ԵԴ1/1862/01/25


ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

16 սեպտեմբերի 2025 թվական ք.Երևան

ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան),
նախագահությամբ դատավոր Հ.Մանուկյանի,
քարտուղարությամբ Ն.Սարգսյանի,
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող՝ Ն.Բարեկյանի,
մեղադրյալ՝ Հ․Բաղդասարյանի,

դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանի (ծնված՝ 1982 թվականի դեկտեմբերի 18-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված՝ Երևան քաղաքի Քրիստափորի փողոցի 2-րդ նրբանցքի 15-րդ տուն հասցեում, բնակվող՝ Երևան քաղաքի Արղության փողոցի 1-ին փակուղու 4-րդ շենքի 6-րդ բնակարան հասցեում, ամուսնացած, խնամքին՝ երեք անչափահաս երեխա, որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը), 2025 թվականի սեպտեմբերի 16-ի թիվ ԵԴ1/1862/01/25 վերդիկտով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1. 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանը ձերբակալվել է։
1.2. 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին նախաձեռնվել է թիվ 14816324 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով։
1.3. 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ի որոշմամբ թիվ 14816324 քրեական վարույթով Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանն ազատ է արձակվել ձերբակալումից՝ անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու հիմքով։
1.4. 2025 թվականի փետրվարի 5-ի որոշմամբ թիվ 14816324 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց է ճանաչվել Հ.Բաղդասարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ընդհանուր 0.33 գրամ քաշով փոշեբյուրեղային զանգվածը, որը հանդիսանում է «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։
1.5. ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Նարեկ Բարեկյանի՝ 2025 թվականի մայիսի 19-ի որոշմամբ թիվ 14816324 քրեական վարույթով Հրաչ Ռուբիկի Բաղդասարյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
1.6. 2025 թվականի մայիսի 20-ի որոշմամբ թիվ 14816324 քրեական վարույթով Հրաչ Ռուբիկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը։
1.7. 2025 թվականի մայիսի 20-ի որոշմամբ թիվ 14816324 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ է ճանաչվել Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանի բջջային հեռախոսի զննության արձանագրությունը՝ կից լուսանկարչական հավելվածներով։
1.8. 2025 թվականի մայիսի 20-ի որոշմամբ թիվ 14816324 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ է ճանաչվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԹԱՇԴՊՎ ՍԹՊԱՇԴՊ բաժնի ավագ Ք/Ո, ոստիկանության մայոր՝ Վ.Սրապյանի կողմից 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին կազմված զեկուցագիրը։
1.9. 2025 թվականի մայիսի 20-ին նախաձեռնվել է թիվ 14184825 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
1.10. 2025 թվականի մայիսի 20-ի որոշմամբ թիվ 14816324 և թիվ 14184825 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում և նախաքննությունը շարունակվել է 14816324 համարի ներքո։
1.11. 2025 թվականի մայիսի 26-ի որոշմամբ թիվ 14816324 քրեական վարույթից անջատվել է մեղադրյալ Հրաչ Ռուբիկի Բաղդասարյանի մասով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով վարույթը և անջատված մասին շնորհվել է թիվ 14187825 համարը։
1.12. 2025 թվականի մայիսի 28-ից 29-ն ընկած ժամանակահատվածում թիվ 14816324 քրեական վարույթով կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը, որը ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Նարեկ Բարեկյանի՝ 2025 թվականի մայիսի 30-ի որոշմամբ հաստատվել է։
1.13. 2025 թվականի հունիսի 3-ին թիվ 14816324 քրեական վարույթը, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ստացվել է ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան (դատարանում ստացել է թիվ ԵԴ1/1862/01/25 համարը), մակագրվել նույն դատարանի դատավոր Հարություն Մանուկյանին և 2025 թվականի հունիսի 4-ին հանձնվել է դատավորի աշխատակազմին։
1.14. 2025 թվականի հունիսի 6-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/1862/01/25 քրեական գործով վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
1.15. 2025 թվականի սեպտեմբերի 16-ի թիվ ԵԴ1/1862/01/25 վերդիկտով Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Նարեկ Բարեկյանի՝ 2025 թվականի մայիսի 19-ի որոշմամբ թիվ 14816324 քրեական վարույթով Հրաչ Ռուբիկի Բաղդասարյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, այն բանի համար, որ նա «(...) առանց իրացնելու նպատակի, իր օգտագործման համար 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին տելեգրամյան «Պաբլո» անվամբ օգտատիրոջից Երևան քաղաքի Իսակովի պողոտայի մոտակայքից ապօրինի ձեռք է բերել քննությամբ դեռևս չպարզված չափով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որից խոշոր չափի 0.35 գրամը՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց փողոցի 41-րդ հասցեի մոտակայքում ապօրինի պահել է իր մոտ:
Այսպես. Հրաչ Բաղդասարյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով՝ բժշկի նշանակմամբ, գյուղատնտեսական կամ արդյունաբերական նպատակներով՝ նշված օրենքով նախատեսված դեպքերում, թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների մշակման, արտադրության, պատրաստման, վերամշակման, մեծածախ առևտրի, տեղափոխման, պահման, բացթողնման, իրացման, ձեռքբերման, օգտագործման, առաքման, բաշխման, արտահանման, ներմուծման և ոչնչացման թույլտվություն, 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին տելեգրամյան «Պաբլո» անվամբ օգտատիրոջից Երևան քաղաքի Իսակովի պողոտայի մոտակայքից ապօրինի ձեռք է բերել քննությամբ դեռևս չպարզված չափով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որից խոշոր չափի 0.35 գրամը 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց փողոցի 41-րդ հասցեի մոտակայքում ապօրինի պահել է իր մոտ, որը նույն օրը հայտնաբերվել և վերցվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնում կատարված Հրաչ Բաղդասարյանի անձնական խուզարկությամբ: (...)»։
3. Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3.1. Մեղադրյալ Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում, օգտվելով իր քրեադատավարական իրավունքից, հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, սակայն չի հրաժարվել նախաքննական ցուցմունքներից։
Հրապարակվել են մեղադրյալ Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանի նախաքննական ցուցմունքները։
Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանը վարույթի նախաքննության ընթացքում ընդունել է իր մեղավորությունը և ըստ էության ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ բնակվում է ընտանիքի հետ համատեղ, խնամքին են գտնվում երեք մանկահասակ երեխաները, մասնակցել է Քառասունչորսօրյա պատերազմին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին սովորականի նման զբաղվել է իր առօրեական գործերով, որից հետո 19:00-ի սահմաններում «Տելեգրամ» հավելվածի միջոցով կապվել է «Պաբլո» տելեգրամյան ալիքի օգտատիրոջ հետ և ցանկություն է հայտնել գնելու թմրամիջոց, մասնավորապես՝ «Մեթամֆետամին» տեսակի և պայմանանավորվածության համաձայն՝ 0.35 գրամ թմրամիջոցի համար տելեգրամյան ալիքի օգտատիրոջը «Թելսել» հավելվածի միջոցով դաշքոին կրիպտոարժույթով փոխանցել է 11.000 ՀՀ դրամ գումար, այնուհետև իր կողմից շահագործվող 15 KA 515 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով Երևան քաղաքի Իսակովի պողոտայի մոտակայքից մասնավորապես կահույքի խանութ սրահների հարակից հատվածից գնացել և վերցրել է իր կողմից նախապես գնված թմրամիջոցը թմրամիջոցի որոշակի չափաբաժինը տեղում օգտագործել է, իսկ մյուս մասը պահել է իր մոտ հետագայում օգտագործելու նպատակով, որից հետո նշված վայրից ուղևորվել է Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց փողոց այնուհետև մեքենան կայանել է «ասպառ արմս» խանութ-սրահի մոտակայքում և իրեն են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները, ձերբակալել և ներկայացրել ոստիկանություն: Հայտնել է այն մասին, որ ինքը զղջում է իր կատարած արարքի համար, ցանկանում է նաև վարույթ իրավացնող մարմնին տրամադրել իր բջջային հեռախոսի ծածկագիրը, որը ինքը ձեռագիր նկարել է թղթի վրա:
(Տե՛ս հատոր 1-ին՝ վ.թ. 15-18)։
3.2. Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանի ձերբակալման և անձական խուզարկություն կատարելու վերաբերյալ արձանագրության համաձայն՝ Հրաչ Բաղդասարյանի անձնական խուզարկությամբ հագին առկա սև գույնի բաճկոնի ձախ գրպանից հայտնաբերվել է թղթյա փաթեթ, որի մեջ առկա է եղել բյուրեղանման զանգված 0.76 գրամ քաշով:
(Տե՛ս հատոր 1-ին՝ վ.թ. 4-5)։
3.3. Փորձագետի թիվ 2158ք-24 եցրակացության համաձայն՝ փորձաքննությանը ներկայացված փաթեթում առկա 0.35 գրամ քաշով փոշեբյուրեղային զանգվածը հանդիսանում է «Մեթամֆեպամին» պեսակի թմրամիջոց: (Հեպազոպության արդյունքում փորձաքննությանը ներկայացված զանգվածից ծախսվել է 0.02 գրամ):
(Տե՛ս հատոր 1-ին՝ վ.թ. 39-42)։
3.4. 2025 թվականի փետրվարի 5-ի որոշմամբ թիվ 14816324 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց է ճանաչվել Հ.Բաղդասարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ընդհանուր 0.33 գրամ քաշով փոշեբյուրեղային զանգվածը, որը հանդիսանում է «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։
(Տե՛ս հատոր 1-ին՝ վ.թ. 44-45)։
3.5. Զննություն կատարելու մասին արձանագրության համաձայն՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանութան ՔՈԳՎ ԹԱՇԴՊՎ ՍԹՊԱՇԳՊ բաժնի ավագ Ք/Ո, ոստիկանության մայոր՝ Վ.Սրապյանը 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին կազմել է զեկուցագիր այն մասին, որ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԹԱՇԳՊ վարչությունում ստացված օպերատիվ տեղեկությունները՝ իրացնելիս ս/թ նոյեմբերի 22-ին ժամը՝ 20:20-ին ք.Երևան Մամիկոնյանց 41 հասցեի մոտից ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու, անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալվել և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արարկիրի բաժին է տեղափոխվել Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանը (ծնվ.՝ 18.12.1982 թ., բն.՝ ք.Երևան, Արղության 1-ին փակուղի 4-րդ շենք, 6-րդ բնակարան) և վերջինիս կողմից շահագործվող «Մերսեդես» մակնիշի 15 KA 515 համարանիշի ավւրոմեքենայով հանդերձ: Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանի անձնական խուգարկությամբ վերջինիս մոտից հայտնաբերվել է 0,76 գրամ ընդանուր քաշով սպիտակ գույնի, բյուրեղանման «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող զանգված: Հ.Բաղդասարյանը հայտարարեց, որ նշված թմրամիջոցը ձեռք է բերել «տելեգրամ» հավելվածի «պաբլո» գրառմամբ էջի միջոցով:
(Տե՛ս հատոր 1-ին՝ վ.թ. 140-141)։
3.6. 2025 թվականի մայիսի 20-ի որոշմամբ թիվ 14816324 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ է ճանաչվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԹԱՇԴՊՎ ՍԹՊԱՇԴՊ բաժնի ավագ Ք/Ո, ոստիկանության մայոր՝ Վ.Սրապյանի կողմից 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին կազմված զեկուցագիրը։
(Տե՛ս հատոր 1-ին՝ վ.թ. 140-141)։
4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Հետազոտված ապացույցների, մասնավորապես՝ մեղադրյալ Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանի նախաքննական ցուցմունքների, Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանի ձերբակալման և անձական խուզարկություն կատարելու վերաբերյալ արձանագրության, փորձագետի թիվ 2158ք-24 եցրակացության, 2025 թվականի փետրվարի 5-ի որոշմամբ թիվ 14816324 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Հ.Բաղդասարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ընդհանուր 0.33 գրամ քաշով փոշեբյուրեղային զանգվածի, որը հանդիսանում է «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, զննություն կատարելու մասին արձանագրության, 2025 թվականի մայիսի 20-ի որոշմամբ թիվ 14816324 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԹԱՇԴՊՎ ՍԹՊԱՇԴՊ բաժնի ավագ Ք/Ո, ոստիկանության մայոր՝ Վ.Սրապյանի կողմից 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին կազմված զեկուցագրի հիման վրա Դատարանի կողմից հաստատվում են մեղադրանքում նկարագրված փաստական հանգամանքները:
5. Պատճառաբանական մաս.
5.1. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«1. Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը՝
(...)
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է խոշոր չափերով՝
պատժվում է տուգանքով՝ տասնապատիկից երեսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով:
(...)
4. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված առարկաները կամովին հանձնած և դրանց ապօրինի շրջանառության հետ կապված հանցագործությանը բացահայտելուն աջակցած անձն ազատվում է սույն հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից, եթե նախկինում քրեական պատասխանատվությունից չի ազատվել նույն կամ սույն օրենսգրքի 393-րդ կամ 394-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքով: Եթե նրա փաստացի կատարած արարքն այլ հանցակազմ է պարունակում, ապա անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության այդ հանցագործության համար:
5. Պրեկուրսորների զգալի չափերը սահմանում է Կառավարությունը:»
Անդրադառնալով Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանին ներկայացված մեղադրանքին և այս համատեքստում ուսումնասիրելով հետազոտված ապացույցները՝ հարկ է նշել, որ մեղադրյալ Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանի նախաքննական ցուցմունքների, Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանի ձերբակալման և անձական խուզարկություն կատարելու վերաբերյալ արձանագրության, փորձագետի թիվ 2158ք-24 եցրակացության, 2025 թվականի փետրվարի 5-ի որոշմամբ թիվ 14816324 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Հ.Բաղդասարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ընդհանուր 0.33 գրամ քաշով փոշեբյուրեղային զանգվածի, որը հանդիսանում է «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, զննություն կատարելու մասին արձանագրության, 2025 թվականի մայիսի 20-ի որոշմամբ թիվ 14816324 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԹԱՇԴՊՎ ՍԹՊԱՇԴՊ բաժնի ավագ Ք/Ո, ոստիկանության մայոր՝ Վ.Սրապյանի կողմից 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին կազմված զեկուցագրի հետ՝ Դատարանը գտնում է, որ․
- ապացուցված են մեղադրյալ Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը),
- ապացուցված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքի քրեական հակաիրավականությունը,
- ապացուցված է մեղադրյալ Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով վերոգրյալ արարքների կատարելը,
- ապացուցված է մեղադրյալ Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանի մեղավորությունը տվյալ արարքների կատարելու մեջ։
Այլ կերպ՝ համադրելով սույն քրեական գործով հետազոտված ապացույցները վկայակոչած իրավանորմերի հետ, դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, արժանահավատության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ Դատարանը հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված է համարում, որ Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանը, առանց իրացնելու նպատակի, իր օգտագործման համար 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին տելեգրամյան «Պաբլո» անվամբ օգտատիրոջից Երևան քաղաքի Իսակովի պողոտայի մոտակայքից ապօրինի ձեռք է բերել քննությամբ դեռևս չպարզված չափով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որից խոշոր չափի 0.35 գրամը՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց փողոցի 41-րդ հասցեի մոտակայքում ապօրինի պահել է իր մոտ: Այսպես. Հրաչ Բաղդասարյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով՝ բժշկի նշանակմամբ, գյուղատնտեսական կամ արդյունաբերական նպատակներով՝ նշված օրենքով նախատեսված դեպքերում, թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների մշակման, արտադրության, պատրաստման, վերամշակման, մեծածախ առևտրի, տեղափոխման, պահման, բացթողնման, իրացման, ձեռքբերման, օգտագործման, առաքման, բաշխման, արտահանման, ներմուծման և ոչնչացման թույլտվություն, 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին տելեգրամյան «Պաբլո» անվամբ օգտատիրոջից Երևան քաղաքի Իսակովի պողոտայի մոտակայքից ապօրինի ձեռք է բերել քննությամբ դեռևս չպարզված չափով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որից խոշոր չափի 0.35 գրամը 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց փողոցի 41-րդ հասցեի մոտակայքում ապօրինի պահել է իր մոտ, որը նույն օրը հայտնաբերվել և վերցվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնում կատարված Հրաչ Բաղդասարյանի անձնական խուզարկությամբ:
5.2. Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
2. Արգելվում է անձին կրկին քրեական պատասխանատվության ենթարկել նույն հանցանքը կատարելու համար, բացառությամբ սույն օրենսգրքի 133-154-րդ, 155-րդ, 308-րդ, 450-րդ կամ 451-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքների համար այլ պետության կողմից քրեական պատասխանատվության ենթարկված լինելու այն դեպքերի, երբ անձն անհիմն ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից կամ անարդարացիորեն դատապարտվել է մեղմ պատժի կամ անհիմն լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել է պատժի կրումից:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Ազատազրկումը դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում անազատության մեջ պահելու ձևով հասարակությունից որոշակի ժամկետով մեկուսացնելն է, որը կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում:
2. Ազատազրկումը նշանակվում է 3 ամսից 20 տարի ժամկետով:
3. Ազատազրկման նվազագույն ժամկետը սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում կարող է պակաս լինել 3 ամսից:
4. Անզգույշ հանցագործության համար ազատազրկումը չի կարող գերազանցել 10 տարին:
5. Առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն կատարած անձը չի կարող դատապարտվել ազատազրկման:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝
1) հանցանքը հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ առաջին անգամ կատարելը,
2) հանցանք կատարելու կամ պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի հղիությունը,
3) հանցանք կատարելու կամ պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի 65 տարին լրացած լինելը,
4) պատիժ նշանակելու պահին հանցանք կատարած անձի խնամքի տակ անչափահասի կամ հաշմանդամություն ունեցող անձի առկայությունը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ հանցանքը կատարվել է խնամքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ,
5) հանցանքը կյանքի ծանր հանգամանքների զուգորդմամբ կատարելը,
6) հանցանքը կարեկցանքի շարժառիթով կատարելը,
7) հանցանքը քրեական պատասխանատվությունը բացառող հանգամանքի իրավաչափության պայմանները խախտելով կատարելը,
8) հանցանքը հանցագործությունից տուժած անձի հակաիրավական վարքագծի ազդեցության տակ կատարելը,
9) հանցանքը սպառնալիքի, հարկադրանքի կամ այն անձի ազդեցությամբ կատարելը, որից հանցավորը գտնվում է նյութական, ծառայողական կամ այլ կախվածության տակ,
10) հանցանք կատարած անձի մեղայականով ներկայանալը, հանցագործությունը, հանցագործության այլ մասնակցին բացահայտելուն, հանցագործությամբ ձեռք բերված գույքը որոնելուն, գործով ապացույց ձեռք բերելուն աջակցելը,
11) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործությունից հետո հանցագործությունից տուժած անձին բժշկական կամ այլ օգնություն ցույց տալը,
12) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործությամբ պատճառված վնասը կամովին հատուցելուն կամ այլ կերպ հարթելուն ուղղված գործողություն կատարելը:
2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ:
3. Եթե սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված որևէ հանգամանք սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված է որպես հանցագործության հատկանիշ, ապա դա չի կարող կրկին հաշվի առնվել որպես քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են՝
1) հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը,
2) հանցանքը խմբի կամ հանցավոր կազմակերպության կազմում կատարելը,
3) հանցագործության մեջ առանձնապես ակտիվ դերը,
4) հանցանքը կատարելուն հոգեկան առողջության խնդիրներ ունեցող կամ ոչ սթափ (հարբած) վիճակում գտնվող կամ քրեական պատասխանատվության համար սահմանված տարիքի չհասած անձին ներգրավելը, եթե հանցավորը գիտակցում է, որ անձը հոգեկան առողջության խնդիրներ ունի, ոչ սթափ (հարբած) վիճակում է կամ չի հասել քրեական պատասխանատվության համար սահմանված տարիքի,
5) դիտավորյալ հանցանքն անչափահասի նկատմամբ, նրա հետ համատեղ կամ հանցավորի արարքի բնույթը գիտակցող անչափահասի ներկայությամբ կատարելը, եթե հանցավորը գիտակցում է, որ անձն անչափահաս է,
6) հանցանքը ռասայական, ազգային, էթնիկ կամ սոցիալական ծագումով, կրոնով, քաղաքական կամ այլ հայացքներով կամ անձնական կամ սոցիալական բնույթի այլ հանգամանքներով պայմանավորված ատելության, անհանդուրժողականության կամ թշնամանքի շարժառիթով կատարելը,
7) հանցանքն այլ անձանց իրավաչափ գործողությունների համար վրեժի շարժառիթով կատարելը,
8) հանցանքն այլ հանցագործությունը թաքցնելու կամ դրա կատարումը հեշտացնելու նպատակով կատարելը,
9) հանցանքը հղի կնոջ, անօգնական, խոցելի կամ հանցավորից կախյալ վիճակում գտնվող անձի նկատմամբ կատարելը, եթե հանցավորը գիտակցում է, որ կինը հղի է, կամ անձը անօգնական, խոցելի կամ իրենից կախյալ վիճակում է,
10) հանցանքն անձի կամ նրա մերձավոր ազգականի կամ մերձավորի նկատմամբ կատարելը` կապված այդ անձի կողմից իր ծառայողական կամ մասնագիտական գործունեության կամ հասարակական պարտքը կատարելու հետ,
11) հանցանքն առանձին դաժանությամբ, անձին ծաղրուծանակի, տանջանքի կամ տառապանքի ենթարկելով կատարելը,
12) հանցանքն իշխանական կամ ծառայողական լիազորությունները կամ դրանցով պայմանավորված ազդեցությունն օգտագործելով կատարելը,
13) հանցանքը հանրության համար վտանգավոր եղանակով կատարելը,
14) հանցանքը զենքի, ռազմամթերքի, պայթուցիկ նյութերի կամ պայթեցման սարքերի կամ ռադիոակտիվ նյութերի գործադրմամբ կամ դրանց գործադրման սպառնալիքով կատարելը,
15) հանցանքը թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի, դրանց ածանցյալների կամ ուժեղ ներգործող դեղերի գործադրմամբ կատարելը,
16) հանցանքն ալկոհոլի, թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի, դրանց ածանցյալների կամ ուժեղ ներգործող դեղերի ազդեցությամբ կատարելը, եթե հանցավորն ինքն է իրեն դրել այդ վիճակի մեջ,
17) հանցանքը ռազմական կամ արտակարգ դրության, արտակարգ իրավիճակի կամ զանգվածային անկարգությունների պայմաններն օգտագործելով կատարելը:
2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը որպես ծանրացնող հանգամանք չի կարող հաշվի առնել սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված այլ հանգամանքներ:
3. Եթե սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված որևէ հանգամանք սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված է որպես հանցագործության հատկանիշ, ապա դա չի կարող կրկին հաշվի առնվել որպես պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք:
4. Հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում սույն օրենսգրքի 76-րդ հոդվածով սահմանված կանոններով պատիժ նշանակելիս սույն հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված ծանրացնող հանգամանքը հաշվի չի առնվում որպես ծանրացնող հանգամանք:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 9-րդ մասի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:
(...)
9. Հանցագործությունների համակցության դեպքում մյուս պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու դեպքում նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակի համար սահմանված առավելագույն ժամկետը կամ չափը:
(…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատիժը լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը:
2. Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը, բացառությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատժի, չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակների համար սահմանված առավելագույն չափը:
3. Դատավճիռների համակցությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 30 տարին, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ անձը կատարում է այնպիսի հանցագործություն, որի համար նախատեսված է նաև ցմահ ազատազրկում:
4. Դատավճիռների համակցությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպես նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպես էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից:
5. Դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելիս լրացուցիչ պատիժների միացումը կատարվում է սույն օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 10-րդ մասով սահմանված կանոններով:
6. Ցմահ ազատազրկում կրող դատապարտյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու դեպքում նոր նշանակված պատիժը կլանվում է ցմահ ազատազրկմամբ:»
Պատիժ նշանակելը քրեական գործով արդարադատության իրականացման վճռական պահն է, որը պետք է դառնա կատարված հանցագործության հասարակական վտանգավորության գնահատման լիարժեք չափանիշ, պատժի ենթարկվող անձին ուղղելու ամենակարճ ճանապարհ, ինչպես մեղադրյալի, այնպես էլ այլ անձանց կողմից նոր հանցագործությունները կանխելու գործուն միջոց: Պատասխանատվության և պատժի անհատականացման սկզբունքը պատժի տեսակը և չափը որոշելու բազմաթիվ դրույթների ու չափանիշների հետ մեկտեղ անխզելիորեն կապված է պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները հետազոտելու և հաշվի առնելու հետ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածում թվարկված են յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները: Այդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն՝ քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները քրեական վարույթի ընթացքում ենթակա են ապացուցման: Ընդ որում, անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների գնահատումը յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս հնարավորություն է տալիս դատարանին պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, ինչպես նաև հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
Պատիժ նշանակելուն վերաբերելի իրավանորմերը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում: Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար` կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասը որպես պատիժ է նախատեսում տուգանքը՝ տասնապատիկից երեսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքները՝ հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակումը՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկումը՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկումը՝ մեկից երեք տարի ժամկետով։
Վերոշարադրյալ իրավանորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած իրավական դիրքորոշումների հիման վրա քննարկելով այն հարցը, թե ինչ պատժատեսակ և պատժաչափ պետք է նշանակվի մեղադրյալ Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանի նկատմամբ, հարկ է հաշվի առնել հետևյալը․
-մեղադրյալի կատարած հանցավոր արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, մեղադրյալի հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցավոր արարքի կատարման եղանակը և հանգամանքները՝ այդ թվում թմրամիջոցի տեսակը և քանակը (հայտնաբերվել է խոշոր չափի՝ 0.35 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց),
-մեղադրյալի անձը բնութագրող հետևյալ հանգամանքները՝ մշտական բնակության վայր ունենալը, ամուսնալուծված լինելը, դատվածություն չունենալը (տե՛ս ՔԿԱԳ տվյալների վերաբերյալ քաղվածքը և դատվածության վերաբերյալ տեղեկանքը),
-մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հետևյալ հանգամանքները․ խնամքին երեք անչափահաս երեխա ունենալու հանգամանքը, ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելը, խոստովանական ցուցմունքներ տալը, Քառասունչորսօրյա պատերազմին կամավորական հիմունքներով մասնակցելը (վերջին երկու հանգամանքները՝ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող գնահատելիս Դատարանը ղեկավարվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով),
-մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը։
Վերոգրյալի հիման վրա հաշվի առնելով Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանի կատարած հանցանքի բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, նրա արարքի սոցիալական հետևանքները, ինչպես նաև հանցանքի անմիջական օբյեկտի՝ բնակչության առողջության դեմ ուղղված (թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի, դրանց պատրաստուկների, պրեկուրսորների, խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութերի օրինական շրջանառության դեմ ուղղված) ոտնձգության բնույթը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, հանցանքի կատարումից հետո դրսևորած վարքագիծը և դրանք էլ իրենց հերթին համադրելով նրա անձը բնութագրող տվյալների հետ, հաշվի առնելով նաև մեղադրյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի համար ենթակա է պատժի այդ հանցանքի համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժատեսակի` տուգանքի ձևով՝ հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի տասնչորսապատիկի՝ 1.050.000 (մեկ միլիոն հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, որը համաչափ է կատարված արարքին, ինչպես նաև անհրաժեշտ և բավարար է՝ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանին վերասոցիալականացնելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
Քննարկելով մեղադրյալի նկատմամբ նշանակվող տուգանքի ձևով պատիժը տարաժամկետելու՝ մեկ տարի վճարման ժամկետ սահմանելու հարցը՝ Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն`
«(...) Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ (...)»։
Հաշվի առնելով հնարավոր նշանակվելիք տուգանքի տարաժամկետման վերաբերյալ մեղադրյալի միջնորդությունը և վերջինիս գույքային դրությունը, հակառակի մասին վկայող փաստերի բացակայությունը՝ Դատարանը գտնում է, որ հարկ է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ՝ Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանի նկատմամբ նշանակված 1.050.000 (մեկ միլիոն հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանք պատժի վճարման ժամկետ սահմանել 1 (մեկ) տարին՝ թույլատրելով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս նվազագույնը 87.500 (ութսանյոթ հազար հինգ հարյուր) ՀՀ դրամի չափով։
5.3. Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը, inter alia, պարտավոր է անդրադառնալ գույքային հայցի, գույքի բռնագրավման և արգելադրման, ապացույցների տնօրինման, խափանման միջոցի և վարութային ծախսերի հարցերին:
5.3.1․ Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին` դատարանը գտնում է, որ հարկ է 2025 թվականի փետրվարի 5-ի որոշմամբ թիվ 14816324 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Հ.Բաղդասարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ընդհանուր 0.33 գրամ քաշով փոշեբյուրեղային զանգվածը, որը հանդիսանում է «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո կցել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական քննչական բաժնում քննվող թիվ 14816324 քրեական վարույթին։
5.3.2․ Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ հարկ է Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՍԷԿՏ համակարգում առկա սահմանափակումները վերացնել:
5.3.3․ Անդրադառնալով վարութային ծախերի հարցին` դատարանը գտնում է, որ հարկ է սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանից որպես դատական ծախս բռնագանձել 72.000 (յոթանասուներկու հազար) ՀՀ դրամ:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 352-353-րդ, 464.4-րդ և 464.5-րդ հոդվածներով, Դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և պատիժ նշանակել տուգանք՝ հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի տասնչորսապատիկի՝ 1.050.000 (մեկ միլիոն հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ՝ Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանի նկատմամբ նշանակված 1.050.000 (մեկ միլիոն հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանք պատժի վճարման ժամկետ սահմանել 1 (մեկ) տարին՝ թույլատրելով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս նվազագույնը 87.500 (ութսանյոթ հազար հինգ հարյուր) ՀՀ դրամի չափով։
Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՍԷԿՏ համակարգում առկա սահմանափակումները վերացնել:
2025 թվականի փետրվարի 5-ի որոշմամբ թիվ 14816324 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Հ.Բաղդասարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ընդհանուր 0.33 գրամ քաշով փոշեբյուրեղային զանգվածը, որը հանդիսանում է «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո կցել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական քննչական բաժնում քննվող թիվ 14816324 քրեական վարույթին։
Սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ Հրաչ Ռուբենի Բաղդասարյանից որպես դատական ծախս բռնագանձել 72.000 (յոթանասուներկու հազար) ՀՀ դրամ:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆ ՄԱՆՈՒԿՅԱՆ