ԵԴ1/2052/01/25







Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ


«27» հունիսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)՝ նախագահությամբ՝ դատավոր Ա.Ասատրյանի, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, գրավոր ընթացակարգով քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Նարեկ Գագիկի Հովհաննիսյանի (ծնված՝ 1996 թվականի հոկտեմբերի 15-ին, հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված է Արագածոտնի մարզի, Թալին համայնքի, Արտենի բնակավայրի, Բաղրամյան փողոցի, 2-րդ շենքի, 16-րդ բնակարան հասցեում, բնակվում է Երևան քաղաքի, Քրիստափորի փողոցի, 53-րդ տուն հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երրորդ բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 08107425 քրեական վարույթը:
2025 թվականի հունիսի 2-ին՝ Նարեկ Հովհաննիսյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2025 թվականի հունիսի 3-ի որոշմամբ՝ Նարեկ Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի հունիսի 11-ին Նարեկ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ թիվ 08107425 քրեական վարույթը մեղադրական եզրակացությամբ և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան: Քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/2052/01/25 համարը։
Նույն օրը թիվ ԵԴ1/2052/01/25 քրեական գործը մակագրվել, իսկ 2025 թվականի հունիսի 12-ին հանձնվել է դատավոր Ա.Ասատրյանին։
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․6 հոդվածով նախատեսված համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, մասնավորապես՝ մեղադրյալ Նարեկ Հովհաննիսյանը հանդիսանում է առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ, նրան մեղսագրվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործության կատարում, վերջինը չի վիճարկել իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնել, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով և բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.7 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, որոշում է կայացրել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին, իսկ դատավճռի կայացման օր է նշանակվել 2025 թվականի հունիսի 27-ը։
Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Նարեկ Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է ներկայացվել այն բանի համար, որ նա «2025 թվականի հունվարի 23-ին՝ ժամը 17:00-ի սահմաններում կատարել է խուլիգանություն:
Այսպես.
Նարեկ Գագիկի Հովհաննիսյանը, 2025 թվականի հունվարի 23-ին՝ ժամը 17:00-ի սահմաններում, իր կողմից շահագործվող «ԲՄՎ» մակնիշի, 37 BJ 453 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով գտնվելով Երևան քաղաքի Նար-Դոս և Քաջազնունի փողոցների խաչմերուկում, հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, իր անձի ենթադրյալ առավելությունն այլ անձանց և հասարակության նկատմամբ ընդգծելու մոլուցքով տարված, անտեսելով փողոցի երթևեկելի հատվածով երթևեկող ավտոմեքենաներին ինչպես նաև խախտելով նշված փողոցում գտնվող անձանց անդորրը, հիշյալ ավտոմեքենան վարել է անկանոն և դրա միջոցով կատարել է «դրիֆտ» հնարքը՝ առաջացնելով ծուխ և աղմուկ, այդ կերպ խախտելով քաղաքացիների անդորրը և խափանել նշված խաչմերուկին հարակից գտնվող խանութների և հասարակական օբյեկտների բնականոն աշխատանքը»:

Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
- ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքի համաձայն՝ Նարեկ Հովհաննիսյանը նախկինում դատապարտված չի եղել:
- Նարեկ Հովհաննիսյանին վերագրվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործության կատարում:
- Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ արձանագրության համաձայն՝ «(…) Չեմ վիճարկում ինձ ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքը և իրավական գնահատականը, առաջադրված մեղադրանքում ինձ լիովին մեղավոր եմ ճանաչում, խորհրդակցել եմ պաշտպանիս հետ, գիտակցում եմ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու բնույթը, հիմքը և իրավական հետևանքները, ուստի իմ կամքով ցանկանում եմ, որ դատարանում գործի քննությունը իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով, միաժամանակ խնդրում եմ, որ իմ նկատմամբ կիրառվի տուգանքի վճարման տարաժամկետ կարգ 1 տարի ժամկետով (…)»։
Արձանագրությունը ստորագրված է նաև մեղադրյալ Նարեկ Հովհաննիսյանի և վերջինի պաշտպան Կարինե Մարգարյանի կողմից:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 469.9 հոդվածի համաձայն՝
«1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատավճիռը կայացվում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը կայացնելուց հետո՝ հնարավորին չափ սեղմ ժամկետում, սակայն ոչ ուշ, քան 15 օրվա ընթացքում։
3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
4. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
5. Դատավճիռը պետք է պարունակի պարզաբանում այն բողոքարկելու՝ սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումների վերաբերյալ։
6. Դատավճիռը կայացնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան հինգ օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատապարտված մեղադրյալին, նրա պաշտպանին, հանրային մեղադրողին»:
Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Նարեկ Հովհաննիսյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, ինչպես նաև գտնում է, որ մեղադրյալի արարքի նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասը։
Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառման պայմաններում Դատարանը, հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջը, գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով՝ վերջինին մեղսագրվող հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափով:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասը և մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում մեղադրյալ Նարեկ Հովհաննիսյանի եկամտի վերաբերյալ գործի նյութերում տվյալների բացակայությունը՝ Դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկվի հանցանքը կատարելու պահին` 2025 թվականի հունվարի 23-ին, նվազագույն աշխատավարձի, այն է՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով (տե՛ս «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքը)։
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ Նարեկ Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով (5 x 75.000)։
Դատարանը գտնում է նաև, որ Նարեկ Հովհաննիսյանի՝ սույն քրեական գործով փաստացի անազատության մեջ գտնվելու 1-օրյա ժամկետի հաշվառմամբ՝ որպես պատիժ պետք է թողնել տուգանք՝ 350.000 (երեք հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասը և հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Նարեկ Հովհաննիսյանն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու 350.000 (երեք հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը (խնդրել է որպիսի իր նկատմամբ նշանակվող տուգանք պատիժը տարաժամկետվի 1 տարի ժամանակով)՝ Դատարանը գտնում է, որ նրան պետք է թույլատրել տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ առաջին ամիսը 20.000 (քսան հազար) ՀՀ դրամ, իսկ մնացած ամիսները՝ 30.000 (երեսուն հազար) ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Նարեկ Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ վերջինի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-14-րդ հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է։
Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Նարեկ Հովհաննիսյանից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9 հոդվածի 4-րդ մասի։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 30-31-րդ, 100-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 347-րդ, 464.9-464.10 հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Նարեկ Գագիկի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Նարեկ Գագիկի Հովհաննիսյանի՝ սույն քրեական գործով փաստացի անազատության մեջ գտնվելու 1-օրյա ժամկետի հաշվառմամբ՝ որպես պատիժ թողնել տուգանք՝ 350.000 (երեք հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կարգով՝ թույլատրել Նարեկ Գագիկի Հովհաննիսյանին 350.000 (երեք հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ առաջին ամիսը 20.000 (քսան հազար) ՀՀ դրամ, իսկ մնացած ամիսները՝ 30.000 (երեսուն հազար) ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Նարեկ Գագիկի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐԱՄԱՅԻՍ ԱՍԱՏՐՅԱՆ