ԵԴ1/1854/01/25

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԻ
ՈՐՈՇՈՒՄԸ

«23» ապրիլի 2026թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Վերաքննիչ դատարան),

նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Գրիգորյանի,

մասնակցությամբ (գրավոր ընթացակարգի շրջանակներում)՝

Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության դատախազ՝ Հ.Ժամակոչյանի
Տուժողներ՝ Ն.Մ.-ի, Մ.Բ.-ի, Սմոք Հաուս ՍՊԸ-ի
Տուժող Մարտիրոսյան մարկետ ՍՊԸ-ի լիազոր ներկայացուցիչ՝ Վ.Մ.-ի
Մեղադրյալ՝ Ա.Ամյանի
Պաշտպան՝ Ս.Հարությունյանի

քննության առնելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան)՝ 2026 թվականի մարտի 25-ի ԵԴ1/1854/01/25 որոշման դեմ մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի պաշտպան Սիրանուշ Հարությունյանի հատուկ վերանայման բողոքը.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1. 2025 թվականի հունվարի 28-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 17118125 քրեական վարույթը:
1.2. 2025 թվականի հունվարի 29-ին որոշմամբ Մարիամ Բ.-ն ճանաչվել է տուժող:
1.3. 2025 թվականի փետրվարի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 14125025 քրեական վարույթը:
1.4. 2025 թվականի փետրվարի 10-ի որոշմամբ Վահագն Մ.-ն ճանաչվել է տուժող:
1.5. 2025 թվականի փետրվարի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով նախաձեռնվել է թիվ 14130325 քրեական վարույթը:
1.6. 2025 թվականի փետրվարի 20-ի որոշմամբ Սմոք Հաուս Արմենիա ՍՊԸ-ն ճանաչվել է տուժող:
1.7. 2025 թվականի փետրվարի 21-ի որոշմամբ Տիգրան Շ.-ն ճանաչվել է Սմոք Հաուս ՍՊԸ-ի լիազոր ներկայացուցիչ:
1.8. 2025 թվականի փետրվարի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 14132125 քրեական վարույթը:
1.9. 2025 թվականի փետրվարի 22-ի որոշմամբ Նարեկ Մ.-ը ճանաչվել է տուժող:
1.10. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովհաննիսյանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 22-ի որոշմամբ թիվ 14130325, թիվ 14132125 և թիվ 14125025 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում, և նախաքննությունը շարունակվել է 14125025 համարի ներքո:
1.11. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի պետ Հ.Պողոսյանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 22-ի որոշմամբ թիվ 14125025 քրեական վարույթի նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննչական խմբին:
1.12. 2025 թվականի փետրվարի 22-ին Արմեն Սերգեյի Ամյանը ձերբակալվել է:
1.13. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վ.Սարգսյանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 25-ի որոշմամբ Արմեն Սերգեյի Ամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
1.14. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 25-ի որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովհաննիսյանի միջնորդությունը բավարարվել է, մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Սերգեյի Ամյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողությունը: Մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանը պարտավորեցվել է շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Կոտայքի մարզային մարմնում: Մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանին արգելվել է առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել բնակության վայրը՝ ՀՀ Կոտայքի մարզի ... հասցեն և ժամը 22:00-ից մինչև 09:00-ն ընկած ժամերին լքել նշված բնակության տարածքը:
1.15. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովհաննիսյանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 26-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել նաև բացակայելու արգելքը:
1.16. 2025 թվականի փետրվարի 28-ի որոշմամբ թիվ 14125025 քրեական վարույթով դադարեցվել է տուժող ճանաչված Վահագն Մ.-ի դատավարական կարգավիճակը:
1.17. 2025 թվականի փետրվարի 28-ի որոշմամբ թիվ 14130325 քրեական վարույթով Մարտիրոսյան մարկետ ՍՊԸ-ի ներկայացուցիչ է ճանաչվել Վահագն Մ.-ն:
1.18. 2025 թվականի մարտի 11-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 17146625 քրեական վարույթը:
1.19. 2025 թվականի ապրիլի 02-ին թիվ 17146625 քրեական վարույթի հետագա նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննիչ Դ.Հովսեփյանին:
1.20. 2025 թվականի ապրիլի 02-ի որոշմամբ թիվ 17146625 քրեական վարույթով Սմոք Հաուս ՍՊԸ-ն ճանաչվել է տուժող:
1.21. 2025 թվականի մայիսի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Կոտայքի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով նախաձեռնվել է թիվ 20177125 քրեական վարույթը:
1.22. 2025 թվականի մայիսի 05-ի որոշմամբ թիվ 20177125 քրեական վարույթով Սմոք Հաուս ՍՊԸ-ն ճանաչվել է տուժող:
1.23. 2025 թվականի մայիսի 07-ի որոշմամբ թիվ 17146625 քրեական վարույթով Սմոք Հաուս ՍՊԸ-ի լիազոր ներկայացուցիչ է ճանաչվել Տիգրան Շ.-ը:
1.24. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վ.Սարգսյանի՝ 2025 թվականի մայիսի 13-ի որոշմամբ Արմեն Սերգեյի Ամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
1.25. 2025 թվականի մայիսի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 10158725 քրեական վարույթը:
1.26. 2025 թվականի մայիսի 14-ին մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանը ձերբակալվել է:
1.27. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի մայիսի 14-ի որոշմամբ հաստատվել է Արմեն Սերգեյի Ամյանի ձերբակալման ոչ իրավաչափ լինելու փաստը՝ վերջինիս նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանը խախտած չլինելու հիմքով, և նա անհապաղ ազատ է արձակվել դատական նիստերի դահլիճից, ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Հովհաննիսյանի միջնորդությունը՝ մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց 2 (երկու) ամիս ժամկետով կալանք կիրառելու վերաբերյալ, մերժվել է:
1.28. 2025 թվականի մայիսի 15-ի որոշմամբ թիվ 10158725 քրեական վարույթով Սմոք Հաուս ՍՊԸ-ն ճանաչվել է տուժող:
1.29. 2025 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով նախաձեռնվել է թիվ 17187125 քրեական վարույթը:
1.30. 2025 թվականի մայիսի 19-ի որոշմամբ թիվ 17187125 քրեական վարույթով Սմոք Հաուս ՍՊԸ-ն ճանաչվել է տուժող:
1.31. 12025 թվականի մայիսի 19-ի որոշմամբ թիվ 17187125 քրեական վարույթով Տիգրան Շ.-ն ճանաչվել է տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ:
1.32. 2025 թվականի մայիսի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով նախաձեռնվել է թիվ 17191725 քրեական վարույթը:
1.33. 2025 թվականի մայիսի 25-ի որոշմամբ թիվ 17191725 քրեական վարույթով Սմոք Հաուս ՍՊԸ-ն ճանաչվել է տուժող:
1.34. 2025 թվականի մայիսի 26-ին Արմեն Սերգեյի Ամյանը ձերբակալվել է:
1.35. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնի պետի պաշտոնակատար Ս.Հայրապետյանի՝ 2025 թվականի մայիսի 26-ի որոշմամբ թիվ 17191725 քրեական վարույթի նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննչական խմբին:
1.36. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Ռ.Մայիլյանի՝ 2025 թվականի մայիսի 26-ի որոշմամբ թիվ 17191725 և թիվ 17187125 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում, և նախաքննությունը շարունակվել է 17191725 համարի ներքո:
1.37. 2025 թվականի մայիսի 26-ին թիվ 17191725 քրեական վարույթին միացնելու, և նախաքննությունը համատեղ շարունակելու նպատակով թիվ 10158725 քրեական վարույթն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժին և նույն օրը հանձնարարվել քննիչ Ռ.Մայիլյանին:
1.38. 2025 թվականի մայիսի 26-ի որոշմամբ թիվ 17191725 և թիվ 10158725 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում, և նախաքննությունը շարունակվել է 17191725 համարի ներքո:
1.39. 2025 թվականի մայիսի 26-ին թիվ 17191725 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը համատեղ շարունակելու նպատակով թիվ 20177125 քրեական վարույթն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժին և նույն օրը հանձնարարվել քննիչ Ռ.Մայիլյանին:
1.40. 2025 թվականի մայիսի 26-ի որոշմամբ թիվ 17191725 և թիվ 20177125 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում, և նախաքննությունը շարունակվել է 17191725 համարի ներքո:
1.41. 2025 թվականի մայիսի 26-ի որոշմամբ թիվ 17191725 և թիվ 17146625 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում, և նախաքննությունը շարունակվել է 17191725 համարի ներքո:
1.42. 2025 թվականի մայիսի 26-ի որոշմամբ թիվ 17191725 և թիվ 17118125 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում, և նախաքննությունը շարունակվել է 17191725 համարի ներքո:
1.43. Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Հ.Ժամակոչյանի՝ 2025 թվականի մայիսի 27-ի որոշմամբ Արմեն Սերգեյի Ամյանի նկատմամբ երեք դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, երկու դրվագով՝ 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
1.44. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի մայիսի 28-ի որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Ռ.Մայիլյանի միջնորդությունը բավարարվել է, թիվ 17191725 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է Արմեն Սերգեյի Ամյանին ազատությունից փաստացի զրկելու պահից՝ 2025 թվականի մայիսի 27-ից: Նույն ժամկետով սահմանափակվել է մեղադրյալի՝ այլ անձանց (բացառությամբ մերձավոր ազգականների) հետ հաղորդակցվելու իրավունքը:
1.45. 2025 թվականի հունիսի 02-ին թիվ 14125025 քրեական գործը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, որը ԵԴ1/1854/01/25 համարի ներքո մակագրվել է դատավոր Գ.Պողոսյանին:
1.46. 2025 թվականի հունիսի 06-ին դատավոր Գ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել ԵԴ1/1854/01/25 քրեական գործով վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.47. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հուլիսի 25-ի որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Ռ.Մայիլյանի միջնորդությունը բավարարվել է, թիվ 17191725 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
1.48. Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Հ.Ժամակոչյանի՝ 2025 թվականի սեպտեմբերի 10-ի որոշմամբ թիվ 17191725 քրեական վարույթով Արմեն Սերգեյի Ամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, երեք դրվագով՝ 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
1.49. 2025 թվականի սեպտեմբերի 12-ին թիվ 17191725 քրեական գործը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, որը ԵԴ1/3338/01/25 համարի ներքո մակագրվել է դատավոր Ա.Մաթևոսյանին:
1.50. 2025 թվականի սեպտեմբերի 17-ին դատավոր Ա.Մաթևոսյանի կողմից որոշում է կայացվել ԵԴ1/3338/01/25 քրեական գործով վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.51. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով:
1.52. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի նախագահ Մ.Մարտիրոսյանի՝ 2025 թվականի դեկտեմբերի 02-ի որոշմամբ թիվ ԵԴ1/1854/01/25 և թիվ ԵԴ1/3338/01/25 քրեական գործերը միացվել են՝ քննությունն իրականացնելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի վարույթում, ԵԴ1/1854/01/25 համարի ներքո:
1.53. 2025 թվականի դեկտեմբերի 10-ին դատավոր Գ.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել ԵԴ1/1854/01/25 քրեական գործով վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.54. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի դեկտեմբերի 15-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի մարտի 27-ը: Մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի նկատմամբ թիվ ԵԴ1/1854/01/25 (մինչդատական վարույթի համար՝ 14125025) քրեական գործի շրջանակներում որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառված վարչական հսկողությունն ու բացակայելու արգելքը վերացվել է:
1.55. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2026 թվականի մարտի 25-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունիսի 27-ը:
1.56. Մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի պաշտպան Սիրանուշ Հարությունյանը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2026 թվականի մարտի 25-ի ԵԴ1/1854/01/25 որոշման դեմ 2026 թվականի ապրիլի 03-ին ներկայացրել է հատուկ վերանայման բողոք, որը 2026 թվականի ապրիլի 06-ին մուտքագրվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան: ԵԴ1/1854/01/25 վարույթի նյութերը 2026 թվականի ապրիլի 09-ին մուտքագրվել են ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան, որոնք հատուկ վերանայման բողոքի հետ միասին 2026 թվականի ապրիլի 10-ին հանձնվել են դատավոր Տ.Գրիգորյանի աշխատակազմին:
1.57. Վերաքննիչ դատարանի՝ 2026 թվականի ապրիլի 13-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2026 թվականի մարտի 25-ի ԵԴ1/1854/01/25 որոշման դեմ մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի պաշտպան Սիրանուշ Հարությունյանի հատուկ վերանայման բողոքն ընդունվել է վարույթ, որոշվել է հատուկ վերանայման բողոքի քննությունն անցկացնել գրավոր ընթացակարգով, իսկ դատական ակտի կայացման օր նշանակել 2026 թվականի ապրիլի 23-ը:

2. Հատուկ վերանայման բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
2.1. Մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանին մեղադրանք է ներկայացվել երկու դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, երկու դրվագով՝ 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, չորս դրվագով՝ 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով՝ հետևյալ արարքների համար. որ նա գույքի պահպանության համակարգը վնասելու եղանակով կատարել է ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակության փորձ, գույքի պահպանության համակարգը վնասելով, կատարել է ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն և գույքի պահպանության համակարգը վնասելով, կատարել է խոշոր չափերով ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն:
Այսպես.
Արմեն Ամյանը, պահպանության համակարգը վնասելու եղանակով ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նախնական դիտավորությամբ, 2025 թվականի փետրվարի 09-ին՝ ժամը 04:50-ի սահմաններում, նկատելով ք.Երևան ... հասցեում գտնվող Նարեկ Մ. ԱՁ-ին պատկանող Mobile service բջջային հեռախոսների խանութը, հատուկ հարմարեցված առարկայի՝ դուրի գործադրմամբ, գույքի պահպանության համար նախատեսված համակարգը վնասելու միջոցով, փորձել է բացել նշված խանութի մուտքի դուռը, և հափշտակություն կատարելու նպատակով մուտք գործել վերը նշված խանութ, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում չի կարողացել բացել դուռը, այլ վնասել է այդ դռան բռնակը և հեռացել՝ Նարեկ Մ.-ին պատճառելով 45.000 ՀՀ դրամի վնաս:
Բացի այդ, Արմեն Ամյանը, պահպանության համակարգը վնասելու եղանակով ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նախնական դիտավորությամբ, 2025 թվականի փետրվարի 10-ին՝ ժամը 05:06-ի սահմաններում, նկատելով ք.Երևան ... հասցեում գտնվող՝ Ստատուս ԵՄ ՍՊԸ-ին պատկանող Կարուսել սուպերմարկետը, հատուկ հարմարեցված առարկայի՝ մետաղ կտրելու գործիքի գործադրմամբ, գույքի պահպանության համար նախատեսված համակարգը վնասել է, այն է՝ կտրել է նշված սուպերմարկետի մուտքի դռան վրա առկա կողպեքի ամրացման համար նախատեսված մետաղյա օղակը, մուտք է գործել նշված սուպերմարկետ և սրահում առկա ծխախոտների դարակաշարից հափշտակել է 70 տուփ Ararat ապրանքանիշի ծխախոտ և 50 տուփ Sobranie ապրանքանիշի ծխախոտ՝ Ստատուս ԷՄ ՍՊԸ-ին պատճառելով ընդհանուր՝ 120.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Բացի այդ, Արմեն Ամյանը, պահպանության համակարգը վնասելու եղանակով, ուրիշի գույքի խոշոր չափերով, գաղտնի հափշտակություն կատարելու նախնական դիտավորությամբ, 2025 թվականի փետրվարի 20-ին՝ ժամը 04:00-ի սահմաններում, նկատելով ք.Երևան ... հասցեում գտնվող՝ Սմոք հաուս ՍՊԸ-ին պատկանող, էլեկտրական ծխախոտների խանութը, հատուկ հարմարեցված առարկայի՝ մետաղ կտրելու գործիքի գործադրմամբ, գույքի պահպանության համար նախատեսված համակարգը վնասել է, այն է՝ կտրել է նշված խանութի մուտքի դռան վրա առկա կողպեքի ամրացման համար նախատեսված մետաղյա օղակը, այնուհետև պտուտակահանի գործադրման միջոցով բացել է նշված խանութի դուռը, մուտք է գործել ներս և սրահում առկա ծխախոտների դարակաշարից հափշտակել է Ignite ապրանքանիշի էլեկտրական ծխախոտներ՝ Սմոք հաուս ՍՊԸ-ին պատճառելով խոշոր չափերի ընդհանուր՝ 2.380.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս: (…)
[Ն]ա 2025 թվականի հունվարի 28-ին՝ ժամը 04:00-ից մինչև ժամը 05:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի ... հասցեում գործող Մարիամ Բ. ԱՁ-ին պատկանող մթերային խանութ և այնտեղից գաղտնի հափշտակել է տարբեր տեսակի թանկարժեք ծխախոտներ՝ Մարիամ Բ.-ին պատճառելով ընդհանուր 295.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Բացի այդ, Արմեն Սերգեյի Ամյանը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, 2025 թվականի մայիսի 4-ին՝ ժամը 00:00-ից մինչև մայիսի 05-ը՝ ժամը 04:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ձեռքին գտնվող երկար ձողի նմանվող առարկայի գործադրմամբ բացել է Աբովյան քաղաքի ... հասցեում գործող Սմոք Հաուս Արմենիա ՍՊ ընկերության խանութի դուռը, ինչից հետո մուտք է գործել խանութի սրահ, որտեղից հափշտակել է էլեկտրական ծխախոտներ, դրամարկղից հափշտակել է 16.000 ՀՀ դրամ գումար՝ Սմոք Հաուս Արմենիա ՍՊ ընկերությանը պատճառելով ընդհանուր խոշոր չափերի՝ 2.000.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Բացի այդ, Արմեն Սերգեյի Ամյանը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, 2025 թվականի մայիսի 13-ին՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում, ձեռքին գտնվող նարնջագույն երանգի հատուկ տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ փորձել է բացել Երևան քաղաքի ... հասցեում գործող Սմոք Հաուս Արմենիա ՍՊ ընկերության խանութի դռան փականը, սակայն վերջինս իր կամքից անկախ հանգամանքներում չի կարողացել իրագործել իր դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցանքը, քանի որ չի կարողացել բացել վերոնշյալ խանութի դուռը։
Բացի այդ, Արմեն Սերգեյի Ամյանը, 2025 թվականի մայիսի 18-ին՝ ժամը 21:40-ի սահմաններում, ձեռքին գտնվող կապտավուն առարկայի գործադրմամբ գույքի պահպանման համար նախատեսված դռան փականը վնասելու եղանակով, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ բացել է դուռը և մուտք գործել Երևան քաղաքի ... հասցեում գտնվող Սմոք Հաուս Արմենիա ՍՊ ընկերության խանութի սրահ և գաղտնի հափշտակել էլեկտրական ծխախոտներ՝ Սմոք Հաուս Արմենիա ՍՊ ընկերությանը պատճառելով ընդհանուր 1.200.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Բացի այդ, Արմեն Սերգեյի Ամյանը, 2025 թվականի մայիսի 25-ին՝ ժամը 02:35-ի սահմաններում դեղին գույնի, մկրատաձև, երկաթյա առարկայի և մեկ այլ կապտավուն բռնակով առարկայի գործադրմամբ, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, ոչնչացրել է ... հասցեում գործող Smoke House Armenian ՍՊ ընկերության խանութի դուռը փակելու համար նախատեսված օղակաձև միջոցը, ինչից հետո մուտք է գործել վերոնշյալ խանութի սրահ և գաղտնի հափշտակել Իգնայթ և Ֆումո տեսակի էլեկտրական ծխախոտներ՝ Սմոք Հաուս Արմենիա ՍՊ ընկերությանը պատճառելով ընդհանուր 1.300.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս»։
2.2. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2026 թվականի մարտի 25-ի ԵԴ1/1854/01/25 որոշման համաձայն.
«(…) Դատարանը նախ հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների՝ մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով՝ դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է ավելի նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմանների համեմատ: Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը Դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն՝ հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր:
Դատարանի նման մոտեցումը բխում է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասի կարգավորումներից, համաձայն որոնց՝
- նախնական դատալսումների ընթացքում քրեական հետապնդումը չի կարող դադարեցվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հիմքերով (անձը չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը, առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված՝ քրեական պատասխանատվությունը բացառող որևէ հանգամանք՝ բացառությամբ անմեղսունակության),
- նախնական դատալսումների ընթացքում քրեական հետապնդումը կարող է դադարեցվել, երբ դա հնարավոր է առանց ապացույցների հետազոտման:
6. Սույն որոշման նախորդ կետում նշված իրավակարգավորումների և իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո առաջին հերթին անդրադառնալով հիմնավոր կասկածի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Արմեն Սերգեյի Ամյանի (ըստ մեղադրանքի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով) վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/1854/01/25 քրեական գործը (մինչդատական վարույթների համարներ՝ 14125025 և 17191725) հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ Դատարան ստացված լինելը բավարար է փաստելու, որ առկա է Արմեն Սերգեյի Ամյանի կողմից իրեն մեղսագրված արարքները կատարելու հիմնավոր կասկածը:
7. Անդրադառնալով Արմեն Սերգեյի Ամյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետի երկարաձգման անհրաժեշտության առկայության կամ բացակայության հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. (...)
8. Վերը նշված իրավակարգավորումները և իրավական դիրքորոշումները կիրառելով սույն որոշման նախորդ կետերում նշված փաստական տվյալների նկատմամբ՝ հարկ է նշել, որ տվյալ դեպքում Արմեն Սերգեյի Ամյանը մեղադրվում է սեփականության դեմ ուղղված դիտավորությամբ կատարվող ութ դրվագ միջին ծանրության հանցանքներ կատարելու մեջ, որոնցից յուրաքանչյուրի համար պատիժ է նախատեսված տուգանքի կամ հանրային աշխատանքների, կամ ազատության սահմանափակման, կամ կարճաժամկետ ազատազրկման, կամ ազատազրկման ձևով՝ երկուսից հինգ տարի ժամկետով: Դրա հետ մեկտեղ, հաշվի առնելով մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանին վերագրվող կոնկրետ արարքների առանձնահատկությունները, բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, ենթադրաբար կատարման եղանակները (տե՛ս սույն որոշման 2-րդ կետը), քանակը, սպառնացող հնարավոր պատիժների, այդ թվում՝ վերջնական պատժի խստությունը, ինչպես նաև ենթադրյալ հանցանքների կատարումից հետո ենթադրյալ դրսևորած վարքագիծը, մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի կողմից համապատասխան վարքագիծ դրսևորելու մասով, համակցության մեջ բավարար հիմք են տալիս գալու այն եզրահանգմանը, ըստ որի՝ մնալով ազատության մեջ՝ մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանը կարող է կատարել հանցանք և խոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում՝ ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին: Այդ հանգամանքներն իրենց հերթին հանդիսանում է կալանքի տակ պահելու ժամկետի երկարաձգման ինքնուրույն նպատակներ, որոնց չեզոքացման իրական և իրավաչափ երաշխիք դեռևս չեն կարող դիտարկվել ինչպես մեղադրյալի պաշտպանի՝ դատական նիստում հայտնած, այնպես էլ գործի նյութերում առկա մյուս հանգամանքները:
Բացի վերը նշվածը, մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու հավանականության մասով հարկ է արձանագրել նաև, որ հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրվող հանցագործությունների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, քանակը, դրանց դրսևորման ձևերը, այդ թվում՝ այն, որ մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանը չունի մշտական աշխատանք և եկամուտ ու ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանի Ձև 8 տեղեկանքում առկա տվյալների՝ վերջինս նախկինում մի քանի անգամ դատապարտվել է համասեռ հանցանքներ կատարելու համար, ներկայումս վերջինս հանդիսանում է մի քանի այլ քրեական գործերով մեղադրյալ, որոնց շրջանակներում ևս նրան մեղսագրվում է սեփականության դեմ ուղղված համասեռ հանցագործությունների կատարում՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու հավանականությունն ավելի քան բարձր է (տե՛ս Assenov and Others v. Bulgaria գործով Եվրոպական դատարանի 1998 թվականի հոկտեմբերի 28-ի վճիռ, կետ 156, Bernobic v. Croatia գործով Եվրոպական դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 21-ի վճիռ, կետեր 70-71):
Դատարանի վերը նշված հետևությունը չի հանդիսանում քրեական գործում առկա ապացույցների՝ գործն ըստ էության քննելու և լուծելու աստիճանի բազմակողմանի և խորը վերլուծության արդյունք, այդ հետևությունը հիմնված է դրանցից բխող համեմատաբար ակնհայտ փաստերի վրա:
Վերոգրյալի հիման վրա Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի հնարավոր ոչ օրինական վարքագծի մասին հետևությունները շարունակում են հիմնավոր լինել:
Դատարանը հարկ է համարում նշել նաև, որ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու նպատակներն ունեն կանխատեսական, հավանական բնույթ և նշված իրավակարգավորումից բխում է, որ խափանման միջոցի կիրառումը նպատակ է հետապնդում կանխել համապատասխան ենթադրյալ վարքագծի դրսևորումը: Իսկ համապատասխան վարքագիծ դրսևորած լինելը մյուս փաստական հանգամանքների հետ համակցության մեջ ավելի քան բավարար է վերը նշված հետևության հանգելու համար, ուստի համապատասխան տեղեկությունների, փաստերի և/կամ ապացույցների հիման վրա տվյալ դեպքում Դատարանը մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի հնարավոր վարքագծի մասով ողջամտորեն հանգում է վերը նշված հետևությանը:
9. Դատարանը տվյալ դեպքում հարկ է համարում անդրադառնալ նաև այն հարցին, թե այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ տվյալ դեպքում հնարավոր է չեզոքացնել մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի հնարավոր ոչ պատշաճ վարքագծի դրսևորումը և ապահովել նրա պատշաճ վարքագիծը քրեական գործի հետագա քննության ընթացքում.
Ի թիվս սույն որոշման նախորդ կետերում նշված իրավակարգավորումների և իրավական դիրքորոշումների՝ հարկ է նշել հետևյալը. (...)
10. Սույն որոշմամբ շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո հաշվի առնելով սույն որոշման նախորդ կետերում նշված քրեական գործի առանձնահատկությունները, մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի ենթադրյալ վարքագծի դրսևորումները, մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանին վերագրվող արարքների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը և սպառնացող հնարավոր պատիժների, այդ թվում՝ վերջնական պատժի խստությունը, ինչպես նաև խափանման միջոցի կիրառման համար հիմք հանդիսացած հանգամանքները և դրանց հնարավոր դրսևորման ձևերը, հնարավոր ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորվելու հավանականության աստիճանը և դրա հնարավոր ազդեցությունը գործի վրա՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման միջոցով, վարույթի քննության տվյալ փուլում, ողջամտորեն հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի հետագա պատշաճ վարքագիծը:
11. Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու, այն վերացնելու կամ փոխելու անհրաժեշտության հարցի առնչությամբ ներկայացված մյուս փաստարկներին ու դատողություններին, ապա հարկ է արձանագրել, որ սույն որոշմամբ վերը շարադրված իրավական դիրքորոշումները, վերլուծություններն ու դատողություններն իրենց համակցության մեջ արդեն իսկ ամբողջությամբ ներառում են դրանց վերաբերյալ Դատարանի մոտեցումներն ու բարձրացված հարցերի պատասխաններն, ուստի լրացուցիչ առանձին-առանձին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է: Ընդ որում, այդ կապակցությամբ հարկ է նաև փաստել, որ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ թեև Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետը դատարանին պարտավորեցնում է պատճառաբանել իր որոշումները, սակայն այն չի կարող մեկնաբանվել որպես կողմի ներկայացրած յուրաքանչյուր փաստարկին դատարանի կողմից մանրամասն պատասխան տալու պահանջ (տե՛ս, ի թիվս այլնի, Ռուիզ Տորեխան ընդդեմ Իսպանիայի (RUIZ TORIJA v. SPAIN) գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 1994 թվականի դեկտեմբերի 9-ի վճիռը, գանգատ թիվ 18390/91, կետ 29, Վան դե Հուրքն ընդդեմ Նիդեռլանդների (VAN DE HURK v. THE NETHERLANDS) գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 1994 թվականի ապրիլի 19-ի վճիռը, գանգատ թիվ 16034/90, կետ 61):
Այսուհանդերձ անդրադառնալով մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի առողջական վիճակի վերաբերյալ դատական նիստում պաշտպան Ս.Հարությունյանի կողմից ներկայացված փաստարկներին, հարկ է արձանագրել, որ ինչպես բխում է 2026 թվականի փետրվարի 27-ին ի պատասխան Դատարանի կողմից կատարված համապատասխան հարցման ստացված գրությունից՝ մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանը համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկներում կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածում ստացել է, ստանում է պատշաճ բժշկական օգնություն և բուժում, այդ թվում՝ իր նախընտրած բժիշկի կողմից և իր նախընտրած բժշկական հաստատությունում և տվյալ դեպքում Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել նաև, որ մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառված լինելու պայմաններում, վերջինս գտնվում է պետության հոգածության ներքո, և կարող է ստանալ ու ստանում է համապատասխան բժշկական օգնություն, հակառակի վերաբերյալ որևէ տվյալ Դատարանի տրամադրության տակ առկա չէ, ուստի մեղադրյալի առողջական վիճակին վերաբերվող տվյալներն, ինչպես ինքնին, այնպես էլ սույն որոշմամբ նշված մյուս հանգամանքների հետ համակցության մեջ, քրեական գործի քննության տվյալ փուլում, բավարար չեն հանգելու այն հետևության, որ մեղադրյալն ազատության մեջ մնալով կդրսևորի պատշաճ վարքագիծ կամ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը կարող է ապահովվել նաև այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման միջոցով:
12. Ամփոփելով սույն որոշման 4-10-րդ կետերում արձանագրված դատողություններն ու եզրահանգումները՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ քրեական գործի քննության տվյալ փուլում մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի ոչ օրինական վարքագծի հավանականության մասին հետևությունները շարունակում են հիմնավոր լինել, ուստի՝ Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը 3 (երեք) ամսով՝ մինչև 2026 թվականի հունիսի 27-ը երկարաձգելու անհրաժեշտություն: (…)»:

3. Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, փաստարկները և բողոքի պահանջը.
3.1. Մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի պաշտպան Սիրանուշ Հարությունյանն իր հատուկ վերանայման բողոքում խնդրել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2026 թվականի մարտի 25-ի որոշման օրինականության և հիմնավորվածության ստուգման արդյունքում բեկանել մեղադրյալ Արմեն Ամյանի նկատմամբ խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին որոշումը՝ նրա նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց (տնային կալանք, վարչական հսկողություն) կիրառելու առումով:
3.2. Մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի պաշտպան Սիրանուշ Հարությունյանն իր հատուկ վերանայման բողոքում հակիրճ ներկայացրել է քրեական վարույթի նախապատմությունը, վկայակոչել է վերաբերելի օրենսդրական դրույթներն ու իրավական դիրքորոշումները, իսկ որպես իր հատուկ վերանայման բողոքի հիմնավորում` նշել է հետևյալը. «(...) Գտնում եմ, որ դատարանի՝ 25.03.2026թ. որոշումը, որով Արմեն Ամյանի նկատմամբ կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամկետով, անհիմն է՝ հետևյալ նկատառումներով. (...)
Նախաքննության ընթացքում Արմեն Ամյանը իր տված ցուցմունքում մասնակիորեն ընդունել է իր առնչությունը մեղադրանքի հիմքում դրված փաստական հանգամանքների կապակցությամբ:
Նույնաբովանդակ դիրքորոշում էլ Ամյանը հայտնել է դատաքննության ընթացքում՝ մասնակիորեն ընդունելով առաջադրված մեղադրանքը։ (...)
Դատաքննության ընթացքում, անդրադառնալով խափանման միջոցի վերաբերյալ մեղադրողի ներկայացրած միջնորդությանը, պաշտպանական կողմը հանդես եկավ Արմեն Ամյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրելու միջնորդությամբ, որը, սակայն, դատարանի կողմից կայացված դատական ակտի ուժով մերժվեց և Արմեն Ամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվեց երեք ամսով։
Հակառակ այս ամենի՝ գտնում եմ, որ Արմեն Ամյանի նկատմամբ միանգամայն կիրառելի կարող էր լինել այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանքը, որի պայմաններում Արմեն Ամյանը ավելի արդյունավետորեն կարող էր օգտվել քաղաքացիական բուժհաստատություններում տրամադրվող բուժօգնությունից։
Վերոգրյալների հիման վրա և հաշվի առնելով, որ դատական ակտը անհիմն է: (…)»։

4. Վերաքննիչ դատարանին ներկայացված բացատրությունները, դրանք հիմնավորող նյութերը, միջնորդությունները, բողոքի պատասխանները.
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ հատուկ վերանայման բողոքի պատասխան, վարույթի մասնակիցների բացատրություններ, դրանք հիմնավորող նյութեր, միջնորդություններ չեն ստացվել։

5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
5.1. Վերաքննիչ դատարանը, բողոքի հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2026 թվականի մարտի 25-ի ԵԴ1/1854/01/25 որոշման օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով Վերաքննիչ դատարանին ներկայացված նյութերը, գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով՝ (…)
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով (…)»:
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…)
գ) անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար (…)»:
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը (այսուհետ` նաև Եվրոպական դատարան) մշակել է հանցագործության համար մեղադրվող անձին մինչև դատավճիռը կալանքի տակ պահելու համար ընդունելի չորս հիմնական հիմքեր. մեղադրյալի՝ դատաքննությանը չներկայանալու վտանգը (տե՛ս Stogmuller v. Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, ¢ 15), մեղադրյալի ազատ արձակվելու դեպքում արդարադատության իրականացմանը խոչընդոտելու վտանգը (տե՛ս Wemhoff v. Germany, 1968 թվականի հունիսի 27, ¢ 14) կամ, որ նա կկատարի նոր հանցանքներ (տե՛ս Matznetter v Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, ¢ 9) կամ կկատարի հասարակական անկարգություններ (տե՛ս Letellier v. France, 1991 թվականի հունիսի 26, ¢ 51):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը: (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(…)2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:(…)
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:(…)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը: (…)»:
5.2. Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ խափանման միջոցները դասակարգվում են երկու մասի՝ կալանք և կալանքին այլընտրանք հանդիսացող խափանման միջոցներ: Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չպետք է ընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Այս իրավակարգավորումը իր ամրագրումն է գտել անձի ազատության և անձեռնմխելիության քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածում, որի նպատակն է բացառել կալանքի կիրառումը բոլոր այն դեպքերում, երբ առկա է որոշակի հնարավորություն երաշխավորելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը՝ առանց նրան ազատությունից զրկելու: Ինչ վերաբերում է խափանման միջոցի կիրառման հիմքերին, ապա դրանք ձևակերպվել են որպես նպատակներ՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դրանք որպես կանոն կանխատեսական, այլ ոչ թե փաստական բնույթ են կրում։
Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար: Այս պահանջն ուղղակիորեն ամրագրված է խափանման միջոցը փոխելու ընթացակարգի շրջանակներում, որով սահմանվել է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը իրավասու է որոշում կայացնել խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին, եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները:
5.3. Վերոգրյալ իրավանորմերի և դատողությունների համատեքստում մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքները կատարելու մասին հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ հատուկ վերանայման բողոքի շրջանակներում բողոքաբերի կողմից այդ հարցը չի վիճարկվել: Ավելին, մեղադրանքի կողմը, մեղադրյալին վերագրվող հանցանքների համար նրա դատապարտումը մեծապես հավանական համարելով, կազմված և հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ քրեական վարույթի նյութերն ուղարկել է դատարան, ինչը թույլ է տալիս Վերաքննիչ դատարանին մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի ենթադրյալ առնչությունն իրեն վերագրվող արարքներին փաստելու համար: Բացի այդ, հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից՝ անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի վերաբերյալ որոշումների դատական վերանայման սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում կալանքի կապակցությամբ կայացվող որոշումների վերանայման սահմաններից: Մասնավորապես` քննարկվող որոշումների վերանայման շրջանակներում չեն կարող քննարկվել այնպիսի հարցեր, որոնք այս կամ այն չափով առնչվում են գործի ըստ էության լուծմանը: Այդպիսիք են, օրինակ, հիմնավոր կասկածի առկայության, արարքի որակման, որոշման հիմքում դրված ապացույցների թույլատրելիության հետ կապված հարցերը և այլն: Ավելին՝ հարկ է նշել, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Հարություն Արսենի Ավետիսյանի վերաբերյալ ԱՐԴ/0180/01/23 քրեական գործով 2025թ. փետրվարի 28-ին կայացված որոշման 15-րդ կետում իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ դատաքննության փուլում խափանման միջոց կիրառելու հարցը լուծելիս մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է։
5.4. Անդրադառնալով մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետի երկարաձգման վերաբերյալ առաջին ատյանի դատարանի հիմնավորումներին և վիճարկվող դատական ակտը ստուգման ենթարկելով դրանց համատեքստում, հաշվի առնելով հատուկ վերանայման բողոքում մատնանշված պնդումները՝ Վերաքննիչ դատարանն իր համաձայնությունն է հայտնում առաջին ատյանի դատարանի հետևություններին և գտնում է, որ դրանք իրավաչափ են։
Վերաքննիչ դատարանը ևս գտնում է, որ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում՝ մեղադրյալ Արմեն Ամյանի կողմից հանցանք կատարելու և գործի քննությանը խոչընդոտելու մտավախությունները շարունակում են առկա լինել: Վերաքննիչ դատարանի դիրքորոշումը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ սույն գործով ձեռք բերված բոլոր ապացույցները դեռևս հետազոտված չլինելը և դատակոչված անձանց հարցաքննված չլինելը, մեղադրյալ Ա.Ամյանին վերագրվող արարքների քանակը, հարաբերականորեն կարճ ժամանակահատվածում ութ դրվագով՝ իրենց բնույթով նույնանման արարքներ ենթադրաբար կատարելը, ԵԴ1/0575/01/24 քրեական գործի շրջանակներում կրկին համանման արարքի կատարման համար մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակ ունենալը, նախկինում համանման արարքների համար դատապարտված լինելը, մեղադրյալի՝ մշտական աշխատանք և կայուն եկամուտ չունենալը մեղադրյալին վերագրվող հանցանքների բնույթի, վտանգավորության աստիճանի և առանձնահատկությունների հետ համակցությամբ հիմք են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել այն մասին, որ ազատության մեջ մնալով՝ մեղադրյալը կարող է կատարել հանցանք, ինչպես նաև խոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում՝ հարցաքննվող անձանց ուղղորդելով հրաժարվել արդեն իսկ տրված ցուցմունքներից և իր օգտին տալ բարենպաստ ցուցմունքներ: Այլ խոսքով՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ առաջին ատյանի դատարանը, հանդես գալով որպես գործով վարույթն իրականացնող մարմին, մեղադրյալ Արմեն Ամյանի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցը լուծելիս համակողմանի գնահատման է ենթարկել հետևյալ հանգամանքները՝ մեղադրյալին վերագրվող հանցանքների բնույթը, վտանգավորության աստիճանը, առանձնահատկությունները, մեղադրյալի հանցավոր վարքագծի պարբերաբար կրկնությունը, դատավարության փուլը, մեղադրյալի կողմից գործի քննության ընթացքում ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու ռիսկերը և գտել, որ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն ի զորու չէ չեզոքացնելու դրանք։ Ավելին՝ բողոքաբերի կողմից չեն մատնանշվել ծանրակշիռ փաստական հանգամանքներ, որոնք կարող էին վկայել վարույթն իրականացնող՝ առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացված որոշման ոչ իրավաչափության մասին, իսկ հատուկ վերանայման բողոքում նշված հիմնավորումները, սույն գործի փաստական տվյալների պայմաններում, չեն կարող գնահատվել որպես ծանրակշիռ հանգամանքներ՝ վարույթն իրականացնող մարմնի կայացրած որոշումը բեկանելու և այդ որոշմամբ արձանագրված՝ մեղադրյալի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը չեզոքացված դիտարկելու համար։
5.5. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դատական քննության փուլում մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման հարցը քննարկելիս, վերաբերելի գործոնների հաշվառմամբ, գնահատման է ենթարկվում մեղադրյալի մասնակցությամբ գործի պատշաճ դատական քննության հանրային շահը, ինչը ենթակա է գնահատման քրեական վարույթի տվյալ փուլում մեղադրյալի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու հավանականության համատեքստում։ Միևնույն ժամանակ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ գործի դատական քննության փուլում մեղադրյալի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու հավանականությունը գնահատելիս, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնել դատաքննության ընթացքում կատարվելիք դատական գործողությունների ողջամտորեն սպասվելիք ծավալները և բնույթը, ինչպես նաև դրանց օբյեկտիվության վրա մեղադրյալի կողմից ազդեցություն գործելու հնարավորությունը։
Վերոգրյալը, հատկապես, կարևոր է քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու, գործի համար նշանակություն ունեցող նյութերը թաքցնելու կամ կեղծելու ճանապարհով դատարանում մեղադրյալի կողմից գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու համար, ինչը կատարվելիք դատավարական գործողությունների, դատական նիստին կանչման ենթակա անձանց հնարավոր հարցաքննությունների համատեքստում իրավացիորեն հաշվի է առնվել առաջին ատյանի դատարանի կողմից՝ Ա.Ամյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անթույլատրելի ճանաչելիս։
5.6. Ինչ վերաբերում մեղադրյալի՝ առողջական խնդիրներ ունենալու կապակցությամբ հատուկ վերանայման բողոքում նշված փաստարկին, ապա հարկ է նշել, որ թեև օրենսդիրը կարևորել է խափանման միջոց կիրառելու ու դրա տեսակի ընտրության իրավաչափության համատեքստում անձի առողջական վիճակի պատշաճ գնահատումը, ինչը նաև բխում է դաժան, անմարդկային կամ արժանապատվությունը նվաստացնող վերաբերմունքի և պատժի արգելքի սահմանադրական ու կոնվենցիոն պահանջից, սակայն դատարանին չեն ներկայացվել փաստաթղթեր, որոնք առերևույթ կարող են վկայել մեղադրյալի մոտ կալանքը կրելուն խոչընդոտող ծանր հիվանդություն ախտորոշված լինելու կամ պահանջվող բժշկական օգնությունը վերջինիս անազատության մեջ գտնվելու պայմաններում պատշաճ չցուցաբերվելու մասին: Բացի այդ, առկա չեն այնպիսի փաստական տվյալներ, որոնք փաստում են, որ Արմեն Ամյանի մոտ հաստատվել է այնպիսի հիվանդություն, որը մասնագիտացված կլինիկայի պայմաններում բժշկական հետազոտություն անցնելու անհրաժեշտություն է պահանջում և այն տևական ժամանակ չի իրականացվում: Այս առնչությամբ հարկ է արձանագրել, որ ներպետական օրենսդրությամբ երաշխավորված է կալանավորման եղանակով ազատությունից զրկված անձանց ֆիզիկական առողջության պահպանությունը՝ պահանջվող բժշկական օգնություն տրամադրելու միջոցով, ընդ որում՝ նաև իր կողմից ընտրված բժշկի կողմից զննվելու, հատուկ մասնագիտացված կամ քաղաքացիական բուժհաստատություն փոխադրվելու միջոցով (տե՛ս «Ձերբակալված և կալանավորված անձանց պահելու մասին» ՀՀ օրենքի 13-րդ և 21-րդ հոդվածները)։
5.7. Այսպիսով, անդրադառնալով այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման հնարավորությանը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ քրեական վարույթի ընթացքում մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու, մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դրված՝ քրեական վարույթին չխոչընդոտելու հետ կապված պարտականության կատարումն ապահովելու և հանցանք կատարելը կանխելու նպատակներին քրեական վարույթի ներկա փուլում հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալ Արմեն Ամյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների, այդ թվում՝ տնային կալանքի կամ վարչական հսկողության կիրառմամբ:
5.8. Հետևաբար, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգելով՝ առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել դատական սխալ, այդ թվում նաև՝ քրեադատավարական օրենքի այնպիսի խախտում, որը կարող էր ազդեցություն ունենալ գործի ելքի վրա, և գործով կայացրել է ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2026 թվականի մարտի 25-ի ԵԴ1/1854/01/25 որոշումը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի պաշտպան Սիրանուշ Հարությունյանի հատուկ վերանայման բողոքը՝ մերժել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ և 393-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Մեղադրյալ Արմեն Սերգեյի Ամյանի պաշտպան Սիրանուշ Հարությունյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել:
2. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2026 թվականի մարտի 25-ի ԵԴ1/1854/01/25 որոշումը թողնել անփոփոխ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Տ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ