ԵԴ1/2192/01/25

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի
ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)
նախագահող դատավոր Ա.Ասատրյան
դատական նիստի քարտուղար Ս.Սիմոնյան
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող Հ.Ժամակոչյանի
մեղադրյալ Ա.Ավետիսյանի
2025 թվականի սեպտեմբերի 4-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արման Արթուրի Ավետիսյանի (ծնված՝ 1991 թվականի օգոստոսի 23-ին, հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված է Երևան քաղաքի, Արշակունյաց ՕԺ. ՏՆՏ. 322-րդ տուն հասցեում, բնակվում է Երևան քաղաքի, Բակունցի 1-ին նրբանցք, 8-րդ շենքի, 38-րդ բնակարան հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2023 թվականի հուլիսի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 60982223 քրեական վարույթը:
Նույն օրը ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 60982323 քրեական վարույթը:
2023 թվականի հուլիսի 27-ի որոշմամբ վերոհիշյալ վարույթները միացվել են մեկ վարույթում, նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 60982223 համարով:
2025 թվականի մայիսի 29-ին՝ Արման Ավետիսյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2025 թվականի հունիսի 9-ի որոշմամբ՝ Արման Ավետիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի հունիսի 24-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 60982223 քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Արման Ավետիսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/2192/01/25 համարը:
2025 թվականի հունիսի 26-ին որոշում է կայացվել Արման Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/2192/01/25 քրեական գործով՝ վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
Նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հարցին, որոշում է կայացրել մեղադրյալի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, անփոփոխ թողնելու մասին:
Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2. Արման Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, մեղադրանք է ներկայացվել այն բանի համար, որ նա «2023 թվականի մարտի 15-ին` զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, վարել է տրանսպորտային միջոցը, իսկ 2023 թվականի ապրիլի 26-ին զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից վարել է տրանսպորտային միջոցը ոչ սթափ վիճակում:
Այսպես՝ Արման Արթուրի Ավետիսյանը, զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, 2023 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 10:35-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկ փողոցում վարել է «ԲՄՎ» մակնիշի 37 RN 561 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչի վերաբերյալ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180165737 արձանագրությունը:
Բացի այդ, Արման Արթուրի Ավետիսյանը 2023 թվականի ապրիլի 26-ին՝ ժամը 01:30-ի սահմաններում, գտնվելով ոչ սթափ` 0.351մգ/լ ալկոհոլի ազդեցության տակ, Երևան քաղաքի Թևոսյան փողոցում վարել է «ԲՄՎ» մակնիշի 37 RN 561 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչի վերաբերյալ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180250422 արձանագրությունը»:
Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները
- Մեղադրյալ Արման Ավետիսյանը հիմնական դատալսումների ժամանակ, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից՝ ցուցմունք չտվեց: Հայտնեց նաև, որ հրաժարվում է նախաքննության ընթացքում առանց պաշտպանի տված ցուցմունքից:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180162981 որոշման պատճենը, համաձայն որի՝ այն կազմվել է 2022 թվականի սեպտեմբերի 28-ին: Արման Ավետիսյանը զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 1 տարի ժամկետով:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180165737 արձանագրության պատճենը, համաձայն որի՝ այն կազմվել է 2023 թվականի մարտի 15-ին: Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված Արման Ավետիսյանը վարել է տրանսպորտային միջոց:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180250422 արձանագրության պատճենը, համաձայն որի՝ այն կազմվել է 2023 թվականի ապրիլի 26-ին: Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված Արման Ավետիսյանը՝ ոչ սթափ վիճակում վարել է տրանսպորտային միջոց:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրի տեղեկատվության համաձայն՝ Արման Ավետիսյանը զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 1 տարի ժամկետով:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 05471 և թիվ 00501 կտրոնների պատճեները:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ստուգաչափման թիվ 067389, թիվ 083552 և թիվ 041979 վկայականների պատճեները:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ հարթակից օգտվելու և էլեկտրոնային եղանակով ծանուցումների վերաբերյալ տեղեկանքը:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ՀՀ Էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազգային մարմին» ՓԲ ընկերության տնօրենի տեղակալի 2024 թվականի հոկտեմբերի 11-ի գրությունը:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ծրարի և հավաստագրի պատճենը:
- Զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության են ենթարկվել՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180162981 որոշման, թիվ 8180165737 և թիվ 8180250422 արձանագրությունների պատճեները, ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 05471 և թիվ 00501 կտրոնների պատճեները, ստուգաչափման թիվ 067389, թիվ 083552 և թիվ 041979 վկայականների պատճեները, ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրի տեղեկատվությունը, հարթակից օգտվելու և էլեկտրոնային եղանակով ծանուցումների վերաբերյալ տեղեկանքը, ծրարի և հավաստագրի պատճենը, ՀՀ Էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազգային մարմին» ՓԲ ընկերության տնօրենի տեղակալի 2024 թվականի հոկտեմբերի 11-ի գրությունը:
- Դատարանի որոշմամբ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ թիվ ԿԴ/0288/01/24 քրեական գործով «DataLex» դատական տեղեկատվական համակարգում առկա տեղեկատվությունը, համաձայն որի՝ Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ի դատավճռով Արման Ավետիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344 հոդվածի 1-ին մասով, այն արարքի համար, որ նա «տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված լինելու պայմաններում, 2023 մայիսի 14-ին՝ ժամը 06:40-ի սահմաններում, ՀՀ Կոտայքի մարզի Ծաղկաձոր քաղաքի Զ. Անդրանիկի պողոտայում ծառայություն իրականացնելիս, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Կոտայքի մարզի գումարտակի աշխատակիցների կողմից կանգնեցվել է «BMW» մակնիշի 37 RN 561 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի ընթացքում պարզվել է, որ հիշյալ տրանսպորտային միջոցի վարորդ Արման Արթուրի Ավետիսյանն օրենքով սահմանված կարգով՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180162981 որոշման հիման վրա զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 24.11.2022 թվականից մինչև` 24.11.2023 թվականը, ինչի մասին վերջինս պատշաճ ծանուցված լինելով, վարել է հիշյալ տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն»: Հիշյալ դատավճիռը չի բողոքարկվել և 2024 թվականի դեկտեմբերի 3-ին հանձնվել է կատարման:
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի հարկ վճարողների սպասարկման վարչության պետի՝ 2025 թվականի հուլիսի 15-ի գրությունը, ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանի ձև 8 և ձև 9 տեղեկանքները, ծննդի պետական գրանցման մասին թիվ ԱԲ426099 վկայականի պատճենը, ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի պետի 2025 թվականի հուլիսի 3-ի գրությունը:
Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված փաստական հանգամանքները:
4. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները.
- սույն քրեական գործով Արման Ավետիսյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում նաև այն արարքի համար, որ նա՝ 2022 թվականի նոյեմբերի 24-ից մինչև 2023 թվականի նոյեմբերի 24-ն ընկած ժամանակահատվածում տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված լինելու պայմաններում, մասնավորապես՝ 2023 թվականի մարտի 15-ին վարել է տրանսպորտային միջոց:
- Թիվ ԿԴ/0288/01/24 քրեական գործով Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին կայացվել է դատավճիռ, որով Արման Ավետիսյանը դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն արարքի համար, որ նա 2023 թվականի մայիսի 14-ին, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ վարել է տրանսպորտային միջոց:
Վերոհիշյալ փաստական հանգամանքների համադրման արդյունքում, Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
-Սույն քրեական գործով Արման Ավետիսյանին մեղսագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրվող արարքը կատարվել է 2023 թվականի մարտի 15-ին:
-Դրանից հետո, մասնավորապես՝ 2023 թվականի մայիսի 14-ին Արման Ավետիսյանը շարունակել է ավտոմեքենա վարելը, որի համար թիվ ԿԴ/0288/01/24 քրեական գործով որոշում է կայացվել նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու մասին և այդ գործով նա արդեն իսկ դատապարտվել է:
-Ինչպես սույն քրեական գործով, այնպես էլ թիվ ԿԴ/0288/01/24 քրեական գործով Արման Ավետիսյանին մեղսագրվող արարքները կատարվել են 2022 թվականի նոյեմբերի 24-ից մինչև 2023 թվականի նոյեմբերի 24-ն ընկած ժամանակահատվածում՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված լինելու պայմաններում:
Միևնույն ժամանակ Դատարանը հաստատված է համարում նաև այն, որ 2023 թվականի ապրիլի 26-ին՝ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված Արման Ավետիսյանը՝ տրանսպորտային միջոցը վարել է ոչ սթափ վիճակում։
4.1. Հիմնական և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները, ինչպես նաև գործով կազմված մեղադրական եզրակացության մեջ պարունակվող տվյալները վերլուծելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող՝ նաև հետևյալ փաստական հանգամանքները.
- Արման Ավետիսյանը սույն գործով իրեն վերագրվող արարքի կատարման ժամանակ (2023 թվականի ապրիլի 26-ին) չի ունեցել դատվածություն,
- Արման Ավետիսյանի խնամքին է անչափահաս երեխան,
- մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Արման Ավետիսյանի ստացած եկամտի վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
5. ՀՀ Սահմանադրության 68-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Ոչ ոք չի կարող կրկին դատվել նույն արարքի համար»:
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 7-րդ արձանագրության 4-րդ հոդվածի համաձայն՝
«Ոչ ոք չպետք է միևնույն պետության իրավազորության շրջանակներում երկրորդ անգամ դատվի կամ քրեական դատավարության կարգով պատժվի այն հանցագործության կապակցությամբ, որի համար նա արդեն վերջնականապես արդարացվել է կամ դատապարտվել այդ պետության օրենքին և քրեական դատավարությանը համապատասխան»։
«Քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների մասին» միջազգային դաշնագրի 14-րդ հոդվածի 7-րդ կետի համաձայն`
«Ոչ ոք չպետք է կրկին անգամ դատվի կամ պատժվի այն հանցագործության համար, որի համար նա արդեն վերջնականապես դատապարտվել է կամ արդարացվել յուրաքանչյուր երկրի օրենքին և քրեական դատավարության իրավունքին համապատասխան»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական հետապնդում չպետք է հարուցվի, իսկ հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, եթե`
(...)
3) առկա է անձին մեղսագրվող նույն արարքի կապակցությամբ oրինական ուժի մեջ մտած դատավճիռ կամ այլ դատական ակտ.
(...)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Արգելվում է անձին կրկին քրեական պատասխանատվության ենթարկել նույն հանցանքը կատարելու համար, բացառությամբ սույն օրենսգրքի 133-154-րդ, 155-րդ, 308-րդ, 450-րդ կամ 451-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքների համար այլ պետության կողմից քրեական պատասխանատվության ենթարկված լինելու այն դեպքերի, երբ անձն անհիմն ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից կամ անարդարացիորեն դատապարտվել է մեղմ պատժի կամ անհիմն լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել է պատժի կրումից»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Ոչ ոք չպետք է Հայաստանի Հանրապետության իրավազորության շրջանակներում կրկին դատվի կամ պատժվի այն արարքի համար, որի համար նա օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով արդարացվել կամ դատապարտվել է»:
5.1. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
2. Չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղությանը:
3. Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին ցույց տալ որևէ աջակցություն: Մեղադրյալի անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել նաև նրա պաշտպանի, օրինական ներկայացուցչի, գույքային պատասխանողի և նրա ներկայացուցչի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մինչդատական վարույթում` նաև քննիչը: Մասնավոր քրեական հետապնդման դեպքում այդ պարտականությունը կրում են տուժողը և նրա ներկայացուցիչը:
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները:
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ:
6. Խոստովանական ցուցմունքը չի կարող անձին դատապարտելու հիմք հանդիսանալ, եթե այն չի հիմնավորվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված բավարար ապացույցներով:
7. Մեղադրյալի դատապարտումը հակակշռող բավարար գործոնների բացակայության պայմաններում չի կարող միայն կամ առավելապես հիմնվել այնպիսի անձի ցուցմունքի վրա, որի հակընդդեմ հարցման հնարավորություն տվյալ մեղադրյալը կամ նրա պաշտպանը կամ ներկայացուցիչը չի ունեցել:
8. Դեպոնացված ցուցմունքը չի կարող դրվել դատավճռի հիմքում, եթե դատարանում վերաբերելի մասով չի հետազոտվել դրա տեսաձայնագրությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1) դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8) այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները:
2. Սույն օրենսգրքով նախատեսված վարույթի առանձին տեսակների համար կարող է սահմանվել ապացուցման ենթակա հանգամանքների այլ շրջանակ»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 106-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե քրեական վարույթի ընթացքում հակառակը չի ապացուցվում, ապա ապացուցված են համարվում՝
1) հանրահայտ փաստը.
2) արդի գիտության, տեխնիկայի, արվեստի, արհեստի կամ այլ բնագավառների համընդհանուր ճանաչում ստացած մեթոդիկաների ճշմարտացիությունը.
3) փաստը, որը անձին հայտնի է կամ պետք է հայտնի լիներ իրավական ակտով կամ պայմանագրով սահմանված իր մասնագիտական կամ պաշտոնեական պարտականությունների կապակցությամբ.
4) փաստը, որը մեղադրյալին հայտնի է կամ պետք է հայտնի լիներ՝ որպես նրա բացառիկ իրազեկության հանգամանք:
2. Եթե վարույթի մասնակիցը վիճարկում է սույն հոդվածի 1-ին մասով սահմանված փաստերի հավաստիությունը, ապա կրում է հակառակն ապացուցելու պարտականությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«4. Մեղադրական վերդիկտը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ մեղադրյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատաքննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ մեղադրյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ ապացուցման արդյունքների վրա, հանգում է մեղադրյալի մեղավորության մասին հետևության»:
6. Նախորդ կետում շարադրված իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով և հիմք ընդունելով Դատարանի կողմից հաստատված ու սույն դատավճռի 4-րդ կետում մեջբերված փաստական հանգամանքները, Դատարանն արձանագրում է, որ 2023 թվականի մարտի 15-ից մինչև 2023 թվականի մայիսի 14-ն ընկած ժամանակահատվածում՝ Արման Ավետիսյանը մեկ միասնական դիտավորության մեջ ընդգրկված արարքներով կատարել է միևնույն անմիջական օբյեկտի դեմ ուղղված մեկ (եզակի) շարունակվող հանցագործություն: Նրա արարքներից վերջինը կատարվել է 2023 թվականի մայիսի 14-ին, որի համար նա արդեն իսկ դատապարտվել է թիվ ԿԴ/0288/01/24 քրեական գործով Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ի դատավճռով: Այդ դատավճիռը մտել է օրինական ուժի մեջ:
Վերը նշվածը հաշվի առնելով և 2025 թվականի օգոստոսի 28-ին կայացված վերդիկտի հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Արման Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով ներկայացված մեղադրանքի հիմքում դրված փաստական հանգամանքներով պետք է ճանաչել և հռչակել անմեղ:
Միաժամանակ Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների և 2025 թվականի օգոստոսի 28-ին կայացված վերդիկտի հիման վրա, Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Արման Ավետիսյանին ներկայացված մեղադրանքով՝
1) ապացուցված են նրան վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները,
2) ապացուցված է, որ մեղադրյալի կատարած արարքը հակաիրավական է և նրա կատարած արարքի համար նախատեսվում է քրեական պատասխանատվություն,
3) ապացուցված է տվյալ արարքը մեղադրյալի կողմից կատարելը,
4) ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ:
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ Արման Ավետիսյանի կողմից կատարված արարքի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:
7. Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով, Դատարանը գտնում է, որ Արման Ավետիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է՝ պատիժ նշանակելու պահին վերջինի խնամքի տակ անչափահաս երեխայի առկայությունը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Արման Ավետիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանգամանքներ առկա չեն:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքի համար մեղադրյալ Արման Ավետիսյանը ենթակա է պատժի։
Դատարանը, հաշվի առնելով Արման Ավետիսյանի կատարած հանցանքի հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքի բացակայությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես հիմնական պատիժ է նախատեսված նաև հանրային աշխատանքների ձևով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը կոնկրետ դեպքում բացակայում է, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել հանրային աշխատանքների ձևով (Արման Ավետիսյանը ցանկություն է հայտնել կատարել հանրային աշխատանքներ):
Արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ Արման Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ պետք է նշանակել արարքի կատարման պահին գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված՝ հանրային աշխատանքներ՝ 100 (հարյուր) ժամ տևողությամբ:
Դատարանը գտնում է նաև, որ Արման Ավետիսյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արման Ավետիսյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն։
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-14-րդ հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է։
Դատարանը գտնում է, որ Արման Ավետիսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու և տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու պայմաններում առկա է ողջամիտ ենթադրություն առ այն, որ մեղադրյալը, օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, կարող է հեռանալ Հայաստանի Հանրապետությունից՝ այդպիսով դիմելով փախուստի կամ չկատարելով իր վրա դրված պարտականությունները, իսկ բացակայելու արգելքի կիրառումը բավարար է մեղադրյալի փախուստը կանխելու և նրա վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար։
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ քրեական գործով վարութային ծախսեր առկա չեն, ուստի այդ հարցը համարում է լուծված:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ, 347-350-րդ հոդվածներով, Դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց
Արման Արթուրի Ավետիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել արարքի կատարման պահին գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված՝ հանրային աշխատանքներ՝ 100 (հարյուր) ժամ տևողությամբ:
Արման Արթուրի Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐԱՄԱՅԻՍ ԱՍԱՏՐՅԱՆ