Գործ ԵԴ1/1847/01/25




Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ.Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ն.ՄԻՆԱՍՅԱՆԻ,
Մասնակցությամբ`
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ,
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ` Գ.ԲԱԶԻԿՅԱՆԻ

2026 թվականի հունիսի 04-ին Երևան քաղաքում` դռնբաց դատական նիստում` քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Գեղամ Սանասարի Բազիկյանի` (ծնված 1969 թվականի նոյեմբերի 09-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, նախկինում չդատված, ամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված՝ ք. Երևան, Մոլդովական փողոց, 41 շենք, բն. 31 հասցեում, բնակվող՝ ք. Երևան, Մոլդովական փողոց, 44/1 շենք, բն. 14 հասցեում), մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2025 թվականի մարտի 10-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ՃՏՀՔ բաժնի քննիչ Մ.Աբաջյանը կազմել է արձանագրություն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով թիվ 60212225 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին:
2025 թվականի մայիսի 13-ին քննիչ Մ.Աբաջյանը որոշում է կայացրել Գեղամ Սանասարի Բազիկյանի նկատմամբ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8259012341 և 8400527708 արձանագրությունների, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրի, սթափության վիճակի զննման վերաբերյալ կազմված 01768 և 02506 կտրոնների և սթափության 91101169 համարի սարքի, ստուգաչափման թիվ 143238 վկայականի և սթափության 91100937 համարի սարքի, ստուգաչափման թիվ 115131 վկայականի պատճենները թիվ 60212225 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչելու մասին:
2025 թվականի մայիսի 15-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Մեժլումյանը որոշում է կայացրել թիվ 60212225 քրեական վարույթով Գեղամ Սանասարի Բազիկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
2025 թվականի մայիսի 20-ին քննիչ Մ.Աբաջյանը որոշում է կայացրել թիվ 60212225 քրեական վարույթով Գեղամ Սանասարի Բազիկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին:
2025 թվականի հունիսի 02-ին թիվ 60212225 քրեական գործը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, որը ստացել է թիվ ԵԴ1/1847/01/25 դատական համարը:

Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2025 թվականի մայիսի 15-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Մեժլումյանը որոշում է կայացրել թիվ 60212225 քրեական վարույթով Գեղամ Սանասարի Բազիկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին՝ հանրորեն վտանգավոր այն արարքի կատարման համար, որ նա, զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, վարել է տրանսպորտային միջոցը ոչ սթափ վիճակում.
Այսպես՝
Գեղամ Սանասարի Բազիկյանը, զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, 2025 թվականի փետրվարի 9-ին՝ ժամը 00:40-ի սահմաններում, գտնվելով ոչ սթափ՝ 1.284 մգ/լ ալկոհոլի ազդեցության տակ, Երևան քաղաքի Խուդյակով փողոցում վարել է «Օպել» մակնիշի 35 SN 783 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, ինչի վերաբերյալ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8259012341 արձանագրությունը:

Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Քրեական գործի դատաքննության փուլում մեղադրյալ Գեղամ Սանասարի Բազիկյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալ: Հայտնեց նաև, որ համաձայն է հանրային աշխատանքներ կատարել:
/դատական նիստի արձանագրություն՝ 04.06.2026թ./
Նախաքննության ընթացքում որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս Գեղամ Սանասարի Բազիկյանը հայտնել է, որ ընդունում է իրեն առաջադրված մեղադրանքը, իրեն մեղավոր է ճանաչում, զրկման փաստի մասին տեղյակ է եղել, այդ մասին իմացել է հենց զրկման պահին, և արձանագրության մեջ առկա ստորագրությունն իրեն է պատկանում: 2025 թվականի փետրվարի 09-ին՝ ժամը 00:40-ին, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում «Օպել» մակնիշի 35 SN 783 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը վարել է ինքը, ինչի համար զղջում է:
/Հատոր 1, գ.թ. 33-34/
Զննում կատարելու մասին 13.05.2025թ. արձանագրության համաձայն՝
«Զննությամբ պարզվել է հետևյալը.
2025 թվականի փետրվարի 09-ին ՀՀ ոստիկանության Պարեկային ծառայության պարեկի կողմից Գեղամ Սանասարի Բազիկյանի վերաբերյալ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8259012341 արձանագրությունն այն մասին, որ վերջինս նույն օրը՝ ժամը 00:40-ին, ունենալով զրկված տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք և գտնվելով ոչ սթափ վիճակում, Երևան քաղաքի Խուդյակովի փողոցում վարել է «Օպել» մասնիշի 35SN783 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը:
2024 թվականի օգոստոսի 05-ին ՀՀ ոստիկանության Պարեկային ծառայության պարեկի կողմից Գեղամ Սանասարի Բազիկյանի վերաբերյալ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8400527708 արձանագրություն, որով վերջինս 1 տարի ժամկետով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից: Արձանագրության մեջ ստացա բաժնում առկա է վարորդի ստորագրությունը:
Սթափության կտրոնի զննությամբ պարզվել է, որ ստուգաչափման սարքի համարը՝ 91100937 զննման համարը՝ 01768 զննման ամսաթիվը՝ 05.08.2024թ., ստուգումը կատարվել է ավտոմատ, ժամը՝ 14:18:11-ին, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0,789 մգ/լ, վարորդի անունը՝ Գեղամ, ազգանունը՝ Բազիկյան:
Սթափության կտրոնի զննությամբ պարզվել է, որ ստուգաչափման սարքի համարը՝ 91101169 զննման համարը՝ 02506 զննման ամսաթիվը՝ 09.02.2025թ., ստուգումը կատարվել է ավտոմատ, ժամը՝ 00:48:19-ին, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 1,284 մգ/լ, վարորդի անունը՝ Գեղամ, ազգանունը՝ Բազիկյան, տրանսպորտային միջոցի համարանիշը՝ 35SN783, տեսուչի ազգանունը՝ Ստեփանյան, կրծքանշանի համար՝ 06632:
Առկա է նաև սթափության 91101169 համարի սարքի, ստուգաչափման թիվ 143238 վկայականի պատճենը, որի զննությամբ պարզվել է, որ ստուգաչափման թվականն է 24.12.2024թ., այն ուժի մեջ է մինչև 24.12.2025թ.: Չափման միջոցի անվանումը և տեսակը՝ ալկոմետր, գործարանային համարը՝ 91101169 տեսակը՝ «Jupiter X/RP», չափման տիրույթը՝ (0.000-2,000 մգ/լ), ճշտության կարգը և դասը (սխալանքը) 0:0,1±5%, 0,1-0,15±8% > 0,15±10%, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանություն:
Առկա է նաև սթափության 91100937 համարի սարքի, ստուգաչափման թիվ 115131 վկայականի պատճենը, որի զննությամբ պարզվել է, որ ստուգաչափման թվականն է 29.01.2024թ., ուժի մեջ է մինչև 29.01.2025թ.: Չափման միջոցի անվանումը և տեսակը՝ ալկոմետր, գործարանային համարը՝ 91100937 տեսակը՝ «Jupiter X/RP», չափման տիրույթը՝ (0.000-2,000 մգ/լ), ճշտության կարգը և դասը (սխալանքը) 0:0,1±5%, 0,1-0,15±8% > 0,15±10%, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանություն:
ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրի զննությամբ պարզվել է, որ Գեղամ Սանասարի Բազիկյանն ունի զրկված տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք: Զրկման սկիզբ նշված է 05.08.2024թ., ավարտը՝ 05.08.2025թ:»:
/Հատոր 1, գ.թ. 15-16/
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին 13.05.2025թ. որոշմամբ Գեղամ Սանասարի Բազիկյանի նկատմամբ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8259012341 և 8400527708 արձանագրությունների, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրի, սթափության վիճակի զննման վերաբերյալ կազմված 01768 և 02506 կտրոնների և սթափության 91101169 համարի սարքի, ստուգաչափման թիվ 143238 վկայականի և սթափության 91100937 համարի սարքի, ստուգաչափման թիվ 115131 վկայականի պատճենները ճանաչվել են ապացույց:
/Հատոր 1, գ.թ. 3-10, 17/

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 14-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Քրեական պատասխանատվության հիմքն ինչպես ավարտված, այնպես էլ չավարտված հանցանք կատարելն է:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 16-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցանք է համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, հանցագործության սուբյեկտի կողմից մեղավորությամբ կատարված արարքը:
(...)»:
Գ.Բազիկյանին մեղսագրվող արարքի կատարման պահին գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի համաձայն`
«(...)
2. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելը կամ խուսափելը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
(...)
5. Սույն օրենսգրքի իմաստով՝ անձը համարվում է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող, եթե նա սահմանված կարգով չի ստացել տվյալ կարգի տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վարորդական վկայական կամ սահմանված կարգով ստացել է վարորդական վկայական, սակայն օրենքով սահմանված կարգով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, և զրկման ժամկետը լրանալուց հետո սահմանված կարգով չի վերականգնել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը, բացառությամբ ուսումնական վարման դեպքերի:»:
«ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լացումներ կատարելու մասին» 03.07.2025թ. թիվ ՀՕ-246-Ն ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝
«2-րդ մասի «քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն» բառերը փոխարինել «երեսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր հիսուն» բառերով.»:
Ինչպես երևում է նշված օրենքից, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված արարքի կատարման համար տուգանքի և հանրային աշխատանքների ձևով նախատեսված պատիժները խստացվել են, սակայն այդ օրենքն ուժի մեջ է մտել 2025 թվականի օգոստոսի 02-ին, ինչն անձի պատիժը խստացնող նորմ է, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածի հիմքով այն հետադարձ ուժ չունի, իսկ Գ.Բազիկյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է առաջնորդվել արարքի կատարման պահին գործող օրենքով սահմանված պատժաչափերով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները:
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ:
6. Խոստովանական ցուցմունքը չի կարող անձին դատապարտելու հիմք հանդիսանալ, եթե այն չի հիմնավորվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված բավարար ապացույցներով:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 101-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ապացուցումը սույն օրենսգրքով նախատեսված` ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ հաստատելու կամ հերքելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1) դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8) այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները:
2. Սույն օրենսգրքով նախատեսված վարույթի առանձին տեսակների համար կարող է սահմանվել ապացուցման ենթակա հանգամանքների այլ շրջանակ:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել:»:
Վերլուծելով մեղադրյալ Գեղամ Սանասարի Բազիկյանին առաջադրված մեղադրանքը և հիմնվելով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա` Դատարանը գտնում է, որ.
- ապացուցված է մեղադրյալ Գեղամ Սանասարի Բազիկյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը),
- ապացուցված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքի քրեական հակաիրավականությունը,
- ապացուցված է մեղադրյալ Գեղամ Սանասարի Բազիկյանի կողմից այդ արարքը կատարելը,
- ապացուցված է մեղադրյալ Գեղամ Սանասարի Բազիկյանի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանրային աշխատանքները դատարանի նշանակած և իրավասու մարմնի որոշած վայրում չվարձատրվող, դատապարտյալի ուսումնառությունից կամ աշխատանքից ազատ ժամանակահատվածում նրա կողմից հանրության համար օգտակար այնպիսի աշխատանքների կատարումն է, որոնք չեն վտանգում նրա ֆիզիկական կամ հոգեկան առողջությունը։
2. Հանրային աշխատանքները դատապարտյալի համաձայնությամբ ոչ ավելի, քան օրական 4 ժամ տևողությամբ սահմանվում են ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ 60-270 ժամ տևողությամբ:
(…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան այլընտրանքային է, պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, այնպես էլ՝ հանրային աշխատանքների, կարճաժամկետ ազատազրկման և ազատազրկման ձևով:
Ուսումնասիրելով մեղադրյալ Գեղամ Սանասարի Բազիկյանի անձը` նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն որ վերջինս նախկինում դատապարտված չի եղել, իրեն մեղավոր է ճանաչել, ինչպես նաև կատարած արարքի՝ ալկոհոլի պարունակության բարձր չափը:
Հաշվի առնելով մեղադրյալ Գեղամ Սանասարի Բազիկյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, ինչպես նաև խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միաժամանակ հաշվի առնելով մեղադրյալի համաձայնությունը՝ հանրային աշխատանքներ կատարելու պատրաստակամության վերաբերյալ, Դատարանը գտնում է, որ Գեղամ Սանասարի Բազիկյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է հանրային աշխատանքների ձևով նախատեսված պատժի:
Միաժամանակ հաշվի առնելով Գեղամ Սանասարի Բազիկյանի խմածության բարձր աստիճանը, նաև նրա այն վարքագիծը, որ մեկ անգամ դատական նիստի ներկայացել է ոչ սթափ վիճակում, ինչի պատճառով դատարանի վարչական շենք նրա մուտքն արգելվել է, Դատարանը գտնում է, որ նվազագույն չափով պատիժ նշանակելով հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակներին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից զրկելը՝ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելը, իսկ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելը՝ կատարված հանցանքի բնույթի հետ կապված որոշակի գործունեությամբ զբաղվելն արգելելն է:
(…)
4. Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելը որպես լրացուցիչ պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ 1-3 տարի, իսկ ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների համար՝ 1-5 տարի ժամկետով:
5. Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելը որպես լրացուցիչ պատիժ կարող է նշանակվել այն դեպքում, երբ դատարանը, ելնելով հանցավորի պաշտոնավարության կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու ժամանակ նրա կատարած հանցանքի բնույթից, հնարավոր չի համարում անձի կողմից հետագա ժամանակահատվածում որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելը կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելը:
(…)»:
Քննարկելով մեղադրյալ Գեղամ Սանասարի Բազիկյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հարցը` Դատարանը փաստում է, որ վերջինս զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից և դրա ժամկետը լրանալուց հետո սահմանված կարգով այն չի վերականգնել, ուստի Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գեղամ Սանասարի Բազիկյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գեղամ Սանասարի Բազիկյանի նկատմամբ «Բացակայելու արգելք» խափանման միջոցն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քննարկելով որպես արտավարութային փաստաթղթեր ապացույց ճանաչված Գեղամ Սանասարի Բազիկյանի նկատմամբ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8259012341 և 8400527708 արձանագրությունների, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրի, սթափության վիճակի զննման վերաբերյալ կազմված 01768 և 02506 կտրոնների և սթափության 91101169 համարի սարքի, ստուգաչափման թիվ 143238 վկայականի և սթափության 91100937 համարի սարքի, ստուգաչափման թիվ 115131 վկայականի պատճենների պահպանման հարցը, Դատարանը գտնում է, որ դրանք անհրաժեշտ է թողնել կցված քրեական գործին:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով` Դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Գեղամ Սանասարի Բազիկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել հանրային աշխատանքների 100 /հարյուր/ ժամ տևողությամբ:
Գեղամ Սանասարի Բազիկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց «Բացակայելու արգելքը» թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ապացույց ճանաչված արտավարութային փաստաթղթերը թողնել կցված քրեական գործին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ.Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ