ԵԴ1/2086/01/25



Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան)՝

Նախագահող դատավոր Հ.Ավագյան
Քարտուղարությամբ` Մ.Թովմասյանի
Մասնակցությամբ՝
Հանրային մեղադրող Ռ․Գևորգյանի
Պաշտպան Ն․Գրիգորյանի
Մեղադրյալ Գ․Ղազարյանի

2025 թվականի հունիսի 30-ին, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում, արագացված վարույթի կիրառմամբ քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Գոռ Աղասիի Ղազարյանի՝ (ծնված՝ 1997 թվականի հուլիսի 31-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, աշխատում է որպես զբոսավար, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի 35Ա շենքի 20-րդ բնակարանում, բնակվում է Կոտայքի մարզի Առինջ գյուղի Տերյան թաղամասի 4-րդ փողոցի թիվ 6 տանը) հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը,

ՊԱՐԶԵՑ

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2023 թվականի մայիսի 4-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում նախաձեռնվել է թիվ 69113523 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերի, 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերի հատկանիշներով:
2025 թվականի մայիսի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում նախաձեռնվել է թիվ 69119825 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով:
Նույն օրը թիվ 69119825 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 69113523 քրեական վարույթին։
ՀՀ գլխավոր դատախազության բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Ռ․Գևորգյանի 2025 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ՝ Գոռ Աղասիի Ղազարյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրը մեղադրանքը ներկայացվել է Գոռ Ղազարյանին, և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը։
2025 թվականի մայիսի 29-ին որոշում է կայացվել թիվ 69113523 քրեական վարույթից Գոռ Ղազարյանի վերաբերյալ մասն անջատելու մասին, որին շնորհվել է թիվ 69122425 քրեական վարույթի համարը։
2025 թվականի հունիսի 13-ին վարույթի նյութերը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել են Դատարան, որտեղ գործին շնորհվել է ԵԴ1/2086/01/25 համարը:
2025 թվականի հունիսի 17-ին Դատարանի դատավոր Հ․Ավագյանը որոշում է կայացրել վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։

2. Մեղադրանքի փաստական և իրավական հիմնավորումները.
Գոռ Աղասիի Ղազարյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ «(․․․) նա, խախտելով «Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին» ՀՀ օրենքով հրազենի և ռազմամթերքի շրջանառության կարգը, պայմանները, կիրառվող սահմանափակումներն ու արգելքները սահմանող դրույթների պահանջները և չունենալով ռազմամթերքի շրջանառություն իրականացնելու ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանությունում օրենքով սահմանված կարգով ձևակերպված թույլտվություն, շրջանառության իրավասություն, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և քննությամբ դեռևս չպարզված անձից ապօրինի կերպով ձեռք է բերել ռազմամթերք հանդիսացող թվով 60 հատ «СВД» տեսակի մարտական դիպուկահար հրացանից, «ПК» տեսակի մարտական գնդացիրներից, դրանց մոդիֆիկացիայի և համապատասխան տրամաչափ ունեցող այլ ակոսափող մարտական զենքերից կրակելու համար նախատեսված գործարանային արտադրության, 7․62մմ (7․62*54) տրամաչափի մարտական փամփուշտներ, թվով 2 հատ գործարանային արտադրության «АК-74» տեսակի, դրա մոդիֆիկացիայի և համապատասխան տրամաչափ ունեցող այլ ակոսափող հրացաններից կրակելու համար նախատեսված 5․45մմ (5․45*39) տրամաչափի մարտական փամփուշտներ, 1 հատ «ДШК», «ДШКМ», «НСВ Утес» և «Корд» տեսակների խոշոր տրամաչափերի մարտական գնդացիրներից և համապատասխան տրամաչափ ունեցող այլ ակոսափող մարտական զենքերից կրակելու համար նախատեսված գործարանային արտադրության 12․7մմ (12․7*108) տրամաչափի մարտական փամփուշտ և անտեսելով «Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին» ՀՀ օրենքի 22-րդ հոդվածով սահմանված՝ դրանք պահելու և օգտագործելու արգելքը, ինչպես նաև նույն օրենքի 25-րդ հոդվածով սահմանված անհապաղ Հայաստանի Հանրապետության ոստիկանության մոտակա ստորաբաժանում հանձնելու պարտականությունը, դրանք ապօրինի պահել է իր հաշվառման և բնակության հասցեում՝ Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի 35 Ա շենքի 20-րդ բնակարանում, որոնք հայտնաբերվել և վերցվել են 2023 թվականի հուլիսի 27-ին նշված հասցեում կատարված խուզարկությամբ։
Այսինքն, Գոռ Աղասիի Ղազարյանին մեղսագրվում է պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում»։

3. Արագացված վարույթի կիրառություն.
Նախնական դատական լսումների ընթացքում մեղադրյալ Գոռ Աղասիի Ղազարյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ և հայտարարել է, որ մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
Պաշտպան Ն․Գրիգորյանը հայտարարել է, որ իր կողմից մեղադրյալին պարզաբանվել են արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և միանում է միջնորդությանը։
Հանրային մեղադրող Ռ․Գևորգյանն արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդության դեմ առարկություն չի ներկայացրել:
Համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև՝ մեղադրյալը համաձայն է իրեն մեղսագրվող արարքին, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը և հետևանքները՝ Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Գոռ Ղազարյանի միջնորդությունը բավարարելու մասին։

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Ապօրինի կերպով հրազեն (բացառությամբ քաղաքացիական ողորկափող հրազենի, դրա փամփուշտների կամ դրա բաղկացուցիչ մասերի), դրա հիմնական բաղկացուցիչ մաս, ռազմամթերք, ակոսափող հրազենի փամփուշտ, պայթուցիկ նյութ կամ պայթեցման սարք ձեռք բերելը, իրացնելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ կրելը՝
պատժվում է ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով»:
Դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հաստատված է համարում Գոռ Աղասիի Ղազարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարք կատարելը և գտնում է, որ վերջինն իր կատարած արարքի համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Անդրադառնալով նշանակվելիք պատժի հարցին՝ Դատարանը փաստում է, որ անձի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
(․․․)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4․1-ին մասի համաձայն` «Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (ի թիվս այլնի տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումները)։
Մեղադրյալ Գոռ Ղազարյանի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս Դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։
Անդրադառնալով հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանին և բնույթին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ
ա) արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը որոշվում է այնպիսի փաստական տվյալների ամբողջությամբ, որոնք բնութագրում են մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը,
բ) արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը որոշվում է այնպիսի փաստական տվյալների ամբողջությամբ, որոնք բնութագրում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը և բնույթը (հանրորեն վտանգավոր հետևանքներ), հանցագործության կատարման եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը (տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Վերոգրյալի լույսի ներքո քննարկելով մեղադրյալի արարքը, հաշվի առնելով քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերությունների` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը և վերաբերելի այլ հանգամանքներ՝ Դատարանը փաստում է, որ Գոռ Ղազարյանի կատարած՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունն ինքնին օժտված է հանրության համար վտանգավորության որոշակի աստիճանով։
Միաժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ Գոռ Ղազարյանի բնակության վայրի խուզարկությամբ ապօրինի կերպով պահվող հրազեն, պայթուցիկ նյութեր կամ սարքեր չեն հայտնաբերվել, հայտնաբերվել են միայն մեղադրանքում նկարագրված 63 հատ ակոսափող հրազենի փամփուշտները, դատալսումների ընթացքում մեղադրյալը հայտարարել է, որ դրանք տեղափոխել է Արցախից տեղահանման ժամանակ օգնություն ցուցաբերելու ընթացքում, որպեսզի հակառակորդի մոտ չմնա և նպատակ չի ունեցել այն գործածել, ինչը որոշակիորեն նվազեցնում է արարքի և մեղադրյալի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։
Որպես Գոռ Ղազարյանի անձը բնութագրող տվյալներ Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ վերջինը նախկինում դատապարտված կամ այլ կերպ արատավորված չի եղել, ունի բարձրագույն կրթություն, աշխատում է որպես զբոսավար, բնութագրվում է դրականորեն, ՀՀ պաշտպանության նախարարության կողմից արժանացել է պատվոգրի, կատարած արարքի համար զղջացել է և միջնորդել է վարույթը քննել արագացված կարգով:
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ քրեական գործի նյութերում Գոռ Ղազարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը գտնում է, որ Գոռ Ղազարյանի նկատմամբ իր կատարած արարքի համար պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ազատության սահմանափակման ձևով՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, ինչն անհրաժեշտ և բավարար է պատժի նպատակների իրագործումն ապահովելու համար:
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը հանգում է հետևության, որ ազատության սահմանափակման ձևով պատժի կրման ընթացքում Գոռ Ղազարյանին անհրաժեշտ է արգելել առանց վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել իր մշտական բնակության վայրը, իսկ պատժի կրման ընթացքի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության՝ մեղադրյալի բնակության վայրի ստորաբաժանմանը:
Քննության առնելով Գոռ Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքի հարցը՝ Դատարանը հանգում է հետևության, որ այն պետք է վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածով նախատեսված կարգավորումների համաձայն՝ Դատարանը գտնում է, որ մինչդատական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված փամփուշտները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո անհրաժեշտ է ուղարկել ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչություն՝ թիվ 69113523 քրեական վարույթին կցելու և նշված քրեական վարույթի շրջանակներում դրանց տնօրինման հարցը լուծելու նպատակով:
Անդրադառնալով վարութային ծախսերի հարցին և հաշվի առնելով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ արագացված կարգով գործը քննելու դեպքում նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման, Դատարանը հանգում է հետևության, որ այդ հարցը պետք է համարել լուծված։
Միաժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով առկա չեն վնասի հատուցման ապահովման կամ քրեադատավարական հարկադրանքի այլ միջոցներ, հետևաբար այդ հարցերը ևս պետք է համարվեն լուծված:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-34-րդ, 99-100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464․1-464․5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Գոռ Աղասիի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակումը՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
Պատժի կրման ընթացքում Գոռ Աղասիի Ղազարյանին արգելել առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել իր մշտական բնակության վայրը:
Պատժի կրման ընթացքի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության՝ Գոռ Աղասիի Ղազարյանի բնակության վայրի ստորաբաժանմանը:
Գոռ Աղասիի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո վերացնել։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ խուզարկությամբ հայտնաբերված փամփուշտները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ուղարկել ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչություն՝ թիվ 69113523 քրեական վարույթին կցելու և նշված քրեական վարույթի շրջանակներում դրանց տնօրինման հարցը լուծելու նպատակով:
Դատական ծախսերի և մյուս վերաբերելի հարցերը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով):


ԴԱՏԱՎՈՐ` Հ.ԱՎԱԳՅԱՆ