ԵԴ1/1973/01/25




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«23» ապրիլի 2026թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի,
Նազիկ Աթոյանի,
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող Մերինե Սահակյանի,
տուժող Կարինե Ստեփանյանի,
պաշտպաններ Կարինե Մարգարյանի,
Արսեն Խառատյանի,
մեղադրյալ Արտակ Մարգարյանի,

դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝

Արտակ Սամվելի Մարգարյանի՝
(ծնված՝ 03.04.1976թ. ք. Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, չի աշխատում, բարձրագույն կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, բնակվող՝ ք.Երևան, Մ.Խորենացի փողոց, 231/2 տուն հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 192-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով,

ՊԱՐԶԵՑ

1. Քրեական գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի ապրիլի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ԵՔՔՎ Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 192-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 12166625 քրեական վարույթը:
2025 թվականի ապրիլի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ԵՔՔՎ Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 12167225 քրեական վարույթը:
Նախաքննության մարմնի 2025 թվականի ապրիլի 25-ի որոշմամբ թիվ 12167225 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 12166625 քրեական վարույթին, և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 12166625 քրեական վարույթի համարի ներքո:
2025 թվականի ապրիլի 25-ին ՀՀ դատախազության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Մ. Սահակյանի որոշմամբ՝ թիվ 12166625 քրեական վարույթով Արտակ Սամվելի Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 192-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի հունիսի 09-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/1973/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արտակ Սամվելի Մարգարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 192-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
Նույն օրը քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի հունիսի 10-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
Դատարանը 2025 թվականի հունիսի 11-ին որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/1973/01/25 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Դատարանի՝ 2025 թվականի հունիսի 20-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արտակ Սամվելի Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխվել է և նրա նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով:
Դատարանի՝ 2025 թվականի հունիսի 24-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արտակ Սամվելի Մարգարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքը փոխվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 երկու ամիս ժամկետով:
Դատարանի՝ 2025 թվականի հուլիսի 09-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արտակ Սամվելի Մարգարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով, թողնվել է անփոփոխ՝ դրա սկիզբը հաշվելով 2025թ․ հունիսի 24-ից:
Դատարանի՝ 2025 թվականի օգոստոսի 18-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արտակ Սամվելի Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի նոյեմբերի 24-ը:
Դատարանի՝ 2025 թվականի նոյեմբերի 18-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արտակ Սամվելի Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի փետրվարի 24-ը:
Դատարանի՝ 2026 թվականի հունվարի 30-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արտակ Սամվելի Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխվել է և նրա նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողությունը։
2026 թվականի փետրվարի 19-ին Դատարանը թիվ ԵԴ1/1973/01/25 քրեական գործով կայացրել է մեղադրական վերդիկտ՝ Արտակ Սամվելի Մարգարյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 192-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված արարքների կատարման մեջ:
Մեղադրյալ Արտակ Սամվելի Մարգարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը փոխվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 3 երեք ամիս ժամկետով:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Արտակ Սամվելի Մարգարյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 192-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով այն բանի համար, որ «նա, հանդիսանալով Կարինե Ստեփանյանի զուգընկերը, սպանության և առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել վերջինիս հասցեին, այնուհետև՝ ապօրինի զրկել ազատությունից:
Այսպես.
Արտակ Սարգսյանը, հանդիսանալով Կարինե Ստեփանյանի զուգընկերը, 2025թ. ապրիլի 24-ին՝ ժամը 16:00-ի սահմաններում, վերջինիս հրավիրել է Երևան քաղաքի Ռոստովյան 17-րդ շենքի 11-րդ հասցեում գտնվող բնակարան, որտեղ անձական հարցերի շուրջ վիճաբանելով Կարինե Ստեփանյանի հետ՝ անջատել է տան լույսերը, փակել տան դուռը, քաշքշելով գցել հատակին և ասել, որ տանից դուրս կգա միայն իր թույլտվությամբ:
Այնուհետև, Արտակ Մարգարյանը Կարինե Ստեփանյանին տուն ճանապարհելու պատրվակով, առաջարկել է գնալ իր հայրական տուն՝ Երևան քաղաքի Մովսես Խորենացի 231/2 հասցեում գտնվող բնակարան, մոր՝ Էմմա Ավագյանի հետ զրուցելու նպատակով: Հասնելով Երևան քաղաքի Մովսես Խորենացի 231/2 հասցեում գտնվող բնակարան՝ Արտակ Մարգարյանը զուգընկերոջը՝ Կարինե Ստեփանյանին ուղեկցել է ննջարան, կողպել դուռը և սպանության ու առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել վերջինիս հասցեին՝ ասելով, որ դռանը մոտենալու դեպքում կկրծի կոկորդը, կջարդի ոտքերը և ողնաշարը և բնակարանից դուրս կգա միայն այն ժամանակ, երբ ինքը կկամենա՝ այդ կերպ ապօրինի Կարինե Ստեփանյանին զրկել է ազատությունից:»։
3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- Դատաքննության ընթացքում մեղադրյալ Արտակ Մարգարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Կարինե Ստեփանյանի հետ ծանոթացել է 20 քսան տարի առաջ: Ինքը և Կարինեն շփվել են ամուսնության նպատակով: Նշեց, որ իր բնակարանը վերանորոգման կարիք է ունեցել, և ինքը Կարինե Ստեփանյանին խնդրել է իրեն խորհուրդներ տալ այդ հարցում: Այդ օրը Կարինեն իր բնակարան պետք է գնար ժամը 3-ին, սակայն փոխարենը գնացել է ժամը 5-ին: Հայտնեց, որ Կարինե Ստեփանյանը խորոված է ցանկացել: Ինքը գնացել է, որպեսզի գնի, և ժամը 7-ի կողմերը նոր տուն է վերադարձել: Այդ ամբողջ ընթացքում Կարինե Ստեփանյանը տանը մենակ է եղել: Կարինեն իրեն անընդհատ գրել է, թե երբ է վերադառնալու: Երբ վերադարձել է տուն, գնացել է զուգարան, որպեսզի ջուր վերցնի: Այդ ընթացքում Կարինեն բղավել է՝ «վայ», և իր հարցին ի պատասխան՝ ասել է, որ մայրն է զանգում: Հեռախոսազանգին պատասխանելու փոխարեն հաղորդագրություն է գրել: Ինքը շատ լավ իմացել է, որ նա մորը չի գրում հաղորդագրություն: Իր հարցին ի պատասխան՝ Կարինեն ասել է, որ Ստելլային է գրում: Ինքն էլ ասել է, որ մորը պատասխանի, հետո նոր Ստելլային գրի: Կարինեի մայրն անգամ տեղյակ էլ չէր, որ Կարինեն իր տանն է: Կարինեի մայրը հարցրեց, թե նա որտեղ է, Կարինեն էլ պատասխանեց, որ իրենց տանն է և մի քիչ հետո տուն կգնա: Կարինեի մայրն անընդհատ զանգել է, ինքն էլ պատասխանել է հեռախոսին և ասել, որ Կարինեն շուտով տուն կգնա: Կարինեի հեռախոսն իր մոտ էր և տեսել է, որ ինչ-որ երիտասարդ անձնավորություն Կարինեին հաղորդագրությունով ծաղկեփունջ է ուղարկել: Ինքը Կարինեից հետաքրքրվել է, թե ով է այդ տղան, իսկ Կարինեն շփոթվել է: Ինքը նախկինում հորդորել էր Կարինեին, որպեսզի վերջինն անծանոթ անձանց հեռացնի ֆեյսբուքյան ընկերների ցուցակից: Հայտնեց, որ Կարինեն շիզոֆրենիա ունի: Հետո իրենք ոտքով գնացել են իր մոր տուն: Ճանապարհին ոչինչ չեն խոսել: Կարինեն հարցրել է, թե ինչու տաքսի չի կանչում, իսկ ինքը պատասխանել է, որ 200 երկու հարյուր մետր է ճանապարհը, հարկավոր չէ: Կարինեն մոտեցել է մի մեքենայի, որի մեջ կային 4 չորս տղամարդիկ, և հարցրել, թե արդյոք նրանք ազատ են: Ինքը Կարինեին հորդորել է իրեն չխայտառակել: Պարզ է, որ կարող էր այդ ժամանակ ձեռքից բռնել և հետ քաշել նրան: Իր մայրը Կարինեին դեղ է տվել, զանգել է Կարինեի մորը: Ինքը չի հիշում, որ սպառնալիքներ հնչեցրած լինի: Ինքը գնացել է թաղապետարանի մոտ, որպեսզի տաքսի գտնի և Կարինեին տուն ճանապարհի: Աշոտին ևս հարցրել է, թե արդյոք նրա մեքենայով կարող են Կարինեին տուն ճանապարհել, սակայն Աշոտի մեքենան սարքին չի եղել: Ինքն անընդհատ Կարինեին հորդորել է, որ նա հանգստանա, իրեն կարգի բերի, որ ինքը նրան տուն ուղեկցի:
Հայտնեց, որ ինքը Կարինե Ստեփանյանին մարմնական ցավ չի պատճառել: Հնարավոր է՝ ձեռքն ամուր սեղմած լինի: Ինքը Կարինեին չի քաշել և գետնին չի գցել: Կարինե Ստեփանյանը մեջքով հենվել է պատին, և լույսն անջատվել է: Լույսն անջատվելուց 10 տասը րոպե անց իրենք արդեն բնակարանից դուրս են եկել: Երևի այդ րոպեների ընթացքում մթության մեջ են նստած եղել: Ինքը Կարինեին տարել է իր մոր տուն, քանի որ Կարինեն գտնվում էր տագնապային իրավիճակում, իսկ ինքը ցանկանում էր նրան հանգստացնել: Չգիտի, թե ինչու էր Կարինեն տագնապի մեջ: Ինքն անընդհատ Կարինեին հարցնում էր, թե ով էր նրան հաղորդագրություն գրել: Հայտնեց, որ ինքը Կարինեի մոր հետ հեռախոսազանգով խոսել է երկու անգամ: Հայտնեց, որ ինքը կողպեքով չի փակել տան դուռը: Ինքը Կարինեին տեսել է դրսում: Հետո մորից տեղեկացել է, որ Կարինեն կողքի հարևանի տնից է դուրս եկել: Երբ իր մայրը Կարինեի մոր հետ խոսել է, տան հասցեն չի ասել: Դրա համար էլ Աշոտից է իմացել: Հայտնեց, որ Կարինեի հեռախոսն իր մոտ է գտնվել: Ջղայինացած է եղել և հեռախոսը վերցրել է Կարինեի մոտից: Ամբողջ ընթացքում հեռախոսն իր գրպանում է եղել: Կարինեն տան հեռախոսով զանգել և խոսել է մոր հետ: Կարինեն իր ներկայությամբ վայր չի ընկել կամ որևէ տեղ չի հարվածել, ինչի արդյունքում կարող էր մարմնական վնասվածքներ ստանալ:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- 2025 թվականի ապրիլի 25-ին Կարինե Հենրիկի Ստեփանյանի կողմից ներկայացված հանցագործության մասին հաղորդումը, համաձայն որի՝ իր ծանոթ Արտակ Սամվելի Մարգարյանը իր տունը վերանորոգելու հարցում խորհուրդ տալու պատրվակով իրեն հրավիրել է Երևան քաղաքի Ռոստովյան փողոցի 17-րդ շենքի 11-րդ բնակարան։ Այդ բնակարանում Արտակ Մարգարյանն իր հասցեին հնչեցրել է սպառնալիքներ, փակել է տան դուռը, թույլ չի տվել, որ նա դուրս գա, և զրկել է նրան ազատությունից։ Մոտ չորս ժամ անց, խոստանալով, որ կթողնի իրեն մոր հետ տեսակցել և խոսել, ապա բաց կթողնի՝ նրան տեղափոխել է Երևան քաղաքի Մ.Խորենացու փողոցի 231/2 հասցե։ Այնտեղ ևս փակելով բնակարանի սենյակում՝ Արտակ Մարգարյանը կրկին հնչեցրել է սպառնալիքներ և շարունակել ապօրինի զրկել ազատությունից։
(գ.թ. 4, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2025 թվականի ապրիլի 25-ին կազմված ձերբակալման արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2025 թվականի ապրիլի 25-ին՝ ժամը 01։50-ին, Արտակ Մարգարյանը անձին ապօրինի ազատությունից զրկելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալվել է։
(գ.թ. 5, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2025 թվականի ապրիլի 25-ին կազմված անձնական խուզարկության վերաբերյալ արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Արտակ Մարգարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է «Redmi» տեսակի բջջային հեռախոս, մեկ հատ բանալի և մատանի։
(գ.թ. 7, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2025 թվականի մայիսի 26-ին կազմված թվային խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Երևանի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1012/08/25 որոշման հիման վրա թվային խուզարկություն է իրականացվել Կարինե Հենրիկի Ստեփանյանի պատկանող «iPhone 13 Pro» բջջային հեռախոսում: Խուզարկության ընթացքում հայտնաբերվել է Արտակ Մարգարյանի հետ ունեցած նամակագրություն:
(գ.թ. 145-146, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2025 թվականի մայիսի 14-ին Երևան քաղաքի Մ․Խորենացի փողոցի 231/2 տանը կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ հաստատվել է Կարինե Ստեփանյանի՝ տվյալ հասցեից դուրս գալու անհնարինությունը։
(գ.թ. 170-174, դատական նիստի արձանագրություն)
- Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված՝ 2025 թվականի ապրիլի 24-ին 099-46-09-43 բջջային հեռախոսահամարից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության օպերատիվ կառավարման կենտրոն կատարած ահազանգերի ձայնագրությունների լազերային սկավառակի զննության արձանագրությունը, որն ունի հետևյալ բովանդակությունը.
«Զրուցակից 1 – Ալո։
Զրուցակից 2 – Ոստիկանությունից է, բարև ձեզ, զանգահարել եք։
Զրուցակից 1 – Բարև ձեզ։ Հա, ես, ճիշտն ասած, կներեք, որ անհանգստացնում եմ։ Աղջիկս մեկի տուն է գնացել։ Իհարկե՝ իրա ծանոթ տղամարդնա։ Իբր թե ամուսնական բանով, հարցով հյուր է կանչել։ Գնացել է, հիմա չի թողում տուն գա։
Զրուցակից 2 – Որտե՞ղ է գնացել։
Զրուցակից 1 – Էդ տվյալ անձնավորությունը։
Զրուցակից 2 – Ո՞րն է հասցեն։
Զրուցակից 1 – Հա, հասցեն՝ Ռոստովյան 17, Էրեբունի։
Զրուցակից 2 – Ռոստովյան 18՞։
Զրուցակից 1 – Չէ, ինչքան ՝ Ռոստովյան 17։
Զրուցակից 2 – 17 շենքն է։
Զրուցակից 1 – 10 րոպե, 10 րոպե, 10 րոպե։ Ինչքան խոսում եմ, ինչքան կռվում եմ, ինչքան, ինչ անում եմ՝ հնարավորություն չկա, որ ինքը...
Զրուցակից 2 – 17 շենքն է, շե՞նք է դա։
Զրուցակից 1 – 17, այո, ըհը։ Էրե... բնակարանը չկա, չասեց։
Զրուցակից 2 – Ձեր անուն, ազգանունը։
Զրուցակից 1 – Ստեփանյան Ալվարդ։ Էս ինչ բան էր, վա՜յ։
Զրուցակից 2 – Ձեր երեխայի՞։
Զրուցակից 1 – Իմ աղջիկը։ Իմ աղջիկը նենց չի, որ երեխա է։ Արդեն 49 տարեկան է։ Էդ ինչ-որ մեկը տենց ընկերություն արեց, արեց, արեց՝ իբր թե ամուսնության։ Հիմա էլ իբր թե բան է, ինքը էլ չի ուզում։ Արդեն գիտի, որ տվյալ անձնավորությունը նորմալ մարդ չի։ Ինձ ճիշտ հասկացեք։
Զրուցակից 2 – Այսինքն՝ ձեր դուստրը ուզում է գալ տուն, էդ մարդը չի թողնու՞մ։
Զրուցակից 1 – Հա, չի թողնում։
Զրուցակից 2 – Անունը գիտե՞ք էդ մարդու։
Զրուցակից 1 – Արտակ։ Նույն տարիքի են։
Զրուցակից 2 – Լա՞վ, մենակ ե՞ն տանը։
Զրուցակից 1 – Հա։
Զրուցակից 2 – Լավ։
Զրուցակից 1 – Կվարտիրայա։ Վայ, կներեք, հազար ներողություն։ Ես իրեն էլ եմ ասում, որ արդեն ոստիկանություն եմ զանգում։ 10 րոպե, 10 րոպե, էս ինչ ժամա՜... Իմ նեռվերը...
Զրուցակից 2 – Ձեր անուն, ազգանունը նորից կկրկնե՞ք։
Զրուցակից 1 – Ստեփանյան Ալվարդ։
Զրուցակից 2 – Ահա։ Ուղղակի պահո՞ւմ է տանը։ Չի թողնու՞մ։ Չի հասկացվու՞մ։
Զրուցակից 1 – Հա, չի թողնում։ 10 րոպե՝ զրուցեմ, 10 րոպե, 10 րոպե...
Զրուցակից 2 – Լավ, լավ, լավ։
Զրուցակից 1 – Կներեք, հազար ներողություն։ Շնորհակալություն։
Զրուցակից 1 – Ալո։
Զրուցակից 2 – Ոստիկանությունից է, բարև ձեզ։
Զրուցակից 1 – Բարև ձեզ։
Զրուցակից 2 – Զանգահարել էիք։
Զրուցակից 1 – Հա, ես զանգեցի։ Ես ձեզ նորից դիմել եմ Ստեփանյան Կարինեի հարցով։
Զրուցակից 2 – Հա։
Զրուցակից 1 – Հիմա ինքը լացում է, ողբում, ասում է՝ մամ, էդ տղան ասում է՝ թող բողոքը բան անի, որ մենակ թողնի՝ ես իրենց տնից դուրս գամ։
Զրուցակից 2 – Այսինքն՝ ձեր երեխան լացելով զանգահարել է։
Զրուցակից 1 – Հա, ըհը։ Հա, զանգում եմ, ասում եմ։
Զրուցակից 2 – Ձեր դստեր անունը ինչ է։
Զրուցակից 1 – Կարինե։ Ստեփանյան Կարինե։ Ինքը 49 տարեկան է։ Ձեր մոտ, ձեր կառույցում ա աշխատում։ Նենց չի, պուճուրա չի։ Ուղղակի ամուսնության կարգով ընկերություն էին անում։ Հիմա չի թողնում տնից դուրս գա։ Չի հասկացվում… պահում ա։
Զրուցակից 2 – Լավ։
Զրուցակից 1 – Մենակ ասեք՝ թող բողոքը թող։ Մերսի շատ։ Շատ շնորհակալ եմ։
Զրուցակից 1 – Ալո։
Զրուցակից 2 – Ոստիկանությունից է։
Զրուցակից 1 – Այո։
Զրուցակից 2 – Էս պահին ձեր դուստրը որտե՞ղ ա գտնվում, ո՞ր հասցեում ա։
Զրուցակից 1 – Ը… Ասեցի Մանթաշյան էր… որն էր… վայ, Աստված իմ։
Զրուցակից 2 – Մի հատ էլ հասցեն հստակեցրեք նորից։
Զրուցակից 1 – Ես ձեզ ասեցի՝ չի մաս։
Զրուցակից 2 – Նախկին ահազանգի մեջ էք, չէ՞, ասել։
Զրուցակից 1 – Հա, ըհը, հա։ Մանթաշյան 17 էր։ 17 ոնց որ։
Զրուցակից 2 – Մանթաշյա՞ն։
Զրուցակից 1 – Ոնց որ, հա, Էրեբունի։ Էրեբունի։ Էրեբունի։
Զրուցակից 2 – Էրեբունի։
Զրուցակից 1 – Ահա։ Զանգում եմ, չի վերցնում։ Էդ մի բան չանի։
Զրուցակից 2 – Լավ, փոխանցել ենք։ Կկապնվեն ձեր հետ։
Զրուցակից 1 – Հա։
Զրուցակից 2 – Ռոստովյան 17 նախորդին նշել եք։
Զրուցակից 1 – Ա՛, ճիշտ ա, ճիշտեք ասում։
Զրուցակից 2 – Ճի՞շտ ա հասցեն՝ Ռոստովյան 17։
Զրուցակից 1 – Ա՛, մի րոպե։ Երևի ոստիկանությունից են զանգում։
Զրուցակից 2 – Խոսեք, լավ։»:
(գ.թ. 194-196, դատական նիստի արձանագրություն)
-Կապի օպերատորներից ստացված վերծանումների զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Կարինե Ստեփանյանը 2025 թվականի ապրիլի 24-ին գտնվել է Ռոստովյան 17 հասցեում:
(գ.թ. 214-215, դատական նիստի արձանագրություն)
- Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված հետևյալ փաստաթղթերը՝
«Վիվա Արմենիա» ՓԲ և «Տելեկոմ Արմենիա» ԲԲ ընկերություններից առցանց եղանակով «219ե» և «091-53-33-11» նիշքով ստացված թվային տվյալները կրող «My Media» ապրանքանիշի լազերային սկավառակը, «iPhone 13 Pro» և Արտակ Մարգարյանի «Redmi» բջջային հեռախոսների թվային խուզարկությամբ հայտնաբերված լուսանկարով ներբեռնված «My media» տեսակի լազերային սկավառակները, 2025 թվականի ապրիլի 24-ին 099-46-09-43 բջջային հեռախոսահամարից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության օպերատիվ կառավարման կենտրոն կատարած ահազանգերի ձայնագրություններով ներբեռնված « My media» լազերային սկավառակը:
(գ.թ. 221-223, դատական նիստի արձանագրություն)
- Փորձագետի թիվ 0592 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ Կարինե Ստեփանյանի մարմնական վնասվածքները՝ ըստ օբյեկտիվ ուսումնասիրության տվյալների, արտահայտվել են աջ բազկի և ձախ ազդրի շրջանների արյունազեղումների, ինչպես նաև ձախ արմնկահոդի և ձախ նախաբազկի շրջանների քերծվածքների ձևով։ Դրանք պատճառվել են բութ առարկաներով և հնարավոր են նշված որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, սակայն չեն պարունակում առողջությանը թեթև վնաս պատճառելու հատկանիշներ։
(գ.թ. 166-167, դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում տուժող Կարինե Ստեփանյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Արտակ Մարգարյանին ճանաչում է 20 տարի: Աշխատել է գեղեցկության սրահում՝ որպես մենեջեր, հետո աշխատանքից դուրս է եկել, քանի որ աշխատանքը իրեն դուր չի եկել: Արտակը 20 տարի անց հայտնվեց և իրեն ամուսնության առաջարկություն արեց: Ինքը հայտնել է, որ համաձայն չէ: Երկար բանակցությունների և շփումների արդյունքում փորձել է հնարավորություն տալ՝ մտածելով, որ միգուցե ինքը սխալվում է: Սկզբում շաբաթը մեկ անգամ հյուր է գնացել նրանց, հետո մոտ 2 երկու ամիս շփում չի եղել, որից հետո եկել է իր նախկին կարծիքին այն մասին, որ իրենք տարբեր մարդիկ են: Հետո նրա բարեկամները և հարազատները հորդորել են, որ Արտակի հետ շփվի ընկերական ձևով: Մինչև այդ օրն ինքն ասել է, որ իրենց շփումն ընկերական է: Ասել է, որ իրենք չեն կարող ամուսնանալ: Ներկայումս որևէ վերաբերմունք և հարաբերություն չունի մեղադրյալի նկատմամբ: Միայն ցանկանում է, որ վերջինս հեռու մնա իրենից և իր ընտանիքից:
Արտակին տեսել է այս թվականի ապրիլի 24-ին, ժամը չի կարող հիշել, մոտավորապես ժամը 4-ի սահմաններում: Արտակն իրեն հրավիրել էր իր տուն՝ վերանորոգման վերաբերյալ խորհուրդներ հարցնելու: Իր ներկայությամբ զանգել է վարպետներին, պատվերներ է կատարել: Եղել է նորմալ, ընկերական շփում: Այն, ինչ առաջացել է Արտակի մոտ, եղել է շատ պատահական: Ռոստովյան 17 հասցեից ինքը դուրս է եկել մոտավորապես ժամը 10-ին՝ ոստիկանի զանգից հետո:
Մայրը գիտեր, որ ինքն այդ բնակարանում է: Մոտավորապես ժամը 6-ին իր մայրը զանգեց և հարցրեց, թե երբ է դուրս գալու, ինքն ասել է, որ հիմա դուրս է գալու: Արտակը վերցրեց հեռախոսը և իր մորն ասաց, թե ինչու չի թողնում, որ իր սիրած աղջկա հետ խոսի, շփվի: Մայրն ասել է՝ ինչքան խոսել են, հերիք է, թողնի, որ գա: Արտակն իր հեռախոսն իր ձեռքից վերցրել էր և «Messenger» - ի մեջ որոշակի բաներ էր նայում, և այդտեղից որոշակի «խանդային բաներ» առաջացան, հետո եկավ հասավ այդ թեմային: Հայտնեց, որ ինքը վերանորոգման հետ կապված գիտելիքներ և հմտություններ չունի, այլ պարզապես ճաշակի հետ կապված խորհուրդներ է տվել:
Արտակ Մարգարյանի կտրուկ և ծայրահեղ փոփոխությունը շատ վախեցնող էր: Ինքն իրոք սարսափել է նրանից, ինչ որ տեսել է: Նախ իր հեռախոսը չէր տալիս իրեն, ինքը ոչ մի կերպ չէր կարողացել իր հեռախոսը վերցնել: Տեսել է, որ մի անձ իր տոնն է շնորհավորել և ծաղկեփունջ է ուղարկել, և հարցրել է, թե արդյոք ինքն ընտրություն է կատարում նրա և որոշակի մարդկանց միջև:
Արտակը լույսերն անջատել էր, իրեն պատեպատ էր տալիս, իսկ ինքը կուչ էր եկել պատի տակ: Փորձել է դուրս գալ պատշգամբ և գոռալ, որ ոստիկանություն կանչեն: Անընդհատ գոռում էր: Այդ պահին նա իրեն քաշեց, պատշգամբի դուռը փակեց, և հնարավոր չէր այդտեղից դուրս գալ: Փորձել է մոտենալ դռանը, այն բացել, սակայն ոչ մի կերպ չէր բացվում: Արտակն էլ շատ հանգիստ նստած էր աթոռի վրա: Այդ ընթացքում իր մայրը երևի մոտ 5-6 անգամ զանգել է: Այդ ընթացքում չի կարողացել մոր հետ խոսել, քանի որ հեռախոսն իր մոտ չի եղել: Ինքն ընդամենը գոռում էր, որ ոստիկան կանչի: Ինքը գոռացել է Ռոստովյան 17: Բնակարանի համարը չգիտեր: Անծանոթ համարից զանգ է եկել, Արտակին ասել են, որ հեռախոսը տա Կարինեին, իսկ նա պատասխանել է, որ Կարինեն քիչ հետո կզանգի և անջատել է հեռախոսը: Զանգողն արական սեռի ներկայացուցիչ էր: Ինքը ենթադրում է, որ ոստիկան է եղել: Հետո Արտակն ասել է, որ գնում են: Ինքը մտածել է, որ տուն է ճանապարհում: Հարցրել է, թե ինչու տաքսի չի կանգնեցնում, իսկ Արտակը պատասխանել է, որ կգնան, Էմմայի հետ մի քանի բառ կխոսեն և կճանապարհի: Էմման Արտակի մայրն է: Գնացին Էմմաենց տուն, որը գտնվում է Խորենացի 231 հասցեում, եթե չի սխալվում: Այդ հասցեում նախկինում մոտ 4 անգամ եղել էր: 20 տարի առաջ մեկ անգամ կոլեկտիվով հյուր էին գնացել՝ Նոր տարին շնորհավորելու: Մայրը պառկած էր բազմոցին: Արտակը մորն ասել է, որ բարձրանա վերև, իսկ ինքը Էմմային խնդրել է, որ չգնա, մնա իր հետ: Էմման իր դեմքն էր շոյում, ջուր բերեց, ծածկոց բերեց և հարցրեց, թե ինչ է եղել, ձեռքերը դրեց տաք ջրի մեջ: Արտակն այդ ընթացքում կաթիլներ բերեց: Իր հուզական վիճակն ու լարվածությունը պայմանավորված էր նրանով, որ իր մեջ կասկած կար, որ Արտակն էլի չի թողնի, որ ինքը տուն գնա: Քաղաքային համարով զանգել է իրենց տան քաղաքային համարին, տվել է Էմմային և ասել, որ Էմման իր մորն ասի, որ Կարինեն քիչ հետո կգա: Արտակենց տուն գնացել են ոտքով: Երկու անգամ փորձել է մոտենալ մեքենաներին, սակայն Արտակն իր թևից հետ է քաշել, ասել է՝ ձայն չհանի, մտնում են բակ: Արտակն ասել է, որ ինքը տուն չի գնալու, այսօր մնալու է իրենց տանը: Արտակը նույն ագրեսիվ վարքագիծն է դրսևորել, ասել է՝ «ոտքերդ կջարդեմ, ողնաշարդ կջարդեմ, ընտրություն ես կատարում իմ ու մի քանիսի միջև»: Այդ ակնթարթային փոփոխությունն իրեն մեջ սարսափ է առաջացրել, ինքը սկսել է արդարանալ, լացել, ասել, որ ինքը ոչ մեկի հետ չի շփվում, խնդրել է, որ բաց թողնի: Այդ ամենն ասել է, որ Արտակն այդ վիճակից դուրս գա, և ինքը կարողանա ազատության մեջ հայտնվել: Արտակի հայրական տունը եղել է երկհարկանի: Այդ ամենից հետո Արտակն իրենց ասաց, որ պետք է բարձրանան վերև, իրենք էլ բարձրացան: Չէին կարող չբարձրանալ, քանի որ Արտակն ագրեսիվ էր, իրեն հրում էր: Թևի կապտուկները դրա արդյունքն են: Արտակն իրեն չի խփել, սակայն նրա պահվածքն իր համար վախենալու էր: Գնացել են երկրորդ հարկի հյուրասենյակ: Հյուրասենյակները և սենյակները կպած էին: Ինքը և Էմման սենյակ չեն մտել, երկուսով նույն տեղում են եղել: Այդ ընթացքում Արտակն անընդհատ իջնում և բարձրանում էր: Նշեց, որ ինքը դուրս գալու հնարավորություն չի ունեցել: Էմման Արտակին ասում էր, որ կնոջ հետ այդպես չեն վարվում, պետք է լավ վերաբերմունք ցույց տալ, որպեսզի լավ պատասխան ստանաս: Էմման իրեն շատ լավ է վերաբերվել: Արտակի կողմից միշտ էլ ամուսնանալու վերաբերյալ առաջարկություններ եղել են: Երբ ինքը փախել է և Արտակն իրեն հետ է բերել, շատ ուժեղ կռիվ է եղել, քանի որ Արտակը մտածել է, որ նրա մայրն է իրեն օգնել, սակայն նրա մայրն իրեն չի օգնել: Նշեց, որ ինքը փախչելիս վազել է, բակից դուրս է եկել, սակայն որոշակի ճանապարհ անցնելուց հետո Արտակն իրեն ընդառաջ է դուրս եկել ու հետ է տարել:
Նշեց, որ ինքը տանիքով քայլում էր, և քանի որ մութ էր, չգիտեր, թե ուր է գնում: Դիմացը դուռ հայտնվեց, հրեց և հայտնվեց հարևանի տանը: Հարևանը զարմացավ, ինքը ներողություն խնդրեց և ասաց, որ կողքի տանից է փախել: Երբ առաջին հարկի պատուհանից էր փորձում փախչել, Էմման ասել է, որ ճաղավանդակներ կան, չի կարող փախչել, ինքն արագ բարձրացավ երկրորդ հարկ: Չգիտի, թե Արտակն այդ ժամանակ ուր էր գնացել: Երբ Արտակն իրեն տեսավ, ոչինչ չասաց, պարզապես ուժով հետ տարավ: Հիշում է, որ այդ ժամանակ պատի տակ երկու կանայք էին նստած: Նշեց, որ հարևաններից ճանաչել է միայն Աշոտ անունով մի տղայի: Երբ Արտակն իրեն տուն է տարել, երկու անձնավորություններ եկել էին իրեն օգնելու. մեկն Աշոտն էր, մյուսին չի ճանաչում: Անձեռոցիկի վրա գրել է իր մոր հեռախոսահամարը, պատուհանից ներքև է գցել, որպեսզի Աշոտը զանգի և վերջինիս հայտնի իր գտնվելու վայրը: Արտակի ներկայությամբ իր գործողությունները սահմանափակված էին, քանի որ վախենում էր: Ինքը վախեցել է սպառնալիքներից: Շփման ընթացքում Արտակը մեկ անգամ իրեն ասել է, որ երբեք իրեն չի ծեծի, ինչն իր համար շատ տարօրինակ է եղել: Ոստիկանությունում իրեն հայտնի է դարձել, որ Արտակի վրա էլի գործ կա, և հասկացել է, որ Արտակն ունակ է ծեծելու: Շփման ընթացքում Արտակ Մարգարյանը սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից ինքը վախեցել է՝ մտածելով, որ դրանք իրագործելի են: Նշեց, որ բազուկներին վնասվածքներ է ստացել քաշքշոցի արդյունքում, իսկ ոտքի կապտուկն ստացել է, երբ Արտակն աստիճաններով բարձրանալիս իրեն հրել է: Ինքը երբևէ ննջասենյակում չի եղել, իր վրա Արտակը դուռ չի փակել: Էմման իրեն ասել է, որ տան դրսի դուռը փակ է, բնակարանի դուռը ևս փակ է եղել, որովհետև երբ փորձել է ամեն կերպ այն բացել, չի ստացվել: Երկրորդ հարկի հյուրասենյակը դուռ չի ունեցել: Ինքը չի մտել այնպիսի սենյակ, որտեղ անկողին է եղել: Արտակն իրեն ասել է, որ պատուհանին չմոտենա, թե չէ ոտքերը կջարդի: Նշեց, որ ինքն ազատվել է այն ժամանակ, երբ ոստիկանները եկել են: Արտակը վերցրել է և՛ իր, և՛ Էմմայի հեռախոսները, իսկ քաղաքային հեռախոսը բլոկավորել էր, քանի որ երբ փորձել է դրանով իրենց տուն զանգել, հնարավոր չի եղել: Եթե հեռախոսն իր մոտ լիներ, ինքը միանշանակ օգնություն էր խնդրելու: Նշեց, որ իրենց շփումը տևել է ընդհանուր երկու ամիս: Մտերմիկ հարաբերություններ չեն եղել: Երբ երկու անգամ հանդիպել են, ինքը մտածել է, որ դա այն է, ինչն իր համար հաճելի է: Արտակն իրեն նորմալ է դրսևորել: Վերանորոգման հարցերը քննարկելու համար ինքն իր կամքով է գնացել Արտակի բնակարան: Այդ ընթացքում սուրճ են խմել, Արտակը գնացել է և ուտելիք է պատվիրել: Ինքն ընդհանրապես չի նկատել, որ Արտակը դուռը բանալիով բացել կամ փակել է: Այդ ընթացքում ինքը գտնվել է բացօթյա պատշգամբում: Արտակ Մարգարյանը մոտ կես ժամ դրսում է գտնվել: Հայտնեց, որ երբ ոստիկանը զանգահարեց իրեն, իր հեռախոսը գտնվում էր Արտակ Մարգարյանի մոտ: Նշեց, որ իր ընկերուհին այդ ժամանակ չի իմացել, որ ինքն Արտակի տանն է, սակայն հետո իմացել է, թե ինչ է կատարվել, և ընկերուհին է խոսել ոստիկանների հետ: Նշեց, որ իր մայրն իրեն կորցրել է, չի իմացել, թե ինչ անի, հարևանին խնդրել է, որ իրեն օգնի: Հանցագործության մասին հաղորդում մայրն է տվել: Հարևանն իր մանկության ընկերուհին է:
Նշեց, որ Արտակն իրեն շատ ագրեսիվ է դրսևորել. չի թողել տանից դուրս գալ, սպառնալիքներ է հնչեցրել: Հուզմունքից ինքն իր ծնկներից ներքև չէր զգում: Երբ Արտակն իրեն բնակարանից դուրս է հանել, հարևանուհին տեսել է, թե ինքն ինչպես է ընկած աստիճանների վրա: Հարևանուհին հետաքրքրվել է, թե արդյոք ամեն ինչ նորմալ է, իսկ Արտակը պատասխանել է, որ ամեն ինչ շատ նորմալ է: Արտակի քույրն ասել է, որ հարևանը պատմել է, թե ինչ տանջանքի ձայներ է լսել:
Ինքը չի նկատել, թե Արտակը դուռն ինչպես է բացել: Ինքն այդ պահին ուրախացել է, որ դուռը բացվում է, և ինքը վերջապես կկարողանա գնալ իրենց տուն: Նշեց, որ Արտակն իրեն փողոցով չի տարել, այլ շենքի ետևի ճանապարհներով: Ինքը քայլելու ընթացքում փորձ է արել մեքենաներին մոտենալ, սակայն Արտակն իրեն քաշել է և ասել, որ ձայն չհանի: Այդքան ճանապարհ, որ գնացել են, ճանապարհին մարդիկ չեն եղել: Մարդ է եղել միայն իրենց խանութի դիմացի մեքենայում, որին ինքը մոտեցել է, սակայն Արտակն իր ձեռքից շատ կոպիտ ձևով քաշել է, որ իր հետ տանի: Նշեց, որ երբ ինքը քննիչի հետ գնացել է Արտակ Մարգարյանենց տուն, Արտակի մայրն ասել է, որ այդ օրվանից հետո տան քաղաքային հեռախոսով հնարավոր չի լինում զանգ կատարել:
Հավելեց, որ Արտակ Մարգարյանն իրեն այդ օրն ասել է, որ ինքը թղթի վրա գրի, որ իր կամքով է գնացել այդտեղ, ինքն ասել է, որ կգրի, բայց պետք է իր հեռախոսն ու պայուսակը վերադարձնի և իրեն բաց թողնի, սակայն Արտակը հրաժարվել է: Նշեց, որ տան մուտքի դուռը փորձել է բացել, սակայն այն փակ է եղել: Արտակն էլ է ասել, որ դուռը փակ է, և միայն ինքը կարող է այն բացել: Նշեց, որ ինքը չի տեսել, թե Արտակը երբ է տանից դուրս եկել: Նրա մայրն է ասել, որ Արտակը դուռը փակել է իրենց վրա ու գնացել՝ հեռախոսներն իր հետ տանելով: Նշեց, որ ինքը ննջասենյակ գնալու վերաբերյալ հայտարարություն չի արել: Առերեսման ժամանակ նույնպես ասել է, որ Արտակն իրեն ննջասենյակ չի տարել: Հարևանին խնդրել է, որ իրեն օգնի: Դուռը բացել է հարևանը, և ինքը փախել է՝ մտածելով, որ դա կստացվի: Չի մտածել, որ Արտակն իրեն ընդառաջ դուրս կգա: Երկու հարևանները հորդորել են, որ Արտակն իրեն բաց թողնի: Արտակն այնպես էր բռնել իր զգեստից, որ ինքը պետք է մերկ փախչեր այդտեղից, որը ինքը հաստատ չէր անի: Այսինքն, ոչ մի կերպ հնարավոր չի եղել փախչել: Չի կարող ասել, թե Արտակ Մարգարյանը որտեղից է իրեն ընդառաջ դուրս եկել: Ինքը հարևանի տղաներին աղաչել է, որ իրեն օգնեն: Արտակն իրեն քարշ տալով տարել է տուն: Ասել է, որ վերևից ներքև չիջնի, պատուհանին չմոտենա, թե չէ ոտքերը կջարդի:
Հայտնեց, որ Արտակ Մարգարյանի հետ սկզբնական շրջանում շփվել են որպես ծանոթներ, սակայն հետագայում, երբ շփվեին և իրար հասկանային, կարող էր նաև ամուսնական կապ լինել: Սիրային կապի մեջ եղել են՝ ամուսնանալու նպատակով: Սեռական կապ չեն ունեցել: Հայտնեց, որ Արտակ Մարգարյանն իրեն փակել է բնակարանում: Իրեն քաշքշել է, գցել է հատակին և արգելել է տանից դուրս գալ: Հետո Արտակին զանգ է եկել, ինքը հասկացել է, որ զանգողը ոստիկան է: Իր համար շատ տարօրինակ էր, որ Արտակը շատ հանգիստ տոնով ասել է, որ Կարինեն քիչ հետո կապ կհաստատի նրանց հետ: Հետո հեռախոսն անջատել է, ասել է, որ դուրս են գալիս: Ինքը մտածել է, թե իրեն տուն է ճանապարհում: Ինքը հասկացել է, որ լրիվ այլ ճանապարհով են գնում: Հարցրել է, թե ինչու տաքսի չի կանչում, իսկ վերջինը պատասխանել է, որ կգնան, Էմմայի հետ կզրուցեն ու դրանից հետո իրեն տուն կճանապարհի: Ինքը այդ ընթացքում ցանկանում էր փախչել, սակայն շատ վախեցած էր Արտակից: Հայտնեց, որ մոտեցել է պատահական կանգնած մի մեքենայի և հարցրել, թե արդյոք դա տաքսի է: Իրեն պատասխանել են, որ տաքսի չէ: Արտակը կրկին ձեռքից քաշել է, ասել է, որ ձայն չհանի: Հայտնեց, որ բնակարանում մինչև Արտակի կողմից իր հեռախոսը խլելը, ինքը ձայնային հաղորդագրություն է ուղարկել Արտակի քրոջը: Չի հասցրել ոչինչ ասել, միայն բղավել է վերջինի անունը: Հետո Արտակը հեռախոսն իր ձեռքից խլել է և հաղորդագրությունը ուղարկողի կողմից ջնջել: Հետագայում ինքը Հռիփսիմեին հարցրել է, թե ինչու չի արձագանքել հաղորդագրությանը, իսկ վերջինը պատասխանել է, որ կարծել է, թե հերթական դեպքերից է: Սակայն նախկինում նման դեպքեր չէին եղել:
Արտակ Մարգարյանի մորը պատկանող տուն գնացել են ոտքով: Երբ մտել են տուն, Արտակի մայրը բազմոցին պառկած է եղել: Արտակն իրեն կոպիտ տոնով ասել է, որ գնա երկրորդ հարկ: Ինքն ամուր բռնել է Արտակի մոր ձեռքը և խնդրել իրեն մենակ չթողնել: Արտակն իրենց ստիպել է բարձրանալ երկրորդ հարկ և թույլ չի տվել այնտեղից հեռանալ: Թույլ չի տվել նույնիսկ մոտենալ պատուհանին: Արտակի մայրը ասել է, որ Արտակը դուռը փակել է և հեռախոսները հետը տարել: Արտակի մայրը ևս տեսել է, որ Արտակը կռացել էր իր վրա և ասում, որ կմորթի: Արտակի մայրն է նրան այլ կողմ հրել: Արտակն իրեն ասել է՝ ոտքերդ կջարդեմ, ողնաշարդ կփշրեմ, արյունլվիկ կանեմ և այս կարգի նման բաներ: Ճիշտ է, վերջինի հրավերով գնացել է իր բնակարան, սակայն դա չի նշանակում, որ Արտակը իր հետ կարող էր այդպես վարվել:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Վկա Ալվարդ Ստեփանյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Արտակ Մարգարյանին ճանաչում է 2025 թվականից: Վերջինիս հետ խոսել է հեռախոսազանգի միջոցով: Հայտնեց, որ ապրիլի 24-ին գնացել է տուն, տեսել է, որ Կարինեն տանը չէ, և զանգահարել է վերջինին: Կարինեն չի պատասխանել հեռախոսազանգին: Հետո Արտակն է պատասխանել հեռախոսազանգին և ասել, որ տասը րոպեից կուղարկի Կարինեին: Հետո ինքը բազմաթիվ հեռախոսազանգեր է կատարել, և դարձյալ Արտակն է պատասխանել: Հետո հեռվից լսել է Կարինեի ձայնը: Վերջինը ասել, է, որ Արտակը դուռը փակել է և չի թողնում, որ ինքը գնա: Ինքն Արտակին ասել է, որ թողնի Կարինեին: Արտակին ասել է, որ ոստիկանություն կկանչի, սակայն վերջինն ասել է, որ չի վախենում: Կարինեն գոռում էր: Կարինեի ձեռքերին կապտուկներ է տեսել: Մինչև Արտակի հետ հանդիպելը կապտուկներ չեն եղել: Արտակն անընդհատ կրկնում է, որ տասը րոպեից Կարինեին տուն կճանապարհի: Վերջում բարկացած ասաց, թե ինչու չեն թողնում, որ ինքն իր սիրած աղջկա հետ շփվի: Կարինեն ասում է, որ Արտակն իրեն ասել է, թե վիզը կկտրի, ոտքերը կջարդի և նման բաներ: Հայտնեց, որ իր աղջիկը և Կարինեն երևի 5-7 անգամ հանդիպել են: Արտակ Մարգարյանն իրենց բնակարան չի այցելել այդ ընթացքում: Կարինեն և Արտակն ամուսնության նպատակով են շփվել: Ոստիկանություն զանգելուց հետո ոստիկաններն անընդհատ զանգահարում էին, ասում, որ չեն կարողանում Կարինեի գտնվելու կոնկրետ վայրը գտնել: Հետո մի տարեց կնոջ կողմից իրեն զանգ եկավ, պատասխանեց և հարցրեց, թե ով է զանգահարողը: Հետո ինքն ասաց, որ հեռախոսը փոխանցեն Կարինեին: Կարինեն պատասխանեց, լացելով իր հետ զրուցեց: Կարինեն բղավելով իրեն հայտնեց գտնվելու վայրի հասցեն: Ինքն էլ ասել է ոստիկաններին: Կարինեն ահավոր սարսափելի վիճակում էր: Կարինեն իրեն ասել է, որ Արտակը նրան սպառնացել է: Երկրորդ տան հասցեն ինքը չի ասել ոստիկաններին:
Պաշտպանի միջնորդությամբ էական հակասության առկայության հիմքով վերաբերելի մասով հրապարակվեց վկայի նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ Ալվարդ Ստեփանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «(...) Ոստիկանները նշված հասցեով ժամանել են դեպքի վայր, սակայն նշված հասցեում Արտակ անունով մարդ չեն հայտնաբերել։ Որոշ ժամանակ անց քաղաքային հեռախոսահամարով նրան զանգահարել է մի կին և հայտնել, որ Կարինեն իրենց տանն է, սակայն չի ներկայացել։ Ինքը խնդրել է փոխանցել հեռախոսը Կարինեին, ով լացակումած նշել է, որ չի կարողանում դուրս գալ։ Դրանից հետո մի տղա է զանգահարել իրեն, հայտնել կոնկրետ հասցեն և տեղեկացրել, որ Կարինեն տվյալ հասցեում է։ Ինչից հետո ինքը նորից զանգահարել է ոստիկանություն (...)»:
Նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքների միջև հակասությունների վերաբերյալ հարցերին ի պատասխան՝ վկան հայտնեց, որ Կարինեն չի կարողացել իրեն հայտնել, թե բնակարանից որ հասցե է իրեն տեղափոխել Արտակը, քանի որ հեռախոսը Արտակի մոտ է գտնվել: Ոստիկաններն անընդհատ զանգում էին իրեն և հարցնում, թե արդյոք նորություն չունի: Ինքը ոստիկաններին Կարինե հեռախոսահամարն էր տվել, սակայն Կարինեի հեռախոսը վերջում ամբողջովին անջատել էր: Իրեն որևիցե մեկը չի հորդորել այս կամ այն բովանդակությամբ ցուցմունք տալ: Քննիչի մոտ տվել է ճշմարտացի ցուցմունք: Այն ժամանակ իր հիշողությունն ավելի թարմ էր: Նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները պնդում է:
(գ.թ. 15-17, դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում վկա Աշոտ Մխիթարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի ամիս-ամսաթիվը չի կարող կոնկրետ ասել, քանի որ հիշողության հետ կապված խնդիրներ ունի: Դեպքի օրը տանը գտնվել է իր բարեկամների հետ: Բարեկամներից մեկը եղել է Թեհմինե Սարգսյանը: Հայտնեց, որ Կարինեին տեսել է երկու անգամ՝ Արտակենց տանը: Վերջինի հետ շփում չի ունեցել: Հայտնեց, որ իրենց և Արտակ Մարգարյանենց տները եղել են կողք-կողքի: Իրենք հյուրասենյակում նստած են եղել, Կարինեն երկրորդ հարկից իջել է, դուռը բացել է և ներս մտել: Ինքը Կարինեին հարցեր չի տվել, թե ինչու է այդ եղանակով մտնում իրենց տուն: Նախկինում նման դեպքեր չեն եղել: Կարինեն միայն դռան տեղն է հարցրել և դուրս է եկել: Դեպքի օրը Արտակենց տնից վիճաբանության ձայներ է լսել և գնացել նրանց տուն: Կարինեն ևս այդ տանն էր: Ինքն Արտակ Մարգարյանին ոչինչ չի ասել: Պարզապես ցանկացել է հասկանալ, թե ինչ է կատարվում: Կարինեն խառնված և շփոթված վիճակում էր: Իրեն հարևանությամբ այլ անձինք ևս բնակվում էին, ում տներն իրար կողքի են: Այդ անձանցից մեկը Գրիգորն է: Այդ օրը Գրիգորին Արտակ Մարգարյանի բնակարանում չի տեսել: Դրսում ևս Գրիգորին չի տեսել: Արտակը Կարինեին ասել է, որ նա հանգստանա, ինքը իրեն տուն կճանապարհի: Կարինեն անձեռոցիկի վրա մայրիկի հեռախոսահամարն է գրել, որպեսզի ինքը զանգի վերջինին: Ինքը զանգել է և հայտնել Կարինեի գտնվելու վայրը: Ինքը չի տեսել, որ Արտակ Մարգարյանը Կարինեի նկատմամբ բռնություն գործադրած լինի:
Հայտնեց, որ Արտակ Մարգարյանին ճանաչում է որպես ադեկվատ և նորմալ մարդ: Երբ Կարինեն մտել է իրենց տուն, որևէ կոնկրետ բան չի ասել: Պարզապես դռան տեղն է հարցրել և հետաքրքրվել, թե ինչպես կարող է դուրս գալ: Երբ մտել է Արտակ Մարգարյանենց տուն, տեսել է, որ Կարինեն նստած էր առաջին հարկում՝ հյուրասենյակում: Այդ ժամանակ որևէ բան չի ասել, պարզապես լարված էր: Չի եղել, որ իր ներկայությամբ Կարինեն ցանկանար հեռանալ, իսկ Արտակը թույլ չտար: Արտակ Մարգարյանի կողմից սպառնալիքներ չի լսել: Որքանով որ ինքը հասկացել է, Արտակը և Կարինեն երկար ժամանակ շփվել են: Արտակի խնդրանքով մեկ անգամ Կարինեի մեքենան տարել է վերանորոգման: Արտակ Մարգարյանենց դուռը հին դռներից է: Մեկ անգամ դեպք է եղել, որ դուռը չէր բացվում: Դժվարությամբ բացվող դուռ էր: Որքանով որ ինքը հասկացել է, ապա Կարինեի և Արտակի հարաբերությունները լուրջ են եղել. այսպես ասած «կյանք դասավորելու» նպատակ են ունեցել:
Հանրային մեղադրողի միջնորդությամբ էական հակասության առկայության հիմքով վերաբերելի մասով հրապարակվեց վկայի նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ Աշոտ Մխիթարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «(...) Դրանից մոտ 30–40 րոպե անց Արտակ Մարգարյանի բնակարանից ձայներ է լսել. մասնավորապես՝ Արտակ Մարգարյանը վիճաբանել է իր մոր հետ։ Նա մորը հորդորում էր, որ իրեն չխանգարի, և պատճառաբանելով, թե ինքը անձամբ կլուծի իր հարցերը։ Ձայները լսելով՝ գնացել է Արտակ Մարգարյանի տուն և նկատել, որ վերջինս Կարինեին հետ է բերել տուն։ Այդ պահին Կարինեն վախեցած վիճակում խնդրում էր Արտակ Մարգարյանին, որպեսզի վերջինս թույլ տա իրեն տուն գնալ։ Արտակը, ի պատասխան, նշել է, որ թույլ չի տա գնալ։ Հավելել է, որ Արտակ Մարգարյանը գտնվում էր ալկոհոլի ազդեցության տակ և անընդհատ գոռում էր՝ ասելով. «Նստիր տեղդ»։ Նշվել է նաև, որ այդ ընթացքում իրենց հարևան Գրիգորը դրսից հորդորել է Արտակին դադարեցնել այդ գործողությունները և թողնել Կարինեին, սակայն Արտակը չի արձագանքել։ Այդ ընթացքում Կարինեն գոռալով երկրորդ հարկից օգնություն է խնդրել։ Նշել է, որ երբ բարձրացել է երկրորդ հարկ՝ Կարինեին ջուր տալու նպատակով, փորձել է պահել Արտակ Մարգարյանին, որպեսզի Կարինեն կարողանա դուրս գալ, սակայն չի կարողացել, քանի որ Արտակ Մարգարյանը ֆիզիկապես ուժեղ է եղել։ Դրանից հետո ինքը իջել է ներքև, որի ընթացքում Կարինեն անձեռոցիկ է նետել՝ հայտնելով, որ դրա վրա գրված է իր մոր հեռախոսահամարը, և խնդրել է զանգահարել ու հայտնել իր գտնվելու վայրի մասին։ Ինքը կատարել է այդ խնդրանքը։»:
Նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքների միջև հակասությունների վերաբերյալ հարցերին ի պատասխան՝ վկան հայտնեց, որ ինքը հիշում է, որ Արտակն ասել է, որ Կարինեն հանգիստ նստի տեղը, նա Կարինեի տաքսիով կճանապարհի: Հայտնեց, որ Գրիգորը տան մեջ չի եղել: Թե դրսում ինչ խոսակցություն է եղել, ինքը չգիտի: Այդ պահին Կարինեի մոտ հեռախոս չի եղել: Կարինեն ինչ խնդրել է, ինքը դա է արել: Հայտնեց, որ քննիչի մոտ հարցաքննվելիս շփոթված է եղել: Հայտնեց, որ քննիչի մոտ սուտ ցուցմունք չի տվել: Իր ասածները պնդում է:
(դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 42-44)
- Դատաքննության ընթացքում վկա Գրիգոր Գրիգորյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ եթե չի սխալվում, ապա դեպքը տեղի է ունեցել 2025 թվականի մարտ կամ ապրիլ ամիսներին: Վարույթի մասնակիցներից ճանաչում է միայն Աշոտին և Արտակին: Տուժողին չի ճանաչում և երբևիցե չի էլ տեսել: Այդ օրը աշխատանքից վերադառնալիս դրսում Արտակին է տեսել, բարևել է, և մի երկու բառ են փոխանակել: Հաջորդ օրը երեկոյան տեղեկացել է, որ Արտակին կալանավորել են: Պատճառը եղել է ինչ-որ աղջկա հետ վիճաբանությունը: Իրենց և Արտակենց տների միջև եղած հեռավորությունը տասը մետր է: Հայտնեց, որ Արտակենց տանից բղավոցի ձայներ է լսել: Բովանդակությունը չի լսել, այլ միայն ձայներ: Արտակ Մարգարյանենց տան դուռը հեշտությամբ է բացվել և փակվել: Երբ ինքը գնացել է, չի եղել այնպիսի դեպք, որ տան բռնակը չաշխատի: Այդ օրը կամ դրանից հետո Արտակենց տուն չի գնացել:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում վկա Էմմա Ավագյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալ իր մերձավոր ազգականի՝ որդու դեմ:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում վկա Թեհմինե Սարգսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ գիտի, թե ինչ գործի վերաբերյալ է հարցաքննվում: Չի հիշում, թե 2025 թվականի ապրիլի 24-ին որտեղ է գտնվել: Առհասարակ ինքն աշխատում է: Հայտնեց, որ չի ճանաչում իրենց տուն մտած կնոջը: Չի բողոքել, չի հարցրել, թե ինչու է մտել իրենց տուն: Այդ աղջիկը դեպքի օրն իրենց տուն է մտել վերևի բաց պատշգամբի կողմից: Այդ աղջիկը ասաց՝ Աշոտ, Աշոտ, և նրանք երկուսով դուրս եկան տանից: Հայտնեց, որ Արտակ Մարգարյանենց բնակարանից տարօրինակ ձայներ չի լսել: Աշոտին խնդրել է պարզել, թե ով էր այդ աղջիկը:
(դատական նիստի արձանագրություն)
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
 ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Արտակ Մարգարյանը դատվածություն չունի:
 Արտակ Մարգարյանի հարևանների կողմից տրված բնութագիր, համաձայն որի՝ վերջինը բնութագրվում է դրականորեն:
4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ առկա է փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջություն, որը թույլ է տալիս հաստատված համարելու, որ Արտակ Սամվելի Մարգարյանը հանդիսանալով Կարինե Ստեփանյանի զուգընկերը, սպանության և առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել վերջինիս հասցեին, այնուհետև՝ ապօրինի զրկել ազատությունից:
Այսպես.
Արտակ Սարգսյանը, հանդիսանալով Կարինե Ստեփանյանի զուգընկերը, 2025թ. ապրիլի 24-ին՝ ժամը 16:00-ի սահմաններում, վերջինիս հրավիրել է Երևան քաղաքի Ռոստովյան 17-րդ շենքի 11-րդ հասցեում գտնվող բնակարան, որտեղ անձական հարցերի շուրջ վիճաբանելով Կարինե Ստեփանյանի հետ՝ անջատել է տան լույսերը, փակել տան դուռը, քաշքշելով գցել հատակին և ասել, որ տանից դուրս կգա միայն իր թույլտվությամբ:
Այնուհետև, Արտակ Մարգարյանը Կարինե Ստեփանյանին տուն ճանապարհելու պատրվակով, առաջարկել է գնալ իր հայրական տուն՝ Երևան քաղաքի Մովսես Խորենացի 231/2 հասցեում գտնվող բնակարան, մոր՝ Էմմա Ավագյանի հետ զրուցելու նպատակով: Հասնելով Երևան քաղաքի Մովսես Խորենացի 231/2 հասցեում գտնվող բնակարան՝ Արտակ Մարգարյանը զուգընկերոջը՝ Կարինե Ստեփանյանին ուղեկցել է ննջարան, կողպել դուռը և սպանության ու առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել վերջինիս հասցեին՝ ասելով, որ դռանը մոտենալու դեպքում կկրծի կոկորդը, կջարդի ոտքերը և ողնաշարը և բնակարանից դուրս կգա միայն այն ժամանակ, երբ ինքը կկամենա՝ այդ կերպ ապօրինի Կարինե Ստեփանյանին զրկել է ազատությունից:
Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի հիմքում դրված՝ փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությունը բացառում է Արտակ Մարգարյանին ներկայացված մեղադրանքի ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած։
Դատարանն արձանագրում է, որ հանցագործության մասին բանավոր հաղորդման արձանագրությունով հաստատվում է, որ Արտակ Սամվելի Մարգարյանն իր տունը վերանորոգելու հարցում խորհուրդ տալու պատրվակով տուժող Կարինե Ստեփանյանին հրավիրել է Երևան քաղաքի Ռոստովյան փողոցի 17-րդ շենքի 11-րդ բնակարան։ Այդ բնակարանում Արտակ Մարգարյանը իր հասցեին հնչեցրել է սպառնալիքներ, փակել է տան դուռը, թույլ չի տվել, որ նա դուրս գա, և նրան զրկել է ազատությունից։ Մոտ չորս ժամ անց, խոստանալով, որ կթողնի իրեն մոր հետ տեսակցել և խոսել, ապա բաց կթողնի՝ նրան տեղափոխել է Երևան քաղաքի Մ.Խորենացու փողոցի 231/2 հասցե։ Այնտեղ ևս փակելով բնակարանի սենյակում՝ Արտակ Մարգարյանը կրկին հնչեցրել է սպառնալիքներ և շարունակել ապօրինի զրկել ազատությունից։
2025 թվականի ապրիլի 25-ին կազմված ձերբակալման արձանագրությունով հաստատվում է, որ 2025 թվականի ապրիլի 25-ին՝ ժամը 01։50-ին, Արտակ Մարգարյանը անձին ապօրինի ազատությունից զրկելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալվել է։
2025 թվականի մայիսի 14-ին Երևան քաղաքի Մ․Խորենացի փողոցի 231/2 տանը կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությունով հաստատվում է Կարինե Ստեփանյանի՝ տվյալ հասցեից դուրս գալու անհնարինությունը։
Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված 2025 թվականի ապրիլի 24-ին 099-46-09-43 բջջային հեռախոսահամարից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության օպերատիվ կառավարման կենտրոն կատարած ահազանգերի ձայնագրությունների լազերային սկավառակի զննության արձանագրությունով հաստատվում է, որ Ալվարդ Ստեփանյանը զանգահարել է Ոստիկանություն և հայտնել, որ Կարինե Ստեփանյանը այցելել է իր ծանոթի՝ Արտակի բնակարան, և վերջինը թույլ չի տվել, որպեսզի Կարինե Ստեփանյանը այդ տանից հեռանա:
Կապի օպերատորներից ստացված վերծանումների զննության արձանագրությունով հաստատվում է, որ Կարինե Ստեփանյանը 2025 թվականի ապրիլի 24-ին գտնվել է Ռոստովյան 17 հասցեում:
Փորձագետի թիվ 0592 եզրակացությունով հաստատվում է, որ Կարինե Ստեփանյանի մարմնական վնասվածքները՝ ըստ օբյեկտիվ ուսումնասիրության տվյալների, արտահայտվել են աջ բազկի և ձախ ազդրի շրջանների արյունազեղումների, ինչպես նաև ձախ արմնկահոդի և ձախ նախաբազկի շրջանների քերծվածքների ձևով։ Դրանք պատճառվել են բութ առարկաներով և հնարավոր են նշված որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, սակայն չեն պարունակում առողջությանը թեթև վնաս պատճառելու հատկանիշներ։
Տուժող Կարինե Ստեփանյանի ցուցմունքներով հաստատվում է, որ ինքն ինքնակամ գնացել է Արտակ Մարգարյանին պատկանող բնակարան, սակայն որոշակի ժամանակ անց Արտակ Մարգարյանը Կարինե Ստեփանյանին թույլ չի տվել առանց իր թույլտվության հեռանալ բնակարանից: Հատկանշական է այն հանգամանքը, որ ինչպես տուժող Կարինե Ստեփանյանի, վկա Ալվարդ Ստեփանյանի, այնպես էլ Արտակ Մարգարյանի ցուցմունքներով հաստատվում է այն փաստը, որ Արտակ Մարգարյանը Կարինե Ստեփանյանին պատկանող բջջային հեռախոսը վերցրել է և թույլ չի տվել այն օգտագործել՝ այդպիսով տուժող Կարինե Ստեփանյանին զրկելով իր գտնվելու վայրի մասին այլ անձանց տեղեկացնելու հնարավորությունից:
Տուժող Կարինե Ստեփանյանի կողմից տրված հանցագործության մասին հաղորդումով և վերջինի դատաքննական ցուցմունքով հաստատվում է այն հանգամանքը, որ Արտակ Մարգարյանը տուժող Կարինե Ստեփանյանի հասցեին հնչեցրել է առողջությանը վնաս պատճառելու վերաբերյալ սպառնալիքներ, որոնք, տուժողի անմիջական ընկալմամբ, եղել են իրական և իրագործելի: Այդ մասին է վկայում նաև ինչպես փորձագետի թիվ 0592 եզրակացությունը, որով հաստատվում է, որ Կարինե Ստեփանյանի նկատմամբ իրականացվել են բռնարարքներ, որոնք կարող էին առաջանալ տուժողի կողմից ներկայացված ժամկետում և հանգամանքներում:
Վկա Ալվարդ Ստեփանյանի ցուցմունքով, ինչպես նաև վերջինի ցուցմունքի արժանահավատությունը հաստատող՝ որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված 2025 թվականի ապրիլի 24-ին 099-46-09-43 բջջային հեռախոսահամարից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության օպերատիվ կառավարման կենտրոն կատարած ահազանգերի ձայնագրությունների լազերային սկավառակի զննության արձանագրությունով հաստատվում է, որ Արտակ Մարգարյանը Կարինե Ստեփանյանին ապօրինի զրկել է ազատությունից, որպիսի հանգամանքն էլ հաշվի առնելով՝ վկա Ալվարդ Ստեփանյանը զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել այդ մասին:
Վկաներ Աշոտ Մխիթարյանի և Թեհմինե Սարգսյանի այս առումով նույնաբովանդակ ցուցմունքներով հաստատվում է, որ Կարինե Ստեփանյանը մուտք է գործել իրենց պատկանող բնակարան և օգնություն խնդրել, որպեսզի հեռանա այդ վայրից: Վկաների ցուցմունքները հաստատում են, որ տուժող Կարինե Ստեփանյանը փորձել է ազատվել Արտակ Մարգարյանի վերահսկողությունից և օգնություն է խնդրել՝ իրենց տուն մտնելով, ինչը վկայում է այն մասին, որ վերջինն ազատությունից ապօրինի զրկված է եղել:
Անդրադառնալով վկա Աշոտ Մխիթարյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներում առկա էական հակասություններին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանցից առավել արժանահավատ է դիտվում վկայի նախաքննական ցուցմունքը՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ այն տրվել է դեպքին առավել մոտ գտնվող ժամանակահատվածում, դրանում առկա տվյալները հաստատվում են գործում առկա այլ ապացույցների համակցությամբ, ինչպես նաև վկան Դատարանում պնդել է իր կողմից տրված նախաքննական ցուցմունքի իսկությունը և հավաստիությունը:
Դատարանը նկատում է, որ վկա Աշոտ Մխիթարյանի նախաքննական ցուցմունքով հաստատվում է, որ ինքն Արտակ Մարգարյանի բնակարանից վիճաբանության ձայներ է լսել: Գնացել է այդ բնակարան և տեսել է, որ Կարինե Ստեփանյանը դարձյալ գտնվում է Արտակ Մարգարյանի տանը: Այդ ժամանակ Կարինե Ստեփանյանը գտնվել է վախեցած վիճակում և Արտակ Մարգարյանին խնդրել է, որպեսզի վերջինը թույլ տա հեռանալ, սակայն Արտակ Մարգարյանը բացասական պատասխան է տվել:
Ինչպես վկա Աշոտ Մխիթարյանի, այնպես էլ տուժող Կարինե Ստեփանյանի ցուցմունքներով հաստատվում է, որ Կարինե Մարգարյանը Աշոտ Մխիթարյանին է տվել Ալվարդ Ստեփանյանի հեռախոսահամարը և խնդրել է վերջինին հայտնել իր գտնվելու վայրը: Այս հանգամանքով վերստին հաստատվում է, որ Կարինե Ստեփանյանը զրկված է եղել ազատ տեղաշարժվելու, Արտակ Մարգարյանի վերահսկողությունից դուրս գալու և առհասարակ իր համար այդ պահին ցանկալի վարքագիծ ընտրելու հնարավորությունից: Բացի այդ՝ Աշոտ Մխիթարյանի ցուցմունքով հաստատվում է նաև Արտակ Մարգարյանի տան դուռը փակվելու դեպքում այն դժվարությամբ բացվելու փաստը։
Վկա Գրիգոր Գրիգորյանի ցուցմունքով հաստատվում է, որ դեպքի օրը Արտակ Մարգարյանենց տանից բղավոցի ձայներ է լսել:
Հիմնական և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում նաև սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները. Արտակ Մարգարյանը ներկայում դատվածություն չունի, բնութագրվում է դրականորեն:
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով, Դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված են Արտակ Մարգարյանին վերագրվող արարքները, այդ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքները մեղադրյալի կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրա մեղավորությունը տվյալ արարքների կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, որի նկատմամբ կիրառելի են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 192-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 192-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետերի համաձայն՝
«1. Մարդուն ազատությունից ապօրինի զրկելը, եթե բացակայում են սույն օրենսգրքի 188-րդ, 189-րդ, 191-րդ կամ 315-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքների հատկանիշները՝
(...)
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է` (...)
6. մերձավոր ազգականի, զուգընկերոջ կամ նախկին զուգընկերոջ կողմից, պատժվում է ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով:»:
Քննարկվող հանցագործության հիմնական անմիջական օբյեկտը մարդու անձնական (ֆիզիկական) ազատությունն է, իսկ լրացուցիչը՝ նրա կյանքը, առողջությունը, ֆիզիկական կամ հոգեկան անձեռնմխելիությունը, պատիվն ու արժանապատվությունը:
Տվյալ հանցագործության օբյեկտիվ կողմն արտահայտվում է մարդուն տեղափոխվելու, գտնվելու վայրն ընտրելու, այլ մարդկանց հետ շփվելու ազատությունից ապօրինաբար զրկելու մեջ, եթե բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ (Մարդու թրաֆիքինգը կամ շահագործումը), 189-րդ (Երեխայի կամ անօգնական վիճակում գտնվողի թրաֆիքինգը կամ շահագործումը), 191-րդ (Մարդուն առևանգելը) 213 կամ 315-րդ (Պատանդ վերցնելը կամ պահելը) հոդվածով նախատեսված հանցանքների հատկանիշները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 192-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունը նկարագրված է ձևական հանցակազմով. հանցանքն ավարտված է համարվում մարդուն ազատ տեղաշարժվելու հնարավորությունից փաստացի զրկելու պահից: Ազատությունից ապօրինի զրկելու տևողությունը տվյալ դեպքում որևէ նշանակություն չունի:
Ազատությունից ապօրինի զրկելու սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ:
Հանցագործության շարժառիթները կարող են տարբեր լինել` շահադիտական դրդումները, վրեժը, խանդը, այլ հանցանքի կա տարումը հեշտացնելու կամ սպասվող կարևոր գործարքին հանցագործությունից տուժողի մասնակցությունը խափանելու ձգտումը, խուլիգանական դրդումները և այլն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետերի համաձայն՝
«1. Սպանության, առողջությանը վնաս պատճառելու, խոշտանգման, սեռական ազատության կամ անձեռնմխելիության դեմ ուղղված հանցանք կատարելու, առևանգելու, ազատությունից ապօրինի զրկելու կամ խոշոր կամ առանձնապես խոշոր չափի գույք ոչնչացնելու սպառնալիքը, եթե այդ սպառնալիքն իրականացնելու իրական վտանգ է եղել, ինչպես նաև սոցիալական մեկուսացումը կամ պարբերաբար պատիվն ու արժանապատվությունը նվաստացնելը՝
(...)
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է` (...)
6. մերձավոր ազգականի, զուգընկերոջ կամ նախկին զուգընկերոջ կողմից, պատժվում է ազատության սահմանափակմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ` առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով:»:
Քննարկվող հանցագործության հիմնական անմիջական օբյեկտը մարդու հոգեկան անձեռնմխելիության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են, իսկ լրացուցիչը՝ նրա կյանքը, առողջությունը, ազատությունը, ֆիզիկական անձեռնմխելիությունը, պատիվն ու արժանապատվությունը:
Քննարկվող հանցագործության օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է հետևյալ արարքների կատարմամբ՝
1) սպանության, առողջությանը վնաս պատճառելու, խոշտանգման, սեռական ազատության կամ անձեռնմխելիության դեմ ուղղված հանցանք կատարելու, առևանգելու, ազատությունից ապօրինի զրկելու կամ խոշոր կամ առանձնապես խոշոր չափի գույք ոչնչացնելու սպառնալիքով, եթե այդ սպառնալիքն իրականացնելու իրական վտանգ է եղել,
2) սոցիալական մեկուսացմամբ կամ
3) պարբերաբար պատիվն ու արժանապատվությունը նվաստացնելով:
Սապառնալիքի էությունը այս հանցակազմի համատեքստում պետք է հասկանալ՝ որպես մեկ ուրիշին սպանելու, առողջությանը վնաս պատճառելու, խոշտանգելու, նրա նկատմամբ սեռական ազատության կամ անձեռնմխելիության դեմ ուղղված հանցանք կատարելու, առևանգելու, ազատությունից ապօրինի զրկելու կամ խոշոր կամ առանձնապես խոշոր չափի գույք ոչնչացնելու վերաբերյալ հանցավորի մտադրության արտահայտում:
Քննարկվող հանցակազմի պարտադիր հատկանիշներից են սպառնալիքի կոնկրետությունը և իրական լինելը :
Կոնկրետությունը ենթադրում է այն հանգամանքի հստակեցում, թե ինչպիսի վնաս է սպառնում պատճառել հանցավորը:
Ընդ որում, սպառնալիքն իրականացնելու եղանակների մասին հայտարարելը արարքի որակման համար նշանակություն չունի: Իրական լինելը տվյալ դեպքում նշանակում է, որ հանցագործությունից տուժողը բավարար հիմքեր պետք է ունենա վախենալու սպառնալիքի իրականացումից։ Այլ կերպ ասած` նա պետք է կարծի, որ սպառնալիքի իրականացումը հնարավոր է։ Միևնույն ժամանակ, իրական է սպառնալիքը, թե՝ ոչ, որոշվում է ինչպես օբյեկտիվ իրա դրության գնահատմամբ, այնպես էլ՝ տուժողի սուբյեկտիվ ընկալումը հաշվի առնելով: Օբյեկտիվ իրադրության գնահատումը ենթադրում է, որ անհրաժեշտ է հաշվի առնել այնպիսի հանգամանքներ, ինչպիսիք են սպառնալիքի բովանդակությունը, սպառնալիքը տալու եղանակը, դեպքի վայրը, ժամանակը, իրադրությունը, հանցավորի և տուժողի միջև հարաբերությունների բնույթը ինչպես նաև հանցավորի անձը (օրինակ՝ նա դյուրագրգիռ է, դրսևորել է կայուն հակահասարակական ուղղվածություն, բռնության հակվածություն, նախկինում դատապարտված է եղել և այլն):
Այլ է իրավիճակը, երբ սպառնալիքը տրվում է հանցագործությունից տուժողին սարսափեցնելու, նրա հոգեկանի վրա ազդելու նպատակով: Նման դեպքերում հանցավորը, թեև կարող է և իրական մտադրություն չունենալ իրականացնելու սպառնալիքը, սակայն այնպիսի լրջությամբ դա արտահայտի, որ տուժողի մեջ համոզմունք ձևավորվի, թե այն իրականացնելու հնարավորությունն առկա է: Ուստի, նման դեպքերում քննարկվող հանցակազմն առկա է:
Հաշվի առնելով վերը շարադրված իրավական վերլուծությունները, դրանց լույսի ներքո դիտարկելով սույն գործի շրջանակներում Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ տուժող Կարինե Ստեփանյանը բավարար հիմքեր է ունեցել՝ վախենալու Արտակ Մարգարյանի կողմից հնչեցված սպառնալիքներից: Այս մասին է վկայում նաև օբյեկտիվ իրադրությունը, որի պայմաններում Արտակ Մարգարյանը Կարինե Ստեփանյանին ապօրինի զրկել է ազատությունից, վերջինիցս վերցրել է նրան պատկանող բջջային հեռախոսը և վերջինիս ապօրինաբար զրկել է այլ մարդկանց հետ շփվելու ազատությունից: Հատկանշական է նաև այն հանգամանքը, որ ինչպես տուժողի, այնպես էլ ցուցմունքներով հաստատվում է, որ Արտակ Մարգարյանը Կարինե Ստեփանյանի հեռախոսում նկատել է այլ անձի կողմից ուղարկված հաղորդագրություն, ինչից բարկացել է և վերջինի մոտ առաջացել է խանդի զգացողություն, ինչը ևս տուժողի մոտ կարող էր առաջացնել վախի մթնոլորտ:
Դատարանը, գնահատելով այդ պահին ստեղծված օբյեկտիվ իրադրությունը, դարձյալ ուշագրավ է համարում այն հանգամանքը, որ դատաբժշկական թիվ 0592 եզրակացությունով հաստատվում է, որ Կարինե Ստեփանյանի նկատմամբ իրականացվել են բռնարարքներ, որոնք կարող էին առաջանալ տուժողի կողմից ներկայացված ժամկետում և հանգամանքներում, ինչը ևս մեկ անգամ հաստատում է այն հանգամանքը, որ տուժողը բավարար հիմքեր է ունեցել կարծելու, որ հնչեցված սպառնալիքներն իրական են:
Բացի այդ, Դատարանը կարևոր է համարում Արտակ Մարգարյանին վերագրվող երկու հանցանքների պարագայում էլ անդրադառնալ դրանք զուգընկերոջ կամ նախկին զուգընկերոջ կողմից կատարելու ծանրացնող հանգամանքի վերլուծությանը:
Այսպես, Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքում բացակայում է այս հասկացության բովանդակության սահմանումը, ինչը նշանակում է, որ այս հարցի համատեքստում օրենսդիրը գնացել է այս հասկացության մեկնաբանումը իրավակիրառողին վերապահելու ճանապարհով:
Դատարանն արձանագրում է, որ օրենսդիրը նպատակ ունենալով ապահովել ընտանիքի՝ որպես հասարակության բնական ու հիմնական բջջի հատուկ պաշտպանությունը, ձևավորել ընտանեկան և կենցաղային բռնության կանխարգելման, ընտանեկան և կենցաղային բռնության ենթարկվածների անվտանգության և պաշտպանության, նրանց իրավունքների և օրինական շահերի ապահովման համար անհրաժեշտ իրավական կառուցակարգեր, կանոնակարգել ընտանեկան և կենցաղային բռնության կանխարգելման ու ընտանեկան և կենցաղային բռնության ենթարկված անձանց պաշտպանության ուղղությամբ պատասխանատու մարմինների գործունեությունը, ապահովել ընտանեկան և կենցաղային բռնության ենթարկվածներին հոգեբանական, նյութական և սոցիալական աջակցության տրամադրման և նրանց սոցիալական վերականգնման համար պատասխանատու մարմինների գործունեության համար իրավական հիմքեր, ընդունել է «Ընտանեկան և կենցաղային բռնության կանխարգելման ու ընտանեկան և կենցաղային բռնության ենթարկված անձանց պաշտպանության մասին» ՀՀ օրենքը:
ՀՀ քրեական օրենսգիրքն էլ, իր հերթին, իրեն ներհատուկ իրավակարգավորող մեխանիզմներով, ծառայում է ընտանեկան բռնությունից անձանց պաշտպանելուն միտված ընդհանուր նպատակին, ինչի արտահայտությունն է մի շարք հանցակազմերի պարագայում արարքը մերձավոր ազգականի, զուգընկերոջ կամ նախկին զուգընկերոջ կողմից կատարելը որպես հանցակազմը ծանրացնող հանգամանք դիտելը:
Դատարանն արձանագրում է, որ «Ընտանեկան և կենցաղային բռնության կանխարգելման ու ընտանեկան և կենցաղային բռնության ենթարկված անձանց պաշտպանության մասին» ՀՀ օրենքի 4-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն՝ զուգընկերն այն անձն է, որի հետ առկա են հարաբերություններ, որոնց հատուկ է սիրային կապը՝ անկախ համատեղ բնակության կամ միմյանց հետ սեռական հարաբերություններ ունենալու հանգամանքից:
Բացի այդ, Դատարանն արձանագրում է, որ «զուգընկեր» հասկացությունը բացառապես անձանց միջև առկա սեռական կապով պայմանավորելը հակասում է արարքը մերձավոր ազգականի, զուգընկերոջ կամ նախկին զուգընկերոջ կողմից կատարելը որպես հանցակազմը ծանրացնող հանգամանք համարելը սահմանող նորմի նպատակին: Դատարանի գնահատմամբ այս նորմի նպատակն է կանխել ընտանեկան բռնությունը և պաշտպանել մտերիմ հարաբերություններում խոցելի անձանց։ Եթե «զուգընկեր» հասկացությունը կապենք բացառապես սեռական հարաբերության հետ, ապա պաշտպանությունից դուրս կմնան այն անձինք, ովքեր ունեն ընդհանուր կենցաղ կամ հուզական կապվածություն, սակայն չեն ունեցել կամ դադարեցրել են սեռական հարաբերությունը։
Դատարանն արձանագրում է, որ Քրեական օրենսգիրքը պետք է մեկնաբանվի «Ընտանեկան և կենցաղային բռնության կանխարգելման ու ընտանեկան և կենցաղային բռնության ենթարկված անձանց պաշտպանության մասին» ՀՀ օրենքին համահունչ, հակառակ դեպքում երկու կարգավորումների միջև առաջանում է անհիմն ճեղք և երկակի մոտեցում։
Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության ընթացքում հաստատվել է, որ տուժող Կարինե Ստեփանյանը և Արտակ Մարգարյանը միմյանց հետ շփվել են ամուսնության նպատակով: Դատարանն արձանագրում է, որ ընտանեկան բռնության վտանգն առաջանում է ոչ միայն սեռական հարաբերության, այլև այլ ճանապարհով առաջացող հուզական մտերմության և կախվածության արդյունքում։ Հենց այդ կախվածությունն է ստեղծում բռնություն կիրառելու հնարավորություն. անձն օգտագործում է մյուսի վստահությունը, կապվածությունը, ապագայի հանդեպ ակնկալիքները՝ որպես ազդեցության գործիք։
Այսպիսով, Դատարանն արձանագրում է, որ Կարինե Ստեփանյանը և Արտակ Մարգարյանը իրենց կյանքի որոշակի փուլում միմյանց հետ շփվել են՝ հետապնդելով, ամուսնության նպատակ, հետևաբար հանդիսացել են զուգընկերներ:
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Արտակ Մարգարյանի անձը բնութագրող հանգամանք է ներկայումս վերջինի նկատմամբ ընթացիկ քրեական վարույթի առկայությունը, դատաքննության ընթացքում բազմիցս իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցների պայմանները խախտելը, հարևանների կողմից դրականորեն բնութագրվելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Արտակ Մարգարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքի համար մեղադրյալ Արտակ Մարգարյանը ենթակա է պատժի։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: (…)»:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Վերոգրյալից Վճռաբեկ դատարանը եզրահանգում է, որ առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի հայեցողության կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել նաև, որ պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: (տե՛ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումը):
Դատարանը, հաշվի առնելով Արտակ Մարգարյանի կատարած հանցանքի հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, Դատարանը գտնում է, որ Արտակ Սամվելի Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 192-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով հիմնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 2 երկու տարի 8 ութ ամիս ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով՝ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 տասնհինգ օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 192-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար նշանակված 2 երկու տարի 8 ութ ամիս ժամկետով ազատազրկմանը պետք է լրիվ գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար նշանակված 15 տասնհինգ օր ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկումը, և Արտակ Սամվելի Մարգարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 2 երկու տարի 8 ութ ամիս 15 տասնհինգ օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Արտակ Սամվելի Մարգարյանի նկատմամբ նշանակված պատժին՝ 2 երկու տարի 8 ութ ամիս 15 տասնհինգ օր ժամկետով ազատազրկմանը պետք է հաշվակցել Արտակ Սամվելի Մարգարյանի՝ 2025 թվականի ապրիլի 04-ից մինչև 2025 թվականի հունիսի 20-ը, ինչպես նաև 2025 թվականի հունիսի 24-ից մինչև 2026 թվականի հունվարի 30-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը, և վերջնական պատիժ թողնել կրելու ազատազրկում՝ 1 մեկ տարի 11 տասնմեկ ամիս 13 տասներեք օր ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2026 թվականի մարտի 18-ից։
Դատարանը գտնում է նաև, որ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը Արտակ Մարգարյանը պետք է կրի, քանի որ նրան պատժից ազատելու, այդ թվում՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր առկա չեն։
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ կատարած հանցանքների համար մեղադրյալի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժներ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։
Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածով նախատեսված՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանը ենթակա մյուս հարցերին, արձանագրում է, որ գործով իրեղեն ապացույցներ չկան, գույքային հայց ներկայացված չէ, առկա չէ նաև հատուցման ենթակա գույքային այլ վնաս և դրա ապահովման նպատակով արգելադրված որևէ գույք, քրեական վարույթով առկա չեն նաև վարութային ծախսեր:
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Արտակ Սամվելի Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով` Դատարանը:

ՎՃՌԵՑ

Արտակ Սամվելի Մարգարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 192-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ:
Արտակ Սամվելի Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 192-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 երկու տարի 8 ութ ամիս ժամկետով:
Արտակ Սամվելի Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 տասնհինգ օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 192-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար նշանակված 2 երկու տարի 8 ութ ամիս ժամկետով ազատազրկմանը լրիվ գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար նշանակված 15 տասնհինգ օր ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկումը, և Արտակ Սամվելի Մարգարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 երկու տարի 8 ութ ամիս 15 տասնհինգ օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Արտակ Սամվելի Մարգարյանի նկատմամբ նշանակված պատժին՝ 2 երկու տարի 8 ութ ամիս 15 տասնհինգ օր ժամկետով ազատազրկմանը հաշվակցել Արտակ Սամվելի Մարգարյանի՝ 2025 թվականի ապրիլի 04-ից մինչև 2025 թվականի հունիսի 20-ը, ինչպես նաև 2025 թվականի հունիսի 24-ից մինչև 2026 թվականի հունվարի 30-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը, և վերջնական պատիժ թողնել կրելու ազատազրկում՝ 1 մեկ տարի 11 տասնմեկ ամիս 13 տասներեք օր ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2026 թվականի մարտի 18-ից։
Արտակ Սամվելի Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ