Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

ԵԴ1/1919/01/25

«17» հունիսի 2025թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, նախագահությամբ դատավոր Ա. Մելիքսեթյանի, գրավոր ընթացակարգով, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Դավիթ Աշոտի Մկրտչյանի՝ (ծնված՝ 20.04.2000թ․, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չի աշխատում, ամուսնացած, բարձրագույն կրթությամբ, նախկինում չդատապարտված, բնակվող՝ ք․ Երևան, Ռուստամյան փողոց 11/1 հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
1․1․ 2024 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60501224 քրեական վարույթը։
1․2․ 2024 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60501324 քրեական վարույթը։
1․3․ 2024 թվականի հուլիսի 08-ին որոշում է կայացվել թիվ 60501224 քրեական վարույթը թիվ 60501324 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 60501324 քրեական վարույթով շարունակելու մասին։
1․4․ 2025 թվականի մայիսի 26-ին որոշում է կայացվել Դավիթ Աշոտի Մկրտչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:
1․5․ 2025 թվականի մայիսի 26-ին որոշում է կայացվել Դավիթ Աշոտի Մկրտչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
1․6․ 2025 թվականի մայիսի 30-ին որոշում է կայացվել Դավիթ Աշոտի Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին:
1․7․ 2025 թվականի մայիսի 30-ին թիվ 60501324 քրեական վարույթով կազմվել է արձանագրություն համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ:
1․8․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2025 թվականի հունիսի 05-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 60501324 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Դավիթ Աշոտի Մկրտչյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/1919/01/25 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի հունիսի 06-ին:
1․9․ 2025 թվականի հունիսի 09-ին Դատարանը կայացրել է թիվ ԵԴ1/1919/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին որոշում:


2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Դավիթ Աշոտի Մկրտչյանը, 1 /մեկ/ տարի ժամկետով՝ 2023 թվականի հուլիսի 24-ից մինչև 2024 թվականի հուլիսի 24–ը, զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ 2023 թվականի հոկտեմբերի 15-ին՝ ժամը 22:00-ի սահմաններում, ոչ սթափ վիճակում՝ 1 լիտր արտաշնչած օդի մեջ 0.1 միլիգրամից ավելի՝ 0.640 մգ/լ մաքուր ալկոհոլի պարունակությամբ, Երևան քաղաքի Բագրևանդի փողոցում վարել է «Վազ» մակնիշի, 335 LU 01 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչը հայտնաբերվել է ՀՀ ներքին գործերի նախարարության ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 3-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի ծառայողների կողմից և կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ 8180264223 արձանագրությունը։


3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7 -րդ հոդվածի համաձայն՝
«1.Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթն իրականացվում է, եթե առկա է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձանագրություն:
2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ չի կարող իրականացվել, եթե՝
1) մեղադրյալն անչափահաս է.
2) մեղադրյալը մեղադրվում է մեկից ավելի հանցանքներ կատարելու համար.
3) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով տուգանք պատժատեսակ սահմանված չէ.
4) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքով վնաս է պատճառվել մասնավոր անձի շահերին.
5) գույքային հայց է հարուցվել մեղադրյալի կամ այն անձի դեմ, որի վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար.
6) սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս հսկող դատախազն իրավական կամ փաստական հիմնավորմամբ առարկել է դրա դեմ՝ այդ մասին նշում կատարելով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու որոշման մեջ․
7) մեղադրյալը գրավոր հրաժարվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց․
8) խախտվել է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգը:»
Նույն օրենսգրքի 464.9 -րդ մասի համաձայն՝
«1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատավճիռը կայացվում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը կայացնելուց հետո՝ հնարավորին չափ սեղմ ժամկետում, սակայն ոչ ուշ, քան 15 օրվա ընթացքում։
3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
4. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
5. Դատավճիռը պետք է պարունակի պարզաբանում այն բողոքարկելու՝ սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումների վերաբերյալ։
6. Դատավճիռը կայացնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան հինգ օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատապարտված մեղադրյալին, նրա պաշտպանին, հանրային մեղադրողին:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝
« 6. Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
« 2. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելը կամ խուսափելը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:»


Ելնելով վերոգրյալից Դատարանը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի շրջանակում գտնում է, որ.
- ապացուցված է մեղադրյալ Դավիթ Աշոտի Մկրտչյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, մասնավորապես մեղադրյալ Դավիթ Աշոտի Մկրտչյանի կողմից տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունենալու պայմաններում ոչ սթափ վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը,
- ապացուցված է վերոգրյալ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,
- ապացուցված է մեղադրյալ Դավիթ Աշոտի Մկրտչյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը.
- ապացուցված է մեղադրյալ Դավիթ Աշոտի Մկրտչյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:

Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ տուգանքի ձևով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայի նվազագույն չափով՝ տուգանքի ձևով պատժի չափը որոշելիս հաշվի առնելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափը, որը «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն սահմանված է 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով գույքային հայց չի հարուցվել, բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն:
Անդրադառնալով վարութային ծախսերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ սույն վարույթով դատավճիռ կայացնելիս վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Քննարկելով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ 2025 թվականի մայիսի 22-ին արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և վարույթի նյութերին կցված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ԵՔԳ վվի բաժանմունքի պետի տեղակալ Գ. Քոչարյանի՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի հրամանատար Ա. Իսախանյանին ուղղված 10.08.2023 թվականի զեկուցագիրը, վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180262208 արձանագրությունը, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի ՎՎի բաժանմունքի տեսուչ Ս. Գասպարյանի 20.10.2023 թվականի զեկուցագիրը, սթափության զննության թիվ 01153 կտրոնը, վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180264223 արձանագրությունը, ստուգաչափման, թիվ 102574 վկայականը, վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180256093 արձանագրությունը և որոշումը, վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180252975 արձանագրությունը և որոշումը, առաքման ծրարի պատճենը, ՀՀ ՃՈ էլեկտրոնային ռեգիրստրից ստացված՝ Դավիթ Աշոտի Մկրտչյանի վարորդական իրավունքի վկայականի տվյալների վերաբերյալ փաստաթուղթը պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին և այս համատեքստում քննարկելով մեղադրյալ Դավիթ Աշոտի Մկրտչյանի 2025 թվականի հունիսի 10-ի միջնորդությունը՝ իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը վերացնելու վերաբերյալ` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի պաշտաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել նաև գրավ խափանման միջոցի կիրառմամբ, ուստի վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պետք է փոփոխել և որպես խափանման միջոց ընտրել գրավը՝ 400․000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով, և գրավի պայմանն ապահովված լինելու դեպքում պետք է վերացնել բացակայելու արգելք խափանման միջոցով պայմանավորված բոլոր սահմանափակումները:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 99-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 464.9-րդ հոդվածներով, Դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Դավիթ Աշոտի Մկրտչյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Մեղադրյալ Դավիթ Աշոտի Մկրտչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, փոփոխել և որպես խափանման միջոց ընտրել գրավը՝ 400․000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Սահմանված գրավի գումարը եռօրյա ժամկետում վճարել Կենտրոնական գանձապետարանի գործառնական վարչության Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ 900013298014 դեպոզիտային հաշվին և գրավը մուծված լինելու մասին անդորրագիրը ներկայացնել Դատարան:
Խափանման միջոց գրավը պահպանել մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո այն վերացնել, իսկ գրավի գումարը վերադարձնել այն վճարած անձին:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Վարույթի նյութերին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալուց հետո մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ