ԵԴ1/2048/01/25




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«27» հունիսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան), նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, գրավոր ընթացակարգով՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգի կիրառմամբ քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արամ Աշոտի Գրիգորյանի՝ (ծնված՝ 03.10.1987թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, աշխատում է «Տուրենտ» ՍՊԸ-ում որպես տնօրեն, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված՝ ք. Երևան, Մոլդովական 2/2 շենք, բնակարան 41 հասցեում, բնակվում է՝ ք. Երևան, Խուդյակով 65ա հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

ՊԱՐԶԵՑ

1. Քրեական գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60504324 քրեական վարույթը:
2024 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60504424 քրեական վարույթը:
2024 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում թիվ 60504324 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 60504424 քրեական վարույթին, և նախաքննությունը շարունակվել է մեկ վարույթում՝ թիվ 60504324 քրեական վարույթի հերթական համարի ներքո:
2025 թվականի հունիսի 06-ին ՀՀ դատախազության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Կոստանյանի որոշմամբ՝ թիվ 60504324 քրեական վարույթով Արամ Աշոտի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցելու վերաբերյալ քննիչի միջնորդությունը բավարարվել է՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով։
2025 թվականի հունիսի 06-ին ՀՀ դատախազության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Կոստանյանի որոշմամբ՝ թիվ 60504324 քրեական վարույթով Արամ Աշոտի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի հունիս 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/2048/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արամ Աշոտի Գրիգորյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Նույն օրը թիվ ԵԴ1/2048/01/25 քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի հունիսի 12-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2025 թվականի հունիսի 13-ին Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/2048/01/25 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին։
Վարույթն իրականացվել է գրավոր ընթացակարգով և դատավճռի կայացման օր է նշանակվել 2025 թվականի հունիսի 27-ը:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Արամ Աշոտի Գրիգորյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ այն բանի համար, որ «նա, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված և ոչ սթափ վիճակում, վարել է տրանսպորտային միջոցը.
Այսպես՝
Արամ Աշոտի Գրիգորյանը, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված վիճակում և այդ մասին պատշաճ ծանուցված լինելով, գտնվելով 0,303 մգ/լ ալկոհոլի ազդեցության տակ՝ ոչ սթափ վիճակում, 2024 թվականի մարտի 8-ին՝ ժամը 04:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցում վարել է «Հյունդայի» մակնիշի «37 VZ 978» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության համապատասխան աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180268931 արձանագրությունը:»:
3. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Ուսումնասիրելով քրեական վարույթի նյութերը, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրական եզրակացությանը կցված է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնի քննիչ Դ. Հովսեփյանի կողմից 2025 թվականի հունիսի 07-ին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ մեղադրյալը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնել, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով, ինչի վերաբերյալ քննիչը մեղադրյալի միջնորդության հիման վրա կազմել է համապատասխան արձանագրությունը, որը ստորագրել են քննիչը, մեղադրյալը և նրա պաշտպանը:
ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա. Կոստանյանը չի առարկել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնի վարույթում քննվող թիվ 60504324 քրեական վարույթով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 446.6-րդ հոդվածի դրույթների կիրառման դեմ:
Միասնական էլեկտրոնային տեղեկատվական համակարգում կատարված հարցման պատասխանի համաձայն՝ ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի տվյալների շտեմարանում մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Արամ Աշոտի Գրիգորյանի ստացած եկամուտների վերաբերյալ տվյալները բացակայում են:
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
Դատարանը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում ապացուցված է համարում մեղադրյալ Արամ Աշոտի Գրիգորյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, ինչպես նաև գտնում է, որ մեղադրյալի արարքի նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը։
Դատարանը, հաշվի առնելով, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասից հետևում է, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեպքում որպես պատիժ նշանակվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու, ուստի սույն դատական ակտով չի անդրադառնում պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, քանի որ մեղադրյալի նկատմամբ՝ որպես պատիժ ենթակա է նշանակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը։
Դատարանն արձանագրում է, որ միասնական էլեկտրոնային տեղեկատվական համակարգում կատարված հարցման պատասխանի համաձայն՝ ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի տվյալների շտեմարանում մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Արամ Աշոտի Գրիգորյանի ստացած եկամուտների վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ուստի Դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկվի հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով։
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ Արամ Աշոտի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակել տուգանք` արարքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արամ Աշոտի Գրիգորյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն։
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-14-րդ կետերով նշված հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական վարույթով բացակայում է:
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Արամ Աշոտի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել:
Դատարանը գտնում է նաև, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Արամ Աշոտի Գրիգորյանից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9 հոդվածի 4-րդ մասի։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-349-րդ, 464.6-464.10-րդ հոդվածներով` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Արամ Աշոտի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Արամ Աշոտի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո վերացնել։
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ