Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/2018/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
12.1
Պատասխանող
Վարդան Հովհաննիսյան Մամիկոնի
Վարդան Հովհաննիսյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Արմինե Մելիքսեթյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Արմինե Մելիքսեթյան
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ԵԴ1/2018/01/25
«17» հունիսի 2025թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, նախագահությամբ դատավոր Ա. Մելիքսեթյանի, գրավոր ընթացակարգով, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի՝ (ծնված՝ 1974 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված և բնակվող՝ ք․ Երևան, Քանաքեռ-Զեյթուն, Ազատության նրբանցք, 4-րդ շենք, 31-րդ բնակարան հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
1․1․ 2025 թվականի մայիսի 12-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 264-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13149125 քրեական վարույթը։
1․2․ 2025 թվականի մայիսի 12-ին, ժամը 06։10-ին Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանը ձերբակալվել է։
1․3․ 2025 թվականի մայիսի 12-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանին ձերբակալելու մասին։
1․4․ 2025 թվականի մայիսի 14-ին որոշում է կայացվել Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
1․5․ 2025 թվականի մայիսի 14-ին որոշում է կայացվել Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին:
1․6․ 2025 թվականի մայիսի 14-ին որոշում է կայացվել ձերբակալված Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանին ազատ արձակելու մասին։
1․7․ 2025 թվականի մայիսի 31-ին որոշում է կայացվել Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ իրեն մեղսագրվող արարքն անձի կողմից կատարված չլինելու հիմքով:
1․8․ 2025 թվականի մայիսի 31-ին թիվ 13149125 քրեական վարույթով կազմվել է արձանագրություն համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ:
1․9․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2025 թվականի հունիսի 10-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 13149125 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/2018/01/25 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի հունիսի 11-ին:
1․10․ 2025 թվականի հունիսի 12-ին Դատարանը կայացրել է թիվ ԵԴ1/2018/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին որոշում:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանը 2025 թվականի մայիսի 12-ին՝ ժամը 05:40-ի սահմաններում, այցելել է Երևան քաղաքի Արշակունյաց 26 հասցեում գտնվող «Էլլա» մերսման սրահ և ցանկացել է օգտվել նշված սրահում մատուցվող մերսման ծառայությունից, որտեղ սրահի մենեջեր Կարինե Արտավազդի Ահարոնյանը Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի կողմից ոչ սթափ վիճակում գտնվելու պատճառաբանությամբ հրաժարվել է սպասարկել վերջինիս և մերսման սրահի մուտքից նրան դուրս ուղեկցելով՝ ներսից կողպել է մուտքի դուռը: Մերսման սրահի մուտքի դռան մոտ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանը, մերսման սրահում իրեն ծառայություններ մատուցելու մերժումը և մերսման սրահ իր մուտք գործելու արգելքը որպես չնչին առիթ օգտագործելով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով և անթաքույց արհամարհանք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, անձի անզուսպ եսամոլությունը, սեփական անձի գերակայությունը ընդգծելու մղումներով, բարոյականության համընդհանուր ճանաչում ստացած նորմերի նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորմամբ, հասարակության նկատմամբ անհարգալից, ինչպես նաև իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանը տևական ժամանակ՝ շուրջ 5 րոպե, բարձրաձայն հայհոյել է մերսման սրահի աշխատակիցներին, ոտքով հարվածելով և քարեր նետելով կոտրել է մուտքի դռան ապակին և մերսման սրահի պատուհանների ապակիները, մերսման սրահի աշխատակիցներ Կարինե Արտավազդի Ահարոնյանին, Էլինար Վալերիի Սահակյանին և Լիաննա Թեմուրի Նաբոյանին ստորացնելով, բարձրաձայն հայհոյանքներ և անպարկեշտ արտահայտություններ հնչեցնելով, ինչպես նաև համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ «Էլլա» մերսման սրահի բնականոն աշխատանքը խոչընդոտելով:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7 -րդ հոդվածի համաձայն՝
«1.Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթն իրականացվում է, եթե առկա է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձանագրություն:
2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ չի կարող իրականացվել, եթե՝
1) մեղադրյալն անչափահաս է.
2) մեղադրյալը մեղադրվում է մեկից ավելի հանցանքներ կատարելու համար.
3) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով տուգանք պատժատեսակ սահմանված չէ.
4) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքով վնաս է պատճառվել մասնավոր անձի շահերին.
5) գույքային հայց է հարուցվել մեղադրյալի կամ այն անձի դեմ, որի վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար.
6) սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս հսկող դատախազն իրավական կամ փաստական հիմնավորմամբ առարկել է դրա դեմ՝ այդ մասին նշում կատարելով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու որոշման մեջ․
7) մեղադրյալը գրավոր հրաժարվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց․
8) խախտվել է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգը:»
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9 -րդ մասի համաձայն՝
«1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատավճիռը կայացվում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը կայացնելուց հետո՝ հնարավորին չափ սեղմ ժամկետում, սակայն ոչ ուշ, քան 15 օրվա ընթացքում։
3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
4. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
5. Դատավճիռը պետք է պարունակի պարզաբանում այն բողոքարկելու՝ սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումների վերաբերյալ։
6. Դատավճիռը կայացնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան հինգ օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատապարտված մեղադրյալին, նրա պաշտպանին, հանրային մեղադրողին:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝
« 6. Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
« 1. Խուլիգանությունը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելը, որը դրսևորվել է անձին ստորացնելով կամ հայհոյանքներով կամ անպարկեշտ արտահայտություններով կամ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով կամ նույն եղանակներով հանրային միջոցառումը, արարողությունը խափանելով կամ հասարակական նշանակության օբյեկտի, հիմնարկի կամ կազմակերպության բնականոն աշխատանքը խոչընդոտելով՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:»
Ելնելով վերոգրյալից՝ Դատարանը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի շրջանակում գտնում է, որ.
- ապացուցված է մեղադրյալ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները,
- ապացուցված է վերոգրյալ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
- ապացուցված է մեղադրյալ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը.
- ապացուցված է մեղադրյալ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ տուգանքի ձևով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայի նվազագույն չափով: Հաշվի առնելով այն, որ մեղադրյալը չի աշխատում, չունի եկամուտներ, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատժի չափը որոշելիս պետք է հաշվի առնել հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափը, որը «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն սահմանված է 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ:
Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալի՝ 2 /երկու/ օր անազատության մեջ գտնվելու հանգամանքը, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ պետք է մեղմացնել տուգանքի ձևով պատիժը և մեղադրյալին թողնել կրելու 345․000 /երեք հարյուր քառասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը:
Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը չունի բավարար ֆինանսական միջոցներ, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ուստի արձանագրում է, որ անհրաժեշտ է դատավճռով նրա նկատմամբ նշանակվող տուգանքը տարաժամկետել 1 (մեկ) տարի ժամկետով՝ թույլատրելով այդ գումարը մաս առ մաս վճարել 1 (մեկ) տարվա ընթացքում:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով գույքային հայց չի հարուցվել, բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն:
Անդրադառնալով վարութային ծախսերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ սույն վարույթով դատավճիռ կայացնելիս վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Քննարկելով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ 2025 թվականի մայիսի 31-ին արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և վարույթի նյութերին կցված՝ թիվ 13149125 քրեական վարույթում գտնվող առարկաներ կամ փաստաթղթեր վերցնելու մասին կազմված արձանագրությամբ տուժող Արտավազդ Կարենի Սահակյանի կողմից Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի 26-րդ հասցեում գտնվող Էլլա մերսման սրահի տեսատեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունների պարունակությամբ էլեկտրոնային կրիչը պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում, իսկ 2025 թվականի մայիսի 31-ին իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ դեպքի վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի 26-րդ հասցեում գտնվող Էլլա մերսման սրահի դրսի և ներսի հատվածների զննության ընթացքում վերցված թվով 4 /չորս/ քարերը՝ ոչնչացնել:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնել անփոփոխ:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 99-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 464.9-րդ հոդվածներով, Դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ, հաշվի առնելով անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 2 /երկու/ օրը, մեղմացնել տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը և վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 345․000 /երեք հարյուր քառասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Վոլոդյա Եղիշի Մանուկյանին թույլատրել դատավճռով նշանակված 345․000 /երեք հարյուր քառասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս, 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով առնվազն 28.750 /քսանութ հազար յոթ հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ գումար:
Մեղադրյալ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը թողնել անփոփոխ:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Վարույթի նյութերին կցված արտավարութային փաստաթուղթը պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում, իսկ իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով 4 /չորս/ քարերը՝ ոչնչացնել:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալուց հետո մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ԵԴ1/2018/01/25
«17» հունիսի 2025թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, նախագահությամբ դատավոր Ա. Մելիքսեթյանի, գրավոր ընթացակարգով, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի՝ (ծնված՝ 1974 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված և բնակվող՝ ք․ Երևան, Քանաքեռ-Զեյթուն, Ազատության նրբանցք, 4-րդ շենք, 31-րդ բնակարան հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
1․1․ 2025 թվականի մայիսի 12-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 264-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13149125 քրեական վարույթը։
1․2․ 2025 թվականի մայիսի 12-ին, ժամը 06։10-ին Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանը ձերբակալվել է։
1․3․ 2025 թվականի մայիսի 12-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանին ձերբակալելու մասին։
1․4․ 2025 թվականի մայիսի 14-ին որոշում է կայացվել Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
1․5․ 2025 թվականի մայիսի 14-ին որոշում է կայացվել Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին:
1․6․ 2025 թվականի մայիսի 14-ին որոշում է կայացվել ձերբակալված Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանին ազատ արձակելու մասին։
1․7․ 2025 թվականի մայիսի 31-ին որոշում է կայացվել Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ իրեն մեղսագրվող արարքն անձի կողմից կատարված չլինելու հիմքով:
1․8․ 2025 թվականի մայիսի 31-ին թիվ 13149125 քրեական վարույթով կազմվել է արձանագրություն համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ:
1․9․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2025 թվականի հունիսի 10-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 13149125 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/2018/01/25 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի հունիսի 11-ին:
1․10․ 2025 թվականի հունիսի 12-ին Դատարանը կայացրել է թիվ ԵԴ1/2018/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին որոշում:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանը 2025 թվականի մայիսի 12-ին՝ ժամը 05:40-ի սահմաններում, այցելել է Երևան քաղաքի Արշակունյաց 26 հասցեում գտնվող «Էլլա» մերսման սրահ և ցանկացել է օգտվել նշված սրահում մատուցվող մերսման ծառայությունից, որտեղ սրահի մենեջեր Կարինե Արտավազդի Ահարոնյանը Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի կողմից ոչ սթափ վիճակում գտնվելու պատճառաբանությամբ հրաժարվել է սպասարկել վերջինիս և մերսման սրահի մուտքից նրան դուրս ուղեկցելով՝ ներսից կողպել է մուտքի դուռը: Մերսման սրահի մուտքի դռան մոտ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանը, մերսման սրահում իրեն ծառայություններ մատուցելու մերժումը և մերսման սրահ իր մուտք գործելու արգելքը որպես չնչին առիթ օգտագործելով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով և անթաքույց արհամարհանք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, անձի անզուսպ եսամոլությունը, սեփական անձի գերակայությունը ընդգծելու մղումներով, բարոյականության համընդհանուր ճանաչում ստացած նորմերի նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորմամբ, հասարակության նկատմամբ անհարգալից, ինչպես նաև իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանը տևական ժամանակ՝ շուրջ 5 րոպե, բարձրաձայն հայհոյել է մերսման սրահի աշխատակիցներին, ոտքով հարվածելով և քարեր նետելով կոտրել է մուտքի դռան ապակին և մերսման սրահի պատուհանների ապակիները, մերսման սրահի աշխատակիցներ Կարինե Արտավազդի Ահարոնյանին, Էլինար Վալերիի Սահակյանին և Լիաննա Թեմուրի Նաբոյանին ստորացնելով, բարձրաձայն հայհոյանքներ և անպարկեշտ արտահայտություններ հնչեցնելով, ինչպես նաև համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ «Էլլա» մերսման սրահի բնականոն աշխատանքը խոչընդոտելով:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7 -րդ հոդվածի համաձայն՝
«1.Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթն իրականացվում է, եթե առկա է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձանագրություն:
2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ չի կարող իրականացվել, եթե՝
1) մեղադրյալն անչափահաս է.
2) մեղադրյալը մեղադրվում է մեկից ավելի հանցանքներ կատարելու համար.
3) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով տուգանք պատժատեսակ սահմանված չէ.
4) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքով վնաս է պատճառվել մասնավոր անձի շահերին.
5) գույքային հայց է հարուցվել մեղադրյալի կամ այն անձի դեմ, որի վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար.
6) սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս հսկող դատախազն իրավական կամ փաստական հիմնավորմամբ առարկել է դրա դեմ՝ այդ մասին նշում կատարելով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու որոշման մեջ․
7) մեղադրյալը գրավոր հրաժարվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց․
8) խախտվել է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգը:»
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9 -րդ մասի համաձայն՝
«1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատավճիռը կայացվում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը կայացնելուց հետո՝ հնարավորին չափ սեղմ ժամկետում, սակայն ոչ ուշ, քան 15 օրվա ընթացքում։
3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
4. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
5. Դատավճիռը պետք է պարունակի պարզաբանում այն բողոքարկելու՝ սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումների վերաբերյալ։
6. Դատավճիռը կայացնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան հինգ օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատապարտված մեղադրյալին, նրա պաշտպանին, հանրային մեղադրողին:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝
« 6. Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
« 1. Խուլիգանությունը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելը, որը դրսևորվել է անձին ստորացնելով կամ հայհոյանքներով կամ անպարկեշտ արտահայտություններով կամ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով կամ նույն եղանակներով հանրային միջոցառումը, արարողությունը խափանելով կամ հասարակական նշանակության օբյեկտի, հիմնարկի կամ կազմակերպության բնականոն աշխատանքը խոչընդոտելով՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:»
Ելնելով վերոգրյալից՝ Դատարանը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի շրջանակում գտնում է, որ.
- ապացուցված է մեղադրյալ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները,
- ապացուցված է վերոգրյալ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
- ապացուցված է մեղադրյալ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը.
- ապացուցված է մեղադրյալ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ տուգանքի ձևով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայի նվազագույն չափով: Հաշվի առնելով այն, որ մեղադրյալը չի աշխատում, չունի եկամուտներ, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատժի չափը որոշելիս պետք է հաշվի առնել հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափը, որը «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն սահմանված է 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ:
Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալի՝ 2 /երկու/ օր անազատության մեջ գտնվելու հանգամանքը, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ պետք է մեղմացնել տուգանքի ձևով պատիժը և մեղադրյալին թողնել կրելու 345․000 /երեք հարյուր քառասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը:
Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը չունի բավարար ֆինանսական միջոցներ, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ուստի արձանագրում է, որ անհրաժեշտ է դատավճռով նրա նկատմամբ նշանակվող տուգանքը տարաժամկետել 1 (մեկ) տարի ժամկետով՝ թույլատրելով այդ գումարը մաս առ մաս վճարել 1 (մեկ) տարվա ընթացքում:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով գույքային հայց չի հարուցվել, բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն:
Անդրադառնալով վարութային ծախսերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ սույն վարույթով դատավճիռ կայացնելիս վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Քննարկելով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ 2025 թվականի մայիսի 31-ին արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և վարույթի նյութերին կցված՝ թիվ 13149125 քրեական վարույթում գտնվող առարկաներ կամ փաստաթղթեր վերցնելու մասին կազմված արձանագրությամբ տուժող Արտավազդ Կարենի Սահակյանի կողմից Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի 26-րդ հասցեում գտնվող Էլլա մերսման սրահի տեսատեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունների պարունակությամբ էլեկտրոնային կրիչը պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում, իսկ 2025 թվականի մայիսի 31-ին իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ դեպքի վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի 26-րդ հասցեում գտնվող Էլլա մերսման սրահի դրսի և ներսի հատվածների զննության ընթացքում վերցված թվով 4 /չորս/ քարերը՝ ոչնչացնել:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնել անփոփոխ:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 99-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 464.9-րդ հոդվածներով, Դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ, հաշվի առնելով անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 2 /երկու/ օրը, մեղմացնել տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը և վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 345․000 /երեք հարյուր քառասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Վոլոդյա Եղիշի Մանուկյանին թույլատրել դատավճռով նշանակված 345․000 /երեք հարյուր քառասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս, 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով առնվազն 28.750 /քսանութ հազար յոթ հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ գումար:
Մեղադրյալ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը թողնել անփոփոխ:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Վարույթի նյութերին կցված արտավարութային փաստաթուղթը պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում, իսկ իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով 4 /չորս/ քարերը՝ ոչնչացնել:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալուց հետո մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/2018/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 10-06-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13149125 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2025 թվականի մայիսի 12-ին' ժամը 05:40-ի սահմաններում, այցելել է Երևան քաղաքի Արշակունյաց 26 հասցեում գտնվող «Էլլա» մերսման սրահ և ցանկացել է օգտվել նշված սրահում մատուցվող մերսման ծառայությունից, որտեղ սրահի մենեջեր Կարինե Արտավազդի Ահարոնյանը Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի կողմից ոչ սթափ վիճակում գտնվելու պատճառաբանությամբ հրաժարվել է սպասարկել վերջինիս և մերսման սրահի մուտքից նրան դուրս ուղեկցելով' ներսից կողպել է մուտքի դուռը: Մերսման սրահի մուտքի դռան մոտ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանը, մերսման սրահում իրեն ծառայություններ մատուցելու մերժումը և մերսման սրահ իր մուտք գործելու արգելքը որպես չնչին առիթ օգտագործելով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով և անթաքույց արհամարհանք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, անձի անզուսպ եսամոլությունը, սեփական անձի գերակայությունը ընդգծելու մղումներով, բարոյականության համընդհանուր ճանաչում ստացած նորմերի նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորմամբ, հասարակության նկատմամբ անհարգալից, ինչպես նաև իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանը տևական ժամանակ' շուրջ 5 րոպե, բարձրաձայն հայհոյել է մերսման սրահի աշխատակիցներին, ոտքով հարվածելով և քարեր նետելով կոտրել է մուտքի դռան ապակին և մերսման սրահի պատուհանների ապակիները, որը դրսևորվել է մերսման սրահի աշխատակիցներ Կարինե Արտավազդի Ահարոնյանին, էլինար Վալերիի Սահակյանին և Լիաննա Թեմուրի Նաբոյանին ստորացնելով, բարձրաձայն հայհոյանքներ և անպարկեշտ արտահայտություններ հնչեցնելով, ինչպես նաև համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ «Էլլա» մերսման սրահի բնականոն աշխատանքը խոչընդոտելով: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հայրանուն | Մամիկոնի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | նախկինում չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 12.1 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.4 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 10-06-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմինե |
| Ազգանուն | Մելիքսեթյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 01-07-2022 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին
| Ամսաթիվ | 12-06-2025 |
|---|---|
| Որոշում | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՎ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈՒ ԵՎ ՀԱՄԱՁԱՅՆՈՒԹՅԱՄԲ ՏՈՒԳԱՆՔ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՎԱՐՈՒՅԹ ՀԱՐՈՒՑԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ ԵԴ1/2018/01/25 «12» հունիսի 2025թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ա. Մելիքսեթյանս, ուսումնասիրելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի` Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2025 թվականի հունիսի 10-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 13149125 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/2018/01/25 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի հունիսի 11-ին: Հաշվի առնելով, որ առկա է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ իրականացնելու հիմքը և բացակայում են բացառող հանգամանքները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7-րդ, 464.8-րդ, 469.9-րդ հոդվածներով, Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի` Թիվ ԵԴ1/2018/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, հարուցել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ: Դատական վարույթն իրավականացնել գրավոր ընթացակարգով: Դատավճռի կայացման օր նշանակել 2025 թվականի հունիսի 17-ը: ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Դ․ |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ք․ Երևան, Բագրատունյաց 12շ․, բն․ 25 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Էդգար |
| Ազգանուն | Բադեմյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
Դատավճռի կայացման օր
| Ամսաթիվ | 17-06-2025 |
|---|
Վարույթը ստանձ. և համաձայն. տուգանք նշան. վարույթ հարուց. մասին որոշման պատճենը ուղարկվել է հանր. մեղադրողին և վարույթի մասն. մասնակիցներին
| Ամսաթիվ | 12-06-2025 |
|---|
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 17-06-2025 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 17-06-2025 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ ԵԴ1/2018/01/25 «17» հունիսի 2025թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, նախագահությամբ դատավոր Ա. Մելիքսեթյանի, գրավոր ընթացակարգով, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի՝ (ծնված՝ 1974 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված և բնակվող՝ ք․ Երևան, Քանաքեռ-Զեյթուն, Ազատության նրբանցք, 4-րդ շենք, 31-րդ բնակարան հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը 1․1․ 2025 թվականի մայիսի 12-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 264-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13149125 քրեական վարույթը։ 1․2․ 2025 թվականի մայիսի 12-ին, ժամը 06։10-ին Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանը ձերբակալվել է։ 1․3․ 2025 թվականի մայիսի 12-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանին ձերբակալելու մասին։ 1․4․ 2025 թվականի մայիսի 14-ին որոշում է կայացվել Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին: 1․5․ 2025 թվականի մայիսի 14-ին որոշում է կայացվել Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին: 1․6․ 2025 թվականի մայիսի 14-ին որոշում է կայացվել ձերբակալված Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանին ազատ արձակելու մասին։ 1․7․ 2025 թվականի մայիսի 31-ին որոշում է կայացվել Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ իրեն մեղսագրվող արարքն անձի կողմից կատարված չլինելու հիմքով: 1․8․ 2025 թվականի մայիսի 31-ին թիվ 13149125 քրեական վարույթով կազմվել է արձանագրություն համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ: 1․9․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2025 թվականի հունիսի 10-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 13149125 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/2018/01/25 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի հունիսի 11-ին: 1․10․ 2025 թվականի հունիսի 12-ին Դատարանը կայացրել է թիվ ԵԴ1/2018/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին որոշում: 2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը. Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանը 2025 թվականի մայիսի 12-ին՝ ժամը 05:40-ի սահմաններում, այցելել է Երևան քաղաքի Արշակունյաց 26 հասցեում գտնվող «Էլլա» մերսման սրահ և ցանկացել է օգտվել նշված սրահում մատուցվող մերսման ծառայությունից, որտեղ սրահի մենեջեր Կարինե Արտավազդի Ահարոնյանը Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի կողմից ոչ սթափ վիճակում գտնվելու պատճառաբանությամբ հրաժարվել է սպասարկել վերջինիս և մերսման սրահի մուտքից նրան դուրս ուղեկցելով՝ ներսից կողպել է մուտքի դուռը: Մերսման սրահի մուտքի դռան մոտ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանը, մերսման սրահում իրեն ծառայություններ մատուցելու մերժումը և մերսման սրահ իր մուտք գործելու արգելքը որպես չնչին առիթ օգտագործելով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով և անթաքույց արհամարհանք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, անձի անզուսպ եսամոլությունը, սեփական անձի գերակայությունը ընդգծելու մղումներով, բարոյականության համընդհանուր ճանաչում ստացած նորմերի նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորմամբ, հասարակության նկատմամբ անհարգալից, ինչպես նաև իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանը տևական ժամանակ՝ շուրջ 5 րոպե, բարձրաձայն հայհոյել է մերսման սրահի աշխատակիցներին, ոտքով հարվածելով և քարեր նետելով կոտրել է մուտքի դռան ապակին և մերսման սրահի պատուհանների ապակիները, մերսման սրահի աշխատակիցներ Կարինե Արտավազդի Ահարոնյանին, Էլինար Վալերիի Սահակյանին և Լիաննա Թեմուրի Նաբոյանին ստորացնելով, բարձրաձայն հայհոյանքներ և անպարկեշտ արտահայտություններ հնչեցնելով, ինչպես նաև համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ «Էլլա» մերսման սրահի բնականոն աշխատանքը խոչընդոտելով: 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7 -րդ հոդվածի համաձայն՝ «1.Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթն իրականացվում է, եթե առկա է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձանագրություն: 2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ չի կարող իրականացվել, եթե՝ 1) մեղադրյալն անչափահաս է. 2) մեղադրյալը մեղադրվում է մեկից ավելի հանցանքներ կատարելու համար. 3) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով տուգանք պատժատեսակ սահմանված չէ. 4) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքով վնաս է պատճառվել մասնավոր անձի շահերին. 5) գույքային հայց է հարուցվել մեղադրյալի կամ այն անձի դեմ, որի վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար. 6) սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս հսկող դատախազն իրավական կամ փաստական հիմնավորմամբ առարկել է դրա դեմ՝ այդ մասին նշում կատարելով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու որոշման մեջ․ 7) մեղադրյալը գրավոր հրաժարվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց․ 8) խախտվել է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգը:» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9 -րդ մասի համաձայն՝ «1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները: 2. Դատավճիռը կայացվում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը կայացնելուց հետո՝ հնարավորին չափ սեղմ ժամկետում, սակայն ոչ ուշ, քան 15 օրվա ընթացքում։ 3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները: 4. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման: 5. Դատավճիռը պետք է պարունակի պարզաբանում այն բողոքարկելու՝ սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումների վերաբերյալ։ 6. Դատավճիռը կայացնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան հինգ օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատապարտված մեղադրյալին, նրա պաշտպանին, հանրային մեղադրողին:» ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ « 6. Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:» ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ « 1. Խուլիգանությունը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելը, որը դրսևորվել է անձին ստորացնելով կամ հայհոյանքներով կամ անպարկեշտ արտահայտություններով կամ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով կամ նույն եղանակներով հանրային միջոցառումը, արարողությունը խափանելով կամ հասարակական նշանակության օբյեկտի, հիմնարկի կամ կազմակերպության բնականոն աշխատանքը խոչընդոտելով՝ պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:» Ելնելով վերոգրյալից՝ Դատարանը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի շրջանակում գտնում է, որ. - ապացուցված է մեղադրյալ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, - ապացուցված է վերոգրյալ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, - ապացուցված է մեղադրյալ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը. - ապացուցված է մեղադրյալ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ: Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ տուգանքի ձևով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայի նվազագույն չափով: Հաշվի առնելով այն, որ մեղադրյալը չի աշխատում, չունի եկամուտներ, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատժի չափը որոշելիս պետք է հաշվի առնել հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափը, որը «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն սահմանված է 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ: Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալի՝ 2 /երկու/ օր անազատության մեջ գտնվելու հանգամանքը, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ պետք է մեղմացնել տուգանքի ձևով պատիժը և մեղադրյալին թողնել կրելու 345․000 /երեք հարյուր քառասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը: Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը չունի բավարար ֆինանսական միջոցներ, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ուստի արձանագրում է, որ անհրաժեշտ է դատավճռով նրա նկատմամբ նշանակվող տուգանքը տարաժամկետել 1 (մեկ) տարի ժամկետով՝ թույլատրելով այդ գումարը մաս առ մաս վճարել 1 (մեկ) տարվա ընթացքում: Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով գույքային հայց չի հարուցվել, բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն: Անդրադառնալով վարութային ծախսերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ սույն վարույթով դատավճիռ կայացնելիս վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման: Քննարկելով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ 2025 թվականի մայիսի 31-ին արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և վարույթի նյութերին կցված՝ թիվ 13149125 քրեական վարույթում գտնվող առարկաներ կամ փաստաթղթեր վերցնելու մասին կազմված արձանագրությամբ տուժող Արտավազդ Կարենի Սահակյանի կողմից Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի 26-րդ հասցեում գտնվող Էլլա մերսման սրահի տեսատեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունների պարունակությամբ էլեկտրոնային կրիչը պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում, իսկ 2025 թվականի մայիսի 31-ին իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ դեպքի վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի 26-րդ հասցեում գտնվող Էլլա մերսման սրահի դրսի և ներսի հատվածների զննության ընթացքում վերցված թվով 4 /չորս/ քարերը՝ ոչնչացնել: Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնել անփոփոխ: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 99-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 464.9-րդ հոդվածներով, Դատարանը` Վ Ճ Ռ Ե Ց Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ, հաշվի առնելով անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 2 /երկու/ օրը, մեղմացնել տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը և վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 345․000 /երեք հարյուր քառասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Վոլոդյա Եղիշի Մանուկյանին թույլատրել դատավճռով նշանակված 345․000 /երեք հարյուր քառասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս, 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով առնվազն 28.750 /քսանութ հազար յոթ հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ գումար: Մեղադրյալ Վարդան Մամիկոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը թողնել անփոփոխ: Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված: Վարույթի նյութերին կցված արտավարութային փաստաթուղթը պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում, իսկ իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով 4 /չորս/ քարերը՝ ոչնչացնել: Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալուց հետո մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 17-06-2025 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 28-07-2025 |
|---|