Հիմնական

Գործի համար: ԵԴ1/1954/01/25
Վիճակագրական տողի համար : 19.1

Պատասխանող

Լուկա Ավագյան Էդուարդի
ԼՈՒԿԱ ԱՎԱԳՅԱՆ ԷԴՈՒԱՐԴԻ
Լուկա Ավագյան

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Սամվել Յուզբաշյան

Քրեական վերաքննիչ

Սեվակ Համբարձումյան

Լուսինե Ալավերդյան

Մակար Կիրակոսյան

Հոդվածներ

Երևանի քրեական դատարան

ՀՀ Քրեական օրենսգիրք

Հոդված 393 Մաս 2

Հոդված 396 Մաս 1

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Սամվել Յուզբաշյան

Քրեական վերաքննիչ

Սեվակ Համբարձումյան

Լուսինե Ալավերդյան

Մակար Կիրակոսյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Լուկա Էդուարդի Ավագյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու թույլտվություն, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում անհայտ անձից իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափերի՝ 0.28 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» և 0.05 գրամ քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներ: Նշված թմրամիջոցները, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, 2025 թվականի հունվարի 30-ին՝ ժամը 18:00-ի սահմաններում, իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում, շահադիտական դրդումներով՝ այն է 15.000 ՀՀ դրամ գումարով, վաճառելու եղանակով ապօրինի իրացրել է Գրետա Նորայրի Գասպարյանին, որոնք Գրետա Գասպարյանի մոտից հայտնաբերվել և վերցվել են 2025 թվականի հունվարի 30- ին՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Կոտայքի բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ։ Բացի այդ, Լուկա Ավագյանը խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, դեռևս քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակահատվածում անհայտ անձից առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և 2025 թվականի փետրվարի 01-ին անձնական օգտագործման համար իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում ապօրինի պահել է ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707–Ն որոշման 1-ին հավելվածով սահմանված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հաշվարկման հիմքով մանր չափի նվազագույն շեմի քսանմեկապատիկը գերազանցող չափով՝ զգալի չափերի` 10.62 գրամ քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և վերցվել է 2025 թվականի փետրվարի 01-ին Լուկա Ավագյանի բնակության հասցեում՝ Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում իրականացված խուզարկությամբ:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2026-07-27 15:00 6
Երևանի քրեական դատարան 2026-02-20 17:30 6 Կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2026-01-13 16:00 6 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-12-25 17:00 6 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-12-15 14:00 6 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-11-07 16:00 6 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-10-16 17:00 6 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-09-19 15:00 6 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-09-05 17:00 6 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-08-11 17:00 6 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-08-05 14:00 6 Նիստը կայացել է
Երևանի քրեական դատարան 2025-07-04 16:00 6 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-06-17 16:00 6 Նիստը կայացել է
Գործ ԵԴ1/1954/01/25






Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ

նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ՝ Ա.ՔՈՉԱՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Երևան քաղաքի Էրեբունի և
Նուբարաշեն վարչական շրջանների
դատախազության ավագ դատախազ Ս.ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆԻ
պաշտպաններ Ա.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ,
Մ.ՄԱՆԳԱՍԱՐՅԱՆԻ
մեղադրյալ Լ.ԱՎԱԳՅԱՆԻ

2026 թվականի փետրվարի 20-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Լուկա Էդուարդի Ավագյանի՝ ծնված՝ 20.10.1983թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, ամուսնալուծված, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, դատվածություն չունեցող, բնակվող՝ քաղաք Երևան, Զավարյան փող., 29 շենք, 4 բն. հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանքը:

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1 2025 թվականի հունվարի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Կոտայքի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 20118725 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 7-8/:
1.2 2025 թվականի հունվարի 30-ին որոշում է կայացվել թիվ 20118725 քրեական վարույթով քննչական խումբ ստեղծելու և նախաքննության կատարումը քննչական խմբին հանձնարարելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 20-21/:
1.3 2025 թվականի փետրվարի 01-ին Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով /հատոր 1-ին, գ.թ. 115-116/:
1.4 Նույն օրը որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 117-118/:
1.5 2025 թվականի փետրվարի 01-ին ձերբակալվել է Լուկա Ավագյանը և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 134-136, 143-147/:
1.6 2025 թվականի փետրվարի 01-ին Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԿԴ3/0005/06/25 որոշմամբ մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ երկու ամիս ժամկետով /հատոր 1-ին, գ.թ. 206-214/:
1.7 2025 թվականի փետրվարի 08-ին որոշում է կայացվել թիվ 20118725 քրեական վարույթից թիվ 20125325 քրեական վարույթն անջատելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 1-4/:
1.8 2025 թվականի փետրվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Կոտայքի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 20133225 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 231-232/:
1.9 Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 20133225 քրեական վարույթը թիվ 20125325 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 20125325 համարի ներքո շարունակելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 227-230/:
1.10 2025 թվականի փետրվարի 21-ին որոշում է կայացվել թիվ 20125325 քրեական վարույթն ըստ տարածքային ենթակայության ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժին փոխանցելու մասին /հատոր 2-րդ, գ.թ. 2-8/:
1.11 2025 թվականի մարտի 31-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԿԴ3/0005/06/25 որոշմամբ մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով /հատոր 2-րդ, գ.թ. 81-89/:
1.12 2025 թվականի մայիսի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 12182925 քրեական վարույթը /հատոր 2-րդ, գ.թ. 114-114ա/:
1.13 2025 թվականի մայիսի 24-ին որոշում է կայացվել թիվ 12182925 և թիվ 20125325 քրեական վարույթները միացնելու և միացված վարույթը թիվ 20125325 համարի ներքո շարունակելու մասին /հատոր 2-րդ, գ.թ. 116-117/:
1.14 2025 թվականի մայիսի 26-ին Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 2-րդ, գ.թ. 119-122/:
1.15 2025 թվականի մայիսի 29-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԿԴ3/0005/06/25 որոշմամբ մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով /հատոր 2-րդ, գ.թ. 140-148/:
1.16 2025 թվականի մայիսի 30-ին որոշում է կայացվել թիվ 20125325 քրեական վարույթից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մաս անջատելու և առանձնացված վարույթին թիվ 12184825 համարը շնորհելու մասին /հատոր 2-րդ, գ.թ. 149-150/:
1.17 2025 թվականի մայիսի 30-ին կազմվել է թիվ 20125325 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 2-րդ, գ.թ. 152-162/:
1.18 2025 թվականի հունիսի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 20125325 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին:
1.19 2025 թվականի հունիսի 06-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 20125325 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
1.20 Քրեական գործը թիվ ԵԴ1/1954/01/25 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի հունիսի 09-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին:
1.21 2025 թվականի հունիսի 09-ին դատավոր Ս․Յուզբաշյանը որոշում է կայացրել քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.22 2025 թվականի հունիսի 17-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 01-ը՝ սահմանափակելով մեղադրյալի այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը՝ բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների:
1.23 2025 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:
1.24 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի մարտի 01-ը երկարաձգելու մասին:
1.25 2026 թվականի փետրվարի 20-ին մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով կայացվել է մեղադրական վերդիկտ, նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը թողնվել է անփոփոխ և որոշում է կայացվել լրացուցիչ դատալսումներ նշանակելու մասին:

2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2.1 Լուկա Էդուարդի Ավագյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքների համար, որ նա «խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու` թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու թույլտվություն, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում անհայտ անձից իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափերի` 0.28 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» և 0.05 գրամ քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներ: Նշված թմրամիջոցները, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, 2025 թվականի հունվարի 30-ին` ժամը 18:00-ի սահմաններում, իր բնակության վայրում` Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում, շահադիտական դրդումներով՝ այն է 15.000 ՀՀ դրամ գումարով, վաճառելու եղանակով ապօրինի իրացրել է Գրետա Նորայրի Գասպարյանին, որոնք Գրետա Գասպարյանի մոտից հայտնաբերվել և վերցվել են 2025 թվականի հունվարի 30-ին՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Կոտայքի բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ:
Բացի այդ, Լուկա Ավագյանը խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, դեռևս քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակահատվածում անհայտ անձից առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և 2025 թվականի փետրվարի 01-ին անձնական օգտագործման համար իր բնակության վայրում Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում ապօրինի պահել է ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածով սահմանված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 4-րդ մասի` հաշվարկման հիմքով մանր չափի նվազագույն շեմի քսանմեկապատիկը գերազանցող չափով՝ զգալի չափերի` 10.62 գրամ քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և վերցվել է 2025 թվականի փետրվարի 01-ին Լուկա Ավագյանի բնակության հասցեում` Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում իրականացված խուզարկությամբ»:

3. Դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3.1 Ճանաչման ներկայացնելու մասին 2025 թվականի հունվարի 31-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ Գրետա Նորայրի Գասպարյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց լուսանկարներում ճանաչել է թիվ 4 պայմանական համարի լուսանկարում պատկերված անձին, ով հանդիսանում է Ժիրոն, ումից 2025 թվականի հունվարի 30-ին 15.000 ՀՀ դրամով գնել է «մեթամֆետամին» և «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներ: Ժիրոյին ճանաչել է ճաղատ գլխից, թրաշի ձևից, խոշոր աչքերի ձևից, ունքերի ձևից, սպիտակ մաշկից /հատոր 1-ին, գ.թ. 73-74, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.2 Բնակարանում խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի փետրվարի 01-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ խուզարկություն է կատարվել Լուկա Ավագյանի բնակության հասցեում: 2025 թվականի փետրվարի 01-ին դատարանի թիվ ԿԴ1/0066/07/25 որոշման հիման վրա խուզարկություն է կատարվել Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում, որի արդյունքում նշված բնակարանի խոհանոցի օդաքարշի միջից հայտնաբերվել է անձեռոցիկով փաթաթված մեկ հատ ծխեցված պատերով կաթուցիչ, մեկ հատ սպիտակ գորշ հետքերով ապակյա կոլբա, հինգ հատ զիպ փականով դատարկ պարկեր և երեք փաթեթներով` համապատասխանաբար 11.77 գրամ, 0.8 գրամ ու 1,59 գրամ քաշերով կանեփանման բույսի մանրացված զանգվածներ: Խուզարկության մասնակից Լուկա Ավագյանը հայտարարել է, որ հայտնաբերվածները պատկանում են իրեն և դրանք պահել է իր անձնական օգտագործման համար /հատոր 1-ին, գ.թ. 124-126, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.3 Հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում անձին ձերբակալելու մասին 2025 թվականի հունվարի 30-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ Երևան-Աբովյան խճուղի, Վերին Պտղնի 2/1 հասցեում գտնվող «MG» սուպերմարկետի դիմացից ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալվել է Գրետա Նորայրի Գասպարյանը, ով բանավոր հայտարարել է, որ իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված թմրամիջոցները պատկանում են իրեն, նախատեսված են իր անձնական օգտագործման համար, որոնք ձեռք է բերել 2025 թվականի հունվարի 30-ին Ժիրո անունով մի տղայից /հատոր 1-ին, գ.թ. 11-13, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.4 Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի հունվարի 30-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ ձերբակալված Գրետա Գասպարյանի անձնական խուզարկությամբ՝ նրա դրամապանակից, հայտնաբերվել է մոտ 0.62 գրամ քաշով սպիտակ գույնի բյուրեղանման «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցին նմանվող զանգված և մոտ 0.20 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցին նմանվող դեղնականաչավուն յուրահատուկ հոտով զանգված, որոնք, ըստ Գրետա Գասպարյանի բանավոր հայտարարության, իր անձնական օգտագործման համար 2025 թվականի հունվարի 30-ին ձեռք է բերել ոմն Ժիրոյից /հատոր 1-ին, գ.թ. 14, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.5 Դատաքիմիական և դատաբուսաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 448Ք-25 եզրակացությունը, որի համաձայն՝ փորձաքննությանը ներկայացված 0,05 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփ բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, իսկ 0,28 գրամ քաշով սպիտակ, փոշեբյուրեղային զանգվածը հանդիսանում է «Մեթամֆետմին» տեսակի թմրամիջոց /հատոր 2-րդ, գ.թ. 33-39, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.6 Դատանյութագիտական և դատակենսաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 545Ք-25 եզրակացությունը, որի համաձայն՝ փորձաքննությանը ներկայացված «Զիպ փականով տոպրակով» գրառմամբ փաթեթից հանված սև գույնի մեկուսիչ ժապավենով փաթաթված «zip» փականով փաթեթում առկա 9,33 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց:
Ներկայացված «վճարված կտրոնով» գրառմամբ փաթեթից հանված անդորրագրի հատվածում առկա 0,97 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց:
Ներկայացված «դեղին իզալենտով» գրառմամբ փաթեթից հանված դեղին գույնի մեկուսիչ ժապավենով փաթաթված «zip» փականով փաթեթում առկա 0,27 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց:
Ներկայացված «կաթուցիչ» գրառմամբ փաթեթից հանված թվով 1 ապակյա գլանակում հայտնաբերվել են կանեփի բույսի կաննաբինոիդների՝ թմրալկալորդ Տետրահիդրոկաննաբինոլի հետքեր:
Ներկայացված «ապակե կոլբա» գրառմամբ փաթեթից հանված թվով 1 ապակյա ծխամորճում հայտնաբերվել են մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցի հետքեր:
Ներկայացված «սեղանի հարակից զանգված» գրառմամբ փաթեթից հանված սպիտակ գույնի թղթի կտորում առկա 0,05 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց:
Ներկայացված «Զիպ դատարկ փաթեթներ» գրառմամբ փաթեթից հանված թվով 1 հատ «zip» փականով փաթեթում առկա հետքերը պարունակում են թմրալկալոիդ Տետրահիդրոկաննաբինոլ:
Ներկայացված «Զիպ դատարկ փաթեթներ» գրառմամբ փաթեթից հանված թվով 4 հատ «zip» փականով փաթեթներում առկա են Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցի հետքեր /հատոր 2-րդ, գ.թ. 92-96, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.7 Թվային խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի մարտի 22-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ թվային խուզարկություն է կատարվել Գրետա Գասպարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Սամսունգ» մոդելի բջջային հեռախոսում: Մուտք է գործվել տելեգրամ հավելված և մասնակից Գասպարյանը հայտարարել է, որ Լուկա Ավագյանի հետ միայն տելեգրամ հավելվածով է շփվել, սակայն Լուկա Ավագյանը ջնջել է նամակագրությունը: Հայտնաբերվել է նամակագրություն Հովիկ Բուղա օգտատիրոջ հետ, որտեղ Գրետա Գասպարյանը Հովիկից գումար է ուզում Ժիրոյից թմրամիջոց ձեռք բերելու համար և մասնակիցը հայտարարել է, որ Հովիկը իր ընկերն է և տեղյակ է, որ ինքը Ժիրոյից (Լուկա Ավագյան) թմրամիջոց է գնում, սակայն Հովիկը որևէ կապ չունի թմրամիջոցների հետ: Մուտք է գործվել Վաթսափ հավելված և մասնակիցը հայտարարել է, որ կան նամակագրություններ, որոնք անձնական բնույթի են, իսկ Գոհարիկ և Մելանիկ գրանցված օգտատերերը տեղյակ են, որ ինքը թմրամիջոց է գնում Ժիրոյից /հատոր 2-րդ, գ.թ. 52-53, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.8 Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ 0,05 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, 0,28 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, 9,33 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, 0,97 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, 0,27 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, 0,05 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, փորձաքննությանը ներկայացրած իրերը և առարկաները, որոնք պարունակում են տետրահիդրականնաբինոլ և մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցների հետքեր /հատոր 2-րդ, գ.թ. 128-130, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.9 Վկա Գրետա Գասպարյանի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը, որի համաձայն՝ Լուկա Ավագյանի հետ ծանոթացել է մոտ տասը տարի առաջ և ունեցել են ընկերական հարաբերություններ։ Երբ նա կալանավորվել է, նրա հետ կապի մեջ է եղել բջջային հեռախոսով։ Լ.Ավագյանը կալանքից ազատվելուց հետո իմացել է, որ ինքը թմրամիջոց է օգտագործում և իրեն ասել է, որ ծանրոցների միջոցով կարող են ձեռքբերել թմրամիջոց։ Այդ պայմանավորվածությունից հետո, երկու ամիս գնացել է Լուկա Ավագյանի տուն, որը գտնվում էր շենքի երկրորդ հարկում, և ձեռք է բերել «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց: Ինքը զգացել է, որ ոստիկանության աշխատակիցներն իրեն հետևում են, այդ մասին տեղեկացրել է նաև Լուկային, իսկ նա ասել է, որ որևէ խնդիր չունի և թող ինքը մտածի: Քանի որ ինքն իմացել է, որ անձնական օգտագործման համար կենթարկվի վարչական պատասխանատվության չի մտահոգվել, և քանի որ Ժիրոն՝ Լուկան է եղել իրացնողը, նրան փաստացի զգուշացրել է այդ մասին: Դեպքի օրը, հունվար ամսվա վերջին օրերին, կրկին գնացել է թմրանյութը վերցնելու։ Հաճնից առավոտյան եկել է Սիլաչի, գումարը տվել Ժիրոյին՝ Լուկա Ավագյանի և վերցրել է կես գրամ թմրամիջոց: Տանը բացի նրանից մայրն ու հայրն են եղել, սակայն ինքը մտել է խոհանոց և Լուկան ֆոլգայի կամ կոնֆետի թղթի մեջ փաթաթված վիճակում իրեն է տվել թմրամիջոցը, որից հետո վերցրել և դուրս է եկել։ Դրանից հետո նրանց շենքի ներքևի սննդի կետում սնվել է, և հետ է վերադարձել: Ճանապարհին՝ «ԷՄՋի» սուպերմարկետի մոտ իրեն ձերբակալել են ոստիկանության աշխատակիցները։ Մեղադրյալի հետ տելեգրամով է շփվել, և իրենց խոսակցությունները միշտ ջնջել են: Լուկայի հետ այդ անգամ պայմանավորվել է, որ կգա պարտքը կտա և կրկին թմրամիջոց կվերցնի։ Այդ ժամանակ մեղադրյալին 10.000 ՀՀ դրամ տվել է, իսկ 5000 ՀՀ դրամ պարտք է մնացել։ Հովիկից 5000 ՀՀ դրամ պարտքով գումար է վերցրել, ասելով, որ գնում է թմրամիջոց վերցնի Ժիրոյից։ Ինքը Լուկա Ավագյանին որպես Ժիրո է ճանաչել, ձերբակալվելուց հետո ոստիկաններն են ասել, որ Ժիրոն նույն ինքը Լուկան է։ Իր շրջապատում խոսակցություններ կային, որ Ժիրոն թմրամիջոցներ է վաճառում։ Եղել են դեպքեր, որ մեղադրյալը կալանավայրից իրեն գումար է ուղարկել։ Ինքը նաև զբաղվել է կազինո խաղալով:
Ինքը մեղադրյալին նախապես է տեղեկացրել թմրամիջոց ձեռքբերելու ցանկության մասին, և նա իրեն ասել է, թե երբ կարող է մոտենալ և վերցնել: Թմրամիջոցը վերցնելուց քաշը չեն ստուգել, ինքը հետագայում է նայել ու տեսել, որ քիչ է եղել, ինչի համար զանգահարել է և կռվել է նրա հետ: Ոստիկանության հանձնարարությամբ երբևէ որևէ գործողություն չի կատարել, և չի եղել որևէ դեպք, որ Լուկա Ավագյանի մոտից որևէ մեկի հետ հեռախոսազրույց ունենա։ Ինքը չի պատկերացրել, որ իրեն կձերբակալեն: Ձերբակալվելուց հետո ոստիկաններն ասել են, որ իրեն հետևել են:
Ցուցմունքը տեղում ստուգելու մասին արձանագրությունը հրապարակվելուց հետո վկան հայտեց, որ ցույց է տվել, թե որտեղից է գնել թմրամիջոցը: Լուկա Ավագյանի վրա առկա էր բրասլետ, և իր իմանալով նա տնային կալանքի տակ է գտնվել: Մեղադրյալն իրեն ասել է, որ մինչև ժամը ութը կարող էր դրսում գտնվել /դատական նիստի արձանագրություն/:
3.10 Վկա Գրետա Գասպարյանի ցուցմունքը տեղում ստուգելու մասին 2025 թվականի փետրվարի 01-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ Գրետա Նորայրի Գասպարյանի մասնակցությամբ կատարվել է ցուցմունքը տեղում ստուգելու քննչական գործողությունը, որի ընթացքում Գրետա Գասպարյանն Աբովյան քաղաքի Զ.Անդրանիկի 5 հասցեից ուղեկցելով Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ պողոտայի 30 շենքի հարևանությամբ գտնվող Զավարյան փողոցի 29 շենքի 1-ին շքամուտքը, հայտարարել է, որ նշված շենքի նշված մուտքի 2-րդ հարկի միջնամասի՝ աստիճանների դիմացի բնակարանն է հանդիսանում իրեն թմրամիջոցներ վաճառած Ժիրոյի բնակարանը /հատոր 1-ին, գ.թ. 122-123/։
3.11 Վկա Հովհաննես Գալստյանի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը, որի համաձայն՝ մեղադրյալին անձամբ չի ճանաչում, սակայն լսել է նրա մասին իր ընկեր Գրետա Գասպարյանից: Երբ ծանոթացել է Գրետայի հետ, իրեն այդ ժամանակահատվածում դիմել են «բուղա» մականվամբ, և հնարավոր է, որ Գրետան իր հեռախոսահամարն այդպես գրանցած լինի: Գրետայից տեղեկացել է, որ Ժիրոյից նա գումարի դիմաց վերցնում էր «կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց: Եղել է երկու անգամ, որ Գրետային գումար է տվել, քանի որ նա կազինո էր խաղում: Ինքը չի տեսել Ժիրոյի և Գրետայի նամակագրությունը: Գրետան իրենից նամակագրությամբ 5000 ՀՀ դրամ է ուզել Ժիրոյից թմրամիջոց ձեռք բերելու համար: Գրետային այդ գումարը պարտքով է տվել:
Լուկա Ավագյանի հետ երբևէ չի հանդիպել: Գրետան է իրեն ասել, որ դա նույն Ժիրոն է: Երբ դատարանից ծանուցագիրն ստացել է, առաջին անգամ է առնչվել այդ անվան հետ: Չի հիշում, որ Գրետան իր ներկայությամբ խոսելիս լինի Ժիրոյի հետ: Երբևէ չի եղել նման դեպք, որ ինքը Գրետայի հետ միասին գնա Ժիրոյի մոտ թմրամիջոց վերցնելու համար:
Իր և Գրետայի բնակության հասցեները մոտ են: Մելանյա Գաբրիելյանին ճանաչում է որպես Գրետայի ընկերուհի, և նրան տեսել է Գրետայի տանը: Տեղյակ չէ, որ Գրետան զբաղվի թմրամիջոցի իրացմամբ: Տեղյակ չէ նաև, թե արդյոք Մելանյան թմրամիջոց օգտագործում է, թե՝ ոչ: Նրան ճանաչում է որպես սկզբունքային անձնավորություն:
Նկատի ունենալով դատալսումների ընթացքում և նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքների միջև առկա էական հակասությունը՝ Դատարանը թույլատրել է պաշտպանին հրապարակել վկա Հովհաննես Գալստյանի նախաքննական ցուցմունքից հատվածը, որի համաձայն՝ ինքը մի քանի անգամ լսել է Գրետայի և Ժիրոյի հեռախոսազրույցները, որոնց ժամանակ պայմանավորվել են, որ Գրետան Ժիրոյից թմրամիջոց գնի /հատոր 2-րդ, գ.թ. 61-62/:
Ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկան հայտնեց, որ ներկայումս կոնկրետ չի հիշում, որ Գրետան Ժիրոյի հետ խոսելիս է եղել, սակայն միաժամանակ պետք է հաշվի առնել, որ այդ ժամանակվանից անցել են ամիսներ /դատական նիստի արձանագրություն/:
3.12 Վկա Մելանյա Գաբրիելյանի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը, որի համաձայն՝ մեղադրյալն իր ընկերն է եղել, ում ճանաչել է բավականին երկար ժամանակ՝ մոտ 7-8 տարի: Մեղադրյալին դիմում է «Ռուդիկ»-ով, չի կարողանում մտաբերել ինչ հանգամանքներում են ծանոթացել։ Իրեն քննիչի մոտից զանգել է իր հին ընկերուհիներից Գրետիկը, և խնդրել, որ գնա և ասի, որ նա «Կրիստալ» է վերցնում մեղադրյալից։ Ինքը պատասխանել է, որ չգիտի, թե նա ինչ է վերցրել Ռուդիկից, տեղյակ չի եղել ինչպես դրա մասին, այնպես էլ, որ Գրետան ընդհանրապես ճանաչել է Ռուդիկին։ Մի քանի անգամ նաև իրեն է զանգահարել քննիչը և ասել, որ գա հարցաքննության: Չի կարող ասել այնպիսի տեղեկություններ Ռուդիկի մասին, որոնք չեն համապատասխանում իրականությանը: Ինքը նույնպես օգտագործել է թմրամիջոց, սակայն մեղադրյալն իրեն երբևէ չի հյուրասիրել։ Մեղադրյալն իր մոտ չի օգտագործել թմրամիջոց, և դրա մասին իմացել է, երբ իրեն է զանգել Գրետան: Մեղադրյալի հետ ընդհանուր ընկերներ ինքը չի ունեցել։ Իր կողմից թմրամիջոցի օգտագործումը նրա հետ առնչություն չունի։ Ինքը վիրահատություններ է տարել, ստացել նարկոզներ, այդ պատճառով հնարավոր է, որ ինչ-որ տեղեկություն չհիշի:
Մեղադրյալի կողմից թմրանյութերի շրջանառությամբ զբաղվելու մասին միայն իմացել է Գրետայից, և այլ անձին չի լսել: Ինքը Գրետային չի հավատում: Ամբողջ քաղաքը նրանից է թմրամիջոց ձեռքբերում: Գրետայի տան տերը նրան հանել է տնից նրա համար, որ նա բոլորին ներգրավում էր թմրամիջոցների օգտագործման մեջ։ Ինքը դատապարտվել է թմրամիջոց օգտագործելու համար, որը ձեռք է բերել Ատոմից, սակայն դա սույն գործի հետ առնչություն չունի:
Ինքը չի ծանոթացրել Գրետային Լուկա Ավագյանի հետ, և չի իմացել, որ Գրետա Գասպարյանը և Լուկա Ավագյանը ծանոթներ են եղել։ Սակայն Գրետան իմացել է, որ ինքը ճանաչում է Լուկա Ավագյանին։ Ինքը Գրետայի հետ ապրել է նույն բնակարանում, և մտածում է, որ իր և մեղադրյալի հեռախոսազրույցից է տեղեկացվել նրանց ճանաչելու մասին։ Լուկա Ավագյանի հեռախոսահամարը Գրետան իրենից երբևէ չի խնդրել։ Ինքը մեղադրյալի հետ շփվելիս օգտագործել է թմրամիջոց։ Այդ ընթացքում Գրետայի ընկերուհին և Լուկան իրար հետ շփվել են, և հնարավոր է, որ այդպես է տեղեկացվել Գրետան Լուկայի մասին։ Գրետային նաև Նանա են ասում, իսկ իրեն՝ Միլա։ Գրետան առանց պատճառ ունենալու կարող էր բոլորին վարկաբեկել: Գրետայի ձերբակալվելու ժամանակ նրա հետ չէր շփվում։ Նա առնչություն է ունեցել թմրամիջոցներ ապօրինի պահելու և իրացնելու հետ, սակայն չի կարող ասել, թե նրա մոտ որտեղից էր հայտնվում թմրամիջոցը: Տեղեկացված չի եղել, որ այդ մասին չհայտնելը կարող էր քրեորեն պատժելի լինել:
Այդ դեպքերից հետո, ինքը որևէ կապ չի ունեցել Գրետայի և մեղադրյալի հետ: Միայն մեկ անգամ, մեղադրյալի ազատվելուց հետո է նրան զանգահարել է՝ մաղթելով բարի ազատում։ Չի իմացել, թե ինչի համար է մեղադրյալը եղել կալանքի տակ: Մեղադրյալի ազատման մասին իմացել է նրանից՝ տելեգրամով: Երբ մեղադրյալն իրեն հայտնել է այդ լուրը, ինքը գտնվել է Գրետա Գասպարյանի տանը, և Գրետան իրեն որևէ հարց չի տվել: Խոսակցության ընթացքում, եթե ինքը մեղադրյալին դիմեր Ռուդիկ, Գրետան կհասկանար ում մասին է խոսքը։ Ինքը լսել է, որ մեղադրյալին Ժիրո են անվանում և նրան մեկ-մեկ դիմել է։ Տեղեկացված չի եղել, թե Գրետային, որտեղից են հայտնի եղել մեղադրյալի բնակության հասցեի, բնակարանի և այլ մանրամասների մասին տվյալները։
Գրետան իր մասին էլ է հայտնել, որ ինքը զբաղվել է թմրամիջոցի վաճառքով, սակայն ինքը դրա հետ առնչություն չի ունեցել։ Ինքն իմացել է, որ մեղադրյալն իր մոտ օգտագործել է թմրամիջոց, սակայն չի վաճառել: Երբևէ չի եղել, որ ինքը Գրետային պատմի Լուկա Ավագյանի կողմից թմրամիջոց օգտագործելու մասին /դատական նիստի արձանագրություն/:
Նկատի ունենալով դատալսումների ընթացքում և նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքների միջև առկա էական հակասությունը՝ Դատարանը թույլատրել է հանրային մեղադրողին հրապարակել վկա Մելանյա Գաբրիելյանի նախաքննական ցուցմունքներից համապատասխան հատվածները, որոնց համաձայն՝ ինքը տեղյակ է, որ Ժիրոն զբաղվել է ապօրինի թմրաշրջանառությամբ, անգամ իր ներկայությամբ այդ մասին խոսել է տարբեր անձանց հետ: Երբ Գրետան և Ժիրոն ձերբակալվել են, դրանից հետո Գրետայից ինքը իմացել է, որ կրիստալ տեսակի թմրամիջոց Գրետան գնել է Ժիրոյից: Անձամբ իրեն Ժիրոն թմրամիջոց չի իրացրել, բայց այդ նույն ժամանակահատվածում էլ Ժիրոն թմրաշրջանառությամբ զբաղվում էր, բայց չգիտեմ թե ումից էր վերցնում և ում է վաճառում, քանի որ իրեն այդ ժամանակ միայն լավ ժամանակ անցկացնելն էր հետաքրքրում /հատոր 2-րդ, գ.թ. 65-66/:
Ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկան նշեց, որ իր մոտից մեղադրյալը որևէ մեկին չի վաճառել։ Այսպիսի խոսակցություններ եղել են այլ անձանց հետ, սակայն մեղադրյալը ոչ թե իրացման, այլ անձնական օգտագործման համար է ունեցել այլ անձանց հետ խոսակցությունները: Գրետայի ձերբակալման մասին հեռախոսազանգի միջոցով իմացել է այն անձից, ով նրան բռնել է։ Իրեն զանգահարել է Կարեն անունով անձը, ում հետ ծանոթ է եղել Ատոմի շփման տարիներից նրա ծանոթներից մեկի միջոցով։ Գրետայի բռնվելուց մոտ երկու օր հետո է իմացել դրա մասին։ Իրեն քննիչն է ասել, որ մեղադրյալի կողմից թմրամիջոցի վաճառքով զբաղվելու հանգամանքի մասին հայտնի: Քննիչը հարցաքննությունի հետո իրեն ասել է, որ նրա ուզածով տվյալները չհայտնեց: Ինքը միայն իմացել է Ժիրոյի կողմից թմրամիջոց օգտագործելու մասին: Իրեն որևէ մեկը չի խնդրել, և իր վրա չեն ազդել նման բովանդակությամբ ցուցմունք տալու համար /դատական նիստի արձանագրություն/:
3.13 Մեղադրյալ Լուկա Ավագյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Գրետա Գասպարյանին ճանաչում է արդեն մոտ 8-9 տարի։ Եղել են ընկերական հարաբերությունների մեջ։ Անին եղել է իր ընկերուհին, իսկ Գրետային Անիի միջոցով է ճանաչել։ ՔԿՀ–ում կապի միջոց է ունեցել և երբ Գրետային պետք է եղել՝ նրան անվերադարձ գումար է փոխանցել։ Ազատության մեջ գտնվելու ժամանակ ևս նրան գումարով օգնել է: Եղել է դեպք, որ Գրետային անհրաժեշտ է եղել 5000 ՀՀ դրամ, նա եկել է իր բնակության հասցե, և մուտքի մոտից նրան է փոխանցել գումարը: Հաջորդ օրը նա եկել է և հետ է վերադարձրել պարտքը: Իրեն չի ասել, թե ինչի համար է վերցնում այդ գումարը: Եղել են նաև դեպքեր, որ Գրետան իր տված գումարները չի վերադարձրել։ Գրետային երբևէ չի օգնել ձեռք բերել թմրամիջոց և չի իմացել, որ նա թմրամիջոց օգտագործող է: Տեղյակ է եղել, որ Գրետան խաղում է:
Իր անվան փոփոխությունը պայմանավորված է նրանով, որ Բելառուսն արգելել է իր մուտքը Անունը փոխել է, որ կարողանա հասնել այնտեղ։ Մինսկում ընկերներ ունի, և եթե հարկ է լինում իրեն գումարով օգնում են։ Մինչև ՔԿՀ–ում հայտնվելը օգտագործել է մարիխուանա և կրիստալ տեսակի թմրամիջոցներ, իսկ երբ կալանքից դուրս է եկել օգտագործել է միայն մարիխուանա։ Հնարավոր է, որ կրիստալը և մարիխուանան իրար հետ օգտագործեն, սակայն կրիստալը երբեք չի ծխել, այլ՝ շնչել է։ Իր բնակության հասցեից առգրաված թմրամիջոցը գտել էր խուզարկությունից մեկ օր առաջ, ավտոտնակների մոտից՝ մեկ փաթեթով, որը դրել էր օդափոխության սարքի մեջ։ Ընդհանուր մեկ տոպրակի մեջ են եղել մարիխուանա, կոլբան և զիպ փաթեթները։ Կաթուցիչի մեջ լցրել ու ծխել է, իսկ ինչ մնացել է՝ թողել է խոհանոցի սեղանին։ 2025 թվականի հունվարի 30-ին հանդիպել է Գրետային, ով եկել էր պարտքով վերցրած 5000 դրամ գումարը վերադարձնելու համար։ Գրետան իրեն չի ասել, որ նրա մոտ թմրամիջոց կա, իսկ եթե ինքն իմանար՝ նրան մոտ չէր թողնի։ Հնարավոր է, որ Գրետայի կողմից իրեն հանդիպելը սադրանք է եղել և իր գլխին սարքել են: Ինքը չի ընդունում թմրամիջոց իրացնելու երևույթը, և երբևէ չի զբաղվել իրացմամբ:
Իր օգտագործելու մասին հնարավոր է, որ Մելանյան լսած լինի։ Գրետան չէր կարող իմանալ, որ իր տանը թմրամիջոց կա, եթե, իհարկե, տեսած չլիներ, որ ինքը որևէ տեղից վերցնում է։ Սակայն նա կարող էր իմանալ, որ ինքն օգտագործում է թմրամիջոց։ Հովհաննեսին չի ճանաչում և չի կարող ասել, թե Գրետայի հետ ինչու է այդպիսի նամակագրություն վարել՝ մատնանշելով իր անունը։
Մինչև կալանքի տակ հայտնվելն ինքն ապրել է Աբովյան փողոցում, հետո Նար–Դոս փողոցում։ Մելանյաի հետ շփման ընթացքում նա եկել է իր Զավարյան փողոցի բնակության հասցե։ Գրետան այցելել է այդ հասցե, երբ իր նկատմամբ կիրառված է եղել տնային կալանք խափանման միջոցը։
Նախկինում իրեն նույն անձինք նորից են ձերբակալել, և իրեն առաջարկել են, որ մարդկանց անուններ տա, համագործակցի իրենց հետ։ Իր սխալը եղել է այն, որ դրսում գտած թմրամիջոցը վերցրել է և բերել է բնակարան, մտածում է նաև, որ այն միտումնավոր է դրված եղել դրսում, քանի որ ինքը միշտ նույն ճանապարհով է գնացել-եկել, և կարող է իրեն հետևած լինեն /դատական նիստի հայտարարություն/:

4. Լրացուցիչ դատալսումներ
4.1 Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝
4.1.1 ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի վերաբերյալ առկա է թվով 12 նշում: Լ.Ավագյանի նկատմամբ նախկինում նշանակված տուգանք պատիժներն ի կատար են ածվել, և Լ.Ավագյանը հանդիսանում է դատվածություն չունեցող: Միաժամանակ՝ Լ.Ավագյանի վերաբերյալ դատաքննության փուլում առկա է քննվող վարույթ /դատական նիստի արձանագրություն/:
4.1.2 ՔԿԱԳ շտեմարանում առկա տվյալները, որոնց համաձայն՝ Լուկա Էդուարդի Ավագյանը խնամքին ունի մեկ անչափահաս երեխա /դատական նիստի արձանագրություն/:
4.1.3 Լ.Ավագյանի վերաբերյալ բժշկական փաստաթղթերը, որոնց համաձայն՝ Լուկա Ավագյանն ունի առողջական խնդիրներ /դատական նիստի արձանագրություն/:

5. Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.
5.1 Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը`
/…/
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
/…/
2) շահադիտական դրդումներով,
3) խոշոր չափերով,
/.../
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով:
/.../»:
Նույն օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ իրացման նպատակ ասելով պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութերի տարածման ցանկացած եղանակ, այդ թվում նաև նախնական պատվերով: Իրացման նպատակի մասին կարող է վկայել ինչպես ձեռք բերողի հետ համապատասխան պայմանավորվածության առկայությունը, այնպես էլ գործի մյուս հանգամանքները. թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը դրանք չգործածող անձի կողմից, զգալի քանակությունը, իրացման համար հարմար փաթեթավորումը և այլն: Ընդ որում՝ հանցավորից առգրավված թմրամիջոցների մեծ քանակությունն ինքնըստինքյան դրանք իրացնելու անվիճելի ապացույց չէ. դա պետք է գնահատել միայն իրացման նպատակի մասին վկայող այլ տվյալների հետ համակցության մեջ: Ինչ վերաբերում է ապօրինի իրացմանը, ապա այն թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութի ցանկացած եղանակով օտարումն է: Ապօրինի իրացում ասելով պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութի՝ հատուցմամբ կամ անհատույց այլ անձանց հանձնելու, փոխանցելու ցանկացած եղանակ՝ վաճառք, նվիրատվություն, փոխանակում, փոխատվություն, պարտքի մարում, ուրիշի ներարկում և այլն: Իրացման առանձնահատկությունն այն է, որ նշված գործողությունների հետևանքով թմրամիջոցին կամ հոգեներգործուն նյութին տիրանում է մեկ այլ անձ, որն այս դեպքում հանդես է գալիս որպես ձեռք բերող, ստացող կամ գնորդ, սպառող: Ապօրինի իրացումը համարվում է ավարտված, երբ մեկ այլ անձ տիրանում է թմրամիջոցին կամ հոգեմետ նյութին: Մեկ ուրիշ անձին փոխանցելու եղանակը կարող է տարբեր լինել, սակայն դա արարքի որակման համար նշանակություն չունի: Ապօրինի իրացման հանցակազմի համար նշանակություն չունի, թե թմրամիջոցին կամ հոգեներգործուն նյութին տիրացած անձն ինչպես է այն տնօրինելու, դրա հետ վարվելու (տե՛ս Մարտիկ Բոլյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-135/07 որոշման 4-րդ կետը):
Դատարանն արձանագրում է, որ ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ` փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ` վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները: (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 31.3-32-րդ կետերը):
5.2 Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների՝ ճանաչման ներկայացնելու մասին 2025 թվականի հունվարի 31-ի, բնակարանում խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի փետրվարի 01-ի, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում անձին ձերբակալելու մասին 2025 թվականի հունվարի 30-ի, անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի հունվարի 30-ի արձանագրությունների, դատաքիմիական և դատաբուսաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 448Ք-25, դատանյութագիտական և դատակենսաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 545Ք-25 եզրակացությունների, թվային խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի մարտի 22-ի, ցուցմունքը տեղում ստուգելու մասին 2025 թվականի փետրվարի 01-ի արձանագրությունների, որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված թմրամիջոցների և առարկաների, վկա Գրետա Գասպարյանի, վկա Հովհաննես Գալստյանի, վկա Մելանյա Գաբրիելյանի, մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, դրանք միմյանց հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, Դատարանն ապացուցված է համարում Լուկա Էդուարդի Ավագյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանքների կատարումը:
5.2.1 Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալը.
- Լուկա Ավագյանը, չունենալով համապատասխան թույլտվություն, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում, անհայտ անձից ապօրինի ձեռք է բերել և իրացման նպատակով պահել՝ 0.28 գրամ «մեթամֆետամին», 0.05 գրամ «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներ,
- 2025 թվականի հունվարի 30-ին, ժամը 18:00-ի սահմաններում, իր բնակության վայրում՝ Երևան, Զավարյան փողոց, 29-րդ շենք, 4-րդ բնակարանում, Լ.Ավագյանը նշված 0.28 գրամ «մեթամֆետամին», 0.05 գրամ «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցները շահադիտական դրդումներով՝ գումարի դիմաց, փոխանցել է Գրետա Նորայրի Գասպարյանին,
- նշված թմրամիջոցները հայտնաբերվել և վերցվել են Գրետա Գասպարյանի մոտից՝ 2025 թվականի հունվարի 30-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Կոտայքի բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ,
- Լուկա Ավագյանը, չունենալով համապատասխան թույլտվություն, ապօրինի ձեռք է բերել և առանց իրացման նպատակի պահել է 10.62 գրամ «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և վերցվել է 2025 թվականի փետրվարի 01-ին՝ Լուկա Ավագյանի բնակարանում իրականացված խուզարկության ընթացքում:
Ընդ որում` Դատարանն արձանագրում է, որ նշված փաստական հանգամանքներն ամրագրող վերոթվարկյալ ապացույցները համադրվում են միմյանց հետ, չեն հակասում և ունեն ներքին տրամաբանություն:
5.2.2 Դատարանը փաստում է, որ վկաներ Գրետա Գասպարյանի, Հովհաննես Գալստյանի ցուցմունքների և թվային խուզարկության տվյալների համակցված գնահատմամբ հաստատվում է, որ Գրետա Գասպարյանը թմրամիջոց է ձեռք բերել «Ժիրո» մականվամբ անձից, ում նա ճանաչել և նույնականացրել է Լուկա Ավագյանի հետ։ Մասնավորապես, Գ.Գասպարյանը հայտնել է, որ նախնական պայմանավորվածության հիման վրա բազմիցս այցելել է Լուկա Ավագյանի բնակարան, որի գտնվելու կոնկրետ վայրը հաստատվել է նաև ցուցմունքը տեղում ստուգելու մասին արձանագրությամբ, և նրանից ձեռք է բերել թմրամիջոցներ, այդ թվում՝ դեպքի օրը: Նշված պնդումները համընկնում են թվային խուզարկությամբ ձեռք բերված տվյալների հետ, որոնց համաձայն՝ Գրետա Գասպարյանը հաղորդագրությունների միջոցով թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով գումար է խնդրել Հովհաննես Գալստյանից, և հաղորդագրություններում նշել է «Ժիրո» անունով անձից թմրամիջոց ձեռք բերելու մասին։ Հարկ է նկատել, որ նշված հանգամանքի վերաբերյալ Հովհաննես Գալստյանի ցուցմունքները, թեև ուղղակի չեն փաստում դա, սակայն հաստատում են, որ Հ.Գալստյանը տեղեկացված է եղել Գրետա Գասպարյանի կողմից «Ժիրո»-ից թմրամիջոց ձեռք բերելու հանգամանքի մասին, և այդ նպատակով նրան տրամադրել է դրամական միջոցներ: Այլ կերպ՝ նշվածը համակցության մեջ հաստատում է Գրետա Գասպարյանի կողմից Լուկա Ավագյանից թմրամիջոց ձեռք բերելու հանգամանքը։
Անդրադառնալով վկա Մելանյա Գաբրիելյանի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքին, Դատարանն արձանագրում է, որ վերջինս հերքել է Լուկա Ավագյանի կողմից թմրամիջոցների իրացման հանգամանքը՝ նշելով, որ անձամբ ականատես չի եղել նման գործողությունների, չի ստացել նրանից թմրամիջոց և իր տեղեկությունները հիմնված են բացառապես Գրետա Գասպարյանի խոսքերի վրա, որոնց ինքը չի հավատում: Միաժամանակ վկան հաստատել է, որ մեղադրյալն օգտագործել է թմրամիջոց։
Վերոգրյալի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դիրքորոշումն առ այն, որ նախաքննական ցուցմունքները կարող են ընդունվել որպես ապացույց, եթե դրանք տրվել են ազատ կամքով, առանց բռնության կամ ճնշման: Եթե դատարանում ցուցմունքը փոխվել է, բայց չկա համոզիչ ապացույց, որ նախաքննական ցուցմունքը եղել է կեղծ կամ ճնշման տակ տրված, ապա նախաքննական ցուցմունքը կարող է համարվել արժանահավատ (տե՛ս Sahakyan and Mkrtchyan v. Armenia, 2013 (Application no. 24915/07):
ՄԻԵ դատարանը բազմիցս ընդգծել է, որ «դատարանը պարտավոր է հաշվի առնել վկա և մեղադրյալի միջև եղած հարաբերությունները, մասնավորապես՝ բարեկամական կամ շահագրգիռ կապերը, երբ գնահատում է ցուցմունքի արժանահավատությունը։ Դատարանը պետք է ցուցմունքի նկատմամբ կիրառի խիստ հակաքննություն և, անհրաժեշտության դեպքում, լրացուցիչ միջոցառումներ՝ համոզվելու համար ցուցմունքի հուսալիության մեջ։ Սա ապահովում է մեղադրյալի իրավունքի պաշտպանության և արդար դատաքննության հավասարակշռվածությունը։ Արձանագրելով այս սկզբունքները՝ ՄԻԵԴ-ը վերահաստատում է, որ բարեկամական կապերով շահագրգիռ վկաների ցուցմունքները պետք է դիտարկվեն զգուշությամբ, հատկապես երբ ցուցմունքը փոխվել է նախաքննության փուլից մինչև դատարան, ինչը կարող է խարխլել դրա արժանահավատությունը» (տե՛ս ՄԻԵ դատարանի Կոտովն ընդդեմ Ռուսաստանի թիվ 54522/00 2009թ. վճիռը):
Այս առումով՝ Դատարանը փաստում է, որ վկա Մելանյա Գաբրիելյանը նախաքննության փուլում տված ցուցմունքներով հայտնել է, որ տեղեկացված է եղել «Ժիրո»-ի կողմից թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու մասին և նույնիսկ նշել է, որ այդ մասին իր ներկայությամբ Լուկա Ավագյանը վարել է տարբեր անձանց հետ հեռախոսակապով խոսակցություններ: Նշվածը հակասում է դատարանում վկայի տված ցուցմունքին։ Նախ` վերջինս նշել է, որ իր ներկայությամբ Լուկա Ավագյանը երբևէ չի օգտագործել թմրամիջոց, այնուհետև՝ նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո հայտնել է, որ ինքը նկատի է ունեցել, որ Լ.Ավագյանը հեռախոսային խոսակցություններ է վարել անձնական օգտագործման համար թմրամիջոց ձեռքբերելու մասին: Այսինքն՝ վկայի կողմից նույն հանգամանքի վերաբերյալ հակասական և հարմարեցված ցուցմունքը տալը վկայում է դրա անարժանահավատության մասին: Բացի այդ, Մելանյան հաստատել է, որ Գրետա Գասպարյանից ևս տեղեկացել է, որ վերջինս «կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց է ձեռք բերել «Ժիրո»-ից, ինչը համահունչ է Գ.Գասպարյանի ցուցմունքի հետ։ Միաժամանակ՝ Մ.Գաբրիելյանն ընդունել է, որ իրեն հայտնի է եղել Լուկա Ավագյանի «Ժիրո» մականունը: Հետևաբար՝ Դատարանը, համադրելով Մելանյա Գաբրիելյանի ցուցմունքները վերոշարադրված ապացույցների հետ, հաստատված է համարում Լուկա Ավագյանի (Ժիրոյի) կողմից ապօրինի թմրաշրջանառության առնչության և թմրամիջոցների իրացման հանգամանքները։
5.2.3 Անդրադառնալով մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի ցուցմունքին առ այն, որ ինքը երբևէ թմրամիջոց չի իրացրել Գրետա Գասպարյանին, Դատարանն այն արժանահավատ չի համարում, հաշվի առնելով 5.2.2 կետում արձանագրված հանգամանքները՝ դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցների հետ համադրված վերլուծությամբ, և գտնում է, որ այն նպատակ է հետապնդում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից: Ընդ որում, Դատարանն անտրամաբանական է համարում մեղադրյալ Լ.Ավագյանի այն դիտարկումը, թե դրսում հայտնաբերված թմրամիջոցը այնտեղ կարող է թողնված լինել ոստիկանության կողմից՝ իր կողմից այն վերցվելու և հետագայում խնդիրներ ունենալու նպատակով:
5.2.4 Այսպիսով, Դատարանն ապացուցված է համարում, որ Լուկա Էդուարդի Ավագյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու` թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու թույլտվություն, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում անհայտ անձից իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափերի` 0.28 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» և 0.05 գրամ քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներ: Նշված թմրամիջոցները, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, 2025 թվականի հունվարի 30-ին` ժամը 18:00-ի սահմաններում, իր բնակության վայրում` Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում, շահադիտական դրդումներով՝ այն է 15.000 ՀՀ դրամ գումարով, վաճառելու եղանակով ապօրինի իրացրել է Գրետա Նորայրի Գասպարյանին, որոնք Գրետա Գասպարյանի մոտից հայտնաբերվել և վերցվել են 2025 թվականի հունվարի 30-ին՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Կոտայքի բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ:
Բացի այդ, Լուկա Ավագյանը խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, դեռևս քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակահատվածում անհայտ անձից առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և 2025 թվականի փետրվարի 01-ին անձնական օգտագործման համար իր բնակության վայրում Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում ապօրինի պահել է ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածով սահմանված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 4-րդ մասի` հաշվարկման հիմքով մանր չափի նվազագույն շեմի քսանմեկապատիկը գերազանցող չափով՝ զգալի չափերի` 10.62 գրամ քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և վերցվել է 2025 թվականի փետրվարի 01-ին Լուկա Ավագյանի բնակության հասցեում` Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում իրականացված խուզարկությամբ:
5.3 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ վերջինս ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
5.3.1 Մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
5.3.2 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործությունների եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով, որպես Լուկա Էդուարդի Ավագյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է խնամքին մեկ անչափահաս երեխա ունենալը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Որպես Լուկա Էդուարդի Ավագյանի անձը բնութագրող հանգամանք է դիտարկվում առողջական խնդիրներ ունենալը, դատվածություն չունենալը և նրա վերաբերյալ դատաքննության փուլում նույնաբնույթ արարքի կապակցությամբ քննվող վարույթ առկայությունը:
5.3.3 Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5-ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «/…/ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
Մարտիկ Հակոբի Բոլյանի գործով 2007 թվականի օգոստոսի 30-ին կայացված թիվ ՎԲ-135/07 որոշման մեջ անդրադառնալով 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի հանրային վտանգարվորությանը՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «/.../ Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի ապօրինի շրջանառության դեմ պայքարը ոչ միայն ներպետական, այլև միջազգային խնդիր է, որով էլ պայմանավորված էր թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության դեմ պայքարին ուղղված Կոնվենցիաների ընդունումը. ՄԱԿ-ի 1961 թվականի «Թմրամիջոցների մասին» միասնական կոնվենցիան, ՄԱԿ-ի 1971 թվականի «Հոգեմետ նյութերի մասին» կոնվենցիան, ՄԱԿ-ի 1988 թվականի «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի ապօրինի շրջանառության դեմ պայքարի մասին» կոնվենցիան։ Բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործություններից իր բնույթով և հանրության համար վտանգավորության աստիճանով առանձնանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածով սահմանված՝ իրացնելու նպատակով թմրամիջոցների, հոգեներգործուն նյութերի, դրանց համարժեքների և պրեկուրսորների ապօրինի շրջանառությունը։ Այս հանցագործության հասարակական վտանգավորությունը նրանում է, որ թմրամիջոցների և հոգեներգործուն միջոցների ապօրինի շրջանառությունը հանգեցնում է դրանց անկառավարելի տարածմանն ու չարաշահմանը և լրջորեն ազդում է բնակչության առողջական վիճակի, սոցիալ-հոգեբանական մթնոլորտի վրա, բացասաբար անդրադառնում տնտեսութան, քաղաքականության և իրավակարգի վրա։ /.../»:
Դատարանի համոզմամբ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ, համապատասխան հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին: Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա: Պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
5.3.4 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1.1-4.1.3 և 5.3.2 կետում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.1, 5.3.1 և 5.3.3 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ՝
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի համար պետք է պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 /տասնհինգ/ օր ժամկետով,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքի համար պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ և 78-րդ հոդվածների կիրառմամբ՝ հանցագործությունների համակցությամբ, նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս 15 /տասնհինգ/ օր ժամկետով, որը նա պետք է կրի: Սահմանված պատիժը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված կոնկրետ հանցագործությունների բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից:
Նշվածն արձանագրելիս Դատարանը հաշվի է առնում գործի հանգամանքներն ու առանձնահատկությունները, մեղադրյալ Լ.Ավագյանի անձը, վերագրվող հանցագործությունների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես՝ շահադիտական դրդումներով ապօրինի իրացրել է խոշոր չափերի խոշոր չափերի` «մեթամֆետամին» և «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներ, ինչպես նաև անձնական օգտագործման համար պահել է զգալի չափերի «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց: Նշված հանցագործությունները հանդիսանում են բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործություններ և դասվում են ոչ մեծ ծանրության և առանձնապես ծանր հանցագործությունների շարքերին: Միաժամանակ Դատարանը հաշվի է առնում թմրամիջոցների տեսակը և չափերը, մասնավորապես՝ «մեթամֆետամին»-ը, ի տարբերություն «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի, սինթետիկ թմրամիջոց է, պատկանում է կենտրոնական նյարդային համակարգը խթանող (ստիմուլյանտ) սինթետիկ նյութերին, և ունի անձի օրգանիզմի վրա բարձր աստիճանի ազդեցություն՝ նկատի ունենալով օրենսդրությամբ սահմանված նշված թմրամիջոցի չափերի հանգամանքը: Միաժամանակ՝ Դատարանը փաստում է, որ թեև Լ.Ավագյանը հանդիսանում է դատվածություն չունեցող, սակայն ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն ձև 8 տեղեկանքում առկա են Լ.Ավագյանի կողմից նախկինում հանցավոր վարքագիծ դրսևորելու մասին տվյալներ, այդ թվում՝ անձնական օգտագործման նպատակով թմրամիջոց պահելու համար տուգանքի դատապարտված լինելու վերաբերյալ (մարված), ինչպես նաև ներկայումս նույնաբնույթ արարքի վերաբերյալ մեղադրանքի շուրջ դատաքննության փուլում առկա է քրեական վարույթ: Հետևաբար՝ Դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի կողմից վերջինիս նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը կրելով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի համաձայն`
«/…/
3.Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց:
/…/»:
Դատարանն արձանագրում է, որ Լուկա Ավագյանը 2025 թվականի փետրվարի 01-ին ձերբակալվել է նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը, որի ժամկետը հետագայում երկարաձգվել է, այսինքն՝ մեղադրյալ Լ.Ավագյաննն անընդմեջ գտնվում է կալանքի տակ: Հետևաբար պատժի սկիզբը պետք է հաշվել 2025 թվականի փետրվարի 01-ից` այդպիսով կատարելով հաշվակցումը:
5.3.5 Քննության առնելով մեղադրյալ Լ.Ավագյանի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոց կալանքի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
5.4 Անդրադառնալով 3.8 կետում արձանագրված իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք պետք է հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնին՝ թիվ 12184825 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով:
5.5 Քննության առնելով 684.000 /վեց հարյուր ութսունչորս հազար/ ՀՀ դրամ չափով վարույթային ծախսերի (սույն քրեական գործով փորձաքննության արժեքը) հարցը՝ Դատարանը, հաշվի առնելով՝ մեղադրյալի անազատության մեջ գտնվելու հանգամանքը, հիմնավոր է համարում վերջինիս անվճարունակ լինելը և հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 3-րդ մասի իրավակարգավորումները գտնում է, որ վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 100-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով, Դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Լուկա Էդուարդի Ավագյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքներում:
Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի համար պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 /տասնհինգ/ օր ժամկետով:
Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքի համար պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ հանցագործությունների համակցությամբ, նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս 15 /տասնհինգ/ օր ժամկետով՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով՝ 2025 թվականի փետրվարի 01-ից:
Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված թմրամիջոցները, իրերն ու առարկաները հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնին՝ թիվ 12184825 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով:
Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ
ԵԴ1/1954/01/25





ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈւՄ

«04» փետրվարի 2026թ. ք.Երևան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` նախագահող դատավոր Մխիթար Պապոյան (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Լուկա Էդուարդի Ավագյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի (այսուհետ՝ Առաջին ատյանի դատարան) 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի պաշտպան Արման Բաղդասարյանի հատուկ վերանայման բողոքը,

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Նախաքննական մարմնի կողմից Լուկա Էդուարդի Ավագյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ այն արարքների համար, որ նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ կառավարության՝ 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու թույլտվություն, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում անհայտ անձից իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափերի՝ 0.28 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» և 0.05 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներ: Նշված թմրամիջոցները, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, 2025 թվականի հունվարի 30-ին՝ ժամը 18:00-ի սահմաններում, իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում, շահադիտական դրդումներով, այն է՝ 15.000 ՀՀ դրամ գումարով, վաճառելու եղանակով ապօրինի իրացրել է Գրետա Նորայրի Գասպարյանին, որոնք Գրետա Գասպարյանի մոտից հայտնաբերվել և վերցվել են 2025 թվականի հունվարի 30-ին՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Կոտայքի բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ։
Բացի այդ, Լուկա Ավագյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ կառավարության՝ 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, դեռևս քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակահատվածում անհայտ անձից առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և 2025 թվականի փետրվարի 1-ին անձնական օգտագործման համար իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում ապօրինի պահել է ՀՀ կառավարության՝ 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707–Ն որոշման 1-ին հավելվածով սահմանված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հաշվարկման հիմքով մանր չափի նվազագույն շեմի քսանմեկապատիկը գերազանցող չափով՝ զգալի չափերի` 10.62 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և վերցվել է 2025 թվականի փետրվարի 1-ին Լուկա Ավագյանի բնակության հասցեում՝ Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում իրականացված խուզարկությամբ:
Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ի թիվ ԵԴ1/1954/01/25 որոշմամբ մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի մարտի 1-ը:
Վերը նշված որոշման օրինակը մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի պաշտպան Արման Բաղդասարյանը ստացել է 2026 թվականի հունվարի 7-ին:
2026 թվականի հունվարի 12-ին Վերաքննիչ դատարանի էլեկտրոնային փոստին է ուղարկվել մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի պաշտպան Արման Բաղդասարյանի հատուկ վերանայման բողոքը՝ Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ի թիվ ԵԴ1/1954/01/25 որոշման դեմ:
Հատուկ վերանայման բողոքի վերաբերյալ նյութերը Վերաքննիչ դատարան են ստացվել 2026 թվականի հունվարի 22-ին, իսկ նախագահող դատավորի աշխատակազմին են հանձնվել 2026 թվականի հունվարի 23-ին:
Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Պաշտպանը խնդրել է բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ի թիվ ԵԴ1/1954/01/25 որոշումը՝ մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցություն կիրառելով տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը:
Ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում մասնավորապես նշված է, որ մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի կողմից նոր հանցանք կատարելու մասով բացի ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանի ձև 8 տեղեկանքից և դատական նիստի ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմնի հայտնած տվյալներից չեն ներկայացվել որևէ իրատեսական, ողջամիտ ապացույցներ կամ փաստական տվյալներ, որոնք Առաջին ատյանի դատարանին հնարավորություն կտային գալ եզրահանգման, որ տվյալ փուլում ազատության մեջ մնալով՝ մեղադրյալը կարող է կատարել նոր հանցանք: Նշված հանգամանքները չեն կարող համարվել կալանքը հիմնավորելու համար հիմք, ուստի ցածր է հավանականությունը, ինչպես նաև ռիսկը՝ Լուկա Ավագյանի կողմից ենթադրյալ նոր հանցանք կատարելու առումով: Մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու հավանականության մասով բացի մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունից և ակնկալվող պատժի խստությունից Առաջին ատյանի դատարանի կողմից չի ներկայացվել գործի նյութերից բխող որևէ հիմնավոր փաստական հանգամանք կամ տվյալ: Այսպիսով, Առաջին ատյանի դատարանը չի կարողացել հիմնավորել Լուկա Ավագյանին ազատությունից զրկելու իրավաչափ անհրաժեշտությունը։ Առաջին ատյանի դատարանը չի հիմնավորել նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման անբավարար լինելը և չհիմնավորված կերպով, անտեսելով նվազագույնի սկզբունքը՝ հերթական անգամ երկարաձգել է կալանավորման ժամկետը երկու ամսով։ Վերը նշված հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ հիմք են տալիս գալու եզրահանգման, որ կալանավորում խափանման միջոցը չափազանց խիստ և ծայրահեղ միջոց է քննարկվող պայմաններում և այլընտրանքային խափանման միջոցի, մասնավորապես՝ տնային կալանքի՝ համակցված բացակայելու արգելքի կիրառմամբ, լիովին հնարավոր կլինի չեզոքացնել բոլոր մտավախությունները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի պահանջներն ապահովելու տեսանկյունից կարող են գործուն միջոցներ հանդիսանալ ինչպես տնային կալանքը, այնպես էլ դրա համակցումը բացակայելու արգելքի և գրավի հետ։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված բողոքը և նյութերը, գտնում է, որ մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի պաշտպան Արման Բաղդասարյանի հատուկ վերանայման բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում:
Տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու ռիսկերը դեռևս շարունակում են առկա լինել՝ նկատի ունենալով դատարանի կողմից նախորդ՝ կալանքի ժամկետի երկարաձգման որոշմամբ խնդրո առարկա ռիսկերը հաստատող հիմնավորումները և պատճառաբանությունները, այնպես էլ ներկա պահին դրանք հերքող փաստական տվյալներ չներկայացնելու հանգամանքը:
Այսպիսով, վերը նշված հանգամանքները պատշաճ գնահատման ենթարկելու արդյունքում, Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ սույն վարույթում առկա են ծանրակշիռ փաստական տվյալներ, որոնք բավարար են հիմնավորելու համար Լուկա Ավագյանի նկատմամբ այլ խափանման միջոցներ կիրառելու ոչ իրավաչափ լինելն ու վարույթի քննության սույն փուլում նրան անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը: Այլ կերպ, Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ արձանագրվածը ողջամտորեն հիմք է տալիս հանգելու այն հետևության, որ այլընտրանքային որևէ խափանման միջոց, այդ թվում՝ պաշտպանի կողմից միջնորդված տնային կալանքը, բացակայելու արգելքը և գրավը, չեն կարող լինել գործուն երաշխիք՝ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում Լուկա Ավագյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը չեզոքացնելու համար և դրանց կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի հետագա պատշաճ վարքագիծը՝ գործի դատական քննության ընթացքում: Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի ընտանիքի անդամի առողջական խնդիրներին, Առաջին ատյանի դատարանը փաստել է, որ չեն ներկայացվել բավարար հիմնավորումներ, որոնք կարող էին հաստատել այդ հանգամանքը և գնահատման առարկա դարձվել:
Վերաքննիչ դատարանը, Առաջին ատյանի դատարանի որոշման վերը նշված հիմնավորումները դիտարկելով վերոգրյալ իրավական նորմերի լույսի ներքո, գտնում է, որ այդ հիմնավորումներն ամբողջությամբ բխում են դրանցից, որպիսի պայմաններում այդ հիմնավորումներն ընդունելի են նաև Վերաքննիչ դատարանի համար: Մասնավորապես` Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալ Լուկա Ավագյանին մեղսագրված ենթադրյալ հանցանքների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում նաև՝ սպառնացող հնարավոր պատժի խստությունը, գտնում է, որ դեռևս շարունակում են առկա լինել վերջինի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքն անփոփոխ թողնելու հիմքերը: Ընդ որում՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵԷԴ/0138/06/13 որոշմամբ նշել է, որ մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս:
Այսպիսով՝ Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ տվյալ փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, հետևաբար գտնում է, որ Լուկա Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 393-րդ և 395-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը


ՈՐՈՇԵՑ

Մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի պաշտպան Արման Բաղդասարյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել՝ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ի թիվ ԵԴ1/1954/01/25 որոշումը թողնելով անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/1954/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 06-06-2025
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 20125325
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Լուկա Էդուարդի Ավագյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու թույլտվություն, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում անհայտ անձից իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափերի՝ 0.28 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» և 0.05 գրամ քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներ: Նշված թմրամիջոցները, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, 2025 թվականի հունվարի 30-ին՝ ժամը 18:00-ի սահմաններում, իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում, շահադիտական դրդումներով՝ այն է 15.000 ՀՀ դրամ գումարով, վաճառելու եղանակով ապօրինի իրացրել է Գրետա Նորայրի Գասպարյանին, որոնք Գրետա Գասպարյանի մոտից հայտնաբերվել և վերցվել են 2025 թվականի հունվարի 30- ին՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Կոտայքի բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ։
Բացի այդ, Լուկա Ավագյանը խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, դեռևս քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակահատվածում անհայտ անձից առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և 2025 թվականի փետրվարի 01-ին անձնական օգտագործման համար իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում ապօրինի պահել է ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707–Ն որոշման 1-ին հավելվածով սահմանված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հաշվարկման հիմքով մանր չափի նվազագույն շեմի քսանմեկապատիկը գերազանցող չափով՝ զգալի չափերի` 10.62 գրամ քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և վերցվել է 2025 թվականի փետրվարի 01-ին Լուկա Ավագյանի բնակության հասցեում՝ Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում իրականացված խուզարկությամբ:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Լուկա
Ազգանուն Ավագյան
Հայրանուն Էդուարդի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 393 Մաս 2 Կետ 2,3/2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/
Վիճակագրական տողի համարը 19.1
Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար Առկա չէ
Իրավական բարդության չափանիշ 1.4
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 06-06-2025
Նախագահող դատավոր
Անուն Սամվել
Ազգանուն Յուզբաշյան
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
Ամսաթիվ 01-07-2022
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
Որոշման ամսաթիվ 09-06-2025
Որոշում ՈՐՈՇՈՒՄ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՎ ՎԱՐՈՒՅԹՆ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈՒ ԵՎ ՆԱԽՆԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈՒՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

§09¦ հունիսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ս.Յուզբաշյանս, ուսումնասիրելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով.

ՊԱՐԶԵՑԻ

2025 թվականի հունիսի 06-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 20125325 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որը թիվ ԵԴ1/1954/01/25 համարի ներքո մակարգվել և նույն թվականի հունիսի 09-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով,

ՈՐՈՇԵՑԻ

1. Թիվ ԵԴ1/1954/01/25 քրեական գործով, ըստ մեղադրանքի՝ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ստանձնել վարույթը և նշանակել նախնական դատալսումներ՝ 2025 թվականի հունիսի 17-ին՝ ժամը 16:00-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Շենգավիթ նստավայրում (ք.Երևան, Արշակունյաց պող., 24/1, դահլիճ համար 6):
2. Գործը վարույթ ընդունելու պահից երկու օրվա ընթացքում այդ մասին տեղյակ պահել հանրային մեղադրողին, վարույթի մասնավոր մասնակցին՝ ուղարկելով սահմանված ձևի հուշաթերթ` հասցեատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածով սահմանված հարցերի կապակցությամբ միջնորդություններ ներկայացնելու իրավունքի պարզաբանմամբ:
3. Որոշումն ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից և ենթակա չէ բողոքարկման:


ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Հանրային մեղադրող
Դատավարության կողմեր
Անուն ԼՈՒԿԱ
Ազգանուն ԱՎԱԳՅԱՆ
Հայրանուն ԷԴՈՒԱՐԴԻ
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն ՄՀԵՐ
Ազգանուն ՄԱՆԳԱՍԱՐՅԱՆ
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Ս
Ազգանուն ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆ
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 17-06-2025
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 17-06-2025
Նիստը Կայացել է
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 04-07-2025
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 04-07-2025
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 04-07-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/1954/01/25





Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

«17» հունիսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը` (այսուհետ նաև` Դատարան) նախագահությամբ դատավոր Ս.Յուզբաշյանի, քարտուղարությամբ Ա.Քոչարյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ս.Մնացականյանի, պաշտպան Մ.Մանգասարյանի, մեղադրյալ Լ.Ավագյանի, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործով, ըստ մեղադրանքի՝ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի հունիսի 06-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 20125325 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Քրեական գործը թիվ ԵԴ1/1954/01/25 համարի ներքո մակարգվել և նույն թվականի հունիսի 09-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին:
2025 թվականի հունիսի 19-ին դատավոր Ս․Յուզբաշյանը որոշում է կայացրել քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:

2. Դատալսումների ընթացքում հայտնած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրող Ս.Մնացականյանը հայտնեց, որ մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքեր առկա չեն: Մասնավորապես պահպանվում են Դատարանի նախորդ որոշումներով արձանագրված ռիսկերը: Միաժամանակ՝ պետք է հաշվի առնել, որ ապացույցները դեռևս հետազոտված չեն, ինչպես նաև ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիան կենտրոնի Ձև 8 տեղեկանքում և datalex.am տեղեկատվական համակարգում մեղադրյալի վերաբերյալ առկա տեղեկությունները: Հետևաբար` ավելի նվազ խափանման միջոցների կիրառմամբ չեն կարող չեզոքացվել առկա ռիսկերը:
Պաշտպան Մ.Մանգասարյանն առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ հայտնելով, որ վարույթի քննության սույն փուլում նվազել են բարձրացված մտավախությունները: Հետևաբար՝ գտնում է, որ այլընտրանքային խափանման միջոցների, այդ թվում՝ համակցված, կիրառմամբ հնարավոր է զսպել նշված մտավախությունները:
Մեղադրյալ Լ.Ավագյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը:

3. Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Դատարանը, հաշվի առնելով դատական վարույթի մասնակցի դիրքորոշումը, հետազոտելով վարույթի նյութերը, արձանագրում է հետևյալը.
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով.
/.../
գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
3. Դատարանը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության սահմաններում պարտավոր են անհապաղ ազատ արձակել ազատությունից ապօրինի կամ անհիմն զրկված յուրաքանչյուր անձի:
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
5. Սույն օրենսգրքով ձերբակալման տվյալ տեսակի համար նախատեսված առավելագույն ժամկետը լրանալուն պես ձերբակալված անձը պետք է անհապաղ ազատ արձակվի, եթե առկա չէ նրան կալանավորելու վերաբերյալ որոշում:
6. Յուրաքանչյուր անձի անհապաղ և պատշաճ ձևով պարզաբանվում են նրան ազատությունից զրկելու պատճառները, իսկ հանցագործության մեջ մեղադրվելու դեպքում՝ նաև մեղադրանքը:
7. Ֆիզիկական հարկադրանքը, անհրաժեշտ նվազագույն միջամտության պայմանով, թույլատրելի է միայն այն անձի նկատմամբ, որը կամավոր չի կատարում իր անձնական անձեռնմխելիությանը միջամտող՝ իրավասու անձի իրավաչափ կարգադրությունը:
8. Վարույթի ընթացքում ոչ ոք չպետք է ենթարկվի խոշտանգման, անմարդկային կամ նվաստացուցիչ վերաբերմունքի կամ պատժի, ֆիզիկական կամ հոգեկան բռնության, այդ թվում՝ դեղերի օգտագործման, սովի, ուժասպառման, հիպնոսի, բժշկական օգնությունից զրկվելու միջոցով: Արգելվում է անձից տեղեկություններ ստանալ բռնության, սպառնալիքի, խաբեության, նրա իրավունքների ոտնահարման, ինչպես նաև այլ անօրինական գործողությունների միջոցով:
9. Արգելվում է վարույթի ընթացքում մարդու կյանքը կամ առողջությունը վտանգող, նրան ֆիզիկական կամ հոգեկան տանջանքներ պատճառող գործողություններ կատարելը:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
/.../»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
/.../
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։
/.../»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:
/.../
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը:
6. Կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է անձին ազատությունից փաստացի զրկելու պահից:/.../»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 271-րդ հոդվածի 3.1 մասի համաձայն՝
«Դատական վարույթին ներգրավված և պատշաճ ծանուցված անձանց բացակայությունը խոչընդոտ չէ առաջին ատյանի կարգով իրականացվող վարույթում խափանման միջոցի հարցի քննարկման դատական նիստն անցկացնելու համար, եթե դատարանն այլ բան չի որոշում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Նախնական դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում մինչդատական վարույթում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու, իսկ եթե խափանման միջոց կիրառված չի եղել` այն կիրառելու հարցը»:
Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է․
- մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
- մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
- մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
Վերը նշված հիմքերից վերջինի կապակցությամբ հարկ է արձանագրել, որ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականություն, ի թիվս այլնի, սահմանված է քրեական վարույթին չխոչընդոտելը, այդ թվում` ապացուցման գործընթացին ապօրինի չմիջամտելը (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մաս), որպիսի պայմաններում մեղադրյալի՝ վարույթին չխոչընդոտելու նեգատիվ օրենսդրական պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, կարող է կիրառվել խափանման միջոց, այդ թվում՝ կալանք։
Վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ քրեական վարույթը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը, Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են:
Դատարանն, անդրադառնալով մեղադրյալ Լ.Ավագյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի անհրաժեշտությանը, ելնելով քրեական գործում առկա փաստական տվյալներից, դատական վարույթի ներկա փուլում, երբ դեռ չեն հետազոտվել ապացույցները, մասնավորապես՝ չեն հարցաքննվել վարույթին օժանդակող անձինք, դեռևս բարձր է համարում մեղադրյալի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունների կատարումից խուսափելու հավանականությունը՝ նկատի ունենալով դատարանի կողմից նախորդ՝ կալանքի որպես խափանման միջոցի կիրառման, դրա ժամկետի երկարաձգման որոշումների համար հիմք ծառայած իրավաչափության պայմանների շարունակական առկայության փաստը հաստատող հիմնավորումները և պատճառաբանությունները, այնպես էլ ներկա պահին նշվածը հերքող փաստական տվյալներ չներկայացնելու հանգամանքը: Վերոգրյալն արձանագրելիս Դատարանը հաշվի է առնում մեղադրական եզրակացությամբ ամրագրված ապացույցների տեսակներն ու դրանց բովանդակությունը և այն, որ մեղադրյալի համար ընկալելի է թե կոնկրետ ինչ հանգամանքներ ապացուցելու համար են դրանք մատնանշվել:
Ինչ վերաբերվում է նոր հանցանք կատարելու ռիսկին՝ Դատարանն այն դեռևս իրատեսական է համարում: Նշվածն արձանագրելիս Դատարանը նախ հաշվի է առնում Լուկա Էդուարդի Ավագյանի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիան կենտրոնի Ձև 8 տեղեկանքում և datalex.am տեղեկատվական համակարգում առկա տվյալները: Միաժամանակ Դատարանը հաշվի է առնում նաև՝ Լ.Ավագյանի եկամուտ ունենալու մասին տեղեկատվության բացակայությունը: Նման պայմաններում, Դատարանն ընդգծում է Եվրոպական դատարանի՝ Բեռնոբիչն ընդդեմ Խորվաթիայի (Bernobić v. Croatia) գործով 2011 թվականի սեպտեմբերի 21-ի վճռով արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, որի համաձայն՝ մեղադրյալի մշտական աշխատանք կամ կանոնավոր ամսական եկամուտ չունենալու հանգամանքը կարող է բավարար լինել գնահատելու, որ անձը, ազատության մեջ գտնվելու պայմաններում, կարող է շարունակել թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությունը (տե՛ս նշված վճռի 70-րդ և 71-րդ կետերը)։ Նման պայմաններում, Դատարանը չի կարող բացառել այն, որ մեղադրյալ Հայկ Նազարյանը մնալով ազատության մեջ՝ հնարավոր է շարունակի զբաղվել ենթադրյալ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ, այլ կերպ՝ բարձր է խնդրո առարկա մտավախությունը:
Միաժամանակ Դատարանը փաստում է, որ վարույթի քննության սույն փուլում առկա է մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի կողմից փախուստի դիմելու ռիսկը: Դատարանը հաշվի է առնում մեղադրյալին մեղսագրվող արարքների բնույթն ու հանրային վտանգավորությունը, մասնավորապես՝ վերջինիս, ի թիվս մյուս դրվագի, մեղսագրվում նաև թմրամիջոցների ապօրինի իրացում, և որը հանդիսանում է ծանր հանցանքներ, և որի համար որպես պատիժ նախատեսված է բացառապես ազատազրկում: Վերոգրյալի համատեքստում, անդրադառնալով մինչդատական վարույթի ընթացքում նախորդ որոշումներով արձանագրված փախուստի հավանականության բացակայությանը, առկա չէ որևէ կաշկանդվածություն խնդրո առարկա հիմքին անդրադառնալու համար: Ավելին, մինչդատական վարույթի ընթացքում քննիչը խափանման միջոց կիրառելու միջնորդությանը կից ներկայացնում է բացառապես այն նյութերը, որոնք, ըստ իրեն, բավարար են ներկայացված փաստարկները հիմնավորված համարելու համար, ինչի կապակցությամբ դատական երաշխիքների շրջանակներում Դատարանը կարող է այլ դիրքորոշում ունենալ: Այնինչ, քրեական գործով ըստ էության քննության ժամանակ Դատարանին հասանելի է ամբողջ քրեական գործը, հետևաբար դատարանների դիրքորոշումները ևս կարող են տարբերվել: Միաժամանակ՝ սույն քրեական վարույթը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ դատարան հանձնելը կարող է մեղադրյալի մոտ դատապարտվելու և ի վերջո պատժի ենթարկվելու զգացողություն առաջացնել, որը կարող է դրդել վերջինիս փախուստի դիմել, հետևաբար՝ վարույթի քննության սույն փուլում ողջամիտ է խնդրո առարկա ռիսկի բարձր լինելը:
Ամփոփելով վերոնշյալը՝ Դատարանը չի կարող չեզրահանգել, որ սույն վարույթում առկա են ծանրակշիռ փաստական տվյալներ, որոնք բավարար են հիմնավորելու համար Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ այլ խափանման միջոցներ կիրառելու ոչ իրավաչափ լինելն ու վարույթի քննության սույն փուլում նրան անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը: Այլ կերպ, Դատարանը գտնում է, որ արձանագրվածը ողջամտորեն հիմք է տալիս հանգելու այն հետևության, որ այլընտրանքային որևէ խափանման միջոցի, այդ թվում՝ պաշտպանի կողմից միջնորդված տնային կալանքը չի կարող լինել գործուն երաշխիք՝ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում Լ.Ավագյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը չեզոքացնելու համար և դրանց կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի հետագա պատշաճ վարքագիծը՝ գործի դատական քննության ընթացքում:
Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ դեռևս շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքի սահմանափակման անհրաժեշտությունը՝ բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների:
Վերոգրյալը հիման վրա Դատարանն արձանագրում է, որ անհրաժեշտ է երկարաձգել մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված կալանքը՝ 3 ամիս ժամկետով:
Նույն պատճառաբանություններով Դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի միջնորդությունն անհիմն է և ենթակա է մերժման:
Հաշվի առնելով վերոշարադրվածը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 270-րդ, 311-րդ, 316-րդ, 389-րդ և 390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը՝

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը երկարաձգել 3 /երեք/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 01-ը՝ սահմանափակելով մեղադրյալի այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը՝ բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների:
2. Պաշտպան Մ.Մանգասարյանի միջնորդությունը մերժել:
3. Որոշումը հատուկ վերանայման կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ քրեական դատարան՝ դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո՝ 10-օրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 05-08-2025
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 05-08-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 11-08-2025
Ժամ 17:00
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 11-08-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 05-09-2025
Ժամ 17:00
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 05-09-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 19-09-2025
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 19-09-2025
Նիստը Կայացել է
Այլ նշումներ ԵԴ1/1954/01/25





Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

«19» սեպտեմբերի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը` (այսուհետ նաև` Դատարան) նախագահությամբ դատավոր Ս.Յուզբաշյանի, քարտուղարությամբ Ա.Քոչարյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ս.Մնացականյանի, պաշտպան Ա.Բաղդասարյանի, մեղադրյալ Լ.Ավագյանի, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործով, ըստ մեղադրանքի՝ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի հունիսի 06-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 20125325 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Քրեական գործը թիվ ԵԴ1/1954/01/25 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի հունիսի 09-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին:
2025 թվականի հունիսի 09-ին դատավոր Ս․Յուզբաշյանը որոշում է կայացրել քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
2025 թվականի հունիսի 17-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 01-ը՝ սահմանափակելով մեղադրյալի այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը՝ բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների

2. Դատալսումների ընթացքում հայտնած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրող Ս.Մնացականյանը նշեց, որ վարույթի քննությանը խոչընդոտելու հավանակությունը նվազել է՝ հաշվի առնելով վկաների հարցաքննված լինելը: Ինչ վերաբերվում է նոր հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու ռիսկերին՝ դրանք դեռևս շարունակվում են բարձր մնալ՝ հաշվի առնելով դատարանի նախորդ որոշմամբ արձանագրված պատճառաբանությունները, ինչպես նաև հիմքերի կանխատեսելի լինելը: Հետևաբար` անհրաժեշտ է երկարաձգել մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված կալանքը:
Պաշտպան Ա.Բաղդասարյանն առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ, հայտնելով, որ վարույթի քննության սույն փուլում վերացել է վարույթի քննությանը խոչընդոտելու ռիսկը, հաշվի առնելով, որ քրեական գործով ապացույցներից մնացել է հետազոտել միայն իրեղեն ապացույցը, որի վրա ազդեցություն գործադրելն անիրական է: Ինչ վերաբերվում է նոր հանցանք կատարելու ռիսկին, պետք է փաստել, որ դատաքննության փուլում գտնվող վարույթով առկա չէ վերջնական դատական ակտ: Ավելացրեց, որ մեղսագրվող արարքների հանրային վտանգավորությունը և ակնկալվող պատժի խստությունն ինքնին չի կարող դրվել փախուստի իրատեսական լինելու հիմքում: Հետևաբար՝ գտնում է, որ այլընտրանքային խափանման միջոցների՝ տնային կալանքի, բացակայելու արգելքի և 500.000 /հինգ հարյուր/ հազար ՀՀ դրամի չափով գրավի համակցված, կիրառմամբ հնարավոր է զսպել նշված մտավախությունները:
Մեղադրյալ Լ.Ավագյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը:

3. Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Դատարանը, հաշվի առնելով դատական վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները, հետազոտելով վարույթի նյութերը, արձանագրում է հետևյալը.
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով.
/.../
գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
3. Դատարանը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության սահմաններում պարտավոր են անհապաղ ազատ արձակել ազատությունից ապօրինի կամ անհիմն զրկված յուրաքանչյուր անձի:
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
5. Սույն օրենսգրքով ձերբակալման տվյալ տեսակի համար նախատեսված առավելագույն ժամկետը լրանալուն պես ձերբակալված անձը պետք է անհապաղ ազատ արձակվի, եթե առկա չէ նրան կալանավորելու վերաբերյալ որոշում:
6. Յուրաքանչյուր անձի անհապաղ և պատշաճ ձևով պարզաբանվում են նրան ազատությունից զրկելու պատճառները, իսկ հանցագործության մեջ մեղադրվելու դեպքում՝ նաև մեղադրանքը:
7. Ֆիզիկական հարկադրանքը, անհրաժեշտ նվազագույն միջամտության պայմանով, թույլատրելի է միայն այն անձի նկատմամբ, որը կամավոր չի կատարում իր անձնական անձեռնմխելիությանը միջամտող՝ իրավասու անձի իրավաչափ կարգադրությունը:
8. Վարույթի ընթացքում ոչ ոք չպետք է ենթարկվի խոշտանգման, անմարդկային կամ նվաստացուցիչ վերաբերմունքի կամ պատժի, ֆիզիկական կամ հոգեկան բռնության, այդ թվում՝ դեղերի օգտագործման, սովի, ուժասպառման, հիպնոսի, բժշկական օգնությունից զրկվելու միջոցով: Արգելվում է անձից տեղեկություններ ստանալ բռնության, սպառնալիքի, խաբեության, նրա իրավունքների ոտնահարման, ինչպես նաև այլ անօրինական գործողությունների միջոցով:
9. Արգելվում է վարույթի ընթացքում մարդու կյանքը կամ առողջությունը վտանգող, նրան ֆիզիկական կամ հոգեկան տանջանքներ պատճառող գործողություններ կատարելը:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
/.../»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
/.../
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։
/.../»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:
/.../
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը:
6. Կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է անձին ազատությունից փաստացի զրկելու պահից:/.../»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 271-րդ հոդվածի 3.1 մասի համաձայն՝
«Դատական վարույթին ներգրավված և պատշաճ ծանուցված անձանց բացակայությունը խոչընդոտ չէ առաջին ատյանի կարգով իրականացվող վարույթում խափանման միջոցի հարցի քննարկման դատական նիստն անցկացնելու համար, եթե դատարանն այլ բան չի որոշում»:
Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է․
- մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
- մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
- մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
Վերը նշված հիմքերից վերջինի կապակցությամբ հարկ է արձանագրել, որ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականություն, ի թիվս այլնի, սահմանված է քրեական վարույթին չխոչընդոտելը, այդ թվում` ապացուցման գործընթացին ապօրինի չմիջամտելը (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մաս), որպիսի պայմաններում մեղադրյալի՝ վարույթին չխոչընդոտելու նեգատիվ օրենսդրական պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, կարող է կիրառվել խափանման միջոց, այդ թվում՝ կալանք։
Հաշվի առնելով 2025 թվականի հունիսի 17-ի որոշմամբ հիմնավոր կասկածի վերաբերյալ Դատարանի արձանագրած եզրահանգումները, անդրադառնալով մեղադրյալ Լ.Ավագյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի իրավաչափության հարցին, Դատարանը փաստում է հետևյալը.
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրմամբ Դատարանն արձանագրում է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2025 թվականի հունիսի 17-ի որոշմամբ մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը երկարաձգվել է, համապատասխանաբար, 3 /երեք/ ամիս ժամկետով, որի հիմքում փաստվել է, որ առկա է մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումից խուսափելու, նոր հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու ռիսկերը:
Դատարանը, ելնելով քրեական գործում առկա փաստական տվյալներից, դատական վարույթի ներկա փուլում, երբ հետազոտվել են նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրական եզրակացությամբ հաստատած հաջորդականությամբ քրեական գործում առկա բոլոր ապացույցները՝ բացառությամբ իրեղեն ապացույցի, իրատեսական չի համարում մեղադրյալի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունների կատարումից խուսափելու հավանականությունը: Նման պայմաններում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այլևս առկա չէ մեղադրյալի անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքի սահմանափակման անհրաժեշտությունը:
Ինչ վերաբերվում է մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու ռիսկին, Դատարանը՝ փաստում է, որ դրանք դեռևս շարունակվում են առկա լինել՝ նկատի ունենալով դատարանի կողմից նախորդ՝ կալանքի ժամկետի երկարաձգման որոշմամբ խնդրո առարկա ռիսկերը հաստատող հիմնավորումները և պատճառաբանությունները, այնպես էլ ներկա պահին դրանք հերքող փաստական տվյալներ չներկայացնելու հանգամանքը:
Այսպիսով, վերը նշված հանգամանքները պատշաճ գնահատման ենթարկելու արդյունքում Դատարանը չի կարող չեզրահանգել, որ սույն վարույթում առկա են ծանրակշիռ փաստական տվյալներ, որոնք բավարար են հիմնավորելու համար Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ այլ խափանման միջոցներ կիրառելու ոչ իրավաչափ լինելն ու վարույթի քննության սույն փուլում նրան անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը: Այլ կերպ, Դատարանը գտնում է, որ արձանագրվածը ողջամտորեն հիմք է տալիս հանգելու այն հետևության, որ այլընտրանքային որևէ խափանման միջոց, այդ թվում՝ պաշտպանի կողմից միջնորդված տնային կալանքը, բացակայելու արգելքը և գրավը չեն կարող լինել գործուն երաշխիք՝ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում Լ.Ավագյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը չեզոքացնելու համար և դրանց կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի հետագա պատշաճ վարքագիծը՝ գործի դատական քննության ընթացքում:
Դատարանն արձանագրում է, որ խափանման միջոցի հարցի նախորդ քննությունից հետո՝ եռամսյա ժամկետում նշանակվել թվով հինգ դատական նիստեր, որոնցից չի կայացվել մեկը՝ պաշտպան Մ.Մանգասարյանի վարժական հավաքներին մասնակցելու պատճառաբանությամբ: Պատշաճ ջանասիրության տեսանկյունից գնահատման ենթարկվելով վերոգրյալ հանգամանքը՝ Դատարանը փաստում է, որ դատական նիստերի ինտենսիվությունը, դրանց կայացմանը ուղղված դատարանի գործողությունները հնարավորություն են տալիս արձանագրել, որ սույն փուլում այն առկա է:
Վերոգրյալի հիման վրա՝ Դատարանն արձանագրում է, որ անհրաժեշտ է երկարաձգել մեղադրյալի նկատմամբ փաստացի կիրառված կալանքը՝ 3 ամիս ժամկետով:
Նույն պատճառաբանություններով Դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի միջնորդությունն անհիմն է և ենթակա է մերժման:
Հաշվի առնելով վերոշարադրվածը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 270-րդ, 389-րդ և 390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը՝

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը երկարաձգել 3 /երեք/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունվարի 01-ը:
2. Մեղադրյալի անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքի սահմանափակումը վերացնել:
3. Պաշտպան Ա.Բաղդասարյանի միջնորդությունը մերժել:
4. Որոշումը հատուկ վերանայման կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ քրեական դատարան՝ դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո՝ 10-օրյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 16-10-2025
Ժամ 17:00
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 16-10-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 07-11-2025
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 07-11-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 15-12-2025
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 15-12-2025
Նիստը Կայացել է
Դատական նիստի տևողությունը 5 րոպե
Դատաքննության հետաձգման պատճառը Պաշտպանի կողմից հետաձգման դիմում ստանալու հիմքով:
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 25-12-2025
Ժամ 17:00
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 25-12-2025
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 25-12-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/1954/01/25





Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

«25» դեկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը` (այսուհետ նաև` Դատարան) նախագահությամբ դատավոր Ս.Յուզբաշյանի, քարտուղարությամբ Ա.Քոչարյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ս.Մնացականյանի, պաշտպան Ա.Բաղդասարյանի, մեղադրյալ Լ.Ավագյանի, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործով, ըստ մեղադրանքի՝ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի հունիսի 06-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 20125325 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Քրեական գործը թիվ ԵԴ1/1954/01/25 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի հունիսի 09-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին:
2025 թվականի հունիսի 09-ին դատավոր Ս․Յուզբաշյանը որոշում է կայացրել քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
2025 թվականի հունիսի 17-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 01-ը՝ սահմանափակելով մեղադրյալի այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը՝ բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների
2025 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:

2. Դատալսումների ընթացքում հայտնած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրող Ս.Մնացականյանը նշեց, որ շարունակում են պահպանվել դատական նախորդ ակտի մեջ նշված հիմքերի հավանականությունը:
Պաշտպան Ա.Բաղդասարյանն առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ, հայտնելով, որ վարույթի քննության սույն փուլում հիմքերի վերաբերյալ ռիսկերը նվազել են, ուստի կիրառված խափանման միջոցն այլևս համաչափ չէ: Գտնում է, որ այլընտրանքային խափանման միջոցների՝ տնային կալանքի, բացակայելու արգելքի և գրավի համակցված կիրառմամբ հնարավոր է զսպել նշված մտավախությունները: Միաժամանակ նշեց, որ հայրն ունի առողջական խնդիրներ, իսկ մայրը միայնակ չի կարող խնամել հորը:
Մեղադրյալ Լ.Ավագյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը: Խնդրեց հնարավորություն տալ լինել ծնողների կողքին:

3. Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Դատարանը, հաշվի առնելով դատական վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները, հետազոտելով վարույթի նյութերը, արձանագրում է հետևյալը.
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով.
/.../
գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
3. Դատարանը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության սահմաններում պարտավոր են անհապաղ ազատ արձակել ազատությունից ապօրինի կամ անհիմն զրկված յուրաքանչյուր անձի:
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
5. Սույն օրենսգրքով ձերբակալման տվյալ տեսակի համար նախատեսված առավելագույն ժամկետը լրանալուն պես ձերբակալված անձը պետք է անհապաղ ազատ արձակվի, եթե առկա չէ նրան կալանավորելու վերաբերյալ որոշում:
6. Յուրաքանչյուր անձի անհապաղ և պատշաճ ձևով պարզաբանվում են նրան ազատությունից զրկելու պատճառները, իսկ հանցագործության մեջ մեղադրվելու դեպքում՝ նաև մեղադրանքը:
7. Ֆիզիկական հարկադրանքը, անհրաժեշտ նվազագույն միջամտության պայմանով, թույլատրելի է միայն այն անձի նկատմամբ, որը կամավոր չի կատարում իր անձնական անձեռնմխելիությանը միջամտող՝ իրավասու անձի իրավաչափ կարգադրությունը:
8. Վարույթի ընթացքում ոչ ոք չպետք է ենթարկվի խոշտանգման, անմարդկային կամ նվաստացուցիչ վերաբերմունքի կամ պատժի, ֆիզիկական կամ հոգեկան բռնության, այդ թվում՝ դեղերի օգտագործման, սովի, ուժասպառման, հիպնոսի, բժշկական օգնությունից զրկվելու միջոցով: Արգելվում է անձից տեղեկություններ ստանալ բռնության, սպառնալիքի, խաբեության, նրա իրավունքների ոտնահարման, ինչպես նաև այլ անօրինական գործողությունների միջոցով:
9. Արգելվում է վարույթի ընթացքում մարդու կյանքը կամ առողջությունը վտանգող, նրան ֆիզիկական կամ հոգեկան տանջանքներ պատճառող գործողություններ կատարելը:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
/.../»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
/.../
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։
/.../»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:
/.../
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը:
6. Կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է անձին ազատությունից փաստացի զրկելու պահից:/.../»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 271-րդ հոդվածի 3.1 մասի համաձայն՝
«Դատական վարույթին ներգրավված և պատշաճ ծանուցված անձանց բացակայությունը խոչընդոտ չէ առաջին ատյանի կարգով իրականացվող վարույթում խափանման միջոցի հարցի քննարկման դատական նիստն անցկացնելու համար, եթե դատարանն այլ բան չի որոշում»:
Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է․
- մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
- մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
- մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
Վերը նշված հիմքերից վերջինի կապակցությամբ հարկ է արձանագրել, որ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականություն, ի թիվս այլնի, սահմանված է քրեական վարույթին չխոչընդոտելը, այդ թվում` ապացուցման գործընթացին ապօրինի չմիջամտելը (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մաս), որպիսի պայմաններում մեղադրյալի՝ վարույթին չխոչընդոտելու նեգատիվ օրենսդրական պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, կարող է կիրառվել խափանման միջոց, այդ թվում՝ կալանք։
Հաշվի առնելով 2025 թվականի հունիսի 17-ի որոշմամբ հիմնավոր կասկածի վերաբերյալ Դատարանի արձանագրած եզրահանգումները, անդրադառնալով մեղադրյալ Լ.Ավագյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի իրավաչափության հարցին, Դատարանը փաստում է հետևյալը.
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրմամբ Դատարանն արձանագրում է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2025 թվականի սեպտեմբերի 19-ի որոշմամբ մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը երկարաձգվել է, համապատասխանաբար, 3 /երեք/ ամիս ժամկետով, որի հիմքում փաստվել է, որ առկա է մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու ռիսկերը:
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու ռիսկին, Դատարանը՝ փաստում է, որ դրանք դեռևս շարունակվում են առկա լինել՝ նկատի ունենալով դատարանի կողմից նախորդ՝ կալանքի ժամկետի երկարաձգման որոշմամբ խնդրո առարկա ռիսկերը հաստատող հիմնավորումները և պատճառաբանությունները, այնպես էլ ներկա պահին դրանք հերքող փաստական տվյալներ չներկայացնելու հանգամանքը:
Այսպիսով, վերը նշված հանգամանքները պատշաճ գնահատման ենթարկելու արդյունքում Դատարանը չի կարող չեզրահանգել, որ սույն վարույթում առկա են ծանրակշիռ փաստական տվյալներ, որոնք բավարար են հիմնավորելու համար Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ այլ խափանման միջոցներ կիրառելու ոչ իրավաչափ լինելն ու վարույթի քննության սույն փուլում նրան անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը: Այլ կերպ, Դատարանը գտնում է, որ արձանագրվածը ողջամտորեն հիմք է տալիս հանգելու այն հետևության, որ այլընտրանքային որևէ խափանման միջոց, այդ թվում՝ պաշտպանի կողմից միջնորդված տնային կալանքը, բացակայելու արգելքը և գրավը չեն կարող լինել գործուն երաշխիք՝ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում Լ.Ավագյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը չեզոքացնելու համար և դրանց կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի հետագա պատշաճ վարքագիծը՝ գործի դատական քննության ընթացքում: Ինչ վերաբերվում է մեղադրյալի ընտանիքի անդամի առողջական խնդիրներին, Դատարանը փաստում է, որ չեն ներկայացվել բավարար հիմնավորումներ, որոնք կարող էին հաստատել հանգամանքը ու գնահատման առարկա դարձվել:
Վերոգրյալի հիման վրա՝ Դատարանն արձանագրում է, որ անհրաժեշտ է երկարաձգել մեղադրյալի նկատմամբ փաստացի կիրառված կալանքի ժամկետը: Ինչ վերաբերվում է ժամկետներին, նկատի ունենալով, որ դատաքննությունը եզրափակիչ ելույթների փուլում է և հավանական է կարճ ժամանակատվածում ավարտել գործի քննությունը, ուստի կալանքը հարկավոր է երկարաձգել 2 ամիս ժամկետով:
Նույն պատճառաբանություններով Դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի միջնորդությունն անհիմն է և ենթակա է մերժման:
Հաշվի առնելով վերոշարադրվածը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 270-րդ, 389-րդ և 390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը՝

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը երկարաձգել 2 /երկու/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի մարտի 01-ը:
2. Պաշտպան Ա.Բաղդասարյանի միջնորդությունը մերժել:
3. Որոշումը հատուկ վերանայման կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ քրեական դատարան՝ դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո՝ 10-օրյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 13-01-2026
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Անավարտ գործեր
Հաշվետու ժամանակահատված 2025 թվական
Տեսակը Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 13-01-2026
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 20-02-2026
Ժամ 17:30
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 20-02-2026
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 20-02-2026
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/1954/01/25





Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

«20» փետրվարի 2026թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը` (այսուհետ նաև` Դատարան) նախագահությամբ դատավոր Ս.Յուզբաշյանի, քարտուղարությամբ Ա.Քոչարյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ս.Մնացականյանի, պաշտպան Մ.Մանգասարյանի, մեղադրյալ Լ.Ավագյանի, դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով քրեական գործով, ըստ մեղադրանքի՝ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2025 թվականի հունիսի 06-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 20125325 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Քրեական գործը թիվ ԵԴ1/1954/01/25 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի հունիսի 09-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին:
2025 թվականի հունիսի 09-ին դատավոր Ս․Յուզբաշյանը որոշում է կայացրել քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
2025 թվականի հունիսի 17-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 01-ը՝ սահմանափակելով մեղադրյալի այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը՝ բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների
2025 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:
2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի մարտի 01-ը երկարաձգելու մասին:
2025 թվականի փետրվարի 20-ին մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով կայացվել է մեղադրական վերդիկտ:
Դատարանը, հետազոտելով վարույթի նյութերը, հանգում է հետևյալ հետևության.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«Մեղադրական վերդիկտ կայացնելու դեպքում դատարանն իրավասու է մեղադրյալի նկատմամբ կիրառելու խափանման միջոց, փոխելու կամ անփոփոխ թողնելու կիրառված խափանման միջոցը»:
Անդրադառնալով Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի անհրաժեշտության հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ հաշվի առնելով, որ 2026 թվականի փետրվարի 20-ին վերջինիս վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով կայացվել է մեղադրական վերդիկտ, որոնցից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով մեղսագրված արարքի համար նախատեսված է պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով: Նման պայմաններում, Դատարանը չունի համոզմունք, որ ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում Լուկա Էդուարդի Ավագյանը պատժի խստության կամ դրա կրելու հնարավորության սպառնալիքի ազդեցության տակ չի դիմի փախուստի: Այլ կերպ, Դատարանը գտնում է, որ կայացված մեղադրական վերդիկտի պայմաններում, հաշվի առնելով այն, որ դրա հիման վրա պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ, որում, ի թիվս այլնի պետք է շարադրվեն պատժի նշանակման ու այն կրելու հնարավորության հարցերը, ողջ վերոգրյալի համատեքստում վարույթի քննության սույն փուլում էապես բարձրացել է մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի փախուստի դիմելու հավանականությունը:
Վերոշարադրվածի լույսի ներքո՝ Դատարանն արձանագրում է, որ անհրաժեշտ է անփոփոխ թողնել մեղադրյալի նկատմամբ փաստացի կիրառված կալանքը:
Հաշվի առնելով վերոշարադրվածը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 270-րդ, 342-րդ, 389-րդ և 390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը՝

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը թողնել անփոփոխ:
2. Որոշումը հատուկ վերանայման կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ քրեական դատարան՝ դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո՝ 10-օրյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ
Վերդիկտ
Ամսաթիվ 20-02-2026
Ամբաստանյալ
Անուն ԼՈՒԿԱ
Ազգանուն ԱՎԱԳՅԱՆ
Հայրանուն ԷԴՈՒԱՐԴԻ
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Կայացվել է վերդիկտ Մեղադրական
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Հոդված
Հոդված
Լրացուցիչ դատալսումներ
Ամսաթիվ 20-02-2026
Ժամ 17:45
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 20-02-2026
Նիստը Կայացել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 20-02-2026
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Լուկա
Ազգանուն Ավագյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամսաթիվ 20-02-2026
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը Գործ ԵԴ1/1954/01/25






Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ

նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ՝ Ա.ՔՈՉԱՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Երևան քաղաքի Էրեբունի և
Նուբարաշեն վարչական շրջանների
դատախազության ավագ դատախազ Ս.ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆԻ
պաշտպաններ Ա.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ,
Մ.ՄԱՆԳԱՍԱՐՅԱՆԻ
մեղադրյալ Լ.ԱՎԱԳՅԱՆԻ

2026 թվականի փետրվարի 20-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Լուկա Էդուարդի Ավագյանի՝ ծնված՝ 20.10.1983թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, ամուսնալուծված, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, դատվածություն չունեցող, բնակվող՝ քաղաք Երևան, Զավարյան փող., 29 շենք, 4 բն. հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանքը:

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1 2025 թվականի հունվարի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Կոտայքի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 20118725 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 7-8/:
1.2 2025 թվականի հունվարի 30-ին որոշում է կայացվել թիվ 20118725 քրեական վարույթով քննչական խումբ ստեղծելու և նախաքննության կատարումը քննչական խմբին հանձնարարելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 20-21/:
1.3 2025 թվականի փետրվարի 01-ին Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով /հատոր 1-ին, գ.թ. 115-116/:
1.4 Նույն օրը որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 117-118/:
1.5 2025 թվականի փետրվարի 01-ին ձերբակալվել է Լուկա Ավագյանը և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 134-136, 143-147/:
1.6 2025 թվականի փետրվարի 01-ին Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԿԴ3/0005/06/25 որոշմամբ մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ երկու ամիս ժամկետով /հատոր 1-ին, գ.թ. 206-214/:
1.7 2025 թվականի փետրվարի 08-ին որոշում է կայացվել թիվ 20118725 քրեական վարույթից թիվ 20125325 քրեական վարույթն անջատելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 1-4/:
1.8 2025 թվականի փետրվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Կոտայքի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 20133225 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 231-232/:
1.9 Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 20133225 քրեական վարույթը թիվ 20125325 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 20125325 համարի ներքո շարունակելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 227-230/:
1.10 2025 թվականի փետրվարի 21-ին որոշում է կայացվել թիվ 20125325 քրեական վարույթն ըստ տարածքային ենթակայության ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժին փոխանցելու մասին /հատոր 2-րդ, գ.թ. 2-8/:
1.11 2025 թվականի մարտի 31-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԿԴ3/0005/06/25 որոշմամբ մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով /հատոր 2-րդ, գ.թ. 81-89/:
1.12 2025 թվականի մայիսի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 12182925 քրեական վարույթը /հատոր 2-րդ, գ.թ. 114-114ա/:
1.13 2025 թվականի մայիսի 24-ին որոշում է կայացվել թիվ 12182925 և թիվ 20125325 քրեական վարույթները միացնելու և միացված վարույթը թիվ 20125325 համարի ներքո շարունակելու մասին /հատոր 2-րդ, գ.թ. 116-117/:
1.14 2025 թվականի մայիսի 26-ին Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 2-րդ, գ.թ. 119-122/:
1.15 2025 թվականի մայիսի 29-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԿԴ3/0005/06/25 որոշմամբ մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով /հատոր 2-րդ, գ.թ. 140-148/:
1.16 2025 թվականի մայիսի 30-ին որոշում է կայացվել թիվ 20125325 քրեական վարույթից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մաս անջատելու և առանձնացված վարույթին թիվ 12184825 համարը շնորհելու մասին /հատոր 2-րդ, գ.թ. 149-150/:
1.17 2025 թվականի մայիսի 30-ին կազմվել է թիվ 20125325 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 2-րդ, գ.թ. 152-162/:
1.18 2025 թվականի հունիսի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 20125325 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին:
1.19 2025 թվականի հունիսի 06-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 20125325 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
1.20 Քրեական գործը թիվ ԵԴ1/1954/01/25 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի հունիսի 09-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին:
1.21 2025 թվականի հունիսի 09-ին դատավոր Ս․Յուզբաշյանը որոշում է կայացրել քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.22 2025 թվականի հունիսի 17-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 01-ը՝ սահմանափակելով մեղադրյալի այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը՝ բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների:
1.23 2025 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:
1.24 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի մարտի 01-ը երկարաձգելու մասին:
1.25 2026 թվականի փետրվարի 20-ին մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով կայացվել է մեղադրական վերդիկտ, նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը թողնվել է անփոփոխ և որոշում է կայացվել լրացուցիչ դատալսումներ նշանակելու մասին:

2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2.1 Լուկա Էդուարդի Ավագյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքների համար, որ նա «խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու` թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու թույլտվություն, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում անհայտ անձից իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափերի` 0.28 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» և 0.05 գրամ քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներ: Նշված թմրամիջոցները, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, 2025 թվականի հունվարի 30-ին` ժամը 18:00-ի սահմաններում, իր բնակության վայրում` Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում, շահադիտական դրդումներով՝ այն է 15.000 ՀՀ դրամ գումարով, վաճառելու եղանակով ապօրինի իրացրել է Գրետա Նորայրի Գասպարյանին, որոնք Գրետա Գասպարյանի մոտից հայտնաբերվել և վերցվել են 2025 թվականի հունվարի 30-ին՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Կոտայքի բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ:
Բացի այդ, Լուկա Ավագյանը խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, դեռևս քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակահատվածում անհայտ անձից առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և 2025 թվականի փետրվարի 01-ին անձնական օգտագործման համար իր բնակության վայրում Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում ապօրինի պահել է ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածով սահմանված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 4-րդ մասի` հաշվարկման հիմքով մանր չափի նվազագույն շեմի քսանմեկապատիկը գերազանցող չափով՝ զգալի չափերի` 10.62 գրամ քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և վերցվել է 2025 թվականի փետրվարի 01-ին Լուկա Ավագյանի բնակության հասցեում` Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում իրականացված խուզարկությամբ»:

3. Դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3.1 Ճանաչման ներկայացնելու մասին 2025 թվականի հունվարի 31-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ Գրետա Նորայրի Գասպարյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց լուսանկարներում ճանաչել է թիվ 4 պայմանական համարի լուսանկարում պատկերված անձին, ով հանդիսանում է Ժիրոն, ումից 2025 թվականի հունվարի 30-ին 15.000 ՀՀ դրամով գնել է «մեթամֆետամին» և «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներ: Ժիրոյին ճանաչել է ճաղատ գլխից, թրաշի ձևից, խոշոր աչքերի ձևից, ունքերի ձևից, սպիտակ մաշկից /հատոր 1-ին, գ.թ. 73-74, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.2 Բնակարանում խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի փետրվարի 01-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ խուզարկություն է կատարվել Լուկա Ավագյանի բնակության հասցեում: 2025 թվականի փետրվարի 01-ին դատարանի թիվ ԿԴ1/0066/07/25 որոշման հիման վրա խուզարկություն է կատարվել Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում, որի արդյունքում նշված բնակարանի խոհանոցի օդաքարշի միջից հայտնաբերվել է անձեռոցիկով փաթաթված մեկ հատ ծխեցված պատերով կաթուցիչ, մեկ հատ սպիտակ գորշ հետքերով ապակյա կոլբա, հինգ հատ զիպ փականով դատարկ պարկեր և երեք փաթեթներով` համապատասխանաբար 11.77 գրամ, 0.8 գրամ ու 1,59 գրամ քաշերով կանեփանման բույսի մանրացված զանգվածներ: Խուզարկության մասնակից Լուկա Ավագյանը հայտարարել է, որ հայտնաբերվածները պատկանում են իրեն և դրանք պահել է իր անձնական օգտագործման համար /հատոր 1-ին, գ.թ. 124-126, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.3 Հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում անձին ձերբակալելու մասին 2025 թվականի հունվարի 30-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ Երևան-Աբովյան խճուղի, Վերին Պտղնի 2/1 հասցեում գտնվող «MG» սուպերմարկետի դիմացից ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալվել է Գրետա Նորայրի Գասպարյանը, ով բանավոր հայտարարել է, որ իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված թմրամիջոցները պատկանում են իրեն, նախատեսված են իր անձնական օգտագործման համար, որոնք ձեռք է բերել 2025 թվականի հունվարի 30-ին Ժիրո անունով մի տղայից /հատոր 1-ին, գ.թ. 11-13, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.4 Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի հունվարի 30-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ ձերբակալված Գրետա Գասպարյանի անձնական խուզարկությամբ՝ նրա դրամապանակից, հայտնաբերվել է մոտ 0.62 գրամ քաշով սպիտակ գույնի բյուրեղանման «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցին նմանվող զանգված և մոտ 0.20 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցին նմանվող դեղնականաչավուն յուրահատուկ հոտով զանգված, որոնք, ըստ Գրետա Գասպարյանի բանավոր հայտարարության, իր անձնական օգտագործման համար 2025 թվականի հունվարի 30-ին ձեռք է բերել ոմն Ժիրոյից /հատոր 1-ին, գ.թ. 14, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.5 Դատաքիմիական և դատաբուսաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 448Ք-25 եզրակացությունը, որի համաձայն՝ փորձաքննությանը ներկայացված 0,05 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփ բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, իսկ 0,28 գրամ քաշով սպիտակ, փոշեբյուրեղային զանգվածը հանդիսանում է «Մեթամֆետմին» տեսակի թմրամիջոց /հատոր 2-րդ, գ.թ. 33-39, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.6 Դատանյութագիտական և դատակենսաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 545Ք-25 եզրակացությունը, որի համաձայն՝ փորձաքննությանը ներկայացված «Զիպ փականով տոպրակով» գրառմամբ փաթեթից հանված սև գույնի մեկուսիչ ժապավենով փաթաթված «zip» փականով փաթեթում առկա 9,33 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց:
Ներկայացված «վճարված կտրոնով» գրառմամբ փաթեթից հանված անդորրագրի հատվածում առկա 0,97 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց:
Ներկայացված «դեղին իզալենտով» գրառմամբ փաթեթից հանված դեղին գույնի մեկուսիչ ժապավենով փաթաթված «zip» փականով փաթեթում առկա 0,27 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց:
Ներկայացված «կաթուցիչ» գրառմամբ փաթեթից հանված թվով 1 ապակյա գլանակում հայտնաբերվել են կանեփի բույսի կաննաբինոիդների՝ թմրալկալորդ Տետրահիդրոկաննաբինոլի հետքեր:
Ներկայացված «ապակե կոլբա» գրառմամբ փաթեթից հանված թվով 1 ապակյա ծխամորճում հայտնաբերվել են մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցի հետքեր:
Ներկայացված «սեղանի հարակից զանգված» գրառմամբ փաթեթից հանված սպիտակ գույնի թղթի կտորում առկա 0,05 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց:
Ներկայացված «Զիպ դատարկ փաթեթներ» գրառմամբ փաթեթից հանված թվով 1 հատ «zip» փականով փաթեթում առկա հետքերը պարունակում են թմրալկալոիդ Տետրահիդրոկաննաբինոլ:
Ներկայացված «Զիպ դատարկ փաթեթներ» գրառմամբ փաթեթից հանված թվով 4 հատ «zip» փականով փաթեթներում առկա են Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցի հետքեր /հատոր 2-րդ, գ.թ. 92-96, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.7 Թվային խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի մարտի 22-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ թվային խուզարկություն է կատարվել Գրետա Գասպարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Սամսունգ» մոդելի բջջային հեռախոսում: Մուտք է գործվել տելեգրամ հավելված և մասնակից Գասպարյանը հայտարարել է, որ Լուկա Ավագյանի հետ միայն տելեգրամ հավելվածով է շփվել, սակայն Լուկա Ավագյանը ջնջել է նամակագրությունը: Հայտնաբերվել է նամակագրություն Հովիկ Բուղա օգտատիրոջ հետ, որտեղ Գրետա Գասպարյանը Հովիկից գումար է ուզում Ժիրոյից թմրամիջոց ձեռք բերելու համար և մասնակիցը հայտարարել է, որ Հովիկը իր ընկերն է և տեղյակ է, որ ինքը Ժիրոյից (Լուկա Ավագյան) թմրամիջոց է գնում, սակայն Հովիկը որևէ կապ չունի թմրամիջոցների հետ: Մուտք է գործվել Վաթսափ հավելված և մասնակիցը հայտարարել է, որ կան նամակագրություններ, որոնք անձնական բնույթի են, իսկ Գոհարիկ և Մելանիկ գրանցված օգտատերերը տեղյակ են, որ ինքը թմրամիջոց է գնում Ժիրոյից /հատոր 2-րդ, գ.թ. 52-53, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.8 Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ 0,05 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, 0,28 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, 9,33 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, 0,97 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, 0,27 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, 0,05 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, փորձաքննությանը ներկայացրած իրերը և առարկաները, որոնք պարունակում են տետրահիդրականնաբինոլ և մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցների հետքեր /հատոր 2-րդ, գ.թ. 128-130, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.9 Վկա Գրետա Գասպարյանի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը, որի համաձայն՝ Լուկա Ավագյանի հետ ծանոթացել է մոտ տասը տարի առաջ և ունեցել են ընկերական հարաբերություններ։ Երբ նա կալանավորվել է, նրա հետ կապի մեջ է եղել բջջային հեռախոսով։ Լ.Ավագյանը կալանքից ազատվելուց հետո իմացել է, որ ինքը թմրամիջոց է օգտագործում և իրեն ասել է, որ ծանրոցների միջոցով կարող են ձեռքբերել թմրամիջոց։ Այդ պայմանավորվածությունից հետո, երկու ամիս գնացել է Լուկա Ավագյանի տուն, որը գտնվում էր շենքի երկրորդ հարկում, և ձեռք է բերել «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց: Ինքը զգացել է, որ ոստիկանության աշխատակիցներն իրեն հետևում են, այդ մասին տեղեկացրել է նաև Լուկային, իսկ նա ասել է, որ որևէ խնդիր չունի և թող ինքը մտածի: Քանի որ ինքն իմացել է, որ անձնական օգտագործման համար կենթարկվի վարչական պատասխանատվության չի մտահոգվել, և քանի որ Ժիրոն՝ Լուկան է եղել իրացնողը, նրան փաստացի զգուշացրել է այդ մասին: Դեպքի օրը, հունվար ամսվա վերջին օրերին, կրկին գնացել է թմրանյութը վերցնելու։ Հաճնից առավոտյան եկել է Սիլաչի, գումարը տվել Ժիրոյին՝ Լուկա Ավագյանի և վերցրել է կես գրամ թմրամիջոց: Տանը բացի նրանից մայրն ու հայրն են եղել, սակայն ինքը մտել է խոհանոց և Լուկան ֆոլգայի կամ կոնֆետի թղթի մեջ փաթաթված վիճակում իրեն է տվել թմրամիջոցը, որից հետո վերցրել և դուրս է եկել։ Դրանից հետո նրանց շենքի ներքևի սննդի կետում սնվել է, և հետ է վերադարձել: Ճանապարհին՝ «ԷՄՋի» սուպերմարկետի մոտ իրեն ձերբակալել են ոստիկանության աշխատակիցները։ Մեղադրյալի հետ տելեգրամով է շփվել, և իրենց խոսակցությունները միշտ ջնջել են: Լուկայի հետ այդ անգամ պայմանավորվել է, որ կգա պարտքը կտա և կրկին թմրամիջոց կվերցնի։ Այդ ժամանակ մեղադրյալին 10.000 ՀՀ դրամ տվել է, իսկ 5000 ՀՀ դրամ պարտք է մնացել։ Հովիկից 5000 ՀՀ դրամ պարտքով գումար է վերցրել, ասելով, որ գնում է թմրամիջոց վերցնի Ժիրոյից։ Ինքը Լուկա Ավագյանին որպես Ժիրո է ճանաչել, ձերբակալվելուց հետո ոստիկաններն են ասել, որ Ժիրոն նույն ինքը Լուկան է։ Իր շրջապատում խոսակցություններ կային, որ Ժիրոն թմրամիջոցներ է վաճառում։ Եղել են դեպքեր, որ մեղադրյալը կալանավայրից իրեն գումար է ուղարկել։ Ինքը նաև զբաղվել է կազինո խաղալով:
Ինքը մեղադրյալին նախապես է տեղեկացրել թմրամիջոց ձեռքբերելու ցանկության մասին, և նա իրեն ասել է, թե երբ կարող է մոտենալ և վերցնել: Թմրամիջոցը վերցնելուց քաշը չեն ստուգել, ինքը հետագայում է նայել ու տեսել, որ քիչ է եղել, ինչի համար զանգահարել է և կռվել է նրա հետ: Ոստիկանության հանձնարարությամբ երբևէ որևէ գործողություն չի կատարել, և չի եղել որևէ դեպք, որ Լուկա Ավագյանի մոտից որևէ մեկի հետ հեռախոսազրույց ունենա։ Ինքը չի պատկերացրել, որ իրեն կձերբակալեն: Ձերբակալվելուց հետո ոստիկաններն ասել են, որ իրեն հետևել են:
Ցուցմունքը տեղում ստուգելու մասին արձանագրությունը հրապարակվելուց հետո վկան հայտեց, որ ցույց է տվել, թե որտեղից է գնել թմրամիջոցը: Լուկա Ավագյանի վրա առկա էր բրասլետ, և իր իմանալով նա տնային կալանքի տակ է գտնվել: Մեղադրյալն իրեն ասել է, որ մինչև ժամը ութը կարող էր դրսում գտնվել /դատական նիստի արձանագրություն/:
3.10 Վկա Գրետա Գասպարյանի ցուցմունքը տեղում ստուգելու մասին 2025 թվականի փետրվարի 01-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ Գրետա Նորայրի Գասպարյանի մասնակցությամբ կատարվել է ցուցմունքը տեղում ստուգելու քննչական գործողությունը, որի ընթացքում Գրետա Գասպարյանն Աբովյան քաղաքի Զ.Անդրանիկի 5 հասցեից ուղեկցելով Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ պողոտայի 30 շենքի հարևանությամբ գտնվող Զավարյան փողոցի 29 շենքի 1-ին շքամուտքը, հայտարարել է, որ նշված շենքի նշված մուտքի 2-րդ հարկի միջնամասի՝ աստիճանների դիմացի բնակարանն է հանդիսանում իրեն թմրամիջոցներ վաճառած Ժիրոյի բնակարանը /հատոր 1-ին, գ.թ. 122-123/։
3.11 Վկա Հովհաննես Գալստյանի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը, որի համաձայն՝ մեղադրյալին անձամբ չի ճանաչում, սակայն լսել է նրա մասին իր ընկեր Գրետա Գասպարյանից: Երբ ծանոթացել է Գրետայի հետ, իրեն այդ ժամանակահատվածում դիմել են «բուղա» մականվամբ, և հնարավոր է, որ Գրետան իր հեռախոսահամարն այդպես գրանցած լինի: Գրետայից տեղեկացել է, որ Ժիրոյից նա գումարի դիմաց վերցնում էր «կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց: Եղել է երկու անգամ, որ Գրետային գումար է տվել, քանի որ նա կազինո էր խաղում: Ինքը չի տեսել Ժիրոյի և Գրետայի նամակագրությունը: Գրետան իրենից նամակագրությամբ 5000 ՀՀ դրամ է ուզել Ժիրոյից թմրամիջոց ձեռք բերելու համար: Գրետային այդ գումարը պարտքով է տվել:
Լուկա Ավագյանի հետ երբևէ չի հանդիպել: Գրետան է իրեն ասել, որ դա նույն Ժիրոն է: Երբ դատարանից ծանուցագիրն ստացել է, առաջին անգամ է առնչվել այդ անվան հետ: Չի հիշում, որ Գրետան իր ներկայությամբ խոսելիս լինի Ժիրոյի հետ: Երբևէ չի եղել նման դեպք, որ ինքը Գրետայի հետ միասին գնա Ժիրոյի մոտ թմրամիջոց վերցնելու համար:
Իր և Գրետայի բնակության հասցեները մոտ են: Մելանյա Գաբրիելյանին ճանաչում է որպես Գրետայի ընկերուհի, և նրան տեսել է Գրետայի տանը: Տեղյակ չէ, որ Գրետան զբաղվի թմրամիջոցի իրացմամբ: Տեղյակ չէ նաև, թե արդյոք Մելանյան թմրամիջոց օգտագործում է, թե՝ ոչ: Նրան ճանաչում է որպես սկզբունքային անձնավորություն:
Նկատի ունենալով դատալսումների ընթացքում և նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքների միջև առկա էական հակասությունը՝ Դատարանը թույլատրել է պաշտպանին հրապարակել վկա Հովհաննես Գալստյանի նախաքննական ցուցմունքից հատվածը, որի համաձայն՝ ինքը մի քանի անգամ լսել է Գրետայի և Ժիրոյի հեռախոսազրույցները, որոնց ժամանակ պայմանավորվել են, որ Գրետան Ժիրոյից թմրամիջոց գնի /հատոր 2-րդ, գ.թ. 61-62/:
Ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկան հայտնեց, որ ներկայումս կոնկրետ չի հիշում, որ Գրետան Ժիրոյի հետ խոսելիս է եղել, սակայն միաժամանակ պետք է հաշվի առնել, որ այդ ժամանակվանից անցել են ամիսներ /դատական նիստի արձանագրություն/:
3.12 Վկա Մելանյա Գաբրիելյանի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը, որի համաձայն՝ մեղադրյալն իր ընկերն է եղել, ում ճանաչել է բավականին երկար ժամանակ՝ մոտ 7-8 տարի: Մեղադրյալին դիմում է «Ռուդիկ»-ով, չի կարողանում մտաբերել ինչ հանգամանքներում են ծանոթացել։ Իրեն քննիչի մոտից զանգել է իր հին ընկերուհիներից Գրետիկը, և խնդրել, որ գնա և ասի, որ նա «Կրիստալ» է վերցնում մեղադրյալից։ Ինքը պատասխանել է, որ չգիտի, թե նա ինչ է վերցրել Ռուդիկից, տեղյակ չի եղել ինչպես դրա մասին, այնպես էլ, որ Գրետան ընդհանրապես ճանաչել է Ռուդիկին։ Մի քանի անգամ նաև իրեն է զանգահարել քննիչը և ասել, որ գա հարցաքննության: Չի կարող ասել այնպիսի տեղեկություններ Ռուդիկի մասին, որոնք չեն համապատասխանում իրականությանը: Ինքը նույնպես օգտագործել է թմրամիջոց, սակայն մեղադրյալն իրեն երբևէ չի հյուրասիրել։ Մեղադրյալն իր մոտ չի օգտագործել թմրամիջոց, և դրա մասին իմացել է, երբ իրեն է զանգել Գրետան: Մեղադրյալի հետ ընդհանուր ընկերներ ինքը չի ունեցել։ Իր կողմից թմրամիջոցի օգտագործումը նրա հետ առնչություն չունի։ Ինքը վիրահատություններ է տարել, ստացել նարկոզներ, այդ պատճառով հնարավոր է, որ ինչ-որ տեղեկություն չհիշի:
Մեղադրյալի կողմից թմրանյութերի շրջանառությամբ զբաղվելու մասին միայն իմացել է Գրետայից, և այլ անձին չի լսել: Ինքը Գրետային չի հավատում: Ամբողջ քաղաքը նրանից է թմրամիջոց ձեռքբերում: Գրետայի տան տերը նրան հանել է տնից նրա համար, որ նա բոլորին ներգրավում էր թմրամիջոցների օգտագործման մեջ։ Ինքը դատապարտվել է թմրամիջոց օգտագործելու համար, որը ձեռք է բերել Ատոմից, սակայն դա սույն գործի հետ առնչություն չունի:
Ինքը չի ծանոթացրել Գրետային Լուկա Ավագյանի հետ, և չի իմացել, որ Գրետա Գասպարյանը և Լուկա Ավագյանը ծանոթներ են եղել։ Սակայն Գրետան իմացել է, որ ինքը ճանաչում է Լուկա Ավագյանին։ Ինքը Գրետայի հետ ապրել է նույն բնակարանում, և մտածում է, որ իր և մեղադրյալի հեռախոսազրույցից է տեղեկացվել նրանց ճանաչելու մասին։ Լուկա Ավագյանի հեռախոսահամարը Գրետան իրենից երբևէ չի խնդրել։ Ինքը մեղադրյալի հետ շփվելիս օգտագործել է թմրամիջոց։ Այդ ընթացքում Գրետայի ընկերուհին և Լուկան իրար հետ շփվել են, և հնարավոր է, որ այդպես է տեղեկացվել Գրետան Լուկայի մասին։ Գրետային նաև Նանա են ասում, իսկ իրեն՝ Միլա։ Գրետան առանց պատճառ ունենալու կարող էր բոլորին վարկաբեկել: Գրետայի ձերբակալվելու ժամանակ նրա հետ չէր շփվում։ Նա առնչություն է ունեցել թմրամիջոցներ ապօրինի պահելու և իրացնելու հետ, սակայն չի կարող ասել, թե նրա մոտ որտեղից էր հայտնվում թմրամիջոցը: Տեղեկացված չի եղել, որ այդ մասին չհայտնելը կարող էր քրեորեն պատժելի լինել:
Այդ դեպքերից հետո, ինքը որևէ կապ չի ունեցել Գրետայի և մեղադրյալի հետ: Միայն մեկ անգամ, մեղադրյալի ազատվելուց հետո է նրան զանգահարել է՝ մաղթելով բարի ազատում։ Չի իմացել, թե ինչի համար է մեղադրյալը եղել կալանքի տակ: Մեղադրյալի ազատման մասին իմացել է նրանից՝ տելեգրամով: Երբ մեղադրյալն իրեն հայտնել է այդ լուրը, ինքը գտնվել է Գրետա Գասպարյանի տանը, և Գրետան իրեն որևէ հարց չի տվել: Խոսակցության ընթացքում, եթե ինքը մեղադրյալին դիմեր Ռուդիկ, Գրետան կհասկանար ում մասին է խոսքը։ Ինքը լսել է, որ մեղադրյալին Ժիրո են անվանում և նրան մեկ-մեկ դիմել է։ Տեղեկացված չի եղել, թե Գրետային, որտեղից են հայտնի եղել մեղադրյալի բնակության հասցեի, բնակարանի և այլ մանրամասների մասին տվյալները։
Գրետան իր մասին էլ է հայտնել, որ ինքը զբաղվել է թմրամիջոցի վաճառքով, սակայն ինքը դրա հետ առնչություն չի ունեցել։ Ինքն իմացել է, որ մեղադրյալն իր մոտ օգտագործել է թմրամիջոց, սակայն չի վաճառել: Երբևէ չի եղել, որ ինքը Գրետային պատմի Լուկա Ավագյանի կողմից թմրամիջոց օգտագործելու մասին /դատական նիստի արձանագրություն/:
Նկատի ունենալով դատալսումների ընթացքում և նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքների միջև առկա էական հակասությունը՝ Դատարանը թույլատրել է հանրային մեղադրողին հրապարակել վկա Մելանյա Գաբրիելյանի նախաքննական ցուցմունքներից համապատասխան հատվածները, որոնց համաձայն՝ ինքը տեղյակ է, որ Ժիրոն զբաղվել է ապօրինի թմրաշրջանառությամբ, անգամ իր ներկայությամբ այդ մասին խոսել է տարբեր անձանց հետ: Երբ Գրետան և Ժիրոն ձերբակալվել են, դրանից հետո Գրետայից ինքը իմացել է, որ կրիստալ տեսակի թմրամիջոց Գրետան գնել է Ժիրոյից: Անձամբ իրեն Ժիրոն թմրամիջոց չի իրացրել, բայց այդ նույն ժամանակահատվածում էլ Ժիրոն թմրաշրջանառությամբ զբաղվում էր, բայց չգիտեմ թե ումից էր վերցնում և ում է վաճառում, քանի որ իրեն այդ ժամանակ միայն լավ ժամանակ անցկացնելն էր հետաքրքրում /հատոր 2-րդ, գ.թ. 65-66/:
Ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկան նշեց, որ իր մոտից մեղադրյալը որևէ մեկին չի վաճառել։ Այսպիսի խոսակցություններ եղել են այլ անձանց հետ, սակայն մեղադրյալը ոչ թե իրացման, այլ անձնական օգտագործման համար է ունեցել այլ անձանց հետ խոսակցությունները: Գրետայի ձերբակալման մասին հեռախոսազանգի միջոցով իմացել է այն անձից, ով նրան բռնել է։ Իրեն զանգահարել է Կարեն անունով անձը, ում հետ ծանոթ է եղել Ատոմի շփման տարիներից նրա ծանոթներից մեկի միջոցով։ Գրետայի բռնվելուց մոտ երկու օր հետո է իմացել դրա մասին։ Իրեն քննիչն է ասել, որ մեղադրյալի կողմից թմրամիջոցի վաճառքով զբաղվելու հանգամանքի մասին հայտնի: Քննիչը հարցաքննությունի հետո իրեն ասել է, որ նրա ուզածով տվյալները չհայտնեց: Ինքը միայն իմացել է Ժիրոյի կողմից թմրամիջոց օգտագործելու մասին: Իրեն որևէ մեկը չի խնդրել, և իր վրա չեն ազդել նման բովանդակությամբ ցուցմունք տալու համար /դատական նիստի արձանագրություն/:
3.13 Մեղադրյալ Լուկա Ավագյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Գրետա Գասպարյանին ճանաչում է արդեն մոտ 8-9 տարի։ Եղել են ընկերական հարաբերությունների մեջ։ Անին եղել է իր ընկերուհին, իսկ Գրետային Անիի միջոցով է ճանաչել։ ՔԿՀ–ում կապի միջոց է ունեցել և երբ Գրետային պետք է եղել՝ նրան անվերադարձ գումար է փոխանցել։ Ազատության մեջ գտնվելու ժամանակ ևս նրան գումարով օգնել է: Եղել է դեպք, որ Գրետային անհրաժեշտ է եղել 5000 ՀՀ դրամ, նա եկել է իր բնակության հասցե, և մուտքի մոտից նրան է փոխանցել գումարը: Հաջորդ օրը նա եկել է և հետ է վերադարձրել պարտքը: Իրեն չի ասել, թե ինչի համար է վերցնում այդ գումարը: Եղել են նաև դեպքեր, որ Գրետան իր տված գումարները չի վերադարձրել։ Գրետային երբևէ չի օգնել ձեռք բերել թմրամիջոց և չի իմացել, որ նա թմրամիջոց օգտագործող է: Տեղյակ է եղել, որ Գրետան խաղում է:
Իր անվան փոփոխությունը պայմանավորված է նրանով, որ Բելառուսն արգելել է իր մուտքը Անունը փոխել է, որ կարողանա հասնել այնտեղ։ Մինսկում ընկերներ ունի, և եթե հարկ է լինում իրեն գումարով օգնում են։ Մինչև ՔԿՀ–ում հայտնվելը օգտագործել է մարիխուանա և կրիստալ տեսակի թմրամիջոցներ, իսկ երբ կալանքից դուրս է եկել օգտագործել է միայն մարիխուանա։ Հնարավոր է, որ կրիստալը և մարիխուանան իրար հետ օգտագործեն, սակայն կրիստալը երբեք չի ծխել, այլ՝ շնչել է։ Իր բնակության հասցեից առգրաված թմրամիջոցը գտել էր խուզարկությունից մեկ օր առաջ, ավտոտնակների մոտից՝ մեկ փաթեթով, որը դրել էր օդափոխության սարքի մեջ։ Ընդհանուր մեկ տոպրակի մեջ են եղել մարիխուանա, կոլբան և զիպ փաթեթները։ Կաթուցիչի մեջ լցրել ու ծխել է, իսկ ինչ մնացել է՝ թողել է խոհանոցի սեղանին։ 2025 թվականի հունվարի 30-ին հանդիպել է Գրետային, ով եկել էր պարտքով վերցրած 5000 դրամ գումարը վերադարձնելու համար։ Գրետան իրեն չի ասել, որ նրա մոտ թմրամիջոց կա, իսկ եթե ինքն իմանար՝ նրան մոտ չէր թողնի։ Հնարավոր է, որ Գրետայի կողմից իրեն հանդիպելը սադրանք է եղել և իր գլխին սարքել են: Ինքը չի ընդունում թմրամիջոց իրացնելու երևույթը, և երբևէ չի զբաղվել իրացմամբ:
Իր օգտագործելու մասին հնարավոր է, որ Մելանյան լսած լինի։ Գրետան չէր կարող իմանալ, որ իր տանը թմրամիջոց կա, եթե, իհարկե, տեսած չլիներ, որ ինքը որևէ տեղից վերցնում է։ Սակայն նա կարող էր իմանալ, որ ինքն օգտագործում է թմրամիջոց։ Հովհաննեսին չի ճանաչում և չի կարող ասել, թե Գրետայի հետ ինչու է այդպիսի նամակագրություն վարել՝ մատնանշելով իր անունը։
Մինչև կալանքի տակ հայտնվելն ինքն ապրել է Աբովյան փողոցում, հետո Նար–Դոս փողոցում։ Մելանյաի հետ շփման ընթացքում նա եկել է իր Զավարյան փողոցի բնակության հասցե։ Գրետան այցելել է այդ հասցե, երբ իր նկատմամբ կիրառված է եղել տնային կալանք խափանման միջոցը։
Նախկինում իրեն նույն անձինք նորից են ձերբակալել, և իրեն առաջարկել են, որ մարդկանց անուններ տա, համագործակցի իրենց հետ։ Իր սխալը եղել է այն, որ դրսում գտած թմրամիջոցը վերցրել է և բերել է բնակարան, մտածում է նաև, որ այն միտումնավոր է դրված եղել դրսում, քանի որ ինքը միշտ նույն ճանապարհով է գնացել-եկել, և կարող է իրեն հետևած լինեն /դատական նիստի հայտարարություն/:

4. Լրացուցիչ դատալսումներ
4.1 Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝
4.1.1 ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի վերաբերյալ առկա է թվով 12 նշում: Լ.Ավագյանի նկատմամբ նախկինում նշանակված տուգանք պատիժներն ի կատար են ածվել, և Լ.Ավագյանը հանդիսանում է դատվածություն չունեցող: Միաժամանակ՝ Լ.Ավագյանի վերաբերյալ դատաքննության փուլում առկա է քննվող վարույթ /դատական նիստի արձանագրություն/:
4.1.2 ՔԿԱԳ շտեմարանում առկա տվյալները, որոնց համաձայն՝ Լուկա Էդուարդի Ավագյանը խնամքին ունի մեկ անչափահաս երեխա /դատական նիստի արձանագրություն/:
4.1.3 Լ.Ավագյանի վերաբերյալ բժշկական փաստաթղթերը, որոնց համաձայն՝ Լուկա Ավագյանն ունի առողջական խնդիրներ /դատական նիստի արձանագրություն/:

5. Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.
5.1 Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը`
/…/
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
/…/
2) շահադիտական դրդումներով,
3) խոշոր չափերով,
/.../
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով:
/.../»:
Նույն օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ իրացման նպատակ ասելով պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութերի տարածման ցանկացած եղանակ, այդ թվում նաև նախնական պատվերով: Իրացման նպատակի մասին կարող է վկայել ինչպես ձեռք բերողի հետ համապատասխան պայմանավորվածության առկայությունը, այնպես էլ գործի մյուս հանգամանքները. թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը դրանք չգործածող անձի կողմից, զգալի քանակությունը, իրացման համար հարմար փաթեթավորումը և այլն: Ընդ որում՝ հանցավորից առգրավված թմրամիջոցների մեծ քանակությունն ինքնըստինքյան դրանք իրացնելու անվիճելի ապացույց չէ. դա պետք է գնահատել միայն իրացման նպատակի մասին վկայող այլ տվյալների հետ համակցության մեջ: Ինչ վերաբերում է ապօրինի իրացմանը, ապա այն թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութի ցանկացած եղանակով օտարումն է: Ապօրինի իրացում ասելով պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութի՝ հատուցմամբ կամ անհատույց այլ անձանց հանձնելու, փոխանցելու ցանկացած եղանակ՝ վաճառք, նվիրատվություն, փոխանակում, փոխատվություն, պարտքի մարում, ուրիշի ներարկում և այլն: Իրացման առանձնահատկությունն այն է, որ նշված գործողությունների հետևանքով թմրամիջոցին կամ հոգեներգործուն նյութին տիրանում է մեկ այլ անձ, որն այս դեպքում հանդես է գալիս որպես ձեռք բերող, ստացող կամ գնորդ, սպառող: Ապօրինի իրացումը համարվում է ավարտված, երբ մեկ այլ անձ տիրանում է թմրամիջոցին կամ հոգեմետ նյութին: Մեկ ուրիշ անձին փոխանցելու եղանակը կարող է տարբեր լինել, սակայն դա արարքի որակման համար նշանակություն չունի: Ապօրինի իրացման հանցակազմի համար նշանակություն չունի, թե թմրամիջոցին կամ հոգեներգործուն նյութին տիրացած անձն ինչպես է այն տնօրինելու, դրա հետ վարվելու (տե՛ս Մարտիկ Բոլյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-135/07 որոշման 4-րդ կետը):
Դատարանն արձանագրում է, որ ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ` փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ` վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները: (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 31.3-32-րդ կետերը):
5.2 Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների՝ ճանաչման ներկայացնելու մասին 2025 թվականի հունվարի 31-ի, բնակարանում խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի փետրվարի 01-ի, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում անձին ձերբակալելու մասին 2025 թվականի հունվարի 30-ի, անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի հունվարի 30-ի արձանագրությունների, դատաքիմիական և դատաբուսաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 448Ք-25, դատանյութագիտական և դատակենսաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 545Ք-25 եզրակացությունների, թվային խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի մարտի 22-ի, ցուցմունքը տեղում ստուգելու մասին 2025 թվականի փետրվարի 01-ի արձանագրությունների, որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված թմրամիջոցների և առարկաների, վկա Գրետա Գասպարյանի, վկա Հովհաննես Գալստյանի, վկա Մելանյա Գաբրիելյանի, մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, դրանք միմյանց հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, Դատարանն ապացուցված է համարում Լուկա Էդուարդի Ավագյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանքների կատարումը:
5.2.1 Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալը.
- Լուկա Ավագյանը, չունենալով համապատասխան թույլտվություն, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում, անհայտ անձից ապօրինի ձեռք է բերել և իրացման նպատակով պահել՝ 0.28 գրամ «մեթամֆետամին», 0.05 գրամ «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներ,
- 2025 թվականի հունվարի 30-ին, ժամը 18:00-ի սահմաններում, իր բնակության վայրում՝ Երևան, Զավարյան փողոց, 29-րդ շենք, 4-րդ բնակարանում, Լ.Ավագյանը նշված 0.28 գրամ «մեթամֆետամին», 0.05 գրամ «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցները շահադիտական դրդումներով՝ գումարի դիմաց, փոխանցել է Գրետա Նորայրի Գասպարյանին,
- նշված թմրամիջոցները հայտնաբերվել և վերցվել են Գրետա Գասպարյանի մոտից՝ 2025 թվականի հունվարի 30-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Կոտայքի բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ,
- Լուկա Ավագյանը, չունենալով համապատասխան թույլտվություն, ապօրինի ձեռք է բերել և առանց իրացման նպատակի պահել է 10.62 գրամ «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և վերցվել է 2025 թվականի փետրվարի 01-ին՝ Լուկա Ավագյանի բնակարանում իրականացված խուզարկության ընթացքում:
Ընդ որում` Դատարանն արձանագրում է, որ նշված փաստական հանգամանքներն ամրագրող վերոթվարկյալ ապացույցները համադրվում են միմյանց հետ, չեն հակասում և ունեն ներքին տրամաբանություն:
5.2.2 Դատարանը փաստում է, որ վկաներ Գրետա Գասպարյանի, Հովհաննես Գալստյանի ցուցմունքների և թվային խուզարկության տվյալների համակցված գնահատմամբ հաստատվում է, որ Գրետա Գասպարյանը թմրամիջոց է ձեռք բերել «Ժիրո» մականվամբ անձից, ում նա ճանաչել և նույնականացրել է Լուկա Ավագյանի հետ։ Մասնավորապես, Գ.Գասպարյանը հայտնել է, որ նախնական պայմանավորվածության հիման վրա բազմիցս այցելել է Լուկա Ավագյանի բնակարան, որի գտնվելու կոնկրետ վայրը հաստատվել է նաև ցուցմունքը տեղում ստուգելու մասին արձանագրությամբ, և նրանից ձեռք է բերել թմրամիջոցներ, այդ թվում՝ դեպքի օրը: Նշված պնդումները համընկնում են թվային խուզարկությամբ ձեռք բերված տվյալների հետ, որոնց համաձայն՝ Գրետա Գասպարյանը հաղորդագրությունների միջոցով թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով գումար է խնդրել Հովհաննես Գալստյանից, և հաղորդագրություններում նշել է «Ժիրո» անունով անձից թմրամիջոց ձեռք բերելու մասին։ Հարկ է նկատել, որ նշված հանգամանքի վերաբերյալ Հովհաննես Գալստյանի ցուցմունքները, թեև ուղղակի չեն փաստում դա, սակայն հաստատում են, որ Հ.Գալստյանը տեղեկացված է եղել Գրետա Գասպարյանի կողմից «Ժիրո»-ից թմրամիջոց ձեռք բերելու հանգամանքի մասին, և այդ նպատակով նրան տրամադրել է դրամական միջոցներ: Այլ կերպ՝ նշվածը համակցության մեջ հաստատում է Գրետա Գասպարյանի կողմից Լուկա Ավագյանից թմրամիջոց ձեռք բերելու հանգամանքը։
Անդրադառնալով վկա Մելանյա Գաբրիելյանի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքին, Դատարանն արձանագրում է, որ վերջինս հերքել է Լուկա Ավագյանի կողմից թմրամիջոցների իրացման հանգամանքը՝ նշելով, որ անձամբ ականատես չի եղել նման գործողությունների, չի ստացել նրանից թմրամիջոց և իր տեղեկությունները հիմնված են բացառապես Գրետա Գասպարյանի խոսքերի վրա, որոնց ինքը չի հավատում: Միաժամանակ վկան հաստատել է, որ մեղադրյալն օգտագործել է թմրամիջոց։
Վերոգրյալի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դիրքորոշումն առ այն, որ նախաքննական ցուցմունքները կարող են ընդունվել որպես ապացույց, եթե դրանք տրվել են ազատ կամքով, առանց բռնության կամ ճնշման: Եթե դատարանում ցուցմունքը փոխվել է, բայց չկա համոզիչ ապացույց, որ նախաքննական ցուցմունքը եղել է կեղծ կամ ճնշման տակ տրված, ապա նախաքննական ցուցմունքը կարող է համարվել արժանահավատ (տե՛ս Sahakyan and Mkrtchyan v. Armenia, 2013 (Application no. 24915/07):
ՄԻԵ դատարանը բազմիցս ընդգծել է, որ «դատարանը պարտավոր է հաշվի առնել վկա և մեղադրյալի միջև եղած հարաբերությունները, մասնավորապես՝ բարեկամական կամ շահագրգիռ կապերը, երբ գնահատում է ցուցմունքի արժանահավատությունը։ Դատարանը պետք է ցուցմունքի նկատմամբ կիրառի խիստ հակաքննություն և, անհրաժեշտության դեպքում, լրացուցիչ միջոցառումներ՝ համոզվելու համար ցուցմունքի հուսալիության մեջ։ Սա ապահովում է մեղադրյալի իրավունքի պաշտպանության և արդար դատաքննության հավասարակշռվածությունը։ Արձանագրելով այս սկզբունքները՝ ՄԻԵԴ-ը վերահաստատում է, որ բարեկամական կապերով շահագրգիռ վկաների ցուցմունքները պետք է դիտարկվեն զգուշությամբ, հատկապես երբ ցուցմունքը փոխվել է նախաքննության փուլից մինչև դատարան, ինչը կարող է խարխլել դրա արժանահավատությունը» (տե՛ս ՄԻԵ դատարանի Կոտովն ընդդեմ Ռուսաստանի թիվ 54522/00 2009թ. վճիռը):
Այս առումով՝ Դատարանը փաստում է, որ վկա Մելանյա Գաբրիելյանը նախաքննության փուլում տված ցուցմունքներով հայտնել է, որ տեղեկացված է եղել «Ժիրո»-ի կողմից թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու մասին և նույնիսկ նշել է, որ այդ մասին իր ներկայությամբ Լուկա Ավագյանը վարել է տարբեր անձանց հետ հեռախոսակապով խոսակցություններ: Նշվածը հակասում է դատարանում վկայի տված ցուցմունքին։ Նախ` վերջինս նշել է, որ իր ներկայությամբ Լուկա Ավագյանը երբևէ չի օգտագործել թմրամիջոց, այնուհետև՝ նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո հայտնել է, որ ինքը նկատի է ունեցել, որ Լ.Ավագյանը հեռախոսային խոսակցություններ է վարել անձնական օգտագործման համար թմրամիջոց ձեռքբերելու մասին: Այսինքն՝ վկայի կողմից նույն հանգամանքի վերաբերյալ հակասական և հարմարեցված ցուցմունքը տալը վկայում է դրա անարժանահավատության մասին: Բացի այդ, Մելանյան հաստատել է, որ Գրետա Գասպարյանից ևս տեղեկացել է, որ վերջինս «կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց է ձեռք բերել «Ժիրո»-ից, ինչը համահունչ է Գ.Գասպարյանի ցուցմունքի հետ։ Միաժամանակ՝ Մ.Գաբրիելյանն ընդունել է, որ իրեն հայտնի է եղել Լուկա Ավագյանի «Ժիրո» մականունը: Հետևաբար՝ Դատարանը, համադրելով Մելանյա Գաբրիելյանի ցուցմունքները վերոշարադրված ապացույցների հետ, հաստատված է համարում Լուկա Ավագյանի (Ժիրոյի) կողմից ապօրինի թմրաշրջանառության առնչության և թմրամիջոցների իրացման հանգամանքները։
5.2.3 Անդրադառնալով մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի ցուցմունքին առ այն, որ ինքը երբևէ թմրամիջոց չի իրացրել Գրետա Գասպարյանին, Դատարանն այն արժանահավատ չի համարում, հաշվի առնելով 5.2.2 կետում արձանագրված հանգամանքները՝ դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցների հետ համադրված վերլուծությամբ, և գտնում է, որ այն նպատակ է հետապնդում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից: Ընդ որում, Դատարանն անտրամաբանական է համարում մեղադրյալ Լ.Ավագյանի այն դիտարկումը, թե դրսում հայտնաբերված թմրամիջոցը այնտեղ կարող է թողնված լինել ոստիկանության կողմից՝ իր կողմից այն վերցվելու և հետագայում խնդիրներ ունենալու նպատակով:
5.2.4 Այսպիսով, Դատարանն ապացուցված է համարում, որ Լուկա Էդուարդի Ավագյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու` թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու թույլտվություն, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում անհայտ անձից իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափերի` 0.28 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» և 0.05 գրամ քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներ: Նշված թմրամիջոցները, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, 2025 թվականի հունվարի 30-ին` ժամը 18:00-ի սահմաններում, իր բնակության վայրում` Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում, շահադիտական դրդումներով՝ այն է 15.000 ՀՀ դրամ գումարով, վաճառելու եղանակով ապօրինի իրացրել է Գրետա Նորայրի Գասպարյանին, որոնք Գրետա Գասպարյանի մոտից հայտնաբերվել և վերցվել են 2025 թվականի հունվարի 30-ին՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Կոտայքի բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ:
Բացի այդ, Լուկա Ավագյանը խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, դեռևս քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակահատվածում անհայտ անձից առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և 2025 թվականի փետրվարի 01-ին անձնական օգտագործման համար իր բնակության վայրում Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում ապօրինի պահել է ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածով սահմանված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 4-րդ մասի` հաշվարկման հիմքով մանր չափի նվազագույն շեմի քսանմեկապատիկը գերազանցող չափով՝ զգալի չափերի` 10.62 գրամ քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և վերցվել է 2025 թվականի փետրվարի 01-ին Լուկա Ավագյանի բնակության հասցեում` Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում իրականացված խուզարկությամբ:
5.3 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ վերջինս ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
5.3.1 Մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
5.3.2 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործությունների եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով, որպես Լուկա Էդուարդի Ավագյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է խնամքին մեկ անչափահաս երեխա ունենալը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Որպես Լուկա Էդուարդի Ավագյանի անձը բնութագրող հանգամանք է դիտարկվում առողջական խնդիրներ ունենալը, դատվածություն չունենալը և նրա վերաբերյալ դատաքննության փուլում նույնաբնույթ արարքի կապակցությամբ քննվող վարույթ առկայությունը:
5.3.3 Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5-ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «/…/ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
Մարտիկ Հակոբի Բոլյանի գործով 2007 թվականի օգոստոսի 30-ին կայացված թիվ ՎԲ-135/07 որոշման մեջ անդրադառնալով 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի հանրային վտանգարվորությանը՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «/.../ Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի ապօրինի շրջանառության դեմ պայքարը ոչ միայն ներպետական, այլև միջազգային խնդիր է, որով էլ պայմանավորված էր թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության դեմ պայքարին ուղղված Կոնվենցիաների ընդունումը. ՄԱԿ-ի 1961 թվականի «Թմրամիջոցների մասին» միասնական կոնվենցիան, ՄԱԿ-ի 1971 թվականի «Հոգեմետ նյութերի մասին» կոնվենցիան, ՄԱԿ-ի 1988 թվականի «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի ապօրինի շրջանառության դեմ պայքարի մասին» կոնվենցիան։ Բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործություններից իր բնույթով և հանրության համար վտանգավորության աստիճանով առանձնանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածով սահմանված՝ իրացնելու նպատակով թմրամիջոցների, հոգեներգործուն նյութերի, դրանց համարժեքների և պրեկուրսորների ապօրինի շրջանառությունը։ Այս հանցագործության հասարակական վտանգավորությունը նրանում է, որ թմրամիջոցների և հոգեներգործուն միջոցների ապօրինի շրջանառությունը հանգեցնում է դրանց անկառավարելի տարածմանն ու չարաշահմանը և լրջորեն ազդում է բնակչության առողջական վիճակի, սոցիալ-հոգեբանական մթնոլորտի վրա, բացասաբար անդրադառնում տնտեսութան, քաղաքականության և իրավակարգի վրա։ /.../»:
Դատարանի համոզմամբ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ, համապատասխան հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին: Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա: Պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
5.3.4 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1.1-4.1.3 և 5.3.2 կետում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.1, 5.3.1 և 5.3.3 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ՝
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի համար պետք է պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 /տասնհինգ/ օր ժամկետով,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքի համար պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ և 78-րդ հոդվածների կիրառմամբ՝ հանցագործությունների համակցությամբ, նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս 15 /տասնհինգ/ օր ժամկետով, որը նա պետք է կրի: Սահմանված պատիժը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված կոնկրետ հանցագործությունների բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից:
Նշվածն արձանագրելիս Դատարանը հաշվի է առնում գործի հանգամանքներն ու առանձնահատկությունները, մեղադրյալ Լ.Ավագյանի անձը, վերագրվող հանցագործությունների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես՝ շահադիտական դրդումներով ապօրինի իրացրել է խոշոր չափերի խոշոր չափերի` «մեթամֆետամին» և «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներ, ինչպես նաև անձնական օգտագործման համար պահել է զգալի չափերի «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց: Նշված հանցագործությունները հանդիսանում են բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործություններ և դասվում են ոչ մեծ ծանրության և առանձնապես ծանր հանցագործությունների շարքերին: Միաժամանակ Դատարանը հաշվի է առնում թմրամիջոցների տեսակը և չափերը, մասնավորապես՝ «մեթամֆետամին»-ը, ի տարբերություն «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի, սինթետիկ թմրամիջոց է, պատկանում է կենտրոնական նյարդային համակարգը խթանող (ստիմուլյանտ) սինթետիկ նյութերին, և ունի անձի օրգանիզմի վրա բարձր աստիճանի ազդեցություն՝ նկատի ունենալով օրենսդրությամբ սահմանված նշված թմրամիջոցի չափերի հանգամանքը: Միաժամանակ՝ Դատարանը փաստում է, որ թեև Լ.Ավագյանը հանդիսանում է դատվածություն չունեցող, սակայն ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն ձև 8 տեղեկանքում առկա են Լ.Ավագյանի կողմից նախկինում հանցավոր վարքագիծ դրսևորելու մասին տվյալներ, այդ թվում՝ անձնական օգտագործման նպատակով թմրամիջոց պահելու համար տուգանքի դատապարտված լինելու վերաբերյալ (մարված), ինչպես նաև ներկայումս նույնաբնույթ արարքի վերաբերյալ մեղադրանքի շուրջ դատաքննության փուլում առկա է քրեական վարույթ: Հետևաբար՝ Դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի կողմից վերջինիս նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը կրելով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի համաձայն`
«/…/
3.Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց:
/…/»:
Դատարանն արձանագրում է, որ Լուկա Ավագյանը 2025 թվականի փետրվարի 01-ին ձերբակալվել է նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը, որի ժամկետը հետագայում երկարաձգվել է, այսինքն՝ մեղադրյալ Լ.Ավագյաննն անընդմեջ գտնվում է կալանքի տակ: Հետևաբար պատժի սկիզբը պետք է հաշվել 2025 թվականի փետրվարի 01-ից` այդպիսով կատարելով հաշվակցումը:
5.3.5 Քննության առնելով մեղադրյալ Լ.Ավագյանի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոց կալանքի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
5.4 Անդրադառնալով 3.8 կետում արձանագրված իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք պետք է հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնին՝ թիվ 12184825 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով:
5.5 Քննության առնելով 684.000 /վեց հարյուր ութսունչորս հազար/ ՀՀ դրամ չափով վարույթային ծախսերի (սույն քրեական գործով փորձաքննության արժեքը) հարցը՝ Դատարանը, հաշվի առնելով՝ մեղադրյալի անազատության մեջ գտնվելու հանգամանքը, հիմնավոր է համարում վերջինիս անվճարունակ լինելը և հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 3-րդ մասի իրավակարգավորումները գտնում է, որ վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 100-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով, Դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Լուկա Էդուարդի Ավագյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքներում:
Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի համար պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 /տասնհինգ/ օր ժամկետով:
Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքի համար պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ հանցագործությունների համակցությամբ, նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս 15 /տասնհինգ/ օր ժամկետով՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով՝ 2025 թվականի փետրվարի 01-ից:
Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված թմրամիջոցները, իրերն ու առարկաները հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնին՝ թիվ 12184825 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով:
Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 20-02-2026
Գործը քննվել է Դռնբաց
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 08-05-2026
Էջերի քանակ 4 հատոր, 1-ին հատորը՝ 257 թերթ, կից՝ լազերային սկավառակ, 2-րդ հատորը՝ 163 թերթ, կից լազերային սկավառակ, 3-րդ հատորը՝ 91 թերթ և 4-րդ հատորը՝ 132 թերթ:
Բողոքարկվել է
Բողոքարկվել է Ըստ էության լուծող դատական ակտը
Ամսաթիվ 20-04-2026
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 08-05-2026
Էջերի քանակը 1-ին հատոր ՝ 257 թեթ և կից 1 լազերային սկավառակ, 2-րդ հատորը՝ 163 թերթ և կից 1 լազերային սկավառակ, 3-րդ հատոր՝ 91 թերթ, 4-րդ հատոր ՝ 132 թերթ:
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
ՈՒր ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան
Ելքի գրության համարը Ե-56500/26
Դատական գործ N: ԵԴ1/1954/01/25
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 21-07-2025
Ամսաթիվ 16-07-2025
Ում կողմից է բերվել բողոքը Պաշտպան
Բողոքը բերող անձը
Անուն Մհեր
Ազգանուն Մանգասարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Լուկա Ավագյան Ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Շենգավիթ/ 17.06.2025թ. որոշումը և մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ կիրառել տնային կալանք համակցված բացակայելու արգելքի հետ :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է
Գործի ստացման ամսաթիվ 05-08-2025
Վիճակագրական տողի համարը 19.1
Գործը ստացվել է Երևանի քրեական դատարան
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
Միջանկյալ դատական ակտեր Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում
Մակագրել
Ամսաթիվ 05-08-2025
Նախագահող դատավոր
Անուն Տաթևիկ
Ազգանուն Գրիգորյան
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 11-08-2025
Գրավոր ընթացակարգ
Ամսաթիվ 21-08-2025
Որոշում ԵԴ1/1954/01/25

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԻ
ՈՐՈՇՈՒՄԸ

«21» օգոստոսի 2025թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Վերաքննիչ դատարան),

նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Գրիգորյանի,

մասնակցությամբ (գրավոր ընթացակարգի շրջանակներում)՝
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ՝ Ս.Մնացականյանի,
Մեղադրյալ՝ Լ.Ավագյանի,
Պաշտպան՝ Մ.Մանգասարյանի,


քննության առնելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (դատավոր Ս.Յուզբաշյան)՝ 2025 թվականի հունիսի 17-ի ԵԴ1/1954/01/25 որոշման դեմ մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի պաշտպան Մհեր Մանգասարյանի հատուկ վերանայման բողոքը.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1. 2025 թվականի հունվարի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Կոտայքի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 20118725 քրեական վարույթը:
1.2. Թիվ 20118725 քրեական վարույթից անջատվել է առանձին վարույթ, որին շնորհվել է 20125325 համարը:
1.3. Հսկող դատախազի՝ 2025 թվականի փետրվարի 01-ի որոշմամբ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
1.4. ՀՀ Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 01-ի որոշմամբ մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
1.5. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի մարտի 31-ի որոշմամբ մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
1.6. Հսկող դատախազի՝ 2025 թվականի մայիսի 26-ի որոշմամբ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
1.7. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարաձգվել է 1 (մեկ) ամիս ժամկետով:
1.8. 2025 թվականի հունիսի 06-ին թիվ 20125325 քրեական վարույթը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/1954/01/25 համարը և մակագրվել դատավոր Ս.Յուզբաշյանին։
1.9. 2025 թվականի հունիսի 09-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ս.Յուզբաշյանի կողմից որոշում է կայացվել ԵԴ1/1954/01/25 քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.10. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունիսի 17-ի որոշմամբ մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հոկտեմբերի 01-ը՝ սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը՝ բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների:
1.11. Մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի պաշտպան Մհեր Մանգասարյանը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունիսի 17-ի ԵԴ1/1954/01/25 որոշման դեմ 2025 թվականի հուլիսի 17-ին ներկայացրել է հատուկ վերանայման բողոք, որը 2025 թվականի հուլիսի 21-ին մուտքագրվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան: ԵԴ1/1954/01/25 վարույթի նյութերը 2025 թվականի օգոստոսի 05-ին մուտքագրվել են ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան, որոնք հատուկ վերանայման բողոքի հետ միասին 2025 թվականի օգոստոսի 06-ին հանձնվել են դատավոր Տ.Գրիգորյանին:
1.12. Վերաքննիչ դատարանի՝ 2025 թվականի օգոստոսի 11-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունիսի 17-ի ԵԴ1/1954/01/25 որոշման դեմ մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի պաշտպան Մհեր Մանգասարյանի հատուկ վերանայման բողոքն ընդունվել է վարույթ, որոշվել է հատուկ վերանայման բողոքի քննությունն անցկացնել գրավոր ընթացակարգով, իսկ դատական ակտի կայացման օր նշանակել 2025 թվականի օգոստոսի 21-ը:

2. Հատուկ վերանայման բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
2.1. Մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ հետևյալ արարքների համար. «որ նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ կառավարության՝ 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու թույլտվություն, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում անհայտ անձից իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափերի՝ 0.28 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» և 0.05 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներ: Նշված թմրամիջոցները, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, 2025 թվականի հունվարի 30-ին՝ ժամը 18:00-ի սահմաններում, իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում, շահադիտական դրդումներով, այն է՝ 15.000 ՀՀ դրամ գումարով, վաճառելու եղանակով ապօրինի իրացրել է Գրետա Նորայրի Գասպարյանին, որոնք Գրետա Գասպարյանի մոտից հայտնաբերվել և վերցվել են 2025 թվականի հունվարի 30-ին՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Կոտայքի բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ։
Բացի այդ, Լուկա Ավագյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ կառավարության՝ 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, դեռևս քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակահատվածում անհայտ անձից առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և 2025 թվականի փետրվարի 01-ին անձնական օգտագործման համար իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում ապօրինի պահել է ՀՀ կառավարության՝ 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707–Ն որոշման 1-ին հավելվածով սահմանված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հաշվարկման հիմքով մանր չափի նվազագույն շեմի քսանմեկապատիկը գերազանցող չափով՝ զգալի չափերի` 10.62 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և վերցվել է 2025 թվականի փետրվարի 01-ին Լուկա Ավագյանի բնակության հասցեում՝ Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում իրականացված խուզարկությամբ»:
2.2. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունիսի 17-ի ԵԴ1/1954/01/25 որոշման համաձայն. «(…) Վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ քրեական վարույթը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը, Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են:
Դատարանն, անդրադառնալով մեղադրյալ Լ.Ավագյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի անհրաժեշտությանը, ելնելով քրեական գործում առկա փաստական տվյալներից, դատական վարույթի ներկա փուլում, երբ դեռ չեն հետազոտվել ապացույցները, մասնավորապես՝ չեն հարցաքննվել վարույթին օժանդակող անձինք, դեռևս բարձր է համարում մեղադրյալի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունների կատարումից խուսափելու հավանականությունը՝ նկատի ունենալով դատարանի կողմից նախորդ՝ կալանքի որպես խափանման միջոցի կիրառման, դրա ժամկետի երկարաձգման որոշումների համար հիմք ծառայած իրավաչափության պայմանների շարունակական առկայության փաստը հաստատող հիմնավորումները և պատճառաբանությունները, այնպես էլ ներկա պահին նշվածը հերքող փաստական տվյալներ չներկայացնելու հանգամանքը: Վերոգրյալն արձանագրելիս Դատարանը հաշվի է առնում մեղադրական եզրակացությամբ ամրագրված ապացույցների տեսակներն ու դրանց բովանդակությունը և այն, որ մեղադրյալի համար ընկալելի է, թե կոնկրետ ինչ հանգամանքներ ապացուցելու համար են դրանք մատնանշվել:
Ինչ վերաբերվում է նոր հանցանք կատարելու ռիսկին՝ Դատարանն այն դեռևս իրատեսական է համարում: Նշվածն արձանագրելիս Դատարանը նախ հաշվի է առնում Լուկա Էդուարդի Ավագյանի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի Ձև 8 տեղեկանքում և datalex.am տեղեկատվական համակարգում առկա տվյալները: Միաժամանակ Դատարանը հաշվի է առնում նաև Լ.Ավագյանի եկամուտ ունենալու մասին տեղեկատվության բացակայությունը: Նման պայմաններում, Դատարանն ընդգծում է Եվրոպական դատարանի՝ Բեռնոբիչն ընդդեմ Խորվաթիայի (Bernobić v. Croatia) գործով 2011 թվականի սեպտեմբերի 21-ի վճռով արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, որի համաձայն՝ մեղադրյալի մշտական աշխատանք կամ կանոնավոր ամսական եկամուտ չունենալու հանգամանքը կարող է բավարար լինել գնահատելու, որ անձը, ազատության մեջ գտնվելու պայմաններում, կարող է շարունակել թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությունը (տե՛ս նշված վճռի 70-րդ և 71-րդ կետերը)։ Նման պայմաններում, Դատարանը չի կարող բացառել այն, որ մեղադրյալ Լուկա Ավագյանը, մնալով ազատության մեջ, հնարավոր է շարունակի զբաղվել ենթադրյալ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ, այլ կերպ՝ բարձր է խնդրո առարկա մտավախությունը:
Միաժամանակ Դատարանը փաստում է, որ վարույթի քննության սույն փուլում առկա է մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի կողմից փախուստի դիմելու ռիսկը: Դատարանը հաշվի է առնում մեղադրյալին մեղսագրվող արարքների բնույթն ու հանրային վտանգավորությունը, մասնավորապես՝ վերջինիս, ի թիվս մյուս դրվագի, մեղսագրվում նաև թմրամիջոցների ապօրինի իրացում, և որը հանդիսանում է ծանր հանցանքներ, և որի համար որպես պատիժ նախատեսված է բացառապես ազատազրկում: Վերոգրյալի համատեքստում, անդրադառնալով մինչդատական վարույթի ընթացքում նախորդ որոշումներով արձանագրված փախուստի հավանականության բացակայությանը, առկա չէ որևէ կաշկանդվածություն խնդրո առարկա հիմքին անդրադառնալու համար: Ավելին, մինչդատական վարույթի ընթացքում քննիչը խափանման միջոց կիրառելու միջնորդությանը կից ներկայացնում է բացառապես այն նյութերը, որոնք, ըստ իրեն, բավարար են ներկայացված փաստարկները հիմնավորված համարելու համար, ինչի կապակցությամբ դատական երաշխիքների շրջանակներում Դատարանը կարող է այլ դիրքորոշում ունենալ: Այնինչ, քրեական գործով ըստ էության քննության ժամանակ Դատարանին հասանելի է ամբողջ քրեական գործը, հետևաբար դատարանների դիրքորոշումները ևս կարող են տարբերվել: Միաժամանակ՝ սույն քրեական վարույթը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ դատարան հանձնելը կարող է մեղադրյալի մոտ դատապարտվելու և ի վերջո պատժի ենթարկվելու զգացողություն առաջացնել, որը կարող է դրդել վերջինիս փախուստի դիմել, հետևաբար՝ վարույթի քննության սույն փուլում ողջամիտ է խնդրո առարկա ռիսկի բարձր լինելը:
Ամփոփելով վերոնշյալը՝ Դատարանը չի կարող չեզրահանգել, որ սույն վարույթում առկա են ծանրակշիռ փաստական տվյալներ, որոնք բավարար են հիմնավորելու համար Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ այլ խափանման միջոցներ կիրառելու ոչ իրավաչափ լինելն ու վարույթի քննության սույն փուլում նրան անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը: Այլ կերպ, Դատարանը գտնում է, որ արձանագրվածը ողջամտորեն հիմք է տալիս հանգելու այն հետևության, որ այլընտրանքային որևէ խափանման միջոցի, այդ թվում՝ պաշտպանի կողմից միջնորդված տնային կալանքը չի կարող լինել գործուն երաշխիք՝ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում Լ.Ավագյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը չեզոքացնելու համար և դրանց կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի հետագա պատշաճ վարքագիծը՝ գործի դատական քննության ընթացքում:
Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ դեռևս շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի՝ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքի սահմանափակման անհրաժեշտությունը՝ բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների:
Վերոգրյալը հիման վրա Դատարանն արձանագրում է, որ անհրաժեշտ է երկարաձգել մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված կալանքը՝ 3 ամիս ժամկետով:
Նույն պատճառաբանություններով Դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի միջնորդությունն անհիմն է և ենթակա է մերժման: (…)»:

3. Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, փաստարկները և բողոքի պահանջը.
3.1. Մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի պաշտպան Մհեր Մանգասարյանն իր հատուկ վերանայման բողոքում խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ թիվ ԵԴ1/1954/01/25 գործով 2025 թվականի հունիսի 17-ի որոշումը և Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանք՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ:
3.2. Մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի պաշտպան Մհեր Մանգասարյանն իր հատուկ վերանայման բողոքում ներկայացրել է վարույթի դատավարական պատմությունը և փաստական հանգամանքները, առաջին ատյանի դատարանի դիրքորոշումը, վկայակոչել է վերաբերելի օրենսդրական դրույթները և իրավական դիրքորոշումները, իսկ որպես իր հատուկ վերանայման բողոքի հիմնավորում` նշել է հետևյալը. «(...) Գտնում եմ, որ դատարանը որպես խափանման միջոց կիրառած կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննելիս ճիշտ գնահատականի չի արժանացրել այն հանգամանքները, որոնք էական նշանակություն ունեն կալանքի ընտրության հարցում: (...)
Քրեական գործը գտնվում է դատաքննության փուլում, այսինքն՝ քրեական գործով արդեն կատարվել են անհրաժեշտ ապացուցողական և վարութային գործողությունները, որոնցով Լուկա Ավագյանը ենթադրյալ կարող էր գործի քննությանը՝ քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու եղանակով խոչընդոտել, իսկ արդեն իսկ հարցաքննված անձանց վրա Լուկա Ավագյանը հնարավորություն կամ նպատակ չունի խոչընդոտելու, որով ցածր եմ համարում հավանականությունը, որ Լուկա Ավագյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրվելու պարագայում նա կարող է քննությանը՝ քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու եղանակով խոչընդոտել:
Քրեական գործով առկա չէ որևէ փաստական հանգամանք կամ ենթադրություն, որ նա կարող է չկատարել օրենքով կամ դատարանի որոշմամբ սահմանված իր վրա դրված պարտականությունները:
Մեղադրյալի կողմից վարույթի պատ¬շաճ իրականացմանը խոչընդոտելու վտանգը չի կարող որպես հիմք ընդունվել վերացական կերպով. այն պետք է հիմնավորվի փաստա¬կան ապացույցներով (Becciev–ն ընդդ. Մոլդովայի, § 59), մինչդեռ վարույթ իրականացնող մարմնի և դատարանի կողմից չեն ներկայացվել վճռորոշ փաստական տվյալներ մեղադրյալի կողմից քննությանը խոչընդոտելու հավանականության մասին:
2. Մեղադրյալը, ազատության մեջ մնալով, կարող է կատարել քրեական օրենքով չթույլատրված արարք՝
Մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի կողմից նոր հանցանք կատարելու կալանավորման հիմքին թե՛ գործի նյութերով, և թե՛ Դատարանում բացի ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանի ձև 8 տեղեկանքում և դատական նիստի ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմնի հայտնած տվյալներից չներկայացվեցին որևէ իրատեսական, ողջամիտ ապացույց կամ փաստական տվյալ, որը Դատարանին հնարավորություն կտար գալ եզրահանգման, որ տվյալ փուլում ազատության մեջ մնալով՝ մեղադրյալը կարող է կատարել նոր հանցանք: Նշված հանգամանքները չեն կարող համարվել կալանքը պատճառաբանելու համար հիմք, ուստի գտնում եմ, որ ցածր է հավանականությունը, ինչպես նաև ռիսկը Լուկա Ավագյանի կողմից ենթադրյալ նոր հանցանք կատարելու առումով:
3. Մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու հավանականությունը՝ մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունից և ակնկալվող պատժի խստությունից բացի դատարանի կողմից չի ներկայացվել վարույթ իրականացնող մարմնից մեղադրյալի թաքնվելու հավանականությունը հիմնավորող գործի նյութերից բխող որևէ հիմնավոր փաստական հանգամանք կամ տվյալ:
Նշվածի կապակցությամբ հարկ է ընդգծել, որ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքը՝ վկայում է այն մասին, որ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից փախուստի վտանգավորության աստիճանը չի կարող չափվել միայն նախատեսվող պատժի խստությամբ։ Այն պետք է գնահատվի մի շարք այլ վերաբերելի գործոններ հաշվի առնելով, որոնք կարող են հաստատել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու վտանգի առկայությունը (տես, ի թիվս այլ վճիռների, Յագսին և Սարգինն ընդդեմ Թուրքիայի (Yagci and Sагgiп v. Тurkеу), 1995 թվականի հունիսի 8-ի վճիռը, 52-րդ կետ, Իդալովն ընդդեմ Ռուսաստանի ((ldalov v. Russia), 2012 թվականի մայիսի 22-ի վճիռը, 145-կետ, Գարիցկին ընդդեմ Լեհաստանի (Garycki v. Poland) 2007 թվականի փետրվարի 6-ի վճիռը, 47 կետ, Չրաիդին ընդդեմ Գերմանիայի (Сhrаidi v. Gеrmапу) 2007 թվականի հունվարի 26-ի վճիռը, 40-րդ կետ)։
Ուստի առկա չէ հավանականությունը, ինչպես նաև ռիսկը Լուկա Ավագյանի կողմից փախուստի դիմելու առումով:
Դատարանը նաև քննության վրա հնարավոր ներազդելու հարցը քննարկելիս հաշվի չի առել այն, որ.
Լուկա Ավագյանի խնամքին են գտնվում մեկ անչափահաս երեխա՝ 2014թ. ծնված Կարինա Լուկայի Ավագյանը և առողջական խնդիրներ ունեցող ծնողները.
ՀՀ ԱՆ «Քրեակատարողական բժշկական կենտրոն» ՊՈԱԿ «Նուբարաշեն» ստորաբաժանումից ստացված առ 21.04.2025թ. և 13.06.2025թ. տեղեկանքների համաձայն Լուկա Ավագյանին ախտորոշվել է «Զարկերակային հիպերտենզիա: Աջ դաստակի 1-ին մատի հետտրավմատիկ արթրիտ: Պսորիազ, ռեմիսիայի շրջան: OU-տարիքային պրեսբիոպիա: Հեպատոմեգալիայի, լյարդի լիպոդիստրոֆիայի պատկեր» հիվանդություններ:
Այսպիսով, գտնում եմ, որ դատական ակտում Դատարանը չի կարողացել հիմնավորել Լուկա Էդուարդի Ավագյանի հիմնավոր կերպով ազատությունից զրկելու իրավաչափ անհրաժեշտությունը։ Դատարանը չի հիմնավորել նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման անբավարար լինելը և չհիմնավորված կերպով, անտեսելով նվազագույնի սկզբունքը՝ հերթական անգամ երկարաձգել է կալանավորման ժամկետը՝ երկու ամսով։
Վերը նշված հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ հիմք են տալիս գալու եզրահանգման, որ կալանավորում խափանման միջոցը չափազանց խիստ և ծայրահեղ միջոց է քննարկվող պայմաններում և այլընտրանքային խափանման միջոցի, մասնավորապես՝ տնային կալանքի՝ համակցված բացակայելու արգելքի կիրառմամբ լիովին հնարավոր կլինի չեզոքացնել բոլոր մտավախությունները, բավարար և ի զորու են ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը այն պարագայում, որ տնային կալանքը ևս համարվում է անազատության հետ կապված խափանման միջոց։
Գտնում եմ, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի պահանջներն ապահովելու տեսանկյունից կարող են գործուն միջոցներ հանդիսանալ ինչպես տնային կալանքը, այնպես էլ դրա համակցումը բացակայելու արգելքի կիրառմամբ։
Այսպիսով, հաշվի առնելով այն, որ թույլ տրված դատական սխալը հանդիսանում է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, քանի որ հանգեցրել է Լուկա Ավագյանի ազատության իրավունքի խախտման, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 362-րդ հոդվածի ուժով բողոքարկվող դատական ակտը ենթակա է բեկանման։ (…)»։

4. Վերաքննիչ դատարանին ներկայացված բացատրությունները, դրանք հիմնավորող նյութերը, միջնորդությունները, բողոքի պատասխանները.
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ հատուկ վերանայման բողոքի պատասխան, վարույթի մասնակիցների բացատրություններ, դրանք հիմնավորող նյութեր, միջնորդություններ չեն ստացվել։

5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
5.1. Վերաքննիչ դատարանը, բողոքի հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունիսի 17-ի ԵԴ1/1954/01/25 որոշման օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով Վերաքննիչ դատարանին ներկայացված նյութերը, գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով՝ (…)
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով (…)»:
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…)
գ) անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար (…)»:
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը (այսուհետ` նաև Եվրոպական դատարան) մշակել է հանցագործության համար մեղադրվող անձին մինչև դատավճիռը կալանքի տակ պահելու համար ընդունելի չորս հիմնական հիմքեր. մեղադրյալի՝ դատաքննությանը չներկայանալու վտանգը (տե՛ս Stogmuller v. Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, ¢ 15), մեղադրյալի ազատ արձակվելու դեպքում արդարադատության իրականացմանը խոչընդոտելու վտանգը (տե՛ս Wemhoff v. Germany, 1968 թվականի հունիսի 27, ¢ 14) կամ, որ նա կկատարի նոր հանցանքներ (տե՛ս Matznetter v Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, ¢ 9) կամ կկատարի հասարակական անկարգություններ (տե՛ս Letellier v. France, 1991 թվականի հունիսի 26, ¢ 51):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը: (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(…)2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:(…)
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:(…)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը: (…)»:
5.2. Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ խափանման միջոցները դասակարգվում են երկու մասի՝ կալանք և կալանքին այլընտրանք հանդիսացող խափանման միջոցներ: Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չպետք է ընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Այս իրավակարգավորումը իր ամրագրումն է գտել անձի ազատության և անձեռնմխելիության քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածում, որի նպատակն է բացառել կալանքի կիրառումը բոլոր այն դեպքերում, երբ առկա է որոշակի հնարավորություն երաշխավորելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը՝ առանց նրան ազատությունից զրկելու: Ինչ վերաբերում է խափանման միջոցի կիրառման հիմքերին, ապա դրանք ձևակերպվել են որպես նպատակներ՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դրանք որպես կանոն կանխատեսական, այլ ոչ թե փաստական բնույթ են կրում։
Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար: Այս պահանջն ուղղակիորեն ամրագրված է խափանման միջոցը փոխելու ընթացակարգի շրջանակներում, որով սահմանվել է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը իրավասու է որոշում կայացնել խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին, եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները:
5.3. Վերոգրյալ իրավանորմերի և դատողությունների համատեքստում Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ մեղադրանքի կողմը, մեղադրյալին վերագրվող հանցանքների համար նրա դատապարտումը մեծապես հավանական համարելով, կազմված և հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ քրեական վարույթի նյութերն ուղարկել է դատարան, ինչը թույլ է տալիս Վերաքննիչ դատարանին մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի ենթադրյալ առնչությունն իրեն վերագրվող արարքներին փաստելու համար: Բացի այդ, հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից՝ անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի վերաբերյալ որոշումների դատական վերանայման սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում կալանքի կապակցությամբ կայացվող որոշումների վերանայման սահմաններից: Մասնավորապես` քննարկվող որոշումների վերանայման շրջանակներում չեն կարող քննարկվել այնպիսի հարցեր, որոնք այս կամ այն չափով առնչվում են գործի ըստ էության լուծմանը: Այդպիսիք են, օրինակ, հիմնավոր կասկածի առկայության, արարքի որակման, որոշման հիմքում դրված ապացույցների թույլատրելիության հետ կապված հարցերը և այլն: Ավելին՝ հարկ է նշել, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը ԱՐԴ/0180/01/23 քրեական գործով 2025թ. փետրվարի 28-ին կայացված որոշման 15-րդ կետում իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ դատաքննության փուլում խափանման միջոց կիրառելու հարցը լուծելիս մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է։
5.4. Անդրադառնալով մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետի երկարաձգման վերաբերյալ առաջին ատյանի դատարանի հիմնավորումներին և վիճարկվող դատական ակտը ստուգման ենթարկելով դրանց համատեքստում, հաշվի առնելով հատուկ վերանայման բողոքում մատնանշված պնդումները՝ Վերաքննիչ դատարանն իր համաձայնությունն է հայտնում առաջին ատյանի դատարանի այն հետևություններին, որ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում՝ մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանը կարող է կատարել հանցանք և խոչընդոտել քրեական վարույթին: Վերաքննիչ դատարանի դիրքորոշումը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ սույն գործով ձեռք բերված բոլոր ապացույցները դեռևս դատարանում հետազոտված չլինելու և դատակոչված անձանց հարցաքննված չլինելու, մեղադրյալի՝ մշտական աշխատանք և կայուն եկամուտ չունենալու, ենթադրյալ արարքները Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի վարույթում քննվող ԵԴ1/1103/01/23 քրեական վարույթով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքների կատարման համար մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակում գտնվելու պայմաններում ենթադրաբար կատարելու հանգամանքները մեղադրյալին վերագրվող հանցանքների բնույթի, վտանգավորության աստիճանի և առանձնահատկությունների հետ համակցությամբ հիմք են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել այն մասին, որ ազատության մեջ մնալով՝ մեղադրյալը կարող է կատարել հանցանք, ինչպես նաև խոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում՝ հարցաքննվող անձանց ուղղորդելով հրաժարվել արդեն իսկ տրված ցուցմունքներից և իր օգտին տալ բարենպաստ ցուցմունքներ: Այլ խոսքով՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ առաջին ատյանի դատարանը, հանդես գալով որպես գործով վարույթն իրականացնող մարմին, մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցը լուծելիս համակողմանի գնահատման է ենթարկել հետևյալ հանգամանքները՝ մեղադրյալին վերագրվող հանցանքների բնույթը, վտանգավորության աստիճանը, առանձնահատկությունները, դատավարության փուլը, մեղադրյալի կողմից գործի քննության ընթացքում ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու ռիսկերը և գտել, որ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն ի զորու չէ չեզոքացնելու դրանք։ Ավելին՝ բողոքաբերի կողմից չեն մատնանշվել ծանրակշիռ փաստական հանգամանքներ, որոնք կարող էին վկայել վարույթն իրականացնող՝ առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացված որոշման ոչ իրավաչափության մասին, իսկ հատուկ վերանայման բողոքում նշված հիմնավորումները, սույն գործի փաստական տվյալների պայմաններում, չեն կարող գնահատվել որպես ծանրակշիռ հանգամանքներ՝ վարույթն իրականացնող մարմնի կայացրած որոշումը բեկանելու և այդ որոշմամբ արձանագրված՝ մեղադրյալի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը չեզոքացված դիտարկելու համար։
5.5. Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու հիմքի առկայության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններին՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ հիշյալ հիմքի գոյությունն առաջին ատյանի դատարանը պայմանավորել է բացառապես մեղադրյալին վերագրվող հանցանքների բնութով, ակնկալվող պատժի խստությամբ, որպիսիք ինքնին չեն կարող հանդիսանալ անձին կալանքի տակ պահելու ծանրակշիռ փաստարկներ: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ թեև մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր, սակայն դրանք գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին միայն կարող են հնարավորություն տալ հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին: Այս համատեքստում հարկ է նշել, որ շարունակական կալանքի հնարավոր հիմքերից՝ վարույթից թաքնվելու վտանգի առնչությամբ Եվրոպական դատարանը ևս նշել է, որ այն չի կարող հիմնվել միայն ակնկալվող պատժի խստության վրա (տե՛ս ի թիվս այլոց՝ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի՝ Panchenko v. Russia գործով 2005 թվականի փետրվարի 8-ի վճիռը, գանգատ թիվ 45100/98, 106-րդ կետը):
5.6. Անդրադառնալով բողոքաբերի այն հետևությանը, որ քրեական գործը գտնվում է դատաքննության փուլում, քրեական գործով արդեն կատարվել են անհրաժեշտ ապացուցողական և վարութային գործողությունները, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ նախաքննությունն ավարտված լինելն ինքնին չի կարող հիմք հանդիսանալ եզրահանգելու, որ Լուկա Ավագյանի կողմից գործի քննությանը խոչընդոտելու (իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները չկատարելու համատեքստում) հավանականությունն այլևս իրատեսական չէ: Վերաքննիչ դատարանի հետևությունը համահունչ է նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից Ա.Գոմցյանի վերաբերյալ գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշմանն առ այն, որ․ «(...) [Ը]նդհուպ մինչև մինչդատական վարույթի ավարտը և գործը դատաքննության փուլում գտնվելն ինքնին բավարար չեն հետևության հանգելու առ այն, որ նվազել կամ վերացել է քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը» (տե՛ս Ալեքսեյ Գոմցյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ 2022 թվականի դեկտեմբերի 9-ի թիվ ՀԿԴ/0015/01/22 որոշումը)։
Վերոգրյալի հետ մեկիտեղ՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դատական քննության փուլում մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման հարցը քննարկելիս, վերաբերելի գործոնների հաշվառմամբ, գնահատման է ենթարկվում մեղադրյալի մասնակցությամբ գործի պատշաճ դատական քննության հանրային շահը, ինչը ենթակա է գնահատման քրեական վարույթի տվյալ փուլում մեղադրյալի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու հավանականության համատեքստում։ Միևնույն ժամանակ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ գործի դատական քննության փուլում մեղադրյալի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու հավանականությունը գնահատելիս, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնել դատաքննության ընթացքում կատարվելիք դատական գործողությունների ողջամտորեն սպասվելիք ծավալները և բնույթը, ինչպես նաև դրանց օբյեկտիվության վրա մեղադրյալի կողմից ազդեցություն գործելու հնարավորությունը։
Վերոգրյալը, հատկապես, կարևոր է քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու, գործի համար նշանակություն ունեցող նյութերը թաքցնելու կամ կեղծելու ճանապարհով դատարանում մեղադրյալի կողմից գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու համար, ինչը կատարվելիք դատավարական գործողությունների, դատական նիստին կանչման ենթակա անձանց հարցաքննությունների համատեքստում իրավացիորեն հաշվի է առնվել առաջին ատյանի դատարանի կողմից՝ Լ.Ավագյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումը անթույլատրելի ճանաչելիս։
5.7. Այսպիսով, անդրադառնալով այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման հնարավորությանը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ քրեական վարույթի ընթացքում մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու, մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դրված՝ քրեական վարույթին չխոչընդոտելու հետ կապված պարտականության կատարումն ապահովելու և հանցանք կատարելը կանխելու նպատակներին քրեական վարույթի ներկա փուլում հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների, այդ թվում՝ տնային կալանքի և բացակայելու արգելքի համակցված կիրառմամբ:
5.8. Ինչ վերաբերում մեղադրյալի՝ առողջական խնդիրներ ունենալուն, ապա հարկ է նշել, որ թեև օրենսդիրը կարևորել է խափանման միջոց կիրառելու ու դրա տեսակի ընտրության իրավաչափության համատեքստում անձի առողջական վիճակի պատշաճ գնահատումը, ինչը նաև բխում է դաժան, անմարդկային կամ արժանապատվությունը նվաստացնող վերաբերմունքի և պատժի արգելքի սահմանադրական ու կոնվենցիոն պահանջից, սակայն դատարանին չեն ներկայացվել փաստաթղթեր, որոնք առերևույթ կարող են վկայել մեղադրյալի մոտ կալանքը կրելուն խոչընդոտող ծանր հիվանդություն ախտորոշված լինելու կամ պահանջվող բժշկական օգնությունը վերջինիս անազատության մեջ գտնվելու պայմաններում պատշաճ չցուցաբերվելու մասին: Բացի այդ, առկա չեն այնպիսի փաստական տվյալներ, որոնք փաստում են, որ Լուկա Ավագյանի մոտ հաստատվել է այնպիսի հիվանդություն, որը մասնագիտացված կլինիկայի պայմաններում բժշկական հետազոտություն անցնելու անհրաժեշտություն է պահանջում և այն տևական ժամանակ չի իրականացվում: Այս առնչությամբ հարկ է արձանագրել, որ ներպետական օրենսդրությամբ երաշխավորված է կալանավորման եղանակով ազատությունից զրկված անձանց ֆիզիկական առողջության պահպանությունը՝ պահանջվող բժշկական օգնություն տրամադրելու միջոցով, ընդ որում՝ նաև իր կողմից ընտրված բժշկի կողմից զննվելու, հատուկ մասնագիտացված կամ քաղաքացիական բուժհաստատություն փոխադրվելու միջոցով (տե՛ս «Ձերբակալված և կալանավորված անձանց պահելու մասին» ՀՀ օրենքի 13-րդ և 21-րդ հոդվածները)։
5.9. Միևնույն ժամանակ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ հատուկ վերանայման բողոքում պաշտպանի նշած՝ մեղադրյալի խնամքին վատառողջ ծնողներ ու անչափահաս երեխա ունենալու հանգամանքները սույն որոշմամբ արձանագրված փաստական տվյալների պայմաններում, ողջամտորեն չեն կարող դիտարկվել որպես բավարար հակակշռող գործոններ` Լ.Ավագյանի կողմից ոչ իրավաչափ վարքագիծ դրսևորելու ռիսկերը չեզոքացնելու համար։
5.10. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգելով՝ առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել դատական սխալ, այդ թվում նաև՝ քրեադատավարական օրենքի այնպիսի խախտում, որը կարող էր ազդեցություն ունենալ գործի ելքի վրա, և գործով կայացրել է ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ, ուստի հիմնավորված են Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունիսի 17-ի ԵԴ1/1954/01/25 որոշմամբ արտահայտված հետևությունները:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունիսի 17-ի ԵԴ1/1954/01/25 որոշումը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի պաշտպան Մհեր Մանգասարյանի հատուկ վերանայման բողոքը՝ մերժել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ և 393-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունիսի 17-ի ԵԴ1/1954/01/25 որոշման դեմ մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի պաշտպան Մհեր Մանգասարյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել:
2. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունիսի 17-ի ԵԴ1/1954/01/25 որոշումը թողնել անփոփոխ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ Տ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Դատական ակտ
Դատական ակտի ամսաթիվը 21-08-2025
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 07-10-2025
Ամսաթիվ 06-10-2025
Ում կողմից է բերվել բողոքը Պաշտպան
Բողոքը բերող անձը
Անուն Արման
Ազգանուն Բաղդասարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Լուկա Ավագյան Բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Շենգավիթ/ 19.09.2025թ. որոշումը , մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ կիրառել տնային կալանք՝ ցանկացած սահմանափակմամբ , համակցված 500.000 ՀՀ դրամի չափով գրավ և բացակայելու արգելքի հետ :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Կայացվել է որոշում Ընդունվել է վարույթ
Որոշման ամսաթիվը 27-10-2025
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/1954/01/25






Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՏՈՒԿ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ԲՈՂՈՔԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

«27» հոկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետև՝ նաև Վերաքննիչ դատարան), նախա¬¬¬¬¬¬¬գա¬¬հությամբ՝ դատավոր Կ.Հովհաննիսյանի, գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթար¬կե¬լով թիվ ԵԴ1/1954/01/25 քրեակա¬ն գոր¬ծով մեղադրյալ Լուկա Էդուարդ Ավագյանի (այսուհետև՝ նաև մեղադրյալ) պաշտպան Արման Բաղդասարյանի հատուկ վերանայման բողոքի հիման վրա Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (նախագահող դատավոր Ս.Յուզբաշյան) 2025 թվականի սեպտեմբերի 19-ի որոշումը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց ՝

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի հունիսի 6-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում (այսուհետև՝ նաև Առաջին ատյանի դատարան) ստացվել է թիվ ԵԴ1/1954/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Լուկա Էդուարդ Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որը մակագրվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին:
2025 թվականի հունիսի 9-ին Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ս.Յուզբաշյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2025 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ՝ մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը երկարաձգվել է 3 /երեք/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունվարի 01-ը: Մեղադրյալի անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքի սահմանափակումը վերացվել է: Պաշտպան Ա.Բաղդասարյանի միջնորդությունը մերժվել է:
Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը պաշտպան Արման Բաղդասարյանը ստացել է 2025 թվականի սեպտեմբերի 26-ին:
2025 թվականի հոկտեմբերի 6-ին էլեկտրոնային փոստի միջոցով Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված որոշման դեմ պաշտպան Արման Բաղդասարյանի հատուկ վերանայման բողոքը:
Վերաքննիչ դատարանում ստացված թիվ ԵԴ1/1954/01/25 վարույթի նյութերը, բողոքի հետ միասին դատավոր Կ.Հովհաննիսյանի աշխատակազմին են փոխանցվել 2025 թվականի հոկտեմբերի 14-ին:
2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Վերաքննիչ դատարանը որոշում է կայացրել Բողոքը վարույթ ընդունելու և դատական վարույթը գրավոր ընթացակարգով իրականացնելու մասին: Որոշման կայացման օր է սահմանվել 2025 թվականի հոկտեմբերի 27-ը:
2. Հատուկ վերանայման բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
Մեղադրյալ Լուկա Էդուարդ Ավագյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում, այն բանի համար, որ «նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու թույլտվություն, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում անհայտ անձից իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափերի՝ 0.28 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» և 0.05 գրամ քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներ: Նշված թմրամիջոցները, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, 2025 թվականի հունվարի 30-ին՝ ժամը 18:00-ի սահմաններում, իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում, շահադիտական դրդումներով՝ այն է 15.000 ՀՀ դրամ գումարով, վաճառելու եղանակով ապօրինի իրացրել է Գրետա Նորայրի Գասպարյանին, որոնք Գրետա Գասպարյանի մոտից հայտնաբերվել և վերցվել են 2025 թվականի հունվարի 30- ին՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Կոտայքի բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ։
Բացի այդ, Լուկա Ավագյանը խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, դեռևս քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակահատվածում անհայտ անձից առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և 2025 թվականի փետրվարի 01-ին անձնական օգտագործման համար իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում ապօրինի պահել է ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707–Ն որոշման 1-ին հավելվածով սահմանված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հաշվարկման հիմքով մանր չափի նվազագույն շեմի քսանմեկապատիկը գերազանցող չափով՝ զգալի չափերի` 10.62 գրամ քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և վերցվել է 2025 թվականի փետրվարի 01-ին Լուկա Ավագյանի բնակության հասցեում՝ Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում իրականացված խուզարկությամբ»։
3. Դատական վերանայման ենթակա՝ Առաջին ատյանի դատարանի որոշման հիմնավորումներն ու պատճառաբանությունները.
«Դատարանը, հաշվի առնելով դատական վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները, հետազոտելով վարույթի նյութերը, արձանագրում է հետևյալը.
(...)Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է.
-մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
-մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
-մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
Վերը նշված հիմքերից վերջինի կապակցությամբ հարկ է արձանագրել, որ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականություն, ի թիվս այլնի, սահմանված է քրեական վարույթին չխոչընդոտելը, այդ թվում` ապացուցման գործընթացին ապօրինի չմիջամտելը (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մաս), որպիսի պայմաններում մեղադրյալի՝ վարույթին չխոչընդոտելու նեգատիվ օրենսդրական պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, կարող է կիրառվել խափանման միջոց, այդ թվում՝ կալանք։
Հաշվի առնելով 2025 թվականի հունիսի 17-ի որոշմամբ հիմնավոր կասկածի վերաբերյալ Դատարանի արձանագրած եզրահանգումները, անդրադառնալով մեղադրյալ Լ.Ավագյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի իրավաչափության հարցին, Դատարանը փաստում է հետևյալը.
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրմամբ Դատարանն արձանագրում է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2025 թվականի հունիսի 17-ի որոշմամբ մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը երկարաձգվել է, համապատասխանաբար, 3 /երեք/ ամիս ժամկետով, որի հիմքում փաստվել է, որ առկա է մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումից խուսափելու, նոր հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու ռիսկերը:
Դատարանը, ելնելով քրեական գործում առկա փաստական տվյալներից, դատական վարույթի ներկա փուլում, երբ հետազոտվել են նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրական եզրակացությամբ հաստատած հաջորդականությամբ քրեական գործում առկա բոլոր ապացույցները՝ բացառությամբ իրեղեն ապացույցի, իրատեսական չի համարում մեղադրյալի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունների կատարումից խուսափելու հավանականությունը: Նման պայմաններում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այլևս առկա չէ մեղադրյալի անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքի սահմանափակման անհրաժեշտությունը:
Ինչ վերաբերվում է մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու ռիսկին, Դատարանը՝ փաստում է, որ դրանք դեռևս շարունակվում են առկա լինել՝ նկատի ունենալով դատարանի կողմից նախորդ՝ կալանքի ժամկետի երկարաձգման որոշմամբ խնդրո առարկա ռիսկերը հաստատող հիմնավորումները և պատճառաբանությունները, այնպես էլ ներկա պահին դրանք հերքող փաստական տվյալներ չներկայացնելու հանգամանքը:
Այսպիսով, վերը նշված հանգամանքները պատշաճ գնահատման ենթարկելու արդյունքում Դատարանը չի կարող չեզրահանգել, որ սույն վարույթում առկա են ծանրակշիռ փաստական տվյալներ, որոնք բավարար են հիմնավորելու համար Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ այլ խափանման միջոցներ կիրառելու ոչ իրավաչափ լինելն ու վարույթի քննության սույն փուլում նրան անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը: Այլ կերպ, Դատարանը գտնում է, որ արձանագրվածը ողջամտորեն հիմք է տալիս հանգելու այն հետևության, որ այլընտրանքային որևէ խափանման միջոց, այդ թվում՝ պաշտպանի կողմից միջնորդված տնային կալանքը, բացակայելու արգելքը և գրավը չեն կարող լինել գործուն երաշխիք՝ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում Լ.Ավագյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը չեզոքացնելու համար և դրանց կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի հետագա պատշաճ վարքագիծը՝ գործի դատական քննության ընթացքում:
Դատարանն արձանագրում է, որ խափանման միջոցի հարցի նախորդ քննությունից հետո՝ եռամսյա ժամկետում նշանակվել թվով հինգ դատական նիստեր, որոնցից չի կայացվել մեկը՝ պաշտպան Մ.Մանգասարյանի վարժական հավաքներին մասնակցելու պատճառաբանությամբ: Պատշաճ ջանասիրության տեսանկյունից գնահատման ենթարկվելով վերոգրյալ հանգամանքը՝ Դատարանը փաստում է, որ դատական նիստերի ինտենսիվությունը, դրանց կայացմանը ուղղված դատարանի գործողությունները հնարավորություն են տալիս արձանագրել, որ սույն փուլում այն առկա է:
Վերոգրյալի հիման վրա՝ Դատարանն արձանագրում է, որ անհրաժեշտ է երկարաձգել մեղադրյալի նկատմամբ փաստացի կիրառված կալանքը՝ 3 ամիս ժամկետով:
Նույն պատճառաբանություններով Դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի միջնորդությունն անհիմն է և ենթակա է մերժման»:
4. Բողոքի հիմքերը, այն հաստատող փաստերը և պահանջը.
Մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի պաշտպան Արման Բաղդասարյանը ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում նշել է, որ մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի կողմից հանցանք կատարելու վերաբերյալ, բացի ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանի ձև 8 տեղեկանքում առկա տվյալներից, չներկայացվեցին որևէ այլ իրատեսական, ողջամիտ ապացույց կամ փաստական տվյալ, որը հնարավորություն կտար գալ եզրահանգման, որ տվյալ փուլում ազատության մեջ մնալով՝ մեղադրյալը կարող է կատարել հանցանք, ուստի Լուկա Ավագյանի կողմից ենթադրյալ նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը ցածր է:
Այնուհետև, բողոքի հեղինակը նշել է, որ մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու հավանականությունը՝ մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունից և ակնկալվող պատժի խստությունից բացի այլ փաստարկ չի ներկայացվել՝ մեղադրյալի թաքնվելու հավանակությունը հիմնավորելու համար։
Բողոքաբերը նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի չի առել, որ Լուկա Ավագյանի խնամքին են գտնվում՝ մեկ անչափահաս երեխա՝ 2014թ. ծնված Կարինա Լուկայի Ավագյանը և առողջական խնդիրներ ունեցող ծնողները, և որ նա ևս ունի առողջական խնդիրներ:
Ըստ բողոքաբերի, այլընտրանքային խափանման միջոցի մասնավորապես տնային կալանքի՝ համակցված բացակայելու արգելքի կիրառմամբ լիովին հնարավոր կլինի չեզոքացնել բոլոր մտավախությունները, բավարար և ի զորու են ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարգագիծը:
Ամփոփելով, բողոքաբերը խնդրել է վիճարկվող դատական ակտը բեկանել, Լուկա Էդուրադի Ավագյանի նկատմամբ կիրառել այլըտրանքային խափանման միջոցների համակցություն, մասնավորապես տնային կալանք՝ ցանկացած սահմանափակմամբ, համակցված 500.000 ՀՀ դրամի չափով գրավի և բացակայելու արգելքի հետ:
5. Վարույթի մասնակիցների կողմից Վերաքննիչ դատարանին ներկայացված բողոքի պատասխանները, բացատրությունները, դրանք հիմնավորող նյութերը և միջնորդությունները.
2025 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ս.Մնացականյանի հատուկ վերանայման բողոքի պատախանը, որով վերջինս հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի որոշումն հիմնավոր է և օրինական, տվյալ դեպքում առկա է Առաջին ատյանի դատարանի կողմից իրավացիորեն նշված մեղադրյալի փախուստը կանխելու և մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու ռիսկը, և գտել է, որ պաշտպանի կողմից բերված բողոքն անհիմն է և ենթակա է մերժման:
6.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում դա¬տա¬կան ստուգ¬¬ման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող որոշման օրինականութ¬յու¬¬նը և հիմ¬նա¬վոր¬վա¬ծութ¬յունը, ուսումնասիրելով Բողոքի վերաբերյալ ստացված նյութերը՝ Վերաքննիչ դա¬տա¬րանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն`
«(…)
3. Հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
4. Հատուկ վերանայման կարգով դատական ակտ կայացնելիս վերադաս դատարանը հիմնվում է միայն ստորադաս դատարանում հետազոտված ապացույցների կամ նյութերի և վարույթի մասնակիցների արած պնդումների վրա»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 389-րդ հոդվածի համաձայն`
«Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման ենթակա են առաջին ատյանի դատարանի հետևյալ դատական ակտերը՝ (…)
2) կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու, կալանքի ժամկետը երկարաձգելու, կալանքը վերացնելու կամ կալանքի փոխարեն այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառելու, ինչպես նաև կալանքը վերացնելու կամ կալանքի փոխարեն այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժելու մասին․
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման արդյունքում վերաքննիչ դատարանը`
1) դատական ակտը թողնում է անփոփոխ.
2) փոփոխում է ստորադաս դատարանի դատական ակտը, եթե փաստական հանգամանքները հնարավորություն են տալիս կայացնելու նման ակտ.
3) ամբողջությամբ կամ որոշակի մասով բեկանում է դատական ակտը՝ բեկանված մասով կայացնելով դրան փոխարինող դատական ակտ»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի՝
«1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: (...)
5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը
6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:
2. Մինչդատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել, կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երկու ամսից ոչ ավելի ժամկետով` պահպանելով սույն հոդվածով սահմանված մինչդատական վարույթում կալանքի տակ պահելու առավելագույն ժամկետները:
(...)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը (...)»։
Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում նկատել, որ Լուկա Ավագյանին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքներին նրա առնչությունը հատուկ վերանայման բողոքում չի վիճարկվում, ուստի այդ հարցին անդրադարձ չի կատարվում:
Սույն գործով Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը, վերլուծելով քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի նկատմամբ քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը և իրավաչափ կերպով արձանագրվել, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու պայմաններն առերևույթ առկա են:
Անդրադառնալով Պաշտպանի հատուկ վերանայման բողոքում վկայակոչված հիմքերին և փաստարկներին այն մասին, որ սխալ են Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները՝ խափանման միջոցի կիրառման հիմքերի մասով, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում են առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հիմքերը, և Առաջին ատյանի դատարանը որպես վարույթն իրականացնող մարմին խափանման միջոցի հիմքերը քննարկելիս գնահատման է ենթարկում միայն այդ արարքների կատարման հնարավորության ռիսկը և ոչ թե կատարած կամ չկատարած լինելու վերաբերյալ հաստատված փաստերը:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, քրեական գործի նյութերում առկա են եղել համապատասխան տեղեկություններ և փաստեր, որոնք թույլ են տալիս հիմնավորված ենթադրություն կատարել առ այն, որ ազատության մեջ մնալու դեպքում մեղադրյալ Լուկա Ավագյանը կարող է հանցանք կատարել և դիմել փախուստի: Նման եզրահանգման գալու համար հիմք են հանդիսացել Առաջին ատյանի դատարանի կողմից 2025 թվականի հունիսի 17-ի որոշմամբ արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, իսկ ներկա պահին դրանք հերքող փաստական տվյալներ չեն ներկայացվել:
Մասնավորապես, Առաջին ատյանի դատարանը մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու ռիսկի առկայության մասով, հիմք է ընդունել Լուկա Էդուարդի Ավագյանի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիան կենտրոնի Ձև 8 տեղեկանքում և datalex.am տեղեկատվական համակարգում առկա տվյալները: Միաժամանակ հաշվի է առել նաև Լուկա Ավագյանի եկամուտ ունենալու մասին տեղեկատվության բացակայությունը:
Փախուստի դիմելու ռիսկի առկայության մասով, հիմք է ընդունել մեղադրյալին մեղսագրվող արարքների բնույթն ու հանրային վտանգավորությունը, մասնավորապես՝ վերջինիս, ի թիվս մյուս դրվագի, մեղսագրվում նաև թմրամիջոցների ապօրինի իրացում, և որը հանդիսանում է ծանր հանցանքներ, և որի համար որպես պատիժ նախատեսված է բացառապես ազատազրկում:
Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ վերոնշյալ հանգամանքները ընդունելի են նաև Վերաքնիչ դատարանի համար, բավարար են փաստելու, որ առկա է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և հանցանք կատարելու բարձր հավանականությունը, հաշվի առնելով նաև մեղադրյալին վերագրվող ենթադրյալ հանցավոր արարքի բնույթը, վտանգավորության աստիճանը և Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
Ինչ վերաբերում է բողոքաբերի այն փաստարկին, որ մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և հանցանք կատարելու ռիսկը էականորեն նվազել է, և այլընտրանքային խափանման միջոցները՝ մասնավորապես տնային կալանքը նույնպես կարող է ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, ապա Վերաքննիչ արձանագրում է, որ ելնելով սույն գործի փաստական հանգամանքներից, վերոգրյալը հիմնավոր և բավարար չի կարող համարվել և հիմք հանդիսանալ արձանագրելու, որ վերացել է կալանք խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը, ուստի հակառակի մասին Պաշտպանի պնդումները ընդունելի չեն Վերաքննիչ դատարանի համար:
Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ սույն դեպքում պաշտպանը Վերաքննիչ դատարան չի ներկայացրել մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներով փոփոխելու անհրաժեշտության վերաբերյալ ծանրակշիռ փաստական տվյալներ, մինչդեռ քրեական գործը գտնվում է դատարանի վարույթում, և Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ կիրառված խափանման միջոցը փոփոխելու, առավել մեղմ խափանման միջոց ընտրելու համար անհրաժեշտ են ծանրակշիռ փաստարկներ, ուստի կիրառված խափանման միջոցի ակնհայտ անհամաչափության բացակայության պայմաններում, հենց Առաջին ատյանի դատարանը պետք է գնահատի կիրառված խափանման միջոցի արդյունավետությունը՝ որպես քրեական վարույթն իրականացնող մարմին։
Վերոգրյալը բխում է նաև Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային պրակտիկայից, որի համաձայն՝ դատական քննության փուլում գտնվող քրեական վարույթներով խափանման միջոց կալանավորման իրավաչափության, այն այլընտրանքային խափանման միջոցով փոխարինելու հարցերը քննարկելիս պետք է հաշվի առնել նաև այն, որ Առաջին ատյանի դատարանը հանդես է գալիս որպես վարույթն իրականացնող մարմին, ուստի որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելիս Վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը պետք է հիմնված լինի ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա և ունենա պատճառաբանվածության առավել բարձր չափանիշ, հակառակ մոտեցումը, Վճռաբեկ դատարանի համոզմամբ, կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը (տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝ Արման և Արքա Մադաթյանների վերաբերյալ գործով 2020 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱՐԴ/0152/01/19 որոշման 18.1.-րդ կետը):
Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ինչպես ներկայացված բողոքում, այնպես էլ ստացված նյութերում բացակայում են Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար անհրաժեշտ փաստական հանգամանքները, որպիսի պայմաններում մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի պաշտպան Արման Բաղդասարյանի ներկայացրած հատուկ վերանայման բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող որոշումը՝ թողնել անփոփոխ։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 363-րդ և 393-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Մեղադրյալ Լուկա Էդուարդ Ավագյանի պաշտպան Արման Բաղդասարյանի կողմից բերված հատուկ վերանայման բողոքը մերժել` թիվ ԵԴ1/1954/01/25 քրեական վարույթով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի սեպտեմբերի 19-ի որոշումը թողնելով անփոփոխ:
2. Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման օրը և կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ տասնհինգօրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Կ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Գործը ստացվել է
Գործի ստացման ամսաթիվ 13-10-2025
Վիճակագրական տողի համարը 19.1
Գործը ստացվել է Երևանի քրեական դատարան
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
Միջանկյալ դատական ակտեր Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում
Մակագրել
Ամսաթիվ 13-10-2025
Նախագահող դատավոր
Անուն Կարեն
Ազգանուն Հովհաննիսյան
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 17-10-2025
Գրավոր ընթացակարգ
Ամսաթիվ 27-10-2025
Դատական ակտ
Դատական ակտ ԵԴ1/1954/01/25






Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՏՈՒԿ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ԲՈՂՈՔԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

«27» հոկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետև՝ նաև Վերաքննիչ դատարան), նախա¬¬¬¬¬¬¬գա¬¬հությամբ՝ դատավոր Կ.Հովհաննիսյանի, գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթար¬կե¬լով թիվ ԵԴ1/1954/01/25 քրեակա¬ն գոր¬ծով մեղադրյալ Լուկա Էդուարդ Ավագյանի (այսուհետև՝ նաև մեղադրյալ) պաշտպան Արման Բաղդասարյանի հատուկ վերանայման բողոքի հիման վրա Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (նախագահող դատավոր Ս.Յուզբաշյան) 2025 թվականի սեպտեմբերի 19-ի որոշումը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց ՝

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի հունիսի 6-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում (այսուհետև՝ նաև Առաջին ատյանի դատարան) ստացվել է թիվ ԵԴ1/1954/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Լուկա Էդուարդ Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որը մակագրվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին:
2025 թվականի հունիսի 9-ին Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ս.Յուզբաշյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2025 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ՝ մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը երկարաձգվել է 3 /երեք/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունվարի 01-ը: Մեղադրյալի անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքի սահմանափակումը վերացվել է: Պաշտպան Ա.Բաղդասարյանի միջնորդությունը մերժվել է:
Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը պաշտպան Արման Բաղդասարյանը ստացել է 2025 թվականի սեպտեմբերի 26-ին:
2025 թվականի հոկտեմբերի 6-ին էլեկտրոնային փոստի միջոցով Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված որոշման դեմ պաշտպան Արման Բաղդասարյանի հատուկ վերանայման բողոքը:
Վերաքննիչ դատարանում ստացված թիվ ԵԴ1/1954/01/25 վարույթի նյութերը, բողոքի հետ միասին դատավոր Կ.Հովհաննիսյանի աշխատակազմին են փոխանցվել 2025 թվականի հոկտեմբերի 14-ին:
2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Վերաքննիչ դատարանը որոշում է կայացրել Բողոքը վարույթ ընդունելու և դատական վարույթը գրավոր ընթացակարգով իրականացնելու մասին: Որոշման կայացման օր է սահմանվել 2025 թվականի հոկտեմբերի 27-ը:
2. Հատուկ վերանայման բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
Մեղադրյալ Լուկա Էդուարդ Ավագյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում, այն բանի համար, որ «նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու թույլտվություն, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում անհայտ անձից իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափերի՝ 0.28 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» և 0.05 գրամ քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներ: Նշված թմրամիջոցները, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, 2025 թվականի հունվարի 30-ին՝ ժամը 18:00-ի սահմաններում, իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում, շահադիտական դրդումներով՝ այն է 15.000 ՀՀ դրամ գումարով, վաճառելու եղանակով ապօրինի իրացրել է Գրետա Նորայրի Գասպարյանին, որոնք Գրետա Գասպարյանի մոտից հայտնաբերվել և վերցվել են 2025 թվականի հունվարի 30- ին՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Կոտայքի բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ։
Բացի այդ, Լուկա Ավագյանը խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, դեռևս քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակահատվածում անհայտ անձից առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և 2025 թվականի փետրվարի 01-ին անձնական օգտագործման համար իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում ապօրինի պահել է ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707–Ն որոշման 1-ին հավելվածով սահմանված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հաշվարկման հիմքով մանր չափի նվազագույն շեմի քսանմեկապատիկը գերազանցող չափով՝ զգալի չափերի` 10.62 գրամ քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և վերցվել է 2025 թվականի փետրվարի 01-ին Լուկա Ավագյանի բնակության հասցեում՝ Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում իրականացված խուզարկությամբ»։
3. Դատական վերանայման ենթակա՝ Առաջին ատյանի դատարանի որոշման հիմնավորումներն ու պատճառաբանությունները.
«Դատարանը, հաշվի առնելով դատական վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները, հետազոտելով վարույթի նյութերը, արձանագրում է հետևյալը.
(...)Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է.
-մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
-մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
-մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
Վերը նշված հիմքերից վերջինի կապակցությամբ հարկ է արձանագրել, որ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականություն, ի թիվս այլնի, սահմանված է քրեական վարույթին չխոչընդոտելը, այդ թվում` ապացուցման գործընթացին ապօրինի չմիջամտելը (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մաս), որպիսի պայմաններում մեղադրյալի՝ վարույթին չխոչընդոտելու նեգատիվ օրենսդրական պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, կարող է կիրառվել խափանման միջոց, այդ թվում՝ կալանք։
Հաշվի առնելով 2025 թվականի հունիսի 17-ի որոշմամբ հիմնավոր կասկածի վերաբերյալ Դատարանի արձանագրած եզրահանգումները, անդրադառնալով մեղադրյալ Լ.Ավագյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի իրավաչափության հարցին, Դատարանը փաստում է հետևյալը.
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրմամբ Դատարանն արձանագրում է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2025 թվականի հունիսի 17-ի որոշմամբ մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը երկարաձգվել է, համապատասխանաբար, 3 /երեք/ ամիս ժամկետով, որի հիմքում փաստվել է, որ առկա է մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումից խուսափելու, նոր հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու ռիսկերը:
Դատարանը, ելնելով քրեական գործում առկա փաստական տվյալներից, դատական վարույթի ներկա փուլում, երբ հետազոտվել են նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրական եզրակացությամբ հաստատած հաջորդականությամբ քրեական գործում առկա բոլոր ապացույցները՝ բացառությամբ իրեղեն ապացույցի, իրատեսական չի համարում մեղադրյալի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունների կատարումից խուսափելու հավանականությունը: Նման պայմաններում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այլևս առկա չէ մեղադրյալի անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքի սահմանափակման անհրաժեշտությունը:
Ինչ վերաբերվում է մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու ռիսկին, Դատարանը՝ փաստում է, որ դրանք դեռևս շարունակվում են առկա լինել՝ նկատի ունենալով դատարանի կողմից նախորդ՝ կալանքի ժամկետի երկարաձգման որոշմամբ խնդրո առարկա ռիսկերը հաստատող հիմնավորումները և պատճառաբանությունները, այնպես էլ ներկա պահին դրանք հերքող փաստական տվյալներ չներկայացնելու հանգամանքը:
Այսպիսով, վերը նշված հանգամանքները պատշաճ գնահատման ենթարկելու արդյունքում Դատարանը չի կարող չեզրահանգել, որ սույն վարույթում առկա են ծանրակշիռ փաստական տվյալներ, որոնք բավարար են հիմնավորելու համար Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ այլ խափանման միջոցներ կիրառելու ոչ իրավաչափ լինելն ու վարույթի քննության սույն փուլում նրան անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը: Այլ կերպ, Դատարանը գտնում է, որ արձանագրվածը ողջամտորեն հիմք է տալիս հանգելու այն հետևության, որ այլընտրանքային որևէ խափանման միջոց, այդ թվում՝ պաշտպանի կողմից միջնորդված տնային կալանքը, բացակայելու արգելքը և գրավը չեն կարող լինել գործուն երաշխիք՝ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում Լ.Ավագյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը չեզոքացնելու համար և դրանց կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի հետագա պատշաճ վարքագիծը՝ գործի դատական քննության ընթացքում:
Դատարանն արձանագրում է, որ խափանման միջոցի հարցի նախորդ քննությունից հետո՝ եռամսյա ժամկետում նշանակվել թվով հինգ դատական նիստեր, որոնցից չի կայացվել մեկը՝ պաշտպան Մ.Մանգասարյանի վարժական հավաքներին մասնակցելու պատճառաբանությամբ: Պատշաճ ջանասիրության տեսանկյունից գնահատման ենթարկվելով վերոգրյալ հանգամանքը՝ Դատարանը փաստում է, որ դատական նիստերի ինտենսիվությունը, դրանց կայացմանը ուղղված դատարանի գործողությունները հնարավորություն են տալիս արձանագրել, որ սույն փուլում այն առկա է:
Վերոգրյալի հիման վրա՝ Դատարանն արձանագրում է, որ անհրաժեշտ է երկարաձգել մեղադրյալի նկատմամբ փաստացի կիրառված կալանքը՝ 3 ամիս ժամկետով:
Նույն պատճառաբանություններով Դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի միջնորդությունն անհիմն է և ենթակա է մերժման»:
4. Բողոքի հիմքերը, այն հաստատող փաստերը և պահանջը.
Մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի պաշտպան Արման Բաղդասարյանը ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում նշել է, որ մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի կողմից հանցանք կատարելու վերաբերյալ, բացի ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանի ձև 8 տեղեկանքում առկա տվյալներից, չներկայացվեցին որևէ այլ իրատեսական, ողջամիտ ապացույց կամ փաստական տվյալ, որը հնարավորություն կտար գալ եզրահանգման, որ տվյալ փուլում ազատության մեջ մնալով՝ մեղադրյալը կարող է կատարել հանցանք, ուստի Լուկա Ավագյանի կողմից ենթադրյալ նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը ցածր է:
Այնուհետև, բողոքի հեղինակը նշել է, որ մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու հավանականությունը՝ մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունից և ակնկալվող պատժի խստությունից բացի այլ փաստարկ չի ներկայացվել՝ մեղադրյալի թաքնվելու հավանակությունը հիմնավորելու համար։
Բողոքաբերը նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի չի առել, որ Լուկա Ավագյանի խնամքին են գտնվում՝ մեկ անչափահաս երեխա՝ 2014թ. ծնված Կարինա Լուկայի Ավագյանը և առողջական խնդիրներ ունեցող ծնողները, և որ նա ևս ունի առողջական խնդիրներ:
Ըստ բողոքաբերի, այլընտրանքային խափանման միջոցի մասնավորապես տնային կալանքի՝ համակցված բացակայելու արգելքի կիրառմամբ լիովին հնարավոր կլինի չեզոքացնել բոլոր մտավախությունները, բավարար և ի զորու են ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարգագիծը:
Ամփոփելով, բողոքաբերը խնդրել է վիճարկվող դատական ակտը բեկանել, Լուկա Էդուրադի Ավագյանի նկատմամբ կիրառել այլըտրանքային խափանման միջոցների համակցություն, մասնավորապես տնային կալանք՝ ցանկացած սահմանափակմամբ, համակցված 500.000 ՀՀ դրամի չափով գրավի և բացակայելու արգելքի հետ:
5. Վարույթի մասնակիցների կողմից Վերաքննիչ դատարանին ներկայացված բողոքի պատասխանները, բացատրությունները, դրանք հիմնավորող նյութերը և միջնորդությունները.
2025 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ս.Մնացականյանի հատուկ վերանայման բողոքի պատախանը, որով վերջինս հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի որոշումն հիմնավոր է և օրինական, տվյալ դեպքում առկա է Առաջին ատյանի դատարանի կողմից իրավացիորեն նշված մեղադրյալի փախուստը կանխելու և մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու ռիսկը, և գտել է, որ պաշտպանի կողմից բերված բողոքն անհիմն է և ենթակա է մերժման:
6.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում դա¬տա¬կան ստուգ¬¬ման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող որոշման օրինականութ¬յու¬¬նը և հիմ¬նա¬վոր¬վա¬ծութ¬յունը, ուսումնասիրելով Բողոքի վերաբերյալ ստացված նյութերը՝ Վերաքննիչ դա¬տա¬րանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն`
«(…)
3. Հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
4. Հատուկ վերանայման կարգով դատական ակտ կայացնելիս վերադաս դատարանը հիմնվում է միայն ստորադաս դատարանում հետազոտված ապացույցների կամ նյութերի և վարույթի մասնակիցների արած պնդումների վրա»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 389-րդ հոդվածի համաձայն`
«Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման ենթակա են առաջին ատյանի դատարանի հետևյալ դատական ակտերը՝ (…)
2) կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու, կալանքի ժամկետը երկարաձգելու, կալանքը վերացնելու կամ կալանքի փոխարեն այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառելու, ինչպես նաև կալանքը վերացնելու կամ կալանքի փոխարեն այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժելու մասին․
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման արդյունքում վերաքննիչ դատարանը`
1) դատական ակտը թողնում է անփոփոխ.
2) փոփոխում է ստորադաս դատարանի դատական ակտը, եթե փաստական հանգամանքները հնարավորություն են տալիս կայացնելու նման ակտ.
3) ամբողջությամբ կամ որոշակի մասով բեկանում է դատական ակտը՝ բեկանված մասով կայացնելով դրան փոխարինող դատական ակտ»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի՝
«1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: (...)
5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը
6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:
2. Մինչդատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել, կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երկու ամսից ոչ ավելի ժամկետով` պահպանելով սույն հոդվածով սահմանված մինչդատական վարույթում կալանքի տակ պահելու առավելագույն ժամկետները:
(...)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը (...)»։
Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում նկատել, որ Լուկա Ավագյանին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքներին նրա առնչությունը հատուկ վերանայման բողոքում չի վիճարկվում, ուստի այդ հարցին անդրադարձ չի կատարվում:
Սույն գործով Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը, վերլուծելով քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի նկատմամբ քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը և իրավաչափ կերպով արձանագրվել, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու պայմաններն առերևույթ առկա են:
Անդրադառնալով Պաշտպանի հատուկ վերանայման բողոքում վկայակոչված հիմքերին և փաստարկներին այն մասին, որ սխալ են Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները՝ խափանման միջոցի կիրառման հիմքերի մասով, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում են առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հիմքերը, և Առաջին ատյանի դատարանը որպես վարույթն իրականացնող մարմին խափանման միջոցի հիմքերը քննարկելիս գնահատման է ենթարկում միայն այդ արարքների կատարման հնարավորության ռիսկը և ոչ թե կատարած կամ չկատարած լինելու վերաբերյալ հաստատված փաստերը:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, քրեական գործի նյութերում առկա են եղել համապատասխան տեղեկություններ և փաստեր, որոնք թույլ են տալիս հիմնավորված ենթադրություն կատարել առ այն, որ ազատության մեջ մնալու դեպքում մեղադրյալ Լուկա Ավագյանը կարող է հանցանք կատարել և դիմել փախուստի: Նման եզրահանգման գալու համար հիմք են հանդիսացել Առաջին ատյանի դատարանի կողմից 2025 թվականի հունիսի 17-ի որոշմամբ արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, իսկ ներկա պահին դրանք հերքող փաստական տվյալներ չեն ներկայացվել:
Մասնավորապես, Առաջին ատյանի դատարանը մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու ռիսկի առկայության մասով, հիմք է ընդունել Լուկա Էդուարդի Ավագյանի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիան կենտրոնի Ձև 8 տեղեկանքում և datalex.am տեղեկատվական համակարգում առկա տվյալները: Միաժամանակ հաշվի է առել նաև Լուկա Ավագյանի եկամուտ ունենալու մասին տեղեկատվության բացակայությունը:
Փախուստի դիմելու ռիսկի առկայության մասով, հիմք է ընդունել մեղադրյալին մեղսագրվող արարքների բնույթն ու հանրային վտանգավորությունը, մասնավորապես՝ վերջինիս, ի թիվս մյուս դրվագի, մեղսագրվում նաև թմրամիջոցների ապօրինի իրացում, և որը հանդիսանում է ծանր հանցանքներ, և որի համար որպես պատիժ նախատեսված է բացառապես ազատազրկում:
Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ վերոնշյալ հանգամանքները ընդունելի են նաև Վերաքնիչ դատարանի համար, բավարար են փաստելու, որ առկա է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և հանցանք կատարելու բարձր հավանականությունը, հաշվի առնելով նաև մեղադրյալին վերագրվող ենթադրյալ հանցավոր արարքի բնույթը, վտանգավորության աստիճանը և Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
Ինչ վերաբերում է բողոքաբերի այն փաստարկին, որ մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և հանցանք կատարելու ռիսկը էականորեն նվազել է, և այլընտրանքային խափանման միջոցները՝ մասնավորապես տնային կալանքը նույնպես կարող է ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, ապա Վերաքննիչ արձանագրում է, որ ելնելով սույն գործի փաստական հանգամանքներից, վերոգրյալը հիմնավոր և բավարար չի կարող համարվել և հիմք հանդիսանալ արձանագրելու, որ վերացել է կալանք խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը, ուստի հակառակի մասին Պաշտպանի պնդումները ընդունելի չեն Վերաքննիչ դատարանի համար:
Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ սույն դեպքում պաշտպանը Վերաքննիչ դատարան չի ներկայացրել մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներով փոփոխելու անհրաժեշտության վերաբերյալ ծանրակշիռ փաստական տվյալներ, մինչդեռ քրեական գործը գտնվում է դատարանի վարույթում, և Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ կիրառված խափանման միջոցը փոփոխելու, առավել մեղմ խափանման միջոց ընտրելու համար անհրաժեշտ են ծանրակշիռ փաստարկներ, ուստի կիրառված խափանման միջոցի ակնհայտ անհամաչափության բացակայության պայմաններում, հենց Առաջին ատյանի դատարանը պետք է գնահատի կիրառված խափանման միջոցի արդյունավետությունը՝ որպես քրեական վարույթն իրականացնող մարմին։
Վերոգրյալը բխում է նաև Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային պրակտիկայից, որի համաձայն՝ դատական քննության փուլում գտնվող քրեական վարույթներով խափանման միջոց կալանավորման իրավաչափության, այն այլընտրանքային խափանման միջոցով փոխարինելու հարցերը քննարկելիս պետք է հաշվի առնել նաև այն, որ Առաջին ատյանի դատարանը հանդես է գալիս որպես վարույթն իրականացնող մարմին, ուստի որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելիս Վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը պետք է հիմնված լինի ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա և ունենա պատճառաբանվածության առավել բարձր չափանիշ, հակառակ մոտեցումը, Վճռաբեկ դատարանի համոզմամբ, կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը (տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝ Արման և Արքա Մադաթյանների վերաբերյալ գործով 2020 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱՐԴ/0152/01/19 որոշման 18.1.-րդ կետը):
Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ինչպես ներկայացված բողոքում, այնպես էլ ստացված նյութերում բացակայում են Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար անհրաժեշտ փաստական հանգամանքները, որպիսի պայմաններում մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի պաշտպան Արման Բաղդասարյանի ներկայացրած հատուկ վերանայման բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող որոշումը՝ թողնել անփոփոխ։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 363-րդ և 393-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Մեղադրյալ Լուկա Էդուարդ Ավագյանի պաշտպան Արման Բաղդասարյանի կողմից բերված հատուկ վերանայման բողոքը մերժել` թիվ ԵԴ1/1954/01/25 քրեական վարույթով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի սեպտեմբերի 19-ի որոշումը թողնելով անփոփոխ:
2. Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման օրը և կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ տասնհինգօրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Կ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 27-10-2025
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 20-01-2026
Էջերի քանակը 101
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 20-01-2026
Էջերի քանակը 101
Ուր Երևանի քրեական դատարան
Գրության համարը 4316/26
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 12-01-2026
Ամսաթիվ 12-01-2026
Ում կողմից է բերվել բողոքը Պաշտպան
Բողոքը բերող անձը
Անուն Արման
Ազգանուն Բաղդասարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Լուկա Ավագյան Բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Շենգավիթ/ 25.12.2025թ. որոշումը , մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ կիրառել տնային կալանք՝ ցանկացած սահմանափակմամբ , համակցված բացակայելու արգելքի հետ :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է
Գործի ստացման ամսաթիվ 22-01-2026
Վիճակագրական տողի համարը 19.1
Գործը ստացվել է Երևանի քրեական դատարան
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
Միջանկյալ դատական ակտեր Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում
Մակագրել
Ամսաթիվ 22-01-2026
Նախագահող դատավոր
Անուն Մխիթար
Ազգանուն Պապոյան
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 26-01-2026
Գրավոր ընթացակարգ
Ամսաթիվ 04-02-2026
Այլ նշումներ Դատական ակտի հրապարակման օր:
Դատական ակտ
Դատական ակտ ԵԴ1/1954/01/25





ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈւՄ

«04» փետրվարի 2026թ. ք.Երևան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` նախագահող դատավոր Մխիթար Պապոյան (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Լուկա Էդուարդի Ավագյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի (այսուհետ՝ Առաջին ատյանի դատարան) 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի պաշտպան Արման Բաղդասարյանի հատուկ վերանայման բողոքը,

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Նախաքննական մարմնի կողմից Լուկա Էդուարդի Ավագյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ այն արարքների համար, որ նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ կառավարության՝ 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու թույլտվություն, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում անհայտ անձից իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափերի՝ 0.28 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» և 0.05 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներ: Նշված թմրամիջոցները, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, 2025 թվականի հունվարի 30-ին՝ ժամը 18:00-ի սահմաններում, իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում, շահադիտական դրդումներով, այն է՝ 15.000 ՀՀ դրամ գումարով, վաճառելու եղանակով ապօրինի իրացրել է Գրետա Նորայրի Գասպարյանին, որոնք Գրետա Գասպարյանի մոտից հայտնաբերվել և վերցվել են 2025 թվականի հունվարի 30-ին՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Կոտայքի բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ։
Բացի այդ, Լուկա Ավագյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ կառավարության՝ 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, դեռևս քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակահատվածում անհայտ անձից առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և 2025 թվականի փետրվարի 1-ին անձնական օգտագործման համար իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում ապօրինի պահել է ՀՀ կառավարության՝ 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707–Ն որոշման 1-ին հավելվածով սահմանված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հաշվարկման հիմքով մանր չափի նվազագույն շեմի քսանմեկապատիկը գերազանցող չափով՝ զգալի չափերի` 10.62 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել և վերցվել է 2025 թվականի փետրվարի 1-ին Լուկա Ավագյանի բնակության հասցեում՝ Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 29-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում իրականացված խուզարկությամբ:
Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ի թիվ ԵԴ1/1954/01/25 որոշմամբ մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի մարտի 1-ը:
Վերը նշված որոշման օրինակը մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի պաշտպան Արման Բաղդասարյանը ստացել է 2026 թվականի հունվարի 7-ին:
2026 թվականի հունվարի 12-ին Վերաքննիչ դատարանի էլեկտրոնային փոստին է ուղարկվել մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի պաշտպան Արման Բաղդասարյանի հատուկ վերանայման բողոքը՝ Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ի թիվ ԵԴ1/1954/01/25 որոշման դեմ:
Հատուկ վերանայման բողոքի վերաբերյալ նյութերը Վերաքննիչ դատարան են ստացվել 2026 թվականի հունվարի 22-ին, իսկ նախագահող դատավորի աշխատակազմին են հանձնվել 2026 թվականի հունվարի 23-ին:
Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Պաշտպանը խնդրել է բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ի թիվ ԵԴ1/1954/01/25 որոշումը՝ մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցություն կիրառելով տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը:
Ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում մասնավորապես նշված է, որ մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի կողմից նոր հանցանք կատարելու մասով բացի ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանի ձև 8 տեղեկանքից և դատական նիստի ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմնի հայտնած տվյալներից չեն ներկայացվել որևէ իրատեսական, ողջամիտ ապացույցներ կամ փաստական տվյալներ, որոնք Առաջին ատյանի դատարանին հնարավորություն կտային գալ եզրահանգման, որ տվյալ փուլում ազատության մեջ մնալով՝ մեղադրյալը կարող է կատարել նոր հանցանք: Նշված հանգամանքները չեն կարող համարվել կալանքը հիմնավորելու համար հիմք, ուստի ցածր է հավանականությունը, ինչպես նաև ռիսկը՝ Լուկա Ավագյանի կողմից ենթադրյալ նոր հանցանք կատարելու առումով: Մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու և վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու հավանականության մասով բացի մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունից և ակնկալվող պատժի խստությունից Առաջին ատյանի դատարանի կողմից չի ներկայացվել գործի նյութերից բխող որևէ հիմնավոր փաստական հանգամանք կամ տվյալ: Այսպիսով, Առաջին ատյանի դատարանը չի կարողացել հիմնավորել Լուկա Ավագյանին ազատությունից զրկելու իրավաչափ անհրաժեշտությունը։ Առաջին ատյանի դատարանը չի հիմնավորել նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման անբավարար լինելը և չհիմնավորված կերպով, անտեսելով նվազագույնի սկզբունքը՝ հերթական անգամ երկարաձգել է կալանավորման ժամկետը երկու ամսով։ Վերը նշված հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ հիմք են տալիս գալու եզրահանգման, որ կալանավորում խափանման միջոցը չափազանց խիստ և ծայրահեղ միջոց է քննարկվող պայմաններում և այլընտրանքային խափանման միջոցի, մասնավորապես՝ տնային կալանքի՝ համակցված բացակայելու արգելքի կիրառմամբ, լիովին հնարավոր կլինի չեզոքացնել բոլոր մտավախությունները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի պահանջներն ապահովելու տեսանկյունից կարող են գործուն միջոցներ հանդիսանալ ինչպես տնային կալանքը, այնպես էլ դրա համակցումը բացակայելու արգելքի և գրավի հետ։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված բողոքը և նյութերը, գտնում է, որ մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի պաշտպան Արման Բաղդասարյանի հատուկ վերանայման բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում:
Տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու ռիսկերը դեռևս շարունակում են առկա լինել՝ նկատի ունենալով դատարանի կողմից նախորդ՝ կալանքի ժամկետի երկարաձգման որոշմամբ խնդրո առարկա ռիսկերը հաստատող հիմնավորումները և պատճառաբանությունները, այնպես էլ ներկա պահին դրանք հերքող փաստական տվյալներ չներկայացնելու հանգամանքը:
Այսպիսով, վերը նշված հանգամանքները պատշաճ գնահատման ենթարկելու արդյունքում, Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ սույն վարույթում առկա են ծանրակշիռ փաստական տվյալներ, որոնք բավարար են հիմնավորելու համար Լուկա Ավագյանի նկատմամբ այլ խափանման միջոցներ կիրառելու ոչ իրավաչափ լինելն ու վարույթի քննության սույն փուլում նրան անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը: Այլ կերպ, Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ արձանագրվածը ողջամտորեն հիմք է տալիս հանգելու այն հետևության, որ այլընտրանքային որևէ խափանման միջոց, այդ թվում՝ պաշտպանի կողմից միջնորդված տնային կալանքը, բացակայելու արգելքը և գրավը, չեն կարող լինել գործուն երաշխիք՝ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում Լուկա Ավագյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը չեզոքացնելու համար և դրանց կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալ Լուկա Ավագյանի հետագա պատշաճ վարքագիծը՝ գործի դատական քննության ընթացքում: Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի ընտանիքի անդամի առողջական խնդիրներին, Առաջին ատյանի դատարանը փաստել է, որ չեն ներկայացվել բավարար հիմնավորումներ, որոնք կարող էին հաստատել այդ հանգամանքը և գնահատման առարկա դարձվել:
Վերաքննիչ դատարանը, Առաջին ատյանի դատարանի որոշման վերը նշված հիմնավորումները դիտարկելով վերոգրյալ իրավական նորմերի լույսի ներքո, գտնում է, որ այդ հիմնավորումներն ամբողջությամբ բխում են դրանցից, որպիսի պայմաններում այդ հիմնավորումներն ընդունելի են նաև Վերաքննիչ դատարանի համար: Մասնավորապես` Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալ Լուկա Ավագյանին մեղսագրված ենթադրյալ հանցանքների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում նաև՝ սպառնացող հնարավոր պատժի խստությունը, գտնում է, որ դեռևս շարունակում են առկա լինել վերջինի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքն անփոփոխ թողնելու հիմքերը: Ընդ որում՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵԷԴ/0138/06/13 որոշմամբ նշել է, որ մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս:
Այսպիսով՝ Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ տվյալ փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, հետևաբար գտնում է, որ Լուկա Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 393-րդ և 395-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը


ՈՐՈՇԵՑ

Մեղադրյալ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի պաշտպան Արման Բաղդասարյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել՝ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ի թիվ ԵԴ1/1954/01/25 որոշումը թողնելով անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 04-02-2026
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 16-03-2026
Էջերի քանակը 46, 44
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 16-03-2026
Էջերի քանակը 46, 44
Ուր Երևանի քրեական դատարան
Գրության համարը 21720/26
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 20-04-2026
Ամսաթիվ 17-04-2026
Ում կողմից է բերվել բողոքը Պաշտպան
Բողոքը բերող անձը
Անուն Մհեր
Ազգանուն Մանգասարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Շենգավիթ/ 20.02.2026թ. դատավճիռը , Լուկա Էդուարդի Ավագյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում ճանաչել անպարտ և արդարացնել :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 27-04-2026
Ամսաթիվ 22-04-2026
Ում կողմից է բերվել բողոքը Ամբաստանյալ
Բողոքը բերող անձը
Անուն Լուկա
Ազգանուն Ավագյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Լուկա Ավագյան Բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Շենգավիթ/՝ Լուկա Էդուարդի Ավագյանի վերաբերյալ 20.02.2026թ. կայացված դատավճիռը և Լուկա Էդուարդի Ավագյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով ճանաչել , հռչակել անմեղ :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է
Գործի ստացման ամսաթիվ 11-05-2026
Վիճակագրական տողի համարը 19.1
Գործը ստացվել է Երևանի քրեական դատարան
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Ըստ էության լուծող դատական ակտեր Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական)
Մակագրել
Ամսաթիվ 11-05-2026
Նախագահող դատավոր
Անուն Սեվակ
Ազգանուն Համբարձումյան
Դատավոր
Անուն Լուսինե
Ազգանուն Ալավերդյան
Դատավոր
Անուն Մակար
Ազգանուն Կիրակոսյան
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 22-05-2026
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 01-06-2026
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը Չի կայացել
Չկայացման պատճառը Դատավոր Ս․ Համբարձումյան՝ արձակուրդում գտնվելու պատճառով։
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 25-06-2026
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 27-07-2026
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 6