանտի
Մացակ Արամյան Դավթի
Սամվել Մնացականյան Սիմոնի
Գևորգ Ղազարյան Արսենի
Հրաչյա Զաքարյան Հրանտի
Մացակ Արամյան Դավթի
Սամվել Մնացականյան Սիմոնի
Գևորգ Զաքարյան Արսենի
Հրաչյա Զաքարյան Հրանտի
Մացակ Արամյան Դավթի
Սամվել Մնացականյան Սիմոնի
Սամվել Մնացականյան

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Դավիթ Արղամանյան

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Դավիթ Արղամանյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Գևորգ Արսենի Ղազարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին՝ վնասել է գույք։
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Երևանի քրեական դատարան 2026-04-03 17:00 8 Կայացել է
Երևանի քրեական դատարան 2026-02-27 16:00 8 Չի կայացել
Տվյալների կենտրոն 2026-02-13 11:00 8 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2026-02-04 11:00 8 Նիստը չի կայացել
Տվյալների կենտրոն 2026-01-30 11:00 8 Նիստը չի կայացել
Տվյալների կենտրոն 2026-01-23 11:00 8 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-10-16 14:00 8 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-10-03 14:00 6 Նիստը չի կայացել
Տվյալների կենտրոն 2025-08-11 11:30 6 Նիստը չի կայացել
Տվյալների կենտրոն 2025-07-11 12:00 6 Նիստը կայացել է
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Գործ թիվ ԵԴ1/2212/01/25

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
Նախագահությամբ՝ դատավոր Դավիթ Արղամանյանի,
քարտուղարությամբ՝ Դավիթ Հակոբյանի,
Անուշ Հովսեփյանի,
Խանետա Ֆթոյանի,

մասնակցությամբ՝

հանրային մեղադրողներ՝ Կիմ Հարությունյանի,
Վահան Հարությունյանի,
Արտաշես Մայիլյանի,
պաշտպաններ՝ Լուսինե Հարությունյանի,
Վահագն Մարտիրոսյանի,
Վահե Դանիելյանի,
Հրանտ Թորոսյանի,
Սիրանուշ Հարությունյանի,
Զոյա Սակովայի,
մեղադրյալներ՝ Գևորգ Ղազարյանի,
Հրաչյա Զաքարյանի,
Մացակ Արամյանի,
Սամվել Մնացականյանի,

2026թ. ապրիլի 10 ք. Երևան,

դռնբաց դատական նիստում դատաքննության հատուկ՝ համաձայնեցման վարույթի կարգով քննելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝


Գևորգ Արսենի Ղազարյանը
(ծնված՝ ․․․)
2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին),

Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի
(ծնված՝ ․․․)
2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին),

Մացակ Դավթի Արամյանի
(ծնված՝ ․․․),

Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի
(ծնված՝ ․․․)
2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին),


ՊԱՐԶԵՑ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1․ 2020թ․ նոյեմբերի 10-ին ՀՀ ԱԱԾ քննչական դեպարտամենտում որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական գործը հարուցելու մասին, որը նույն օրը՝ ՀՀ ԱԱԾ քննչական դեպարտամենտի պետին առընթեր ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա․Երիցյանի կողմից ընդունվել է վարույթ։
2․ 2020թ․ նոյեմբերի 10-ին ՀՀ ԱԱԾ քննչական դեպարտամենտում որոշում է կայացվել թիվ 58231620 քրեական գործը հարուցելու մասին, որը նույն օրը՝ ՀՀ ԱԱԾ քննչական դեպարտամենտի պետին առընթեր ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա․Երիցյանի կողմից ընդունվել է վարույթ։
3․ 2020թ․ նոյեմբերի 10-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231620 քրեական գործը թիվ 58231520 քրեական գործին միացնելու մասին։
4․ 2020թ․ նոյեմբերի 20-ին ՀՀ ԱԱԾ քննչական դեպարտամենտում որոշում է կայացվել թիվ 58232520 քրեական գործը հարուցելու մասին, որը 2020թ․ նոյեմբերի 23-ին՝ ՀՀ ԱԱԾ քննչական դեպարտամենտի պետին առընթեր ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա․Երիցյանի կողմից ընդունվել է վարույթ։
5․ 2020թ․ նոյեմբերի 23-ին որոշում է կայացվել թիվ 58232520 քրեական գործը թիվ 58231520 քրեական գործին միացնելու մասին։
6․ 2020թ․ դեկտեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկու ամսով՝ մինչև 2021թ․ մարտի 10-ը երկարաձգելու մասին։
7․ 2021թ․ մարտի 3-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկու ամսով՝ մինչև 2021թ․ մայիսի 10-ը երկարաձգելու մասին։
8․ 2021թ․ մայիսի 6-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկու ամսով՝ մինչև 2021թ․ հուլիսի 10-ը երկարաձգելու մասին։
9․ 2021թ․ հուլիսի 8-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկու ամսով՝ մինչև 2021թ․ սեպտեմբերի 10-ը երկարաձգելու մասին։
10․ 2021թ․ սեպտեմբերի 10-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկու ամսով՝ մինչև 2021թ․ նոյեմբերի 10-ը երկարաձգելու մասին։
11․ 2021թ․ նոյեմբերի 8-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկու ամսով՝ մինչև 2022թ․ հունվարի 10-ը երկարաձգելու մասին։
12․ 2021թ․ դեկտեմբերի 27-ին որոշում է կայացվել ՀՀ կառավարությանը թիվ 58231520 քրեական գործով տուժող ճանաչելու մասին։
13․ 2022թ․ հունվարի 10-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկու ամսով՝ մինչև 2022թ․ մարտի 10-ը երկարաձգելու մասին։
14․ 2022թ․ փետրվարի 15-ին որոշում է կայացվել Արման Յուրիկի Թադևոսյանին ՀՀ կառավարության ներկայացուցիչ ճանաչելու մասին։
15․ 2022թ․ մարտի 10-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկու ամսով՝ մինչև 2022թ․ մայիսի 10-ը երկարաձգելու մասին։
16․ 2022թ․ մայիսի 4-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկու ամսով՝ մինչև 2022թ․ հուլիսի 10-ը երկարաձգելու մասին։
17․ 2023թ․ հունվարի 16-ին ՀՀ ԱԱԾ քննչական դեպարտամենտի 1-ին բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 58201323 քրեական վարույթը։
18․ 2023թ․ հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231520 և թիվ 58201323 քրեական վարույթները միացնելու և նախաքննությունը թիվ 58231520 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։
19․ 2025թ․ մայիսի 21-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների, պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Կիմ Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական վարույթով Գևորգ Արսենի Ղազարյանի, Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի, Մացակ Դավթի Արամյանի և Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
20․ 2025թ․ մայիսի 22-ին՝ ժամը 09։20-ին Դատարան ներկայացնելու հիմքով ձերբակալվել է Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանը։
21․ 2025թ․ մայիսի 22-ին՝ ժամը 09։32-ին Դատարան ներկայացնելու հիմքով ձերբակալվել է Մացակ Դավթի Արամյանը։
22․ 2025թ․ մայիսի 22-ին՝ ժամը 10։11-ին Դատարան ներկայացնելու հիմքով ձերբակալվել է Գևորգ Արսենի Ղազարյանը։
23․ 2025թ․ մայիսի 22-ին՝ ժամը 10։15-ին Դատարան ներկայացնելու հիմքով ձերբակալվել է Սամվել Սիմոնի Մնացականյանը։
24․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ․ մայիսի 22-ի որոշմամբ՝ Գևորգ Արսենի Ղազարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ քննիչի միջնորդությունը մերժվելը է և Գևորգ Արսենի Ղազարյանը անհապաղ ազատ է արձակվել։
25․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ․ մայիսի 22-ի որոշմամբ Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի նկատմամբ կիրառվել են վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցները։
26․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ․ մայիսի 22-ի որոշմամբ Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ կիրառվել են վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցները։
27․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ․ մայիսի 22-ի որոշմամբ Մացակ Դավթի Արամյանի նկատմամբ կիրառվել են վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցները։
28․ Քննիչի 2025թ․ մայիսի 22-ի որոշմամբ Գևորգ Արսենի Ղազարյանի նկատմամբ կիրառվել է բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը։
29․ 2025թ․ հունիսի 6-ին որոշում է կայացվել Մացակ Արամյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված մեկ զույգ սպորտային կոշիկները և մեկ հատ վերարկուն իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։
30․ 2025թ․ հունիսի 11-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական վարույթից մեղադրյալներ Գևորգ Արսենի Ղազարյանի, Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի, Մացակ Դավթի Արամյանի և Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի կողմից ենթադրյալ հանցանք կատարելու կապակցությամբ նոր՝ թիվ 58217025 քրեական վարույթը անջատելու մասին։
31. 2025թ․ հունիսի 25-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության կողմից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 58217025 քրեական վարույթի նյութերն՝ ըստ մեղադրանքի Գևորգ Արսենի Ղազարյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին), Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին), Մացակ Դավթի Արամյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին), Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին)։
32. 2025թ․ հունիսի 25-ին նշված քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/2212/01/25 քրեական գործի համարը, որը նույն օրը մակագրվել և 2025թ․ հունիսի 26-ին հանձնվել է դատավոր Դավիթ Արղամանյանին:
33. 2025թ. հունիսի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Դատարան) դատավոր Դավիթ Արղամանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/2212/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
34. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2026թ. հունվարի 23-ի որոշումներով Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի, Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի և Մացակ Դավթի Արամյանի նկատմամբ կիրառված «վարչական հսկողություն» այլընտրանքային խափանման միջոցը վերացվել է, իսկ բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ։
35. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2026թ. հունվարի 23-ի որոշմամբ Գևորգ Արսենի Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Գևորգ Արսենի Ղազարյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին)՝ այն արարքի կատարման համար, որ նա «(...) մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին՝ վնասել է գույք:
Այսպես.
Գևորգ Ղազարյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի և դրանով պայմանավորված՝ նույն օրը Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախի Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրության պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու և Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո գտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանի Հանրապետության միջև ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո գնացել և միացել է ՀՀ կառավարության շենքի մոտ հավաքված ամբոխին։
Զանգվածային անկարգության մասնակիցների բռնի գործողությունների ճնշման տակ ՀՀ կառավարության շենքի պահպանությունն իրականացնող աշխատակիցները և ոստիկանության ծառայողները մի կողմ են քաշվել՝ փորձելով խուսափել ակնհայտ ապօրինի գործողություններ կատարող անձանց հետ բախումից, ինչից օգտվելով՝ զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցներ հաղթահարելով ոստիկանական պատնեշը, մոտեցել են կառավարության շենքի մուտքի դռանը, հարակից պատուհաններին, այնուհետև ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել դռներին և հարակից պատուհաններին, այդ ուղղությամբ նետել տարբեր առարկաներ, վնասել մուտքի դռան և հարկից պատուհանների ապակիները, ապա խմբի կազմում փորձել են հրելու միջոցով վնասել մուտքի դուռը և այդ կերպ մուտք գործել կառավարության շենք ու առանց խոչընդոտների շարունակել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգությունների կատարումը:
Այդ ընթացքում կառավարության շենքի բակում գտնվող Գևորգ Ղազարյանը զանգվածային անկարգություններին մասնակցելու ուղղակի դիտավորությամբ, նկատելով, որ զանգվածային անկարգությունների մասնակիցները չեն կարողանում հրելու եղանակով ճնշում գործադրելով՝ ջարդել կամ վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, հարակից պատուհանները, մոտեցել է մուտքի դռներից աջ կողմում գտնվող պատուհաններն անմիջականորեն վնասող զանգվածային անկարգությունների մասնակիցներին, որից հետո այլ անձանց հետ համատեղ՝ խմբի կազմում, ձգտելով հասնել նպատակադրված հանցավոր արդյունքին, միավորելով իրենց ջանքերը, Գևորգ Ղազարյանը սկսել է ոտքերով և ձեռքերով հարվածելու միջոցով օգնել զանգվածային անկարգության այն մասնակիցներին, ովքեր փորձել են նույն եղանակով վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը և պատուհանները: Այդ կերպ խմբի անդամները, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, կարողացել են վնասելով բացել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, ապա, ինչպես մյուսները, այնպես էլ Գևորգ Ղազարյանն, անտեսելով հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության ռեժիմը, զանգվածային անկարգություններն անմիջապես կառավարության շենքի ներսում շարունակելու դիտավորությամբ առանց խոչընդոտների ապօրինի մուտք է գործել շենք ու մասնակցել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում ջարդվել են կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակների դռները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ գործադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական և մասնավոր գույքը, որպիսի գործողությունների հետևանքով խաթարվել է ՀՀ կառավարության գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:
Մասնավորապես, Գևորգ Ղազարյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 02։44-ի սահմաններում, գտնվելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենքի գլխավոր մուտքի դռներից ձախ կողմում գտնվող երկրորդական երկփեղկանի դռան և հարակից պատուհանների մոտ, զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցների, այդ թվում՝ Հրաչյա Զաքարյանի հետ, ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ է հասցրել նշված դռանը, դրա ապակիներին և հարակից պատուհանների ապակիներին, ում, ինչպես նաև այլոց փոխլրացնող գործողությունների արդյունքում վնասվել է նշված պատուհանը՝ դրանով իսկ ապահովելով իր և զանգվածային անկարգությունների մյուս մասնակիցների համար ՀՀ կառավարության շենք անարգել մուտք գործելը։
Գևորգ Ղազարյանը վերոնշյալ և այլ գործողություններով ակտիվորեն մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով, վնասելով և բռնություն գործադրելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, որի ընթացքում կատարել է գույքի վնասում:
Այսպիսով՝ Գևորգ Ղազարյանին մեղսագրվում է 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում: (...)»
Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին)՝ այն արարքի կատարման համար, որ նա «(...) մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին՝ վնասել է գույք:
Այսպես.
Հրաչյա Զաքարյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի և դրանով պայմանավորված՝ նույն օրը Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախի Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրության պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու և Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո գտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանի Հանրապետության միջև ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո գնացել և միացել է ՀՀ կառավարության շենքի մոտ հավաքված ամբոխին։
Զանգվածային անկարգության մասնակիցների բռնի գործողությունների ճնշման տակ ՀՀ կառավարության շենքի պահպանությունն իրականացնող աշխատակիցները և ոստիկանության ծառայողները մի կողմ են քաշվել՝ փորձելով խուսափել ակնհայտ ապօրինի գործողություններ կատարող անձանց հետ բախումից, ինչից օգտվելով՝ զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցներ հաղթահարելով ոստիկանական պատնեշը, մոտեցել են կառավարության շենքի մուտքի դռանը, հարակից պատուհաններին, այնուհետև ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել դռներին և հարակից պատուհաններին, այդ ուղղությամբ նետել տարբեր առարկաներ, վնասել մուտքի դռան և հարկից պատուհանների ապակիները, ապա խմբի կազմում փորձել են հրելու միջոցով վնասել մուտքի դուռը և այդ կերպ մուտք գործել կառավարության շենք ու առանց խոչընդոտների շարունակել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգությունների կատարումը:
Այդ ընթացքում կառավարության շենքի բակում գտնվող Հրաչյա Զաքարյանը զանգվածային անկարգություններին մասնակցելու ուղղակի դիտավորությամբ, նկատելով, որ զանգվածային անկարգությունների մասնակիցները չեն կարողանում հրելու եղանակով ճնշում գործադրելով՝ ջարդել կամ վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, հարակից պատուհանները, մոտեցել է մուտքի դռներից աջ կողմում գտնվող պատուհաններն անմիջականորեն վնասող զանգվածային անկարգությունների մասնակիցներին, որից հետո այլ անձանց հետ համատեղ՝ խմբի կազմում, ձգտելով հասնել նպատակադրված հանցավոր արդյունքին, միավորելով իրենց ջանքերը, Հրաչյա Զաքարյանը սկսել է ոտքերով և ձեռքերով հարվածելու միջոցով օգնել զանգվածային անկարգության այն մասնակիցներին, ովքեր փորձել են նույն եղանակով վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը և պատուհանները: Այդ կերպ խմբի անդամները, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, կարողացել են վնասելով բացել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, ապա, ինչպես մյուսները, այնպես էլ Հրաչյա Զաքարյանն, անտեսելով հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության ռեժիմը, զանգվածային անկարգություններն անմիջապես կառավարության շենքի ներսում շարունակելու դիտավորությամբ առանց խոչընդոտների ապօրինի մուտք է գործել շենք ու մասնակցել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում ջարդվել են կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակների դռները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ գործադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական և մասնավոր գույքը, որպիսի գործողությունների հետևանքով խաթարվել է ՀՀ կառավարության գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:
Մասնավորապես, Հրաչյա Զաքարյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 02։44-ի սահմաններում, գտնվելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենքի գլխավոր մուտքի դռներից ձախ կողմում գտնվող երկրորդական երկփեղկանի դռան և հարակից պատուհանների մոտ, զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցների, այդ թվում Գևորգ Ղազարյանի հետ, ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ է հասցրել նշված դռան հարակից պատուհանի ապակիներին, ում, ինչպես նաև այլոց փոխլրացնող գործողությունների արդյունքում վնասվել է նշված պատուհանը՝ դրանով իսկ ապահովելով իր և զանգվածային անկարգությունների մյուս մասնակիցների համար ՀՀ կառավարության շենք անարգել մուտք գործելը։
Հրաչյա Զաքարյանը վերոնշյալ և այլ գործողություններով ակտիվորեն մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով, վնասելով և բռնություն գործադրելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, որի ընթացքում կատարել է գույքի վնասում:
Այսպիսով՝ Հրաչյա Զաքարյանին մեղսագրվում է 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում: (...)»
Մացակ Դավթի Արամյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին)՝ այն արարքի կատարման համար, որ նա «(...) մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին՝ վնասել է գույք:
Այսպես.
Մացակ Արամյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի և դրանով պայմանավորված՝ նույն օրը Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախի Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրության պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու և Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո գտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանի Հանրապետության միջև ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո գնացել և միացել է ՀՀ կառավարության շենքի մոտ հավաքված ամբոխին։
Զանգվածային անկարգության մասնակիցների բռնի գործողությունների ճնշման տակ ՀՀ կառավարության շենքի պահպանությունն իրականացնող աշխատակիցները և ոստիկանության ծառայողները մի կողմ են քաշվել՝ փորձելով խուսափել ակնհայտ ապօրինի գործողություններ կատարող անձանց հետ բախումից, ինչից օգտվելով՝ զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցներ հաղթահարելով ոստիկանական պատնեշը, մոտեցել են կառավարության շենքի մուտքի դռանը, որի ընթացքում ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել դռներին և հարակից պատուհաններին, այդ ուղղությամբ նետել տարբեր առարկաներ, վնասել մուտքի դռան և հարկից պատուհանների ապակիները, ապա խմբի կազմում փորձել են հրելու միջոցով վնասել մուտքի դուռը և այդ կերպ մուտք գործել կառավարության շենք ու առանց խոչընդոտների շարունակել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգությունների կատարումը:
Այդ ընթացքում զանգվածային անկարգությունների մասնակիցները համատեղ՝ խմբի կազմում, ձգտելով հասնել նպատակադրված հանցավոր արդյունքին, միավորելով իրենց ջանքերը, սկսել են ոտքերով և ձեռքերով հարվածնե հասցնել շենքի մուտքի դռներին և ապակիներին, ապա վնասելով բացել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, և ինչպես մյուսները, այնպես էլ Մացակ Արամյանը, անտեսելով հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության ռեժիմը, զանգվածային անկարգությունների այլ մասնակիցների հետ, առանց խոչընդոտների, ապօրինի մուտք է գործել շենք ու մասնակցել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում վնասվել են կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակների դռները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ գործադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական և մասնավոր գույքը, որպիսի գործողությունների հետևանքով խաթարվել է ՀՀ կառավարության գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:
Մասնավորապես, Մացակ Արամյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 03-ի սահմաններում, զանգվածային անկարգությունների այլ մասնակիցների հետ միասին գտնվելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենքի «Կանաչ դահլիճ» անվանումով փոքր սրահում, վերցրել է սրահում գտնվող կաշվեպատ բազկաթոռներից մեկը և նետել սրահում գտնվող ձողին ամրացված ՀՀ եռագույն դրոշի ուղղությամբ, որն ընկել է գետնին և կոտրվել։
Մացակ Արամյանը վերոնշյալ և այլ գործողություններով ակտիվորեն մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով, վնասելով և բռնություն գործադրելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, որի ընթացքում կատարել է գույքի վնասում:
Այսպիսով՝ Մացակ Արամյանին մեղսագրվում է 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում: (...)»
Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին)՝ այն արարքի կատարման համար, որ նա «(...) մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին՝ վնասել է գույք:
Այսպես.
Սամվել Մնացականյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի և դրանով պայմանավորված՝ նույն օրը Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախի Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրության պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու և Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո գտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանի Հանրապետության միջև ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո գնացել և միացել է ՀՀ կառավարության շենքի մոտ հավաքված ամբոխին։
Զանգվածային անկարգության մասնակիցների բռնի գործողությունների ճնշման տակ ՀՀ կառավարության շենքի պահպանությունն իրականացնող աշխատակիցները և ոստիկանության ծառայողները մի կողմ են քաշվել՝ փորձելով խուսափել ակնհայտ ապօրինի գործողություններ կատարող անձանց հետ բախումից, ինչից օգտվելով՝ զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցներ հաղթահարելով ոստիկանական պատնեշը, մոտեցել են կառավարության շենքի մուտքի դռանը, հարակից պատուհաններին, այնուհետև ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել դռներին և հարակից պատուհաններին, այդ ուղղությամբ նետել տարբեր առարկաներ, վնասել մուտքի դռան և հարկից պատուհանների ապակիները, ապա խմբի կազմում փորձել են հրելու միջոցով վնասել մուտքի դուռը և այդ կերպ մուտք գործել կառավարության շենք ու առանց խոչընդոտների շարունակել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգությունների կատարումը:
Այդ ընթացքում կառավարության շենքի բակում գտնվող Սամվել Մնացականյանը զանգվածային անկարգություններին մասնակցելու ուղղակի դիտավորությամբ, նկատելով, որ զանգվածային անկարգությունների մասնակիցները չեն կարողանում հրելու եղանակով ճնշում գործադրելով՝ ջարդել կամ վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, հարակից պատուհանները, մոտեցել է մուտքի դռներից աջ կողմում գտնվող պատուհաններն անմիջականորեն վնասող զանգվածային անկարգությունների մասնակիցներին, որից հետո այլ անձանց հետ համատեղ՝ խմբի կազմում, ձգտելով հասնել նպատակադրված հանցավոր արդյունքին, միավորելով իրենց ջանքերը, Սամվել Մնացականյանը սկսել է ձեռքերով հարվածելու միջոցով օգնել զանգվածային անկարգության այն մասնակիցներին, ովքեր փորձել են վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը և պատուհանները: Այդ կերպ խմբի անդամները, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, կարողացել են վնասելով բացել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, ապա, ինչպես մյուսները, այնպես էլ Սամվել Մնացականյանը, անտեսելով հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության ռեժիմը, զանգվածային անկարգություններն անմիջապես կառավարության շենքի ներսում շարունակելու դիտավորությամբ առանց խոչընդոտների ապօրինի մուտք է գործել շենք ու մասնակցել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում ջարդվել են կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակների դռները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ գործադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական և մասնավոր գույքը, որպիսի գործողությունների հետևանքով խաթարվել է ՀՀ կառավարության գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:
Մասնավորապես, Սամվել Մնացականյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 02։44-ի սահմաններում, զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցների, այդ թվում սույն քրեական վարույթին առնչվող մեկ այլ քրեական գործով մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի և այլոց հետ գտնվելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենքի գլխավոր մուտքի երկփեղկանի դռան առաջնմասում, ձեռքերով այլոց հետ միասին հարվածներ է հասցրել նշված պատուհանին, ում, ինչպես նաև այլոց փոխլրացնող գործողությունների արդյունքում վնասվել է նշված դռան ապակին, որից հետո օգնել է Էդգար Գրիգորյանին դռան վնասված ապակու հատվածով ապօրինի մուտք գործել շենք։ Վերջինիս՝ շենք մուտք գործելուց հետո, Սամվել Մնացականյանը մոտեցել է նույն դռանը, ձեռքը վնասված ապակու մեջով անցկացնելով փորձել է բացել դուռը, սակայն չկարողանալով մի կողմ է քաշվել։ Այնուհետ իր օգնությամբ ապօրինի շենք մուտք գործած Էդգար Գրիգորյանը, գտնվելով շենքի ներսում, մոտեցել է նշված դռանը, բացել վնասված դուռը՝ այդպիսով փոխլրացնող գործողություններով վերացնելով զանգվածային անկարգությունների մյուս մասնակիցների համար ՀՀ կառավարության շենք անարգել մուտք գործելու խոչընդոտը։
Այնուհետ Սամվել Մնացականյանը, զանգվածային անկարգությունների այլ մասնակիցների հետ ապօրինի մուտք գործելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենք, բարձրացել և շրջել է շենքի երրորդ հարկում գտնվող կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակներ տանող միջանցքներում, ապա ժամը 02։44-ի սահմաններում մուտք է գործել 3-րդ հարկում գտնվող «Կարմիր դահլիճ» անվանումով սրահ, մոտեցել սրահում գտնվող օվալաձև սեղանի առջև դրված աթոռներից մեկին, այն վերցրել և նետել է օվալաձև սեղանի միջնամասի ուղղությամբ։ Վերջինիս գործողությունների հետևանքով աթոռը դիպչել է սեղանի վրա առկա երկու բարձրախոսերին և երկու ապակե բաժակներին և վնասվել։
Սամվել Մնացականյանը վերոնշյալ և այլ գործողություններով ակտիվորեն մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով, վնասելով և բռնություն գործադրելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, որի ընթացքում կատարել է գույքի վնասում:
Այսպիսով՝ Սամվել Մնացականյանին մեղսագրվում է 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում: (...)»
3. Համաձայնեցման վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը.
Նախնական դատալսումների՝ 2026թ. փետրվարի 13-ի դատական նիստի ընթացքում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի քննարկման շրջանակում մեղադրյալներ Գևորգ Արսենի Ղազարյանը, Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանը, Մացակ Դավթի Արամյանը, Սամվել Սիմոնի Մնացականյանը և նրանց պաշտպաններ Վահագն Մարտիրոսյանը, Վահե Դանիելյանը, Սիրանուշ Հարությունյանը և Զոյա Սակովան միջնորդել են կիրառել համաձայնեցման վարույթ։
Մեղադրյալներից յուրաքանչյուրը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեցին, որ մեղադրանքի էությունը պարզ է, մեղադրանքի հետ համաձայն են, բավարար ժամանակ են ունեցել պաշտպանների հետ խորհրդակցելու և առաջադրված մեղադրանքը քննարկելու համար, պաշտպանները պատասխանել են հետաքրքրող հարցերին, գիտակցում են, որ պարտավոր չեն համաձայնվել առաջադրված մեղադրանքին և ունեն ընդհանուր կարգով գործի քննության իրավունք, կամավոր են ներկայացրել միջնորդությունը, չեն օգտագործում որևէ դեղորայքային միջոց, այլ նյութեր, առողջության հետ կապված խնդիրներ չունեն, տեղյակ են, որ համաձայնեցման վարույթ կիրառելու դեպքում ապացույցներ չեն հետազոտվելու և դատավճիռ է կայացվելու հանրային մեղադրողի, մեղադրյալների, պաշտպանների միջև ձեռք բերված համաձայնագրի հիման վրա, տեղյակ են, որ համաձայնեցման վարույթ կիրառելու դեպքում դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով:
Պաշտպանները, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեցին, որ պաշտպանյալների հետ մանրամասն և ամբողջությամբ քննարկել են մեղադրանքի էությունը, որի հետ նրանք համաձայն են, մեղադրյալները հասկանում և գիտակցում են մեղադրանքի կետերը և հանգամանքները, մեղադրյալները գիտակցված են ընդունում մեղադրանքը և կամավոր են ներկայացրել միջնորդությունը, պարզաբանել են համաձայնեցման վարույթ կիրառելու միջնորդության էությունը, հետևանքները, բողոքարկման սահմանափակ լինելու հանգամանքը և այլ հարցեր։
Հանրային մեղադրողը միջնորդության դեմ չառարկեց։
Տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ Դիաննա Աթոյանը Դատարանին հասցեագրված գրությամբ հայտնել է, որ, հաշվի առնելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի կարգավորումները, լրացուցիչ հայց ներկայացնելու անհրաժեշտություն առկա չէ։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 458-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 458-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` համաձայնեցման վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, հաշվի առնելով, որ մեղադրյալները համաձայն են իրենց մեղսագրվող արարքներին, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր և գիտակցում են միջնորդության բնույթը և հետևանքները՝ բավարարել է համաձայնեցման վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը և կողմերի բանակցությունների համար ժամկետ է սահմանել։
4. Համաձայնության մասին արձանագրությունները և դրանց ընդունումը.
Դատարանը ստացել է հանրային մեղադրող՝ Արտաշես Մայիլյանի, մեղադրյալներ՝ Գևորգ Արսենի Ղազարյանըի, Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի, Մացակ Դավթի Արամյանի, Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի, պաշտպաններ՝ Վահագն Մարտիրոսյանի, Վահե Դանիելյանի, Սիրանուշ Հարությունյանի և Զոյա Սակովայի միջև կայացած համաձայնության գալու վերաբերյալ 2026 թվականի փետրվարի 25-ի արձանագրությունները (ստորագրված՝ վարույթի համապատասխան մասնակիցների կողմից) հետևյալ բովանդակությամբ.
Գևորգ Արսենի Ղազարյանի վերաբերյալ․
«ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ

Սույն արձանագրությունը կազմվել և մասնակցությամբ՝ ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների, պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ, արդարադատության երկրորդ դասի խորհրդական Արտաշես Մաիլյանի, մեղադրյալ Գևորգ Արսենի Ղազարյանի (ծնվել է՝ ․․․), պաշտպան Վահե Դանիելյանի 2026 թվականի փետրվարի 25-ին ստորագրվել է ՀՀ գլխավոր դատախազության վարչական շենքում:
2025 թվականի մայիսի 22-ին վարույթն իրականացնող մարմնի որոշման հիման վրա, դատարան ներկայացվելու նպատակով մեղադրյալ Գևորգ Ղազարյանը ձերբակալվել է: Նույն օրը Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը մերժել է Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդությունը և Գևորգ Ղազարյանն ազատ է արձակվել: 2025 թվականի մայիսի 22-ին վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգեքը:
Մեղադրյալ Գևորգ Արսենի Ղազարյանը մեղադրվում է այն հանցավոր արարքը կատարելու համար, որ նա մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին, վնասել է գույք:
Այսպես.
Գևորգ Ղազարյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի և դրանով պայմանավորված՝ նույն օրը Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախի Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրության պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու և Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո գտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանի Հանրապետության միջև ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո գնացել և միացել է ՀՀ կառավարության շենքի մոտ հավաքված ամբոխին։
Զանգվածային անկարգության մասնակիցների բռնի գործողությունների ճնշման տակ ՀՀ կառավարության շենքի պահպանությունն իրականացնող աշխատակիցները և ոստիկանության ծառայողները մի կողմ են քաշվել՝ փորձելով խուսափել ակնհայտ ապօրինի գործողություններ կատարող անձանց հետ բախումից, ինչից օգտվելով՝ զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցներ հաղթահարելով ոստիկանական պատնեշը, մոտեցել են կառավարության շենքի մուտքի դռանը, հարակից պատուհաններին, այնուհետև ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել դռներին և հարակից պատուհաններին, այդ ուղղությամբ նետել տարբեր առարկաներ, վնասել մուտքի դռան և հարկից պատուհանների ապակիները, ապա խմբի կազմում փորձել են հրելու միջոցով վնասել մուտքի դուռը և այդ կերպ մուտք գործել կառավարության շենք ու առանց խոչընդոտների շարունակել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգությունների կատարումը:
Այդ ընթացքում կառավարության շենքի բակում գտնվող Գևորգ Ղազարյանը զանգվածային անկարգություններին մասնակցելու ուղղակի դիտավորությամբ, նկատելով, որ զանգվածային անկարգությունների մասնակիցները չեն կարողանում հրելու եղանակով ճնշում գործադրելով՝ ջարդել կամ վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, հարակից պատուհանները, մոտեցել է մուտքի դռներից աջ կողմում գտնվող պատուհաններն անմիջականորեն վնասող զանգվածային անկարգությունների մասնակիցներին, որից հետո այլ անձանց հետ համատեղ՝ խմբի կազմում, ձգտելով հասնել նպատակադրված հանցավոր արդյունքին, միավորելով իրենց ջանքերը, Գևորգ Ղազարյանը սկսել է ոտքերով և ձեռքերով հարվածելու միջոցով օգնել զանգվածային անկարգության այն մասնակիցներին, ովքեր փորձել են նույն եղանակով վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը և պատուհանները: Այդ կերպ խմբի անդամները, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, կարողացել են վնասելով բացել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, ապա, ինչպես մյուսները, այնպես էլ Գևորգ Ղազարյանն, անտեսելով հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության ռեժիմը, զանգվածային անկարգություններն անմիջապես կառավարության շենքի ներսում շարունակելու դիտավորությամբ առանց խոչընդոտների ապօրինի մուտք է գործել շենք ու մասնակցել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում ջարդվել են կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակների դռները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ գործադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական և մասնավոր գույքը, որպիսի գործողությունների հետևանքով խաթարվել է ՀՀ կառավարության գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:
Մասնավորապես, Գևորգ Ղազարյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 02։44-ի սահմաններում, գտնվելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենքի գլխավոր մուտքի դռներից ձախ կողմում գտնվող երկրորդական երկփեղկանի դռան և հարակից պատուհանների մոտ, զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցների, այդ թվում՝ Հրաչյա Զաքարյանի հետ, ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ է հասցրել նշված դռանը, դրա ապակիներին և հարակից պատուհանների ապակիներին, ում, ինչպես նաև այլոց փոխլրացնող գործողությունների արդյունքում վնասվել է նշված պատուհանը՝ դրանով իսկ ապահովելով իր և զանգվածային անկարգությունների մյուս մասնակիցների համար ՀՀ կառավարության շենք անարգել մուտք գործելը։
Գևորգ Ղազարյանը վերոնշյալ և այլ գործողություններով ակտիվորեն մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով, վնասելով և բռնություն գործադրելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, որի ընթացքում կատարել է գույքի վնասում:
Այսինքն՝ Գևորգ Արսենի Ղազարյանին մեղսագրվում է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում:
Նախաքննության ընթացքում՝ 2025 թվականի հունիսի 10-ին, Գևորգ Ղազարյանի կողմից հատուցվել է պատճառված գույքային վնասը՝ 208.000 ՀՀ դրամի չափով:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 9-րդ կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգավորումները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ.
ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված արարքը կատարելու համար Գևորգ Արսենի Ղազարյանի նկատմամբ սահմանել պատիժ՝ ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ նշանակելով փորձաշրջան՝ 5 տարի ժամկետով՝ փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Գևորգ Արսենի Ղազարյանին հաշվառման վերցնելու պահից:
Մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:


Մեղադրյալի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Պաշտպանի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Մեղադրողի անուն, ազգանուն, ստորագրություն»

Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի վերաբերյալ․
«ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ

Սույն արձանագրությունը կազմվել և մասնակցությամբ՝ ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների, պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ, արդարադատության երկրորդ դասի խորհրդական Արտաշես Մաիլյանի, մեղադրյալ Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի (ծնվել է՝ ․․․), պաշտպան Վահագն Մարտիրոսյանի 2026 թվականի փետրվարի 25-ին ստորագրվել է ՀՀ գլխավոր դատախազության վարչական շենքում:
2025 թվականի մայիսի 22-ին վարույթն իրականացնող մարմնի որոշման հիման վրա, դատարան ներկայացվելու նպատակով մեղադրյալ Հրաչյա Զաքարյանը ձերբակալվել է: Նույն օրը Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը մասնակի է բավարարել Հրաչյա Զաքարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդությունը և Հրաչյա Զաքարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողությունը՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ: 2026 թվականի հունվարի 23-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ Հրաչյա Զաքարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված վարչական հսկողությունը վերացվել է, բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ:
Մեղադրյալ Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանը մեղադրվում է այն հանցավոր արարքը կատարելու համար, որ նա մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին, վնասել է գույք:
Այսպես.
Հրաչյա Զաքարյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի և դրանով պայմանավորված՝ նույն օրը Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախի Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրության պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու և Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո գտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանի Հանրապետության միջև ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո գնացել և միացել է ՀՀ կառավարության շենքի մոտ հավաքված ամբոխին։
Զանգվածային անկարգության մասնակիցների բռնի գործողությունների ճնշման տակ ՀՀ կառավարության շենքի պահպանությունն իրականացնող աշխատակիցները և ոստիկանության ծառայողները մի կողմ են քաշվել՝ փորձելով խուսափել ակնհայտ ապօրինի գործողություններ կատարող անձանց հետ բախումից, ինչից օգտվելով՝ զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցներ հաղթահարելով ոստիկանական պատնեշը, մոտեցել են կառավարության շենքի մուտքի դռանը, հարակից պատուհաններին, այնուհետև ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել դռներին և հարակից պատուհաններին, այդ ուղղությամբ նետել տարբեր առարկաներ, վնասել մուտքի դռան և հարկից պատուհանների ապակիները, ապա խմբի կազմում փորձել են հրելու միջոցով վնասել մուտքի դուռը և այդ կերպ մուտք գործել կառավարության շենք ու առանց խոչընդոտների շարունակել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգությունների կատարումը:
Այդ ընթացքում կառավարության շենքի բակում գտնվող Հրաչյա Զաքարյանը զանգվածային անկարգություններին մասնակցելու ուղղակի դիտավորությամբ, նկատելով, որ զանգվածային անկարգությունների մասնակիցները չեն կարողանում հրելու եղանակով ճնշում գործադրելով՝ ջարդել կամ վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, հարակից պատուհանները, մոտեցել է մուտքի դռներից աջ կողմում գտնվող պատուհաններն անմիջականորեն վնասող զանգվածային անկարգությունների մասնակիցներին, որից հետո այլ անձանց հետ համատեղ՝ խմբի կազմում, ձգտելով հասնել նպատակադրված հանցավոր արդյունքին, միավորելով իրենց ջանքերը, Հրաչյա Զաքարյանը սկսել է ոտքերով և ձեռքերով հարվածելու միջոցով օգնել զանգվածային անկարգության այն մասնակիցներին, ովքեր փորձել են նույն եղանակով վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը և պատուհանները: Այդ կերպ խմբի անդամները, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, կարողացել են վնասելով բացել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, ապա, ինչպես մյուսները, այնպես էլ Հրաչյա Զաքարյանն, անտեսելով հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության ռեժիմը, զանգվածային անկարգություններն անմիջապես կառավարության շենքի ներսում շարունակելու դիտավորությամբ առանց խոչընդոտների ապօրինի մուտք է գործել շենք ու մասնակցել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում ջարդվել են կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակների դռները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ գործադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական և մասնավոր գույքը, որպիսի գործողությունների հետևանքով խաթարվել է ՀՀ կառավարության գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:
Մասնավորապես, Հրաչյա Զաքարյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 02։44-ի սահմաններում, գտնվելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենքի գլխավոր մուտքի դռներից ձախ կողմում գտնվող երկրորդական երկփեղկանի դռան և հարակից պատուհանների մոտ, զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցների, այդ թվում Գևորգ Ղազարյանի հետ, ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ է հասցրել նշված դռան հարակից պատուհանի ապակիներին, ում, ինչպես նաև այլոց փոխլրացնող գործողությունների արդյունքում վնասվել է նշված պատուհանը՝ դրանով իսկ ապահովելով իր և զանգվածային անկարգությունների մյուս մասնակիցների համար ՀՀ կառավարության շենք անարգել մուտք գործելը։
Հրաչյա Զաքարյանը վերոնշյալ և այլ գործողություններով ակտիվորեն մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով, վնասելով և բռնություն գործադրելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, որի ընթացքում կատարել է գույքի վնասում:
Այսինքն՝ Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանին մեղսագրվում է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում:
Նախաքննության ընթացքում՝ 2025 թվականի հունիսի 10-ին, Հրաչյա Զաքարյանի հոր՝ Հրանտ Զաքարյանի կողմից հատուցվել է պատճառված գույքային վնասը՝ 50.000 ՀՀ դրամի չափով:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 9-րդ կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգավորումները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ.
ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված արարքը կատարելու համար Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ սահմանել պատիժ՝ ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ նշանակելով փորձաշրջան՝ 5 տարի ժամկետով՝ փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանին հաշվառման վերցնելու պահից:
Մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:


Մեղադրյալի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Պաշտպանի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Մեղադրողի անուն, ազգանուն, ստորագրություն»

Մացակ Դավթի Արամյանի վերաբերյալ․
«ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ

Սույն արձանագրությունը կազմվել և մասնակցությամբ՝ ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների, պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ, արդարադատության երկրորդ դասի խորհրդական Արտաշես Մաիլյանի, մեղադրյալ Մացակ Դավթի Արամյանի (ծնվել է՝ ․․․), պաշտպան Սիրանուշ Հարությունյանի 2026 թվականի փետրվարի 25-ին ստորագրվել է ՀՀ գլխավոր դատախազության վարչական շենքում:
2025 թվականի մայիսի 22-ին վարույթն իրականացնող մարմնի որոշման հիման վրա, դատարան ներկայացվելու նպատակով մեղադրյալ Մացակ Արամյանը ձերբակալվել է: Նույն օրը Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը մասնակի է բավարարել Մացակ Արամյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդությունը և Մացակ Արամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողությունը՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ: 2026 թվականի հունվարի 23-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ Մացակ Արամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված վարչական հսկողությունը վերացվել է, բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ:
Մեղադրյալ Մացակ Դավթի Արամյանը մեղադրվում է այն հանցավոր արարքը կատարելու համար, որ նա մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին, վնասել է գույք:
Այսպես.
Մացակ Արամյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի և դրանով պայմանավորված՝ նույն օրը Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախի Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրության պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու և Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո գտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանի Հանրապետության միջև ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո գնացել և միացել է ՀՀ կառավարության շենքի մոտ հավաքված ամբոխին։
Զանգվածային անկարգության մասնակիցների բռնի գործողությունների ճնշման տակ ՀՀ կառավարության շենքի պահպանությունն իրականացնող աշխատակիցները և ոստիկանության ծառայողները մի կողմ են քաշվել՝ փորձելով խուսափել ակնհայտ ապօրինի գործողություններ կատարող անձանց հետ բախումից, ինչից օգտվելով՝ զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցներ հաղթահարելով ոստիկանական պատնեշը, մոտեցել են կառավարության շենքի մուտքի դռանը, որի ընթացքում ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել դռներին և հարակից պատուհաններին, այդ ուղղությամբ նետել տարբեր առարկաներ, վնասել մուտքի դռան և հարկից պատուհանների ապակիները, ապա խմբի կազմում փորձել են հրելու միջոցով վնասել մուտքի դուռը և այդ կերպ մուտք գործել կառավարության շենք ու առանց խոչընդոտների շարունակել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգությունների կատարումը:
Այդ ընթացքում զանգվածային անկարգությունների մասնակիցները համատեղ՝ խմբի կազմում, ձգտելով հասնել նպատակադրված հանցավոր արդյունքին, միավորելով իրենց ջանքերը, սկսել են ոտքերով և ձեռքերով հարվածնե հասցնել շենքի մուտքի դռներին և ապակիներին, ապա վնասելով բացել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, և ինչպես մյուսները, այնպես էլ Մացակ Արամյանը, անտեսելով հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության ռեժիմը, զանգվածային անկարգությունների այլ մասնակիցների հետ, առանց խոչընդոտների, ապօրինի մուտք է գործել շենք ու մասնակցել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում վնասվել են կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակների դռները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ գործադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական և մասնավոր գույքը, որպիսի գործողությունների հետևանքով խաթարվել է ՀՀ կառավարության գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:
Մասնավորապես, Մացակ Արամյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 03-ի սահմաններում, զանգվածային անկարգությունների այլ մասնակիցների հետ միասին գտնվելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենքի «Կանաչ դահլիճ» անվանումով փոքր սրահում, վերցրել է սրահում գտնվող կաշվեպատ բազկաթոռներից մեկը և նետել սրահում գտնվող ձողին ամրացված ՀՀ եռագույն դրոշի ուղղությամբ, որն ընկել է գետնին և կոտրվել։
Մացակ Արամյանը վերոնշյալ և այլ գործողություններով ակտիվորեն մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով, վնասելով և բռնություն գործադրելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, որի ընթացքում կատարել է գույքի վնասում:
Այսինքն՝ Մացակ Դավթի Արամյանին մեղսագրվում է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում:
Նախաքննության ընթացքում՝ 2025 թվականի հունիսի 9-ին, Մացակ Արամյանի կողմից հատուցվել է պատճառված գույքային վնասը՝ 75.000 ՀՀ դրամի չափով:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 9-րդ կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգավորումները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ.
ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված արարքը կատարելու համար Մացակ Դավթի Արամյանի նկատմամբ սահմանել պատիժ՝ ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ նշանակելով փորձաշրջան՝ 5 տարի ժամկետով՝ փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Մացակ Դավթի Արամյանին հաշվառման վերցնելու պահից:
Մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:


Մեղադրյալի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Պաշտպանի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Մեղադրողի անուն, ազգանուն, ստորագրություն»

Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի վերաբերյալ․

«ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ

Սույն արձանագրությունը կազմվել և մասնակցությամբ՝ ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների, պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ, արդարադատության երկրորդ դասի խորհրդական Արտաշես Մաիլյանի, մեղադրյալ Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի (ծնվել է՝ ․․․), պաշտպան Զոյա Սակովայի 2026 թվականի փետրվարի 25-ին ստորագրվել է ՀՀ գլխավոր դատախազության վարչական շենքում:
2025 թվականի մայիսի 22-ին վարույթն իրականացնող մարմնի որոշման հիման վրա, դատարան ներկայացվելու նպատակով մեղադրյալ Սամվել Մնացականյանը ձերբակալվել է: Նույն օրը Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը մասնակի է բավարարել Սամվել Մնացականյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդությունը և Սամվել Մնացականյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողությունը՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ: 2026 թվականի հունվարի 23-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ Սամվել Մնացականյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված վարչական հսկողությունը վերացվել է, բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ:
Մեղադրյալ Սամվել Սիմոնի Մնացականյանը մեղադրվում է այն հանցավոր արարքը կատարելու համար, որ նա մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին, վնասել է գույք:
Այսպես.
Սամվել Մնացականյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի և դրանով պայմանավորված՝ նույն օրը Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախի Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրության պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու և Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո գտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանի Հանրապետության միջև ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո գնացել և միացել է ՀՀ կառավարության շենքի մոտ հավաքված ամբոխին։
Զանգվածային անկարգության մասնակիցների բռնի գործողությունների ճնշման տակ ՀՀ կառավարության շենքի պահպանությունն իրականացնող աշխատակիցները և ոստիկանության ծառայողները մի կողմ են քաշվել՝ փորձելով խուսափել ակնհայտ ապօրինի գործողություններ կատարող անձանց հետ բախումից, ինչից օգտվելով՝ զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցներ հաղթահարելով ոստիկանական պատնեշը, մոտեցել են կառավարության շենքի մուտքի դռանը, հարակից պատուհաններին, այնուհետև ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել դռներին և հարակից պատուհաններին, այդ ուղղությամբ նետել տարբեր առարկաներ, վնասել մուտքի դռան և հարկից պատուհանների ապակիները, ապա խմբի կազմում փորձել են հրելու միջոցով վնասել մուտքի դուռը և այդ կերպ մուտք գործել կառավարության շենք ու առանց խոչընդոտների շարունակել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգությունների կատարումը:
Այդ ընթացքում կառավարության շենքի բակում գտնվող Սամվել Մնացականյանը զանգվածային անկարգություններին մասնակցելու ուղղակի դիտավորությամբ, նկատելով, որ զանգվածային անկարգությունների մասնակիցները չեն կարողանում հրելու եղանակով ճնշում գործադրելով՝ ջարդել կամ վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, հարակից պատուհանները, մոտեցել է մուտքի դռներից աջ կողմում գտնվող պատուհաններն անմիջականորեն վնասող զանգվածային անկարգությունների մասնակիցներին, որից հետո այլ անձանց հետ համատեղ՝ խմբի կազմում, ձգտելով հասնել նպատակադրված հանցավոր արդյունքին, միավորելով իրենց ջանքերը, Սամվել Մնացականյանը սկսել է ձեռքերով հարվածելու միջոցով օգնել զանգվածային անկարգության այն մասնակիցներին, ովքեր փորձել են վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը և պատուհանները: Այդ կերպ խմբի անդամները, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, կարողացել են վնասելով բացել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, ապա, ինչպես մյուսները, այնպես էլ Սամվել Մնացականյանը, անտեսելով հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության ռեժիմը, զանգվածային անկարգություններն անմիջապես կառավարության շենքի ներսում շարունակելու դիտավորությամբ առանց խոչընդոտների ապօրինի մուտք է գործել շենք ու մասնակցել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում ջարդվել են կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակների դռները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ գործադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական և մասնավոր գույքը, որպիսի գործողությունների հետևանքով խաթարվել է ՀՀ կառավարության գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:
Մասնավորապես, Սամվել Մնացականյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 02։44-ի սահմաններում, զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցների, այդ թվում սույն քրեական վարույթին առնչվող մեկ այլ քրեական գործով մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի և այլոց հետ գտնվելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենքի գլխավոր մուտքի երկփեղկանի դռան առաջնմասում, ձեռքերով այլոց հետ միասին հարվածներ է հասցրել նշված պատուհանին, ում, ինչպես նաև այլոց փոխլրացնող գործողությունների արդյունքում վնասվել է նշված դռան ապակին, որից հետո օգնել է Էդգար Գրիգորյանին դռան վնասված ապակու հատվածով ապօրինի մուտք գործել շենք։ Վերջինիս՝ շենք մուտք գործելուց հետո, Սամվել Մնացականյանը մոտեցել է նույն դռանը, ձեռքը վնասված ապակու մեջով անցկացնելով փորձել է բացել դուռը, սակայն չկարողանալով մի կողմ է քաշվել։ Այնուհետ իր օգնությամբ ապօրինի շենք մուտք գործած Էդգար Գրիգորյանը, գտնվելով շենքի ներսում, մոտեցել է նշված դռանը, բացել վնասված դուռը՝ այդպիսով փոխլրացնող գործողություններով վերացնելով զանգվածային անկարգությունների մյուս մասնակիցների համար ՀՀ կառավարության շենք անարգել մուտք գործելու խոչընդոտը։
Այնուհետ Սամվել Մնացականյանը, զանգվածային անկարգությունների այլ մասնակիցների հետ ապօրինի մուտք գործելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենք, բարձրացել և շրջել է շենքի երրորդ հարկում գտնվող կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակներ տանող միջանցքներում, ապա ժամը 02։44-ի սահմաններում մուտք է գործել 3-րդ հարկում գտնվող «Կարմիր դահլիճ» անվանումով սրահ, մոտեցել սրահում գտնվող օվալաձև սեղանի առջև դրված աթոռներից մեկին, այն վերցրել և նետել է օվալաձև սեղանի միջնամասի ուղղությամբ։ Վերջինիս գործողությունների հետևանքով աթոռը դիպչել է սեղանի վրա առկա երկու բարձրախոսերին և երկու ապակե բաժակներին և վնասվել։
Սամվել Մնացականյանը վերոնշյալ և այլ գործողություններով ակտիվորեն մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով, վնասելով և բռնություն գործադրելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, որի ընթացքում կատարել է գույքի վնասում:
Այսինքն՝ Սամվել Սիմոնի Մնացականյանին մեղսագրվում է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում:
Նախաքննության ընթացքում՝ 2025 թվականի հունիսի 10-ին, Սամվել Մնացականյանի կողմից հատուցվել է պատճառված գույքային վնասը՝ 20.000 ՀՀ դրամի չափով:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 9-րդ կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգավորումները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ.
ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված արարքը կատարելու համար Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի նկատամբ սահմանել պատիժ՝ ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ նշանակելով փորձաշրջան՝ 5 տարի ժամկետով՝ փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Սամվել Սիմոնի Մնացականյանին հաշվառման վերցնելու պահից:
Մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:


Մեղադրյալի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Պաշտպանի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Մեղադրողի անուն, ազգանուն, ստորագրություն»
Դատարանը, ստանալով համաձայնության մասին արձանագրությունների մեկական օրինակ (ընդհանուր՝ չորս օրինակ) և հաշվի առնելով, որ բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 461-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մասերով նախատեսված համաձայնության մասին արձանագրությունը չընդունելու հիմքերը՝ ընդունել է դրանք և որոշել է անցկացնել լրացուցիչ դատալսումներ։
5. Համաձայնեցման վարույթով լրացուցիչ դատալսումները.
Լրացուցիչ դատալսումներում հանրային մեղադրողի կողմից համաձայնության մասին արձանագրությունները հրապարակելուց հետո մեղադրյալներ Գևորգ Արսենի Ղազարյանը, Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանը, Մացակ Դավթի Արամյանը, Սամվել Սիմոնի Մնացականյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեցին, որ կնքված համաձայնության բովանդակությունը պարզ է, նրանք համաձայն են համաձայնության բովանդակությանը, մեղադրյալներն արտահայտել են իրենց իրական կամքը, գիտակցում են կնքված համաձայնության հետևանքները և պնդում են կնքված համաձայնությունը:
Պաշտպանները և հանրային մեղադրողը պնդեցին կնքված համաձայնությունները։
6. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 463-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Համաձայնեցման վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Մեղադրական դատավճիռը պարունակում է համաձայնության մասին արձանագրության տեքստի բառացի շարադրանքը:
3. Մեղադրական դատավճռով դատարանը նշանակում է համաձայնության մասին արձանագրությամբ համաձայնեցված պատիժը (պատժատեսակն ու պատժաչափը), սահմանում է բռնագրավման ենթակա գույքը և դրա չափը:
(...)»
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրյալներ Գևորգ Արսենի Ղազարյանի, Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի, Մացակ Դավթի Արամյանի, Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի, նրանց պաշտպաններ Վահագն Մարտիրոսյանի, Վահե Դանիելյանի, Սիրանուշ Հարությունյանի, Զոյա Սակովայի և հանրային մեղադրողի միջև կնքված համաձայնության մասին արձանագրությունները՝ արձանագրում է, որ ապացուցված են մեղադրյալներ Գևորգ Արսենի Ղազարյանին, Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանին, Մացակ Դավթի Արամյանին, Սամվել Սիմոնի Մնացականյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, արարքը համապատասխանում է 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ապացուցված է մեղադրյալներ Գևորգ Արսենի Ղազարյանի, Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի, Մացակ Դավթի Արամյանի, Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի կողմից նշված արարքը մեղավորությամբ կատարելը։
Անդրադառնալով մեղադրյալների կողմից պատժի ենթակա լինելու, պատիժ նշանակելու և նշանակված պատիժը կրելու հարցերին՝ Դատարանը դրանք լուծում է՝ ըստ համաձայնության արձանագրությունների։
Նկատի ունենալով, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն՝ Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Մացակ Արամյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված մեկ զույգ սպորտային կոշիկների և մեկ հատ վերարկուի տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք հանդիսանում են արժեք չունեցող առարկաներ, որոնք վերադարձնելու վերաբերյալ առկա չէ շահագրգիռ անձի՝ Մացակ Արամյանի միջնորդությունը, ուստի Դատարանը գտնում է դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք պետք է ոչնչացնել։
Անդրադառնալով Գևորգ Արսենի Ղազարյանի, Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի, Մացակ Դավթի Արամյանի, Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների հարցին՝ Դատարանն այն լուծում է՝ ըստ համաձայնության արձանագրությունների։
Հաշվի առնելով, որ սույն գործով վարութային ծախս առկա չէ՝ Դատարանն այդ հարցին անդրադարձ չի կատարում։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-րդ, 347-349-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ և 463-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

ՎՃՌԵՑ
1. Գևորգ Արսենի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) և պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով։
2. 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Գևորգ Արսենի Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել և նրա նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով։
3. Դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը։
4. Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Գևորգ Արսենի Ղազարյանին հաշվառման վերցնելու պահից:
5. Գևորգ Արսենի Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
6. Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանին մեղավոր ճանաչել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) և պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով։
7. 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ նշանակված 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել և նրա նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով։
8. Դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը։
9. Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանին հաշվառման վերցնելու պահից:
10. Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
11. Մացակ Դավթի Արամյանին մեղավոր ճանաչել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) և պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով։
12. 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Մացակ Դավթի Արամյանի նկատմամբ նշանակված 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել և նրա նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով։
13. Դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը։
14. Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Մացակ Դավթի Արամյանին հաշվառման վերցնելու պահից:
15. Մացակ Դավթի Արամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
16. Սամվել Սիմոնի Մնացականյանին մեղավոր ճանաչել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) և պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով։
17. 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի նկատմամբ նշանակված 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել և նրա նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով։
18. Դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը։
19. Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Սամվել Սիմոնի Մնացականյանին հաշվառման վերցնելու պահից:
20. Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
21. Իրեղեն ապացույցները տնօրինել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի կարգով՝ դատավճռի պատճառաբանական մասում նշված եղանակով։
22. Սույն քրեական վարույթով մյուս ապացույցները պահել քրեական գործի հետ՝ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում:
23. Դատավճիռը` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:

Դատավոր` Դավիթ Արղամանյան
Դատական գործ N: ԵԴ1/2212/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 25-06-2025
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն ՀՀ Գլխավոր դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 58217025
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Գևորգ Արսենի Ղազարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին՝ վնասել է գույք։
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին՝ վնասել է գույք։
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Մացակ Դավթի Արամյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին՝ վնասել է գույք։
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Սամվել Սիմոնի Մնացականյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին՝ վնասել է գույք։
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Գևորգ
Ազգանուն Ղազարյան
Հայրանուն Արսենի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 225 Մաս 1 Կետ /2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի/
Դատվածություն
Դատվածություն նախկինում չդատված
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Հրաչյա
Ազգանուն Զաքարյան
Հայրանուն Հրանտի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 225 Մաս 2 Կետ /2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի/
Դատվածություն
Դատվածություն նախկինում չդատված
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Մացակ
Ազգանուն Արամյան
Հայրանուն Դավթի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 225 Մաս 2 Կետ /2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի/
Դատվածություն
Դատվածություն նախկինում չդատված
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Սամվել
Ազգանուն Մնացականյան
Հայրանուն Սիմոնի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 225 Մաս 2 Կետ /2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի/
Դատվածություն
Դատվածություն նախկինում չդատված
Վիճակագրական տողի համարը 13.20
Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար Առկա չէ
Իրավական բարդության չափանիշ 1.4
Չափահաս Այո
Չափահաս Այո
Չափահաս Այո
Չափահաս Այո
Այլ նշումներ Հրաչյա Զաքարյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելք։
Մացակ Արամյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելք։
Սամվել Մանցականյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելք։
Մակագրել
Երբ 25-06-2025
Նախագահող դատավոր
Անուն Դավիթ
Ազգանուն Արղամանյան
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
Ամսաթիվ 30-06-2025
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
Որոշման ամսաթիվ 30-06-2025
Որոշում ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Գործ թիվ ԵԴ1/2212/01/25

ՈՐՈՇՈՒՄ
(վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու հարցը քննության առնելու մասին)

2025թ. հունիսի 30 ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Դավիթ Արղամանյանս՝ քննելով թիվ ԵԴ1/2212/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու հարցը՝

ՊԱՐԶԵՑԻ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2025թ․ հունիսի 25-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության կողմից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 58217025 քրեական վարույթի նյութերն՝ ըստ մեղադրանքի Գևորգ Արսենի Ղազարյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին), Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին), Մացակ Դավթի Արամյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին), Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին)։
2. 2025թ․ հունիսի 25-ին նշված քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/2212/01/25 քրեական գործի համարը, որը նույն օրը մակագրվել և 2025թ․ հունիսի 26-ին հանձնվել է ինձ:
2. Դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Նախնական դատալսումները պարտադիր են բոլոր քրեական վարույթներով:
2. Ստանալով քրեական գործը` դատավորը եռօրյա ժամկետում որոշում է կայացնում վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
3. Եթե պահպանված չէ սույն օրենսգրքի 206-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված ժամկետը, ապա դատարանն առանց նախնական դատալսումներ անցկացնելու մասին որոշում կայացնելու քրեական գործը վերադարձնում է հսկող դատախազին խափանման միջոցի հարցը քննարկելու և գործը կրկին դատարան հանձնելու նպատակով:
4. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը պետք է բովանդակի տեղեկություններ այն կայացրած դատարանի և դատավորի, քրեական գործը ստանալու և որոշումը կայացնելու օրվա, ինչպես նաև նախնական դատալսումների վայրի և ժամանակի մասին:
5. Նախնական դատալսումներով առաջին դատական նիստը նշանակվում է սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշման կայացումից հետո՝ երկշաբաթյա ժամկետում:
6. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը կայացնելուց հետո՝ երկօրյա ժամկետում, դատավորը դրա պատճենն ուղարկում է հանրային մեղադրողին, ինչպես նաև վարույթի մասնավոր մասնակիցներին` դրան կցելով հասցեատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ սահմանված ձևի հուշաթերթ: Հուշաթերթը ներառում է նաև սույն օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի ցանկը և դրանց կապակցությամբ միջնորդություններ ներկայացնելու իրավունքի մասին պարզաբանում:»
Նույն օրենսգրքի 206-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«2. Եթե մեղադրյալը կալանավորված է, ապա մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին դատարան է հանձնվում ոչ ուշ, քան մեղադրյալի կալանքի ժամկետը լրանալուց 15 օր առաջ:»
Քրեական գործի ուսումնասիրությունից պարզվեց, որ մեղադրյալ Գևորգ Արսենի Ղազարյանի նկատմամբ ընտրվել է «բացակայելու արգելք» այլընտրանքային խափանման միջոցը, իսկ մեղադրյալներ Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի, Մացակ Դավթի Արամյանի և Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի նկատմամբ համակցված կիրառվել են «վարչական հսկողություն» և «բացակայելու արգելք» այլընտրանքային խափանման միջոցները, ուստի առկա չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված գործը մեղադրողին վերադարձնելու հիմքը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 28-րդ, 31-րդ, 33-րդ, 264-րդ և 310-րդ հոդվածներով՝

ՈՐՈՇԵՑԻ
1. Ստանձնել մեղադրյալներ Գևորգ Արսենի Ղազարյանի, Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի, Մացակ Դավթի Արամյանի և Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը և նշանակել դռնբաց նախնական դատալսումներ 2025 թվականի հուլիսի 11-ին` ժամը 12։00-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի «Աջափնյակ-1» նստավայրում (հասցե՝ Երևան քաղաք, Նազարբեկյան 40)։
2. Որոշման պատճենն ուղարկել հանրային մեղադրողին, ինչպես նաև վարույթի մասնավոր մասնակիցներին` դրան կցելով հասցեատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ սահմանված ձևի հուշաթերթ:
3. Որոշումն ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից և բողոքարկման ենթակա չէ:


Դատավոր՝ Դավիթ Արղամանյան
Դատավարության կողմեր Հանրային մեղադրող
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ
Դատավարության կողմեր
Անուն Վ.
Ազգանուն Հարությունյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Գևորգ
Ազգանուն Ղազարյան
Հայրանուն Արսենի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Հրաչյա
Ազգանուն Զաքարյան
Հայրանուն Հրանտի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Մացակ
Ազգանուն Արամյան
Հայրանուն Դավթի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Սամվել
Ազգանուն Մնացականյան
Հայրանուն Սիմոնի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Վահե
Ազգանուն Դանիելյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Վահագն
Ազգանուն Մարտիրոսյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Սիրանուշ
Ազգանուն Հարությունյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Հակոբ
Ազգանուն Ճարոյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Արման
Ազգանուն Թադևոսյան
Հայրանուն Յուրիկի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 11-07-2025
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 11-07-2025
Նիստը Կայացել է
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 11-08-2025
Ժամ 11:30
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը չի կայացել
Նիստի ամսաթիվ 11-08-2025
Նիստը Չի կայացել
Պատճառը Դատական նիստը չի կայացել պաշտպան Վահե Դանիելյանի դիմումի հիման վրա:
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 03-10-2025
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը չի կայացել
Նիստի ամսաթիվ 03-10-2025
Նիստը Չի կայացել
Պատճառը Դատական նիստը չի կայացել պաշտպան Վահագն Մարտիրոսյանի դիմումի հիման վրա։
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 16-10-2025
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 8
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 16-10-2025
Նիստը Կայացել է
Այլ նշումներ Դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալներին հանրային պաշտպանով ապահովելու նապատակով։
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 23-01-2026
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 8
Անավարտ գործեր
Հաշվետու ժամանակահատված 2025 թվական
Տեսակը Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 23-01-2026
Նիստը Կայացել է
Այլ նշումներ ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Գործ թիվ ԵԴ1/2212/01/25
ՈՐՈՇՈՒՄ
(մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման հարցը քննության առնելու մասին)

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը

Նախագահությամբ՝ դատավոր Դավիթ Արղամանյանի,
քարտուղարությամբ՝ Անուշ Հովսեփյանի,

մասնակցությամբ՝

հանրային մեղադրողներ՝ Վահան Հարությունյանի,
Արտաշես Մայիլյանի,
պաշտպաններ՝ Սիրանուշ Հարությունի,
Զոյա Սակովայի,
Վահագն Մարտիրոսյանի,
Վահե Դանիելյանի,
մեղադրյալներ՝ Սամվել Մնացականյանի,
Մացակ Արամյանի,
Հրաչյա Զաքարյանի,
Գևորգ Ղազարյանի,

2026թ. հունվարի 23 ք.Երևան,

դռնբաց դատական նիստում քննելով թիվ ԵԴ1/2212/01/25 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 58217025) մեղադրյալ
Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի
(ծնված՝ 31․01․1968թ․, Վաղարշապատ քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատված, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, ամուսնացած, հաշվառված՝ Արմավիրի մարզի Վաղարշապատ քաղաքի, Արագածի Զանգվածի, 10-րդ շենքի բնակարան 37 հասցեում, բնակվող՝ ք․Երևան, Շենգավիթ համայնքի 16-րդ փողոցի տուն 18 հասցեում)
նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման հարցը՝
ՊԱՐԶԵՑ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2025 թվականի մայիսի 21-ին դատախազի կողմից կայացված որոշմամբ Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում, այն արարքի կատարման համար, որ նա «(…) մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին՝ վնասել է գույք:
Այսպես.
Սամվել Մնացականյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի և դրանով պայմանավորված՝ նույն օրը Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախի Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրության պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու և Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո գտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանի Հանրապետության միջև ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո գնացել և միացել է ՀՀ կառավարության շենքի մոտ հավաքված ամբոխին։
Զանգվածային անկարգության մասնակիցների բռնի գործողությունների ճնշման տակ ՀՀ կառավարության շենքի պահպանությունն իրականացնող աշխատակիցները և ոստիկանության ծառայողները մի կողմ են քաշվել՝ փորձելով խուսափել ակնհայտ ապօրինի գործողություններ կատարող անձանց հետ բախումից, ինչից օգտվելով՝ զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցներ հաղթահարելով ոստիկանական պատնեշը, մոտեցել են կառավարության շենքի մուտքի դռանը, հարակից պատուհաններին, այնուհետև ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել դռներին և հարակից պատուհաններին, այդ ուղղությամբ նետել տարբեր առարկաներ, վնասել մուտքի դռան և հարկից պատուհանների ապակիները, ապա խմբի կազմում փորձել են հրելու միջոցով վնասել մուտքի դուռը և այդ կերպ մուտք գործել կառավարության շենք ու առանց խոչընդոտների շարունակել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգությունների կատարումը:
Այդ ընթացքում կառավարության շենքի բակում գտնվող Սամվել Մնացականյանը զանգվածային անկարգություններին մասնակցելու ուղղակի դիտավորությամբ, նկատելով, որ զանգվածային անկարգությունների մասնակիցները չեն կարողանում հրելու եղանակով ճնշում գործադրելով՝ ջարդել կամ վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, հարակից պատուհանները, մոտեցել է մուտքի դռներից աջ կողմում գտնվող պատուհաններն անմիջականորեն վնասող զանգվածային անկարգությունների մասնակիցներին, որից հետո այլ անձանց հետ համատեղ՝ խմբի կազմում, ձգտելով հասնել նպատակադրված հանցավոր արդյունքին, միավորելով իրենց ջանքերը, Սամվել Մնացականյանը սկսել է ձեռքերով հարվածելու միջոցով օգնել զանգվածային անկարգության այն մասնակիցներին, ովքեր փորձել են վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը և պատուհանները: Այդ կերպ խմբի անդամները, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, կարողացել են վնասելով բացել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, ապա, ինչպես մյուսները, այնպես էլ Սամվել Մնացականյանը, անտեսելով հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության ռեժիմը, զանգվածային անկարգություններն անմիջապես կառավարության շենքի ներսում շարունակելու դիտավորությամբ առանց խոչընդոտների ապօրինի մուտք է գործել շենք ու մասնակցել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում ջարդվել են կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակների դռները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ գործադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական և մասնավոր գույքը, որպիսի գործողությունների հետևանքով խաթարվել է ՀՀ կառավարության գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:
Մասնավորապես, Սամվել Մնացականյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 02։44-ի սահմաններում, զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցների, այդ թվում սույն քրեական վարույթին առնչվող մեկ այլ քրեական գործով մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի և այլոց հետ գտնվելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենքի գլխավոր մուտքի երկփեղկանի դռան առաջնմասում, ձեռքերով այլոց հետ միասին հարվածներ է հասցրել նշված պատուհանին, ում, ինչպես նաև այլոց փոխլրացնող գործողությունների արդյունքում վնասվել է նշված դռան ապակին, որից հետո օգնել է Էդգար Գրիգորյանին դռան վնասված ապակու հատվածով ապօրինի մուտք գործել շենք։ Վերջինիս՝ շենք մուտք գործելուց հետո, Սամվել Մնացականյանը մոտեցել է նույն դռանը, ձեռքը վնասված ապակու մեջով անցկացնելով փորձել է բացել դուռը, սակայն չկարողանալով մի կողմ է քաշվել։ Այնուհետ իր օգնությամբ ապօրինի շենք մուտք գործած Էդգար Գրիգորյանը, գտնվելով շենքի ներսում, մոտեցել է նշված դռանը, բացել վնասված դուռը՝ այդպիսով փոխլրացնող գործողություններով վերացնելով զանգվածային անկարգությունների մյուս մասնակիցների համար ՀՀ կառավարության շենք անարգել մուտք գործելու խոչընդոտը։
Այնուհետ Սամվել Մնացականյանը, զանգվածային անկարգությունների այլ մասնակիցների հետ ապօրինի մուտք գործելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենք, բարձրացել և շրջել է շենքի երրորդ հարկում գտնվող կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակներ տանող միջանցքներում, ապա ժամը 02։44-ի սահմաններում մուտք է գործել 3-րդ հարկում գտնվող «Կարմիր դահլիճ» անվանումով սրահ, մոտեցել սրահում գտնվող օվալաձև սեղանի առջև դրված աթոռներից մեկին, այն վերցրել և նետել է օվալաձև սեղանի միջնամասի ուղղությամբ։ Վերջինիս գործողությունների հետևանքով աթոռը դիպչել է սեղանի վրա առկա երկու բարձրախոսերին և երկու ապակե բաժակներին և վնասվել։
Սամվել Մնացականյանը վերոնշյալ և այլ գործողություններով ակտիվորեն մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով, վնասելով և բռնություն գործադրելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, որի ընթացքում կատարել է գույքի վնասում: (…)»
2. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշմամբ Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառվել են վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը։
3. 2025թ․ հունիսի 25-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության կողմից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 58217025 քրեական վարույթի նյութերն՝ ըստ մեղադրանքի Գևորգ Արսենի Ղազարյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին), Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին), Մացակ Դավթի Արամյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին), Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին)։
4. 2025թ․ հունիսի 25-ին նշված քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/2212/01/25 քրեական գործի համարը, որը նույն օրը մակագրվել և 2025թ․ հունիսի 26-ին հանձնվել է դատավոր Դավիթ Արղամանյանին։
5. 2025թ․ հունիսի 30-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/2212/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2. Հարցի քննության համար էական փաստական հանգամանքները.
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշմամբ արձանագրել է, որ այլընտրանքային խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքն ի զորու են ապահովելու մեղադրյալ Սամվել Մնացականյանի պատշաճ վարքագիծը։ Միաժամանակ արձանագրվել է, որ առկա է խափանման միջոց կիրառելու հիմքը՝ փախուստի դիմելու նվազ վտանգը։
3. Հարցի քննության ընթացքում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրողը նախնական դատալսումների ընթացքում ներկայացված միջնորդությամբ հայտնեց, որ առկա են Սամվել Մնացականյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցների հիմքերը և պայմանները, ուստի անհրաժեշտ է վերջինիս նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցները թողնել անփոփոխ:
Պաշտպանական կողմն առարկեց վարչական հսկողության շարունակական կիրառման դեմ և նշեց, որ բացակայում են վարչական հսկողության շարունակական կիրառման հիմքերը, ռիսկերը կարող են չեզոքացվել բացակայելու արգելքի պայմաններում։
Ելնելով վերոգրյալից՝ պաշտպանական կողմը խնդրեց Սամվել Մնացականյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողությունը վերացնել։

4. Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով`
(…)
3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով.
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով.
(…)»
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով.
(…)»
Հռչակելով անձի անձնական ազատության իրավունքը՝ Սահմանադրությունը երաշխավորում է անձի ֆիզիկական ազատությունը՝ նպատակ ունենալով, որ ոչ ոք կամայականորեն չզրկվի ազատությունից: Նշված իրավունքի հռչակմամբ ամրագրվում է պետության պոզիտիվ պարտավորությունը՝ ոչ միայն ձեռնպահ մնալ սահմանված իրավունքը որոշակի գործողությունների կատարմամբ խախտելուց, այլ նաև պատշաճ միջոցներ ձեռնարկել իր իրավասությունում գտնվող յուրաքանչյուր անձի այդ իրավունքների նկատմամբ ապօրինի միջամտությունները պաշտպանելու ուղղությամբ:
ՀՀ Սահմանադրությամբ հռչակված անձի անձնական ազատության իրավունքը համապատասխանում է Կոնվենցիայի՝ անձի ազատության իրավունքին: Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի հիմնական նպատակն է կանխել ազատությունից կամայականորեն կամ անհիմն կերպով զրկելը: Ազատության և անձեռնմխելիության իրավունքն ամենամեծ կարևորությունն ունի Կոնվենցիայի իմաստով նախատեսված «ժողովրդավարական հասարակությունում»:
Ի ապահովումն Սահմանադրությամբ հռչակված անձի անձնական ազատության իրավունքը պաշտպանելու պոզիտիվ պարտականության՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը սահմանել է անձի անձնական ազատության իրավունքի սահմանափակման կանոններ և մեխանիզմներ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)»
Նույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը:»
Նույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ:»
Քրեական դատավարության օրենսգիրքը որպես հարկադրանքի միջոցի տեսակ նախատեսել է խափանման միջոցը՝ սահմանելով դրա կիրառման հիմքերը և կարգը:
Խափանման միջոց կիրառելու կարևորագույն հիմքը մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածի առկայությունն է: Հանցանք՝ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, հանցագործության սուբյեկտի կողմից մեղավորությամբ կատարված արարք կատարված լինելու հիմնավոր կասկածը ենթադրում է այնպիսի փաստերի և տեղեկությունների առկայություն, որոնք անաչառ դիտորդին կհամոզեն, որ տվյալ անձը կարող է կատարած լինել իրավախախտում: Նշված փաստերը և տեղեկությունները պետք է բավարարեն որոշակի նվազագույն շեմ, որը կասկածը պետք է հաղթահարի, որպեսզի անաչառ դիտորդն այդ կասկածի հիման վրա հավանական համարի մեղադրանքի հիմնավորվածությունը: Ընդ որում, պարտադիր չէ, որ կասկածը հիմնավորող փաստերը բավարարեն այն նույն սանդղակին, որն անհրաժեշտ է անձի դատապարտումը կամ նրա նկատմամբ մեղադրանք առաջադրելը հիմնավորելու համար: Կասկածը հիմնավոր կհամարվի նաև ենթադրյալ հանցագործության հետ կասկածվող անձի օբյեկտիվ կապը հաստատող որոշակի տեղեկությունների ու փաստերի առկայության դեպքում, ընդ որում` անհրաժեշտ է ունենալ նաև բավարար հիմքեր` եզրակացնելու, որ դեպքը, իրադարձությունը համընկնում է այն ենթադրյալ հանցանքին, որի կատարման մեջ անձը կասկածվում է։
Խափանման միջոց կիրառելու իրավաչափության բաղադրատարր է հանդիսանում խափանման միջոց կիրառելու նպատակի, հիմքի առկայությունը, որոնք թվարկված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում:
Անդրադառնալով խափանման միջոց կիրառելու հիմքերին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
- մեղադրյալի փախուստի վտանգը չի կարող պայմանավորվել բացառապես հնարավոր պատժի ծանրության սպառնալիքով: Թեպետ հնարավոր պատժի խստությունը վերաբերելի գործոն է, սակայն փախուստի վտանգը պետք է գնահատվի՝ հաշվի առնելով այն վերաբերելի հանգամանքները, որոնք կհաստատեն այդ վտանգի առկայությունը և աստիճանը, որը թույլ կտա որոշել անձի նկատմամբ որևէ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտության հարցը: Փախուստի վտանգը պետք է գնահատել՝ հաշվի առնելով մի շարք գործոններ, որոնք վերաբերելի են անձի կերպարին, բարոյականությանը, մշտական բնակության վայրին, մասնագիտության, ունեցվածքին, ընտանեկան կամ այլ անձնական կապերին, կապվածությանը երկրին և այլն: Փախուստի վտանգի հիմքի կիրառելությունը չի պարտադրում վարույթի ընթացքում արդեն իսկ փախուստի դիմելու փորձ, կամ փախուստի դիմած լինելու փաստի պարտադիր առկայություն, այլ այն գնահատվում է որպես մեղադրյալի՝ վարույթի հետագա ընթացքում հնարավոր վարքագիծը կանխորոշող ենթադրությունն: Ընդ որում, նշված գործոնները սպառիչ չեն և ենթակա են գնահատման յուրաքանչյուր դեպքում:
- մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելը գնահատվում է այն սանդղակով, որ հանցանք կատարելու վտանգը պետք է իրատեսական լինի՝ հաշվի առնելով գործի հանգամանքները, անձի կերպարը, անցյալը: Նախկինում դատված լինելը կարող է հիմք լինել մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք գործելու ողջամիտ մտավախության համար: Նման մտավախություն կարող է լինել նաև կախված մեղսագրվող արարքի բնույթից: Հանցանք կատարելու ռիսկը գնահատելիս կարող է հաշվի առնվել ինչպես մեղսագրվող արարքի հանցագործության չավարտված փուլում՝ նախապատրաստության, հանցափորձի փուլերում գտնվելը, մեղադրյալի հետհանցավոր վարքագիծը, կամ հանցագործության տևող կամ շարունակվող լինելը:
- մեղադրյալի կողմից իր վրա քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար խափանման միջոց կիրառելու հիմք սահմանելով՝ օրենսդիրը, ըստ էության, ներպետական օրենսդրության մակարդակում կյանքի է կոչել Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետը: Մեղադրյալի պարտականությունները թվարկված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասում, որի համաձայն մեղադրյալը պարտավոր է՝
1) ներկայանալ վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով.
2) վարույթն իրականացնող մարմնի պահանջով ենթարկվել բժշկական զննման, մատնադրոշմման, անձնական խուզարկության, քննման և փորձաքննության, լուսանկարվել կամ փորձաքննության համար հանձնել սույն օրենսգրքով նախատեսված նմուշներ.
3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին.
4) այլ վայր մեկնելիս վարույթն իրականացնող մարմնին նախապես տեղեկացնել իր գտնվելու նոր վայրի և իր հետ հաղորդակցվելու միջոցների մասին.
5) ենթարկվել վարույթն իրականացնող մարմնի կարգադրություններին և դատական նիստի կարգին:
Անդրադառնալով մեղադրյալի վրա դրված պարտավորությունների կատարման ապահովմանը, ապա յուրաքանչյուր պարտականության ապահովումը գնահատվում է տարբեր չափանիշներով: Եթե որոշակի պարտականությունների կատարման ապահովումը կարող է պայմանավորված լինել արդեն իսկ չկատարված պարտականության փաստով, ապա որոշների դեպքում չկատարված պարտականության փաստի առկայություն պարտադիր չէ, այլ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել այդ պարտավորությունների ապագայում չկատարելուն վտանգը չեզոքացնելու նպատակով:
Համադրելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Հիմնավոր կասկածի վերաբերյալ.
Անդրադառնալով հիմնավոր կասկածի առկայության հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության փուլում խափանման միջոց կիրառելու հարցը լուծելիս մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է։
Խափանման միջոցի հիմքերի վերաբերյալ.
Դատարանն արձանագրում է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշմամբ արձանագրել է, որ բացակայում է վարույթին խոչընդոտելու և հանցանք կատարելու հիմքը։ Միաժամանակ արձանագրվել է փախուստի դիմելու նվազ վտանգի առկայութունը։
Անդրադառնալով խափանման միջոց կիրառելու հիմքերից հանցանք կատարելը կանխելու անհրաժեշտությանը՝ Դատարանը սույն քրեական վարույթի շրջանակում ենթադրաբար կատարված արարքի վերաբերյալ կարծիք չի հայտնում, քանի որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ վերդիկտ կայացնելը Դատարանը մեղադրանքի հիմնավորվածության հարցին չի կարող անդրադառնալ։ Միևնույն ժամանակ Դատարան չեն ստացվել տվյալներ առ այն, որ մեղադրյալը նախկինում դատապարտվել է կամ ենթարկվել է քրեական հետապնդման, ուստի Դատարանը գտնում է, որ բացակայում է մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու վտանգը։
Անդրադառնալով խափանման միջոց կիրառելու հիմքերից փախուստը կանխելու անհրաժեշտությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական վարույթը նախաձեռնվել է ավելի քան 5 տարի առաջ, իսկ Սամվել Մնացականյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել 2025 թվականի մայիսի 21-ին։ Փաստացի Սամվել Մնացականյանը նախաքննության ողջ ընթացքում փաստացի գտնվել է ազատության մեջ, վերջինս չի փախուստի չի դիմել չի թաքնվել վարույթն իրականացնող մարմնից, պատշաճ ներկայացել է դատական նիստերին։ Այսպիսով՝ մեղադրյալի դրսևորած վարքագիծը թույլ է տալիս Դատարանին գալ այն եզրահանգմանը, որ բացակայում է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու վտանգը։
Խափանման միջոցի կիրառման հաջորդ հիմքին՝ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելուն անդրադառնալով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ նախաքննության ողջ ընթացքում Սամվել Մնացականյանի դրսևորած վարքագիծը թույլ է տալիս Դատարանին գալ եզրահանգման, որ մեղադրյալի կողմից վարույթին խոչընդոտելու վտանգը նվազ է, սակայն իսպառ չի բացակայում, քանի որ գործով առկա են մեծաթիվ վկաներ, ովքեր դեռևս հարցաքննված չեն։
Այսպիսով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է մեղադրյալի կողմից վարույթին խոչընդոտելու նվազ վտանգ։
Այլ խափանման միջոցների կիրառման հնարավորության վերաբերյալ.
Քննելով խափանման միջոցի կիրառման հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալ կարևոր հանգամանքները.
- Սամվել Մնացականյանին մեղադրանք է ներկայացվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին),
- առկա է մեղադրյալի կողմից վարույթին խոչընդոտելու վտանգ՝ նվազ մակարդակով,
- ենթադրյալ արարքը կատարվել է 2020 թվականին։
Հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վարույթի խոչընդոտման հիմքն այն աստիճանի բարձր և իրատեսական չէ, որպեսզի պահպանվի վարչական հսկողություն խափանման միջոցի շարունակական պահպանումը, ուստի այն ենթակա է վերացման։
Անդրադառնալով «բացակայելու արգելք» խափանման միջոցի ընտրության հարցին, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ խափանման միջոցի ընտրությունն ուղղված է մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելուն և փախուստի ռիսկը չեզոքացնելուն։
Ընդ որում, «փախուստ» եզրույթի տակ դիտարկվում է ինչպես մեղադրյալի կողմից ուղղակի դիտավորությամբ վարույթն իրականացնող մարմնի տեսադաշտից՝ Հայաստանի Հանրապետությունից փախչելը, այնպես էլ ցանկացած այլ նպատակով Հայաստանի Հանրապետությունը լքելը։
Այսպիսով՝ ամփոփելով ողջ վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է խափանման միջոց կիրառելու հիմք` մեղադրյալի կողմից վարույթին խոչընդոտելու նվազ վտանգը, այլընտրանքային խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքն ի զորու է ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ, 389-րդ և 390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ
1. Թիվ ԵԴ1/2212/01/25 քրեական գործով մեղադրյալ Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի նկատմամբ կիրառված «վարչական հսկողություն» այլընտրանքային խափանման միջոցը վերացնել:
2. Մեղադրյալ Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ։
3. Որոշումն ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից:
4․ Որոշման դեմ կարող է ներկայացվել հատուկ վերանայման բողոք ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ որոշումը ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում:


Դատավոր` Դավիթ Արղամանյան





ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Գործ թիվ ԵԴ1/2212/01/25
ՈՐՈՇՈՒՄ
(մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման հարցը քննության առնելու մասին)

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը

Նախագահությամբ՝ դատավոր Դավիթ Արղամանյանի,
քարտուղարությամբ՝ Անուշ Հովսեփյանի,

մասնակցությամբ՝

հանրային մեղադրողներ՝ Վահան Հարությունյանի,
Արտաշես Մայիլյանի,
պաշտպաններ՝ Սիրանուշ Հարությունի,
Զոյա Սակովայի,
Վահագն Մարտիրոսյանի,
Վահե Դանիելյանի,
մեղադրյալներ՝ Սամվել Մնացականյանի,
Մացակ Արամյանի,
Հրաչյա Զաքարյանի,
Գևորգ Ղազարյանի,

2026թ. հունվարի 23 ք.Երևան,

դռնբաց դատական նիստում քննելով թիվ ԵԴ1/2212/01/25 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 58217025) մեղադրյալ
Մացակ Դավթի Արամյանի
(ծնված՝ 1984 թվականի հունիսի 6-ին Հայաստանի Հանրապետությունում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատված, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երեք երեխա, չի աշխատում, հաշվառված և փաստացի բնակվում է Կոտայքի մարզի, Նոր Հաճն համայնքի, Նոր Գեղի, Երկրաբանների փողոցի 2-րդ շենքի 11-րդ բնակարանում)
նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման հարցը՝
ՊԱՐԶԵՑ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2025 թվականի մայիսի 21-ին դատախազի կողմից կայացված որոշմամբ Մացակ Դավթի Արամյանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում, այն արարքի կատարման համար, որ նա «(…) մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին՝ վնասել է գույք:
Այսպես.
Մացակ Արամյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի և դրանով պայմանավորված՝ նույն օրը Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախի Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրության պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու և Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո գտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանի Հանրապետության միջև ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո գնացել և միացել է ՀՀ կառավարության շենքի մոտ հավաքված ամբոխին։
Զանգվածային անկարգության մասնակիցների բռնի գործողությունների ճնշման տակ ՀՀ կառավարության շենքի պահպանությունն իրականացնող աշխատակիցները և ոստիկանության ծառայողները մի կողմ են քաշվել՝ փորձելով խուսափել ակնհայտ ապօրինի գործողություններ կատարող անձանց հետ բախումից, ինչից օգտվելով՝ զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցներ հաղթահարելով ոստիկանական պատնեշը, մոտեցել են կառավարության շենքի մուտքի դռանը, որի ընթացքում ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել դռներին և հարակից պատուհաններին, այդ ուղղությամբ նետել տարբեր առարկաներ, վնասել մուտքի դռան և հարկից պատուհանների ապակիները, ապա խմբի կազմում փորձել են հրելու միջոցով վնասել մուտքի դուռը և այդ կերպ մուտք գործել կառավարության շենք ու առանց խոչընդոտների շարունակել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգությունների կատարումը:
Այդ ընթացքում զանգվածային անկարգությունների մասնակիցները համատեղ՝ խմբի կազմում, ձգտելով հասնել նպատակադրված հանցավոր արդյունքին, միավորելով իրենց ջանքերը, սկսել են ոտքերով և ձեռքերով հարվածնե հասցնել շենքի մուտքի դռներին և ապակիներին, ապա վնասելով բացել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, և ինչպես մյուսները, այնպես էլ Մացակ Արամյանը, անտեսելով հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության ռեժիմը, զանգվածային անկարգությունների այլ մասնակիցների հետ, առանց խոչընդոտների, ապօրինի մուտք է գործել շենք ու մասնակցել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում վնասվել են կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակների դռները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ գործադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական և մասնավոր գույքը, որպիսի գործողությունների հետևանքով խաթարվել է ՀՀ կառավարության գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:
Մասնավորապես, Մացակ Արամյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 03-ի սահմաններում, զանգվածային անկարգությունների այլ մասնակիցների հետ միասին գտնվելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենքի «Կանաչ դահլիճ» անվանումով փոքր սրահում, վերցրել է սրահում գտնվող կաշվեպատ բազկաթոռներից մեկը և նետել սրահում գտնվող ձողին ամրացված ՀՀ եռագույն դրոշի ուղղությամբ, որն ընկել է գետնին և կոտրվել։
Մացակ Արամյանը վերոնշյալ և այլ գործողություններով ակտիվորեն մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով, վնասելով և բռնություն գործադրելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, որի ընթացքում կատարել է գույքի վնասում: (…)»
2. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշմամբ Մացակ Արամյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառվել են վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը։
3. 2025թ․ հունիսի 25-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության կողմից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 58217025 քրեական վարույթի նյութերն՝ ըստ մեղադրանքի Գևորգ Արսենի Ղազարյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին), Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին), Մացակ Դավթի Արամյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին), Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին)։
4. 2025թ․ հունիսի 25-ին նշված քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/2212/01/25 քրեական գործի համարը, որը նույն օրը մակագրվել և 2025թ․ հունիսի 26-ին հանձնվել է դատավոր Դավիթ Արղամանյանին։
5. 2025թ․ հունիսի 30-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/2212/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2. Հարցի քննության համար էական փաստական հանգամանքները.
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշմամբ արձանագրել է, որ այլընտրանքային խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքն ի զորու են ապահովելու մեղադրյալ Մացակ Արամյանի պատշաճ վարքագիծը։ Միաժամանակ արձանագրվել է, որ առկա է խափանման միջոց կիրառելու հիմքը՝ օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելու վտանգը։
3. Հարցի քննության ընթացքում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրողը նախնական դատալսումների ընթացքում ներկայացված միջնորդությամբ հայտնեց, որ առկա են Մացակ Արամյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցների հիմքերը և պայմանները, ուստի անհրաժեշտ է վերջինիս նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցները թողնել անփոփոխ:
Պաշտպանական կողմն առարկեց վարչական հսկողության շարունակական կիրառման դեմ և նշեց, որ բացակայում են վարչական հսկողության շարունակական կիրառման հիմքերը, ռիսկերը կարող են չեզոքացվել բացակայելու արգելքի պայմաններում։
Ելնելով վերոգրյալից՝ պաշտպանական կողմը խնդրեց Մացակ Արամյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողությունը վերացնել։
4. Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով`
(…)
3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով.
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով.
(…)»
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով.
(…)»
Հռչակելով անձի անձնական ազատության իրավունքը՝ Սահմանադրությունը երաշխավորում է անձի ֆիզիկական ազատությունը՝ նպատակ ունենալով, որ ոչ ոք կամայականորեն չզրկվի ազատությունից: Նշված իրավունքի հռչակմամբ ամրագրվում է պետության պոզիտիվ պարտավորությունը՝ ոչ միայն ձեռնպահ մնալ սահմանված իրավունքը որոշակի գործողությունների կատարմամբ խախտելուց, այլ նաև պատշաճ միջոցներ ձեռնարկել իր իրավասությունում գտնվող յուրաքանչյուր անձի այդ իրավունքների նկատմամբ ապօրինի միջամտությունները պաշտպանելու ուղղությամբ:
ՀՀ Սահմանադրությամբ հռչակված անձի անձնական ազատության իրավունքը համապատասխանում է Կոնվենցիայի՝ անձի ազատության իրավունքին: Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի հիմնական նպատակն է կանխել ազատությունից կամայականորեն կամ անհիմն կերպով զրկելը: Ազատության և անձեռնմխելիության իրավունքն ամենամեծ կարևորությունն ունի Կոնվենցիայի իմաստով նախատեսված «ժողովրդավարական հասարակությունում»:
Ի ապահովումն Սահմանադրությամբ հռչակված անձի անձնական ազատության իրավունքը պաշտպանելու պոզիտիվ պարտականության՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը սահմանել է անձի անձնական ազատության իրավունքի սահմանափակման կանոններ և մեխանիզմներ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)»
Նույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը:»
Նույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ:»
Քրեական դատավարության օրենսգիրքը որպես հարկադրանքի միջոցի տեսակ նախատեսել է խափանման միջոցը՝ սահմանելով դրա կիրառման հիմքերը և կարգը:
Խափանման միջոց կիրառելու կարևորագույն հիմքը մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածի առկայությունն է: Հանցանք՝ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, հանցագործության սուբյեկտի կողմից մեղավորությամբ կատարված արարք կատարված լինելու հիմնավոր կասկածը ենթադրում է այնպիսի փաստերի և տեղեկությունների առկայություն, որոնք անաչառ դիտորդին կհամոզեն, որ տվյալ անձը կարող է կատարած լինել իրավախախտում: Նշված փաստերը և տեղեկությունները պետք է բավարարեն որոշակի նվազագույն շեմ, որը կասկածը պետք է հաղթահարի, որպեսզի անաչառ դիտորդն այդ կասկածի հիման վրա հավանական համարի մեղադրանքի հիմնավորվածությունը: Ընդ որում, պարտադիր չէ, որ կասկածը հիմնավորող փաստերը բավարարեն այն նույն սանդղակին, որն անհրաժեշտ է անձի դատապարտումը կամ նրա նկատմամբ մեղադրանք առաջադրելը հիմնավորելու համար: Կասկածը հիմնավոր կհամարվի նաև ենթադրյալ հանցագործության հետ կասկածվող անձի օբյեկտիվ կապը հաստատող որոշակի տեղեկությունների ու փաստերի առկայության դեպքում, ընդ որում` անհրաժեշտ է ունենալ նաև բավարար հիմքեր` եզրակացնելու, որ դեպքը, իրադարձությունը համընկնում է այն ենթադրյալ հանցանքին, որի կատարման մեջ անձը կասկածվում է։
Խափանման միջոց կիրառելու իրավաչափության բաղադրատարր է հանդիսանում խափանման միջոց կիրառելու նպատակի, հիմքի առկայությունը, որոնք թվարկված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում:
Անդրադառնալով խափանման միջոց կիրառելու հիմքերին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
- մեղադրյալի փախուստի վտանգը չի կարող պայմանավորվել բացառապես հնարավոր պատժի ծանրության սպառնալիքով: Թեպետ հնարավոր պատժի խստությունը վերաբերելի գործոն է, սակայն փախուստի վտանգը պետք է գնահատվի՝ հաշվի առնելով այն վերաբերելի հանգամանքները, որոնք կհաստատեն այդ վտանգի առկայությունը և աստիճանը, որը թույլ կտա որոշել անձի նկատմամբ որևէ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտության հարցը: Փախուստի վտանգը պետք է գնահատել՝ հաշվի առնելով մի շարք գործոններ, որոնք վերաբերելի են անձի կերպարին, բարոյականությանը, մշտական բնակության վայրին, մասնագիտության, ունեցվածքին, ընտանեկան կամ այլ անձնական կապերին, կապվածությանը երկրին և այլն: Փախուստի վտանգի հիմքի կիրառելությունը չի պարտադրում վարույթի ընթացքում արդեն իսկ փախուստի դիմելու փորձ, կամ փախուստի դիմած լինելու փաստի պարտադիր առկայություն, այլ այն գնահատվում է որպես մեղադրյալի՝ վարույթի հետագա ընթացքում հնարավոր վարքագիծը կանխորոշող ենթադրությունն: Ընդ որում, նշված գործոնները սպառիչ չեն և ենթակա են գնահատման յուրաքանչյուր դեպքում:
- մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելը գնահատվում է այն սանդղակով, որ հանցանք կատարելու վտանգը պետք է իրատեսական լինի՝ հաշվի առնելով գործի հանգամանքները, անձի կերպարը, անցյալը: Նախկինում դատված լինելը կարող է հիմք լինել մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք գործելու ողջամիտ մտավախության համար: Նման մտավախություն կարող է լինել նաև կախված մեղսագրվող արարքի բնույթից: Հանցանք կատարելու ռիսկը գնահատելիս կարող է հաշվի առնվել ինչպես մեղսագրվող արարքի հանցագործության չավարտված փուլում՝ նախապատրաստության, հանցափորձի փուլերում գտնվելը, մեղադրյալի հետհանցավոր վարքագիծը, կամ հանցագործության տևող կամ շարունակվող լինելը:
- մեղադրյալի կողմից իր վրա քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար խափանման միջոց կիրառելու հիմք սահմանելով՝ օրենսդիրը, ըստ էության, ներպետական օրենսդրության մակարդակում կյանքի է կոչել Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետը: Մեղադրյալի պարտականությունները թվարկված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասում, որի համաձայն մեղադրյալը պարտավոր է՝
1) ներկայանալ վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով.
2) վարույթն իրականացնող մարմնի պահանջով ենթարկվել բժշկական զննման, մատնադրոշմման, անձնական խուզարկության, քննման և փորձաքննության, լուսանկարվել կամ փորձաքննության համար հանձնել սույն օրենսգրքով նախատեսված նմուշներ.
3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին.
4) այլ վայր մեկնելիս վարույթն իրականացնող մարմնին նախապես տեղեկացնել իր գտնվելու նոր վայրի և իր հետ հաղորդակցվելու միջոցների մասին.
5) ենթարկվել վարույթն իրականացնող մարմնի կարգադրություններին և դատական նիստի կարգին:
Անդրադառնալով մեղադրյալի վրա դրված պարտավորությունների կատարման ապահովմանը, ապա յուրաքանչյուր պարտականության ապահովումը գնահատվում է տարբեր չափանիշներով: Եթե որոշակի պարտականությունների կատարման ապահովումը կարող է պայմանավորված լինել արդեն իսկ չկատարված պարտականության փաստով, ապա որոշների դեպքում չկատարված պարտականության փաստի առկայություն պարտադիր չէ, այլ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել այդ պարտավորությունների ապագայում չկատարելուն վտանգը չեզոքացնելու նպատակով:
Համադրելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Հիմնավոր կասկածի վերաբերյալ.
Անդրադառնալով հիմնավոր կասկածի առկայության հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության փուլում խափանման միջոց կիրառելու հարցը լուծելիս մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է։

Խափանման միջոցի հիմքերի վերաբերյալ.
Դատարանն արձանագրում է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշմամբ արձանագրել է, որ բացակայում է փախուստի դիմելու և հանցանք կատարելու հիմքը։ Միաժամանակ արձանագրվել է օրենքով իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելու վտանգի առկայութունը։
Անդրադառնալով խափանման միջոց կիրառելու հիմքերից հանցանք կատարելը կանխելու անհրաժեշտությանը՝ Դատարանը սույն քրեական վարույթի շրջանակում ենթադրաբար կատարված արարքի վերաբերյալ կարծիք չի հայտնում, քանի որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ վերդիկտ կայացնելը Դատարանը մեղադրանքի հիմնավորվածության հարցին չի կարող անդրադառնալ։ Միևնույն ժամանակ Դատարան չեն ստացվել տվյալներ առ այն, որ մեղադրյալը նախկինում դատապարտվել է կամ ենթարկվել է քրեական հետապնդման, ուստի Դատարանը գտնում է, որ բացակայում է մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու վտանգը։
Անդրադառնալով խափանման միջոց կիրառելու հիմքերից փախուստը կանխելու անհրաժեշտությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական վարույթը նախաձեռնվել է ավելի քան 5 տարի առաջ, իսկ Մացակ Արամյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել 2025 թվականի մայիսի 21-ին։ Փաստացի Մացակ Արամյանը նախաքննության ողջ ընթացքում փաստացի գտնվել է ազատության մեջ, վերջինս չի փախուստի չի դիմել չի թաքնվել վարույթն իրականացնող մարմնից, պատշաճ ներկայացել է դատական նիստերին։ Այսպիսով՝ մեղադրյալի դրսևորած վարքագիծը թույլ է տալիս Դատարանին գալ այն եզրահանգմանը, որ բացակայում է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու վտանգը։
Խափանման միջոցի կիրառման հաջորդ հիմքին՝ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելուն անդրադառնալով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ նախաքննության ողջ ընթացքում Մացակ Արամյանի դրսևորած վարքագիծը թույլ է տալիս Դատարանին գալ եզրահանգման, որ մեղադրյալի կողմից վարույթին խոչընդոտելու վտանգը նվազ է, սակայն իսպառ չի բացակայում, քանի որ գործով առկա են մեծաթիվ վկաներ, ովքեր դեռևս հարցաքննված չեն։
Այսպիսով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է մեղադրյալի կողմից վարույթին խոչընդոտելու նվազ վտանգ։
Այլ խափանման միջոցների կիրառման հնարավորության վերաբերյալ.
Քննելով խափանման միջոցի կիրառման հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալ կարևոր հանգամանքները.
- Մացակ Արամյանին մեղադրանք է ներկայացվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին),
- առկա է մեղադրյալի կողմից վարույթին խոչընդոտելու վտանգ՝ նվազ մակարդակով,
- ենթադրյալ արարքը կատարվել է 2020 թվականին։
Հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վարույթի խոչընդոտման հիմքն այն աստիճանի բարձր և իրատեսական չէ, որպեսզի պահպանվի վարչական հսկողություն խափանման միջոցի շարունակական պահպանումը, ուստի այն ենթակա է վերացման։
Անդրադառնալով «բացակայելու արգելք» խափանման միջոցի ընտրության հարցին, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ խափանման միջոցի ընտրությունն ուղղված է մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելուն և փախուստի ռիսկը չեզոքացնելուն։
Ընդ որում, «փախուստ» եզրույթի տակ դիտարկվում է ինչպես մեղադրյալի կողմից ուղղակի դիտավորությամբ վարույթն իրականացնող մարմնի տեսադաշտից՝ Հայաստանի Հանրապետությունից փախչելը, այնպես էլ ցանկացած այլ նպատակով Հայաստանի Հանրապետությունը լքելը։
Այսպիսով՝ ամփոփելով ողջ վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է խափանման միջոց կիրառելու հիմք` մեղադրյալի կողմից վարույթին խոչընդոտելու նվազ վտանգը, այլընտրանքային խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքն ի զորու է ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ, 389-րդ և 390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ
1. Թիվ ԵԴ1/2212/01/25 քրեական գործով մեղադրյալ Մացակ Դավթի Արամյանի նկատմամբ կիրառված «վարչական հսկողություն» այլընտրանքային խափանման միջոցը վերացնել:
2. Մեղադրյալ Մացակ Դավթի Արամյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ։
3. Որոշումն ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից:
4․ Որոշման դեմ կարող է ներկայացվել հատուկ վերանայման բողոք ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ որոշումը ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում:


Դատավոր` Դավիթ Արղամանյան






ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Գործ թիվ ԵԴ1/2212/01/25
ՈՐՈՇՈՒՄ
(մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման հարցը քննության առնելու մասին)

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը

Նախագահությամբ՝ դատավոր Դավիթ Արղամանյանի,
քարտուղարությամբ՝ Անուշ Հովսեփյանի,

մասնակցությամբ՝

հանրային մեղադրողներ՝ Վահան Հարությունյանի,
Արտաշես Մայիլյանի,
պաշտպաններ՝ Սիրանուշ Հարությունի,
Զոյա Սակովայի,
Վահագն Մարտիրոսյանի,
Վահե Դանիելյանի,
մեղադրյալներ՝ Սամվել Մնացականյանի,
Մացակ Արամյանի,
Հրաչյա Զաքարյանի,
Գևորգ Ղազարյանի,

2026թ. հունվարի 23 ք.Երևան,

դռնբաց դատական նիստում քննելով թիվ ԵԴ1/2212/01/25 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 58217025) մեղադրյալ
Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի
(ծնված՝ 09․03․2001թ․ Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատված, չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, աշխատում է «Ֆաստեքս թեքնոլոջիս» ընկերությունում որպես ծրագրավորող, հաշվառված և բնակվող՝ Երևան քաղաքի Արտաշիսյան փողոցի, 45/21 շենքի բնակարան 9 հասցեում)
նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման հարցը՝
ՊԱՐԶԵՑ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2025 թվականի մայիսի 21-ին դատախազի կողմից կայացված որոշմամբ Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում, այն արարքի կատարման համար, որ նա «(…) մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին՝ վնասել է գույք:
Այսպես.
Հրաչյա Զաքարյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի և դրանով պայմանավորված՝ նույն օրը Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախի Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրության պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու և Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո գտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանի Հանրապետության միջև ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո գնացել և միացել է ՀՀ կառավարության շենքի մոտ հավաքված ամբոխին։
Զանգվածային անկարգության մասնակիցների բռնի գործողությունների ճնշման տակ ՀՀ կառավարության շենքի պահպանությունն իրականացնող աշխատակիցները և ոստիկանության ծառայողները մի կողմ են քաշվել՝ փորձելով խուսափել ակնհայտ ապօրինի գործողություններ կատարող անձանց հետ բախումից, ինչից օգտվելով՝ զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցներ հաղթահարելով ոստիկանական պատնեշը, մոտեցել են կառավարության շենքի մուտքի դռանը, հարակից պատուհաններին, այնուհետև ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել դռներին և հարակից պատուհաններին, այդ ուղղությամբ նետել տարբեր առարկաներ, վնասել մուտքի դռան և հարկից պատուհանների ապակիները, ապա խմբի կազմում փորձել են հրելու միջոցով վնասել մուտքի դուռը և այդ կերպ մուտք գործել կառավարության շենք ու առանց խոչընդոտների շարունակել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգությունների կատարումը:
Այդ ընթացքում կառավարության շենքի բակում գտնվող Հրաչյա Զաքարյանը զանգվածային անկարգություններին մասնակցելու ուղղակի դիտավորությամբ, նկատելով, որ զանգվածային անկարգությունների մասնակիցները չեն կարողանում հրելու եղանակով ճնշում գործադրելով՝ ջարդել կամ վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, հարակից պատուհանները, մոտեցել է մուտքի դռներից աջ կողմում գտնվող պատուհաններն անմիջականորեն վնասող զանգվածային անկարգությունների մասնակիցներին, որից հետո այլ անձանց հետ համատեղ՝ խմբի կազմում, ձգտելով հասնել նպատակադրված հանցավոր արդյունքին, միավորելով իրենց ջանքերը, Հրաչյա Զաքարյանը սկսել է ոտքերով և ձեռքերով հարվածելու միջոցով օգնել զանգվածային անկարգության այն մասնակիցներին, ովքեր փորձել են նույն եղանակով վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը և պատուհանները: Այդ կերպ խմբի անդամները, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, կարողացել են վնասելով բացել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, ապա, ինչպես մյուսները, այնպես էլ Հրաչյա Զաքարյանն, անտեսելով հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության ռեժիմը, զանգվածային անկարգություններն անմիջապես կառավարության շենքի ներսում շարունակելու դիտավորությամբ առանց խոչընդոտների ապօրինի մուտք է գործել շենք ու մասնակցել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում ջարդվել են կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակների դռները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ գործադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական և մասնավոր գույքը, որպիսի գործողությունների հետևանքով խաթարվել է ՀՀ կառավարության գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:
Մասնավորապես, Հրաչյա Զաքարյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 02։44-ի սահմաններում, գտնվելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենքի գլխավոր մուտքի դռներից ձախ կողմում գտնվող երկրորդական երկփեղկանի դռան և հարակից պատուհանների մոտ, զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցների, այդ թվում Գևորգ Ղազարյանի հետ, ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ է հասցրել նշված դռան հարակից պատուհանի ապակիներին, ում, ինչպես նաև այլոց փոխլրացնող գործողությունների արդյունքում վնասվել է նշված պատուհանը՝ դրանով իսկ ապահովելով իր և զանգվածային անկարգությունների մյուս մասնակիցների համար ՀՀ կառավարության շենք անարգել մուտք գործելը։
Հրաչյա Զաքարյանը վերոնշյալ և այլ գործողություններով ակտիվորեն մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով, վնասելով և բռնություն գործադրելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, որի ընթացքում կատարել է գույքի վնասում: (…)»
2. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշմամբ Հրաչյա Զաքարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառվել են վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը։
3. 2025թ․ հունիսի 25-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության կողմից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 58217025 քրեական վարույթի նյութերն՝ ըստ մեղադրանքի Գևորգ Արսենի Ղազարյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին), Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին), Մացակ Դավթի Արամյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին), Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին)։
4. 2025թ․ հունիսի 25-ին նշված քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/2212/01/25 քրեական գործի համարը, որը նույն օրը մակագրվել և 2025թ․ հունիսի 26-ին հանձնվել է դատավոր Դավիթ Արղամանյանին։
5. 2025թ․ հունիսի 30-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/2212/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2. Հարցի քննության համար էական փաստական հանգամանքները.
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշմամբ արձանագրել է, որ այլընտրանքային խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքն ի զորու են ապահովելու մեղադրյալ Հրաչյա Զաքարյանի պատշաճ վարքագիծը։ Միաժամանակ արձանագրվել է, որ առկա են խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը՝ օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելու և հանցանք կատարելու նվազ վտանգ։
3. Հարցի քննության ընթացքում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրողը նախնական դատալսումների ընթացքում ներկայացված միջնորդությամբ հայտնեց, որ առկա են Հրաչյա Զաքարյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցների հիմքերը և պայմանները, ուստի անհրաժեշտ է վերջինիս նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցները թողնել անփոփոխ:
Պաշտպանական կողմն առարկեց վարչական հսկողության շարունակական կիրառման դեմ և նշեց, որ բացակայում են վարչական հսկողության շարունակական կիրառման հիմքերը, ռիսկերը կարող են չեզոքացվել բացակայելու արգելքի պայմաններում։
Ելնելով վերոգրյալից՝ պաշտպանական կողմը խնդրեց Հրաչյա Զաքարյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողությունը վերացնել։
4. Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով`
(…)
3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով.
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով.
(…)»
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով.
(…)»
Հռչակելով անձի անձնական ազատության իրավունքը՝ Սահմանադրությունը երաշխավորում է անձի ֆիզիկական ազատությունը՝ նպատակ ունենալով, որ ոչ ոք կամայականորեն չզրկվի ազատությունից: Նշված իրավունքի հռչակմամբ ամրագրվում է պետության պոզիտիվ պարտավորությունը՝ ոչ միայն ձեռնպահ մնալ սահմանված իրավունքը որոշակի գործողությունների կատարմամբ խախտելուց, այլ նաև պատշաճ միջոցներ ձեռնարկել իր իրավասությունում գտնվող յուրաքանչյուր անձի այդ իրավունքների նկատմամբ ապօրինի միջամտությունները պաշտպանելու ուղղությամբ:
ՀՀ Սահմանադրությամբ հռչակված անձի անձնական ազատության իրավունքը համապատասխանում է Կոնվենցիայի՝ անձի ազատության իրավունքին: Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի հիմնական նպատակն է կանխել ազատությունից կամայականորեն կամ անհիմն կերպով զրկելը: Ազատության և անձեռնմխելիության իրավունքն ամենամեծ կարևորությունն ունի Կոնվենցիայի իմաստով նախատեսված «ժողովրդավարական հասարակությունում»:
Ի ապահովումն Սահմանադրությամբ հռչակված անձի անձնական ազատության իրավունքը պաշտպանելու պոզիտիվ պարտականության՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը սահմանել է անձի անձնական ազատության իրավունքի սահմանափակման կանոններ և մեխանիզմներ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)»
Նույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը:»
Նույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ:»
Քրեական դատավարության օրենսգիրքը որպես հարկադրանքի միջոցի տեսակ նախատեսել է խափանման միջոցը՝ սահմանելով դրա կիրառման հիմքերը և կարգը:
Խափանման միջոց կիրառելու կարևորագույն հիմքը մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածի առկայությունն է: Հանցանք՝ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, հանցագործության սուբյեկտի կողմից մեղավորությամբ կատարված արարք կատարված լինելու հիմնավոր կասկածը ենթադրում է այնպիսի փաստերի և տեղեկությունների առկայություն, որոնք անաչառ դիտորդին կհամոզեն, որ տվյալ անձը կարող է կատարած լինել իրավախախտում: Նշված փաստերը և տեղեկությունները պետք է բավարարեն որոշակի նվազագույն շեմ, որը կասկածը պետք է հաղթահարի, որպեսզի անաչառ դիտորդն այդ կասկածի հիման վրա հավանական համարի մեղադրանքի հիմնավորվածությունը: Ընդ որում, պարտադիր չէ, որ կասկածը հիմնավորող փաստերը բավարարեն այն նույն սանդղակին, որն անհրաժեշտ է անձի դատապարտումը կամ նրա նկատմամբ մեղադրանք առաջադրելը հիմնավորելու համար: Կասկածը հիմնավոր կհամարվի նաև ենթադրյալ հանցագործության հետ կասկածվող անձի օբյեկտիվ կապը հաստատող որոշակի տեղեկությունների ու փաստերի առկայության դեպքում, ընդ որում` անհրաժեշտ է ունենալ նաև բավարար հիմքեր` եզրակացնելու, որ դեպքը, իրադարձությունը համընկնում է այն ենթադրյալ հանցանքին, որի կատարման մեջ անձը կասկածվում է։
Խափանման միջոց կիրառելու իրավաչափության բաղադրատարր է հանդիսանում խափանման միջոց կիրառելու նպատակի, հիմքի առկայությունը, որոնք թվարկված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում:
Անդրադառնալով խափանման միջոց կիրառելու հիմքերին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
- մեղադրյալի փախուստի վտանգը չի կարող պայմանավորվել բացառապես հնարավոր պատժի ծանրության սպառնալիքով: Թեպետ հնարավոր պատժի խստությունը վերաբերելի գործոն է, սակայն փախուստի վտանգը պետք է գնահատվի՝ հաշվի առնելով այն վերաբերելի հանգամանքները, որոնք կհաստատեն այդ վտանգի առկայությունը և աստիճանը, որը թույլ կտա որոշել անձի նկատմամբ որևէ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտության հարցը: Փախուստի վտանգը պետք է գնահատել՝ հաշվի առնելով մի շարք գործոններ, որոնք վերաբերելի են անձի կերպարին, բարոյականությանը, մշտական բնակության վայրին, մասնագիտության, ունեցվածքին, ընտանեկան կամ այլ անձնական կապերին, կապվածությանը երկրին և այլն: Փախուստի վտանգի հիմքի կիրառելությունը չի պարտադրում վարույթի ընթացքում արդեն իսկ փախուստի դիմելու փորձ, կամ փախուստի դիմած լինելու փաստի պարտադիր առկայություն, այլ այն գնահատվում է որպես մեղադրյալի՝ վարույթի հետագա ընթացքում հնարավոր վարքագիծը կանխորոշող ենթադրությունն: Ընդ որում, նշված գործոնները սպառիչ չեն և ենթակա են գնահատման յուրաքանչյուր դեպքում:
- մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելը գնահատվում է այն սանդղակով, որ հանցանք կատարելու վտանգը պետք է իրատեսական լինի՝ հաշվի առնելով գործի հանգամանքները, անձի կերպարը, անցյալը: Նախկինում դատված լինելը կարող է հիմք լինել մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք գործելու ողջամիտ մտավախության համար: Նման մտավախություն կարող է լինել նաև կախված մեղսագրվող արարքի բնույթից: Հանցանք կատարելու ռիսկը գնահատելիս կարող է հաշվի առնվել ինչպես մեղսագրվող արարքի հանցագործության չավարտված փուլում՝ նախապատրաստության, հանցափորձի փուլերում գտնվելը, մեղադրյալի հետհանցավոր վարքագիծը, կամ հանցագործության տևող կամ շարունակվող լինելը:
- մեղադրյալի կողմից իր վրա քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար խափանման միջոց կիրառելու հիմք սահմանելով՝ օրենսդիրը, ըստ էության, ներպետական օրենսդրության մակարդակում կյանքի է կոչել Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետը: Մեղադրյալի պարտականությունները թվարկված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասում, որի համաձայն մեղադրյալը պարտավոր է՝
1) ներկայանալ վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով.
2) վարույթն իրականացնող մարմնի պահանջով ենթարկվել բժշկական զննման, մատնադրոշմման, անձնական խուզարկության, քննման և փորձաքննության, լուսանկարվել կամ փորձաքննության համար հանձնել սույն օրենսգրքով նախատեսված նմուշներ.
3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին.
4) այլ վայր մեկնելիս վարույթն իրականացնող մարմնին նախապես տեղեկացնել իր գտնվելու նոր վայրի և իր հետ հաղորդակցվելու միջոցների մասին.
5) ենթարկվել վարույթն իրականացնող մարմնի կարգադրություններին և դատական նիստի կարգին:
Անդրադառնալով մեղադրյալի վրա դրված պարտավորությունների կատարման ապահովմանը, ապա յուրաքանչյուր պարտականության ապահովումը գնահատվում է տարբեր չափանիշներով: Եթե որոշակի պարտականությունների կատարման ապահովումը կարող է պայմանավորված լինել արդեն իսկ չկատարված պարտականության փաստով, ապա որոշների դեպքում չկատարված պարտականության փաստի առկայություն պարտադիր չէ, այլ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել այդ պարտավորությունների ապագայում չկատարելուն վտանգը չեզոքացնելու նպատակով:
Համադրելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Հիմնավոր կասկածի վերաբերյալ.
Անդրադառնալով հիմնավոր կասկածի առկայության հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության փուլում խափանման միջոց կիրառելու հարցը լուծելիս մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է։
Խափանման միջոցի հիմքերի վերաբերյալ.
Դատարանն արձանագրում է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշմամբ արձանագրել է, որ բացակայում է փախուստի դիմելու հիմքը։ Միաժամանակ արձանագրվել է հանցանք կատարելու և օրենքով իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելու նվազ վտանգ։
Անդրադառնալով խափանման միջոց կիրառելու հիմքերից հանցանք կատարելը կանխելու անհրաժեշտությանը՝ Դատարանը սույն քրեական վարույթի շրջանակում ենթադրաբար կատարված արարքի վերաբերյալ կարծիք չի հայտնում, քանի որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ վերդիկտ կայացնելը Դատարանը մեղադրանքի հիմնավորվածության հարցին չի կարող անդրադառնալ։ Միևնույն ժամանակ Դատարան չեն ստացվել տվյալներ առ այն, որ մեղադրյալը նախկինում դատապարտվել է կամ ենթարկվել է քրեական հետապնդման, ուստի Դատարանը գտնում է, որ բացակայում է մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու վտանգը։
Անդրադառնալով խափանման միջոց կիրառելու հիմքերից փախուստը կանխելու անհրաժեշտությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական վարույթը նախաձեռնվել է ավելի քան 5 տարի առաջ, իսկ Հրաչյա Զաքարյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել 2025 թվականի մայիսի 21-ին։ Փաստացի Հրաչյա Զաքարյանը նախաքննության ողջ ընթացքում փաստացի գտնվել է ազատության մեջ, վերջինս չի փախուստի չի դիմել չի թաքնվել վարույթն իրականացնող մարմնից, պատշաճ ներկայացել է դատական նիստերին։ Այսպիսով՝ մեղադրյալի դրսևորած վարքագիծը թույլ է տալիս Դատարանին գալ այն եզրահանգմանը, որ բացակայում է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու վտանգը։
Խափանման միջոցի կիրառման հաջորդ հիմքին՝ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելուն անդրադառնալով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ նախաքննության ընթացքում դրսևորած պատշաճ վարքագծի պայմաններում նրա կողմից վարույթին խոչընդոտելու հավանականությունը նվազ է, սակայն իսպառ չի բացակայում, քանի որ գործով առկա են մեծաթիվ վկաներ, ովքեր դեռևս հարցաքննված չեն։
Այսպիսով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է մեղադրյալի կողմից վարույթին խոչընդոտելու նվազ վտանգ։
Այլ խափանման միջոցների կիրառման հնարավորության վերաբերյալ.
Քննելով խափանման միջոցի կիրառման հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալ կարևոր հանգամանքները.
- Հրաչյա Զաքարյանին մեղադրանք է ներկայացվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին),
- առկա է մեղադրյալի կողմից վարույթին խոչընդոտելու վտանգ՝ նվազ մակարդակով,
- ենթադրյալ արարքը կատարվել է 2020 թվականին։
Հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վարույթի խոչընդոտման հիմքն այն աստիճանի բարձր և իրատեսական չէ, որպեսզի պահպանվի վարչական հսկողություն խափանման միջոցի շարունակական պահպանումը, ուստի այն ենթակա է վերացման։
Անդրադառնալով «բացակայելու արգելք» խափանման միջոցի ընտրության հարցին, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ խափանման միջոցի ընտրությունն ուղղված է մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելուն և փախուստի ռիսկը չեզոքացնելուն։
Ընդ որում, «փախուստ» եզրույթի տակ դիտարկվում է ինչպես մեղադրյալի կողմից ուղղակի դիտավորությամբ վարույթն իրականացնող մարմնի տեսադաշտից՝ Հայաստանի Հանրապետությունից փախչելը, այնպես էլ ցանկացած այլ նպատակով Հայաստանի Հանրապետությունը լքելը։
Այսպիսով՝ ամփոփելով ողջ վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է խափանման միջոց կիրառելու հիմք` մեղադրյալի կողմից վարույթին խոչընդոտելու նվազ վտանգը, այլընտրանքային խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքն ի զորու է ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ, 389-րդ և 390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
1. Թիվ ԵԴ1/2212/01/25 քրեական գործով մեղադրյալ Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ կիրառված «վարչական հսկողություն» այլընտրանքային խափանման միջոցը վերացնել:
2. Մեղադրյալ Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ։
3. Որոշումն ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից:
4․ Որոշման դեմ կարող է ներկայացվել հատուկ վերանայման բողոք ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ որոշումը ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում:
Դատավոր` Դավիթ Արղամանյան








ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Գործ թիվ ԵԴ1/2212/01/25
ՈՐՈՇՈՒՄ
(մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման հարցը քննության առնելու մասին)

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը

Նախագահությամբ՝ դատավոր Դավիթ Արղամանյանի,
քարտուղարությամբ՝ Անուշ Հովսեփյանի,

մասնակցությամբ՝

հանրային մեղադրողներ՝ Վահան Հարությունյանի,
Արտաշես Մայիլյանի,
պաշտպաններ՝ Սիրանուշ Հարությունի,
Զոյա Սակովայի,
Վահագն Մարտիրոսյանի,
Վահե Դանիելյանի,
մեղադրյալներ՝ Սամվել Մնացականյանի,
Մացակ Արամյանի,
Հրաչյա Զաքարյանի,
Գևորգ Ղազարյանի,

2026թ. հունվարի 23 ք.Երևան,

դռնբաց դատական նիստում քննելով թիվ ԵԴ1/2212/01/25 քրեական գործով (քրեական վարույթ՝ 58217025) մեղադրյալ Գևորգ Արսենի Ղազարյանի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման հարցը՝

ՊԱՐԶԵՑ
1․ Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2025թ․ հունիսի 25-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության կողմից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 58217025 քրեական վարույթի նյութերն՝ ըստ մեղադրանքի Գևորգ Արսենի Ղազարյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին), Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին), Մացակ Դավթի Արամյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին), Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին)։
2. 2025թ․ հունիսի 25-ին նշված քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/2212/01/25 քրեական գործի համարը, որը նույն օրը մակագրվել և 2025թ․ հունիսի 26-ին հանձնվել է դատավոր Դավիթ Արղամանյանին։
3. 2025թ․ հունիսի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան) որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/2212/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2․ Հարցի քննության ընթացքում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Դատական նիստի ժամանակ հանրային մեղադրողը հայտնեց, որ մեղադրյալ Գևորգ Արսենի Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը, հիմնավոր է, կարող է ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը և վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքեր չկան:
Պաշտպանական կողմը չառարկեց հանրային մեղադրողի դիրքորոշման դեմ:
3․ Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
(…)
5) բացակայելու արգելքը.
(…)»
Նույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
(…)»
Նույն օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին:»
Քրեական դատավարության օրենսգիրքը որպես հարկադրանքի միջոցի տեսակ նախատեսել է խափանման միջոցը՝ սահմանելով դրա կիրառման հիմքերը և կարգը:
Խափանման միջոց կիրառելու կարևորագույն հիմքը մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածի առկայությունն է: Հանցանք՝ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, հանցագործության սուբյեկտի կողմից մեղավորությամբ կատարված արարք կատարված լինելու հիմնավոր կասկածը ենթադրում է այնպիսի փաստերի և տեղեկությունների առկայություն, որոնք անաչառ դիտորդին կհամոզեն, որ տվյալ անձը կարող է կատարած լինել իրավախախտում: Նշված փաստերը և տեղեկությունները պետք է բավարարեն որոշակի նվազագույն շեմ, որը կասկածը պետք է հաղթահարի, որպեսզի անաչառ դիտորդն այդ կասկածի հիման վրա հավանական համարի մեղադրանքի հիմնավորվածությունը:
Խափանման միջոց կիրառելու իրավաչափության բաղադրատարր է հանդիսանում խափանման միջոց կիրառելու նպատակի, հիմքի առկայությունը, որոնք թվարկված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում:
Անդրադառնալով հիմնավոր կասկածի առկայության հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն նեղ են մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։
Նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ վերդիկտ կայացնելը դատարանը քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտության հարցին կարող է անդրադարձ կատարել բացառապես ՀՀ քրեական դատավարության 315-րդ հոդվածի շրջանակներում՝ առանց ապացույցների հետազոտման։ Այսինքն՝ բացառությամբ այդ փուլի՝ Դատարանը մեղադրանքի էությանն ու հիմնավորվածությանն անդրադարձ չի կատարում։
Անդրադառնալով «բացակայելու արգելք» խափանման միջոցի ընտրության հարցին, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ խափանման միջոցի ընտրությունն ուղղված է բացառապես մեղադրյալի փախուստի ռիսկը չեզոքացնելուն։
Ընդ որում, «փախուստ» եզրույթի տակ դիտարկվում է ինչպես մեղադրյալի կողմից ուղղակի դիտավորությամբ վարույթն իրականացնող մարմնի տեսադաշտից՝ Հայաստանի Հանրապետությունից փախչելը, այնպես էլ ցանկացած այլ նպատակով Հայաստանի Հանրապետությունը լքելը։
Հիմք ընդունելով վերոնշյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գևորգ Արսենի Ղազարյանի Հայաստանի Հանրապետությունից հեռանալու հնարավորությունը բացառելու նպատակով նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով՝ Դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ
1. Մեղադրյալ Գևորգ Արսենի Ղազարյանի (ծնված՝ 04․09․1990թ․, Արցախի Հանրապետության Ստեփանակերտ քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատված, ամուսնացած, խնամքին՝ երկու անչափահաս երեխա, բարձրագույն կրթությամբ, աշխատում է «Արմեն» ՍՊԸ–ում որպես տնօրեն, հաշվառված՝ Երևան քաղաքի Րաֆֆու փողոցի, 45-րդ շենքի 3-րդ բնակարանում, փաստացի բնակվող՝ Երևան քաղաքի Բարբյուսի փողոցի, 65-րդ շենքի բնակարան 2 հասցեում) նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ:
2. Որոշումն ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից և ենթակա չէ բողոքարկման։


Դատավոր՝ Դավիթ Արղամանյան
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 30-01-2026
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 8
Նիստը չի կայացել
Նիստի ամսաթիվ 30-01-2026
Նիստը Չի կայացել
Պատճառը Դատական նիստը չի կայացել, քանի որ պաշտպանական կողմը խնդրել է լրացուցիչ ժամանակ մեղադրյալների հետ հատուկ կարգի միջնորդություն ներկայացնելու հարցը քննարկելու համար։
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 04-02-2026
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 8
Նիստը չի կայացել
Նիստի ամսաթիվ 04-02-2026
Նիստը Չի կայացել
Պատճառը Դատական նիստը չի կայացել պաշտպան Զոյա Սակովայի դիմումի հիման վրա։
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 13-02-2026
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 8
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 13-02-2026
Նիստը Կայացել է
Համաձայնեցման վարույթ
Ամսաթիվ 13-02-2026
Այո/Ոչ Այո
Ներկայացվել է համաձայնեցման վարույթ կիրառելու միջնորդություն
Ամսաթիվ 13-02-2026
Մեղադրյալ / Ամբաստանյալ
Անձ
Անուն Գևորգ
Ազգանուն Ղազարյան
Հայրանուն Արսենի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Պաշտպան
Անուն Վահե
Ազգանուն Դանիելյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Մեղադրյալ / Ամբաստանյալ
Անձ
Անուն Հրաչյա
Ազգանուն Զաքարյան
Հայրանուն Հրանտի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Պաշտպան
Անուն Վահագն
Ազգանուն Մարտիրոսյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Մեղադրյալ / Ամբաստանյալ
Անձ
Անուն Մացակ
Ազգանուն Արամյան
Հայրանուն Դավթի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Պաշտպան
Անուն Սիարնուշ
Ազգանուն Հարությունյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Մեղադրյալ / Ամբաստանյալ
Անձ
Անուն Սամվել
Ազգանուն Մնացականյան
Հայրանուն Սիմոնի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Պաշտպան
Անուն Զոյա
Ազգանուն Սակովա
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Համաձայնեցման վարույթ կիրառելու միջնորդությունը բավարարվել է
Ամսաթիվ 13-02-2026
Որոշումը (արձանագրային որոշման դեպքում բովանդակության վերաբերյալ ամփոփ տեղեկատվություն) Կայացվել է արձանագրային որոշում։
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 27-02-2026
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 8
Նիստը չի կայացել
Նիստի ամսաթիվ 27-02-2026
Նիստը Չի կայացել
Պատճառը Դատական նիստը չի կայացել կողմերի հետ համաձայնության գալու արդյունքում։
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 03-04-2026
Ժամ 17:00
Նիստերի դահլիճի համարը 8
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 03-04-2026
Նիստը Կայացել է
Ստացվել է համաձայնության մասին արձանագրություն
Ամսաթիվ 03-04-2026
Մեղադրյալ/ Ամբաստանյալ
Անձ
Անուն Գևորգ
Ազգանուն Զաքարյան
Հայրանուն Արսենի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Պաշտպան
Անուն Վահե
Ազգանուն Դանիելյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Մեղադրյալ/ Ամբաստանյալ
Անձ
Անուն Հրաչյա
Ազգանուն Զաքարյան
Հայրանուն Հրանտի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Պաշտպան
Անուն Վահագն
Ազգանուն Մարտիրոսյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Մեղադրյալ/ Ամբաստանյալ
Անձ
Անուն Մացակ
Ազգանուն Արամյան
Հայրանուն Դավթի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Պաշտպան
Անուն Սիրանուշ
Ազգանուն Հարությունյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Մեղադրյալ/ Ամբաստանյալ
Անձ
Անուն Սամվել
Ազգանուն Մնացականյան
Հայրանուն Սիմոնի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Պաշտպան
Անուն Զոյա
Ազգանուն Սակովա
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Համաձայնության մասին արձանագրություն «ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ

Սույն արձանագրությունը կազմվել և մասնակցությամբ՝ ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների, պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ, արդարադատության երկրորդ դասի խորհրդական Արտաշես Մաիլյանի, մեղադրյալ Գևորգ Արսենի Ղազարյանի (ծնվել է՝ ․․․), պաշտպան Վահե Դանիելյանի 2026 թվականի փետրվարի 25-ին ստորագրվել է ՀՀ գլխավոր դատախազության վարչական շենքում:
2025 թվականի մայիսի 22-ին վարույթն իրականացնող մարմնի որոշման հիման վրա, դատարան ներկայացվելու նպատակով մեղադրյալ Գևորգ Ղազարյանը ձերբակալվել է: Նույն օրը Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը մերժել է Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդությունը և Գևորգ Ղազարյանն ազատ է արձակվել: 2025 թվականի մայիսի 22-ին վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգեքը:
Մեղադրյալ Գևորգ Արսենի Ղազարյանը մեղադրվում է այն հանցավոր արարքը կատարելու համար, որ նա մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին, վնասել է գույք:
Այսպես.
Գևորգ Ղազարյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի և դրանով պայմանավորված՝ նույն օրը Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախի Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրության պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու և Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո գտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանի Հանրապետության միջև ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո գնացել և միացել է ՀՀ կառավարության շենքի մոտ հավաքված ամբոխին։
Զանգվածային անկարգության մասնակիցների բռնի գործողությունների ճնշման տակ ՀՀ կառավարության շենքի պահպանությունն իրականացնող աշխատակիցները և ոստիկանության ծառայողները մի կողմ են քաշվել՝ փորձելով խուսափել ակնհայտ ապօրինի գործողություններ կատարող անձանց հետ բախումից, ինչից օգտվելով՝ զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցներ հաղթահարելով ոստիկանական պատնեշը, մոտեցել են կառավարության շենքի մուտքի դռանը, հարակից պատուհաններին, այնուհետև ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել դռներին և հարակից պատուհաններին, այդ ուղղությամբ նետել տարբեր առարկաներ, վնասել մուտքի դռան և հարկից պատուհանների ապակիները, ապա խմբի կազմում փորձել են հրելու միջոցով վնասել մուտքի դուռը և այդ կերպ մուտք գործել կառավարության շենք ու առանց խոչընդոտների շարունակել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգությունների կատարումը:
Այդ ընթացքում կառավարության շենքի բակում գտնվող Գևորգ Ղազարյանը զանգվածային անկարգություններին մասնակցելու ուղղակի դիտավորությամբ, նկատելով, որ զանգվածային անկարգությունների մասնակիցները չեն կարողանում հրելու եղանակով ճնշում գործադրելով՝ ջարդել կամ վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, հարակից պատուհանները, մոտեցել է մուտքի դռներից աջ կողմում գտնվող պատուհաններն անմիջականորեն վնասող զանգվածային անկարգությունների մասնակիցներին, որից հետո այլ անձանց հետ համատեղ՝ խմբի կազմում, ձգտելով հասնել նպատակադրված հանցավոր արդյունքին, միավորելով իրենց ջանքերը, Գևորգ Ղազարյանը սկսել է ոտքերով և ձեռքերով հարվածելու միջոցով օգնել զանգվածային անկարգության այն մասնակիցներին, ովքեր փորձել են նույն եղանակով վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը և պատուհանները: Այդ կերպ խմբի անդամները, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, կարողացել են վնասելով բացել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, ապա, ինչպես մյուսները, այնպես էլ Գևորգ Ղազարյանն, անտեսելով հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության ռեժիմը, զանգվածային անկարգություններն անմիջապես կառավարության շենքի ներսում շարունակելու դիտավորությամբ առանց խոչընդոտների ապօրինի մուտք է գործել շենք ու մասնակցել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում ջարդվել են կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակների դռները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ գործադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական և մասնավոր գույքը, որպիսի գործողությունների հետևանքով խաթարվել է ՀՀ կառավարության գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:
Մասնավորապես, Գևորգ Ղազարյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 02։44-ի սահմաններում, գտնվելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենքի գլխավոր մուտքի դռներից ձախ կողմում գտնվող երկրորդական երկփեղկանի դռան և հարակից պատուհանների մոտ, զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցների, այդ թվում՝ Հրաչյա Զաքարյանի հետ, ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ է հասցրել նշված դռանը, դրա ապակիներին և հարակից պատուհանների ապակիներին, ում, ինչպես նաև այլոց փոխլրացնող գործողությունների արդյունքում վնասվել է նշված պատուհանը՝ դրանով իսկ ապահովելով իր և զանգվածային անկարգությունների մյուս մասնակիցների համար ՀՀ կառավարության շենք անարգել մուտք գործելը։
Գևորգ Ղազարյանը վերոնշյալ և այլ գործողություններով ակտիվորեն մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով, վնասելով և բռնություն գործադրելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, որի ընթացքում կատարել է գույքի վնասում:
Այսինքն՝ Գևորգ Արսենի Ղազարյանին մեղսագրվում է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում:
Նախաքննության ընթացքում՝ 2025 թվականի հունիսի 10-ին, Գևորգ Ղազարյանի կողմից հատուցվել է պատճառված գույքային վնասը՝ 208.000 ՀՀ դրամի չափով:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 9-րդ կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգավորումները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ.
ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված արարքը կատարելու համար Գևորգ Արսենի Ղազարյանի նկատմամբ սահմանել պատիժ՝ ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ նշանակելով փորձաշրջան՝ 5 տարի ժամկետով՝ փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Գևորգ Արսենի Ղազարյանին հաշվառման վերցնելու պահից:
Մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:


Մեղադրյալի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Պաշտպանի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Մեղադրողի անուն, ազգանուն, ստորագրություն»

Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի վերաբերյալ․
«ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ

Սույն արձանագրությունը կազմվել և մասնակցությամբ՝ ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների, պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ, արդարադատության երկրորդ դասի խորհրդական Արտաշես Մաիլյանի, մեղադրյալ Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի (ծնվել է՝ ․․․), պաշտպան Վահագն Մարտիրոսյանի 2026 թվականի փետրվարի 25-ին ստորագրվել է ՀՀ գլխավոր դատախազության վարչական շենքում:
2025 թվականի մայիսի 22-ին վարույթն իրականացնող մարմնի որոշման հիման վրա, դատարան ներկայացվելու նպատակով մեղադրյալ Հրաչյա Զաքարյանը ձերբակալվել է: Նույն օրը Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը մասնակի է բավարարել Հրաչյա Զաքարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդությունը և Հրաչյա Զաքարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողությունը՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ: 2026 թվականի հունվարի 23-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ Հրաչյա Զաքարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված վարչական հսկողությունը վերացվել է, բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ:
Մեղադրյալ Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանը մեղադրվում է այն հանցավոր արարքը կատարելու համար, որ նա մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին, վնասել է գույք:
Այսպես.
Հրաչյա Զաքարյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի և դրանով պայմանավորված՝ նույն օրը Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախի Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրության պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու և Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո գտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանի Հանրապետության միջև ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո գնացել և միացել է ՀՀ կառավարության շենքի մոտ հավաքված ամբոխին։
Զանգվածային անկարգության մասնակիցների բռնի գործողությունների ճնշման տակ ՀՀ կառավարության շենքի պահպանությունն իրականացնող աշխատակիցները և ոստիկանության ծառայողները մի կողմ են քաշվել՝ փորձելով խուսափել ակնհայտ ապօրինի գործողություններ կատարող անձանց հետ բախումից, ինչից օգտվելով՝ զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցներ հաղթահարելով ոստիկանական պատնեշը, մոտեցել են կառավարության շենքի մուտքի դռանը, հարակից պատուհաններին, այնուհետև ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել դռներին և հարակից պատուհաններին, այդ ուղղությամբ նետել տարբեր առարկաներ, վնասել մուտքի դռան և հարկից պատուհանների ապակիները, ապա խմբի կազմում փորձել են հրելու միջոցով վնասել մուտքի դուռը և այդ կերպ մուտք գործել կառավարության շենք ու առանց խոչընդոտների շարունակել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգությունների կատարումը:
Այդ ընթացքում կառավարության շենքի բակում գտնվող Հրաչյա Զաքարյանը զանգվածային անկարգություններին մասնակցելու ուղղակի դիտավորությամբ, նկատելով, որ զանգվածային անկարգությունների մասնակիցները չեն կարողանում հրելու եղանակով ճնշում գործադրելով՝ ջարդել կամ վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, հարակից պատուհանները, մոտեցել է մուտքի դռներից աջ կողմում գտնվող պատուհաններն անմիջականորեն վնասող զանգվածային անկարգությունների մասնակիցներին, որից հետո այլ անձանց հետ համատեղ՝ խմբի կազմում, ձգտելով հասնել նպատակադրված հանցավոր արդյունքին, միավորելով իրենց ջանքերը, Հրաչյա Զաքարյանը սկսել է ոտքերով և ձեռքերով հարվածելու միջոցով օգնել զանգվածային անկարգության այն մասնակիցներին, ովքեր փորձել են նույն եղանակով վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը և պատուհանները: Այդ կերպ խմբի անդամները, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, կարողացել են վնասելով բացել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, ապա, ինչպես մյուսները, այնպես էլ Հրաչյա Զաքարյանն, անտեսելով հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության ռեժիմը, զանգվածային անկարգություններն անմիջապես կառավարության շենքի ներսում շարունակելու դիտավորությամբ առանց խոչընդոտների ապօրինի մուտք է գործել շենք ու մասնակցել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում ջարդվել են կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակների դռները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ գործադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական և մասնավոր գույքը, որպիսի գործողությունների հետևանքով խաթարվել է ՀՀ կառավարության գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:
Մասնավորապես, Հրաչյա Զաքարյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 02։44-ի սահմաններում, գտնվելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենքի գլխավոր մուտքի դռներից ձախ կողմում գտնվող երկրորդական երկփեղկանի դռան և հարակից պատուհանների մոտ, զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցների, այդ թվում Գևորգ Ղազարյանի հետ, ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ է հասցրել նշված դռան հարակից պատուհանի ապակիներին, ում, ինչպես նաև այլոց փոխլրացնող գործողությունների արդյունքում վնասվել է նշված պատուհանը՝ դրանով իսկ ապահովելով իր և զանգվածային անկարգությունների մյուս մասնակիցների համար ՀՀ կառավարության շենք անարգել մուտք գործելը։
Հրաչյա Զաքարյանը վերոնշյալ և այլ գործողություններով ակտիվորեն մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով, վնասելով և բռնություն գործադրելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, որի ընթացքում կատարել է գույքի վնասում:
Այսինքն՝ Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանին մեղսագրվում է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում:
Նախաքննության ընթացքում՝ 2025 թվականի հունիսի 10-ին, Հրաչյա Զաքարյանի հոր՝ Հրանտ Զաքարյանի կողմից հատուցվել է պատճառված գույքային վնասը՝ 50.000 ՀՀ դրամի չափով:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 9-րդ կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգավորումները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ.
ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված արարքը կատարելու համար Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ սահմանել պատիժ՝ ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ նշանակելով փորձաշրջան՝ 5 տարի ժամկետով՝ փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանին հաշվառման վերցնելու պահից:
Մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:


Մեղադրյալի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Պաշտպանի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Մեղադրողի անուն, ազգանուն, ստորագրություն»

Մացակ Դավթի Արամյանի վերաբերյալ․
«ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ

Սույն արձանագրությունը կազմվել և մասնակցությամբ՝ ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների, պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ, արդարադատության երկրորդ դասի խորհրդական Արտաշես Մաիլյանի, մեղադրյալ Մացակ Դավթի Արամյանի (ծնվել է՝ ․․․), պաշտպան Սիրանուշ Հարությունյանի 2026 թվականի փետրվարի 25-ին ստորագրվել է ՀՀ գլխավոր դատախազության վարչական շենքում:
2025 թվականի մայիսի 22-ին վարույթն իրականացնող մարմնի որոշման հիման վրա, դատարան ներկայացվելու նպատակով մեղադրյալ Մացակ Արամյանը ձերբակալվել է: Նույն օրը Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը մասնակի է բավարարել Մացակ Արամյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդությունը և Մացակ Արամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողությունը՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ: 2026 թվականի հունվարի 23-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ Մացակ Արամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված վարչական հսկողությունը վերացվել է, բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ:
Մեղադրյալ Մացակ Դավթի Արամյանը մեղադրվում է այն հանցավոր արարքը կատարելու համար, որ նա մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին, վնասել է գույք:
Այսպես.
Մացակ Արամյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի և դրանով պայմանավորված՝ նույն օրը Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախի Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրության պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու և Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո գտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանի Հանրապետության միջև ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո գնացել և միացել է ՀՀ կառավարության շենքի մոտ հավաքված ամբոխին։
Զանգվածային անկարգության մասնակիցների բռնի գործողությունների ճնշման տակ ՀՀ կառավարության շենքի պահպանությունն իրականացնող աշխատակիցները և ոստիկանության ծառայողները մի կողմ են քաշվել՝ փորձելով խուսափել ակնհայտ ապօրինի գործողություններ կատարող անձանց հետ բախումից, ինչից օգտվելով՝ զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցներ հաղթահարելով ոստիկանական պատնեշը, մոտեցել են կառավարության շենքի մուտքի դռանը, որի ընթացքում ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել դռներին և հարակից պատուհաններին, այդ ուղղությամբ նետել տարբեր առարկաներ, վնասել մուտքի դռան և հարկից պատուհանների ապակիները, ապա խմբի կազմում փորձել են հրելու միջոցով վնասել մուտքի դուռը և այդ կերպ մուտք գործել կառավարության շենք ու առանց խոչընդոտների շարունակել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգությունների կատարումը:
Այդ ընթացքում զանգվածային անկարգությունների մասնակիցները համատեղ՝ խմբի կազմում, ձգտելով հասնել նպատակադրված հանցավոր արդյունքին, միավորելով իրենց ջանքերը, սկսել են ոտքերով և ձեռքերով հարվածնե հասցնել շենքի մուտքի դռներին և ապակիներին, ապա վնասելով բացել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, և ինչպես մյուսները, այնպես էլ Մացակ Արամյանը, անտեսելով հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության ռեժիմը, զանգվածային անկարգությունների այլ մասնակիցների հետ, առանց խոչընդոտների, ապօրինի մուտք է գործել շենք ու մասնակցել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում վնասվել են կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակների դռները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ գործադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական և մասնավոր գույքը, որպիսի գործողությունների հետևանքով խաթարվել է ՀՀ կառավարության գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:
Մասնավորապես, Մացակ Արամյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 03-ի սահմաններում, զանգվածային անկարգությունների այլ մասնակիցների հետ միասին գտնվելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենքի «Կանաչ դահլիճ» անվանումով փոքր սրահում, վերցրել է սրահում գտնվող կաշվեպատ բազկաթոռներից մեկը և նետել սրահում գտնվող ձողին ամրացված ՀՀ եռագույն դրոշի ուղղությամբ, որն ընկել է գետնին և կոտրվել։
Մացակ Արամյանը վերոնշյալ և այլ գործողություններով ակտիվորեն մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով, վնասելով և բռնություն գործադրելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, որի ընթացքում կատարել է գույքի վնասում:
Այսինքն՝ Մացակ Դավթի Արամյանին մեղսագրվում է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում:
Նախաքննության ընթացքում՝ 2025 թվականի հունիսի 9-ին, Մացակ Արամյանի կողմից հատուցվել է պատճառված գույքային վնասը՝ 75.000 ՀՀ դրամի չափով:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 9-րդ կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգավորումները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ.
ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված արարքը կատարելու համար Մացակ Դավթի Արամյանի նկատմամբ սահմանել պատիժ՝ ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ նշանակելով փորձաշրջան՝ 5 տարի ժամկետով՝ փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Մացակ Դավթի Արամյանին հաշվառման վերցնելու պահից:
Մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:


Մեղադրյալի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Պաշտպանի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Մեղադրողի անուն, ազգանուն, ստորագրություն»

Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի վերաբերյալ․

«ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ

Սույն արձանագրությունը կազմվել և մասնակցությամբ՝ ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների, պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ, արդարադատության երկրորդ դասի խորհրդական Արտաշես Մաիլյանի, մեղադրյալ Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի (ծնվել է՝ ․․․), պաշտպան Զոյա Սակովայի 2026 թվականի փետրվարի 25-ին ստորագրվել է ՀՀ գլխավոր դատախազության վարչական շենքում:
2025 թվականի մայիսի 22-ին վարույթն իրականացնող մարմնի որոշման հիման վրա, դատարան ներկայացվելու նպատակով մեղադրյալ Սամվել Մնացականյանը ձերբակալվել է: Նույն օրը Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը մասնակի է բավարարել Սամվել Մնացականյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդությունը և Սամվել Մնացականյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողությունը՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ: 2026 թվականի հունվարի 23-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ Սամվել Մնացականյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված վարչական հսկողությունը վերացվել է, բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ:
Մեղադրյալ Սամվել Սիմոնի Մնացականյանը մեղադրվում է այն հանցավոր արարքը կատարելու համար, որ նա մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին, վնասել է գույք:
Այսպես.
Սամվել Մնացականյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի և դրանով պայմանավորված՝ նույն օրը Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախի Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրության պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու և Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո գտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանի Հանրապետության միջև ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո գնացել և միացել է ՀՀ կառավարության շենքի մոտ հավաքված ամբոխին։
Զանգվածային անկարգության մասնակիցների բռնի գործողությունների ճնշման տակ ՀՀ կառավարության շենքի պահպանությունն իրականացնող աշխատակիցները և ոստիկանության ծառայողները մի կողմ են քաշվել՝ փորձելով խուսափել ակնհայտ ապօրինի գործողություններ կատարող անձանց հետ բախումից, ինչից օգտվելով՝ զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցներ հաղթահարելով ոստիկանական պատնեշը, մոտեցել են կառավարության շենքի մուտքի դռանը, հարակից պատուհաններին, այնուհետև ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել դռներին և հարակից պատուհաններին, այդ ուղղությամբ նետել տարբեր առարկաներ, վնասել մուտքի դռան և հարկից պատուհանների ապակիները, ապա խմբի կազմում փորձել են հրելու միջոցով վնասել մուտքի դուռը և այդ կերպ մուտք գործել կառավարության շենք ու առանց խոչընդոտների շարունակել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգությունների կատարումը:
Այդ ընթացքում կառավարության շենքի բակում գտնվող Սամվել Մնացականյանը զանգվածային անկարգություններին մասնակցելու ուղղակի դիտավորությամբ, նկատելով, որ զանգվածային անկարգությունների մասնակիցները չեն կարողանում հրելու եղանակով ճնշում գործադրելով՝ ջարդել կամ վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, հարակից պատուհանները, մոտեցել է մուտքի դռներից աջ կողմում գտնվող պատուհաններն անմիջականորեն վնասող զանգվածային անկարգությունների մասնակիցներին, որից հետո այլ անձանց հետ համատեղ՝ խմբի կազմում, ձգտելով հասնել նպատակադրված հանցավոր արդյունքին, միավորելով իրենց ջանքերը, Սամվել Մնացականյանը սկսել է ձեռքերով հարվածելու միջոցով օգնել զանգվածային անկարգության այն մասնակիցներին, ովքեր փորձել են վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը և պատուհանները: Այդ կերպ խմբի անդամները, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, կարողացել են վնասելով բացել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, ապա, ինչպես մյուսները, այնպես էլ Սամվել Մնացականյանը, անտեսելով հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության ռեժիմը, զանգվածային անկարգություններն անմիջապես կառավարության շենքի ներսում շարունակելու դիտավորությամբ առանց խոչընդոտների ապօրինի մուտք է գործել շենք ու մասնակցել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում ջարդվել են կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակների դռները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ գործադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական և մասնավոր գույքը, որպիսի գործողությունների հետևանքով խաթարվել է ՀՀ կառավարության գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:
Մասնավորապես, Սամվել Մնացականյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 02։44-ի սահմաններում, զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցների, այդ թվում սույն քրեական վարույթին առնչվող մեկ այլ քրեական գործով մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի և այլոց հետ գտնվելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենքի գլխավոր մուտքի երկփեղկանի դռան առաջնմասում, ձեռքերով այլոց հետ միասին հարվածներ է հասցրել նշված պատուհանին, ում, ինչպես նաև այլոց փոխլրացնող գործողությունների արդյունքում վնասվել է նշված դռան ապակին, որից հետո օգնել է Էդգար Գրիգորյանին դռան վնասված ապակու հատվածով ապօրինի մուտք գործել շենք։ Վերջինիս՝ շենք մուտք գործելուց հետո, Սամվել Մնացականյանը մոտեցել է նույն դռանը, ձեռքը վնասված ապակու մեջով անցկացնելով փորձել է բացել դուռը, սակայն չկարողանալով մի կողմ է քաշվել։ Այնուհետ իր օգնությամբ ապօրինի շենք մուտք գործած Էդգար Գրիգորյանը, գտնվելով շենքի ներսում, մոտեցել է նշված դռանը, բացել վնասված դուռը՝ այդպիսով փոխլրացնող գործողություններով վերացնելով զանգվածային անկարգությունների մյուս մասնակիցների համար ՀՀ կառավարության շենք անարգել մուտք գործելու խոչընդոտը։
Այնուհետ Սամվել Մնացականյանը, զանգվածային անկարգությունների այլ մասնակիցների հետ ապօրինի մուտք գործելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենք, բարձրացել և շրջել է շենքի երրորդ հարկում գտնվող կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակներ տանող միջանցքներում, ապա ժամը 02։44-ի սահմաններում մուտք է գործել 3-րդ հարկում գտնվող «Կարմիր դահլիճ» անվանումով սրահ, մոտեցել սրահում գտնվող օվալաձև սեղանի առջև դրված աթոռներից մեկին, այն վերցրել և նետել է օվալաձև սեղանի միջնամասի ուղղությամբ։ Վերջինիս գործողությունների հետևանքով աթոռը դիպչել է սեղանի վրա առկա երկու բարձրախոսերին և երկու ապակե բաժակներին և վնասվել։
Սամվել Մնացականյանը վերոնշյալ և այլ գործողություններով ակտիվորեն մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով, վնասելով և բռնություն գործադրելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, որի ընթացքում կատարել է գույքի վնասում:
Այսինքն՝ Սամվել Սիմոնի Մնացականյանին մեղսագրվում է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում:
Նախաքննության ընթացքում՝ 2025 թվականի հունիսի 10-ին, Սամվել Մնացականյանի կողմից հատուցվել է պատճառված գույքային վնասը՝ 20.000 ՀՀ դրամի չափով:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 9-րդ կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգավորումները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ.
ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված արարքը կատարելու համար Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի նկատամբ սահմանել պատիժ՝ ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ նշանակելով փորձաշրջան՝ 5 տարի ժամկետով՝ փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Սամվել Սիմոնի Մնացականյանին հաշվառման վերցնելու պահից:
Մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:


Մեղադրյալի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Պաշտպանի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Մեղադրողի անուն, ազգանուն, ստորագրություն»
Դատաքննության հատուկ կարգ
Կիրառվել է Համաձայնեցման վարույթ
Ամսաթիվ 03-04-2026
Որոշումը (արձանագրային որոշման դեպքում բովանդակության վերաբերյալ ամփոփ տեղեկատվություն) Արձանագրային որոշում։
Դատական ակտի հրապարակման օր
Ամսաթիվ 10-04-2026
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 10-04-2026
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Գևորգ
Ազգանուն Ղազարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 10-04-2026
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Ազատազրկում
Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.)
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Հրաչյա
Ազգանուն Զաքարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 10-04-2026
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Ազատազրկում
Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.)
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Մացակ
Ազգանուն Արամյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 10-04-2026
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Ազատազրկում
Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.)
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Սամվել
Ազգանուն Մնացականյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 10-04-2026
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Ազատազրկում
Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.)
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Գործ թիվ ԵԴ1/2212/01/25

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
Նախագահությամբ՝ դատավոր Դավիթ Արղամանյանի,
քարտուղարությամբ՝ Դավիթ Հակոբյանի,
Անուշ Հովսեփյանի,
Խանետա Ֆթոյանի,

մասնակցությամբ՝

հանրային մեղադրողներ՝ Կիմ Հարությունյանի,
Վահան Հարությունյանի,
Արտաշես Մայիլյանի,
պաշտպաններ՝ Լուսինե Հարությունյանի,
Վահագն Մարտիրոսյանի,
Վահե Դանիելյանի,
Հրանտ Թորոսյանի,
Սիրանուշ Հարությունյանի,
Զոյա Սակովայի,
մեղադրյալներ՝ Գևորգ Ղազարյանի,
Հրաչյա Զաքարյանի,
Մացակ Արամյանի,
Սամվել Մնացականյանի,

2026թ. ապրիլի 10 ք. Երևան,

դռնբաց դատական նիստում դատաքննության հատուկ՝ համաձայնեցման վարույթի կարգով քննելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝


Գևորգ Արսենի Ղազարյանը
(ծնված՝ ․․․)
2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին),

Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի
(ծնված՝ ․․․)
2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին),

Մացակ Դավթի Արամյանի
(ծնված՝ ․․․),

Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի
(ծնված՝ ․․․)
2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին),


ՊԱՐԶԵՑ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1․ 2020թ․ նոյեմբերի 10-ին ՀՀ ԱԱԾ քննչական դեպարտամենտում որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական գործը հարուցելու մասին, որը նույն օրը՝ ՀՀ ԱԱԾ քննչական դեպարտամենտի պետին առընթեր ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա․Երիցյանի կողմից ընդունվել է վարույթ։
2․ 2020թ․ նոյեմբերի 10-ին ՀՀ ԱԱԾ քննչական դեպարտամենտում որոշում է կայացվել թիվ 58231620 քրեական գործը հարուցելու մասին, որը նույն օրը՝ ՀՀ ԱԱԾ քննչական դեպարտամենտի պետին առընթեր ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա․Երիցյանի կողմից ընդունվել է վարույթ։
3․ 2020թ․ նոյեմբերի 10-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231620 քրեական գործը թիվ 58231520 քրեական գործին միացնելու մասին։
4․ 2020թ․ նոյեմբերի 20-ին ՀՀ ԱԱԾ քննչական դեպարտամենտում որոշում է կայացվել թիվ 58232520 քրեական գործը հարուցելու մասին, որը 2020թ․ նոյեմբերի 23-ին՝ ՀՀ ԱԱԾ քննչական դեպարտամենտի պետին առընթեր ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա․Երիցյանի կողմից ընդունվել է վարույթ։
5․ 2020թ․ նոյեմբերի 23-ին որոշում է կայացվել թիվ 58232520 քրեական գործը թիվ 58231520 քրեական գործին միացնելու մասին։
6․ 2020թ․ դեկտեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկու ամսով՝ մինչև 2021թ․ մարտի 10-ը երկարաձգելու մասին։
7․ 2021թ․ մարտի 3-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկու ամսով՝ մինչև 2021թ․ մայիսի 10-ը երկարաձգելու մասին։
8․ 2021թ․ մայիսի 6-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկու ամսով՝ մինչև 2021թ․ հուլիսի 10-ը երկարաձգելու մասին։
9․ 2021թ․ հուլիսի 8-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկու ամսով՝ մինչև 2021թ․ սեպտեմբերի 10-ը երկարաձգելու մասին։
10․ 2021թ․ սեպտեմբերի 10-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկու ամսով՝ մինչև 2021թ․ նոյեմբերի 10-ը երկարաձգելու մասին։
11․ 2021թ․ նոյեմբերի 8-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկու ամսով՝ մինչև 2022թ․ հունվարի 10-ը երկարաձգելու մասին։
12․ 2021թ․ դեկտեմբերի 27-ին որոշում է կայացվել ՀՀ կառավարությանը թիվ 58231520 քրեական գործով տուժող ճանաչելու մասին։
13․ 2022թ․ հունվարի 10-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկու ամսով՝ մինչև 2022թ․ մարտի 10-ը երկարաձգելու մասին։
14․ 2022թ․ փետրվարի 15-ին որոշում է կայացվել Արման Յուրիկի Թադևոսյանին ՀՀ կառավարության ներկայացուցիչ ճանաչելու մասին։
15․ 2022թ․ մարտի 10-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկու ամսով՝ մինչև 2022թ․ մայիսի 10-ը երկարաձգելու մասին։
16․ 2022թ․ մայիսի 4-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկու ամսով՝ մինչև 2022թ․ հուլիսի 10-ը երկարաձգելու մասին։
17․ 2023թ․ հունվարի 16-ին ՀՀ ԱԱԾ քննչական դեպարտամենտի 1-ին բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 58201323 քրեական վարույթը։
18․ 2023թ․ հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231520 և թիվ 58201323 քրեական վարույթները միացնելու և նախաքննությունը թիվ 58231520 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։
19․ 2025թ․ մայիսի 21-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների, պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Կիմ Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական վարույթով Գևորգ Արսենի Ղազարյանի, Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի, Մացակ Դավթի Արամյանի և Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
20․ 2025թ․ մայիսի 22-ին՝ ժամը 09։20-ին Դատարան ներկայացնելու հիմքով ձերբակալվել է Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանը։
21․ 2025թ․ մայիսի 22-ին՝ ժամը 09։32-ին Դատարան ներկայացնելու հիմքով ձերբակալվել է Մացակ Դավթի Արամյանը։
22․ 2025թ․ մայիսի 22-ին՝ ժամը 10։11-ին Դատարան ներկայացնելու հիմքով ձերբակալվել է Գևորգ Արսենի Ղազարյանը։
23․ 2025թ․ մայիսի 22-ին՝ ժամը 10։15-ին Դատարան ներկայացնելու հիմքով ձերբակալվել է Սամվել Սիմոնի Մնացականյանը։
24․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ․ մայիսի 22-ի որոշմամբ՝ Գևորգ Արսենի Ղազարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ քննիչի միջնորդությունը մերժվելը է և Գևորգ Արսենի Ղազարյանը անհապաղ ազատ է արձակվել։
25․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ․ մայիսի 22-ի որոշմամբ Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի նկատմամբ կիրառվել են վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցները։
26․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ․ մայիսի 22-ի որոշմամբ Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ կիրառվել են վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցները։
27․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ․ մայիսի 22-ի որոշմամբ Մացակ Դավթի Արամյանի նկատմամբ կիրառվել են վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցները։
28․ Քննիչի 2025թ․ մայիսի 22-ի որոշմամբ Գևորգ Արսենի Ղազարյանի նկատմամբ կիրառվել է բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը։
29․ 2025թ․ հունիսի 6-ին որոշում է կայացվել Մացակ Արամյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված մեկ զույգ սպորտային կոշիկները և մեկ հատ վերարկուն իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։
30․ 2025թ․ հունիսի 11-ին որոշում է կայացվել թիվ 58231520 քրեական վարույթից մեղադրյալներ Գևորգ Արսենի Ղազարյանի, Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի, Մացակ Դավթի Արամյանի և Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի կողմից ենթադրյալ հանցանք կատարելու կապակցությամբ նոր՝ թիվ 58217025 քրեական վարույթը անջատելու մասին։
31. 2025թ․ հունիսի 25-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության կողմից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 58217025 քրեական վարույթի նյութերն՝ ըստ մեղադրանքի Գևորգ Արսենի Ղազարյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին), Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին), Մացակ Դավթի Արամյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին), Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին)։
32. 2025թ․ հունիսի 25-ին նշված քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/2212/01/25 քրեական գործի համարը, որը նույն օրը մակագրվել և 2025թ․ հունիսի 26-ին հանձնվել է դատավոր Դավիթ Արղամանյանին:
33. 2025թ. հունիսի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Դատարան) դատավոր Դավիթ Արղամանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/2212/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
34. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2026թ. հունվարի 23-ի որոշումներով Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի, Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի և Մացակ Դավթի Արամյանի նկատմամբ կիրառված «վարչական հսկողություն» այլընտրանքային խափանման միջոցը վերացվել է, իսկ բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ։
35. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2026թ. հունվարի 23-ի որոշմամբ Գևորգ Արսենի Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Գևորգ Արսենի Ղազարյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին)՝ այն արարքի կատարման համար, որ նա «(...) մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին՝ վնասել է գույք:
Այսպես.
Գևորգ Ղազարյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի և դրանով պայմանավորված՝ նույն օրը Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախի Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրության պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու և Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո գտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանի Հանրապետության միջև ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո գնացել և միացել է ՀՀ կառավարության շենքի մոտ հավաքված ամբոխին։
Զանգվածային անկարգության մասնակիցների բռնի գործողությունների ճնշման տակ ՀՀ կառավարության շենքի պահպանությունն իրականացնող աշխատակիցները և ոստիկանության ծառայողները մի կողմ են քաշվել՝ փորձելով խուսափել ակնհայտ ապօրինի գործողություններ կատարող անձանց հետ բախումից, ինչից օգտվելով՝ զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցներ հաղթահարելով ոստիկանական պատնեշը, մոտեցել են կառավարության շենքի մուտքի դռանը, հարակից պատուհաններին, այնուհետև ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել դռներին և հարակից պատուհաններին, այդ ուղղությամբ նետել տարբեր առարկաներ, վնասել մուտքի դռան և հարկից պատուհանների ապակիները, ապա խմբի կազմում փորձել են հրելու միջոցով վնասել մուտքի դուռը և այդ կերպ մուտք գործել կառավարության շենք ու առանց խոչընդոտների շարունակել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգությունների կատարումը:
Այդ ընթացքում կառավարության շենքի բակում գտնվող Գևորգ Ղազարյանը զանգվածային անկարգություններին մասնակցելու ուղղակի դիտավորությամբ, նկատելով, որ զանգվածային անկարգությունների մասնակիցները չեն կարողանում հրելու եղանակով ճնշում գործադրելով՝ ջարդել կամ վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, հարակից պատուհանները, մոտեցել է մուտքի դռներից աջ կողմում գտնվող պատուհաններն անմիջականորեն վնասող զանգվածային անկարգությունների մասնակիցներին, որից հետո այլ անձանց հետ համատեղ՝ խմբի կազմում, ձգտելով հասնել նպատակադրված հանցավոր արդյունքին, միավորելով իրենց ջանքերը, Գևորգ Ղազարյանը սկսել է ոտքերով և ձեռքերով հարվածելու միջոցով օգնել զանգվածային անկարգության այն մասնակիցներին, ովքեր փորձել են նույն եղանակով վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը և պատուհանները: Այդ կերպ խմբի անդամները, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, կարողացել են վնասելով բացել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, ապա, ինչպես մյուսները, այնպես էլ Գևորգ Ղազարյանն, անտեսելով հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության ռեժիմը, զանգվածային անկարգություններն անմիջապես կառավարության շենքի ներսում շարունակելու դիտավորությամբ առանց խոչընդոտների ապօրինի մուտք է գործել շենք ու մասնակցել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում ջարդվել են կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակների դռները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ գործադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական և մասնավոր գույքը, որպիսի գործողությունների հետևանքով խաթարվել է ՀՀ կառավարության գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:
Մասնավորապես, Գևորգ Ղազարյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 02։44-ի սահմաններում, գտնվելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենքի գլխավոր մուտքի դռներից ձախ կողմում գտնվող երկրորդական երկփեղկանի դռան և հարակից պատուհանների մոտ, զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցների, այդ թվում՝ Հրաչյա Զաքարյանի հետ, ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ է հասցրել նշված դռանը, դրա ապակիներին և հարակից պատուհանների ապակիներին, ում, ինչպես նաև այլոց փոխլրացնող գործողությունների արդյունքում վնասվել է նշված պատուհանը՝ դրանով իսկ ապահովելով իր և զանգվածային անկարգությունների մյուս մասնակիցների համար ՀՀ կառավարության շենք անարգել մուտք գործելը։
Գևորգ Ղազարյանը վերոնշյալ և այլ գործողություններով ակտիվորեն մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով, վնասելով և բռնություն գործադրելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, որի ընթացքում կատարել է գույքի վնասում:
Այսպիսով՝ Գևորգ Ղազարյանին մեղսագրվում է 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում: (...)»
Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին)՝ այն արարքի կատարման համար, որ նա «(...) մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին՝ վնասել է գույք:
Այսպես.
Հրաչյա Զաքարյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի և դրանով պայմանավորված՝ նույն օրը Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախի Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրության պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու և Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո գտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանի Հանրապետության միջև ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո գնացել և միացել է ՀՀ կառավարության շենքի մոտ հավաքված ամբոխին։
Զանգվածային անկարգության մասնակիցների բռնի գործողությունների ճնշման տակ ՀՀ կառավարության շենքի պահպանությունն իրականացնող աշխատակիցները և ոստիկանության ծառայողները մի կողմ են քաշվել՝ փորձելով խուսափել ակնհայտ ապօրինի գործողություններ կատարող անձանց հետ բախումից, ինչից օգտվելով՝ զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցներ հաղթահարելով ոստիկանական պատնեշը, մոտեցել են կառավարության շենքի մուտքի դռանը, հարակից պատուհաններին, այնուհետև ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել դռներին և հարակից պատուհաններին, այդ ուղղությամբ նետել տարբեր առարկաներ, վնասել մուտքի դռան և հարկից պատուհանների ապակիները, ապա խմբի կազմում փորձել են հրելու միջոցով վնասել մուտքի դուռը և այդ կերպ մուտք գործել կառավարության շենք ու առանց խոչընդոտների շարունակել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգությունների կատարումը:
Այդ ընթացքում կառավարության շենքի բակում գտնվող Հրաչյա Զաքարյանը զանգվածային անկարգություններին մասնակցելու ուղղակի դիտավորությամբ, նկատելով, որ զանգվածային անկարգությունների մասնակիցները չեն կարողանում հրելու եղանակով ճնշում գործադրելով՝ ջարդել կամ վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, հարակից պատուհանները, մոտեցել է մուտքի դռներից աջ կողմում գտնվող պատուհաններն անմիջականորեն վնասող զանգվածային անկարգությունների մասնակիցներին, որից հետո այլ անձանց հետ համատեղ՝ խմբի կազմում, ձգտելով հասնել նպատակադրված հանցավոր արդյունքին, միավորելով իրենց ջանքերը, Հրաչյա Զաքարյանը սկսել է ոտքերով և ձեռքերով հարվածելու միջոցով օգնել զանգվածային անկարգության այն մասնակիցներին, ովքեր փորձել են նույն եղանակով վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը և պատուհանները: Այդ կերպ խմբի անդամները, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, կարողացել են վնասելով բացել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, ապա, ինչպես մյուսները, այնպես էլ Հրաչյա Զաքարյանն, անտեսելով հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության ռեժիմը, զանգվածային անկարգություններն անմիջապես կառավարության շենքի ներսում շարունակելու դիտավորությամբ առանց խոչընդոտների ապօրինի մուտք է գործել շենք ու մասնակցել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում ջարդվել են կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակների դռները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ գործադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական և մասնավոր գույքը, որպիսի գործողությունների հետևանքով խաթարվել է ՀՀ կառավարության գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:
Մասնավորապես, Հրաչյա Զաքարյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 02։44-ի սահմաններում, գտնվելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենքի գլխավոր մուտքի դռներից ձախ կողմում գտնվող երկրորդական երկփեղկանի դռան և հարակից պատուհանների մոտ, զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցների, այդ թվում Գևորգ Ղազարյանի հետ, ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ է հասցրել նշված դռան հարակից պատուհանի ապակիներին, ում, ինչպես նաև այլոց փոխլրացնող գործողությունների արդյունքում վնասվել է նշված պատուհանը՝ դրանով իսկ ապահովելով իր և զանգվածային անկարգությունների մյուս մասնակիցների համար ՀՀ կառավարության շենք անարգել մուտք գործելը։
Հրաչյա Զաքարյանը վերոնշյալ և այլ գործողություններով ակտիվորեն մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով, վնասելով և բռնություն գործադրելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, որի ընթացքում կատարել է գույքի վնասում:
Այսպիսով՝ Հրաչյա Զաքարյանին մեղսագրվում է 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում: (...)»
Մացակ Դավթի Արամյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին)՝ այն արարքի կատարման համար, որ նա «(...) մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին՝ վնասել է գույք:
Այսպես.
Մացակ Արամյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի և դրանով պայմանավորված՝ նույն օրը Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախի Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրության պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու և Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո գտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանի Հանրապետության միջև ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո գնացել և միացել է ՀՀ կառավարության շենքի մոտ հավաքված ամբոխին։
Զանգվածային անկարգության մասնակիցների բռնի գործողությունների ճնշման տակ ՀՀ կառավարության շենքի պահպանությունն իրականացնող աշխատակիցները և ոստիկանության ծառայողները մի կողմ են քաշվել՝ փորձելով խուսափել ակնհայտ ապօրինի գործողություններ կատարող անձանց հետ բախումից, ինչից օգտվելով՝ զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցներ հաղթահարելով ոստիկանական պատնեշը, մոտեցել են կառավարության շենքի մուտքի դռանը, որի ընթացքում ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել դռներին և հարակից պատուհաններին, այդ ուղղությամբ նետել տարբեր առարկաներ, վնասել մուտքի դռան և հարկից պատուհանների ապակիները, ապա խմբի կազմում փորձել են հրելու միջոցով վնասել մուտքի դուռը և այդ կերպ մուտք գործել կառավարության շենք ու առանց խոչընդոտների շարունակել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգությունների կատարումը:
Այդ ընթացքում զանգվածային անկարգությունների մասնակիցները համատեղ՝ խմբի կազմում, ձգտելով հասնել նպատակադրված հանցավոր արդյունքին, միավորելով իրենց ջանքերը, սկսել են ոտքերով և ձեռքերով հարվածնե հասցնել շենքի մուտքի դռներին և ապակիներին, ապա վնասելով բացել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, և ինչպես մյուսները, այնպես էլ Մացակ Արամյանը, անտեսելով հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության ռեժիմը, զանգվածային անկարգությունների այլ մասնակիցների հետ, առանց խոչընդոտների, ապօրինի մուտք է գործել շենք ու մասնակցել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում վնասվել են կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակների դռները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ գործադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական և մասնավոր գույքը, որպիսի գործողությունների հետևանքով խաթարվել է ՀՀ կառավարության գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:
Մասնավորապես, Մացակ Արամյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 03-ի սահմաններում, զանգվածային անկարգությունների այլ մասնակիցների հետ միասին գտնվելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենքի «Կանաչ դահլիճ» անվանումով փոքր սրահում, վերցրել է սրահում գտնվող կաշվեպատ բազկաթոռներից մեկը և նետել սրահում գտնվող ձողին ամրացված ՀՀ եռագույն դրոշի ուղղությամբ, որն ընկել է գետնին և կոտրվել։
Մացակ Արամյանը վերոնշյալ և այլ գործողություններով ակտիվորեն մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով, վնասելով և բռնություն գործադրելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, որի ընթացքում կատարել է գույքի վնասում:
Այսպիսով՝ Մացակ Արամյանին մեղսագրվում է 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում: (...)»
Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին)՝ այն արարքի կատարման համար, որ նա «(...) մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին՝ վնասել է գույք:
Այսպես.
Սամվել Մնացականյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի և դրանով պայմանավորված՝ նույն օրը Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախի Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրության պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու և Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո գտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանի Հանրապետության միջև ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո գնացել և միացել է ՀՀ կառավարության շենքի մոտ հավաքված ամբոխին։
Զանգվածային անկարգության մասնակիցների բռնի գործողությունների ճնշման տակ ՀՀ կառավարության շենքի պահպանությունն իրականացնող աշխատակիցները և ոստիկանության ծառայողները մի կողմ են քաշվել՝ փորձելով խուսափել ակնհայտ ապօրինի գործողություններ կատարող անձանց հետ բախումից, ինչից օգտվելով՝ զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցներ հաղթահարելով ոստիկանական պատնեշը, մոտեցել են կառավարության շենքի մուտքի դռանը, հարակից պատուհաններին, այնուհետև ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել դռներին և հարակից պատուհաններին, այդ ուղղությամբ նետել տարբեր առարկաներ, վնասել մուտքի դռան և հարկից պատուհանների ապակիները, ապա խմբի կազմում փորձել են հրելու միջոցով վնասել մուտքի դուռը և այդ կերպ մուտք գործել կառավարության շենք ու առանց խոչընդոտների շարունակել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգությունների կատարումը:
Այդ ընթացքում կառավարության շենքի բակում գտնվող Սամվել Մնացականյանը զանգվածային անկարգություններին մասնակցելու ուղղակի դիտավորությամբ, նկատելով, որ զանգվածային անկարգությունների մասնակիցները չեն կարողանում հրելու եղանակով ճնշում գործադրելով՝ ջարդել կամ վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, հարակից պատուհանները, մոտեցել է մուտքի դռներից աջ կողմում գտնվող պատուհաններն անմիջականորեն վնասող զանգվածային անկարգությունների մասնակիցներին, որից հետո այլ անձանց հետ համատեղ՝ խմբի կազմում, ձգտելով հասնել նպատակադրված հանցավոր արդյունքին, միավորելով իրենց ջանքերը, Սամվել Մնացականյանը սկսել է ձեռքերով հարվածելու միջոցով օգնել զանգվածային անկարգության այն մասնակիցներին, ովքեր փորձել են վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը և պատուհանները: Այդ կերպ խմբի անդամները, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, կարողացել են վնասելով բացել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, ապա, ինչպես մյուսները, այնպես էլ Սամվել Մնացականյանը, անտեսելով հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության ռեժիմը, զանգվածային անկարգություններն անմիջապես կառավարության շենքի ներսում շարունակելու դիտավորությամբ առանց խոչընդոտների ապօրինի մուտք է գործել շենք ու մասնակցել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում ջարդվել են կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակների դռները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ գործադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական և մասնավոր գույքը, որպիսի գործողությունների հետևանքով խաթարվել է ՀՀ կառավարության գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:
Մասնավորապես, Սամվել Մնացականյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 02։44-ի սահմաններում, զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցների, այդ թվում սույն քրեական վարույթին առնչվող մեկ այլ քրեական գործով մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի և այլոց հետ գտնվելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենքի գլխավոր մուտքի երկփեղկանի դռան առաջնմասում, ձեռքերով այլոց հետ միասին հարվածներ է հասցրել նշված պատուհանին, ում, ինչպես նաև այլոց փոխլրացնող գործողությունների արդյունքում վնասվել է նշված դռան ապակին, որից հետո օգնել է Էդգար Գրիգորյանին դռան վնասված ապակու հատվածով ապօրինի մուտք գործել շենք։ Վերջինիս՝ շենք մուտք գործելուց հետո, Սամվել Մնացականյանը մոտեցել է նույն դռանը, ձեռքը վնասված ապակու մեջով անցկացնելով փորձել է բացել դուռը, սակայն չկարողանալով մի կողմ է քաշվել։ Այնուհետ իր օգնությամբ ապօրինի շենք մուտք գործած Էդգար Գրիգորյանը, գտնվելով շենքի ներսում, մոտեցել է նշված դռանը, բացել վնասված դուռը՝ այդպիսով փոխլրացնող գործողություններով վերացնելով զանգվածային անկարգությունների մյուս մասնակիցների համար ՀՀ կառավարության շենք անարգել մուտք գործելու խոչընդոտը։
Այնուհետ Սամվել Մնացականյանը, զանգվածային անկարգությունների այլ մասնակիցների հետ ապօրինի մուտք գործելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենք, բարձրացել և շրջել է շենքի երրորդ հարկում գտնվող կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակներ տանող միջանցքներում, ապա ժամը 02։44-ի սահմաններում մուտք է գործել 3-րդ հարկում գտնվող «Կարմիր դահլիճ» անվանումով սրահ, մոտեցել սրահում գտնվող օվալաձև սեղանի առջև դրված աթոռներից մեկին, այն վերցրել և նետել է օվալաձև սեղանի միջնամասի ուղղությամբ։ Վերջինիս գործողությունների հետևանքով աթոռը դիպչել է սեղանի վրա առկա երկու բարձրախոսերին և երկու ապակե բաժակներին և վնասվել։
Սամվել Մնացականյանը վերոնշյալ և այլ գործողություններով ակտիվորեն մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով, վնասելով և բռնություն գործադրելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, որի ընթացքում կատարել է գույքի վնասում:
Այսպիսով՝ Սամվել Մնացականյանին մեղսագրվում է 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում: (...)»
3. Համաձայնեցման վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը.
Նախնական դատալսումների՝ 2026թ. փետրվարի 13-ի դատական նիստի ընթացքում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի քննարկման շրջանակում մեղադրյալներ Գևորգ Արսենի Ղազարյանը, Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանը, Մացակ Դավթի Արամյանը, Սամվել Սիմոնի Մնացականյանը և նրանց պաշտպաններ Վահագն Մարտիրոսյանը, Վահե Դանիելյանը, Սիրանուշ Հարությունյանը և Զոյա Սակովան միջնորդել են կիրառել համաձայնեցման վարույթ։
Մեղադրյալներից յուրաքանչյուրը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեցին, որ մեղադրանքի էությունը պարզ է, մեղադրանքի հետ համաձայն են, բավարար ժամանակ են ունեցել պաշտպանների հետ խորհրդակցելու և առաջադրված մեղադրանքը քննարկելու համար, պաշտպանները պատասխանել են հետաքրքրող հարցերին, գիտակցում են, որ պարտավոր չեն համաձայնվել առաջադրված մեղադրանքին և ունեն ընդհանուր կարգով գործի քննության իրավունք, կամավոր են ներկայացրել միջնորդությունը, չեն օգտագործում որևէ դեղորայքային միջոց, այլ նյութեր, առողջության հետ կապված խնդիրներ չունեն, տեղյակ են, որ համաձայնեցման վարույթ կիրառելու դեպքում ապացույցներ չեն հետազոտվելու և դատավճիռ է կայացվելու հանրային մեղադրողի, մեղադրյալների, պաշտպանների միջև ձեռք բերված համաձայնագրի հիման վրա, տեղյակ են, որ համաձայնեցման վարույթ կիրառելու դեպքում դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով:
Պաշտպանները, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեցին, որ պաշտպանյալների հետ մանրամասն և ամբողջությամբ քննարկել են մեղադրանքի էությունը, որի հետ նրանք համաձայն են, մեղադրյալները հասկանում և գիտակցում են մեղադրանքի կետերը և հանգամանքները, մեղադրյալները գիտակցված են ընդունում մեղադրանքը և կամավոր են ներկայացրել միջնորդությունը, պարզաբանել են համաձայնեցման վարույթ կիրառելու միջնորդության էությունը, հետևանքները, բողոքարկման սահմանափակ լինելու հանգամանքը և այլ հարցեր։
Հանրային մեղադրողը միջնորդության դեմ չառարկեց։
Տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ Դիաննա Աթոյանը Դատարանին հասցեագրված գրությամբ հայտնել է, որ, հաշվի առնելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի կարգավորումները, լրացուցիչ հայց ներկայացնելու անհրաժեշտություն առկա չէ։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 458-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 458-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` համաձայնեցման վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, հաշվի առնելով, որ մեղադրյալները համաձայն են իրենց մեղսագրվող արարքներին, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր և գիտակցում են միջնորդության բնույթը և հետևանքները՝ բավարարել է համաձայնեցման վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը և կողմերի բանակցությունների համար ժամկետ է սահմանել։
4. Համաձայնության մասին արձանագրությունները և դրանց ընդունումը.
Դատարանը ստացել է հանրային մեղադրող՝ Արտաշես Մայիլյանի, մեղադրյալներ՝ Գևորգ Արսենի Ղազարյանըի, Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի, Մացակ Դավթի Արամյանի, Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի, պաշտպաններ՝ Վահագն Մարտիրոսյանի, Վահե Դանիելյանի, Սիրանուշ Հարությունյանի և Զոյա Սակովայի միջև կայացած համաձայնության գալու վերաբերյալ 2026 թվականի փետրվարի 25-ի արձանագրությունները (ստորագրված՝ վարույթի համապատասխան մասնակիցների կողմից) հետևյալ բովանդակությամբ.
Գևորգ Արսենի Ղազարյանի վերաբերյալ․
«ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ

Սույն արձանագրությունը կազմվել և մասնակցությամբ՝ ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների, պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ, արդարադատության երկրորդ դասի խորհրդական Արտաշես Մաիլյանի, մեղադրյալ Գևորգ Արսենի Ղազարյանի (ծնվել է՝ ․․․), պաշտպան Վահե Դանիելյանի 2026 թվականի փետրվարի 25-ին ստորագրվել է ՀՀ գլխավոր դատախազության վարչական շենքում:
2025 թվականի մայիսի 22-ին վարույթն իրականացնող մարմնի որոշման հիման վրա, դատարան ներկայացվելու նպատակով մեղադրյալ Գևորգ Ղազարյանը ձերբակալվել է: Նույն օրը Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը մերժել է Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդությունը և Գևորգ Ղազարյանն ազատ է արձակվել: 2025 թվականի մայիսի 22-ին վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգեքը:
Մեղադրյալ Գևորգ Արսենի Ղազարյանը մեղադրվում է այն հանցավոր արարքը կատարելու համար, որ նա մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին, վնասել է գույք:
Այսպես.
Գևորգ Ղազարյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի և դրանով պայմանավորված՝ նույն օրը Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախի Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրության պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու և Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո գտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանի Հանրապետության միջև ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո գնացել և միացել է ՀՀ կառավարության շենքի մոտ հավաքված ամբոխին։
Զանգվածային անկարգության մասնակիցների բռնի գործողությունների ճնշման տակ ՀՀ կառավարության շենքի պահպանությունն իրականացնող աշխատակիցները և ոստիկանության ծառայողները մի կողմ են քաշվել՝ փորձելով խուսափել ակնհայտ ապօրինի գործողություններ կատարող անձանց հետ բախումից, ինչից օգտվելով՝ զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցներ հաղթահարելով ոստիկանական պատնեշը, մոտեցել են կառավարության շենքի մուտքի դռանը, հարակից պատուհաններին, այնուհետև ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել դռներին և հարակից պատուհաններին, այդ ուղղությամբ նետել տարբեր առարկաներ, վնասել մուտքի դռան և հարկից պատուհանների ապակիները, ապա խմբի կազմում փորձել են հրելու միջոցով վնասել մուտքի դուռը և այդ կերպ մուտք գործել կառավարության շենք ու առանց խոչընդոտների շարունակել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգությունների կատարումը:
Այդ ընթացքում կառավարության շենքի բակում գտնվող Գևորգ Ղազարյանը զանգվածային անկարգություններին մասնակցելու ուղղակի դիտավորությամբ, նկատելով, որ զանգվածային անկարգությունների մասնակիցները չեն կարողանում հրելու եղանակով ճնշում գործադրելով՝ ջարդել կամ վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, հարակից պատուհանները, մոտեցել է մուտքի դռներից աջ կողմում գտնվող պատուհաններն անմիջականորեն վնասող զանգվածային անկարգությունների մասնակիցներին, որից հետո այլ անձանց հետ համատեղ՝ խմբի կազմում, ձգտելով հասնել նպատակադրված հանցավոր արդյունքին, միավորելով իրենց ջանքերը, Գևորգ Ղազարյանը սկսել է ոտքերով և ձեռքերով հարվածելու միջոցով օգնել զանգվածային անկարգության այն մասնակիցներին, ովքեր փորձել են նույն եղանակով վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը և պատուհանները: Այդ կերպ խմբի անդամները, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, կարողացել են վնասելով բացել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, ապա, ինչպես մյուսները, այնպես էլ Գևորգ Ղազարյանն, անտեսելով հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության ռեժիմը, զանգվածային անկարգություններն անմիջապես կառավարության շենքի ներսում շարունակելու դիտավորությամբ առանց խոչընդոտների ապօրինի մուտք է գործել շենք ու մասնակցել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում ջարդվել են կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակների դռները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ գործադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական և մասնավոր գույքը, որպիսի գործողությունների հետևանքով խաթարվել է ՀՀ կառավարության գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:
Մասնավորապես, Գևորգ Ղազարյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 02։44-ի սահմաններում, գտնվելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենքի գլխավոր մուտքի դռներից ձախ կողմում գտնվող երկրորդական երկփեղկանի դռան և հարակից պատուհանների մոտ, զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցների, այդ թվում՝ Հրաչյա Զաքարյանի հետ, ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ է հասցրել նշված դռանը, դրա ապակիներին և հարակից պատուհանների ապակիներին, ում, ինչպես նաև այլոց փոխլրացնող գործողությունների արդյունքում վնասվել է նշված պատուհանը՝ դրանով իսկ ապահովելով իր և զանգվածային անկարգությունների մյուս մասնակիցների համար ՀՀ կառավարության շենք անարգել մուտք գործելը։
Գևորգ Ղազարյանը վերոնշյալ և այլ գործողություններով ակտիվորեն մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով, վնասելով և բռնություն գործադրելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, որի ընթացքում կատարել է գույքի վնասում:
Այսինքն՝ Գևորգ Արսենի Ղազարյանին մեղսագրվում է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում:
Նախաքննության ընթացքում՝ 2025 թվականի հունիսի 10-ին, Գևորգ Ղազարյանի կողմից հատուցվել է պատճառված գույքային վնասը՝ 208.000 ՀՀ դրամի չափով:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 9-րդ կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգավորումները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ.
ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված արարքը կատարելու համար Գևորգ Արսենի Ղազարյանի նկատմամբ սահմանել պատիժ՝ ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ նշանակելով փորձաշրջան՝ 5 տարի ժամկետով՝ փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Գևորգ Արսենի Ղազարյանին հաշվառման վերցնելու պահից:
Մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:


Մեղադրյալի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Պաշտպանի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Մեղադրողի անուն, ազգանուն, ստորագրություն»

Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի վերաբերյալ․
«ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ

Սույն արձանագրությունը կազմվել և մասնակցությամբ՝ ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների, պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ, արդարադատության երկրորդ դասի խորհրդական Արտաշես Մաիլյանի, մեղադրյալ Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի (ծնվել է՝ ․․․), պաշտպան Վահագն Մարտիրոսյանի 2026 թվականի փետրվարի 25-ին ստորագրվել է ՀՀ գլխավոր դատախազության վարչական շենքում:
2025 թվականի մայիսի 22-ին վարույթն իրականացնող մարմնի որոշման հիման վրա, դատարան ներկայացվելու նպատակով մեղադրյալ Հրաչյա Զաքարյանը ձերբակալվել է: Նույն օրը Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը մասնակի է բավարարել Հրաչյա Զաքարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդությունը և Հրաչյա Զաքարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողությունը՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ: 2026 թվականի հունվարի 23-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ Հրաչյա Զաքարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված վարչական հսկողությունը վերացվել է, բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ:
Մեղադրյալ Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանը մեղադրվում է այն հանցավոր արարքը կատարելու համար, որ նա մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին, վնասել է գույք:
Այսպես.
Հրաչյա Զաքարյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի և դրանով պայմանավորված՝ նույն օրը Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախի Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրության պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու և Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո գտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանի Հանրապետության միջև ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո գնացել և միացել է ՀՀ կառավարության շենքի մոտ հավաքված ամբոխին։
Զանգվածային անկարգության մասնակիցների բռնի գործողությունների ճնշման տակ ՀՀ կառավարության շենքի պահպանությունն իրականացնող աշխատակիցները և ոստիկանության ծառայողները մի կողմ են քաշվել՝ փորձելով խուսափել ակնհայտ ապօրինի գործողություններ կատարող անձանց հետ բախումից, ինչից օգտվելով՝ զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցներ հաղթահարելով ոստիկանական պատնեշը, մոտեցել են կառավարության շենքի մուտքի դռանը, հարակից պատուհաններին, այնուհետև ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել դռներին և հարակից պատուհաններին, այդ ուղղությամբ նետել տարբեր առարկաներ, վնասել մուտքի դռան և հարկից պատուհանների ապակիները, ապա խմբի կազմում փորձել են հրելու միջոցով վնասել մուտքի դուռը և այդ կերպ մուտք գործել կառավարության շենք ու առանց խոչընդոտների շարունակել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգությունների կատարումը:
Այդ ընթացքում կառավարության շենքի բակում գտնվող Հրաչյա Զաքարյանը զանգվածային անկարգություններին մասնակցելու ուղղակի դիտավորությամբ, նկատելով, որ զանգվածային անկարգությունների մասնակիցները չեն կարողանում հրելու եղանակով ճնշում գործադրելով՝ ջարդել կամ վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, հարակից պատուհանները, մոտեցել է մուտքի դռներից աջ կողմում գտնվող պատուհաններն անմիջականորեն վնասող զանգվածային անկարգությունների մասնակիցներին, որից հետո այլ անձանց հետ համատեղ՝ խմբի կազմում, ձգտելով հասնել նպատակադրված հանցավոր արդյունքին, միավորելով իրենց ջանքերը, Հրաչյա Զաքարյանը սկսել է ոտքերով և ձեռքերով հարվածելու միջոցով օգնել զանգվածային անկարգության այն մասնակիցներին, ովքեր փորձել են նույն եղանակով վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը և պատուհանները: Այդ կերպ խմբի անդամները, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, կարողացել են վնասելով բացել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, ապա, ինչպես մյուսները, այնպես էլ Հրաչյա Զաքարյանն, անտեսելով հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության ռեժիմը, զանգվածային անկարգություններն անմիջապես կառավարության շենքի ներսում շարունակելու դիտավորությամբ առանց խոչընդոտների ապօրինի մուտք է գործել շենք ու մասնակցել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում ջարդվել են կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակների դռները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ գործադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական և մասնավոր գույքը, որպիսի գործողությունների հետևանքով խաթարվել է ՀՀ կառավարության գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:
Մասնավորապես, Հրաչյա Զաքարյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 02։44-ի սահմաններում, գտնվելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենքի գլխավոր մուտքի դռներից ձախ կողմում գտնվող երկրորդական երկփեղկանի դռան և հարակից պատուհանների մոտ, զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցների, այդ թվում Գևորգ Ղազարյանի հետ, ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ է հասցրել նշված դռան հարակից պատուհանի ապակիներին, ում, ինչպես նաև այլոց փոխլրացնող գործողությունների արդյունքում վնասվել է նշված պատուհանը՝ դրանով իսկ ապահովելով իր և զանգվածային անկարգությունների մյուս մասնակիցների համար ՀՀ կառավարության շենք անարգել մուտք գործելը։
Հրաչյա Զաքարյանը վերոնշյալ և այլ գործողություններով ակտիվորեն մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով, վնասելով և բռնություն գործադրելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, որի ընթացքում կատարել է գույքի վնասում:
Այսինքն՝ Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանին մեղսագրվում է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում:
Նախաքննության ընթացքում՝ 2025 թվականի հունիսի 10-ին, Հրաչյա Զաքարյանի հոր՝ Հրանտ Զաքարյանի կողմից հատուցվել է պատճառված գույքային վնասը՝ 50.000 ՀՀ դրամի չափով:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 9-րդ կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգավորումները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ.
ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված արարքը կատարելու համար Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ սահմանել պատիժ՝ ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ նշանակելով փորձաշրջան՝ 5 տարի ժամկետով՝ փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանին հաշվառման վերցնելու պահից:
Մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:


Մեղադրյալի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Պաշտպանի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Մեղադրողի անուն, ազգանուն, ստորագրություն»

Մացակ Դավթի Արամյանի վերաբերյալ․
«ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ

Սույն արձանագրությունը կազմվել և մասնակցությամբ՝ ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների, պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ, արդարադատության երկրորդ դասի խորհրդական Արտաշես Մաիլյանի, մեղադրյալ Մացակ Դավթի Արամյանի (ծնվել է՝ ․․․), պաշտպան Սիրանուշ Հարությունյանի 2026 թվականի փետրվարի 25-ին ստորագրվել է ՀՀ գլխավոր դատախազության վարչական շենքում:
2025 թվականի մայիսի 22-ին վարույթն իրականացնող մարմնի որոշման հիման վրա, դատարան ներկայացվելու նպատակով մեղադրյալ Մացակ Արամյանը ձերբակալվել է: Նույն օրը Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը մասնակի է բավարարել Մացակ Արամյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդությունը և Մացակ Արամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողությունը՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ: 2026 թվականի հունվարի 23-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ Մացակ Արամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված վարչական հսկողությունը վերացվել է, բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ:
Մեղադրյալ Մացակ Դավթի Արամյանը մեղադրվում է այն հանցավոր արարքը կատարելու համար, որ նա մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին, վնասել է գույք:
Այսպես.
Մացակ Արամյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի և դրանով պայմանավորված՝ նույն օրը Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախի Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրության պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու և Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո գտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանի Հանրապետության միջև ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո գնացել և միացել է ՀՀ կառավարության շենքի մոտ հավաքված ամբոխին։
Զանգվածային անկարգության մասնակիցների բռնի գործողությունների ճնշման տակ ՀՀ կառավարության շենքի պահպանությունն իրականացնող աշխատակիցները և ոստիկանության ծառայողները մի կողմ են քաշվել՝ փորձելով խուսափել ակնհայտ ապօրինի գործողություններ կատարող անձանց հետ բախումից, ինչից օգտվելով՝ զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցներ հաղթահարելով ոստիկանական պատնեշը, մոտեցել են կառավարության շենքի մուտքի դռանը, որի ընթացքում ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել դռներին և հարակից պատուհաններին, այդ ուղղությամբ նետել տարբեր առարկաներ, վնասել մուտքի դռան և հարկից պատուհանների ապակիները, ապա խմբի կազմում փորձել են հրելու միջոցով վնասել մուտքի դուռը և այդ կերպ մուտք գործել կառավարության շենք ու առանց խոչընդոտների շարունակել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգությունների կատարումը:
Այդ ընթացքում զանգվածային անկարգությունների մասնակիցները համատեղ՝ խմբի կազմում, ձգտելով հասնել նպատակադրված հանցավոր արդյունքին, միավորելով իրենց ջանքերը, սկսել են ոտքերով և ձեռքերով հարվածնե հասցնել շենքի մուտքի դռներին և ապակիներին, ապա վնասելով բացել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, և ինչպես մյուսները, այնպես էլ Մացակ Արամյանը, անտեսելով հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության ռեժիմը, զանգվածային անկարգությունների այլ մասնակիցների հետ, առանց խոչընդոտների, ապօրինի մուտք է գործել շենք ու մասնակցել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում վնասվել են կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակների դռները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ գործադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական և մասնավոր գույքը, որպիսի գործողությունների հետևանքով խաթարվել է ՀՀ կառավարության գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:
Մասնավորապես, Մացակ Արամյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 03-ի սահմաններում, զանգվածային անկարգությունների այլ մասնակիցների հետ միասին գտնվելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենքի «Կանաչ դահլիճ» անվանումով փոքր սրահում, վերցրել է սրահում գտնվող կաշվեպատ բազկաթոռներից մեկը և նետել սրահում գտնվող ձողին ամրացված ՀՀ եռագույն դրոշի ուղղությամբ, որն ընկել է գետնին և կոտրվել։
Մացակ Արամյանը վերոնշյալ և այլ գործողություններով ակտիվորեն մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով, վնասելով և բռնություն գործադրելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, որի ընթացքում կատարել է գույքի վնասում:
Այսինքն՝ Մացակ Դավթի Արամյանին մեղսագրվում է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում:
Նախաքննության ընթացքում՝ 2025 թվականի հունիսի 9-ին, Մացակ Արամյանի կողմից հատուցվել է պատճառված գույքային վնասը՝ 75.000 ՀՀ դրամի չափով:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 9-րդ կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգավորումները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ.
ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված արարքը կատարելու համար Մացակ Դավթի Արամյանի նկատմամբ սահմանել պատիժ՝ ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ նշանակելով փորձաշրջան՝ 5 տարի ժամկետով՝ փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Մացակ Դավթի Արամյանին հաշվառման վերցնելու պահից:
Մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:


Մեղադրյալի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Պաշտպանի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Մեղադրողի անուն, ազգանուն, ստորագրություն»

Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի վերաբերյալ․

«ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ

Սույն արձանագրությունը կազմվել և մասնակցությամբ՝ ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների, պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ, արդարադատության երկրորդ դասի խորհրդական Արտաշես Մաիլյանի, մեղադրյալ Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի (ծնվել է՝ ․․․), պաշտպան Զոյա Սակովայի 2026 թվականի փետրվարի 25-ին ստորագրվել է ՀՀ գլխավոր դատախազության վարչական շենքում:
2025 թվականի մայիսի 22-ին վարույթն իրականացնող մարմնի որոշման հիման վրա, դատարան ներկայացվելու նպատակով մեղադրյալ Սամվել Մնացականյանը ձերբակալվել է: Նույն օրը Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը մասնակի է բավարարել Սամվել Մնացականյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդությունը և Սամվել Մնացականյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողությունը՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ: 2026 թվականի հունվարի 23-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ Սամվել Մնացականյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված վարչական հսկողությունը վերացվել է, բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ:
Մեղադրյալ Սամվել Սիմոնի Մնացականյանը մեղադրվում է այն հանցավոր արարքը կատարելու համար, որ նա մասնակցելով զանգվածային անկարգություններին, վնասել է գույք:
Այսպես.
Սամվել Մնացականյանը, 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմի և դրանով պայմանավորված՝ նույն օրը Հայաստանի Հանրապետությունում և Արցախի Հանրապետությունում հայտարարված ռազմական դրության պայմաններում 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին պատերազմը դադարեցնելու և Արցախի Հանրապետության վերահսկողության ներքո գտնվող մի շարք տարածքներ Ադրբեջանի Հանրապետության վերահսկողությանը հանձնելու մասին Հայաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Ադրբեջանի Հանրապետության միջև ձեռք բերված համաձայնության վերաբերյալ հայտարարությունը զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակվելուց հետո գնացել և միացել է ՀՀ կառավարության շենքի մոտ հավաքված ամբոխին։
Զանգվածային անկարգության մասնակիցների բռնի գործողությունների ճնշման տակ ՀՀ կառավարության շենքի պահպանությունն իրականացնող աշխատակիցները և ոստիկանության ծառայողները մի կողմ են քաշվել՝ փորձելով խուսափել ակնհայտ ապօրինի գործողություններ կատարող անձանց հետ բախումից, ինչից օգտվելով՝ զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցներ հաղթահարելով ոստիկանական պատնեշը, մոտեցել են կառավարության շենքի մուտքի դռանը, հարակից պատուհաններին, այնուհետև ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել դռներին և հարակից պատուհաններին, այդ ուղղությամբ նետել տարբեր առարկաներ, վնասել մուտքի դռան և հարկից պատուհանների ապակիները, ապա խմբի կազմում փորձել են հրելու միջոցով վնասել մուտքի դուռը և այդ կերպ մուտք գործել կառավարության շենք ու առանց խոչընդոտների շարունակել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգությունների կատարումը:
Այդ ընթացքում կառավարության շենքի բակում գտնվող Սամվել Մնացականյանը զանգվածային անկարգություններին մասնակցելու ուղղակի դիտավորությամբ, նկատելով, որ զանգվածային անկարգությունների մասնակիցները չեն կարողանում հրելու եղանակով ճնշում գործադրելով՝ ջարդել կամ վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, հարակից պատուհանները, մոտեցել է մուտքի դռներից աջ կողմում գտնվող պատուհաններն անմիջականորեն վնասող զանգվածային անկարգությունների մասնակիցներին, որից հետո այլ անձանց հետ համատեղ՝ խմբի կազմում, ձգտելով հասնել նպատակադրված հանցավոր արդյունքին, միավորելով իրենց ջանքերը, Սամվել Մնացականյանը սկսել է ձեռքերով հարվածելու միջոցով օգնել զանգվածային անկարգության այն մասնակիցներին, ովքեր փորձել են վնասել կառավարության շենքի մուտքի դուռը և պատուհանները: Այդ կերպ խմբի անդամները, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, կարողացել են վնասելով բացել կառավարության շենքի մուտքի դուռը, ապա, ինչպես մյուսները, այնպես էլ Սամվել Մնացականյանը, անտեսելով հատուկ պահպանվող տարածքների պահպանության ռեժիմը, զանգվածային անկարգություններն անմիջապես կառավարության շենքի ներսում շարունակելու դիտավորությամբ առանց խոչընդոտների ապօրինի մուտք է գործել շենք ու մասնակցել ջարդերով, գույք ոչնչացնելով և վնասելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, ինչի արդյունքում ջարդվել են կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակների դռները, առանձնապես խոշոր չափերով վնասվել կամ ոչնչացվել է ՀՀ գործադիր իշխանության բնականոն գործունեության ապահովման համար անհրաժեշտ պետական և մասնավոր գույքը, որպիսի գործողությունների հետևանքով խաթարվել է ՀՀ կառավարության գործունեությունը, վտանգվել է հասարակական անվտանգությունը:
Մասնավորապես, Սամվել Մնացականյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 02։44-ի սահմաններում, զանգվածային անկարգությունների մի խումբ մասնակիցների, այդ թվում սույն քրեական վարույթին առնչվող մեկ այլ քրեական գործով մեղադրյալ Էդգար Գրիգորյանի և այլոց հետ գտնվելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենքի գլխավոր մուտքի երկփեղկանի դռան առաջնմասում, ձեռքերով այլոց հետ միասին հարվածներ է հասցրել նշված պատուհանին, ում, ինչպես նաև այլոց փոխլրացնող գործողությունների արդյունքում վնասվել է նշված դռան ապակին, որից հետո օգնել է Էդգար Գրիգորյանին դռան վնասված ապակու հատվածով ապօրինի մուտք գործել շենք։ Վերջինիս՝ շենք մուտք գործելուց հետո, Սամվել Մնացականյանը մոտեցել է նույն դռանը, ձեռքը վնասված ապակու մեջով անցկացնելով փորձել է բացել դուռը, սակայն չկարողանալով մի կողմ է քաշվել։ Այնուհետ իր օգնությամբ ապօրինի շենք մուտք գործած Էդգար Գրիգորյանը, գտնվելով շենքի ներսում, մոտեցել է նշված դռանը, բացել վնասված դուռը՝ այդպիսով փոխլրացնող գործողություններով վերացնելով զանգվածային անկարգությունների մյուս մասնակիցների համար ՀՀ կառավարության շենք անարգել մուտք գործելու խոչընդոտը։
Այնուհետ Սամվել Մնացականյանը, զանգվածային անկարգությունների այլ մասնակիցների հետ ապօրինի մուտք գործելով ՀՀ կառավարության թիվ 1 շենք, բարձրացել և շրջել է շենքի երրորդ հարկում գտնվող կառավարության անդամների և աշխատակազմի մի շարք աշխատասենյակներ տանող միջանցքներում, ապա ժամը 02։44-ի սահմաններում մուտք է գործել 3-րդ հարկում գտնվող «Կարմիր դահլիճ» անվանումով սրահ, մոտեցել սրահում գտնվող օվալաձև սեղանի առջև դրված աթոռներից մեկին, այն վերցրել և նետել է օվալաձև սեղանի միջնամասի ուղղությամբ։ Վերջինիս գործողությունների հետևանքով աթոռը դիպչել է սեղանի վրա առկա երկու բարձրախոսերին և երկու ապակե բաժակներին և վնասվել։
Սամվել Մնացականյանը վերոնշյալ և այլ գործողություններով ակտիվորեն մասնակցել է ջարդերով, գույք ոչնչացնելով, վնասելով և բռնություն գործադրելով զուգորդված զանգվածային անկարգություններին, որի ընթացքում կատարել է գույքի վնասում:
Այսինքն՝ Սամվել Սիմոնի Մնացականյանին մեղսագրվում է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում:
Նախաքննության ընթացքում՝ 2025 թվականի հունիսի 10-ին, Սամվել Մնացականյանի կողմից հատուցվել է պատճառված գույքային վնասը՝ 20.000 ՀՀ դրամի չափով:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 9-րդ կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգավորումները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ.
ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի /ընդունվել է՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին, ուժը կորցրել է՝ 2022 թվականի հուլիսի 1-ին/ 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված արարքը կատարելու համար Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի նկատամբ սահմանել պատիժ՝ ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ նշանակելով փորձաշրջան՝ 5 տարի ժամկետով՝ փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Սամվել Սիմոնի Մնացականյանին հաշվառման վերցնելու պահից:
Մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:


Մեղադրյալի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Պաշտպանի անուն, ազգանուն, ստորագրություն


Մեղադրողի անուն, ազգանուն, ստորագրություն»
Դատարանը, ստանալով համաձայնության մասին արձանագրությունների մեկական օրինակ (ընդհանուր՝ չորս օրինակ) և հաշվի առնելով, որ բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 461-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մասերով նախատեսված համաձայնության մասին արձանագրությունը չընդունելու հիմքերը՝ ընդունել է դրանք և որոշել է անցկացնել լրացուցիչ դատալսումներ։
5. Համաձայնեցման վարույթով լրացուցիչ դատալսումները.
Լրացուցիչ դատալսումներում հանրային մեղադրողի կողմից համաձայնության մասին արձանագրությունները հրապարակելուց հետո մեղադրյալներ Գևորգ Արսենի Ղազարյանը, Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանը, Մացակ Դավթի Արամյանը, Սամվել Սիմոնի Մնացականյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեցին, որ կնքված համաձայնության բովանդակությունը պարզ է, նրանք համաձայն են համաձայնության բովանդակությանը, մեղադրյալներն արտահայտել են իրենց իրական կամքը, գիտակցում են կնքված համաձայնության հետևանքները և պնդում են կնքված համաձայնությունը:
Պաշտպանները և հանրային մեղադրողը պնդեցին կնքված համաձայնությունները։
6. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 463-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Համաձայնեցման վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Մեղադրական դատավճիռը պարունակում է համաձայնության մասին արձանագրության տեքստի բառացի շարադրանքը:
3. Մեղադրական դատավճռով դատարանը նշանակում է համաձայնության մասին արձանագրությամբ համաձայնեցված պատիժը (պատժատեսակն ու պատժաչափը), սահմանում է բռնագրավման ենթակա գույքը և դրա չափը:
(...)»
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրյալներ Գևորգ Արսենի Ղազարյանի, Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի, Մացակ Դավթի Արամյանի, Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի, նրանց պաշտպաններ Վահագն Մարտիրոսյանի, Վահե Դանիելյանի, Սիրանուշ Հարությունյանի, Զոյա Սակովայի և հանրային մեղադրողի միջև կնքված համաձայնության մասին արձանագրությունները՝ արձանագրում է, որ ապացուցված են մեղադրյալներ Գևորգ Արսենի Ղազարյանին, Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանին, Մացակ Դավթի Արամյանին, Սամվել Սիմոնի Մնացականյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, արարքը համապատասխանում է 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ապացուցված է մեղադրյալներ Գևորգ Արսենի Ղազարյանի, Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի, Մացակ Դավթի Արամյանի, Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի կողմից նշված արարքը մեղավորությամբ կատարելը։
Անդրադառնալով մեղադրյալների կողմից պատժի ենթակա լինելու, պատիժ նշանակելու և նշանակված պատիժը կրելու հարցերին՝ Դատարանը դրանք լուծում է՝ ըստ համաձայնության արձանագրությունների։
Նկատի ունենալով, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն՝ Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Մացակ Արամյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված մեկ զույգ սպորտային կոշիկների և մեկ հատ վերարկուի տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք հանդիսանում են արժեք չունեցող առարկաներ, որոնք վերադարձնելու վերաբերյալ առկա չէ շահագրգիռ անձի՝ Մացակ Արամյանի միջնորդությունը, ուստի Դատարանը գտնում է դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք պետք է ոչնչացնել։
Անդրադառնալով Գևորգ Արսենի Ղազարյանի, Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի, Մացակ Դավթի Արամյանի, Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների հարցին՝ Դատարանն այն լուծում է՝ ըստ համաձայնության արձանագրությունների։
Հաշվի առնելով, որ սույն գործով վարութային ծախս առկա չէ՝ Դատարանն այդ հարցին անդրադարձ չի կատարում։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-րդ, 347-349-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ և 463-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

ՎՃՌԵՑ
1. Գևորգ Արսենի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) և պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով։
2. 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Գևորգ Արսենի Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել և նրա նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով։
3. Դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը։
4. Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Գևորգ Արսենի Ղազարյանին հաշվառման վերցնելու պահից:
5. Գևորգ Արսենի Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
6. Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանին մեղավոր ճանաչել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) և պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով։
7. 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ նշանակված 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել և նրա նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով։
8. Դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը։
9. Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանին հաշվառման վերցնելու պահից:
10. Հրաչյա Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
11. Մացակ Դավթի Արամյանին մեղավոր ճանաչել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) և պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով։
12. 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Մացակ Դավթի Արամյանի նկատմամբ նշանակված 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել և նրա նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով։
13. Դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը։
14. Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Մացակ Դավթի Արամյանին հաշվառման վերցնելու պահից:
15. Մացակ Դավթի Արամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
16. Սամվել Սիմոնի Մնացականյանին մեղավոր ճանաչել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասին) և պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով։
17. 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի նկատմամբ նշանակված 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել և նրա նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով։
18. Դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը։
19. Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Սամվել Սիմոնի Մնացականյանին հաշվառման վերցնելու պահից:
20. Սամվել Սիմոնի Մնացականյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
21. Իրեղեն ապացույցները տնօրինել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի կարգով՝ դատավճռի պատճառաբանական մասում նշված եղանակով։
22. Սույն քրեական վարույթով մյուս ապացույցները պահել քրեական գործի հետ՝ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում:
23. Դատավճիռը` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:

Դատավոր` Դավիթ Արղամանյան
Դատական ակտի ամսաթիվը 10-04-2026
Գործը քննվել է Դռնբաց
Եզրափակիչ դատական ակտը մտել է օրինական ուժի մեջ
Ամսաթիվ 16-06-2026
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 19-06-2026