Գործ ԵԴ1/2164/01/25




Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ.Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Լ.ՊՐԱԶՅԱՆԻ,
Մասնակցությամբ`
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ն.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ,
ՏՈՒԺՈՂ՝ Գ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ,
ՏՈՒԺՈՂԻ ԼԻԱԶՈՐ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ՝ Մ.ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ,
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Ա.ԳԱԼՍՏՅԱՆԻ,
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ` Ս.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ

2025 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Երևան քաղաքում` դռնբաց դատական նիստում, արագացված վարույթի կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Սուրեն Գևորգի Գևորգյանի` (ծնված 06.01.1960թ.՝ Արագածոտնի մարզի Փարպի գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, աշխատում է Փարպիի միջնակարգ դպրոցում որպես պահակ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվող՝ Արագածոտնի մարզ, գյուղ Փարպի, Ա.Փիլիպոսյան փողոց, 13 տուն հասցեում): Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ՃՏՀՔ բաժնի քննիչ Գ.Սարգսյանը կազմել է արձանագրություն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 60766924 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին քննիչ Գ.Սարգսյանը որոշում է կայացրել Գայանե Հրաչի Պետրոսյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին:
2025 թվականի հունվարի 13-ին քննիչ Գ.Սարգսյանը որոշում է կայացրել «Վազ 2104» մակնիշի H486XT126 ռուսական հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին:
2025 թվականի հունիսի 06-ին քննիչ Գ.Սարգսյանը որոշում է կայացրել Մինաս Մուրադյանին որպես տուժող Գայանե Հրաչի Պետրոսյանին լիազոր ներկայացուցիչ ճանաչելու մասին:
2025 թվականի հունիսի 12-ին Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ն.Հարությունյանը որոշում է կայացրել թիվ 60766924 քրեական վարույթով Սուրեն Գևորգի Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի համար, որ նա իր վարած ավտոմեքենայով խախտել է ճանապարհային երթևեկության կանոնները և ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովմանն ուղղված պահանջը, որի հետևանքով Գայանե Հրաչի Պետրոսյանի առողջությանն անզգուշությամբ պատճառել է ծանր վնաս, որպիսի գործողությունները դրսևորվել են հետևյալում.
Այսպես՝ Սուրեն Գևորգի Գևորգյանն, ունենալով «B» կարգի վարորդական վկայական, գտնվելով սթափ վիճակում, «Վազ 2104» մակնիշի H486XT126 ռուսական հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին՝ ժամը 19:00-ի սահմաններում, վարել է Երևան քաղաքի Աբելյան փողոցով՝ Հալաբյան փողոցի կողմից Շինարարների փողոցի ուղղությամբ, երկրորդ երթևեկելի գոտով, մոտ 40 կմ/ժամ արագությամբ, մոտակա միացված լույսերով: Հասնելով Աբելյան և Ֆուչիկի փողոցների չկարգավորվող խաչմերուկին՝ թույլ է տվել «Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին» ՀՀ օրենքի 23-րդ հոդվածի 3-րդ մասի, «ՀՀ ճանապարհային եթևեկության կանոնները և տրանսպորտային միջոցների շահագործումն արգելող անսարքությունների և պայմանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ կառավարության 2007 թվականի հունիսի 28-ի թիվ 955-Ն որոշման 103-րդ կետի, ինչպես նաև «Ճանապարհային երթևեկության մասին» Կոնվեցիայի 21-րդ հոդվածի 1-ին կետի ու 2-րդ կետի բ) ենթակետի պահանջներին հակասող գործողություններ, այն է՝ մոտենալով առջևում առկա՝ ՃԵԿ-ի 5.19.2 «Հետիոտնային անցում» ճանապարհային հատուկ թելադրանքի նշանով կահավորված չկարգավորվող հետիոտնային անցման «Զեբր» գծանշմանը, երթևեկության անվտանգությունն ապահովելու և հետիոտն Գայանե Պետրոսյանի նկատմամբ տվյալ վրաերթի առաջացումը բացառելու համար, ունենալով ճանապարհը վերջինիս զիջելու տեխնիկական հնարավորություն, խոչընդոտել է չկարգավորվող հետիոտնային անցումով ճանապարհն իր ընթացքի ուղղությամբ աջից դեպի ձախ հանգիստ քայլերով հատող հետիոտն Գայանե Հրաչի Պետրոսյանին՝ վերջինիս հնարավորություն չընձեռելով անվտանգ կերպով ավարտելու երթևեկելի մասի հատումը, որի արդյունքում չկարգավորվող հետիոտնային անցումում նշված ավտոմեքենայով վրաերթի է ենթարկել Գայանե Պետրոսյանին՝ դրանով իսկ պայմանավորել տվյալ վրաերթի առաջացումը, ինքն իրեն զրկելով այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից, ինչի հետևանքով ձախ քացախափոսի, ձախ ցայլոսկրի ստորին ճյուղի, ձախ նստոսկրի ստորին ճյուղի, սրբոսկրի աջ կեսի՝ ուղեկցված կոնքի օղի վնասմամբ, տեղաշարժով կոտրվածքների ձևով վերջինիս առողջությանն անզգուշությամբ պատճառել է ընդհանուր աշխատունակության ոչ պակաս, քան 1/3-ի կայուն կորստով ծանր վնաս:
2025 թվականի հունիսի 12-ին քննիչ Գ.Սարգսյանը որոշում է կայացրել թիվ 60766924 քրեական վարույթով Սուրեն Գևորգի Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց՝ «Բացակայելու արգելքը» ընտրելու մասին:
2025 թվականի հունիսի 20-ին թիվ 60766924 քրեական վարույթը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, որը ստացել է թիվ ԵԴ1/2164/01/25 դատական համարը:

Արագացված վարույթ.
Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Սուրեն Գևորգի Գևորգյանը միջնորդեց կիրառել արագացված վարույթ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու բնույթը և հետևանքները:
Հանրային մեղադրող Ն.Հարությունյանը ներկայացրեց մեղադրանքի փաստական հիմքը, ինչպես նաև մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը:
Մեղադրյալը հայտնեց, որ ներկայացված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 14-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Քրեական պատասխանատվության հիմքն ինչպես ավարտված, այնպես էլ չավարտված հանցանք կատարելն է:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 16-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցանք է համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, հանցագործության սուբյեկտի կողմից մեղավորությամբ կատարված արարքը:
(...)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Ավտոմեքենա կամ մեխանիկական այլ տրանսպորտային միջոց վարող անձի կողմից ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովմանն ուղղված պահանջ կամ ճանապարհային երթևեկության կամ տրանսպորտային միջոցների շահագործման անվտանգությունն ապահովող կանոն խախտելը, որը մարդու առողջությանն անզգուշությամբ պատճառել է ծանր կամ միջին ծանրության վնաս՝
պատժվում է տուգանքով՝ տասնապատիկից երեսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով` երկուսից հինգ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով:
(...)»:
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին:»:
ՀՀ Սահմանադրության 72-րդ հոդվածի համաձայն՝
«Ոչ ոք չի կարող դատապարտվել այնպիսի գործողության կամ անգործության համար, որը կատարման պահին հանցագործություն չի հանդիսացել: Չի կարող նշանակվել ավելի ծանր պատիժ, քան այն, որը ենթակա էր կիրառման հանցանք կատարելու պահին: Արարքի պատժելիությունը վերացնող կամ պատիժը մեղմացնող օրենքն ունի հետադարձ ուժ:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(...)
4. Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
(...)
8. Սույն հոդվածի 4-րդ և 5-րդ մասերով պատժի նշանակման դեպքում սույն օրենսգրքի 76-րդ հոդվածով սահմանված կանոնները կիրառելի են: Սույն օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված ռեցիդիվի պայմաններում արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում սույն հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված կանոնները կիրառվում են սույն օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված պատժի նշանակման կանոնները կիրառելուց հետո:
(...)
10. Համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված վարույթ կիրառելն արգելք չէ լրացուցիչ պատիժ կամ անվտանգության միջոց նշանակելու համար:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան այլընտրանքային է, պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, հանրային աշխատանքների, այնպես էլ՝ կարճաժամկետ ազատազրկման և ազատազրկման ձևով:
Ուսումնասիրելով մեղադրյալ Սուրեն Գևորգի Գևորգյանի անձը` նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս, Դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն որ վերջինս նախկինում դատապարտված չի եղել, իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարածի համար, փորձել է տուժողին օգնություն ցուցաբերել:
Հաշվի առնելով մեղադրյալ Սուրեն Գևորգի Գևորգյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, ինչպես նաև խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը` Դատարանը գտնում է, որ Սուրեն Գևորգի Գևորգյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է տուգանքի ձևով նախատեսված պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով:
2. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:
3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։
(…)
5. Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից:
(…)»:
Նկատի ունենալով, որ մեղադրյալ Սուրեն Գևորգի Գևորգյանը չի աշխատում, ուստի Դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկել արարքը կատարելու պահի նվազագույն աշխատավարձի չափով: Միաժամանակ հաշվի առնելով ճանապարհային երթևեկության կանոնների խախտման բնույթը՝ հետիոտնային անցման գծանշմամբ ճանապարհը հատող հետիոտնին վրաերթի ենթարկելը, Դատարանը գտնում է, որ Ս.Գևորգյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի տասնհինգապատիկի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից զրկելը՝ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելը, իսկ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելը՝ կատարված հանցանքի բնույթի հետ կապված որոշակի գործունեությամբ զբաղվելն արգելելն է:
(…)
5. Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելը որպես լրացուցիչ պատիժ կարող է նշանակվել այն դեպքում, երբ դատարանը, ելնելով հանցավորի պաշտոնավարության կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու ժամանակ նրա կատարած հանցանքի բնույթից, հնարավոր չի համարում անձի կողմից հետագա ժամանակահատվածում որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելը կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելը:
(…)»:
Քննարկելով մեղադրյալ Սուրեն Գևորգի Գևորգյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հարցը, Դատարանն արձանագրում է, որ վերջինս կատարել է անշգույշ հանցագործություն, նախկինում դատապարտված չի եղել, ուստի Դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով մեղադրյալ Սուրեն Գևորգի Գևորգյանի նկատմամբ «Բացակայելու արգելք» խափանման միջոցն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ Մինաս Մուրադյանի կողմից ներկայացված գույքային հայցին, հաշվի առնելով, որ ներկայացված պահանջը վերաբերվում է մեղադրյալին վերագրվող արարքի հետևանքով տուժողի առողջությանը պատճառված վնասները վերականգնելուն, որի վերաբերյալ ներկայացվել են համապատասխան կտրոնները, ուստի Դատարանը գտնում է, որ գույքային հայցը ենթակա է բավարարման:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցի հարցին, Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված «Վազ 2104» մակնիշի H486XT126 ռուսական հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վերադարձնել Սուրեն Գևորգի Գևորգյան:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 464.4-րդ, 464.5-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Սուրեն Գևորգի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի տասնհինգապատիկի՝ 1.125.000 /մեկ միլիոն հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Սուրեն Գևորգի Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց «Բացակայելու արգելքը» թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված «Վազ 2104» մակնիշի H486XT126 ռուսական հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վերադարձնել Սուրեն Գևորգի Գևորգյան:
Տուժող Գայանե Պետրոսյանի լիազոր ներկայացուցիչ Մինաս Մուրադյանի կողմից ներկայացված գույքային հայցը բավարարել, Սուրեն Գևորգի Գևորգյանից հօգուտ Գայանե Հրաչի Պետրոսյանի բռնագանձել 3.741.810 ՀՀ դրամ՝ որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ.Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ