Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/2090/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
19.7
Պատասխանող
Անդրանիկ Բոյաջյան Խաչիկի
Սեռաջադդին Աբդոլլահզադեհ Մահմուդի
Անդրանիկ Բոյաջյան
Սեռաջադդին Աբդոլլահզադեհի
Անդրանիկ Բոյաջյան Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհի
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Սուսաննա Գզոգյան
Քրեական վերաքննիչ
Հարություն Պետրոսյան
Մարինե Մելքոնյան
Գրիգոր Հովհաննիսյան
Հոդվածներ
Երևանի քրեական դատարան
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 46-399, 393 Մաս 3
Հոդված 46-399 Մաս 3
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Սուսաննա Գզոգյան
Քրեական վերաքննիչ
Հարություն Պետրոսյան
Մարինե Մելքոնյան
Գրիգոր Հովհաննիսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Երևանի քրեական դատարան | 2026-03-06 | 12:00 | 1 | Կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2026-02-12 | 16:30 | 1 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-12-22 | 16:00 | 1 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-10-30 | 16:00 | 1 | Նիստը կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-09-18 | 16:30 | 1 | Նիստը կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-08-11 | 16:30 | 1 | Չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-06-23 | 13:45 | 1 | Նիստը կայացել է |
ԵԴ1/2090/01/25
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Հայաստանի Հանրապետության Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետնաև` Դատարան),
Նախագահող դատավոր Ս.ԳԶՈԳՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ Լ.ՉՈԲԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ
հանրային մեղադրող Ա.ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ
պաշտպաններ Ս․ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
Հ․ԹՈՐՈՍՅԱՆԻ
Վ․ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
մեղադրյալներ Ա.ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ
Ս․ԱԲԴՈԼԼԱՀԶԱԴԵՀԻԻ
թարգմանիչ Մ․ՄԵՀՐԱԲԻ
2026 թվականի մարտի 6-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի՝ ծնված 1962 թվականի հունվարի 10-ին, էջմիածին քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին՝ կինը, զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ, անասնապահությամբ, նախկինում դատապարտված, հաշվառված է և բնակվում է Վայոց Ձորի, Արենի համայնքի, Աղավնաձոր բնակավայր 2-րդ փողոց 5-րդ տուն հասցեում մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը,
Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհի՝ ծնված 2001 թվականի սեպտեմբերի 9-ին, ԻԻՀ-ի Փիրանշահի քաղաքում, քուրդ, ԻԻՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, գրանցման վայր՝ ԻԻՀ, Փիրանշահի քաղաք, Վարզեշ փողոց հասցեում մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը,
ՊԱՐԶԵՑ
1.Գործիդատավարականնախապատմությունը
2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի, 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի, 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 21109824 քրեական վարույթը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը ձերբակալվել է։
2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 21109924 քրեական վարույթը:
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ի մեկ այլ որոշմամբ թիվ 21109924 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 21109824 քրեական վարույթին, նախաքնությունը շարունակվել է թիվ 21109824 համարով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհին ձերբակալվել է։
2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 21110124 քրեական վարույթը:
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ի որոշմամբ թիվ 21110124 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 21109824 քրեական վարույթին, նախաքնությունը շարունակվել է թիվ 21109824 համարով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով։
2024 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկու ամսով։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկու ամսով։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 27-ի և ապրիլի 25-ի որոշումներով Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկուական ամսով։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 28-ի և ապրիլի 28-ի որոշումներով Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկուական ամսով։
2025 թվականի հունիսի 9-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, և նրա նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով այն արարքների համար, որ նա, խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, նախապես խոստանալով ձեռք բերել և իրացնել մաքսանենգ ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի տեղափոխելուն, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել է առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ։
Այսպես.
Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհը ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինիս օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը (...) սահմանելու մասին» 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով «Մարիխուանա» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը:
Այսինքն՝ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
Բացի այդ, Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը, իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և նույն նպատակով դրանք Երևան քաղաքի ուղղությամբ տեղափոխելու դիտավորությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 06.30-ի սահմաններում, իր վարած «HONDA ACCORD» մակնիշի 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Սյունիքի մարզը՝ Մեղրի-Ագարակ ճանապարհահատվածի փշալարային ցանցի մոտ, որտեղից այլ անձանց՝ իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Իրանի Իսլամական Հանրապետության կողմից փշալարային ցանցի վրայով ՀՀ տարածք ինքնությունը չպարզված անձի կողմից նետված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները` 4 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված, որոնք պահել է նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և ապօրինի իրացնելու նպատակով տեղափոխել է դեպի Երևան քազաքի ուղությամբ, սակայն ճանապարհին՝ Վայք համայնքի վարչական տարածքում, նույն օրը՝ ժամը 13.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով նրա անձնական ազատության իրավունքը սահմանափակվել է, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով վերը նշված թմրամիջոցներով փաթեթները տրանսպորտային միջոցի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել են:
ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցները, նպատակ ունենալով բացահայտել մաքսանենգությամբ ՀՀ առաքված թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառության հետ առնչություն ունեցող անձանց շրջանակը, իրականացրել են «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» ՕՀՄ-ն, որի շրջանակներում հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցները փոխարինվել են նմանատիպ այլ զանգվածի պարունակությամբ, տեղադրվել թվով 3 հատ «R» գրառմամբ սև գույնի պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթներում և տեղադրվել են Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղու «Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքով անցնող գազատարի բաշխիչ կայանի մոտ գտնվող թաքստոցում:
Այնուհետև, Սեռաջադդին Աբդոլլահզադեհը, չունենալով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, տեղեկանալով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928․24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10․55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցների գտնվելու վայրի մասին՝ Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղու «Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքով անցնող գազատարի բաշխիչ կայանի մոտ գտնվող թաքստոցում Ա.Բոյաջյանի կողմից իրեն իրացված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928․24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10․55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներն իր կողմից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերելու դիտավորությամբ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, ժամը՝ 16.30-ի սահմաններում, նշված վայրից վերցրել է ՕՀՄ-ի շրջանակներում նախապես փոխարինված և այնտեղ թողնված՝ Ա.Բոյաջյանի ավտոմքենայից 29.10.2024թ. կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափերով՝ թմրամիջոցներով լցված թվով 3 հատ «R» գրառմամբ սև գույնի պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթներին արտաքինով և քաշերով նման 3 այլ փաթեթները, սակայն իրականացվող օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների շրջանակներում նախապես փոխարինված թվով 3 փաթեթները ձեռք բերելու պահին՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, ժամը՝ 16.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղում գտնվող «Նաիրիտ» գործարանի ցանկապատի հարակից տարածքից ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ Սյունիքի մարզային վարչության ծառայողների կողմից, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում Ս.Աբդոլլահզադեհը չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928․24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10․55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներն ապօրինի ձեռք բերելու մտադրությունը, քանի որ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» ՕՀՄ-ի շրջանակներում հիշյալ զանգվածները փոխարինվել էին նմանատիպ այլ զանգվածներով, իսկ փաթեթներն ստանալուց հետո վերջինս ձերբակալվել է։
Այսինքն՝ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով»։
2025 թվականի հունիսի 10-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրա նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով այն արարքների համար, որ նա, խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, նախապես խոստանալով ձեռք բերել և իրացնել մաքսանենգ ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ՝ ապօրինի տեղափոխելուն, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել է առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ:
Այսպես.
Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինիս օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը (...) սահմանելու մասին» 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով «Մարիխուանա» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը։
Այսինքն՝ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։
Բացի այդ, Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը, չունենալով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և նույն նպատակով դրանք Երևան քաղաքի ուղղությամբ տեղափոխելու դիտավորությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 06.30-ի սահմաններում, իր վարած «HONDA ACCORD» մակնիշի 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Սյունիքի մարզ, Մեղրի-Ագարակ ճանապարհահատվածի փշալարային ցանցի մոտ, որտեղից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Իրանի Իսլամական Հանրապետության կողմից փշալարային ցանցի վրայով ՀՀ տարածք ինքնությունը չպարզված անձի կողմից նետված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները` 4 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված, որոնք պահել է նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և ապօրինի իրացնելու նպատակով տեղափոխել է դեպի Երևան քաղաքի ուղությամբ, սակայն ճանապարհին՝ Վայք համայնքի վարչական տարածքում, նույն օրը՝ ժամը 13.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով նրա անձնական ազատության իրավունքը սահմանափակվել է, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով վերը նշված թմրամիջոցներով փաթեթները տրանսպորտային միջոցի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել են:
Այսինքն՝ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով»։
Նախաքննության մարմնի 2025 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ թիվ 21109824 քրեական վարույթից անջատվել է Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական վարույթը, անջատված վարույթին շնորհվել է թօվ 84116725 համարը։
2025 թվականի հունիսի 13-ին վարույթի նյութերը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/2090/01/25 համարը։
2025 թվականի հունիսի 17-ին Դատարանի դատավոր Ս.Գզոգյանը որոշում է կայացրել վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 23-ի, սեպտեմբերի 18-ի և դեկտեմբերի 22-ի որոշումներով Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի և Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը երկարաձգվել է 3-ական ամսով։
2026 թվականի մարտի 6-ին Դատարանը Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի և Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիի նկատմամբ կայացրել է վերդիկտ։
2.Դատարանում հետազոտված և գնահատված ապացույցներ
Մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ երկու տարի է գնում գալիս է Իրան: 2018 թվականից ազատվել է քրեակատարողական հիմնարկից և միջավայրից կտրվելու համար գնացել է ապրելու կնոջ հոր տանը: Հարևաններով որոշել են Իրանից ապրանք բերել, ծանոթացել է Իբրահիմի հետ: Նրանից հագուստ են գնել և մտերմացել նրա հետ: Նա կարճաթև է հագած եղել, բոլորը տեսել են իր դաջվածքները և հասկացել են, որ ինքը դատված է եղել: Միշտ իրեն առաջարկել էին թմրամիջոց, բայք ինքը հրաժարվում էր։ 2014 թվականից հրաժարվել է թմրամիջոցներից: Նա իրեն ինչ պետք էր բերում էր Իրանից, ուղարկում էր, դնում էին մի խանութում կամ մի տեղ, ինքը գնում վերցնում էր: Վերջին անգամ գնացել են Մեղրի թոռնիկի հետ, նա է վարել մեքենան, Իբրահիմի հետ խոսելուց վերջինս ասել է, որ ապրանք է ուղարկել։ Ինքը մտածել է, որ գուլպա կամ ծխախոտ է, կամ իր ուզած 4 շղթաները, մտքով անցել է նաև, որ կարող է թմրամիջոց լինել ծխելու, քանի որ նա միշտ առաջարկում էր: Ինքը իջել է մեքենայից թոռնիկի հետ, նայել է կառալյոկները, որից հետո Իբրահիմն ուղարկել է այն տեղը, որտեղից պետք է վերցներ իր ապրանքը: Նրան հարցրել է, թե ինչու է առանձնացված տեղ, ամայի վայրում դրել փաթեթը, նա պատասխանել է, որ այս անգամ այդպես է ստացվել։ Ինքը տեսել է քարերի արանքում փաթեթ, վերցրել է և տեսել է, որ մեծ մեշոկ է, ու այդ պահից չի հիշում, թե ինչ կատարվեց: Փաթեթները վերցրել է, և դրել է մեքենայի բեռնախցիկը, զարմացած է եղել մեծությունից, ինքը փոքր բան է սպասել, բացել է և տեսել է թմրամիջո է, վախեցել է և չիմանալով ինչ անել՝ վերցրել դրել է մեքենան, հասկացել է, որ մեջը լիքը թմրամիջոց է: Մեքենայի տաքությունից թմրանյութի հոտը տարածվել է: Թոռը հարցրել է ինչ հոտ է, ինքն էլ պատմել է թե է ինչ է եղել, ասել է, որ թմրամիջոց է, բայց չգիտի, թե ինչ և ինչքան։ Իբրահիմի հետ է խոսել և հարցրել, թե ինչու է նման արել, նա էլ ասել է, որ ոչինչ բան չկա, դա մի տեղ թողնի Արարատի ճանապարհի վրա ու գնա: Ինքը պետքք է քցեր մի տեղ, նկարեր ուղարկեր, իր կարծիքով 5-6 կգ կլիներ: Իր թոռը հասկացել է, որ ինքը տեղյակ չէ: Որոշ ժամանակ գնալուց հետո մի քիչ ուշքի է եկել և ցանկացել է ուրիշ ձև վարվել, բայց մտածել է, իսկ եթե ուրիշի ձեռքը ընկներ, ինքը կնկներ մի ուրիշ պատմության մեջ, քանի որ մեծ գումարների հետ էր կապված: Փաթեթում էլ չի փնտրել իր շղթաները, մինչ Վայք հասնելը կանգնեցրել են պարեկները, մեքենայի տեխնիկական անձնագիր են ուզել, հարցրել են արգելված ինչ կա մեքենայում, որից հետո ԱԱԾ-ն է եկել: Երկու տարի է ճանաչել Իբրահիմին, շատ անգամներ է նա թմրամիջոց առաջարկել, բայց ինքը ասել է, որ դեմ է այդ ամենին, բայց միևնույն է առաջարկում էր, շղթաները բիժու էր թոռներնել էին ուզել, և որոշել է նրանց համար գնել: Այս ամենը պատմել է ԱԱԾ-ին, համագործակցել նրանց հետ, որից հետո նրանց ուզելով փաթեթը տարել դրել է Նաիրիտ գործարանի մոտ (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը):
Մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին հիմնական դատալսումների ընթացքում, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն գումար էր անհրաժեշտ, աշխատանք էր փնտրում և տելեգրամով համար էր գտել Ռեջիմ Ալի անունով անձի, զանգել է և պարզել, որ հավաբուծարանի աշխատանք էր: Քանի օր մնում էր հյուրանոցում, գումարը վերջանում էր: Եվ երբ ինքը զգացել է, որ ինքը գումարի կարիք ունի, առաջարկել է են 2000 դոլարի դիմաց մարիխուանա վերցներ և տեղափոխեր այլ տեղ։ Ինքը, երբ Ռահիմի հետ խոսել է Երևանում էր, կարծում էր, որ նա էլ է այստեղ, բայց ասում էր, որ Իրանում է, ինքը կասկածել է, քանի որ նա լավ ճանաչում էր Երևանի վայրերը: Ինքը միայն մարիխուանա պետք է տեղափոխեր։ Ինքը չի իմացել, որ այդ փաթեթներում այլ թմրամիջոց է եղել, ինքը նունիսկ փաթեթները չի բացել։ Պայմանավորվածություն կա երեք կգ շուրջ, ինքը հարցրել է, թե որտեղից պետք է վերցնի, նա ասել է վերջին պահին կասի, նա տեղանքն ուղարկել է, ասել են, որ վերցնելուց հետո գումար կտան, բայց իրեն գումար չեն տվել: Երբ բռնվել է, իր եղբայրը փորձել է իրեն օգնի, գնացել է նրա հասեցով, բայց նա այնտեղ չկար: Նույնիսկ բողոք են ներկայացրել Իրանում, այդ անձին գտնելու համար: ՀՀ եկել էր աշխատանք փնտրելու համար: 8 օր է գտնվել ՀՀ-ում, հստակ գիտեր որ այդ թմրամիջոցները պետք է ուղարկվեր Իրանից :Իրեն պետք է վճարեին Երևանում մի տեղից վերցնելու և մյուս տեղում դնելու համար: Չի հիշում նրա հեռախոսը: Որոշել էր երեք ամիս մնալ ու հետո նոր գնալ Իրան: Զղջում է արածի համար: Իրեն տեղանքը ուղարկել են, մետրոյով գնացել է այդ վայրը և կրպակի մոտից վերցրել է թմրամիջոցը և դրել պայուսակի մեջ, ուզել է ճշտել, թե որտեղ պետք է տեղադրի թմրամիջոցը, բայց իրեն ձերբակալել են երկու մեղադրանքն էլ ընդունում է, բայց չի օժանդակել մաքսանենգությանը:
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ գրավոր ապացույցները.
Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին ձերբակալելու մասին արձանագրությունը, որի համաձայն` Անդրանիկ Բոյաջյանը հայտարարություն է կատարել այն մասին, որ իր ավտոմեքենայի բեռնախցիկում առկա են 4 փաթեթ թմրամիջոցներ, որոնք իրեն է տվել ԻԻՀ քաղաքացի Իբրահիմը, իր կողմից թաքստոցում տեղադրելու նպատակով (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 1-ին հատոր 8-9-րդ թերթ):
Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին ձերբակալելու մասին արձանագրությունը, որի համաձայն՝ Ս.Աբդոլլահզադեհը 30.10.2024 թվականին ժամը 16:30-ին Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղի, «Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքից ձերբակալվել է, այնուհետև՝ անձնական խուզարկությամբ վերջինիս ուսապարկից հայտնաբերվել են թվով 3 հատ «R» գրառումով պոլիէթիլենային փաթեթները (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 1-ին հատոր 230-231-րդ թերթ):
ԻԻՀ քաղաքացի Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունը, որի համաձայն՝ Ս.Աբդոլլահզադեհի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս ուսապարկից հայտնաբերվել են թվով 3 հատ «R» գրառումով պոլիէթիլենային փաթեթները (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 1-ին հատոր 233-234-րդ թերթ):
Անդրանիկ Բոյաջյանի կողմից շահագործված «HONDA ACCORD» մակնիշի, 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին կատարված խուզարկության արձանագրությունը, որի համաձայն՝ ձերբակալված Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկից ներկայացրել է թվով 3 նույնանման՝ շրջանաձև, սև գույնի պոլիէթիլենով և թափանցիկ կպչուն ժապավենով փաթեթավորված, լատիներեն «R» տառի գրառմամբ, համապատասխանաբար՝ 1․130կգ, 1․120կգ և 1․065կգ ընդհանոր քաշերով, ինչպես նաև շրջանաձև, սպիտակ՝ գունային երանգ ունեցող, պոլիէթիլենով և թափանցիկ կպչուն ժապավենով փաթեթավորված, առանց գրառումների և 0․505կգ ընդհանոր քաշերով 1 հատ փաթեթ և հայտարարել է, որ նշված փաթեթները լցված են «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներով, դրանք ձեռք է բերել հայ-իրանական սահմանից, որոնք իրեն է փոխանցել Իրանի Իսլամական Հանրապետության քաղաքացի ոմն Իբրահիմը, որն ինքը պետք է տեղափոխեր նրա մատնանշած վայրը (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 1-ին հատոր, 61-64-րդ թերթ):
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2024 թվականի նոյեմբերի 20-ի որոշումը, որի համաձայն՝ «HONDA ACCORD» մակնիշի, 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան ճանաչվել է իրեղեն ապացույց (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 3-րդ հատոր 5-8-րդ թերթ):
Մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանին պատկանող Samsung Galaxy S20» մոդելի բջջային հեռախոսի թվային խուզարկության արձանագրությունը, որի համաձայն՝ հեռախոսազանգեր բաժնում 30.10.2024թ.՝ ժամը 08:56-ին առկա է մեղադրյալ Ա.Բոյաջյանի կողմից իրականացված թվով 1 ելքային հեռախոսազանգ՝ IBO Taxi» օգտատիրոջ +98-914-993- 0686 բջջային հեռախոսահամարին: Բջջային հեռախոսի Whatsapp» հավելվածում հայտնաբերվել է Անդրանիկ Բոյաջյանի և +98-914-993-0686 IBO Taxi -ARMN» օգատերերի միջև նամակագրություն, մասնավորապես 30.10.2024. Ա․Բոյաջյանը +98-914-993-0686 IBO Taxi -ARMN» օգտատիրոջը ժամը 08:56-ին ուղարկել է հետևյալ ձայնային հաղորդագրությունը՝ «Անդրանիկ Բոյաջյան- Իբո ջան խի չես պատասխանում, քեզ եմ սպասում շուտ արա»:
07.12.2024թ. առկա է թվով 1 բաց թողնված հեռախոսազանգ +98-914-993-0686
IBO Taxi -ARMN» օգտատիրոջ կողմից (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 3-րդ հատոր 167-169-րդ թերթեր)։
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2025 թվականի հունվարի 3-ի որոշումը, որի համաձայն՝ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանին պատկանող Samsung Galaxy S20» մոդելի բջջային հեռախոսը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 4-րդ հատոր 3-4-րդ թերթ):
Մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին պատկանող Redmi 12» մոդելի բջջային հեռախոսի թվային խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունը, որի համաձայն՝ բջջային հեռախոսի Whatsapp» հավելվածում հայտնաբերվել է Rahim, +374-94-96-49-40» օգտատիրոջ կողմից 30.10.2024թ.՝ ժամը 17:25-ի սահմաններում Սեռաջադին Աբդոլլահզադեհին ուղարկված հետևյալ հաղորդագրությունը՝
Rahim, +374-94-96-49-40»։ Որտեղ ես: Գումարը տվել եմ գրասենյակ։ 2․000
դոլար: Բացի այդ, Whatsapp» հավելվածում հայտնաբերվել են Ռահիմ Ալի, +989148922881» տվյալներով մեկ այլ օգտատիրոջ և Սեռաջադին Աբդոլլահզադեհի միջև 22.10.2024p.-30.10.2024рр. ընկած ժամանակահատվածում մի շարք երկխոսություններ, մասնավորապես Ս. Աբդուլլահզադեհը Ռահիմ Ալի, 1989148922881» օգտատիրոջը մի շարք անգամներ հայտնում է այն մասին, որ ինքը` գործազուրկ է և ապրուստի գումար չունի, որին ի պատասխան Ռահիմ Ալի, +989148922881» օգտատերը առաջարկում է մի շարք աշխատանքներ, այդ թվում անասնապահության, ձկնաբուծության և շինարարության ոլորտներում։ Ս.Աբդուլլահզադեհը առաջարկներին համաձայնվում է, սակայն Ռ.Ալին ամեն անգամ հայտնում է, որ նշված աշխատանքները չեն ստացվում: Դրանից հետո 30.10.2024թ. Ռ.Ալին Ս. Աբդոլլահզադեհին առաջարկում է տեղափոխել 3 կգ մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց՝ 2,000 ԱՄՆ դոլար գումարի դիմաց: Ռահիմ Ալի, +989148922881» օգտատիրոջ և Ս.Աբդոլլահզադեհի միջև սկսվում են մի շարք երկխոսություններ նշված թմրամիջոցի ստացման, տեղափոխման և ինչ-որ վայրում այն նետելու վերաբերյալ: Նույն ժամանակահատվածում Ռ.Ալին ուղարկում է թմրամիջոցի փաթեթի, տեղորոշիչ քարտեզների և ինչ-որ վայրերի լուսանկարներ: Այնուհետև Ռ.Ալիի ցուցումով Ս.Աբդոլլահզադեհը ինչ-որ անձի հետ՝ ըստ իր հայտնածի նշված անձը հանդիսանում է իր քեռու որդին, գնում է ինչ-որ վայր՝ նշված թմրամիջոցը վերցնելու և այլ վայրում այն նետելու նպատակով, սակայն վերջին պահին իր քեռու որդին 600 մետր հեռավորությամբ սպասում է Ս.Աբդոլլահզադեհին, որպիսի վերջինս վերցնի թմրամիջոցի փաթեթը և Ռ.Ալիի հետ երկխոսությունը այդ պահին ընդհատվում է, քանի որ Ս.Աբդուլլահզադեհը այլևս չի պատասխանում Ռ.Ալիի նամակներին (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 4-րդ հատոր 11-27-րդ թերթ):
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 05.02.2025թ. որոշումը, որի համաձայն՝ մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին պատկանող Redmi 12» մոդելի բջջային հեռախոսը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 4-րդ հատոր 62-65-րդ թերթ)
Դատանյութագիտական փորձագետի թիվ 1838-24 եզրակացությունը, որի համաձյան՝ փորձաքննությանը ներակայացված ընդհանուր 2928․24 գրամ քաշով նյութը հանդիսանում է Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, իսկ փորձաքննությանը ներկայացված 10․55 գրամ քաշով զանգվածը հանդիսանում է Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 4-րդ հատոր 104-108-րդ թերթ):
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 01.03.2025թ. որոշումը, որի համաձայն՝ «ՀՀ ՆԳՆ ՓՔՎ ՓՈՐՁԱԳԵՏ ԹԻՎ 27» կնիքով կնիքված փաթեթում առկա 2924, 24 գրամ քաշով Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը և 10,45 գրամ քաշով Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը ճանաչվել են իրեղեն ապացույց (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 4-րդ հատոր 222-223-րդ թերթ)։
ՀՀ ԱԱԾ ծրարների համար թիվ 33» թվով 4 կնիքներով կնիքված փաթեթի զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, որի համաձայն՝ փաթեթում հայտնաբերվել է SPORTBAG» գրառումներով սև գույնի ուսապարկ, որում առկա էին հագուստեր և թվով 3 հատ՝ R» լատինատառ ձեռագիր գրառումներով սև գույնի պոլիէթիլենային փաթեթներ, որոնք ամբողջությամբ համնկնում էին «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում պատրաստված և Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղու Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքում գտվող գազատարի բաշխիչ կայանի թաքստոցում տեղադրված «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցին փոխարինաված նմանատիպ զանգվածներին, որոնք հայտնաբերվել էին ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից՝ Սեռաջադդին Աբդոլահզադեհի նկատմամբ իրականացված անձնական խուզարկությամբ (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 4-րդ հատոր 118-122-րդ թերթ)։
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 20.02.2025թ. որոշումը, որի համաձայն՝ մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին պատկանող՝ SPORTBAG» գրառումներով սև գույնի ուսապարկը և դրանում առկա թվով 3 հատ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցին փոխարինաված նմանատիպ զանգվածների պարունակությունը, R» լատինատառ ձեռագիր Գգառումներով սև գույնի պոլիէթիլենային փաթեթները ճանաչվել են իրեղեն ապացույց (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 4-րդ հատոր 123-126-րդ թերթ):
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են՝
ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Աղավնաձոր բնակավայրի վարչական ղեկավար Արամ Միքայելյանի կողմից տրված տեղեկանքն առ այն, որ Անդրանիկ Բոյաջյանն իրեն դրսևորել է որպես հանգիստ, քաղաքավարի անձնավորություն, զբաղվել է գյուղատնտեսությամբ։
Անդրանիկ Բոյաջյանի վերաբերյալ դատվածության տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Գերագույն դատարանի 1993 թվականի օգոստոսի 27-ի դատավճռով դատապարվել է 15 տարի ժամկետով ազատազրկման, Հրազդանի ժող դատարանի 1997 թվականի սեպտեմբերի 13-ի դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման 11 տարի ժամկետով, պատժի կրումից ազատվել է 2004 մայիսի 21-ին, Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2007 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 112-դ հոդվածի 2-րդ մասի 14-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման՝ 12 տարի ժամկետով, պատժի կրումից ազատվել է 2018 թվականի հուլիսի 20-ին։
3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «1. Հանցափորձ է համարվում դիտավորյալ այն գործողությունը կամ անգործությունը, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն և պարունակում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշներ, սակայն անձի դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով չի իրագործվում տվյալ հանցակազմի որևէ հատկանիշի բացակայության հետևանքով»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ «Օժանդակող է համարվում այն անձը, որը հանցագործությանը նպաստել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկություններ կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, որը նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, որը նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը`
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից վեց տարի ժամկետով:
(…)
3. Սույն հոդվածի 1-ին կամ 2-րդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
(…)
2) առանձնապես խոշոր չափերով՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ վեցից տասներկու տարի ժամկետով:
(…)
6. Սույն օրենսգրքում թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի առանձնապես խոշոր չափեր են համարվում, Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության օրենսգրքի համաձայն, Կառավարության սահմանած թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերի նվազագույն շեմի հարյուրքսանհինգապատիկը գերազանցող չափերը:
(…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Թմրամիջոցի, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութի, դրանց պատրաստուկի, դրանց համարժեք նյութի (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալի կամ դրանց պրեկուրսորի կամ դրանք պատրաստելու համար օգտագործվող և հատուկ հսկողության տակ գտնվող նյութի, սարքավորման կամ գործիքի կամ մշակումն արգելված՝ թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն), խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութ պարունակող բույսի մաքսանենգությունը՝ Եվրասիական տնտեսական միության մաքսային սահմանով կամ Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով դրանք ապօրինի տեղափոխելը, որը կատարվել է առանց մաքսային հսկողության կամ դրանից թաքցնելով, կամ դրանց մասին հավաստի տեղեկությունը սահմանված կարգով չհայտարարագրելու կամ ոչ իր անվամբ հայտարարագրելու կամ դրանց տեղափոխման համար սահմանված կանոնը, այդ թվում՝ արգելքը կամ սահմանափակումը խախտելու կամ մաքսային կամ այլ փաստաթուղթը խաբեությամբ օգտագործելու միջոցով`
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից վեց տարի ժամկետով:
(…)
3. Սույն հոդվածի 1-ին կամ 2-րդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է`
(…)
2) առանձնապես խոշոր չափերով՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ վեցից տասներկու տարի ժամկետով»:
«Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը, շրջանառությունն արգելված՝ թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն), խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութեր պարունակող բույսերի ցանկը, դրանց մանր, զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը, պրեկուրսորների զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը. թունավոր նյութերի ցանկը, խիստ ներգործող նյութերի ցանկը և դրանց խոշոր չափերը սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման թիվ 1 հավելվածի 81-րդ կետի համաձայն՝ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի մանր չափը 0,5-2,5 գրամ է:
Իրացնելու նպատակով թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների ապօրինի շրջանառության կամ դրանց ապօրինի իրացնելու հանցակազմը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթարկել Մարտիկ Բոլյանի գործով որոշման շրջանակներում՝ արտահայտելով հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…)Իրացման նպատակի տակ պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութերի տարածման ցանկացած եղանակ, այդ թվում նաև նախնական պատվերով։ Իրացման նպատակի մասին կարող են վկայել ինչպես ձեռք բերողի (ստացողի, սպառողի) հետ համապատասխան պայմանավորվածության առկայությունը, այնպես էլ գործի մյուս հանգամանքները. թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը դրանք չգործածող անձի կողմից, զգալի քանակությունը, իրացման համար հարմար փաթեթավորումը և այլն։ Ընդ որում, հանցավորից առգրավված թմրամիջոցների մեծ քանակությունն ինքնըստինքյան դրանք իրացնելու անվիճելի ապացույց չէ. դա պետք է գնահատել միայն իրացման նպատակի մասին վկայող այլ տվյալների հետ համակցության մեջ» (տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝ Մարտիկ Բոլյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-135/07 որոշումը)։
Դատարանը, վերլուծելով մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված և հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված վերոգրյալ ապացույցները՝ դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, հաստատված է համարում, որ նա ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինիս օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը (...) սահմանելու մասին» 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով «Մարիխուանա» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը։ Բացի այդ, նա, չունենալով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և նույն նպատակով դրանք Երևան քաղաքի ուղղությամբ տեղափոխելու դիտավորությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 06.30-ի սահմաններում, իր վարած «HONDA ACCORD» մակնիշի 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Սյունիքի մարզ, Մեղրի-Ագարակ ճանապարհահատվածի փշալարային ցանցի մոտ, որտեղից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Իրանի Իսլամական Հանրապետության կողմից փշալարային ցանցի վրայով ՀՀ տարածք ինքնությունը չպարզված անձի կողմից նետված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները` 4 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված, որոնք պահել է նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և ապօրինի իրացնելու նպատակով տեղափոխել է դեպի Երևան քաղաքի ուղությամբ, սակայն ճանապարհին՝ Վայք համայնքի վարչական տարածքում, նույն օրը՝ ժամը 13.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով նրա անձնական ազատության իրավունքը սահմանափակվել է, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով վերը նշված թմրամիջոցներով փաթեթները տրանսպորտային միջոցի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել են:
Դատարանի վերոնշված հետևությունը հիմնված է հետազոտված ապացույցների՝ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի ցուցմունքների մի մասի, մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհի ցուցմունքների, մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի կողմից դեպքի օրը շահագործվող մեքենայում խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրության, մեղադրյալների բջջային հեռախոսների թվային խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունների, ձերբակալման և անձնական խուզարկության արձանագրությունների, դատանյութագիտական փորձաքննության եզրակացության, իրեղեն ապացույցների, վերլուծության և գնահատման արդյունքների վրա: Մասնավորապես՝ թվային խուզարկություններով հաստատվում է մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի կապը թմրամիջոցները ՀՀ սահմանին մոտ դրած անձի հետ, ավտոմեքենայում խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությամբ և մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի ցուցմունքներով հիմնավորվում է, որ մեղադրյալը վերցրել է ՀՀ սահմանին մոտ գտնվող քարերի արանքում տեղադրված թմրամիջոցով լցված փաթեթը, տեղադրել այն իր ավտոմեքենայի մեջ՝ սպասելով հետագա հրահանգներին։
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի կողմից հայտնած փաստերին, որ ինքը տեղյակ չի եղել, որ փաթեթում թմրամիջոց է եղել, դրանք տեսնելն իր համար անսպասելի էր և վախենալով, որ կհայտնվի ավելի վատ իրավիճակում, եթե այդ թմրամիջոցները չվերցնի և չտեղափոխի իրեն հրահանգված վայր, ապա Դատարանը դրանք ճանաչում է ոչ արժանահավատ, քանի որ դրանք հակասում են գործով հետազոտված ապացույցներից բխող հաստատված փաստական հանգամանքներին: Նման ցուցմունքներ տալով՝ մեղադրյալը փորձում է խուսափել քրեական պատասխանատվությունից։
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով ձեռք բերված հավաստի ապացույցների համակցությունը բավարար է հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու մեղադրյալ Ա.Բոյաջյանի կողմից մաքսանենգությամբ առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի տեղափոխելուն օժանդակելը և իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը, այդ արարքներն ապացուցված են, ճիշտ են որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին:
Դատարանը, վերլուծելով մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված և հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված վերոգրյալ ապացույցները՝ դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, հաստատված է համարում, որ նա, չունենալով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, տեղեկանալով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928․24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10․55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցների գտնվելու վայրի մասին՝ Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղու «Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքով անցնող գազատարի բաշխիչ կայանի մոտ գտնվող թաքստոցում առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928․24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10․55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներն իր կողմից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերելու դիտավորությամբ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, ժամը՝ 16.30-ի սահմաններում, նշված վայրից վերցրել է ՕՀՄ-ի շրջանակներում նախապես փոխարինված և այնտեղ թողնված՝ Ա.Բոյաջյանի ավտոմքենայից 29.10.2024թ. կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափերով՝ թմրամիջոցներով լցված թվով 3 հատ «R» գրառմամբ սև գույնի պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթներին արտաքինով և քաշերով նման 3 այլ փաթեթները, սակայն իրականացվող օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների շրջանակներում նախապես փոխարինված թվով 3 փաթեթները ձեռք բերելու պահին՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, ժամը՝ 16.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղում գտնվող «Նաիրիտ» գործարանի ցանկապատի հարակից տարածքից ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ Սյունիքի մարզային վարչության ծառայողների կողմից, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում նա չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928․24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10․55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներն ապօրինի ձեռք բերելու մտադրությունը, քանի որ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» ՕՀՄ-ի շրջանակներում հիշյալ զանգվածները փոխարինվել էին նմանատիպ այլ զանգվածներով, իսկ փաթեթներն ստանալուց հետո վերջինս ձերբակալվել է։
Դատարանի վերոնշված հետևությունը հիմնված է հետազոտված ապացույցների՝ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի ցուցմունքների մի մասի, մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհի ցուցմունքների, մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի կողմից դեպքի օրը շահագործվող մեքենայում խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրության, մեղադրյալների բջջային հեռախոսների թվային խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունների, ձերբակալման և անձնական խուզարկության արձանագրությունների, դատանյութագիտական փորձաքննության եզրակացության, զննում կատարելու մասին արձանագրության, իրեղեն ապացույցների, վերլուծության և գնահատման արդյունքների վրա: Մասնավորապես՝ իր ցուցմունքներով և թվային խուզարկությամբ հաստատվում է մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին կապը ոմն Ռ․Ալիի հետ, ով հայտնել է նրան՝ Անդրանիկ Բոյաջյանի կողմից թողնված թմրամիջոցների գտնվելու վայրի մասին տեղեկատվությունը։
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով ձեռք բերված հավաստի ապացույցների համակցությունը բավարար է հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին կողմից իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և պահելու փորձը, այդ արարքն ապացուցված է, ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին:
Անդրադառնալով Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքին՝ Դատարան արձանագրում է հետևյալը՝
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
2. Չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղությանը:
3. Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին ցույց տալ որևէ աջակցություն: Մեղադրյալի անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել նաև նրա պաշտպանի, օրինական ներկայացուցչի, գույքային պատասխանողի և նրա ներկայացուցչի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մինչդատական վարույթում` նաև քննիչը: Մասնավոր քրեական հետապնդման դեպքում այդ պարտականությունը կրում են տուժողը և նրա ներկայացուցիչը:
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները:
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ:
6. Խոստովանական ցուցմունքը չի կարող անձին դատապարտելու հիմք հանդիսանալ, եթե այն չի հիմնավորվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված բավարար ապացույցներով:
7. Մեղադրյալի դատապարտումը հակակշռող բավարար գործոնների բացակայության պայմաններում չի կարող միայն կամ առավելապես հիմնվել այնպիսի անձի ցուցմունքի վրա, որի հակընդդեմ հարցման հնարավորություն տվյալ մեղադրյալը կամ նրա պաշտպանը կամ ներկայացուցիչը չի ունեցել:(․․․)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել»:
Վճռաբեկ դատարանը Ս.Սաքանյանի գործով կայացված որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «[ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածով նախատեսված] հանգամանքներն իրենց ամբողջության մեջ կազմում են ապացուցման առարկան, որն օրենքում ձևակերպված է ընդհանուր տեսքով և կիրառելի է բոլոր տեսակի հանցագործությունների համար: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, (…) ապացուցման առարկայի՝ օրենքում ամրագրված տիպական թվարկումը յուրաքանչյուր գործով ճշգրտվում և լրացվում է հանցագործության քրեաիրավական որակմանը համապատասխան: Սա նշանակում է, որ կատարված իրադարձությունը (ինչպես ամբողջությամբ, այնպես էլ նրա յուրաքանչյուր հանգամանքը առանձին վերցված) յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հետազոտել հաշվի առնելով քրեական օրենքով նախատեսված կոնկրետ հանցակազմի հատկանիշները:
(…) Ապացուցման առարկա կամ ապացուցման ենթակա հանգամանքներ հասկացության հետ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը կապում է «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունը:
(…)
[Ա]պացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
(…)
[Ա]պացուցումը սերտորեն կապված է «հանցագործությունների որակում» հասկացության հետ. դրանք հարաբերակցվում են որպես գործունեություն և արդյունք: Հանցագործությունների որակումը ենթադրում է գործով բացահայտված հանգամանքների հետազոտություն, օրենքի իմաստի բացահայտում, կոնկրետ նորմի ընտրություն, այդ նորմում ամրագրված հատկանիշների հարադրում բացահայտված փաստերի հետ և որպես արդյունք` համապատասխան դատավարական փաստաթղթերում հետևության ձևավորում: (…)» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշումը):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Թմրամիջոցի, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութի, դրանց պատրաստուկի, դրանց համարժեք նյութի (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալի կամ դրանց պրեկուրսորի կամ դրանք պատրաստելու համար օգտագործվող և հատուկ հսկողության տակ գտնվող նյութի, սարքավորման կամ գործիքի կամ մշակումն արգելված՝ թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն), խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութ պարունակող բույսի մաքսանենգությունը՝ Եվրասիական տնտեսական միության մաքսային սահմանով կամ Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով դրանք ապօրինի տեղափոխելը, որը կատարվել է առանց մաքսային հսկողության կամ դրանից թաքցնելով, կամ դրանց մասին հավաստի տեղեկությունը սահմանված կարգով չհայտարարագրելու կամ ոչ իր անվամբ հայտարարագրելու կամ դրանց տեղափոխման համար սահմանված կանոնը, այդ թվում՝ արգելքը կամ սահմանափակումը խախտելու կամ մաքսային կամ այլ փաստաթուղթը խաբեությամբ օգտագործելու միջոցով` պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից վեց տարի ժամկետով»:
Նշված նորմի վերլուծությունից բխում է, որ սույն հանցակազմի օբյեկտը նույնպես թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի, դրանց պատրաստուկների, պրեկուրսորների օրինական շրջանառության պահպանմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են։
Օբյեկտիվ կողմը արտահայտվում է նշված նյութերը Եվրասիական տնտեսական միության մաքսային սահմանով կամ Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով ապօրինի տեղափոխելով, որը կատարվում է՝
- առանց մաքսային հսկողության կամ դրանից թաքցնելով, կամ
- դրանց մասին հավաստի տեղեկությունը սահմանված կարգով չհայտարարագրելով կամ ոչ իր անվամբ հայտարարագրելով կամ
- դրանց տեղափոխման համար սահմանված կանոնը, այդ թվում՝ արգելքը կամ սահմանափակումը խախտելով կամ
- մաքսային կամ այլ փաստաթուղթը խաբեությամբ օգտագործելով։
Օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ է առարկան։
Նշված հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է բացառապես ուղղակի դիտավորությամբ։ Այսինքն՝ անձի արարքում վերը նշված հանցակազմը առկա է, եթե անձը գիտակցում է տվյալ նյութերի Եվրասիական տնտեսական միության մաքսային սահմանով կամ Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով տեղափոխման ապօրինությունը, և միաժամանակ վերը նշված արարքը կատարելը նրա նպատակն է կամ նպատակին հասնելու միջոցը։
Մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետ այն արարքի համար, որ նա ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինիս օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը (...) սահմանելու մասին» 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով «Մարիխուանա» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը:
Գնահատելով և վերլուծելով մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին այդ մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված վերոգրյալ ապացույցները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ներքոհիշյալ ապացույցներով հաստատվում են հետևյալ փաստական տվյալները․
Այսպես՝ մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի ցուցմունքով և Անդրանիկ Բոյաջյանի կողմից շահագործված «HONDA ACCORD» մակնիշի, 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին կատարված խուզարկության արձանագրությամբ հաստատվում է, որ Անդրանիկ Բոյաջյանը ՀՀ սահմանի մոտից վերցրել է թմրամիջոցով լցված փաթեթ՝ Երևան տեղափոխելու և հրահանգված վայրում տեղադրելու համար։
Մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին պատկանող Redmi 12» մոդելի բջջային հեռախոսի թվային խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությամբ հաստատվում է, որ ոմն Ռ.Ալին 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Ս.Աբդոլլահզադեհին առաջարկում է 2000 ԱՄՆ դոլար գումարի դիմաց թմրամիջոց տեղափոխել և ինչ-որ վայրում այն նետելու վերաբերյալ:
ՀՀ ԱԱԾ ծրարների համար թիվ 33» թվով 4 կնիքներով կնիքված փաթեթի զննություն կատարելու մասին արձանագրությամբ հաստատվում է, որ Սեռաջադդին Աբդոլահզադեհին իր SPORTBAG» գրառումներով սև գույնի ուսապարկում գտնվող թմրամիջոցը վերցրել է Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղու Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքում գտվող գազատարի բաշխիչ կայանի թաքստոցից, որը տեղադրվել էր «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում։
Դատարանն արձանագրում է, որ վերոհիշյալ ապացույցներով հիմնավորվում է, որ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին գումարի դիմաց պարտավորվել է արդեն իսկ Երևան քաղաքում գտնվող թմրամիջոցը մի վայրից տեղափոխել մեկ այլ վայր, իր հերթին, հետազոտված ապացույցները չեն պարունակում տվյալներ առ այն, որ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհն տեղյակ է եղել, որ թմրամիջոցը պետք է ուղարկվեր այլ երկրից, որ այդ թմրամիջոցը Նաիրիտի գործարանի մոտ տեղադրվելու է առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության ՀՀ տեղափոխելուց հետո։
Ամփոփելով եզրահանգումները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության ՀՀ թմրամիջոց տեղափոխելուն և կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցավոր արարք: Մեղադրական եզրակացության հիմքում դրված ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին մեղսագրվող հանցավոր արարքի փաստական հանգամանքները հաստատված համարելու համար այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած: Այսինքն, մեղադրանքի կողմը դատարանին չի ներկայացրել թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցակազի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերը բնութագրող գործողություններն համապատասխանաբար Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհի կողմից կատարելուն օժանդակելու վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի այդ մեղադրանքի մասով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնելու հիմնավորված ու պատճառաբանված որոշում:
Վերոգրյալի հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ պետք է ճանաչել ու հռչակել Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի մեջ՝ հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասը՝ անձը չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը։
Անդրադառնալով մեղադրյալների նկատմամբ նշանակվելիք պատժի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ անձի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի մի շարք դրույթներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ։ (…)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (ի թիվս այլնի տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումները)։
Այսպես` Դատարանը մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նրան մեղսագրված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, այդ թվում՝ հանցանքի կատարման հանգամանքները և եղանակը, ինչպես նաև խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը:
Դատարանը մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նաև նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Մասնավորապես, Դատարանը, որպես Անդրանիկ Բոյաջյանի անձը բնութագրող տվյալ հաշվի է առնում այն, որ նա բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված է եղել։
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առնում այն, որ նա մասնակիորեն իրեն մեղավոր է ճանաչել և տվել խոստովանական ցուցմունքներ, անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար:
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Միաժամանակ պետք է փաստել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, որը դատվածություն ունի դիտավորյալ հանցագործության կատարման համար:
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվը գնահատելիս հաշվի չի առնվում այն դատվածությունը, որը՝
1) վերացվել է օրենքով սահմանված կարգով,
2) առաջացել է մինչև անձի 18 տարին լրանալը կատարված հանցագործության հետևանքով,
3) առաջացել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ նշանակելու հետևանքով»:
ՀՀ քրեական օրեմսգրքի 76-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն՝ «1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցանքների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկինում նշանակված պատիժը բավարար չի եղել անձի վերասոցիալականացման համար, ինչպես նաև նոր հանցանքի բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները:
2. Եթե դիտավորյալ հանցագործության համար նախկինում ազատազրկման կամ ցմահ ազատազրկման ձևով պատիժ կրած կամ կրող, դատվածություն ունեցող անձը կատարել է դիտավորյալ հանցանք, որի համար դատապարտվում է ազատազրկման, ապա նշանակվող պատժի նվազագույն ժամկետը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետի երկու երրորդից: Ցանկացած դեպքում նշանակվող պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի նվազագույն ժամկետից»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 93-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասի համաձայն՝ «1. Անձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատվածության մարման կամ վերացման պահը: Դատվածության վերացման համար հիմք են համաներման մասին օրենքը, ինչպես նաև արարքի ապաքրեականացումը:
2. Դատվածությունը, սույն օրենսգրքին համապատասխան, հաշվի է առնվում հանցագործության ռեցիդիվի դեպքում, պատիժ նշանակելիս, քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելիս»։
Սույն գործի նյութերից, մասնավորապես Գերագույն դատարանի 1993 թվականի օգոստոսի 27-ի դատավճռով դատապարվել է 15 տարի ժամկետով ազատազրկման, Հրազդանի ժող․ դատարանի 1997 թվականի սեպտեմբերի 13-ի դատավճռով դատապարտվել է 11 տարի ժամկետով ազատազրկման, պատժի կրումից ազատվել է 2004 մայիսի 21-ին, Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2007 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 112-դ հոդվածի 2-րդ մասի 14-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման՝ 12 տարի ժամկետով, պատժի կրումից ազատվել է 2018 թվականի հուլիսի 20-ին։
Տվյալ դեպքում, Դատարանն արձանագրում է, որ Անդրանիկ Բոյաջյանը նախկինում երեք անգամ ազատազրկման է դատապարտվել դիտավորյալ առանձնապես ծանր հանցագործությունների համար և տվյալ դատվածությունները չմարված, չհանված կատարել է սույն գործով իրեն վերագրվող հանցավոր արարքները։ Վերշարադրյալի հիման վրա Դատարանն արձանագրում է, որ Անդրանիկ Բոյաջյանի արարքում առկա ռեցիդիվ, հետևաբար նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, այն է՝ նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժը չի կարող պակաս լինել նրա մեղսագրվող արարքի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից։
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոնշյալ` մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները՝ գտնում է, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով՝ 8 (ութ) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով՝ 8 (ութ) տարի ժամկետով, ինչն անհրաժեշտ և բավարար է պատժի նպատակների իրագործումն ապահովելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի հիման վրա՝ նշանակված պատիժների մասնակիորեն գումարելու միջոցով, մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 9 (ինը) տարի ժամկետով՝ պատժի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ից։
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ նշանակվող պատիժը կրելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր մի շարք որոշումներում անդրադառնալով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցին, դիքորոշում է հայտնել այն մասին, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն (տե՛ս Սամսոն Ամիրխանյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ԵԱԴԴ/0034/01/12, Արսեն Մկրտչյանի գործով 2012 թվականի դեկտեմբերի 5-ի թիվ ԼԴ/0093/01/12, Վանյա Բեգյանի գործով 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13, Արամայիս Հովհաննիսյանի գործով 2015 թվականի փետրվարի 27-ի թիվ ԳԴ/0014/01/14, Մհեր Հովհաննիսյանի գործով 2015 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԿԴ/0039/01/15 և այլ որոշումներ)։
Տվյալ դեպքում, Դատարանն արձանագրում է, որ Անդրանիկ Բոյաջյանը նախկինում մի քանի անգամ դատապարտված է եղել առանձնապես ծանր հանցագործությունների համար և այդ դատվածությունները մարված կամ հանված չեն, ինչը վկայում է այն մասին, որ Անդրանիկ Բոյաջյանը, ինչպես նաև նրա կատարած արարքը բնութագրվում են հանրային վտանգավորության բարձր աստիճանով, հանցավորն անհրաժեշտ հետևություններ չի կատարել և շարունակում է դրսևորել ընդգծված հակաօրինական վարքագիծ, իսկ նրա նկատմամբ նշանակված պատիժներն իրենց նպատակներին չեն ծառայել։ Հաշվի առնելով մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի կատարած արարքների բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը, պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը, մեղադրյալի անձի վերաբերյալ տվյալները՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, այն պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերը բացակայում են և միայն ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ռեալ կրելու պայմաններում է հնարավոր ապահովել պատժի նպատակները:
Դատարանը մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նրան մեղսագրված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, այդ թվում՝ հանցանքի կատարման հանգամանքները և եղանակը, ինչպես նաև խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը:
Դատարանը մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նաև նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Մասնավորապես, Դատարանը, որպես Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի անձը բնութագրող տվյալ հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատապարտված չէ եղել։
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհին պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առնում այն, որ նա իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել խոստովանական ցուցմունքներ, անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար:
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոնշյալ` մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, գտնում է, որ մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով՝ 7 (յոթ) տարի ժամկետով, և որպես լրացուցիչ պատիժ՝ ՀՀ-ից վտարում 8 (ութ) տարի ժամկետով, ինչն անհրաժեշտ և բավարար է պատժի նպատակների իրագործումն ապահովելու համար։
Պատժի սկիզբը պետք է հաշվել 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ից։
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ նշանակվող պատիժը կրելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր մի շարք որոշումներում անդրադառնալով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցին, դիքորոշում է հայտնել այն մասին, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն (տե՛ս Սամսոն Ամիրխանյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ԵԱԴԴ/0034/01/12, Արսեն Մկրտչյանի գործով 2012 թվականի դեկտեմբերի 5-ի թիվ ԼԴ/0093/01/12, Վանյա Բեգյանի գործով 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13, Արամայիս Հովհաննիսյանի գործով 2015 թվականի փետրվարի 27-ի թիվ ԳԴ/0014/01/14, Մհեր Հովհաննիսյանի գործով 2015 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԿԴ/0039/01/15 և այլ որոշումներ)։
Տվյալ դեպքում, հաշվի առնելով մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի կատարած արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը, պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը, մեղադրյալի անձի վերաբերյալ տվյալները՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի նպետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, այն պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերը բացակայում են և միայն ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ռեալ կրելու պայմաններում է հնարավոր ապահովել պատժի նպատակները:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված «Samsung Galaxy S20» մոդելի բջջային հեռախոսը և «Redmi 12» մոդելի բջջային հեռախոսը, ուսապարկ պետք է վերադարձնել սեփականատերերի տնօրինությանը՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո: Իրեղեն ապացույց ճանաչված HONDA ACCORD» մակնիշի, 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան թողնել սեփականատիրոջ տնօրինությանը՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո: Իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված 2928․24 գրամ Մարխուանան և 10․55 գրամ Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցները պետք է հանձնել թիվ 21109824 քրեական վարույթն իրականացնող անձի տնօրինությանը՝ գործի հետ միասին ընթացքը լուծելու համար՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Քննարկելով մեղադրյալ Ա․Բոյաջյանի և Ս․Աբդուլլահզադեհին նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ վերջիններիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ինչ վերաբերում է դատական ծախսերին, ապա հաշվի առնելով, որ մեղադրյալները չունեն աշխատանքը և եկամուտի այլ աղբյուր, ուստի Դատարանը գտնում է, որ նպատակահարմար չէ նրանցից բռնագանձել դատական ծախսերը։
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական գործին կցված փաստաթղթերը (սկավառակները) թողնել կցված քրեական գործին։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-34-րդ, 99-100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը
ՎՃՌԵՑ
Մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ մասի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքների կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ մասի 3-րդ մասի 2-րդ կետով ազատազրկում՝ 8 (ութ) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ ազատազրկում՝ 8 (ութ) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի հիման վրա՝ նշանակված պատիժների մասնակիորեն գումարելու միջոցով, մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 9 (ինը) տարի ժամկետով։
Մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի պատժի կրման ժամկետի սկիզբը հաշվել 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ից:
Պատիժը պետք է կրի համապատասխան ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական հիմնարկում։
Մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ճանաչել և հռչակել Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքի կատարման մեջ։
Մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի ժամկետով և 8 (ութ) տարի ժամկետով վտարելով Հայաստանի Հանրապետությունից։
Մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհի պատժի կրման ժամկետի սկիզբը հաշվել 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ից:
Պատիժը պետք է կրի համապատասխան ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական հիմնարկում։
Մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված «Samsung Galaxy S20» մոդելի բջջային հեռախոսը և «Redmi 12» մոդելի բջջային հեռախոսը վերադարձնել մեղադրյալների տնօրինությանը՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված HONDA ACCORD» մակնիշի, 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան թողնել սեփականատիրոջ տնօրինությանը՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված 2928․24 գրամ Մարխուանան և 10․55 գրամ Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցները հանձնել թիվ 21109824 քրեական վարույթն իրականացնող անձի տնօրինությանը՝ գործի հետ միասին ընթացքը լուծելու համար՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված ուսապարկը հանձնել սեփականատիրոջ տնօրինությանը՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետ։
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական գործին կցված փաստաթղթերը (սկավառակները) թողնել կցված քրեական գործին։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ս.ԳԶՈԳՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Հայաստանի Հանրապետության Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետնաև` Դատարան),
Նախագահող դատավոր Ս.ԳԶՈԳՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ Լ.ՉՈԲԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ
հանրային մեղադրող Ա.ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ
պաշտպաններ Ս․ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
Հ․ԹՈՐՈՍՅԱՆԻ
Վ․ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
մեղադրյալներ Ա.ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ
Ս․ԱԲԴՈԼԼԱՀԶԱԴԵՀԻԻ
թարգմանիչ Մ․ՄԵՀՐԱԲԻ
2026 թվականի մարտի 6-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի՝ ծնված 1962 թվականի հունվարի 10-ին, էջմիածին քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին՝ կինը, զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ, անասնապահությամբ, նախկինում դատապարտված, հաշվառված է և բնակվում է Վայոց Ձորի, Արենի համայնքի, Աղավնաձոր բնակավայր 2-րդ փողոց 5-րդ տուն հասցեում մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը,
Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհի՝ ծնված 2001 թվականի սեպտեմբերի 9-ին, ԻԻՀ-ի Փիրանշահի քաղաքում, քուրդ, ԻԻՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, գրանցման վայր՝ ԻԻՀ, Փիրանշահի քաղաք, Վարզեշ փողոց հասցեում մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը,
ՊԱՐԶԵՑ
1.Գործիդատավարականնախապատմությունը
2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի, 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի, 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 21109824 քրեական վարույթը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը ձերբակալվել է։
2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 21109924 քրեական վարույթը:
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ի մեկ այլ որոշմամբ թիվ 21109924 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 21109824 քրեական վարույթին, նախաքնությունը շարունակվել է թիվ 21109824 համարով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհին ձերբակալվել է։
2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 21110124 քրեական վարույթը:
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ի որոշմամբ թիվ 21110124 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 21109824 քրեական վարույթին, նախաքնությունը շարունակվել է թիվ 21109824 համարով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով։
2024 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկու ամսով։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկու ամսով։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 27-ի և ապրիլի 25-ի որոշումներով Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկուական ամսով։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 28-ի և ապրիլի 28-ի որոշումներով Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկուական ամսով։
2025 թվականի հունիսի 9-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, և նրա նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով այն արարքների համար, որ նա, խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, նախապես խոստանալով ձեռք բերել և իրացնել մաքսանենգ ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի տեղափոխելուն, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել է առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ։
Այսպես.
Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհը ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինիս օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը (...) սահմանելու մասին» 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով «Մարիխուանա» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը:
Այսինքն՝ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
Բացի այդ, Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը, իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և նույն նպատակով դրանք Երևան քաղաքի ուղղությամբ տեղափոխելու դիտավորությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 06.30-ի սահմաններում, իր վարած «HONDA ACCORD» մակնիշի 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Սյունիքի մարզը՝ Մեղրի-Ագարակ ճանապարհահատվածի փշալարային ցանցի մոտ, որտեղից այլ անձանց՝ իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Իրանի Իսլամական Հանրապետության կողմից փշալարային ցանցի վրայով ՀՀ տարածք ինքնությունը չպարզված անձի կողմից նետված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները` 4 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված, որոնք պահել է նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և ապօրինի իրացնելու նպատակով տեղափոխել է դեպի Երևան քազաքի ուղությամբ, սակայն ճանապարհին՝ Վայք համայնքի վարչական տարածքում, նույն օրը՝ ժամը 13.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով նրա անձնական ազատության իրավունքը սահմանափակվել է, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով վերը նշված թմրամիջոցներով փաթեթները տրանսպորտային միջոցի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել են:
ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցները, նպատակ ունենալով բացահայտել մաքսանենգությամբ ՀՀ առաքված թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառության հետ առնչություն ունեցող անձանց շրջանակը, իրականացրել են «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» ՕՀՄ-ն, որի շրջանակներում հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցները փոխարինվել են նմանատիպ այլ զանգվածի պարունակությամբ, տեղադրվել թվով 3 հատ «R» գրառմամբ սև գույնի պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթներում և տեղադրվել են Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղու «Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքով անցնող գազատարի բաշխիչ կայանի մոտ գտնվող թաքստոցում:
Այնուհետև, Սեռաջադդին Աբդոլլահզադեհը, չունենալով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, տեղեկանալով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928․24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10․55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցների գտնվելու վայրի մասին՝ Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղու «Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքով անցնող գազատարի բաշխիչ կայանի մոտ գտնվող թաքստոցում Ա.Բոյաջյանի կողմից իրեն իրացված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928․24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10․55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներն իր կողմից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերելու դիտավորությամբ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, ժամը՝ 16.30-ի սահմաններում, նշված վայրից վերցրել է ՕՀՄ-ի շրջանակներում նախապես փոխարինված և այնտեղ թողնված՝ Ա.Բոյաջյանի ավտոմքենայից 29.10.2024թ. կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափերով՝ թմրամիջոցներով լցված թվով 3 հատ «R» գրառմամբ սև գույնի պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթներին արտաքինով և քաշերով նման 3 այլ փաթեթները, սակայն իրականացվող օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների շրջանակներում նախապես փոխարինված թվով 3 փաթեթները ձեռք բերելու պահին՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, ժամը՝ 16.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղում գտնվող «Նաիրիտ» գործարանի ցանկապատի հարակից տարածքից ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ Սյունիքի մարզային վարչության ծառայողների կողմից, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում Ս.Աբդոլլահզադեհը չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928․24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10․55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներն ապօրինի ձեռք բերելու մտադրությունը, քանի որ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» ՕՀՄ-ի շրջանակներում հիշյալ զանգվածները փոխարինվել էին նմանատիպ այլ զանգվածներով, իսկ փաթեթներն ստանալուց հետո վերջինս ձերբակալվել է։
Այսինքն՝ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով»։
2025 թվականի հունիսի 10-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրա նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով այն արարքների համար, որ նա, խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, նախապես խոստանալով ձեռք բերել և իրացնել մաքսանենգ ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ՝ ապօրինի տեղափոխելուն, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել է առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ:
Այսպես.
Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինիս օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը (...) սահմանելու մասին» 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով «Մարիխուանա» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը։
Այսինքն՝ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։
Բացի այդ, Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը, չունենալով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և նույն նպատակով դրանք Երևան քաղաքի ուղղությամբ տեղափոխելու դիտավորությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 06.30-ի սահմաններում, իր վարած «HONDA ACCORD» մակնիշի 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Սյունիքի մարզ, Մեղրի-Ագարակ ճանապարհահատվածի փշալարային ցանցի մոտ, որտեղից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Իրանի Իսլամական Հանրապետության կողմից փշալարային ցանցի վրայով ՀՀ տարածք ինքնությունը չպարզված անձի կողմից նետված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները` 4 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված, որոնք պահել է նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և ապօրինի իրացնելու նպատակով տեղափոխել է դեպի Երևան քաղաքի ուղությամբ, սակայն ճանապարհին՝ Վայք համայնքի վարչական տարածքում, նույն օրը՝ ժամը 13.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով նրա անձնական ազատության իրավունքը սահմանափակվել է, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով վերը նշված թմրամիջոցներով փաթեթները տրանսպորտային միջոցի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել են:
Այսինքն՝ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով»։
Նախաքննության մարմնի 2025 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ թիվ 21109824 քրեական վարույթից անջատվել է Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական վարույթը, անջատված վարույթին շնորհվել է թօվ 84116725 համարը։
2025 թվականի հունիսի 13-ին վարույթի նյութերը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/2090/01/25 համարը։
2025 թվականի հունիսի 17-ին Դատարանի դատավոր Ս.Գզոգյանը որոշում է կայացրել վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 23-ի, սեպտեմբերի 18-ի և դեկտեմբերի 22-ի որոշումներով Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի և Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը երկարաձգվել է 3-ական ամսով։
2026 թվականի մարտի 6-ին Դատարանը Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի և Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիի նկատմամբ կայացրել է վերդիկտ։
2.Դատարանում հետազոտված և գնահատված ապացույցներ
Մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ երկու տարի է գնում գալիս է Իրան: 2018 թվականից ազատվել է քրեակատարողական հիմնարկից և միջավայրից կտրվելու համար գնացել է ապրելու կնոջ հոր տանը: Հարևաններով որոշել են Իրանից ապրանք բերել, ծանոթացել է Իբրահիմի հետ: Նրանից հագուստ են գնել և մտերմացել նրա հետ: Նա կարճաթև է հագած եղել, բոլորը տեսել են իր դաջվածքները և հասկացել են, որ ինքը դատված է եղել: Միշտ իրեն առաջարկել էին թմրամիջոց, բայք ինքը հրաժարվում էր։ 2014 թվականից հրաժարվել է թմրամիջոցներից: Նա իրեն ինչ պետք էր բերում էր Իրանից, ուղարկում էր, դնում էին մի խանութում կամ մի տեղ, ինքը գնում վերցնում էր: Վերջին անգամ գնացել են Մեղրի թոռնիկի հետ, նա է վարել մեքենան, Իբրահիմի հետ խոսելուց վերջինս ասել է, որ ապրանք է ուղարկել։ Ինքը մտածել է, որ գուլպա կամ ծխախոտ է, կամ իր ուզած 4 շղթաները, մտքով անցել է նաև, որ կարող է թմրամիջոց լինել ծխելու, քանի որ նա միշտ առաջարկում էր: Ինքը իջել է մեքենայից թոռնիկի հետ, նայել է կառալյոկները, որից հետո Իբրահիմն ուղարկել է այն տեղը, որտեղից պետք է վերցներ իր ապրանքը: Նրան հարցրել է, թե ինչու է առանձնացված տեղ, ամայի վայրում դրել փաթեթը, նա պատասխանել է, որ այս անգամ այդպես է ստացվել։ Ինքը տեսել է քարերի արանքում փաթեթ, վերցրել է և տեսել է, որ մեծ մեշոկ է, ու այդ պահից չի հիշում, թե ինչ կատարվեց: Փաթեթները վերցրել է, և դրել է մեքենայի բեռնախցիկը, զարմացած է եղել մեծությունից, ինքը փոքր բան է սպասել, բացել է և տեսել է թմրամիջո է, վախեցել է և չիմանալով ինչ անել՝ վերցրել դրել է մեքենան, հասկացել է, որ մեջը լիքը թմրամիջոց է: Մեքենայի տաքությունից թմրանյութի հոտը տարածվել է: Թոռը հարցրել է ինչ հոտ է, ինքն էլ պատմել է թե է ինչ է եղել, ասել է, որ թմրամիջոց է, բայց չգիտի, թե ինչ և ինչքան։ Իբրահիմի հետ է խոսել և հարցրել, թե ինչու է նման արել, նա էլ ասել է, որ ոչինչ բան չկա, դա մի տեղ թողնի Արարատի ճանապարհի վրա ու գնա: Ինքը պետքք է քցեր մի տեղ, նկարեր ուղարկեր, իր կարծիքով 5-6 կգ կլիներ: Իր թոռը հասկացել է, որ ինքը տեղյակ չէ: Որոշ ժամանակ գնալուց հետո մի քիչ ուշքի է եկել և ցանկացել է ուրիշ ձև վարվել, բայց մտածել է, իսկ եթե ուրիշի ձեռքը ընկներ, ինքը կնկներ մի ուրիշ պատմության մեջ, քանի որ մեծ գումարների հետ էր կապված: Փաթեթում էլ չի փնտրել իր շղթաները, մինչ Վայք հասնելը կանգնեցրել են պարեկները, մեքենայի տեխնիկական անձնագիր են ուզել, հարցրել են արգելված ինչ կա մեքենայում, որից հետո ԱԱԾ-ն է եկել: Երկու տարի է ճանաչել Իբրահիմին, շատ անգամներ է նա թմրամիջոց առաջարկել, բայց ինքը ասել է, որ դեմ է այդ ամենին, բայց միևնույն է առաջարկում էր, շղթաները բիժու էր թոռներնել էին ուզել, և որոշել է նրանց համար գնել: Այս ամենը պատմել է ԱԱԾ-ին, համագործակցել նրանց հետ, որից հետո նրանց ուզելով փաթեթը տարել դրել է Նաիրիտ գործարանի մոտ (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը):
Մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին հիմնական դատալսումների ընթացքում, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն գումար էր անհրաժեշտ, աշխատանք էր փնտրում և տելեգրամով համար էր գտել Ռեջիմ Ալի անունով անձի, զանգել է և պարզել, որ հավաբուծարանի աշխատանք էր: Քանի օր մնում էր հյուրանոցում, գումարը վերջանում էր: Եվ երբ ինքը զգացել է, որ ինքը գումարի կարիք ունի, առաջարկել է են 2000 դոլարի դիմաց մարիխուանա վերցներ և տեղափոխեր այլ տեղ։ Ինքը, երբ Ռահիմի հետ խոսել է Երևանում էր, կարծում էր, որ նա էլ է այստեղ, բայց ասում էր, որ Իրանում է, ինքը կասկածել է, քանի որ նա լավ ճանաչում էր Երևանի վայրերը: Ինքը միայն մարիխուանա պետք է տեղափոխեր։ Ինքը չի իմացել, որ այդ փաթեթներում այլ թմրամիջոց է եղել, ինքը նունիսկ փաթեթները չի բացել։ Պայմանավորվածություն կա երեք կգ շուրջ, ինքը հարցրել է, թե որտեղից պետք է վերցնի, նա ասել է վերջին պահին կասի, նա տեղանքն ուղարկել է, ասել են, որ վերցնելուց հետո գումար կտան, բայց իրեն գումար չեն տվել: Երբ բռնվել է, իր եղբայրը փորձել է իրեն օգնի, գնացել է նրա հասեցով, բայց նա այնտեղ չկար: Նույնիսկ բողոք են ներկայացրել Իրանում, այդ անձին գտնելու համար: ՀՀ եկել էր աշխատանք փնտրելու համար: 8 օր է գտնվել ՀՀ-ում, հստակ գիտեր որ այդ թմրամիջոցները պետք է ուղարկվեր Իրանից :Իրեն պետք է վճարեին Երևանում մի տեղից վերցնելու և մյուս տեղում դնելու համար: Չի հիշում նրա հեռախոսը: Որոշել էր երեք ամիս մնալ ու հետո նոր գնալ Իրան: Զղջում է արածի համար: Իրեն տեղանքը ուղարկել են, մետրոյով գնացել է այդ վայրը և կրպակի մոտից վերցրել է թմրամիջոցը և դրել պայուսակի մեջ, ուզել է ճշտել, թե որտեղ պետք է տեղադրի թմրամիջոցը, բայց իրեն ձերբակալել են երկու մեղադրանքն էլ ընդունում է, բայց չի օժանդակել մաքսանենգությանը:
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ գրավոր ապացույցները.
Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին ձերբակալելու մասին արձանագրությունը, որի համաձայն` Անդրանիկ Բոյաջյանը հայտարարություն է կատարել այն մասին, որ իր ավտոմեքենայի բեռնախցիկում առկա են 4 փաթեթ թմրամիջոցներ, որոնք իրեն է տվել ԻԻՀ քաղաքացի Իբրահիմը, իր կողմից թաքստոցում տեղադրելու նպատակով (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 1-ին հատոր 8-9-րդ թերթ):
Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին ձերբակալելու մասին արձանագրությունը, որի համաձայն՝ Ս.Աբդոլլահզադեհը 30.10.2024 թվականին ժամը 16:30-ին Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղի, «Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքից ձերբակալվել է, այնուհետև՝ անձնական խուզարկությամբ վերջինիս ուսապարկից հայտնաբերվել են թվով 3 հատ «R» գրառումով պոլիէթիլենային փաթեթները (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 1-ին հատոր 230-231-րդ թերթ):
ԻԻՀ քաղաքացի Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունը, որի համաձայն՝ Ս.Աբդոլլահզադեհի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս ուսապարկից հայտնաբերվել են թվով 3 հատ «R» գրառումով պոլիէթիլենային փաթեթները (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 1-ին հատոր 233-234-րդ թերթ):
Անդրանիկ Բոյաջյանի կողմից շահագործված «HONDA ACCORD» մակնիշի, 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին կատարված խուզարկության արձանագրությունը, որի համաձայն՝ ձերբակալված Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկից ներկայացրել է թվով 3 նույնանման՝ շրջանաձև, սև գույնի պոլիէթիլենով և թափանցիկ կպչուն ժապավենով փաթեթավորված, լատիներեն «R» տառի գրառմամբ, համապատասխանաբար՝ 1․130կգ, 1․120կգ և 1․065կգ ընդհանոր քաշերով, ինչպես նաև շրջանաձև, սպիտակ՝ գունային երանգ ունեցող, պոլիէթիլենով և թափանցիկ կպչուն ժապավենով փաթեթավորված, առանց գրառումների և 0․505կգ ընդհանոր քաշերով 1 հատ փաթեթ և հայտարարել է, որ նշված փաթեթները լցված են «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներով, դրանք ձեռք է բերել հայ-իրանական սահմանից, որոնք իրեն է փոխանցել Իրանի Իսլամական Հանրապետության քաղաքացի ոմն Իբրահիմը, որն ինքը պետք է տեղափոխեր նրա մատնանշած վայրը (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 1-ին հատոր, 61-64-րդ թերթ):
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2024 թվականի նոյեմբերի 20-ի որոշումը, որի համաձայն՝ «HONDA ACCORD» մակնիշի, 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան ճանաչվել է իրեղեն ապացույց (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 3-րդ հատոր 5-8-րդ թերթ):
Մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանին պատկանող Samsung Galaxy S20» մոդելի բջջային հեռախոսի թվային խուզարկության արձանագրությունը, որի համաձայն՝ հեռախոսազանգեր բաժնում 30.10.2024թ.՝ ժամը 08:56-ին առկա է մեղադրյալ Ա.Բոյաջյանի կողմից իրականացված թվով 1 ելքային հեռախոսազանգ՝ IBO Taxi» օգտատիրոջ +98-914-993- 0686 բջջային հեռախոսահամարին: Բջջային հեռախոսի Whatsapp» հավելվածում հայտնաբերվել է Անդրանիկ Բոյաջյանի և +98-914-993-0686 IBO Taxi -ARMN» օգատերերի միջև նամակագրություն, մասնավորապես 30.10.2024. Ա․Բոյաջյանը +98-914-993-0686 IBO Taxi -ARMN» օգտատիրոջը ժամը 08:56-ին ուղարկել է հետևյալ ձայնային հաղորդագրությունը՝ «Անդրանիկ Բոյաջյան- Իբո ջան խի չես պատասխանում, քեզ եմ սպասում շուտ արա»:
07.12.2024թ. առկա է թվով 1 բաց թողնված հեռախոսազանգ +98-914-993-0686
IBO Taxi -ARMN» օգտատիրոջ կողմից (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 3-րդ հատոր 167-169-րդ թերթեր)։
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2025 թվականի հունվարի 3-ի որոշումը, որի համաձայն՝ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանին պատկանող Samsung Galaxy S20» մոդելի բջջային հեռախոսը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 4-րդ հատոր 3-4-րդ թերթ):
Մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին պատկանող Redmi 12» մոդելի բջջային հեռախոսի թվային խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունը, որի համաձայն՝ բջջային հեռախոսի Whatsapp» հավելվածում հայտնաբերվել է Rahim, +374-94-96-49-40» օգտատիրոջ կողմից 30.10.2024թ.՝ ժամը 17:25-ի սահմաններում Սեռաջադին Աբդոլլահզադեհին ուղարկված հետևյալ հաղորդագրությունը՝
Rahim, +374-94-96-49-40»։ Որտեղ ես: Գումարը տվել եմ գրասենյակ։ 2․000
դոլար: Բացի այդ, Whatsapp» հավելվածում հայտնաբերվել են Ռահիմ Ալի, +989148922881» տվյալներով մեկ այլ օգտատիրոջ և Սեռաջադին Աբդոլլահզադեհի միջև 22.10.2024p.-30.10.2024рр. ընկած ժամանակահատվածում մի շարք երկխոսություններ, մասնավորապես Ս. Աբդուլլահզադեհը Ռահիմ Ալի, 1989148922881» օգտատիրոջը մի շարք անգամներ հայտնում է այն մասին, որ ինքը` գործազուրկ է և ապրուստի գումար չունի, որին ի պատասխան Ռահիմ Ալի, +989148922881» օգտատերը առաջարկում է մի շարք աշխատանքներ, այդ թվում անասնապահության, ձկնաբուծության և շինարարության ոլորտներում։ Ս.Աբդուլլահզադեհը առաջարկներին համաձայնվում է, սակայն Ռ.Ալին ամեն անգամ հայտնում է, որ նշված աշխատանքները չեն ստացվում: Դրանից հետո 30.10.2024թ. Ռ.Ալին Ս. Աբդոլլահզադեհին առաջարկում է տեղափոխել 3 կգ մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց՝ 2,000 ԱՄՆ դոլար գումարի դիմաց: Ռահիմ Ալի, +989148922881» օգտատիրոջ և Ս.Աբդոլլահզադեհի միջև սկսվում են մի շարք երկխոսություններ նշված թմրամիջոցի ստացման, տեղափոխման և ինչ-որ վայրում այն նետելու վերաբերյալ: Նույն ժամանակահատվածում Ռ.Ալին ուղարկում է թմրամիջոցի փաթեթի, տեղորոշիչ քարտեզների և ինչ-որ վայրերի լուսանկարներ: Այնուհետև Ռ.Ալիի ցուցումով Ս.Աբդոլլահզադեհը ինչ-որ անձի հետ՝ ըստ իր հայտնածի նշված անձը հանդիսանում է իր քեռու որդին, գնում է ինչ-որ վայր՝ նշված թմրամիջոցը վերցնելու և այլ վայրում այն նետելու նպատակով, սակայն վերջին պահին իր քեռու որդին 600 մետր հեռավորությամբ սպասում է Ս.Աբդոլլահզադեհին, որպիսի վերջինս վերցնի թմրամիջոցի փաթեթը և Ռ.Ալիի հետ երկխոսությունը այդ պահին ընդհատվում է, քանի որ Ս.Աբդուլլահզադեհը այլևս չի պատասխանում Ռ.Ալիի նամակներին (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 4-րդ հատոր 11-27-րդ թերթ):
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 05.02.2025թ. որոշումը, որի համաձայն՝ մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին պատկանող Redmi 12» մոդելի բջջային հեռախոսը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 4-րդ հատոր 62-65-րդ թերթ)
Դատանյութագիտական փորձագետի թիվ 1838-24 եզրակացությունը, որի համաձյան՝ փորձաքննությանը ներակայացված ընդհանուր 2928․24 գրամ քաշով նյութը հանդիսանում է Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, իսկ փորձաքննությանը ներկայացված 10․55 գրամ քաշով զանգվածը հանդիսանում է Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 4-րդ հատոր 104-108-րդ թերթ):
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 01.03.2025թ. որոշումը, որի համաձայն՝ «ՀՀ ՆԳՆ ՓՔՎ ՓՈՐՁԱԳԵՏ ԹԻՎ 27» կնիքով կնիքված փաթեթում առկա 2924, 24 գրամ քաշով Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը և 10,45 գրամ քաշով Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը ճանաչվել են իրեղեն ապացույց (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 4-րդ հատոր 222-223-րդ թերթ)։
ՀՀ ԱԱԾ ծրարների համար թիվ 33» թվով 4 կնիքներով կնիքված փաթեթի զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, որի համաձայն՝ փաթեթում հայտնաբերվել է SPORTBAG» գրառումներով սև գույնի ուսապարկ, որում առկա էին հագուստեր և թվով 3 հատ՝ R» լատինատառ ձեռագիր գրառումներով սև գույնի պոլիէթիլենային փաթեթներ, որոնք ամբողջությամբ համնկնում էին «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում պատրաստված և Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղու Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքում գտվող գազատարի բաշխիչ կայանի թաքստոցում տեղադրված «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցին փոխարինաված նմանատիպ զանգվածներին, որոնք հայտնաբերվել էին ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից՝ Սեռաջադդին Աբդոլահզադեհի նկատմամբ իրականացված անձնական խուզարկությամբ (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 4-րդ հատոր 118-122-րդ թերթ)։
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 20.02.2025թ. որոշումը, որի համաձայն՝ մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին պատկանող՝ SPORTBAG» գրառումներով սև գույնի ուսապարկը և դրանում առկա թվով 3 հատ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցին փոխարինաված նմանատիպ զանգվածների պարունակությունը, R» լատինատառ ձեռագիր Գգառումներով սև գույնի պոլիէթիլենային փաթեթները ճանաչվել են իրեղեն ապացույց (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 4-րդ հատոր 123-126-րդ թերթ):
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են՝
ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Աղավնաձոր բնակավայրի վարչական ղեկավար Արամ Միքայելյանի կողմից տրված տեղեկանքն առ այն, որ Անդրանիկ Բոյաջյանն իրեն դրսևորել է որպես հանգիստ, քաղաքավարի անձնավորություն, զբաղվել է գյուղատնտեսությամբ։
Անդրանիկ Բոյաջյանի վերաբերյալ դատվածության տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Գերագույն դատարանի 1993 թվականի օգոստոսի 27-ի դատավճռով դատապարվել է 15 տարի ժամկետով ազատազրկման, Հրազդանի ժող դատարանի 1997 թվականի սեպտեմբերի 13-ի դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման 11 տարի ժամկետով, պատժի կրումից ազատվել է 2004 մայիսի 21-ին, Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2007 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 112-դ հոդվածի 2-րդ մասի 14-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման՝ 12 տարի ժամկետով, պատժի կրումից ազատվել է 2018 թվականի հուլիսի 20-ին։
3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «1. Հանցափորձ է համարվում դիտավորյալ այն գործողությունը կամ անգործությունը, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն և պարունակում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշներ, սակայն անձի դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով չի իրագործվում տվյալ հանցակազմի որևէ հատկանիշի բացակայության հետևանքով»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ «Օժանդակող է համարվում այն անձը, որը հանցագործությանը նպաստել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկություններ կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, որը նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, որը նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը`
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից վեց տարի ժամկետով:
(…)
3. Սույն հոդվածի 1-ին կամ 2-րդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
(…)
2) առանձնապես խոշոր չափերով՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ վեցից տասներկու տարի ժամկետով:
(…)
6. Սույն օրենսգրքում թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի առանձնապես խոշոր չափեր են համարվում, Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության օրենսգրքի համաձայն, Կառավարության սահմանած թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերի նվազագույն շեմի հարյուրքսանհինգապատիկը գերազանցող չափերը:
(…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Թմրամիջոցի, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութի, դրանց պատրաստուկի, դրանց համարժեք նյութի (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալի կամ դրանց պրեկուրսորի կամ դրանք պատրաստելու համար օգտագործվող և հատուկ հսկողության տակ գտնվող նյութի, սարքավորման կամ գործիքի կամ մշակումն արգելված՝ թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն), խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութ պարունակող բույսի մաքսանենգությունը՝ Եվրասիական տնտեսական միության մաքսային սահմանով կամ Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով դրանք ապօրինի տեղափոխելը, որը կատարվել է առանց մաքսային հսկողության կամ դրանից թաքցնելով, կամ դրանց մասին հավաստի տեղեկությունը սահմանված կարգով չհայտարարագրելու կամ ոչ իր անվամբ հայտարարագրելու կամ դրանց տեղափոխման համար սահմանված կանոնը, այդ թվում՝ արգելքը կամ սահմանափակումը խախտելու կամ մաքսային կամ այլ փաստաթուղթը խաբեությամբ օգտագործելու միջոցով`
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից վեց տարի ժամկետով:
(…)
3. Սույն հոդվածի 1-ին կամ 2-րդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է`
(…)
2) առանձնապես խոշոր չափերով՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ վեցից տասներկու տարի ժամկետով»:
«Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը, շրջանառությունն արգելված՝ թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն), խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութեր պարունակող բույսերի ցանկը, դրանց մանր, զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը, պրեկուրսորների զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը. թունավոր նյութերի ցանկը, խիստ ներգործող նյութերի ցանկը և դրանց խոշոր չափերը սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման թիվ 1 հավելվածի 81-րդ կետի համաձայն՝ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի մանր չափը 0,5-2,5 գրամ է:
Իրացնելու նպատակով թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների ապօրինի շրջանառության կամ դրանց ապօրինի իրացնելու հանցակազմը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթարկել Մարտիկ Բոլյանի գործով որոշման շրջանակներում՝ արտահայտելով հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…)Իրացման նպատակի տակ պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութերի տարածման ցանկացած եղանակ, այդ թվում նաև նախնական պատվերով։ Իրացման նպատակի մասին կարող են վկայել ինչպես ձեռք բերողի (ստացողի, սպառողի) հետ համապատասխան պայմանավորվածության առկայությունը, այնպես էլ գործի մյուս հանգամանքները. թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը դրանք չգործածող անձի կողմից, զգալի քանակությունը, իրացման համար հարմար փաթեթավորումը և այլն։ Ընդ որում, հանցավորից առգրավված թմրամիջոցների մեծ քանակությունն ինքնըստինքյան դրանք իրացնելու անվիճելի ապացույց չէ. դա պետք է գնահատել միայն իրացման նպատակի մասին վկայող այլ տվյալների հետ համակցության մեջ» (տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝ Մարտիկ Բոլյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-135/07 որոշումը)։
Դատարանը, վերլուծելով մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված և հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված վերոգրյալ ապացույցները՝ դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, հաստատված է համարում, որ նա ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինիս օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը (...) սահմանելու մասին» 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով «Մարիխուանա» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը։ Բացի այդ, նա, չունենալով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և նույն նպատակով դրանք Երևան քաղաքի ուղղությամբ տեղափոխելու դիտավորությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 06.30-ի սահմաններում, իր վարած «HONDA ACCORD» մակնիշի 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Սյունիքի մարզ, Մեղրի-Ագարակ ճանապարհահատվածի փշալարային ցանցի մոտ, որտեղից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Իրանի Իսլամական Հանրապետության կողմից փշալարային ցանցի վրայով ՀՀ տարածք ինքնությունը չպարզված անձի կողմից նետված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները` 4 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված, որոնք պահել է նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և ապօրինի իրացնելու նպատակով տեղափոխել է դեպի Երևան քաղաքի ուղությամբ, սակայն ճանապարհին՝ Վայք համայնքի վարչական տարածքում, նույն օրը՝ ժամը 13.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով նրա անձնական ազատության իրավունքը սահմանափակվել է, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով վերը նշված թմրամիջոցներով փաթեթները տրանսպորտային միջոցի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել են:
Դատարանի վերոնշված հետևությունը հիմնված է հետազոտված ապացույցների՝ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի ցուցմունքների մի մասի, մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհի ցուցմունքների, մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի կողմից դեպքի օրը շահագործվող մեքենայում խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրության, մեղադրյալների բջջային հեռախոսների թվային խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունների, ձերբակալման և անձնական խուզարկության արձանագրությունների, դատանյութագիտական փորձաքննության եզրակացության, իրեղեն ապացույցների, վերլուծության և գնահատման արդյունքների վրա: Մասնավորապես՝ թվային խուզարկություններով հաստատվում է մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի կապը թմրամիջոցները ՀՀ սահմանին մոտ դրած անձի հետ, ավտոմեքենայում խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությամբ և մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի ցուցմունքներով հիմնավորվում է, որ մեղադրյալը վերցրել է ՀՀ սահմանին մոտ գտնվող քարերի արանքում տեղադրված թմրամիջոցով լցված փաթեթը, տեղադրել այն իր ավտոմեքենայի մեջ՝ սպասելով հետագա հրահանգներին։
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի կողմից հայտնած փաստերին, որ ինքը տեղյակ չի եղել, որ փաթեթում թմրամիջոց է եղել, դրանք տեսնելն իր համար անսպասելի էր և վախենալով, որ կհայտնվի ավելի վատ իրավիճակում, եթե այդ թմրամիջոցները չվերցնի և չտեղափոխի իրեն հրահանգված վայր, ապա Դատարանը դրանք ճանաչում է ոչ արժանահավատ, քանի որ դրանք հակասում են գործով հետազոտված ապացույցներից բխող հաստատված փաստական հանգամանքներին: Նման ցուցմունքներ տալով՝ մեղադրյալը փորձում է խուսափել քրեական պատասխանատվությունից։
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով ձեռք բերված հավաստի ապացույցների համակցությունը բավարար է հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու մեղադրյալ Ա.Բոյաջյանի կողմից մաքսանենգությամբ առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի տեղափոխելուն օժանդակելը և իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը, այդ արարքներն ապացուցված են, ճիշտ են որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին:
Դատարանը, վերլուծելով մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված և հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված վերոգրյալ ապացույցները՝ դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, հաստատված է համարում, որ նա, չունենալով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, տեղեկանալով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928․24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10․55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցների գտնվելու վայրի մասին՝ Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղու «Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքով անցնող գազատարի բաշխիչ կայանի մոտ գտնվող թաքստոցում առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928․24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10․55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներն իր կողմից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերելու դիտավորությամբ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, ժամը՝ 16.30-ի սահմաններում, նշված վայրից վերցրել է ՕՀՄ-ի շրջանակներում նախապես փոխարինված և այնտեղ թողնված՝ Ա.Բոյաջյանի ավտոմքենայից 29.10.2024թ. կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափերով՝ թմրամիջոցներով լցված թվով 3 հատ «R» գրառմամբ սև գույնի պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթներին արտաքինով և քաշերով նման 3 այլ փաթեթները, սակայն իրականացվող օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների շրջանակներում նախապես փոխարինված թվով 3 փաթեթները ձեռք բերելու պահին՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, ժամը՝ 16.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղում գտնվող «Նաիրիտ» գործարանի ցանկապատի հարակից տարածքից ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ Սյունիքի մարզային վարչության ծառայողների կողմից, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում նա չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928․24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10․55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներն ապօրինի ձեռք բերելու մտադրությունը, քանի որ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» ՕՀՄ-ի շրջանակներում հիշյալ զանգվածները փոխարինվել էին նմանատիպ այլ զանգվածներով, իսկ փաթեթներն ստանալուց հետո վերջինս ձերբակալվել է։
Դատարանի վերոնշված հետևությունը հիմնված է հետազոտված ապացույցների՝ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի ցուցմունքների մի մասի, մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհի ցուցմունքների, մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի կողմից դեպքի օրը շահագործվող մեքենայում խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրության, մեղադրյալների բջջային հեռախոսների թվային խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունների, ձերբակալման և անձնական խուզարկության արձանագրությունների, դատանյութագիտական փորձաքննության եզրակացության, զննում կատարելու մասին արձանագրության, իրեղեն ապացույցների, վերլուծության և գնահատման արդյունքների վրա: Մասնավորապես՝ իր ցուցմունքներով և թվային խուզարկությամբ հաստատվում է մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին կապը ոմն Ռ․Ալիի հետ, ով հայտնել է նրան՝ Անդրանիկ Բոյաջյանի կողմից թողնված թմրամիջոցների գտնվելու վայրի մասին տեղեկատվությունը։
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով ձեռք բերված հավաստի ապացույցների համակցությունը բավարար է հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին կողմից իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և պահելու փորձը, այդ արարքն ապացուցված է, ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին:
Անդրադառնալով Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքին՝ Դատարան արձանագրում է հետևյալը՝
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
2. Չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղությանը:
3. Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին ցույց տալ որևէ աջակցություն: Մեղադրյալի անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել նաև նրա պաշտպանի, օրինական ներկայացուցչի, գույքային պատասխանողի և նրա ներկայացուցչի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մինչդատական վարույթում` նաև քննիչը: Մասնավոր քրեական հետապնդման դեպքում այդ պարտականությունը կրում են տուժողը և նրա ներկայացուցիչը:
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները:
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ:
6. Խոստովանական ցուցմունքը չի կարող անձին դատապարտելու հիմք հանդիսանալ, եթե այն չի հիմնավորվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված բավարար ապացույցներով:
7. Մեղադրյալի դատապարտումը հակակշռող բավարար գործոնների բացակայության պայմաններում չի կարող միայն կամ առավելապես հիմնվել այնպիսի անձի ցուցմունքի վրա, որի հակընդդեմ հարցման հնարավորություն տվյալ մեղադրյալը կամ նրա պաշտպանը կամ ներկայացուցիչը չի ունեցել:(․․․)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել»:
Վճռաբեկ դատարանը Ս.Սաքանյանի գործով կայացված որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «[ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածով նախատեսված] հանգամանքներն իրենց ամբողջության մեջ կազմում են ապացուցման առարկան, որն օրենքում ձևակերպված է ընդհանուր տեսքով և կիրառելի է բոլոր տեսակի հանցագործությունների համար: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, (…) ապացուցման առարկայի՝ օրենքում ամրագրված տիպական թվարկումը յուրաքանչյուր գործով ճշգրտվում և լրացվում է հանցագործության քրեաիրավական որակմանը համապատասխան: Սա նշանակում է, որ կատարված իրադարձությունը (ինչպես ամբողջությամբ, այնպես էլ նրա յուրաքանչյուր հանգամանքը առանձին վերցված) յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հետազոտել հաշվի առնելով քրեական օրենքով նախատեսված կոնկրետ հանցակազմի հատկանիշները:
(…) Ապացուցման առարկա կամ ապացուցման ենթակա հանգամանքներ հասկացության հետ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը կապում է «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունը:
(…)
[Ա]պացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
(…)
[Ա]պացուցումը սերտորեն կապված է «հանցագործությունների որակում» հասկացության հետ. դրանք հարաբերակցվում են որպես գործունեություն և արդյունք: Հանցագործությունների որակումը ենթադրում է գործով բացահայտված հանգամանքների հետազոտություն, օրենքի իմաստի բացահայտում, կոնկրետ նորմի ընտրություն, այդ նորմում ամրագրված հատկանիշների հարադրում բացահայտված փաստերի հետ և որպես արդյունք` համապատասխան դատավարական փաստաթղթերում հետևության ձևավորում: (…)» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշումը):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Թմրամիջոցի, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութի, դրանց պատրաստուկի, դրանց համարժեք նյութի (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալի կամ դրանց պրեկուրսորի կամ դրանք պատրաստելու համար օգտագործվող և հատուկ հսկողության տակ գտնվող նյութի, սարքավորման կամ գործիքի կամ մշակումն արգելված՝ թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն), խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութ պարունակող բույսի մաքսանենգությունը՝ Եվրասիական տնտեսական միության մաքսային սահմանով կամ Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով դրանք ապօրինի տեղափոխելը, որը կատարվել է առանց մաքսային հսկողության կամ դրանից թաքցնելով, կամ դրանց մասին հավաստի տեղեկությունը սահմանված կարգով չհայտարարագրելու կամ ոչ իր անվամբ հայտարարագրելու կամ դրանց տեղափոխման համար սահմանված կանոնը, այդ թվում՝ արգելքը կամ սահմանափակումը խախտելու կամ մաքսային կամ այլ փաստաթուղթը խաբեությամբ օգտագործելու միջոցով` պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից վեց տարի ժամկետով»:
Նշված նորմի վերլուծությունից բխում է, որ սույն հանցակազմի օբյեկտը նույնպես թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի, դրանց պատրաստուկների, պրեկուրսորների օրինական շրջանառության պահպանմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են։
Օբյեկտիվ կողմը արտահայտվում է նշված նյութերը Եվրասիական տնտեսական միության մաքսային սահմանով կամ Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով ապօրինի տեղափոխելով, որը կատարվում է՝
- առանց մաքսային հսկողության կամ դրանից թաքցնելով, կամ
- դրանց մասին հավաստի տեղեկությունը սահմանված կարգով չհայտարարագրելով կամ ոչ իր անվամբ հայտարարագրելով կամ
- դրանց տեղափոխման համար սահմանված կանոնը, այդ թվում՝ արգելքը կամ սահմանափակումը խախտելով կամ
- մաքսային կամ այլ փաստաթուղթը խաբեությամբ օգտագործելով։
Օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ է առարկան։
Նշված հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է բացառապես ուղղակի դիտավորությամբ։ Այսինքն՝ անձի արարքում վերը նշված հանցակազմը առկա է, եթե անձը գիտակցում է տվյալ նյութերի Եվրասիական տնտեսական միության մաքսային սահմանով կամ Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով տեղափոխման ապօրինությունը, և միաժամանակ վերը նշված արարքը կատարելը նրա նպատակն է կամ նպատակին հասնելու միջոցը։
Մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետ այն արարքի համար, որ նա ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինիս օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը (...) սահմանելու մասին» 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով «Մարիխուանա» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը:
Գնահատելով և վերլուծելով մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին այդ մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված վերոգրյալ ապացույցները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ներքոհիշյալ ապացույցներով հաստատվում են հետևյալ փաստական տվյալները․
Այսպես՝ մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի ցուցմունքով և Անդրանիկ Բոյաջյանի կողմից շահագործված «HONDA ACCORD» մակնիշի, 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին կատարված խուզարկության արձանագրությամբ հաստատվում է, որ Անդրանիկ Բոյաջյանը ՀՀ սահմանի մոտից վերցրել է թմրամիջոցով լցված փաթեթ՝ Երևան տեղափոխելու և հրահանգված վայրում տեղադրելու համար։
Մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին պատկանող Redmi 12» մոդելի բջջային հեռախոսի թվային խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությամբ հաստատվում է, որ ոմն Ռ.Ալին 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Ս.Աբդոլլահզադեհին առաջարկում է 2000 ԱՄՆ դոլար գումարի դիմաց թմրամիջոց տեղափոխել և ինչ-որ վայրում այն նետելու վերաբերյալ:
ՀՀ ԱԱԾ ծրարների համար թիվ 33» թվով 4 կնիքներով կնիքված փաթեթի զննություն կատարելու մասին արձանագրությամբ հաստատվում է, որ Սեռաջադդին Աբդոլահզադեհին իր SPORTBAG» գրառումներով սև գույնի ուսապարկում գտնվող թմրամիջոցը վերցրել է Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղու Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքում գտվող գազատարի բաշխիչ կայանի թաքստոցից, որը տեղադրվել էր «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում։
Դատարանն արձանագրում է, որ վերոհիշյալ ապացույցներով հիմնավորվում է, որ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին գումարի դիմաց պարտավորվել է արդեն իսկ Երևան քաղաքում գտնվող թմրամիջոցը մի վայրից տեղափոխել մեկ այլ վայր, իր հերթին, հետազոտված ապացույցները չեն պարունակում տվյալներ առ այն, որ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհն տեղյակ է եղել, որ թմրամիջոցը պետք է ուղարկվեր այլ երկրից, որ այդ թմրամիջոցը Նաիրիտի գործարանի մոտ տեղադրվելու է առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության ՀՀ տեղափոխելուց հետո։
Ամփոփելով եզրահանգումները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության ՀՀ թմրամիջոց տեղափոխելուն և կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցավոր արարք: Մեղադրական եզրակացության հիմքում դրված ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին մեղսագրվող հանցավոր արարքի փաստական հանգամանքները հաստատված համարելու համար այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած: Այսինքն, մեղադրանքի կողմը դատարանին չի ներկայացրել թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցակազի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերը բնութագրող գործողություններն համապատասխանաբար Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհի կողմից կատարելուն օժանդակելու վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի այդ մեղադրանքի մասով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնելու հիմնավորված ու պատճառաբանված որոշում:
Վերոգրյալի հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ պետք է ճանաչել ու հռչակել Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի մեջ՝ հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասը՝ անձը չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը։
Անդրադառնալով մեղադրյալների նկատմամբ նշանակվելիք պատժի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ անձի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի մի շարք դրույթներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ։ (…)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (ի թիվս այլնի տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումները)։
Այսպես` Դատարանը մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նրան մեղսագրված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, այդ թվում՝ հանցանքի կատարման հանգամանքները և եղանակը, ինչպես նաև խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը:
Դատարանը մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նաև նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Մասնավորապես, Դատարանը, որպես Անդրանիկ Բոյաջյանի անձը բնութագրող տվյալ հաշվի է առնում այն, որ նա բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված է եղել։
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առնում այն, որ նա մասնակիորեն իրեն մեղավոր է ճանաչել և տվել խոստովանական ցուցմունքներ, անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար:
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Միաժամանակ պետք է փաստել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, որը դատվածություն ունի դիտավորյալ հանցագործության կատարման համար:
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվը գնահատելիս հաշվի չի առնվում այն դատվածությունը, որը՝
1) վերացվել է օրենքով սահմանված կարգով,
2) առաջացել է մինչև անձի 18 տարին լրանալը կատարված հանցագործության հետևանքով,
3) առաջացել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ նշանակելու հետևանքով»:
ՀՀ քրեական օրեմսգրքի 76-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն՝ «1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցանքների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկինում նշանակված պատիժը բավարար չի եղել անձի վերասոցիալականացման համար, ինչպես նաև նոր հանցանքի բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները:
2. Եթե դիտավորյալ հանցագործության համար նախկինում ազատազրկման կամ ցմահ ազատազրկման ձևով պատիժ կրած կամ կրող, դատվածություն ունեցող անձը կատարել է դիտավորյալ հանցանք, որի համար դատապարտվում է ազատազրկման, ապա նշանակվող պատժի նվազագույն ժամկետը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետի երկու երրորդից: Ցանկացած դեպքում նշանակվող պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի նվազագույն ժամկետից»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 93-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասի համաձայն՝ «1. Անձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատվածության մարման կամ վերացման պահը: Դատվածության վերացման համար հիմք են համաներման մասին օրենքը, ինչպես նաև արարքի ապաքրեականացումը:
2. Դատվածությունը, սույն օրենսգրքին համապատասխան, հաշվի է առնվում հանցագործության ռեցիդիվի դեպքում, պատիժ նշանակելիս, քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելիս»։
Սույն գործի նյութերից, մասնավորապես Գերագույն դատարանի 1993 թվականի օգոստոսի 27-ի դատավճռով դատապարվել է 15 տարի ժամկետով ազատազրկման, Հրազդանի ժող․ դատարանի 1997 թվականի սեպտեմբերի 13-ի դատավճռով դատապարտվել է 11 տարի ժամկետով ազատազրկման, պատժի կրումից ազատվել է 2004 մայիսի 21-ին, Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2007 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 112-դ հոդվածի 2-րդ մասի 14-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման՝ 12 տարի ժամկետով, պատժի կրումից ազատվել է 2018 թվականի հուլիսի 20-ին։
Տվյալ դեպքում, Դատարանն արձանագրում է, որ Անդրանիկ Բոյաջյանը նախկինում երեք անգամ ազատազրկման է դատապարտվել դիտավորյալ առանձնապես ծանր հանցագործությունների համար և տվյալ դատվածությունները չմարված, չհանված կատարել է սույն գործով իրեն վերագրվող հանցավոր արարքները։ Վերշարադրյալի հիման վրա Դատարանն արձանագրում է, որ Անդրանիկ Բոյաջյանի արարքում առկա ռեցիդիվ, հետևաբար նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, այն է՝ նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժը չի կարող պակաս լինել նրա մեղսագրվող արարքի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից։
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոնշյալ` մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները՝ գտնում է, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով՝ 8 (ութ) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով՝ 8 (ութ) տարի ժամկետով, ինչն անհրաժեշտ և բավարար է պատժի նպատակների իրագործումն ապահովելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի հիման վրա՝ նշանակված պատիժների մասնակիորեն գումարելու միջոցով, մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 9 (ինը) տարի ժամկետով՝ պատժի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ից։
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ նշանակվող պատիժը կրելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր մի շարք որոշումներում անդրադառնալով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցին, դիքորոշում է հայտնել այն մասին, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն (տե՛ս Սամսոն Ամիրխանյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ԵԱԴԴ/0034/01/12, Արսեն Մկրտչյանի գործով 2012 թվականի դեկտեմբերի 5-ի թիվ ԼԴ/0093/01/12, Վանյա Բեգյանի գործով 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13, Արամայիս Հովհաննիսյանի գործով 2015 թվականի փետրվարի 27-ի թիվ ԳԴ/0014/01/14, Մհեր Հովհաննիսյանի գործով 2015 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԿԴ/0039/01/15 և այլ որոշումներ)։
Տվյալ դեպքում, Դատարանն արձանագրում է, որ Անդրանիկ Բոյաջյանը նախկինում մի քանի անգամ դատապարտված է եղել առանձնապես ծանր հանցագործությունների համար և այդ դատվածությունները մարված կամ հանված չեն, ինչը վկայում է այն մասին, որ Անդրանիկ Բոյաջյանը, ինչպես նաև նրա կատարած արարքը բնութագրվում են հանրային վտանգավորության բարձր աստիճանով, հանցավորն անհրաժեշտ հետևություններ չի կատարել և շարունակում է դրսևորել ընդգծված հակաօրինական վարքագիծ, իսկ նրա նկատմամբ նշանակված պատիժներն իրենց նպատակներին չեն ծառայել։ Հաշվի առնելով մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի կատարած արարքների բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը, պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը, մեղադրյալի անձի վերաբերյալ տվյալները՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, այն պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերը բացակայում են և միայն ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ռեալ կրելու պայմաններում է հնարավոր ապահովել պատժի նպատակները:
Դատարանը մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նրան մեղսագրված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, այդ թվում՝ հանցանքի կատարման հանգամանքները և եղանակը, ինչպես նաև խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը:
Դատարանը մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նաև նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Մասնավորապես, Դատարանը, որպես Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի անձը բնութագրող տվյալ հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատապարտված չէ եղել։
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհին պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առնում այն, որ նա իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել խոստովանական ցուցմունքներ, անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար:
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոնշյալ` մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, գտնում է, որ մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով՝ 7 (յոթ) տարի ժամկետով, և որպես լրացուցիչ պատիժ՝ ՀՀ-ից վտարում 8 (ութ) տարի ժամկետով, ինչն անհրաժեշտ և բավարար է պատժի նպատակների իրագործումն ապահովելու համար։
Պատժի սկիզբը պետք է հաշվել 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ից։
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ նշանակվող պատիժը կրելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր մի շարք որոշումներում անդրադառնալով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցին, դիքորոշում է հայտնել այն մասին, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն (տե՛ս Սամսոն Ամիրխանյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ԵԱԴԴ/0034/01/12, Արսեն Մկրտչյանի գործով 2012 թվականի դեկտեմբերի 5-ի թիվ ԼԴ/0093/01/12, Վանյա Բեգյանի գործով 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13, Արամայիս Հովհաննիսյանի գործով 2015 թվականի փետրվարի 27-ի թիվ ԳԴ/0014/01/14, Մհեր Հովհաննիսյանի գործով 2015 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԿԴ/0039/01/15 և այլ որոշումներ)։
Տվյալ դեպքում, հաշվի առնելով մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի կատարած արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը, պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը, մեղադրյալի անձի վերաբերյալ տվյալները՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի նպետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, այն պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերը բացակայում են և միայն ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ռեալ կրելու պայմաններում է հնարավոր ապահովել պատժի նպատակները:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված «Samsung Galaxy S20» մոդելի բջջային հեռախոսը և «Redmi 12» մոդելի բջջային հեռախոսը, ուսապարկ պետք է վերադարձնել սեփականատերերի տնօրինությանը՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո: Իրեղեն ապացույց ճանաչված HONDA ACCORD» մակնիշի, 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան թողնել սեփականատիրոջ տնօրինությանը՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո: Իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված 2928․24 գրամ Մարխուանան և 10․55 գրամ Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցները պետք է հանձնել թիվ 21109824 քրեական վարույթն իրականացնող անձի տնօրինությանը՝ գործի հետ միասին ընթացքը լուծելու համար՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Քննարկելով մեղադրյալ Ա․Բոյաջյանի և Ս․Աբդուլլահզադեհին նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ վերջիններիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ինչ վերաբերում է դատական ծախսերին, ապա հաշվի առնելով, որ մեղադրյալները չունեն աշխատանքը և եկամուտի այլ աղբյուր, ուստի Դատարանը գտնում է, որ նպատակահարմար չէ նրանցից բռնագանձել դատական ծախսերը։
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական գործին կցված փաստաթղթերը (սկավառակները) թողնել կցված քրեական գործին։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-34-րդ, 99-100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը
ՎՃՌԵՑ
Մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ մասի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքների կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ մասի 3-րդ մասի 2-րդ կետով ազատազրկում՝ 8 (ութ) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ ազատազրկում՝ 8 (ութ) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի հիման վրա՝ նշանակված պատիժների մասնակիորեն գումարելու միջոցով, մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 9 (ինը) տարի ժամկետով։
Մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի պատժի կրման ժամկետի սկիզբը հաշվել 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ից:
Պատիժը պետք է կրի համապատասխան ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական հիմնարկում։
Մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ճանաչել և հռչակել Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքի կատարման մեջ։
Մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի ժամկետով և 8 (ութ) տարի ժամկետով վտարելով Հայաստանի Հանրապետությունից։
Մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհի պատժի կրման ժամկետի սկիզբը հաշվել 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ից:
Պատիժը պետք է կրի համապատասխան ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական հիմնարկում։
Մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված «Samsung Galaxy S20» մոդելի բջջային հեռախոսը և «Redmi 12» մոդելի բջջային հեռախոսը վերադարձնել մեղադրյալների տնօրինությանը՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված HONDA ACCORD» մակնիշի, 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան թողնել սեփականատիրոջ տնօրինությանը՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված 2928․24 գրամ Մարխուանան և 10․55 գրամ Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցները հանձնել թիվ 21109824 քրեական վարույթն իրականացնող անձի տնօրինությանը՝ գործի հետ միասին ընթացքը լուծելու համար՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված ուսապարկը հանձնել սեփականատիրոջ տնօրինությանը՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետ։
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական գործին կցված փաստաթղթերը (սկավառակները) թողնել կցված քրեական գործին։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ս.ԳԶՈԳՅԱՆ
Գործ հ.ԵԴ1/2090/01/25
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
03 նոյեմբերի 2025թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ` նաև Վերաքննիչ դատարան/
ՆԱԽԱԳԱՀՈՒԹՅԱՄԲ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆԻ
մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի պաշտպան Հ․Թորոսյանի հատուկ վերանայման բողոքի հիման վրա գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթարկելով <<Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առելու մասին>> Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /դատավոր Ս․Գզոգյան/ 2025թ․ սեպտեմբերի 18-ի թիվ ԵԴ1/2090/01/25 որոշումը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1․Հատուկ վերանայման վարույթի ընթացքը
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ քննվում է թիվ ԵԴ1/2090/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և մյուսի։
Առաջին ատյանի դատարանի 2025թ․ սեպտեմբերի 18-ի որոշմամբ մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 /երեք/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025թ․ դեկտեմբերի 28-ը:
Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ փոստի միջոցով 11․10․2025թ. հատուկ վերանայման բողոք է ներկայացրել պաշտպան Հ․Թորոսյանը:
Վերաքննիչ դատարանի 2025թ․ հոկտեմբերի 24-ի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքն ընդունվել է վարույթ, որոշվել է հատուկ վերանայման բողոքի քննությունն անցկացնել գրավոր ընթացակարգով և դատական ակտի կայացման օր է նշանակվել 03․11․2025թ․:
Հատուկ վերանայման բողոքի կապակցությամբ վերանայման վարույթի մասնակիցների կողմից պատասխան, բացատրություն, նյութեր և միջնորդություններ չեն ներկայացվել։
2․Հատուկ վերանայման բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ <<․․․նա, խախտելով <<Թմրանյութերի և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին>> 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, նախապես խոստանալով ձեռք բերել և իրացնել մաքսանենգ ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ՝ ապօրինի տեղափոխելուն, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել է առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ:
Այսպես.
Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով <<Մարիխուանա>> և 10,55 գրամ քաշով <<Մեթամֆետամին>> տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինիս օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ <<Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մանր չափերը /.../ սահմանելու մասին>> 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով <<Մարիխուանա>> և <<Մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը։
Այսինքն՝ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։
Բացի այդ, Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը, չունենալով <<Թմրանյութերի և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին>> 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և նույն նպատակով դրանք Երևան քաղաքի ուղղությամբ տեղափոխելու դիտավորությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 06.30-ի սահմաններում, իր վարած <<HONDA ACCORD>> մակնիշի 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Սյունիքի մարզ, Մեղրի-Ագարակ ճանապարհահատվածի փշալարային ցանցի մոտ, որտեղից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Իրանի Իսլամական Հանրապետության կողմից փշալարային ցանցի վրայով ՀՀ տարածք ինքնությունը չպարզված անձի կողմից նետված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով <<Մարիխուանա>> և 10,55 գրամ քաշով <<Մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցները` 4 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված, որոնք պահել է նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և ապօրինի իրացնելու նպատակով տեղափոխել է դեպի Երևան քաղաքի ուղությամբ, սակայն ճանապարհին՝ Վայք համայնքի վարչական տարածքում, նույն օրը՝ ժամը 13.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով նրա անձնական ազատության իրավունքը սահմանափակվել է, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով վերը նշված թմրամիջոցներով փաթեթները տրանսպորտային միջոցի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել են>>։
3․Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Հատուկ վերանայման բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստարկներով։
Պաշտպան Հ․Թորոսյանը իր ներկայացրած հատուկ վերանայման բողոքում գտնում է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 18.09.2025թ. թիվ ԵԴ1/2090/01/25 որոշմամբ դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որոշումը չի բխում ՀՀ Սահմանադրության 78-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 2-րդ և 4-րդ մասերի, 116-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մասերի, 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջներից, ինչը կարող էր ազդել վարույթի ելքի վրա և ենթակա է բեկանման` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Դատարանը գտել է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել նախկինում խափանման միջոց ընտրելու վերաբերյալ դատարանների որոշումներով մատնանշած հիմքերը՝ մասնավորապես այն, որ ազատության մեջ գտնվելու պարագայում մեղադրյալը չի կատարի քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները և կկատարի հանցանք:
Հարկ է նշել, որ այդ որոշումները կայացվել են նախաքննության այն փուլերում, երբ դեռևս կատարվել են ինտենսիվ՝ տաք հետքերով քննություն, սակայն ներկայումս, երբ արդեն անցել է ավելի քան 1 տարի և գործը գտնվում է դատավարության փուլում, և որևէ այլ վկաներ ի հայտ չեն եկել, ողջամիտ չեն ենթադրություններն առ այն, որ մեղադրյալը կխոչընդոտի քննությանը, այն էլ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը քննության սկզբնական փուլից սկսած իր կամքով աջակցել է քննությանը, տրամադրել անհրաժեշտ տեղեկություններ, որի շնորհիվ էլ բացահայտվել է նշված հանցագործությունը և կանխվել են այլ հանցանքներ: Մասնավորապես, Անդրանիկ Բոյաջյանի աջակցությամբ իրականցավել է <<Վերահսկելի մատակարարում>> օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումը, որի արդյունքում ձերբակալվել է ԻԻՀ քաղաքացի Սեռաջադդի Մահմուդի Աբդոլլահզադեհը:
Բացի այդ, Անդրանիկ Բոյաջյանը 63 տարեկան է, ամուսնացած է, ունի մշտական բնակության վայր, կնոջ հետ բնակվում է Վայոց Ձորի Արենի համայնքի, գ.Աղավնաձորի 2-րդ փողոցի 5 հասցեի տանը, որը պատկանում է կնոջը:
Նկարագրված պայմաններում, պաշտպանական կողմը գտնում է, որ դատաքննության այս փուլում, երբ մեղադրյալն արդեն իսկ շուրջ 1 տարի գտնվում է կալանքի տակ, և հաշվի առնելով վերը թվարկված հանգամանքները, խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը և ռիսկերը զգալիորեն նվազել են, անհրաժեշտ է կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ տնային կալանքը համակցված այլ այլընտրանքային խափանման միջոցների հետ, որոնք ի զորու են ապահովել խափանման միջոց ընտրելու նպատակները և Անդրանիկ Բոյաջյանի պատշաճ վարքագիծը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ, 116-րդ, 118-րդ, 354-րդ, 362-րդ, 389-րդ, 393-րդ հոդվածներով, բողոք ներկայացրած անձը խնդրում է բեկանել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2025թ. սեպտեմբերի 18-ի թիվ ԵԴ1/2090/01/25 որոշումը և Անդրանիկ Բոյաջյանի նկատմամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոց՝ տնային կալանքը, անհրաժեշտության դեպքում՝ համակցված այլ այլընտրանքային խափանման միջոցների հետ:
4․Վերաքննիչ դատարանի հիմնավորումները ու եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում` ներկայացված նյութերի հիման վրա գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթարկելով <<Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առելու մասին>> Առաջին ատյանի դատարանի 2025թ․ սեպտեմբերի 18-ի որոշումը, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Հ․Թորոսյանի հատուկ վերանայման բողոքը ենթակա է մերժման, իսկ դատարանի որոշումը պետք է թողնել անփոփոխ` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` /…/
4/ անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով./…/>>:
Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովի 2077 /2015/ հանձնարարականի 1-ին կետում ամրագրված է, որ կալանավորումը պետք է օգտագործվի բացառության կարգով, որպես վերջին միջոց, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցները բավարար չեն քրեական վարույթի անվտանգությունն ապահովելու համար։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով: Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը:
/.../
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով /…/>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ /…/
3/ չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. /…/>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1/ մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2/ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3/ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: /…/>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին /…/>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
/…/
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները։ Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ /…/>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները։
/…/
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: /…/>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Իրավասու անձը մեղադրյալին ազատում է կալանքից, եթե՝
1/ վերացել է անձին կալանքի տակ պահելու հիմքը կամ անհրաժեշտությունը. /…/>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
<<Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն`
<<3. Հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
4. Հատուկ վերանայման կարգով դատական ակտ կայացնելիս վերադաս դատարանը հիմնվում է միայն ստորադաս դատարանում հետազոտված ապացույցների կամ նյութերի և վարույթի մասնակիցների արած պնդումների վրա>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման արդյունքում վերաքննիչ դատարանը`
1/ դատական ակտը թողնում է անփոփոխ.
2/ փոփոխում է ստորադաս դատարանի դատական ակտը, եթե փաստական հանգամանքները հնարավորություն են տալիս կայացնելու նման ակտ.
3/ ամբողջությամբ կամ որոշակի մասով բեկանում է դատական ակտը՝ բեկանված մասով կայացնելով դրան փոխարինող դատական ակտ:
2. Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման արդյունքով կայացված դատական ակտն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից, իսկ գրավոր ընթացակարգով վարույթի դեպքում՝ կայացնելու օրը: Դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան երեք օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատական վարույթի մասնակիցներին և համապատասխան առաջին ատյանի դատարան:
3. Եթե վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայումն իրականացվում է առաջին ատյանի դատարանում ընթացող վարույթի պայմաններում, ապա վերանայման արդյունքով վերաքննիչ դատարանի կայացրած եզրափակիչ դատական ակտը հայտարարվում է առաջին ատյանի դատարանի առաջիկա նիստում>>։
Տիգրան Պետրոսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել առ այն, որ <</…/ Վճռաբեկ դատարանը կրկնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածում թվարկված մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները բոլոր դեպքերում պետք է պայմանավորված լինեն գործի նյութերից բխող որոշ փաստական տվյալներով։ Սակայն միևնույն ժամանակ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ կալանավորման հիմք/եր/ի առկայության կամ բացակայության մասին դատարանի հետևությունները պետք է հիմնված լինեն ոչ թե այդ փաստական տվյալները մեկը մյուսից անջատ, ինքնավար հետազոտման ենթարկելու, այլ դրանք իրենց համակցության մեջ գնահատման ենթարկելու արդյունքում ձևավորվող փաստարկված դատողությունների վրա։ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ համապատասխան փաստական տվյալներն իրենց ամբողջության մեջ չվերլուծելը, դրանք իրարից անջատ գնահատելը կարող է հանգեցնել կալանավորման հիմքի առկայության կամ բացակայության մասին չհիմնավորված եզրահանգման գալուն։ Հետևաբար խնդրո առարկա հարցը լուծելիս դատարանի հետևությունները յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերում առկա ապացույցների, փաստերի կամ այլ տեղեկությունների, այդ թվում՝ քրեական օրենքով արգելված ենթադրյալ հանցանքի կատարման պահից ի վեր մեղադրյալի դրսևորած վարքագծի և նրա անձը բնութագրող այլ հատկանիշների՝ իրենց ամբողջության մեջ գնահատման վրա։ /…/>>:
Դատական քննության փուլում մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու հարցերի վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի որոշումները վերադաս ատյանի կողմից վերանայելու սահմանների կապակցությամբ՝ Վճռաբեկ դատարանը Ն.Հարությունյանի գործով որոշմամբ արձանագրել է. <</.../ [Գ]ործի ըստ էության քննության ընթացքում դատարանի կողմից մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու հարցերի լուծումը գտնվում են նրա` արդարադատության իրականացման պատշաճ կազմակերպման լիազորության ոլորտում։
/…/ Վերոնշյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` քննարկվող որոշումների վերաքննիչ վերանայման սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողության շրջանակներում կալանքի կապակցությամբ կայացվող որոշումների վերանայման սահմաններից։ Մասնավորապես` քննարկվող որոշումների վերանայման շրջանակներում չեն կարող քննարկվել այնպիսի հարցեր, որոնք այս կամ այն չափով առնչվում են գործի ըստ էության լուծմանը։ Այդպիսիք են, օրինակ, հիմնավոր կասկածի առկայության, արարքի որակման, որոշման հիմքում դրված ապացույցների թույլատրելիության հետ կապված հարցերը և այլն։/…/>>:
Անդրադառնալով դատական ակտ կայացնելիս որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող առաջին ատյանի դատարանի՝ մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքն անփոփոխ թողնելու մասին որոշման օրինականության և հիմնավորվածության ստուգման առանձնահատկություններին՝ Վճռաբեկ դատարանը Արման Մադաթյանի և Արքա Մադաթյանի վերաբերյալ գործով 2020թ․ մայիսի 26-ի թիվ ԱՐԴ/0152/01/19 որոշման մեջ արձանագրել է, որ՝ <<․․․որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելիս՝ Վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը պետք է հիմնված լիներ ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա և ունենար պատճառաբանվածության առավել բարձր չափանիշ։ Հակառակ մոտեցումը, Վճռաբեկ դատարանի համոզմամբ, կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը։ /…/>> ։
Միևնույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ դատաքննության փուլում խափանման միջոց կիրառելու հարցը լուծելիս մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է /տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝ Հարություն Ավետիսյանի գործով 2025թ․ փետրվարի 28-ի թիվ ԱՐԴ/0180/01/23 որոշման 15-րդ կետը/։
Սույն գործով Առաջին ատյանի դատարանը, քննության առնելով մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կիրառելու հարցը, վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, իրավաչափորեն արձանագրել է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Ա․Բոյաջյանի կալանքի հիմքերին՝ Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավորված կերպով գտել է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու հիմքը՝ հաստատված Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025թ․ հունիսի 23-ի որոշմամբ:
Մասնավորապես, դատարանի կողմից նախորդ որոշմամբ կալանքի՝ որպես խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգնման համար հիմք ծառայող իրավաչափության պայմանների շարունակական առկայության փաստը հաստատող հիմնավորումների և պատճառաբանությունների, ինչպես նաև հերքող փաստական տվյալներ չներկայացնելու հանգամանքի հավառմամբ, Առաջին ատյանի դատարանն իրավաչափորեն արձանագրել է, որ դատավարության տվյալ փուլում շարունակվում է պահպանվել և չի վերացել այն մտավախությունը, որ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում՝ մեղադրյալ Ա․Բոյաջյանը չի կատարի քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները և կկատարի հանցանք։
Վերոգրյալների հիմնավորմամբ՝ Առաջին ատյանի դատարանն իրավաչափորեն արձանագրել է, որ գործով ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք նվազեցնում կամ չեզոքացնում են դատարանի կողմից նախկինում արձանագրված՝ Ա․Բոյաջյանի կալանքի տակ պահելու հիմքերը, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը վերացնելու կամ փոխելու փաստական հիմքեր չկան:
Անդրադառնալով, դատարանի կողմից դրսևորած պատշաճ ջանասիրությանը, առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ դատական նիստերը հետաձգվել են կողմերի հարգելի բացակայությունների հիմքով, և հաջորդ դատական նիստին նոր իրականացվելու է ապացույցների հետազոտում։
Հետևաբար՝ հիմք ընդունելով նշվածը և պայմանավորված կալանքի առկա հիմքով ու հիմնավորումներով՝ Առաջին ատյանի դատարանն իրավաչափորեն արձանագրել է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, հետևաբար վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ կիրառված կալանքը երկարաձգել է երեք ամիս ժամկետով:
Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի և ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքի ուսումնասիրությունից հետևում է, որ խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը լուծելիս՝ Առաջին ատյանի դատարանը հանդես գալով որպես գործով վարույթն իրականացնող մարմին, պատշաճ գնահատման է ենթարկել մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանին մեղսագրվող արարքների հակաիրավականությունը, նրա անձի հանրային վտանգավորության աստիճանը, եկել է իրավաչափ հետևության, որ մեղադրյալին մեղսագրվող արարքների բնույթը՝ դրա կատարման եղանակը, առանձնահատկությունները և ժամանակագրությունը թույլ են տվել պատկերացում կազմել վերջինիս հետագա ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման վերաբերյալ ու բացահայտել մեղադրյալի անձնային այն հատկանիշները, որոնք բացասական են բնութագրում վերջինիս ու էապես բարձրացնում են ազատության մեջ մնալու դեպքում հանցանք կատարելու, ինչպես նաև գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը, և այդ համատեքստում իրավացիորեն գտել է, որ մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու հիմքերը բացակայում են, իսկ հակառակի մասին բողոքաբերի դիրքորոշումները հիմնված չեն ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա:
Հետևաբար, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը հանգել է իրավաչափ և հիմնավոր եզրահանգման առ այն, որ Անդրանիկ Բոյաջյանին անազատության մեջ պահելու տեսանկյունից հիմնավորված կալանավորման հիմքերի չեզոքացման և վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից իր լիազորություններն անարգել իրականացնելն ապահովելու համար օրենքով նախատեսված երաշխիք այլընտրանքային խափանման միջոցները չեն կարող հանդիսանալ, հաշվի առնելով, որ դրանք բավարար և պիտանի միջոց չեն հանդիսանում բացառելու մեղադրյալի ոչ իրավաչափ վարքագիծը։
Ինչ վերաբերում է Անդրանիկ Բոյաջյանի անձի և ընտանեկան դրության մասին պաշտպանի ներկայացրած փաստարկներին, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դրանք ինքնին, սույն որոշմամբ արված վերլուծության համատեքստում, բավարար չեն այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ մեղադրյալի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու մտահոգությունները չեզոքացնելու համար:
Ընդհանրացնելով վերոշարադրյալը` Վերաքննիչ դատարանն ընդգծում Է, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի նկատմամբ խափանման միջոց կալանավորումն այլընտրանքային խափանման միջոցով փոխարինելու հարցը քննարկելիս՝ Առաջին ատյանի դատարանն արել է իրավաչափ հետևություններ, որոնք ընդունելի են նաև Վերաքննիչ դատարանի համար: Ուստի, նման պայմաններում հատուկ վերանայման բողոքի փաստարկները բավարար չեն որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող և գործի լրիվ, օբյեկտիվ, բազմակողմանի և ողջամիտ ժամկետում քննության պարտավորություն կրող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար։
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի՝ կալանքի տակ գտնվելու տևողության վերաբերյալ հատուկ վերանայման բողոքում բերված փաստարկին, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Վճռաբեկ դատարանը նախադեպային որոշումներով բազմիցս արձանագրել է, որ խափանման միջոցի կիրառման տևողությունը դրա համաչափության գնահատման ինքնավար գործոն չէ և պետք է գնահատման ենթարկվի` հաշվի առնելով նաև գործի բնույթն ու բարդության աստիճանը: Անձի ոչ իրավաչափ վարքագիծը կանխարգելող միջոցների կիրառման համատեքստում այսպիսի մոտեցում ունի նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը՝ նշելով, որ ինքնին կանխարգելիչ միջոցների կիրառման տևողությունը բավարար չէ եզրահանգելու համար, որ այն համաչափ չէ։ Տվյալ դեպքում՝ սույն գործի փաստական հանգամանքների համատեքստում, Անդրանիկ Բոյաջյանի կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածը չի կարող համարվել վերջինիս ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը հակակշռող բավարար գործոն:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ հատուկ վերանայման բողոքում բարձրացված մյուս հարցերին Առաջին ատյանի դատարանն արդեն իսկ անդրադարձել է իր կողմից կայացված որոշման մեջ, որի հետևություններին Վերաքննիչ դատարանը համաձայն է և այդ պատճառով նպատակահարմար չի գտնում նորից մեկ առ մեկ անդրադառնալ դրանց:
Վերոշարադրյալի հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելով՝ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել դատական սխալ, այդ թվում նաև՝ քրեադատավարական օրենքի այնպիսի խախտում, որը կարող էր ազդեցություն ունենալ գործի ելքի վրա, և գործով կայացրել է ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ, որը բխում է ինչպես Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի, այնպես էլ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած նախադեպային իրավունքից:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով՝ Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի պաշտպան Հ․Թորոսյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել, իսկ <<Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առելու մասին>> Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ․ սեպտեմբերի 18-ի թիվ ԵԴ1/2090/01/25 որոշումը՝ թողնել անփոփոխ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու օրվանից 15-օրյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ս․ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
03 նոյեմբերի 2025թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ` նաև Վերաքննիչ դատարան/
ՆԱԽԱԳԱՀՈՒԹՅԱՄԲ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆԻ
մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի պաշտպան Հ․Թորոսյանի հատուկ վերանայման բողոքի հիման վրա գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթարկելով <<Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առելու մասին>> Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /դատավոր Ս․Գզոգյան/ 2025թ․ սեպտեմբերի 18-ի թիվ ԵԴ1/2090/01/25 որոշումը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1․Հատուկ վերանայման վարույթի ընթացքը
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ քննվում է թիվ ԵԴ1/2090/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և մյուսի։
Առաջին ատյանի դատարանի 2025թ․ սեպտեմբերի 18-ի որոշմամբ մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 /երեք/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025թ․ դեկտեմբերի 28-ը:
Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ փոստի միջոցով 11․10․2025թ. հատուկ վերանայման բողոք է ներկայացրել պաշտպան Հ․Թորոսյանը:
Վերաքննիչ դատարանի 2025թ․ հոկտեմբերի 24-ի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքն ընդունվել է վարույթ, որոշվել է հատուկ վերանայման բողոքի քննությունն անցկացնել գրավոր ընթացակարգով և դատական ակտի կայացման օր է նշանակվել 03․11․2025թ․:
Հատուկ վերանայման բողոքի կապակցությամբ վերանայման վարույթի մասնակիցների կողմից պատասխան, բացատրություն, նյութեր և միջնորդություններ չեն ներկայացվել։
2․Հատուկ վերանայման բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ <<․․․նա, խախտելով <<Թմրանյութերի և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին>> 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, նախապես խոստանալով ձեռք բերել և իրացնել մաքսանենգ ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ՝ ապօրինի տեղափոխելուն, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել է առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ:
Այսպես.
Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով <<Մարիխուանա>> և 10,55 գրամ քաշով <<Մեթամֆետամին>> տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինիս օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ <<Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մանր չափերը /.../ սահմանելու մասին>> 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով <<Մարիխուանա>> և <<Մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը։
Այսինքն՝ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։
Բացի այդ, Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը, չունենալով <<Թմրանյութերի և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին>> 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և նույն նպատակով դրանք Երևան քաղաքի ուղղությամբ տեղափոխելու դիտավորությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 06.30-ի սահմաններում, իր վարած <<HONDA ACCORD>> մակնիշի 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Սյունիքի մարզ, Մեղրի-Ագարակ ճանապարհահատվածի փշալարային ցանցի մոտ, որտեղից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Իրանի Իսլամական Հանրապետության կողմից փշալարային ցանցի վրայով ՀՀ տարածք ինքնությունը չպարզված անձի կողմից նետված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով <<Մարիխուանա>> և 10,55 գրամ քաշով <<Մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցները` 4 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված, որոնք պահել է նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և ապօրինի իրացնելու նպատակով տեղափոխել է դեպի Երևան քաղաքի ուղությամբ, սակայն ճանապարհին՝ Վայք համայնքի վարչական տարածքում, նույն օրը՝ ժամը 13.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով նրա անձնական ազատության իրավունքը սահմանափակվել է, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով վերը նշված թմրամիջոցներով փաթեթները տրանսպորտային միջոցի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել են>>։
3․Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Հատուկ վերանայման բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստարկներով։
Պաշտպան Հ․Թորոսյանը իր ներկայացրած հատուկ վերանայման բողոքում գտնում է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 18.09.2025թ. թիվ ԵԴ1/2090/01/25 որոշմամբ դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որոշումը չի բխում ՀՀ Սահմանադրության 78-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 2-րդ և 4-րդ մասերի, 116-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մասերի, 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջներից, ինչը կարող էր ազդել վարույթի ելքի վրա և ենթակա է բեկանման` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Դատարանը գտել է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել նախկինում խափանման միջոց ընտրելու վերաբերյալ դատարանների որոշումներով մատնանշած հիմքերը՝ մասնավորապես այն, որ ազատության մեջ գտնվելու պարագայում մեղադրյալը չի կատարի քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները և կկատարի հանցանք:
Հարկ է նշել, որ այդ որոշումները կայացվել են նախաքննության այն փուլերում, երբ դեռևս կատարվել են ինտենսիվ՝ տաք հետքերով քննություն, սակայն ներկայումս, երբ արդեն անցել է ավելի քան 1 տարի և գործը գտնվում է դատավարության փուլում, և որևէ այլ վկաներ ի հայտ չեն եկել, ողջամիտ չեն ենթադրություններն առ այն, որ մեղադրյալը կխոչընդոտի քննությանը, այն էլ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը քննության սկզբնական փուլից սկսած իր կամքով աջակցել է քննությանը, տրամադրել անհրաժեշտ տեղեկություններ, որի շնորհիվ էլ բացահայտվել է նշված հանցագործությունը և կանխվել են այլ հանցանքներ: Մասնավորապես, Անդրանիկ Բոյաջյանի աջակցությամբ իրականցավել է <<Վերահսկելի մատակարարում>> օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումը, որի արդյունքում ձերբակալվել է ԻԻՀ քաղաքացի Սեռաջադդի Մահմուդի Աբդոլլահզադեհը:
Բացի այդ, Անդրանիկ Բոյաջյանը 63 տարեկան է, ամուսնացած է, ունի մշտական բնակության վայր, կնոջ հետ բնակվում է Վայոց Ձորի Արենի համայնքի, գ.Աղավնաձորի 2-րդ փողոցի 5 հասցեի տանը, որը պատկանում է կնոջը:
Նկարագրված պայմաններում, պաշտպանական կողմը գտնում է, որ դատաքննության այս փուլում, երբ մեղադրյալն արդեն իսկ շուրջ 1 տարի գտնվում է կալանքի տակ, և հաշվի առնելով վերը թվարկված հանգամանքները, խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը և ռիսկերը զգալիորեն նվազել են, անհրաժեշտ է կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ տնային կալանքը համակցված այլ այլընտրանքային խափանման միջոցների հետ, որոնք ի զորու են ապահովել խափանման միջոց ընտրելու նպատակները և Անդրանիկ Բոյաջյանի պատշաճ վարքագիծը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ, 116-րդ, 118-րդ, 354-րդ, 362-րդ, 389-րդ, 393-րդ հոդվածներով, բողոք ներկայացրած անձը խնդրում է բեկանել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2025թ. սեպտեմբերի 18-ի թիվ ԵԴ1/2090/01/25 որոշումը և Անդրանիկ Բոյաջյանի նկատմամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոց՝ տնային կալանքը, անհրաժեշտության դեպքում՝ համակցված այլ այլընտրանքային խափանման միջոցների հետ:
4․Վերաքննիչ դատարանի հիմնավորումները ու եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում` ներկայացված նյութերի հիման վրա գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթարկելով <<Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առելու մասին>> Առաջին ատյանի դատարանի 2025թ․ սեպտեմբերի 18-ի որոշումը, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Հ․Թորոսյանի հատուկ վերանայման բողոքը ենթակա է մերժման, իսկ դատարանի որոշումը պետք է թողնել անփոփոխ` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` /…/
4/ անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով./…/>>:
Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովի 2077 /2015/ հանձնարարականի 1-ին կետում ամրագրված է, որ կալանավորումը պետք է օգտագործվի բացառության կարգով, որպես վերջին միջոց, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցները բավարար չեն քրեական վարույթի անվտանգությունն ապահովելու համար։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով: Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը:
/.../
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով /…/>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ /…/
3/ չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. /…/>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1/ մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2/ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3/ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: /…/>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին /…/>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
/…/
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները։ Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ /…/>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները։
/…/
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: /…/>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Իրավասու անձը մեղադրյալին ազատում է կալանքից, եթե՝
1/ վերացել է անձին կալանքի տակ պահելու հիմքը կամ անհրաժեշտությունը. /…/>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
<<Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն`
<<3. Հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
4. Հատուկ վերանայման կարգով դատական ակտ կայացնելիս վերադաս դատարանը հիմնվում է միայն ստորադաս դատարանում հետազոտված ապացույցների կամ նյութերի և վարույթի մասնակիցների արած պնդումների վրա>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման արդյունքում վերաքննիչ դատարանը`
1/ դատական ակտը թողնում է անփոփոխ.
2/ փոփոխում է ստորադաս դատարանի դատական ակտը, եթե փաստական հանգամանքները հնարավորություն են տալիս կայացնելու նման ակտ.
3/ ամբողջությամբ կամ որոշակի մասով բեկանում է դատական ակտը՝ բեկանված մասով կայացնելով դրան փոխարինող դատական ակտ:
2. Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման արդյունքով կայացված դատական ակտն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից, իսկ գրավոր ընթացակարգով վարույթի դեպքում՝ կայացնելու օրը: Դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան երեք օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատական վարույթի մասնակիցներին և համապատասխան առաջին ատյանի դատարան:
3. Եթե վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայումն իրականացվում է առաջին ատյանի դատարանում ընթացող վարույթի պայմաններում, ապա վերանայման արդյունքով վերաքննիչ դատարանի կայացրած եզրափակիչ դատական ակտը հայտարարվում է առաջին ատյանի դատարանի առաջիկա նիստում>>։
Տիգրան Պետրոսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել առ այն, որ <</…/ Վճռաբեկ դատարանը կրկնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածում թվարկված մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները բոլոր դեպքերում պետք է պայմանավորված լինեն գործի նյութերից բխող որոշ փաստական տվյալներով։ Սակայն միևնույն ժամանակ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ կալանավորման հիմք/եր/ի առկայության կամ բացակայության մասին դատարանի հետևությունները պետք է հիմնված լինեն ոչ թե այդ փաստական տվյալները մեկը մյուսից անջատ, ինքնավար հետազոտման ենթարկելու, այլ դրանք իրենց համակցության մեջ գնահատման ենթարկելու արդյունքում ձևավորվող փաստարկված դատողությունների վրա։ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ համապատասխան փաստական տվյալներն իրենց ամբողջության մեջ չվերլուծելը, դրանք իրարից անջատ գնահատելը կարող է հանգեցնել կալանավորման հիմքի առկայության կամ բացակայության մասին չհիմնավորված եզրահանգման գալուն։ Հետևաբար խնդրո առարկա հարցը լուծելիս դատարանի հետևությունները յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերում առկա ապացույցների, փաստերի կամ այլ տեղեկությունների, այդ թվում՝ քրեական օրենքով արգելված ենթադրյալ հանցանքի կատարման պահից ի վեր մեղադրյալի դրսևորած վարքագծի և նրա անձը բնութագրող այլ հատկանիշների՝ իրենց ամբողջության մեջ գնահատման վրա։ /…/>>:
Դատական քննության փուլում մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու հարցերի վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի որոշումները վերադաս ատյանի կողմից վերանայելու սահմանների կապակցությամբ՝ Վճռաբեկ դատարանը Ն.Հարությունյանի գործով որոշմամբ արձանագրել է. <</.../ [Գ]ործի ըստ էության քննության ընթացքում դատարանի կողմից մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու հարցերի լուծումը գտնվում են նրա` արդարադատության իրականացման պատշաճ կազմակերպման լիազորության ոլորտում։
/…/ Վերոնշյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` քննարկվող որոշումների վերաքննիչ վերանայման սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողության շրջանակներում կալանքի կապակցությամբ կայացվող որոշումների վերանայման սահմաններից։ Մասնավորապես` քննարկվող որոշումների վերանայման շրջանակներում չեն կարող քննարկվել այնպիսի հարցեր, որոնք այս կամ այն չափով առնչվում են գործի ըստ էության լուծմանը։ Այդպիսիք են, օրինակ, հիմնավոր կասկածի առկայության, արարքի որակման, որոշման հիմքում դրված ապացույցների թույլատրելիության հետ կապված հարցերը և այլն։/…/>>:
Անդրադառնալով դատական ակտ կայացնելիս որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող առաջին ատյանի դատարանի՝ մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքն անփոփոխ թողնելու մասին որոշման օրինականության և հիմնավորվածության ստուգման առանձնահատկություններին՝ Վճռաբեկ դատարանը Արման Մադաթյանի և Արքա Մադաթյանի վերաբերյալ գործով 2020թ․ մայիսի 26-ի թիվ ԱՐԴ/0152/01/19 որոշման մեջ արձանագրել է, որ՝ <<․․․որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելիս՝ Վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը պետք է հիմնված լիներ ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա և ունենար պատճառաբանվածության առավել բարձր չափանիշ։ Հակառակ մոտեցումը, Վճռաբեկ դատարանի համոզմամբ, կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը։ /…/>> ։
Միևնույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ դատաքննության փուլում խափանման միջոց կիրառելու հարցը լուծելիս մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է /տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝ Հարություն Ավետիսյանի գործով 2025թ․ փետրվարի 28-ի թիվ ԱՐԴ/0180/01/23 որոշման 15-րդ կետը/։
Սույն գործով Առաջին ատյանի դատարանը, քննության առնելով մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կիրառելու հարցը, վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, իրավաչափորեն արձանագրել է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Ա․Բոյաջյանի կալանքի հիմքերին՝ Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավորված կերպով գտել է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու հիմքը՝ հաստատված Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025թ․ հունիսի 23-ի որոշմամբ:
Մասնավորապես, դատարանի կողմից նախորդ որոշմամբ կալանքի՝ որպես խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգնման համար հիմք ծառայող իրավաչափության պայմանների շարունակական առկայության փաստը հաստատող հիմնավորումների և պատճառաբանությունների, ինչպես նաև հերքող փաստական տվյալներ չներկայացնելու հանգամանքի հավառմամբ, Առաջին ատյանի դատարանն իրավաչափորեն արձանագրել է, որ դատավարության տվյալ փուլում շարունակվում է պահպանվել և չի վերացել այն մտավախությունը, որ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում՝ մեղադրյալ Ա․Բոյաջյանը չի կատարի քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները և կկատարի հանցանք։
Վերոգրյալների հիմնավորմամբ՝ Առաջին ատյանի դատարանն իրավաչափորեն արձանագրել է, որ գործով ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք նվազեցնում կամ չեզոքացնում են դատարանի կողմից նախկինում արձանագրված՝ Ա․Բոյաջյանի կալանքի տակ պահելու հիմքերը, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը վերացնելու կամ փոխելու փաստական հիմքեր չկան:
Անդրադառնալով, դատարանի կողմից դրսևորած պատշաճ ջանասիրությանը, առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ դատական նիստերը հետաձգվել են կողմերի հարգելի բացակայությունների հիմքով, և հաջորդ դատական նիստին նոր իրականացվելու է ապացույցների հետազոտում։
Հետևաբար՝ հիմք ընդունելով նշվածը և պայմանավորված կալանքի առկա հիմքով ու հիմնավորումներով՝ Առաջին ատյանի դատարանն իրավաչափորեն արձանագրել է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, հետևաբար վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ կիրառված կալանքը երկարաձգել է երեք ամիս ժամկետով:
Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի և ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքի ուսումնասիրությունից հետևում է, որ խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը լուծելիս՝ Առաջին ատյանի դատարանը հանդես գալով որպես գործով վարույթն իրականացնող մարմին, պատշաճ գնահատման է ենթարկել մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանին մեղսագրվող արարքների հակաիրավականությունը, նրա անձի հանրային վտանգավորության աստիճանը, եկել է իրավաչափ հետևության, որ մեղադրյալին մեղսագրվող արարքների բնույթը՝ դրա կատարման եղանակը, առանձնահատկությունները և ժամանակագրությունը թույլ են տվել պատկերացում կազմել վերջինիս հետագա ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման վերաբերյալ ու բացահայտել մեղադրյալի անձնային այն հատկանիշները, որոնք բացասական են բնութագրում վերջինիս ու էապես բարձրացնում են ազատության մեջ մնալու դեպքում հանցանք կատարելու, ինչպես նաև գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը, և այդ համատեքստում իրավացիորեն գտել է, որ մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու հիմքերը բացակայում են, իսկ հակառակի մասին բողոքաբերի դիրքորոշումները հիմնված չեն ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա:
Հետևաբար, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը հանգել է իրավաչափ և հիմնավոր եզրահանգման առ այն, որ Անդրանիկ Բոյաջյանին անազատության մեջ պահելու տեսանկյունից հիմնավորված կալանավորման հիմքերի չեզոքացման և վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից իր լիազորություններն անարգել իրականացնելն ապահովելու համար օրենքով նախատեսված երաշխիք այլընտրանքային խափանման միջոցները չեն կարող հանդիսանալ, հաշվի առնելով, որ դրանք բավարար և պիտանի միջոց չեն հանդիսանում բացառելու մեղադրյալի ոչ իրավաչափ վարքագիծը։
Ինչ վերաբերում է Անդրանիկ Բոյաջյանի անձի և ընտանեկան դրության մասին պաշտպանի ներկայացրած փաստարկներին, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դրանք ինքնին, սույն որոշմամբ արված վերլուծության համատեքստում, բավարար չեն այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ մեղադրյալի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու մտահոգությունները չեզոքացնելու համար:
Ընդհանրացնելով վերոշարադրյալը` Վերաքննիչ դատարանն ընդգծում Է, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի նկատմամբ խափանման միջոց կալանավորումն այլընտրանքային խափանման միջոցով փոխարինելու հարցը քննարկելիս՝ Առաջին ատյանի դատարանն արել է իրավաչափ հետևություններ, որոնք ընդունելի են նաև Վերաքննիչ դատարանի համար: Ուստի, նման պայմաններում հատուկ վերանայման բողոքի փաստարկները բավարար չեն որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող և գործի լրիվ, օբյեկտիվ, բազմակողմանի և ողջամիտ ժամկետում քննության պարտավորություն կրող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար։
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի՝ կալանքի տակ գտնվելու տևողության վերաբերյալ հատուկ վերանայման բողոքում բերված փաստարկին, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Վճռաբեկ դատարանը նախադեպային որոշումներով բազմիցս արձանագրել է, որ խափանման միջոցի կիրառման տևողությունը դրա համաչափության գնահատման ինքնավար գործոն չէ և պետք է գնահատման ենթարկվի` հաշվի առնելով նաև գործի բնույթն ու բարդության աստիճանը: Անձի ոչ իրավաչափ վարքագիծը կանխարգելող միջոցների կիրառման համատեքստում այսպիսի մոտեցում ունի նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը՝ նշելով, որ ինքնին կանխարգելիչ միջոցների կիրառման տևողությունը բավարար չէ եզրահանգելու համար, որ այն համաչափ չէ։ Տվյալ դեպքում՝ սույն գործի փաստական հանգամանքների համատեքստում, Անդրանիկ Բոյաջյանի կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածը չի կարող համարվել վերջինիս ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը հակակշռող բավարար գործոն:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ հատուկ վերանայման բողոքում բարձրացված մյուս հարցերին Առաջին ատյանի դատարանն արդեն իսկ անդրադարձել է իր կողմից կայացված որոշման մեջ, որի հետևություններին Վերաքննիչ դատարանը համաձայն է և այդ պատճառով նպատակահարմար չի գտնում նորից մեկ առ մեկ անդրադառնալ դրանց:
Վերոշարադրյալի հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելով՝ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել դատական սխալ, այդ թվում նաև՝ քրեադատավարական օրենքի այնպիսի խախտում, որը կարող էր ազդեցություն ունենալ գործի ելքի վրա, և գործով կայացրել է ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ, որը բխում է ինչպես Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի, այնպես էլ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած նախադեպային իրավունքից:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով՝ Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի պաշտպան Հ․Թորոսյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել, իսկ <<Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առելու մասին>> Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ․ սեպտեմբերի 18-ի թիվ ԵԴ1/2090/01/25 որոշումը՝ թողնել անփոփոխ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու օրվանից 15-օրյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ս․ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/2090/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 13-06-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | ՀՀ Գլխավոր դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 84116725 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, նախապես խոստանալով ձեռք բերել և իրացնել մաքսանենգ ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի տեափոխելուն, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել է առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ։ |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, նախապես խոստանալով ձեռք բերել և իրացնել մաքսանենգ ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի տեափոխելուն, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել է առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Բոյաջյան |
| Հայրանուն | Խաչիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 46-399 Մաս 3 Կետ 2/2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Սեռաջադդին |
| Ազգանուն | Աբդոլլահզադեհ |
| Հայրանուն | Մահմուդի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 46-399 Մաս 3 Կետ 2/2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.7 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.4 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 13-06-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սուսաննա |
| Ազգանուն | Գզոգյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 17-06-2025 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 17-06-2025 |
|---|---|
| Որոշում | ԵԴ1/2090/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին 17 հունիսի 2025թ. ք.Երևան ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ս.Գզոգյանս, 2025 թվականի հունիսի 16-ին ստանալով թիվ ԵԴ1/2090/01/25 քրեական գործն ըստ մեդադրանքի Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով՝ Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Սույն քրեական գործով ստանձնել վարույթ և նշանակել նախնական դատալսումներ՝ 2025 թվականի հունիսի 23-ին` ժամը 13:45-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Կենտրոն նստավայրում, դատական նիստերի թիվ 1 դահլիճում, դռնբաց դատական նիստում: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված կարգով վերոհիշյալ որոշման պատճենն ուղարկել հանրային մեղադրողին և վարույթի մասնավոր մասնակիցներին՝ կցելով իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ սահմանված ձևի հուշաթերթ: ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ԳԶՈԳՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ․ |
| Ազգանուն | ․ |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 23-06-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 13:45 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 23-06-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 23-06-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/2090/01/25 ՈՐՈՇՈՒՄ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑ ԿԱԼԱՆՔԸ ՎԵՐԱՑՆԵԼՈՒ, ՓՈԽԵԼՈՒ ԿԱՄ ԴՐԱ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 23 հունիսի 2025թ. ք.Երևան Հայաստանի Հանրապետության Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան), Նախագահող դատավոր Ս.ԳԶՈԳՅԱՆԻ քարտուղարությամբ Լ.ՉՈԲԱՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ հանրային մեղադրող Ա․ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ թարգմանիչ Է․ԲԱԲԱԱՀԱՐՈՆՅԱՆ մեղադրյալներ Ա․ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ Ս․ԱԲԴՈԼԼԱՀԶԱԴԵՀԻԻ դռնբաց դատական նիստում քննարկման առարկա դարձնելով մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց՝ կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի, 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի, 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 21109824 քրեական վարույթը: 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 21109924 քրեական վարույթը: Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ի մեկ այլ որոշմամբ թիվ 21109924 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 21109824 քրեական վարույթին, նախաքնությունը շարունակվել է թիվ 21109824 համարով: 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհին ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 21110124 քրեական վարույթը: Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ի որոշմամբ թիվ 21109824 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 21110124 քրեական վարույթին, նախաքնությունը շարունակվել է թիվ 21109824 համարով: Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։ Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով։ Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։ Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկու ամիս ժամկետով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկու ամիս ժամկետով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 27-ի և ապրիլի 25-ի որոշումներով Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկու-ական ամիս ժամկետով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 28-ի և ապրիլի 28-ի որոշումներով Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկու-ական ամիս ժամկետով։ 2025 թվականի հունիսի 9-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում այն արարքների համար, որ նա, խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, նախապես խոստանալով ձեռք բերել և իրացնել մաքսանենգ ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի տեղափոխելուն, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել է առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ։ Այսպես. Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհը ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինիս օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը (...) սահմանելու մասին» 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով «Մարիխուանա» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը: Այսինքն՝ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով: Բացի այդ, Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը, իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և նույն նպատակով դրանք Երևան քաղաքի ուղղությամբ տեղափոխելու դիտավորությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 06.30-ի սահմաններում, իր վարած «HONDA ACCORD» մակնիշի 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Սյունիքի մարզը՝ Մեղրի-Ագարակ ճանապարհահատվածի փշալարային ցանցի մոտ, որտեղից այլ անձանց՝ իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Իրանի Իսլամական Հանրապետության կողմից փշալարային ցանցի վրայով ՀՀ տարածք ինքնությունը չպարզված անձի կողմից նետված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները` 4 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված, որոնք պահել է նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և ապօրինի իրացնելու նպատակով տեղափոխել է դեպի Երևան քազաքի ուղությամբ, սակայն ճանապարհին՝ Վայք համայնքի վարչական տարածքում, նույն օրը՝ ժամը 13.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով նրա անձնական ազատության իրավունքը սահմանափակվել է, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով վերը նշված թմրամիջոցներով փաթեթները տրանսպորտային միջոցի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել են: ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցները, նպատակ ունենալով բացահայտել մաքսանենգությամբ ՀՀ առաքված թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառության հետ առնչություն ունեցող անձանց շրջանակը, իրականացրել են «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» ՕՀՄ-ն, որի շրջանակներում հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցները փոխարինվել են նմանատիպ այլ զանգվածի պարունակությամբ, տեղադրվել թվով 3 հատ «R» գրառմամբ սև գույնի պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթներում և տեղադրվել են Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղու «Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքով անցնող գազատարի բաշխիչ կայանի մոտ գտնվող թաքստոցում: Այնուհետև, Սեռաջադդին Աբդոլլահզադեհը, չունենալով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, տեղեկանալով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցների գտնվելու վայրի մասին՝ Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղու «Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքով անցնող գազատարի բաշխիչ կայանի մոտ գտնվող թաքստոցում Ա.Բոյաջյանի կողմից իրեն իրացված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներն իր կողմից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերելու դիտավորությամբ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, ժամը՝ 16.30-ի սահմաններում, նշված վայրից վերցրել է ՕՀՄ-ի շրջանակներում նախապես փոխարինված և այնտեղ թողնված՝ Ա.Բոյաջյանի ավտոմքենայից 29.10.2024թ. կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափերով՝ թմրամիջոցներով լցված թվով 3 հատ «R» գրառմամբ սև գույնի պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթներին արտաքինով և քաշերով նման 3 այլ փաթեթները, սակայն իրականացվող օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների շրջանակներում նախապես փոխարինված թվով 3 փաթեթները ձեռք բերելու պահին՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, ժամը՝ 16.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղում գտնվող «Նաիրիտ» գործարանի ցանկապատի հարակից տարածքից ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ Սյունիքի մարզային վարչության ծառայողների կողմից, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում Ս.Աբդոլլահզադեհը չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներն ապօրինի ձեռք բերելու մտադրությունը, քանի որ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» ՕՀՄ-ի շրջանակներում հիշյալ զանգվածները փոխարինվել էին նմանատիպ այլ զանգվածներով, իսկ փաթեթներն ստանալուց հետո վերջինս ձերբակալվել է։ Այսինքն՝ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով: Այսպիսով՝ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքների կատարում։»։ 2025 թվականի հունիսի 10-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում այն արարքների համար, որ նա, խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, նախապես խոստանալով ձեռք բերել և իրացնել մաքսանենգ ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ՝ ապօրինի տեղափոխելուն, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել է առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ: Այսպես. Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինիս օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը (...) սահմանելու մասին» 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով «Մարիխուանա» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը։ Այսինքն՝ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։ Բացի այդ, Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը, չունենալով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և նույն նպատակով դրանք Երևան քաղաքի ուղղությամբ տեղափոխելու դիտավորությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 06.30-ի սահմաններում, իր վարած «HONDA ACCORD» մակնիշի 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Սյունիքի մարզ, Մեղրի-Ագարակ ճանապարհահատվածի փշալարային ցանցի մոտ, որտեղից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Իրանի Իսլամական Հանրապետության կողմից փշալարային ցանցի վրայով ՀՀ տարածք ինքնությունը չպարզված անձի կողմից նետված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները` 4 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված, որոնք պահել է նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և ապօրինի իրացնելու նպատակով տեղափոխել է դեպի Երևան քաղաքի ուղությամբ, սակայն ճանապարհին՝ Վայք համայնքի վարչական տարածքում, նույն օրը՝ ժամը 13.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով նրա անձնական ազատության իրավունքը սահմանափակվել է, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով վերը նշված թմրամիջոցներով փաթեթները տրանսպորտային միջոցի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել են: Այսինքն՝ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։ Այսպիսով՝ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքների կատարում:»։ Նախաքննության մարմնի 2025 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ թիվ 21109824 քրեական վարույթից անջատվել է Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական վարույթը, անջատված վարույթին շնորհվել է թօվ 84116725 համարը։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է 2025 թվականի հունիսի 13-ին: 2025 թվականի հունիսի 17-ին Դատարանի դատավոր Ս.Գզոգյանը որոշում է կայացրել վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ Էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 25-ի որոշման համաձայն՝ «(…) Մեղադրյալ Ա.Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետի երկարաձգումն անհրաժեշտ է վերջինիս կողմից հանցանք կատարելը կանխելու և գործի քննությանը չխոչընդոտելու համար: Դատարանը սույն եզրահանգմանն է գալիս՝ հաշվի առնելով մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի բնույթը, մասնավորապես այն, որ Ա.Բոյաջյանին վերագրվում է բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների կատարում: Միևնույն ժամանակ, որ մեղադրյալը չունի մշտական աշխատանք և կայուն եկամուտ, որպիսի պայմաններում Դատարանը ողջամտորեն ենթադրություն է կատարում այն մասին, որ Ա.Բոյաջյանը, հայտնվելով ազատության մեջ, կկատարի նույնասեռ արարքներ: Դատարանի սույն եզրահանգումը բխում է նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի՝ Բեռնոբիչն ընդդեմ Խորվաթիայի (Bernobic v. Croatia) գործով 2011 թվականի սեպտեմբերի 21-ի վճռով արտահայտած այն դիրքորոշումից, որի համաձայն մեղադրյալի մշտական աշխատանք կամ կանոնավոր ամսական եկամուտ չունենալու հանգամանքը կարող է բավարար լինել գնահատելու, որ անձը, ազատության մեջ գտնվելու պայմաններում, կարող է շարունակել հանցավոր գործունեությունը (տե՛ս նշված որոշման 70-րդ և 71-րդ կետերը): Ավելին՝ Դատարանը չի կարող անտեսել այն հանգամանքը, որ մեղադրյալն, ըստ Ձև 8 տեղեկանքի, թվով 5 կետ քրեական վարույթով կանչվել է քրեական պատասխանատվության: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված տվյալները պետք է գնահատման ենթարկվեն մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքների համատեքստում: Մասնավորապես՝ Դատարանը ողջամտորեն եզրահանգում է, որ Անդրանիկ Բոյաջյանը իրավական նորմերի նկատմամբ դրսևորում է նիհիլիստական /արհամարհական/ մոտեցում, ինչից ենթադրելի է, որ մնալով ազատության մեջ, կարող է կատարել հանցանք: Վերջին հանգամանքը գնահատելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը. տրամաբանական չէ նույն հարթության վրա դիտարկել այն անձանց, ովքեր երբևէ և որևէ պատասխանատվության չեն կանչվել և այն անձանց, ովքեր պարբերաբար կանչվել են պատասխանատվության: Նշվածն առնվազն անձին բնութագրող հանգամանք է և չի կարող ընդհանրապես անտեսվել։ Մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետի երկարաձգումն անհրաժեշտ է վերջինիս վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դրված պարտականության (չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում՝ ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին) կատարումն ապահովելու համար։ Դատարանն արձանագրում է, որ թեև նախաքննական մարմնի կողմից սույն քրեական վարույթով արդեն իսկ կատարվել են մի շարք վարութային գործողություններ, այդուհանդերձ, վարույթը դեռևս գտնվում է ապացույցների հավաքման փուլում և վարույթն իրականացնող մարմնին դեռևս անհրաժեշտ է կատարել քննչական և այլ վարութային գործողություններ՝ մասնավորապես նկատի ունենալով, որ քրեական վարույթով դեռևս անհրաժեշտ է ստանալ նշանակված ՕՀՄ-ներ իրականացնելու և ուղարկված մի շարք հարցումների պատասխանները, ստանալ նշանակված փորձաքննությունների եզրակացությունները, կատարել մեղադրյալների կողմից օգտագործված բջջային հեռախոսահամարների վերծանումներով, հարցաքննել վկաների, կատարել դրանցից բխող անհրաժեշտ գործողություններ, իսկ վերջինս ազատության մեջ գտնվու խափանման միջոցի տակ գտնվելու պայմաններում, քաջատեղյակ լինելով վերջիններիս ինքնության և նրանց հետ կապ հաստատելու ուղիների մասին, կարող է ազդել և խոչընդոտել վկաների ճշմարտացի ցուցմունքներ տալուն, ինչպես նաև դեռևս չկատարված հնարավոր վարութային գործողությունների բնականոն ընթացքին, թաքցնել քննությամբ դեռևս ձեռք չբերված ապացույցներ, փորձ կատարել աղավաղելու իրական փաստերը և շեղել նախաքննության ընթացքը, սույն վարույթով անցնող անձանց հետ գալ հանցավոր համաձայնության և իրականանությանը չհամապատասխանող տվյալներ հայտնել: Այսպիսով՝ Դատարանը գտնում է, որ դեռևս բարձր է հավանականությունն առ այն, որ մեղադրյալը կարող է չկատարել իր վրա դրված՝ քրեական վարույթին չխոչընդոտելու պարտականությունը։ (․․․) Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու վերաբերյալ Քննիչի պատճառաբանություններին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն միջնորդությամբ Քննիչի կողմից չեն ներկայացվել այնպիսի փաստական տվյալներ, որոնց հիման վրա Դատարանը կհանգեր հետևության, որ ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում մեղադրյալը կդիմի փախուստի: Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ մեղադրյալի ազատության իրավունքի սահմանափակման անհրաժեշտությունը գնահատելով ավելի բարձր նշանակության բարիքի, այն է՝ հանրային շահի պաշտպանության տեսանկյունից, ապահովելով հանրային և մասնավոր շահի ողջամիտ հավասարակշռությունը, անձի ազատության սահմանափակման հիմնավորվածությունը, Դատարանը գտնում է, առկա է հավանակությունն առ այն, որ ազատության մեջ հայտնվելու պայմաններում մեղադրյալը չի կատարի քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները և կկատարի հանցանք: (…) »: Հանրային մեղադրող Ա․Բոյաջյանը հայտնեց, որ մեղադրյալների նկատմամբ խափանման միջոցն ընտրվել է ճիշտ և փոփոխելու կամ վերացնելու հիմքեր չկան, շարունակում են առկա լինել կալանավորման հիմքերը։ Մեղադրյալ Ա․Բոյաջյանը հայտնեց, որ հարցի լուծումը թողնում է դատարանի հայեցողությանը։ Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1․ Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) բ․ անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով, գ․ անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ 3. Դատարանը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության սահմաններում պարտավոր են անհապաղ ազատ արձակել ազատությունից ապօրինի կամ անհիմն զրկված յուրաքանչյուր անձի: 4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…) 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (…) 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը: (…)»: Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է․ - մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Վերը շարադրված իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը, Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով մեղադրյալ Ա․Բոյաջյանի կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու հիմքը՝ հաստատված Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի ապրիլի 25-ի որոշմամբ: Մասնավորապես այն, որ մեղադրյալը, մնալով ազատության մեջ չի կատարի քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները և կկատարի հանցանք։ Ամփոփելով նշվածը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գործով ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք նվազեցնում կամ չեզոքացնում են Դատարանի կողմից նախկինում արձանագրված՝ Ա․Բոյաջյանի կալանքի տակ պահելու հիմքերը, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը վերացնելու կամ փոխելու փաստական հիմքեր չկան: Հետևաբար՝ հիմք ընդունելով նշվածը և պայմանավորված կալանքի առկա հիմքով ու հիմնավորումներով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, հետևաբար վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ կիրառված կալանքը պետք է երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը երկարաձգել 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 28-ը։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս․ԳԶՈԳՅԱՆ ԵԴ1/2090/01/25 ՈՐՈՇՈՒՄ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑ ԿԱԼԱՆՔԸ ՎԵՐԱՑՆԵԼՈՒ, ՓՈԽԵԼՈՒ ԿԱՄ ԴՐԱ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 23 հունիսի 2025թ. ք.Երևան Հայաստանի Հանրապետության Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան), Նախագահող դատավոր Ս.ԳԶՈԳՅԱՆԻ քարտուղարությամբ Լ.ՉՈԲԱՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ հանրային մեղադրող Ա․ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ թարգմանիչ Է․ԲԱԲԱԱՀԱՐՈՆՅԱՆ մեղադրյալներ Ա․ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ Ս․ԱԲԴՈԼԼԱՀԶԱԴԵՀԻԻ դռնբաց դատական նիստում քննարկման առարկա դարձնելով մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց՝ կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի, 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի, 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 21109824 քրեական վարույթը: 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 21109924 քրեական վարույթը: Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ի մեկ այլ որոշմամբ թիվ 21109924 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 21109824 քրեական վարույթին, նախաքնությունը շարունակվել է թիվ 21109824 համարով: 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհին ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 21110124 քրեական վարույթը: Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ի որոշմամբ թիվ 21109824 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 21110124 քրեական վարույթին, նախաքնությունը շարունակվել է թիվ 21109824 համարով: Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։ Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով։ Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։ Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկու ամիս ժամկետով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկու ամիս ժամկետով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 27-ի և ապրիլի 25-ի որոշումներով Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկու-ական ամիս ժամկետով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 28-ի և ապրիլի 28-ի որոշումներով Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկու-ական ամիս ժամկետով։ 2025 թվականի հունիսի 9-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում այն արարքների համար, որ նա, խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, նախապես խոստանալով ձեռք բերել և իրացնել մաքսանենգ ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի տեղափոխելուն, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել է առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ։ Այսպես. Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհը ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինիս օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը (...) սահմանելու մասին» 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով «Մարիխուանա» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը: Այսինքն՝ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով: Բացի այդ, Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը, իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և նույն նպատակով դրանք Երևան քաղաքի ուղղությամբ տեղափոխելու դիտավորությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 06.30-ի սահմաններում, իր վարած «HONDA ACCORD» մակնիշի 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Սյունիքի մարզը՝ Մեղրի-Ագարակ ճանապարհահատվածի փշալարային ցանցի մոտ, որտեղից այլ անձանց՝ իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Իրանի Իսլամական Հանրապետության կողմից փշալարային ցանցի վրայով ՀՀ տարածք ինքնությունը չպարզված անձի կողմից նետված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները` 4 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված, որոնք պահել է նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և ապօրինի իրացնելու նպատակով տեղափոխել է դեպի Երևան քազաքի ուղությամբ, սակայն ճանապարհին՝ Վայք համայնքի վարչական տարածքում, նույն օրը՝ ժամը 13.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով նրա անձնական ազատության իրավունքը սահմանափակվել է, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով վերը նշված թմրամիջոցներով փաթեթները տրանսպորտային միջոցի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել են: ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցները, նպատակ ունենալով բացահայտել մաքսանենգությամբ ՀՀ առաքված թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառության հետ առնչություն ունեցող անձանց շրջանակը, իրականացրել են «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» ՕՀՄ-ն, որի շրջանակներում հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցները փոխարինվել են նմանատիպ այլ զանգվածի պարունակությամբ, տեղադրվել թվով 3 հատ «R» գրառմամբ սև գույնի պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթներում և տեղադրվել են Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղու «Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքով անցնող գազատարի բաշխիչ կայանի մոտ գտնվող թաքստոցում: Այնուհետև, Սեռաջադդին Աբդոլլահզադեհը, չունենալով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, տեղեկանալով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցների գտնվելու վայրի մասին՝ Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղու «Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքով անցնող գազատարի բաշխիչ կայանի մոտ գտնվող թաքստոցում Ա.Բոյաջյանի կողմից իրեն իրացված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներն իր կողմից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերելու դիտավորությամբ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, ժամը՝ 16.30-ի սահմաններում, նշված վայրից վերցրել է ՕՀՄ-ի շրջանակներում նախապես փոխարինված և այնտեղ թողնված՝ Ա.Բոյաջյանի ավտոմքենայից 29.10.2024թ. կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափերով՝ թմրամիջոցներով լցված թվով 3 հատ «R» գրառմամբ սև գույնի պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթներին արտաքինով և քաշերով նման 3 այլ փաթեթները, սակայն իրականացվող օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների շրջանակներում նախապես փոխարինված թվով 3 փաթեթները ձեռք բերելու պահին՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, ժամը՝ 16.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղում գտնվող «Նաիրիտ» գործարանի ցանկապատի հարակից տարածքից ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ Սյունիքի մարզային վարչության ծառայողների կողմից, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում Ս.Աբդոլլահզադեհը չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներն ապօրինի ձեռք բերելու մտադրությունը, քանի որ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» ՕՀՄ-ի շրջանակներում հիշյալ զանգվածները փոխարինվել էին նմանատիպ այլ զանգվածներով, իսկ փաթեթներն ստանալուց հետո վերջինս ձերբակալվել է։ Այսինքն՝ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով: Այսպիսով՝ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքների կատարում։»։ 2025 թվականի հունիսի 10-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում այն արարքների համար, որ նա, խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, նախապես խոստանալով ձեռք բերել և իրացնել մաքսանենգ ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ՝ ապօրինի տեղափոխելուն, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել է առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ: Այսպես. Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինիս օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը (...) սահմանելու մասին» 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով «Մարիխուանա» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը։ Այսինքն՝ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։ Բացի այդ, Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը, չունենալով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և նույն նպատակով դրանք Երևան քաղաքի ուղղությամբ տեղափոխելու դիտավորությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 06.30-ի սահմաններում, իր վարած «HONDA ACCORD» մակնիշի 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Սյունիքի մարզ, Մեղրի-Ագարակ ճանապարհահատվածի փշալարային ցանցի մոտ, որտեղից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Իրանի Իսլամական Հանրապետության կողմից փշալարային ցանցի վրայով ՀՀ տարածք ինքնությունը չպարզված անձի կողմից նետված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները` 4 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված, որոնք պահել է նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և ապօրինի իրացնելու նպատակով տեղափոխել է դեպի Երևան քաղաքի ուղությամբ, սակայն ճանապարհին՝ Վայք համայնքի վարչական տարածքում, նույն օրը՝ ժամը 13.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով նրա անձնական ազատության իրավունքը սահմանափակվել է, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով վերը նշված թմրամիջոցներով փաթեթները տրանսպորտային միջոցի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել են: Այսինքն՝ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։ Այսպիսով՝ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքների կատարում:»։ Նախաքննության մարմնի 2025 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ թիվ 21109824 քրեական վարույթից անջատվել է Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական վարույթը, անջատված վարույթին շնորհվել է թօվ 84116725 համարը։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է 2025 թվականի հունիսի 13-ին: 2025 թվականի հունիսի 17-ին Դատարանի դատավոր Ս.Գզոգյանը որոշում է կայացրել վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ Էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 28-ի որոշման համաձայն՝ «(…) Անդրադառնալով միջնորդության մեջ նշված՝ մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների, մասնավորապես՝ քրեական վարույթին չխոչընդոտելու, այդ թվում՝ ապացուցման գործընթացին ապօրինի չմիջամտելու՝ քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու ճանապարհով, կատարումն ապահովելու, հանցանք կատարելը և մեղադրյալի փախուստը կանխելու նպատակներով կալանքի ժամկետը երկարաձգելու անհրաժեշտությանը, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրանքի կողմի հիմնավորումներն իրատեսական են և ունեն ողջամիտ հիմքեր: Դատարանի նման եզրահանգման հիմքում ընկած են հետևյալ հանգամանքները. -թեև նախաքննությունը գտնվում է ապացույցների հավաքման և ստուգման ավարտական փուլում, այնուամենայնիվ, մեղադրանքի կողմը ողջամտորեն պետք է կատարի քննչական և դատավարական գործողություններ՝ դեպքի բոլոր հանգամանքները, այդ թվում՝ ենթադրյալ հանցագործությանն առնչություն ունեցող այլ անձանց շրջանակը պարզելու համար, -մեղադրյալի՝ աշխատանք և մշտական եկամուտ չունենալու վերաբերյալ ձեռք բերված տեղեկությունները, ինչպես նաև մեղադրյալի՝ գումար վաստակելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությանը ներգրավվելու վերաբերյալ նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված տեղեկությունները (․․․) -մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհը ՀՀ-ում չունի մշտական բնակության վայր, կայուն սոցիալական կապեր, ընտանիք, մշտական աշխատանք և զբաղմունքի տեսակ, -մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցագործության բնույթը, վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում նաև՝ հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, կատարման եղանակը, սպառնացող հնարավոր պատժի խստությունը, ինչպես նաև մեղսագրվող ենթադրյալ հանցագործության բարձր լատենտայնությունը: Դատարանի գնահատմամբ վերոնշյալ հանգամանքներն էականորեն բարձրացնում են ազատության մեջ մնալու դեպքում մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհի ոչ իրավաչափ վարքագծի հավանականությունը, միաժամանակ համակցության մեջ թույլ են տալիս ողջամիտ դատողություն անելու այն մասին, որ վարույթի տվյալ փուլում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխել հնարավոր է միայն վերջինի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի՝ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու միջոցով։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: Դատարանը հարկ է համարում նաև նշել, որ վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից դրսևորվել է պատշաճ ջանասիրություն, որը գնահատվում է հաշվի առնելով գործի բարդությունը, ծավալը, անձի դրսևորած վարքագիծը և այլ գործոններ: Ընդ որում՝ Դատարանի համոզմամբ պատշաճ ջանասիրությունը երբեք չի կարող գնահատվել բացառապես այն հանգամանքով, թե քանի քննչական կամ դատավարական գործողություն է կատարվել անձի կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածում, քանի որ քննության ծավալը և որակը չի կարող որոշվել իրականացված գործողությունների քանակով պայմանավորված: Դատարանի գնահատմամբ՝ սույն գործի հանգամանքների պայմաններում, հիմք ընդունելով նաև որպես խափանման միջոցի մեղադրանքի ծանրությունը և գործի այլ հանգամանքները՝ քննիչի դրսևորած ջանասիրությունը կարող է գնահատվել բավարար: Դատարանը իրավաչափ է համարում նաև դեռևս չավարտելու անհրաժեշտությունը պայմանավորող հիմնավորումները: աև քննիչի՝ մինչդատական վարույթը (…) »: Հանրային մեղադրող Ա․Բոյաջյանը հայտնեց, որ Ս․Աբդոլահզադեհի նկատմամբ խափանման միջոցն ընտրվել է ճիշտ և փոփոխելու կամ վերացնելու հիմքեր չկան, շարունակում են առկա լինել կալանավորման հիմքերը։ Մեղադրյալ Ս․Աբդոլահզադեհին հայտնեց, որ հարցի լուծումը թողնում է դատարանի հայեցողությանը։ Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1․ Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) բ․ անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով, գ․ անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ 3. Դատարանը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության սահմաններում պարտավոր են անհապաղ ազատ արձակել ազատությունից ապօրինի կամ անհիմն զրկված յուրաքանչյուր անձի: 4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…) 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (…) 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը: (…)»: Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է․ - մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Վերը շարադրված իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի նկատմամբ քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը, Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով մեղադրյալ Ս․Աբդոլահզադեհի կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու հիմքը՝ հաստատված Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի ապրիլի 28-ի որոշմամբ: Մասնավորապես այն, որ մեղադրյալը, մնալով ազատության մեջ չի կատարի քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները և կդիմի փախուստի։ Ամփոփելով նշվածը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գործով ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք նվազեցնում կամ չեզոքացնում են Դատարանի կողմից նախկինում արձանագրված՝ Ս․Աբդոլահզադեհի կալանքի տակ պահելու հիմքերը, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը վերացնելու կամ փոխելու փաստական հիմքեր չկան: Հետևաբար՝ հիմք ընդունելով նշվածը և պայմանավորված կալանքի առկա հիմքով ու հիմնավորումներով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, հետևաբար վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի նկատմամբ կիրառված կալանքը պետք է երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը երկարաձգել 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 30-ը։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս․ԳԶՈԳՅԱՆ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 11-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 11-08-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Պաշտպանի դիմումի պատճառով |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 18-09-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 18-09-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 18-09-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ․ |
| Այլ նշումներ | ԵԴ1/2090/01/25 ՈՐՈՇՈՒՄ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑ ԿԱԼԱՆՔԸ ՎԵՐԱՑՆԵԼՈՒ, ՓՈԽԵԼՈՒ ԿԱՄ ԴՐԱ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 18 սեպտեմբերի 2025թ. ք.Երևան Հայաստանի Հանրապետության Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան), Նախագահող դատավոր Ս.ԳԶՈԳՅԱՆԻ քարտուղարությամբ Լ.ՉՈԲԱՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ հանրային մեղադրող Ա․ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ պաշտպաններ Ս․ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ Հ․ԹՈՐՈՍՅԱՆԻ մեղադրյալներ Ա․ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ Ս․ԱԲԴՈԼԼԱՀԶԱԴԵՀԻԻ թարգմանիչ Ա․ՄՈԽԹԱՐՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում քննարկման առարկա դարձնելով մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց՝ կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի, 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի, 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 21109824 քրեական վարույթը: 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 21109924 քրեական վարույթը: Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ի մեկ այլ որոշմամբ թիվ 21109924 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 21109824 քրեական վարույթին, նախաքնությունը շարունակվել է թիվ 21109824 համարով: 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհին ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 21110124 քրեական վարույթը: Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ի որոշմամբ թիվ 21109824 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 21110124 քրեական վարույթին, նախաքնությունը շարունակվել է թիվ 21109824 համարով: Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։ Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով։ Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։ Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկու ամիս ժամկետով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկու ամիս ժամկետով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 27-ի և ապրիլի 25-ի որոշումներով Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկու-ական ամիս ժամկետով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 28-ի և ապրիլի 28-ի որոշումներով Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկու-ական ամիս ժամկետով։ 2025 թվականի հունիսի 9-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում այն արարքների համար, որ նա, խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, նախապես խոստանալով ձեռք բերել և իրացնել մաքսանենգ ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի տեղափոխելուն, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել է առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ։ Այսպես. Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհը ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինիս օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը (...) սահմանելու մասին» 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով «Մարիխուանա» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը: Այսինքն՝ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով: Բացի այդ, Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը, իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և նույն նպատակով դրանք Երևան քաղաքի ուղղությամբ տեղափոխելու դիտավորությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 06.30-ի սահմաններում, իր վարած «HONDA ACCORD» մակնիշի 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Սյունիքի մարզը՝ Մեղրի-Ագարակ ճանապարհահատվածի փշալարային ցանցի մոտ, որտեղից այլ անձանց՝ իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Իրանի Իսլամական Հանրապետության կողմից փշալարային ցանցի վրայով ՀՀ տարածք ինքնությունը չպարզված անձի կողմից նետված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները` 4 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված, որոնք պահել է նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և ապօրինի իրացնելու նպատակով տեղափոխել է դեպի Երևան քազաքի ուղությամբ, սակայն ճանապարհին՝ Վայք համայնքի վարչական տարածքում, նույն օրը՝ ժամը 13.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով նրա անձնական ազատության իրավունքը սահմանափակվել է, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով վերը նշված թմրամիջոցներով փաթեթները տրանսպորտային միջոցի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել են: ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցները, նպատակ ունենալով բացահայտել մաքսանենգությամբ ՀՀ առաքված թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառության հետ առնչություն ունեցող անձանց շրջանակը, իրականացրել են «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» ՕՀՄ-ն, որի շրջանակներում հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցները փոխարինվել են նմանատիպ այլ զանգվածի պարունակությամբ, տեղադրվել թվով 3 հատ «R» գրառմամբ սև գույնի պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթներում և տեղադրվել են Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղու «Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքով անցնող գազատարի բաշխիչ կայանի մոտ գտնվող թաքստոցում: Այնուհետև, Սեռաջադդին Աբդոլլահզադեհը, չունենալով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, տեղեկանալով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցների գտնվելու վայրի մասին՝ Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղու «Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքով անցնող գազատարի բաշխիչ կայանի մոտ գտնվող թաքստոցում Ա.Բոյաջյանի կողմից իրեն իրացված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներն իր կողմից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերելու դիտավորությամբ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, ժամը՝ 16.30-ի սահմաններում, նշված վայրից վերցրել է ՕՀՄ-ի շրջանակներում նախապես փոխարինված և այնտեղ թողնված՝ Ա.Բոյաջյանի ավտոմքենայից 29.10.2024թ. կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափերով՝ թմրամիջոցներով լցված թվով 3 հատ «R» գրառմամբ սև գույնի պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթներին արտաքինով և քաշերով նման 3 այլ փաթեթները, սակայն իրականացվող օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների շրջանակներում նախապես փոխարինված թվով 3 փաթեթները ձեռք բերելու պահին՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, ժամը՝ 16.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղում գտնվող «Նաիրիտ» գործարանի ցանկապատի հարակից տարածքից ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ Սյունիքի մարզային վարչության ծառայողների կողմից, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում Ս.Աբդոլլահզադեհը չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներն ապօրինի ձեռք բերելու մտադրությունը, քանի որ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» ՕՀՄ-ի շրջանակներում հիշյալ զանգվածները փոխարինվել էին նմանատիպ այլ զանգվածներով, իսկ փաթեթներն ստանալուց հետո վերջինս ձերբակալվել է։ Այսինքն՝ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով: Այսպիսով՝ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքների կատարում։»։ 2025 թվականի հունիսի 10-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում այն արարքների համար, որ նա, խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, նախապես խոստանալով ձեռք բերել և իրացնել մաքսանենգ ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ՝ ապօրինի տեղափոխելուն, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել է առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ: Այսպես. Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինիս օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը (...) սահմանելու մասին» 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով «Մարիխուանա» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը։ Այսինքն՝ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։ Բացի այդ, Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը, չունենալով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և նույն նպատակով դրանք Երևան քաղաքի ուղղությամբ տեղափոխելու դիտավորությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 06.30-ի սահմաններում, իր վարած «HONDA ACCORD» մակնիշի 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Սյունիքի մարզ, Մեղրի-Ագարակ ճանապարհահատվածի փշալարային ցանցի մոտ, որտեղից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Իրանի Իսլամական Հանրապետության կողմից փշալարային ցանցի վրայով ՀՀ տարածք ինքնությունը չպարզված անձի կողմից նետված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները` 4 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված, որոնք պահել է նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և ապօրինի իրացնելու նպատակով տեղափոխել է դեպի Երևան քաղաքի ուղությամբ, սակայն ճանապարհին՝ Վայք համայնքի վարչական տարածքում, նույն օրը՝ ժամը 13.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով նրա անձնական ազատության իրավունքը սահմանափակվել է, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով վերը նշված թմրամիջոցներով փաթեթները տրանսպորտային միջոցի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել են: Այսինքն՝ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։ Այսպիսով՝ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքների կատարում:»։ Նախաքննության մարմնի 2025 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ թիվ 21109824 քրեական վարույթից անջատվել է Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական վարույթը, անջատված վարույթին շնորհվել է թօվ 84116725 համարը։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է 2025 թվականի հունիսի 13-ին: 2025 թվականի հունիսի 17-ին Դատարանի դատավոր Ս.Գզոգյանը որոշում է կայացրել վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 23-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով։ Էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 23-ի որոշման համաձայն՝ «(…) Մեղադրյալ Ա.Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետի երկարաձգումն անհրաժեշտ է վերջինիս կողմից հանցանք կատարելը կանխելու և գործի քննությանը չխոչընդոտելու համար: Դատարանը սույն եզրահանգմանն է գալիս՝ հաշվի առնելով մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի բնույթը, մասնավորապես այն, որ Ա.Բոյաջյանին վերագրվում է բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների կատարում: Միևնույն ժամանակ, որ մեղադրյալը չունի մշտական աշխատանք և կայուն եկամուտ, որպիսի պայմաններում Դատարանը ողջամտորեն ենթադրություն է կատարում այն մասին, որ Ա.Բոյաջյանը, հայտնվելով ազատության մեջ, կկատարի նույնասեռ արարքներ: Դատարանի սույն եզրահանգումը բխում է նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի՝ Բեռնոբիչն ընդդեմ Խորվաթիայի (Bernobic v. Croatia) գործով 2011 թվականի սեպտեմբերի 21-ի վճռով արտահայտած այն դիրքորոշումից, որի համաձայն մեղադրյալի մշտական աշխատանք կամ կանոնավոր ամսական եկամուտ չունենալու հանգամանքը կարող է բավարար լինել գնահատելու, որ անձը, ազատության մեջ գտնվելու պայմաններում, կարող է շարունակել հանցավոր գործունեությունը (տե՛ս նշված որոշման 70-րդ և 71-րդ կետերը): Ավելին՝ Դատարանը չի կարող անտեսել այն հանգամանքը, որ մեղադրյալն, ըստ Ձև 8 տեղեկանքի, թվով 5 կետ քրեական վարույթով կանչվել է քրեական պատասխանատվության: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված տվյալները պետք է գնահատման ենթարկվեն մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքների համատեքստում: Մասնավորապես՝ Դատարանը ողջամտորեն եզրահանգում է, որ Անդրանիկ Բոյաջյանը իրավական նորմերի նկատմամբ դրսևորում է նիհիլիստական /արհամարհական/ մոտեցում, ինչից ենթադրելի է, որ մնալով ազատության մեջ, կարող է կատարել հանցանք: Վերջին հանգամանքը գնահատելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը. տրամաբանական չէ նույն հարթության վրա դիտարկել այն անձանց, ովքեր երբևէ և որևէ պատասխանատվության չեն կանչվել և այն անձանց, ովքեր պարբերաբար կանչվել են պատասխանատվության: Նշվածն առնվազն անձին բնութագրող հանգամանք է և չի կարող ընդհանրապես անտեսվել։ Մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետի երկարաձգումն անհրաժեշտ է վերջինիս վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դրված պարտականության (չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում՝ ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին) կատարումն ապահովելու համար։ Դատարանն արձանագրում է, որ թեև նախաքննական մարմնի կողմից սույն քրեական վարույթով արդեն իսկ կատարվել են մի շարք վարութային գործողություններ, այդուհանդերձ, վարույթը դեռևս գտնվում է ապացույցների հավաքման փուլում և վարույթն իրականացնող մարմնին դեռևս անհրաժեշտ է կատարել քննչական և այլ վարութային գործողություններ՝ մասնավորապես նկատի ունենալով, որ քրեական վարույթով դեռևս անհրաժեշտ է ստանալ նշանակված ՕՀՄ-ներ իրականացնելու և ուղարկված մի շարք հարցումների պատասխանները, ստանալ նշանակված փորձաքննությունների եզրակացությունները, կատարել մեղադրյալների կողմից օգտագործված բջջային հեռախոսահամարների վերծանումներով, հարցաքննել վկաների, կատարել դրանցից բխող անհրաժեշտ գործողություններ, իսկ վերջինս ազատության մեջ գտնվու խափանման միջոցի տակ գտնվելու պայմաններում, քաջատեղյակ լինելով վերջիններիս ինքնության և նրանց հետ կապ հաստատելու ուղիների մասին, կարող է ազդել և խոչընդոտել վկաների ճշմարտացի ցուցմունքներ տալուն, ինչպես նաև դեռևս չկատարված հնարավոր վարութային գործողությունների բնականոն ընթացքին, թաքցնել քննությամբ դեռևս ձեռք չբերված ապացույցներ, փորձ կատարել աղավաղելու իրական փաստերը և շեղել նախաքննության ընթացքը, սույն վարույթով անցնող անձանց հետ գալ հանցավոր համաձայնության և իրականանությանը չհամապատասխանող տվյալներ հայտնել: Այսպիսով՝ Դատարանը գտնում է, որ դեռևս բարձր է հավանականությունն առ այն, որ մեղադրյալը կարող է չկատարել իր վրա դրված՝ քրեական վարույթին չխոչընդոտելու պարտականությունը։ (․․․) Անդրադառնալով մեղադրյալ Ա․Բոյաջյանի կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու հիմքը՝ հաստատված Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի ապրիլի 25-ի որոշմամբ: Մասնավորապես այն, որ մեղադրյալը, մնալով ազատության մեջ չի կատարի քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները և կկատարի հանցանք։ Ամփոփելով նշվածը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գործով ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք նվազեցնում կամ չեզոքացնում են Դատարանի կողմից նախկինում արձանագրված՝ Ա․Բոյաջյանի կալանքի տակ պահելու հիմքերը, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը վերացնելու կամ փոխելու փաստական հիմքեր չկան: (…) »: Հանրային մեղադրող Ա․Բոյաջյանը հայտնեց, որ մեղադրյալ նկատմամբ խափանման միջոցն ընտրվել է ճիշտ և փոփոխելու կամ վերացնելու հիմքեր չկան, շարունակում են առկա լինել կալանավորման հիմքերը։ Պաշտպան Հ․Թորոսյանը հայտնեց, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու են ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը։ Մեղադրյալ Ա․Բոյաջյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։ Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1․ Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) բ․ անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով, գ․ անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ 3. Դատարանը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության սահմաններում պարտավոր են անհապաղ ազատ արձակել ազատությունից ապօրինի կամ անհիմն զրկված յուրաքանչյուր անձի: 4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…) 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (…) 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը: (…)»: Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է․ - մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Վերը շարադրված իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը, Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով մեղադրյալ Ա․Բոյաջյանի կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու հիմքը՝ հաստատված Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունիսի 23-ի որոշմամբ: Վերոշարադրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանի կողմից նախորդ որոշմամբ կալանքի՝ որպես խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգման համար հիմք ծառայող իրավաչափության պայմանների շարունակական առկայության փաստը հաստատող հիմնավորումների և պատճառաբանությունների, ինչպես նաև նշվածը հերքող փաստական տվյալներ չներկայացնելու հանգամանքի հաշվառմամբ, Դատարանն արձանագրում է, որ դատավարության տվյալ փուլում շարունակվում է պահպանվել և չի վերացել այն մտավախությունը, որ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում մեղադրյալ Ա․Բոյաջյանի չի կատարի քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները և կկատարի հանցանք։ Ամփոփելով նշվածը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գործով ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք նվազեցնում կամ չեզոքացնում են Դատարանի կողմից նախկինում արձանագրված՝ Ա․Բոյաջյանի կալանքի տակ պահելու հիմքերը, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը վերացնելու կամ փոխելու փաստական հիմքեր չկան: Ինչ վերաբերում է դատարանի կողմից դրսևորած պատշաճ ջանասիրությանը, ապա Դատարանն արձանագրում է, որ դատական նիստերը հետաձգվել են կողմերի հարգելի բացակայությունների հիմքով, և հաջորդ դատական նիստին նոր իրականացվելու է ապացույցների հետազոտում։ Հետևաբար՝ հիմք ընդունելով նշվածը և պայմանավորված կալանքի առկա հիմքով ու հիմնավորումներով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, հետևաբար վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ կիրառված կալանքը պետք է երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը երկարաձգել 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2025 թվականի դեկտեմբերի 28-ը։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս․ԳԶՈԳՅԱՆ ԵԴ1/2090/01/25 ՈՐՈՇՈՒՄ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑ ԿԱԼԱՆՔԸ ՎԵՐԱՑՆԵԼՈՒ, ՓՈԽԵԼՈՒ ԿԱՄ ԴՐԱ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 18 սեպտեմբերի 2025թ. ք.Երևան Հայաստանի Հանրապետության Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան), Նախագահող դատավոր Ս.ԳԶՈԳՅԱՆԻ քարտուղարությամբ Լ.ՉՈԲԱՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ հանրային մեղադրող Ա․ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ պաշտպաններ Ս․ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ Հ․ԹՈՐՈՍՅԱՆԻ թարգմանիչ Ա․ՄՈԽԹԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալներ Ա․ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ Ս․ԱԲԴՈԼԼԱՀԶԱԴԵՀԻԻ դռնբաց դատական նիստում քննարկման առարկա դարձնելով մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց՝ կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի, 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի, 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 21109824 քրեական վարույթը: 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 21109924 քրեական վարույթը: Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ի մեկ այլ որոշմամբ թիվ 21109924 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 21109824 քրեական վարույթին, նախաքնությունը շարունակվել է թիվ 21109824 համարով: 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհին ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 21110124 քրեական վարույթը: Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ի որոշմամբ թիվ 21109824 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 21110124 քրեական վարույթին, նախաքնությունը շարունակվել է թիվ 21109824 համարով: Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։ Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով։ Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։ Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկու ամիս ժամկետով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկու ամիս ժամկետով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 27-ի և ապրիլի 25-ի որոշումներով Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկու-ական ամիս ժամկետով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 28-ի և ապրիլի 28-ի որոշումներով Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկու-ական ամիս ժամկետով։ 2025 թվականի հունիսի 9-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում այն արարքների համար, որ նա, խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, նախապես խոստանալով ձեռք բերել և իրացնել մաքսանենգ ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի տեղափոխելուն, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել է առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ։ Այսպես. Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհը ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինիս օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը (...) սահմանելու մասին» 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով «Մարիխուանա» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը: Այսինքն՝ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով: Բացի այդ, Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը, իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և նույն նպատակով դրանք Երևան քաղաքի ուղղությամբ տեղափոխելու դիտավորությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 06.30-ի սահմաններում, իր վարած «HONDA ACCORD» մակնիշի 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Սյունիքի մարզը՝ Մեղրի-Ագարակ ճանապարհահատվածի փշալարային ցանցի մոտ, որտեղից այլ անձանց՝ իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Իրանի Իսլամական Հանրապետության կողմից փշալարային ցանցի վրայով ՀՀ տարածք ինքնությունը չպարզված անձի կողմից նետված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները` 4 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված, որոնք պահել է նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և ապօրինի իրացնելու նպատակով տեղափոխել է դեպի Երևան քազաքի ուղությամբ, սակայն ճանապարհին՝ Վայք համայնքի վարչական տարածքում, նույն օրը՝ ժամը 13.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով նրա անձնական ազատության իրավունքը սահմանափակվել է, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով վերը նշված թմրամիջոցներով փաթեթները տրանսպորտային միջոցի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել են: ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցները, նպատակ ունենալով բացահայտել մաքսանենգությամբ ՀՀ առաքված թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառության հետ առնչություն ունեցող անձանց շրջանակը, իրականացրել են «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» ՕՀՄ-ն, որի շրջանակներում հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցները փոխարինվել են նմանատիպ այլ զանգվածի պարունակությամբ, տեղադրվել թվով 3 հատ «R» գրառմամբ սև գույնի պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթներում և տեղադրվել են Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղու «Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքով անցնող գազատարի բաշխիչ կայանի մոտ գտնվող թաքստոցում: Այնուհետև, Սեռաջադդին Աբդոլլահզադեհը, չունենալով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, տեղեկանալով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցների գտնվելու վայրի մասին՝ Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղու «Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքով անցնող գազատարի բաշխիչ կայանի մոտ գտնվող թաքստոցում Ա.Բոյաջյանի կողմից իրեն իրացված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներն իր կողմից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերելու դիտավորությամբ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, ժամը՝ 16.30-ի սահմաններում, նշված վայրից վերցրել է ՕՀՄ-ի շրջանակներում նախապես փոխարինված և այնտեղ թողնված՝ Ա.Բոյաջյանի ավտոմքենայից 29.10.2024թ. կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափերով՝ թմրամիջոցներով լցված թվով 3 հատ «R» գրառմամբ սև գույնի պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթներին արտաքինով և քաշերով նման 3 այլ փաթեթները, սակայն իրականացվող օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների շրջանակներում նախապես փոխարինված թվով 3 փաթեթները ձեռք բերելու պահին՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, ժամը՝ 16.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղում գտնվող «Նաիրիտ» գործարանի ցանկապատի հարակից տարածքից ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ Սյունիքի մարզային վարչության ծառայողների կողմից, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում Ս.Աբդոլլահզադեհը չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներն ապօրինի ձեռք բերելու մտադրությունը, քանի որ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» ՕՀՄ-ի շրջանակներում հիշյալ զանգվածները փոխարինվել էին նմանատիպ այլ զանգվածներով, իսկ փաթեթներն ստանալուց հետո վերջինս ձերբակալվել է։ Այսինքն՝ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով: Այսպիսով՝ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքների կատարում։»։ 2025 թվականի հունիսի 10-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում այն արարքների համար, որ նա, խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, նախապես խոստանալով ձեռք բերել և իրացնել մաքսանենգ ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ՝ ապօրինի տեղափոխելուն, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել է առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ: Այսպես. Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինիս օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը (...) սահմանելու մասին» 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով «Մարիխուանա» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը։ Այսինքն՝ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։ Բացի այդ, Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը, չունենալով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և նույն նպատակով դրանք Երևան քաղաքի ուղղությամբ տեղափոխելու դիտավորությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 06.30-ի սահմաններում, իր վարած «HONDA ACCORD» մակնիշի 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Սյունիքի մարզ, Մեղրի-Ագարակ ճանապարհահատվածի փշալարային ցանցի մոտ, որտեղից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Իրանի Իսլամական Հանրապետության կողմից փշալարային ցանցի վրայով ՀՀ տարածք ինքնությունը չպարզված անձի կողմից նետված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները` 4 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված, որոնք պահել է նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և ապօրինի իրացնելու նպատակով տեղափոխել է դեպի Երևան քաղաքի ուղությամբ, սակայն ճանապարհին՝ Վայք համայնքի վարչական տարածքում, նույն օրը՝ ժամը 13.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով նրա անձնական ազատության իրավունքը սահմանափակվել է, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով վերը նշված թմրամիջոցներով փաթեթները տրանսպորտային միջոցի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել են: Այսինքն՝ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։ Այսպիսով՝ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքների կատարում:»։ Նախաքննության մարմնի 2025 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ թիվ 21109824 քրեական վարույթից անջատվել է Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական վարույթը, անջատված վարույթին շնորհվել է թօվ 84116725 համարը։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է 2025 թվականի հունիսի 13-ին: 2025 թվականի հունիսի 17-ին Դատարանի դատավոր Ս.Գզոգյանը որոշում է կայացրել վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 23-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով։ Էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 23-ի որոշման համաձայն՝ «(…) Անդրադառնալով միջնորդության մեջ նշված՝ մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների, մասնավորապես՝ քրեական վարույթին չխոչընդոտելու, այդ թվում՝ ապացուցման գործընթացին ապօրինի չմիջամտելու՝ քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու ճանապարհով, կատարումն ապահովելու, հանցանք կատարելը և մեղադրյալի փախուստը կանխելու նպատակներով կալանքի ժամկետը երկարաձգելու անհրաժեշտությանը, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրանքի կողմի հիմնավորումներն իրատեսական են և ունեն ողջամիտ հիմքեր: Դատարանի նման եզրահանգման հիմքում ընկած են հետևյալ հանգամանքները. -թեև նախաքննությունը գտնվում է ապացույցների հավաքման և ստուգման ավարտական փուլում, այնուամենայնիվ, մեղադրանքի կողմը ողջամտորեն պետք է կատարի քննչական և դատավարական գործողություններ՝ դեպքի բոլոր հանգամանքները, այդ թվում՝ ենթադրյալ հանցագործությանն առնչություն ունեցող այլ անձանց շրջանակը պարզելու համար, -մեղադրյալի՝ աշխատանք և մշտական եկամուտ չունենալու վերաբերյալ ձեռք բերված տեղեկությունները, ինչպես նաև մեղադրյալի՝ գումար վաստակելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությանը ներգրավվելու վերաբերյալ նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված տեղեկությունները (․․․) -մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհը ՀՀ-ում չունի մշտական բնակության վայր, կայուն սոցիալական կապեր, ընտանիք, մշտական աշխատանք և զբաղմունքի տեսակ, -մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցագործության բնույթը, վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում նաև՝ հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, կատարման եղանակը, սպառնացող հնարավոր պատժի խստությունը, ինչպես նաև մեղսագրվող ենթադրյալ հանցագործության բարձր լատենտայնությունը: Դատարանի գնահատմամբ վերոնշյալ հանգամանքներն էականորեն բարձրացնում են ազատության մեջ մնալու դեպքում մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհի ոչ իրավաչափ վարքագծի հավանականությունը, միաժամանակ համակցության մեջ թույլ են տալիս ողջամիտ դատողություն անելու այն մասին, որ վարույթի տվյալ փուլում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխել հնարավոր է միայն վերջինի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի՝ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու միջոցով։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: Դատարանը հարկ է համարում նաև նշել, որ վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից դրսևորվել է պատշաճ ջանասիրություն, որը գնահատվում է հաշվի առնելով գործի բարդությունը, ծավալը, անձի դրսևորած վարքագիծը և այլ գործոններ: Ընդ որում՝ Դատարանի համոզմամբ պատշաճ ջանասիրությունը երբեք չի կարող գնահատվել բացառապես այն հանգամանքով, թե քանի քննչական կամ դատավարական գործողություն է կատարվել անձի կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածում, քանի որ քննության ծավալը և որակը չի կարող որոշվել իրականացված գործողությունների քանակով պայմանավորված: Դատարանի գնահատմամբ՝ սույն գործի հանգամանքների պայմաններում, հիմք ընդունելով նաև որպես խափանման միջոցի մեղադրանքի ծանրությունը և գործի այլ հանգամանքները՝ քննիչի դրսևորած ջանասիրությունը կարող է գնահատվել բավարար: Դատարանը իրավաչափ է համարում նաև դեռևս չավարտելու անհրաժեշտությունը պայմանավորող հիմնավորումները: աև քննիչի՝ մինչդատական վարույթը (…) Անդրադառնալով մեղադրյալ Ս․Աբդոլահզադեհի կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու հիմքը՝ հաստատված Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի ապրիլի 28-ի որոշմամբ: Մասնավորապես այն, որ մեղադրյալը, մնալով ազատության մեջ չի կատարի քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները և կդիմի փախուստի։ Ամփոփելով նշվածը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գործով ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք նվազեցնում կամ չեզոքացնում են Դատարանի կողմից նախկինում արձանագրված՝ Ս․Աբդոլահզադեհի կալանքի տակ պահելու հիմքերը, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը վերացնելու կամ փոխելու փաստական հիմքեր չկան: Հետևաբար՝ հիմք ընդունելով նշվածը և պայմանավորված կալանքի առկա հիմքով ու հիմնավորումներով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, հետևաբար վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի նկատմամբ կիրառված կալանքը պետք է երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով: (…) »: Հանրային մեղադրող Ա․Բոյաջյանը հայտնեց, որ Ս․Աբդոլահզադեհի նկատմամբ խափանման միջոցն ընտրվել է ճիշտ և փոփոխելու կամ վերացնելու հիմքեր չկան, շարունակում են առկա լինել կալանավորման հիմքերը։ Պաշտպան Ս․Հարությունյանը հայտնեց, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու են ապահովել մեղադրյալի պաստշաճ վարքագիծը։ Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1․ Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) բ․ անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով, գ․ անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ 3. Դատարանը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության սահմաններում պարտավոր են անհապաղ ազատ արձակել ազատությունից ապօրինի կամ անհիմն զրկված յուրաքանչյուր անձի: 4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…) 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (…) 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը: (…)»: Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է․ - մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Վերը շարադրված իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի նկատմամբ քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը, Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով մեղադրյալ Ս․Աբդոլահզադեհի կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու հիմքը՝ հաստատված Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունիսի 23-ի որոշմամբ: Մասնավորապես այն, որ մեղադրյալը, մնալով ազատության մեջ չի կատարի քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները և կդիմի փախուստի։ Ամփոփելով նշվածը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գործով ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք նվազեցնում կամ չեզոքացնում են Դատարանի կողմից նախկինում արձանագրված՝ Ս․Աբդոլահզադեհի կալանքի տակ պահելու հիմքերը, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը վերացնելու կամ փոխելու փաստական հիմքեր չկան: Ինչ վերաբերում է դատարանի կողմից դրսևորած պատշաճ ջանասիրությանը, ապա Դատարանն արձանագրում է, որ դատական նիստերը հետաձգվել են կողմերի հարգելի բացակայությունների հիմքով, և հաջորդ դատական նիստին նոր իրականացվելու է ապացույցների հետազոտում։ Հետևաբար՝ հիմք ընդունելով նշվածը և պայմանավորված կալանքի առկա հիմքով ու հիմնավորումներով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, հետևաբար վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի նկատմամբ կիրառված կալանքը պետք է երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհիի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը երկարաձգել 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2025 թվականի դեկտեմբերի 30-ը։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս․ԳԶՈԳՅԱՆ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 18-09-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 17:15 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 18-09-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 30-10-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 30-10-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 22-12-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 22-12-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 22-12-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ․ |
Անավարտ գործեր
| Հաշվետու ժամանակահատված | 2025 թվական |
|---|---|
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 12-02-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 12-02-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 06-03-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 06-03-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Վերդիկտ
| Ամսաթիվ | 06-03-2026 |
|---|---|
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Բոյաջյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Սեռաջադդին |
| Ազգանուն | Աբդոլլահզադեհի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Կայացվել է վերդիկտ | Մեղադրական |
| Կայացվել է վերդիկտ | Մեղադրական |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Հոդված | |
| Հոդված |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 06-03-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 18:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 06-03-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 06-03-2026 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Անդրանիկ Բոյաջյան |
| Ազգանուն | Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհի |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 06-03-2026 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԴ1/2090/01/25 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ Հայաստանի Հանրապետության Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետնաև` Դատարան), Նախագահող դատավոր Ս.ԳԶՈԳՅԱՆԻ քարտուղարությամբ Լ.ՉՈԲԱՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ հանրային մեղադրող Ա.ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ պաշտպաններ Ս․ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ Հ․ԹՈՐՈՍՅԱՆԻ Վ․ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ մեղադրյալներ Ա.ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ Ս․ԱԲԴՈԼԼԱՀԶԱԴԵՀԻԻ թարգմանիչ Մ․ՄԵՀՐԱԲԻ 2026 թվականի մարտի 6-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի՝ ծնված 1962 թվականի հունվարի 10-ին, էջմիածին քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին՝ կինը, զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ, անասնապահությամբ, նախկինում դատապարտված, հաշվառված է և բնակվում է Վայոց Ձորի, Արենի համայնքի, Աղավնաձոր բնակավայր 2-րդ փողոց 5-րդ տուն հասցեում մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը, Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհի՝ ծնված 2001 թվականի սեպտեմբերի 9-ին, ԻԻՀ-ի Փիրանշահի քաղաքում, քուրդ, ԻԻՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, գրանցման վայր՝ ԻԻՀ, Փիրանշահի քաղաք, Վարզեշ փողոց հասցեում մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը, ՊԱՐԶԵՑ 1.Գործիդատավարականնախապատմությունը 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի, 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի, 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 21109824 քրեական վարույթը: 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 21109924 քրեական վարույթը: Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ի մեկ այլ որոշմամբ թիվ 21109924 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 21109824 քրեական վարույթին, նախաքնությունը շարունակվել է թիվ 21109824 համարով: 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհին ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 21110124 քրեական վարույթը: Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ի որոշմամբ թիվ 21110124 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 21109824 քրեական վարույթին, նախաքնությունը շարունակվել է թիվ 21109824 համարով: 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։ Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով։ 2024 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։ Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկու ամսով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկու ամսով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 27-ի և ապրիլի 25-ի որոշումներով Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկուական ամսով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 28-ի և ապրիլի 28-ի որոշումներով Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգվել է` երկուական ամսով։ 2025 թվականի հունիսի 9-ի որոշմամբ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, և նրա նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով այն արարքների համար, որ նա, խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, նախապես խոստանալով ձեռք բերել և իրացնել մաքսանենգ ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի տեղափոխելուն, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել է առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ։ Այսպես. Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհը ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինիս օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը (...) սահմանելու մասին» 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով «Մարիխուանա» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը: Այսինքն՝ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով: Բացի այդ, Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը, իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և նույն նպատակով դրանք Երևան քաղաքի ուղղությամբ տեղափոխելու դիտավորությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 06.30-ի սահմաններում, իր վարած «HONDA ACCORD» մակնիշի 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Սյունիքի մարզը՝ Մեղրի-Ագարակ ճանապարհահատվածի փշալարային ցանցի մոտ, որտեղից այլ անձանց՝ իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Իրանի Իսլամական Հանրապետության կողմից փշալարային ցանցի վրայով ՀՀ տարածք ինքնությունը չպարզված անձի կողմից նետված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները` 4 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված, որոնք պահել է նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և ապօրինի իրացնելու նպատակով տեղափոխել է դեպի Երևան քազաքի ուղությամբ, սակայն ճանապարհին՝ Վայք համայնքի վարչական տարածքում, նույն օրը՝ ժամը 13.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով նրա անձնական ազատության իրավունքը սահմանափակվել է, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով վերը նշված թմրամիջոցներով փաթեթները տրանսպորտային միջոցի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել են: ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցները, նպատակ ունենալով բացահայտել մաքսանենգությամբ ՀՀ առաքված թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառության հետ առնչություն ունեցող անձանց շրջանակը, իրականացրել են «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» ՕՀՄ-ն, որի շրջանակներում հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցները փոխարինվել են նմանատիպ այլ զանգվածի պարունակությամբ, տեղադրվել թվով 3 հատ «R» գրառմամբ սև գույնի պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթներում և տեղադրվել են Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղու «Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքով անցնող գազատարի բաշխիչ կայանի մոտ գտնվող թաքստոցում: Այնուհետև, Սեռաջադդին Աբդոլլահզադեհը, չունենալով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, տեղեկանալով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928․24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10․55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցների գտնվելու վայրի մասին՝ Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղու «Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքով անցնող գազատարի բաշխիչ կայանի մոտ գտնվող թաքստոցում Ա.Բոյաջյանի կողմից իրեն իրացված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928․24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10․55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներն իր կողմից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերելու դիտավորությամբ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, ժամը՝ 16.30-ի սահմաններում, նշված վայրից վերցրել է ՕՀՄ-ի շրջանակներում նախապես փոխարինված և այնտեղ թողնված՝ Ա.Բոյաջյանի ավտոմքենայից 29.10.2024թ. կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափերով՝ թմրամիջոցներով լցված թվով 3 հատ «R» գրառմամբ սև գույնի պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթներին արտաքինով և քաշերով նման 3 այլ փաթեթները, սակայն իրականացվող օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների շրջանակներում նախապես փոխարինված թվով 3 փաթեթները ձեռք բերելու պահին՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, ժամը՝ 16.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղում գտնվող «Նաիրիտ» գործարանի ցանկապատի հարակից տարածքից ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ Սյունիքի մարզային վարչության ծառայողների կողմից, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում Ս.Աբդոլլահզադեհը չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928․24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10․55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներն ապօրինի ձեռք բերելու մտադրությունը, քանի որ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» ՕՀՄ-ի շրջանակներում հիշյալ զանգվածները փոխարինվել էին նմանատիպ այլ զանգվածներով, իսկ փաթեթներն ստանալուց հետո վերջինս ձերբակալվել է։ Այսինքն՝ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով»։ 2025 թվականի հունիսի 10-ի որոշմամբ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրա նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով այն արարքների համար, որ նա, խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, նախապես խոստանալով ձեռք բերել և իրացնել մաքսանենգ ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ՝ ապօրինի տեղափոխելուն, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել է առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ: Այսպես. Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինիս օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը (...) սահմանելու մասին» 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով «Մարիխուանա» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը։ Այսինքն՝ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։ Բացի այդ, Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը, չունենալով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և նույն նպատակով դրանք Երևան քաղաքի ուղղությամբ տեղափոխելու դիտավորությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 06.30-ի սահմաններում, իր վարած «HONDA ACCORD» մակնիշի 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Սյունիքի մարզ, Մեղրի-Ագարակ ճանապարհահատվածի փշալարային ցանցի մոտ, որտեղից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Իրանի Իսլամական Հանրապետության կողմից փշալարային ցանցի վրայով ՀՀ տարածք ինքնությունը չպարզված անձի կողմից նետված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները` 4 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված, որոնք պահել է նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և ապօրինի իրացնելու նպատակով տեղափոխել է դեպի Երևան քաղաքի ուղությամբ, սակայն ճանապարհին՝ Վայք համայնքի վարչական տարածքում, նույն օրը՝ ժամը 13.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով նրա անձնական ազատության իրավունքը սահմանափակվել է, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով վերը նշված թմրամիջոցներով փաթեթները տրանսպորտային միջոցի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել են: Այսինքն՝ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով»։ Նախաքննության մարմնի 2025 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ թիվ 21109824 քրեական վարույթից անջատվել է Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական վարույթը, անջատված վարույթին շնորհվել է թօվ 84116725 համարը։ 2025 թվականի հունիսի 13-ին վարույթի նյութերը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/2090/01/25 համարը։ 2025 թվականի հունիսի 17-ին Դատարանի դատավոր Ս.Գզոգյանը որոշում է կայացրել վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 23-ի, սեպտեմբերի 18-ի և դեկտեմբերի 22-ի որոշումներով Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի և Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը երկարաձգվել է 3-ական ամսով։ 2026 թվականի մարտի 6-ին Դատարանը Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի և Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհիի նկատմամբ կայացրել է վերդիկտ։ 2.Դատարանում հետազոտված և գնահատված ապացույցներ Մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ երկու տարի է գնում գալիս է Իրան: 2018 թվականից ազատվել է քրեակատարողական հիմնարկից և միջավայրից կտրվելու համար գնացել է ապրելու կնոջ հոր տանը: Հարևաններով որոշել են Իրանից ապրանք բերել, ծանոթացել է Իբրահիմի հետ: Նրանից հագուստ են գնել և մտերմացել նրա հետ: Նա կարճաթև է հագած եղել, բոլորը տեսել են իր դաջվածքները և հասկացել են, որ ինքը դատված է եղել: Միշտ իրեն առաջարկել էին թմրամիջոց, բայք ինքը հրաժարվում էր։ 2014 թվականից հրաժարվել է թմրամիջոցներից: Նա իրեն ինչ պետք էր բերում էր Իրանից, ուղարկում էր, դնում էին մի խանութում կամ մի տեղ, ինքը գնում վերցնում էր: Վերջին անգամ գնացել են Մեղրի թոռնիկի հետ, նա է վարել մեքենան, Իբրահիմի հետ խոսելուց վերջինս ասել է, որ ապրանք է ուղարկել։ Ինքը մտածել է, որ գուլպա կամ ծխախոտ է, կամ իր ուզած 4 շղթաները, մտքով անցել է նաև, որ կարող է թմրամիջոց լինել ծխելու, քանի որ նա միշտ առաջարկում էր: Ինքը իջել է մեքենայից թոռնիկի հետ, նայել է կառալյոկները, որից հետո Իբրահիմն ուղարկել է այն տեղը, որտեղից պետք է վերցներ իր ապրանքը: Նրան հարցրել է, թե ինչու է առանձնացված տեղ, ամայի վայրում դրել փաթեթը, նա պատասխանել է, որ այս անգամ այդպես է ստացվել։ Ինքը տեսել է քարերի արանքում փաթեթ, վերցրել է և տեսել է, որ մեծ մեշոկ է, ու այդ պահից չի հիշում, թե ինչ կատարվեց: Փաթեթները վերցրել է, և դրել է մեքենայի բեռնախցիկը, զարմացած է եղել մեծությունից, ինքը փոքր բան է սպասել, բացել է և տեսել է թմրամիջո է, վախեցել է և չիմանալով ինչ անել՝ վերցրել դրել է մեքենան, հասկացել է, որ մեջը լիքը թմրամիջոց է: Մեքենայի տաքությունից թմրանյութի հոտը տարածվել է: Թոռը հարցրել է ինչ հոտ է, ինքն էլ պատմել է թե է ինչ է եղել, ասել է, որ թմրամիջոց է, բայց չգիտի, թե ինչ և ինչքան։ Իբրահիմի հետ է խոսել և հարցրել, թե ինչու է նման արել, նա էլ ասել է, որ ոչինչ բան չկա, դա մի տեղ թողնի Արարատի ճանապարհի վրա ու գնա: Ինքը պետքք է քցեր մի տեղ, նկարեր ուղարկեր, իր կարծիքով 5-6 կգ կլիներ: Իր թոռը հասկացել է, որ ինքը տեղյակ չէ: Որոշ ժամանակ գնալուց հետո մի քիչ ուշքի է եկել և ցանկացել է ուրիշ ձև վարվել, բայց մտածել է, իսկ եթե ուրիշի ձեռքը ընկներ, ինքը կնկներ մի ուրիշ պատմության մեջ, քանի որ մեծ գումարների հետ էր կապված: Փաթեթում էլ չի փնտրել իր շղթաները, մինչ Վայք հասնելը կանգնեցրել են պարեկները, մեքենայի տեխնիկական անձնագիր են ուզել, հարցրել են արգելված ինչ կա մեքենայում, որից հետո ԱԱԾ-ն է եկել: Երկու տարի է ճանաչել Իբրահիմին, շատ անգամներ է նա թմրամիջոց առաջարկել, բայց ինքը ասել է, որ դեմ է այդ ամենին, բայց միևնույն է առաջարկում էր, շղթաները բիժու էր թոռներնել էին ուզել, և որոշել է նրանց համար գնել: Այս ամենը պատմել է ԱԱԾ-ին, համագործակցել նրանց հետ, որից հետո նրանց ուզելով փաթեթը տարել դրել է Նաիրիտ գործարանի մոտ (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը): Մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին հիմնական դատալսումների ընթացքում, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն գումար էր անհրաժեշտ, աշխատանք էր փնտրում և տելեգրամով համար էր գտել Ռեջիմ Ալի անունով անձի, զանգել է և պարզել, որ հավաբուծարանի աշխատանք էր: Քանի օր մնում էր հյուրանոցում, գումարը վերջանում էր: Եվ երբ ինքը զգացել է, որ ինքը գումարի կարիք ունի, առաջարկել է են 2000 դոլարի դիմաց մարիխուանա վերցներ և տեղափոխեր այլ տեղ։ Ինքը, երբ Ռահիմի հետ խոսել է Երևանում էր, կարծում էր, որ նա էլ է այստեղ, բայց ասում էր, որ Իրանում է, ինքը կասկածել է, քանի որ նա լավ ճանաչում էր Երևանի վայրերը: Ինքը միայն մարիխուանա պետք է տեղափոխեր։ Ինքը չի իմացել, որ այդ փաթեթներում այլ թմրամիջոց է եղել, ինքը նունիսկ փաթեթները չի բացել։ Պայմանավորվածություն կա երեք կգ շուրջ, ինքը հարցրել է, թե որտեղից պետք է վերցնի, նա ասել է վերջին պահին կասի, նա տեղանքն ուղարկել է, ասել են, որ վերցնելուց հետո գումար կտան, բայց իրեն գումար չեն տվել: Երբ բռնվել է, իր եղբայրը փորձել է իրեն օգնի, գնացել է նրա հասեցով, բայց նա այնտեղ չկար: Նույնիսկ բողոք են ներկայացրել Իրանում, այդ անձին գտնելու համար: ՀՀ եկել էր աշխատանք փնտրելու համար: 8 օր է գտնվել ՀՀ-ում, հստակ գիտեր որ այդ թմրամիջոցները պետք է ուղարկվեր Իրանից :Իրեն պետք է վճարեին Երևանում մի տեղից վերցնելու և մյուս տեղում դնելու համար: Չի հիշում նրա հեռախոսը: Որոշել էր երեք ամիս մնալ ու հետո նոր գնալ Իրան: Զղջում է արածի համար: Իրեն տեղանքը ուղարկել են, մետրոյով գնացել է այդ վայրը և կրպակի մոտից վերցրել է թմրամիջոցը և դրել պայուսակի մեջ, ուզել է ճշտել, թե որտեղ պետք է տեղադրի թմրամիջոցը, բայց իրեն ձերբակալել են երկու մեղադրանքն էլ ընդունում է, բայց չի օժանդակել մաքսանենգությանը: Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ գրավոր ապացույցները. Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին ձերբակալելու մասին արձանագրությունը, որի համաձայն` Անդրանիկ Բոյաջյանը հայտարարություն է կատարել այն մասին, որ իր ավտոմեքենայի բեռնախցիկում առկա են 4 փաթեթ թմրամիջոցներ, որոնք իրեն է տվել ԻԻՀ քաղաքացի Իբրահիմը, իր կողմից թաքստոցում տեղադրելու նպատակով (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 1-ին հատոր 8-9-րդ թերթ): Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին ձերբակալելու մասին արձանագրությունը, որի համաձայն՝ Ս.Աբդոլլահզադեհը 30.10.2024 թվականին ժամը 16:30-ին Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղի, «Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքից ձերբակալվել է, այնուհետև՝ անձնական խուզարկությամբ վերջինիս ուսապարկից հայտնաբերվել են թվով 3 հատ «R» գրառումով պոլիէթիլենային փաթեթները (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 1-ին հատոր 230-231-րդ թերթ): ԻԻՀ քաղաքացի Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունը, որի համաձայն՝ Ս.Աբդոլլահզադեհի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս ուսապարկից հայտնաբերվել են թվով 3 հատ «R» գրառումով պոլիէթիլենային փաթեթները (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 1-ին հատոր 233-234-րդ թերթ): Անդրանիկ Բոյաջյանի կողմից շահագործված «HONDA ACCORD» մակնիշի, 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին կատարված խուզարկության արձանագրությունը, որի համաձայն՝ ձերբակալված Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկից ներկայացրել է թվով 3 նույնանման՝ շրջանաձև, սև գույնի պոլիէթիլենով և թափանցիկ կպչուն ժապավենով փաթեթավորված, լատիներեն «R» տառի գրառմամբ, համապատասխանաբար՝ 1․130կգ, 1․120կգ և 1․065կգ ընդհանոր քաշերով, ինչպես նաև շրջանաձև, սպիտակ՝ գունային երանգ ունեցող, պոլիէթիլենով և թափանցիկ կպչուն ժապավենով փաթեթավորված, առանց գրառումների և 0․505կգ ընդհանոր քաշերով 1 հատ փաթեթ և հայտարարել է, որ նշված փաթեթները լցված են «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներով, դրանք ձեռք է բերել հայ-իրանական սահմանից, որոնք իրեն է փոխանցել Իրանի Իսլամական Հանրապետության քաղաքացի ոմն Իբրահիմը, որն ինքը պետք է տեղափոխեր նրա մատնանշած վայրը (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 1-ին հատոր, 61-64-րդ թերթ): Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2024 թվականի նոյեմբերի 20-ի որոշումը, որի համաձայն՝ «HONDA ACCORD» մակնիշի, 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան ճանաչվել է իրեղեն ապացույց (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 3-րդ հատոր 5-8-րդ թերթ): Մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանին պատկանող Samsung Galaxy S20» մոդելի բջջային հեռախոսի թվային խուզարկության արձանագրությունը, որի համաձայն՝ հեռախոսազանգեր բաժնում 30.10.2024թ.՝ ժամը 08:56-ին առկա է մեղադրյալ Ա.Բոյաջյանի կողմից իրականացված թվով 1 ելքային հեռախոսազանգ՝ IBO Taxi» օգտատիրոջ +98-914-993- 0686 բջջային հեռախոսահամարին: Բջջային հեռախոսի Whatsapp» հավելվածում հայտնաբերվել է Անդրանիկ Բոյաջյանի և +98-914-993-0686 IBO Taxi -ARMN» օգատերերի միջև նամակագրություն, մասնավորապես 30.10.2024. Ա․Բոյաջյանը +98-914-993-0686 IBO Taxi -ARMN» օգտատիրոջը ժամը 08:56-ին ուղարկել է հետևյալ ձայնային հաղորդագրությունը՝ «Անդրանիկ Բոյաջյան- Իբո ջան խի չես պատասխանում, քեզ եմ սպասում շուտ արա»: 07.12.2024թ. առկա է թվով 1 բաց թողնված հեռախոսազանգ +98-914-993-0686 IBO Taxi -ARMN» օգտատիրոջ կողմից (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 3-րդ հատոր 167-169-րդ թերթեր)։ Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2025 թվականի հունվարի 3-ի որոշումը, որի համաձայն՝ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանին պատկանող Samsung Galaxy S20» մոդելի բջջային հեռախոսը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 4-րդ հատոր 3-4-րդ թերթ): Մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին պատկանող Redmi 12» մոդելի բջջային հեռախոսի թվային խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունը, որի համաձայն՝ բջջային հեռախոսի Whatsapp» հավելվածում հայտնաբերվել է Rahim, +374-94-96-49-40» օգտատիրոջ կողմից 30.10.2024թ.՝ ժամը 17:25-ի սահմաններում Սեռաջադին Աբդոլլահզադեհին ուղարկված հետևյալ հաղորդագրությունը՝ Rahim, +374-94-96-49-40»։ Որտեղ ես: Գումարը տվել եմ գրասենյակ։ 2․000 դոլար: Բացի այդ, Whatsapp» հավելվածում հայտնաբերվել են Ռահիմ Ալի, +989148922881» տվյալներով մեկ այլ օգտատիրոջ և Սեռաջադին Աբդոլլահզադեհի միջև 22.10.2024p.-30.10.2024рр. ընկած ժամանակահատվածում մի շարք երկխոսություններ, մասնավորապես Ս. Աբդուլլահզադեհը Ռահիմ Ալի, 1989148922881» օգտատիրոջը մի շարք անգամներ հայտնում է այն մասին, որ ինքը` գործազուրկ է և ապրուստի գումար չունի, որին ի պատասխան Ռահիմ Ալի, +989148922881» օգտատերը առաջարկում է մի շարք աշխատանքներ, այդ թվում անասնապահության, ձկնաբուծության և շինարարության ոլորտներում։ Ս.Աբդուլլահզադեհը առաջարկներին համաձայնվում է, սակայն Ռ.Ալին ամեն անգամ հայտնում է, որ նշված աշխատանքները չեն ստացվում: Դրանից հետո 30.10.2024թ. Ռ.Ալին Ս. Աբդոլլահզադեհին առաջարկում է տեղափոխել 3 կգ մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց՝ 2,000 ԱՄՆ դոլար գումարի դիմաց: Ռահիմ Ալի, +989148922881» օգտատիրոջ և Ս.Աբդոլլահզադեհի միջև սկսվում են մի շարք երկխոսություններ նշված թմրամիջոցի ստացման, տեղափոխման և ինչ-որ վայրում այն նետելու վերաբերյալ: Նույն ժամանակահատվածում Ռ.Ալին ուղարկում է թմրամիջոցի փաթեթի, տեղորոշիչ քարտեզների և ինչ-որ վայրերի լուսանկարներ: Այնուհետև Ռ.Ալիի ցուցումով Ս.Աբդոլլահզադեհը ինչ-որ անձի հետ՝ ըստ իր հայտնածի նշված անձը հանդիսանում է իր քեռու որդին, գնում է ինչ-որ վայր՝ նշված թմրամիջոցը վերցնելու և այլ վայրում այն նետելու նպատակով, սակայն վերջին պահին իր քեռու որդին 600 մետր հեռավորությամբ սպասում է Ս.Աբդոլլահզադեհին, որպիսի վերջինս վերցնի թմրամիջոցի փաթեթը և Ռ.Ալիի հետ երկխոսությունը այդ պահին ընդհատվում է, քանի որ Ս.Աբդուլլահզադեհը այլևս չի պատասխանում Ռ.Ալիի նամակներին (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 4-րդ հատոր 11-27-րդ թերթ): Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 05.02.2025թ. որոշումը, որի համաձայն՝ մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին պատկանող Redmi 12» մոդելի բջջային հեռախոսը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 4-րդ հատոր 62-65-րդ թերթ) Դատանյութագիտական փորձագետի թիվ 1838-24 եզրակացությունը, որի համաձյան՝ փորձաքննությանը ներակայացված ընդհանուր 2928․24 գրամ քաշով նյութը հանդիսանում է Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, իսկ փորձաքննությանը ներկայացված 10․55 գրամ քաշով զանգվածը հանդիսանում է Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 4-րդ հատոր 104-108-րդ թերթ): Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 01.03.2025թ. որոշումը, որի համաձայն՝ «ՀՀ ՆԳՆ ՓՔՎ ՓՈՐՁԱԳԵՏ ԹԻՎ 27» կնիքով կնիքված փաթեթում առկա 2924, 24 գրամ քաշով Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը և 10,45 գրամ քաշով Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը ճանաչվել են իրեղեն ապացույց (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 4-րդ հատոր 222-223-րդ թերթ)։ ՀՀ ԱԱԾ ծրարների համար թիվ 33» թվով 4 կնիքներով կնիքված փաթեթի զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, որի համաձայն՝ փաթեթում հայտնաբերվել է SPORTBAG» գրառումներով սև գույնի ուսապարկ, որում առկա էին հագուստեր և թվով 3 հատ՝ R» լատինատառ ձեռագիր գրառումներով սև գույնի պոլիէթիլենային փաթեթներ, որոնք ամբողջությամբ համնկնում էին «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում պատրաստված և Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղու Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքում գտվող գազատարի բաշխիչ կայանի թաքստոցում տեղադրված «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցին փոխարինաված նմանատիպ զանգվածներին, որոնք հայտնաբերվել էին ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից՝ Սեռաջադդին Աբդոլահզադեհի նկատմամբ իրականացված անձնական խուզարկությամբ (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 4-րդ հատոր 118-122-րդ թերթ)։ Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 20.02.2025թ. որոշումը, որի համաձայն՝ մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին պատկանող՝ SPORTBAG» գրառումներով սև գույնի ուսապարկը և դրանում առկա թվով 3 հատ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցին փոխարինաված նմանատիպ զանգվածների պարունակությունը, R» լատինատառ ձեռագիր Գգառումներով սև գույնի պոլիէթիլենային փաթեթները ճանաչվել են իրեղեն ապացույց (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 4-րդ հատոր 123-126-րդ թերթ): Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են՝ ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Աղավնաձոր բնակավայրի վարչական ղեկավար Արամ Միքայելյանի կողմից տրված տեղեկանքն առ այն, որ Անդրանիկ Բոյաջյանն իրեն դրսևորել է որպես հանգիստ, քաղաքավարի անձնավորություն, զբաղվել է գյուղատնտեսությամբ։ Անդրանիկ Բոյաջյանի վերաբերյալ դատվածության տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Գերագույն դատարանի 1993 թվականի օգոստոսի 27-ի դատավճռով դատապարվել է 15 տարի ժամկետով ազատազրկման, Հրազդանի ժող դատարանի 1997 թվականի սեպտեմբերի 13-ի դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման 11 տարի ժամկետով, պատժի կրումից ազատվել է 2004 մայիսի 21-ին, Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2007 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 112-դ հոդվածի 2-րդ մասի 14-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման՝ 12 տարի ժամկետով, պատժի կրումից ազատվել է 2018 թվականի հուլիսի 20-ին։ 3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «1. Հանցափորձ է համարվում դիտավորյալ այն գործողությունը կամ անգործությունը, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն և պարունակում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշներ, սակայն անձի դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով չի իրագործվում տվյալ հանցակազմի որևէ հատկանիշի բացակայության հետևանքով»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ «Օժանդակող է համարվում այն անձը, որը հանցագործությանը նպաստել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկություններ կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, որը նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, որը նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը` պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից վեց տարի ժամկետով: (…) 3. Սույն հոդվածի 1-ին կամ 2-րդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝ (…) 2) առանձնապես խոշոր չափերով՝ պատժվում է ազատազրկմամբ՝ վեցից տասներկու տարի ժամկետով: (…) 6. Սույն օրենսգրքում թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի առանձնապես խոշոր չափեր են համարվում, Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության օրենսգրքի համաձայն, Կառավարության սահմանած թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերի նվազագույն շեմի հարյուրքսանհինգապատիկը գերազանցող չափերը: (…)»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Թմրամիջոցի, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութի, դրանց պատրաստուկի, դրանց համարժեք նյութի (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալի կամ դրանց պրեկուրսորի կամ դրանք պատրաստելու համար օգտագործվող և հատուկ հսկողության տակ գտնվող նյութի, սարքավորման կամ գործիքի կամ մշակումն արգելված՝ թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն), խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութ պարունակող բույսի մաքսանենգությունը՝ Եվրասիական տնտեսական միության մաքսային սահմանով կամ Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով դրանք ապօրինի տեղափոխելը, որը կատարվել է առանց մաքսային հսկողության կամ դրանից թաքցնելով, կամ դրանց մասին հավաստի տեղեկությունը սահմանված կարգով չհայտարարագրելու կամ ոչ իր անվամբ հայտարարագրելու կամ դրանց տեղափոխման համար սահմանված կանոնը, այդ թվում՝ արգելքը կամ սահմանափակումը խախտելու կամ մաքսային կամ այլ փաստաթուղթը խաբեությամբ օգտագործելու միջոցով` պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից վեց տարի ժամկետով: (…) 3. Սույն հոդվածի 1-ին կամ 2-րդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է` (…) 2) առանձնապես խոշոր չափերով՝ պատժվում է ազատազրկմամբ՝ վեցից տասներկու տարի ժամկետով»: «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը, շրջանառությունն արգելված՝ թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն), խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութեր պարունակող բույսերի ցանկը, դրանց մանր, զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը, պրեկուրսորների զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը. թունավոր նյութերի ցանկը, խիստ ներգործող նյութերի ցանկը և դրանց խոշոր չափերը սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման թիվ 1 հավելվածի 81-րդ կետի համաձայն՝ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի մանր չափը 0,5-2,5 գրամ է: Իրացնելու նպատակով թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների ապօրինի շրջանառության կամ դրանց ապօրինի իրացնելու հանցակազմը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթարկել Մարտիկ Բոլյանի գործով որոշման շրջանակներում՝ արտահայտելով հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…)Իրացման նպատակի տակ պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութերի տարածման ցանկացած եղանակ, այդ թվում նաև նախնական պատվերով։ Իրացման նպատակի մասին կարող են վկայել ինչպես ձեռք բերողի (ստացողի, սպառողի) հետ համապատասխան պայմանավորվածության առկայությունը, այնպես էլ գործի մյուս հանգամանքները. թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը դրանք չգործածող անձի կողմից, զգալի քանակությունը, իրացման համար հարմար փաթեթավորումը և այլն։ Ընդ որում, հանցավորից առգրավված թմրամիջոցների մեծ քանակությունն ինքնըստինքյան դրանք իրացնելու անվիճելի ապացույց չէ. դա պետք է գնահատել միայն իրացման նպատակի մասին վկայող այլ տվյալների հետ համակցության մեջ» (տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝ Մարտիկ Բոլյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-135/07 որոշումը)։ Դատարանը, վերլուծելով մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված և հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված վերոգրյալ ապացույցները՝ դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, հաստատված է համարում, որ նա ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինիս օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը (...) սահմանելու մասին» 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով «Մարիխուանա» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը։ Բացի այդ, նա, չունենալով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և նույն նպատակով դրանք Երևան քաղաքի ուղղությամբ տեղափոխելու դիտավորությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 06.30-ի սահմաններում, իր վարած «HONDA ACCORD» մակնիշի 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Սյունիքի մարզ, Մեղրի-Ագարակ ճանապարհահատվածի փշալարային ցանցի մոտ, որտեղից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Իրանի Իսլամական Հանրապետության կողմից փշալարային ցանցի վրայով ՀՀ տարածք ինքնությունը չպարզված անձի կողմից նետված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները` 4 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված, որոնք պահել է նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և ապօրինի իրացնելու նպատակով տեղափոխել է դեպի Երևան քաղաքի ուղությամբ, սակայն ճանապարհին՝ Վայք համայնքի վարչական տարածքում, նույն օրը՝ ժամը 13.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով նրա անձնական ազատության իրավունքը սահմանափակվել է, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով վերը նշված թմրամիջոցներով փաթեթները տրանսպորտային միջոցի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել են: Դատարանի վերոնշված հետևությունը հիմնված է հետազոտված ապացույցների՝ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի ցուցմունքների մի մասի, մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհի ցուցմունքների, մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի կողմից դեպքի օրը շահագործվող մեքենայում խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրության, մեղադրյալների բջջային հեռախոսների թվային խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունների, ձերբակալման և անձնական խուզարկության արձանագրությունների, դատանյութագիտական փորձաքննության եզրակացության, իրեղեն ապացույցների, վերլուծության և գնահատման արդյունքների վրա: Մասնավորապես՝ թվային խուզարկություններով հաստատվում է մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի կապը թմրամիջոցները ՀՀ սահմանին մոտ դրած անձի հետ, ավտոմեքենայում խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությամբ և մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի ցուցմունքներով հիմնավորվում է, որ մեղադրյալը վերցրել է ՀՀ սահմանին մոտ գտնվող քարերի արանքում տեղադրված թմրամիջոցով լցված փաթեթը, տեղադրել այն իր ավտոմեքենայի մեջ՝ սպասելով հետագա հրահանգներին։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի կողմից հայտնած փաստերին, որ ինքը տեղյակ չի եղել, որ փաթեթում թմրամիջոց է եղել, դրանք տեսնելն իր համար անսպասելի էր և վախենալով, որ կհայտնվի ավելի վատ իրավիճակում, եթե այդ թմրամիջոցները չվերցնի և չտեղափոխի իրեն հրահանգված վայր, ապա Դատարանը դրանք ճանաչում է ոչ արժանահավատ, քանի որ դրանք հակասում են գործով հետազոտված ապացույցներից բխող հաստատված փաստական հանգամանքներին: Նման ցուցմունքներ տալով՝ մեղադրյալը փորձում է խուսափել քրեական պատասխանատվությունից։ Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով ձեռք բերված հավաստի ապացույցների համակցությունը բավարար է հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու մեղադրյալ Ա.Բոյաջյանի կողմից մաքսանենգությամբ առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի տեղափոխելուն օժանդակելը և իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը, այդ արարքներն ապացուցված են, ճիշտ են որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին: Դատարանը, վերլուծելով մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված և հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված վերոգրյալ ապացույցները՝ դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, հաստատված է համարում, որ նա, չունենալով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, տեղեկանալով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928․24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10․55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցների գտնվելու վայրի մասին՝ Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղու «Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքով անցնող գազատարի բաշխիչ կայանի մոտ գտնվող թաքստոցում առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928․24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10․55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներն իր կողմից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերելու դիտավորությամբ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, ժամը՝ 16.30-ի սահմաններում, նշված վայրից վերցրել է ՕՀՄ-ի շրջանակներում նախապես փոխարինված և այնտեղ թողնված՝ Ա.Բոյաջյանի ավտոմքենայից 29.10.2024թ. կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափերով՝ թմրամիջոցներով լցված թվով 3 հատ «R» գրառմամբ սև գույնի պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթներին արտաքինով և քաշերով նման 3 այլ փաթեթները, սակայն իրականացվող օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների շրջանակներում նախապես փոխարինված թվով 3 փաթեթները ձեռք բերելու պահին՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, ժամը՝ 16.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղում գտնվող «Նաիրիտ» գործարանի ցանկապատի հարակից տարածքից ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ Սյունիքի մարզային վարչության ծառայողների կողմից, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում նա չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928․24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10․55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներն ապօրինի ձեռք բերելու մտադրությունը, քանի որ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» ՕՀՄ-ի շրջանակներում հիշյալ զանգվածները փոխարինվել էին նմանատիպ այլ զանգվածներով, իսկ փաթեթներն ստանալուց հետո վերջինս ձերբակալվել է։ Դատարանի վերոնշված հետևությունը հիմնված է հետազոտված ապացույցների՝ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի ցուցմունքների մի մասի, մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհի ցուցմունքների, մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի կողմից դեպքի օրը շահագործվող մեքենայում խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրության, մեղադրյալների բջջային հեռախոսների թվային խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունների, ձերբակալման և անձնական խուզարկության արձանագրությունների, դատանյութագիտական փորձաքննության եզրակացության, զննում կատարելու մասին արձանագրության, իրեղեն ապացույցների, վերլուծության և գնահատման արդյունքների վրա: Մասնավորապես՝ իր ցուցմունքներով և թվային խուզարկությամբ հաստատվում է մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին կապը ոմն Ռ․Ալիի հետ, ով հայտնել է նրան՝ Անդրանիկ Բոյաջյանի կողմից թողնված թմրամիջոցների գտնվելու վայրի մասին տեղեկատվությունը։ Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով ձեռք բերված հավաստի ապացույցների համակցությունը բավարար է հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին կողմից իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և պահելու փորձը, այդ արարքն ապացուցված է, ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին: Անդրադառնալով Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքին՝ Դատարան արձանագրում է հետևյալը՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով: 2. Չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղությանը: 3. Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին ցույց տալ որևէ աջակցություն: Մեղադրյալի անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել նաև նրա պաշտպանի, օրինական ներկայացուցչի, գույքային պատասխանողի և նրա ներկայացուցչի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մինչդատական վարույթում` նաև քննիչը: Մասնավոր քրեական հետապնդման դեպքում այդ պարտականությունը կրում են տուժողը և նրա ներկայացուցիչը: 4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ: 2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա: 3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը: 4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները: 5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ: 6. Խոստովանական ցուցմունքը չի կարող անձին դատապարտելու հիմք հանդիսանալ, եթե այն չի հիմնավորվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված բավարար ապացույցներով: 7. Մեղադրյալի դատապարտումը հակակշռող բավարար գործոնների բացակայության պայմաններում չի կարող միայն կամ առավելապես հիմնվել այնպիսի անձի ցուցմունքի վրա, որի հակընդդեմ հարցման հնարավորություն տվյալ մեղադրյալը կամ նրա պաշտպանը կամ ներկայացուցիչը չի ունեցել:(․․․)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից: 2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ: 3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել»: Վճռաբեկ դատարանը Ս.Սաքանյանի գործով կայացված որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «[ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածով նախատեսված] հանգամանքներն իրենց ամբողջության մեջ կազմում են ապացուցման առարկան, որն օրենքում ձևակերպված է ընդհանուր տեսքով և կիրառելի է բոլոր տեսակի հանցագործությունների համար: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, (…) ապացուցման առարկայի՝ օրենքում ամրագրված տիպական թվարկումը յուրաքանչյուր գործով ճշգրտվում և լրացվում է հանցագործության քրեաիրավական որակմանը համապատասխան: Սա նշանակում է, որ կատարված իրադարձությունը (ինչպես ամբողջությամբ, այնպես էլ նրա յուրաքանչյուր հանգամանքը առանձին վերցված) յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հետազոտել հաշվի առնելով քրեական օրենքով նախատեսված կոնկրետ հանցակազմի հատկանիշները: (…) Ապացուցման առարկա կամ ապացուցման ենթակա հանգամանքներ հասկացության հետ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը կապում է «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունը: (…) [Ա]պացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը: (…) [Ա]պացուցումը սերտորեն կապված է «հանցագործությունների որակում» հասկացության հետ. դրանք հարաբերակցվում են որպես գործունեություն և արդյունք: Հանցագործությունների որակումը ենթադրում է գործով բացահայտված հանգամանքների հետազոտություն, օրենքի իմաստի բացահայտում, կոնկրետ նորմի ընտրություն, այդ նորմում ամրագրված հատկանիշների հարադրում բացահայտված փաստերի հետ և որպես արդյունք` համապատասխան դատավարական փաստաթղթերում հետևության ձևավորում: (…)» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշումը): ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Թմրամիջոցի, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութի, դրանց պատրաստուկի, դրանց համարժեք նյութի (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալի կամ դրանց պրեկուրսորի կամ դրանք պատրաստելու համար օգտագործվող և հատուկ հսկողության տակ գտնվող նյութի, սարքավորման կամ գործիքի կամ մշակումն արգելված՝ թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն), խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութ պարունակող բույսի մաքսանենգությունը՝ Եվրասիական տնտեսական միության մաքսային սահմանով կամ Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով դրանք ապօրինի տեղափոխելը, որը կատարվել է առանց մաքսային հսկողության կամ դրանից թաքցնելով, կամ դրանց մասին հավաստի տեղեկությունը սահմանված կարգով չհայտարարագրելու կամ ոչ իր անվամբ հայտարարագրելու կամ դրանց տեղափոխման համար սահմանված կանոնը, այդ թվում՝ արգելքը կամ սահմանափակումը խախտելու կամ մաքսային կամ այլ փաստաթուղթը խաբեությամբ օգտագործելու միջոցով` պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից վեց տարի ժամկետով»: Նշված նորմի վերլուծությունից բխում է, որ սույն հանցակազմի օբյեկտը նույնպես թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի, դրանց պատրաստուկների, պրեկուրսորների օրինական շրջանառության պահպանմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են։ Օբյեկտիվ կողմը արտահայտվում է նշված նյութերը Եվրասիական տնտեսական միության մաքսային սահմանով կամ Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով ապօրինի տեղափոխելով, որը կատարվում է՝ - առանց մաքսային հսկողության կամ դրանից թաքցնելով, կամ - դրանց մասին հավաստի տեղեկությունը սահմանված կարգով չհայտարարագրելով կամ ոչ իր անվամբ հայտարարագրելով կամ - դրանց տեղափոխման համար սահմանված կանոնը, այդ թվում՝ արգելքը կամ սահմանափակումը խախտելով կամ - մաքսային կամ այլ փաստաթուղթը խաբեությամբ օգտագործելով։ Օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ է առարկան։ Նշված հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է բացառապես ուղղակի դիտավորությամբ։ Այսինքն՝ անձի արարքում վերը նշված հանցակազմը առկա է, եթե անձը գիտակցում է տվյալ նյութերի Եվրասիական տնտեսական միության մաքսային սահմանով կամ Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով տեղափոխման ապօրինությունը, և միաժամանակ վերը նշված արարքը կատարելը նրա նպատակն է կամ նպատակին հասնելու միջոցը։ Մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետ այն արարքի համար, որ նա ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10,55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինիս օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը (...) սահմանելու մասին» 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով «Մարիխուանա» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը: Գնահատելով և վերլուծելով մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին այդ մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված վերոգրյալ ապացույցները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ներքոհիշյալ ապացույցներով հաստատվում են հետևյալ փաստական տվյալները․ Այսպես՝ մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի ցուցմունքով և Անդրանիկ Բոյաջյանի կողմից շահագործված «HONDA ACCORD» մակնիշի, 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին կատարված խուզարկության արձանագրությամբ հաստատվում է, որ Անդրանիկ Բոյաջյանը ՀՀ սահմանի մոտից վերցրել է թմրամիջոցով լցված փաթեթ՝ Երևան տեղափոխելու և հրահանգված վայրում տեղադրելու համար։ Մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին պատկանող Redmi 12» մոդելի բջջային հեռախոսի թվային խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությամբ հաստատվում է, որ ոմն Ռ.Ալին 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Ս.Աբդոլլահզադեհին առաջարկում է 2000 ԱՄՆ դոլար գումարի դիմաց թմրամիջոց տեղափոխել և ինչ-որ վայրում այն նետելու վերաբերյալ: ՀՀ ԱԱԾ ծրարների համար թիվ 33» թվով 4 կնիքներով կնիքված փաթեթի զննություն կատարելու մասին արձանագրությամբ հաստատվում է, որ Սեռաջադդին Աբդոլահզադեհին իր SPORTBAG» գրառումներով սև գույնի ուսապարկում գտնվող թմրամիջոցը վերցրել է Երևան քաղաքի Արտաշատի խճուղու Նաիրիտ» գործարանի հարակից տարածքում գտվող գազատարի բաշխիչ կայանի թաքստոցից, որը տեղադրվել էր «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում։ Դատարանն արձանագրում է, որ վերոհիշյալ ապացույցներով հիմնավորվում է, որ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին գումարի դիմաց պարտավորվել է արդեն իսկ Երևան քաղաքում գտնվող թմրամիջոցը մի վայրից տեղափոխել մեկ այլ վայր, իր հերթին, հետազոտված ապացույցները չեն պարունակում տվյալներ առ այն, որ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհն տեղյակ է եղել, որ թմրամիջոցը պետք է ուղարկվեր այլ երկրից, որ այդ թմրամիջոցը Նաիրիտի գործարանի մոտ տեղադրվելու է առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության ՀՀ տեղափոխելուց հետո։ Ամփոփելով եզրահանգումները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության ՀՀ թմրամիջոց տեղափոխելուն և կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցավոր արարք: Մեղադրական եզրակացության հիմքում դրված ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին մեղսագրվող հանցավոր արարքի փաստական հանգամանքները հաստատված համարելու համար այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած: Այսինքն, մեղադրանքի կողմը դատարանին չի ներկայացրել թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցակազի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերը բնութագրող գործողություններն համապատասխանաբար Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհի կողմից կատարելուն օժանդակելու վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի այդ մեղադրանքի մասով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնելու հիմնավորված ու պատճառաբանված որոշում: Վերոգրյալի հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ պետք է ճանաչել ու հռչակել Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի մեջ՝ հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասը՝ անձը չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը։ Անդրադառնալով մեղադրյալների նկատմամբ նշանակվելիք պատժի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ անձի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի մի շարք դրույթներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ։ (…)»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (ի թիվս այլնի տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումները)։ Այսպես` Դատարանը մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նրան մեղսագրված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, այդ թվում՝ հանցանքի կատարման հանգամանքները և եղանակը, ինչպես նաև խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Դատարանը մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նաև նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Մասնավորապես, Դատարանը, որպես Անդրանիկ Բոյաջյանի անձը բնութագրող տվյալ հաշվի է առնում այն, որ նա բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված է եղել։ Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առնում այն, որ նա մասնակիորեն իրեն մեղավոր է ճանաչել և տվել խոստովանական ցուցմունքներ, անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար: Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։ Միաժամանակ պետք է փաստել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, որը դատվածություն ունի դիտավորյալ հանցագործության կատարման համար: 2. Հանցագործությունների ռեցիդիվը գնահատելիս հաշվի չի առնվում այն դատվածությունը, որը՝ 1) վերացվել է օրենքով սահմանված կարգով, 2) առաջացել է մինչև անձի 18 տարին լրանալը կատարված հանցագործության հետևանքով, 3) առաջացել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ նշանակելու հետևանքով»: ՀՀ քրեական օրեմսգրքի 76-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն՝ «1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցանքների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկինում նշանակված պատիժը բավարար չի եղել անձի վերասոցիալականացման համար, ինչպես նաև նոր հանցանքի բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները: 2. Եթե դիտավորյալ հանցագործության համար նախկինում ազատազրկման կամ ցմահ ազատազրկման ձևով պատիժ կրած կամ կրող, դատվածություն ունեցող անձը կատարել է դիտավորյալ հանցանք, որի համար դատապարտվում է ազատազրկման, ապա նշանակվող պատժի նվազագույն ժամկետը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետի երկու երրորդից: Ցանկացած դեպքում նշանակվող պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի նվազագույն ժամկետից» ՀՀ քրեական օրենսգրքի 93-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասի համաձայն՝ «1. Անձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատվածության մարման կամ վերացման պահը: Դատվածության վերացման համար հիմք են համաներման մասին օրենքը, ինչպես նաև արարքի ապաքրեականացումը: 2. Դատվածությունը, սույն օրենսգրքին համապատասխան, հաշվի է առնվում հանցագործության ռեցիդիվի դեպքում, պատիժ նշանակելիս, քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելիս»։ Սույն գործի նյութերից, մասնավորապես Գերագույն դատարանի 1993 թվականի օգոստոսի 27-ի դատավճռով դատապարվել է 15 տարի ժամկետով ազատազրկման, Հրազդանի ժող․ դատարանի 1997 թվականի սեպտեմբերի 13-ի դատավճռով դատապարտվել է 11 տարի ժամկետով ազատազրկման, պատժի կրումից ազատվել է 2004 մայիսի 21-ին, Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2007 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 112-դ հոդվածի 2-րդ մասի 14-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման՝ 12 տարի ժամկետով, պատժի կրումից ազատվել է 2018 թվականի հուլիսի 20-ին։ Տվյալ դեպքում, Դատարանն արձանագրում է, որ Անդրանիկ Բոյաջյանը նախկինում երեք անգամ ազատազրկման է դատապարտվել դիտավորյալ առանձնապես ծանր հանցագործությունների համար և տվյալ դատվածությունները չմարված, չհանված կատարել է սույն գործով իրեն վերագրվող հանցավոր արարքները։ Վերշարադրյալի հիման վրա Դատարանն արձանագրում է, որ Անդրանիկ Բոյաջյանի արարքում առկա ռեցիդիվ, հետևաբար նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, այն է՝ նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժը չի կարող պակաս լինել նրա մեղսագրվող արարքի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից։ Դատարանը, հաշվի առնելով վերոնշյալ` մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները՝ գտնում է, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով՝ 8 (ութ) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով՝ 8 (ութ) տարի ժամկետով, ինչն անհրաժեշտ և բավարար է պատժի նպատակների իրագործումն ապահովելու համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի հիման վրա՝ նշանակված պատիժների մասնակիորեն գումարելու միջոցով, մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 9 (ինը) տարի ժամկետով՝ պատժի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ից։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ նշանակվող պատիժը կրելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր մի շարք որոշումներում անդրադառնալով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցին, դիքորոշում է հայտնել այն մասին, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն (տե՛ս Սամսոն Ամիրխանյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ԵԱԴԴ/0034/01/12, Արսեն Մկրտչյանի գործով 2012 թվականի դեկտեմբերի 5-ի թիվ ԼԴ/0093/01/12, Վանյա Բեգյանի գործով 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13, Արամայիս Հովհաննիսյանի գործով 2015 թվականի փետրվարի 27-ի թիվ ԳԴ/0014/01/14, Մհեր Հովհաննիսյանի գործով 2015 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԿԴ/0039/01/15 և այլ որոշումներ)։ Տվյալ դեպքում, Դատարանն արձանագրում է, որ Անդրանիկ Բոյաջյանը նախկինում մի քանի անգամ դատապարտված է եղել առանձնապես ծանր հանցագործությունների համար և այդ դատվածությունները մարված կամ հանված չեն, ինչը վկայում է այն մասին, որ Անդրանիկ Բոյաջյանը, ինչպես նաև նրա կատարած արարքը բնութագրվում են հանրային վտանգավորության բարձր աստիճանով, հանցավորն անհրաժեշտ հետևություններ չի կատարել և շարունակում է դրսևորել ընդգծված հակաօրինական վարքագիծ, իսկ նրա նկատմամբ նշանակված պատիժներն իրենց նպատակներին չեն ծառայել։ Հաշվի առնելով մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի կատարած արարքների բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը, պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը, մեղադրյալի անձի վերաբերյալ տվյալները՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, այն պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերը բացակայում են և միայն ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ռեալ կրելու պայմաններում է հնարավոր ապահովել պատժի նպատակները: Դատարանը մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նրան մեղսագրված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, այդ թվում՝ հանցանքի կատարման հանգամանքները և եղանակը, ինչպես նաև խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Դատարանը մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նաև նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Մասնավորապես, Դատարանը, որպես Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի անձը բնութագրող տվյալ հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատապարտված չէ եղել։ Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհին պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առնում այն, որ նա իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել խոստովանական ցուցմունքներ, անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար: Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։ Դատարանը, հաշվի առնելով վերոնշյալ` մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, գտնում է, որ մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով՝ 7 (յոթ) տարի ժամկետով, և որպես լրացուցիչ պատիժ՝ ՀՀ-ից վտարում 8 (ութ) տարի ժամկետով, ինչն անհրաժեշտ և բավարար է պատժի նպատակների իրագործումն ապահովելու համար։ Պատժի սկիզբը պետք է հաշվել 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ից։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ նշանակվող պատիժը կրելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր մի շարք որոշումներում անդրադառնալով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցին, դիքորոշում է հայտնել այն մասին, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն (տե՛ս Սամսոն Ամիրխանյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ԵԱԴԴ/0034/01/12, Արսեն Մկրտչյանի գործով 2012 թվականի դեկտեմբերի 5-ի թիվ ԼԴ/0093/01/12, Վանյա Բեգյանի գործով 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13, Արամայիս Հովհաննիսյանի գործով 2015 թվականի փետրվարի 27-ի թիվ ԳԴ/0014/01/14, Մհեր Հովհաննիսյանի գործով 2015 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԿԴ/0039/01/15 և այլ որոշումներ)։ Տվյալ դեպքում, հաշվի առնելով մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի կատարած արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը, պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը, մեղադրյալի անձի վերաբերյալ տվյալները՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլահզադեհի նպետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, այն պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերը բացակայում են և միայն ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ռեալ կրելու պայմաններում է հնարավոր ապահովել պատժի նպատակները: Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված «Samsung Galaxy S20» մոդելի բջջային հեռախոսը և «Redmi 12» մոդելի բջջային հեռախոսը, ուսապարկ պետք է վերադարձնել սեփականատերերի տնօրինությանը՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո: Իրեղեն ապացույց ճանաչված HONDA ACCORD» մակնիշի, 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան թողնել սեփականատիրոջ տնօրինությանը՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո: Իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված 2928․24 գրամ Մարխուանան և 10․55 գրամ Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցները պետք է հանձնել թիվ 21109824 քրեական վարույթն իրականացնող անձի տնօրինությանը՝ գործի հետ միասին ընթացքը լուծելու համար՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Քննարկելով մեղադրյալ Ա․Բոյաջյանի և Ս․Աբդուլլահզադեհին նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ վերջիններիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Ինչ վերաբերում է դատական ծախսերին, ապա հաշվի առնելով, որ մեղադրյալները չունեն աշխատանքը և եկամուտի այլ աղբյուր, ուստի Դատարանը գտնում է, որ նպատակահարմար չէ նրանցից բռնագանձել դատական ծախսերը։ Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական գործին կցված փաստաթղթերը (սկավառակները) թողնել կցված քրեական գործին։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-34-րդ, 99-100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը ՎՃՌԵՑ Մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ մասի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքների կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ մասի 3-րդ մասի 2-րդ կետով ազատազրկում՝ 8 (ութ) տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ ազատազրկում՝ 8 (ութ) տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի հիման վրա՝ նշանակված պատիժների մասնակիորեն գումարելու միջոցով, մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 9 (ինը) տարի ժամկետով։ Մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի պատժի կրման ժամկետի սկիզբը հաշվել 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ից: Պատիժը պետք է կրի համապատասխան ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական հիմնարկում։ Մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Ճանաչել և հռչակել Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքի կատարման մեջ։ Մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի ժամկետով և 8 (ութ) տարի ժամկետով վտարելով Հայաստանի Հանրապետությունից։ Մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհի պատժի կրման ժամկետի սկիզբը հաշվել 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ից: Պատիժը պետք է կրի համապատասխան ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական հիմնարկում։ Մեղադրյալ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդուլլահզադեհի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված «Samsung Galaxy S20» մոդելի բջջային հեռախոսը և «Redmi 12» մոդելի բջջային հեռախոսը վերադարձնել մեղադրյալների տնօրինությանը՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո: Իրեղեն ապացույց ճանաչված HONDA ACCORD» մակնիշի, 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան թողնել սեփականատիրոջ տնօրինությանը՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո: Իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված 2928․24 գրամ Մարխուանան և 10․55 գրամ Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցները հանձնել թիվ 21109824 քրեական վարույթն իրականացնող անձի տնօրինությանը՝ գործի հետ միասին ընթացքը լուծելու համար՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված ուսապարկը հանձնել սեփականատիրոջ տնօրինությանը՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետ։ Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։ Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական գործին կցված փաստաթղթերը (սկավառակները) թողնել կցված քրեական գործին։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ս.ԳԶՈԳՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 06-03-2026 |
| Գործը քննվել է | Դռնբաց |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 18-06-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 7 հատոր |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 17-06-2026 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 18-06-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 7 հատոր |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-75421 |
Դատական գործ N: ԵԴ1/2090/01/25
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 08-07-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 07-07-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Լուսինե |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Անդրանիկ Բոյաջյան մյուսը՝ Սեռաջադդին Աբդոլլահզադեհ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհ Բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Կենտրոն/ 23.06.2025թ. որոշումը և Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ կիրառել տնային կալանքը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 15-07-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.7 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 15-07-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 17-07-2025 |
|---|
Գրավոր ընթացակարգ
| Ամսաթիվ | 25-07-2025 |
|---|---|
| Այլ նշումներ | Դատական ակտի հրապարակման օր: |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԴ1/2090/01/25 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ՈՐՈՇՈւՄ «25» հուլիսի 2025թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` նախագահող դատավոր Մխիթար Պապոյան (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի (այսուհետ՝ Առաջին ատյանի դատարան) 2025 թվականի հունիսի 23-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի պաշտպան Լուսինե Հարությունյանի հատուկ վերանայման բողոքը, ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը. Նախաքննական մարմնի կողմից Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով՝ այն արարքների համար, որ նա, խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, նախապես խոստանալով ձեռք բերել և իրացնել մաքսանենգ ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ՝ ապօրինի տեղափոխելուն, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել է առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ: Այսպես. Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանն ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928.24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10.55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինին օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը (...) սահմանելու մասին» 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով «Մարիխուանա» և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը։ Բացի այդ, Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը, չունենալով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և նույն նպատակով դրանք Երևան քաղաքի ուղղությամբ տեղափոխելու դիտավորությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 06:30-ի սահմաններում, իր վարած «HONDA ACCORD» մակնիշի 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Սյունիքի մարզ, Մեղրի-Ագարակ ճանապարհահատվածի փշալարային ցանցի մոտ, որտեղից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Իրանի Իսլամական Հանրապետության կողմից փշալարային ցանցի վրայով ՀՀ տարածք ինքնությունը չպարզված անձի կողմից նետված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928.24 գրամ քաշով «Մարիխուանա» և 10.55 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները` 4 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված, որոնք պահել է նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և ապօրինի իրացնելու նպատակով տեղափոխել է դեպի Երևան քաղաքի ուղղությամբ, սակայն ճանապարհին՝ Վայք համայնքի վարչական տարածքում, նույն օրը՝ ժամը 13:30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով նրա անձնական ազատության իրավունքը սահմանափակվել է, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով վերը նշված թմրամիջոցներով փաթեթները տրանսպորտային միջոցի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել են: Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հունիսի 23-ի թիվ ԵԴ1/2090/01/25 որոշմամբ մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 28-ը: Վերը նշված որոշման օրինակը մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի պաշտպան Լուսինե Հարությունյանը ստացել է 2025 թվականի հունիսի 27-ին: 2025 թվականի հուլիսի 8-ին (փոստային ծառայությանն է հանձնվել 2025 թվականի հուլիսի 7-ին) Վերաքննիչ դատարան է ստացվել մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի պաշտպան Լուսինե Հարությունյանի հատուկ վերանայման բողոքը՝ Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հունիսի 23-ի թիվ ԵԴ1/2090/01/25 որոշման դեմ: Հատուկ վերանայման բողոքի վերաբերյալ նյութերը Վերաքննիչ դատարան են ստացվել 2025 թվականի հուլիսի 15-ին, իսկ նախագահող դատավորի աշխատակազմին են հանձնվել 2025 թվականի հուլիսի 16-ին: Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Պաշտպանը խնդրել է բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հունիսի 23-ի թիվ ԵԴ1/2090/01/25 որոշումը և Անդրանիկ Բոյաջյանի նկատմամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոց՝ տնային կալանքը, անհրաժեշտության դեպքում՝ համակցված այլ այլընտրանքային խափանման միջոցների հետ: Ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում մասնավորապես նշված է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որոշումը չի բխում ՀՀ Սահմանադրության 78-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 2-րդ և 4-րդ մասերի, 116-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մասերի, 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջներից, ինչը կարող էր ազդել վարույթի ելքի վրա: Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել նախկինում խափանման միջոց ընտրելու վերաբերյալ դատարանների որոշումներով մատնանշած հիմքերը՝ մասնավորապես այն, որ ազատության մեջ գտնվելու պարագայում մեղադրյալը կարող է քրեական վարույթով վկաների և ենթադրյալ հանցանքի կատարման հետ առնչություն ունեցող և դեռևս չհարցաքննված չբացահայտված անձանց վրա ունենալ անօրինական ազդեցություն: Հարկ է նշել, որ այդ որոշումները կայացվել են նախաքննության այն փուլերում, երբ դեռևս կատարվել են ինտենսիվ՝ տաք հետքերով, քննություն, սակայն ներկայումս, երբ արդեն անցել է ավելի քան 9 ամիս և գործը գտնվում է դատավարության փուլում, և որևէ այլ վկաներ ի հայտ չեն եկել ողջամիտ չեն ենթադրություններն առ այն, որ մեղադրյալը կխոչընդոտի քննությանը, այն էլ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը քննության սկզբնական փուլից սկսած իր կամքով աջակցել է քննությանը, տրամադրել անհրաժեշտ տեղեկություններ, որի շնորհիվ էլ բացահայտվել է նշված հանցագործությունը և կանխվել են այլ հանցանքներ: Մասնավորապես, Անդրանիկ Բոյաջյանի աջակցությամբ իրականացվել է «Վերահսկելի մատակարարում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումը, որի արդյունքում ձերբակալվել է ԻԻՀ քաղաքացի Սեռաջադդի Մահմուդի Աբդոլլահզադեհը: Բացի այդ, Անդրանիկ Բոյաջյանը 63 տարեկան է, ամուսնացած է, ունի մշտական բնակության վայր, կնոջ հետ բնակվում է Վայոց Ձոր Արենի համայնքի Աղավնաձոր գյուղի 2-րդ փողոցի 5 հասցեի տանը, որը պատկանում է կնոջը: Նկարագրված պայմաններում, պաշտպանական կողմը գտել է, որ դատաքննության այս փուլում, երբ մեղադրյալն արդեն իսկ շուրջ 9 ամիս գտնվում է կալանքի տակ, և հաշվի առնելով վերը թվարկված հանգամանքները, խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը և ռիսկերը զգալիորեն նվազել են, անհրաժեշտ է կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ տնային կալանքը համակցված այլ այլընտրանքային խափանման միջոցների հետ, որոնք ի զորու են ապահովել խափանման միջոց ընտրելու նպատակները և Անդրանիկ Բոյաջյանի պատշաճ վարքագիծը: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված բողոքը և նյութերը, գտնում է, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի պաշտպան Լուսինե Հարությունյանի հատուկ վերանայման բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում: Տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի կալանքի հիմքերին, գտել է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու հիմքը՝ հաստատված Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի ապրիլի 25-ի որոշմամբ: Մասնավորապես այն, որ մեղադրյալը, մնալով ազատության մեջ, չի կատարի քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները և կկատարի հանցանք։ Ամփոփելով նշվածը՝ Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ գործով ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք նվազեցնում կամ չեզոքացնում են դատարանի կողմից նախկինում արձանագրված՝ Անդրանիկ Բոյաջյանի կալանքի տակ պահելու հիմքերը, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը վերացնելու կամ փոխելու փաստական հիմքեր չկան: Հետևաբար՝ հիմք ընդունելով նշվածը և պայմանավորված կալանքի առկա հիմքով ու հիմնավորումներով՝ Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, հետևաբար վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի նկատմամբ կիրառված կալանքը պետք է երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է: Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու մտավախությանը, գտնում է, որ նշված ռիսկն առկա է՝ հաշվի առնելով, որ քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում և դեռևս պետք է հետազոտվեն գործում առկա ապացույցները, ինչպես նաև հաշվի առնելով մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանին մեղսագրված ենթադրյալ հանցանքների համար սպառնացող հնարավոր պատժի խստությունը՝ գտնում է, որ ողջամիտ հիմքեր կան ենթադրելու, որ Անդրանիկ Բոյաջյանը, հայտնվելով ազատության մեջ, հնարավոր է խոչընդոտի քրեական վարույթին՝ ապօրինի միջամտելով ապացուցման գործընթացին: Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությանը, հաշվի առնելով մեղադրյալին վերագրվող ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, մասնավորապես՝ մեղադրյալը ենթադրաբար զբաղվել է թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ, ինչպես նաև հաշվի առնելով մեղադրյալի աշխատանք չունենալու հանգամանքը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշվածն ինքնին թույլ է տալիս գալու ողջամիտ եզրահանգման, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանն ազատության մեջ գտնվելու դեպքում հնարավոր է կատարի նոր հանցանք: Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանին մեղսագրվող հանցանքների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ վերջինին վերագրվում են բնակչության առողջության դեմ ուղղված առանձնապես ծանր հանցանքների ենթադրյալ կատարում, ինչն իր հերթին հիմք է տալիս գալու ողջամիտ հետևության, որ վերջինը, մնալով ազատության մեջ, հնարավոր է դրսևորի ոչ պատշաճ վարքագիծ: Ընդ որում՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵԷԴ/0138/06/13 որոշմամբ նշել է, որ մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին: Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ կալանքի կիրառման պայմանների ու հիմքերի առկայության վերաբերյալ փաստարկված պատճառաբանությունները, ըստ էության, կարող են այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառումը նպատակահարմար չհամարելու դիտարկման հիմք հանդիսանալ, որպիսի պայմաններում նոր լրացուցիչ հիմնավորումների ներկայացումը պարտադիր չէ: Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի բնութագրական տվյալներին, մասնավորապես այն, որ վերջինը 63 տարեկան է, ամուսնացած է և ունի մշտական բնակության վայր, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ թեև նշված հանգամանքները նույնպես էական նշանակություն ունեն մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի ընտրության հարցում, սակայն գործի քննության տվյալ փուլում դրանք դեռևս բավարար չեն գալու հետևության, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ միջոցների համակցված կիրառմամբ: Այսպիսով՝ Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալը, գտնում է, որ տվյալ փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, հետևաբար՝ Անդրանիկ Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 393-րդ և 395-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը ՈՐՈՇԵՑ Մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի պաշտպան Լուսինե Հարությունյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել՝ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 23-ի թիվ ԵԴ1/2090/01/25 որոշումը թողնելով անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 25-07-2025 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 02-09-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | Նյութերը 2 հատոր՝ հատոր 1 «42» թերթ և հատոր 2 «31» թերթ: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 02-09-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | Նյութերը 2 հատոր՝ հատոր 1 «42» թերթ և հատոր 2 «31» թերթ: |
| Ուր | Երևանի քրեական դատարան |
| Գրության համարը | 73557/25 |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 14-10-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 11-10-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Հրանտ |
| Ազգանուն | Թորոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Անդրանիկ Բոյաջյան մյուսը՝ Սեռաջադդին Աբդոլլահզադեհ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհ Բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Կենտրոն/ 18.09.2025թ. որոշումը և Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ կիրառել տնային կալանքը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 20-10-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.7 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 20-10-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սեվակ |
| Ազգանուն | Համբարձումյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 24-10-2025 |
|---|
Գրավոր ընթացակարգ
| Ամսաթիվ | 03-11-2025 |
|---|
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ հ.ԵԴ1/2090/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ 03 նոյեմբերի 2025թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ` նաև Վերաքննիչ դատարան/ ՆԱԽԱԳԱՀՈՒԹՅԱՄԲ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆԻ մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի պաշտպան Հ․Թորոսյանի հատուկ վերանայման բողոքի հիման վրա գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթարկելով <<Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առելու մասին>> Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /դատավոր Ս․Գզոգյան/ 2025թ․ սեպտեմբերի 18-ի թիվ ԵԴ1/2090/01/25 որոշումը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1․Հատուկ վերանայման վարույթի ընթացքը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ քննվում է թիվ ԵԴ1/2090/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և մյուսի։ Առաջին ատյանի դատարանի 2025թ․ սեպտեմբերի 18-ի որոշմամբ մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 /երեք/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025թ․ դեկտեմբերի 28-ը: Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ փոստի միջոցով 11․10․2025թ. հատուկ վերանայման բողոք է ներկայացրել պաշտպան Հ․Թորոսյանը: Վերաքննիչ դատարանի 2025թ․ հոկտեմբերի 24-ի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքն ընդունվել է վարույթ, որոշվել է հատուկ վերանայման բողոքի քննությունն անցկացնել գրավոր ընթացակարգով և դատական ակտի կայացման օր է նշանակվել 03․11․2025թ․: Հատուկ վերանայման բողոքի կապակցությամբ վերանայման վարույթի մասնակիցների կողմից պատասխան, բացատրություն, նյութեր և միջնորդություններ չեն ներկայացվել։ 2․Հատուկ վերանայման բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը. Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ <<․․․նա, խախտելով <<Թմրանյութերի և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին>> 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, նախապես խոստանալով ձեռք բերել և իրացնել մաքսանենգ ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ՝ ապօրինի տեղափոխելուն, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել է առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ: Այսպես. Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը ԻԻՀ-ում բնակվող, նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին նախապես խոստացել է իրացման նպատակով ձեռք բերել մաքսանենգության առարկա հանդիսացող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով <<Մարիխուանա>> և 10,55 գրամ քաշով <<Մեթամֆետամին>> տեսակների թմրամիջոցները, այդ կերպ վերջինիս օժանդակել է մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության ՀՀ պետական սահմանով ապօրինի՝ առանց համապատասխան թույլտվության, ՀՀ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետության կառավարության՝ <<Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մանր չափերը /.../ սահմանելու մասին>> 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով <<Մարիխուանա>> և <<Մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցներով լցված թվով 4 փաթեթը։ Այսինքն՝ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։ Բացի այդ, Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանը, չունենալով <<Թմրանյութերի և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին>> 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և նույն նպատակով դրանք Երևան քաղաքի ուղղությամբ տեղափոխելու դիտավորությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 06.30-ի սահմաններում, իր վարած <<HONDA ACCORD>> մակնիշի 37 FB 725 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Սյունիքի մարզ, Մեղրի-Ագարակ ճանապարհահատվածի փշալարային ցանցի մոտ, որտեղից այլ անձանց իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Իրանի Իսլամական Հանրապետության կողմից փշալարային ցանցի վրայով ՀՀ տարածք ինքնությունը չպարզված անձի կողմից նետված, ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի 707-Ն որոշման N 1-ին հավելվածով նախատեսված առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2928,24 գրամ քաշով <<Մարիխուանա>> և 10,55 գրամ քաշով <<Մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցները` 4 առանձին փաթեթներում փաթեթավորված, որոնք պահել է նշված ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և ապօրինի իրացնելու նպատակով տեղափոխել է դեպի Երևան քաղաքի ուղությամբ, սակայն ճանապարհին՝ Վայք համայնքի վարչական տարածքում, նույն օրը՝ ժամը 13.30-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով նրա անձնական ազատության իրավունքը սահմանափակվել է, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով վերը նշված թմրամիջոցներով փաթեթները տրանսպորտային միջոցի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և վերցվել են>>։ 3․Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Հատուկ վերանայման բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստարկներով։ Պաշտպան Հ․Թորոսյանը իր ներկայացրած հատուկ վերանայման բողոքում գտնում է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 18.09.2025թ. թիվ ԵԴ1/2090/01/25 որոշմամբ դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որոշումը չի բխում ՀՀ Սահմանադրության 78-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 2-րդ և 4-րդ մասերի, 116-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մասերի, 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջներից, ինչը կարող էր ազդել վարույթի ելքի վրա և ենթակա է բեկանման` հետևյալ պատճառաբանությամբ: Դատարանը գտել է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել նախկինում խափանման միջոց ընտրելու վերաբերյալ դատարանների որոշումներով մատնանշած հիմքերը՝ մասնավորապես այն, որ ազատության մեջ գտնվելու պարագայում մեղադրյալը չի կատարի քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները և կկատարի հանցանք: Հարկ է նշել, որ այդ որոշումները կայացվել են նախաքննության այն փուլերում, երբ դեռևս կատարվել են ինտենսիվ՝ տաք հետքերով քննություն, սակայն ներկայումս, երբ արդեն անցել է ավելի քան 1 տարի և գործը գտնվում է դատավարության փուլում, և որևէ այլ վկաներ ի հայտ չեն եկել, ողջամիտ չեն ենթադրություններն առ այն, որ մեղադրյալը կխոչընդոտի քննությանը, այն էլ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը քննության սկզբնական փուլից սկսած իր կամքով աջակցել է քննությանը, տրամադրել անհրաժեշտ տեղեկություններ, որի շնորհիվ էլ բացահայտվել է նշված հանցագործությունը և կանխվել են այլ հանցանքներ: Մասնավորապես, Անդրանիկ Բոյաջյանի աջակցությամբ իրականցավել է <<Վերահսկելի մատակարարում>> օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումը, որի արդյունքում ձերբակալվել է ԻԻՀ քաղաքացի Սեռաջադդի Մահմուդի Աբդոլլահզադեհը: Բացի այդ, Անդրանիկ Բոյաջյանը 63 տարեկան է, ամուսնացած է, ունի մշտական բնակության վայր, կնոջ հետ բնակվում է Վայոց Ձորի Արենի համայնքի, գ.Աղավնաձորի 2-րդ փողոցի 5 հասցեի տանը, որը պատկանում է կնոջը: Նկարագրված պայմաններում, պաշտպանական կողմը գտնում է, որ դատաքննության այս փուլում, երբ մեղադրյալն արդեն իսկ շուրջ 1 տարի գտնվում է կալանքի տակ, և հաշվի առնելով վերը թվարկված հանգամանքները, խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը և ռիսկերը զգալիորեն նվազել են, անհրաժեշտ է կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ տնային կալանքը համակցված այլ այլընտրանքային խափանման միջոցների հետ, որոնք ի զորու են ապահովել խափանման միջոց ընտրելու նպատակները և Անդրանիկ Բոյաջյանի պատշաճ վարքագիծը: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ, 116-րդ, 118-րդ, 354-րդ, 362-րդ, 389-րդ, 393-րդ հոդվածներով, բողոք ներկայացրած անձը խնդրում է բեկանել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2025թ. սեպտեմբերի 18-ի թիվ ԵԴ1/2090/01/25 որոշումը և Անդրանիկ Բոյաջյանի նկատմամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոց՝ տնային կալանքը, անհրաժեշտության դեպքում՝ համակցված այլ այլընտրանքային խափանման միջոցների հետ: 4․Վերաքննիչ դատարանի հիմնավորումները ու եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում` ներկայացված նյութերի հիման վրա գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթարկելով <<Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առելու մասին>> Առաջին ատյանի դատարանի 2025թ․ սեպտեմբերի 18-ի որոշումը, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Հ․Թորոսյանի հատուկ վերանայման բողոքը ենթակա է մերժման, իսկ դատարանի որոշումը պետք է թողնել անփոփոխ` հետևյալ պատճառաբանությամբ: ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` <<Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` /…/ 4/ անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով./…/>>: Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովի 2077 /2015/ հանձնարարականի 1-ին կետում ամրագրված է, որ կալանավորումը պետք է օգտագործվի բացառության կարգով, որպես վերջին միջոց, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցները բավարար չեն քրեական վարույթի անվտանգությունն ապահովելու համար։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ <<1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով: Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը: /.../ 4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով /…/>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի համաձայն՝ <<2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ /…/ 3/ չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. /…/>>։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1/ մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2/ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3/ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: /…/>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին /…/>>։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: /…/ 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները։ Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ /…/>>։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ <<1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները։ /…/ 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: /…/>>։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի համաձայն՝ <<1. Իրավասու անձը մեղադրյալին ազատում է կալանքից, եթե՝ 1/ վերացել է անձին կալանքի տակ պահելու հիմքը կամ անհրաժեշտությունը. /…/>>։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն՝ <<2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները>>։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` <<Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն` <<3. Հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: 4. Հատուկ վերանայման կարգով դատական ակտ կայացնելիս վերադաս դատարանը հիմնվում է միայն ստորադաս դատարանում հետազոտված ապացույցների կամ նյութերի և վարույթի մասնակիցների արած պնդումների վրա>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝ <<1. Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման արդյունքում վերաքննիչ դատարանը` 1/ դատական ակտը թողնում է անփոփոխ. 2/ փոփոխում է ստորադաս դատարանի դատական ակտը, եթե փաստական հանգամանքները հնարավորություն են տալիս կայացնելու նման ակտ. 3/ ամբողջությամբ կամ որոշակի մասով բեկանում է դատական ակտը՝ բեկանված մասով կայացնելով դրան փոխարինող դատական ակտ: 2. Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման արդյունքով կայացված դատական ակտն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից, իսկ գրավոր ընթացակարգով վարույթի դեպքում՝ կայացնելու օրը: Դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան երեք օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատական վարույթի մասնակիցներին և համապատասխան առաջին ատյանի դատարան: 3. Եթե վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայումն իրականացվում է առաջին ատյանի դատարանում ընթացող վարույթի պայմաններում, ապա վերանայման արդյունքով վերաքննիչ դատարանի կայացրած եզրափակիչ դատական ակտը հայտարարվում է առաջին ատյանի դատարանի առաջիկա նիստում>>։ Տիգրան Պետրոսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել առ այն, որ <</…/ Վճռաբեկ դատարանը կրկնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածում թվարկված մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները բոլոր դեպքերում պետք է պայմանավորված լինեն գործի նյութերից բխող որոշ փաստական տվյալներով։ Սակայն միևնույն ժամանակ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ կալանավորման հիմք/եր/ի առկայության կամ բացակայության մասին դատարանի հետևությունները պետք է հիմնված լինեն ոչ թե այդ փաստական տվյալները մեկը մյուսից անջատ, ինքնավար հետազոտման ենթարկելու, այլ դրանք իրենց համակցության մեջ գնահատման ենթարկելու արդյունքում ձևավորվող փաստարկված դատողությունների վրա։ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ համապատասխան փաստական տվյալներն իրենց ամբողջության մեջ չվերլուծելը, դրանք իրարից անջատ գնահատելը կարող է հանգեցնել կալանավորման հիմքի առկայության կամ բացակայության մասին չհիմնավորված եզրահանգման գալուն։ Հետևաբար խնդրո առարկա հարցը լուծելիս դատարանի հետևությունները յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերում առկա ապացույցների, փաստերի կամ այլ տեղեկությունների, այդ թվում՝ քրեական օրենքով արգելված ենթադրյալ հանցանքի կատարման պահից ի վեր մեղադրյալի դրսևորած վարքագծի և նրա անձը բնութագրող այլ հատկանիշների՝ իրենց ամբողջության մեջ գնահատման վրա։ /…/>>: Դատական քննության փուլում մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու հարցերի վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի որոշումները վերադաս ատյանի կողմից վերանայելու սահմանների կապակցությամբ՝ Վճռաբեկ դատարանը Ն.Հարությունյանի գործով որոշմամբ արձանագրել է. <</.../ [Գ]ործի ըստ էության քննության ընթացքում դատարանի կողմից մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու հարցերի լուծումը գտնվում են նրա` արդարադատության իրականացման պատշաճ կազմակերպման լիազորության ոլորտում։ /…/ Վերոնշյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` քննարկվող որոշումների վերաքննիչ վերանայման սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողության շրջանակներում կալանքի կապակցությամբ կայացվող որոշումների վերանայման սահմաններից։ Մասնավորապես` քննարկվող որոշումների վերանայման շրջանակներում չեն կարող քննարկվել այնպիսի հարցեր, որոնք այս կամ այն չափով առնչվում են գործի ըստ էության լուծմանը։ Այդպիսիք են, օրինակ, հիմնավոր կասկածի առկայության, արարքի որակման, որոշման հիմքում դրված ապացույցների թույլատրելիության հետ կապված հարցերը և այլն։/…/>>: Անդրադառնալով դատական ակտ կայացնելիս որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող առաջին ատյանի դատարանի՝ մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքն անփոփոխ թողնելու մասին որոշման օրինականության և հիմնավորվածության ստուգման առանձնահատկություններին՝ Վճռաբեկ դատարանը Արման Մադաթյանի և Արքա Մադաթյանի վերաբերյալ գործով 2020թ․ մայիսի 26-ի թիվ ԱՐԴ/0152/01/19 որոշման մեջ արձանագրել է, որ՝ <<․․․որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելիս՝ Վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը պետք է հիմնված լիներ ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա և ունենար պատճառաբանվածության առավել բարձր չափանիշ։ Հակառակ մոտեցումը, Վճռաբեկ դատարանի համոզմամբ, կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը։ /…/>> ։ Միևնույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ դատաքննության փուլում խափանման միջոց կիրառելու հարցը լուծելիս մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է /տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝ Հարություն Ավետիսյանի գործով 2025թ․ փետրվարի 28-ի թիվ ԱՐԴ/0180/01/23 որոշման 15-րդ կետը/։ Սույն գործով Առաջին ատյանի դատարանը, քննության առնելով մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կիրառելու հարցը, վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, իրավաչափորեն արձանագրել է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով մեղադրյալ Ա․Բոյաջյանի կալանքի հիմքերին՝ Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավորված կերպով գտել է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու հիմքը՝ հաստատված Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025թ․ հունիսի 23-ի որոշմամբ: Մասնավորապես, դատարանի կողմից նախորդ որոշմամբ կալանքի՝ որպես խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգնման համար հիմք ծառայող իրավաչափության պայմանների շարունակական առկայության փաստը հաստատող հիմնավորումների և պատճառաբանությունների, ինչպես նաև հերքող փաստական տվյալներ չներկայացնելու հանգամանքի հավառմամբ, Առաջին ատյանի դատարանն իրավաչափորեն արձանագրել է, որ դատավարության տվյալ փուլում շարունակվում է պահպանվել և չի վերացել այն մտավախությունը, որ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում՝ մեղադրյալ Ա․Բոյաջյանը չի կատարի քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները և կկատարի հանցանք։ Վերոգրյալների հիմնավորմամբ՝ Առաջին ատյանի դատարանն իրավաչափորեն արձանագրել է, որ գործով ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք նվազեցնում կամ չեզոքացնում են դատարանի կողմից նախկինում արձանագրված՝ Ա․Բոյաջյանի կալանքի տակ պահելու հիմքերը, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը վերացնելու կամ փոխելու փաստական հիմքեր չկան: Անդրադառնալով, դատարանի կողմից դրսևորած պատշաճ ջանասիրությանը, առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ դատական նիստերը հետաձգվել են կողմերի հարգելի բացակայությունների հիմքով, և հաջորդ դատական նիստին նոր իրականացվելու է ապացույցների հետազոտում։ Հետևաբար՝ հիմք ընդունելով նշվածը և պայմանավորված կալանքի առկա հիմքով ու հիմնավորումներով՝ Առաջին ատյանի դատարանն իրավաչափորեն արձանագրել է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, հետևաբար վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի նկատմամբ կիրառված կալանքը երկարաձգել է երեք ամիս ժամկետով: Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի և ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքի ուսումնասիրությունից հետևում է, որ խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը լուծելիս՝ Առաջին ատյանի դատարանը հանդես գալով որպես գործով վարույթն իրականացնող մարմին, պատշաճ գնահատման է ենթարկել մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանին մեղսագրվող արարքների հակաիրավականությունը, նրա անձի հանրային վտանգավորության աստիճանը, եկել է իրավաչափ հետևության, որ մեղադրյալին մեղսագրվող արարքների բնույթը՝ դրա կատարման եղանակը, առանձնահատկությունները և ժամանակագրությունը թույլ են տվել պատկերացում կազմել վերջինիս հետագա ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման վերաբերյալ ու բացահայտել մեղադրյալի անձնային այն հատկանիշները, որոնք բացասական են բնութագրում վերջինիս ու էապես բարձրացնում են ազատության մեջ մնալու դեպքում հանցանք կատարելու, ինչպես նաև գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը, և այդ համատեքստում իրավացիորեն գտել է, որ մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու հիմքերը բացակայում են, իսկ հակառակի մասին բողոքաբերի դիրքորոշումները հիմնված չեն ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա: Հետևաբար, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը հանգել է իրավաչափ և հիմնավոր եզրահանգման առ այն, որ Անդրանիկ Բոյաջյանին անազատության մեջ պահելու տեսանկյունից հիմնավորված կալանավորման հիմքերի չեզոքացման և վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից իր լիազորություններն անարգել իրականացնելն ապահովելու համար օրենքով նախատեսված երաշխիք այլընտրանքային խափանման միջոցները չեն կարող հանդիսանալ, հաշվի առնելով, որ դրանք բավարար և պիտանի միջոց չեն հանդիսանում բացառելու մեղադրյալի ոչ իրավաչափ վարքագիծը։ Ինչ վերաբերում է Անդրանիկ Բոյաջյանի անձի և ընտանեկան դրության մասին պաշտպանի ներկայացրած փաստարկներին, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դրանք ինքնին, սույն որոշմամբ արված վերլուծության համատեքստում, բավարար չեն այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ մեղադրյալի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու մտահոգությունները չեզոքացնելու համար: Ընդհանրացնելով վերոշարադրյալը` Վերաքննիչ դատարանն ընդգծում Է, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի նկատմամբ խափանման միջոց կալանավորումն այլընտրանքային խափանման միջոցով փոխարինելու հարցը քննարկելիս՝ Առաջին ատյանի դատարանն արել է իրավաչափ հետևություններ, որոնք ընդունելի են նաև Վերաքննիչ դատարանի համար: Ուստի, նման պայմաններում հատուկ վերանայման բողոքի փաստարկները բավարար չեն որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող և գործի լրիվ, օբյեկտիվ, բազմակողմանի և ողջամիտ ժամկետում քննության պարտավորություն կրող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի՝ կալանքի տակ գտնվելու տևողության վերաբերյալ հատուկ վերանայման բողոքում բերված փաստարկին, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Վճռաբեկ դատարանը նախադեպային որոշումներով բազմիցս արձանագրել է, որ խափանման միջոցի կիրառման տևողությունը դրա համաչափության գնահատման ինքնավար գործոն չէ և պետք է գնահատման ենթարկվի` հաշվի առնելով նաև գործի բնույթն ու բարդության աստիճանը: Անձի ոչ իրավաչափ վարքագիծը կանխարգելող միջոցների կիրառման համատեքստում այսպիսի մոտեցում ունի նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը՝ նշելով, որ ինքնին կանխարգելիչ միջոցների կիրառման տևողությունը բավարար չէ եզրահանգելու համար, որ այն համաչափ չէ։ Տվյալ դեպքում՝ սույն գործի փաստական հանգամանքների համատեքստում, Անդրանիկ Բոյաջյանի կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածը չի կարող համարվել վերջինիս ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը հակակշռող բավարար գործոն: Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ հատուկ վերանայման բողոքում բարձրացված մյուս հարցերին Առաջին ատյանի դատարանն արդեն իսկ անդրադարձել է իր կողմից կայացված որոշման մեջ, որի հետևություններին Վերաքննիչ դատարանը համաձայն է և այդ պատճառով նպատակահարմար չի գտնում նորից մեկ առ մեկ անդրադառնալ դրանց: Վերոշարադրյալի հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Բոյաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելով՝ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել դատական սխալ, այդ թվում նաև՝ քրեադատավարական օրենքի այնպիսի խախտում, որը կարող էր ազդեցություն ունենալ գործի ելքի վրա, և գործով կայացրել է ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ, որը բխում է ինչպես Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի, այնպես էլ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած նախադեպային իրավունքից: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով՝ Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի պաշտպան Հ․Թորոսյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել, իսկ <<Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առելու մասին>> Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ․ սեպտեմբերի 18-ի թիվ ԵԴ1/2090/01/25 որոշումը՝ թողնել անփոփոխ: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու օրվանից 15-օրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ս․ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 03-11-2025 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 09-04-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատոր. 1-ին հատոր՝ 47 թերթ, 2-րդ հատոր՝ 47 թերթ: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 09-04-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատոր. 1-ին հատոր՝ 47 թերթ, 2-րդ հատոր՝ 47 թերթ: |
| Ուր | Երևանի քրեական դատարան |
| Գրության համարը | 30713/26 |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 15-06-2026 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 12-06-2026 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Սիրանուշ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Սեռաջադդին Աբդոլլահզադեհ մյուսը՝ Անդրանիկ Բոյաջյան Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյան Բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Կենտրոն/ 06.03.2026թ. կայացված դատավճիռը՝ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով , 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը փոփոխելու և ավելի մեղմ պատիժ սահմանելու առումով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 16-06-2026 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 13-06-2026 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Անդրանիկ Բոյաջյան մյուսը՝ Սեռաջադդին Աբդոլլահզադեհ Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհ Մասնակի բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Կենտրոն/ 06.03.2026թ. կայացված դատավճիռը , կայացնել դրան փոխարինող դատական ակտ՝ ճանաչել և հռչակել Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյանի անմողությունն իրեն մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանցանքի կատարման մեջ՝ իրեն մեղսագրվող հանցանքը կատարած չլինելու հիմքով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 17-06-2026 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 15-06-2026 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ալիսա |
| Ազգանուն | Բոյաջյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Սեռաջադդին Աբդոլլահզադեհ մյուսը՝ Անդրանիկ Բոյաջյան Անդրանիկ Խաչիկի Բոյաջյան Բողոքն ընդունել վարույթ : Սեռաջադդին Մահմուդի Աբդոլլահզադեհին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով արդարացնելու մասով բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Կենտրոն/ 06.03.2026թ. դատավճիռը և քրեական վարույթն ուղարկել ստորադաս դատարան՝ նոր քննության՝ սահմանելով նոր քննության ծավալը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 19-06-2026 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.7 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 19-06-2026 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մարինե |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |