Գործ N ԵԴ1/1998/01/25




Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ.Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

2025 թվականի հունիսի 27-ին Երևան քաղաքում` համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով` քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Արսեն Գագիկի Հարությունյանի /ծնված` 29.11.1995թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվող՝ ք.Երևան, Ներքին Շենգավիթ 10-րդ փողոց, տուն 36 հասցեում/: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի հուլիսի 02-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ԵՔՎ ՔՀԲ 5-րդ բաժանմունքի ավագ օ/լ Տ.Ալեքսանյանը կազմել է արձանագրություն՝ Արսեն Գագիկի Հարությունյանին ձերբակալելու վերաբերյալ:
2024 թվականի հուլիսի 02-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական առաջին բաժնի քննիչ Է.Անտոնյանը կազմել է արձանագրություն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 15-0623-24 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին:
2024 թվականի հուլիսի 02-ին քննիչ Է.Անտոնյանը որոշում է կայացրել Արսեն Գագիկի Հարությունյանին ձերբակալումից ազատ արձակելու մասին:
2025 թվականի մայիսի 20-ին քննիչ Է.Անտոնյան որոշում է կայացրել Արսեն Գագիկի Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և փորձագետի թիվ 2232405 եզրակացությանը կից ստացված թվով մեկ ամբողջական Հայաստանի Հանրապետության Փորձագիտական կենտրոն ծրարների և փաթեթների համար նախատեսված կնիքով դրոշմված փաթեթը պարունակության հետ միասին իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին:
2025 թվականի մայիսի 27-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ն.Մհերյանը որոշում է կայացրել թիվ 15-0623-24 քրեական վարույթով Արսեն Գագիկի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված այն հանցանքի կատարման համար, որ նա առանց իրացնելու նպատակի քննությամբ դեռևս չպարզված անձից և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք է բերել, իր մոտ ապօրինի պահել զգալի չափերի թմրամիջոց:
Այսպես.
Արսեն Գագիկի Հարությունյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջը, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցի շրջանառություն իրականացնելու, թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, քննությամբ դեռևս չպարզված անձից և հանգամանքներում առանց իրացնելու նպատակի իր անձնական օգտագործման համար ապօրինի ձեռք է բերել և իր մոտ ապօրինի պահել զգալի չափերի՝ 0,17 գրամ քաշով ««MDMB(N)-022» տեսակի թմամիջոց, որը 2024 թվականի հուլիսի 02-ին՝ ժամը 13:40-ի սահմաններում հայտնաբերվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ԵՔՎ Կենտրոնականի բաժնում կատարված՝ Արսեն Գագիկի Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ։
2025 թվականի մայիսի 27-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ն.Մհերյանը որոշում է կայացրել թիվ 15-0623-24 քրեական վարույթով Արսեն Գագիկի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:
2025 թվականի մայիսի 29-ին քննիչ Է.Անտոնյանը որոշում է կայացրել Արսեն Գագիկի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց «Բացակայելու արգելքը» ընտրելու մասին:
2025 թվականի մայիսի 30-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ն.Մհերյանը որոշում է կայացրել թիվ 15-0623-24 քրեական վարույթով Արսեն Գագիկի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:
2025 թվականի մայիսի 30-ին քննիչ Է.Անտոնյան որոշում է կայացրել Արսեն Գագիկի Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Emporio Armani» ապրանքանիշի պայուսակը, 15 մլ տարողությամբ «AzzALi» գրառմամբ պարֆում տեսակի օծանելիքը և մեկ «Ray Ban P» ապրանքանիշի արևային ակնոցը, որը դրված է ՀՀ քննչական կոմիտեի իրեղեն ապացույցների համար նախատեսված փաթեթում և կնիքված է ՀՀ ՔԿ քննիչի թիվ 343 համարի կլոր կնիքով իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին:
2025 թվականի մայիսի 30-ին քննիչ Է.Անտոնյանը որոշում է կայացրել թիվ 15-0623-24 քրեական վարույթից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393 հոդվածի 1-ին մասով կատարված հանրորեն վտանգավոր արարքի մասն անջատելու և անջատված մասին թիվ 15159525 քրեական վարույթի համարը շնորհելու մասին:
2025 թվականի մայիսի 30-ին քննիչ Է.Անտոնյանը կազմել է արձանագրություն՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ:
2025 թվականի հունիսի 10-ին թիվ 15-0623-24 քրեական վարույթը, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով քննելու համար, ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, որը ստացել է թիվ ԵԴ1/1998/01/25 դատական համարը:

Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ.
Քրեական գործն ստանալուց հետո հավաստիանալով, որ առկա է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, և բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, 12.06.2025թ-ին որոշում է կայացվել վարույթն ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.8-րդ հոդվածի հոդվածի համաձայն`
«(...)
4. Դատարանը որոշում է կայացնում համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը դադարեցնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին, եթե, ծանոթանալով քրեական գործին, հանգում է հետևության, որ՝
1) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքն ակնհայտորեն կատարվել է մեղադրյալ չհանդիսացող այլ անձի կողմից կամ նրա մասնակցությամբ.
2) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականն ակնհայտորեն չի համապատասխանում մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին.
3) առկա է սույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքներից որևէ մեկը:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի հոդվածի համաձայն`
«1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատավճիռը կայացվում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը կայացնելուց հետո՝ հնարավորին չափ սեղմ ժամկետում, սակայն ոչ ուշ, քան 15 օրվա ընթացքում։
3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
4. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
5. Դատավճիռը պետք է պարունակի պարզաբանում այն բողոքարկելու՝ սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումների վերաբերյալ։
6. Դատավճիռը կայացնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան հինգ օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատապարտված մեղադրյալին, նրա պաշտպանին, հանրային մեղադրողին:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.10-րդ հոդվածի հոդվածի համաձայն`
«1. Սույն օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածին համապատասխան կայացված դատավճիռը կարող է բողոքարկվել սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, սակայն այն չի կարող բողոքարկվել սույն օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով:»:
Ծանոթանալով քրեական գործին, Դատարանն արձանագրում է, որ առկա չեն հիմքեր ենթադրելու, որ՝
- մեղադրյալին մեղսագրվող արարքն ակնհայտորեն կատարվել է մեղադրյալ չհանդիսացող այլ անձի կողմից կամ նրա մասնակցությամբ,
- մեղադրյալին մեղսագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականն ակնհայտորեն չի համապատասխանում մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին.
- առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքներից որևէ մեկը:
Հետևաբար Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ:
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով:
2. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:
3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։
(…)
5. Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից:
(…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(...)
6. Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
(...)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով:
(...)»:
Նկատի ունենալով, որ մեղադրյալ Արսեն Գագիկի Հարությունյանը չի աշխատում, Դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկել արարքը կատարելու պահի նվազագույն աշխատավարձի չափով, ինչպես նաև Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն՝ հնգապատիկի չափով:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արսեն Գագիկի Հարությունյանի նկատմամբ «Բացակայելու արգելք» խափանման միջոցն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Նկատի ունենալով, որ թիվ 15-0623-24 քրեական վարույթից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով անջատվել է նոր քրեական վարույթ, Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Արսեն Գագիկի Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և փորձագետի թիվ 2232405 եզրակացությանը կից ստացված թվով մեկ ամբողջական Հայաստանի Հանրապետության Փորձագիտական կենտրոն ծրարների և փաթեթների համար նախատեսված կնիքով դրոշմված փաթեթը պարունակության հետ միասին պետք է վերադարձնել հանրային մեղադրողին՝ թիվ 15159525 քրեական վարույթին կցելու նպատակով:
Նկատի ունենալով, որ թեպետ թիվ 15-0623-24 քրեական վարույթից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով անջատվել է նոր քրեական վարույթ, սակայն ո՛չ սույն քրեական գործով, ո՛չ անջատված քրեական վարույթով Արսեն Գագիկի Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված պայուսակը, օծանելիքը և արևային ակնոցը պահպանելու անհրաժեշտություն առկա չէ, ուստի Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Արսեն Գագիկի Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Emporio Armani» ապրանքանիշի պայուսակը, 15 մլ տարողությամբ «AzzALi» գրառմամբ պարֆում տեսակի օծանելիքը և մեկ «Ray Ban P» ապրանքանիշի արևային ակնոցը, որը դրված է ՀՀ քննչական կոմիտեի իրեղեն ապացույցների համար նախատեսված փաթեթում և կնիքված է ՀՀ ՔԿ քննիչի թիվ 343 համարի կլոր կնիքով, պետք է վերադարձնել Ա.Հարությունյանին:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 464.9-րդ, 464.10-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արսեն Գագիկի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Արսեն Գագիկի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց «Բացակայելու արգելքը» թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Արսեն Գագիկի Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և փորձագետի թիվ 2232405 եզրակացությանը կից ստացված թվով մեկ ամբողջական Հայաստանի Հանրապետության Փորձագիտական կենտրոն ծրարների և փաթեթների համար նախատեսված կնիքով դրոշմված փաթեթը պարունակության հետ միասին վերադարձնել հանրային մեղադրողին՝ թիվ 15159525 քրեական վարույթին կցելու նպատակով:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Արսեն Գագիկի Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Emporio Armani» ապրանքանիշի պայուսակը, 15 մլ տարողությամբ «AzzALi» գրառմամբ պարֆում տեսակի օծանելիքը և մեկ «Ray Ban P» ապրանքանիշի արևային ակնոցը վերադարձնել Ա.Հարությունյանին:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ.Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ