ԵԴ1/1970/01/25

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ
ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

2025թ․ սեպտեմբերի <<12>> ք․Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Ա.Հովհաննիսյան
դատական նիստերի քարտուղար Մ.Հովհաննիսյան
հանրային մեղադրող Ն.Թոփուզյան

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝ Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանի՝ ծնված 1977 թվականի մարտի 29-ին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, դատվածություն չունեցող, հաշվառված՝ Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցի 20-րդ շենքի 31-րդ բնակարանում և բնակվող՝ Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 37-րդ շենքի 19-րդ բնակարանում: Հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդված 1-ին մասով. որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.
2023 թվականի փետրվարի 14-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի ՀԿԳ քննիչ Ն.Ստեփանյանի արձանագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60822823 քրեական վարույթը:
2025 թվականի մայիսի 29-ի ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Հ.Միքաելյանի որոշմամբ Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել քրեական օրենսգրքով նախատեսված այն հանցանքի կատարման համար, որ նա, տեղյակ լինելով ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայությունում 2022 թվականի դեկտեմբերի 25-ին իր վերաբերյալ կայացված վարչական իրավախախտման գործով թիվ 8200388234 որոշման, այն է՝ վեց ամիս ժամկետով՝ 2022 թվականի դեկտեմբերի 25-ից մինչև 2023 թվականի հունիսի 26-ն ընկած ժամանակահատվածում, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքի կասեցման մասին, կասեցման ժամկետը չլրացած՝ 2023 թվականի հունվարի 15-ին՝ ժամը 15:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հալաբյան փողոցում վարել է <<Օպել>> մակնիշի 37 NG 662 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է թիվ 8180243637 արձանագրությունը։
Այսինքն՝ Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2025 թվականի մայիսի 30-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Շ.Սարիբեկյանի որոշմամբ Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի հունիսի 9-ին թիվ 60822823 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան:
Ապացույցների հետազոտումը և գնահատումը.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանը, օգտվելով իր քրեադատավարական իրավունքից, հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:
2025 թվականի մայիսի 15-ի վկայի հարցաքննության արձանագրության համաձայն. <<Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանը ցուցմունքով հայտնել է, որ ինքը 2022 թվականի դեկտեմբերի 25-ին 6 ամիս ժամկետով զրկված է եղել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից և հենց նույն պահին իրեն պատշաճ կերպով ծանուցել են ոստիկանության աշխատակիցները: 2023 թվականի հունվարի 15-ին՝ ժամը 13:30-ի սահմաններում իրեն զանգահարել է <<Opel>> մակնիշի 37 NG 662 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի սեփականատերը՝ Ջիվանը և իրեն հայտնել, որ մեքենան գտնվում է հետախուզման մեջ և խնդրել է իրեն, որ մեքենան մոտեցնի Հանրապետական հիվանդանոցի մոտ: Ինքը գնացել է Ջիվանին իրենց տանից վերցրել է և նրա հետ մոտեցել են Հանրապետական» հիվանդանոցի մոտ, որտեղ նրանց սպասելիս են եղել ոստիկանները: Այնուհետև ոստիկաններն իր փաստաթղթերն են ստուգել և պարզել, որ իր տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը վեց ամիս ժամկետով կասեցված է եղել և կազմել են համապատասխան արձանագրություն։ Ինքը Ջիվանին չի ասել, որ չի կարող ավտոմեքենա վարել, քանի որ իր տրանսսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված է և մեքենան վարել է դեպի Ջիվանի կողմից նշված վայր: Կատարվածի համար զղջում է>>:
2025 թվականի մայիսի 30-ի մեղադրյալի հարցաքննության արձանագրության համաձայն. <<Մեղադրյալ Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանը վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից իրեն ուղղված հարցին պատասխանել է, որ ընդունում է իր կողմից կատարված արարքը, ընդունում է իրեն մեղսագրվող արարքը, որի համար զղջում է: Խնդրում է հիմք ընդունել նախկինում տված ցուցմունքը: Ընդունում է, որ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը վեց ամիս ժամկետով կասեցված լինելու պայմաններում 2023 թվականի հունվարի 15-ին վարել է <<Opel>> մակնիշի 37 NG 662 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան: Կատարվածի համար զղջում է>>:
2025 թվականի մայիսի 21-ի զննում կատարելու մասին արձանագրության համաձայն՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանությունից ստացված վերաբերյալ կազմված թիվ 8200388234 վարչական իրավախախտման վերաբերյալ Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանի արձանագրության պատճենի զննությամբ պարզվել է, որ այն կազմվել է 2022 թվականի դեկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 17:03-ին այն մասին, որ Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանը 2022 թվականի դեկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 17:00-ի սահմաններում <<Opel>> մակնիշի 37 NG 662 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով Երևան քաղաքի Քրիստափոր փողոցի հատվածում հատել է հանդիպակաց հոսքերն իրարից բաժանող գծանշումը: Այս իրավախախտման համար նախատեսված տուգանային միավորի և տվյալ վարորդի նկատմամբ կիրառված տուգանային միավորների նկատմամբ կիրառված տուգանային միավորների հանրագումարը կազմում է 9 կամ ավելի միավոր, որը նախատեսված է ՀՀ ՎԻՎ օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: Նույն օրը որոշում է կայացվել Վ.Մկրտչյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը վեց ամիս ժամկետով կասեցնելու մասին։
<<Արձանագրությանը ծանոթացա, իմ իրավունքների ու պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումն ստացա>> տողին համապատասխան առկա է <<Վահրամ Մկրտչյան Ռուդոլֆի>> գրառումը և ստորագրություն:
<<Որոշման պատճենը և կատարման կարգի մասին քաղվածքը>> տողին համապատասխան առկա է ստորագրություն:
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանությունից ստացված Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանի վերաբերյալ կազմված թիվ 8180243637 վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրության պատճենի զննությամբ պարզվել է, որ այն կազմվել է 2023 թվականի հունվարի 15-ին՝ ժամը 15:53-ին այն մասին, որ Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանը 2023 թվականի հունվարի 15-ին՝ ժամը 15:20-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հալաբյան փողոցում վարել է <<Opel>> մակնիշի 37 NG 662 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը կասեցված լինելու պայմաններում, որը հայտնաբերվել է պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից և կազմվել համապատասխան արձանագրություն:
<<Արձանագրությանը ծանոթացա, իմ իրավունքների ու պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումն ստացա>> տողին համապատասխան առկա է ստորագրություն:
<<Վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը, դիտողությունը, ստորագրությունը>> տողին համապատասխան առկա է ստորագրություն:
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՃՈ էլեկտրոնային ռեգիստրի հաշվառման շտեմարանից Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանի RB 769664 համարի վարորդական վկայականի տվյալներին համապատասխան առկա է հետևյալ տեղեկատվությունը՝ վարորդական վկայականի կարգերն են B(10-12-2007), C(10-12-2007), կարգավիճակը՝ կասեցված, կասեցման սկիզբը՝ 2022 թվականի դեկտեմբերի 25, կասեցման ավարտը՝ 2023 թվականի հունիսի 26:
2025 թվականի մայիսի 22-ի արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշման համաձայն՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանությունից ստացված Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանի վերաբերյալ կազմված թիվ 8200388234 և 8180243637 վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրության պատճենները, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՃՈ էլեկտրոնային ռեգիստրի հաշվառման շտեմարանից Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանի RB769664 վարորդական իրավունքի վկայականի քաղվածքի պատճենն արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել և կցվել սույն քրեական վարույթին:
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն՝ Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2021 թվականի մարտի 22-ի դատավճռով Նախկին քրեական օրենսգրքի 243.1-րդ հոդվածի 1.1-րդ մասով դատապարտվել է տուգանքի՝ 200.000 ՀՀ դրամի չափով: 2022 թվականի հուլիսի 15-ին ազատվել է նշանակված տուգանքի չվճարած մասից՝ արարքի ապաքրեականացման հիմքով:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա: Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ:
Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատելիս ապացույցների բավարարությունը որոշելու հարցին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ: Մասնավորապես` իրացնելով օրենքի միատեսակ կիրառությունն ապահովելու իր սահմանադրական գործառույթը` Վճռաբեկ դատարանը հիշատակված դատական ակտում նախադեպային նշանակության իրավական դիրքորոշումներ է արտահայտել առ այն, որ գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի գործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում: Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով: Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքն անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում (...):
Արդյունքում՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի <<հիմնավոր կասկածից վեր>> ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում` <<հիմնավոր կասկածից վեր>> ապացուցողական չափանիշ ասելով պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած (...):
Անդրադառնալով մեղադրյալ Վահրամ Մկրտչյանի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի առկայության կամ բացակայության հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով հաստատվում է սույն քրեական գործի շրջանակներում ձեռք բերված ապացույցներով, այլ կերպ ասած՝ ապացուցված է Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքի կատարման մեջ:
Ընդ որում, Դատարանի համար առանցքային նշանակություն ունի նաև այն, որ սույն քրեական գործի շրջանակներում մեղադրյալ Վահրամ Մկրտչյանն ամբողջովին ընդունում է մեղքը և զղջում է կատարվածի համար:
Դատարանը, ուսումնասիրելով Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման համար նշանակություն ունեցող տվյալները, հանգում է հետևյալ եզրահանգման.
Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանի քրեական պատասխանատվություն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է մեղքն ընդունելը և կատարվածի համար զղջալը։
Միևնույն ժամանակ, պետք է նկատել, որ Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Կատարված արարքի համար մեղադրյալ Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ՍԴ/0293/01/09 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի տեսակի և չափի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է հաշվի առնի կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները:
Դատարանը, հաշվի առնելով Վահրամ Մկրտչյանի կատարած արարքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, այդ թվում՝ նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես՝ վերջինին մեղսագրվող արարքի ոչ մեծ ծանրության լինելը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքի առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ մեղադրյալի կատարած արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև տուգանքի ձևով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգավորմամբ՝ ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, գտնում է, որ Վահրամ Մկրտչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդված 1-ին մասով՝ պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Դատական նիստի ընթացքում մեղադրյալը միջնորդեց նշանակվելիք տուգանք պատժատեսակը տարաժամկետել և թույլատրել մաս առ մաս վճարել, քանի որ ֆինանսական դրությամբ պայմանավորված չի կարող միանվագ վճարում կատարել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում: Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով:
ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքի 26-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պրոբացիայի ծառայություն ներկայանալու դեպքում դատապարտյալը վերցվում է հաշվառման, լրացվում է հաշվառման քարտ, նրան ստորագրությամբ անհապաղ պարզաբանվում են տուգանքի կատարման կարգն ու պայմանները, իր իրավունքները և պարտականությունները, ինչպես նաև դրանց չկատարման դեպքում օրենսդրությամբ սահմանված պատասխանատվությունը։ Այն դեպքում, երբ դատարանը թույլատրել է տուգանքը մաս առ մաս վճարել, կամ տուգանքի վճարման համար սահմանվել է մինչև մեկ տարի ժամկետ, ապա կազմվում է նաև վերահսկողության պլան:
Վերը նշված հոդվածների կարգավորումները հիմք ընդունելով՝ կարելի է եզրահանգել, որ տուգանքի վճարման երկարաձգումը հնարավոր է իրականացնել ինչպես դատավճռով, այնպես էլ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ դատարանի առանձին որոշմամբ: Դատարանի այս մոտեցումը պայմանավորված նրանով, որ նշված գործընթացը դատավճռով իրականացնելու համար օրենսդրական որևէ արգելք նախատեսված չէ և բացի այդ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածում խոսք է գնում դատապարտվող (այլ ոչ թե դատապարտյալ) անձի մասին: Իսկ այն, որ նույն հոդվածում օգտագործվում է նաև դատապարտյալ կարգավիճակը, ապա դա վերաբերելի է այն դեպքերին, երբ դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դատապարտյալը նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից:
Այսպիսով՝ Դատարանը, հաշվի առնելով Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանի սոցիալական դրությունը, գտնում է, որ նշանակվող պատժի վճարումը պետք է տասներկու ամսով երկարաձգել և թույլատրել վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս 31.250 ՀՀ դրամով:
Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ Վահրամ Մկրտչյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին, 2-րդ և 4-7-րդ կետերով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Արտակ Մանուկյանից ենթակա չեն հատուցման, քանի որ նմանատիպ վարութային ծախսեր առկա չեն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ, 276-րդ, 342-րդ, 347-349-րդ, 353-րդ, 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ նշանակել տուգանք՝ հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ նշանակված 375.000 ՀՀ դրամը վճարելու համար Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանին տրամադրել տասներկու ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 31.250 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Վահրամ Ռուդոլֆի Մկրտչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ