Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

ԵԴ1/1901/01/25

«17» հունիսի 2025թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, նախագահությամբ դատավոր Ա. Մելիքսեթյանի, գրավոր ընթացակարգով, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Նվեր Լևոնի Մինասյանի՝ (ծնված՝ 19.07.2003 թվականին ԼՂՀ-ի Ծաղկաշեն համայնքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվող՝ Արարատի մարզ, Մասիս համայնք, Այնթափ բնակավայր, 8-րդ փողոց, 51-րդ տուն հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
1․1․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Նվեր Լևոնի Մինասյանը ձերբակալվել է։
1․2․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Վախթանգ Արկադիայի Մովսիսյանը ձերբակալվել է։
1․3․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 24-ին ձերբակալվածներ Նվեր Լևոնի Մինասյանը և Վախթանգ Արկադիայի Մովսիսյանը ազատ են արձակվել։
1․4․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 26-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի և հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 11185324 քրեական վարույթը։
1․5․ 2025 թվականի մայիսի 20-ին որոշում է կայացվել Նվեր Լևոնի Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
1․6․ 2025 թվականի մայիսի 21-ին որոշում է կայացվել Նվեր Լևոնի Մինասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին:
1․7․ 2025 թվականի մայիսի 21-ին որոշում է կայացվել Վախթանգ Արկադիայի Մովսիսյան նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:
1․8․ 2025 թվականի մայիսի 29-ին թիվ 11185324 քրեական վարույթով կազմվել է արձանագրություն համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ:
1․9․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2025 թվականի հունիսի 04-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազությունից ստացված նախաքննական 11185324 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Նվեր Լևոնի Մինասյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/1901/01/25 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի հունիսի 05-ին:
1․10․ 2025 թվականի հունիսի 06-ին Դատարանը կայացրել է թիվ ԵԴ1/1901/01/25 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին որոշում:

2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Նվեր Լևոնի Մինասյանը, խախտելով «Թմրանյութերի եւ հոգեմետ (հոգեներգործող) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի եւ ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի 270-Ն որոշման պահանջները, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում եւ հանգամանքներում, առանց իրացնելու նպատակի՝ իր անձնական օգտագործման համար, ապօրինի ձեռք է բերել եւ պահել ՀՀ Կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707 որոշման 1-ին հավելածով նախատեսված զգալի չափերի՝ 3,01 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որը 2024 թվականի սեպտեմբերի 24-ին հայտնաբերվել ու առգրավվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Շենգավիթի բաժնում կատարված նրա անձնական խուզարկությամբ:


3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7 -րդ հոդվածի համաձայն՝
«1.Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթն իրականացվում է, եթե առկա է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձանագրություն:
2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ չի կարող իրականացվել, եթե՝
1) մեղադրյալն անչափահաս է.
2) մեղադրյալը մեղադրվում է մեկից ավելի հանցանքներ կատարելու համար.
3) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով տուգանք պատժատեսակ սահմանված չէ.
4) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքով վնաս է պատճառվել մասնավոր անձի շահերին.
5) գույքային հայց է հարուցվել մեղադրյալի կամ այն անձի դեմ, որի վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար.
6) սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս հսկող դատախազն իրավական կամ փաստական հիմնավորմամբ առարկել է դրա դեմ՝ այդ մասին նշում կատարելով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու որոշման մեջ․
7) մեղադրյալը գրավոր հրաժարվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց․
8) խախտվել է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգը:»
Նույն օրենսգրքի 464.9 -րդ մասի համաձայն՝
«1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատավճիռը կայացվում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը կայացնելուց հետո՝ հնարավորին չափ սեղմ ժամկետում, սակայն ոչ ուշ, քան 15 օրվա ընթացքում։
3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
4. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
5. Դատավճիռը պետք է պարունակի պարզաբանում այն բողոքարկելու՝ սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումների վերաբերյալ։
6. Դատավճիռը կայացնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան հինգ օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատապարտված մեղադրյալին, նրա պաշտպանին, հանրային մեղադրողին:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝
« 6. Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:»

Ելնելով վերոգրյալից Դատարանը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի շրջանակում գտնում է, որ.
- ապացուցված է մեղադրյալ Նվեր Լևոնի Մինասյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները,
- ապացուցված է վերոգրյալ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
- ապացուցված է մեղադրյալ Նվեր Լևոնի Մինասյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը.
- ապացուցված է մեղադրյալ Նվեր Լևոնի Մինասյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ տուգանքի ձևով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայի նվազագույն չափով: Հաշվի առնելով այն, որ մեղադրյալը չի աշխատում, չունի եկամուտներ, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատժի չափը որոշելիս պետք է հաշվի առնել հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափը, որը «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն սահմանված է 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ:
Միևնույն ժամանակ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը չունի բավարար ֆինանսական միջոցներ, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ուստի արձանագրում է, որ անհրաժեշտ է դատավճռով նրա նկատմամբ նշանակվող տուգանքը տարաժամկետել 1 (մեկ) տարի ժամկետով՝ թույլատրելով այդ գումարը մաս առ մաս վճարել 1 (մեկ) տարվա ընթացքում:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով գույքային հայց չի հարուցվել, բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն:
Անդրադառնալով վարութային ծախսերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ սույն վարույթով դատավճիռ կայացնելիս վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Քննարկելով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ 2025 թվականի մայիսի 19-ին իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Նվեր Լևոնի Մինասյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված 3,01 գրամ քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցը պետք է ոչնչացնել:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնել անփոփոխ:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 99-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 464.9-րդ հոդվածներով, Դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Նվեր Լևոնի Մինասյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Նվեր Լևոնի Մինասյանին թույլատրել դատավճռով նշանակված 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս, 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով առնվազն 31․250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ գումար:
Մեղադրյալ Նվեր Լևոնի Մինասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը թողնել անփոփոխ:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված 3,01 գրամ քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալուց հետո մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ