Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/1834/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
19.1
Պատասխանող
Միքայել Բաղդասարյան Մանուկի
Լևոն Բաղդասարյան Մանուկի
Հրաչ Մկրտիչյան Մյասնիկի
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Սաթենիկ Անդրեասյան
Քրեական վերաքննիչ
Մխիթար Պապոյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Սաթենիկ Անդրեասյան
Քրեական վերաքննիչ
Մխիթար Պապոյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Երևանի քրեական դատարան | 2026-07-10 | 10:30 | 5 | |||
| Երևանի քրեական դատարան | 2026-06-29 | Կայացել է | ||||
| Տվյալների կենտրոն | 2026-05-14 | 14:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2026-04-09 | 17:30 | 5 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2026-03-26 | 14:00 | 5 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2026-03-10 | 17:15 | 5 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2026-02-13 | 13:45 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2026-01-30 | 13:00 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2026-01-20 | 14:30 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-12-10 | 13:00 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-12-02 | 14:00 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-11-20 | 14:15 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-10-28 | 14:30 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-10-21 | 14:30 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-10-14 | 14:30 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-10-09 | 13:00 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-09-23 | 16:30 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-09-09 | 17:00 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-08-14 | 14:30 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-08-06 | 15:30 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-07-24 | 16:30 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-07-22 | 16:00 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-06-13 | 13:00 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-06-10 | 13:30 | 3 | Նիստը կայացել է |
Բարձրագույն դատական խորհրդի 27․09․2018թ․ թիվ ԲԴԽ-40-Ո-105 որոշման համաձայն ապանձնավորված դատական ակտի տարբերակը։
Իսկականի հետ ճիշտ է։
—————————————————————————————————————————
ԵԴ1/1834/01/25
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈւՄ
«27» մարտի 2026թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` նախագահող դատավոր Մխիթար Պապոյան (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի (այսուհետ՝ Առաջին ատյանի դատարան) 2026 թվականի փետրվարի 13-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի պաշտպան Զոյա Սակովայի հատուկ վերանայման բողոքը,
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Նախաքննական մարմնի կողմից Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ այն արարքների համար, որ նա, խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործող նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, բացի այդ փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979.58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։
Այսպես.
Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը տևական ժամանակ ՀՀ տարածքում առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու դիտավորությամբ 2023 թվականին ստեղծել և մինչև 2024 թվականի ապրիլի 5-ը ղեկավարել է հանցավոր կազմակերպություն, որի կազմում ընդգրկվել են Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը, Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը և դեռևս քննությամբ չպարզված այլ անձինք: Իր հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Հայկ Մարտիրոսյանը «Տելեգրամ» հեռահաղորդակցման հավելվածում ստեղծել և կառավարել է տարատեսակ թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող «Billionaire» անվամբ խանութ հարթակը, որում տեղադրել է հարթակի միջոցով վաճառվող թմրամիջոցների տեսակների, արժեքների, ինչպես նաև դրանք ձեռք բերելու եղանակների մասին տեղեկատվություն, ապա իրենից թմրամիջոց գնելու ցանկություն հայտնած անձանց հետ անձամբ, ինչպես նաև նույն էջի կառավարման գործընթացին ներգրավված օպերատոր Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի հետ միասին նամակագրություն վարելով տրամադրել է իր կողմից կառավարվող և պարբերաբար փոփոխվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների վերաբերյալ տվյալներ, որոնց հաճախորդների կողմից ձեռք բերվելիք թմրամիջոցի համար նախատեսված գումարները փոխանցելուց հետո վերջիններին տրամադրել է նրանց հասանելի, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից արդեն իսկ տեղադրված թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ լուսանկարներ և աշխարհագրական կոորդինատներ: Վերոնշյալ հարթակի միջոցով թմրամիջոցների անխափան և պարբերական իրացում կատարելու համար հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանն ապահովել է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից՝ առանձնապես խոշոր չափերով տարբեր տեսակի թմրամիջոցների ձեռքբերումը, որը հերթական անգամ իրականացրել է ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարի միջոցով, ով իր հերթին ՀՀ տարածքում շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին՝ ապահովել է ՀՀ պետական սահմանով մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության և դրանց տեղափոխման արգելքը խախտելու եղանակով ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի N 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածում ընդգրկված առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» և այլ տեսակի թմրամիջոցների ապօրինի տեղափոխումը ՀՀ տարածք:
Այնուհետև, հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցությունների ընթացքում, Բաղերի Ռաջաբ Նազարն իր ծանոթ Սիմոն Հարությունյանին հայտնել է հանցավոր մտադրության մասին և թմրամիջոցները Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքից Ագարակ քաղաք տանող ավտոճանապարհահատվածից այլ վայր տեղափոխելու, տարբեր թաքստոցներում տեղադրելու, տեղադրման վայրերը լուսանկարելու և դրանք իրեն ուղարկելու համար խոստացել և տրամադրել է դրամական աջակցություն՝ այդ կերպ շահագրգռելով վերջինին:
Նախաքննության ընթացքում Սիմոն Հարությունյանի մասնակցությամբ ձեռնարկված քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում վերը նշված եղանակով ապօրինի ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցներից առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979.58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը Ռաջաբ Բաղերիի հանձնարարությամբ Սիմոն Հարությունյանը պետք է տեղադրեր թաքստոցում և տեղադրման վայրի լուսանկարներն ուղարկեր Բաղերի Ռաջաբ Նազարին, ոստի «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ հետախուզական միջոցառման շրջանակներում փոխարինվել է թմրամիջոցի նմանակ փաթեթով, որը տեղադրվել է Երևան-Երասխ ավտոճանապարհի 28-րդ կմ հատվածում՝ «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտ, որից հետո տեղադրման վայրի լուսանկարները և տեղորոշումները Ս.Հարությունյանի կողմից ինտերնետային հավելվածի միջոցով ուղարկվել են Բաղերի Ռաջաբ Նազարին:
Այնուհետև, ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարը, բջջային հեռախոսի հավելվածների միջոցով ստացված հիշյալ լուսանկարներն ուղարկել է «Billionaire» թմրանյութի վաճառքով զբաղվող՝ հանցավոր կազմակերպությունը ղեկավարած Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանին, ով իր հերթին լուսանկարն ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Karlos Heminguey» գրանցված Արմեն Շախիկյանին, որից հետո վերջինը, ստացված լուսանկարներից տեղեկանալով 1979.58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի թաքստոցի գտնվելու վայրի մասին, 2024 թվականի ապրիլի 5-ին այցելել է նշված վայր, «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտից վերցրել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված հիշյալ թմրամիջոցի փաթեթի նմանակը և ուղևորվել է Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցե (նույնական է Երևան քաղաքի Տաշկենտի փողոցի 1/1 հասցեին), սակայն չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել է, որից հետո իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ գտնվելու ընթացքում շարունակվել է Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի հեռախոսային նամակագրությունը:
Այնուհետև, Հայկ Մարտիրոսյանը, տեղեկանալով թմրամիջոցը՝ Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեում տեղադրված լինելու հանգամանքի մասին, հանձնարարել է հանցավոր կազմակերպության մասնակից՝ «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «G.r.a.f» բաժանորդ գրանցված Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից վերցնել և տեղափոխել թմրամիջոցը՝ հետագայում իրացնելու նպատակով փաթեթավորելու նպատակով: Դրանից հետո, վերջինը ժամանել է հանձնարարված վայր, որտեղ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին՝ ժամը 23:14:59-ից մինչև 23:42:48-ն ընկած ժամանակահատվածում, գտնվելով Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեի մոտ` հետևել է իրավապահ մարմնի աշխատակիցների կողմից՝ Արմեն Շախիկյանին՝ արգելանքի վերցնելու գործընթացին, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով վերցնել 1979.58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը՝ չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել և հեռացել է նշված վայրից՝ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների ներկայության մասին հայտնելով նաև հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանին: Հայկ Մարտիրոսյանն Արմեն Շախիկյանից պարզելով, որ ամեն ինչ կարգին է՝ նրանից պահանջել է թմրամիջոցը Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից տեղափոխել այլ վայր: Արմեն Շախիկյանը, գտնվելով իրավապահ մարմինների հսկողության ներքո, իր նախաձեռնությամբ և միաժամանակ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում, փաթեթը տեղափոխել է Երևան քաղաքի Վիլնյուսի 27 հասցե` այդ մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով էլ իր հերթին նշված տեղեկությունը հայտնել է Միքայել Բաղդասարյանին, հավաստիացնելով վերջինին, որ Արմեն Շախիկյանն իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ չի գտնվում։ Այնուհետև, Միքայել Բաղդասարյանը Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցումով կարճ ժամանակ անց ժամանել է Վիլնյուսի 27 հասցե և Հայկ Մարտիրոսյանին հայտնել է, որ շենքի շքամուտքի 8-րդ հարկից շշուկով խոսելու ձայներ լսելու մասին, ինչի պատճառով վերև չի բարձրացել և չի վերցրել՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում կրկին չկարողանալով հանցանքն ավարտին հասցնել: Այնուհետև, 2024 թվականի ապրիլի 6-ին՝ ժամը 02:04:37-ին, վերջնականապես հեռացել է դեպքի վայրից՝ կրկին այդ ամենի մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով ժամը 04:30-ին, մոտենալով Վիլնյուսի 27 շենքի շքամուտք, ցանկացել է վերցնել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված փաթեթը, սակայն ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից և իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979.58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը հանցավոր կազմակերպության կազմում ապօրինի ձեռք բերելու հանցավոր մտադրությունը:
Առաջին ատյանի դատարանի 2026 թվականի փետրվարի 13-ի թիվ ԵԴ1/1834/01/25 որոշմամբ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը՝ բացառությամբ պաշտպանի և մերձավոր ազգականների (հայր, մայր, կին՝ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■, երեխա):
Վերը նշված որոշման օրինակը մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի պաշտպան Զոյա Սակովան ստացել է 2026 թվականի մարտի 2-ին:
2026 թվականի մարտի 11-ին Վերաքննիչ դատարանի էլեկտրոնային փոստին է ուղարկվել մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի պաշտպան Զոյա Սակովայի հատուկ վերանայման բողոքը՝ Առաջին ատյանի դատարանի 2026 թվականի փետրվարի 13-ի թիվ ԵԴ1/1834/01/25 որոշման դեմ:
Հատուկ վերանայման բողոքի վերաբերյալ նյութերը Վերաքննիչ դատարան են ստացվել 2026 թվականի մարտի 18-ին, իսկ նախագահող դատավորի աշխատակազմին են հանձնվել 2026 թվականի մարտի 19-ին:
Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Պաշտպանը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի 2026 թվականի փետրվարի 13-ի որոշումը, փոփոխել մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը և նրա նկատմամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոց՝ տնային կալանք՝ համակցված գրավ՝ 500.000 ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելք, տնային կալանքի հասցեն սահմանել ■ ■ ■ ■ քաղաք, ■ ■ ■ ■ 21/2, ■ ■ -րդ բնակարան:
Ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում մասնավորապես նշված է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պետք է հաշվի առներ մեղադրյալի անձը, տարիքը, վերջինի նախկինում դատապարտված չլինելու հանգամանքը, այն, որ վերջինն արդեն տևական ժամանակ կալանքի տակ է, գործի քննությունն այլևս չի գտնվում սկզբնական փուլում, ապացույցներն արդեն հավաքված են, դատաքննության փուլ է արդեն, դրանք պետք է միայն հետազոտվեն դատարանում, պատշաճ կերպով մինչ այս պահն իրականացրել է իր վրա դրված պարտականությունները, խախտումներ չեն արձանագրվել և ներկայացվել դատարանին, անցել է տևական ժամանակ, որը վկայում է, որ խափանման միջոցի հիմքերը նվազել են, այլ ոչ թե պահպանվել, դա հիմք է հանդիսանում այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման այս փուլում, որոնք ի զորու են ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն այլընտրանքային խափանման միջոցի՝ տնային կալանքի պայմաններում, որը եղել է կիրառված նաև նախկինում:
Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովել հնարավոր չէ։ Առաջին ատյանի դատարանի ձևակերպումներից ստացվում է, որ յուրաքանչյուր դեպքում խափանման միջոցի կիրառման հիմքերի առկայությունը վկայում է ոչ թե խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտության և իրավաչափության մասին, այլ բացառապես կալանքի կիրառման անհրաժեշտության մասին։ Ավելին, անհրաժեշտ է փաստել, որ դատարանի կողմից նշանակված 17 դատական նիստերից 10 չեն կայացել, որոնք հիմնականում չեն կայացել մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառով։ Բացի այդ, կայացած 7 դատական նիստերից 3-ի ընթացքում քննարկվել են խափանման միջոց կալանքի երկարացման հարցերը, որոնք տևել են 15-20 րոպե: Բացի այդ, 2025 թվականի դեկտեմբերի 2-ից մինչև 2026 թվականի փետրվարի 13-ը դատական նիստեր չեն կայացվել։ Անհասկանալի է նաև Առաջին ատյանի դատարանի տրամաբանությունը՝ նախորդ անգամ խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել է 2 ամիս ժամկետով, իսկ այս անգամ 3 ամիս ժամկետով։ Բացի այդ, Առաջին ատյանի դատարանը մյուս մեղադրյալների խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել է 2 ամիս ժամկետով։ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից խախտվել են ՀՀ Սահմանադրական դատարանի կողմից թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ սահմանված պատշաճ ջանասիրությունը։ Ուստի, հիշյալ պայմաններում խախտվել է մեղադրյալի ողջամիտ ժամկետում արդար դատաքննության, հավասարության և ազատության իրավունքը:
Միքայել Բաղդասարյանի նկատմամբ տնային կալանքի և այլ խափանման միջոցի համակցված կիրառման պայմաններում նույնպես կարող է ապահովվել վերջինի պատշաճ վարքագիծը գործի քննության ընթացքում։
Միքայել Բաղդասարյանը բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված չի եղել, ունեցել է մշտական աշխատանք, ունի մշտական բնակության վայր և դատարանում հայտնել է, որ տնային կալանքի հնարավորության դեպքում այն կարող է կրել այն տանը, որտեղ բնակվել է իր ընտանիքի անդամների հետ միասին՝ ■ ■ ■ ■ քաղաք, ■ ■ ■ ■ 21/2, ■ ■ բնակարան հասցեում։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված բողոքը և նյութերը, գտնում է, որ մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի պաշտպան Զոյա Սակովայի հատուկ վերանայման բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ մեղադրյալը պարտավոր է ներկայանալ վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով, վարույթն իրականացնող մարմնի պահանջով ենթարկվել բժշկական զննման, մատնադրոշմման, անձնական խուզարկության, քննման և փորձաքննության, լուսանկարվել կամ փորձաքննության համար հանձնել տվյալ օրենսգրքով նախատեսված նմուշներ, չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին, այլ վայր մեկնելիս վարույթն իրականացնող մարմնին նախապես տեղեկացնել իր գտնվելու նոր վայրի և իր հետ հաղորդակցվելու միջոցների մասին, ենթարկվել վարույթն իրականացնող մարմնի կարգադրություններին և դատական նիստի կարգին:
2013 թվականի փետրվարի 15-ի ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ԿԴ1/0062/06/12 որոշմամբ նշվել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությունը սահմանել է կալանավորման կիրառման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունն ապահովող մի շարք երաշխիքներ, որոնց մեջ առաջին հերթին կարևորվում ու առանձնանում են կալանավորման հիմքերը: Դրանք օրենքով նախատեսված այն հանգամանքներն են, որոնք հաստատվում են ապացույցների որոշակի ամբողջությամբ և հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել այն մասին, որ անձը, կալանքի տակ չգտնվելով, կարող է դրսևորել ոչ պատշաճ վարքագիծ և խոչընդոտել քրեական դատավարության խնդիրների իրականացմանը: Մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ կասկածների կամ ենթադրությունների վրա: Դա նշանակում է, որ կալանավորման կիրառման հիմքում բոլոր դեպքերում պետք է դրվեն որոշ փաստական տվյալներ:
Տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ շարունակում են առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ դատաքննության սույն փուլում ի հայտ չեն եկել այնպիսի էական փաստական հանգամանքներ, որոնք ի զորու կլինեին նվազեցնել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը։ Քրեական գործի քննությունը գտնվում է հիմնական դատալսումների՝ ապացույցների հետազոտման ակտիվ փուլում, դեռևս հետազոտվել են բացառապես գրավոր ապացույցների որոշակի մասը, չեն հարցաքննվել վկաները, որպիսի պայմաններում մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների չկատարման վտանգը, մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելու հավանականությունը շարունակում են պահպանվել։
Ամփոփելով վերոգրյալը` Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 ամիս ժամկետով, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է:
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու հավանականությանը, գտնում է, որ նշված ռիսկն առկա է: Վերաքննիչ դատարանի համար թեև ընդունելի է, որ տվյալ քրեական վարույթով նախաքննությունն արդեն ավարտվել է, քրեական գործը գտնվում է դատաքննության փուլում, հետազոտվել են քրեական գործում առկա գրավոր ապացույցների մի մասը, սակայն, հաշվի առնելով, որ դեռևս պետք է հետազոտվեն գործում առկա մյուս գրավոր ապացույցները, ինչպես նաև հարցաքննվեն մեղադրյալները, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ողջամիտ հիմքեր կան ենթադրելու, որ Միքայել Բաղդասարյանը, հայտնվելով ազատության մեջ, հնարավոր է խոչընդոտի քրեական վարույթին՝ ապօրինի միջամտելով ապացուցման գործընթացին:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի կողմից հանցանք կատարելու հավանականությանը՝ Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով, որ մեղադրյալին վերագրվում է նաև թմրամիջոցի ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու համար ստեղծված հանցավոր կազմակերպությանը մասնակցելու հանցակազմը, իսկ հանցավոր կազմակերպությունն իրենից ենթադրում է մեկ կամ մի քանի հանցանքներ կատարելու համար ստեղծված երեք կամ ավելի անձանցից բաղկացած կայուն խումբ կամ խմբեր։ Այսինքն՝ մեղադրյալին մեղսագրվում է առավել բարձր վտանգավորություն ունեցող հանցանք, որպիսի պայմաններում առկա է մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու վերաբերյալ ողջամիտ հավանականություն։
Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանին մեղսագրվող հանցանքների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ վերջինին վերագրվում է հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված ծանր, և բնակչության առողջության դեմ ուղղված առանձնապես ծանր ենթադրյալ հանցանքների կատարում, ինչն իր հերթին հիմք է տալիս գալու ողջամիտ հետևության, որ վերջինը, մնալով ազատության մեջ, հնարավոր է դրսևորի ոչ պատշաճ վարքագիծ: Ընդ որում՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵԷԴ/0138/06/13 որոշմամբ նշել է, որ մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ կալանքի կիրառման պայմանների ու հիմքերի առկայության վերաբերյալ փաստարկված պատճառաբանությունները, ըստ էության, կարող են այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառումը նպատակահարմար չհամարելու դիտարկման հիմք հանդիսանալ, որպիսի պայմաններում նոր լրացուցիչ հիմնավորումների ներկայացումը պարտադիր չէ:
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի բնութագրական տվյալներին, մասնավորապես այն, որ վերջինը բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված չի եղել, ունեցել է մշտական աշխատանք, ունի մշտական բնակության վայր, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշված հանգամանքները գործի քննության տվյալ փուլում դեռևս բավարար չեն գալու հետևության, որ մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը:
Անդրադառնալով դատարանի կողմից դրսևորված ջանասիրությանը՝ Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ սույն քրեական գործի վարույթը ստանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 2-ին, որից ի վեր իրականացվել են թվով 17 դատական նիստեր` 2025 թվականի հունիսի 10-ին, հունիսի 13-ին, հուլիսի 22-ին, հուլիսի 24-ին, օգոստոսի 6-ին, օգոստոսի 14-ին, սեպտեմբերի 9-ին, սեպտեմբերի 23-ին, հոկտեմբերի 9-ին, հոկտեմբերի 14-ին, հոկտեմբերի 21-ին, հոկտեմբերի 29-ին, նոյեմբերի 20-ին, դեկտեմբերի 10-ին, 2026 թվականի հունվարի 20-ին և հունվարի 30-ին: 2025 թվականի հունիսի 10-ին նշանակված նիստը հետաձգվել է մեղադրյալների կողմից մեղադրական եզրակացությունը չստանալու հիմքով։ 2025 թվականի հուլիսի 22-ին և 2025 թվականի հուլիսի 22-ին նշանակված դատական նիստերը հետաձգվել են մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումի առկայության պատճառով։ 2025 թվականի հուլիսի 24-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի և վերջինի պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումների առկայության պատճառով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 9-ին կայացած նիստի ընթացքում գրավոր ապացույցների հետազոտումը չի շարունակվել՝ հոսանքազրկման և դատական նիստի ձայնագրման հնարավորության բացակայության հիմքով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի դիմումի առկայության հիմքով, համաձայն որի՝ վերջինն առողջական խնդրի առկայության հիմքով չի ներկայացել դատական նիստին։ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացվել է որոշում` դատարան հարկադրաբար ներկայացնելու մասին։ 2025 թվականի հոկտեմբերի 14-ին՝ ժամը 14:30-ին և հոկտեմբերի 21-ին` ժամը 14:30-ին, նշանակված դատական նիստերը հետաձգվել են ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ 2025 թվականի նոյեմբերի 20-ին նշանակված դատական նիստը չի կայացել էլեկտրաէներգիայի անջատման պատճառով։ 2025 թվականի դեկտեմբերի 10-ին նշանակված դատական նիստում քննարկվել է միայն խափանման միջոցի հարցը՝ մյուս մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառով։ 2026 թվականի հունվարի 20-ին նշանակված դատական նիստը չի կայացել՝ մեղադրյալների և պաշտպանների կողմից ներկայացված դիմումներով պայմանավորված, մասնավորապես՝ պաշտպաններ Լ.Մելքոնյանը և Ն.Գրիգորյանը դադարեցրել են մեղադրյալներ Լևոն և Միքայել Բաղդասարյանների շահերի պաշտպանության իրականացումը: Մեղադրյալների՝ դատական նիստի չներկայանալու արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանը որոշումներ է կայացրել մեղադրյալներին՝ հարկադրաբար դատարան ներկայացնելու համար, ինչպես նաև որոշումներ են կայացվել հանրային պաշտպաններ նշանակելու մասին։ 2026 թվականի հունվարի 30-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ Նշվածի առնչությամբ գրություն է հասցեագրվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի պետին:
Հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները՝ Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ ձեռնարկվել են բոլոր անհրաժեշտ միջոցները՝ քրեական գործի քննությունը չձգձգելու և ապացույցների հետազոտումն անխոչընդոտ իրականացնելու համար՝ փորձելով ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ՝ ձեռնարկած քայլերը՝ քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո նշանակելով մի շարք՝ թվով 17 դատական նիստեր, որոնցից հետաձգվել են թվով 10 դատական նիստերը։
Գրավոր ապացույցների հետազոտման տևական ժամանակ ընթանալու, վարույթի մասնակիցների կողմից դատական նիստերը հետաձգելու, մեղադրյալների ուղեկցումը պատշաճ չիրականացնելու և այլ օբյեկտիվ պատճառաբանության առկայության պայմաններում դատաքննության ընթացքում դեռևս չեն հարցաքննվել սույն քրեական գործով վկաները, որպիսի պայմաններում Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ դրսևորվել է պատշաճ ջանասիրություն:
Քննարկելով Առաջին ատյանի դատարանի կողմից դրսևորված պատշաճ ջանասիրության հարցը՝ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանը դրանց վերաբերյալ հանգել է հիմնավոր հետևությունների, որպիսիք ընդունելի են նաև Վերաքննիչ դատարանի համար:
Ինչ վերաբերում է պաշտպանի այն պնդմանը, որ նշանակված դատական նիստերի մեծամասնությունը չի կայացել մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառով, իսկ կայացած նիստերից մի քանիսի ժամանակ քննարկվել է միայն խափանման միջոցի հարցը, ապա Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ Առաջին ատյանի դատարանը դրսևորել է պատշաճ ջանասիրություն՝ դատարանում գործի քննության ողջ ժամանակահատվածում նշանակելով առնվազն 17 դատական նիստ, իսկ ուղեկցող գումարտակի ծանրաբեռնվածության պատճառով մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառով դատական նիստերը հետաձգվելու հանգամանքը չի խոսում Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ոչ պատշաճ ջանասիրություն ցուցաբերելու մասին։
Այսպիսով՝ Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալը, գտնում է, որ տվյալ փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, հետևաբար՝ Միքայել Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 393-րդ և 395-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի պաշտպան Զոյա Սակովայի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել՝ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի 2026 թվականի փետրվարի 13-ի թիվ ԵԴ1/1834/01/25 որոշումը թողնելով անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Իսկականի հետ ճիշտ է։
—————————————————————————————————————————
ԵԴ1/1834/01/25
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈւՄ
«27» մարտի 2026թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` նախագահող դատավոր Մխիթար Պապոյան (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի (այսուհետ՝ Առաջին ատյանի դատարան) 2026 թվականի փետրվարի 13-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի պաշտպան Զոյա Սակովայի հատուկ վերանայման բողոքը,
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Նախաքննական մարմնի կողմից Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ այն արարքների համար, որ նա, խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործող նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, բացի այդ փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979.58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։
Այսպես.
Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը տևական ժամանակ ՀՀ տարածքում առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու դիտավորությամբ 2023 թվականին ստեղծել և մինչև 2024 թվականի ապրիլի 5-ը ղեկավարել է հանցավոր կազմակերպություն, որի կազմում ընդգրկվել են Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը, Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը և դեռևս քննությամբ չպարզված այլ անձինք: Իր հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Հայկ Մարտիրոսյանը «Տելեգրամ» հեռահաղորդակցման հավելվածում ստեղծել և կառավարել է տարատեսակ թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող «Billionaire» անվամբ խանութ հարթակը, որում տեղադրել է հարթակի միջոցով վաճառվող թմրամիջոցների տեսակների, արժեքների, ինչպես նաև դրանք ձեռք բերելու եղանակների մասին տեղեկատվություն, ապա իրենից թմրամիջոց գնելու ցանկություն հայտնած անձանց հետ անձամբ, ինչպես նաև նույն էջի կառավարման գործընթացին ներգրավված օպերատոր Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի հետ միասին նամակագրություն վարելով տրամադրել է իր կողմից կառավարվող և պարբերաբար փոփոխվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների վերաբերյալ տվյալներ, որոնց հաճախորդների կողմից ձեռք բերվելիք թմրամիջոցի համար նախատեսված գումարները փոխանցելուց հետո վերջիններին տրամադրել է նրանց հասանելի, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից արդեն իսկ տեղադրված թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ լուսանկարներ և աշխարհագրական կոորդինատներ: Վերոնշյալ հարթակի միջոցով թմրամիջոցների անխափան և պարբերական իրացում կատարելու համար հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանն ապահովել է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից՝ առանձնապես խոշոր չափերով տարբեր տեսակի թմրամիջոցների ձեռքբերումը, որը հերթական անգամ իրականացրել է ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարի միջոցով, ով իր հերթին ՀՀ տարածքում շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին՝ ապահովել է ՀՀ պետական սահմանով մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության և դրանց տեղափոխման արգելքը խախտելու եղանակով ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի N 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածում ընդգրկված առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» և այլ տեսակի թմրամիջոցների ապօրինի տեղափոխումը ՀՀ տարածք:
Այնուհետև, հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցությունների ընթացքում, Բաղերի Ռաջաբ Նազարն իր ծանոթ Սիմոն Հարությունյանին հայտնել է հանցավոր մտադրության մասին և թմրամիջոցները Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքից Ագարակ քաղաք տանող ավտոճանապարհահատվածից այլ վայր տեղափոխելու, տարբեր թաքստոցներում տեղադրելու, տեղադրման վայրերը լուսանկարելու և դրանք իրեն ուղարկելու համար խոստացել և տրամադրել է դրամական աջակցություն՝ այդ կերպ շահագրգռելով վերջինին:
Նախաքննության ընթացքում Սիմոն Հարությունյանի մասնակցությամբ ձեռնարկված քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում վերը նշված եղանակով ապօրինի ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցներից առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979.58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը Ռաջաբ Բաղերիի հանձնարարությամբ Սիմոն Հարությունյանը պետք է տեղադրեր թաքստոցում և տեղադրման վայրի լուսանկարներն ուղարկեր Բաղերի Ռաջաբ Նազարին, ոստի «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ հետախուզական միջոցառման շրջանակներում փոխարինվել է թմրամիջոցի նմանակ փաթեթով, որը տեղադրվել է Երևան-Երասխ ավտոճանապարհի 28-րդ կմ հատվածում՝ «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտ, որից հետո տեղադրման վայրի լուսանկարները և տեղորոշումները Ս.Հարությունյանի կողմից ինտերնետային հավելվածի միջոցով ուղարկվել են Բաղերի Ռաջաբ Նազարին:
Այնուհետև, ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարը, բջջային հեռախոսի հավելվածների միջոցով ստացված հիշյալ լուսանկարներն ուղարկել է «Billionaire» թմրանյութի վաճառքով զբաղվող՝ հանցավոր կազմակերպությունը ղեկավարած Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանին, ով իր հերթին լուսանկարն ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Karlos Heminguey» գրանցված Արմեն Շախիկյանին, որից հետո վերջինը, ստացված լուսանկարներից տեղեկանալով 1979.58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի թաքստոցի գտնվելու վայրի մասին, 2024 թվականի ապրիլի 5-ին այցելել է նշված վայր, «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտից վերցրել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված հիշյալ թմրամիջոցի փաթեթի նմանակը և ուղևորվել է Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցե (նույնական է Երևան քաղաքի Տաշկենտի փողոցի 1/1 հասցեին), սակայն չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել է, որից հետո իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ գտնվելու ընթացքում շարունակվել է Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի հեռախոսային նամակագրությունը:
Այնուհետև, Հայկ Մարտիրոսյանը, տեղեկանալով թմրամիջոցը՝ Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեում տեղադրված լինելու հանգամանքի մասին, հանձնարարել է հանցավոր կազմակերպության մասնակից՝ «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «G.r.a.f» բաժանորդ գրանցված Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից վերցնել և տեղափոխել թմրամիջոցը՝ հետագայում իրացնելու նպատակով փաթեթավորելու նպատակով: Դրանից հետո, վերջինը ժամանել է հանձնարարված վայր, որտեղ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին՝ ժամը 23:14:59-ից մինչև 23:42:48-ն ընկած ժամանակահատվածում, գտնվելով Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեի մոտ` հետևել է իրավապահ մարմնի աշխատակիցների կողմից՝ Արմեն Շախիկյանին՝ արգելանքի վերցնելու գործընթացին, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով վերցնել 1979.58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը՝ չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել և հեռացել է նշված վայրից՝ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների ներկայության մասին հայտնելով նաև հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանին: Հայկ Մարտիրոսյանն Արմեն Շախիկյանից պարզելով, որ ամեն ինչ կարգին է՝ նրանից պահանջել է թմրամիջոցը Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից տեղափոխել այլ վայր: Արմեն Շախիկյանը, գտնվելով իրավապահ մարմինների հսկողության ներքո, իր նախաձեռնությամբ և միաժամանակ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում, փաթեթը տեղափոխել է Երևան քաղաքի Վիլնյուսի 27 հասցե` այդ մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով էլ իր հերթին նշված տեղեկությունը հայտնել է Միքայել Բաղդասարյանին, հավաստիացնելով վերջինին, որ Արմեն Շախիկյանն իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ չի գտնվում։ Այնուհետև, Միքայել Բաղդասարյանը Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցումով կարճ ժամանակ անց ժամանել է Վիլնյուսի 27 հասցե և Հայկ Մարտիրոսյանին հայտնել է, որ շենքի շքամուտքի 8-րդ հարկից շշուկով խոսելու ձայներ լսելու մասին, ինչի պատճառով վերև չի բարձրացել և չի վերցրել՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում կրկին չկարողանալով հանցանքն ավարտին հասցնել: Այնուհետև, 2024 թվականի ապրիլի 6-ին՝ ժամը 02:04:37-ին, վերջնականապես հեռացել է դեպքի վայրից՝ կրկին այդ ամենի մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով ժամը 04:30-ին, մոտենալով Վիլնյուսի 27 շենքի շքամուտք, ցանկացել է վերցնել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված փաթեթը, սակայն ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից և իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979.58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը հանցավոր կազմակերպության կազմում ապօրինի ձեռք բերելու հանցավոր մտադրությունը:
Առաջին ատյանի դատարանի 2026 թվականի փետրվարի 13-ի թիվ ԵԴ1/1834/01/25 որոշմամբ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը՝ բացառությամբ պաշտպանի և մերձավոր ազգականների (հայր, մայր, կին՝ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■, երեխա):
Վերը նշված որոշման օրինակը մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի պաշտպան Զոյա Սակովան ստացել է 2026 թվականի մարտի 2-ին:
2026 թվականի մարտի 11-ին Վերաքննիչ դատարանի էլեկտրոնային փոստին է ուղարկվել մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի պաշտպան Զոյա Սակովայի հատուկ վերանայման բողոքը՝ Առաջին ատյանի դատարանի 2026 թվականի փետրվարի 13-ի թիվ ԵԴ1/1834/01/25 որոշման դեմ:
Հատուկ վերանայման բողոքի վերաբերյալ նյութերը Վերաքննիչ դատարան են ստացվել 2026 թվականի մարտի 18-ին, իսկ նախագահող դատավորի աշխատակազմին են հանձնվել 2026 թվականի մարտի 19-ին:
Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Պաշտպանը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի 2026 թվականի փետրվարի 13-ի որոշումը, փոփոխել մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը և նրա նկատմամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոց՝ տնային կալանք՝ համակցված գրավ՝ 500.000 ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելք, տնային կալանքի հասցեն սահմանել ■ ■ ■ ■ քաղաք, ■ ■ ■ ■ 21/2, ■ ■ -րդ բնակարան:
Ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում մասնավորապես նշված է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պետք է հաշվի առներ մեղադրյալի անձը, տարիքը, վերջինի նախկինում դատապարտված չլինելու հանգամանքը, այն, որ վերջինն արդեն տևական ժամանակ կալանքի տակ է, գործի քննությունն այլևս չի գտնվում սկզբնական փուլում, ապացույցներն արդեն հավաքված են, դատաքննության փուլ է արդեն, դրանք պետք է միայն հետազոտվեն դատարանում, պատշաճ կերպով մինչ այս պահն իրականացրել է իր վրա դրված պարտականությունները, խախտումներ չեն արձանագրվել և ներկայացվել դատարանին, անցել է տևական ժամանակ, որը վկայում է, որ խափանման միջոցի հիմքերը նվազել են, այլ ոչ թե պահպանվել, դա հիմք է հանդիսանում այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման այս փուլում, որոնք ի զորու են ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն այլընտրանքային խափանման միջոցի՝ տնային կալանքի պայմաններում, որը եղել է կիրառված նաև նախկինում:
Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովել հնարավոր չէ։ Առաջին ատյանի դատարանի ձևակերպումներից ստացվում է, որ յուրաքանչյուր դեպքում խափանման միջոցի կիրառման հիմքերի առկայությունը վկայում է ոչ թե խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտության և իրավաչափության մասին, այլ բացառապես կալանքի կիրառման անհրաժեշտության մասին։ Ավելին, անհրաժեշտ է փաստել, որ դատարանի կողմից նշանակված 17 դատական նիստերից 10 չեն կայացել, որոնք հիմնականում չեն կայացել մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառով։ Բացի այդ, կայացած 7 դատական նիստերից 3-ի ընթացքում քննարկվել են խափանման միջոց կալանքի երկարացման հարցերը, որոնք տևել են 15-20 րոպե: Բացի այդ, 2025 թվականի դեկտեմբերի 2-ից մինչև 2026 թվականի փետրվարի 13-ը դատական նիստեր չեն կայացվել։ Անհասկանալի է նաև Առաջին ատյանի դատարանի տրամաբանությունը՝ նախորդ անգամ խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել է 2 ամիս ժամկետով, իսկ այս անգամ 3 ամիս ժամկետով։ Բացի այդ, Առաջին ատյանի դատարանը մյուս մեղադրյալների խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել է 2 ամիս ժամկետով։ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից խախտվել են ՀՀ Սահմանադրական դատարանի կողմից թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ սահմանված պատշաճ ջանասիրությունը։ Ուստի, հիշյալ պայմաններում խախտվել է մեղադրյալի ողջամիտ ժամկետում արդար դատաքննության, հավասարության և ազատության իրավունքը:
Միքայել Բաղդասարյանի նկատմամբ տնային կալանքի և այլ խափանման միջոցի համակցված կիրառման պայմաններում նույնպես կարող է ապահովվել վերջինի պատշաճ վարքագիծը գործի քննության ընթացքում։
Միքայել Բաղդասարյանը բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված չի եղել, ունեցել է մշտական աշխատանք, ունի մշտական բնակության վայր և դատարանում հայտնել է, որ տնային կալանքի հնարավորության դեպքում այն կարող է կրել այն տանը, որտեղ բնակվել է իր ընտանիքի անդամների հետ միասին՝ ■ ■ ■ ■ քաղաք, ■ ■ ■ ■ 21/2, ■ ■ բնակարան հասցեում։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված բողոքը և նյութերը, գտնում է, որ մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի պաշտպան Զոյա Սակովայի հատուկ վերանայման բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ մեղադրյալը պարտավոր է ներկայանալ վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով, վարույթն իրականացնող մարմնի պահանջով ենթարկվել բժշկական զննման, մատնադրոշմման, անձնական խուզարկության, քննման և փորձաքննության, լուսանկարվել կամ փորձաքննության համար հանձնել տվյալ օրենսգրքով նախատեսված նմուշներ, չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին, այլ վայր մեկնելիս վարույթն իրականացնող մարմնին նախապես տեղեկացնել իր գտնվելու նոր վայրի և իր հետ հաղորդակցվելու միջոցների մասին, ենթարկվել վարույթն իրականացնող մարմնի կարգադրություններին և դատական նիստի կարգին:
2013 թվականի փետրվարի 15-ի ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ԿԴ1/0062/06/12 որոշմամբ նշվել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությունը սահմանել է կալանավորման կիրառման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունն ապահովող մի շարք երաշխիքներ, որոնց մեջ առաջին հերթին կարևորվում ու առանձնանում են կալանավորման հիմքերը: Դրանք օրենքով նախատեսված այն հանգամանքներն են, որոնք հաստատվում են ապացույցների որոշակի ամբողջությամբ և հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել այն մասին, որ անձը, կալանքի տակ չգտնվելով, կարող է դրսևորել ոչ պատշաճ վարքագիծ և խոչընդոտել քրեական դատավարության խնդիրների իրականացմանը: Մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ կասկածների կամ ենթադրությունների վրա: Դա նշանակում է, որ կալանավորման կիրառման հիմքում բոլոր դեպքերում պետք է դրվեն որոշ փաստական տվյալներ:
Տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ շարունակում են առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ դատաքննության սույն փուլում ի հայտ չեն եկել այնպիսի էական փաստական հանգամանքներ, որոնք ի զորու կլինեին նվազեցնել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը։ Քրեական գործի քննությունը գտնվում է հիմնական դատալսումների՝ ապացույցների հետազոտման ակտիվ փուլում, դեռևս հետազոտվել են բացառապես գրավոր ապացույցների որոշակի մասը, չեն հարցաքննվել վկաները, որպիսի պայմաններում մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների չկատարման վտանգը, մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելու հավանականությունը շարունակում են պահպանվել։
Ամփոփելով վերոգրյալը` Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 ամիս ժամկետով, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է:
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու հավանականությանը, գտնում է, որ նշված ռիսկն առկա է: Վերաքննիչ դատարանի համար թեև ընդունելի է, որ տվյալ քրեական վարույթով նախաքննությունն արդեն ավարտվել է, քրեական գործը գտնվում է դատաքննության փուլում, հետազոտվել են քրեական գործում առկա գրավոր ապացույցների մի մասը, սակայն, հաշվի առնելով, որ դեռևս պետք է հետազոտվեն գործում առկա մյուս գրավոր ապացույցները, ինչպես նաև հարցաքննվեն մեղադրյալները, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ողջամիտ հիմքեր կան ենթադրելու, որ Միքայել Բաղդասարյանը, հայտնվելով ազատության մեջ, հնարավոր է խոչընդոտի քրեական վարույթին՝ ապօրինի միջամտելով ապացուցման գործընթացին:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի կողմից հանցանք կատարելու հավանականությանը՝ Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով, որ մեղադրյալին վերագրվում է նաև թմրամիջոցի ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու համար ստեղծված հանցավոր կազմակերպությանը մասնակցելու հանցակազմը, իսկ հանցավոր կազմակերպությունն իրենից ենթադրում է մեկ կամ մի քանի հանցանքներ կատարելու համար ստեղծված երեք կամ ավելի անձանցից բաղկացած կայուն խումբ կամ խմբեր։ Այսինքն՝ մեղադրյալին մեղսագրվում է առավել բարձր վտանգավորություն ունեցող հանցանք, որպիսի պայմաններում առկա է մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու վերաբերյալ ողջամիտ հավանականություն։
Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանին մեղսագրվող հանցանքների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ վերջինին վերագրվում է հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված ծանր, և բնակչության առողջության դեմ ուղղված առանձնապես ծանր ենթադրյալ հանցանքների կատարում, ինչն իր հերթին հիմք է տալիս գալու ողջամիտ հետևության, որ վերջինը, մնալով ազատության մեջ, հնարավոր է դրսևորի ոչ պատշաճ վարքագիծ: Ընդ որում՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵԷԴ/0138/06/13 որոշմամբ նշել է, որ մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ կալանքի կիրառման պայմանների ու հիմքերի առկայության վերաբերյալ փաստարկված պատճառաբանությունները, ըստ էության, կարող են այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառումը նպատակահարմար չհամարելու դիտարկման հիմք հանդիսանալ, որպիսի պայմաններում նոր լրացուցիչ հիմնավորումների ներկայացումը պարտադիր չէ:
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի բնութագրական տվյալներին, մասնավորապես այն, որ վերջինը բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված չի եղել, ունեցել է մշտական աշխատանք, ունի մշտական բնակության վայր, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշված հանգամանքները գործի քննության տվյալ փուլում դեռևս բավարար չեն գալու հետևության, որ մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը:
Անդրադառնալով դատարանի կողմից դրսևորված ջանասիրությանը՝ Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ սույն քրեական գործի վարույթը ստանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 2-ին, որից ի վեր իրականացվել են թվով 17 դատական նիստեր` 2025 թվականի հունիսի 10-ին, հունիսի 13-ին, հուլիսի 22-ին, հուլիսի 24-ին, օգոստոսի 6-ին, օգոստոսի 14-ին, սեպտեմբերի 9-ին, սեպտեմբերի 23-ին, հոկտեմբերի 9-ին, հոկտեմբերի 14-ին, հոկտեմբերի 21-ին, հոկտեմբերի 29-ին, նոյեմբերի 20-ին, դեկտեմբերի 10-ին, 2026 թվականի հունվարի 20-ին և հունվարի 30-ին: 2025 թվականի հունիսի 10-ին նշանակված նիստը հետաձգվել է մեղադրյալների կողմից մեղադրական եզրակացությունը չստանալու հիմքով։ 2025 թվականի հուլիսի 22-ին և 2025 թվականի հուլիսի 22-ին նշանակված դատական նիստերը հետաձգվել են մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումի առկայության պատճառով։ 2025 թվականի հուլիսի 24-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի և վերջինի պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումների առկայության պատճառով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 9-ին կայացած նիստի ընթացքում գրավոր ապացույցների հետազոտումը չի շարունակվել՝ հոսանքազրկման և դատական նիստի ձայնագրման հնարավորության բացակայության հիմքով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի դիմումի առկայության հիմքով, համաձայն որի՝ վերջինն առողջական խնդրի առկայության հիմքով չի ներկայացել դատական նիստին։ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացվել է որոշում` դատարան հարկադրաբար ներկայացնելու մասին։ 2025 թվականի հոկտեմբերի 14-ին՝ ժամը 14:30-ին և հոկտեմբերի 21-ին` ժամը 14:30-ին, նշանակված դատական նիստերը հետաձգվել են ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ 2025 թվականի նոյեմբերի 20-ին նշանակված դատական նիստը չի կայացել էլեկտրաէներգիայի անջատման պատճառով։ 2025 թվականի դեկտեմբերի 10-ին նշանակված դատական նիստում քննարկվել է միայն խափանման միջոցի հարցը՝ մյուս մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառով։ 2026 թվականի հունվարի 20-ին նշանակված դատական նիստը չի կայացել՝ մեղադրյալների և պաշտպանների կողմից ներկայացված դիմումներով պայմանավորված, մասնավորապես՝ պաշտպաններ Լ.Մելքոնյանը և Ն.Գրիգորյանը դադարեցրել են մեղադրյալներ Լևոն և Միքայել Բաղդասարյանների շահերի պաշտպանության իրականացումը: Մեղադրյալների՝ դատական նիստի չներկայանալու արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանը որոշումներ է կայացրել մեղադրյալներին՝ հարկադրաբար դատարան ներկայացնելու համար, ինչպես նաև որոշումներ են կայացվել հանրային պաշտպաններ նշանակելու մասին։ 2026 թվականի հունվարի 30-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ Նշվածի առնչությամբ գրություն է հասցեագրվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի պետին:
Հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները՝ Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ ձեռնարկվել են բոլոր անհրաժեշտ միջոցները՝ քրեական գործի քննությունը չձգձգելու և ապացույցների հետազոտումն անխոչընդոտ իրականացնելու համար՝ փորձելով ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ՝ ձեռնարկած քայլերը՝ քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո նշանակելով մի շարք՝ թվով 17 դատական նիստեր, որոնցից հետաձգվել են թվով 10 դատական նիստերը։
Գրավոր ապացույցների հետազոտման տևական ժամանակ ընթանալու, վարույթի մասնակիցների կողմից դատական նիստերը հետաձգելու, մեղադրյալների ուղեկցումը պատշաճ չիրականացնելու և այլ օբյեկտիվ պատճառաբանության առկայության պայմաններում դատաքննության ընթացքում դեռևս չեն հարցաքննվել սույն քրեական գործով վկաները, որպիսի պայմաններում Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ դրսևորվել է պատշաճ ջանասիրություն:
Քննարկելով Առաջին ատյանի դատարանի կողմից դրսևորված պատշաճ ջանասիրության հարցը՝ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանը դրանց վերաբերյալ հանգել է հիմնավոր հետևությունների, որպիսիք ընդունելի են նաև Վերաքննիչ դատարանի համար:
Ինչ վերաբերում է պաշտպանի այն պնդմանը, որ նշանակված դատական նիստերի մեծամասնությունը չի կայացել մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառով, իսկ կայացած նիստերից մի քանիսի ժամանակ քննարկվել է միայն խափանման միջոցի հարցը, ապա Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ Առաջին ատյանի դատարանը դրսևորել է պատշաճ ջանասիրություն՝ դատարանում գործի քննության ողջ ժամանակահատվածում նշանակելով առնվազն 17 դատական նիստ, իսկ ուղեկցող գումարտակի ծանրաբեռնվածության պատճառով մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառով դատական նիստերը հետաձգվելու հանգամանքը չի խոսում Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ոչ պատշաճ ջանասիրություն ցուցաբերելու մասին։
Այսպիսով՝ Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալը, գտնում է, որ տվյալ փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, հետևաբար՝ Միքայել Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 393-րդ և 395-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի պաշտպան Զոյա Սակովայի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել՝ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի 2026 թվականի փետրվարի 13-ի թիվ ԵԴ1/1834/01/25 որոշումը թողնելով անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/1834/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 30-05-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | ՀՀ Գլխավոր դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 69122225 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործող/ նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, բացի այդ փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց: |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործող/ նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, բացի այդ փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց: |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործող/ նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, բացի այդ փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Միքայել |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հայրանուն | Մանուկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 319 Մաս 1 Կետ /2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հայրանուն | Մանուկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 319 Մաս 1 Կետ /2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հրաչ |
| Ազգանուն | Մկրտիչյան |
| Հայրանուն | Մյասնիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 319 Մաս 1 Կետ /2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.1 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.4 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 30-05-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սաթենիկ |
| Ազգանուն | Անդրեասյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 30-05-2025 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 02-06-2025 |
|---|---|
| Որոշում | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Քրեական վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին «02» հունիսի 2025 թվական ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Սաթենիկ Անդրեասյանս, ստանալով թիվ ԵԴ1/1834/01/25 քրեական գործն՝ ըստ մեղադրանքի Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի Թիվ ԵԴ1/1834/01/25 քրեական գործն՝ ըստ մեղադրանքի Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 2025 թվականի մայիսի 30-ին մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում: Նույն օրն այն համակարգչային ծրագրով իրականացվող գործերի բաշխման միջոցով մակագրվել և 2025 թվականի հունիսի 02-ին փաստացի հանձնվել է դատավոր Ս․Անդրեասյանին: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-34-րդ և 310-րդ հոդվածներով՝ Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Ստանձնել թիվ ԵԴ1/1834/01/25 քրեական գործի վարույթը և նախնական դատալսումներ նշանակել 2025 թվականի հունիսի 10-ին՝ ժամը 13:30-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Կենտրոն նստավայրում (ք.Երևան, Տիգրան Մեծի պող․ 23/1)։ Որոշումը երկօրյա ժամկետում ուղարկել հանրային մեղադրողին, ինչպես նաև վարույթի մասնավոր մասնակիցներին՝ դրան կցելով հասցեատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ հուշաթերթ՝ ներառյալ ՀՀ քրեական դատավարության 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի ցանկը: ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Միքայել |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հրաչ |
| Ազգանուն | Մկրտիչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Նիկոլայ |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Էմմա |
| Ազգանուն | Դավթյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Կազմակերպության անուն | ՀՀ ԳԼԽԱՎՈՐ ԴԱՏԱԽԱԶՈՒԹՅԱՆ ԲՆԱԿՉՈՒԹՅԱՆ ԱՌՈՂՋՈՒԹՅԱՆ ԴԵՄ ՈՒՂՂՎԱԾ ՀԱՆՑԱԳՈՐԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԳՈՐԾԵՐՈՎ ՎԱՐՉՈՒԹՅՈՒՆ |
| Կազմակերպության հասցե | ք․ Երևան, Վազգեն Սարգսյան 5 |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 10-06-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 13:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 10-06-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 13-06-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 13-06-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 13-06-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ՈՐՈՇՈՒՄ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԸՆՏՐՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «13» հունիսի 2025 թվական ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա․ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ պաշտպան Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ պաշտպան Լ․ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ պաշտպան Ն․ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Լ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Մ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Հ․ՄԿՐՏԻՉՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, քննարկման առարկա դարձնելով մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Սյունիքի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69109724 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69110624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին որոշում է կայացվել թիվ 69110624 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի մայիսի 21-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթից թիվ 69109724 վարույթը անջատելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69140624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել թիվ 69140624 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախաձեռնվել է թիվ 69101925 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69101925 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը փաստացի ձերբակալվեց 2025 թվականի հունվարի 17-ին՝ ժամը 20։10-ին։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Արմեն Գագիկի Շախիկյանի և Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69102225 համարով։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 69102225 քրեական վարույթով Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Այֆոն 14 պոո» մոդելի 358073460303725 և 358073460447332 նույնականացման համարով և «Այֆոն 12 մինի» մոդելի 3530009111107870 և 353009111629279 նույնականացման համարով, «Xiaomi» մոդելի 868214062418361/00 և 868214062418379 նույնականացման համարներով և «Այֆոն» մոդելի 351952299954161 և 35192299951704 նույնականացման համարներով բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 2 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, Արմեն Շախիկյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 1 հատ 50 ԱՄՆ, 1 հատ 5 ԱՄՆ դոլար գումարները, թվով 2 հատ 100, թվով 1 հատ 500 ՀՀ մետաղադրամը, թվով 34 հատ 20.000 ՀՀ թղթադրամները/փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 149 կնիքով/, վերահսկելի մատակարարում և գնում ՕՀՄ-ի արդյունքում տեղադրված փաթեթը /փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, դատաքիմիական փորձագետի թիվ N12722405 եզրակացությամբ տրամադրված օբյեկտ 3 փաթեթը /փաթեթավորված մեկ փաթեթում կնիքված ՀՀ փորձագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի ծրարների համար նախատեսված կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերի հետ: 2025 թվականի հունվարի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի հունվարի 17-ից։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 10։50-ին Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 11։35-ին Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների և պաշտպանի հետ։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից՝ ժամը 10։50-ից։ 2025 թվականի փետրվարի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից։ 2025 թվականի մարտի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 19-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 16-ի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ն որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն կատարելու համար 2025 թվականի ապրիլի 14-ից մինչև 2025 թվականի մայիսի 05-ը ՀՀ ԱՆ «Հոգեկան առողջության պահպանման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ում տեղավորելու հարկադրանքի միջոց կիրառելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0493/15/25 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանի ներկայացրած միջնորդության հիման վրա վարույթի հարուցումը մերժվել է։ 2025 թվականի ապրիլի 10-ին վարույթն իրականացնող քննիչի որոշմամբ նշանակվել է ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննություն։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք երկու ամիս ժամանակով՝ սկիզբը հաշվելով փաստացի կատարման պահից և բացակայելու արգելքը։ Մեղադրյալը պարտավորվել է չլքել բնակության վայրը՝ ք.Երևան, Կուրղինյան 21/2 շենքի 26 բնակարան հասցեի տարածքը, արգելվել է (օրենքով նախատեսված բացառությունների հաշվառմամբ) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, շփում ունենալ այլ անձանց հետ՝ բացառությամբ իր հետ համատեղ բնակվող անձանցից և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 2025 թվականի մարտի 24-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի պաշտպանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին վարույթն իրականացնող քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել հսկող դատախազին՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ իրեն մեղսագրվող արարքը կատարած չլինելու հիմքով։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի և Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69122225 համարի ներքո։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Սամսունգ», «Iphone», «Iphone» և «One Plus 10» բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 3 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով/, Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված թվով 4 ապակյա գլանակները /փաթեթավորված մեկ փաթեթում և կնիքված ՀՀ ՔԿ փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի N 50 կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերից առանձին: 2025 թվականի մայիսի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է թիվ ԵԴ1/1834/01/25 քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը դատավոր Ս․Անդրեասյանին փաստացի հանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին։ 2025 թվականի հունիսի 02-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ 2025 թվականի հունիսի 13-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 15-ը։ Էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. 2025 թվականի հունվարի 17-ի ՀՀ գլխավոր դատախազության բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Ալիսա Բոյաջյանի որոշմամբ՝ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, այն բանի համար որ «նա խախտելով Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործող նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, բացի այդ փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։ Այսպես. Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը տևական ժամանակ ՀՀ տարածքում առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու դիտավորությամբ 2023 թվականին ստեղծել և մինչև 2024 թվականի ապրիլի 5-ը ղեկավարել է հանցավոր կազմակերպություն, որի կազմում ընդգրկվել են Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը, Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը և դեռևս քննությամբ չպարզված այլ անձինք: Իր հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Հայկ Մարտիրոսյանը «Տելեգրամ» հեռահաղորդակցման հավելվածում ստեղծել և կառավարել է տարատեսակ թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող «Billionaire» անվամբ խանութ հարթակը, որում տեղադրել է հարթակի միջոցով վաճառվող թմրամիջոցների տեսակների, արժեքների, ինչպես նաև դրանք ձեռք բերելու եղանակների մասին տեղեկատվություն, ապա իրենից թմրամիջոց գնելու ցանկություն հայտնած անձանց հետ անձամբ, ինչպես նաև նույն էջի կառավարման գործընթացին ներգրավված օպերատոր Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի հետ միասին նամակագրություն վարելով տրամադրել է իր կողմից կառավարվող և պարբերաբար փոփոխվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների վերաբերյալ տվյալներ, որոնց հաճախորդների կողմից ձեռք բերվելիք թմրամիջոցի համար նախատեսված գումարները փոխանցելուց հետո վերջիններիս տրամադրել է նրանց հասանելի, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից արդեն իսկ տեղադրված թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ լուսանկարներ և աշխարհագրական կոորդինատներ: Վերոնշյալ հարթակի միջոցով թմրամիջոցների անխափան և պարբերական իրացում կատարելու համար հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանն ապահովել է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից՝ առանձնապես խոշոր չափերով տարբեր տեսակի թմրամիջոցների ձեռքբերումը, որը հերթական անգամ իրականացրել է ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարի միջոցով, ով իր հերթին ՀՀ տարածքում շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին՝ ապահովել է ՀՀ պետական սահմանով մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության և դրանց տեղափոխման արգելքը խախտելու եղանակով ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի N 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածում ընդգրկված առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» և այլ տեսակի թմրամիջոցների ապօրինի տեղափոխումը ՀՀ տարածք: Այնուհետև, հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցությունների ընթացքում, Բաղերի Ռաջաբ Նազարն իր ծանոթ Սիմոն Հարությունյանին հայտնել է հանցավոր մտադրության մասին և թմրամիջոցները Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքից Ագարակ քաղաք տանող ավտոճանապարհահատվածից այլ վայր տեղափոխելու, տարբեր թաքստոցներում տեղադրելու, տեղադրման վայրերը լուսանկարելու և դրանք իրեն ուղարկելու համար խոստացել և տրամադրել է դրամական աջակցություն՝ այդ կերպ շահագրգռելով վերջինիս: Նախաքննության ընթացքում Ս. Հարությունյանի մասնակցությամբ ձեռնարկված քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում վերը նշված եղանակով ապօրինի ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցներից առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը Ռաջաբ Բաղերիի հանձնարարությամբ Սիմոն Հարությունյանը պետք է տեղադրեր թաքստոցում և տեղադրման վայրի լուսանկարներն ուղարկեր Բաղերի Ռաջաբ Նազարին, ոստի «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ հետախուզական միջոցառման շրջանակներում փոխարինվել է թմրամիջոցի նմանակ փաթեթով, որը տեղադրվել է Երևան- Երասխ ավտոճանապարհի 28-րդ կմ հատվածում՝ «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտ, որից հետո տեղադրման վայրի լուսանկարները և տեղորոշումները Ս.Հարությունյանի կողմից ինտերնետային հավելվածի միջոցով ուղարկվել են Բաղերի Ռաջաբ Նազարին: Այնուհետև, ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարը, բջջային հեռախոսի հավելվածների միջոցով ստացված հիշյալ լուսանկարներն ուղարկել է «Billionaire» թմրանյութի վաճառքով զբաղվող՝ հանցավոր կազմակերպությունը ղեկավարած Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանին, ով իր հերթին լուսանկարն ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Karlos Heminguey» գրանցված Արմեն Շախիկյանին, որից հետո վերջինս, ստացված լուսանկարներից տեղեկանալով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի թաքստոցի գտնվելու վայրի մասին, 2024 թվականի ապրիլի 5-ին այցելել է նշված վայր, «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտից վերցրել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված հիշյալ թմրամիջոցի փաթեթի նմանակը և ուղևորվել է Երևան քաղաքի Ավան- Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի VI հասցե նույնական է Երևան քաղաքի Տաշկենտի փողոցի 1/1 հասցեին/, սակայն չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել է, որից հետո իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ գտնվելու ընթացքում շարունակվել է Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի հեռախոսային նամակագրությունը: Այնուհետև, Հայկ Մարտիրոսյանը, տեղեկանալով թմրամիջոցը՝ Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեում տեղադրված լինելու հանգամանքի մասին, հանձնարարել է հանցավոր կազմակերպության մասնակից՝ «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Graf» բաժանորդ գրանցված Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից վերցնել և տեղափոխել թմրամիջոցը՝ հետագայում իրացնելու նպատակով փաթեթավորելու նպատակով: Դրանից հետո, վերջինս ժամանել է հանձնարարված վայր, որտեղ 05.04.2024 թվականին, ժամը՝ 23:14:59-ից մինչև 23:42:48-ը ընկած ժամանակահատվածում, գտնվելով Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեի մոտ` հետևել է իրավապահ մարմնի աշխատակիցների կողմից՝ Արմեն Շախիկյանին՝ արգելանքի վերցնելու գործընթացին, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով վերցնել 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը՝ չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել և հեռացել է նշված վայրից՝ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների ներկայության մասին հայտնելով նաև հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանին: Հայկ Մարտիրոսյանը Արմեն Շախիկյանից պարզելով, որ ամեն ինչ կարգին է՝ նրանից պահանջել է թմրամիջոցը Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից տեղափոխել այլ վայր: Արմեն Շախիկյանը, գտնվելով իրավապահ մարմինների հսկողության ներքո, իր նախաձեռնությամբ և միաժամանակ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում, փաթեթը տեղափոխել է Երևան քաղաքի Վիլնյուսի 27 հասցե` այդ մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով էլ իր հերթին նշված տեղեկությունը հայտնել է Միքայել Բաղդասարյանին, հավաստիացնելով վերջինիս, որ Արմեն Շախիկյանը իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ չի գտնվում։ Այնուհետև, Միքայել Բաղդասարյանը Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցումով կարճ ժամանակ անց ժամանել է Վիլնյուսի 27 հասցե և Հայկ Մարտիրոսյանին հայտնել է, որ շենքի շքամուտքի 8-րդ հարկից շշուկով խոսելու ձայներ լսելու մասին, ինչի պատճառով վերև չի բարձրացել և չի վերցրել՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում կրկին չկարողանալով հանցանքը ավարտին հասցնել: Այնուհետև, 06.04.2024 թվականին, ժամը՝ 02:04:37-ին, վերջնականապես հեռացել է դեպքի վայրից՝ կրկին այդ ամենի մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով ժամը՝ 04:30-ին, մոտենալով Վիլնյուսի 27 շենքի շքամուտք, ցանկացել է վերցնել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված փաթեթը, սակայն ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից և իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը հանցավոր կազմակերպության կազմում ապօրինի ձեռք բերելու հանցավոր մտադրությունը»: Վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները. 2025 թվականի հունիսի 13-ին՝ դատական նիստի ընթացքում, հանրային մեղադրողը միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամսով։ Պաշտպանն առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ, նշեց, որ մեղադրյալի բնակության հասցեն հայտնի չի եղել նախաքննական մարմնին, վերջինս չի դրսևորել պատշաճ ջանասիրություն մեղադրյալի հասցեն պարզելու համար։ Միջնորդեց կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ տնային կալանք և բացակայելու արգելք։ Պաշտպանը Դատարանին ներկայացրեց բժշկական փաստաթղթեր՝ մեղադրյալի հոր առողջական վիճակի վերաբերյալ։ Մեղադրյալը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։ (Դիրքորոշումներն ավելի մանրամասն տե՛ս դատական նիստի արձանագրության լազերային սկավառակը): Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) բ. անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով, գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ 3. Դատարանը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության սահմաններում պարտավոր են անհապաղ ազատ արձակել ազատությունից ապօրինի կամ անհիմն զրկված յուրաքանչյուր անձի: 4.Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ (…) 3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…) 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (…) 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Նախնական դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում մինչդատական վարույթում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու, իսկ եթե խափանման միջոց կիրառված չի եղել` այն կիրառելու հարցը»: Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է. - մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ -մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Դատարանը արձանագրում է նաև, որ դատավորի կողմից քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո, Դատարանն է հանդիսանում քրեական վարույթի պատասխանատուն, որի ընթացքում առաջացող ռիսկերը գնահատում է՝ կաշկանդված չլինելով մինչդատական վարույթի ընթացքում գնահատված ռիսկերով։ Այլ կերպ՝ սույն փուլում գործի քննության ծավալը տարբերվում է մինչդատական վարույթում առկա ծավալից և սույն փուլում Դատարանն է գնահատում դատական քննության ընթացքում առաջացող ռիսկերը՝ այդ թվում նաև խափանման միջոցի ընտրության ժամանակ առկա հիմքերը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը 2025 թվականի փետրվարի 17-ի որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ դիրքորոշումը՝ «Վերը նշված իրավակարգավորումները, իրավական դիրքորոշումները և դատողությունները կիրառելով սույն որոշման 2-4-րդ կետերում նշված փաստական տվյալների նկատմամբ՝ հարկ է նշել, որ տվյալ դեպքում՝ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը մեղադրվում է հասարակական անվտանգության և բնակչության առողջության դեմ ուղղված դիտավորությամբ կատարվող համապատասխանաբար ծանր և առանձնապես ծանր հանցանքներ կատարելու մեջ, որոնց համար պատիժ է նախատեսված բացառապես ազատազրկման ձևով՝ համապատասխանաբար՝ չորսից ութ, վեցից տասներկու տարի ժամկետներով, դրա հետ մեկտեղ, հաշվի առնելով մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին վերագրվող կոնկրետ արարքների բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, ենթադրաբար կատարման եղանակները, արարքները ենթադրաբար կատարվելուց հետո դրսևորված վարքագիծը, ներկայացված նյութերի վերլուծությունից բխող օպերատիվ-քննչական իրադրությունն ու դրանից հետևող ողջամիտ հնարավորությունն ու հավանականությունը՝ մեղադրյալի կողմից համապատասխան վարքագիծ դրսևորելու մասով, համակցության մեջ բավարար հիմք են տալիս համաձայնելու քննիչի այն եզրահանգման հետ, ըստ որի՝ մեղադրյալը, մնալով ազատության մեջ, կարող է խոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում՝ ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին, որը իր հերթին հանդիսանում է կալանքի ինքնուրույն նպատակ, որի չեզոքացման իրական և իրավաչափ՝ երաշխիք դեռևս չեն կարող դիտարկվել ինչպես մեղադրյալի՝ պաշտպանի դատական նիստում հայտնած, այնպես էլ գործի նյութերում առկա մյուս հանգամանքները: Առկա պայմաններում հարկ է արձանագրել նաև, որ քրեական վարույթի ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմինը դեռևս ողջամտորեն պետք է կատարի բազմաթիվ վարույթային գործողություններ` ենթադրյալ դեպքի բոլոր հանգամանքները պարզելու ուղղությամբ, բացի վերը նշվածը ուշադրության է արժանի նաև այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթը շրջանակներում՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի եղբայրը ևս ունի մեղադրյալի կարգավիճակ: Դատարանը հարկ է համարում նշել նաև, որ կալանքի կիրառման անհրաժեշտությունն ունի կանխատեսական, հավանական բնույթ որպիսի պարագայում կալանքը որպես խափանման միջոցի կիրառումը նպատակ է հետապնդում՝ կանխել համապատասխան ենթադրյալ վարքագծի դրսևորումը։ Իսկ համապատասխան՝ տեղեկությունների, փաստերի և/կամ՝ ապացույցների հիման վրա տվյալ դեպքում Դատարանը մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի մասով ողջամտորեն հանգում է վերը նշված հետևությանը: Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի փախուստը կանխելուն, ապա այդ մասով համապատասխան բավարար փաստեր, տեղեկություններ՝ կամ՝ ապացույցներ չեն ներկայացվել Դատարանին: Բացի այդ, հարկ է նշել նաև, որ մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանն ինքնին բավարար չէ մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու հավանականության վերաբերյալ՝ հակառակ՝ հետևության հանգելու համար, հետևաբար առկա փաստական տվյալները բավարար չեն հանգելու այն հետևության, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի։ Հետևաբար այդ մասով քննիչի միջնորդությամբ նշված հետևությունները անհիմն են: Անդրադառնալով քննիչի միջնորդությամբ նշված հանցանք կատարելու ձևով մեղադրյալի կողմից համապատասխան վարքագիծ դրսևորելու հավանականությանը՝ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ վերը նշված հավանականության վերաբերյալ համապատասխան բավարար փաստեր, տեղեկություններ կամ ապացույցներ չեն ներկայացվել Դատարանին: Հետևաբար այդ մասով քննիչի միջնորդությամբ՝ նշված հետևությունները ևս անհիմն են։ (…) Սույն որոշմամբ շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո հաշվի առնելով սույն որոշման նախորդ կետերում նշված քրեական վարույթի առանձնահատկությունները, մեղադրյալի ենթադրյալ վարքագծի դրսևորումները, մեղադրյալին վերագրվող արարքների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը և սպառնացող հնարավոր պատժի խստությունը, ինչպես նաև՝ խափանման միջոցի կիրառման համար հիմք հանդիսացած հանգամանքը և դրա հնարավոր՝ դրսևորման ձևը, հնարավոր ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորվելու հավանականության աստիճանը և դրանց հնարավոր ազդեցությունը գործի վրա՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման միջոցով, վարույթի քննության տվյալ փուլում, ողջամտորեն հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի հետագա պատշաճ վարքագիծը մինչդատական վարույթի ընթացքում»: Վերը շարադրված իրավադրույթների և դատական ակտի լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու նպատակով կալանքի կիրառման իրավաչափությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանին մեղսագրվում են մեկից ավելի ծանր և առանձնապես ծանր տեսակի ենթադրյալ հանցանքների կատարում՝ ուղղված բնակչության առողջության դեմ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ ուղղված հասարակական անվտանգության դեմ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասը նախատեսում է պատասխանատվություն հանցավոր կազմակերպությանը մասնակցելու համար։ Քննարկվող հանցակազմով պատասխանատվություն է սահմանվել հանցավոր կազմակերպության անդամակցության համար՝ ցանկացած եղանակով, բացառությամբ այն ստեղծելու կամ ղեկավարելու։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով նախատեսված իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելու, պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, տեղափոխելու, առաքելու, տարածելու, գովազդելու կամ դրանք ապօրինի իրացնելու կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելու հանցանքի անմիջական օբյեկտը բնակչության առողջության անվտանգությունն է: Միաժամանակ, քննարկվող արարքը կարող են ոտնձգել նաև ուրիշ օբյեկտների դեմ, վնաս պատճառել այլ հասարակական հարաբերությունների, ինչպես, օրինակ, թմրամիջոցների և հոգեներգործուն միջոցների շրջանառության սահմանված կարգը, հասարակական անվտանգությունը, պետական ձեռնարկությունների և հիմնարկների կանոնավոր գործունեությունը և այլն: Նման պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում, դեռևս չեն հարցաքննվել թիվ 69102225 վարույթով մեղադրյալներ Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը և Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, չեն հետազոտվել ապացույցները, որպիսի պարագայում առկա է հավանականություն, որ մեղադրյալը կփորձի չկատարել իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները։ Հատկանշական է, որ մեղադրյալն իրեն մեղավոր չի ճանաչում առաջադրված մեղադրանքում, բացի այդ մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի եղբայրը՝ Լևոն Բաղդասարյանը ևս հանդիսանում է սույն քրեական գործով մեղադրյալ։ Թեև սույն հանգամանքը չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս մեղադրյալի, սակայն հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրվող մեկից ավելի ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, ծանրությունը, լատենտային բնույթը՝ Դատարանն արձանագրում է մեղադրյալի կողմից վարույթի խոչընդոտման հավանականության առկայությունը։ Անդրադառնալով պաշտպանի ներկայացրած միջնորդությանը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներ տնային կալանքի և բացակայելու արգելքի կիրառման առնչությամբ և գնահատելով մեղադրյալին վերաբերելի դրական և բացասական գործոնները (Դատարանին ներկայացվել է մեղադրյալի հոր՝ Մանուկ Բաղդասարյանի՝ «մեծահասակի ամբուլատոր բժշկական քարտից քաղվածք», ըստ որի նրա մոտ ախտորոշվել է կոկորդի C-r վիճակ վիրահատությունից, ռադիոթերապիայից հետո՝ pT3pNoMo III) վերջինիս հնարավոր վարքագծի հակակշռման և հավասարակշռման համատեքստում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, մեղադրյալի անձի հանրային վտանգավորությունը, քրեական գործի քննության սույն փուլում դեռևս այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառումը ի զորու չէ ապահովել մեղադրյալի իրավաչափ վարքագիծը: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 15-ը։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-34-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 13-06-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ՈՐՈՇՈՒՄ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԸՆՏՐՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «13» հունիսի 2025 թվական ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա․ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ պաշտպան Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ պաշտպան Լ․ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ պաշտպան Ն․ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Լ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Մ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Հ․ՄԿՐՏԻՉՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, քննարկման առարկա դարձնելով մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Սյունիքի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69109724 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություներիքննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69110624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին որոշում է կայացվել թիվ 69110624 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի մայիսի 21-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթից թիվ 69109724 վարույթը անջատելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69140624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել թիվ 69140624 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախաձեռնվել է թիվ 69101925 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69101925 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը փաստացի ձերբակալվեց 2025 թվականի հունվարի 17-ին՝ ժամը 20։10-ին։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Արմեն Գագիկի Շախիկյանի և Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69102225 համարով։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 69102225 քրեական վարույթով Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Այֆոն 14 պրո» մոդելի 358073460303725 և 358073460447332 նույնականացման համարով և «Այֆոն 12 մինի» մոդելի 3530009111107870 և 353009111629279 նույնականացման համարով, «Xiaomi» մոդելի 868214062418361/00 և 868214062418379 նույնականացման համարներով և «Այֆոն» մոդելի 351952299954161 և 35192299951704 նույնականացման համարներով բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 2 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, Արմեն Շախիկյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 1 հատ 50 ԱՄՆ, 1 հատ 5 ԱՄՆ դոլար գումարները, թվով 2 հատ 100, թվով 1 հատ 500 ՀՀ մետաղադրամը, թվով 34 հատ 20.000 ՀՀ թղթադրամները/փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 149 կնիքով/, վերահսկելի մատակարարում և գնում ՕՀՄ-ի արդյունքում տեղադրված փաթեթը /փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, դատաքիմիական փորձագետի թիվ N12722405 եզրակացությամբ տրամադրված օբյեկտ 3 փաթեթը /փաթեթավորված մեկ փաթեթում կնիքված ՀՀ փորձագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի ծրարների համար նախատեսված կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերի հետ: 2025 թվականի հունվարի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի հունվարի 17-ից։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 10։50-ին Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 11։35-ին Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների և պաշտպանի հետ։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից՝ ժամը 10։50-ից։ 2025 թվականի փետրվարի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից։ 2025 թվականի մարտի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 19-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 16-ի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ն որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն կատարելու համար 2025 թվականի ապրիլի 14-ից մինչև 2025 թվականի մայիսի 05-ը ՀՀ ԱՆ «Հոգեկան առողջության պահպանման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ում տեղավորելու հարկադրանքի միջոց կիրառելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0493/15/25 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանի ներկայացրած միջնորդության հիման վրա վարույթի հարուցումը մերժվել է։ 2025 թվականի ապրիլի 10-ին վարույթն իրականացնող քննիչի որոշմամբ նշանակվել է ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննություն։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք երկու ամիս ժամանակով՝ սկիզբը հաշվելով փաստացի կատարման պահից և բացակայելու արգելքը։ Մեղադրյալը պարտավորվել է չլքել բնակության վայրը՝ ք.Երևան, Կուրղինյան 21/2 շենքի 26 բնակարան հասցեի տարածքը, արգելել է (օրենքով նախատեսված բացառությունների հաշվառմամբ) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, շփում ունենալ այլ անձանց հետ՝ բացառությամբ իր հետ համատեղ բնակվող անձանցից և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 2025 թվականի մարտի 24-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի պաշտպանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին վարույթն իրականացնող քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել հսկող դատախազին՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ իրեն մեղսագրվող արարքը կատարած չլինելու հիմքով։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի և Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69122225 համարի ներքո։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Սամսունգ», «Iphone», «Iphone» և «One Plus 10» բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 3 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով/, Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված թվով 4 ապակյա գլանակները /փաթեթավորված մեկ փաթեթում և կնիքված ՀՀ ՔԿ փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի N 50 կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերից առանձին: 2025 թվականի մայիսի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է թիվ ԵԴ1/1834/01/25 քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը դատավոր Ս․Անդրեասյանին փաստացի հանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին։ 2025 թվականի հունիսի 02-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ 2025 թվականի հունիսի 13-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 25-ը։ Էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. 2025 թվականի հունվարի 17-ի ՀՀ գլխավոր դատախազության բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Ալիսա Բոյաջյանի որոշմամբ՝ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, այն բանի համար որ « նա խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործող նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, ինչպես նաև փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց: Այսպես. Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը տևական ժամանակ ՀՀ տարածքում առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու դիտավորությամբ 2023 թվականին ստեղծել և մինչև 2024 թվականի ապրիլի 5-ը ղեկավարել է հանցավոր կազմակերպություն, որի կազմում ընդգրկվել են Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը, Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը և դեռևս քննությամբ չպարզված այլ անձինք: Իր հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Հայկ Մարտիրոսյանը «Տելեգրամ» հեռահաղորդակցման հավելվածում ստեղծել և կառավարել է տարատեսակ թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող «Billionaire» անվամբ խանութ հարթակը, որում տեղադրել է հարթակի միջոցով վաճառվող թմրամիջոցների տեսակների, արժեքների, ինչպես նաև դրանք ձեռք բերելու եղանակների մասին տեղեկատվություն, ապա իրենից թմրամիջոց գնելու ցանկություն հայտնած անձանց հետ անձամբ, ինչպես նաև նույն էջի կառավարման գործընթացին ներգրավված օպերատոր Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի հետ միասին նամակագրություն վարելով տրամադրել է իր կողմից կառավարվող և պարբերաբար փոփոխվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների վերաբերյալ տվյալներ, որոնց հաճախորդների կողմից ձեռք բերվելիք թմրամիջոցի համար նախատեսված գումարները փոխանցելուց հետո վերջիններիս տրամադրել է նրանց հասանելի, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից արդեն իսկ տեղադրված թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ լուսանկարներ և աշխարհագրական կոորդինատներ: Վերոնշյալ հարթակի միջոցով թմրամիջոցների անխափան և պարբերական իրացում կատարելու համար հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանն ապահովել է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից՝ առանձնապես խոշոր չափերով տարբեր տեսակի թմրամիջոցների ձեռքբերումը, որը հերթական անգամ իրականացրել է ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարի միջոցով, ով իր հերթին ՀՀ տարածքում շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին ապահովել է ՀՀ պետական սահմանով մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության և դրանց տեղափոխման արգելքը խախտելու եղանակով ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի N 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածում ընդգրկված առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» թմրամիջոցների ապօրինի տեղափոխումը ՀՀ տարածք։ Այնուհետև, հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցությունների ընթացքում, Բաղերի Ռաջաբ Նազարն իր ծանոթ Սիմոն Հարությունյանին հայտնել է հանցավոր մտադրության մասին և թմրամիջոցները Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքից Ագարակ քաղաք տանող ավտոճանապարհահատվածից այլ վայր տեղափոխելու, տարբեր թաքստոցներում տեղադրելու, տեղադրման վայրերը լուսանկարելու և դրանք իրեն ուղարկելու համար խոստացել և տրամադրել է դրամական աջակցություն՝ այդ կերպ շահագրգռելով վերջինիս: Նախաքննության ընթացքում Ս. Հարությունյանի մասնակցությամբ ձեռնարկված քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում վերը նշված եղանակով ապօրինի ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցներից առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը Ռաջաբ Բաղերիի հանձնարարությամբ Սիմոն Հարությունյանը պետք է տեղադրեր թաքստոցում և տեղադրման վայրի լուսանկարներն ուղարկեր Բաղերի Ռաջաբ Նազարին, ոստի «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ հետախուզական միջոցառման շրջանակներում փոխարինվել է թմրամիջոցի նմանակ փաթեթով, որը տեղադրվել է Երևան-Երասխ ավտոճանապարհի 28-րդ կմ հատվածում՝ «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտ, որից հետո տեղադրման վայրի լուսանկարները և տեղորոշումները Ս.Հարությունյանի կողմից ինտերնետային հավելվածի միջոցով ուղարկվել են Բաղերի Ռաջաբ Նազարին: Այնուհետև, ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարը, բջջային հեռախոսի հավելվածների միջոցով ստացված հիշյալ լուսանկարներն ուղարկել է «Billionaire» թմրանյութի վաճառքով զբաղվող՝ հանցավոր կազմակերպությունը ղեկավարած Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանին, ով իր հերթին լուսանկարն ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Karlos Hemanguey» գրանցված Արմեն Շախիկյանին, որից հետո վերջինս, ստացված լուսանկարներից տեղեկանալով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի թաքստոցի գտնվելու վայրի մասին, 2024 թվականի ապրիլի 5-ին այցելել է նշված վայր, «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտից վերցրել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված հիշյալ թմրամիջոցի փաթեթի նմանակը և ուղևորվել է Երևան քաղաքի Ավան- Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցե /նույնական է Երևան քաղաքի Տաշկենտի փողոցի 1/1 հասցեին/, սակայն չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել է, որից հետո իրավապահ մարմնի ախատակիցների հսկողության տակ գտնվելու ընթացքում շարունակվել է Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի հեռախոսային նամակագրությունը: Այնուհետև, Հայկ Մարտիրոսյանը, տեղեկանալով թմրամիջոցը՝ Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեում տեղադրված լինելու հանգամանքի մասին, հանձնարարել է հանցավոր կազմակերպության մասնակից՝ «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «G.r.a.f.» բաժանորդ գրանցված Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից վերցնել և տեղափոխել թմրամիջոցը՝ հետագայում իրացնելու նպատակով փաթեթավորելու նպատակով: Դրանից հետո, վերջինս ժամանել է հանձնարարված վայր, որտեղ 05.04.2024 թվականին, ժամը՝ 23:14:59-ից մինչև 23:42:48-ը ընկած ժամանակահատվածում, գտնվելով Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեի մոտ՝ հետևել է իրավապահ մարմնի աշխատակիցների կողմից Արմեն Շախիկյանին արգելանքի վերցնելու գործընթացին, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով վերցնել 1979,8 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը՝ չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել և հեռացել է նշված վայրից՝ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների ներկայության մասին հայտնելով նաև հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանին: Հայկ Մարտիրոսյանը Արմեն Շախիկյանից պարզելով, որ ամեն ինչ կարգին է՝ նրանից պահանջել է թմրամիջոցը Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից տեղափոխել այլ վայր: Արմեն Շախիկյանը, գտնվելով իրավապահ մարմինների հսկողության ներքո, իր նախաձեռնությամբ և միաժամանակ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում, փաթեթը տեղափոխել է Երևան քաղաքի Վիլնյուսի 27 հասցե՝ այդ մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով էլ իր հերթին նշված տեղեկությունը հայտնել է Միքայել Բաղդասարյանին, հավաստիացնելով վերջինիս, որ Արմեն Շախիկյանը իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ չի գտնվում: Այնուհետև, Միքայել Բաղդասարյանը Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցումով կարճ ժամանակ անց ժամանել է Վիլնյուսի 27 հասցե և Հայկ Մարտիրոսյանին հայտնել է, որ շենքի շքամուտքի 8-րդ հարկից շշուկով խոսելու ձայներ լսելու մասին, ինչի պատճառով վերև չի բարձրացել և չի վերցրել՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում կրկին չկարողանալով հանցանքը ավարտին հասցնել: Այնուհետև, 06.04.2024 թվականին, ժամը՝ 02:04:37-ին, վերջնականապես հեռացել է դեպքի վայրից՝ կրկին այդ ամենի մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով ժամը՝ 04:30-ին, մոտենալով Վիլնյուսի 27 շենքի շքամուտք, ցանկացել է վերցնել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված փաթեթը, սակայն ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից և իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը հանցավոր կազմակերպության կազմում ապօրինի ձեռք բերելու հանցավոր մտադրությունը»: Վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները. 2025 թվականի հունիսի 13-ին՝ դատական նիստի ընթացքում, հանրային մեղադրողը միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամսով։ Պաշտպանն առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ, նշեց, որ մեղադրյալի բնակության հասցեն հայտնի չի եղել նախաքննական մարմնին, վերջինս չի դրսևորել պատշաճ ջանասիրություն մեղադրյալի հասցեն պարզելու համար։ Միջնորդեց կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ տնային կալանք և բացակայելու արգելք։ Պաշտպանը Դատարանին ներկայացրեց բժշկական փաստաթղթեր՝ մեղադրյալի հոր առողջական վիճակի վերաբերյալ։ Մեղադրյալը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։ (Դիրքորոշումներն ավելի մանրամասն տե՛ս դատական նիստի արձանագրության լազերային սկավառակը): Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) բ. անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով, գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ 3. Դատարանը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության սահմաններում պարտավոր են անհապաղ ազատ արձակել ազատությունից ապօրինի կամ անհիմն զրկված յուրաքանչյուր անձի: 4.Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ (…) 3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…) 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (…) 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Նախնական դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում մինչդատական վարույթում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու, իսկ եթե խափանման միջոց կիրառված չի եղել` այն կիրառելու հարցը»: Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է. - մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ -մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Դատարանը արձանագրում է նաև, որ դատավորի կողմից քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո, Դատարանն է հանդիսանում քրեական վարույթի պատասխանատուն, որի ընթացքում առաջացող ռիսկերը գնահատում է՝ կաշկանդված չլինելով մինչդատական վարույթի ընթացքում գնահատված ռիսկերով։ Այլ կերպ՝ սույն փուլում գործի քննության ծավալը տարբերվում է մինչդատական վարույթում առկա ծավալից և սույն փուլում Դատարանն է գնահատում դատական քննության ընթացքում առաջացող ռիսկերը՝ այդ թվում նաև խափանման միջոցի ընտրության ժամանակ առկա հիմքերը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 14-ի որոշման համաձայն՝ «4.21. Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված` մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները, որոնք առաջ են բերում անձի ազատության իրավունքի սահմանափակում, հիմնված են վարույթի նյութերից բխող ողջամիտ ենթադրությունների վրա, այն հիմնավորումներով, որ վարույթն իրականացնող մարմինը, ներկայացված միջնորդությամբ, հիմնավորել է մեղադրյալի նկատմամբ առկա օրենքով ամրագրված հիմնավոր կասկածի շեմը, վարույթի նյութերին կից ներկայացված փաստաթղթերի ուսումնասիրությունը Դատարանին հնարավորություն են տալիս քննության այս փուլում հիմնավորված ենթադրություններ անելու այն մասին, որ հավանական է դիտարկում այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը կարող է խոչընդոտել վարույթի պատշաճ քննությանը, քանի որ դեռևս չեն բացահայտվել դեպքի և իր մասնակցության ամբողջ մանրամասները, դեռևս չեն պարզվել ենթադրյալ հանցագործությանը մասնակցած բոլոր անձանց շրջանակը, նրանց միջև առկա կապը և դերաբաշխությունը, ուստի Դատարանը գտնում է, որ առկա է ողջամիտ մտավախություն այն մասին, որ գտնվելով ազատության մեջ մեղադրյալ Լ.Բաղդասարյանը կարող է խոչընդոտել քրեական վարույթի քննությանը: 4.22. Փախուստի դիմելու մասով՝ Դատարանը գտնում է, որ այն նույնպես առկա է, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Լ.Բաղդասարյանի գտնվելու վայրը տևական ժամանակ անհայտ է եղել, կատարված օպերատիվ հետախուզական գործունեության ընթացքում չի հայտնաբերվել Լ.Բաղդասարյանը և վերջինիս նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և միայն դրանից հետո հնարավոր է եղել հայտնաբերել մեղադրյալ Լ.Բաղդասարյանին, ուստի Դատարանը գտնում է, որ առկա է մտավախություն այն մասին, որ գտնվելով լիակատար ազատության մեջ մեղադրյալ Լ.Բաղդասարյանը կարող է խուսափել քրեական վարույթի քննությունից և դիմել փախուստի: Դատարանի նման դիրքորոշումը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, « քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ծանր և առանձնապես ծանր հանցանքները որ պատիժ օրենսդիրը կատարում, նշյալ հանցանքներից յուրաքանչյուրի կատարման համար՝ որպես է նախատեսել է բացառապես ազատազրկում՝ 4-ից 8 և 6-ից 12 տարի ժամկետներով, որի վերաբերյալ Դատարանը թեև արձանագրում է, որ հանցանքի ծանրությունը կամ սպասվող պատժի խստությունը չի կարող խափանման միջոցի կիրառման ինքնուրույն հիմք հանդիսանալ, սակայն այդ հանգամանքն այլ հիմքերի հետ համակցությամբ էական նշանակություն ունի մեղադրյալի հետագա հնարավոր վարքագիծը գնահատելու համար: 4.23. Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությանը՝ Դատարանն այն նույնպես իրատեսական է համարում, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ըստ ներկայացված նյութերի՝ մեղադրյալ Լ.Բաղդասարյանը տևական ժամանակ մասնակցել է հանցավոր խմբի կազմում թմրանյութերի ապօրինի մաքսանենգության և ապօրինի իրացմանը և այն իրականացվել է դրա իրացումից շահույթ ստանալու համար, որպիսի հանգամանքը հաստատվում է այլ մեղադրյալների ցուցմունքներով, ինչի պայմաններում հաշվի առնելով նաև այն հանգամանքը, որ դեռևս չեն բացահայտվել թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությանը մասնակցած անձանց ողջ շրջանակը, Դատարանը գտնում է, որ ողջամիտ է մտավախությունը այն մասին, որ գտնվելով ազատության մեջ մեղադրյալ Լ.Բաղդասարյանը կարող է շարունակել մասնակցել ՀՀ մաքսանենգությամբ թմրամիջոցների ներկրման և դրա իրացմանը ուղղված գործողություններին: 4.24. Անձի նկատմամբ խափանման միջոցներից ամենախիստը և բացառիկ խափանման միջոց կալանքի հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն էական է համարում ենթադրյալ հանցանքի բնույթը, մեղադրյալի արդեն իսկ դրսևորած վարքագիծը և հնարավոր սպասվելիք վարքագիծը, մեղսագրվող արարքի բնույթը, դրա շարժառիթները, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները հեռավար հսկողություն են իրականացնում մեղադրյալի պատշաճ վարքագծի նկատմամբ, ինչի պայմաններում դրանք կարող են միայն արձանագրել հնարավոր ոչ պատշաճ վարքագծի ցուցաբերումը, սակայն որևէ կերպ չեն կարող զսպել այդպիսի վարքագծի դրսևորումը, իսկ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ողջամիտ է մտավախությունը մեղադրյալ Լ.Բաղդասարյանի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու ողջամիտ մտավախությունը այն մասին, որ մեղադրյալ Լ.Բաղդասարյանը կարող է դրսևորել ոչ պատշաճ վարքագիծ, դիմել փախուստի կամ կատարել նոր հանցանք, ուստի Դատարանը գտնում է, որ այլընտրանքային խափանման միջոցները ինքնուրույն կամ իրենց համակցությամբ չեն կարող ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, այլ կարող են արձանագրել մեղադրյալի կողմից հնարավոր ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելը: (...) Ամփոփելով վերոգրյալը, ելնելով ներկայացված նյութերից, մարդու իրավունքների սահմանափակման միջոցով հիմնական իրավունքը բովանդակազրկելու անթույլատրելիության սկզբունքից, հասարակության ընդհանուր շահի և անհատի հիմնարար իրավունքի միջև արդարացի հավասարակշռության անհրաժեշտությունից, որը պետք է բխի անձի՝ ազատությունից զրկելու հետ կապված կիրառվող միջոցի և հետապնդվող նպատակների միջև համամասնության ողջամիտ հարաբերակցության անհրաժեշտությունից, գնահատելով մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին վերագրվող արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանն ու դրանց կատարման առանձնահատուկ բնույթը, ենթադրյալ հանցանքի կատարման շարունակական լինելու հանգամանքը ու նրա կողմից հետագայում հնարավոր ոչ իրավաչափ վարքագիծ դրսևորելու վերաբերյալ սույն որոշման մեջ նշված հիմնավորումները, ինչպես նաև դատավարական ժամկետները պահպանելու անհրաժեշտությունը, Դատարանը հանգում է այն հետևությանը, որ սույն որոշման 4.1-ից 4.31-րդ կետերում նշված հիմնավորումներն ու եզրահանգումները, հնարավորություն են տալիս ողջամիտ դատողություններ անելու այն մասին, որ առկա պայմաններում, քննության այս փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցությունը՝ տնային կալանքը՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ, լիովին ի զորու են ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը և կարող են գործուն երաշխիք լինել մեղադրյալի կողմից հետագա հնարավոր ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու համար»: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 04-ի որոշմամբ արձանագրվել է հետևյալը․ «Վերաքննիչ դատարանը, Առաջին ատյանի դատարանի որոշման հիմնավորումները դիտարկելով վերոգրյալ իրավական նորմերի լույսի ներքո, գտնում է, որ այդ հիմնավորումները չեն բխում դրանցից, որպիսի պայմաններում այդ հիմնավորումներն ընդունելի չեն Վերաքննիչ դատարանի համար: Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ Առաջին ատյանի դատարանը քննիչի կողմից ներկայացված նյութերի հիման վրա առկա է համարել մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի կողմից նրան վերագրվող արարքը կատարելու հիմնավոր կասկածը, որը հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերում և փաստարկներում չի վիճարկվում: Անդրադառնալով կալանավորման հիմքերի առկայության վերաբերյալ դատախազի կողմից, բերված հատուկ վերանայման բողոքում նշված մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու, նոր հանցանք կատարելու և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները կատարելուց խուսափելու հավանականության վերաբերյալ փաստարկներին` Վերաքննիչ դատարանն ընդունելի է համարում դրանք և գտնում է, որ մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի կողմից փախուստի դիմելու, նոր հանցանք կատարելու քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականություն չկատարելու եղանակով քրեական վարույթին խոչընդոտելով այդ թվում՝ ապացուցման գործընթացին ապօրինի միջամտելու հավանականությունը բարձր է։ Վերաքննիչ դատարանի նման եզրահանգումը պայմանավորված է հետևյալ հանգամանքներով. -մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցագործությունների բնույթը, վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում նաև՝ հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, կատարման եղանակը, սպառնացող հնարավոր պատժի 9 խստությունը (մասնավորապես՝ Լևոն Բաղդասարյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որը դասվում է հասարակական կարգի դեմ ուղղված ծանր հանցագործությունների շարքին և պատիժ է նախատեսում բացառապես ազատազրկում՝ չորսից ութ տարի ժամկետով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մասով նախատեսված արարքներ, որոնք դասվում են հասարակական կարգի, թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի, դրանց պատրաստուկների, պրեկուրսորների, խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութերի օրինական շրջանառության դեմ ուղղված առանձնապես ծանր հանցագործությունների շարքին և յուրաքանչյուրի համար համապատասխանաբար պատիժ է նախատեսում բացառապես ազատազրկում՝ վեցից տասներկու տարի ժամկետով), - Լևոն Բաղդասարյանի գտնվելու վայրը տևական ժամանակ անհայտ է եղել, վերջինս չի հայտնաբերվել կատարված օպերատիվ հետախուզական գործունեության ընթացքում, մեղադրյալի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և միայն դրանից հետո հնարավոր է եղել հայտնաբերել նրան, - հանցավոր կազմակերպության անդամները խմբի կազմում ենթադրաբար իրացրել են թմրամիջոցներ, որոնք Հայաստանի Հանրապետություն են ներմուծվել Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից՝ առանց մաքսային հսկողության, որպիսի հանգամանքը վկայում է Լևոն Բաղդասարյանի՝ ԻԻՀ-ից ՀՀ առանց մաքսային հսկողության ապօրինի թմրամիջոց տեղափոխելու մանրամասների վերաբերյալ իրազեկված լինելու պայմաններում ՀՀ պետական սահմանը ապօրինի հատելու և փախուստի դիմելու հավանականության մասին, - մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանը տևական ժամանակ ենթադրաբար մասնակցել է հանցավոր խմբի կազմում թմրանյութերի ապօրինի մաքսանենգության և ապօրինի իրացմանը, որը իրականացվել է դրա իրացումից շահույթ ստանալու նպատակով (վերոնշյալի մասին են վկայում գործով անցնող մեղադրյալների ցուցմունքները), որի պայմաններում առկա է ողջամիտ մտավախություն առ այն, որ գտնվելով ազատության մեջ՝ մեղադրյալը կարող է ենթադրաբար շարունակել մասնակցել ՀՀ մաքսանենգությամբ թմրամիջոցների ներկրմանն ու դրանց իրացմանն ուղղված գործողություններին, - քրեական վարույթի քննությունը գտնվում է նախաքննության սկզբնական փուլում, դեռևս պետք է կատարվեն մի շարք վարութային և ապացուցողական գործողություններ, դեռևս չի բացահայտվել դեպքին մեղադրյալի մասնակցության բոլոր մանրամասները, դեռևս չեն պարզվել ենթադրյալ հանցագործությանը մասնակցած անձանց ողջ շրջանակը, նրանց միջև առկա կապը և դերաբաշխումը, որպիսի պայմաններում առկա է ողջամիտ ենթադրություն առ այն, որ մեջ գտնվելով՝ մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանը կարող է անօրինական ազդեցություն գործադրել վարույթին ներգրավման ենթակա ներգրավված վարույթի մասնավոր մասնակիցների և վարույթին օժանդակող անձանց վրա՝ նախաքննության ընթացքում իր օգտին ցուցմունքներ տալու, նախաքննության համար արհեստական խոչընդոտներ ստեղծելու նպատակով։ - հանցավոր արարքը կատարվել է համացանցի միջոցով, մեղադրյալը ենթադրաբար օգտագործել է VPN/ ծրագրային համակարգ, որի միջոցով հնարավորություն է ստեղծվում փոփոխել IP հասցեները, ընդ որում հարկ է փաստել, որ մեղադրյալը ենթադրաբար լավ է տիրապետում էլեկտրոնային սարքերին, մինչդեռ Լևոն Բաղդասարյանի ազատության մեջ գտնվելու պայմաններում հնարավոր չէ չեզոքացնել վերջինիս հասանելիությունը համացանցին, ինչի պայմաններում առկա է մտավախություն, որ վերջինս կարող է համացանցում առկա հետքերը վերացնել կամ ոչնչացնել՝ ապացույցների հավաքման համար ստեղծելով բազմաթիվ խոչընդոտներ: Վերը նշվածները հաշվի առնելով՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ հայտնվելով ազատության մեջ՝ մեղադրյալը Լևոն Բաղդասարյանը կարող է դիմել փախուստի, կատարել նոր հանցանք և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները կատարելուց խուսափել: Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ, վերոնշյալ հանգամանքներն էականորեն բարձրացնում են ազատության մեջ մնալու դեպքում մեղադրյալի ոչ իրավաչափ վարքագծի հավանականությունը, միաժամանակ համակցության մեջ թույլ են տալիս ողջամիտ դատողություն անելու այն մասին, որ վարույթի սույն փուլում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխել հնարավոր է միայն՝ վերջինի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու միջոցով, իսկ այլընտրանքային խափանման միջոցները կամ դրանց համակցված կիրառումը տվյալ դեպքում անբավարար են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալ եզրահանգումները, գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 14-ի որոշումը պետք է բեկանել և փոփոխել՝ թիվ 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանք՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով»։ Վերը շարադրված իրավադրույթների և դատական ակտի լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելը կանխելու նպատակով կալանքի կիրառման իրավաչափությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանին մեղսագրվում են մեկից ավելի ծանր առանձնապես ծանր տեսակի ենթադրյալ հանցանքների կատարում՝ ուղղված բնակչության առողջության դեմ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ ուղղված հասարակական անվտանգության դեմ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասը նախատեսում է պատասխանատվություն հանցավոր կազմակերպությանը մասնակցելու համար։ Քննարկվող հանցակազմով պատասխանատվություն է սահմանվել հանցավոր կազմակերպության անդամակցության համար՝ ցանկացած եղանակով, բացառությամբ այն ստեղծելու կամ ղեկավարելու։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով նախատեսված իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելու, պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, տեղափոխելու, առաքելու, տարածելու, գովազդելու կամ դրանք ապօրինի իրացնելու կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելու հանցանքի, անմիջական օբյեկտը բնակչության առողջության անվտանգությունն է: Միաժամանակ, քննարկվող արարքը կարող են ոտնձգել նաև ուրիշ օբյեկտների դեմ, վնաս պատճառել այլ հասարակական հարաբերությունների, ինչպես, օրինակ, թմրամիջոցների և հոգեներգործուն միջոցների շրջանառության սահմանված կարգը, հասարակական անվտանգությունը, պետական ձեռնարկությունների և հիմնարկների կանոնավոր գործունեությունը և այլն: Նման պայմաններում հաշվի առնելով անձին մեղսագրվող մեկից ավելի ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը (վերջինիս մեղսագրվում են ծանր և առանձնապես ծանր ենթադրյալ հանցանքների կատարում), լատենտային բնույթը (հատկանշական է, որ ենթադրյալ հանցանքները կատարելիս մեղադրյալն օգտագործել է համացանցային հասանելիություն և VPN ծրագրային համակարգ, որի միջոցով հնարավոր է փոխել IP հասցեն) Դատարանն արձանագրում է, որ ազատության մեջ գտնվելու պարագայում մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը բարձր է։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությանը՝ ապա Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում, դեռևս չեն հարցաքննվել թիվ 69102225 վարույթով մեղադրյալներ Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը և Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, չեն հետազոտվել ապացույցները, որպիսի պարագայում առկա է հավանականություն, որ մեղադրյալը կփորձի չկատարել իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները։ Հատկանշական է, որ մեղադրյալն իրեն մեղավոր չի ճանաչում առաջադրված մեղադրանքում։ Թեև սույն հանգամանքը չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս մեղադրյալի, սակայն հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրվող լատենտային հանցանքների առկայությունը՝ Դատարանն արձանագրում է մեղադրյալի կողմից վարույթի խոչընդոտման հավանականության առկայությունը։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու հավանականությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ համաձայն վկայակոչված ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 04․06․2025թ․ որոշման՝ «Լևոն Բաղդասարյանի գտնվելու վայրը տևական ժամանակ անհայտ է եղել, վերջինս չի հայտնաբերվել կատարված օպերատիվ հետախուզական գործունեության ընթացքում, մեղադրյալի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և միայն դրանից հետո հնարավոր է եղել հայտնաբերել նրան»։ Նման պայմաններում Դատարանը չի բացառում հիշյալ հիմքի առկայությունը։ Անդրադառնալով պաշտպանի ներկայացրած միջնորդությանը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման առնչությամբ և գնահատելով մեղադրյալին վերաբերելի դրական և բացասական գործոնները վերջինիս հնարավոր վարքագծի հակակշռման և հավասարակշռման համատեքստում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, մեղադրյալի անձի հանրային վտանգավորությունը, քրեական գործի քննության սույն փուլում դեռևս այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառումը ի զորու չէ ապահովել մեղադրյալի իրավաչափ վարքագիծը: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 25-ը։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-34-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 25-ը։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 13-06-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ՈՐՈՇՈՒՄ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԸՆՏՐՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «13» հունիսի 2025 թվական ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա․ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ պաշտպան Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ պաշտպան Լ․ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ պաշտպան Ն․ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Լ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Մ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Հ․ՄԿՐՏԻՉՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, քննարկման առարկա դարձնելով մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Սյունիքի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69109724 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություներիքննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69110624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին որոշում է կայացվել թիվ 69110624 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի մայիսի 21-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթից թիվ 69109724 վարույթը անջատելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69140624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել թիվ 69140624 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախաձեռնվել է թիվ 69101925 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69101925 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը փաստացի ձերբակալվեց 2025 թվականի հունվարի 17-ին՝ ժամը 20։10-ին։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Արմեն Գագիկի Շախիկյանի և Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69102225 համարով։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 69102225 քրեական վարույթով Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Այֆոն 14 պրո» մոդելի 358073460303725 և 358073460447332 նույնականացման համարով և «Այֆոն 12 մինի» մոդելի 3530009111107870 և 353009111629279 նույնականացման համարով, «Xiaomi» մոդելի 868214062418361/00 և 868214062418379 նույնականացման համարներով և «Այֆոն» մոդելի 351952299954161 և 35192299951704 նույնականացման համարներով բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 2 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, Արմեն Շախիկյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 1 հատ 50 ԱՄՆ, 1 հատ 5 ԱՄՆ դոլար գումարները, թվով 2 հատ 100, թվով 1 հատ 500 ՀՀ մետաղադրամը, թվով 34 հատ 20.000 ՀՀ թղթադրամները/փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 149 կնիքով/, վերահսկելի մատակարարում և գնում ՕՀՄ-ի արդյունքում տեղադրված փաթեթը /փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, դատաքիմիական փորձագետի թիվ N12722405 եզրակացությամբ տրամադրված օբյեկտ 3 փաթեթը /փաթեթավորված մեկ փաթեթում կնիքված ՀՀ փորձագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի ծրարների համար նախատեսված կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերի հետ: 2025 թվականի հունվարի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի հունվարի 17-ից։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 10։50-ին Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 11։35-ին Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների և պաշտպանի հետ։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից՝ ժամը 10։50-ից։ 2025 թվականի փետրվարի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից։ 2025 թվականի մարտի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 19-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 16-ի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ն որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն կատարելու համար 2025 թվականի ապրիլի 14-ից մինչև 2025 թվականի մայիսի 05-ը ՀՀ ԱՆ «Հոգեկան առողջության պահպանման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ում տեղավորելու հարկադրանքի միջոց կիրառելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0493/15/25 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանի ներկայացրած միջնորդության հիման վրա վարույթի հարուցումը մերժվել է։ 2025 թվականի ապրիլի 10-ին վարույթն իրականացնող քննիչի որոշմամբ նշանակվել է ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննություն։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք երկու ամիս ժամանակով՝ սկիզբը հաշվելով փաստացի կատարման պահից և բացակայելու արգելքը։ Մեղադրյալը պարտավորվել է չլքել բնակության վայրը՝ ք.Երևան, Կուրղինյան 21/2 շենքի 26 բնակարան հասցեի տարածքը, արգելվել է (օրենքով նախատեսված բացառությունների հաշվառմամբ) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, շփում ունենալ այլ անձանց հետ՝ բացառությամբ իր հետ համատեղ բնակվող անձանցից և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 2025 թվականի մարտի 24-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի պաշտպանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին վարույթն իրականացնող քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել հսկող դատախազին՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ իրեն մեղսագրվող արարքը կատարած չլինելու հիմքով։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի և Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69122225 համարի ներքո։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Սամսունգ», «Iphone», «Iphone» և «One Plus 10» բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 3 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով/, Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված թվով 4 ապակյա գլանակները /փաթեթավորված մեկ փաթեթում և կնիքված ՀՀ ՔԿ փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի N 50 կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերից առանձին: 2025 թվականի մայիսի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է թիվ ԵԴ1/1834/01/25 քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը դատավոր Ս․Անդրեասյանին փաստացի հանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին։ 2025 թվականի հունիսի 02-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ 2025 թվականի հունիսի 13-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ը։ Էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. 2025 թվականի հունվարի 17-ի ՀՀ գլխավոր դատախազության բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Ալիսա Բոյաջյանի որոշմամբ՝ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, այն բանի համար որ «նա խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ /հոգեներգործող/ նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, ինչպես նաև փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979,58 գրամ մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց։ Այսպես. Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը տևական ժամանակ ՀՀ տարածքում առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու դիտավորությամբ 2023 թվականին ստեղծել և մինչև 2024 թվականի ապրիլի 5-ը ղեկավարել է հանցավոր կազմակերպություն, որի կազմում ընդգրկվել են Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը, Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը և դեռևս քննությամբ չպարզված այլ անձինք: Իր հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Հայկ Մարտիրոսյանը «Տելեգրամ» հեռահաղորդակցման հավելվածում ստեղծել և կառավարել է տարատեսակ թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող «Billionaire» անվամբ խանութ հարթակը, որում տեղադրել է հարթակի միջոցով վաճառվող թմրամիջոցների տեսակների, արժեքների, ինչպես նաև դրանք ձեռք բերելու եղանակների մասին տեղեկատվություն, ապա իրենից թմրամիջոց գնելու ցանկություն հայտնած անձանց հետ անձամբ, ինչպես նաև նույն էջի կառավարման գործընթացին ներգրավված օպերատոր Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի հետ միասին նամակագրություն վարելով տրամադրել է իր կողմից կառավարվող և պարբերաբար փոփոխվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների վերաբերյալ տվյալներ, որոնց հաճախորդների կողմից ձեռք բերվելիք թմրամիջոցի համար նախատեսված գումարները փոխանցելուց հետո վերջիններիս տրամադրել է նրանց հասանելի, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից արդեն իսկ տեղադրված թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ լուսանկարներ և աշխարհագրական կոորդինատներ: Վերոնշյալ հարթակի միջոցով թմրամիջոցների անխափան և պարբերական իրացում կատարելու համար հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանն ապահովել է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից առանձնապես խոշոր չափերով տարբեր տեսակի թմրամիջոցների ձեռքբերումը, որը հերթական անգամ իրականացրել է ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարի միջոցով, ով իր հերթին ՀՀ տարածքում շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին ապահովել է ՀՀ պետական սահմանով մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության և դրանց տեղափոխման արգելքը խախտելու եղանակով ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի N 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածում և այլ տեսակի ընդգրկված առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» թմրամիջոցների ապօրինի տեղափոխումը ՀՀ տարածք: Այնուհետև, հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցությունների ընթացքում, Բաղերի Ռաջաբ Նազարն իր ծանոթ Սիմոն Հարությունյանին հայտնել է հանցավոր մտադրության մասին և թմրամիջոցները Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքից Ագարակ քաղաք տանող ավտոճանապարհահատվածից այլ վայր տեղափոխելու, տարբեր թաքստոցներում տեղադրելու, տեղադրման վայրերը լուսանկարելու և դրանք իրեն ուղարկելու համար խոստացել և տրամադրել է դրամական աջակցություն՝ այդ կերպ շահագրգռելով վերջինիս: Նախաքննության ընթացքում Ս.Հարությունյանի մասնակցությամբ ձեռնարկված քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում վերը նշված եղանակով ապօրինի ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցներից առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը Ռաջաբ Բաղերիի հանձնարարությամբ Սիմոն Հարությունյանը պետք է տեղադրեր թաքստոցում և տեղադրման վայրի լուսանկարներն ուղարկեր Բաղերի Ռաջաբ Նազարին, ոստի «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ հետախուզական միջոցառման շրջանակներում փոխարինվել է թմրամիջոցի նմանակ փաթեթով, որը տեղադրվել է Երևան- Երասխ ավտոճանապարհի 28-րդ կմ հատվածում՝ «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտ, որից հետո տեղադրման վայրի լուսանկարները և տեղորոշումները Ս.Հարությունյանի կողմից ինտերնետային հավելվածի միջոցով ուղարկվել են Բաղերի Ռաջաբ Նազարին: Այնուհետև, ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարը, բջջային հեռախոսի հավելվածների միջոցով ստացված հիշյալ լուսանկարներն ուղարկել է «Billionaire» թմրանյութի վաճառքով զբաղվող՝ հանցավոր կազմակերպությունը ղեկավարած Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանին, ով իր հերթին լուսանկարն ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Karlos Hemanguey» գրանցված Արմեն Շախիկյանին, որից հետո վերջինս, ստացված լուսանկարներից տեղեկանալով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի թաքստոցի գտնվելու վայրի մասին, 2024 թվականի ապրիլի 5-ին այցելել է նշված վայր, «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտից վերցրել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված հիշյալ թմրամիջոցի փաթեթի նմանակը և ուղևորվել է Երևան քաղաքի Ավան- Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցե /նույնական է Երևան քաղաքի Տաշկենտի փողոցի 1/1 հասցեին/, սակայն չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել է, որից հետո իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ գտնվելու ընթացքում շարունակվել է Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի հեռախոսային նամակագրությունը: Այնուհետև, Հայկ Մարտիրոսյանը, տեղեկանալով թմրամիջոցը՝ Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեում տեղադրված լինելու հանգամանքի մասին, հանձնարարել է հանցավոր կազմակերպության մասնակից՝ «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «G.r.a.f.» բաժանորդ գրանցված Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից վերցնել և տեղափոխել թմրամիջոցը՝ հետագայում իրացնելու նպատակով փաթեթավորելու նպատակով: Դրանից հետո, վերջինս ժամանել է հանձնարարված վայր, որտեղ 05.04.2024 թվականին, ժամը՝ 23:14:59-ից մինչև 23:42:48-ը ընկած ժամանակահատվածում, գտնվելով Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեի մոտ՝ հետևել է իրավապահ մարմնի աշխատակիցների կողմից Արմեն Շախիկյանին՝ արգելանքի վերցնելու գործընթացին, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով վերցնել 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը՝ չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել և հեռացել է նշված վայրից՝ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների ներկայության մասին հայտնելով նաև հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանին: Հայկ Մարտիրոսյանը Արմեն Շախիկյանից պարզելով, որ ամեն ինչ կարգին է՝ նրանից պահանջել է թմրամիջոցը Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից տեղափոխել այլ վայր: Արմեն Շախիկյանը, գտնվելով իրավապահ մարմինների հսկողության ներքո, իր նախաձեռնությամբ և միաժամանակ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում, փաթեթը տեղափոխել է Երևան քաղաքի Վիլնյուսի 27 հասցե՝ այդ մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով էլ իր հերթին նշված տեղեկությունը հայտնել է Միքայել Բաղդասարյանին, հավաստիացնելով վերջինիս, որ Արմեն Շախիկյանը իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ չի գտնվում: Այնուհետև, Միքայել Բաղդասարյանը Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցումով կարճ ժամանակ անց ժամանել է Վիլնյուսի 27 հասցե և Հայկ Մարտիրոսյանին հայտնել է, որ շենքի շքամուտքի 8-րդ հարկից շշուկով խոսելու ձայներ լսելու մասին, ինչի պատճառով վերև չի բարձրացել և չի վերցրել՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում կրկին չկարողանալով հանցանքը ավարտին հասցնել: Այնուհետև, 06.04.2024 թվականին, ժամը՝ 02:04:37-ին, վերջնականապես հեռացել է դեպքի վայրից՝ կրկին այդ ամենի մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով ժամը՝ 04:30-ին, մոտենալով Վիլնյուսի 27 շենքի շքամուտք, ցանկացել է վերցնել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված փաթեթը, սակայն ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից և իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը հանցավոր կազմակերպության կազմում ապօրինի ձեռք բերելու հանցավոր մտադրությունը»: Վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները. 2025 թվականի հունիսի 13-ին՝ դատական նիստի ընթացքում, հանրային մեղադրողը միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամսով։ Պաշտպանն այլ դիրքորոշում չհայտնեց։ Մեղադրյալն առարկեց կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգելու դեմ, և հայտնեց, որ ինքը որևէ առնչություն չունի իրեն մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքներին։ (Դիրքորոշումներն ավելի մանրամասն տե՛ս դատական նիստի արձանագրության լազերային սկավառակը): Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) բ. անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով, գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ 3. Դատարանը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության սահմաններում պարտավոր են անհապաղ ազատ արձակել ազատությունից ապօրինի կամ անհիմն զրկված յուրաքանչյուր անձի: 4.Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ (…) 3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…) 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (…) 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Նախնական դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում մինչդատական վարույթում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու, իսկ եթե խափանման միջոց կիրառված չի եղել` այն կիրառելու հարցը»: Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է. - մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ -մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Դատարանը արձանագրում է նաև, որ դատավորի կողմից քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո, Դատարանն է հանդիսանում քրեական վարույթի պատասխանատուն, որի ընթացքում առաջացող ռիսկերը գնահատում է՝ կաշկանդված չլինելով մինչդատական վարույթի ընթացքում գնահատված ռիսկերով։ Այլ կերպ՝ սույն փուլում գործի քննության ծավալը տարբերվում է մինչդատական վարույթում առկա ծավալից և սույն փուլում Դատարանն է գնահատում դատական քննության ընթացքում առաջացող ռիսկերը՝ այդ թվում նաև խափանման միջոցի ընտրության ժամանակ առկա հիմքերը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը թիվ ԵԴ1/0046/06/25 գործով 2025 թվականի մարտի 14-ին արձանագրել է, որ «(․․․)Դատարանն արձանագրում է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը քննության առնելով մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին քննիչի միջնորդությունը և անդրադառնալով կայանքի հիմքերի արձանագրել է՝ «...Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները չկատարելու մասնավորապես՝ քրեական վարույթին իր դրված վերաբերյալ վարույթն իրականացնող քննիչի մտավախությանը, Դատարանն արձանագրել է, որ քրեական վարույթի քննության սույն փուլում՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտչյանի մասով վարույթն իրականացնող մարմինը դեռևս գտնվում է ակտիվ ապացույցների ձեռք բերման և ստուգման փուլում, հայտի չեն դեպքին ենթադրյալ անձանց ամբողջ շրջանակը, մեղսագրվող արարքների բնույթը՝ /այն օժտված է բարձր լատենտային բնույթով/, որպիսի հանգամանքների առկայությամբ պայմանավորված, քրեական վարույթի սույն փուլում առկա է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները չկատարելու, մասնավորապես՝ քրեական վարույթին խոչընդոտելու ռիսկը: Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու նպատակով կալանք կիրառելու մասին քննիչի մտավախությանը, Դատարանն արձանագրում է, որ քննիչի կողմից այդ մասով միջնորդությամբ նշված հիմնավորումներն իրատեսական են և ունեն օբյեկտիվ հիմքեր: Դատարանը հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրվող արարքների բնույթը, արձանագրում է, որ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտչյանի ազատությունից զրկվելու նախորդ ժամանակահատվածում մշտական աշխատանք և կանոնավոր ամսական եկամուտ ունենալու վերաբերյալ փաստական տվյալներ չեն ներկայացվել, որպիսի պայմաններում Դատարանը չի կարող բացառել այն հանգամանքը, որ մնալով ազատության մեջ՝ մեղադրյալը հնարավոր է գումար վաստակելու նպատակով շարունակի զբաղվել թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ: Դատարանի նման դիրքորոշումը բխում է նաև Եվրոպական դատարանի՝ Բեռնոբիչն ընդդեմ Խորվաթիայի (Bernobic v. Croatia) գործով 2011 թվականի սեպտեմբերի 21-ի վճռով արտահայտած այն դիրքորոշումից, որ մեղադրյալի մշտական աշխատանք կամ կանոնավոր` ամսական եկամուտ չունենալու հանգամանքը կարող է բավարար լինել գնահատելու, որ անձը, ազատության մեջ գտնվելու պայմաններում, կարող է շարունակել թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությունը (տե՛ս նշված որոշման 70-րդ և 71-րդ կետերը)։ Մեղադրյալի կողմից ազատության մեջ մնալու պարագայում հանցանք կատարելու հավանականության մասին է վկայում այն հանգամանքը ևս, որ վերջինս Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանում քննվող քրեական գործով ունի մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակ, ընդ որում վերջինիս մեղսագրվում նմանաբնույթ հանցանքի կատարում նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (․․․)»։ Վերը շարադրված իրավադրույթների և դատական ակտի լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելը կանխելու նպատակով կալանքի կիրառման իրավաչափությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանին մեղսագրվում են մեկից ավելի ծանր առանձնապես ծանր տեսակի ենթադրյալ հանցանքների կատարում՝ ուղղված բնակչության առողջության դեմ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ ուղղված հասարակական անվտանգության դեմ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասը նախատեսում է պատասխանատվություն հանցավոր կազմակերպությանը մասնակցելու համար։ Քննարկվող հանցակազմով պատասխանատվություն է սահմանվել հանցավոր կազմակերպության անդամակցության համար՝ ցանկացած եղանակով, բացառությամբ այն ստեղծելու կամ ղեկավարելու։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով նախատեսված իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելու, պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, տեղափոխելու, առաքելու, տարածելու, գովազդելու կամ դրանք ապօրինի իրացնելու կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելու հանցանքի անմիջական օբյեկտը բնակչության առողջության անվտանգությունն է: Միաժամանակ, քննարկվող արարքը կարող են ոտնձգել նաև ուրիշ օբյեկտների դեմ, վնաս պատճառել այլ հասարակական հարաբերությունների, ինչպես, օրինակ, թմրամիջոցների և հոգեներգործուն միջոցների շրջանառության սահմանված կարգը, հասարակական անվտանգությունը, պետական ձեռնարկությունների և հիմնարկների կանոնավոր գործունեությունը և այլն: Նման պայմաններում հաշվի առնելով անձին մեղսագրվող մեկից ավելի ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, ծանրությունը, լատենտային բնույթը, Դատարանն արձանագրում է, որ ազատության մեջ գտնվելու պարագայում մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը բարձր է։ Ասվածը հիմնավորվում է նաև այն հանգամանքով, որ մեղադրյալը չունի մշտական աշխատանք և եկամտի աղբյուր, բացի այդ համաձայն 2025 թվականի մայիսի 08-ին կազմված ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական թիվ 118/2025 եզրակացության՝ «տառապել է և ներկայումս էլ տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ՝ թմրանյութերի և հոգեակտիվ նյութերի համակցված գործածման հետևանքով, կախվածության համախտանիշ» նարկոլոգիական հիվանդությամբ»։ «Datalex» տեղեկատվական համակարգում առկա տվյալների ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանը թիվ ԱՎԴ2/0070/01/24 քրեական գործով հանդիսանում է մեղադրյալ և վերջինիս մեղսագրվում է նույնասեռ ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությանը՝ ապա Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում, դեռևս չեն հարցաքննվել թիվ 69102225 վարույթով մեղադրյալներ Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը և Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, չեն հետազոտվել ապացույցները, որպիսի պարագայում առկա է հավանականություն, որ մեղադրյալը կփորձի չկատարել իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները։ Հատկանշական է, որ մեղադրյալն իրեն մեղավոր չի ճանաչում առաջադրված մեղադրանքում։ Թեև սույն հանգամանքը չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս մեղադրյալի, սակայն հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրվող լատենտային հանցանքների առկայությունը՝ Դատարանն արձանագրում է մեղադրյալի կողմից վարույթի խոչընդոտման հավանականության առկայությունը։ Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ը։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-34-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 22-07-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 22-07-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 24-07-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 24-07-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Որոշում | Դատական նիստը հետաձգվել է պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի և մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի դիմումների հիման վրա։ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 06-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 06-08-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 14-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 14-08-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 09-09-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 09-09-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 09-09-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ՈՐՈՇՈՒՄ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԸՆՏՐՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «09» սեպտեմբերի 2025 թվական ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա․ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ պաշտպան Ս․ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ պաշտպան Ն․ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Լ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Մ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Հ․ՄԿՐՏԻՉՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, քննարկման առարկա դարձնելով մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Սյունիքի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69109724 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69110624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին որոշում է կայացվել թիվ 69110624 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի մայիսի 21-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթից թիվ 69109724 վարույթը անջատելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69140624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել թիվ 69140624 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախաձեռնվել է թիվ 69101925 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69101925 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը փաստացի ձերբակալվեց 2025 թվականի հունվարի 17-ին՝ ժամը 20։10-ին։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Արմեն Գագիկի Շախիկյանի և Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69102225 համարով։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 69102225 քրեական վարույթով Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Այֆոն 14 պռո» մոդելի 358073460303725 և 358073460447332 նույնականացման համարով և «Այֆոն 12 մինի» մոդելի 3530009111107870 և 353009111629279 նույնականացման համարով, «Xiaomi» մոդելի 868214062418361/00 և 868214062418379 նույնականացման համարներով և «Այֆոն» մոդելի 351952299954161 և 35192299951704 նույնականացման համարներով բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 2 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, Արմեն Շախիկյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 1 հատ 50 ԱՄՆ, 1 հատ 5 ԱՄՆ դոլար գումարները, թվով 2 հատ 100, թվով 1 հատ 500 ՀՀ մետաղադրամը, թվով 34 հատ 20.000 ՀՀ թղթադրամները/փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 149 կնիքով/, վերահսկելի մատակարարում և գնում ՕՀՄ-ի արդյունքում տեղադրված փաթեթը /փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, դատաքիմիական փորձագետի թիվ N12722405 եզրակացությամբ տրամադրված օբյեկտ 3 փաթեթը /փաթեթավորված մեկ փաթեթում կնիքված ՀՀ փորձագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի ծրարների համար նախատեսված կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերի հետ: 2025 թվականի հունվարի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի հունվարի 17-ից։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 10։50-ին Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 11։35-ին Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների և պաշտպանի հետ։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից՝ ժամը 10։50-ից։ 2025 թվականի փետրվարի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից։ 2025 թվականի մարտի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 19-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 16-ի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ն որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն կատարելու համար 2025 թվականի ապրիլի 14-ից մինչև 2025 թվականի մայիսի 05-ը ՀՀ ԱՆ «Հոգեկան առողջության պահպանման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ում տեղավորելու հարկադրանքի միջոց կիրառելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0493/15/25 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանի ներկայացրած միջնորդության հիման վրա վարույթի հարուցումը մերժվել է։ 2025 թվականի ապրիլի 10-ին վարույթն իրականացնող քննիչի որոշմամբ նշանակվել է ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննություն։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք երկու ամիս ժամանակով՝ սկիզբը հաշվելով փաստացի կատարման պահից և բացակայելու արգելքը։ Մեղադրյալը պարտավորվել է չլքել բնակության վայրը՝ ք.Երևան, Կուրղինյան 21/2 շենքի 26 բնակարան հասցեի տարածքը, արգելվել է (օրենքով նախատեսված բացառությունների հաշվառմամբ) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, շփում ունենալ այլ անձանց հետ՝ բացառությամբ իր հետ համատեղ բնակվող անձանցից և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 2025 թվականի մարտի 24-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի պաշտպանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին վարույթն իրականացնող քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել հսկող դատախազին՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ իրեն մեղսագրվող արարքը կատարած չլինելու հիմքով։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի և Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69122225 համարի ներքո։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Սամսունգ», «Iphone», «Iphone» և «One Plus 10» բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 3 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով/, Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված թվով 4 ապակյա գլանակները /փաթեթավորված մեկ փաթեթում և կնիքված ՀՀ ՔԿ փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի N 50 կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերից առանձին: 2025 թվականի մայիսի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է թիվ ԵԴ1/1834/01/25 քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը դատավոր Ս․Անդրեասյանին փաստացի հանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին։ 2025 թվականի հունիսի 02-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ 2025 թվականի հունիսի 13-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 15-ը։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 15-ը։ Էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. 2025 թվականի հունվարի 17-ի ՀՀ գլխավոր դատախազության բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Ալիսա Բոյաջյանի որոշմամբ՝ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, այն բանի համար որ «նա խախտելով Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործող նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, բացի այդ փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։ Այսպես. Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը տևական ժամանակ ՀՀ տարածքում առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու դիտավորությամբ 2023 թվականին ստեղծել և մինչև 2024 թվականի ապրիլի 5-ը ղեկավարել է հանցավոր կազմակերպություն, որի կազմում ընդգրկվել են Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը, Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը և դեռևս քննությամբ չպարզված այլ անձինք: Իր հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Հայկ Մարտիրոսյանը «Տելեգրամ» հեռահաղորդակցման հավելվածում ստեղծել և կառավարել է տարատեսակ թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող «Billionaire» անվամբ խանութ հարթակը, որում տեղադրել է հարթակի միջոցով վաճառվող թմրամիջոցների տեսակների, արժեքների, ինչպես նաև դրանք ձեռք բերելու եղանակների մասին տեղեկատվություն, ապա իրենից թմրամիջոց գնելու ցանկություն հայտնած անձանց հետ անձամբ, ինչպես նաև նույն էջի կառավարման գործընթացին ներգրավված օպերատոր Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի հետ միասին նամակագրություն վարելով տրամադրել է իր կողմից կառավարվող և պարբերաբար փոփոխվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների վերաբերյալ տվյալներ, որոնց հաճախորդների կողմից ձեռք բերվելիք թմրամիջոցի համար նախատեսված գումարները փոխանցելուց հետո վերջիններիս տրամադրել է նրանց հասանելի, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից արդեն իսկ տեղադրված թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ լուսանկարներ և աշխարհագրական կոորդինատներ: Վերոնշյալ հարթակի միջոցով թմրամիջոցների անխափան և պարբերական իրացում կատարելու համար հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանն ապահովել է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից՝ առանձնապես խոշոր չափերով տարբեր տեսակի թմրամիջոցների ձեռքբերումը, որը հերթական անգամ իրականացրել է ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարի միջոցով, ով իր հերթին ՀՀ տարածքում շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին՝ ապահովել է ՀՀ պետական սահմանով մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության և դրանց տեղափոխման արգելքը խախտելու եղանակով ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի N 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածում ընդգրկված առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» և այլ տեսակի թմրամիջոցների ապօրինի տեղափոխումը ՀՀ տարածք: Այնուհետև, հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցությունների ընթացքում, Բաղերի Ռաջաբ Նազարն իր ծանոթ Սիմոն Հարությունյանին հայտնել է հանցավոր մտադրության մասին և թմրամիջոցները Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքից Ագարակ քաղաք տանող ավտոճանապարհահատվածից այլ վայր տեղափոխելու, տարբեր թաքստոցներում տեղադրելու, տեղադրման վայրերը լուսանկարելու և դրանք իրեն ուղարկելու համար խոստացել և տրամադրել է դրամական աջակցություն՝ այդ կերպ շահագրգռելով վերջինիս: Նախաքննության ընթացքում Ս. Հարությունյանի մասնակցությամբ ձեռնարկված քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում վերը նշված եղանակով ապօրինի ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցներից առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը Ռաջաբ Բաղերիի հանձնարարությամբ Սիմոն Հարությունյանը պետք է տեղադրեր թաքստոցում և տեղադրման վայրի լուսանկարներն ուղարկեր Բաղերի Ռաջաբ Նազարին, ոստի «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ հետախուզական միջոցառման շրջանակներում փոխարինվել է թմրամիջոցի նմանակ փաթեթով, որը տեղադրվել է Երևան- Երասխ ավտոճանապարհի 28-րդ կմ հատվածում՝ «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտ, որից հետո տեղադրման վայրի լուսանկարները և տեղորոշումները Ս.Հարությունյանի կողմից ինտերնետային հավելվածի միջոցով ուղարկվել են Բաղերի Ռաջաբ Նազարին: Այնուհետև, ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարը, բջջային հեռախոսի հավելվածների միջոցով ստացված հիշյալ լուսանկարներն ուղարկել է «Billionaire» թմրանյութի վաճառքով զբաղվող՝ հանցավոր կազմակերպությունը ղեկավարած Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանին, ով իր հերթին լուսանկարն ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Karlos Heminguey» գրանցված Արմեն Շախիկյանին, որից հետո վերջինս, ստացված լուսանկարներից տեղեկանալով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի թաքստոցի գտնվելու վայրի մասին, 2024 թվականի ապրիլի 5-ին այցելել է նշված վայր, «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտից վերցրել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված հիշյալ թմրամիջոցի փաթեթի նմանակը և ուղևորվել է Երևան քաղաքի Ավան- Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի VI հասցե նույնական է Երևան քաղաքի Տաշկենտի փողոցի 1/1 հասցեին/, սակայն չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել է, որից հետո իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ գտնվելու ընթացքում շարունակվել է Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի հեռախոսային նամակագրությունը: Այնուհետև, Հայկ Մարտիրոսյանը, տեղեկանալով թմրամիջոցը՝ Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեում տեղադրված լինելու հանգամանքի մասին, հանձնարարել է հանցավոր կազմակերպության մասնակից՝ «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Graf» բաժանորդ գրանցված Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից վերցնել և տեղափոխել թմրամիջոցը՝ հետագայում իրացնելու նպատակով փաթեթավորելու նպատակով: Դրանից հետո, վերջինս ժամանել է հանձնարարված վայր, որտեղ 05.04.2024 թվականին, ժամը՝ 23:14:59-ից մինչև 23:42:48-ը ընկած ժամանակահատվածում, գտնվելով Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեի մոտ` հետևել է իրավապահ մարմնի աշխատակիցների կողմից՝ Արմեն Շախիկյանին՝ արգելանքի վերցնելու գործընթացին, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով վերցնել 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը՝ չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել և հեռացել է նշված վայրից՝ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների ներկայության մասին հայտնելով նաև հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանին: Հայկ Մարտիրոսյանը Արմեն Շախիկյանից պարզելով, որ ամեն ինչ կարգին է՝ նրանից պահանջել է թմրամիջոցը Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից տեղափոխել այլ վայր: Արմեն Շախիկյանը, գտնվելով իրավապահ մարմինների հսկողության ներքո, իր նախաձեռնությամբ և միաժամանակ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում, փաթեթը տեղափոխել է Երևան քաղաքի Վիլնյուսի 27 հասցե` այդ մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով էլ իր հերթին նշված տեղեկությունը հայտնել է Միքայել Բաղդասարյանին, հավաստիացնելով վերջինիս, որ Արմեն Շախիկյանը իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ չի գտնվում։ Այնուհետև, Միքայել Բաղդասարյանը Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցումով կարճ ժամանակ անց ժամանել է Վիլնյուսի 27 հասցե և Հայկ Մարտիրոսյանին հայտնել է, որ շենքի շքամուտքի 8-րդ հարկից շշուկով խոսելու ձայներ լսելու մասին, ինչի պատճառով վերև չի բարձրացել և չի վերցրել՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում կրկին չկարողանալով հանցանքը ավարտին հասցնել: Այնուհետև, 06.04.2024 թվականին, ժամը՝ 02:04:37-ին, վերջնականապես հեռացել է դեպքի վայրից՝ կրկին այդ ամենի մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով ժամը՝ 04:30-ին, մոտենալով Վիլնյուսի 27 շենքի շքամուտք, ցանկացել է վերցնել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված փաթեթը, սակայն ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից և իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը հանցավոր կազմակերպության կազմում ապօրինի ձեռք բերելու հանցավոր մտադրությունը»: Վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները. 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին՝ դատական նիստի ընթացքում, հանրային մեղադրողը միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամսով։ Պաշտպան Ն․Գրիգորյանն առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ, նշեց, որ Լևոն Բաղդասարյանը եղել է երկու ամիս տնային կալանքի տակ, չի խոչընդոտել վարույթի իրականացմանը։ Նրա խոսքով՝ մեղադրյալի դեմ ցուցմունք տվել է բացառապես Հայկ Մարտիրոսյանը։ Նշեց, որ մեղադրյալը և վերջինիս եղբայրը գտնվում են կալանքի տակ, որի հետևանքով վերջիններիս ընտանիքի համար առաջացել են բացասական հետևանքներ։ Պաշտպանը միջնորդեց կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ տնային կալանք և բացակայելու արգելք։ Նշեց, որ մեղադրյալը ունի մանկահասակ երեխա, ում հետ ամիսներ շարունակ չի կարողացել հաղորդակցվել։ Մեղադրյալ Մ․Բաղդասարյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։ Նշեց, որ ձերբակալման ժամանակ ծանուցումն իրականացվել է հաշվառման հասցեով, ինքը գտնվել է աշխատանքի վայրում, չի բնակվել հաշվառման հասցեում։ Պաշտպան Ս․Անդրեասյանը և մեղադրյալները միացան պաշտպան Ն․Գրիգորյանի դիրքորոշմանը։ (Դիրքորոշումներն ավելի մանրամասն տե՛ս դատական նիստի արձանագրության լազերային սկավառակը): Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) բ. անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով, գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ 3. Դատարանը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության սահմաններում պարտավոր են անհապաղ ազատ արձակել ազատությունից ապօրինի կամ անհիմն զրկված յուրաքանչյուր անձի: 4.Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ (…) 3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…) 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (…) 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Նախնական դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում մինչդատական վարույթում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու, իսկ եթե խափանման միջոց կիրառված չի եղել` այն կիրառելու հարցը»: Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է. - մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ -մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Դատարանը արձանագրում է նաև, որ դատավորի կողմից քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո, Դատարանն է հանդիսանում քրեական վարույթի պատասխանատուն, որի ընթացքում առաջացող ռիսկերը գնահատում է՝ կաշկանդված չլինելով մինչդատական վարույթի ընթացքում գնահատված ռիսկերով։ Այլ կերպ՝ սույն փուլում գործի քննության ծավալը տարբերվում է մինչդատական վարույթում առկա ծավալից և սույն փուլում Դատարանն է գնահատում դատական քննության ընթացքում առաջացող ռիսկերը՝ այդ թվում նաև խափանման միջոցի ընտրության ժամանակ առկա հիմքերը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը 2025 թվականի հունիսի 13-ի որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ դիրքորոշումը՝ «Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու նպատակով կալանքի կիրառման իրավաչափությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանին մեղսագրվում են մեկից ավելի ծանր և առանձնապես ծանր տեսակի ենթադրյալ հանցանքների կատարում՝ ուղղված բնակչության առողջության դեմ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ ուղղված հասարակական անվտանգության դեմ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասը նախատեսում է պատասխանատվություն հանցավոր կազմակերպությանը մասնակցելու համար։ Քննարկվող հանցակազմով պատասխանատվություն է սահմանվել հանցավոր կազմակերպության անդամակցության համար՝ ցանկացած եղանակով, բացառությամբ այն ստեղծելու կամ ղեկավարելու։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով նախատեսված իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելու, պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, տեղափոխելու, առաքելու, տարածելու, գովազդելու կամ դրանք ապօրինի իրացնելու կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելու հանցանքի անմիջական օբյեկտը բնակչության առողջության անվտանգությունն է: Միաժամանակ, քննարկվող արարքը կարող են ոտնձգել նաև ուրիշ օբյեկտների դեմ, վնաս պատճառել այլ հասարակական հարաբերությունների, ինչպես, օրինակ, թմրամիջոցների և հոգեներգործուն միջոցների շրջանառության սահմանված կարգը, հասարակական անվտանգությունը, պետական ձեռնարկությունների և հիմնարկների կանոնավոր գործունեությունը և այլն: Նման պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում, դեռևս չեն հարցաքննվել թիվ 69102225 վարույթով մեղադրյալներ Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը և Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, չեն հետազոտվել ապացույցները, որպիսի պարագայում առկա է հավանականություն, որ մեղադրյալը կփորձի չկատարել իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները։ Հատկանշական է, որ մեղադրյալն իրեն մեղավոր չի ճանաչում առաջադրված մեղադրանքում, բացի այդ մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի եղբայրը՝ Լևոն Բաղդասարյանը ևս հանդիսանում է սույն քրեական գործով մեղադրյալ։ Թեև սույն հանգամանքը չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս մեղադրյալի, սակայն հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրվող մեկից ավելի ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, ծանրությունը, լատենտային բնույթը՝ Դատարանն արձանագրում է մեղադրյալի կողմից վարույթի խոչընդոտման հավանականության առկայությունը։ Անդրադառնալով պաշտպանի ներկայացրած միջնորդությանը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներ տնային կալանքի և բացակայելու արգելքի կիրառման առնչությամբ և գնահատելով մեղադրյալին վերաբերելի դրական և բացասական գործոնները (Դատարանին ներկայացվել է մեղադրյալի հոր՝ Մանուկ Բաղդասարյանի՝ «մեծահասակի ամբուլատոր բժշկական քարտից քաղվածք», ըստ որի նրա մոտ ախտորոշվել է կոկորդի C-r վիճակ վիրահատությունից, ռադիոթերապիայից հետո՝ pT3pNoMo III) վերջինիս հնարավոր վարքագծի հակակշռման և հավասարակշռման համատեքստում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, մեղադրյալի անձի հանրային վտանգավորությունը, քրեական գործի քննության սույն փուլում դեռևս այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառումը ի զորու չէ ապահովել մեղադրյալի իրավաչափ վարքագիծը: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 15-ը»։ Վերը շարադրված իրավադրույթների և դատական ակտի լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության սույն փուլում ի հայտ չեն եկել այնպիսի էական փաստական հանգամանքներ, որոնք ի զորու կլինեին նվազեցնել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը։ Քրեական գործի քննությունը գտնվում է հիմնական դատալսումների՝ ապացույցներ հետազոտման ակտիվ փուլում, դեռևս հետազոտվել են գրավոր ապացույցներ որոշակի մասը, որպիսի պայմաններում մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների չկատարման վտանգը շարունակում է պահպանվել։ Անդրադառնալով մեղադրյալի պաշտպանի միջնորդությանը՝ կիրառված հաղորդակցության սահմանափակման հետ կապված՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալն ունի վատառողջ հայր, ուստի անհրաժեշտ է մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ սահմանափակել այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը՝ բացառությամբ պաշտպանի և մերձավոր ազգականների (հայր, մայր, կին, երեխա)։ Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 15-ը։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-34-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը՝ բացառությամբ պաշտպանի և մերձավոր ազգականների (հայր, մայր, կին, երեխա)։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 23-09-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 23-09-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 23-09-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԸՆՏՐՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «23» սեպտեմբերի 2025 թվական ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա․ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ պաշտպան Լ․ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ պաշտպան Ն․ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Լ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Մ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, քննարկման առարկա դարձնելով մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Սյունիքի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69109724 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69110624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին որոշում է կայացվել թիվ 69110624 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի մայիսի 21-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթից թիվ 69109724 վարույթը անջատելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69140624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել թիվ 69140624 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախաձեռնվել է թիվ 69101925 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69101925 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը փաստացի ձերբակալվեց 2025 թվականի հունվարի 17-ին՝ ժամը 20։10-ին։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Արմեն Գագիկի Շախիկյանի և Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69102225 համարով։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 69102225 քրեական վարույթով Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Այֆոն 14 պրո» մոդելի 358073460303725 և 358073460447332 նույնականացման համարով և «Այֆոն 12 մինի» մոդելի 3530009111107870 և 353009111629279 նույնականացման համարով, «Xiaomi» մոդելի 868214062418361/00 և 868214062418379 նույնականացման համարներով և «Այֆոն» մոդելի 351952299954161 և 35192299951704 նույնականացման համարներով բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 2 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, Արմեն Շախիկյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 1 հատ 50 ԱՄՆ, 1 հատ 5 ԱՄՆ դոլար գումարները, թվով 2 հատ 100, թվով 1 հատ 500 ՀՀ մետաղադրամը, թվով 34 հատ 20.000 ՀՀ թղթադրամները/փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 149 կնիքով/, վերահսկելի մատակարարում և գնում ՕՀՄ-ի արդյունքում տեղադրված փաթեթը /փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, դատաքիմիական փորձագետի թիվ N12722405 եզրակացությամբ տրամադրված օբյեկտ 3 փաթեթը /փաթեթավորված մեկ փաթեթում կնիքված ՀՀ փորձագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի ծրարների համար նախատեսված կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերի հետ: 2025 թվականի հունվարի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի հունվարի 17-ից։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 10։50-ին Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 11։35-ին Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների և պաշտպանի հետ։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից՝ ժամը 10։50-ից։ 2025 թվականի փետրվարի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից։ 2025 թվականի մարտի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 19-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 16-ի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ն որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն կատարելու համար 2025 թվականի ապրիլի 14-ից մինչև 2025 թվականի մայիսի 05-ը ՀՀ ԱՆ «Հոգեկան առողջության պահպանման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ում տեղավորելու հարկադրանքի միջոց կիրառելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0493/15/25 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանի ներկայացրած միջնորդության հիման վրա վարույթի հարուցումը մերժվել է։ 2025 թվականի ապրիլի 10-ին վարույթն իրականացնող քննիչի որոշմամբ նշանակվել է ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննություն։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք երկու ամիս ժամանակով՝ սկիզբը հաշվելով փաստացի կատարման պահից և բացակայելու արգելքը։ Մեղադրյալը պարտավորվել է չլքել բնակության վայրը՝ ք.Երևան, Կուրղինյան 21/2 շենքի 26 բնակարան հասցեի տարածքը, արգելել է (օրենքով նախատեսված բացառությունների հաշվառմամբ) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, շփում ունենալ այլ անձանց հետ՝ բացառությամբ իր հետ համատեղ բնակվող անձանցից և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 2025 թվականի մարտի 24-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի պաշտպանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին վարույթն իրականացնող քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել հսկող դատախազին՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ իրեն մեղսագրվող արարքը կատարած չլինելու հիմքով։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի և Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69122225 համարի ներքո։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Սամսունգ», «Iphone», «Iphone» և «One Plus 10» բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 3 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով/, Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված թվով 4 ապակյա գլանակները /փաթեթավորված մեկ փաթեթում և կնիքված ՀՀ ՔԿ փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի N 50 կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերից առանձին: 2025 թվականի մայիսի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է թիվ ԵԴ1/1834/01/25 քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը դատավոր Ս․Անդրեասյանին փաստացի հանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին։ 2025 թվականի հունիսի 02-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ 2025 թվականի հունիսի 13-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 25-ը։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 15-ը։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ը։ Էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. 2025 թվականի հունվարի 17-ի ՀՀ գլխավոր դատախազության բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Ալիսա Բոյաջյանի որոշմամբ՝ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, այն բանի համար որ « նա խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործող նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, ինչպես նաև փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց: Այսպես. Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը տևական ժամանակ ՀՀ տարածքում առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու դիտավորությամբ 2023 թվականին ստեղծել և մինչև 2024 թվականի ապրիլի 5-ը ղեկավարել է հանցավոր կազմակերպություն, որի կազմում ընդգրկվել են Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը, Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը և դեռևս քննությամբ չպարզված այլ անձինք: Իր հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Հայկ Մարտիրոսյանը «Տելեգրամ» հեռահաղորդակցման հավելվածում ստեղծել և կառավարել է տարատեսակ թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող «Billionaire» անվամբ խանութ հարթակը, որում տեղադրել է հարթակի միջոցով վաճառվող թմրամիջոցների տեսակների, արժեքների, ինչպես նաև դրանք ձեռք բերելու եղանակների մասին տեղեկատվություն, ապա իրենից թմրամիջոց գնելու ցանկություն հայտնած անձանց հետ անձամբ, ինչպես նաև նույն էջի կառավարման գործընթացին ներգրավված օպերատոր Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի հետ միասին նամակագրություն վարելով տրամադրել է իր կողմից կառավարվող և պարբերաբար փոփոխվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների վերաբերյալ տվյալներ, որոնց հաճախորդների կողմից ձեռք բերվելիք թմրամիջոցի համար նախատեսված գումարները փոխանցելուց հետո վերջիններիս տրամադրել է նրանց հասանելի, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից արդեն իսկ տեղադրված թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ լուսանկարներ և աշխարհագրական կոորդինատներ: Վերոնշյալ հարթակի միջոցով թմրամիջոցների անխափան և պարբերական իրացում կատարելու համար հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանն ապահովել է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից՝ առանձնապես խոշոր չափերով տարբեր տեսակի թմրամիջոցների ձեռքբերումը, որը հերթական անգամ իրականացրել է ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարի միջոցով, ով իր հերթին ՀՀ տարածքում շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին ապահովել է ՀՀ պետական սահմանով մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության և դրանց տեղափոխման արգելքը խախտելու եղանակով ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի N 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածում ընդգրկված առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» թմրամիջոցների ապօրինի տեղափոխումը ՀՀ տարածք։ Այնուհետև, հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցությունների ընթացքում, Բաղերի Ռաջաբ Նազարն իր ծանոթ Սիմոն Հարությունյանին հայտնել է հանցավոր մտադրության մասին և թմրամիջոցները Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքից Ագարակ քաղաք տանող ավտոճանապարհահատվածից այլ վայր տեղափոխելու, տարբեր թաքստոցներում տեղադրելու, տեղադրման վայրերը լուսանկարելու և դրանք իրեն ուղարկելու համար խոստացել և տրամադրել է դրամական աջակցություն՝ այդ կերպ շահագրգռելով վերջինիս: Նախաքննության ընթացքում Ս. Հարությունյանի մասնակցությամբ ձեռնարկված քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում վերը նշված եղանակով ապօրինի ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցներից առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը Ռաջաբ Բաղերիի հանձնարարությամբ Սիմոն Հարությունյանը պետք է տեղադրեր թաքստոցում և տեղադրման վայրի լուսանկարներն ուղարկեր Բաղերի Ռաջաբ Նազարին, ոստի «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ հետախուզական միջոցառման շրջանակներում փոխարինվել է թմրամիջոցի նմանակ փաթեթով, որը տեղադրվել է Երևան-Երասխ ավտոճանապարհի 28-րդ կմ հատվածում՝ «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտ, որից հետո տեղադրման վայրի լուսանկարները և տեղորոշումները Ս.Հարությունյանի կողմից ինտերնետային հավելվածի միջոցով ուղարկվել են Բաղերի Ռաջաբ Նազարին: Այնուհետև, ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարը, բջջային հեռախոսի հավելվածների միջոցով ստացված հիշյալ լուսանկարներն ուղարկել է «Billionaire» թմրանյութի վաճառքով զբաղվող՝ հանցավոր կազմակերպությունը ղեկավարած Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանին, ով իր հերթին լուսանկարն ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Karlos Hemanguey» գրանցված Արմեն Շախիկյանին, որից հետո վերջինս, ստացված լուսանկարներից տեղեկանալով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի թաքստոցի գտնվելու վայրի մասին, 2024 թվականի ապրիլի 5-ին այցելել է նշված վայր, «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտից վերցրել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված հիշյալ թմրամիջոցի փաթեթի նմանակը և ուղևորվել է Երևան քաղաքի Ավան- Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցե /նույնական է Երևան քաղաքի Տաշկենտի փողոցի 1/1 հասցեին/, սակայն չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել է, որից հետո իրավապահ մարմնի ախատակիցների հսկողության տակ գտնվելու ընթացքում շարունակվել է Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի հեռախոսային նամակագրությունը: Այնուհետև, Հայկ Մարտիրոսյանը, տեղեկանալով թմրամիջոցը՝ Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեում տեղադրված լինելու հանգամանքի մասին, հանձնարարել է հանցավոր կազմակերպության մասնակից՝ «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «G.r.a.f.» բաժանորդ գրանցված Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից վերցնել և տեղափոխել թմրամիջոցը՝ հետագայում իրացնելու նպատակով փաթեթավորելու նպատակով: Դրանից հետո, վերջինս ժամանել է հանձնարարված վայր, որտեղ 05.04.2024 թվականին, ժամը՝ 23:14:59-ից մինչև 23:42:48-ը ընկած ժամանակահատվածում, գտնվելով Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեի մոտ՝ հետևել է իրավապահ մարմնի աշխատակիցների կողմից Արմեն Շախիկյանին արգելանքի վերցնելու գործընթացին, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով վերցնել 1979,8 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը՝ չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել և հեռացել է նշված վայրից՝ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների ներկայության մասին հայտնելով նաև հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանին: Հայկ Մարտիրոսյանը Արմեն Շախիկյանից պարզելով, որ ամեն ինչ կարգին է՝ նրանից պահանջել է թմրամիջոցը Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից տեղափոխել այլ վայր: Արմեն Շախիկյանը, գտնվելով իրավապահ մարմինների հսկողության ներքո, իր նախաձեռնությամբ և միաժամանակ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում, փաթեթը տեղափոխել է Երևան քաղաքի Վիլնյուսի 27 հասցե՝ այդ մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով էլ իր հերթին նշված տեղեկությունը հայտնել է Միքայել Բաղդասարյանին, հավաստիացնելով վերջինիս, որ Արմեն Շախիկյանը իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ չի գտնվում: Այնուհետև, Միքայել Բաղդասարյանը Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցումով կարճ ժամանակ անց ժամանել է Վիլնյուսի 27 հասցե և Հայկ Մարտիրոսյանին հայտնել է, որ շենքի շքամուտքի 8-րդ հարկից շշուկով խոսելու ձայներ լսելու մասին, ինչի պատճառով վերև չի բարձրացել և չի վերցրել՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում կրկին չկարողանալով հանցանքը ավարտին հասցնել: Այնուհետև, 06.04.2024 թվականին, ժամը՝ 02:04:37-ին, վերջնականապես հեռացել է դեպքի վայրից՝ կրկին այդ ամենի մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով ժամը՝ 04:30-ին, մոտենալով Վիլնյուսի 27 շենքի շքամուտք, ցանկացել է վերցնել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված փաթեթը, սակայն ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից և իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը հանցավոր կազմակերպության կազմում ապօրինի ձեռք բերելու հանցավոր մտադրությունը»: Վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները. 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին՝ դատական նիստի ընթացքում, հանրային մեղադրող Ա․Բոյաջյանը միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ։ Նշեց, որ ներկայումս ևս շարունակում են պահպանված լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը կիրառելու հիմքերը՝ նոր հանցանք կատարելը կանխելու, վերջինիս փախուստը կանխելու և իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված պարտականությունների կատարումն ապահովելու նպատակով։ Պաշտպան Լ․Մելքոնյանը առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու հավանականությանը նշեց, որ այն պարզապես ենթադրություն է, բացի այդ, այն պայմաններում, երբ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացվեց տնային կալանքի կիրառման մասին որոշում, որից հետո Վերաքննիչ քրեական դատարանը բեկանեց այդ որոշումը, ապա 10 օր շարունակ մեղադրյալը գտնվել է անորոշ վիճակում, էլեկտրոնային հսկողության միջոցներ կիրառված չեն եղել, սակայն մեղադրյալը դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ։ Անդրադառնալով մեղադրյալի վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարման ապահովմանը՝ նշեց, որ մեղադրյալի կողմից իրեն մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքների կատարումը հիմնավորելու համար առկա է երկու ապացույց, մեկը՝ Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցմունքն է, ով այլ քրեական գործով անցնում է որպես մասնավոր մասնակից, սակայն առերես հարցաքննության ժամանակ վերջինս նշել է, որ չի ճանաչում առերեսվողին։ Պաշտպանի խոսքով՝ մեղադրյալը չի կարող ազդեցություն գործել վերջինիս վրա։ Անդրադառնալով նոր հանցանք կատարելու հավանականությանը՝ նշեց, որ դեռևս չի հաստատվել մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու հանգամանքը, վերջինս ունի անմեղության կանխավարկած, միայն այն հանգամանքը, որ վերջինս մեղադրյալի կարգավիճակ ունի, ըստ պաշտպանի՝ չի կարող համարվել նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը հիմնավորող հանգամանք։ Անդրադառնալով այն փաստարկին, որ մեղադրյալը ենթադրյալ հանցանքը կատարել է համացանցային միջոցների օգտագործմամբ, չի կարող հիմք հանդիսանալ վերջինիս կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը հիմնավորելու համար։ Պաշտպանի խոսքով՝ մեղադրյալը և իր եղբայրը գտնվում են կալանքի տակ, ունեն տարեց ծնողներ, հայրը ունի առողջական խնդիրներ, որի պատճառով ֆիզիկապես չի կարողանում ներկայանալ դատարան՝ դատական նիստերին մասնակցելու նպատակով։ Պաշտպանի խոսքով՝ նման պայմաններում երկու եղբայրների նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգելը շատ դաժան է, ուստի միջնորդեց չերկարաձգել կալանքի ժամկետը, կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ Դատարանի ընտրությամբ։ Պաշտպան Ն․Գրիգորյանը առարկեց հանրային մեղադրողի ներկայացրած միջնորդության դեմ, նշեց, որ մեղադրյալ Լ․Բաղդասարյանը հանդիսանում է իր պաշտպանյալ Միքայել Բաղդասարյանի հարազատ եղբայրը, նրանց հայրը հանդիսանում է ծանր հիվանդ, որպիսի պայմաններում միացավ պաշտպան Լ/Մելքոնյանի ներկայացրած միջնորդությանը և խնդրեց կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցները։ Պաշտպանի խոսքով՝ եթե անձը գտնվել է 2 ամիս տնային կալանքի տակ և դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ, ուստի այդ կերպ չեզոքանում են նրա կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու ռիսկերը։ Մեղադրյալ Լ․Բաղդասարյանը նշեց, որ նախորդիվ գտնվել է տնային կալանքի տակ և երբ Վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից կայացվել է կալանքի որոշում ինքը չի լքել իր բնակության վայրը, սպասել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության աշխատակիցներին։ Նշեց, որ հայրը վատառողջ է, ունի հաշմանդամության կարգ, չի կարողանում խոսել, ապրում են վարձակալական հիմունքներով, արդեն գրեթե 7 ամիս չի աշխատում, չի պատրաստվում դիմել փախուստի, նախորդիվ ևս գտնվել է աշխատանքի մեջ, առավոտյան 09։00-ից մինչև 19։00-ն աշխատել է, ուստի միացավ պաշտպանի միջնորդությանը։ Նշեց, որ հանդիսանում է եհովայի վկա, գտնվել է այլընտրանքային ծառայության մեջ՝ երեք տարի շարունակ՝ մինչև նախորդ տարվա օգոստոսի 02-ը, որպես գրանցված աշխատող է եղել Սովետաշենի հոգեբուժարանում՝ առավոտյան 09։00-ից մինչև 19։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, իրեն մեղսագրվում է հանցանքի կատարում մինչև 2024 թվականի ապրիլի 5-ը, սակայն ինքը գտնվել է աշխատանքի մեջ, իրենց բջջային հեռախոսները հավաքվել են աշխատանքի ընթացքում և պահվել են տնօրենի սենյակում։ Մեղադրյալ Մ․Բաղդասարյանը նշեց, որ մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանը հանդիսանում է եհովայի վկա, ներկայացված մեղադրանքներն իրենց հետ ընդհանրապես կապ չունեն։ Նշեց, որ Լևոն Բաղդասարյանը գտնվել է այլընտրանքային ծառայության մեջ։ Մեղադրյալ Հ․Մկրտիչյանը և պաշտպան Ս․Անդրեասյանը դատական նիստին չեին ներկայացել։ (Դիրքորոշումներն ավելի մանրամասն տե՛ս դատական նիստի արձանագրության լազերային սկավառակը): Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) բ. անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով, գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ 3. Դատարանը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության սահմաններում պարտավոր են անհապաղ ազատ արձակել ազատությունից ապօրինի կամ անհիմն զրկված յուրաքանչյուր անձի: 4.Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ (…) 3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…) 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (…) 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Նախնական դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում մինչդատական վարույթում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու, իսկ եթե խափանման միջոց կիրառված չի եղել` այն կիրառելու հարցը»: Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է. - մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ -մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Դատարանը արձանագրում է նաև, որ դատավորի կողմից քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո, Դատարանն է հանդիսանում քրեական վարույթի պատասխանատուն, որի ընթացքում առաջացող ռիսկերը գնահատում է՝ կաշկանդված չլինելով մինչդատական վարույթի ընթացքում գնահատված ռիսկերով։ Այլ կերպ՝ սույն փուլում գործի քննության ծավալը տարբերվում է մինչդատական վարույթում առկա ծավալից և սույն փուլում Դատարանն է գնահատում դատական քննության ընթացքում առաջացող ռիսկերը՝ այդ թվում նաև խափանման միջոցի ընտրության ժամանակ առկա հիմքերը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 13-ի որոշման համաձայն՝ «Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելը կանխելու նպատակով կալանքի կիրառման իրավաչափությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանին մեղսագրվում են մեկից ավելի ծանր առանձնապես ծանր տեսակի ենթադրյալ հանցանքների կատարում՝ ուղղված բնակչության առողջության դեմ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ ուղղված հասարակական անվտանգության դեմ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասը նախատեսում է պատասխանատվություն հանցավոր կազմակերպությանը մասնակցելու համար։ Քննարկվող հանցակազմով պատասխանատվություն է սահմանվել հանցավոր կազմակերպության անդամակցության համար՝ ցանկացած եղանակով, բացառությամբ այն ստեղծելու կամ ղեկավարելու։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով նախատեսված իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելու, պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, տեղափոխելու, առաքելու, տարածելու, գովազդելու կամ դրանք ապօրինի իրացնելու կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելու հանցանքի, անմիջական օբյեկտը բնակչության առողջության անվտանգությունն է: Միաժամանակ, քննարկվող արարքը կարող են ոտնձգել նաև ուրիշ օբյեկտների դեմ, վնաս պատճառել այլ հասարակական հարաբերությունների, ինչպես, օրինակ, թմրամիջոցների և հոգեներգործուն միջոցների շրջանառության սահմանված կարգը, հասարակական անվտանգությունը, պետական ձեռնարկությունների և հիմնարկների կանոնավոր գործունեությունը և այլն: Նման պայմաններում հաշվի առնելով անձին մեղսագրվող մեկից ավելի ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը (վերջինիս մեղսագրվում են ծանր և առանձնապես ծանր ենթադրյալ հանցանքների կատարում), լատենտային բնույթը (հատկանշական է, որ ենթադրյալ հանցանքները կատարելիս մեղադրյալն օգտագործել է համացանցային հասանելիություն և VPN ծրագրային համակարգ, որի միջոցով հնարավոր է փոխել IP հասցեն) Դատարանն արձանագրում է, որ ազատության մեջ գտնվելու պարագայում մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը բարձր է։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությանը՝ ապա Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում, դեռևս չեն հարցաքննվել թիվ 69102225 վարույթով մեղադրյալներ Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը և Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, չեն հետազոտվել ապացույցները, որպիսի պարագայում առկա է հավանականություն, որ մեղադրյալը կփորձի չկատարել իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները։ Հատկանշական է, որ մեղադրյալն իրեն մեղավոր չի ճանաչում առաջադրված մեղադրանքում։ Թեև սույն հանգամանքը չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս մեղադրյալի, սակայն հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրվող լատենտային հանցանքների առկայությունը՝ Դատարանն արձանագրում է մեղադրյալի կողմից վարույթի խոչընդոտման հավանականության առկայությունը։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու հավանականությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ համաձայն վկայակոչված ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 04․06․2025թ․ որոշման՝ «Լևոն Բաղդասարյանի գտնվելու վայրը տևական ժամանակ անհայտ է եղել, վերջինս չի հայտնաբերվել կատարված օպերատիվ հետախուզական գործունեության ընթացքում, մեղադրյալի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և միայն դրանից հետո հնարավոր է եղել հայտնաբերել նրան»։ Նման պայմաններում Դատարանը չի բացառում հիշյալ հիմքի առկայությունը։ Անդրադառնալով պաշտպանի ներկայացրած միջնորդությանը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման առնչությամբ և գնահատելով մեղադրյալին վերաբերելի դրական և բացասական գործոնները վերջինիս հնարավոր վարքագծի հակակշռման և հավասարակշռման համատեքստում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, մեղադրյալի անձի հանրային վտանգավորությունը, քրեական գործի քննության սույն փուլում դեռևս այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառումը ի զորու չէ ապահովել մեղադրյալի իրավաչափ վարքագիծը: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 25-ը»: Վերը շարադրված իրավադրույթների և դատական ակտի լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության սույն փուլում ի հայտ չեն եկել այնպիսի էական փաստական հանգամանքներ, որոնք ի զորու կլինեին նվազեցնել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը։ Քրեական գործի քննությունը գտնվում է հիմնական դատալսումների՝ ապացույցներ հետազոտման ակտիվ փուլում, դեռևս հետազոտվել են բացառապես գրավոր ապացույցներ որոշակի մասը, դեռևս չեն հարցաքննվել վկաները, որպիսի պայմաններում մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների չկատարման վտանգը, մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելու հավանականությունը, ինչպես նաև փախուստի դիմելու որոշակի հավանականությունը շարունակում է պահպանվել։ Հատկանշական է, որ 2025 թվականի սեպտեմբերի 03-ին ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի պետ Վ․Նասոյանի կողմից Դատարանում ստացվել է գրություն հետևյալ բովանդակությամբ․ «Հայտնում եմ, որ ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի թիվ 83 խցում 27.08.2025թ. կատարվել է խուզարկություն, ինչի արդյունքում հայտնաբերվել է կալանավորված անձ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին /քր.գործ ԵԴ1/1834/01/25/ պատկանող «Մինիֆոն» մոդելի բջջային հեռախոս՝ որի գործարանային համարն է 1/ 354408972697558; 2/ 354408972697566, որի մեջ առկա էր «Յու» օպերատորի բաժանորդային քարտ, որի գործարանային համարն է 25040182355557, ինչպես նաև «Յու» օպերատորի բաժանորդային քարտ, որի գործարանային համարն է 2411017326330 և «Թիմ» օպերատորի բաժանորդային քարտ, որի գործարանային համարն է 893740100023961214»։ Մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի կողմից իր խցում արգելված առարկա՝ բջջային հեռախոս, քարտ պահելու հանգամանքը բարձրացնում է վերջինիս կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պարտականությունների չկատարման հավանականությունը, վերջինս արգելված առարկաներ պահելով, առերևույթ խախտել է «Ձերբակալված և կալանավորված անձանց պահելու մասին» ՀՀ օրենքի 22-րդ հոդվածի պահանջը։ Անդրադառնալով պաշտպանի ներկայացրած միջնորդությանը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման առնչությամբ և գնահատելով մեղադրյալին վերաբերելի դրական և բացասական գործոնները վերջինիս հնարավոր վարքագծի հակակշռման և հավասարակշռման համատեքստում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն փուլում դեռևս այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառումը ի զորու չէ ապահովել մեղադրյալի իրավաչափ վարքագիծը: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ը։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-34-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ը։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 09-10-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 09-10-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 09-10-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ՈՐՈՇՈՒՄ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԸՆՏՐՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «09» հոկտեմբերի 2025 թվական ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա․ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ պաշտպան Ս․ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ պաշտպան Լ․ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ պաշտպան Ն․ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Լ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Մ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Հ․ՄԿՐՏԻՉՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, քննարկման առարկա դարձնելով մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Սյունիքի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69109724 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69110624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին որոշում է կայացվել թիվ 69110624 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի մայիսի 21-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթից թիվ 69109724 վարույթը անջատելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69140624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել թիվ 69140624 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախաձեռնվել է թիվ 69101925 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69101925 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը փաստացի ձերբակալվեց 2025 թվականի հունվարի 17-ին՝ ժամը 20։10-ին։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Արմեն Գագիկի Շախիկյանի և Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69102225 համարով։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 69102225 քրեական վարույթով Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Այֆոն 14 պրո» մոդելի 358073460303725 և 358073460447332 նույնականացման համարով և «Այֆոն 12 մինի» մոդելի 3530009111107870 և 353009111629279 նույնականացման համարով, «Xiaomi» մոդելի 868214062418361/00 և 868214062418379 նույնականացման համարներով և «Այֆոն» մոդելի 351952299954161 և 35192299951704 նույնականացման համարներով բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 2 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, Արմեն Շախիկյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 1 հատ 50 ԱՄՆ, 1 հատ 5 ԱՄՆ դոլար գումարները, թվով 2 հատ 100, թվով 1 հատ 500 ՀՀ մետաղադրամը, թվով 34 հատ 20.000 ՀՀ թղթադրամները/փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 149 կնիքով/, վերահսկելի մատակարարում և գնում ՕՀՄ-ի արդյունքում տեղադրված փաթեթը /փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, դատաքիմիական փորձագետի թիվ N12722405 եզրակացությամբ տրամադրված օբյեկտ 3 փաթեթը /փաթեթավորված մեկ փաթեթում կնիքված ՀՀ փորձագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի ծրարների համար նախատեսված կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերի հետ: 2025 թվականի հունվարի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի հունվարի 17-ից։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 10։50-ին Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 11։35-ին Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների և պաշտպանի հետ։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից՝ ժամը 10։50-ից։ 2025 թվականի փետրվարի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից։ 2025 թվականի մարտի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 19-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 16-ի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ն որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն կատարելու համար 2025 թվականի ապրիլի 14-ից մինչև 2025 թվականի մայիսի 05-ը ՀՀ ԱՆ «Հոգեկան առողջության պահպանման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ում տեղավորելու հարկադրանքի միջոց կիրառելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0493/15/25 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանի ներկայացրած միջնորդության հիման վրա վարույթի հարուցումը մերժվել է։ 2025 թվականի ապրիլի 10-ին վարույթն իրականացնող քննիչի որոշմամբ նշանակվել է ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննություն։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք երկու ամիս ժամանակով՝ սկիզբը հաշվելով փաստացի կատարման պահից և բացակայելու արգելքը։ Մեղադրյալը պարտավորվել է չլքել բնակության վայրը՝ ք.Երևան, Կուրղինյան 21/2 շենքի 26 բնակարան հասցեի տարածքը, արգելվել է (օրենքով նախատեսված բացառությունների հաշվառմամբ) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, շփում ունենալ այլ անձանց հետ՝ բացառությամբ իր հետ համատեղ բնակվող անձանցից և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 2025 թվականի մարտի 24-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի պաշտպանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին վարույթն իրականացնող քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել հսկող դատախազին՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ իրեն մեղսագրվող արարքը կատարած չլինելու հիմքով։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի և Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69122225 համարի ներքո։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Սամսունգ», «Iphone», «Iphone» և «One Plus 10» բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 3 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով/, Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված թվով 4 ապակյա գլանակները /փաթեթավորված մեկ փաթեթում և կնիքված ՀՀ ՔԿ փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի N 50 կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերից առանձին: 2025 թվականի մայիսի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է թիվ ԵԴ1/1834/01/25 քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը դատավոր Ս․Անդրեասյանին փաստացի հանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին։ 2025 թվականի հունիսի 02-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ 2025 թվականի հունիսի 13-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ը։ 2025 թվականի հունիսի 13-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 25-ը։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 15-ը։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ը։ 2025 թվականի հոկտեմբերի 09-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2026 թվականի հունվարի 17-ը՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ (բացառությամբ մերձավոր ազգականների և պաշտպանի) հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. 2025 թվականի հունվարի 17-ի ՀՀ գլխավոր դատախազության բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Ալիսա Բոյաջյանի որոշմամբ՝ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, այն բանի համար, որ «նա խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ /հոգեներգործող/ նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, ինչպես նաև փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979,58 գրամ մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց։ Այսպես. Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը տևական ժամանակ ՀՀ տարածքում առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու դիտավորությամբ 2023 թվականին ստեղծել և մինչև 2024 թվականի ապրիլի 5-ը ղեկավարել է հանցավոր կազմակերպություն, որի կազմում ընդգրկվել են Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը, Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը և դեռևս քննությամբ չպարզված այլ անձինք: Իր հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Հայկ Մարտիրոսյանը «Տելեգրամ» հեռահաղորդակցման հավելվածում ստեղծել և կառավարել է տարատեսակ թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող «Billionaire» անվամբ խանութ հարթակը, որում տեղադրել է հարթակի միջոցով վաճառվող թմրամիջոցների տեսակների, արժեքների, ինչպես նաև դրանք ձեռք բերելու եղանակների մասին տեղեկատվություն, ապա իրենից թմրամիջոց գնելու ցանկություն հայտնած անձանց հետ անձամբ, ինչպես նաև նույն էջի կառավարման գործընթացին ներգրավված օպերատոր Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի հետ միասին նամակագրություն վարելով տրամադրել է իր կողմից կառավարվող և պարբերաբար փոփոխվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների վերաբերյալ տվյալներ, որոնց հաճախորդների կողմից ձեռք բերվելիք թմրամիջոցի համար նախատեսված գումարները փոխանցելուց հետո վերջիններիս տրամադրել է նրանց հասանելի, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից արդեն իսկ տեղադրված թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ լուսանկարներ և աշխարհագրական կոորդինատներ: Վերոնշյալ հարթակի միջոցով թմրամիջոցների անխափան և պարբերական իրացում կատարելու համար հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանն ապահովել է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից առանձնապես խոշոր չափերով տարբեր տեսակի թմրամիջոցների ձեռքբերումը, որը հերթական անգամ իրականացրել է ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարի միջոցով, ով իր հերթին ՀՀ տարածքում շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին ապահովել է ՀՀ պետական սահմանով մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության և դրանց տեղափոխման արգելքը խախտելու եղանակով ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի N 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածում և այլ տեսակի ընդգրկված առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» թմրամիջոցների ապօրինի տեղափոխումը ՀՀ տարածք: Այնուհետև, հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցությունների ընթացքում, Բաղերի Ռաջաբ Նազարն իր ծանոթ Սիմոն Հարությունյանին հայտնել է հանցավոր մտադրության մասին և թմրամիջոցները Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքից Ագարակ քաղաք տանող ավտոճանապարհահատվածից այլ վայր տեղափոխելու, տարբեր թաքստոցներում տեղադրելու, տեղադրման վայրերը լուսանկարելու և դրանք իրեն ուղարկելու համար խոստացել և տրամադրել է դրամական աջակցություն՝ այդ կերպ շահագրգռելով վերջինիս: Նախաքննության ընթացքում Ս.Հարությունյանի մասնակցությամբ ձեռնարկված քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում վերը նշված եղանակով ապօրինի ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցներից առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը Ռաջաբ Բաղերիի հանձնարարությամբ Սիմոն Հարությունյանը պետք է տեղադրեր թաքստոցում և տեղադրման վայրի լուսանկարներն ուղարկեր Բաղերի Ռաջաբ Նազարին, ոստի «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ հետախուզական միջոցառման շրջանակներում փոխարինվել է թմրամիջոցի նմանակ փաթեթով, որը տեղադրվել է Երևան- Երասխ ավտոճանապարհի 28-րդ կմ հատվածում՝ «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտ, որից հետո տեղադրման վայրի լուսանկարները և տեղորոշումները Ս.Հարությունյանի կողմից ինտերնետային հավելվածի միջոցով ուղարկվել են Բաղերի Ռաջաբ Նազարին: Այնուհետև, ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարը, բջջային հեռախոսի հավելվածների միջոցով ստացված հիշյալ լուսանկարներն ուղարկել է «Billionaire» թմրանյութի վաճառքով զբաղվող՝ հանցավոր կազմակերպությունը ղեկավարած Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանին, ով իր հերթին լուսանկարն ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Karlos Hemanguey» գրանցված Արմեն Շախիկյանին, որից հետո վերջինս, ստացված լուսանկարներից տեղեկանալով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի թաքստոցի գտնվելու վայրի մասին, 2024 թվականի ապրիլի 5-ին այցելել է նշված վայր, «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտից վերցրել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված հիշյալ թմրամիջոցի փաթեթի նմանակը և ուղևորվել է Երևան քաղաքի Ավան- Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցե /նույնական է Երևան քաղաքի Տաշկենտի փողոցի 1/1 հասցեին/, սակայն չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել է, որից հետո իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ գտնվելու ընթացքում շարունակվել է Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի հեռախոսային նամակագրությունը: Այնուհետև, Հայկ Մարտիրոսյանը, տեղեկանալով թմրամիջոցը՝ Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեում տեղադրված լինելու հանգամանքի մասին, հանձնարարել է հանցավոր կազմակերպության մասնակից՝ «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «G.r.a.f.» բաժանորդ գրանցված Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից վերցնել և տեղափոխել թմրամիջոցը՝ հետագայում իրացնելու նպատակով փաթեթավորելու նպատակով: Դրանից հետո, վերջինս ժամանել է հանձնարարված վայր, որտեղ 05.04.2024 թվականին, ժամը՝ 23:14:59-ից մինչև 23:42:48-ը ընկած ժամանակահատվածում, գտնվելով Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեի մոտ՝ հետևել է իրավապահ մարմնի աշխատակիցների կողմից Արմեն Շախիկյանին՝ արգելանքի վերցնելու գործընթացին, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով վերցնել 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը՝ չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել և հեռացել է նշված վայրից՝ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների ներկայության մասին հայտնելով նաև հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանին: Հայկ Մարտիրոսյանը Արմեն Շախիկյանից պարզելով, որ ամեն ինչ կարգին է՝ նրանից պահանջել է թմրամիջոցը Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից տեղափոխել այլ վայր: Արմեն Շախիկյանը, գտնվելով իրավապահ մարմինների հսկողության ներքո, իր նախաձեռնությամբ և միաժամանակ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում, փաթեթը տեղափոխել է Երևան քաղաքի Վիլնյուսի 27 հասցե՝ այդ մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով էլ իր հերթին նշված տեղեկությունը հայտնել է Միքայել Բաղդասարյանին, հավաստիացնելով վերջինիս, որ Արմեն Շախիկյանը իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ չի գտնվում: Այնուհետև, Միքայել Բաղդասարյանը Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցումով կարճ ժամանակ անց ժամանել է Վիլնյուսի 27 հասցե և Հայկ Մարտիրոսյանին հայտնել է, որ շենքի շքամուտքի 8-րդ հարկից շշուկով խոսելու ձայներ լսելու մասին, ինչի պատճառով վերև չի բարձրացել և չի վերցրել՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում կրկին չկարողանալով հանցանքը ավարտին հասցնել: Այնուհետև, 06.04.2024 թվականին, ժամը՝ 02:04:37-ին, վերջնականապես հեռացել է դեպքի վայրից՝ կրկին այդ ամենի մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով ժամը՝ 04:30-ին, մոտենալով Վիլնյուսի 27 շենքի շքամուտք, ցանկացել է վերցնել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված փաթեթը, սակայն ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից և իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը հանցավոր կազմակերպության կազմում ապօրինի ձեռք բերելու հանցավոր մտադրությունը»: Վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները. 2025 թվականի հոկտեմբերի 09-ին՝ դատական նիստի ընթացքում, հանրային մեղադրող Ա․Բոյաջյանը միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամսով։ Նշեց, որ քրեական գործի քննության սույն փուլում դեռևս շարունակում են առկա լինել մեղադրյալի նոր հանցանք կատարելու և իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների չկատարման հավանականությունը, դեռևս պետք է հարցաքննվեն սույն քրեական գործով վկաները և մեղադրյալները։ Հանրային մեղադրողի խոսքով՝ Դատարանի կողմից դրսևորվել է պատշաճ ջանասիրություն։ Պաշտպան Սամվել Անդրեասյանը նշեց, որ սույն քրեական գործը հիմնվել է բացառապես մեկ անձի՝ Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցմունքի վրա, ըստ որի վերջինս հայտնել է, որ Հրաչ Մկրտիչյանը հանդիսանում է թմրամիջոց տեղադրած անձ։ Պաշտպանի խոսքով՝ վկան նախաքննական մարմնի հետ կնքել է համագործակցության համաձայնագիր և հայտնել է կցկտուր տվյալներ՝ այլ անձանց կողմից հանցանք կատարելու վերաբերյալ տվյալների շուրջ։ Նշեց, որ նշված հանգամանքները վկայում են այն մասին, որ մեղադրյալը առնչակցություն չունի ներկայացված մեղադրանքին, որպիսի պայմաններում կայացվել է քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշում, որում բացակայում է մեղադրյալի կողմից կատարված ենթադրյալ հանցանքի մասին տվյալներ և փաստական հանգամանքները, նշված չէ, թե ում է փոխանցվել թմրամիջոցը, որտեղ է փոխանցվել այն և ինչ պայմաններում։ Խնդրեց՝ ներկայացված տվյալները հաշվի առնել մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի երկարաձգման հարցը քննության առնելիս։ Նշեց, որ մեղադրյալը չի ճանաչում սույն քրեական գործով մեղադրյալներին, ինչպես նաև վկա Հայկ Մարտիրոսյանին։ Միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառել տնային կալանք և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները։ Միաժամանակ եթե Դատարանը կերկարաձգի մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը՝ պաշտպանը միջնորդեց Դատարանին թույլատրել մեղադրյալի հաղորդակցությունը իր մերձավոր ազգականների հետ։ Մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանը նշեց, որ ներկայացված մեղադրանքում բացակայում է տվյալը իր կողմից թմրամիջոցը տեղադրման վայրի մասին, ինչպես նաև հռետորական հարց հնչեցրեց, թե ումից է աշխատանք խնդրել՝ ներկայացնելով իր անձնագիրը։ Պաշտպան Ն․Գրիգորյանը միացավ պաշտպան Ս․Անդրեասյանի միջնորդությանը։ Նշեց, որ մեղադրյալներին ներկայացված է նաև մեղադրանք՝ հանցավոր կազմակերպությանը մասնակցելու մասով, որը տվյալ դեպքում բացակայում է, քանի որ մեղադրյալները չեն ճանաչում միմյանց։ Պաշտպան Լևոն Մելքոնյանը, մեղադրյալներ Լևոն և Միքայել Բաղդասարյանները միացան պաշտպան Ս․Անդրեասյանի միջնորդությանը։ (Դիրքորոշումներն ավելի մանրամասն տե՛ս դատական նիստի արձանագրության լազերային սկավառակը): Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) բ. անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով, գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ 3. Դատարանը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության սահմաններում պարտավոր են անհապաղ ազատ արձակել ազատությունից ապօրինի կամ անհիմն զրկված յուրաքանչյուր անձի: 4.Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ (…) 3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…) 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (…) 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը (…)»: Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է. - մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ -մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Դատարանը արձանագրում է նաև, որ դատավորի կողմից քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո, Դատարանն է հանդիսանում քրեական վարույթի պատասխանատուն, որի ընթացքում առաջացող ռիսկերը գնահատում է՝ կաշկանդված չլինելով մինչդատական վարույթի ընթացքում գնահատված ռիսկերով։ Այլ կերպ՝ սույն փուլում գործի քննության ծավալը տարբերվում է մինչդատական վարույթում առկա ծավալից և սույն փուլում Դատարանն է գնահատում դատական քննության ընթացքում առաջացող ռիսկերը՝ այդ թվում նաև խափանման միջոցի ընտրության ժամանակ առկա հիմքերը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը 2025 թվականի հունիսի 13-ին արձանագրել է, որ «(․․․)Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելը կանխելու նպատակով կալանքի կիրառման իրավաչափությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանին մեղսագրվում են մեկից ավելի ծանր առանձնապես ծանր տեսակի ենթադրյալ հանցանքների կատարում՝ ուղղված բնակչության առողջության դեմ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ ուղղված հասարակական անվտանգության դեմ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասը նախատեսում է պատասխանատվություն հանցավոր կազմակերպությանը մասնակցելու համար։ Քննարկվող հանցակազմով պատասխանատվություն է սահմանվել հանցավոր կազմակերպության անդամակցության համար՝ ցանկացած եղանակով, բացառությամբ այն ստեղծելու կամ ղեկավարելու։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով նախատեսված իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելու, պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, տեղափոխելու, առաքելու, տարածելու, գովազդելու կամ դրանք ապօրինի իրացնելու կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելու հանցանքի անմիջական օբյեկտը բնակչության առողջության անվտանգությունն է: Միաժամանակ, քննարկվող արարքը կարող են ոտնձգել նաև ուրիշ օբյեկտների դեմ, վնաս պատճառել այլ հասարակական հարաբերությունների, ինչպես, օրինակ, թմրամիջոցների և հոգեներգործուն միջոցների շրջանառության սահմանված կարգը, հասարակական անվտանգությունը, պետական ձեռնարկությունների և հիմնարկների կանոնավոր գործունեությունը և այլն: Նման պայմաններում հաշվի առնելով անձին մեղսագրվող մեկից ավելի ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, ծանրությունը, լատենտային բնույթը, Դատարանն արձանագրում է, որ ազատության մեջ գտնվելու պարագայում մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը բարձր է։ Ասվածը հիմնավորվում է նաև այն հանգամանքով, որ մեղադրյալը չունի մշտական աշխատանք և եկամտի աղբյուր, բացի այդ համաձայն 2025 թվականի մայիսի 08-ին կազմված ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական թիվ 118/2025 եզրակացության՝ «տառապել է և ներկայումս էլ տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ՝ թմրանյութերի և հոգեակտիվ նյութերի համակցված գործածման հետևանքով, կախվածության համախտանիշ» նարկոլոգիական հիվանդությամբ»։ «Datalex» տեղեկատվական համակարգում առկա տվյալների ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանը թիվ ԱՎԴ2/0070/01/24 քրեական գործով հանդիսանում է մեղադրյալ և վերջինիս մեղսագրվում է նույնասեռ ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությանը՝ ապա Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում, դեռևս չեն հարցաքննվել թիվ 69102225 վարույթով մեղադրյալներ Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը և Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, չեն հետազոտվել ապացույցները, որպիսի պարագայում առկա է հավանականություն, որ մեղադրյալը կփորձի չկատարել իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները։ Հատկանշական է, որ մեղադրյալն իրեն մեղավոր չի ճանաչում առաջադրված մեղադրանքում։ Թեև սույն հանգամանքը չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս մեղադրյալի, սակայն հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրվող լատենտային հանցանքների առկայությունը՝ Դատարանն արձանագրում է մեղադրյալի կողմից վարույթի խոչընդոտման հավանականության առկայությունը։ Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ը (․․․)»։ Վերը շարադրված իրավադրույթների և դատական ակտի լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: ՀՀ Սահմանադրական դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 30-ին կայացված թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը․ «(…)83. Սահմանադրական դատարանը կարևոր է համարում ընդգծել Վճռաբեկ դատարանի, ի թիվս այլնի, արտահայտած այն դիրքորոշման կարևորությունը, որ սկզբունքորեն ակնկալվում է, որ գործի դատական քննության ընթացքում ապահովված են մեղադրյալի իրավունքների, այդ թվում՝ ազատության հիմնական իրավունքի իրացման ավելի արդյունավետ և գործնական երաշխիքներ, այլ ոչ թե՝ հակառակը: Բացի դրանից, կարևոր է ընդգծել Վճռաբեկ դատարանի կողմից նշված սերտ կապն անմեղության կանխավարկածի և ազատության կանխավարկածի միջև, որը բխում է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի այն կարևոր արձանագրումից, որ «կանխավարկածը միշտ էլ ազատման օգտին է» (տե՛ս վերը վկայակոչված՝ «Բուզաջին ընդդեմ Մոլդովայի» գործով վճռի 89-րդ կետը)։ (…) 85. Սահմանադրական դատարանն այսպիսով արձանագրում է, որ անձի հիմնական իրավունքների իրացման այն երաշխիքները, որոնք գործում են մինչդատական վարույթում, առնվազն mutatis mutandis գործում են նաև դատական վարույթում, և դրանց արդյունավետությունը չի կարող նվազել գործը դատարան (այսինքն՝ հրապարակային և բազմաթիվ այլ երաշխիքներով ապահովված ըստ էության քննության ենթարկելու համար) ուղարկված լինելու պատճառով կամ դրա արդյունքում: 86. Բացի դրանից, Սահմանադրական դատարանը կարևոր է համարում ընդգծել, որ խափանման միջոցների, հատկապես՝ կալանքի շարունակական կիրառման սկզբունքներից է այն, որ կալանքի տևողության հետ զուգընթաց, կալանքի հիմքերի առկայությունը վկայող փաստական տվյալները հետզհետե պետք է ավելի շատ վերագրելի լինեն բացառապես մեղադրյալին: 94. Այլ կերպ՝ Սահմանադրական դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի հավանականությունը որպես կալանքի հիմք պահպանվելու հանգամանքը գնահատելուց առաջ դատարանը թե՛ դատական վերահսկողություն և թե՛ արդարադատություն իրականացնելու փուլերում պարտավոր է ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ վարույթի հանրային մասնակիցների ձեռնարկած քայլերը։ (...) 101. Վերոգրյալի հիման վրա՝ Սահմանադրական դատարանն արձանագրում է նաև, որ պատշաճ ջանասիրությունը նաև ողջամիտ ժամկետի ապահովման պահանջի մաս է, և չի կարող վերջինս ուղղված լինել դատարանին, իսկ ջանասիրության պահանջը՝ ոչ: Այլ կերպ՝ Օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 5-րդ մասի՝ «Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը» դրույթները պարունակում են վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրություն (due diligence) դրսևորելու պահանջն այն բոլոր դեպքերում, երբ քննարկվում է կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցը, այսինքն՝ ոչ միայն այն դեպքերում, երբ ներկայացված է կալանքը երկարաձգելու միջնորդություն, այլ նաև այն դեպքերում, երբ դատարանն ինքն է օրենքի ուժով պարտավոր անդրադառնալ շարունակական կալանքի իրավաչափության հարցին։ 102. Սահմանադրական դատարանն այսպիսով գտնում է, որ անկախ քրեական դատավարության փուլից կամ այլ կերպ՝ անկախ կալանքի երկարաձգման հարցը դատարանի կողմից օրենքի պահանջով ինքնուրույն կամ իրեն ներկայացրած միջնորդության շրջանակներում քննելուց՝ պատշաճ ջանասիրություն ապահովելը բխում է իրավունքի գերակայության սկզբունքից, Սահմանադրության 27, 63 և 66-րդ հոդվածներից, ինչպես նաև Օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 24-րդ հոդվածի 1-ին և 3-րդ մասերի, 118-րդ հոդվածի 4-րդ և 5-րդ մասերի պահանջներից, որոնց առավելագույն իրացվածությունը տվյալ դեպքում նշանակում է, որ անձի անձնական ազատության հիմնական իրավունքի երաշխիքները, այդ թվում՝ գործի հանգամանքները պարզելու ուղղությամբ պետական մարմինների պատշաճ ջանասիրության ապահովումը, չեն կարող կախված լինել այն հանգամանքից, որ մի դեպքում՝ շարունակական կալանքի իրավաչափությունը դատարանի կողմից ստուգվում է քննիչի միջնորդությունը քննության առնելու, իսկ մյուս դեպքում՝ նույն հարցը օրենքի ուժով քննության առարկա դարձնելու ընթացակարգի շրջանակներում։ 103. Վերոնշյալի հակառակը վտանգավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ պետական իրավասու անձանց կողմից դրսևորված անգործության՝ որևէ դատավարական գործողություն չկատարելու՝ դատական նիստ չանցկացնելու և վկաների հարցաքննություն չկազմակերպելու հետևանքն ինքն է դրվում (ինչպես սույն գործով) կալանքը երկարացնելու հիմքում այն պատճառաբանությամբ, որ նախկինում նշանակված կալանքի իրավաչափության պայմանները չեն փոփոխվել»: Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության սույն փուլում ի հայտ չեն եկել այնպիսի էական փաստական հանգամանքներ, որոնք ի զորու կլինեին նվազեցնել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը։ Քրեական գործի քննությունը գտնվում է հիմնական դատալսումների՝ ապացույցներ հետազոտման ակտիվ փուլում, դեռևս հետազոտվել են բացառապես գրավոր ապացույցներ որոշակի մասը, չեն հարցաքննվել վկաները, որպիսի պայմաններում մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների չկատարման վտանգը, մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելու հավանականությունը շարունակում է պահպանվել։ ՀՀ Սահմանադրական դատարանի թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արտահայտված դիրքորոշումների համատեքստում՝ Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ նաև դատաքննության փուլում վարույթն իրականացնող մարմնի՝ Դատարանի կողմից դրսևորված ջանասիրությանը։ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործի վարույթը ստանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին, որից ի վեր իրականացվել են թվով 9 դատական նիստեր՝ 2025 թվականի հունիսի 10-ին, հունիսի 13-ին, հուլիսի 22-ին, հուլիսի 24-ին, օգոստոսի 06-ին, օգոստոսի 14-ին, սեպտեմբերի 09-ին, սեպտեմբերի 23-ին, հոկտեմբերի 09-ին։ 2025 թվականի հունիսի 10-ին նշանակված նիստը հետաձգվել է մեղադրյալների կողմից մեղադրական եզրակացությունը չստանալու հիմքով։ 2025 թվականի հուլիսի 24-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի և վերջինիս պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումների առկայության պատճառով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին կայացած նիստի ընթացքում գրավոր ապացույցների հետազոտումը չի շարունակվել՝ հոսանքազրկման և դատական նիստի ձայնագրման հնարավորության բացակայության հիմքով։ 2025 թվականի օգոստոսի 14-ին հիմնական դատալսումները համարվել են բացված և սկսվել է քրեական գործում առկա գրավոր ապացույցների հետազոտումը։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դիմումի առկայության հիմքով, համաձայն որի վերջինս առողջական խնդրի առկայության հիմքով չի ներկայացել դատական նիստին։ Դատարանի կողմից 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացվել է որոշում՝ դատարան հարկադրաբար ներկայացնելու մասին։ Հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ձեռնարկվել են բոլոր անհրաժեշտ միջոցները՝ քրեական գործի քննությունը չձգձգելու և ապացույցների հետազոտումը անխոչընդոտ իրականացնելու համար, փորձելով ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ ձեռնարկած քայլերը՝ քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո նշանակելով մի շարք՝ թվով 9 դատական նիստեր, որոնցից հետաձգվել են թվով 4 դատական նիստերը։ Գրավոր ապացույցների հետազոտման տևական ժամանակ ընթանալու, վարույթի մասնակիցների կողմից դատական նիստերը հետաձգելու և այլ օբյեկտիվ պատճառաբանության առկայության պայմաններում դատաքննության ընթացքում դեռևս չեն հարցաքննվել սույն քրեական գործով վկաները, որպիսի պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ դրսևորվել է պատշաճ ջանասիրություն և այս պայմաններում մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը ենթակա է երկարաձգման՝ վերջինիս կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պարտականությունների կատարումն ապահովելու և նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելու հավանականության առկայության պայմաններում։ Անդրադառնալով պաշտպանի միջնորդությանը՝ մեղադրյալի՝ մերձավոր ազգականների հետ հաղորդակցությունը թույլատրելու վերաբերյալ, Դատարան արձանագրում է, որ այն ենթակա է բավարարման։ Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2026 թվականի հունվարի 17-ը՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց (բացառությամբ մերձավոր ազգականների և պաշտպանի) հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-34-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց (բացառությամբ մերձավոր ազգականների և պաշտպանի) հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 14-10-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 14-10-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 21-10-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 21-10-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալներին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ ՀԾՎ Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքներ իրականցնող բաժնի կողմից դատական նիստին չներկայացնելու պատճառաբանությամբ։ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 28-10-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 28-10-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 20-11-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:15 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 20-11-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 02-12-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 02-12-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Դատական նիստի տևողությունը | 15 րոպե |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 02-12-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ՈՐՈՇՈՒՄ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԸՆՏՐՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «02» դեկտեմբերի 2025 թվական ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա․ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ պաշտպան Ս․ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ պաշտպան Ն․ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Լ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Մ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Հ․ՄԿՐՏԻՉՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, քննարկման առարկա դարձնելով մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Սյունիքի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69109724 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69110624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին որոշում է կայացվել թիվ 69110624 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի մայիսի 21-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթից թիվ 69109724 վարույթը անջատելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69140624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել թիվ 69140624 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախաձեռնվել է թիվ 69101925 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69101925 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը փաստացի ձերբակալվեց 2025 թվականի հունվարի 17-ին՝ ժամը 20։10-ին։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Արմեն Գագիկի Շախիկյանի և Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69102225 համարով։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 69102225 քրեական վարույթով Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Այֆոն 14 պռո» մոդելի 358073460303725 և 358073460447332 նույնականացման համարով և «Այֆոն 12 մինի» մոդելի 3530009111107870 և 353009111629279 նույնականացման համարով, «Xiaomi» մոդելի 868214062418361/00 և 868214062418379 նույնականացման համարներով և «Այֆոն» մոդելի 351952299954161 և 35192299951704 նույնականացման համարներով բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 2 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, Արմեն Շախիկյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 1 հատ 50 ԱՄՆ, 1 հատ 5 ԱՄՆ դոլար գումարները, թվով 2 հատ 100, թվով 1 հատ 500 ՀՀ մետաղադրամը, թվով 34 հատ 20.000 ՀՀ թղթադրամները/փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 149 կնիքով/, վերահսկելի մատակարարում և գնում ՕՀՄ-ի արդյունքում տեղադրված փաթեթը /փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, դատաքիմիական փորձագետի թիվ N12722405 եզրակացությամբ տրամադրված օբյեկտ 3 փաթեթը /փաթեթավորված մեկ փաթեթում կնիքված ՀՀ փորձագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի ծրարների համար նախատեսված կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերի հետ: 2025 թվականի հունվարի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի հունվարի 17-ից։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 10։50-ին Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 11։35-ին Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների և պաշտպանի հետ։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից՝ ժամը 10։50-ից։ 2025 թվականի փետրվարի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից։ 2025 թվականի մարտի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 19-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 16-ի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ն որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն կատարելու համար 2025 թվականի ապրիլի 14-ից մինչև 2025 թվականի մայիսի 05-ը ՀՀ ԱՆ «Հոգեկան առողջության պահպանման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ում տեղավորելու հարկադրանքի միջոց կիրառելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0493/15/25 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանի ներկայացրած միջնորդության հիման վրա վարույթի հարուցումը մերժվել է։ 2025 թվականի ապրիլի 10-ին վարույթն իրականացնող քննիչի որոշմամբ նշանակվել է ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննություն։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք երկու ամիս ժամանակով՝ սկիզբը հաշվելով փաստացի կատարման պահից և բացակայելու արգելքը։ Մեղադրյալը պարտավորվել է չլքել բնակության վայրը՝ ք.Երևան, Կուրղինյան 21/2 շենքի 26 բնակարան հասցեի տարածքը, արգելվել է (օրենքով նախատեսված բացառությունների հաշվառմամբ) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, շփում ունենալ այլ անձանց հետ՝ բացառությամբ իր հետ համատեղ բնակվող անձանցից և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 2025 թվականի մարտի 24-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի պաշտպանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին վարույթն իրականացնող քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել հսկող դատախազին՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ իրեն մեղսագրվող արարքը կատարած չլինելու հիմքով։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի և Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69122225 համարի ներքո։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Սամսունգ», «Iphone», «Iphone» և «One Plus 10» բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 3 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով/, Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված թվով 4 ապակյա գլանակները /փաթեթավորված մեկ փաթեթում և կնիքված ՀՀ ՔԿ փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի N 50 կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերից առանձին: 2025 թվականի մայիսի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է թիվ ԵԴ1/1834/01/25 քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը դատավոր Ս․Անդրեասյանին փաստացի հանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին։ 2025 թվականի հունիսի 02-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ 2025 թվականի հունիսի 13-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 15-ը։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 15-ը։ 2025 թվականի դեկտեմբերի 02-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով՝ մինչ 2026 թվականի փետրվարի 15-ը։ Էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. 2025 թվականի հունվարի 17-ի ՀՀ գլխավոր դատախազության բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Ալիսա Բոյաջյանի որոշմամբ՝ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, այն բանի համար որ «նա խախտելով Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործող նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, բացի այդ փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։ Այսպես. Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը տևական ժամանակ ՀՀ տարածքում առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու դիտավորությամբ 2023 թվականին ստեղծել և մինչև 2024 թվականի ապրիլի 5-ը ղեկավարել է հանցավոր կազմակերպություն, որի կազմում ընդգրկվել են Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը, Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը և դեռևս քննությամբ չպարզված այլ անձինք: Իր հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Հայկ Մարտիրոսյանը «Տելեգրամ» հեռահաղորդակցման հավելվածում ստեղծել և կառավարել է տարատեսակ թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող «Billionaire» անվամբ խանութ հարթակը, որում տեղադրել է հարթակի միջոցով վաճառվող թմրամիջոցների տեսակների, արժեքների, ինչպես նաև դրանք ձեռք բերելու եղանակների մասին տեղեկատվություն, ապա իրենից թմրամիջոց գնելու ցանկություն հայտնած անձանց հետ անձամբ, ինչպես նաև նույն էջի կառավարման գործընթացին ներգրավված օպերատոր Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի հետ միասին նամակագրություն վարելով տրամադրել է իր կողմից կառավարվող և պարբերաբար փոփոխվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների վերաբերյալ տվյալներ, որոնց հաճախորդների կողմից ձեռք բերվելիք թմրամիջոցի համար նախատեսված գումարները փոխանցելուց հետո վերջիններիս տրամադրել է նրանց հասանելի, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից արդեն իսկ տեղադրված թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ լուսանկարներ և աշխարհագրական կոորդինատներ: Վերոնշյալ հարթակի միջոցով թմրամիջոցների անխափան և պարբերական իրացում կատարելու համար հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանն ապահովել է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից՝ առանձնապես խոշոր չափերով տարբեր տեսակի թմրամիջոցների ձեռքբերումը, որը հերթական անգամ իրականացրել է ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարի միջոցով, ով իր հերթին ՀՀ տարածքում շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին՝ ապահովել է ՀՀ պետական սահմանով մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության և դրանց տեղափոխման արգելքը խախտելու եղանակով ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի N 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածում ընդգրկված առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» և այլ տեսակի թմրամիջոցների ապօրինի տեղափոխումը ՀՀ տարածք: Այնուհետև, հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցությունների ընթացքում, Բաղերի Ռաջաբ Նազարն իր ծանոթ Սիմոն Հարությունյանին հայտնել է հանցավոր մտադրության մասին և թմրամիջոցները Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքից Ագարակ քաղաք տանող ավտոճանապարհահատվածից այլ վայր տեղափոխելու, տարբեր թաքստոցներում տեղադրելու, տեղադրման վայրերը լուսանկարելու և դրանք իրեն ուղարկելու համար խոստացել և տրամադրել է դրամական աջակցություն՝ այդ կերպ շահագրգռելով վերջինիս: Նախաքննության ընթացքում Ս. Հարությունյանի մասնակցությամբ ձեռնարկված քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում վերը նշված եղանակով ապօրինի ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցներից առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը Ռաջաբ Բաղերիի հանձնարարությամբ Սիմոն Հարությունյանը պետք է տեղադրեր թաքստոցում և տեղադրման վայրի լուսանկարներն ուղարկեր Բաղերի Ռաջաբ Նազարին, ոստի «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ հետախուզական միջոցառման շրջանակներում փոխարինվել է թմրամիջոցի նմանակ փաթեթով, որը տեղադրվել է Երևան- Երասխ ավտոճանապարհի 28-րդ կմ հատվածում՝ «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտ, որից հետո տեղադրման վայրի լուսանկարները և տեղորոշումները Ս.Հարությունյանի կողմից ինտերնետային հավելվածի միջոցով ուղարկվել են Բաղերի Ռաջաբ Նազարին: Այնուհետև, ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարը, բջջային հեռախոսի հավելվածների միջոցով ստացված հիշյալ լուսանկարներն ուղարկել է «Billionaire» թմրանյութի վաճառքով զբաղվող՝ հանցավոր կազմակերպությունը ղեկավարած Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանին, ով իր հերթին լուսանկարն ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Karlos Heminguey» գրանցված Արմեն Շախիկյանին, որից հետո վերջինս, ստացված լուսանկարներից տեղեկանալով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի թաքստոցի գտնվելու վայրի մասին, 2024 թվականի ապրիլի 5-ին այցելել է նշված վայր, «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտից վերցրել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված հիշյալ թմրամիջոցի փաթեթի նմանակը և ուղևորվել է Երևան քաղաքի Ավան- Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի VI հասցե նույնական է Երևան քաղաքի Տաշկենտի փողոցի 1/1 հասցեին/, սակայն չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել է, որից հետո իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ գտնվելու ընթացքում շարունակվել է Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի հեռախոսային նամակագրությունը: Այնուհետև, Հայկ Մարտիրոսյանը, տեղեկանալով թմրամիջոցը՝ Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեում տեղադրված լինելու հանգամանքի մասին, հանձնարարել է հանցավոր կազմակերպության մասնակից՝ «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Graf» բաժանորդ գրանցված Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից վերցնել և տեղափոխել թմրամիջոցը՝ հետագայում իրացնելու նպատակով փաթեթավորելու նպատակով: Դրանից հետո, վերջինս ժամանել է հանձնարարված վայր, որտեղ 05.04.2024 թվականին, ժամը՝ 23:14:59-ից մինչև 23:42:48-ը ընկած ժամանակահատվածում, գտնվելով Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեի մոտ` հետևել է իրավապահ մարմնի աշխատակիցների կողմից՝ Արմեն Շախիկյանին՝ արգելանքի վերցնելու գործընթացին, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով վերցնել 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը՝ չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել և հեռացել է նշված վայրից՝ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների ներկայության մասին հայտնելով նաև հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանին: Հայկ Մարտիրոսյանը Արմեն Շախիկյանից պարզելով, որ ամեն ինչ կարգին է՝ նրանից պահանջել է թմրամիջոցը Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից տեղափոխել այլ վայր: Արմեն Շախիկյանը, գտնվելով իրավապահ մարմինների հսկողության ներքո, իր նախաձեռնությամբ և միաժամանակ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում, փաթեթը տեղափոխել է Երևան քաղաքի Վիլնյուսի 27 հասցե` այդ մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով էլ իր հերթին նշված տեղեկությունը հայտնել է Միքայել Բաղդասարյանին, հավաստիացնելով վերջինիս, որ Արմեն Շախիկյանը իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ չի գտնվում։ Այնուհետև, Միքայել Բաղդասարյանը Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցումով կարճ ժամանակ անց ժամանել է Վիլնյուսի 27 հասցե և Հայկ Մարտիրոսյանին հայտնել է, որ շենքի շքամուտքի 8-րդ հարկից շշուկով խոսելու ձայներ լսելու մասին, ինչի պատճառով վերև չի բարձրացել և չի վերցրել՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում կրկին չկարողանալով հանցանքը ավարտին հասցնել: Այնուհետև, 06.04.2024 թվականին, ժամը՝ 02:04:37-ին, վերջնականապես հեռացել է դեպքի վայրից՝ կրկին այդ ամենի մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով ժամը՝ 04:30-ին, մոտենալով Վիլնյուսի 27 շենքի շքամուտք, ցանկացել է վերցնել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված փաթեթը, սակայն ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից և իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը հանցավոր կազմակերպության կազմում ապօրինի ձեռք բերելու հանցավոր մտադրությունը»: Վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները. 2025 թվականի դեկտեմբերի 02-ին՝ դատական նիստի ընթացքում, հանրային մեղադրող Ա․Բոյաջյանը միջնորդեց երկարաձգել մեղադրյալների նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել։ Նշեց, որ ներկայումս ևս շարունակում են պահպանված լինել մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը կիրառելու հիմքերը՝ նոր հանցանք կատարելը կանխելու, վերջինիս փախուստը կանխելու և իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված պարտականությունների կատարումն ապահովելու նպատակով։ Անդրադառնալով մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցին՝ նշեց, որ դատաքննության սույն փուլում շարունակում են պահպանված լինել մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը կիրառելու հիմքերը՝ նոր հանցանք կատարելը կանխելու, վերջինիս փախուստը կանխելու և իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված պարտականությունների կատարումն ապահովելու նպատակով։ Նշեց, որ Դատարանի կողմից դրսևորվել է պատշաճ ջանասիրություն, ապահովելով դատական նիստերի բնականոն ընթացքը։ Պաշտպան Ն․Գրիգորյանը առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու հավանականությանը նշեց, որ մեղադրյալին ձերբակալել են աշխատանքի վայրում, նախաքննության ընթացքում մեղադրյալը դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ, մասնակցել է ապացուցողական գործողությունների կատարմանը։ Նշեց, որ հանցանքի ծանրության աստիճանը չի կարող դրվել մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հիմքում։ Նշեց, որ փաստարկները կրկին հիմնված են ենթադրությունների վրա։ Պաշտպանը միջնորդեց մերժել հանրային մեղադրողի միջնորդությունը, կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոց՝ տնային կալանք, նշեց, որ կինը մի քանի շաբաթ առաջ եկել է ՀՀ և ցանկացել է տեսակցել մեղադրյալին, սակայն չի հաջողվել։ Պաշտպան Լ․Մելքոնյանը առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ, նշեց, որ սույն փուլում ըստ էության առարկայազուրկ է քննարկել հիմնավոր կասկածի առկայության հարցը, նշեց, որ հանրային մեղադրողի կողմից մատնանշված հիմքերը իսպառ կարող են չեզոքացվել այլընտրանքային խափանման միջոցների՝ վարչական հսկողության և բացակայելու արգելքի, մինչև 1․000․000 ՀՀ դրամի չափով գրավի միջոցով։ Նշեց, որ անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև, որ մեղադրյալները հարազատ եղբայրներ են, նրանց ծնողները ունեն առողջական խնդիրներ, վերջերս է ենթարկվել վիրահատության, խնդրեց գոնե եղբայրներից մեկի նկատմամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոց։ Մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանը նշեց, որ դեռևս նախաքննության ընթացքում, երբ կիրառվել էր տնային կալանք, իր կողմից որևէ խախտում չի արձանագրվել, փորձել է լավ վարքագիծ դրսևորվել, որպեսզի Դատարանը իր նկատմամբ կիրառի մեղմ խափանման միջոց։ Մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։ Նշեց, որ ցանկանում է իր ընտանիքը փրկել, միանալ կնոջ հետ, չեն թույլատրում տեսակցություններ իր կնոջ հետ։ Պաշտպան Սամվել Անդրեասյանը միացավ մեղադրյալների պաշտպանների միջնորդություններին։ Մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանը միացավ մեղադրյալների պաշտպանների միջնորդություններին։ (Դիրքորոշումներն ավելի մանրամասն տե՛ս դատական նիստի արձանագրության լազերային սկավառակը): Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) բ. անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով, գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ 3. Դատարանը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության սահմաններում պարտավոր են անհապաղ ազատ արձակել ազատությունից ապօրինի կամ անհիմն զրկված յուրաքանչյուր անձի: 4.Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ (…) 3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…) 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (…) 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Նախնական դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում մինչդատական վարույթում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու, իսկ եթե խափանման միջոց կիրառված չի եղել` այն կիրառելու հարցը»: Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է. - մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ -մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Դատարանը արձանագրում է նաև, որ դատավորի կողմից քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո, Դատարանն է հանդիսանում քրեական վարույթի պատասխանատուն, որի ընթացքում առաջացող ռիսկերը գնահատում է՝ կաշկանդված չլինելով մինչդատական վարույթի ընթացքում գնահատված ռիսկերով։ Այլ կերպ՝ սույն փուլում գործի քննության ծավալը տարբերվում է մինչդատական վարույթում առկա ծավալից և սույն փուլում Դատարանն է գնահատում դատական քննության ընթացքում առաջացող ռիսկերը՝ այդ թվում նաև խափանման միջոցի ընտրության ժամանակ առկա հիմքերը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը 2025 թվականի հունիսի 13-ի որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ դիրքորոշումը՝ «Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու նպատակով կալանքի կիրառման իրավաչափությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանին մեղսագրվում են մեկից ավելի ծանր և առանձնապես ծանր տեսակի ենթադրյալ հանցանքների կատարում՝ ուղղված բնակչության առողջության դեմ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ ուղղված հասարակական անվտանգության դեմ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասը նախատեսում է պատասխանատվություն հանցավոր կազմակերպությանը մասնակցելու համար։ Քննարկվող հանցակազմով պատասխանատվություն է սահմանվել հանցավոր կազմակերպության անդամակցության համար՝ ցանկացած եղանակով, բացառությամբ այն ստեղծելու կամ ղեկավարելու։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով նախատեսված իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելու, պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, տեղափոխելու, առաքելու, տարածելու, գովազդելու կամ դրանք ապօրինի իրացնելու կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելու հանցանքի անմիջական օբյեկտը բնակչության առողջության անվտանգությունն է: Միաժամանակ, քննարկվող արարքը կարող են ոտնձգել նաև ուրիշ օբյեկտների դեմ, վնաս պատճառել այլ հասարակական հարաբերությունների, ինչպես, օրինակ, թմրամիջոցների և հոգեներգործուն միջոցների շրջանառության սահմանված կարգը, հասարակական անվտանգությունը, պետական ձեռնարկությունների և հիմնարկների կանոնավոր գործունեությունը և այլն: Նման պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում, դեռևս չեն հարցաքննվել թիվ 69102225 վարույթով մեղադրյալներ Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը և Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, չեն հետազոտվել ապացույցները, որպիսի պարագայում առկա է հավանականություն, որ մեղադրյալը կփորձի չկատարել իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները։ Հատկանշական է, որ մեղադրյալն իրեն մեղավոր չի ճանաչում առաջադրված մեղադրանքում, բացի այդ մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի եղբայրը՝ Լևոն Բաղդասարյանը ևս հանդիսանում է սույն քրեական գործով մեղադրյալ։ Թեև սույն հանգամանքը չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս մեղադրյալի, սակայն հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրվող մեկից ավելի ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, ծանրությունը, լատենտային բնույթը՝ Դատարանն արձանագրում է մեղադրյալի կողմից վարույթի խոչընդոտման հավանականության առկայությունը։ Անդրադառնալով պաշտպանի ներկայացրած միջնորդությանը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներ տնային կալանքի և բացակայելու արգելքի կիրառման առնչությամբ և գնահատելով մեղադրյալին վերաբերելի դրական և բացասական գործոնները (Դատարանին ներկայացվել է մեղադրյալի հոր՝ Մանուկ Բաղդասարյանի՝ «մեծահասակի ամբուլատոր բժշկական քարտից քաղվածք», ըստ որի նրա մոտ ախտորոշվել է կոկորդի C-r վիճակ վիրահատությունից, ռադիոթերապիայից հետո՝ pT3pNoMo III) վերջինիս հնարավոր վարքագծի հակակշռման և հավասարակշռման համատեքստում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, մեղադրյալի անձի հանրային վտանգավորությունը, քրեական գործի քննության սույն փուլում դեռևս այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառումը ի զորու չէ ապահովել մեղադրյալի իրավաչափ վարքագիծը: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 15-ը»։ Վերը շարադրված իրավադրույթների և դատական ակտի լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: ՀՀ Սահմանադրական դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 30-ին կայացված թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը․ «(…)83. Սահմանադրական դատարանը կարևոր է համարում ընդգծել Վճռաբեկ դատարանի, ի թիվս այլնի, արտահայտած այն դիրքորոշման կարևորությունը, որ սկզբունքորեն ակնկալվում է, որ գործի դատական քննության ընթացքում ապահովված են մեղադրյալի իրավունքների, այդ թվում՝ ազատության հիմնական իրավունքի իրացման ավելի արդյունավետ և գործնական երաշխիքներ, այլ ոչ թե՝ հակառակը: Բացի դրանից, կարևոր է ընդգծել Վճռաբեկ դատարանի կողմից նշված սերտ կապն անմեղության կանխավարկածի և ազատության կանխավարկածի միջև, որը բխում է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի այն կարևոր արձանագրումից, որ «կանխավարկածը միշտ էլ ազատման օգտին է» (տե՛ս վերը վկայակոչված՝ «Բուզաջին ընդդեմ Մոլդովայի» գործով վճռի 89-րդ կետը)։ (…) 85. Սահմանադրական դատարանն այսպիսով արձանագրում է, որ անձի հիմնական իրավունքների իրացման այն երաշխիքները, որոնք գործում են մինչդատական վարույթում, առնվազն mutatis mutandis գործում են նաև դատական վարույթում, և դրանց արդյունավետությունը չի կարող նվազել գործը դատարան (այսինքն՝ հրապարակային և բազմաթիվ այլ երաշխիքներով ապահովված ըստ էության քննության ենթարկելու համար) ուղարկված լինելու պատճառով կամ դրա արդյունքում: 86. Բացի դրանից, Սահմանադրական դատարանը կարևոր է համարում ընդգծել, որ խափանման միջոցների, հատկապես՝ կալանքի շարունակական կիրառման սկզբունքներից է այն, որ կալանքի տևողության հետ զուգընթաց, կալանքի հիմքերի առկայությունը վկայող փաստական տվյալները հետզհետե պետք է ավելի շատ վերագրելի լինեն բացառապես մեղադրյալին: 94. Այլ կերպ՝ Սահմանադրական դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի հավանականությունը որպես կալանքի հիմք պահպանվելու հանգամանքը գնահատելուց առաջ դատարանը թե՛ դատական վերահսկողություն և թե՛ արդարադատություն իրականացնելու փուլերում պարտավոր է ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ վարույթի հանրային մասնակիցների ձեռնարկած քայլերը։ (...) 101. Վերոգրյալի հիման վրա՝ Սահմանադրական դատարանն արձանագրում է նաև, որ պատշաճ ջանասիրությունը նաև ողջամիտ ժամկետի ապահովման պահանջի մաս է, և չի կարող վերջինս ուղղված լինել դատարանին, իսկ ջանասիրության պահանջը՝ ոչ: Այլ կերպ՝ Օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 5-րդ մասի՝ «Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը» դրույթները պարունակում են վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրություն (due diligence) դրսևորելու պահանջն այն բոլոր դեպքերում, երբ քննարկվում է կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցը, այսինքն՝ ոչ միայն այն դեպքերում, երբ ներկայացված է կալանքը երկարաձգելու միջնորդություն, այլ նաև այն դեպքերում, երբ դատարանն ինքն է օրենքի ուժով պարտավոր անդրադառնալ շարունակական կալանքի իրավաչափության հարցին։ 102. Սահմանադրական դատարանն այսպիսով գտնում է, որ անկախ քրեական դատավարության փուլից կամ այլ կերպ՝ անկախ կալանքի երկարաձգման հարցը դատարանի կողմից օրենքի պահանջով ինքնուրույն կամ իրեն ներկայացրած միջնորդության շրջանակներում քննելուց՝ պատշաճ ջանասիրություն ապահովելը բխում է իրավունքի գերակայության սկզբունքից, Սահմանադրության 27, 63 և 66-րդ հոդվածներից, ինչպես նաև Օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 24-րդ հոդվածի 1-ին և 3-րդ մասերի, 118-րդ հոդվածի 4-րդ և 5-րդ մասերի պահանջներից, որոնց առավելագույն իրացվածությունը տվյալ դեպքում նշանակում է, որ անձի անձնական ազատության հիմնական իրավունքի երաշխիքները, այդ թվում՝ գործի հանգամանքները պարզելու ուղղությամբ պետական մարմինների պատշաճ ջանասիրության ապահովումը, չեն կարող կախված լինել այն հանգամանքից, որ մի դեպքում՝ շարունակական կալանքի իրավաչափությունը դատարանի կողմից ստուգվում է քննիչի միջնորդությունը քննության առնելու, իսկ մյուս դեպքում՝ նույն հարցը օրենքի ուժով քննության առարկա դարձնելու ընթացակարգի շրջանակներում։ 103. Վերոնշյալի հակառակը վտանգավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ պետական իրավասու անձանց կողմից դրսևորված անգործության՝ որևէ դատավարական գործողություն չկատարելու՝ դատական նիստ չանցկացնելու և վկաների հարցաքննություն չկազմակերպելու հետևանքն ինքն է դրվում (ինչպես սույն գործով) կալանքը երկարացնելու հիմքում այն պատճառաբանությամբ, որ նախկինում նշանակված կալանքի իրավաչափության պայմանները չեն փոփոխվել»: Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության սույն փուլում ի հայտ չեն եկել այնպիսի էական փաստական հանգամանքներ, որոնք ի զորու կլինեին նվազեցնել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը։ Քրեական գործի քննությունը գտնվում է հիմնական դատալսումների՝ ապացույցներ հետազոտման ակտիվ փուլում, դեռևս հետազոտվել են բացառապես գրավոր ապացույցներ որոշակի մասը, չեն հարցաքննվել վկաները, որպիսի պայմաններում մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների չկատարման վտանգը, մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելու հավանականությունը շարունակում է պահպանվել։ ՀՀ Սահմանադրական դատարանի թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արտահայտված դիրքորոշումների համատեքստում՝ Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ նաև դատաքննության փուլում վարույթն իրականացնող մարմնի՝ Դատարանի կողմից դրսևորված ջանասիրությանը։ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործի վարույթը ստանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին, որից ի վեր իրականացվել են թվով 13 դատական նիստեր՝ 2025 թվականի հունիսի 10-ին, հունիսի 13-ին, հուլիսի 22-ին, հուլիսի 24-ին, օգոստոսի 06-ին, օգոստոսի 14-ին, սեպտեմբերի 09-ին, սեպտեմբերի 23-ին, հոկտեմբերի 09-ին, հոկտեմբերի 14-ին, հոկտեմբերի 21-ին, հոկտեմբերի 28-ին, նոյեմբերի 20-ին։ 2025 թվականի հունիսի 10-ին նշանակված նիստը հետաձգվել է մեղադրյալների կողմից մեղադրական եզրակացությունը չստանալու հիմքով։ 2025 թվականի հուլիսի 22-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումի առկայության պատճառով։ 2025 թվականի հուլիսի 24-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի և վերջինիս պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումների առկայության պատճառով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին կայացած նիստի ընթացքում գրավոր ապացույցների հետազոտումը չի շարունակվել՝ հոսանքազրկման և դատական նիստի ձայնագրման հնարավորության բացակայության հիմքով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դիմումի առկայության հիմքով, համաձայն որի վերջինս առողջական խնդրի առկայության հիմքով չի ներկայացել դատական նիստին։ Դատարանի կողմից 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացվել է որոշում՝ դատարան հարկադրաբար ներկայացնելու մասին։ 2025 թվականի հոկտեմբերի 14-ին՝ ժամը 14։30-ին և հոկտեմբերի 21-ին՝ ժամը 14։30-ին նշանակված դատական նիստերը հետաձգվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ 2025 թվականի նոյեմբերի 20-ին նշանակված դատական նիստը չի կայացել էլեկտրաէներգիայի անջատման պատճառով։ Հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ձեռնարկվել են բոլոր անհրաժեշտ միջոցները՝ քրեական գործի քննությունը չձգձգելու և ապացույցների հետազոտումը անխոչընդոտ իրականացնելու համար, փորձելով ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ ձեռնարկած քայլերը՝ քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո նշանակելով մի շարք՝ թվով 13 դատական նիստեր, որոնցից հետաձգվել են թվով 8 դատական նիստերը։ Գրավոր ապացույցների հետազոտման տևական ժամանակ ընթանալու, վարույթի մասնակիցների կողմից դատական նիստերը հետաձգելու և այլ օբյեկտիվ պատճառաբանության առկայության պայմաններում դատաքննության ընթացքում դեռևս չեն հարցաքննվել սույն քրեական գործով վկաները, որպիսի պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ դրսևորվել է պատշաճ ջանասիրություն և այս պայմաններում մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը ենթակա է երկարաձգման՝ վերջինիս կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պարտականությունների կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությամբ պայմանավորված։ Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2026 թվականի փետրվարի 15-ը։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-34-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը՝ բացառությամբ պաշտպանի և մերձավոր ազգականների (հայր, մայր, կին՝ Աննա Ռուշանյան, երեխա)։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 02-12-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԸՆՏՐՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «02» դեկտեմբերի 2025 թվական ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա․ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ պաշտպան Լ․ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ պաշտպան Ն․ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ պաշտպան Ս․ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ մեղադրյալ Լ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Մ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Հ․ՄԿՐՏԻՉՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, քննարկման առարկա դարձնելով մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Սյունիքի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69109724 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69110624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին որոշում է կայացվել թիվ 69110624 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի մայիսի 21-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթից թիվ 69109724 վարույթը անջատելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69140624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել թիվ 69140624 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախաձեռնվել է թիվ 69101925 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69101925 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը փաստացի ձերբակալվեց 2025 թվականի հունվարի 17-ին՝ ժամը 20։10-ին։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Արմեն Գագիկի Շախիկյանի և Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69102225 համարով։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 69102225 քրեական վարույթով Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Այֆոն 14 պրո» մոդելի 358073460303725 և 358073460447332 նույնականացման համարով և «Այֆոն 12 մինի» մոդելի 3530009111107870 և 353009111629279 նույնականացման համարով, «Xiaomi» մոդելի 868214062418361/00 և 868214062418379 նույնականացման համարներով և «Այֆոն» մոդելի 351952299954161 և 35192299951704 նույնականացման համարներով բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 2 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, Արմեն Շախիկյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 1 հատ 50 ԱՄՆ, 1 հատ 5 ԱՄՆ դոլար գումարները, թվով 2 հատ 100, թվով 1 հատ 500 ՀՀ մետաղադրամը, թվով 34 հատ 20.000 ՀՀ թղթադրամները/փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 149 կնիքով/, վերահսկելի մատակարարում և գնում ՕՀՄ-ի արդյունքում տեղադրված փաթեթը /փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, դատաքիմիական փորձագետի թիվ N12722405 եզրակացությամբ տրամադրված օբյեկտ 3 փաթեթը /փաթեթավորված մեկ փաթեթում կնիքված ՀՀ փորձագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի ծրարների համար նախատեսված կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերի հետ: 2025 թվականի հունվարի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի հունվարի 17-ից։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 10։50-ին Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 11։35-ին Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների և պաշտպանի հետ։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից՝ ժամը 10։50-ից։ 2025 թվականի փետրվարի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից։ 2025 թվականի մարտի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 19-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 16-ի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ն որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն կատարելու համար 2025 թվականի ապրիլի 14-ից մինչև 2025 թվականի մայիսի 05-ը ՀՀ ԱՆ «Հոգեկան առողջության պահպանման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ում տեղավորելու հարկադրանքի միջոց կիրառելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0493/15/25 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանի ներկայացրած միջնորդության հիման վրա վարույթի հարուցումը մերժվել է։ 2025 թվականի ապրիլի 10-ին վարույթն իրականացնող քննիչի որոշմամբ նշանակվել է ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննություն։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք երկու ամիս ժամանակով՝ սկիզբը հաշվելով փաստացի կատարման պահից և բացակայելու արգելքը։ Մեղադրյալը պարտավորվել է չլքել բնակության վայրը՝ ք.Երևան, Կուրղինյան 21/2 շենքի 26 բնակարան հասցեի տարածքը, արգելել է (օրենքով նախատեսված բացառությունների հաշվառմամբ) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, շփում ունենալ այլ անձանց հետ՝ բացառությամբ իր հետ համատեղ բնակվող անձանցից և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 2025 թվականի մարտի 24-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի պաշտպանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին վարույթն իրականացնող քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել հսկող դատախազին՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ իրեն մեղսագրվող արարքը կատարած չլինելու հիմքով։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի և Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69122225 համարի ներքո։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Սամսունգ», «Iphone», «Iphone» և «One Plus 10» բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 3 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով/, Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված թվով 4 ապակյա գլանակները /փաթեթավորված մեկ փաթեթում և կնիքված ՀՀ ՔԿ փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի N 50 կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերից առանձին: 2025 թվականի մայիսի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է թիվ ԵԴ1/1834/01/25 քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը դատավոր Ս․Անդրեասյանին փաստացի հանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին։ 2025 թվականի հունիսի 02-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ 2025 թվականի հունիսի 13-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 25-ը։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 15-ը։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ը։ 2025 թվականի դեկտեմբերի 02-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի փետրվարի 25-ը։ Էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. 2025 թվականի հունվարի 17-ի ՀՀ գլխավոր դատախազության բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Ալիսա Բոյաջյանի որոշմամբ՝ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, այն բանի համար որ « նա խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործող նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, ինչպես նաև փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց: Այսպես. Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը տևական ժամանակ ՀՀ տարածքում առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու դիտավորությամբ 2023 թվականին ստեղծել և մինչև 2024 թվականի ապրիլի 5-ը ղեկավարել է հանցավոր կազմակերպություն, որի կազմում ընդգրկվել են Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը, Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը և դեռևս քննությամբ չպարզված այլ անձինք: Իր հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Հայկ Մարտիրոսյանը «Տելեգրամ» հեռահաղորդակցման հավելվածում ստեղծել և կառավարել է տարատեսակ թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող «Billionaire» անվամբ խանութ հարթակը, որում տեղադրել է հարթակի միջոցով վաճառվող թմրամիջոցների տեսակների, արժեքների, ինչպես նաև դրանք ձեռք բերելու եղանակների մասին տեղեկատվություն, ապա իրենից թմրամիջոց գնելու ցանկություն հայտնած անձանց հետ անձամբ, ինչպես նաև նույն էջի կառավարման գործընթացին ներգրավված օպերատոր Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի հետ միասին նամակագրություն վարելով տրամադրել է իր կողմից կառավարվող և պարբերաբար փոփոխվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների վերաբերյալ տվյալներ, որոնց հաճախորդների կողմից ձեռք բերվելիք թմրամիջոցի համար նախատեսված գումարները փոխանցելուց հետո վերջիններիս տրամադրել է նրանց հասանելի, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից արդեն իսկ տեղադրված թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ լուսանկարներ և աշխարհագրական կոորդինատներ: Վերոնշյալ հարթակի միջոցով թմրամիջոցների անխափան և պարբերական իրացում կատարելու համար հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանն ապահովել է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից՝ առանձնապես խոշոր չափերով տարբեր տեսակի թմրամիջոցների ձեռքբերումը, որը հերթական անգամ իրականացրել է ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարի միջոցով, ով իր հերթին ՀՀ տարածքում շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին ապահովել է ՀՀ պետական սահմանով մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության և դրանց տեղափոխման արգելքը խախտելու եղանակով ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի N 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածում ընդգրկված առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» թմրամիջոցների ապօրինի տեղափոխումը ՀՀ տարածք։ Այնուհետև, հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցությունների ընթացքում, Բաղերի Ռաջաբ Նազարն իր ծանոթ Սիմոն Հարությունյանին հայտնել է հանցավոր մտադրության մասին և թմրամիջոցները Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքից Ագարակ քաղաք տանող ավտոճանապարհահատվածից այլ վայր տեղափոխելու, տարբեր թաքստոցներում տեղադրելու, տեղադրման վայրերը լուսանկարելու և դրանք իրեն ուղարկելու համար խոստացել և տրամադրել է դրամական աջակցություն՝ այդ կերպ շահագրգռելով վերջինիս: Նախաքննության ընթացքում Ս. Հարությունյանի մասնակցությամբ ձեռնարկված քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում վերը նշված եղանակով ապօրինի ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցներից առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը Ռաջաբ Բաղերիի հանձնարարությամբ Սիմոն Հարությունյանը պետք է տեղադրեր թաքստոցում և տեղադրման վայրի լուսանկարներն ուղարկեր Բաղերի Ռաջաբ Նազարին, ոստի «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ հետախուզական միջոցառման շրջանակներում փոխարինվել է թմրամիջոցի նմանակ փաթեթով, որը տեղադրվել է Երևան-Երասխ ավտոճանապարհի 28-րդ կմ հատվածում՝ «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտ, որից հետո տեղադրման վայրի լուսանկարները և տեղորոշումները Ս.Հարությունյանի կողմից ինտերնետային հավելվածի միջոցով ուղարկվել են Բաղերի Ռաջաբ Նազարին: Այնուհետև, ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարը, բջջային հեռախոսի հավելվածների միջոցով ստացված հիշյալ լուսանկարներն ուղարկել է «Billionaire» թմրանյութի վաճառքով զբաղվող՝ հանցավոր կազմակերպությունը ղեկավարած Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանին, ով իր հերթին լուսանկարն ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Karlos Hemanguey» գրանցված Արմեն Շախիկյանին, որից հետո վերջինս, ստացված լուսանկարներից տեղեկանալով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի թաքստոցի գտնվելու վայրի մասին, 2024 թվականի ապրիլի 5-ին այցելել է նշված վայր, «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտից վերցրել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված հիշյալ թմրամիջոցի փաթեթի նմանակը և ուղևորվել է Երևան քաղաքի Ավան- Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցե /նույնական է Երևան քաղաքի Տաշկենտի փողոցի 1/1 հասցեին/, սակայն չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել է, որից հետո իրավապահ մարմնի ախատակիցների հսկողության տակ գտնվելու ընթացքում շարունակվել է Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի հեռախոսային նամակագրությունը: Այնուհետև, Հայկ Մարտիրոսյանը, տեղեկանալով թմրամիջոցը՝ Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեում տեղադրված լինելու հանգամանքի մասին, հանձնարարել է հանցավոր կազմակերպության մասնակից՝ «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «G.r.a.f.» բաժանորդ գրանցված Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից վերցնել և տեղափոխել թմրամիջոցը՝ հետագայում իրացնելու նպատակով փաթեթավորելու նպատակով: Դրանից հետո, վերջինս ժամանել է հանձնարարված վայր, որտեղ 05.04.2024 թվականին, ժամը՝ 23:14:59-ից մինչև 23:42:48-ը ընկած ժամանակահատվածում, գտնվելով Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեի մոտ՝ հետևել է իրավապահ մարմնի աշխատակիցների կողմից Արմեն Շախիկյանին արգելանքի վերցնելու գործընթացին, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով վերցնել 1979,8 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը՝ չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել և հեռացել է նշված վայրից՝ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների ներկայության մասին հայտնելով նաև հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանին: Հայկ Մարտիրոսյանը Արմեն Շախիկյանից պարզելով, որ ամեն ինչ կարգին է՝ նրանից պահանջել է թմրամիջոցը Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից տեղափոխել այլ վայր: Արմեն Շախիկյանը, գտնվելով իրավապահ մարմինների հսկողության ներքո, իր նախաձեռնությամբ և միաժամանակ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում, փաթեթը տեղափոխել է Երևան քաղաքի Վիլնյուսի 27 հասցե՝ այդ մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով էլ իր հերթին նշված տեղեկությունը հայտնել է Միքայել Բաղդասարյանին, հավաստիացնելով վերջինիս, որ Արմեն Շախիկյանը իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ չի գտնվում: Այնուհետև, Միքայել Բաղդասարյանը Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցումով կարճ ժամանակ անց ժամանել է Վիլնյուսի 27 հասցե և Հայկ Մարտիրոսյանին հայտնել է, որ շենքի շքամուտքի 8-րդ հարկից շշուկով խոսելու ձայներ լսելու մասին, ինչի պատճառով վերև չի բարձրացել և չի վերցրել՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում կրկին չկարողանալով հանցանքը ավարտին հասցնել: Այնուհետև, 06.04.2024 թվականին, ժամը՝ 02:04:37-ին, վերջնականապես հեռացել է դեպքի վայրից՝ կրկին այդ ամենի մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով ժամը՝ 04:30-ին, մոտենալով Վիլնյուսի 27 շենքի շքամուտք, ցանկացել է վերցնել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված փաթեթը, սակայն ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից և իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը հանցավոր կազմակերպության կազմում ապօրինի ձեռք բերելու հանցավոր մտադրությունը»: Վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները. 2025 թվականի դեկտեմբերի 02-ին՝ դատական նիստի ընթացքում, հանրային մեղադրող Ա․Բոյաջյանը միջնորդեց երկարաձգել մեղադրյալների նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել։ Նշեց, որ ներկայումս ևս շարունակում են պահպանված լինել մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը կիրառելու հիմքերը՝ նոր հանցանք կատարելը կանխելու, վերջինիս փախուստը կանխելու և իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված պարտականությունների կատարումն ապահովելու նպատակով։ Անդրադառնալով մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցին՝ նշեց, որ դատաքննության սույն փուլում շարունակում են պահպանված լինել մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը կիրառելու հիմքերը՝ նոր հանցանք կատարելը կանխելու, վերջինիս փախուստը կանխելու և իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված պարտականությունների կատարումն ապահովելու նպատակով։ Նշեց, որ Դատարանի կողմից դրսևորվել է պատշաճ ջանասիրություն, ապահովելով դատական նիստերի բնականոն ընթացքը։ Պաշտպան Ն․Գրիգորյանը առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու հավանականությանը նշեց, որ մեղադրյալին ձերբակալել են աշխատանքի վայրում, նախաքննության ընթացքում մեղադրյալը դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ, մասնակցել է ապացուցողական գործողությունների կատարմանը։ Նշեց, որ հանցանքի ծանրության աստիճանը չի կարող դրվել մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հիմքում։ Նշեց, որ փաստարկները կրկին հիմնված են ենթադրությունների վրա։ Պաշտպանը միջնորդեց մերժել հանրային մեղադրողի միջնորդությունը, կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոց՝ տնային կալանք, նշեց, որ կինը մի քանի շաբաթ առաջ եկել է ՀՀ և ցանկացել է տեսակցել մեղադրյալին, սակայն չի հաջողվել։ Պաշտպան Լ․Մելքոնյանը առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ, նշեց, որ սույն փուլում ըստ էության առարկայազուրկ է քննարկել հիմնավոր կասկածի առկայության հարցը, նշեց, որ հանրային մեղադրողի կողմից մատնանշված հիմքերը իսպառ կարող են չեզոքացվել այլընտրանքային խափանման միջոցների՝ վարչական հսկողության և բացակայելու արգելքի, մինչև 1․000․000 ՀՀ դրամի չափով գրավի միջոցով։ Նշեց, որ անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև, որ մեղադրյալները հարազատ եղբայրներ են, նրանց ծնողները ունեն առողջական խնդիրներ, վերջերս է ենթարկվել վիրահատության, խնդրեց գոնե եղբայրներից մեկի նկատմամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոց։ Մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանը նշեց, որ դեռևս նախաքննության ընթացքում, երբ կիրառվել էր տնային կալանք, իր կողմից որևէ խախտում չի արձանագրվել, փորձել է լավ վարքագիծ դրսևորվել, որպեսզի Դատարանը իր նկատմամբ կիրառի մեղմ խափանման միջոց։ Մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։ Նշեց, որ ցանկանում է իր ընտանիքը փրկել, միանալ կնոջ հետ, չեն թույլատրում տեսակցություններ իր կնոջ հետ։ Պաշտպան Սամվել Անդրեասյանը միացավ մեղադրյալների պաշտպանների միջնորդություններին։ Մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանը միացավ մեղադրյալների պաշտպանների միջնորդություններին։ (Դիրքորոշումներն ավելի մանրամասն տե՛ս դատական նիստի արձանագրության լազերային սկավառակը): Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) բ. անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով, գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ 3. Դատարանը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության սահմաններում պարտավոր են անհապաղ ազատ արձակել ազատությունից ապօրինի կամ անհիմն զրկված յուրաքանչյուր անձի: 4.Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ (…) 3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…) 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (…) 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Նախնական դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում մինչդատական վարույթում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու, իսկ եթե խափանման միջոց կիրառված չի եղել` այն կիրառելու հարցը»: Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է. - մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ -մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Դատարանը արձանագրում է նաև, որ դատավորի կողմից քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո, Դատարանն է հանդիսանում քրեական վարույթի պատասխանատուն, որի ընթացքում առաջացող ռիսկերը գնահատում է՝ կաշկանդված չլինելով մինչդատական վարույթի ընթացքում գնահատված ռիսկերով։ Այլ կերպ՝ սույն փուլում գործի քննության ծավալը տարբերվում է մինչդատական վարույթում առկա ծավալից և սույն փուլում Դատարանն է գնահատում դատական քննության ընթացքում առաջացող ռիսկերը՝ այդ թվում նաև խափանման միջոցի ընտրության ժամանակ առկա հիմքերը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 13-ի որոշման համաձայն՝ «Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելը կանխելու նպատակով կալանքի կիրառման իրավաչափությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանին մեղսագրվում են մեկից ավելի ծանր առանձնապես ծանր տեսակի ենթադրյալ հանցանքների կատարում՝ ուղղված բնակչության առողջության դեմ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ ուղղված հասարակական անվտանգության դեմ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասը նախատեսում է պատասխանատվություն հանցավոր կազմակերպությանը մասնակցելու համար։ Քննարկվող հանցակազմով պատասխանատվություն է սահմանվել հանցավոր կազմակերպության անդամակցության համար՝ ցանկացած եղանակով, բացառությամբ այն ստեղծելու կամ ղեկավարելու։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով նախատեսված իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելու, պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, տեղափոխելու, առաքելու, տարածելու, գովազդելու կամ դրանք ապօրինի իրացնելու կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելու հանցանքի, անմիջական օբյեկտը բնակչության առողջության անվտանգությունն է: Միաժամանակ, քննարկվող արարքը կարող են ոտնձգել նաև ուրիշ օբյեկտների դեմ, վնաս պատճառել այլ հասարակական հարաբերությունների, ինչպես, օրինակ, թմրամիջոցների և հոգեներգործուն միջոցների շրջանառության սահմանված կարգը, հասարակական անվտանգությունը, պետական ձեռնարկությունների և հիմնարկների կանոնավոր գործունեությունը և այլն: Նման պայմաններում հաշվի առնելով անձին մեղսագրվող մեկից ավելի ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը (վերջինիս մեղսագրվում են ծանր և առանձնապես ծանր ենթադրյալ հանցանքների կատարում), լատենտային բնույթը (հատկանշական է, որ ենթադրյալ հանցանքները կատարելիս մեղադրյալն օգտագործել է համացանցային հասանելիություն և VPN ծրագրային համակարգ, որի միջոցով հնարավոր է փոխել IP հասցեն) Դատարանն արձանագրում է, որ ազատության մեջ գտնվելու պարագայում մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը բարձր է։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությանը՝ ապա Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում, դեռևս չեն հարցաքննվել թիվ 69102225 վարույթով մեղադրյալներ Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը և Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, չեն հետազոտվել ապացույցները, որպիսի պարագայում առկա է հավանականություն, որ մեղադրյալը կփորձի չկատարել իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները։ Հատկանշական է, որ մեղադրյալն իրեն մեղավոր չի ճանաչում առաջադրված մեղադրանքում։ Թեև սույն հանգամանքը չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս մեղադրյալի, սակայն հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրվող լատենտային հանցանքների առկայությունը՝ Դատարանն արձանագրում է մեղադրյալի կողմից վարույթի խոչընդոտման հավանականության առկայությունը։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու հավանականությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ համաձայն վկայակոչված ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 04․06․2025թ․ որոշման՝ «Լևոն Բաղդասարյանի գտնվելու վայրը տևական ժամանակ անհայտ է եղել, վերջինս չի հայտնաբերվել կատարված օպերատիվ հետախուզական գործունեության ընթացքում, մեղադրյալի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և միայն դրանից հետո հնարավոր է եղել հայտնաբերել նրան»։ Նման պայմաններում Դատարանը չի բացառում հիշյալ հիմքի առկայությունը։ Անդրադառնալով պաշտպանի ներկայացրած միջնորդությանը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման առնչությամբ և գնահատելով մեղադրյալին վերաբերելի դրական և բացասական գործոնները վերջինիս հնարավոր վարքագծի հակակշռման և հավասարակշռման համատեքստում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, մեղադրյալի անձի հանրային վտանգավորությունը, քրեական գործի քննության սույն փուլում դեռևս այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառումը ի զորու չէ ապահովել մեղադրյալի իրավաչափ վարքագիծը: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 25-ը»: Վերը շարադրված իրավադրույթների և դատական ակտի լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության սույն փուլում ի հայտ չեն եկել այնպիսի էական փաստական հանգամանքներ, որոնք ի զորու կլինեին նվազեցնել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը։ Քրեական գործի քննությունը գտնվում է հիմնական դատալսումների՝ ապացույցներ հետազոտման ակտիվ փուլում, դեռևս հետազոտվել են բացառապես գրավոր ապացույցներ որոշակի մասը, դեռևս չեն հարցաքննվել վկաները, որպիսի պայմաններում մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների չկատարման վտանգը, մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելու հավանականությունը, ինչպես նաև փախուստի դիմելու որոշակի հավանականությունը շարունակում է պահպանվել։ ՀՀ Սահմանադրական դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 30-ին կայացված թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը․ «(…)83. Սահմանադրական դատարանը կարևոր է համարում ընդգծել Վճռաբեկ դատարանի, ի թիվս այլնի, արտահայտած այն դիրքորոշման կարևորությունը, որ սկզբունքորեն ակնկալվում է, որ գործի դատական քննության ընթացքում ապահովված են մեղադրյալի իրավունքների, այդ թվում՝ ազատության հիմնական իրավունքի իրացման ավելի արդյունավետ և գործնական երաշխիքներ, այլ ոչ թե՝ հակառակը: Բացի դրանից, կարևոր է ընդգծել Վճռաբեկ դատարանի կողմից նշված սերտ կապն անմեղության կանխավարկածի և ազատության կանխավարկածի միջև, որը բխում է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի այն կարևոր արձանագրումից, որ «կանխավարկածը միշտ էլ ազատման օգտին է» (տե՛ս վերը վկայակոչված՝ «Բուզաջին ընդդեմ Մոլդովայի» գործով վճռի 89-րդ կետը)։ (…) 85. Սահմանադրական դատարանն այսպիսով արձանագրում է, որ անձի հիմնական իրավունքների իրացման այն երաշխիքները, որոնք գործում են մինչդատական վարույթում, առնվազն mutatis mutandis գործում են նաև դատական վարույթում, և դրանց արդյունավետությունը չի կարող նվազել գործը դատարան (այսինքն՝ հրապարակային և բազմաթիվ այլ երաշխիքներով ապահովված ըստ էության քննության ենթարկելու համար) ուղարկված լինելու պատճառով կամ դրա արդյունքում: 86. Բացի դրանից, Սահմանադրական դատարանը կարևոր է համարում ընդգծել, որ խափանման միջոցների, հատկապես՝ կալանքի շարունակական կիրառման սկզբունքներից է այն, որ կալանքի տևողության հետ զուգընթաց, կալանքի հիմքերի առկայությունը վկայող փաստական տվյալները հետզհետե պետք է ավելի շատ վերագրելի լինեն բացառապես մեղադրյալին: 94. Այլ կերպ՝ Սահմանադրական դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի հավանականությունը որպես կալանքի հիմք պահպանվելու հանգամանքը գնահատելուց առաջ դատարանը թե՛ դատական վերահսկողություն և թե՛ արդարադատություն իրականացնելու փուլերում պարտավոր է ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ վարույթի հանրային մասնակիցների ձեռնարկած քայլերը։ (...) 101. Վերոգրյալի հիման վրա՝ Սահմանադրական դատարանն արձանագրում է նաև, որ պատշաճ ջանասիրությունը նաև ողջամիտ ժամկետի ապահովման պահանջի մաս է, և չի կարող վերջինս ուղղված լինել դատարանին, իսկ ջանասիրության պահանջը՝ ոչ: Այլ կերպ՝ Օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 5-րդ մասի՝ «Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը» դրույթները պարունակում են վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրություն (due diligence) դրսևորելու պահանջն այն բոլոր դեպքերում, երբ քննարկվում է կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցը, այսինքն՝ ոչ միայն այն դեպքերում, երբ ներկայացված է կալանքը երկարաձգելու միջնորդություն, այլ նաև այն դեպքերում, երբ դատարանն ինքն է օրենքի ուժով պարտավոր անդրադառնալ շարունակական կալանքի իրավաչափության հարցին։ 102. Սահմանադրական դատարանն այսպիսով գտնում է, որ անկախ քրեական դատավարության փուլից կամ այլ կերպ՝ անկախ կալանքի երկարաձգման հարցը դատարանի կողմից օրենքի պահանջով ինքնուրույն կամ իրեն ներկայացրած միջնորդության շրջանակներում քննելուց՝ պատշաճ ջանասիրություն ապահովելը բխում է իրավունքի գերակայության սկզբունքից, Սահմանադրության 27, 63 և 66-րդ հոդվածներից, ինչպես նաև Օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 24-րդ հոդվածի 1-ին և 3-րդ մասերի, 118-րդ հոդվածի 4-րդ և 5-րդ մասերի պահանջներից, որոնց առավելագույն իրացվածությունը տվյալ դեպքում նշանակում է, որ անձի անձնական ազատության հիմնական իրավունքի երաշխիքները, այդ թվում՝ գործի հանգամանքները պարզելու ուղղությամբ պետական մարմինների պատշաճ ջանասիրության ապահովումը, չեն կարող կախված լինել այն հանգամանքից, որ մի դեպքում՝ շարունակական կալանքի իրավաչափությունը դատարանի կողմից ստուգվում է քննիչի միջնորդությունը քննության առնելու, իսկ մյուս դեպքում՝ նույն հարցը օրենքի ուժով քննության առարկա դարձնելու ընթացակարգի շրջանակներում։ 103. Վերոնշյալի հակառակը վտանգավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ պետական իրավասու անձանց կողմից դրսևորված անգործության՝ որևէ դատավարական գործողություն չկատարելու՝ դատական նիստ չանցկացնելու և վկաների հարցաքննություն չկազմակերպելու հետևանքն ինքն է դրվում (ինչպես սույն գործով) կալանքը երկարացնելու հիմքում այն պատճառաբանությամբ, որ նախկինում նշանակված կալանքի իրավաչափության պայմանները չեն փոփոխվել»: ՀՀ Սահմանադրական դատարանի թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արտահայտված դիրքորոշումների համատեքստում՝ Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ նաև դատաքննության փուլում վարույթն իրականացնող մարմնի՝ Դատարանի կողմից դրսևորված ջանասիրությանը։ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործի վարույթը ստանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին, որից ի վեր իրականացվել են թվով 13 դատական նիստեր՝ 2025 թվականի հունիսի 10-ին, հունիսի 13-ին, հուլիսի 22-ին, հուլիսի 24-ին, օգոստոսի 06-ին, օգոստոսի 14-ին, սեպտեմբերի 09-ին, սեպտեմբերի 23-ին, հոկտեմբերի 09-ին, հոկտեմբերի 14-ին, հոկտեմբերի 21-ին, հոկտեմբերի 28-ին, նոյեմբերի 20-ին։ 2025 թվականի հունիսի 10-ին նշանակված նիստը հետաձգվել է մեղադրյալների կողմից մեղադրական եզրակացությունը չստանալու հիմքով։ 2025 թվականի հուլիսի 22-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումի առկայության պատճառով։ 2025 թվականի հուլիսի 24-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի և վերջինիս պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումների առկայության պատճառով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին կայացած նիստի ընթացքում գրավոր ապացույցների հետազոտումը չի շարունակվել՝ հոսանքազրկման և դատական նիստի ձայնագրման հնարավորության բացակայության հիմքով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դիմումի առկայության հիմքով, համաձայն որի վերջինս առողջական խնդրի առկայության հիմքով չի ներկայացել դատական նիստին։ Դատարանի կողմից 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացվել է որոշում՝ դատարան հարկադրաբար ներկայացնելու մասին։ 2025 թվականի հոկտեմբերի 14-ին՝ ժամը 14։30-ին և հոկտեմբերի 21-ին՝ ժամը 14։30-ին նշանակված դատական նիստերը հետաձգվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ 2025 թվականի նոյեմբերի 20-ին նշանակված դատական նիստը չի կայացել էլեկտրաէներգիայի անջատման պատճառով։ Հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ձեռնարկվել են բոլոր անհրաժեշտ միջոցները՝ քրեական գործի քննությունը չձգձգելու և ապացույցների հետազոտումը անխոչընդոտ իրականացնելու համար, փորձելով ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ ձեռնարկած քայլերը՝ քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո նշանակելով մի շարք՝ թվով 13 դատական նիստեր, որոնցից հետաձգվել են թվով 8 դատական նիստերը։ Գրավոր ապացույցների հետազոտման տևական ժամանակ ընթանալու, վարույթի մասնակիցների կողմից դատական նիստերը հետաձգելու և այլ օբյեկտիվ պատճառաբանության առկայության պայմաններում դատաքննության ընթացքում դեռևս չեն հարցաքննվել սույն քրեական գործով վկաները, որպիսի պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ դրսևորվել է պատշաճ ջանասիրություն և այս պայմաններում մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը ենթակա է երկարաձգման՝ վերջինիս կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պարտականությունների կատարումն ապահովելու և նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելու հավանականության առկայության պայմաններում։ Անդրադառնալով պաշտպանի ներկայացրած միջնորդությանը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման առնչությամբ և գնահատելով մեղադրյալին վերաբերելի դրական և բացասական գործոնները վերջինիս հնարավոր վարքագծի հակակշռման և հավասարակշռման համատեքստում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն փուլում դեռևս այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառումը ի զորու չէ ապահովել մեղադրյալի իրավաչափ վարքագիծը: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2026 թվականի փետրվարի 25-ը։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-34-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2026 թվականի փետրվարի 25-ը։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 10-12-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 10-12-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Դատական նիստի տևողությունը | 20 րոպե |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 10-12-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ՈՐՈՇՈՒՄ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԸՆՏՐՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «10» դեկտեմբերի 2025 թվական ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա․ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ պաշտպան Ս․ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ մեղադրյալ Հ․ՄԿՐՏԻՉՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, քննարկման առարկա դարձնելով մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Սյունիքի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69109724 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69110624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին որոշում է կայացվել թիվ 69110624 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի մայիսի 21-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթից թիվ 69109724 վարույթը անջատելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69140624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել թիվ 69140624 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախաձեռնվել է թիվ 69101925 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69101925 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը փաստացի ձերբակալվեց 2025 թվականի հունվարի 17-ին՝ ժամը 20։10-ին։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Արմեն Գագիկի Շախիկյանի և Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69102225 համարով։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 69102225 քրեական վարույթով Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Այֆոն 14 պրո» մոդելի 358073460303725 և 358073460447332 նույնականացման համարով և «Այֆոն 12 մինի» մոդելի 3530009111107870 և 353009111629279 նույնականացման համարով, «Xiaomi» մոդելի 868214062418361/00 և 868214062418379 նույնականացման համարներով և «Այֆոն» մոդելի 351952299954161 և 35192299951704 նույնականացման համարներով բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 2 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, Արմեն Շախիկյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 1 հատ 50 ԱՄՆ, 1 հատ 5 ԱՄՆ դոլար գումարները, թվով 2 հատ 100, թվով 1 հատ 500 ՀՀ մետաղադրամը, թվով 34 հատ 20.000 ՀՀ թղթադրամները/փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 149 կնիքով/, վերահսկելի մատակարարում և գնում ՕՀՄ-ի արդյունքում տեղադրված փաթեթը /փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, դատաքիմիական փորձագետի թիվ N12722405 եզրակացությամբ տրամադրված օբյեկտ 3 փաթեթը /փաթեթավորված մեկ փաթեթում կնիքված ՀՀ փորձագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի ծրարների համար նախատեսված կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերի հետ: 2025 թվականի հունվարի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի հունվարի 17-ից։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 10։50-ին Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 11։35-ին Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների և պաշտպանի հետ։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից՝ ժամը 10։50-ից։ 2025 թվականի փետրվարի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից։ 2025 թվականի մարտի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 19-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 16-ի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ն որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն կատարելու համար 2025 թվականի ապրիլի 14-ից մինչև 2025 թվականի մայիսի 05-ը ՀՀ ԱՆ «Հոգեկան առողջության պահպանման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ում տեղավորելու հարկադրանքի միջոց կիրառելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0493/15/25 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանի ներկայացրած միջնորդության հիման վրա վարույթի հարուցումը մերժվել է։ 2025 թվականի ապրիլի 10-ին վարույթն իրականացնող քննիչի որոշմամբ նշանակվել է ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննություն։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք երկու ամիս ժամանակով՝ սկիզբը հաշվելով փաստացի կատարման պահից և բացակայելու արգելքը։ Մեղադրյալը պարտավորվել է չլքել բնակության վայրը՝ ք.Երևան, Կուրղինյան 21/2 շենքի 26 բնակարան հասցեի տարածքը, արգելվել է (օրենքով նախատեսված բացառությունների հաշվառմամբ) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, շփում ունենալ այլ անձանց հետ՝ բացառությամբ իր հետ համատեղ բնակվող անձանցից և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 2025 թվականի մարտի 24-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի պաշտպանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին վարույթն իրականացնող քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել հսկող դատախազին՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ իրեն մեղսագրվող արարքը կատարած չլինելու հիմքով։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի և Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69122225 համարի ներքո։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Սամսունգ», «Iphone», «Iphone» և «One Plus 10» բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 3 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով/, Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված թվով 4 ապակյա գլանակները /փաթեթավորված մեկ փաթեթում և կնիքված ՀՀ ՔԿ փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի N 50 կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերից առանձին: 2025 թվականի մայիսի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է թիվ ԵԴ1/1834/01/25 քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը դատավոր Ս․Անդրեասյանին փաստացի հանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին։ 2025 թվականի հունիսի 02-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ 2025 թվականի հունիսի 13-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ը։ 2025 թվականի հունիսի 13-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 25-ը։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 15-ը։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ը։ 2025 թվականի հոկտեմբերի 09-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2026 թվականի հունվարի 17-ը՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ (բացառությամբ մերձավոր ազգականների և պաշտպանի) հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով՝ մինչ 2026 թվականի մարտի 17-ը՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ (բացառությամբ մերձավոր ազգականների և պաշտպանի) հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. 2025 թվականի հունվարի 17-ի ՀՀ գլխավոր դատախազության բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Ալիսա Բոյաջյանի որոշմամբ՝ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, այն բանի համար, որ «նա խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ /հոգեներգործող/ նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, ինչպես նաև փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979,58 գրամ մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց։ Այսպես. Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը տևական ժամանակ ՀՀ տարածքում առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու դիտավորությամբ 2023 թվականին ստեղծել և մինչև 2024 թվականի ապրիլի 5-ը ղեկավարել է հանցավոր կազմակերպություն, որի կազմում ընդգրկվել են Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը, Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը և դեռևս քննությամբ չպարզված այլ անձինք: Իր հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Հայկ Մարտիրոսյանը «Տելեգրամ» հեռահաղորդակցման հավելվածում ստեղծել և կառավարել է տարատեսակ թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող «Billionaire» անվամբ խանութ հարթակը, որում տեղադրել է հարթակի միջոցով վաճառվող թմրամիջոցների տեսակների, արժեքների, ինչպես նաև դրանք ձեռք բերելու եղանակների մասին տեղեկատվություն, ապա իրենից թմրամիջոց գնելու ցանկություն հայտնած անձանց հետ անձամբ, ինչպես նաև նույն էջի կառավարման գործընթացին ներգրավված օպերատոր Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի հետ միասին նամակագրություն վարելով տրամադրել է իր կողմից կառավարվող և պարբերաբար փոփոխվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների վերաբերյալ տվյալներ, որոնց հաճախորդների կողմից ձեռք բերվելիք թմրամիջոցի համար նախատեսված գումարները փոխանցելուց հետո վերջիններիս տրամադրել է նրանց հասանելի, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից արդեն իսկ տեղադրված թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ լուսանկարներ և աշխարհագրական կոորդինատներ: Վերոնշյալ հարթակի միջոցով թմրամիջոցների անխափան և պարբերական իրացում կատարելու համար հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանն ապահովել է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից առանձնապես խոշոր չափերով տարբեր տեսակի թմրամիջոցների ձեռքբերումը, որը հերթական անգամ իրականացրել է ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարի միջոցով, ով իր հերթին ՀՀ տարածքում շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին ապահովել է ՀՀ պետական սահմանով մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության և դրանց տեղափոխման արգելքը խախտելու եղանակով ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի N 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածում և այլ տեսակի ընդգրկված առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» թմրամիջոցների ապօրինի տեղափոխումը ՀՀ տարածք: Այնուհետև, հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցությունների ընթացքում, Բաղերի Ռաջաբ Նազարն իր ծանոթ Սիմոն Հարությունյանին հայտնել է հանցավոր մտադրության մասին և թմրամիջոցները Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքից Ագարակ քաղաք տանող ավտոճանապարհահատվածից այլ վայր տեղափոխելու, տարբեր թաքստոցներում տեղադրելու, տեղադրման վայրերը լուսանկարելու և դրանք իրեն ուղարկելու համար խոստացել և տրամադրել է դրամական աջակցություն՝ այդ կերպ շահագրգռելով վերջինիս: Նախաքննության ընթացքում Ս.Հարությունյանի մասնակցությամբ ձեռնարկված քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում վերը նշված եղանակով ապօրինի ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցներից առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը Ռաջաբ Բաղերիի հանձնարարությամբ Սիմոն Հարությունյանը պետք է տեղադրեր թաքստոցում և տեղադրման վայրի լուսանկարներն ուղարկեր Բաղերի Ռաջաբ Նազարին, ոստի «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ հետախուզական միջոցառման շրջանակներում փոխարինվել է թմրամիջոցի նմանակ փաթեթով, որը տեղադրվել է Երևան- Երասխ ավտոճանապարհի 28-րդ կմ հատվածում՝ «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտ, որից հետո տեղադրման վայրի լուսանկարները և տեղորոշումները Ս.Հարությունյանի կողմից ինտերնետային հավելվածի միջոցով ուղարկվել են Բաղերի Ռաջաբ Նազարին: Այնուհետև, ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարը, բջջային հեռախոսի հավելվածների միջոցով ստացված հիշյալ լուսանկարներն ուղարկել է «Billionaire» թմրանյութի վաճառքով զբաղվող՝ հանցավոր կազմակերպությունը ղեկավարած Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանին, ով իր հերթին լուսանկարն ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Karlos Hemanguey» գրանցված Արմեն Շախիկյանին, որից հետո վերջինս, ստացված լուսանկարներից տեղեկանալով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի թաքստոցի գտնվելու վայրի մասին, 2024 թվականի ապրիլի 5-ին այցելել է նշված վայր, «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտից վերցրել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված հիշյալ թմրամիջոցի փաթեթի նմանակը և ուղևորվել է Երևան քաղաքի Ավան- Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցե /նույնական է Երևան քաղաքի Տաշկենտի փողոցի 1/1 հասցեին/, սակայն չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել է, որից հետո իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ գտնվելու ընթացքում շարունակվել է Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի հեռախոսային նամակագրությունը: Այնուհետև, Հայկ Մարտիրոսյանը, տեղեկանալով թմրամիջոցը՝ Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեում տեղադրված լինելու հանգամանքի մասին, հանձնարարել է հանցավոր կազմակերպության մասնակից՝ «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «G.r.a.f.» բաժանորդ գրանցված Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից վերցնել և տեղափոխել թմրամիջոցը՝ հետագայում իրացնելու նպատակով փաթեթավորելու նպատակով: Դրանից հետո, վերջինս ժամանել է հանձնարարված վայր, որտեղ 05.04.2024 թվականին, ժամը՝ 23:14:59-ից մինչև 23:42:48-ը ընկած ժամանակահատվածում, գտնվելով Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեի մոտ՝ հետևել է իրավապահ մարմնի աշխատակիցների կողմից Արմեն Շախիկյանին՝ արգելանքի վերցնելու գործընթացին, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով վերցնել 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը՝ չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել և հեռացել է նշված վայրից՝ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների ներկայության մասին հայտնելով նաև հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանին: Հայկ Մարտիրոսյանը Արմեն Շախիկյանից պարզելով, որ ամեն ինչ կարգին է՝ նրանից պահանջել է թմրամիջոցը Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից տեղափոխել այլ վայր: Արմեն Շախիկյանը, գտնվելով իրավապահ մարմինների հսկողության ներքո, իր նախաձեռնությամբ և միաժամանակ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում, փաթեթը տեղափոխել է Երևան քաղաքի Վիլնյուսի 27 հասցե՝ այդ մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով էլ իր հերթին նշված տեղեկությունը հայտնել է Միքայել Բաղդասարյանին, հավաստիացնելով վերջինիս, որ Արմեն Շախիկյանը իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ չի գտնվում: Այնուհետև, Միքայել Բաղդասարյանը Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցումով կարճ ժամանակ անց ժամանել է Վիլնյուսի 27 հասցե և Հայկ Մարտիրոսյանին հայտնել է, որ շենքի շքամուտքի 8-րդ հարկից շշուկով խոսելու ձայներ լսելու մասին, ինչի պատճառով վերև չի բարձրացել և չի վերցրել՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում կրկին չկարողանալով հանցանքը ավարտին հասցնել: Այնուհետև, 06.04.2024 թվականին, ժամը՝ 02:04:37-ին, վերջնականապես հեռացել է դեպքի վայրից՝ կրկին այդ ամենի մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով ժամը՝ 04:30-ին, մոտենալով Վիլնյուսի 27 շենքի շքամուտք, ցանկացել է վերցնել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված փաթեթը, սակայն ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից և իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը հանցավոր կազմակերպության կազմում ապօրինի ձեռք բերելու հանցավոր մտադրությունը»: Վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները. 2025 թվականի դեկտեմբերի 10-ին՝ դատական նիստի ընթացքում, հանրային մեղադրող Ա․Բոյաջյանը միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամսով։ Նշեց, որ քրեական գործի քննության սույն փուլում դեռևս շարունակում են առկա լինել մեղադրյալի նոր հանցանք կատարելու և իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների չկատարման հավանականությունը, դեռևս պետք է հարցաքննվեն սույն քրեական գործով առանցքային վկաները և մեղադրյալները, բացի այդ դեռևս չեն հետազոտվել քրեական գործում առկա լազերային սկավառակները։ Նշեց, որ այլընտրանքային խափանման միջոցները ի զորու չեն ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը։ Հանրային մեղադրողի խոսքով՝ Դատարանի կողմից դրսևորվել է պատշաճ ջանասիրություն։ Պաշտպան Սամվել Անդրեասյանը նշեց, որ 2025 թվականի հունվարի 17-ից մեղադրյալը գտնվում է անազատության մեջ, սույն քրեական գործը հիմնվել է բացառապես մեկ անձի՝ Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցմունքի վրա, ըստ որի վերջինս հայտնել է, որ Հրաչ Մկրտիչյանը հանդիսանում է թմրամիջոց տեղադրած անձ։ Նշեց, որ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշման մեջ առկա է բացառապես մեկ նախադասություն, որը վերաբերում է մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանին։ Նշեց, որ մեղադրյալը դիմել է աշխատանքի հայտարարության համար, առանց տեղյակ լինելու, որ նշվածը վերաբերում է թմրամիջոցների իրացմանը, մեղադրյալի բջջային հեռախոսում առկա չի եղել որևէ տվյալ թմրամիջոցների իրացման առնչությամբ, ամենինչ կառուցվել է մեկ անձի կողմից տրված ցուցմունքի վրա։ Միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ տնային կալանք, բացակայելու արգելք և գրավ՝ 1․000․000 ՀՀ դրամի չափով։ Մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։ Մեղադրյալները Միքայել և Լևոն Բաղդասարյանները և վերջիններիս պաշտպանները չեն ներկայացվել դատական նիստին։ (Դիրքորոշումներն ավելի մանրամասն տե՛ս դատական նիստի արձանագրության լազերային սկավառակը): Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) բ. անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով, գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ 3. Դատարանը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության սահմաններում պարտավոր են անհապաղ ազատ արձակել ազատությունից ապօրինի կամ անհիմն զրկված յուրաքանչյուր անձի: 4.Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ (…) 3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…) 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (…) 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը (…)»: Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է. - մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ -մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Դատարանը արձանագրում է նաև, որ դատավորի կողմից քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո, Դատարանն է հանդիսանում քրեական վարույթի պատասխանատուն, որի ընթացքում առաջացող ռիսկերը գնահատում է՝ կաշկանդված չլինելով մինչդատական վարույթի ընթացքում գնահատված ռիսկերով։ Այլ կերպ՝ սույն փուլում գործի քննության ծավալը տարբերվում է մինչդատական վարույթում առկա ծավալից և սույն փուլում Դատարանն է գնահատում դատական քննության ընթացքում առաջացող ռիսկերը՝ այդ թվում նաև խափանման միջոցի ընտրության ժամանակ առկա հիմքերը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը 2025 թվականի հունիսի 13-ին արձանագրել է, որ «(․․․)Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելը կանխելու նպատակով կալանքի կիրառման իրավաչափությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանին մեղսագրվում են մեկից ավելի ծանր առանձնապես ծանր տեսակի ենթադրյալ հանցանքների կատարում՝ ուղղված բնակչության առողջության դեմ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ ուղղված հասարակական անվտանգության դեմ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասը նախատեսում է պատասխանատվություն հանցավոր կազմակերպությանը մասնակցելու համար։ Քննարկվող հանցակազմով պատասխանատվություն է սահմանվել հանցավոր կազմակերպության անդամակցության համար՝ ցանկացած եղանակով, բացառությամբ այն ստեղծելու կամ ղեկավարելու։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով նախատեսված իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելու, պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, տեղափոխելու, առաքելու, տարածելու, գովազդելու կամ դրանք ապօրինի իրացնելու կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելու հանցանքի անմիջական օբյեկտը բնակչության առողջության անվտանգությունն է: Միաժամանակ, քննարկվող արարքը կարող են ոտնձգել նաև ուրիշ օբյեկտների դեմ, վնաս պատճառել այլ հասարակական հարաբերությունների, ինչպես, օրինակ, թմրամիջոցների և հոգեներգործուն միջոցների շրջանառության սահմանված կարգը, հասարակական անվտանգությունը, պետական ձեռնարկությունների և հիմնարկների կանոնավոր գործունեությունը և այլն: Նման պայմաններում հաշվի առնելով անձին մեղսագրվող մեկից ավելի ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, ծանրությունը, լատենտային բնույթը, Դատարանն արձանագրում է, որ ազատության մեջ գտնվելու պարագայում մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը բարձր է։ Ասվածը հիմնավորվում է նաև այն հանգամանքով, որ մեղադրյալը չունի մշտական աշխատանք և եկամտի աղբյուր, բացի այդ համաձայն 2025 թվականի մայիսի 08-ին կազմված ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական թիվ 118/2025 եզրակացության՝ «տառապել է և ներկայումս էլ տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ՝ թմրանյութերի և հոգեակտիվ նյութերի համակցված գործածման հետևանքով, կախվածության համախտանիշ» նարկոլոգիական հիվանդությամբ»։ «Datalex» տեղեկատվական համակարգում առկա տվյալների ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանը թիվ ԱՎԴ2/0070/01/24 քրեական գործով հանդիսանում է մեղադրյալ և վերջինիս մեղսագրվում է նույնասեռ ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությանը՝ ապա Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում, դեռևս չեն հարցաքննվել թիվ 69102225 վարույթով մեղադրյալներ Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը և Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, չեն հետազոտվել ապացույցները, որպիսի պարագայում առկա է հավանականություն, որ մեղադրյալը կփորձի չկատարել իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները։ Հատկանշական է, որ մեղադրյալն իրեն մեղավոր չի ճանաչում առաջադրված մեղադրանքում։ Թեև սույն հանգամանքը չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս մեղադրյալի, սակայն հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրվող լատենտային հանցանքների առկայությունը՝ Դատարանն արձանագրում է մեղադրյալի կողմից վարույթի խոչընդոտման հավանականության առկայությունը։ Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ը (․․․)»։ Վերը շարադրված իրավադրույթների և դատական ակտի լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: ՀՀ Սահմանադրական դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 30-ին կայացված թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը․ «(…)83. Սահմանադրական դատարանը կարևոր է համարում ընդգծել Վճռաբեկ դատարանի, ի թիվս այլնի, արտահայտած այն դիրքորոշման կարևորությունը, որ սկզբունքորեն ակնկալվում է, որ գործի դատական քննության ընթացքում ապահովված են մեղադրյալի իրավունքների, այդ թվում՝ ազատության հիմնական իրավունքի իրացման ավելի արդյունավետ և գործնական երաշխիքներ, այլ ոչ թե՝ հակառակը: Բացի դրանից, կարևոր է ընդգծել Վճռաբեկ դատարանի կողմից նշված սերտ կապն անմեղության կանխավարկածի և ազատության կանխավարկածի միջև, որը բխում է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի այն կարևոր արձանագրումից, որ «կանխավարկածը միշտ էլ ազատման օգտին է» (տե՛ս վերը վկայակոչված՝ «Բուզաջին ընդդեմ Մոլդովայի» գործով վճռի 89-րդ կետը)։ (…) 85. Սահմանադրական դատարանն այսպիսով արձանագրում է, որ անձի հիմնական իրավունքների իրացման այն երաշխիքները, որոնք գործում են մինչդատական վարույթում, առնվազն mutatis mutandis գործում են նաև դատական վարույթում, և դրանց արդյունավետությունը չի կարող նվազել գործը դատարան (այսինքն՝ հրապարակային և բազմաթիվ այլ երաշխիքներով ապահովված ըստ էության քննության ենթարկելու համար) ուղարկված լինելու պատճառով կամ դրա արդյունքում: 86. Բացի դրանից, Սահմանադրական դատարանը կարևոր է համարում ընդգծել, որ խափանման միջոցների, հատկապես՝ կալանքի շարունակական կիրառման սկզբունքներից է այն, որ կալանքի տևողության հետ զուգընթաց, կալանքի հիմքերի առկայությունը վկայող փաստական տվյալները հետզհետե պետք է ավելի շատ վերագրելի լինեն բացառապես մեղադրյալին: 94. Այլ կերպ՝ Սահմանադրական դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի հավանականությունը որպես կալանքի հիմք պահպանվելու հանգամանքը գնահատելուց առաջ դատարանը թե՛ դատական վերահսկողություն և թե՛ արդարադատություն իրականացնելու փուլերում պարտավոր է ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ վարույթի հանրային մասնակիցների ձեռնարկած քայլերը։ (...) 101. Վերոգրյալի հիման վրա՝ Սահմանադրական դատարանն արձանագրում է նաև, որ պատշաճ ջանասիրությունը նաև ողջամիտ ժամկետի ապահովման պահանջի մաս է, և չի կարող վերջինս ուղղված լինել դատարանին, իսկ ջանասիրության պահանջը՝ ոչ: Այլ կերպ՝ Օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 5-րդ մասի՝ «Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը» դրույթները պարունակում են վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրություն (due diligence) դրսևորելու պահանջն այն բոլոր դեպքերում, երբ քննարկվում է կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցը, այսինքն՝ ոչ միայն այն դեպքերում, երբ ներկայացված է կալանքը երկարաձգելու միջնորդություն, այլ նաև այն դեպքերում, երբ դատարանն ինքն է օրենքի ուժով պարտավոր անդրադառնալ շարունակական կալանքի իրավաչափության հարցին։ 102. Սահմանադրական դատարանն այսպիսով գտնում է, որ անկախ քրեական դատավարության փուլից կամ այլ կերպ՝ անկախ կալանքի երկարաձգման հարցը դատարանի կողմից օրենքի պահանջով ինքնուրույն կամ իրեն ներկայացրած միջնորդության շրջանակներում քննելուց՝ պատշաճ ջանասիրություն ապահովելը բխում է իրավունքի գերակայության սկզբունքից, Սահմանադրության 27, 63 և 66-րդ հոդվածներից, ինչպես նաև Օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 24-րդ հոդվածի 1-ին և 3-րդ մասերի, 118-րդ հոդվածի 4-րդ և 5-րդ մասերի պահանջներից, որոնց առավելագույն իրացվածությունը տվյալ դեպքում նշանակում է, որ անձի անձնական ազատության հիմնական իրավունքի երաշխիքները, այդ թվում՝ գործի հանգամանքները պարզելու ուղղությամբ պետական մարմինների պատշաճ ջանասիրության ապահովումը, չեն կարող կախված լինել այն հանգամանքից, որ մի դեպքում՝ շարունակական կալանքի իրավաչափությունը դատարանի կողմից ստուգվում է քննիչի միջնորդությունը քննության առնելու, իսկ մյուս դեպքում՝ նույն հարցը օրենքի ուժով քննության առարկա դարձնելու ընթացակարգի շրջանակներում։ 103. Վերոնշյալի հակառակը վտանգավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ պետական իրավասու անձանց կողմից դրսևորված անգործության՝ որևէ դատավարական գործողություն չկատարելու՝ դատական նիստ չանցկացնելու և վկաների հարցաքննություն չկազմակերպելու հետևանքն ինքն է դրվում (ինչպես սույն գործով) կալանքը երկարացնելու հիմքում այն պատճառաբանությամբ, որ նախկինում նշանակված կալանքի իրավաչափության պայմանները չեն փոփոխվել»: Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության սույն փուլում ի հայտ չեն եկել այնպիսի էական փաստական հանգամանքներ, որոնք ի զորու կլինեին նվազեցնել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը։ Քրեական գործի քննությունը գտնվում է հիմնական դատալսումների՝ ապացույցներ հետազոտման ակտիվ փուլում, դեռևս հետազոտվել են բացառապես գրավոր ապացույցներ որոշակի մասը, չեն հարցաքննվել վկաները, որպիսի պայմաններում մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների չկատարման վտանգը, մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելու հավանականությունը շարունակում է պահպանվել։ ՀՀ Սահմանադրական դատարանի թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արտահայտված դիրքորոշումների համատեքստում՝ Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ նաև դատաքննության փուլում վարույթն իրականացնող մարմնի՝ Դատարանի կողմից դրսևորված ջանասիրությանը։ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործի վարույթը ստանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին, որից ի վեր իրականացվել են թվով 14 դատական նիստեր՝ 2025 թվականի հունիսի 10-ին, հունիսի 13-ին, հուլիսի 22-ին, հուլիսի 24-ին, օգոստոսի 06-ին, օգոստոսի 14-ին, սեպտեմբերի 09-ին, սեպտեմբերի 23-ին, հոկտեմբերի 09-ին, հոկտեմբերի 14-ին, հոկտեմբերի 21-ին, հոկտեմբերի 28-ին, նոյեմբերի 20-ին, դեկտեմբերի 02-ին։ 2025 թվականի հունիսի 10-ին նշանակված նիստը հետաձգվել է մեղադրյալների կողմից մեղադրական եզրակացությունը չստանալու հիմքով։ 2025 թվականի հուլիսի 22-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումի առկայության պատճառով։ 2025 թվականի հուլիսի 24-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի և վերջինիս պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումների առկայության պատճառով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին կայացած նիստի ընթացքում գրավոր ապացույցների հետազոտումը չի շարունակվել՝ հոսանքազրկման և դատական նիստի ձայնագրման հնարավորության բացակայության հիմքով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դիմումի առկայության հիմքով, համաձայն որի վերջինս առողջական խնդրի առկայության հիմքով չի ներկայացել դատական նիստին։ Դատարանի կողմից 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացվել է որոշում՝ դատարան հարկադրաբար ներկայացնելու մասին։ 2025 թվականի հոկտեմբերի 14-ին՝ ժամը 14։30-ին և հոկտեմբերի 21-ին՝ ժամը 14։30-ին նշանակված դատական նիստերը հետաձգվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ 2025 թվականի նոյեմբերի 20-ին նշանակված դատական նիստը չի կայացել էլեկտրաէներգիայի անջատման պատճառով։ 2025 թվականի դեկտեմբերի 10-ին նշանակված դատական նիստում քննարկվել է միայն խափանման միջոցի հարցը՝ մյուս մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառով։ Հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ձեռնարկվել են բոլոր անհրաժեշտ միջոցները՝ քրեական գործի քննությունը չձգձգելու և ապացույցների հետազոտումը անխոչընդոտ իրականացնելու համար, փորձելով ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ ձեռնարկած քայլերը՝ քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո նշանակելով մի շարք՝ թվով 14 դատական նիստեր, որոնցից հետաձգվել են թվով 9 դատական նիստերը։ Գրավոր ապացույցների հետազոտման տևական ժամանակ ընթանալու, վարույթի մասնակիցների կողմից դատական նիստերը հետաձգելու և այլ օբյեկտիվ պատճառաբանության առկայության պայմաններում դատաքննության ընթացքում դեռևս չեն հարցաքննվել սույն քրեական գործով վկաները, որպիսի պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ դրսևորվել է պատշաճ ջանասիրություն և այս պայմաններում մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը ենթակա է երկարաձգման՝ վերջինիս կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պարտականությունների կատարումն ապահովելու և նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելու հավանականության առկայության պայմաններում։ Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2026 թվականի մարտի 17-ը՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց (բացառությամբ մերձավոր ազգականների և պաշտպանի) հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-34-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց (բացառությամբ մերձավոր ազգականների և պաշտպանի) հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 20-01-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Անավարտ գործեր
| Հաշվետու ժամանակահատված | 2025 թվական |
|---|---|
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 20-01-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը հետաձգվել է պաշտպանների և մեղադրյալների դիմումների հիման վրա։ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 30-01-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 30-01-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 13-02-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 13:45 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 13-02-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 13-02-2026 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԸՆՏՐՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «13» փետրվարի 2026 թվական ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա․ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ պաշտպան Զ․ՍԱԿՈՎԱՅԻ պաշտպան Գ․ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ պաշտպան Ս․ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ մեղադրյալ Լ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Մ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, քննարկման առարկա դարձնելով մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Սյունիքի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69109724 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69110624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին որոշում է կայացվել թիվ 69110624 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի մայիսի 21-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթից թիվ 69109724 վարույթը անջատելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69140624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել թիվ 69140624 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախաձեռնվել է թիվ 69101925 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69101925 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը փաստացի ձերբակալվեց 2025 թվականի հունվարի 17-ին՝ ժամը 20։10-ին։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Արմեն Գագիկի Շախիկյանի և Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69102225 համարով։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 69102225 քրեական վարույթով Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Այֆոն 14 պրո» մոդելի 358073460303725 և 358073460447332 նույնականացման համարով և «Այֆոն 12 մինի» մոդելի 3530009111107870 և 353009111629279 նույնականացման համարով, «Xiaomi» մոդելի 868214062418361/00 և 868214062418379 նույնականացման համարներով և «Այֆոն» մոդելի 351952299954161 և 35192299951704 նույնականացման համարներով բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 2 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, Արմեն Շախիկյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 1 հատ 50 ԱՄՆ, 1 հատ 5 ԱՄՆ դոլար գումարները, թվով 2 հատ 100, թվով 1 հատ 500 ՀՀ մետաղադրամը, թվով 34 հատ 20.000 ՀՀ թղթադրամները/փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 149 կնիքով/, վերահսկելի մատակարարում և գնում ՕՀՄ-ի արդյունքում տեղադրված փաթեթը /փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, դատաքիմիական փորձագետի թիվ N12722405 եզրակացությամբ տրամադրված օբյեկտ 3 փաթեթը /փաթեթավորված մեկ փաթեթում կնիքված ՀՀ փորձագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի ծրարների համար նախատեսված կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերի հետ: 2025 թվականի հունվարի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի հունվարի 17-ից։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 10։50-ին Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 11։35-ին Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների և պաշտպանի հետ։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից՝ ժամը 10։50-ից։ 2025 թվականի փետրվարի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից։ 2025 թվականի մարտի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 19-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 16-ի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ն որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն կատարելու համար 2025 թվականի ապրիլի 14-ից մինչև 2025 թվականի մայիսի 05-ը ՀՀ ԱՆ «Հոգեկան առողջության պահպանման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ում տեղավորելու հարկադրանքի միջոց կիրառելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0493/15/25 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանի ներկայացրած միջնորդության հիման վրա վարույթի հարուցումը մերժվել է։ 2025 թվականի ապրիլի 10-ին վարույթն իրականացնող քննիչի որոշմամբ նշանակվել է ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննություն։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք երկու ամիս ժամանակով՝ սկիզբը հաշվելով փաստացի կատարման պահից և բացակայելու արգելքը։ Մեղադրյալը պարտավորվել է չլքել բնակության վայրը՝ ք.Երևան, Կուրղինյան 21/2 շենքի 26 բնակարան հասցեի տարածքը, արգելել է (օրենքով նախատեսված բացառությունների հաշվառմամբ) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, շփում ունենալ այլ անձանց հետ՝ բացառությամբ իր հետ համատեղ բնակվող անձանցից և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 2025 թվականի մարտի 24-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի պաշտպանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին վարույթն իրականացնող քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել հսկող դատախազին՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ իրեն մեղսագրվող արարքը կատարած չլինելու հիմքով։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի և Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69122225 համարի ներքո։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Սամսունգ», «Iphone», «Iphone» և «One Plus 10» բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 3 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով/, Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված թվով 4 ապակյա գլանակները /փաթեթավորված մեկ փաթեթում և կնիքված ՀՀ ՔԿ փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի N 50 կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերից առանձին: 2025 թվականի մայիսի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է թիվ ԵԴ1/1834/01/25 քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը դատավոր Ս․Անդրեասյանին փաստացի հանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին։ 2025 թվականի հունիսի 02-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ 2025 թվականի հունիսի 13-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 25-ը։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 15-ը։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ը։ 2025 թվականի դեկտեմբերի 02-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի փետրվարի 25-ը։ Էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. 2025 թվականի հունվարի 17-ի ՀՀ գլխավոր դատախազության բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Ալիսա Բոյաջյանի որոշմամբ՝ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, այն բանի համար որ « նա խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործող նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, ինչպես նաև փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց: Այսպես. Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը տևական ժամանակ ՀՀ տարածքում առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու դիտավորությամբ 2023 թվականին ստեղծել և մինչև 2024 թվականի ապրիլի 5-ը ղեկավարել է հանցավոր կազմակերպություն, որի կազմում ընդգրկվել են Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը, Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը և դեռևս քննությամբ չպարզված այլ անձինք: Իր հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Հայկ Մարտիրոսյանը «Տելեգրամ» հեռահաղորդակցման հավելվածում ստեղծել և կառավարել է տարատեսակ թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող «Billionaire» անվամբ խանութ հարթակը, որում տեղադրել է հարթակի միջոցով վաճառվող թմրամիջոցների տեսակների, արժեքների, ինչպես նաև դրանք ձեռք բերելու եղանակների մասին տեղեկատվություն, ապա իրենից թմրամիջոց գնելու ցանկություն հայտնած անձանց հետ անձամբ, ինչպես նաև նույն էջի կառավարման գործընթացին ներգրավված օպերատոր Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի հետ միասին նամակագրություն վարելով տրամադրել է իր կողմից կառավարվող և պարբերաբար փոփոխվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների վերաբերյալ տվյալներ, որոնց հաճախորդների կողմից ձեռք բերվելիք թմրամիջոցի համար նախատեսված գումարները փոխանցելուց հետո վերջիններիս տրամադրել է նրանց հասանելի, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից արդեն իսկ տեղադրված թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ լուսանկարներ և աշխարհագրական կոորդինատներ: Վերոնշյալ հարթակի միջոցով թմրամիջոցների անխափան և պարբերական իրացում կատարելու համար հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանն ապահովել է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից՝ առանձնապես խոշոր չափերով տարբեր տեսակի թմրամիջոցների ձեռքբերումը, որը հերթական անգամ իրականացրել է ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարի միջոցով, ով իր հերթին ՀՀ տարածքում շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին ապահովել է ՀՀ պետական սահմանով մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության և դրանց տեղափոխման արգելքը խախտելու եղանակով ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի N 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածում ընդգրկված առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» թմրամիջոցների ապօրինի տեղափոխումը ՀՀ տարածք։ Այնուհետև, հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցությունների ընթացքում, Բաղերի Ռաջաբ Նազարն իր ծանոթ Սիմոն Հարությունյանին հայտնել է հանցավոր մտադրության մասին և թմրամիջոցները Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքից Ագարակ քաղաք տանող ավտոճանապարհահատվածից այլ վայր տեղափոխելու, տարբեր թաքստոցներում տեղադրելու, տեղադրման վայրերը լուսանկարելու և դրանք իրեն ուղարկելու համար խոստացել և տրամադրել է դրամական աջակցություն՝ այդ կերպ շահագրգռելով վերջինիս: Նախաքննության ընթացքում Ս. Հարությունյանի մասնակցությամբ ձեռնարկված քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում վերը նշված եղանակով ապօրինի ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցներից առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը Ռաջաբ Բաղերիի հանձնարարությամբ Սիմոն Հարությունյանը պետք է տեղադրեր թաքստոցում և տեղադրման վայրի լուսանկարներն ուղարկեր Բաղերի Ռաջաբ Նազարին, ոստի «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ հետախուզական միջոցառման շրջանակներում փոխարինվել է թմրամիջոցի նմանակ փաթեթով, որը տեղադրվել է Երևան-Երասխ ավտոճանապարհի 28-րդ կմ հատվածում՝ «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտ, որից հետո տեղադրման վայրի լուսանկարները և տեղորոշումները Ս.Հարությունյանի կողմից ինտերնետային հավելվածի միջոցով ուղարկվել են Բաղերի Ռաջաբ Նազարին: Այնուհետև, ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարը, բջջային հեռախոսի հավելվածների միջոցով ստացված հիշյալ լուսանկարներն ուղարկել է «Billionaire» թմրանյութի վաճառքով զբաղվող՝ հանցավոր կազմակերպությունը ղեկավարած Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանին, ով իր հերթին լուսանկարն ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Karlos Hemanguey» գրանցված Արմեն Շախիկյանին, որից հետո վերջինս, ստացված լուսանկարներից տեղեկանալով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի թաքստոցի գտնվելու վայրի մասին, 2024 թվականի ապրիլի 5-ին այցելել է նշված վայր, «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտից վերցրել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված հիշյալ թմրամիջոցի փաթեթի նմանակը և ուղևորվել է Երևան քաղաքի Ավան- Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցե /նույնական է Երևան քաղաքի Տաշկենտի փողոցի 1/1 հասցեին/, սակայն չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել է, որից հետո իրավապահ մարմնի ախատակիցների հսկողության տակ գտնվելու ընթացքում շարունակվել է Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի հեռախոսային նամակագրությունը: Այնուհետև, Հայկ Մարտիրոսյանը, տեղեկանալով թմրամիջոցը՝ Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեում տեղադրված լինելու հանգամանքի մասին, հանձնարարել է հանցավոր կազմակերպության մասնակից՝ «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «G.r.a.f.» բաժանորդ գրանցված Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից վերցնել և տեղափոխել թմրամիջոցը՝ հետագայում իրացնելու նպատակով փաթեթավորելու նպատակով: Դրանից հետո, վերջինս ժամանել է հանձնարարված վայր, որտեղ 05.04.2024 թվականին, ժամը՝ 23:14:59-ից մինչև 23:42:48-ը ընկած ժամանակահատվածում, գտնվելով Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեի մոտ՝ հետևել է իրավապահ մարմնի աշխատակիցների կողմից Արմեն Շախիկյանին արգելանքի վերցնելու գործընթացին, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով վերցնել 1979,8 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը՝ չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել և հեռացել է նշված վայրից՝ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների ներկայության մասին հայտնելով նաև հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանին: Հայկ Մարտիրոսյանը Արմեն Շախիկյանից պարզելով, որ ամեն ինչ կարգին է՝ նրանից պահանջել է թմրամիջոցը Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից տեղափոխել այլ վայր: Արմեն Շախիկյանը, գտնվելով իրավապահ մարմինների հսկողության ներքո, իր նախաձեռնությամբ և միաժամանակ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում, փաթեթը տեղափոխել է Երևան քաղաքի Վիլնյուսի 27 հասցե՝ այդ մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով էլ իր հերթին նշված տեղեկությունը հայտնել է Միքայել Բաղդասարյանին, հավաստիացնելով վերջինիս, որ Արմեն Շախիկյանը իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ չի գտնվում: Այնուհետև, Միքայել Բաղդասարյանը Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցումով կարճ ժամանակ անց ժամանել է Վիլնյուսի 27 հասցե և Հայկ Մարտիրոսյանին հայտնել է, որ շենքի շքամուտքի 8-րդ հարկից շշուկով խոսելու ձայներ լսելու մասին, ինչի պատճառով վերև չի բարձրացել և չի վերցրել՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում կրկին չկարողանալով հանցանքը ավարտին հասցնել: Այնուհետև, 06.04.2024 թվականին, ժամը՝ 02:04:37-ին, վերջնականապես հեռացել է դեպքի վայրից՝ կրկին այդ ամենի մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով ժամը՝ 04:30-ին, մոտենալով Վիլնյուսի 27 շենքի շքամուտք, ցանկացել է վերցնել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված փաթեթը, սակայն ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից և իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը հանցավոր կազմակերպության կազմում ապօրինի ձեռք բերելու հանցավոր մտադրությունը»: Վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները. 2026 թվականի փետրվարի 13-ին՝ դատական նիստի ընթացքում, հանրային մեղադրող Ա․Բոյաջյանը միջնորդեց երկարաձգել մեղադրյալների նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել։ Նշեց, որ ներկայումս ևս շարունակում են պահպանված լինել մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը կիրառելու հիմքերը՝ նոր հանցանք կատարելը կանխելու, վերջինիս փախուստը կանխելու և իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված պարտականությունների կատարումն ապահովելու նպատակով։ Անդրադառնալով մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցին՝ նշեց, որ դատաքննության սույն փուլում շարունակում են պահպանված լինել մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը կիրառելու հիմքերը՝ նոր հանցանք կատարելը կանխելու, վերջինիս փախուստը կանխելու և իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված պարտականությունների կատարումն ապահովելու նպատակով։ Պաշտպան Գ․Ասատրյանն առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ։ Նշեց, որ մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ նախորդիվ կիրառված կալանքը փոխվել է և կիրառվել է տնային կալանք, սակայն ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ կրկին կիրառվել է կալանք։ Նշեց, որ մեղադրյալի կողմից հաղորդակցությունը չի սահմանափակվել, իսկ սույն քրեական գործով վկաները հանդիսանում են անջատված քրեական գործով մեղադրյալներ, ում նկատմամբ կիրառված է տնային կալանք խափանման միջոց։ Պաշտպանը միջնորդեց մերժել հանրային մեղադրողի միջնորդությունը, կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոց՝ տնային կալանք, կրման վայր սահմանելով ք․Երևան, Կուրղինյան 21/2, բն․ 26 հասցեն։ Մեղադրյալ Լ․Բաղդասարյանը նշեց, որ արդեն իսկ 1 տարի շարունակ կալանքի տակ է գտնվում, նշեց, որ Դատարանի որոշումներով իր կողմից փախուստի դիմելու հավանականությունը այլևս չի դրվել խափանման միջոցի կիրառման հիմքում, նշեց, որ քրեակատարողական հիմնարկում իր մոտ հայտնաբերվել է հեռախոս, որը պատկանել է իրեն, այն պահել է իր մոտ ընտանիքի անդամների հետ հաղորդակցվելու համար, քանի որ տևական ժամանակ չի շփվել հաշմանդամ հոր հետ, ում խնամքով զբաղվել է ինքը։ Պաշտպան Զ․Սակովան առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ, նշեց, որ մեղադրյալի կողմից չի կատարվել որևէ գործողություն, որը կխոչընդոտեր վարույթի բնականոն ընթացքին, վերջինս արդեն 1 տարի գտնվում է կալանքի տակ, մինչ այս պահը հետազոտվել են միայն գրավոր ապացույցները, սույն քրեական գործով առկա են երկու վկաներ, ովքեր մյուս քրեական գործով հանդիսանում են մեղադրյալներ։ Միջնորդեց մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառել տնային կալանք՝ համակցված բացակայելու արգելքով և գրավով՝ ոչ ավելի, քան 500 հազար ՀՀ դրամի չափով։ Տնային կալանքի կրման վայր միջնորդեց սահմանել կրման ք․Երևան, Կուրղինյան 21/2, բն․ 26 հասցեն։ Մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։ Պաշտպան Սամվել Անդրեասյանը միացավ մեղադրյալների պաշտպանների միջնորդություններին։ Մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանը չէր ներկայացվել դատական նիստին։ (Դիրքորոշումներն ավելի մանրամասն տե՛ս դատական նիստի արձանագրության լազերային սկավառակը): Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) բ. անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով, գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ 3. Դատարանը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության սահմաններում պարտավոր են անհապաղ ազատ արձակել ազատությունից ապօրինի կամ անհիմն զրկված յուրաքանչյուր անձի: 4.Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ (…) 3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…) 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (…) 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը (…)»: Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է. - մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ -մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Դատարանը արձանագրում է նաև, որ դատավորի կողմից քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո, Դատարանն է հանդիսանում քրեական վարույթի պատասխանատուն, որի ընթացքում առաջացող ռիսկերը գնահատում է՝ կաշկանդված չլինելով մինչդատական վարույթի ընթացքում գնահատված ռիսկերով։ Այլ կերպ՝ սույն փուլում գործի քննության ծավալը տարբերվում է մինչդատական վարույթում առկա ծավալից և սույն փուլում Դատարանն է գնահատում դատական քննության ընթացքում առաջացող ռիսկերը՝ այդ թվում նաև խափանման միջոցի ընտրության ժամանակ առկա հիմքերը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 13-ի որոշման համաձայն՝ «Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելը կանխելու նպատակով կալանքի կիրառման իրավաչափությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանին մեղսագրվում են մեկից ավելի ծանր առանձնապես ծանր տեսակի ենթադրյալ հանցանքների կատարում՝ ուղղված բնակչության առողջության դեմ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ ուղղված հասարակական անվտանգության դեմ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասը նախատեսում է պատասխանատվություն հանցավոր կազմակերպությանը մասնակցելու համար։ Քննարկվող հանցակազմով պատասխանատվություն է սահմանվել հանցավոր կազմակերպության անդամակցության համար՝ ցանկացած եղանակով, բացառությամբ այն ստեղծելու կամ ղեկավարելու։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով նախատեսված իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելու, պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, տեղափոխելու, առաքելու, տարածելու, գովազդելու կամ դրանք ապօրինի իրացնելու կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելու հանցանքի, անմիջական օբյեկտը բնակչության առողջության անվտանգությունն է: Միաժամանակ, քննարկվող արարքը կարող են ոտնձգել նաև ուրիշ օբյեկտների դեմ, վնաս պատճառել այլ հասարակական հարաբերությունների, ինչպես, օրինակ, թմրամիջոցների և հոգեներգործուն միջոցների շրջանառության սահմանված կարգը, հասարակական անվտանգությունը, պետական ձեռնարկությունների և հիմնարկների կանոնավոր գործունեությունը և այլն: Նման պայմաններում հաշվի առնելով անձին մեղսագրվող մեկից ավելի ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը (վերջինիս մեղսագրվում են ծանր և առանձնապես ծանր ենթադրյալ հանցանքների կատարում), լատենտային բնույթը (հատկանշական է, որ ենթադրյալ հանցանքները կատարելիս մեղադրյալն օգտագործել է համացանցային հասանելիություն և VPN ծրագրային համակարգ, որի միջոցով հնարավոր է փոխել IP հասցեն) Դատարանն արձանագրում է, որ ազատության մեջ գտնվելու պարագայում մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը բարձր է։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությանը՝ ապա Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում, դեռևս չեն հարցաքննվել թիվ 69102225 վարույթով մեղադրյալներ Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը և Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, չեն հետազոտվել ապացույցները, որպիսի պարագայում առկա է հավանականություն, որ մեղադրյալը կփորձի չկատարել իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները։ Հատկանշական է, որ մեղադրյալն իրեն մեղավոր չի ճանաչում առաջադրված մեղադրանքում։ Թեև սույն հանգամանքը չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս մեղադրյալի, սակայն հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրվող լատենտային հանցանքների առկայությունը՝ Դատարանն արձանագրում է մեղադրյալի կողմից վարույթի խոչընդոտման հավանականության առկայությունը։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու հավանականությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ համաձայն վկայակոչված ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 04․06․2025թ․ որոշման՝ «Լևոն Բաղդասարյանի գտնվելու վայրը տևական ժամանակ անհայտ է եղել, վերջինս չի հայտնաբերվել կատարված օպերատիվ հետախուզական գործունեության ընթացքում, մեղադրյալի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և միայն դրանից հետո հնարավոր է եղել հայտնաբերել նրան»։ Նման պայմաններում Դատարանը չի բացառում հիշյալ հիմքի առկայությունը։ Անդրադառնալով պաշտպանի ներկայացրած միջնորդությանը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման առնչությամբ և գնահատելով մեղադրյալին վերաբերելի դրական և բացասական գործոնները վերջինիս հնարավոր վարքագծի հակակշռման և հավասարակշռման համատեքստում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, մեղադրյալի անձի հանրային վտանգավորությունը, քրեական գործի քննության սույն փուլում դեռևս այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառումը ի զորու չէ ապահովել մեղադրյալի իրավաչափ վարքագիծը: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 25-ը»: Վերը շարադրված իրավադրույթների և դատական ակտի լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության սույն փուլում ի հայտ չեն եկել այնպիսի էական փաստական հանգամանքներ, որոնք ի զորու կլինեին նվազեցնել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը։ Քրեական գործի քննությունը գտնվում է հիմնական դատալսումների՝ ապացույցներ հետազոտման ակտիվ փուլում, դեռևս հետազոտվել են բացառապես գրավոր ապացույցներ որոշակի մասը, դեռևս չեն հարցաքննվել վկաները, որպիսի պայմաններում մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների չկատարման վտանգը, մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելու հավանականությունը, ինչպես նաև փախուստի դիմելու որոշակի հավանականությունը շարունակում է պահպանվել։ ՀՀ Սահմանադրական դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 30-ին կայացված թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը․ «(…)83. Սահմանադրական դատարանը կարևոր է համարում ընդգծել Վճռաբեկ դատարանի, ի թիվս այլնի, արտահայտած այն դիրքորոշման կարևորությունը, որ սկզբունքորեն ակնկալվում է, որ գործի դատական քննության ընթացքում ապահովված են մեղադրյալի իրավունքների, այդ թվում՝ ազատության հիմնական իրավունքի իրացման ավելի արդյունավետ և գործնական երաշխիքներ, այլ ոչ թե՝ հակառակը: Բացի դրանից, կարևոր է ընդգծել Վճռաբեկ դատարանի կողմից նշված սերտ կապն անմեղության կանխավարկածի և ազատության կանխավարկածի միջև, որը բխում է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի այն կարևոր արձանագրումից, որ «կանխավարկածը միշտ էլ ազատման օգտին է» (տե՛ս վերը վկայակոչված՝ «Բուզաջին ընդդեմ Մոլդովայի» գործով վճռի 89-րդ կետը)։ (…) 85. Սահմանադրական դատարանն այսպիսով արձանագրում է, որ անձի հիմնական իրավունքների իրացման այն երաշխիքները, որոնք գործում են մինչդատական վարույթում, առնվազն mutatis mutandis գործում են նաև դատական վարույթում, և դրանց արդյունավետությունը չի կարող նվազել գործը դատարան (այսինքն՝ հրապարակային և բազմաթիվ այլ երաշխիքներով ապահովված ըստ էության քննության ենթարկելու համար) ուղարկված լինելու պատճառով կամ դրա արդյունքում: 86. Բացի դրանից, Սահմանադրական դատարանը կարևոր է համարում ընդգծել, որ խափանման միջոցների, հատկապես՝ կալանքի շարունակական կիրառման սկզբունքներից է այն, որ կալանքի տևողության հետ զուգընթաց, կալանքի հիմքերի առկայությունը վկայող փաստական տվյալները հետզհետե պետք է ավելի շատ վերագրելի լինեն բացառապես մեղադրյալին: 94. Այլ կերպ՝ Սահմանադրական դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի հավանականությունը որպես կալանքի հիմք պահպանվելու հանգամանքը գնահատելուց առաջ դատարանը թե՛ դատական վերահսկողություն և թե՛ արդարադատություն իրականացնելու փուլերում պարտավոր է ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ վարույթի հանրային մասնակիցների ձեռնարկած քայլերը։ (...) 101. Վերոգրյալի հիման վրա՝ Սահմանադրական դատարանն արձանագրում է նաև, որ պատշաճ ջանասիրությունը նաև ողջամիտ ժամկետի ապահովման պահանջի մաս է, և չի կարող վերջինս ուղղված լինել դատարանին, իսկ ջանասիրության պահանջը՝ ոչ: Այլ կերպ՝ Օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 5-րդ մասի՝ «Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը» դրույթները պարունակում են վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրություն (due diligence) դրսևորելու պահանջն այն բոլոր դեպքերում, երբ քննարկվում է կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցը, այսինքն՝ ոչ միայն այն դեպքերում, երբ ներկայացված է կալանքը երկարաձգելու միջնորդություն, այլ նաև այն դեպքերում, երբ դատարանն ինքն է օրենքի ուժով պարտավոր անդրադառնալ շարունակական կալանքի իրավաչափության հարցին։ 102. Սահմանադրական դատարանն այսպիսով գտնում է, որ անկախ քրեական դատավարության փուլից կամ այլ կերպ՝ անկախ կալանքի երկարաձգման հարցը դատարանի կողմից օրենքի պահանջով ինքնուրույն կամ իրեն ներկայացրած միջնորդության շրջանակներում քննելուց՝ պատշաճ ջանասիրություն ապահովելը բխում է իրավունքի գերակայության սկզբունքից, Սահմանադրության 27, 63 և 66-րդ հոդվածներից, ինչպես նաև Օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 24-րդ հոդվածի 1-ին և 3-րդ մասերի, 118-րդ հոդվածի 4-րդ և 5-րդ մասերի պահանջներից, որոնց առավելագույն իրացվածությունը տվյալ դեպքում նշանակում է, որ անձի անձնական ազատության հիմնական իրավունքի երաշխիքները, այդ թվում՝ գործի հանգամանքները պարզելու ուղղությամբ պետական մարմինների պատշաճ ջանասիրության ապահովումը, չեն կարող կախված լինել այն հանգամանքից, որ մի դեպքում՝ շարունակական կալանքի իրավաչափությունը դատարանի կողմից ստուգվում է քննիչի միջնորդությունը քննության առնելու, իսկ մյուս դեպքում՝ նույն հարցը օրենքի ուժով քննության առարկա դարձնելու ընթացակարգի շրջանակներում։ 103. Վերոնշյալի հակառակը վտանգավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ պետական իրավասու անձանց կողմից դրսևորված անգործության՝ որևէ դատավարական գործողություն չկատարելու՝ դատական նիստ չանցկացնելու և վկաների հարցաքննություն չկազմակերպելու հետևանքն ինքն է դրվում (ինչպես սույն գործով) կալանքը երկարացնելու հիմքում այն պատճառաբանությամբ, որ նախկինում նշանակված կալանքի իրավաչափության պայմանները չեն փոփոխվել»: ՀՀ Սահմանադրական դատարանի թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արտահայտված դիրքորոշումների համատեքստում՝ Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ նաև դատաքննության փուլում վարույթն իրականացնող մարմնի՝ Դատարանի կողմից դրսևորված ջանասիրությանը։ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործի վարույթը ստանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին, որից ի վեր իրականացվել են թվով 17 դատական նիստեր՝ 2025 թվականի հունիսի 10-ին, հունիսի 13-ին, հուլիսի 22-ին, հուլիսի 24-ին, օգոստոսի 06-ին, օգոստոսի 14-ին, սեպտեմբերի 09-ին, սեպտեմբերի 23-ին, հոկտեմբերի 09-ին, հոկտեմբերի 14-ին, հոկտեմբերի 21-ին, հոկտեմբերի 28-ին, նոյեմբերի 20-ին, դեկտեմբերի 10-ին, 2026 թվականի հունվարի 20-ին և 30-ին։ 2025 թվականի հունիսի 10-ին նշանակված նիստը հետաձգվել է մեղադրյալների կողմից մեղադրական եզրակացությունը չստանալու հիմքով։ 2025 թվականի հուլիսի 22-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումի առկայության պատճառով։ 2025 թվականի հուլիսի 24-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի և վերջինիս պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումների առկայության պատճառով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին կայացած նիստի ընթացքում գրավոր ապացույցների հետազոտումը չի շարունակվել՝ հոսանքազրկման և դատական նիստի ձայնագրման հնարավորության բացակայության հիմքով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դիմումի առկայության հիմքով, համաձայն որի վերջինս առողջական խնդրի առկայության հիմքով չի ներկայացել դատական նիստին։ Դատարանի կողմից 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացվել է որոշում՝ դատարան հարկադրաբար ներկայացնելու մասին։ 2025 թվականի հոկտեմբերի 14-ին՝ ժամը 14։30-ին և հոկտեմբերի 21-ին՝ ժամը 14։30-ին նշանակված դատական նիստերը հետաձգվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ 2025 թվականի նոյեմբերի 20-ին նշանակված դատական նիստը չի կայացել էլեկտրաէներգիայի անջատման պատճառով։ 2025 թվականի դեկտեմբերի 10-ին նշանակված դատական նիստում քննարկվել է միայն խափանման միջոցի հարցը՝ մյուս մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառով։ 2026 թվականի հունվարի 20-ին նշանակված դատական նիստը չի կայացել՝ մեղադրյալների և պաշտպանների կողմից ներկայացված դիմումներով պայմանավորված, մասնավորապես՝ պաշտպաններ Լ․Մելքոնյանը և Ն․Գրիգորյանը դադարեցրել են մեղադրյալներ Լևոն և Միքայել Բաղդասարյանների շահերի պաշտպանության իրականացումը։ Մեղադրյալների՝ դատական նիստի չներկայանալու արդյունքում Դատարանը որոշումներ է կայացրել մեղադրյալներին հարկադրաբար դատարան ներկայացնելու համար, ինչպես նաև որոշումներ են կայացվել հանրային պաշտպաններ նշանակելու մասին։ 2026 թվականի հունվարի 30-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ Նշվածի առնչությամբ գրություն է հասցեագրվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի պետին։ Հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ձեռնարկվել են բոլոր անհրաժեշտ միջոցները՝ քրեական գործի քննությունը չձգձգելու և ապացույցների հետազոտումը անխոչընդոտ իրականացնելու համար, փորձելով ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ ձեռնարկած քայլերը՝ քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո նշանակելով մի շարք՝ թվով 17 դատական նիստեր, որոնցից հետաձգվել են թվով 10 դատական նիստերը։ Գրավոր ապացույցների հետազոտման տևական ժամանակ ընթանալու, վարույթի մասնակիցների կողմից դատական նիստերը հետաձգելու և այլ օբյեկտիվ պատճառաբանության առկայության պայմաններում դատաքննության ընթացքում դեռևս չեն հարցաքննվել սույն քրեական գործով վկաները, որպիսի պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ դրսևորվել է պատշաճ ջանասիրություն և այս պայմաններում մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը ենթակա է երկարաձգման՝ վերջինիս կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պարտականությունների կատարումն ապահովելու և նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելու հավանականության առկայության պայմաններում։ Անդրադառնալով պաշտպանի ներկայացրած միջնորդությանը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման առնչությամբ և գնահատելով մեղադրյալին վերաբերելի դրական և բացասական գործոնները վերջինիս հնարավոր վարքագծի հակակշռման և հավասարակշռման համատեքստում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն փուլում դեռևս այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառումը ի զորու չէ ապահովել մեղադրյալի իրավաչափ վարքագիծը: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2026 թվականի ապրիլի 25-ը։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-34-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2026 թվականի ապրիլի 25-ը։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 13-02-2026 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ՈՐՈՇՈՒՄ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԸՆՏՐՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «13» փետրվարի 2026 թվական ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա․ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ պաշտպան Զ․ՍԱԿՈՎԱՅԻ պաշտպան Գ․ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ պաշտպան Ս․ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ մեղադրյալ Լ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Մ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, քննարկման առարկա դարձնելով մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Սյունիքի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69109724 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69110624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին որոշում է կայացվել թիվ 69110624 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի մայիսի 21-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթից թիվ 69109724 վարույթը անջատելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69140624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել թիվ 69140624 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախաձեռնվել է թիվ 69101925 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69101925 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը փաստացի ձերբակալվեց 2025 թվականի հունվարի 17-ին՝ ժամը 20։10-ին։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Արմեն Գագիկի Շախիկյանի և Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69102225 համարով։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 69102225 քրեական վարույթով Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Այֆոն 14 պռո» մոդելի 358073460303725 և 358073460447332 նույնականացման համարով և «Այֆոն 12 մինի» մոդելի 3530009111107870 և 353009111629279 նույնականացման համարով, «Xiaomi» մոդելի 868214062418361/00 և 868214062418379 նույնականացման համարներով և «Այֆոն» մոդելի 351952299954161 և 35192299951704 նույնականացման համարներով բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 2 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, Արմեն Շախիկյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 1 հատ 50 ԱՄՆ, 1 հատ 5 ԱՄՆ դոլար գումարները, թվով 2 հատ 100, թվով 1 հատ 500 ՀՀ մետաղադրամը, թվով 34 հատ 20.000 ՀՀ թղթադրամները/փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 149 կնիքով/, վերահսկելի մատակարարում և գնում ՕՀՄ-ի արդյունքում տեղադրված փաթեթը /փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, դատաքիմիական փորձագետի թիվ N12722405 եզրակացությամբ տրամադրված օբյեկտ 3 փաթեթը /փաթեթավորված մեկ փաթեթում կնիքված ՀՀ փորձագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի ծրարների համար նախատեսված կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերի հետ: 2025 թվականի հունվարի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի հունվարի 17-ից։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 10։50-ին Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 11։35-ին Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների և պաշտպանի հետ։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից՝ ժամը 10։50-ից։ 2025 թվականի փետրվարի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից։ 2025 թվականի մարտի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 19-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 16-ի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ն որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն կատարելու համար 2025 թվականի ապրիլի 14-ից մինչև 2025 թվականի մայիսի 05-ը ՀՀ ԱՆ «Հոգեկան առողջության պահպանման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ում տեղավորելու հարկադրանքի միջոց կիրառելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0493/15/25 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանի ներկայացրած միջնորդության հիման վրա վարույթի հարուցումը մերժվել է։ 2025 թվականի ապրիլի 10-ին վարույթն իրականացնող քննիչի որոշմամբ նշանակվել է ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննություն։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք երկու ամիս ժամանակով՝ սկիզբը հաշվելով փաստացի կատարման պահից և բացակայելու արգելքը։ Մեղադրյալը պարտավորվել է չլքել բնակության վայրը՝ ք.Երևան, Կուրղինյան 21/2 շենքի 26 բնակարան հասցեի տարածքը, արգելվել է (օրենքով նախատեսված բացառությունների հաշվառմամբ) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, շփում ունենալ այլ անձանց հետ՝ բացառությամբ իր հետ համատեղ բնակվող անձանցից և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 2025 թվականի մարտի 24-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի պաշտպանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին վարույթն իրականացնող քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել հսկող դատախազին՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ իրեն մեղսագրվող արարքը կատարած չլինելու հիմքով։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի և Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69122225 համարի ներքո։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Սամսունգ», «Iphone», «Iphone» և «One Plus 10» բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 3 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով/, Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված թվով 4 ապակյա գլանակները /փաթեթավորված մեկ փաթեթում և կնիքված ՀՀ ՔԿ փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի N 50 կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերից առանձին: 2025 թվականի մայիսի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է թիվ ԵԴ1/1834/01/25 քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը դատավոր Ս․Անդրեասյանին փաստացի հանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին։ 2025 թվականի հունիսի 02-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ 2025 թվականի հունիսի 13-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 15-ը։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 15-ը։ 2025 թվականի դեկտեմբերի 02-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով՝ մինչ 2026 թվականի փետրվարի 15-ը։ 2026 թվականի փետրվարի 13-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2026 թվականի մայիսի 15-ը։ Էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. 2025 թվականի հունվարի 17-ի ՀՀ գլխավոր դատախազության բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Ալիսա Բոյաջյանի որոշմամբ՝ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, այն բանի համար որ «նա խախտելով Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործող նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, բացի այդ փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։ Այսպես. Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը տևական ժամանակ ՀՀ տարածքում առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու դիտավորությամբ 2023 թվականին ստեղծել և մինչև 2024 թվականի ապրիլի 5-ը ղեկավարել է հանցավոր կազմակերպություն, որի կազմում ընդգրկվել են Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը, Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը և դեռևս քննությամբ չպարզված այլ անձինք: Իր հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Հայկ Մարտիրոսյանը «Տելեգրամ» հեռահաղորդակցման հավելվածում ստեղծել և կառավարել է տարատեսակ թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող «Billionaire» անվամբ խանութ հարթակը, որում տեղադրել է հարթակի միջոցով վաճառվող թմրամիջոցների տեսակների, արժեքների, ինչպես նաև դրանք ձեռք բերելու եղանակների մասին տեղեկատվություն, ապա իրենից թմրամիջոց գնելու ցանկություն հայտնած անձանց հետ անձամբ, ինչպես նաև նույն էջի կառավարման գործընթացին ներգրավված օպերատոր Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի հետ միասին նամակագրություն վարելով տրամադրել է իր կողմից կառավարվող և պարբերաբար փոփոխվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների վերաբերյալ տվյալներ, որոնց հաճախորդների կողմից ձեռք բերվելիք թմրամիջոցի համար նախատեսված գումարները փոխանցելուց հետո վերջիններիս տրամադրել է նրանց հասանելի, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից արդեն իսկ տեղադրված թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ լուսանկարներ և աշխարհագրական կոորդինատներ: Վերոնշյալ հարթակի միջոցով թմրամիջոցների անխափան և պարբերական իրացում կատարելու համար հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանն ապահովել է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից՝ առանձնապես խոշոր չափերով տարբեր տեսակի թմրամիջոցների ձեռքբերումը, որը հերթական անգամ իրականացրել է ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարի միջոցով, ով իր հերթին ՀՀ տարածքում շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին՝ ապահովել է ՀՀ պետական սահմանով մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության և դրանց տեղափոխման արգելքը խախտելու եղանակով ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի N 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածում ընդգրկված առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» և այլ տեսակի թմրամիջոցների ապօրինի տեղափոխումը ՀՀ տարածք: Այնուհետև, հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցությունների ընթացքում, Բաղերի Ռաջաբ Նազարն իր ծանոթ Սիմոն Հարությունյանին հայտնել է հանցավոր մտադրության մասին և թմրամիջոցները Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքից Ագարակ քաղաք տանող ավտոճանապարհահատվածից այլ վայր տեղափոխելու, տարբեր թաքստոցներում տեղադրելու, տեղադրման վայրերը լուսանկարելու և դրանք իրեն ուղարկելու համար խոստացել և տրամադրել է դրամական աջակցություն՝ այդ կերպ շահագրգռելով վերջինիս: Նախաքննության ընթացքում Ս. Հարությունյանի մասնակցությամբ ձեռնարկված քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում վերը նշված եղանակով ապօրինի ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցներից առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը Ռաջաբ Բաղերիի հանձնարարությամբ Սիմոն Հարությունյանը պետք է տեղադրեր թաքստոցում և տեղադրման վայրի լուսանկարներն ուղարկեր Բաղերի Ռաջաբ Նազարին, ոստի «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ հետախուզական միջոցառման շրջանակներում փոխարինվել է թմրամիջոցի նմանակ փաթեթով, որը տեղադրվել է Երևան- Երասխ ավտոճանապարհի 28-րդ կմ հատվածում՝ «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտ, որից հետո տեղադրման վայրի լուսանկարները և տեղորոշումները Ս.Հարությունյանի կողմից ինտերնետային հավելվածի միջոցով ուղարկվել են Բաղերի Ռաջաբ Նազարին: Այնուհետև, ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարը, բջջային հեռախոսի հավելվածների միջոցով ստացված հիշյալ լուսանկարներն ուղարկել է «Billionaire» թմրանյութի վաճառքով զբաղվող՝ հանցավոր կազմակերպությունը ղեկավարած Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանին, ով իր հերթին լուսանկարն ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Karlos Heminguey» գրանցված Արմեն Շախիկյանին, որից հետո վերջինս, ստացված լուսանկարներից տեղեկանալով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի թաքստոցի գտնվելու վայրի մասին, 2024 թվականի ապրիլի 5-ին այցելել է նշված վայր, «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտից վերցրել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված հիշյալ թմրամիջոցի փաթեթի նմանակը և ուղևորվել է Երևան քաղաքի Ավան- Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի VI հասցե նույնական է Երևան քաղաքի Տաշկենտի փողոցի 1/1 հասցեին/, սակայն չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել է, որից հետո իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ գտնվելու ընթացքում շարունակվել է Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի հեռախոսային նամակագրությունը: Այնուհետև, Հայկ Մարտիրոսյանը, տեղեկանալով թմրամիջոցը՝ Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեում տեղադրված լինելու հանգամանքի մասին, հանձնարարել է հանցավոր կազմակերպության մասնակից՝ «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Graf» բաժանորդ գրանցված Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից վերցնել և տեղափոխել թմրամիջոցը՝ հետագայում իրացնելու նպատակով փաթեթավորելու նպատակով: Դրանից հետո, վերջինս ժամանել է հանձնարարված վայր, որտեղ 05.04.2024 թվականին, ժամը՝ 23:14:59-ից մինչև 23:42:48-ը ընկած ժամանակահատվածում, գտնվելով Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեի մոտ` հետևել է իրավապահ մարմնի աշխատակիցների կողմից՝ Արմեն Շախիկյանին՝ արգելանքի վերցնելու գործընթացին, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով վերցնել 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը՝ չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել և հեռացել է նշված վայրից՝ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների ներկայության մասին հայտնելով նաև հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանին: Հայկ Մարտիրոսյանը Արմեն Շախիկյանից պարզելով, որ ամեն ինչ կարգին է՝ նրանից պահանջել է թմրամիջոցը Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից տեղափոխել այլ վայր: Արմեն Շախիկյանը, գտնվելով իրավապահ մարմինների հսկողության ներքո, իր նախաձեռնությամբ և միաժամանակ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում, փաթեթը տեղափոխել է Երևան քաղաքի Վիլնյուսի 27 հասցե` այդ մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով էլ իր հերթին նշված տեղեկությունը հայտնել է Միքայել Բաղդասարյանին, հավաստիացնելով վերջինիս, որ Արմեն Շախիկյանը իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ չի գտնվում։ Այնուհետև, Միքայել Բաղդասարյանը Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցումով կարճ ժամանակ անց ժամանել է Վիլնյուսի 27 հասցե և Հայկ Մարտիրոսյանին հայտնել է, որ շենքի շքամուտքի 8-րդ հարկից շշուկով խոսելու ձայներ լսելու մասին, ինչի պատճառով վերև չի բարձրացել և չի վերցրել՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում կրկին չկարողանալով հանցանքը ավարտին հասցնել: Այնուհետև, 06.04.2024 թվականին, ժամը՝ 02:04:37-ին, վերջնականապես հեռացել է դեպքի վայրից՝ կրկին այդ ամենի մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով ժամը՝ 04:30-ին, մոտենալով Վիլնյուսի 27 շենքի շքամուտք, ցանկացել է վերցնել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված փաթեթը, սակայն ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից և իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը հանցավոր կազմակերպության կազմում ապօրինի ձեռք բերելու հանցավոր մտադրությունը»: Վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները. 2026 թվականի փետրվարի 13-ին՝ դատական նիստի ընթացքում, հանրային մեղադրող Ա․Բոյաջյանը միջնորդեց երկարաձգել մեղադրյալների նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել։ Նշեց, որ ներկայումս ևս շարունակում են պահպանված լինել մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը կիրառելու հիմքերը՝ նոր հանցանք կատարելը կանխելու, վերջինիս փախուստը կանխելու և իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված պարտականությունների կատարումն ապահովելու նպատակով։ Անդրադառնալով մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցին՝ նշեց, որ դատաքննության սույն փուլում շարունակում են պահպանված լինել մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը կիրառելու հիմքերը՝ նոր հանցանք կատարելը կանխելու, վերջինիս փախուստը կանխելու և իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված պարտականությունների կատարումն ապահովելու նպատակով։ Պաշտպան Գ․Ասատրյանն առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ։ Նշեց, որ մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ նախորդիվ կիրառված կալանքը փոխվել է և կիրառվել է տնային կալանք, սակայն ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ կրկին կիրառվել է կալանք։ Նշեց, որ մեղադրյալի կողմից հաղորդակցությունը չի սահմանափակվել, իսկ սույն քրեական գործով վկաները հանդիսանում են անջատված քրեական գործով մեղադրյալներ, ում նկատմամբ կիրառված է տնային կալանք խափանման միջոց։ Պաշտպանը միջնորդեց մերժել հանրային մեղադրողի միջնորդությունը, կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոց՝ տնային կալանք, կրման վայր սահմանելով ք․Երևան, Կուրղինյան 21/2, բն․ 26 հասցեն։ Մեղադրյալ Լ․Բաղդասարյանը նշեց, որ արդեն իսկ 1 տարի շարունակ կալանքի տակ է գտնվում, նշեց, որ Դատարանի որոշումներով իր կողմից փախուստի դիմելու հավանականությունը այլևս չի դրվել խափանման միջոցի կիրառման հիմքում, նշեց, որ քրեակատարողական հիմնարկում իր մոտ հայտնաբերվել է հեռախոս, որը պատկանել է իրեն, այն պահել է իր մոտ ընտանիքի անդամների հետ հաղորդակցվելու համար, քանի որ տևական ժամանակ չի շփվել հաշմանդամ հոր հետ, ում խնամքով զբաղվել է ինքը։ Պաշտպան Զ․Սակովան առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ, նշեց, որ մեղադրյալի կողմից չի կատարվել որևէ գործողություն, որը կխոչընդոտեր վարույթի բնականոն ընթացքին, վերջինս արդեն 1 տարի գտնվում է կալանքի տակ, մինչ այս պահը հետազոտվել են միայն գրավոր ապացույցները, սույն քրեական գործով առկա են երկու վկաներ, ովքեր մյուս քրեական գործով հանդիսանում են մեղադրյալներ։ Միջնորդեց մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառել տնային կալանք՝ համակցված բացակայելու արգելքով և գրավով՝ ոչ ավելի, քան 500 հազար ՀՀ դրամի չափով։ Տնային կալանքի կրման վայր միջնորդեց սահմանել կրման ք․Երևան, Կուրղինյան 21/2, բն․ 26 հասցեն։ Մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։ Պաշտպան Սամվել Անդրեասյանը միացավ մեղադրյալների պաշտպանների միջնորդություններին։ Մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանը չէր ներկայացվել դատական նիստին։ (Դիրքորոշումներն ավելի մանրամասն տե՛ս դատական նիստի արձանագրության լազերային սկավառակը): Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) բ. անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով, գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ 3. Դատարանը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության սահմաններում պարտավոր են անհապաղ ազատ արձակել ազատությունից ապօրինի կամ անհիմն զրկված յուրաքանչյուր անձի: 4.Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ (…) 3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…) 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (…) 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը (…)»: Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է. - մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ -մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Դատարանը արձանագրում է նաև, որ դատավորի կողմից քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո, Դատարանն է հանդիսանում քրեական վարույթի պատասխանատուն, որի ընթացքում առաջացող ռիսկերը գնահատում է՝ կաշկանդված չլինելով մինչդատական վարույթի ընթացքում գնահատված ռիսկերով։ Այլ կերպ՝ սույն փուլում գործի քննության ծավալը տարբերվում է մինչդատական վարույթում առկա ծավալից և սույն փուլում Դատարանն է գնահատում դատական քննության ընթացքում առաջացող ռիսկերը՝ այդ թվում նաև խափանման միջոցի ընտրության ժամանակ առկա հիմքերը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը 2025 թվականի հունիսի 13-ի որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ դիրքորոշումը՝ «Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու նպատակով կալանքի կիրառման իրավաչափությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանին մեղսագրվում են մեկից ավելի ծանր և առանձնապես ծանր տեսակի ենթադրյալ հանցանքների կատարում՝ ուղղված բնակչության առողջության դեմ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ ուղղված հասարակական անվտանգության դեմ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասը նախատեսում է պատասխանատվություն հանցավոր կազմակերպությանը մասնակցելու համար։ Քննարկվող հանցակազմով պատասխանատվություն է սահմանվել հանցավոր կազմակերպության անդամակցության համար՝ ցանկացած եղանակով, բացառությամբ այն ստեղծելու կամ ղեկավարելու։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով նախատեսված իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելու, պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, տեղափոխելու, առաքելու, տարածելու, գովազդելու կամ դրանք ապօրինի իրացնելու կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելու հանցանքի անմիջական օբյեկտը բնակչության առողջության անվտանգությունն է: Միաժամանակ, քննարկվող արարքը կարող են ոտնձգել նաև ուրիշ օբյեկտների դեմ, վնաս պատճառել այլ հասարակական հարաբերությունների, ինչպես, օրինակ, թմրամիջոցների և հոգեներգործուն միջոցների շրջանառության սահմանված կարգը, հասարակական անվտանգությունը, պետական ձեռնարկությունների և հիմնարկների կանոնավոր գործունեությունը և այլն: Նման պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում, դեռևս չեն հարցաքննվել թիվ 69102225 վարույթով մեղադրյալներ Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը և Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, չեն հետազոտվել ապացույցները, որպիսի պարագայում առկա է հավանականություն, որ մեղադրյալը կփորձի չկատարել իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները։ Հատկանշական է, որ մեղադրյալն իրեն մեղավոր չի ճանաչում առաջադրված մեղադրանքում, բացի այդ մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի եղբայրը՝ Լևոն Բաղդասարյանը ևս հանդիսանում է սույն քրեական գործով մեղադրյալ։ Թեև սույն հանգամանքը չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս մեղադրյալի, սակայն հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրվող մեկից ավելի ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, ծանրությունը, լատենտային բնույթը՝ Դատարանն արձանագրում է մեղադրյալի կողմից վարույթի խոչընդոտման հավանականության առկայությունը։ Անդրադառնալով պաշտպանի ներկայացրած միջնորդությանը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներ տնային կալանքի և բացակայելու արգելքի կիրառման առնչությամբ և գնահատելով մեղադրյալին վերաբերելի դրական և բացասական գործոնները (Դատարանին ներկայացվել է մեղադրյալի հոր՝ Մանուկ Բաղդասարյանի՝ «մեծահասակի ամբուլատոր բժշկական քարտից քաղվածք», ըստ որի նրա մոտ ախտորոշվել է կոկորդի C-r վիճակ վիրահատությունից, ռադիոթերապիայից հետո՝ pT3pNoMo III) վերջինիս հնարավոր վարքագծի հակակշռման և հավասարակշռման համատեքստում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, մեղադրյալի անձի հանրային վտանգավորությունը, քրեական գործի քննության սույն փուլում դեռևս այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառումը ի զորու չէ ապահովել մեղադրյալի իրավաչափ վարքագիծը: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 15-ը»։ Վերը շարադրված իրավադրույթների և դատական ակտի լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: ՀՀ Սահմանադրական դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 30-ին կայացված թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը․ «(…)83. Սահմանադրական դատարանը կարևոր է համարում ընդգծել Վճռաբեկ դատարանի, ի թիվս այլնի, արտահայտած այն դիրքորոշման կարևորությունը, որ սկզբունքորեն ակնկալվում է, որ գործի դատական քննության ընթացքում ապահովված են մեղադրյալի իրավունքների, այդ թվում՝ ազատության հիմնական իրավունքի իրացման ավելի արդյունավետ և գործնական երաշխիքներ, այլ ոչ թե՝ հակառակը: Բացի դրանից, կարևոր է ընդգծել Վճռաբեկ դատարանի կողմից նշված սերտ կապն անմեղության կանխավարկածի և ազատության կանխավարկածի միջև, որը բխում է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի այն կարևոր արձանագրումից, որ «կանխավարկածը միշտ էլ ազատման օգտին է» (տե՛ս վերը վկայակոչված՝ «Բուզաջին ընդդեմ Մոլդովայի» գործով վճռի 89-րդ կետը)։ (…) 85. Սահմանադրական դատարանն այսպիսով արձանագրում է, որ անձի հիմնական իրավունքների իրացման այն երաշխիքները, որոնք գործում են մինչդատական վարույթում, առնվազն mutatis mutandis գործում են նաև դատական վարույթում, և դրանց արդյունավետությունը չի կարող նվազել գործը դատարան (այսինքն՝ հրապարակային և բազմաթիվ այլ երաշխիքներով ապահովված ըստ էության քննության ենթարկելու համար) ուղարկված լինելու պատճառով կամ դրա արդյունքում: 86. Բացի դրանից, Սահմանադրական դատարանը կարևոր է համարում ընդգծել, որ խափանման միջոցների, հատկապես՝ կալանքի շարունակական կիրառման սկզբունքներից է այն, որ կալանքի տևողության հետ զուգընթաց, կալանքի հիմքերի առկայությունը վկայող փաստական տվյալները հետզհետե պետք է ավելի շատ վերագրելի լինեն բացառապես մեղադրյալին: 94. Այլ կերպ՝ Սահմանադրական դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի հավանականությունը որպես կալանքի հիմք պահպանվելու հանգամանքը գնահատելուց առաջ դատարանը թե՛ դատական վերահսկողություն և թե՛ արդարադատություն իրականացնելու փուլերում պարտավոր է ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ վարույթի հանրային մասնակիցների ձեռնարկած քայլերը։ (...) 101. Վերոգրյալի հիման վրա՝ Սահմանադրական դատարանն արձանագրում է նաև, որ պատշաճ ջանասիրությունը նաև ողջամիտ ժամկետի ապահովման պահանջի մաս է, և չի կարող վերջինս ուղղված լինել դատարանին, իսկ ջանասիրության պահանջը՝ ոչ: Այլ կերպ՝ Օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 5-րդ մասի՝ «Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը» դրույթները պարունակում են վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրություն (due diligence) դրսևորելու պահանջն այն բոլոր դեպքերում, երբ քննարկվում է կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցը, այսինքն՝ ոչ միայն այն դեպքերում, երբ ներկայացված է կալանքը երկարաձգելու միջնորդություն, այլ նաև այն դեպքերում, երբ դատարանն ինքն է օրենքի ուժով պարտավոր անդրադառնալ շարունակական կալանքի իրավաչափության հարցին։ 102. Սահմանադրական դատարանն այսպիսով գտնում է, որ անկախ քրեական դատավարության փուլից կամ այլ կերպ՝ անկախ կալանքի երկարաձգման հարցը դատարանի կողմից օրենքի պահանջով ինքնուրույն կամ իրեն ներկայացրած միջնորդության շրջանակներում քննելուց՝ պատշաճ ջանասիրություն ապահովելը բխում է իրավունքի գերակայության սկզբունքից, Սահմանադրության 27, 63 և 66-րդ հոդվածներից, ինչպես նաև Օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 24-րդ հոդվածի 1-ին և 3-րդ մասերի, 118-րդ հոդվածի 4-րդ և 5-րդ մասերի պահանջներից, որոնց առավելագույն իրացվածությունը տվյալ դեպքում նշանակում է, որ անձի անձնական ազատության հիմնական իրավունքի երաշխիքները, այդ թվում՝ գործի հանգամանքները պարզելու ուղղությամբ պետական մարմինների պատշաճ ջանասիրության ապահովումը, չեն կարող կախված լինել այն հանգամանքից, որ մի դեպքում՝ շարունակական կալանքի իրավաչափությունը դատարանի կողմից ստուգվում է քննիչի միջնորդությունը քննության առնելու, իսկ մյուս դեպքում՝ նույն հարցը օրենքի ուժով քննության առարկա դարձնելու ընթացակարգի շրջանակներում։ 103. Վերոնշյալի հակառակը վտանգավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ պետական իրավասու անձանց կողմից դրսևորված անգործության՝ որևէ դատավարական գործողություն չկատարելու՝ դատական նիստ չանցկացնելու և վկաների հարցաքննություն չկազմակերպելու հետևանքն ինքն է դրվում (ինչպես սույն գործով) կալանքը երկարացնելու հիմքում այն պատճառաբանությամբ, որ նախկինում նշանակված կալանքի իրավաչափության պայմանները չեն փոփոխվել»: Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության սույն փուլում ի հայտ չեն եկել այնպիսի էական փաստական հանգամանքներ, որոնք ի զորու կլինեին նվազեցնել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը։ Քրեական գործի քննությունը գտնվում է հիմնական դատալսումների՝ ապացույցներ հետազոտման ակտիվ փուլում, դեռևս հետազոտվել են բացառապես գրավոր ապացույցներ որոշակի մասը, չեն հարցաքննվել վկաները, որպիսի պայմաններում մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների չկատարման վտանգը, մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելու հավանականությունը շարունակում է պահպանվել։ ՀՀ Սահմանադրական դատարանի թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արտահայտված դիրքորոշումների համատեքստում՝ Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ նաև դատաքննության փուլում վարույթն իրականացնող մարմնի՝ Դատարանի կողմից դրսևորված ջանասիրությանը։ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործի վարույթը ստանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին, որից ի վեր իրականացվել են թվով 17 դատական նիստեր՝ 2025 թվականի հունիսի 10-ին, հունիսի 13-ին, հուլիսի 22-ին, հուլիսի 24-ին, օգոստոսի 06-ին, օգոստոսի 14-ին, սեպտեմբերի 09-ին, սեպտեմբերի 23-ին, հոկտեմբերի 09-ին, հոկտեմբերի 14-ին, հոկտեմբերի 21-ին, հոկտեմբերի 28-ին, նոյեմբերի 20-ին, դեկտեմբերի 10-ին, 2026 թվականի հունվարի 20-ին և 30-ին։ 2025 թվականի հունիսի 10-ին նշանակված նիստը հետաձգվել է մեղադրյալների կողմից մեղադրական եզրակացությունը չստանալու հիմքով։ 2025 թվականի հուլիսի 22-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումի առկայության պատճառով։ 2025 թվականի հուլիսի 24-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի և վերջինիս պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումների առկայության պատճառով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին կայացած նիստի ընթացքում գրավոր ապացույցների հետազոտումը չի շարունակվել՝ հոսանքազրկման և դատական նիստի ձայնագրման հնարավորության բացակայության հիմքով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դիմումի առկայության հիմքով, համաձայն որի վերջինս առողջական խնդրի առկայության հիմքով չի ներկայացել դատական նիստին։ Դատարանի կողմից 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացվել է որոշում՝ դատարան հարկադրաբար ներկայացնելու մասին։ 2025 թվականի հոկտեմբերի 14-ին՝ ժամը 14։30-ին և հոկտեմբերի 21-ին՝ ժամը 14։30-ին նշանակված դատական նիստերը հետաձգվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ 2025 թվականի նոյեմբերի 20-ին նշանակված դատական նիստը չի կայացել էլեկտրաէներգիայի անջատման պատճառով։ 2025 թվականի դեկտեմբերի 10-ին նշանակված դատական նիստում քննարկվել է միայն խափանման միջոցի հարցը՝ մյուս մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառով։ 2026 թվականի հունվարի 20-ին նշանակված դատական նիստը չի կայացել՝ մեղադրյալների և պաշտպանների կողմից ներկայացված դիմումներով պայմանավորված, մասնավորապես՝ պաշտպաններ Լ․Մելքոնյանը և Ն․Գրիգորյանը դադարեցրել են մեղադրյալներ Լևոն և Միքայել Բաղդասարյանների շահերի պաշտպանության իրականացումը։ Մեղադրյալների՝ դատական նիստի չներկայանալու արդյունքում Դատարանը որոշումներ է կայացրել մեղադրյալներին հարկադրաբար դատարան ներկայացնելու համար, ինչպես նաև որոշումներ են կայացվել հանրային պաշտպաններ նշանակելու մասին։ 2026 թվականի հունվարի 30-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ Նշվածի առնչությամբ գրություն է հասցեագրվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի պետին։ Հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ձեռնարկվել են բոլոր անհրաժեշտ միջոցները՝ քրեական գործի քննությունը չձգձգելու և ապացույցների հետազոտումը անխոչընդոտ իրականացնելու համար, փորձելով ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ ձեռնարկած քայլերը՝ քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո նշանակելով մի շարք՝ թվով 17 դատական նիստեր, որոնցից հետաձգվել են թվով 10 դատական նիստերը։ Գրավոր ապացույցների հետազոտման տևական ժամանակ ընթանալու, վարույթի մասնակիցների կողմից դատական նիստերը հետաձգելու, մեղադրյալների ուղեկցումը պատշաճ չիրականացնելու և այլ օբյեկտիվ պատճառաբանության առկայության պայմաններում դատաքննության ընթացքում դեռևս չեն հարցաքննվել սույն քրեական գործով վկաները, որպիսի պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ դրսևորվել է պատշաճ ջանասիրություն և այս պայմաններում մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը ենթակա է երկարաձգման՝ վերջինիս կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պարտականությունների կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությամբ պայմանավորված։ Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2026 թվականի մայիսի 15-ը։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-34-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը՝ բացառությամբ պաշտպանի և մերձավոր ազգականների (հայր, մայր, կին՝ Աննա Ռուշանյան, երեխա)։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 10-03-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 17:15 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 10-03-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 10-03-2026 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ՈՐՈՇՈՒՄ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԸՆՏՐՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «10» մարտի 2026 թվական ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա․ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ պաշտպան Ս․ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ պաշտպան Գ․ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Հ․ՄԿՐՏԻՉՅԱՆԻ մեղադրյալ Մ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Լ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, քննարկման առարկա դարձնելով մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Սյունիքի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69109724 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69110624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին որոշում է կայացվել թիվ 69110624 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի մայիսի 21-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթից թիվ 69109724 վարույթը անջատելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69140624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել թիվ 69140624 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախաձեռնվել է թիվ 69101925 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69101925 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը փաստացի ձերբակալվեց 2025 թվականի հունվարի 17-ին՝ ժամը 20։10-ին։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Արմեն Գագիկի Շախիկյանի և Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69102225 համարով։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 69102225 քրեական վարույթով Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Այֆոն 14 պրո» մոդելի 358073460303725 և 358073460447332 նույնականացման համարով և «Այֆոն 12 մինի» մոդելի 3530009111107870 և 353009111629279 նույնականացման համարով, «Xiaomi» մոդելի 868214062418361/00 և 868214062418379 նույնականացման համարներով և «Այֆոն» մոդելի 351952299954161 և 35192299951704 նույնականացման համարներով բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 2 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, Արմեն Շախիկյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 1 հատ 50 ԱՄՆ, 1 հատ 5 ԱՄՆ դոլար գումարները, թվով 2 հատ 100, թվով 1 հատ 500 ՀՀ մետաղադրամը, թվով 34 հատ 20.000 ՀՀ թղթադրամները/փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 149 կնիքով/, վերահսկելի մատակարարում և գնում ՕՀՄ-ի արդյունքում տեղադրված փաթեթը /փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, դատաքիմիական փորձագետի թիվ N12722405 եզրակացությամբ տրամադրված օբյեկտ 3 փաթեթը /փաթեթավորված մեկ փաթեթում կնիքված ՀՀ փորձագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի ծրարների համար նախատեսված կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերի հետ: 2025 թվականի հունվարի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի հունվարի 17-ից։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 10։50-ին Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 11։35-ին Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների և պաշտպանի հետ։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից՝ ժամը 10։50-ից։ 2025 թվականի փետրվարի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից։ 2025 թվականի մարտի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 19-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 16-ի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ն որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն կատարելու համար 2025 թվականի ապրիլի 14-ից մինչև 2025 թվականի մայիսի 05-ը ՀՀ ԱՆ «Հոգեկան առողջության պահպանման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ում տեղավորելու հարկադրանքի միջոց կիրառելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0493/15/25 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանի ներկայացրած միջնորդության հիման վրա վարույթի հարուցումը մերժվել է։ 2025 թվականի ապրիլի 10-ին վարույթն իրականացնող քննիչի որոշմամբ նշանակվել է ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննություն։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք երկու ամիս ժամանակով՝ սկիզբը հաշվելով փաստացի կատարման պահից և բացակայելու արգելքը։ Մեղադրյալը պարտավորվել է չլքել բնակության վայրը՝ ք.Երևան, Կուրղինյան 21/2 շենքի 26 բնակարան հասցեի տարածքը, արգելվել է (օրենքով նախատեսված բացառությունների հաշվառմամբ) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, շփում ունենալ այլ անձանց հետ՝ բացառությամբ իր հետ համատեղ բնակվող անձանցից և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 2025 թվականի մարտի 24-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի պաշտպանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին վարույթն իրականացնող քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել հսկող դատախազին՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ իրեն մեղսագրվող արարքը կատարած չլինելու հիմքով։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի և Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69122225 համարի ներքո։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Սամսունգ», «Iphone», «Iphone» և «One Plus 10» բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 3 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով/, Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված թվով 4 ապակյա գլանակները /փաթեթավորված մեկ փաթեթում և կնիքված ՀՀ ՔԿ փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի N 50 կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերից առանձին: 2025 թվականի մայիսի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է թիվ ԵԴ1/1834/01/25 քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը դատավոր Ս․Անդրեասյանին փաստացի հանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին։ 2025 թվականի հունիսի 02-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ 2025 թվականի հունիսի 13-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ը։ 2025 թվականի հունիսի 13-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 25-ը։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 15-ը։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ը։ 2025 թվականի հոկտեմբերի 09-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2026 թվականի հունվարի 17-ը՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ (բացառությամբ մերձավոր ազգականների և պաշտպանի) հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով՝ մինչ 2026 թվականի մարտի 17-ը՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ (բացառությամբ մերձավոր ազգականների և պաշտպանի) հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2026 թվականի մարտի 10-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով՝ մինչ 2026 թվականի մայիսի 17-ը՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ (բացառությամբ մերձավոր ազգականների և պաշտպանի) հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. 2025 թվականի հունվարի 17-ի ՀՀ գլխավոր դատախազության բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Ալիսա Բոյաջյանի որոշմամբ՝ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, այն բանի համար, որ «նա խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ /հոգեներգործող/ նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, ինչպես նաև փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979,58 գրամ մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց։ Այսպես. Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը տևական ժամանակ ՀՀ տարածքում առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու դիտավորությամբ 2023 թվականին ստեղծել և մինչև 2024 թվականի ապրիլի 5-ը ղեկավարել է հանցավոր կազմակերպություն, որի կազմում ընդգրկվել են Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը, Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը և դեռևս քննությամբ չպարզված այլ անձինք: Իր հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Հայկ Մարտիրոսյանը «Տելեգրամ» հեռահաղորդակցման հավելվածում ստեղծել և կառավարել է տարատեսակ թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող «Billionaire» անվամբ խանութ հարթակը, որում տեղադրել է հարթակի միջոցով վաճառվող թմրամիջոցների տեսակների, արժեքների, ինչպես նաև դրանք ձեռք բերելու եղանակների մասին տեղեկատվություն, ապա իրենից թմրամիջոց գնելու ցանկություն հայտնած անձանց հետ անձամբ, ինչպես նաև նույն էջի կառավարման գործընթացին ներգրավված օպերատոր Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի հետ միասին նամակագրություն վարելով տրամադրել է իր կողմից կառավարվող և պարբերաբար փոփոխվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների վերաբերյալ տվյալներ, որոնց հաճախորդների կողմից ձեռք բերվելիք թմրամիջոցի համար նախատեսված գումարները փոխանցելուց հետո վերջիններիս տրամադրել է նրանց հասանելի, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից արդեն իսկ տեղադրված թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ լուսանկարներ և աշխարհագրական կոորդինատներ: Վերոնշյալ հարթակի միջոցով թմրամիջոցների անխափան և պարբերական իրացում կատարելու համար հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանն ապահովել է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից առանձնապես խոշոր չափերով տարբեր տեսակի թմրամիջոցների ձեռքբերումը, որը հերթական անգամ իրականացրել է ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարի միջոցով, ով իր հերթին ՀՀ տարածքում շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին ապահովել է ՀՀ պետական սահմանով մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության և դրանց տեղափոխման արգելքը խախտելու եղանակով ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի N 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածում և այլ տեսակի ընդգրկված առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» թմրամիջոցների ապօրինի տեղափոխումը ՀՀ տարածք: Այնուհետև, հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցությունների ընթացքում, Բաղերի Ռաջաբ Նազարն իր ծանոթ Սիմոն Հարությունյանին հայտնել է հանցավոր մտադրության մասին և թմրամիջոցները Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքից Ագարակ քաղաք տանող ավտոճանապարհահատվածից այլ վայր տեղափոխելու, տարբեր թաքստոցներում տեղադրելու, տեղադրման վայրերը լուսանկարելու և դրանք իրեն ուղարկելու համար խոստացել և տրամադրել է դրամական աջակցություն՝ այդ կերպ շահագրգռելով վերջինիս: Նախաքննության ընթացքում Ս.Հարությունյանի մասնակցությամբ ձեռնարկված քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում վերը նշված եղանակով ապօրինի ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցներից առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը Ռաջաբ Բաղերիի հանձնարարությամբ Սիմոն Հարությունյանը պետք է տեղադրեր թաքստոցում և տեղադրման վայրի լուսանկարներն ուղարկեր Բաղերի Ռաջաբ Նազարին, ոստի «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ հետախուզական միջոցառման շրջանակներում փոխարինվել է թմրամիջոցի նմանակ փաթեթով, որը տեղադրվել է Երևան- Երասխ ավտոճանապարհի 28-րդ կմ հատվածում՝ «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտ, որից հետո տեղադրման վայրի լուսանկարները և տեղորոշումները Ս.Հարությունյանի կողմից ինտերնետային հավելվածի միջոցով ուղարկվել են Բաղերի Ռաջաբ Նազարին: Այնուհետև, ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարը, բջջային հեռախոսի հավելվածների միջոցով ստացված հիշյալ լուսանկարներն ուղարկել է «Billionaire» թմրանյութի վաճառքով զբաղվող՝ հանցավոր կազմակերպությունը ղեկավարած Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանին, ով իր հերթին լուսանկարն ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Karlos Hemanguey» գրանցված Արմեն Շախիկյանին, որից հետո վերջինս, ստացված լուսանկարներից տեղեկանալով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի թաքստոցի գտնվելու վայրի մասին, 2024 թվականի ապրիլի 5-ին այցելել է նշված վայր, «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտից վերցրել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված հիշյալ թմրամիջոցի փաթեթի նմանակը և ուղևորվել է Երևան քաղաքի Ավան- Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցե /նույնական է Երևան քաղաքի Տաշկենտի փողոցի 1/1 հասցեին/, սակայն չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել է, որից հետո իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ գտնվելու ընթացքում շարունակվել է Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի հեռախոսային նամակագրությունը: Այնուհետև, Հայկ Մարտիրոսյանը, տեղեկանալով թմրամիջոցը՝ Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեում տեղադրված լինելու հանգամանքի մասին, հանձնարարել է հանցավոր կազմակերպության մասնակից՝ «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «G.r.a.f.» բաժանորդ գրանցված Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից վերցնել և տեղափոխել թմրամիջոցը՝ հետագայում իրացնելու նպատակով փաթեթավորելու նպատակով: Դրանից հետո, վերջինս ժամանել է հանձնարարված վայր, որտեղ 05.04.2024 թվականին, ժամը՝ 23:14:59-ից մինչև 23:42:48-ը ընկած ժամանակահատվածում, գտնվելով Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեի մոտ՝ հետևել է իրավապահ մարմնի աշխատակիցների կողմից Արմեն Շախիկյանին՝ արգելանքի վերցնելու գործընթացին, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով վերցնել 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը՝ չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել և հեռացել է նշված վայրից՝ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների ներկայության մասին հայտնելով նաև հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանին: Հայկ Մարտիրոսյանը Արմեն Շախիկյանից պարզելով, որ ամեն ինչ կարգին է՝ նրանից պահանջել է թմրամիջոցը Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից տեղափոխել այլ վայր: Արմեն Շախիկյանը, գտնվելով իրավապահ մարմինների հսկողության ներքո, իր նախաձեռնությամբ և միաժամանակ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում, փաթեթը տեղափոխել է Երևան քաղաքի Վիլնյուսի 27 հասցե՝ այդ մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով էլ իր հերթին նշված տեղեկությունը հայտնել է Միքայել Բաղդասարյանին, հավաստիացնելով վերջինիս, որ Արմեն Շախիկյանը իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ չի գտնվում: Այնուհետև, Միքայել Բաղդասարյանը Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցումով կարճ ժամանակ անց ժամանել է Վիլնյուսի 27 հասցե և Հայկ Մարտիրոսյանին հայտնել է, որ շենքի շքամուտքի 8-րդ հարկից շշուկով խոսելու ձայներ լսելու մասին, ինչի պատճառով վերև չի բարձրացել և չի վերցրել՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում կրկին չկարողանալով հանցանքը ավարտին հասցնել: Այնուհետև, 06.04.2024 թվականին, ժամը՝ 02:04:37-ին, վերջնականապես հեռացել է դեպքի վայրից՝ կրկին այդ ամենի մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով ժամը՝ 04:30-ին, մոտենալով Վիլնյուսի 27 շենքի շքամուտք, ցանկացել է վերցնել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված փաթեթը, սակայն ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից և իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը հանցավոր կազմակերպության կազմում ապօրինի ձեռք բերելու հանցավոր մտադրությունը»: Վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները. 2026 թվականի մարտի 10-ին՝ դատական նիստի ընթացքում, հանրային մեղադրող Ա․Բոյաջյանը միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամսով։ Նշեց, որ քրեական գործի քննության սույն փուլում դեռևս շարունակում են առկա լինել մեղադրյալի նոր հանցանք կատարելու և իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների չկատարման հավանականությունը, դեռևս պետք է հարցաքննվեն սույն քրեական գործով առանցքային վկաները և մեղադրյալները։ Նշեց, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը։ Հանրային մեղադրողի խոսքով՝ Դատարանի կողմից դրսևորվել է պատշաճ ջանասիրություն։ Պաշտպան Սամվել Անդրեասյանը միջնորդեց կիրառել տնային կալանք՝ համակցված գրավով՝ 1․000․000 ՀՀ դրամի չափով։ Նշեց, որ նշված գումարի չափը համաձայնեցվել է մեղադրյալի ընտանիքի անդամների հետ, վերջիններիս համար այդ գումարը հանդիսանում է մեծ գումար։ Նշեց, որ մեղադրյալն ունի երեք անչափահաս երեխաներ։ Ներկայացվեցին մեղադրյալի երեխաների ծննդյան վկայականները և ամուսնության վկայականը։ Մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։ Պաշտպան Գ․Ասատրյանը և մյուս մեղադրյալները միացան պաշտպան Ս․Անդրեասյանի դիրքորոշմանը։ Պաշտպան Զ․Սակովան չէր ներկայացել դատական նիստին։ (Դիրքորոշումներն ավելի մանրամասն տե՛ս դատական նիստի արձանագրության լազերային սկավառակը): Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) բ. անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով, գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ 3. Դատարանը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության սահմաններում պարտավոր են անհապաղ ազատ արձակել ազատությունից ապօրինի կամ անհիմն զրկված յուրաքանչյուր անձի: 4.Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ (…) 3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…) 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (…) 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը (…)»: Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է. - մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ -մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Դատարանը արձանագրում է նաև, որ դատավորի կողմից քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո, Դատարանն է հանդիսանում քրեական վարույթի պատասխանատուն, որի ընթացքում առաջացող ռիսկերը գնահատում է՝ կաշկանդված չլինելով մինչդատական վարույթի ընթացքում գնահատված ռիսկերով։ Այլ կերպ՝ սույն փուլում գործի քննության ծավալը տարբերվում է մինչդատական վարույթում առկա ծավալից և սույն փուլում Դատարանն է գնահատում դատական քննության ընթացքում առաջացող ռիսկերը՝ այդ թվում նաև խափանման միջոցի ընտրության ժամանակ առկա հիմքերը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը 2025 թվականի հունիսի 13-ին արձանագրել է, որ «(․․․)Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելը կանխելու նպատակով կալանքի կիրառման իրավաչափությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանին մեղսագրվում են մեկից ավելի ծանր առանձնապես ծանր տեսակի ենթադրյալ հանցանքների կատարում՝ ուղղված բնակչության առողջության դեմ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ ուղղված հասարակական անվտանգության դեմ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասը նախատեսում է պատասխանատվություն հանցավոր կազմակերպությանը մասնակցելու համար։ Քննարկվող հանցակազմով պատասխանատվություն է սահմանվել հանցավոր կազմակերպության անդամակցության համար՝ ցանկացած եղանակով, բացառությամբ այն ստեղծելու կամ ղեկավարելու։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով նախատեսված իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելու, պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, տեղափոխելու, առաքելու, տարածելու, գովազդելու կամ դրանք ապօրինի իրացնելու կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելու հանցանքի անմիջական օբյեկտը բնակչության առողջության անվտանգությունն է: Միաժամանակ, քննարկվող արարքը կարող են ոտնձգել նաև ուրիշ օբյեկտների դեմ, վնաս պատճառել այլ հասարակական հարաբերությունների, ինչպես, օրինակ, թմրամիջոցների և հոգեներգործուն միջոցների շրջանառության սահմանված կարգը, հասարակական անվտանգությունը, պետական ձեռնարկությունների և հիմնարկների կանոնավոր գործունեությունը և այլն: Նման պայմաններում հաշվի առնելով անձին մեղսագրվող մեկից ավելի ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, ծանրությունը, լատենտային բնույթը, Դատարանն արձանագրում է, որ ազատության մեջ գտնվելու պարագայում մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը բարձր է։ Ասվածը հիմնավորվում է նաև այն հանգամանքով, որ մեղադրյալը չունի մշտական աշխատանք և եկամտի աղբյուր, բացի այդ համաձայն 2025 թվականի մայիսի 08-ին կազմված ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական թիվ 118/2025 եզրակացության՝ «տառապել է և ներկայումս էլ տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ՝ թմրանյութերի և հոգեակտիվ նյութերի համակցված գործածման հետևանքով, կախվածության համախտանիշ» նարկոլոգիական հիվանդությամբ»։ «Datalex» տեղեկատվական համակարգում առկա տվյալների ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանը թիվ ԱՎԴ2/0070/01/24 քրեական գործով հանդիսանում է մեղադրյալ և վերջինիս մեղսագրվում է նույնասեռ ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությանը՝ ապա Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում, դեռևս չեն հարցաքննվել թիվ 69102225 վարույթով մեղադրյալներ Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը և Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, չեն հետազոտվել ապացույցները, որպիսի պարագայում առկա է հավանականություն, որ մեղադրյալը կփորձի չկատարել իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները։ Հատկանշական է, որ մեղադրյալն իրեն մեղավոր չի ճանաչում առաջադրված մեղադրանքում։ Թեև սույն հանգամանքը չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս մեղադրյալի, սակայն հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրվող լատենտային հանցանքների առկայությունը՝ Դատարանն արձանագրում է մեղադրյալի կողմից վարույթի խոչընդոտման հավանականության առկայությունը։ Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ը (․․․)»։ Վերը շարադրված իրավադրույթների և դատական ակտի լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: ՀՀ Սահմանադրական դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 30-ին կայացված թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը․ «(…)83. Սահմանադրական դատարանը կարևոր է համարում ընդգծել Վճռաբեկ դատարանի, ի թիվս այլնի, արտահայտած այն դիրքորոշման կարևորությունը, որ սկզբունքորեն ակնկալվում է, որ գործի դատական քննության ընթացքում ապահովված են մեղադրյալի իրավունքների, այդ թվում՝ ազատության հիմնական իրավունքի իրացման ավելի արդյունավետ և գործնական երաշխիքներ, այլ ոչ թե՝ հակառակը: Բացի դրանից, կարևոր է ընդգծել Վճռաբեկ դատարանի կողմից նշված սերտ կապն անմեղության կանխավարկածի և ազատության կանխավարկածի միջև, որը բխում է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի այն կարևոր արձանագրումից, որ «կանխավարկածը միշտ էլ ազատման օգտին է» (տե՛ս վերը վկայակոչված՝ «Բուզաջին ընդդեմ Մոլդովայի» գործով վճռի 89-րդ կետը)։ (…) 85. Սահմանադրական դատարանն այսպիսով արձանագրում է, որ անձի հիմնական իրավունքների իրացման այն երաշխիքները, որոնք գործում են մինչդատական վարույթում, առնվազն mutatis mutandis գործում են նաև դատական վարույթում, և դրանց արդյունավետությունը չի կարող նվազել գործը դատարան (այսինքն՝ հրապարակային և բազմաթիվ այլ երաշխիքներով ապահովված ըստ էության քննության ենթարկելու համար) ուղարկված լինելու պատճառով կամ դրա արդյունքում: 86. Բացի դրանից, Սահմանադրական դատարանը կարևոր է համարում ընդգծել, որ խափանման միջոցների, հատկապես՝ կալանքի շարունակական կիրառման սկզբունքներից է այն, որ կալանքի տևողության հետ զուգընթաց, կալանքի հիմքերի առկայությունը վկայող փաստական տվյալները հետզհետե պետք է ավելի շատ վերագրելի լինեն բացառապես մեղադրյալին: 94. Այլ կերպ՝ Սահմանադրական դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի հավանականությունը որպես կալանքի հիմք պահպանվելու հանգամանքը գնահատելուց առաջ դատարանը թե՛ դատական վերահսկողություն և թե՛ արդարադատություն իրականացնելու փուլերում պարտավոր է ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ վարույթի հանրային մասնակիցների ձեռնարկած քայլերը։ (...) 101. Վերոգրյալի հիման վրա՝ Սահմանադրական դատարանն արձանագրում է նաև, որ պատշաճ ջանասիրությունը նաև ողջամիտ ժամկետի ապահովման պահանջի մաս է, և չի կարող վերջինս ուղղված լինել դատարանին, իսկ ջանասիրության պահանջը՝ ոչ: Այլ կերպ՝ Օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 5-րդ մասի՝ «Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը» դրույթները պարունակում են վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրություն (due diligence) դրսևորելու պահանջն այն բոլոր դեպքերում, երբ քննարկվում է կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցը, այսինքն՝ ոչ միայն այն դեպքերում, երբ ներկայացված է կալանքը երկարաձգելու միջնորդություն, այլ նաև այն դեպքերում, երբ դատարանն ինքն է օրենքի ուժով պարտավոր անդրադառնալ շարունակական կալանքի իրավաչափության հարցին։ 102. Սահմանադրական դատարանն այսպիսով գտնում է, որ անկախ քրեական դատավարության փուլից կամ այլ կերպ՝ անկախ կալանքի երկարաձգման հարցը դատարանի կողմից օրենքի պահանջով ինքնուրույն կամ իրեն ներկայացրած միջնորդության շրջանակներում քննելուց՝ պատշաճ ջանասիրություն ապահովելը բխում է իրավունքի գերակայության սկզբունքից, Սահմանադրության 27, 63 և 66-րդ հոդվածներից, ինչպես նաև Օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 24-րդ հոդվածի 1-ին և 3-րդ մասերի, 118-րդ հոդվածի 4-րդ և 5-րդ մասերի պահանջներից, որոնց առավելագույն իրացվածությունը տվյալ դեպքում նշանակում է, որ անձի անձնական ազատության հիմնական իրավունքի երաշխիքները, այդ թվում՝ գործի հանգամանքները պարզելու ուղղությամբ պետական մարմինների պատշաճ ջանասիրության ապահովումը, չեն կարող կախված լինել այն հանգամանքից, որ մի դեպքում՝ շարունակական կալանքի իրավաչափությունը դատարանի կողմից ստուգվում է քննիչի միջնորդությունը քննության առնելու, իսկ մյուս դեպքում՝ նույն հարցը օրենքի ուժով քննության առարկա դարձնելու ընթացակարգի շրջանակներում։ 103. Վերոնշյալի հակառակը վտանգավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ պետական իրավասու անձանց կողմից դրսևորված անգործության՝ որևէ դատավարական գործողություն չկատարելու՝ դատական նիստ չանցկացնելու և վկաների հարցաքննություն չկազմակերպելու հետևանքն ինքն է դրվում (ինչպես սույն գործով) կալանքը երկարացնելու հիմքում այն պատճառաբանությամբ, որ նախկինում նշանակված կալանքի իրավաչափության պայմանները չեն փոփոխվել»: Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության սույն փուլում ի հայտ չեն եկել այնպիսի էական փաստական հանգամանքներ, որոնք ի զորու կլինեին նվազեցնել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը։ Քրեական գործի քննությունը գտնվում է հիմնական դատալսումների՝ ապացույցներ հետազոտման ակտիվ փուլում, դեռևս հետազոտվել են բացառապես գրավոր ապացույցներ որոշակի մասը, չեն հարցաքննվել վկաները, որպիսի պայմաններում մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների չկատարման վտանգը, մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելու հավանականությունը շարունակում է պահպանվել։ ՀՀ Սահմանադրական դատարանի թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արտահայտված դիրքորոշումների համատեքստում՝ Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ նաև դատաքննության փուլում վարույթն իրականացնող մարմնի՝ Դատարանի կողմից դրսևորված ջանասիրությանը։ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործի վարույթը ստանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին, որից ի վեր իրականացվել են թվով 19 դատական նիստեր՝ 2025 թվականի հունիսի 10-ին, հունիսի 13-ին, հուլիսի 22-ին, հուլիսի 24-ին, օգոստոսի 06-ին, օգոստոսի 14-ին, սեպտեմբերի 09-ին, սեպտեմբերի 23-ին, հոկտեմբերի 09-ին, հոկտեմբերի 14-ին, հոկտեմբերի 21-ին, հոկտեմբերի 28-ին, նոյեմբերի 20-ին, դեկտեմբերի 10-ին, 2026 թվականի հունվարի 20-ին և 30-ին, փետրվարի 13-ին, մարտի 10-ին։ 2025 թվականի հունիսի 10-ին նշանակված նիստը հետաձգվել է մեղադրյալների կողմից մեղադրական եզրակացությունը չստանալու հիմքով։ 2025 թվականի հուլիսի 22-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումի առկայության պատճառով։ 2025 թվականի հուլիսի 24-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի և վերջինիս պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումների առկայության պատճառով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին կայացած նիստի ընթացքում գրավոր ապացույցների հետազոտումը չի շարունակվել՝ հոսանքազրկման և դատական նիստի ձայնագրման հնարավորության բացակայության հիմքով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դիմումի առկայության հիմքով, համաձայն որի վերջինս առողջական խնդրի առկայության հիմքով չի ներկայացել դատական նիստին։ Դատարանի կողմից 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացվել է որոշում՝ դատարան հարկադրաբար ներկայացնելու մասին։ 2025 թվականի հոկտեմբերի 14-ին՝ ժամը 14։30-ին և հոկտեմբերի 21-ին՝ ժամը 14։30-ին նշանակված դատական նիստերը հետաձգվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ 2025 թվականի նոյեմբերի 20-ին նշանակված դատական նիստը չի կայացել էլեկտրաէներգիայի անջատման պատճառով։ 2025 թվականի դեկտեմբերի 10-ին նշանակված դատական նիստում քննարկվել է միայն խափանման միջոցի հարցը՝ մյուս մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառով։ 2026 թվականի հունվարի 20-ին նշանակված դատական նիստը չի կայացել՝ մեղադրյալների և պաշտպանների կողմից ներկայացված դիմումներով պայմանավորված, մասնավորապես՝ պաշտպաններ Լ․Մելքոնյանը և Ն․Գրիգորյանը դադարեցրել են մեղադրյալներ Լևոն և Միքայել Բաղդասարյանների շահերի պաշտպանության իրականացումը։ Մեղադրյալների՝ դատական նիստի չներկայանալու արդյունքում Դատարանը որոշումներ է կայացրել մեղադրյալներին հարկադրաբար դատարան ներկայացնելու համար, ինչպես նաև որոշումներ են կայացվել հանրային պաշտպաններ նշանակելու մասին։ 2026 թվականի հունվարի 30-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ Նշվածի առնչությամբ գրություն է հասցեագրվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի պետին։ 2026 թվականի փետրվարի 13-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ 2026 թվականի մարտի 10-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի պաշտպան Զոյա Սակովայի կողմից դատական նիստի հետաձգման վերաբերյալ դիմումի առկայությամբ պայմանավորված։ Հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ձեռնարկվել են բոլոր անհրաժեշտ միջոցները՝ քրեական գործի քննությունը չձգձգելու և ապացույցների հետազոտումը անխոչընդոտ իրականացնելու համար, փորձելով ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ ձեռնարկած քայլերը՝ քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո նշանակելով մի շարք՝ թվով 19 դատական նիստեր, որոնցից հետաձգվել են թվով 12 դատական նիստերը։ Գրավոր ապացույցների հետազոտման տևական ժամանակ ընթանալու, վարույթի մասնակիցների կողմից դատական նիստերը հետաձգելու և այլ օբյեկտիվ պատճառաբանության առկայության պայմաններում դատաքննության ընթացքում դեռևս չեն հարցաքննվել սույն քրեական գործով վկաները, որպիսի պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ դրսևորվել է պատշաճ ջանասիրություն և այս պայմաններում մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը ենթակա է երկարաձգման՝ վերջինիս կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պարտականությունների կատարումն ապահովելու և նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելու հավանականության առկայության պայմաններում։ Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2026 թվականի մայիսի 17-ը՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց (բացառությամբ մերձավոր ազգականների և պաշտպանի) հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-34-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց (բացառությամբ մերձավոր ազգականների և պաշտպանի) հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 26-03-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 26-03-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը հետաձգվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ ՀԾՎ ուղեկցող աշխատանքներ իրականացնող բաժնի կողմից մեղադրյալներին նշանակված դատական նիստին չներկայացնելու պատճառաբանությամբ։ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 09-04-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 17:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 09-04-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 09-04-2026 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի փոխելը |
| Որոշման բովանդակություն | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԸՆՏՐՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «09» ապրիլի 2026 թվական ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա․ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ պաշտպան Զ․ՍԱԿՈՎԱՅԻ պաշտպան Գ․ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ պաշտպան Ս․ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ մեղադրյալ Լ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Մ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Հ․ՄԿՐՏԻՉՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, քննարկման առարկա դարձնելով մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Սյունիքի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69109724 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69110624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին որոշում է կայացվել թիվ 69110624 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի մայիսի 21-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթից թիվ 69109724 վարույթը անջատելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69140624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել թիվ 69140624 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախաձեռնվել է թիվ 69101925 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69101925 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը փաստացի ձերբակալվեց 2025 թվականի հունվարի 17-ին՝ ժամը 20։10-ին։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Արմեն Գագիկի Շախիկյանի և Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69102225 համարով։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 69102225 քրեական վարույթով Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Այֆոն 14 պրո» մոդելի 358073460303725 և 358073460447332 նույնականացման համարով և «Այֆոն 12 մինի» մոդելի 3530009111107870 և 353009111629279 նույնականացման համարով, «Xiaomi» մոդելի 868214062418361/00 և 868214062418379 նույնականացման համարներով և «Այֆոն» մոդելի 351952299954161 և 35192299951704 նույնականացման համարներով բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 2 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, Արմեն Շախիկյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 1 հատ 50 ԱՄՆ, 1 հատ 5 ԱՄՆ դոլար գումարները, թվով 2 հատ 100, թվով 1 հատ 500 ՀՀ մետաղադրամը, թվով 34 հատ 20.000 ՀՀ թղթադրամները/փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 149 կնիքով/, վերահսկելի մատակարարում և գնում ՕՀՄ-ի արդյունքում տեղադրված փաթեթը /փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, դատաքիմիական փորձագետի թիվ N12722405 եզրակացությամբ տրամադրված օբյեկտ 3 փաթեթը /փաթեթավորված մեկ փաթեթում կնիքված ՀՀ փորձագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի ծրարների համար նախատեսված կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերի հետ: 2025 թվականի հունվարի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի հունվարի 17-ից։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 10։50-ին Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 11։35-ին Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների և պաշտպանի հետ։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից՝ ժամը 10։50-ից։ 2025 թվականի փետրվարի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից։ 2025 թվականի մարտի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 19-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 16-ի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ն որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն կատարելու համար 2025 թվականի ապրիլի 14-ից մինչև 2025 թվականի մայիսի 05-ը ՀՀ ԱՆ «Հոգեկան առողջության պահպանման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ում տեղավորելու հարկադրանքի միջոց կիրառելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0493/15/25 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանի ներկայացրած միջնորդության հիման վրա վարույթի հարուցումը մերժվել է։ 2025 թվականի ապրիլի 10-ին վարույթն իրականացնող քննիչի որոշմամբ նշանակվել է ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննություն։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք երկու ամիս ժամանակով՝ սկիզբը հաշվելով փաստացի կատարման պահից և բացակայելու արգելքը։ Մեղադրյալը պարտավորվել է չլքել բնակության վայրը՝ ք.Երևան, Կուրղինյան 21/2 շենքի 26 բնակարան հասցեի տարածքը, արգելել է (օրենքով նախատեսված բացառությունների հաշվառմամբ) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, շփում ունենալ այլ անձանց հետ՝ բացառությամբ իր հետ համատեղ բնակվող անձանցից և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 2025 թվականի մարտի 24-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի պաշտպանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին վարույթն իրականացնող քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել հսկող դատախազին՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ իրեն մեղսագրվող արարքը կատարած չլինելու հիմքով։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի և Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69122225 համարի ներքո։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Սամսունգ», «Iphone», «Iphone» և «One Plus 10» բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 3 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով/, Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված թվով 4 ապակյա գլանակները /փաթեթավորված մեկ փաթեթում և կնիքված ՀՀ ՔԿ փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի N 50 կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերից առանձին: 2025 թվականի մայիսի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է թիվ ԵԴ1/1834/01/25 քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը դատավոր Ս․Անդրեասյանին փաստացի հանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին։ 2025 թվականի հունիսի 02-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ 2025 թվականի հունիսի 13-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 25-ը։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 15-ը։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ը։ 2025 թվականի դեկտեմբերի 02-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի փետրվարի 25-ը։ 2026 թվականի փետրվարի 13-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի ապրիլի 25-ը։ 2026 թվականի ապրիլի 09-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը փոխել, կիրառել տնային կալանք՝ երեք ամիս ժամանակով և բացակայելու արգելք։ Տնային կալանքի ընթացքում մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին արգելվել է լքել իր բնակության վայրը՝ ք.Երևան, Կուրղինյան 21/2 շենքի 26 բնակարան հասցեն (անհրաժեշտության դեպքում՝ այլ հասցե), ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, ինչպես նաև՝ իր հետ համատեղ բնակվող ընտանիքի անդամներից բացի շփում ունենալ թիվ 69109724 քրեական վարույթով մասնավոր մասնակիցների և վարույթին օժանդակող անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: Էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. 2025 թվականի հունվարի 17-ի ՀՀ գլխավոր դատախազության բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Ալիսա Բոյաջյանի որոշմամբ՝ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, այն բանի համար որ « նա խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործող նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, ինչպես նաև փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց: Այսպես. Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը տևական ժամանակ ՀՀ տարածքում առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու դիտավորությամբ 2023 թվականին ստեղծել և մինչև 2024 թվականի ապրիլի 5-ը ղեկավարել է հանցավոր կազմակերպություն, որի կազմում ընդգրկվել են Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը, Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը և դեռևս քննությամբ չպարզված այլ անձինք: Իր հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Հայկ Մարտիրոսյանը «Տելեգրամ» հեռահաղորդակցման հավելվածում ստեղծել և կառավարել է տարատեսակ թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող «Billionaire» անվամբ խանութ հարթակը, որում տեղադրել է հարթակի միջոցով վաճառվող թմրամիջոցների տեսակների, արժեքների, ինչպես նաև դրանք ձեռք բերելու եղանակների մասին տեղեկատվություն, ապա իրենից թմրամիջոց գնելու ցանկություն հայտնած անձանց հետ անձամբ, ինչպես նաև նույն էջի կառավարման գործընթացին ներգրավված օպերատոր Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի հետ միասին նամակագրություն վարելով տրամադրել է իր կողմից կառավարվող և պարբերաբար փոփոխվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների վերաբերյալ տվյալներ, որոնց հաճախորդների կողմից ձեռք բերվելիք թմրամիջոցի համար նախատեսված գումարները փոխանցելուց հետո վերջիններիս տրամադրել է նրանց հասանելի, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից արդեն իսկ տեղադրված թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ լուսանկարներ և աշխարհագրական կոորդինատներ: Վերոնշյալ հարթակի միջոցով թմրամիջոցների անխափան և պարբերական իրացում կատարելու համար հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանն ապահովել է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից՝ առանձնապես խոշոր չափերով տարբեր տեսակի թմրամիջոցների ձեռքբերումը, որը հերթական անգամ իրականացրել է ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարի միջոցով, ով իր հերթին ՀՀ տարածքում շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին ապահովել է ՀՀ պետական սահմանով մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության և դրանց տեղափոխման արգելքը խախտելու եղանակով ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի N 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածում ընդգրկված առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» թմրամիջոցների ապօրինի տեղափոխումը ՀՀ տարածք։ Այնուհետև, հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցությունների ընթացքում, Բաղերի Ռաջաբ Նազարն իր ծանոթ Սիմոն Հարությունյանին հայտնել է հանցավոր մտադրության մասին և թմրամիջոցները Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքից Ագարակ քաղաք տանող ավտոճանապարհահատվածից այլ վայր տեղափոխելու, տարբեր թաքստոցներում տեղադրելու, տեղադրման վայրերը լուսանկարելու և դրանք իրեն ուղարկելու համար խոստացել և տրամադրել է դրամական աջակցություն՝ այդ կերպ շահագրգռելով վերջինիս: Նախաքննության ընթացքում Ս. Հարությունյանի մասնակցությամբ ձեռնարկված քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում վերը նշված եղանակով ապօրինի ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցներից առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը Ռաջաբ Բաղերիի հանձնարարությամբ Սիմոն Հարությունյանը պետք է տեղադրեր թաքստոցում և տեղադրման վայրի լուսանկարներն ուղարկեր Բաղերի Ռաջաբ Նազարին, ոստի «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ հետախուզական միջոցառման շրջանակներում փոխարինվել է թմրամիջոցի նմանակ փաթեթով, որը տեղադրվել է Երևան-Երասխ ավտոճանապարհի 28-րդ կմ հատվածում՝ «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտ, որից հետո տեղադրման վայրի լուսանկարները և տեղորոշումները Ս.Հարությունյանի կողմից ինտերնետային հավելվածի միջոցով ուղարկվել են Բաղերի Ռաջաբ Նազարին: Այնուհետև, ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարը, բջջային հեռախոսի հավելվածների միջոցով ստացված հիշյալ լուսանկարներն ուղարկել է «Billionaire» թմրանյութի վաճառքով զբաղվող՝ հանցավոր կազմակերպությունը ղեկավարած Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանին, ով իր հերթին լուսանկարն ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Karlos Hemanguey» գրանցված Արմեն Շախիկյանին, որից հետո վերջինս, ստացված լուսանկարներից տեղեկանալով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի թաքստոցի գտնվելու վայրի մասին, 2024 թվականի ապրիլի 5-ին այցելել է նշված վայր, «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտից վերցրել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված հիշյալ թմրամիջոցի փաթեթի նմանակը և ուղևորվել է Երևան քաղաքի Ավան- Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցե /նույնական է Երևան քաղաքի Տաշկենտի փողոցի 1/1 հասցեին/, սակայն չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել է, որից հետո իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ գտնվելու ընթացքում շարունակվել է Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի հեռախոսային նամակագրությունը: Այնուհետև, Հայկ Մարտիրոսյանը, տեղեկանալով թմրամիջոցը՝ Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեում տեղադրված լինելու հանգամանքի մասին, հանձնարարել է հանցավոր կազմակերպության մասնակից՝ «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «G.r.a.f.» բաժանորդ գրանցված Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից վերցնել և տեղափոխել թմրամիջոցը՝ հետագայում իրացնելու նպատակով փաթեթավորելու նպատակով: Դրանից հետո, վերջինս ժամանել է հանձնարարված վայր, որտեղ 05.04.2024 թվականին, ժամը՝ 23:14:59-ից մինչև 23:42:48-ը ընկած ժամանակահատվածում, գտնվելով Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեի մոտ՝ հետևել է իրավապահ մարմնի աշխատակիցների կողմից Արմեն Շախիկյանին արգելանքի վերցնելու գործընթացին, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով վերցնել 1979,8 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը՝ չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել և հեռացել է նշված վայրից՝ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների ներկայության մասին հայտնելով նաև հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանին: Հայկ Մարտիրոսյանը Արմեն Շախիկյանից պարզելով, որ ամեն ինչ կարգին է՝ նրանից պահանջել է թմրամիջոցը Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից տեղափոխել այլ վայր: Արմեն Շախիկյանը, գտնվելով իրավապահ մարմինների հսկողության ներքո, իր նախաձեռնությամբ և միաժամանակ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում, փաթեթը տեղափոխել է Երևան քաղաքի Վիլնյուսի 27 հասցե՝ այդ մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով էլ իր հերթին նշված տեղեկությունը հայտնել է Միքայել Բաղդասարյանին, հավաստիացնելով վերջինիս, որ Արմեն Շախիկյանը իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ չի գտնվում: Այնուհետև, Միքայել Բաղդասարյանը Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցումով կարճ ժամանակ անց ժամանել է Վիլնյուսի 27 հասցե և Հայկ Մարտիրոսյանին հայտնել է, որ շենքի շքամուտքի 8-րդ հարկից շշուկով խոսելու ձայներ լսելու մասին, ինչի պատճառով վերև չի բարձրացել և չի վերցրել՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում կրկին չկարողանալով հանցանքը ավարտին հասցնել: Այնուհետև, 06.04.2024 թվականին, ժամը՝ 02:04:37-ին, վերջնականապես հեռացել է դեպքի վայրից՝ կրկին այդ ամենի մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով ժամը՝ 04:30-ին, մոտենալով Վիլնյուսի 27 շենքի շքամուտք, ցանկացել է վերցնել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված փաթեթը, սակայն ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից և իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը հանցավոր կազմակերպության կազմում ապօրինի ձեռք բերելու հանցավոր մտադրությունը»: Վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները. 2026 թվականի ապրիլի 09-ին՝ դատական նիստի ընթացքում, հանրային մեղադրող Ա․Բոյաջյանը միջնորդեց երկարաձգել մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել։ Նշեց, որ ներկայումս ևս շարունակում են պահպանված լինել մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը կիրառելու հիմքերը՝ նոր հանցանք կատարելը կանխելու, վերջինիս փախուստը կանխելու և իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված պարտականությունների կատարումն ապահովելու նպատակով։ Պաշտպան Գ․Ասատրյանն առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ։ Նշեց, որ մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ նախորդիվ կիրառված կալանքը փոխվել է և կիրառվել է տնային կալանք, սակայն ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ կրկին կիրառվել է կալանք։ Մեղադրյալը գտնվել է տնային կալանքի տակ և նրա կողմից որևէ խախտում չի արձանագրվել, վերջինս ունեցել է իրական հնարավորություն փախուստի դիմելու, կամ այլ անձանց վրա ազդեցություն գործադրելու, սակայն այդպիսի հանգամանքների մասին Դատարանին չի հայտնվել։ Մեղադրյալն ունի մշտական բնակության վայր, վերջինս ձերբակալվել է հենց իր բնակության վայրից, տևական ժամանակ չհայտնաբերվելը պայմանավորված է եղել վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից մեղադրյալ փաստացի բնակության հասցեին չտիրապետելու հանգամանքով։ Անդրադառնալով Դատարանի կողմից դրսևորված պատշաճ ջանասիրությանը՝ նշեց, որ օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ պատճառներով իր ներկայությամբ երկու դատական նիստեր հետաձգվել են, որի պատճառով նաև դեռևս չեն հարցաքննվել վկաները։ Պաշտպանը միջնորդեց մերժել հանրային մեղադրողի միջնորդությունը, կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոց՝ տնային կալանք համապատասխան սահմանափակումներով, կրման վայր սահմանելով ք․Երևան, Կուրղինյան 21/2, բն․ 26 հասցեն։ Մեղադրյալ Լ․Բաղդասարյանը նշեց, որ տևական ժանամակ՝ շուրջ 1 տարի շարունակ կալանքի տակ է գտնվում, նախորդիվ իր նկատմամբ կիրառված է եղել տնային կալանք խափանման միջոց, որի ընթացքում դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ, չի խոչընդոտել որևէ ապացույցի ձեռքբերմանը, ազդեցություն չի գործադրել որևէ մեկի հետ, նշեց, որ իր ծնողները տարիքով մեծ են, կարիք ունեն խնամքի։ Պաշտպան Զ․Սակովան և պաշտպան Սամվել Անդրեասյանը միացան պաշտպան Գագիկ Ասատրյանի ներկայացրած միջնորդությանը։ Մեղադրյալներ Միքայել Բաղդասարյանը և Հրաչ Մկրտիչյանը միացան Գագիկ Ասատրյանի դիրքորոշմանը։ (Դիրքորոշումներն ավելի մանրամասն տե՛ս դատական նիստի արձանագրության լազերային սկավառակը): Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) բ. անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով, գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները(…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (...) 4. Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին որոշումն անհապաղ հանձնվում է խափանման միջոցի կիրառումն ապահովող մարմնին կամ պաշտոնատար անձին, իսկ դրա պատճենը` այն անձին, որի նկատմամբ կիրառվում է խափանման միջոցը: Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին քննիչի որոշման պատճենը հանձնվում է նաև հսկող դատախազին: 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները (...)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն ՝ «1. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցված, եթե հնարավոր է ապահովել դրանց պայմանների միաժամանակյա պահպանումը: 2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: (...) 5. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն ՝ «1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց. 2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։ 4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները: 6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: 2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին»։ Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքը նրա` Կոնվենցիայով և ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված հիմնական և անքակտելի իրավունքներից է, ինչը սահմանափակելիս անհրաժեշտ է ելնել բացառապես նրա իրավունքները հարգելու, նրա հիմնական իրավունքը բովանդակազրկելու անթույլատրելիության սկզբունքներից։ Մարդու ֆիզիկական ազատությունը կարելի է սահմանափակել ոչ այլ կերպ, քան օրենքով սահմանված դեպքերում և կարգով։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքի հիմնարար ու անօտարելի բնույթը և դրա կամայական ու անհիմն սահմանափակումները հնարավորինս բացառելու նպատակով գործուն երաշխիքների առկայության անհրաժեշտությունը (ՎԲ-132/07, ԱՎԴ/0022/06/08, ԼԴ/0197/06/08, ԵԿԴ/0580/06/09, ԵԿԴ/0678/06/10, ՏԴ/0052/06/14 ևայլն): Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է. - մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ -մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Դատարանն արձանագրում է նաև, որ դատավորի կողմից քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո, Դատարանն է հանդիսանում քրեական վարույթի պատասխանատուն, որի ընթացքում առաջացող ռիսկերը գնահատում է՝ կաշկանդված չլինելով մինչդատական վարույթի ընթացքում գնահատված ռիսկերով։ Այլ կերպ՝ սույն փուլում գործի քննության ծավալը տարբերվում է մինչդատական վարույթում առկա ծավալից և սույն փուլում Դատարանն է գնահատում դատական քննության ընթացքում առաջացող ռիսկերը՝ այդ թվում նաև խափանման միջոցի ընտրության ժամանակ առկա հիմքերը: Վերը շարադրված իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 13-ի որոշման համաձայն՝ «Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելը կանխելու նպատակով կալանքի կիրառման իրավաչափությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանին մեղսագրվում են մեկից ավելի ծանր առանձնապես ծանր տեսակի ենթադրյալ հանցանքների կատարում՝ ուղղված բնակչության առողջության դեմ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ ուղղված հասարակական անվտանգության դեմ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասը նախատեսում է պատասխանատվություն հանցավոր կազմակերպությանը մասնակցելու համար։ Քննարկվող հանցակազմով պատասխանատվություն է սահմանվել հանցավոր կազմակերպության անդամակցության համար՝ ցանկացած եղանակով, բացառությամբ այն ստեղծելու կամ ղեկավարելու։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով նախատեսված իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելու, պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, տեղափոխելու, առաքելու, տարածելու, գովազդելու կամ դրանք ապօրինի իրացնելու կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելու հանցանքի, անմիջական օբյեկտը բնակչության առողջության անվտանգությունն է: Միաժամանակ, քննարկվող արարքը կարող են ոտնձգել նաև ուրիշ օբյեկտների դեմ, վնաս պատճառել այլ հասարակական հարաբերությունների, ինչպես, օրինակ, թմրամիջոցների և հոգեներգործուն միջոցների շրջանառության սահմանված կարգը, հասարակական անվտանգությունը, պետական ձեռնարկությունների և հիմնարկների կանոնավոր գործունեությունը և այլն: Նման պայմաններում հաշվի առնելով անձին մեղսագրվող մեկից ավելի ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը (վերջինիս մեղսագրվում են ծանր և առանձնապես ծանր ենթադրյալ հանցանքների կատարում), լատենտային բնույթը (հատկանշական է, որ ենթադրյալ հանցանքները կատարելիս մեղադրյալն օգտագործել է համացանցային հասանելիություն և VPN ծրագրային համակարգ, որի միջոցով հնարավոր է փոխել IP հասցեն) Դատարանն արձանագրում է, որ ազատության մեջ գտնվելու պարագայում մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը բարձր է։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությանը՝ ապա Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում, դեռևս չեն հարցաքննվել թիվ 69102225 վարույթով մեղադրյալներ Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը և Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, չեն հետազոտվել ապացույցները, որպիսի պարագայում առկա է հավանականություն, որ մեղադրյալը կփորձի չկատարել իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները։ Հատկանշական է, որ մեղադրյալն իրեն մեղավոր չի ճանաչում առաջադրված մեղադրանքում։ Թեև սույն հանգամանքը չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս մեղադրյալի, սակայն հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրվող լատենտային հանցանքների առկայությունը՝ Դատարանն արձանագրում է մեղադրյալի կողմից վարույթի խոչընդոտման հավանականության առկայությունը։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու հավանականությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ համաձայն վկայակոչված ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 04․06․2025թ․ որոշման՝ «Լևոն Բաղդասարյանի գտնվելու վայրը տևական ժամանակ անհայտ է եղել, վերջինս չի հայտնաբերվել կատարված օպերատիվ հետախուզական գործունեության ընթացքում, մեղադրյալի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և միայն դրանից հետո հնարավոր է եղել հայտնաբերել նրան»։ Նման պայմաններում Դատարանը չի բացառում հիշյալ հիմքի առկայությունը։ Անդրադառնալով պաշտպանի ներկայացրած միջնորդությանը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման առնչությամբ և գնահատելով մեղադրյալին վերաբերելի դրական և բացասական գործոնները վերջինիս հնարավոր վարքագծի հակակշռման և հավասարակշռման համատեքստում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, մեղադրյալի անձի հանրային վտանգավորությունը, քրեական գործի քննության սույն փուլում դեռևս այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառումը ի զորու չէ ապահովել մեղադրյալի իրավաչափ վարքագիծը: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 25-ը»: Վերը շարադրված իրավադրույթների և դատական ակտի լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել այլընտրանքային խափանման միջոցների՝ տնային կալանքի և բացակայելու արգելքի կիրառման պայմաններում։ Դատարանի նման դիրքորոշումը պայմանավորված է հետևյալ պատճառաբանությամբ․ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելը կանխելու նպատակով կալանքի կիրառման իրավաչափությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանին մեղսագրվում են մեկից ավելի ծանր առանձնապես ծանր տեսակի ենթադրյալ հանցանքների կատարում՝ ուղղված բնակչության առողջության դեմ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ ուղղված հասարակական անվտանգության դեմ։ Հաշվի առնելով անձին մեղսագրվող մեկից ավելի ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը (վերջինիս մեղսագրվում են ծանր և առանձնապես ծանր ենթադրյալ հանցանքների կատարում), լատենտային բնույթը (ենթադրյալ հանցանքները կատարելիս մեղադրյալն օգտագործել է համացանցային հասանելիություն և VPN ծրագրային համակարգ, որի միջոցով հնարավոր է փոխել IP հասցեն) Դատարանն արձանագրում է, որ ազատության մեջ գտնվելու պարագայում մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը բարձր է։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու հավանականությանը՝ Դատարանը վերահաստատելով նախորդիվ արտահայտած դիրքորոշումներն արձանագրում է, որ համաձայն վկայակոչված ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 04․06․2025թ․ որոշման՝ «Լևոն Բաղդասարյանի գտնվելու վայրը տևական ժամանակ անհայտ է եղել, վերջինս չի հայտնաբերվել կատարված օպերատիվ հետախուզական գործունեության ընթացքում, մեղադրյալի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և միայն դրանից հետո հնարավոր է եղել հայտնաբերել նրան», ուստի Դատարանը չի բացառում հիշյալ հիմքի առկայությունը։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությանը՝ ապա Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործը գտնվում է հիմնական դատալսումների փուլում, արդեն իսկ հետազոտվել են քրեական գործում առկա գրավոր ապացույցների գերակշիռ մասը։ Թեև քրեական գործի սույն փուլում դեռևս չեն հարցաքննվել վկաներ Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը և Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, այնուամենայնիվ Դատարանն արձանագրում է, որ վերջիններս սույն քրեական վարույթից անջատված՝ թիվ ԵԴ1/0319/01/25 քրեական գործով հանդիսանում են մեղադրյալներ, վերջիններիս նկատմամբ կիրառված է խափանման միջոց տնային կալանք։ Անդրադառնալով մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի անձը բնութագրող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ համաձայն 2025 թվականի ապրիլի 29-ին «Աստղիկ ԲԿ»-ից ստացված մեծահասակի ամբուլատոր բժշկական քարտից քաղվածքի՝ մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի հոր՝ Մանուկ Բաղդասարյանի մոտ ախտորոշվել է «Կոկորդի C-r, վիճակ վիրահատությունից, ռադիոթերապիայից հետո, pT3pNoMo III, եղջրացող քաղծկեղ 2,5սմ առավելագույն չափով՝ ներաճով հակոկորդային տարածություն և ֆոկալ ներաճով վահանաճառի ներքին թիթեղ։ Հեռացված 24 հանգույցներում ռեակտիվ հիպերպլազա։ Վահանագեղձի «ձախ» բլթի հանգուցավոր ֆոլիկուլային հիվանդություն»: Բացի այդ, դեռևս 2025 թվականի ապրիլի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք երկու ամիս ժամանակով՝ սկիզբը հաշվելով փաստացի կատարման պահից և բացակայելու արգելքը։ Մեղադրյալը պարտավորվել է չլքել բնակության վայրը՝ ք.Երևան, Կուրղինյան 21/2 շենքի 26 բնակարան հասցեի տարածքը, արգելել է (օրենքով նախատեսված բացառությունների հաշվառմամբ) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, շփում ունենալ այլ անձանց հետ՝ բացառությամբ իր հետ համատեղ բնակվող անձանցից և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: Էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2025 թվականի ապրիլի 25-ին։ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 04-ին կայացված որոշմամբ ՀՀ գլխավոր դատախազության բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Ա.Բոյաջյանի հատուկ վերանայման բողոքը բավարարվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 14-ի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշումը բեկանել և փոփոխվել է: Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք 2 (երկու) ամիս ժամկետով։ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ տնային կալանքի կիրառման ընթացքում՝ (2025 թվականի ապրիլի 25-ից մինչ 2025 թվականի հունիսի 06-ը) խափանման միջոցի պայմանների խախտում չի արձանագրվել։ Թեև մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքները՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով ունեն բարձր հանրային վտանգավորություն, Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի վարույթը ստանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին, մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ նախաքննության ընթացքում կիրառվել է տնային կալանք, որը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ փոխվել է և կրկին կիրառվել է կալանքը, վերջինս անազատության մեջ է գտնվում 2025 թվականի փետրվարի 15-ից ի վեր, և Դատարանը հատկանշական է համարում քրեական գործի քննության տևողության հնարավոր ձգձգումների փաստի արձանագրումը՝ նշանակված դատական նիստերից թվով 6 դատական նիստեր հետաձգվել են ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ Այս համատեքստում հաշվի առնելով մեղադրյալին վերաբերելի հանգամանքները, սույն քրեական գործով եղբոր՝ Միքայել Բաղդասարյանի կալանքի տակ գտնվելու հանգամանքը, վերջիններիս հոր՝ առողջական խնդիրներ ունենալու հանգամանքը, դատական նիստերի բազմիցս հետաձգումները՝ մեղադրյալների կամքից անկախ պատճառներով, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի ոչ իրավաչափ վարքագծի հնարավոր վտանգները կարող են չեզոքացվել այլ՝ առավել մեղմ խափանման միջոցների՝ տնային կալանքի և բացակայելու արգելքի համակցված կիրառմամբ, որոնք կարող են բավարար երաշխիք հանդիսանալ՝ ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը քրեական գործով վարույթի ընթացքում: Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը անհրաժեշտ է փոխել, կիրառել տնային կալանք՝ երեք ամիս ժամանակով և բացակայելու արգելք։ Տնային կալանքի ընթացքում անհրաժեշտ է մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին արգելել լքել իր բնակության վայրը՝ ք.Երևան, Կուրղինյան 21/2 շենքի 26 բնակարան հասցեն (անհրաժեշտության դեպքում՝ այլ հասցե), ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, ինչպես նաև՝ իր հետ համատեղ բնակվող ընտանիքի անդամներից բացի շփում ունենալ թիվ 69109724 քրեական վարույթով մասնավոր մասնակիցների և վարույթին օժանդակող անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: Տնային կալանքի սկիզբը անհրաժեշտ է հաշվել Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ համապատասխան էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից։ Խափանման միջոցների նկատմամբ հսկողությունը անհրաժեշտ է հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը և սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմնին: ՀՀ Սահմանադրական դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 30-ին կայացված թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը․ «(…)83. Սահմանադրական դատարանը կարևոր է համարում ընդգծել Վճռաբեկ դատարանի, ի թիվս այլնի, արտահայտած այն դիրքորոշման կարևորությունը, որ սկզբունքորեն ակնկալվում է, որ գործի դատական քննության ընթացքում ապահովված են մեղադրյալի իրավունքների, այդ թվում՝ ազատության հիմնական իրավունքի իրացման ավելի արդյունավետ և գործնական երաշխիքներ, այլ ոչ թե՝ հակառակը: Բացի դրանից, կարևոր է ընդգծել Վճռաբեկ դատարանի կողմից նշված սերտ կապն անմեղության կանխավարկածի և ազատության կանխավարկածի միջև, որը բխում է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի այն կարևոր արձանագրումից, որ «կանխավարկածը միշտ էլ ազատման օգտին է» (տե՛ս վերը վկայակոչված՝ «Բուզաջին ընդդեմ Մոլդովայի» գործով վճռի 89-րդ կետը)։ (…) 85. Սահմանադրական դատարանն այսպիսով արձանագրում է, որ անձի հիմնական իրավունքների իրացման այն երաշխիքները, որոնք գործում են մինչդատական վարույթում, առնվազն mutatis mutandis գործում են նաև դատական վարույթում, և դրանց արդյունավետությունը չի կարող նվազել գործը դատարան (այսինքն՝ հրապարակային և բազմաթիվ այլ երաշխիքներով ապահովված ըստ էության քննության ենթարկելու համար) ուղարկված լինելու պատճառով կամ դրա արդյունքում: 86. Բացի դրանից, Սահմանադրական դատարանը կարևոր է համարում ընդգծել, որ խափանման միջոցների, հատկապես՝ կալանքի շարունակական կիրառման սկզբունքներից է այն, որ կալանքի տևողության հետ զուգընթաց, կալանքի հիմքերի առկայությունը վկայող փաստական տվյալները հետզհետե պետք է ավելի շատ վերագրելի լինեն բացառապես մեղադրյալին: 94. Այլ կերպ՝ Սահմանադրական դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի հավանականությունը որպես կալանքի հիմք պահպանվելու հանգամանքը գնահատելուց առաջ դատարանը թե՛ դատական վերահսկողություն և թե՛ արդարադատություն իրականացնելու փուլերում պարտավոր է ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ վարույթի հանրային մասնակիցների ձեռնարկած քայլերը։ (...) 101. Վերոգրյալի հիման վրա՝ Սահմանադրական դատարանն արձանագրում է նաև, որ պատշաճ ջանասիրությունը նաև ողջամիտ ժամկետի ապահովման պահանջի մաս է, և չի կարող վերջինս ուղղված լինել դատարանին, իսկ ջանասիրության պահանջը՝ ոչ: Այլ կերպ՝ Օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 5-րդ մասի՝ «Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը» դրույթները պարունակում են վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրություն (due diligence) դրսևորելու պահանջն այն բոլոր դեպքերում, երբ քննարկվում է կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցը, այսինքն՝ ոչ միայն այն դեպքերում, երբ ներկայացված է կալանքը երկարաձգելու միջնորդություն, այլ նաև այն դեպքերում, երբ դատարանն ինքն է օրենքի ուժով պարտավոր անդրադառնալ շարունակական կալանքի իրավաչափության հարցին։ 102. Սահմանադրական դատարանն այսպիսով գտնում է, որ անկախ քրեական դատավարության փուլից կամ այլ կերպ՝ անկախ կալանքի երկարաձգման հարցը դատարանի կողմից օրենքի պահանջով ինքնուրույն կամ իրեն ներկայացրած միջնորդության շրջանակներում քննելուց՝ պատշաճ ջանասիրություն ապահովելը բխում է իրավունքի գերակայության սկզբունքից, Սահմանադրության 27, 63 և 66-րդ հոդվածներից, ինչպես նաև Օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 24-րդ հոդվածի 1-ին և 3-րդ մասերի, 118-րդ հոդվածի 4-րդ և 5-րդ մասերի պահանջներից, որոնց առավելագույն իրացվածությունը տվյալ դեպքում նշանակում է, որ անձի անձնական ազատության հիմնական իրավունքի երաշխիքները, այդ թվում՝ գործի հանգամանքները պարզելու ուղղությամբ պետական մարմինների պատշաճ ջանասիրության ապահովումը, չեն կարող կախված լինել այն հանգամանքից, որ մի դեպքում՝ շարունակական կալանքի իրավաչափությունը դատարանի կողմից ստուգվում է քննիչի միջնորդությունը քննության առնելու, իսկ մյուս դեպքում՝ նույն հարցը օրենքի ուժով քննության առարկա դարձնելու ընթացակարգի շրջանակներում։ 103. Վերոնշյալի հակառակը վտանգավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ պետական իրավասու անձանց կողմից դրսևորված անգործության՝ որևէ դատավարական գործողություն չկատարելու՝ դատական նիստ չանցկացնելու և վկաների հարցաքննություն չկազմակերպելու հետևանքն ինքն է դրվում (ինչպես սույն գործով) կալանքը երկարացնելու հիմքում այն պատճառաբանությամբ, որ նախկինում նշանակված կալանքի իրավաչափության պայմանները չեն փոփոխվել»: ՀՀ Սահմանադրական դատարանի թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արտահայտված դիրքորոշումների համատեքստում՝ Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ նաև դատաքննության փուլում վարույթն իրականացնող մարմնի՝ Դատարանի կողմից դրսևորված ջանասիրությանը։ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործի վարույթը ստանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին, որից ի վեր իրականացվել են թվով 19 դատական նիստեր՝ 2025 թվականի հունիսի 10-ին, հունիսի 13-ին, հուլիսի 22-ին, հուլիսի 24-ին, օգոստոսի 06-ին, օգոստոսի 14-ին, սեպտեմբերի 09-ին, սեպտեմբերի 23-ին, հոկտեմբերի 09-ին, հոկտեմբերի 14-ին, հոկտեմբերի 21-ին, հոկտեմբերի 28-ին, նոյեմբերի 20-ին, դեկտեմբերի 10-ին, 2026 թվականի հունվարի 20-ին և 30-ին, փետրվարի 13-ին, մարտի 10-ին, մարտի 26-ին։ 2025 թվականի հունիսի 10-ին նշանակված նիստը հետաձգվել է մեղադրյալների կողմից մեղադրական եզրակացությունը չստանալու հիմքով։ 2025 թվականի հուլիսի 22-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումի առկայության պատճառով։ 2025 թվականի հուլիսի 24-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի և վերջինիս պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումների առկայության պատճառով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին կայացած նիստի ընթացքում գրավոր ապացույցների հետազոտումը չի շարունակվել՝ հոսանքազրկման և դատական նիստի ձայնագրման հնարավորության բացակայության հիմքով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դիմումի առկայության հիմքով, համաձայն որի վերջինս առողջական խնդրի առկայության հիմքով չի ներկայացել դատական նիստին։ Դատարանի կողմից 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացվել է որոշում՝ դատարան հարկադրաբար ներկայացնելու մասին։ 2025 թվականի հոկտեմբերի 14-ին՝ ժամը 14։30-ին և հոկտեմբերի 21-ին՝ ժամը 14։30-ին նշանակված դատական նիստերը հետաձգվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ 2025 թվականի նոյեմբերի 20-ին նշանակված դատական նիստը չի կայացել էլեկտրաէներգիայի անջատման պատճառով։ 2025 թվականի դեկտեմբերի 10-ին նշանակված դատական նիստում քննարկվել է միայն խափանման միջոցի հարցը՝ մյուս մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառով։ 2026 թվականի հունվարի 20-ին նշանակված դատական նիստը չի կայացել՝ մեղադրյալների և պաշտպանների կողմից ներկայացված դիմումներով պայմանավորված, մասնավորապես՝ պաշտպաններ Լ․Մելքոնյանը և Ն․Գրիգորյանը դադարեցրել են մեղադրյալներ Լևոն և Միքայել Բաղդասարյանների շահերի պաշտպանության իրականացումը։ Մեղադրյալների՝ դատական նիստի չներկայանալու արդյունքում Դատարանը որոշումներ է կայացրել մեղադրյալներին հարկադրաբար դատարան ներկայացնելու համար, ինչպես նաև որոշումներ են կայացվել հանրային պաշտպաններ նշանակելու մասին։ 2026 թվականի հունվարի 30-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ Նշվածի առնչությամբ գրություն է հասցեագրվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի պետին։ 2026 թվականի փետրվարի 13-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ 2026 թվականի մարտի 10-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի պաշտպան Զոյա Սակովայի կողմից դատական նիստի հետաձգման վերաբերյալ դիմումի առկայությամբ պայմանավորված։ 2026 թվականի մարտի 26-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ Նշվածի առնչությամբ գրություն է հասցեագրվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի պետին։ Հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ձեռնարկվել են բոլոր անհրաժեշտ միջոցները՝ քրեական գործի քննությունը չձգձգելու և ապացույցների հետազոտումը անխոչընդոտ իրականացնելու համար, փորձելով ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ ձեռնարկած քայլերը՝ քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո նշանակելով մի շարք՝ թվով 19 դատական նիստեր, որոնցից հետաձգվել են թվով 13 դատական նիստերը։ Դատարանն արձանագրում է, որ դատական նիստերը մեծամասամբ հետաձգվել են մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառաբանությամբ, մասնավորապես՝ թվով 6 անգամ նշանակված դատական նիստերը հետաձգվել են մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառաբանությամբ։ Քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո Դատարանի կողմից ձեռնարկվել են բոլոր անհրաժեշտ միջոցները՝ քրեական գործի քննությունը չձգձգելու, դատական նիստերի պատշաճ իրականացումն ապահովելու և մեղադրյալների արդար դատաքննության իրավունքի երաշխավորման համար։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-34-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը փոխել, կիրառել տնային կալանք՝ երեք ամիս ժամանակով և բացակայելու արգելք։ Տնային կալանքի ընթացքում մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին արգելել լքել իր բնակության վայրը՝ ք.Երևան, Կուրղինյան 21/2 շենքի 26 բնակարան հասցեն (անհրաժեշտության դեպքում՝ այլ հասցե), ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, ինչպես նաև՝ իր հետ համատեղ բնակվող ընտանիքի անդամներից բացի շփում ունենալ թիվ 69109724 քրեական վարույթով մասնավոր մասնակիցների և վարույթին օժանդակող անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: Տնային կալանքի սկիզբը հաշվել Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ համապատասխան էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից։ Խափանման միջոցների նկատմամբ հսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը և սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմնին: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 14-05-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 14-05-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 14-05-2026 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի փոխելը |
| Որոշման բովանդակություն | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԸՆՏՐՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «14» մայիսի 2026 թվական ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա․ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ պաշտպան Զ․ՍԱԿՈՎԱՅԻ պաշտպան Գ․ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ պաշտպան Ս․ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ մեղադրյալ Լ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Մ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Հ․ՄԿՐՏԻՉՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, քննարկման առարկա դարձնելով մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Սյունիքի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69109724 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69110624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին որոշում է կայացվել թիվ 69110624 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի մայիսի 21-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթից թիվ 69109724 վարույթը անջատելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69140624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել թիվ 69140624 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախաձեռնվել է թիվ 69101925 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69101925 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը փաստացի ձերբակալվեց 2025 թվականի հունվարի 17-ին՝ ժամը 20։10-ին։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Արմեն Գագիկի Շախիկյանի և Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69102225 համարով։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 69102225 քրեական վարույթով Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Այֆոն 14 պրո» մոդելի 358073460303725 և 358073460447332 նույնականացման համարով և «Այֆոն 12 մինի» մոդելի 3530009111107870 և 353009111629279 նույնականացման համարով, «Xiaomi» մոդելի 868214062418361/00 և 868214062418379 նույնականացման համարներով և «Այֆոն» մոդելի 351952299954161 և 35192299951704 նույնականացման համարներով բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 2 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, Արմեն Շախիկյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 1 հատ 50 ԱՄՆ, 1 հատ 5 ԱՄՆ դոլար գումարները, թվով 2 հատ 100, թվով 1 հատ 500 ՀՀ մետաղադրամը, թվով 34 հատ 20.000 ՀՀ թղթադրամները/փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 149 կնիքով/, վերահսկելի մատակարարում և գնում ՕՀՄ-ի արդյունքում տեղադրված փաթեթը /փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, դատաքիմիական փորձագետի թիվ N12722405 եզրակացությամբ տրամադրված օբյեկտ 3 փաթեթը /փաթեթավորված մեկ փաթեթում կնիքված ՀՀ փորձագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի ծրարների համար նախատեսված կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերի հետ: 2025 թվականի հունվարի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի հունվարի 17-ից։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 10։50-ին Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 11։35-ին Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների և պաշտպանի հետ։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից՝ ժամը 10։50-ից։ 2025 թվականի փետրվարի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից։ 2025 թվականի մարտի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 19-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 16-ի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ն որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն կատարելու համար 2025 թվականի ապրիլի 14-ից մինչև 2025 թվականի մայիսի 05-ը ՀՀ ԱՆ «Հոգեկան առողջության պահպանման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ում տեղավորելու հարկադրանքի միջոց կիրառելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0493/15/25 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանի ներկայացրած միջնորդության հիման վրա վարույթի հարուցումը մերժվել է։ 2025 թվականի ապրիլի 10-ին վարույթն իրականացնող քննիչի որոշմամբ նշանակվել է ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննություն։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք երկու ամիս ժամանակով՝ սկիզբը հաշվելով փաստացի կատարման պահից և բացակայելու արգելքը։ Մեղադրյալը պարտավորվել է չլքել բնակության վայրը՝ ք.Երևան, Կուրղինյան 21/2 շենքի 26 բնակարան հասցեի տարածքը, արգելել է (օրենքով նախատեսված բացառությունների հաշվառմամբ) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, շփում ունենալ այլ անձանց հետ՝ բացառությամբ իր հետ համատեղ բնակվող անձանցից և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 2025 թվականի մարտի 24-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի պաշտպանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին վարույթն իրականացնող քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել հսկող դատախազին՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ իրեն մեղսագրվող արարքը կատարած չլինելու հիմքով։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի և Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69122225 համարի ներքո։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Սամսունգ», «Iphone», «Iphone» և «One Plus 10» բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 3 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով/, Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված թվով 4 ապակյա գլանակները /փաթեթավորված մեկ փաթեթում և կնիքված ՀՀ ՔԿ փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի N 50 կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերից առանձին: 2025 թվականի մայիսի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է թիվ ԵԴ1/1834/01/25 քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը դատավոր Ս․Անդրեասյանին փաստացի հանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին։ 2025 թվականի հունիսի 02-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ 2025 թվականի հունիսի 13-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 25-ը։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 15-ը։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ը։ 2025 թվականի դեկտեմբերի 02-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի փետրվարի 25-ը։ 2026 թվականի փետրվարի 13-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի ապրիլի 25-ը։ 2026 թվականի ապրիլի 09-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը փոխել, կիրառել տնային կալանք՝ երեք ամիս ժամանակով և բացակայելու արգելք։ Տնային կալանքի ընթացքում մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին արգելվել է լքել իր բնակության վայրը՝ ք.Երևան, Կուրղինյան 21/2 շենքի 26 բնակարան հասցեն (անհրաժեշտության դեպքում՝ այլ հասցե), ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, ինչպես նաև՝ իր հետ համատեղ բնակվող ընտանիքի անդամներից բացի շփում ունենալ թիվ 69109724 քրեական վարույթով մասնավոր մասնակիցների և վարույթին օժանդակող անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 2026 թվականի մայիսի 14-ին հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը փոխել, կիրառել տնային կալանք՝ երեք ամիս ժամանակով և բացակայելու արգելք։ Տնային կալանքի ընթացքում մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին արգելվել է լքել իր բնակության վայրը՝ Կոտայքի մարզ, ք․Աբովյան, Հանրապետության պողոտա, 4ա շենքի թիվ 33 բնակարան հասցեն (անհրաժեշտության դեպքում՝ այլ հասցե), ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, ինչպես նաև՝ իր հետ համատեղ բնակվող ընտանիքի անդամներից բացի շփում ունենալ թիվ 69109724 քրեական վարույթով մասնավոր մասնակիցների և վարույթին օժանդակող անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: Որոշում է կայացվել Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց (բացառությամբ մերձավոր ազգականների և պաշտպանի) հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. 2025 թվականի հունվարի 17-ի ՀՀ գլխավոր դատախազության բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Ալիսա Բոյաջյանի որոշմամբ՝ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, այն բանի համար որ «նա խախտելով Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործող նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, բացի այդ փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։ Այսպես. Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը տևական ժամանակ ՀՀ տարածքում առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու դիտավորությամբ 2023 թվականին ստեղծել և մինչև 2024 թվականի ապրիլի 5-ը ղեկավարել է հանցավոր կազմակերպություն, որի կազմում ընդգրկվել են Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը, Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը և դեռևս քննությամբ չպարզված այլ անձինք: Իր հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Հայկ Մարտիրոսյանը «Տելեգրամ» հեռահաղորդակցման հավելվածում ստեղծել և կառավարել է տարատեսակ թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող «Billionaire» անվամբ խանութ հարթակը, որում տեղադրել է հարթակի միջոցով վաճառվող թմրամիջոցների տեսակների, արժեքների, ինչպես նաև դրանք ձեռք բերելու եղանակների մասին տեղեկատվություն, ապա իրենից թմրամիջոց գնելու ցանկություն հայտնած անձանց հետ անձամբ, ինչպես նաև նույն էջի կառավարման գործընթացին ներգրավված օպերատոր Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի հետ միասին նամակագրություն վարելով տրամադրել է իր կողմից կառավարվող և պարբերաբար փոփոխվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների վերաբերյալ տվյալներ, որոնց հաճախորդների կողմից ձեռք բերվելիք թմրամիջոցի համար նախատեսված գումարները փոխանցելուց հետո վերջիններիս տրամադրել է նրանց հասանելի, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից արդեն իսկ տեղադրված թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ լուսանկարներ և աշխարհագրական կոորդինատներ: Վերոնշյալ հարթակի միջոցով թմրամիջոցների անխափան և պարբերական իրացում կատարելու համար հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանն ապահովել է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից՝ առանձնապես խոշոր չափերով տարբեր տեսակի թմրամիջոցների ձեռքբերումը, որը հերթական անգամ իրականացրել է ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարի միջոցով, ով իր հերթին ՀՀ տարածքում շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին՝ ապահովել է ՀՀ պետական սահմանով մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության և դրանց տեղափոխման արգելքը խախտելու եղանակով ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի N 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածում ընդգրկված առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» և այլ տեսակի թմրամիջոցների ապօրինի տեղափոխումը ՀՀ տարածք: Այնուհետև, հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցությունների ընթացքում, Բաղերի Ռաջաբ Նազարն իր ծանոթ Սիմոն Հարությունյանին հայտնել է հանցավոր մտադրության մասին և թմրամիջոցները Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքից Ագարակ քաղաք տանող ավտոճանապարհահատվածից այլ վայր տեղափոխելու, տարբեր թաքստոցներում տեղադրելու, տեղադրման վայրերը լուսանկարելու և դրանք իրեն ուղարկելու համար խոստացել և տրամադրել է դրամական աջակցություն՝ այդ կերպ շահագրգռելով վերջինիս: Նախաքննության ընթացքում Ս. Հարությունյանի մասնակցությամբ ձեռնարկված քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում վերը նշված եղանակով ապօրինի ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցներից առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը Ռաջաբ Բաղերիի հանձնարարությամբ Սիմոն Հարությունյանը պետք է տեղադրեր թաքստոցում և տեղադրման վայրի լուսանկարներն ուղարկեր Բաղերի Ռաջաբ Նազարին, ոստի «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ հետախուզական միջոցառման շրջանակներում փոխարինվել է թմրամիջոցի նմանակ փաթեթով, որը տեղադրվել է Երևան- Երասխ ավտոճանապարհի 28-րդ կմ հատվածում՝ «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտ, որից հետո տեղադրման վայրի լուսանկարները և տեղորոշումները Ս.Հարությունյանի կողմից ինտերնետային հավելվածի միջոցով ուղարկվել են Բաղերի Ռաջաբ Նազարին: Այնուհետև, ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարը, բջջային հեռախոսի հավելվածների միջոցով ստացված հիշյալ լուսանկարներն ուղարկել է «Billionaire» թմրանյութի վաճառքով զբաղվող՝ հանցավոր կազմակերպությունը ղեկավարած Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանին, ով իր հերթին լուսանկարն ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Karlos Heminguey» գրանցված Արմեն Շախիկյանին, որից հետո վերջինս, ստացված լուսանկարներից տեղեկանալով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի թաքստոցի գտնվելու վայրի մասին, 2024 թվականի ապրիլի 5-ին այցելել է նշված վայր, «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտից վերցրել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված հիշյալ թմրամիջոցի փաթեթի նմանակը և ուղևորվել է Երևան քաղաքի Ավան- Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի VI հասցե նույնական է Երևան քաղաքի Տաշկենտի փողոցի 1/1 հասցեին/, սակայն չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել է, որից հետո իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ գտնվելու ընթացքում շարունակվել է Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի հեռախոսային նամակագրությունը: Այնուհետև, Հայկ Մարտիրոսյանը, տեղեկանալով թմրամիջոցը՝ Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեում տեղադրված լինելու հանգամանքի մասին, հանձնարարել է հանցավոր կազմակերպության մասնակից՝ «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Graf» բաժանորդ գրանցված Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից վերցնել և տեղափոխել թմրամիջոցը՝ հետագայում իրացնելու նպատակով փաթեթավորելու նպատակով: Դրանից հետո, վերջինս ժամանել է հանձնարարված վայր, որտեղ 05.04.2024 թվականին, ժամը՝ 23:14:59-ից մինչև 23:42:48-ը ընկած ժամանակահատվածում, գտնվելով Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեի մոտ` հետևել է իրավապահ մարմնի աշխատակիցների կողմից՝ Արմեն Շախիկյանին՝ արգելանքի վերցնելու գործընթացին, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով վերցնել 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը՝ չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել և հեռացել է նշված վայրից՝ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների ներկայության մասին հայտնելով նաև հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանին: Հայկ Մարտիրոսյանը Արմեն Շախիկյանից պարզելով, որ ամեն ինչ կարգին է՝ նրանից պահանջել է թմրամիջոցը Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից տեղափոխել այլ վայր: Արմեն Շախիկյանը, գտնվելով իրավապահ մարմինների հսկողության ներքո, իր նախաձեռնությամբ և միաժամանակ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում, փաթեթը տեղափոխել է Երևան քաղաքի Վիլնյուսի 27 հասցե` այդ մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով էլ իր հերթին նշված տեղեկությունը հայտնել է Միքայել Բաղդասարյանին, հավաստիացնելով վերջինիս, որ Արմեն Շախիկյանը իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ չի գտնվում։ Այնուհետև, Միքայել Բաղդասարյանը Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցումով կարճ ժամանակ անց ժամանել է Վիլնյուսի 27 հասցե և Հայկ Մարտիրոսյանին հայտնել է, որ շենքի շքամուտքի 8-րդ հարկից շշուկով խոսելու ձայներ լսելու մասին, ինչի պատճառով վերև չի բարձրացել և չի վերցրել՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում կրկին չկարողանալով հանցանքը ավարտին հասցնել: Այնուհետև, 06.04.2024 թվականին, ժամը՝ 02:04:37-ին, վերջնականապես հեռացել է դեպքի վայրից՝ կրկին այդ ամենի մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով ժամը՝ 04:30-ին, մոտենալով Վիլնյուսի 27 շենքի շքամուտք, ցանկացել է վերցնել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված փաթեթը, սակայն ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից և իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը հանցավոր կազմակերպության կազմում ապօրինի ձեռք բերելու հանցավոր մտադրությունը»: Վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները. 2026 թվականի մայիսի 14-ին՝ դատական նիստի ընթացքում, հանրային մեղադրող Ա․Բոյաջյանը միջնորդեց երկարաձգել մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի և Հրաչ Մկրտիչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել։ Նշեց, որ ներկայումս ևս շարունակում են պահպանված լինել մեղադրյալների նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը կիրառելու հիմքերը՝ նոր հանցանք կատարելը կանխելու, վերջինիս փախուստը կանխելու և իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված պարտականությունների կատարումն ապահովելու նպատակով։ Պաշտպան Ս․Անդրեասյանն առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ։ Նշեց, որ սույն քրեական գործով միակ վերաբերելի տվյալը մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի առնչության վերաբերյալ ներկայացվել է մյուս մեղադրյալ Հայկ Մարտիրոսյանի կողմից։ Այլ տեղեկություններ նրա վերաբերյալ չեն ներկայացվել։ Միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառել վարչական հսկողություն, գրավ և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները: Մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։ Նշեց, որ ունի խնամքին երեք անչափահաս երեխաներ, խնդրեց կիրառել տնային կալանք։ Պաշտպան Զ․Սակովան նշեց, որ արդեն իսկ հետազոտվել են գրեթե բոլոր գրավոր ապացույցերը։ Ինչ վերաբերում է գործով մյուս երկու վկաների հարցաքննությանը՝ նշեց, որ նրանք ևս հանդիսանում են մեղադրյալներ և նրանց նկատմամբ ևս կիրառված են հաղորդակցության սահմանափակումներ, որպիսի պայմաններում մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի կողմից ազդեցություն գործադրելու հավանականությունը չեզոքանում է։ Միջնորդեց մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառել տնային կալանք և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները, տնային կալանքի կրման վայր սահմանելով Կոտայքի մարզ, ք․Աբովյան, Հանրապետության պողոտա, 4ա շենքի թիվ 33 բնակարան հասցեն։ Պաշտպան Գ․Ասատրյանը միացավ պաշտպանների դիրքորոշումներին։ Մեղադրյալներ Միքայել և Լևոն Բաղդասարյանները միացան պաշտպանների դիրքորոշումներին ։ (Դիրքորոշումներն ավելի մանրամասն տե՛ս դատական նիստի արձանագրության լազերային սկավառակը): Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) բ. անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով, գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները(…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (...) 4. Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին որոշումն անհապաղ հանձնվում է խափանման միջոցի կիրառումն ապահովող մարմնին կամ պաշտոնատար անձին, իսկ դրա պատճենը` այն անձին, որի նկատմամբ կիրառվում է խափանման միջոցը: Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին քննիչի որոշման պատճենը հանձնվում է նաև հսկող դատախազին: 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները (...)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն ՝ «1. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցված, եթե հնարավոր է ապահովել դրանց պայմանների միաժամանակյա պահպանումը: 2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: (...) 5. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն ՝ «1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց. 2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։ 4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները: 6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: 2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին»։ Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքը նրա` Կոնվենցիայով և ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված հիմնական և անքակտելի իրավունքներից է, ինչը սահմանափակելիս անհրաժեշտ է ելնել բացառապես նրա իրավունքները հարգելու, նրա հիմնական իրավունքը բովանդակազրկելու անթույլատրելիության սկզբունքներից։ Մարդու ֆիզիկական ազատությունը կարելի է սահմանափակել ոչ այլ կերպ, քան օրենքով սահմանված դեպքերում և կարգով։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքի հիմնարար ու անօտարելի բնույթը և դրա կամայական ու անհիմն սահմանափակումները հնարավորինս բացառելու նպատակով գործուն երաշխիքների առկայության անհրաժեշտությունը (ՎԲ-132/07, ԱՎԴ/0022/06/08, ԼԴ/0197/06/08, ԵԿԴ/0580/06/09, ԵԿԴ/0678/06/10, ՏԴ/0052/06/14 ևայլն): Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է. - մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ -մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Դատարանն արձանագրում է նաև, որ դատավորի կողմից քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո, Դատարանն է հանդիսանում քրեական վարույթի պատասխանատուն, որի ընթացքում առաջացող ռիսկերը գնահատում է՝ կաշկանդված չլինելով մինչդատական վարույթի ընթացքում գնահատված ռիսկերով։ Այլ կերպ՝ սույն փուլում գործի քննության ծավալը տարբերվում է մինչդատական վարույթում առկա ծավալից և սույն փուլում Դատարանն է գնահատում դատական քննության ընթացքում առաջացող ռիսկերը՝ այդ թվում նաև խափանման միջոցի ընտրության ժամանակ առկա հիմքերը: Վերը շարադրված իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը 2025 թվականի հունիսի 13-ի որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ դիրքորոշումը՝ «Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու նպատակով կալանքի կիրառման իրավաչափությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանին մեղսագրվում են մեկից ավելի ծանր և առանձնապես ծանր տեսակի ենթադրյալ հանցանքների կատարում՝ ուղղված բնակչության առողջության դեմ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ ուղղված հասարակական անվտանգության դեմ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասը նախատեսում է պատասխանատվություն հանցավոր կազմակերպությանը մասնակցելու համար։ Քննարկվող հանցակազմով պատասխանատվություն է սահմանվել հանցավոր կազմակերպության անդամակցության համար՝ ցանկացած եղանակով, բացառությամբ այն ստեղծելու կամ ղեկավարելու։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով նախատեսված իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելու, պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, տեղափոխելու, առաքելու, տարածելու, գովազդելու կամ դրանք ապօրինի իրացնելու կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելու հանցանքի անմիջական օբյեկտը բնակչության առողջության անվտանգությունն է: Միաժամանակ, քննարկվող արարքը կարող են ոտնձգել նաև ուրիշ օբյեկտների դեմ, վնաս պատճառել այլ հասարակական հարաբերությունների, ինչպես, օրինակ, թմրամիջոցների և հոգեներգործուն միջոցների շրջանառության սահմանված կարգը, հասարակական անվտանգությունը, պետական ձեռնարկությունների և հիմնարկների կանոնավոր գործունեությունը և այլն: Նման պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում, դեռևս չեն հարցաքննվել թիվ 69102225 վարույթով մեղադրյալներ Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը և Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, չեն հետազոտվել ապացույցները, որպիսի պարագայում առկա է հավանականություն, որ մեղադրյալը կփորձի չկատարել իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները։ Հատկանշական է, որ մեղադրյալն իրեն մեղավոր չի ճանաչում առաջադրված մեղադրանքում, բացի այդ մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի եղբայրը՝ Լևոն Բաղդասարյանը ևս հանդիսանում է սույն քրեական գործով մեղադրյալ։ Թեև սույն հանգամանքը չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս մեղադրյալի, սակայն հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրվող մեկից ավելի ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, ծանրությունը, լատենտային բնույթը՝ Դատարանն արձանագրում է մեղադրյալի կողմից վարույթի խոչընդոտման հավանականության առկայությունը։ Անդրադառնալով պաշտպանի ներկայացրած միջնորդությանը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներ տնային կալանքի և բացակայելու արգելքի կիրառման առնչությամբ և գնահատելով մեղադրյալին վերաբերելի դրական և բացասական գործոնները (Դատարանին ներկայացվել է մեղադրյալի հոր՝ Մանուկ Բաղդասարյանի՝ «մեծահասակի ամբուլատոր բժշկական քարտից քաղվածք», ըստ որի նրա մոտ ախտորոշվել է կոկորդի C-r վիճակ վիրահատությունից, ռադիոթերապիայից հետո՝ pT3pNoMo III) վերջինիս հնարավոր վարքագծի հակակշռման և հավասարակշռման համատեքստում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, մեղադրյալի անձի հանրային վտանգավորությունը, քրեական գործի քննության սույն փուլում դեռևս այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառումը ի զորու չէ ապահովել մեղադրյալի իրավաչափ վարքագիծը: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 15-ը»։ Վերը շարադրված իրավադրույթների և դատական ակտի լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել այլընտրանքային խափանման միջոցներ տնային կալանքի և բացակայելու արգելքի կիրառման պայմաններում։ Դատարանի նման դիրքորոշումը պայմանավորված է ներքոգրյալ հանգամանքներով․ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանին մեղսագրվում են մեկից ավելի ծանր և առանձնապես ծանր տեսակի ենթադրյալ հանցանքների կատարում՝ ուղղված բնակչության առողջության դեմ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ ուղղված հասարակական անվտանգության դեմ։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությանը՝ ապա Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործը գտնվում է հիմնական դատալսումների փուլում, արդեն իսկ հետազոտվել են քրեական գործում առկա գրավոր ապացույցների գերակշիռ մասը։ Թեև քրեական գործի սույն փուլում դեռևս չեն հարցաքննվել վկաներ Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը և Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, այնուամենայնիվ Դատարանն արձանագրում է, որ վերջիններս սույն քրեական վարույթից անջատված՝ թիվ ԵԴ1/0319/01/25 քրեական գործով հանդիսանում են մեղադրյալներ, վերջիններիս նկատմամբ կիրառված է խափանման միջոց տնային կալանք։ Անդրադառնալով մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի անձը բնութագրող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ համաձայն 2025 թվականի ապրիլի 29-ին «Աստղիկ ԲԿ»-ից ստացված մեծահասակի ամբուլատոր բժշկական քարտից քաղվածքի՝ մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի հոր՝ Մանուկ Բաղդասարյանի մոտ ախտորոշվել է «Կոկորդի C-r, վիճակ վիրահատությունից, ռադիոթերապիայից հետո, pT3pNoMo III, եղջրացող քաղծկեղ 2,5սմ առավելագույն չափով՝ ներաճով հակոկորդային տարածություն և ֆոկալ ներաճով վահանաճառի ներքին թիթեղ։ Հեռացված 24 հանգույցներում ռեակտիվ հիպերպլազա։ Վահանագեղձի «ձախ» բլթի հանգուցավոր ֆոլիկուլային հիվանդություն»: Մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանն ունի անչափահաս երեխա՝ ծնված 02․03․2014թ․ Աննա Բաղդասարյան Միքայելի։ Թեև մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքները՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով ունեն բարձր հանրային վտանգավորություն, Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի վարույթը ստանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին, վերջինս անազատության մեջ է գտնվում 2025 թվականի փետրվարի 15-ից ի վեր, և Դատարանը հատկանշական է համարում քրեական գործի քննության տևողության հնարավոր ձգձգումների փաստի արձանագրումը՝ նշանակված դատական նիստերից թվով 6 դատական նիստեր հետաձգվել են ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ Այս համատեքստում հաշվի առնելով մեղադրյալին վերաբերելի հանգամանքները, մեղադրյալի հոր՝ առողջական խնդիրներ ունենալու հանգամանքը, դատական նիստերի բազմիցս հետաձգումները՝ մեղադրյալների կամքից անկախ պատճառներով, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի ոչ իրավաչափ վարքագծի հնարավոր վտանգները կարող են չեզոքացվել այլ՝ առավել մեղմ խափանման միջոցների՝ տնային կալանքի և բացակայելու արգելքի համակցված կիրառմամբ, որոնք կարող են բավարար երաշխիք հանդիսանալ՝ ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը քրեական գործով վարույթի ընթացքում: Հատկանշական է, որ մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի եղբոր՝ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ, ով նույնպես սույն քրեական գործով հանդիսանում է մեղադրյալ, կիրառվել է տնային կալանք և տնային կալանքի կրման վայր է սահմանվել ք.Երևան, Կուրղինյան 21/2 շենքի 26 բնակարան հասցեն։ Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ վերջինիս նկատմամբ կիրառվել է նաև սահմանափակում՝ արգելվել է իր հետ համատեղ բնակվող ընտանիքի անդամներից բացի շփում ունենալ թիվ 69109724 քրեական վարույթով մասնավոր մասնակիցների և վարույթին օժանդակող անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, իսկ մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի պաշտպանի կողմից ներկայացվել է տնային կալանքի կրման այլ հասցե՝ Կոտայքի մարզ, ք․Աբովյան, Հանրապետության պողոտա, 4ա շենքի թիվ 33 բնակարան հասցեն, Դատարանի գնահատմամբ չեզոքանում է միևնույն քրեական գործով մեղադրյալների համատեղ բնակության և վերջիններիս կողմից քրեական գործի քննության ընթացքում հնարավոր ոչ պատշաճ վարքագծի դրսևորման ռիսկը։ Ելնելով վերոգրյալից՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը անհրաժեշտ է փոխել, կիրառել տնային կալանք՝ երեք ամիս ժամանակով և բացակայելու արգելք։ Տնային կալանքի ընթացքում մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին անհրաժեշտ է արգելել լքել իր բնակության վայրը՝ Կոտայքի մարզ, ք․Աբովյան, Հանրապետության պողոտա, 4ա շենքի թիվ 33 բնակարան հասցեն (անհրաժեշտության դեպքում՝ այլ հասցե), ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, ինչպես նաև՝ իր հետ համատեղ բնակվող ընտանիքի անդամներից բացի շփում ունենալ թիվ 69109724 քրեական վարույթով մասնավոր մասնակիցների և վարույթին օժանդակող անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: Տնային կալանքի սկիզբը անհրաժեշտ է հաշվել Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ համապատասխան էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից։ Խափանման միջոցների նկատմամբ հսկողությունը անհրաժեշտ է հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը և սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմնին: ՀՀ Սահմանադրական դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 30-ին կայացված թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը․ «(…)83. Սահմանադրական դատարանը կարևոր է համարում ընդգծել Վճռաբեկ դատարանի, ի թիվս այլնի, արտահայտած այն դիրքորոշման կարևորությունը, որ սկզբունքորեն ակնկալվում է, որ գործի դատական քննության ընթացքում ապահովված են մեղադրյալի իրավունքների, այդ թվում՝ ազատության հիմնական իրավունքի իրացման ավելի արդյունավետ և գործնական երաշխիքներ, այլ ոչ թե՝ հակառակը: Բացի դրանից, կարևոր է ընդգծել Վճռաբեկ դատարանի կողմից նշված սերտ կապն անմեղության կանխավարկածի և ազատության կանխավարկածի միջև, որը բխում է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի այն կարևոր արձանագրումից, որ «կանխավարկածը միշտ էլ ազատման օգտին է» (տե՛ս վերը վկայակոչված՝ «Բուզաջին ընդդեմ Մոլդովայի» գործով վճռի 89-րդ կետը)։ (…) 85. Սահմանադրական դատարանն այսպիսով արձանագրում է, որ անձի հիմնական իրավունքների իրացման այն երաշխիքները, որոնք գործում են մինչդատական վարույթում, առնվազն mutatis mutandis գործում են նաև դատական վարույթում, և դրանց արդյունավետությունը չի կարող նվազել գործը դատարան (այսինքն՝ հրապարակային և բազմաթիվ այլ երաշխիքներով ապահովված ըստ էության քննության ենթարկելու համար) ուղարկված լինելու պատճառով կամ դրա արդյունքում: 86. Բացի դրանից, Սահմանադրական դատարանը կարևոր է համարում ընդգծել, որ խափանման միջոցների, հատկապես՝ կալանքի շարունակական կիրառման սկզբունքներից է այն, որ կալանքի տևողության հետ զուգընթաց, կալանքի հիմքերի առկայությունը վկայող փաստական տվյալները հետզհետե պետք է ավելի շատ վերագրելի լինեն բացառապես մեղադրյալին: 94. Այլ կերպ՝ Սահմանադրական դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի հավանականությունը որպես կալանքի հիմք պահպանվելու հանգամանքը գնահատելուց առաջ դատարանը թե՛ դատական վերահսկողություն և թե՛ արդարադատություն իրականացնելու փուլերում պարտավոր է ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ վարույթի հանրային մասնակիցների ձեռնարկած քայլերը։ (...) 101. Վերոգրյալի հիման վրա՝ Սահմանադրական դատարանն արձանագրում է նաև, որ պատշաճ ջանասիրությունը նաև ողջամիտ ժամկետի ապահովման պահանջի մաս է, և չի կարող վերջինս ուղղված լինել դատարանին, իսկ ջանասիրության պահանջը՝ ոչ: Այլ կերպ՝ Օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 5-րդ մասի՝ «Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը» դրույթները պարունակում են վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրություն (due diligence) դրսևորելու պահանջն այն բոլոր դեպքերում, երբ քննարկվում է կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցը, այսինքն՝ ոչ միայն այն դեպքերում, երբ ներկայացված է կալանքը երկարաձգելու միջնորդություն, այլ նաև այն դեպքերում, երբ դատարանն ինքն է օրենքի ուժով պարտավոր անդրադառնալ շարունակական կալանքի իրավաչափության հարցին։ 102. Սահմանադրական դատարանն այսպիսով գտնում է, որ անկախ քրեական դատավարության փուլից կամ այլ կերպ՝ անկախ կալանքի երկարաձգման հարցը դատարանի կողմից օրենքի պահանջով ինքնուրույն կամ իրեն ներկայացրած միջնորդության շրջանակներում քննելուց՝ պատշաճ ջանասիրություն ապահովելը բխում է իրավունքի գերակայության սկզբունքից, Սահմանադրության 27, 63 և 66-րդ հոդվածներից, ինչպես նաև Օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 24-րդ հոդվածի 1-ին և 3-րդ մասերի, 118-րդ հոդվածի 4-րդ և 5-րդ մասերի պահանջներից, որոնց առավելագույն իրացվածությունը տվյալ դեպքում նշանակում է, որ անձի անձնական ազատության հիմնական իրավունքի երաշխիքները, այդ թվում՝ գործի հանգամանքները պարզելու ուղղությամբ պետական մարմինների պատշաճ ջանասիրության ապահովումը, չեն կարող կախված լինել այն հանգամանքից, որ մի դեպքում՝ շարունակական կալանքի իրավաչափությունը դատարանի կողմից ստուգվում է քննիչի միջնորդությունը քննության առնելու, իսկ մյուս դեպքում՝ նույն հարցը օրենքի ուժով քննության առարկա դարձնելու ընթացակարգի շրջանակներում։ 103. Վերոնշյալի հակառակը վտանգավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ պետական իրավասու անձանց կողմից դրսևորված անգործության՝ որևէ դատավարական գործողություն չկատարելու՝ դատական նիստ չանցկացնելու և վկաների հարցաքննություն չկազմակերպելու հետևանքն ինքն է դրվում (ինչպես սույն գործով) կալանքը երկարացնելու հիմքում այն պատճառաբանությամբ, որ նախկինում նշանակված կալանքի իրավաչափության պայմանները չեն փոփոխվել»: ՀՀ Սահմանադրական դատարանի թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արտահայտված դիրքորոշումների համատեքստում՝ Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ նաև դատաքննության փուլում վարույթն իրականացնող մարմնի՝ Դատարանի կողմից դրսևորված ջանասիրությանը։ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործի վարույթը ստանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին, որից ի վեր իրականացվել են թվով 20 դատական նիստեր՝ 2025 թվականի հունիսի 10-ին, հունիսի 13-ին, հուլիսի 22-ին, հուլիսի 24-ին, օգոստոսի 06-ին, օգոստոսի 14-ին, սեպտեմբերի 09-ին, սեպտեմբերի 23-ին, հոկտեմբերի 09-ին, հոկտեմբերի 14-ին, հոկտեմբերի 21-ին, հոկտեմբերի 28-ին, նոյեմբերի 20-ին, դեկտեմբերի 10-ին, 2026 թվականի հունվարի 20-ին և 30-ին, փետրվարի 13-ին, մարտի 10-ին, մարտի 26-ին, ապրիլի 09-ին։ 2025 թվականի հունիսի 10-ին նշանակված նիստը հետաձգվել է մեղադրյալների կողմից մեղադրական եզրակացությունը չստանալու հիմքով։ 2025 թվականի հուլիսի 22-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումի առկայության պատճառով։ 2025 թվականի հուլիսի 24-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի և վերջինիս պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումների առկայության պատճառով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին կայացած նիստի ընթացքում գրավոր ապացույցների հետազոտումը չի շարունակվել՝ հոսանքազրկման և դատական նիստի ձայնագրման հնարավորության բացակայության հիմքով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դիմումի առկայության հիմքով, համաձայն որի վերջինս առողջական խնդրի առկայության հիմքով չի ներկայացել դատական նիստին։ Դատարանի կողմից 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացվել է որոշում՝ դատարան հարկադրաբար ներկայացնելու մասին։ 2025 թվականի հոկտեմբերի 14-ին՝ ժամը 14։30-ին և հոկտեմբերի 21-ին՝ ժամը 14։30-ին նշանակված դատական նիստերը հետաձգվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ 2025 թվականի նոյեմբերի 20-ին նշանակված դատական նիստը չի կայացել էլեկտրաէներգիայի անջատման պատճառով։ 2025 թվականի դեկտեմբերի 10-ին նշանակված դատական նիստում քննարկվել է միայն խափանման միջոցի հարցը՝ մյուս մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառով։ 2026 թվականի հունվարի 20-ին նշանակված դատական նիստը չի կայացել՝ մեղադրյալների և պաշտպանների կողմից ներկայացված դիմումներով պայմանավորված, մասնավորապես՝ պաշտպաններ Լ․Մելքոնյանը և Ն․Գրիգորյանը դադարեցրել են մեղադրյալներ Լևոն և Միքայել Բաղդասարյանների շահերի պաշտպանության իրականացումը։ Մեղադրյալների՝ դատական նիստի չներկայանալու արդյունքում Դատարանը որոշումներ է կայացրել մեղադրյալներին հարկադրաբար դատարան ներկայացնելու համար, ինչպես նաև որոշումներ են կայացվել հանրային պաշտպաններ նշանակելու մասին։ 2026 թվականի հունվարի 30-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ Նշվածի առնչությամբ գրություն է հասցեագրվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի պետին։ 2026 թվականի փետրվարի 13-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ 2026 թվականի մարտի 10-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի պաշտպան Զոյա Սակովայի կողմից դատական նիստի հետաձգման վերաբերյալ դիմումի առկայությամբ պայմանավորված։ 2026 թվականի մարտի 26-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ Նշվածի առնչությամբ գրություն է հասցեագրվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի պետին։ Հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ձեռնարկվել են բոլոր անհրաժեշտ միջոցները՝ քրեական գործի քննությունը չձգձգելու և ապացույցների հետազոտումը անխոչընդոտ իրականացնելու համար, փորձելով ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ ձեռնարկած քայլերը՝ քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո նշանակելով մի շարք՝ թվով 20 դատական նիստեր, որոնցից հետաձգվել են թվով 13 դատական նիստերը։ Դատարանն արձանագրում է, որ դատական նիստերը մեծամասամբ հետաձգվել են մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառաբանությամբ, մասնավորապես՝ թվով 6 անգամ նշանակված դատական նիստերը հետաձգվել են մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառաբանությամբ։ Քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո Դատարանի կողմից ձեռնարկվել են բոլոր անհրաժեշտ միջոցները՝ քրեական գործի քննությունը չձգձգելու, դատական նիստերի պատշաճ իրականացումն ապահովելու և մեղադրյալների արդար դատաքննության իրավունքի երաշխավորման համար։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-34-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը փոխել, կիրառել տնային կալանք՝ երեք ամիս ժամանակով և բացակայելու արգելք։ Տնային կալանքի ընթացքում մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին արգելել լքել իր բնակության վայրը՝ Կոտայքի մարզ, ք․Աբովյան, Հանրապետության պողոտա, 4ա շենքի թիվ 33 բնակարան հասցեն (անհրաժեշտության դեպքում՝ այլ հասցե), ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, ինչպես նաև՝ իր հետ համատեղ բնակվող ընտանիքի անդամներից բացի շփում ունենալ թիվ 69109724 քրեական վարույթով մասնավոր մասնակիցների և վարույթին օժանդակող անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: Տնային կալանքի սկիզբը հաշվել Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ համապատասխան էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից։ Խափանման միջոցների նկատմամբ հսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը և սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմնին: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 14-05-2026 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ՈՐՈՇՈՒՄ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԸՆՏՐՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «14» մայիսի 2026 թվական ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա․ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ պաշտպան Ս․ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ պաշտպան Գ․ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Հ․ՄԿՐՏԻՉՅԱՆԻ մեղադրյալ Մ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Լ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, քննարկման առարկա դարձնելով մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Սյունիքի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69109724 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 05-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործություների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69110624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի ապրիլի 15-ին որոշում է կայացվել թիվ 69110624 քրեական վարույթը թիվ 41-0045-24 վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի մայիսի 21-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթից թիվ 69109724 վարույթը անջատելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել թիվ 41-0045-24 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 69140624 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել թիվ 69140624 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախաձեռնվել է թիվ 69101925 քրեական վարույթը։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69101925 քրեական վարույթը թիվ 69109724 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 69109724 համարի ներքո շարունակելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 17-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը փաստացի ձերբակալվեց 2025 թվականի հունվարի 17-ին՝ ժամը 20։10-ին։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Արմեն Գագիկի Շախիկյանի և Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 318-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69102225 համարով։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 69102225 քրեական վարույթով Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Այֆոն 14 պրո» մոդելի 358073460303725 և 358073460447332 նույնականացման համարով և «Այֆոն 12 մինի» մոդելի 3530009111107870 և 353009111629279 նույնականացման համարով, «Xiaomi» մոդելի 868214062418361/00 և 868214062418379 նույնականացման համարներով և «Այֆոն» մոդելի 351952299954161 և 35192299951704 նույնականացման համարներով բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 2 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, Արմեն Շախիկյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 1 հատ 50 ԱՄՆ, 1 հատ 5 ԱՄՆ դոլար գումարները, թվով 2 հատ 100, թվով 1 հատ 500 ՀՀ մետաղադրամը, թվով 34 հատ 20.000 ՀՀ թղթադրամները/փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 149 կնիքով/, վերահսկելի մատակարարում և գնում ՕՀՄ-ի արդյունքում տեղադրված փաթեթը /փաթեթավորված 1 փաթեթում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով, դատաքիմիական փորձագետի թիվ N12722405 եզրակացությամբ տրամադրված օբյեկտ 3 փաթեթը /փաթեթավորված մեկ փաթեթում կնիքված ՀՀ փորձագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի ծրարների համար նախատեսված կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերի հետ: 2025 թվականի հունվարի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի հունվարի 17-ից։ 2025 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 10։50-ին Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին՝ ժամը 11։35-ին Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված երկամսյա ժամկետով կալանքը վերահաստատելու մասին։ 2025 թվականի փետրվարի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, բացառությամբ մեղադրյալի մերձավոր ազգականների և պաշտպանի հետ։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից՝ ժամը 10։50-ից։ 2025 թվականի փետրվարի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով, նույն ժամկետով սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է մեղադրյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2025 թվականի փետրվարի 15-ից։ 2025 թվականի մարտի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մայիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մարտի 19-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 16-ի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ն որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն կատարելու համար 2025 թվականի ապրիլի 14-ից մինչև 2025 թվականի մայիսի 05-ը ՀՀ ԱՆ «Հոգեկան առողջության պահպանման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ում տեղավորելու հարկադրանքի միջոց կիրառելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 08-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0493/15/25 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանի ներկայացրած միջնորդության հիման վրա վարույթի հարուցումը մերժվել է։ 2025 թվականի ապրիլի 10-ին վարույթն իրականացնող քննիչի որոշմամբ նշանակվել է ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննություն։ 2025 թվականի ապրիլի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 15-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի ապրիլի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0088/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք երկու ամիս ժամանակով՝ սկիզբը հաշվելով փաստացի կատարման պահից և բացակայելու արգելքը։ Մեղադրյալը պարտավորվել է չլքել բնակության վայրը՝ ք.Երևան, Կուրղինյան 21/2 շենքի 26 բնակարան հասցեի տարածքը, արգելվել է (օրենքով նախատեսված բացառությունների հաշվառմամբ) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, շփում ունենալ այլ անձանց հետ՝ բացառությամբ իր հետ համատեղ բնակվող անձանցից և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 2025 թվականի մարտի 24-ի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի պաշտպանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԴ1/0089/06/25 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց, թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Հայկ Սարիբեկյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ նույնքան ժամանակով սահմանափակելով նաև այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 16-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0046/06/25 որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հուլիսի 17-ը՝ սահմանափակելով նաև վերջինիս այլ անձանց հետ որևէ եղանակով հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին վարույթն իրականացնող քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել հսկող դատախազին՝ մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ իրեն մեղսագրվող արարքը կատարած չլինելու հիմքով։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 69109724 քրեական վարույթով մեղադրյալներ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի և Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի մասն անջատել առանձին վարույթում և անջատված մասով շարունակել նախաքննությունը 69122225 համարի ներքո։ 2025 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված «Սամսունգ», «Iphone», «Iphone» և «One Plus 10» բջջային հեռախոսները/փաթեթավորված 3 փաթեթներում և կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի թիվ 321 կնիքով/, Հրաչ Մկրտիչյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված թվով 4 ապակյա գլանակները /փաթեթավորված մեկ փաթեթում և կնիքված ՀՀ ՔԿ փորձաքրեագիտական կենտրոն ՊՈԱԿ-ի N 50 կնիքով/ ճանաչել իրեղեն ապացույց և պահել վարույթի նյութերից առանձին: 2025 թվականի մայիսի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է թիվ ԵԴ1/1834/01/25 քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը դատավոր Ս․Անդրեասյանին փաստացի հանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին։ 2025 թվականի հունիսի 02-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ 2025 թվականի հունիսի 13-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ը։ 2025 թվականի հունիսի 13-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 25-ը։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 15-ը։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ը։ 2025 թվականի հոկտեմբերի 09-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամանակով՝ մինչ 2026 թվականի հունվարի 17-ը՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ (բացառությամբ մերձավոր ազգականների և պաշտպանի) հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2025 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով՝ մինչ 2026 թվականի մարտի 17-ը՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ (բացառությամբ մերձավոր ազգականների և պաշտպանի) հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2026 թվականի մարտի 10-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով՝ մինչ 2026 թվականի մայիսի 17-ը՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ (բացառությամբ մերձավոր ազգականների և պաշտպանի) հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ 2026 թվականի ապրիլի 09-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը փոխել, կիրառել տնային կալանք՝ երեք ամիս ժամանակով և բացակայելու արգելք։ Տնային կալանքի ընթացքում մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին արգելվել է լքել իր բնակության վայրը՝ ք.Երևան, Կուրղինյան 21/2 շենքի 26 բնակարան հասցեն (անհրաժեշտության դեպքում՝ այլ հասցե), ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, ինչպես նաև՝ իր հետ համատեղ բնակվող ընտանիքի անդամներից բացի շփում ունենալ թիվ 69109724 քրեական վարույթով մասնավոր մասնակիցների և վարույթին օժանդակող անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 2026 թվականի մայիսի 14-ին հիմնական դատալսումների ընթացքում, որոշում է կայացվել Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը փոխել, կիրառել տնային կալանք՝ երեք ամիս ժամանակով և բացակայելու արգելք։ Տնային կալանքի ընթացքում մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին արգելվել է լքել իր բնակության վայրը՝ Կոտայքի մարզ, ք․Աբովյան, Հանրապետության պողոտա, 4ա շենքի թիվ 33 բնակարան հասցեն (անհրաժեշտության դեպքում՝ այլ հասցե), ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, ինչպես նաև՝ իր հետ համատեղ բնակվող ընտանիքի անդամներից բացի շփում ունենալ թիվ 69109724 քրեական վարույթով մասնավոր մասնակիցների և վարույթին օժանդակող անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: Որոշում է կայացվել Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց (բացառությամբ մերձավոր ազգականների և պաշտպանի) հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. 2025 թվականի հունվարի 17-ի ՀՀ գլխավոր դատախազության բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Ալիսա Բոյաջյանի որոշմամբ՝ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, այն բանի համար, որ «նա խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ /հոգեներգործող/ նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, ինչպես նաև փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979,58 գրամ մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց։ Այսպես. Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը տևական ժամանակ ՀՀ տարածքում առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու դիտավորությամբ 2023 թվականին ստեղծել և մինչև 2024 թվականի ապրիլի 5-ը ղեկավարել է հանցավոր կազմակերպություն, որի կազմում ընդգրկվել են Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը, Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը և դեռևս քննությամբ չպարզված այլ անձինք: Իր հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Հայկ Մարտիրոսյանը «Տելեգրամ» հեռահաղորդակցման հավելվածում ստեղծել և կառավարել է տարատեսակ թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող «Billionaire» անվամբ խանութ հարթակը, որում տեղադրել է հարթակի միջոցով վաճառվող թմրամիջոցների տեսակների, արժեքների, ինչպես նաև դրանք ձեռք բերելու եղանակների մասին տեղեկատվություն, ապա իրենից թմրամիջոց գնելու ցանկություն հայտնած անձանց հետ անձամբ, ինչպես նաև նույն էջի կառավարման գործընթացին ներգրավված օպերատոր Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի հետ միասին նամակագրություն վարելով տրամադրել է իր կողմից կառավարվող և պարբերաբար փոփոխվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների վերաբերյալ տվյալներ, որոնց հաճախորդների կողմից ձեռք բերվելիք թմրամիջոցի համար նախատեսված գումարները փոխանցելուց հետո վերջիններիս տրամադրել է նրանց հասանելի, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից արդեն իսկ տեղադրված թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ լուսանկարներ և աշխարհագրական կոորդինատներ: Վերոնշյալ հարթակի միջոցով թմրամիջոցների անխափան և պարբերական իրացում կատարելու համար հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանն ապահովել է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից առանձնապես խոշոր չափերով տարբեր տեսակի թմրամիջոցների ձեռքբերումը, որը հերթական անգամ իրականացրել է ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարի միջոցով, ով իր հերթին ՀՀ տարածքում շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին ապահովել է ՀՀ պետական սահմանով մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության և դրանց տեղափոխման արգելքը խախտելու եղանակով ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի N 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածում և այլ տեսակի ընդգրկված առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» թմրամիջոցների ապօրինի տեղափոխումը ՀՀ տարածք: Այնուհետև, հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցությունների ընթացքում, Բաղերի Ռաջաբ Նազարն իր ծանոթ Սիմոն Հարությունյանին հայտնել է հանցավոր մտադրության մասին և թմրամիջոցները Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքից Ագարակ քաղաք տանող ավտոճանապարհահատվածից այլ վայր տեղափոխելու, տարբեր թաքստոցներում տեղադրելու, տեղադրման վայրերը լուսանկարելու և դրանք իրեն ուղարկելու համար խոստացել և տրամադրել է դրամական աջակցություն՝ այդ կերպ շահագրգռելով վերջինիս: Նախաքննության ընթացքում Ս.Հարությունյանի մասնակցությամբ ձեռնարկված քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում վերը նշված եղանակով ապօրինի ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցներից առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը Ռաջաբ Բաղերիի հանձնարարությամբ Սիմոն Հարությունյանը պետք է տեղադրեր թաքստոցում և տեղադրման վայրի լուսանկարներն ուղարկեր Բաղերի Ռաջաբ Նազարին, ոստի «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ հետախուզական միջոցառման շրջանակներում փոխարինվել է թմրամիջոցի նմանակ փաթեթով, որը տեղադրվել է Երևան- Երասխ ավտոճանապարհի 28-րդ կմ հատվածում՝ «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտ, որից հետո տեղադրման վայրի լուսանկարները և տեղորոշումները Ս.Հարությունյանի կողմից ինտերնետային հավելվածի միջոցով ուղարկվել են Բաղերի Ռաջաբ Նազարին: Այնուհետև, ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարը, բջջային հեռախոսի հավելվածների միջոցով ստացված հիշյալ լուսանկարներն ուղարկել է «Billionaire» թմրանյութի վաճառքով զբաղվող՝ հանցավոր կազմակերպությունը ղեկավարած Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանին, ով իր հերթին լուսանկարն ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Karlos Hemanguey» գրանցված Արմեն Շախիկյանին, որից հետո վերջինս, ստացված լուսանկարներից տեղեկանալով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի թաքստոցի գտնվելու վայրի մասին, 2024 թվականի ապրիլի 5-ին այցելել է նշված վայր, «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտից վերցրել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված հիշյալ թմրամիջոցի փաթեթի նմանակը և ուղևորվել է Երևան քաղաքի Ավան- Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցե /նույնական է Երևան քաղաքի Տաշկենտի փողոցի 1/1 հասցեին/, սակայն չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել է, որից հետո իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ գտնվելու ընթացքում շարունակվել է Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի հեռախոսային նամակագրությունը: Այնուհետև, Հայկ Մարտիրոսյանը, տեղեկանալով թմրամիջոցը՝ Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեում տեղադրված լինելու հանգամանքի մասին, հանձնարարել է հանցավոր կազմակերպության մասնակից՝ «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «G.r.a.f.» բաժանորդ գրանցված Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից վերցնել և տեղափոխել թմրամիջոցը՝ հետագայում իրացնելու նպատակով փաթեթավորելու նպատակով: Դրանից հետո, վերջինս ժամանել է հանձնարարված վայր, որտեղ 05.04.2024 թվականին, ժամը՝ 23:14:59-ից մինչև 23:42:48-ը ընկած ժամանակահատվածում, գտնվելով Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեի մոտ՝ հետևել է իրավապահ մարմնի աշխատակիցների կողմից Արմեն Շախիկյանին՝ արգելանքի վերցնելու գործընթացին, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով վերցնել 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը՝ չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել և հեռացել է նշված վայրից՝ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների ներկայության մասին հայտնելով նաև հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանին: Հայկ Մարտիրոսյանը Արմեն Շախիկյանից պարզելով, որ ամեն ինչ կարգին է՝ նրանից պահանջել է թմրամիջոցը Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից տեղափոխել այլ վայր: Արմեն Շախիկյանը, գտնվելով իրավապահ մարմինների հսկողության ներքո, իր նախաձեռնությամբ և միաժամանակ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում, փաթեթը տեղափոխել է Երևան քաղաքի Վիլնյուսի 27 հասցե՝ այդ մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով էլ իր հերթին նշված տեղեկությունը հայտնել է Միքայել Բաղդասարյանին, հավաստիացնելով վերջինիս, որ Արմեն Շախիկյանը իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ չի գտնվում: Այնուհետև, Միքայել Բաղդասարյանը Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցումով կարճ ժամանակ անց ժամանել է Վիլնյուսի 27 հասցե և Հայկ Մարտիրոսյանին հայտնել է, որ շենքի շքամուտքի 8-րդ հարկից շշուկով խոսելու ձայներ լսելու մասին, ինչի պատճառով վերև չի բարձրացել և չի վերցրել՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում կրկին չկարողանալով հանցանքը ավարտին հասցնել: Այնուհետև, 06.04.2024 թվականին, ժամը՝ 02:04:37-ին, վերջնականապես հեռացել է դեպքի վայրից՝ կրկին այդ ամենի մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով ժամը՝ 04:30-ին, մոտենալով Վիլնյուսի 27 շենքի շքամուտք, ցանկացել է վերցնել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված փաթեթը, սակայն ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից և իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը հանցավոր կազմակերպության կազմում ապօրինի ձեռք բերելու հանցավոր մտադրությունը»: Վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները. 2026 թվականի մայիսի 14-ին՝ դատական նիստի ընթացքում, հանրային մեղադրող Ա․Բոյաջյանը միջնորդեց երկարաձգել մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի և Հրաչ Մկրտիչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել։ Նշեց, որ ներկայումս ևս շարունակում են պահպանված լինել մեղադրյալների նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը կիրառելու հիմքերը՝ նոր հանցանք կատարելը կանխելու, վերջինիս փախուստը կանխելու և իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված պարտականությունների կատարումն ապահովելու նպատակով։ Պաշտպան Ս․Անդրեասյանն առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ։ Նշեց, որ սույն քրեական գործով միակ վերաբերելի տվյալը մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի առնչության վերաբերյալ ներկայացվել է մյուս մեղադրյալ Հայկ Մարտիրոսյանի կողմից։ Այլ տեղեկություններ նրա վերաբերյալ չեն ներկայացվել։ Միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառել վարչական հսկողություն, գրավ և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները: Մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։ Նշեց, որ ունի խնամքին երեք անչափահաս երեխաներ, խնդրեց կիրառել տնային կալանք։ Պաշտպան Զ․Սակովան նշեց, որ արդեն իսկ հետազոտվել են գրեթե բոլոր գրավոր ապացույցերը։ Ինչ վերաբերում է գործով մյուս երկու վկաների հարցաքննությանը՝ նշեց, որ նրանք ևս հանդիսանում են մեղադրյալներ և նրանց նկատմամբ ևս կիրառված են հաղորդակցության սահմանափակումներ, որպիսի պայմաններում մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի կողմից ազդեցություն գործադրելու հավանականությունը չեզոքանում է։ Միջնորդեց մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառել տնային կալանք և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները, տնային կալանքի կրման վայր սահմանելով Կոտայքի մարզ, ք․Աբովյան, Հանրապետության պողոտա, 4ա շենքի թիվ 33 բնակարան հասցեն։ Պաշտպան Գ․Ասատրյանը միացավ պաշտպանների դիրքորոշումներին։ Մեղադրյալներ Միքայել և Լևոն Բաղդասարյանները միացան պաշտպանների դիրքորոշումներին ։ (Դիրքորոշումներն ավելի մանրամասն տե՛ս դատական նիստի արձանագրության լազերային սկավառակը): Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) բ. անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով, գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ 3. Դատարանը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության սահմաններում պարտավոր են անհապաղ ազատ արձակել ազատությունից ապօրինի կամ անհիմն զրկված յուրաքանչյուր անձի: 4.Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ (…) 3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…) 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (…) 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը (…)»: Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է. - մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ -մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Դատարանը արձանագրում է նաև, որ դատավորի կողմից քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո, Դատարանն է հանդիսանում քրեական վարույթի պատասխանատուն, որի ընթացքում առաջացող ռիսկերը գնահատում է՝ կաշկանդված չլինելով մինչդատական վարույթի ընթացքում գնահատված ռիսկերով։ Այլ կերպ՝ սույն փուլում գործի քննության ծավալը տարբերվում է մինչդատական վարույթում առկա ծավալից և սույն փուլում Դատարանն է գնահատում դատական քննության ընթացքում առաջացող ռիսկերը՝ այդ թվում նաև խափանման միջոցի ընտրության ժամանակ առկա հիմքերը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը 2025 թվականի հունիսի 13-ին արձանագրել է, որ «(․․․)Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելը կանխելու նպատակով կալանքի կիրառման իրավաչափությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանին մեղսագրվում են մեկից ավելի ծանր առանձնապես ծանր տեսակի ենթադրյալ հանցանքների կատարում՝ ուղղված բնակչության առողջության դեմ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ ուղղված հասարակական անվտանգության դեմ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասը նախատեսում է պատասխանատվություն հանցավոր կազմակերպությանը մասնակցելու համար։ Քննարկվող հանցակազմով պատասխանատվություն է սահմանվել հանցավոր կազմակերպության անդամակցության համար՝ ցանկացած եղանակով, բացառությամբ այն ստեղծելու կամ ղեկավարելու։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով նախատեսված իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելու, պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, տեղափոխելու, առաքելու, տարածելու, գովազդելու կամ դրանք ապօրինի իրացնելու կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելու հանցանքի անմիջական օբյեկտը բնակչության առողջության անվտանգությունն է: Միաժամանակ, քննարկվող արարքը կարող են ոտնձգել նաև ուրիշ օբյեկտների դեմ, վնաս պատճառել այլ հասարակական հարաբերությունների, ինչպես, օրինակ, թմրամիջոցների և հոգեներգործուն միջոցների շրջանառության սահմանված կարգը, հասարակական անվտանգությունը, պետական ձեռնարկությունների և հիմնարկների կանոնավոր գործունեությունը և այլն: Նման պայմաններում հաշվի առնելով անձին մեղսագրվող մեկից ավելի ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, ծանրությունը, լատենտային բնույթը, Դատարանն արձանագրում է, որ ազատության մեջ գտնվելու պարագայում մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը բարձր է։ Ասվածը հիմնավորվում է նաև այն հանգամանքով, որ մեղադրյալը չունի մշտական աշխատանք և եկամտի աղբյուր, բացի այդ համաձայն 2025 թվականի մայիսի 08-ին կազմված ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական թիվ 118/2025 եզրակացության՝ «տառապել է և ներկայումս էլ տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ՝ թմրանյութերի և հոգեակտիվ նյութերի համակցված գործածման հետևանքով, կախվածության համախտանիշ» նարկոլոգիական հիվանդությամբ»։ «Datalex» տեղեկատվական համակարգում առկա տվյալների ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանը թիվ ԱՎԴ2/0070/01/24 քրեական գործով հանդիսանում է մեղադրյալ և վերջինիս մեղսագրվում է նույնասեռ ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությանը՝ ապա Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում, դեռևս չեն հարցաքննվել թիվ 69102225 վարույթով մեղադրյալներ Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը և Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, չեն հետազոտվել ապացույցները, որպիսի պարագայում առկա է հավանականություն, որ մեղադրյալը կփորձի չկատարել իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները։ Հատկանշական է, որ մեղադրյալն իրեն մեղավոր չի ճանաչում առաջադրված մեղադրանքում։ Թեև սույն հանգամանքը չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս մեղադրյալի, սակայն հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրվող լատենտային հանցանքների առկայությունը՝ Դատարանն արձանագրում է մեղադրյալի կողմից վարույթի խոչընդոտման հավանականության առկայությունը։ Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ը (․․․)»։ Վերը շարադրված իրավադրույթների և դատական ակտի լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքների բնույթը և հանրային վտանգավորության աստիճանը՝ մեկից ավելի ծանր առանձնապես ծանր տեսակի ենթադրյալ հանցանքների՝ ուղղված բնակչության առողջության դեմ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ ուղղված հասարակական անվտանգության դեմ մեղադրվելու, ինչպես նաև մեկ այլ քրեական գործով՝ թիվ ԱՎԴ2/0070/01/24 քրեական գործով նույնասեռ ենթադրյալ հանցանքի կատարման մեջ մեղադրվելու հանգամանքները (նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ 2-րդ մասի 2-րդ կետով), Դատարանն արձանագրում է, որ նոր հանցանք կատարալու հավանականությունը շարունակում է մնալ բարձր։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործը գտնվում է հիմնական դատալսումների փուլում, դեռևս չի ավարտվել ապացույցների հետազոտումը և չեն հարցաքննվել մեղադրյալի կարգավիճակ ունեցող վկաները, որպիսի պարագայում առկա է հավանականություն, որ մեղադրյալը կփորձի չկատարել իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները։ ՀՀ Սահմանադրական դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 30-ին կայացված թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը․ «(…)83. Սահմանադրական դատարանը կարևոր է համարում ընդգծել Վճռաբեկ դատարանի, ի թիվս այլնի, արտահայտած այն դիրքորոշման կարևորությունը, որ սկզբունքորեն ակնկալվում է, որ գործի դատական քննության ընթացքում ապահովված են մեղադրյալի իրավունքների, այդ թվում՝ ազատության հիմնական իրավունքի իրացման ավելի արդյունավետ և գործնական երաշխիքներ, այլ ոչ թե՝ հակառակը: Բացի դրանից, կարևոր է ընդգծել Վճռաբեկ դատարանի կողմից նշված սերտ կապն անմեղության կանխավարկածի և ազատության կանխավարկածի միջև, որը բխում է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի այն կարևոր արձանագրումից, որ «կանխավարկածը միշտ էլ ազատման օգտին է» (տե՛ս վերը վկայակոչված՝ «Բուզաջին ընդդեմ Մոլդովայի» գործով վճռի 89-րդ կետը)։ (…) 85. Սահմանադրական դատարանն այսպիսով արձանագրում է, որ անձի հիմնական իրավունքների իրացման այն երաշխիքները, որոնք գործում են մինչդատական վարույթում, առնվազն mutatis mutandis գործում են նաև դատական վարույթում, և դրանց արդյունավետությունը չի կարող նվազել գործը դատարան (այսինքն՝ հրապարակային և բազմաթիվ այլ երաշխիքներով ապահովված ըստ էության քննության ենթարկելու համար) ուղարկված լինելու պատճառով կամ դրա արդյունքում: 86. Բացի դրանից, Սահմանադրական դատարանը կարևոր է համարում ընդգծել, որ խափանման միջոցների, հատկապես՝ կալանքի շարունակական կիրառման սկզբունքներից է այն, որ կալանքի տևողության հետ զուգընթաց, կալանքի հիմքերի առկայությունը վկայող փաստական տվյալները հետզհետե պետք է ավելի շատ վերագրելի լինեն բացառապես մեղադրյալին: 94. Այլ կերպ՝ Սահմանադրական դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի հավանականությունը որպես կալանքի հիմք պահպանվելու հանգամանքը գնահատելուց առաջ դատարանը թե՛ դատական վերահսկողություն և թե՛ արդարադատություն իրականացնելու փուլերում պարտավոր է ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ վարույթի հանրային մասնակիցների ձեռնարկած քայլերը։ (...) 101. Վերոգրյալի հիման վրա՝ Սահմանադրական դատարանն արձանագրում է նաև, որ պատշաճ ջանասիրությունը նաև ողջամիտ ժամկետի ապահովման պահանջի մաս է, և չի կարող վերջինս ուղղված լինել դատարանին, իսկ ջանասիրության պահանջը՝ ոչ: Այլ կերպ՝ Օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 5-րդ մասի՝ «Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը» դրույթները պարունակում են վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրություն (due diligence) դրսևորելու պահանջն այն բոլոր դեպքերում, երբ քննարկվում է կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցը, այսինքն՝ ոչ միայն այն դեպքերում, երբ ներկայացված է կալանքը երկարաձգելու միջնորդություն, այլ նաև այն դեպքերում, երբ դատարանն ինքն է օրենքի ուժով պարտավոր անդրադառնալ շարունակական կալանքի իրավաչափության հարցին։ 102. Սահմանադրական դատարանն այսպիսով գտնում է, որ անկախ քրեական դատավարության փուլից կամ այլ կերպ՝ անկախ կալանքի երկարաձգման հարցը դատարանի կողմից օրենքի պահանջով ինքնուրույն կամ իրեն ներկայացրած միջնորդության շրջանակներում քննելուց՝ պատշաճ ջանասիրություն ապահովելը բխում է իրավունքի գերակայության սկզբունքից, Սահմանադրության 27, 63 և 66-րդ հոդվածներից, ինչպես նաև Օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 24-րդ հոդվածի 1-ին և 3-րդ մասերի, 118-րդ հոդվածի 4-րդ և 5-րդ մասերի պահանջներից, որոնց առավելագույն իրացվածությունը տվյալ դեպքում նշանակում է, որ անձի անձնական ազատության հիմնական իրավունքի երաշխիքները, այդ թվում՝ գործի հանգամանքները պարզելու ուղղությամբ պետական մարմինների պատշաճ ջանասիրության ապահովումը, չեն կարող կախված լինել այն հանգամանքից, որ մի դեպքում՝ շարունակական կալանքի իրավաչափությունը դատարանի կողմից ստուգվում է քննիչի միջնորդությունը քննության առնելու, իսկ մյուս դեպքում՝ նույն հարցը օրենքի ուժով քննության առարկա դարձնելու ընթացակարգի շրջանակներում։ 103. Վերոնշյալի հակառակը վտանգավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ պետական իրավասու անձանց կողմից դրսևորված անգործության՝ որևէ դատավարական գործողություն չկատարելու՝ դատական նիստ չանցկացնելու և վկաների հարցաքննություն չկազմակերպելու հետևանքն ինքն է դրվում (ինչպես սույն գործով) կալանքը երկարացնելու հիմքում այն պատճառաբանությամբ, որ նախկինում նշանակված կալանքի իրավաչափության պայմանները չեն փոփոխվել»: Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության սույն փուլում ի հայտ չեն եկել այնպիսի էական փաստական հանգամանքներ, որոնք ի զորու կլինեին նվազեցնել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը։ Քրեական գործի քննությունը գտնվում է հիմնական դատալսումների՝ ապացույցներ հետազոտման ակտիվ փուլում, դեռևս հետազոտվել են բացառապես գրավոր ապացույցներ որոշակի մասը, չեն հարցաքննվել վկաները, որպիսի պայմաններում մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների չկատարման վտանգը, մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելու հավանականությունը շարունակում է պահպանվել։ ՀՀ Սահմանադրական դատարանի թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արտահայտված դիրքորոշումների համատեքստում՝ Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ նաև դատաքննության փուլում վարույթն իրականացնող մարմնի՝ Դատարանի կողմից դրսևորված ջանասիրությանը։ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործի վարույթը ստանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին, որից ի վեր իրականացվել են թվով 20 դատական նիստեր՝ 2025 թվականի հունիսի 10-ին, հունիսի 13-ին, հուլիսի 22-ին, հուլիսի 24-ին, օգոստոսի 06-ին, օգոստոսի 14-ին, սեպտեմբերի 09-ին, սեպտեմբերի 23-ին, հոկտեմբերի 09-ին, հոկտեմբերի 14-ին, հոկտեմբերի 21-ին, հոկտեմբերի 28-ին, նոյեմբերի 20-ին, դեկտեմբերի 10-ին, 2026 թվականի հունվարի 20-ին և 30-ին, փետրվարի 13-ին, մարտի 10-ին, մարտի 26-ին, ապրիլի 09-ին։ 2025 թվականի հունիսի 10-ին նշանակված նիստը հետաձգվել է մեղադրյալների կողմից մեղադրական եզրակացությունը չստանալու հիմքով։ 2025 թվականի հուլիսի 22-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումի առկայության պատճառով։ 2025 թվականի հուլիսի 24-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի և վերջինիս պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումների առկայության պատճառով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին կայացած նիստի ընթացքում գրավոր ապացույցների հետազոտումը չի շարունակվել՝ հոսանքազրկման և դատական նիստի ձայնագրման հնարավորության բացակայության հիմքով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դիմումի առկայության հիմքով, համաձայն որի վերջինս առողջական խնդրի առկայության հիմքով չի ներկայացել դատական նիստին։ Դատարանի կողմից 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացվել է որոշում՝ դատարան հարկադրաբար ներկայացնելու մասին։ 2025 թվականի հոկտեմբերի 14-ին՝ ժամը 14։30-ին և հոկտեմբերի 21-ին՝ ժամը 14։30-ին նշանակված դատական նիստերը հետաձգվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ 2025 թվականի նոյեմբերի 20-ին նշանակված դատական նիստը չի կայացել էլեկտրաէներգիայի անջատման պատճառով։ 2025 թվականի դեկտեմբերի 10-ին նշանակված դատական նիստում քննարկվել է միայն խափանման միջոցի հարցը՝ մյուս մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառով։ 2026 թվականի հունվարի 20-ին նշանակված դատական նիստը չի կայացել՝ մեղադրյալների և պաշտպանների կողմից ներկայացված դիմումներով պայմանավորված, մասնավորապես՝ պաշտպաններ Լ․Մելքոնյանը և Ն․Գրիգորյանը դադարեցրել են մեղադրյալներ Լևոն և Միքայել Բաղդասարյանների շահերի պաշտպանության իրականացումը։ Մեղադրյալների՝ դատական նիստի չներկայանալու արդյունքում Դատարանը որոշումներ է կայացրել մեղադրյալներին հարկադրաբար դատարան ներկայացնելու համար, ինչպես նաև որոշումներ են կայացվել հանրային պաշտպաններ նշանակելու մասին։ 2026 թվականի հունվարի 30-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ Նշվածի առնչությամբ գրություն է հասցեագրվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի պետին։ 2026 թվականի փետրվարի 13-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ 2026 թվականի մարտի 10-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի պաշտպան Զոյա Սակովայի կողմից դատական նիստի հետաձգման վերաբերյալ դիմումի առկայությամբ պայմանավորված։ 2026 թվականի մարտի 26-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ Նշվածի առնչությամբ գրություն է հասցեագրվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի պետին։ Հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ձեռնարկվել են բոլոր անհրաժեշտ միջոցները՝ քրեական գործի քննությունը չձգձգելու և ապացույցների հետազոտումը անխոչընդոտ իրականացնելու համար, քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո նշանակելով մի շարք՝ թվով 20 դատական նիստեր, որոնցից հետաձգվել են թվով 13 դատական նիստերը։ Գրավոր ապացույցների հետազոտման տևական ժամանակ ընթանալու, վարույթի մասնակիցների կողմից դատական նիստերը հետաձգելու և այլ օբյեկտիվ պատճառաբանության առկայության պայմաններում դատաքննության ընթացքում դեռևս չեն հարցաքննվել սույն քրեական գործով վկաները, որպիսի պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ դրսևորվել է պատշաճ ջանասիրություն և այս պայմաններում մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը ենթակա է երկարաձգման՝ վերջինիս կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պարտականությունների կատարումն ապահովելու և նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելու հավանականության առկայության պայմաններում։ Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2026 թվականի օգոստոսի 17-ը՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց (բացառությամբ մերձավոր ազգականների և պաշտպանի) հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-34-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց (բացառությամբ մերձավոր ազգականների և պաշտպանի) հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու օրվանից հետո՝ տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 29-06-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 29-06-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 10-07-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Դատական գործ N: ԵԴ1/1834/01/25
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 14-10-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 12-10-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Լևոն Բաղդասարյան մյուսները՝ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյան , Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյան մյուսները՝ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյան , Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյան Բողոքն ընդունել վարույթ և բավարարել : Ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Ավան/ մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը քննության առնելու մասին 23.09.2025թ. որոշումը , Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացնել և ընտրել այլընտրանքային խափանման միջոց կամ համակցված խափանման միջոցներ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 20-10-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.1 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 20-10-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Լուսինե |
| Ազգանուն | Ալավերդյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 22-10-2025 |
|---|
Գրավոր ընթացակարգ
| Ամսաթիվ | 03-11-2025 |
|---|
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԴ1/1834/01/25 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Վերաքննիչ դատարան) նախագահությամբ՝ դատավոր Լ.ԱԼԱՎԵՐԴՅԱՆԻ «3» նոյեմբերի 2025թ. ք.Երևան մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի պաշտպան Լ.Մելքոնյանի հատուկ վերանայման բողոքի հիման վրա գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթարկելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Առաջին ատյանի դատարանի)՝ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ի թիվ ԵԴ1/1834/01/25 որոշումը, ՊԱՐԶԵՑ Հատուկ վերանայման վարույթի ընթացքը. 2025 թվականի մայիսի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության մարդկանց թրաֆիքինգի, անչափահասների սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների քննության գլխավոր վարչության ՀԿԳ քննիչ Հ.Սարիբեկյանի կողմից կազմվել է թիվ 69122225 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը։ 2025 թվականի մայիսի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի, Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի և Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։ 2025 թվականի հունիսի 2-ին Առաջին ատյանի դատարանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ 2025 թվականի հունիսի 13-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, Առաջին ատյանի դատարանի կողմից որոշում է կայացվել մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 25-ը երկարաձգելու մասին։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում, Առաջին ատյանի դատարանի կողմից որոշում է կայացվել Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ը երկարաձգելու մասին։ 2025 թվականի հոկտեմբերի 14-ին փոստային եղանակով Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված որոշման դեմ մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի պաշտպան Լ.Մելքոնյանի հատուկ վերանայման բողոքը։ 2025 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել, իսկ հոկտեմբերի 21-ին դատավոր Լ.Ալավերդյանի աշխատակազմին են փոխանցվել թիվ ԵԴ1/1834/01/25 վարույթի նյութերը։ Վերաքննիչ դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքն ընդունվել է վարույթ: Հատուկ վերանայման բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը. Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով այն բանի համար, որ «(…) նա խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործող նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, ինչպես նաև փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց: Այսպես. Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը տևական ժամանակ ՀՀ տարածքում առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու դիտավորությամբ 2023 թվականին ստեղծել և մինչև 2024 թվականի ապրիլի 5-ը ղեկավարել է հանցավոր կազմակերպություն, որի կազմում ընդգրկվել են Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը, Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը և դեռևս քննությամբ չպարզված այլ անձինք: Իր հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Հայկ Մարտիրոսյանը «Տելեգրամ» հեռահաղորդակցման հավելվածում ստեղծել և կառավարել է տարատեսակ թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող «Billionaire» անվամբ խանութ հարթակը, որում տեղադրել է հարթակի միջոցով վաճառվող թմրամիջոցների տեսակների, արժեքների, ինչպես նաև դրանք ձեռք բերելու եղանակների մասին տեղեկատվություն, ապա իրենից թմրամիջոց գնելու ցանկություն հայտնած անձանց հետ անձամբ, ինչպես նաև նույն էջի կառավարման գործընթացին ներգրավված օպերատոր Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի հետ միասին նամակագրություն վարելով տրամադրել է իր կողմից կառավարվող և պարբերաբար փոփոխվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների վերաբերյալ տվյալներ, որոնց հաճախորդների կողմից ձեռք բերվելիք թմրամիջոցի համար նախատեսված գումարները փոխանցելուց հետո վերջիններիս տրամադրել է նրանց հասանելի, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից արդեն իսկ տեղադրված թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ լուսանկարներ և աշխարհագրական կոորդինատներ: Վերոնշյալ հարթակի միջոցով թմրամիջոցների անխափան և պարբերական իրացում կատարելու համար հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանն ապահովել է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից՝ առանձնապես խոշոր չափերով տարբեր տեսակի թմրամիջոցների ձեռքբերումը, որը հերթական անգամ իրականացրել է ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարի միջոցով, ով իր հերթին ՀՀ տարածքում շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին ապահովել է ՀՀ պետական սահմանով մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության և դրանց տեղափոխման արգելքը խախտելու եղանակով ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի N 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածում ընդգրկված առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» թմրամիջոցների ապօրինի տեղափոխումը ՀՀ տարածք։ Այնուհետև, հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցությունների ընթացքում, Բաղերի Ռաջաբ Նազարն իր ծանոթ Սիմոն Հարությունյանին հայտնել է հանցավոր մտադրության մասին և թմրամիջոցները Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքից Ագարակ քաղաք տանող ավտոճանապարհահատվածից այլ վայր տեղափոխելու, տարբեր թաքստոցներում տեղադրելու, տեղադրման վայրերը լուսանկարելու և դրանք իրեն ուղարկելու համար խոստացել և տրամադրել է դրամական աջակցություն՝ այդ կերպ շահագրգռելով վերջինիս: Նախաքննության ընթացքում Ս.Հարությունյանի մասնակցությամբ ձեռնարկված քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում վերը նշված եղանակով ապօրինի ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցներից առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը Ռաջաբ Բաղերիի հանձնարարությամբ Սիմոն Հարությունյանը պետք է տեղադրեր թաքստոցում և տեղադրման վայրի լուսանկարներն ուղարկեր Բաղերի Ռաջաբ Նազարին, ոստի «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ հետախուզական միջոցառման շրջանակներում փոխարինվել է թմրամիջոցի նմանակ փաթեթով, որը տեղադրվել է Երևան-Երասխ ավտոճանապարհի 28-րդ կմ հատվածում՝ «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտ, որից հետո տեղադրման վայրի լուսանկարները և տեղորոշումները Ս.Հարությունյանի կողմից ինտերնետային հավելվածի միջոցով ուղարկվել են Բաղերի Ռաջաբ Նազարին: Այնուհետև, ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարը, բջջային հեռախոսի հավելվածների միջոցով ստացված հիշյալ լուսանկարներն ուղարկել է «Billionaire» թմրանյութի վաճառքով զբաղվող՝ հանցավոր կազմակերպությունը ղեկավարած Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանին, ով իր հերթին լուսանկարն ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Karlos Hemanguey» գրանցված Արմեն Շախիկյանին, որից հետո վերջինս, ստացված լուսանկարներից տեղեկանալով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի թաքստոցի գտնվելու վայրի մասին, 2024 թվականի ապրիլի 5-ին այցելել է նշված վայր, «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտից վերցրել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված հիշյալ թմրամիջոցի փաթեթի նմանակը և ուղևորվել է Երևան քաղաքի Ավան- Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցե /նույնական է Երևան քաղաքի Տաշկենտի փողոցի 1/1 հասցեին/, սակայն չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել է, որից հետո իրավապահ մարմնի ախատակիցների հսկողության տակ գտնվելու ընթացքում շարունակվել է Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի հեռախոսային նամակագրությունը: Այնուհետև, Հայկ Մարտիրոսյանը, տեղեկանալով թմրամիջոցը՝ Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեում տեղադրված լինելու հանգամանքի մասին, հանձնարարել է հանցավոր կազմակերպության մասնակից՝ «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «G.r.a.f.» բաժանորդ գրանցված Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից վերցնել և տեղափոխել թմրամիջոցը՝ հետագայում իրացնելու նպատակով փաթեթավորելու նպատակով: Դրանից հետո, վերջինս ժամանել է հանձնարարված վայր, որտեղ 05.04.2024 թվականին, ժամը՝ 23:14:59-ից մինչև 23:42:48-ը ընկած ժամանակահատվածում, գտնվելով Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեի մոտ՝ հետևել է իրավապահ մարմնի աշխատակիցների կողմից Արմեն Շախիկյանին արգելանքի վերցնելու գործընթացին, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով վերցնել 1979,8 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը՝ չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել և հեռացել է նշված վայրից՝ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների ներկայության մասին հայտնելով նաև հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանին: Հայկ Մարտիրոսյանը Արմեն Շախիկյանից պարզելով, որ ամեն ինչ կարգին է՝ նրանից պահանջել է թմրամիջոցը Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից տեղափոխել այլ վայր: Արմեն Շախիկյանը, գտնվելով իրավապահ մարմինների հսկողության ներքո, իր նախաձեռնությամբ և միաժամանակ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում, փաթեթը տեղափոխել է Երևան քաղաքի Վիլնյուսի 27 հասցե՝ այդ մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով էլ իր հերթին նշված տեղեկությունը հայտնել է Միքայել Բաղդասարյանին, հավաստիացնելով վերջինիս, որ Արմեն Շախիկյանը իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ չի գտնվում: Այնուհետև, Միքայել Բաղդասարյանը Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցումով կարճ ժամանակ անց ժամանել է Վիլնյուսի 27 հասցե և Հայկ Մարտիրոսյանին հայտնել է, որ շենքի շքամուտքի 8-րդ հարկից շշուկով խոսելու ձայներ լսելու մասին, ինչի պատճառով վերև չի բարձրացել և չի վերցրել՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում կրկին չկարողանալով հանցանքը ավարտին հասցնել: Այնուհետև, 06.04.2024 թվականին, ժամը՝ 02:04:37-ին, վերջնականապես հեռացել է դեպքի վայրից՝ կրկին այդ ամենի մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով ժամը՝ 04:30-ին, մոտենալով Վիլնյուսի 27 շենքի շքամուտք, ցանկացել է վերցնել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված փաթեթը, սակայն ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից և իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը հանցավոր կազմակերպության կազմում ապօրինի ձեռք բերելու հանցավոր մտադրությունը։ (...)»: Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ի որոշման համաձայն՝ (...) Վերը շարադրված իրավադրույթների և դատական ակտի լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության սույն փուլում ի հայտ չեն եկել այնպիսի էական փաստական հանգամանքներ, որոնք ի զորու կլինեին նվազեցնել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը։ Քրեական գործի քննությունը գտնվում է հիմնական դատալսումների՝ ապացույցներ հետազոտման ակտիվ փուլում, դեռևս հետազոտվել են բացառապես գրավոր ապացույցներ որոշակի մասը, դեռևս չեն հարցաքննվել վկաները, որպիսի պայմաններում մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների չկատարման վտանգը, մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելու հավանականությունը, ինչպես նաև փախուստի դիմելու որոշակի հավանականությունը շարունակում է պահպանվել։ Հատկանշական է, որ 2025 թվականի սեպտեմբերի 03-ին ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի պետ Վ․Նասոյանի կողմից Դատարանում ստացվել է գրություն հետևյալ բովանդակությամբ․ «Հայտնում եմ, որ ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի թիվ 83 խցում 27.08.2025թ. կատարվել է խուզարկություն, ինչի արդյունքում հայտնաբերվել է կալանավորված անձ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանին /քր.գործ ԵԴ1/1834/01/25/ պատկանող «Մինիֆոն» մոդելի բջջային հեռախոս՝ որի գործարանային համարն է 1/ 354408972697558; 2/ 354408972697566, որի մեջ առկա էր «Յու» օպերատորի բաժանորդային քարտ, որի գործարանային համարն է 25040182355557, ինչպես նաև «Յու» օպերատորի բաժանորդային քարտ, որի գործարանային համարն է 2411017326330 և «Թիմ» օպերատորի բաժանորդային քարտ, որի գործարանային համարն է 893740100023961214»։ Մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի կողմից իր խցում արգելված առարկա՝ բջջային հեռախոս, քարտ պահելու հանգամանքը բարձրացնում է վերջինիս կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պարտականությունների չկատարման հավանականությունը, վերջինս արգելված առարկաներ պահելով, առերևույթ խախտել է «Ձերբակալված և կալանավորված անձանց պահելու մասին» ՀՀ օրենքի 22-րդ հոդվածի պահանջը։ Անդրադառնալով պաշտպանի ներկայացրած միջնորդությանը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման առնչությամբ և գնահատելով մեղադրյալին վերաբերելի դրական և բացասական գործոնները վերջինիս հնարավոր վարքագծի հակակշռման և հավասարակշռման համատեքստում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն փուլում դեռևս այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառումը ի զորու չէ ապահովել մեղադրյալի իրավաչափ վարքագիծը: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2025 թվականի դեկտեմբերի 25-ը։ (…)»։ Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի պաշտպան Լ.Մելքոնյանը (այսուհետ նաև՝ Բողոքաբեր) գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի որոշումն անօրինական է, պատշաճ պատճառաբանված և հիմնավորված չէ և ենթակա է բեկանման։ Անդրադառնալով Առաջին ատյանի դատարանի պատճառաբանությանն առ այն, որ «ի հայտ չեն եկել այնպիսի փաստական հանգամանքներ, որոնք ի զորու կլինեին նվազեցնել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը», Բողոքաբերը նշել է, որ անհասկանալի է, թե ինչպես շուրջ չորս ամիս շարունակ կալանքի տակ գտնվող անձի վարքագծի կամ առհասարակ վերջինիս հետ կապված իրավիճակում կարող էին ի հայտ գալ որևէ փաստական հանգամանքներ, որոնք կնվազեցնեին խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը, և բացի այդ, տվյալ դեպքում քննարկման առարկան ոչ թե կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու, այլև՝ արդեն իսկ կիրառված կալանքի ժամկետի երկարացման հարցն է, որի պարագայում էական նշանակություն ունեն ՀՀ քրեական դատավարության 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նույն օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքի և պայմանի առկայության հարցը։ Ըստ Բողոքաբերի՝ Առաջին ատյանի դատարանն, ըստ էության, պետք է վերլուծեր և գնահատեր ոչ թե մեղադրյալի կալանքի տակ պահվելու ժամանակահատվածում նրա շուրջ կամ նրա առնչությամբ տեղի ունեցած իրադարձություններն ու որոշակի փաստական հանգամանքների ի հայտ գալու կամ չգալու փաստը, այլև մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովող ռիսկերի առկայությունը, մեղադրյալին երկարատև կալանքի տակ պահելու անհրաժեշտությունն ու նպատակահարմարությունը, ինչպես նաև հաշվի առներ հատկապես վերջինիս կողմից շուրջ մեկուկես ամիս տնային կալանքի տակ գտնվելու ընթացքում նրա վարքագիծն ու այլ փաստական հանգամանքներ։ Բողոքաբերի կարծիքով՝ Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններն ու եզրահանգումները հիմնազուրկ են, դրանք չեն բխում քրեական գործի նյութերից, և նման եզրահանգումների տակ չկա գեթ մեկ հիմնավորում կամ պատշաճ պատճառաբանվածություն։ Դատական ակտում առկա է ընդամենը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հիմքերի ուղղակի շարադրում՝ առանց դրանց հիմնավորման և առանց պատճառաբանության, թե հատկապես ինչու մյուս՝ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման պարագայում հնարավոր չէ ապահովել նույն 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումը։ Մասնավորաբար, Առաջին ատյանի դատարանը եզրահանգել է, թե Լևոն Բաղդասարյանը, ազատության մեջ մնալով, կարող է խոչընդոտել գործի քննությանը՝ վարույթին մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու եղանակով, կարող է նոր հանցանք կատարել կամ թաքնվել քննությունից։ Բողոքաբերի գնահատմամբ՝ այն հետևությունը, թե մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանը կարող է խոչընդոտել վարույթի պատշաճ քննությանը բացարձակ անհիմն է, որովհետև թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության դեպքերի առնչությամբ առաջին քրեական վարույթը նախաձեռնվել է դեռևս 2023 թվականին և ցանկության դեպքում Լևոն Բաղդասարյանն այդ ընթացքում, այսինքն՝ մինչև 2025թ. փետրվարը՝ իրեն կալանքի վերցնելու պահը, տեսականորեն ունեցել է քրեական գործով անցնող այլ անձանց հետ տարբեր հարցերի շուրջ պայմանավորվելու հնարավորություն, ինչը, բնականաբար, չի իրականացրել, որովհետև և առավելապես այն պատճառով, որ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ ընդհանրապես առնչություն չի ունեցել։ Դեռ ավելին, թմրամիջոցների իրացմամբ զբաղվող և ըստ քրեական գործի նյութերի՝ հանցավոր խմբի ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանի և մյուսների վերաբերյալ քրեական գործն արդեն իսկ մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է առաջին ատյանի դատարան։ Ընդ որում, սույն քրեական գործի նյութերի համաձայն՝ միայն Հայկ Մարտիրոսյանն է ցուցմունք տվել Լևոն Բաղդասարյանի ենթադրյալ մասնակցության մասին, իսկ մյուս վկայի՝ Արմեն Շախիկյանի ցուցմունքներն ընդհանրապես Լևոն Բաղդասարյանին չեն վերաբերվում, և անհասկանալի է, թե ինչու է նախաքննական մարմինը նրան ընդգրկել սույն քրեական գործով վկաների ցանկում։ Ընդ որում, սույն քրեական գործի դեռ նախաքննության ընթացքում Լևոն Բաղդասարյանն ու Հայկ Մապրտիրոսյանն առերեսվել են, որի ընթացքում վերջինս հաստատել է, որ Լևոն Բաղդասարյանին ընդհանրապես չի ճանաչում։ Նման պայմաններում քննարկման առարկա դարձնել և ենթադրություն անել, թե Լևոն Բաղդասարյանը կարող է խոչընդոտել գործի քննությանը՝ վարույթին մասնակցող անձանց (տվյալ դեպքում՝ Հայկ Մարտիրոսյանի) վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու եղանակով, մեղմ ասած՝ իմաստազուրկ է։ Բողոքաբերի համոզմամբ՝ Առաջին ատյանի դատարանի այն եզրահանգումը, թե շարունակում է պահպանվել մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու որոշակի հավանականությունը, հիմնված է բացառապես ենթադրության վրա և ոչ մի փաստական հանգամանքով ամրապնդված չէ։ Դեռ ավելին, անմեղության կանխավարկածի առաջնայնության պարագայում միայն և բացառապես Լևոն Բաղդասարյանի՝ սույն գործով մեղադրյալի կարգավիճակ ունենալը, երբ դեռևս չի ապացուցվել նրա մասնակցությունը մեղսագրվող արարքի կատարմանը, այդ փաստը չի կարող դիտվել և համարվել որպես նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը հիմնավորող հանգամանք։ Բողոքաբերի պնդմամբ՝ մեղադրյալի կողմից հնարավոր փախուստի դիմելու մասով Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները նույնպես պատճառաբանված չեն և, ըստ էության, հիմնվում են վերացական ենթադրությունների վրա։ Իրականում, եթե Լևոն Բաղդասարյանն իսկապես լիներ հանցավոր խմբի անդամ և մտադրվեր խուսափել կամ թաքնվել քննությունից, ապա նույն Հայկ Մարտիրոսյանի և խմբի մյուս անդամների՝ դեռևս 2024թ. ապրիլ ամսին ձերբակալվելու մասին տեղեկանալուց հետո հանգիստ չէր բնակվի իր ծնողների հետ և օրինական՝ որպես գրանցված աշխատակից աշխատանքի չէր հաճախի։ Դեռ ավելին, Լևոն Բաղդասարյանի՝ քննությունից թաքնվելու հավանականությունը կամ հնարավորությունը իսպառ հերքող փաստերից է այն, որ դեռևս նախաքննության ընթացքում Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ. ապրիլի 14-ին ընդունած որոշումից հետո, որով նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը փոխարինվել է տնային կալանքով և նա նույն օրն ազատ է արձակվել, մինչև 2025թ. ապրիլի 25-ը, այսինքն՝ տասնմեկ օր նա գտնվել է իր բնակության վայրում և դրսևորել պատշաճ վարքագիծ, որից հետո միայն 25.04.2025թ. համապատասխան ծառայության աշխատակիցներն այցելել և նրա վրա են տեղադրել էլեկտրոնային հսկողության միջոցը, և դրանից հետո շուրջ մեկ ամիս տասնմեկ օր շարունակ նա նույնպես առանց որևէ խախտման գտնվել է տնային կալանքի տակ (համապատասխան արձանագրությունը կցվում է)։ Այս փաստը հերքում է պաշտպանյալիս կողմից քննությունից թաքնվելու կամ խուսափելու հավանականության վերաբերյալ բոլոր հնարավոր ռիսկերն ու մտավախությունները միանշանակ։ Բողոքաբերի կարծիքով՝ տվյալ դեպքում Լևոն Բաղդասարյանի առնչությամբ Առաջին ատյանի դատարանի մտավախությունները կազմող՝ վերը թվարկված բոլոր ռիսկերը հնարավոր է չեզոքացնել և մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովել ավելի մեղմ խափանման միջոցների կիրառմամբ, որպիսի հնարավորությունը դատարանի կողմից ընդհանրապես չի վերլուծվել և չի քննարկվել։ Ըստ Բողոքաբերի՝ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելիս Առաջին ատյանի դատարանը բավարար չափով չի անդրադարձել և հաշվի չի առել Լևոն Բաղդասարյանի անձը, նրա տարիքը, անձը բնութագրող և կարևոր նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ։ Առաջին ատյանի դատարանը որպես ամենախիստ խափանման միջոցի կիրառման հիմնավորում վկայակոչել է բացառապես մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, սակայն մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքներից և ոչ մեկը հաշվի չեն առել: Մինչդեռ, պետք է հաշվի առնվեր Լևոն Բաղդասարյանի անձը և նրան բնութագրող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ նա դեռ ամուսնացած չէ, ընդամենը մի քանի ամիս առաջ է վերադարձել զինվորական այլընտրանքային ծառայությունից, ունի մշտական աշխատանք և մշտական բնակության վայր, նրա խնամքին են ծանր հիվանդությամբ տառապող հայրը և մայրը, նախկինում որևէ բանով արատավորված չի եղել։ Բողոքաբերն ընդգծել է, որ սույն գործով «ամբաստանյալի աթոռին» են գտնվում երկու եղբայրներ՝ Միքայել ու Լևոն Բաղդասարյանները, վերջինս կրտսեր եղբայրն է, երբեք ոչնչով արատավորված չի եղել, ծնողների խնամքն իրականացրել է ինքը, հատկապես հոր ծանր հետվիրահատական շրջանում, և նման պայմաններում մարդասիրական սկզբունքներից կբխի եղբայրներից մեկի, տվյալ դեպքում՝ Լևոն Բաղդասարյանին ազատության մեջ թողնելը մինչև գործով վերջնական դատական ակտի կայացումը։ Բողոքաբերի կարծիքով՝ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգելու վերաբերյալ որոշումն անհիմն է, իսկ Լ.Բաղդասարյանին կալանքի տակ պահելը՝ ոչ իրավաչափ, Առաջին ատյանի դատարանն իր որոշմամբ թույլ է տվել դատական սխալ՝ քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, որը ազդել է վարույթի ելքի վրա, հետևաբար՝ որոշումը ենթակա է բեկանման, այլապես Լ.Բաղդասարյանին կալանքի տակ պահելը կպարունակի պատժի տարրեր և կհանգեցնի «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին կոնվենցիայի» 5-րդ հոդվածի խախտման։ Ելնելով վերոգրյալից՝ Բողոքաբերը խնդրել է բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը և մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնել վերացնել և նրա նկատմամբ ընտրել այլընտրանքային խափանման միջոց կամ համակցված խափանման միջոցներ։ Վերաքննիչ դատարանում վարույթի մասնակիցների բացատրությունները, դրանք հիմնավորող նյութերը, միջնորդությունները, բողոքի պատասխանները. Վարույթի մասնակիցները բացատրություններ, դրանք հիմնավորող նյութեր, միջնորդություններ, բողոքի պատասխաններ չեն ներկայացրել։ Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն` «3. Հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: 4. Հատուկ վերանայման կարգով դատական ակտ կայացնելիս վերադաս դատարանը հիմնվում է միայն ստորադաս դատարանում հետազոտված ապացույցների կամ նյութերի և վարույթի մասնակիցների արած պնդումների վրա»: Մեջբերված քրեադատավարական նորմերի լույսի ներքո վերլուծելով հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերն ու փաստարկները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ դեպքում պետք է պատասխանել հետևյալ հարցին. հիմնավոր են արդյո՞ք Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարաձգելու մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով. Գ) անձի oրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կաuկածի առկայության դեպքում նրան իրավաuու oրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուuտը կանխելու համար. (…)»: ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով՝ (…) 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով. (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով: Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը: (...) 4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի համաձայն՝ «2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ (…) 3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. (…)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: (…) 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: (…)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1.Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները (…)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 286-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Դատարանում խափանման միջոց կիրառելու և կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու վարույթի առարկան են կազմում մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման կամ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգման անհրաժեշտությունը և իրավաչափությունը, ավելի մեղմ խափանման միջոցներ կիրառելու հնարավորությունը (…)»։ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Նարեկ Հարությունյանի գործով 2016 թվականի մարտի 30-ի թիվ ԵԱՆԴ/0081/01/14 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումն այն մասին, որ առաջին ատյանի դատարանի կողմից անձի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշումների կայացումը և վերջիններիս` վերաքննության կարգով վերանայումը իրականացվում են տարբեր դատավարական գործառույթների շրջանակներում։ Անձի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշումը կայացվում է գործի ըստ էության քննության շրջանակներում, իսկ վերաքննիչ դատարանի կողմից նշված ակտերի վերանայումը` ստորադաս դատարանի որոշումների ստուգման և վերանայման վերադաս դատական ատյանի գործառույթի շրջանակներում։ Վերոնշյալի հիման վրա ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` քննարկվող որոշումների վերաքննիչ վերանայման սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողության շրջանակներում կալանքի կապակցությամբ կայացվող որոշումների վերանայման սահմաններից։ Մասնավորապես` քննարկվող որոշումների վերանայման շրջանակներում չեն կարող քննարկվել այնպիսի հարցեր, որոնք այս կամ այն չափով առնչվում են գործի ըստ էության լուծմանը։ Այդպիսիք են, օրինակ, հիմնավոր կասկածի առկայության, արարքի որակման, որոշման հիմքում դրված ապացույցների թույլատրելիության հետ կապված հարցերը և այլն։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անհրաժեշտ է համարել ընդգծել, որ քննարկվող որոշումների վերաքննիչ վերանայման սահմանների լայն մեկնաբանումը կհանգեցնի կոնկրետ գործով արդարադատություն իրականացնող առաջին ատյանի դատարանի գործունեությանն անհարկի միջամտության և կվտանգի դատավորի ներքին անկախությունը։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը թիվ ԱՐԴ/0181/01/23 քրեական գործով 2025 թվականի փետրվարի 28-ի որոշմամբ արձանագրել է, որ դատաքննության փուլում խափանման միջոց կիրառելու հարցը լուծելիս մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է։ Հիմք ընդունելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները և նկատի ունենալով, որ մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի վերաբերյալ քրեական գործն ըստ էության քննելու համար ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ բացակայում է հիմնավոր կասկածի առկայությանը կամ բացակայությանն անդրադառնալու անհրաժեշտությունը: Վահագն Պողոսյանի գործով 2013 թվականի փետրվարի 15-ի թիվ ԿԴ1/0062/06/12 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «Մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս, ինչպես նաև գրավի թույլատրելիության հարցը լուծելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին»: Արման Մադաթյանի և Արքա Մադաթյանի գործով 2020 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱՐԴ/0152/01/19 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «[Ո]րպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելիս Վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը պետք է հիմնված լիներ ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա և ունենար պատճառաբանվածության առավել բարձր չափանիշ։ Հակառակ մոտեցումը (…) կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն Ալեքսեյ Գոմցյանի վերաբերյալ թիվ ՀԿԴ/0015/01/22 գործով 2022 թվականի դեկտեմբերի 9-ի որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել առ այն, որ ընդհուպ մինչև մինչդատական վարույթի ավարտը և գործը դատաքննության փուլում գտնվելն ինքնին բավարար չեն հետևության հանգելու առ այն, որ նվազել կամ վերացել է քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը։ Անդրադառնալով կալանավորման շարունակական կիրառման հիմքերի բացակայության վերաբերյալ Բողոքաբերի հատուկ վերանայման բողոքում բերված փաստարկներին և գնահատման ենթարկելով գործի նյութերը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ քրեական գործի նյութերում առկա են համապատասխան տեղեկություններ և փաստեր, որոնք թույլ են տալիս հիմնավորված ենթադրություն կատարել այն մասին, որ դեռևս պահպանվում է ազատության մեջ մնալու դեպքում մեղադրյալի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման հավանականությունը և այն կանխել հնարավոր է միայն վերջինիս ազատության իրավունքի սահմանափակմամբ։ Մասնավորապես՝ վարույթի քննությանը խոչընդոտելու, հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու հավանականությունը շարունակում են առկա լինել։ Նշյալ եզրահանգման համար Վերաքննիչ դատարանը կարևորում է մեղադրյալին մեղսագրվող արարքների բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը, կատարման եղանակն ու հանգամանքերը, նպատակը, սպասվող պատժի խստությունը, որպիսի տվյալները, Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ, էականորեն բարձրացնում են ազատության մեջ մնալու դեպքում մեղադրյալի կողմից ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման հավանականությունը։ Վերաքննիչ դատարանն ընդգծում է հետևյալ հանգամանքները՝ - մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանին վերագրվող հանցագործությունների բնույթը, վտանգավորության աստիճանը և ակնկալվող պատժի խստությունը, մասնավորապես, նրան մեղսագրվում է հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված ծանր հանցագործության, որի համար պատիժ է նախատեսված բացառապես ազատազրկման ձևով՝ չորսից ութ տարի ժամկետով, բնակչության առողջության դեմ ուղղված առանձնապես ծանր հանցագործության, որի համար պատիժ է նախատեսված բացառապես ազատազրկման ձևով՝ վեցից տասներկու տարի ժամկետով, և նույն հանցանքի կատարման փորձ։ Այսինքն՝ ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկն ինքնին թաքնված է նաև մեղսագրվող արարքների հանրային վտանգավորության բնորոշման գաղափարում, - դեռևս չեն հետազոտվել գործով ձեռք բերված բոլոր ապացույցները, չեն հարցաքննվել վկաները, -մեղսագրվում են խմբի կազմում կատարված արարքներ։ Վերաքննիչ դատարանն ընդգծում է, որ հանցանքը ենթադրաբար խմբի կազմում կատարելը ևս բարձրացնում է քրեական գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը: Այս հետևությունը համահունչ է նաև Եվրոպական դատարանի կողմից ձևավորած իրավական դիրքորոշումներին, մասնավորապես՝ անդրադառնալով վարույթը խոչընդոտելու հիմքին` Եվրոպական դատարանը ընդգծել է, որ կազմակերպված հանցավոր գործունեությանը կամ հանցախմբերին առնչվող գործերով կալանավորված անձին ազատ արձակելու դեպքում նրա կողմից գործով վկաների կամ գործով անցնող այլ կասկածյալների վրա ճնշում գործադրելու կամ վարույթն այլ կերպ խոչընդոտելու ռիսկը հաճախ հատկապես բարձր է (տե´ս Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի՝ Stvrtecky v. Slovakia գործով 2018 թվականի հունիսի 5-ի վճիռը, գանգատ թիվ 55844/12, կետ 61)։ Հիմք ընդունելով վերոշարադրյալ հանգամանքները, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և իրավական դիրքորոշումների համակցությամբ հաշվի առնելով քրեական գործի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև Լևոն Բաղդասարյանի ենթադրյալ վարքագծի դրսևորումները, նրան վերագրվող արարքների բնույթն ու կալանքի համար հիմք հանդիսացած հանգամանքները՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ գործի քննության տվյալ փուլում կալանքից զատ որևէ այլ խափանման միջոցով ողջամտորեն հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Միևնույն ժամանակ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար անհրաժեշտ է ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների առկայություն։ Հակառակ մոտեցումը, Վերաքննիչ դատարանի համոզմամբ, կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել Առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով վերջինիս ներքին անկախությունը։ Մինչդեռ, տվյալ դեպքում ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում այդպիսի ծանրակշիռ փաստական հանգամանքներ չեն մատնանշվել։ Ամփոփելով վերոշարադրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ սույն գործով Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել գործի ելքի վրա ազդեցություն ունեցող դատական սխալ, գործով ըստ էության կայացրել է ճիշտ լուծող դատական ակտ, որը բեկանելու իրավաչափ հիմքեր չկան: Հետևաբար, վիճարկվող որոշումը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի պաշտպան Լ.Մելքոնյանի հատուկ վերանայման բողոքը՝ մերժել: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 393-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի պաշտպան Լ.Մելքոնյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել՝ թիվ ԵԴ1/1834/01/25 վարույթով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ի որոշումը թողնելով անփոփոխ։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո 15-օրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Լ.ԱԼԱՎԵՐԴՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 03-11-2025 |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 07-11-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 04-11-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Անդրեասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Հրաչ Մկրտիչյան մյուսները՝ Միքայել Բաղդասարյան , Լևոն Բաղդասարյան մյուսները՝ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյան , Լևոն Մանուկի Բաղդասարյան Բողոքն ընդունել վարույթ և բավարարել : Ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Ավան/ 09.10.2025թ. որոշումը , կայացնելով մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառելը թույլատրելի ճանաչելու մասին որոշում : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 14-11-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.1 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 14-11-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Ադրինե |
| Ազգանուն | Ղուկասյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 20-11-2025 |
|---|
Գրավոր ընթացակարգ
| Ամսաթիվ | 20-11-2025 |
|---|
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԴ1/1834/01/25 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ հատուկ վերանայման բողոքը մերժելու մասին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան Նախագահող դատավոր՝ Ս.Անդրեասյան 2025 թվականի նոյեմբերի 28-ին ք.Երևանում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը, նա¬խա¬¬¬¬¬¬¬գա¬¬հությամբ՝ դատավոր Ադրինե Ղուկասյանի (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան) 2025 թվականի հոկտեմբերի 9-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի հատուկ վերանայման բո¬ղոքը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական ընթացքը. 2025 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով։ Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ հատուկ վերանայման բողոք է ներկայացրել մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի պաշտպան Սամվել Անդրեասյանը (այսուհետ նաև` Բողոքաբեր)։ 2025 թվականի նոյեմբերի 20-ին Վերաքննիչ դատարանը որոշում է կայացրել հատուկ վերանայման բողոքը վարույթ ընդունելու և դատական վարույթը գրավոր ընթացակարգով իրականացնելու մասին: 2. Հատուկ վերանայման բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը. Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով այն բանի համար, որ. «[Ն]ա, խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ /հոգեներգործող/ նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, ինչպես նաև փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979,58 գրամ մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց։ Այսպես. Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը տևական ժամանակ ՀՀ տարածքում առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու դիտավորությամբ 2023 թվականին ստեղծել և մինչև 2024 թվականի ապրիլի 5-ը ղեկավարել է հանցավոր կազմակերպություն, որի կազմում ընդգրկվել են Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը, Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը և դեռևս քննությամբ չպարզված այլ անձինք: Իր հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Հայկ Մարտիրոսյանը «Տելեգրամ» հեռահաղորդակցման հավելվածում ստեղծել և կառավարել է տարատեսակ թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող «Billionaire» անվամբ խանութ հարթակը, որում տեղադրել է հարթակի միջոցով վաճառվող թմրամիջոցների տեսակների, արժեքների, ինչպես նաև դրանք ձեռք բերելու եղանակների մասին տեղեկատվություն, ապա իրենից թմրամիջոց գնելու ցանկություն հայտնած անձանց հետ անձամբ, ինչպես նաև նույն էջի կառավարման գործընթացին ներգրավված օպերատոր Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի հետ միասին նամակագրություն վարելով տրամադրել է իր կողմից կառավարվող և պարբերաբար փոփոխվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների վերաբերյալ տվյալներ, որոնց հաճախորդների կողմից ձեռք բերվելիք թմրամիջոցի համար նախատեսված գումարները փոխանցելուց հետո վերջիններիս տրամադրել է նրանց հասանելի, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից արդեն իսկ տեղադրված թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ լուսանկարներ և աշխարհագրական կոորդինատներ: Վերոնշյալ հարթակի միջոցով թմրամիջոցների անխափան և պարբերական իրացում կատարելու համար հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանն ապահովել է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից առանձնապես խոշոր չափերով տարբեր տեսակի թմրամիջոցների ձեռքբերումը, որը հերթական անգամ իրականացրել է ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարի միջոցով, ով իր հերթին ՀՀ տարածքում շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին ապահովել է ՀՀ պետական սահմանով մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության և դրանց տեղափոխման արգելքը խախտելու եղանակով ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի N 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածում և այլ տեսակի ընդգրկված առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» թմրամիջոցների ապօրինի տեղափոխումը ՀՀ տարածք: Այնուհետև, հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցությունների ընթացքում, Բաղերի Ռաջաբ Նազարն իր ծանոթ Սիմոն Հարությունյանին հայտնել է հանցավոր մտադրության մասին և թմրամիջոցները Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքից Ագարակ քաղաք տանող ավտոճանապարհահատվածից այլ վայր տեղափոխելու, տարբեր թաքստոցներում տեղադրելու, տեղադրման վայրերը լուսանկարելու և դրանք իրեն ուղարկելու համար խոստացել և տրամադրել է դրամական աջակցություն՝ այդ կերպ շահագրգռելով վերջինիս: Նախաքննության ընթացքում Ս.Հարությունյանի մասնակցությամբ ձեռնարկված քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում վերը նշված եղանակով ապօրինի ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցներից առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը Ռաջաբ Բաղերիի հանձնարարությամբ Սիմոն Հարությունյանը պետք է տեղադրեր թաքստոցում և տեղադրման վայրի լուսանկարներն ուղարկեր Բաղերի Ռաջաբ Նազարին, ոստի «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ հետախուզական միջոցառման շրջանակներում փոխարինվել է թմրամիջոցի նմանակ փաթեթով, որը տեղադրվել է Երևան- Երասխ ավտոճանապարհի 28-րդ կմ հատվածում՝ «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտ, որից հետո տեղադրման վայրի լուսանկարները և տեղորոշումները Ս.Հարությունյանի կողմից ինտերնետային հավելվածի միջոցով ուղարկվել են Բաղերի Ռաջաբ Նազարին: Այնուհետև, ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարը, բջջային հեռախոսի հավելվածների միջոցով ստացված հիշյալ լուսանկարներն ուղարկել է «Billionaire» թմրանյութի վաճառքով զբաղվող՝ հանցավոր կազմակերպությունը ղեկավարած Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանին, ով իր հերթին լուսանկարն ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Karlos Hemanguey» գրանցված Արմեն Շախիկյանին, որից հետո վերջինս, ստացված լուսանկարներից տեղեկանալով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի թաքստոցի գտնվելու վայրի մասին, 2024 թվականի ապրիլի 5-ին այցելել է նշված վայր, «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտից վերցրել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված հիշյալ թմրամիջոցի փաթեթի նմանակը և ուղևորվել է Երևան քաղաքի Ավան- Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցե /նույնական է Երևան քաղաքի Տաշկենտի փողոցի 1/1 հասցեին/, սակայն չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել է, որից հետո իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ գտնվելու ընթացքում շարունակվել է Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի հեռախոսային նամակագրությունը: Այնուհետև, Հայկ Մարտիրոսյանը, տեղեկանալով թմրամիջոցը՝ Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեում տեղադրված լինելու հանգամանքի մասին, հանձնարարել է հանցավոր կազմակերպության մասնակից՝ «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «G.r.a.f.» բաժանորդ գրանցված Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից վերցնել և տեղափոխել թմրամիջոցը՝ հետագայում իրացնելու նպատակով փաթեթավորելու նպատակով: Դրանից հետո, վերջինս ժամանել է հանձնարարված վայր, որտեղ 05.04.2024 թվականին, ժամը՝ 23:14:59-ից մինչև 23:42:48-ը ընկած ժամանակահատվածում, գտնվելով Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեի մոտ՝ հետևել է իրավապահ մարմնի աշխատակիցների կողմից Արմեն Շախիկյանին՝ արգելանքի վերցնելու գործընթացին, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով վերցնել 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը՝ չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել և հեռացել է նշված վայրից՝ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների ներկայության մասին հայտնելով նաև հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանին: Հայկ Մարտիրոսյանը Արմեն Շախիկյանից պարզելով, որ ամեն ինչ կարգին է՝ նրանից պահանջել է թմրամիջոցը Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից տեղափոխել այլ վայր: Արմեն Շախիկյանը, գտնվելով իրավապահ մարմինների հսկողության ներքո, իր նախաձեռնությամբ և միաժամանակ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում, փաթեթը տեղափոխել է Երևան քաղաքի Վիլնյուսի 27 հասցե՝ այդ մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով էլ իր հերթին նշված տեղեկությունը հայտնել է Միքայել Բաղդասարյանին, հավաստիացնելով վերջինիս, որ Արմեն Շախիկյանը իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ չի գտնվում: Այնուհետև, Միքայել Բաղդասարյանը Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցումով կարճ ժամանակ անց ժամանել է Վիլնյուսի 27 հասցե և Հայկ Մարտիրոսյանին հայտնել է, որ շենքի շքամուտքի 8-րդ հարկից շշուկով խոսելու ձայներ լսելու մասին, ինչի պատճառով վերև չի բարձրացել և չի վերցրել՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում կրկին չկարողանալով հանցանքը ավարտին հասցնել: Այնուհետև, 06.04.2024 թվականին, ժամը՝ 02:04:37-ին, վերջնականապես հեռացել է դեպքի վայրից՝ կրկին այդ ամենի մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով ժամը՝ 04:30-ին, մոտենալով Վիլնյուսի 27 շենքի շքամուտք, ցանկացել է վերցնել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված փաթեթը, սակայն ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից և իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը հանցավոր կազմակերպության կազմում ապօրինի ձեռք բերելու հանցավոր մտադրությունը։»։ Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող որոշման համաձայն՝ «(…) Դատարանը արձանագրում է նաև, որ դատավորի կողմից քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո, Դատարանն է հանդիսանում քրեական վարույթի պատասխանատուն, որի ընթացքում առաջացող ռիսկերը գնահատում է՝ կաշկանդված չլինելով մինչդատական վարույթի ընթացքում գնահատված ռիսկերով։ Այլ կերպ՝ սույն փուլում գործի քննության ծավալը տարբերվում է մինչդատական վարույթում առկա ծավալից և սույն փուլում Դատարանն է գնահատում դատական քննության ընթացքում առաջացող ռիսկերը՝ այդ թվում նաև խափանման միջոցի ընտրության ժամանակ առկա հիմքերը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը 2025 թվականի հունիսի 13-ին արձանագրել է, որ «(․․․) Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելը կանխելու նպատակով կալանքի կիրառման իրավաչափությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանին մեղսագրվում են մեկից ավելի ծանր առանձնապես ծանր տեսակի ենթադրյալ հանցանքների կատարում՝ ուղղված բնակչության առողջության դեմ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ ուղղված հասարակական անվտանգության դեմ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասը նախատեսում է պատասխանատվություն հանցավոր կազմակերպությանը մասնակցելու համար։ Քննարկվող հանցակազմով պատասխանատվություն է սահմանվել հանցավոր կազմակերպության անդամակցության համար՝ ցանկացած եղանակով, բացառությամբ այն ստեղծելու կամ ղեկավարելու։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով նախատեսված իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելու, պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, տեղափոխելու, առաքելու, տարածելու, գովազդելու կամ դրանք ապօրինի իրացնելու կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելու հանցանքի անմիջական օբյեկտը բնակչության առողջության անվտանգությունն է: Միաժամանակ, քննարկվող արարքը կարող են ոտնձգել նաև ուրիշ օբյեկտների դեմ, վնաս պատճառել այլ հասարակական հարաբերությունների, ինչպես, օրինակ, թմրամիջոցների և հոգեներգործուն միջոցների շրջանառության սահմանված կարգը, հասարակական անվտանգությունը, պետական ձեռնարկությունների և հիմնարկների կանոնավոր գործունեությունը և այլն: Նման պայմաններում հաշվի առնելով անձին մեղսագրվող մեկից ավելի ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, ծանրությունը, լատենտային բնույթը, Դատարանն արձանագրում է, որ ազատության մեջ գտնվելու պարագայում մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը բարձր է։ Ասվածը հիմնավորվում է նաև այն հանգամանքով, որ մեղադրյալը չունի մշտական աշխատանք և եկամտի աղբյուր, բացի այդ համաձայն 2025 թվականի մայիսի 08-ին կազմված ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական թիվ 118/2025 եզրակացության՝ «տառապել է և ներկայումս էլ տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ՝ թմրանյութերի և հոգեակտիվ նյութերի համակցված գործածման հետևանքով, կախվածության համախտանիշ» նարկոլոգիական հիվանդությամբ»։ «Datalex» տեղեկատվական համակարգում առկա տվյալների ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանը թիվ ԱՎԴ2/0070/01/24 քրեական գործով հանդիսանում է մեղադրյալ և վերջինիս մեղսագրվում է նույնասեռ ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությանը՝ ապա Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում, դեռևս չեն հարցաքննվել թիվ 69102225 վարույթով մեղադրյալներ Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը և Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, չեն հետազոտվել ապացույցները, որպիսի պարագայում առկա է հավանականություն, որ մեղադրյալը կփորձի չկատարել իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները։ Հատկանշական է, որ մեղադրյալն իրեն մեղավոր չի ճանաչում առաջադրված մեղադրանքում։ Թեև սույն հանգամանքը չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս մեղադրյալի, սակայն հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրվող լատենտային հանցանքների առկայությունը՝ Դատարանն արձանագրում է մեղադրյալի կողմից վարույթի խոչընդոտման հավանականության առկայությունը։ Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2025 թվականի հոկտեմբերի 17-ը (․․․)»։ Վերը շարադրված իրավադրույթների և դատական ակտի լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: (…) Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության սույն փուլում ի հայտ չեն եկել այնպիսի էական փաստական հանգամանքներ, որոնք ի զորու կլինեին նվազեցնել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը։ Քրեական գործի քննությունը գտնվում է հիմնական դատալսումների՝ ապացույցներ հետազոտման ակտիվ փուլում, դեռևս հետազոտվել են բացառապես գրավոր ապացույցներ որոշակի մասը, չեն հարցաքննվել վկաները, որպիսի պայմաններում մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների չկատարման վտանգը, մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելու հավանականությունը շարունակում է պահպանվել։ ՀՀ Սահմանադրական դատարանի թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արտահայտված դիրքորոշումների համատեքստում՝ Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ նաև դատաքննության փուլում վարույթն իրականացնող մարմնի՝ Դատարանի կողմից դրսևորված ջանասիրությանը։ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործի վարույթը ստանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին, որից ի վեր իրականացվել են թվով 9 դատական նիստեր՝ 2025 թվականի հունիսի 10-ին, հունիսի 13-ին, հուլիսի 22-ին, հուլիսի 24-ին, օգոստոսի 06-ին, օգոստոսի 14-ին, սեպտեմբերի 09-ին, սեպտեմբերի 23-ին, հոկտեմբերի 09-ին։ 2025 թվականի հունիսի 10-ին նշանակված նիստը հետաձգվել է մեղադրյալների կողմից մեղադրական եզրակացությունը չստանալու հիմքով։ 2025 թվականի հուլիսի 24-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի և վերջինիս պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումների առկայության պատճառով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին կայացած նիստի ընթացքում գրավոր ապացույցների հետազոտումը չի շարունակվել՝ հոսանքազրկման և դատական նիստի ձայնագրման հնարավորության բացակայության հիմքով։ 2025 թվականի օգոստոսի 14-ին հիմնական դատալսումները համարվել են բացված և սկսվել է քրեական գործում առկա գրավոր ապացույցների հետազոտումը։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դիմումի առկայության հիմքով, համաձայն որի վերջինս առողջական խնդրի առկայության հիմքով չի ներկայացել դատական նիստին։ Դատարանի կողմից 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացվել է որոշում՝ դատարան հարկադրաբար ներկայացնելու մասին։ Հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ձեռնարկվել են բոլոր անհրաժեշտ միջոցները՝ քրեական գործի քննությունը չձգձգելու և ապացույցների հետազոտումը անխոչընդոտ իրականացնելու համար, փորձելով ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ ձեռնարկած քայլերը՝ քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո նշանակելով մի շարք՝ թվով 9 դատական նիստեր, որոնցից հետաձգվել են թվով 4 դատական նիստերը։ Գրավոր ապացույցների հետազոտման տևական ժամանակ ընթանալու, վարույթի մասնակիցների կողմից դատական նիստերը հետաձգելու և այլ օբյեկտիվ պատճառաբանության առկայության պայմաններում դատաքննության ընթացքում դեռևս չեն հարցաքննվել սույն քրեական գործով վկաները, որպիսի պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ դրսևորվել է պատշաճ ջանասիրություն և այս պայմաններում մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը ենթակա է երկարաձգման՝ վերջինիս կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պարտականությունների կատարումն ապահովելու և նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելու հավանականության առկայության պայմաններում։ Անդրադառնալով պաշտպանի միջնորդությանը՝ մեղադրյալի՝ մերձավոր ազգականների հետ հաղորդակցությունը թույլատրելու վերաբերյալ, Դատարան արձանագրում է, որ այն ենթակա է բավարարման։ Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2026 թվականի հունվարի 17-ը՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց (բացառությամբ մերձավոր ազգականների և պաշտպանի) հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։ (…)»: 3. Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքը, այն հաստատող փաստերը, պահանջը, ինչպես նաև դրանք հիմնավորող փաստարկները. Հատուկ վերանայման բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում. Բողոքաբերը ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում նշել է. «(…) Մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունվարի 17-ը երկարաձգելու վերաբերյալ 2025 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացված որոշմամբ թույլ է տրվել դատական սխալ՝ քրեադատավարական օրենքի այնպիսի էական խախտումներ, որոնք կարող էին ազդել վարույթի ելքի վրա, որոնց արդյունքում հանգել է ոչ ճիշտ հետևության, այսպես. (…) Թիվ 69122225 քրեական վարույթով կազմված մեղադրական եզրակացության մեջ Հրաչ Մկրտիչյանին մեղսագրվող արարքին վերջինիս առնչությունը հիմնավորող ապացույցներ ներկայացվել են․ 11․06․2024 թվականի զննության արձանագրությունը, որի համաձայն զննվել է մեղադրյալ Հայկ Մարտիրոսյանի պաշտպանների կողմից ներկայացված էլեկտրոնային կրիչը, որի Do թղթապանակում առկա առաջին լուսանկարում պատկերված է Հրաչ Մկրտիչյանի ՀՀ արդարադատության նախարարության անձնական գործը, որ Հրաչ Մկրտիչյանը դատապարտվել է, երկրորդ լուսանկարում առկա է անձնագրի հաշվառման հասցեն, Հրաչ Մկրտիչյանի անձնագրի գունավոր լուսանկարը և առկա է տեսագրություն, որ Հրաչ Մկրտիչյանը ձեռքում պահելով անձնագիրը, հայտնում է, որ աշխատանքի համար է դիմում։ Մեղադրյալ Հայկ Մարտիրոսյանի լրացուցիչ ցուցմունքը, որ Հրաչ Մկրտիչյանն աշխատել է որպես թմրամիջոց տեղադրող, չգիտի որքան է վարձատրվել, Հրաչի վերաբերյալ ներկայացրել է լուսանկար, որևէ այլ տվյալ չի հիշում։ Քրեական վարույթում առկա տեղեկությունների, Հայկ Մարտիրոսյանին Հրաչ Մկրտիչյանի վերաբերյալ տեղեկություն փոխանցել է թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող Տելեգրամ հավելվածում առկա էջի ղեկավարը։ Քրեական գործում որևէ այլ ապացույց, նաև տեղեկություն, որ Հրաչ Մկրտիչյանը Հայկ Մարտիրոսյանի ստեղծված հանցավոր կազմակերպության անդամ է, Տելեգրամ հավելվածում թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող հարթակի համար է աշխատել, տեղադրել է թմրամիջոցներ, տեղադրված վայրերի լուսանկարները և կոորդինատները փոխանցել է հավելվածը կառավարող անձանց, դրա դիմաց ստացել է վարձատվություն, նաև փորձել է իրացնել հայտնաբերված առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոցը չկան, իսկ Հայկ Մարտիրոսյանի կողմից ներկայացված էլեկտրոնային կրիչի վրա առկա տեղեկությունները, ցանկացած անձի վերաբերյալ կարող է հայտնվել տարբեր անձանց մոտ, իսկ տվյալ դեպքում Հրաչ Մկրտիչյանը համացանցով տրամադրել է իր անձնական տվյալները արտերկրում աշխատանք գտնելու համար, իսկ Հայկ Մարտիրոսյանը որևէ տվյալ չի ներկայացրել, որ Հրաչ Մկրտիչյանը թմրամիրջոցներ է տեղադրում։ Հրաչ Մկրտիչյանը տառապել է թմրամիջոցների կախվածությունից, նախկինում նա ինչ որ ձևով առնչություն ունեցել է թմրամիջոցների հետ, սակայն դա բացառապես եղել է նրա կողմից թմրամիջոց ձեռք բերելուն, և այդ հանգամաքները չեն կարող մեկնաբանվել, որ Հրաչ Մկրտիչյանը թմրամիջոցներ իրակցնելու նպատակով տեղադրել է տարբեր վայրերում, նորից նշեմ, որ դրա վերաբերյալ որևէ ապացույց քրեական գործում չկա։ (…) Պաշտպանության կողմն իր անհամաձայնությունն է արտահայտում Դատարանի կողմից ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգելու իրավաչափության /հիմքեր/ և առանձնահատկությունների վերաբերյալ հայտնած դիրքորոշման և պատճառաբանություններին վերաբերյալ, գտնում եմ Դատարանի կողմից 2025 թվականի հոկտեմբերի 9-ին կայացված որոշմամբ թույլ է տրվել դատական սխալ՝ քրեադատավարական օրենքի այնպիսի էական խախտումներ, որոնք կարող էին ազդել վարույթի ելքի վրա և ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգելու իրավաչափության պայմանները հետազոտելիս հանգել է ոչ ճիշտ հետևության, հետևյալ պատճառաբանություններով և այն հաստատող փաստերով՝ Չնայած քրեական գործը գտնվում է հիմնական դատալսումների փուլում, հասկանում եմ, որ Դատարանը Հրաչ Մկրտիչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելիս չի կարող արձանագրել, որ Հրաչ Մկրտիչյանին առերևույթ մեղսագրվող արարքների որևէ առնչակցություն չունի, բողոքում հիմնավոր կասկածի մասում վերը նշված հիմնավորումներով, սակայն Դատարանը ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցի քննության ընթացքում պետք է նշված հանգամանքը հաշվի առներ, որի պայմաններում Հրաչ Մկրտիչյանի նկատմամբ ընտրեր այլընտրանքային խափանման միջոցներ։ Անրադառնամ, Հրաչ Մկրտիչյանի կողմից նոր հանցանք կատարելու հիմքին, Դատարանն արձանագրելով այդ հիմքի առկայությունը, հիմնականում պատճառաբանել է, որ Հրաչ Մկրտիչյանին մեղսագրվում է մեկից ավել ծանր, առանձնապես ծանր տեսակի ենթադրյալ հանցանքների կատարում, նաև այն հանգամանքը, որ Հրաչ Մկրտիչյանը թիվ ԱՎԴ2/0070/01/24 քրեական գործով հանդիսանում է մեղադրյալ և վերջինիս մեղսագրվում է նույնասեռ հանցանքի կատարում։ Ինչպես վերը նշել եմ, քրեական գործում առկա չէ ապացույցների այնպիսի համակցություն, որ Հրաչ Մկրտիչյանն առնչակցություն ունի իրեն մեղսագրվող հանցանքների հետ, որը տվյալ դեպքում Դատարանը հաշվի չի առել, բացի այդ չնայած Հրաչ Մկրտիչյանի վերաբերյալ առկա է քրեական գործ, սակայն դեռևս առկա չէ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճիռ, որ Հրաչ Մկրտիչյանը կատարել է նույնասեռ հանցանք, իսկ միայն այն փաստը հիմք ընդունելը, որ առկա են առանձին և դեռևս ընթացքի մեջ գտնվող քրեական գործ, որոնցով անձը մեղադրվում է հանցավոր արարք կատարելու մեջ, անխուսափելիորեն կվկայի այդ արարքների կատարման մեջ անձի մեղավորության մասին։ Նշվածը կհանգեցնի միաժամանակ քննվող քրեական գործերով անձի անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի խախտման, որի վերաբերյալ առկա է Եվրոպական դատարանի վերը վկայակոչված վճիռը, և այն վերաբերում է անձի կողմից ենթադրաբար թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելուն, և նրա վերաբերյալ քննվող գործերը եղել են նույնաբնույթ, այսինքն՝ վերաբերել են թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությանը)։ Հետևաբար վերը նշված պատճառաբանությամբ առկա չէ Հրաչ Մկրտիչյանի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը։ Անդրադառնալով Հրաչ Մկրտիչյանի կողմից իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելուն, Դատարանն արձանագրել է, որ մեղադրյալը կփորձի չկատարել իր վրա դրված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները, իսկ նման եզրահանգման է եկել հիմնականում այն պատճառաբանությամ, որ քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում, դեռևս չեն հարցաքննվել թիվ 69102225 վարույթով մեղադրյալներ՝ Հայկ Մարտիրոսյանը և Արմեն Շախիկյանը, չեն հետազոտվել ապացույցները։ Դատարանը մեղադրյալի կողմից իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելուն, այդ թվում՝ ապացուցման գործընթացին միջամտելու եղանակով խոչնդոտելուն մասով սխալ եզրահանգման է եկել հետևյալ պատճառաբանություններով և այն հաստատող փաստերով։ Ինչպես նշված է բողոքի հիմնավոր կասկածի մասում թվարկված ապացույցների մասում Հայկ Մարտիրոսյանը ցուցմունք է տվել Հրաչ Մկրտիչյանի ենթադրյալ մասնակցության մասին՝ այն մասով, որ Հրաչ Մկրտիչյանն իր տեղեկություններով հանդիսանում է թմրամիջոց տեղադրող անձ, սակայն այդ ցուցմունքով որևէ կոնկրետ փաստական տվյալներ չի նշել Հրաչ Մկրտիչյանի կողմից այդ գործողությունը կատարելու մասին, գործում առկա է տվյալներ, որ Հրաչ Մկրտիչյանը և Հայկ Մարտիրոսյանը չեն ճանաչում իրար, և նման պայմաններում Հայկ Մարտիրոսյանի վրա ազդեցություն ունենալու իմաստ և պատճառ չկա, իսկ Արմեն Շախիկյանն ընդհանրապես Հրաչ Մկրտիչյանի վերաբերյալ ցուցմունք չի տվել, հետևաբար նրա վրա ազդեցություն ունենալու հանգամանքը տվյալ դեպքում իմաստազուրկ է։ Ինչ վերաբերվում է, որ չեն հետազոտվել ապացույցները, ապա քրեական գործում առկա չէ այնպիսի ապացույցներ, որոնք վերաբերելի կլինեն Հրաչ Մկրտիչյանին և նա միջամտելով ապացուցման գործընթացին կխոչընդոտի գործի քննությանը, Դատարանը որևէ կոնկրետ ապացույց չի նշել իր կողմից կայացված որոշման մեջ, այլ ընդհանուր նշել է, որ չեն հետազոտվել ապացույցները, և նորից հաշվի չի առել, որ Հրաչ Մկրտիչյանի վերաբերյալ գործում առկա ապացույցները։ Հետևաբար վերը նշված պատճառաբանությամբ առկա չէ Հրաչ Մկրտիչյանի կողմից իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելուն հավանականությունը։ Այսպիսով, կարող ենք արձանագրել, որ Դատարանն իր որոշմամբ կալանքի կիրառման իրավաչափության /հիմքեր/ առկայությունը չի պատճառաբանել փաստական հանգամանքների հիման վրա, բերված պատճառաբանությունները ենթադրություններ են, այդպիսի հետևություններն ու ողջամիտ ենթադրությունները պետք է հիմնավորված լինեն գործի փաստական տվյալներով, որպիսի պայմաններում միայն անձին ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված հիմնարար իրավունքից՝ ազատությունից զրկելը կարող է համարվել իրավաչափ: Դրան հակառակ, վարույթում առկա տվյալների համաձայն՝ Հրաչ Մկրտիչյանը փաստացի 2025 թվականի հունվարի 17-ից գտնվելով կալանքի տակ նա իր վրա դրված պարտականությունների խախտում թույլ չի տրվել, հաշվի առնելով, որ կալանքն ընտրվել է քրեական վարույթի սկզբնական փուլում և քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում, իսկ ներկայումս գործը գտնվում է հիմնական դատալսումների փուլում, իմ կողմից բերված պատճառաբանություններով և իրավական հիմնավորումներով փաստվում է, որ Հրաչ Մկրտիչյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցները կիրառելու դեպքում, նաև համակցված, նաև այլընտրանքային խափանման միջոցներից առավել խիստը՝ տնային կալանքը, համակցված գրավ և բացակայելու արգելքն ի զորու են ապահովել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նպատակները՝ պահանջների կատարումը։ (…)»։ Արդյունքում՝ Բողոքաբերը խնդրել է բեկանել վիճարկվող որոշումը՝ կայացնելով դրան փոխարինող դատական ակտ, Հրաչ Մկրտիչյանի կալանքի կիրառման իրավաչափության ու անհրաժեշտության /կամ հիմքերի/ բացակայության պատճառաբանությամբ և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 9-ի թիվ ԵԴ1/1834/01/25 որոշումը՝ կայացնելով Հրաչ Մկրտիչյանի նկատմամբ այլընտրանքային, նաև համակցված այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառելը թույլատրելի ճանաչելու մասին որոշում / տնային կալանք, գրավ, բացակայելու արգելք/։ 4․ Վերաքննիչ դատարանում վարույթի մասնակիցների բացատրությունները, դրանք հիմնավորող նյութերը, միջնորդությունները, բողոքի պատասխանները. Վարույթի մասնակիցները բացատրություններ, դրանք հիմնավորող նյութեր, միջնորդություններ, բողոքի պատասխաններ չեն ներկայացրել։ 5. Վերաքննիչ դատարանի հիմնավորումներն ու եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն` «3. Հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: Հատուկ վերանայման կարգով դատական ակտ կայացնելիս վերադաս դատարանը հիմնվում է միայն ստորադաս դատարանում հետազոտված ապացույցների կամ նյութերի և վարույթի մասնակիցների արած պնդումների վրա»: Մեջբերված քրեադատավարական նորմերի լույսի ներքո վերլուծելով հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերն ու փաստարկները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ դեպքում պետք է պատասխանել հետևյալ հարցին․ հիմնավոր է արդյո՞ք մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը երկարաձգելու մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունը: ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով. Գ) անձի oրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կաuկածի առկայության դեպքում նրան իրավաuու oրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուuտը կանխելու համար. (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ (…) 4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով: (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: 4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: (…) 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները : Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ (…)»։ Վերոնշյալ իրավական կարգավորումների լույսի ներքո գնահատելով սույն գործում առկա փաստական տվյալներն ու նյութերը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, Վերաքննիչ դատարանը անդրադառնալով Բողոքաբերի կողմից հիմնավոր կասկածի վերաբերյալ արված դատողություններին, փաստում է, որ դատարանի վարույթում գտնվող գործով, ի տարբերություն, մինչդատական վարույթում գտնվող գործի, կիրառված խափանման միջոցի իրավաչափության հարցը քննարկելիս դրա պայմանների առկայությունը ենթադրվում է, եթե դրանք չեն բացառվում ակնհայտ փաստերով, որոնց առկայությունը հաստատելը չի պահանջում գործի հանգամանքների համակողմանի և խորը հետազոտում։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված չէ սույն փուլում գործի ապացույցներին գնահատական տալու՝ այսինքն, ապացույցների վերաբերելիությունը, թույլատրելիությունը, հավաստիությունը և բավարարությունը գնահատելու հնարավորություն։ Ավելին՝ մեղադրանքի հիմնավորվածության գնահատականը արտացոլվում է բացառապես եզրափակիչ դատական ակտում։ Ուստի, անդրադառնալով Հրաչ Մկրտիչյանի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածի վերաբերյալ հատուկ վերանայման բողոքում բարձրացված հարցին, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ վիճարկվող որոշման վերանայման շրջանակներում չեն կարող քննարկվել այնպիսի հարցեր, որոնք այս կամ այն չափով առնչվում են գործի ըստ էության լուծմանը։ Այդպիսիք են, օրինակ, հիմնավոր կասկածի առկայության, արարքի որակման, ապացույցների գնահատման, ապացույցների թույլատրելիության հետ կապված հարցերը և այլն։ Հակառակ մոտեցման դեպքում նշված հարցերի վերաքննիչ վերանայման սահմանների լայն մեկնաբանումը կհանգեցնի կոնկրետ գործով արդարադատություն իրականացնող առաջին ատյանի դատարանի գործունեությանն անհարկի միջամտության և կվտանգի դատավորի ներքին անկախությունը ։ Հետևաբար, ելնելով վերոգրյալից և հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դատաքննության տվյալ փուլում դատարանը չի կարող անդրադառնալ մեղադրանքի հիմնավորվածությանը, Վերաքննիչ դատարան արձանագրում է, որ դատարանի վարույթում գտնվող գործով հիմնավոր կասկածի առկայությունը հիմնավորվում է այնքանով, որքանով որ մեղադրական եզրակացության մեջ շարադրված փաստերը և ներկայացված ապացույցները առերևույթ վկայում են դրա մասին: Միաժամանակ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ վերոգրյալի կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը Հարություն Ավետիսյանի գործով իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ․ «(...) դատաքննության փուլում խափանման միջոց կիրառելու հարցը լուծելիս մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է։»։ Վերաքննիչ դատարանը, կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերի վերլուծության շրջանակներում անդրադառնալով կալանքի կիրառման իրավաչափության այլ պայմանների քննարկմանը, ավելորդ չի համարում նաև ընդգծել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից արտահայտված իրավական դիրքորոշումները՝ կալանքի կիրառման իրավաչափության պայմանների վերաբերյալ, որոնք թեև կայացվել են 1998 թվականի հուլիսի 1-ին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի իրավանորմերի կիրառման և մեկնաբանման արդյունքում, սակայն այդ դիրքորոշումները, ըստ էության, շարունակում են վերաբերելի մասով (mutatis mutandis) կիրառելի լինել նաև գործող քրեաիրավական կարգավորումների նկատմամբ։ Այսպեսով, կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերի վերլուծության շրջանակներում Վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է անձի ազատության իրավունքի հիմնարար ու անօտարելի բնույթը և հետևողականորեն ամրապնդել ու զարգացրել քրեական դատավարության ընթացքում կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելիս անձի ազատության իրավունքի կամայական կամ անհիմն սահմանափակումը բացառելուն ուղղված երաշխիքները: Մասնավորապես, Վճռաբեկ դատարանը կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ կալանավորման օրինականության և հիմնավորվածության ապահովման տեսանկյունից կարևոր է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 1-ին մասում թվարկված կալանավորման հիմքերից որևէ մեկի կամ մի քանիսի և կալանավորման պայմանների վերաբերյալ դատական ակտում ողջամիտ հետևությունների առկայությունը` հիմնավորված վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից ներկայացվող տեղեկություններով, փաստերով կամ ապացույցներով : Վճռաբեկ դատարանը Կարեն Բաբայանի գործով որոշման մեջ կրկին փաստել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածում թվարկված մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները բոլոր դեպքերում պետք է պայմանավորված լինեն գործի նյութերից բխող փաստական տվյալներով։ Միևնույն ժամանակ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ կալանավորման հիմք(եր)ի առկայության կամ բացակայության մասին դատարանի հետևությունները պետք է հիմնված լինեն ոչ թե այդ փաստական տվյալները մեկը մյուսից անջատ, ինքնավար հետազոտման ենթարկելու, այլ դրանք իրենց համակցության մեջ գնահատման ենթարկելու արդյունքում ձևավորվող փաստարկված դատողությունների վրա։ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ համապատասխան փաստական տվյալներն իրենց ամբողջության մեջ չվերլուծելը, դրանք իրարից անջատ գնահատելը կարող է հանգեցնել կալանավորման հիմքի առկայության կամ բացակայության մասին չհիմնավորված եզրահանգման գալուն։ Հետևաբար, խնդրո առարկա հարցը լուծելիս դատարանի հետևությունները յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերում առկա ապացույցների, փաստերի կամ այլ տեղեկությունների, այդ թվում՝ քրեական օրենքով արգելված ենթադրյալ հանցանքի կատարման պահից ի վեր մեղադրյալի դրսևորած վարքագծի և նրա անձը բնութագրող այլ հատկանիշների՝ իրենց ամբողջության մեջ գնահատման վրա։ Վճռաբեկ դատարանը նույն որոշմամբ ևս մեկ անգամ ընդգծել է, որ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին դատարանի եզրահանգումը պետք է հիմնված լինի վերը նշված հանգամանքների փոխազդեցության, հարաբերակցության բացահայտման, այդ հանգամանքների համակցված գնահատման արդյունքում ձևավորված համոզմունքի վրա, ինչն իր հերթին պետք է արտացոլվի դատարանի կողմից կայացվող դատական ակտում ։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ Վահագն Պողոսյանի գործով որոշման մեջ արտահայտել է իրավական դիրքորոշում առ այն, որ՝ «Մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս, ինչպես նաև գրավի թույլատրելիության հարցը լուծելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին» : ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մետ այլ՝ Արման Մադաթյանի և Արքա Մադաթյանի գործով որոշման մեջ արտահայտել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ՝ «[Ո]րպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելիս Վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը պետք է հիմնված լիներ ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա և ունենար պատճառաբանվածության առավել բարձր չափանիշ։ Հակառակ մոտեցումը (…) կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը» ։ Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերի և դրանք հաստատող փաստերի սահմաններում անդրադառնալով կալանքի կիրառման իրավաչափության պայմաններից՝ մեղադրյալի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելու և հանցանք կատարելու հավանականության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի դատողություններին, ապա Վերաքննիչ դատարանը դրանք ընդունելի է համարում և գտնում է, որ կալանքի նշված հիմքերի վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններն իրավաչափ են, իսկ դրանց վերաբերյալ պատճառաբանությունները՝ հիմնավոր։ Մասնավորապես՝ Վերաքննիչ դատարանի համար ընդունելի են մեղադրյալի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելու` քրեական վարույթին խոչընդոտելու հավանականության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումները՝ հատկապես այն, որ քրեական գործի քննությունը գտնվում է հիմնական դատալսումների՝ ապացույցներ հետազոտման ակտիվ փուլում, դեռևս հետազոտվել են բացառապես գրավոր ապացույցների որոշակի մասը, չեն հարցաքննվել վկաները։ Ուստի՝ Վերաքննիչ դատարանը նույնպես գալիս է այն եզրահանգման, որ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում մեղադրյալի կողմից ապացուցման գործընթացին ապօրինի միջամտելու եղանակով քրեական վարույթին խոչընդոտելու հավանականությունը բարձր է՝ հաշվի առնելով դատարանում ապացույցների հետազոտման անմիջականության սկզբունքը։ Վերոգրյալի կապակցությամբ Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Եվրոպական դատարան)՝ մինչդատական վարույթում և դատարանում քննության ընթացքին խոչընդոտելը որպես կալանավորման հիմքի օրինաչափության վերաբերյալ, իր մի շարք որոշումներում իրավական դիրքորոշումներ է արտահայտել, մասնավորապես՝ Wemhoff v. Germani-ի, Contrada v. Italy-ի, I.A. v. France-ի գործերով կայացրած որոշումներով Եվրոպական դատարանը կալանքի տակ պահելու համար ընդունելի հիմնական հիմքերից մեկն է համարել վտանգը, որ մեղադրյալն ազատ արձակվելու դեպքում կխոչընդոտի արդարադատության իրականացմանը։ Letellier v. Franc-ի գործով որոշմամբ Եվրոպական դատարանը անդրադառնալով արդարադատության ընթացքի խոչընդոտմանը, նշել է, որ արդարադատության ընթացքին միջամտման ռիսկը բոլորի օրինական մտահոգությունն է, և զարմանալի չէ, որ այդ պատճառը ճանաչվում է անձին ազատությունից զրկելու հիմք, քանի որ օգտագործելով իր ազատության մեջ լինելը՝ մեղադրվող անձը կարող է վկայություն չտալու համար վկաների վրա ճնշում գործադրել։ Եվրոպական դատարանը նմանատիպ դիրքորոշում է հայտնել նաև Tomasi v. France-ի գործով և JARZYNSKI v. POLAND-ի գործով , որոնցում օրինաչափ է համարել, մասնավորապես՝ վկաների վրա հավանական ճնշումներ կամ այլ մեղադրվող անձանց հետ համաձայնության գալու նպատակով կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելը: Իսկ` Ringeisen v. Austria-ի գործով որոշմամբ, բացի վերոնշյալ հիմքը, կալանավորման համար օրինաչափ է համարել նաև այն ռիսկը, որ անձը կարող է ազատության մեջ գտնվելով ճնշում չգործադրելով հանդերձ վկաների հետ համաձայնության գալ իրադարձությունների իրական պատկերը փոփոխելու վերաբերյալ: Ավելին, Եվրոպական դատարանը W v. Switzerland-ի գործով որոշմամաբ կալանքի կիրառումը համարել է օրինաչափ նաև այն դեպքում, երբ մեղադրվող անձի կողմից ապացույցները ոչնչացնելու եղանակով խոչընդոտելու վտանգի հիմքով կալանքը որպես խափանման միջոց է ընտրել: Բացի այդ, Եվրոպական դատարանը Clooth v. Belgium-ի գործով որոշմամբ հայտնել է իրավական դիրքորոշում առ այն, որ կալանավորման օրինաչափ հիմք է հանդիսանում նաև մեղադրվող անձի կողմից քննության խոչընդոտման այլ տեսակի հավանական դրսևորումները՝ չսահմանափակելով վերջինս: Ավելորդ չէ նշել նաև Neumeister v. Austria-ի գործով, Stögmüller v. Austria-ի գործով և Matznetter v. Austria-ի գործով որոշումները որտեղ Եվրոպական դատարանը կալանավորման հիմք է դիտարկել նաև ապացույցները վերացնելու ռիսկը: Վերոնշյալ մեկնաբանությունները հիմնավորվում են նաև Եվրոպական խորհրդի նախարարների կոմիտեի թիվ (2006) 13-րդ հանձնարարականներում առկա դրույթներով: Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ, հանցանքը ենթադրաբար խմբի կազմում կատարելը ևս բարձրացնում է քրեական գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը: Այս հետևությունը համահունչ է նաև Եվրոպական դատարանի կողմից ձևավորած իրավական դիրքորոշումներին, մասնավորապես անդրադառնալով վարույթը՝ խոչընդոտելու հիմքին՝ Եվրոպական դատարանը ընդգծել է, որ կազմակերպված հանցավոր գործունեությանը կամ հանցախմբերին առնչվող գործերով կալանավորված անձին ազատ արձակելու դեպքում նրա կողմից գործով վկաների կամ գործով անցնող այլ կասկածյալների վրա ճնշում գործադրելու կամ վարույթն այլ կերպ խոչընդոտելու ռիսկը հաճախ հատկապես բարձր է : Ուստի մեղադրյալի կողմից տվյալ փուլում քրեական վարույթին խոչընդոտելու հավանականության ռիսկը բարձր է: Վերոգրյալի համատեքստում անդրադառնալով մեղադրյալին վերագրվող արարքների բնույթին և վտանգավորության աստիճանին՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Վճռաբեկ դատարանը, հիմնվելով Եվրոպական դատարանի ձևավորած իրավական դիրքորոշումների վրա , իր նախադեպային իրավունքում փաստել է, որ մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին ։ Հետևաբար, վերը նշված հետևության հանգելու համար, մատնաշված հանգամանքների համատեքստում, Վերաքննիչ դատարանը նաև փաստում է, որ մեղսագրվող հանցագործությունների բնույթը, վտանգավորության աստիճանը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, ակնկալվող պատժի ծանրության աստիճանը, ինչպես նաև ազատությունից զրկելուն այլընտրանքային պատիժների բացակայությունը , ի թիվս այլնի նույնպես էական նշանակություն ունեն մեղադրյալի հետագա վարքագծի հավանականությունը կանխորոշելու հարցում: Միաևնույն ժամանակ անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու հավանականության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից արված դատողություններին՝ Վերաքննիչ դատարանն փաստում է, որ հանցագործությունը կանխելու անհրաժեշտությունը կարող է իրավաչափ հիմք լինել այնպիսի կանխարգելիչ միջոց կիրառելու համար, որի նպատակն է վերացնել այն հան¬գամանքները կամ հնարավորությունները, որոնք կոնկրետ անձին կամ որևէ մեկին թույլ կտա¬յին գործել այդ հանցանքը: Հանցագործություն կատարելու վտանգը պետք է գնա¬հատ¬վի գործից բխող փաստերի, ինչպես նաև անձնական հանգամանքների հիման վրա, որոնք հանցանք կատարելու հավանականության գնահատման համար կա¬րող են հանդիսանալ «լուրջ ցուցիչներ» : Պետք է ապացուցել, որ կատարվելիք հանցագործություններին առնչվող ցանկացած մտահոգություն իրատեսական է, և որ միջոցը պատշաճ է: Եվրոպական դատարանը համարում է, որ մեղադրանքի ծանրությունը կարող է դատական իշխա¬նութ¬-յուններին հիմք տալ մեղադրյալին մինչդատական կալանքի ենթարկելու և կալանքի տակ պահելու համար՝ հանցագործությունների կատարման փորձերը կանխելու նպա¬տակով, այնուհանդերձ, ի թիվս այլ պայմանների, անհրաժեշտ է, որպեսզի վտանգը լինի իրա¬¬¬-տեսական, իսկ միջոցը՝ պատշաճ՝ հաշվի առնելով գործի հանգամանքները, մասնա¬վո¬րա¬-պես անցյալի պատմությունը և մեղադրյալի անձը: Հանցագործություն կատարած լինելու մասին ակնարկները պետք է հիմնավորված լինեն, և պատշաճ չի լինի ազատությունից զրկելը հիմնավորել՝ հղում անե¬լով հանցանքի կատարելու մտավախությանը միայն ։ Վերոգրյալի համատեքստում Վերաքննիչ դատարանն իր համաձայնությունն է հայտնում մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու հավանականության վերաբերյալ այն հիմնավորումներին, որ «Datalex» տեղեկատվական համակարգում առկա տվյալների ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանը թիվ ԱՎԴ2/0070/01/24 քրեական գործով հանդիսանում է մեղադրյալ և վերջինիս մեղսագրվում է նույնասեռ ենթադրյալ հանցանքի կատարում՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ 2-րդ մասի 2-րդ կետով ։ Բացի այդ Վերաքննիչ դատարանը հանցանք կատարելու հավանականությունը բարձր գնահատելու համար հաշվի է առնում նաև մեղադրյալի վերաբերյալ առկա այն տվյալը, որ նա չունի աշխատանք և մշտական եկամուտ, քանի որ նման դատողությունը բխում է նաև Եվրոպական դատարանի Բեռնոբիչն ընդդեմ Խորվաթիայի վճռով արտահայտած այն դիրքորոշումից, որ մեղադրյալի մշտական աշխատանք կամ կանոնավոր ամսական եկամուտ չունենալու հանգամանքը կարող է բավարար լինել գնահատելու, որ անձն ազատության մեջ գտնվելու պայմաններում կարող է ենթադրաբար շարունակել թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությունը ։ Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ վերոնշյալ հանգամանքներն էականորեն բարձրացնում են ազատության մեջ մնալու դեպքում մեղադրյալի կողմից ոչ օրինական վարքագիծ դրսևորելու հավանականությունը, միաժամանակ համակցության մեջ թույլ են տալիս ողջամիտ դատողություն անելու այն մասին, որ նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխել հնարավոր է միայն վերջինիս ազատության իրավունքի սահմանափակմամբ։ Վերոգրյալի հաշվառմամբ, Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու իրավաչափության պայմանների առկայության մասին Առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումները հիմնված են սույն գործում առկա հանգամանքների փոխազդեցության, հարաբերակցության բացահայտման, այդ հանգամանքների համակցված գնահատման արդյունքում ձևավորված համոզմունքի վրա, քանի որ համապատասխան փաստական տվյալներն իրենց ամբողջության մեջ չվերլուծելը, դրանք իրարից անջատ գնահատելը կարող է հանգեցնել կալանավորման հիմքերի բացակայության մասին չհիմնավորված եզրահանգման։ Անդրադառնալով Բողոքաբերի այն պնդմանը, որ Հրաչ Մկրտիչյանը փաստացի 2025 թվականի հունվարի 17-ից գտնվելով կալանքի տակ նա իր վրա դրված պարտականությունների խախտում թույլ չի տրվել՝ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Վճռաբեկ դատարանն անդրադառնալով խափանման միջոցի կիրառման իրավաչափության պայմաններին (հիմքերին)՝ ընդգծել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի և դրա հետ փոխկապակցված 18-րդ, 29-րդ, 43-րդ, 118-119-րդ հոդվածների համալիր վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ օրենսդիրը, խափանման միջոցի հիմքերի առկայության և այն կիրառելու անհրաժեշտության մասին խոսելիս, օգտագործում է «կարող է» ձևակերպումը և դրանով իսկ ընդգծում, որ խափանման միջոց ընտրելու մասին որոշում կայացնելիս ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածում թվարկված «մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի դրսևորումները» ոչ թե պետք է արդեն տեղի ունեցած լինեն, այլ պետք է լինի ռիսկի առկայություն կամ հավանականություն, որ եթե խափանման միջոց չկիրառվի, ապա դրանք տեղի կունենան: Այլ կերպ՝ ըստ օրենսդրի տրամաբանության, չպետք է թույլատրել, որպեսզի մեղադրյալը դրսևորի ոչ պատշաճ վարքագիծ, իսկ դրանից հետո նրա նկատմամբ քննարկվի անազատության հետ կապված խափանման միջոց կիրառելու հարցը, քանի որ կապված նրանից, թե մեղադրյալն ազատության մեջ մնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված որ գործողություններն է կատարել, անազատության հետ կապված խափանման միջոցի կիրառումը որոշ դեպքերում կարող է լինել ուշացած ։ Ինչ վերաբերում է Բողոքաբերի` այն փաստարկին, որ Հրաչ Մկրտիչյանի վերաբերյալ առկա է քրեական գործ, սակայն դեռևս առկա չէ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճիռ, որ Հրաչ Մկրտիչյանը կատարել է նույնասեռ հանցանք, իսկ միայն այն փաստը հիմք ընդունելը, որ առկա են առանձին և դեռևս ընթացքի մեջ գտնվող քրեական գործ, որոնցով անձը մեղադրվում է հանցավոր արարք կատարելու մեջ, անխուսափելիորեն կվկայի այդ արարքների կատարման մեջ անձի մեղավորության մասին, ինչը կհանգեցնի միաժամանակ քննվող քրեական գործերով անձի անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի խախտման՝ Վերաքննիչ դատարանն այն հիմնավոր չի համարում և արձանագրում է, որ մեղադրյալի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու վերաբերյալ ներկայացված փաստերը գնահատվում են բացառապես որպես նրա կողմից ենթադրյալ վարքագիծ դրսևորելու հավանականության և ոչ թե նրա մեղավորության կամ անմեղության համատեքստում : Վերոգրյալի համատեքստում անդրադառնալով մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու հարցին, հաշվի առնելով մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները, խափանման մի¬ջոցը կիրառելիս առաջնորդվելով նվազագույնի սկզբունքով, եզրահանգում է, որ գործում առկա են փաստական տվյալներ, որոնք բավարար են հիմնավորելու համար դատարանի կողմից Հրաչ Մկրտիչյանի տվյալ փուլում անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը և առկա չէ այնպիսի հանգամանք, որի դեպքում կհիմնավորվի առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշությունը։ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը իր Աղասի Հովսեփյանի գործով որոշմամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջի վերաբերյալ արված իրավական մեկնաբանություններում չի սահմանվում, որ դատարանը պարտավոր է յուրաքանչյուր կալանավորվածի տրամադրել որոշակի երաշխիքներով ազատ արձակվելու հնարավորություն. դատարանը միայն պարտավոր է քննարկել և լուծել այն հարցը, թե արդյոք հնարավոր է անձին ազատ արձակել այդ թվում` որոշակի այլընտրանքային երաշխիք ստանալով: Ուստի Եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի հիման վրա անձին երաշխիքով ազատ արձակելն առանձին դեպքերում կարող է ճանաչվել անթույլատրելի, երբ կոնկրետ փաստերով հիմնավորվում է, որ այլընտրանքային երաշխիքն ի զորու չէ կանխել անձի ոչ իրավաչափ վարքագիծը նրան ազատ արձակելու դեպքում : Հետևաբար, կոնկրետ դեպքում, արձանագրված փաստական հանգամանքների առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այլընտրանքային խափանման միջոցները պիտանի չեն հետապնդող նպատակին հասնելու համար և ի զորու չեն հակակշռելու Հրաչ Մկրտիչյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկը՝ հնարավորություն տալով ապահովելու նրա անձնական ազատության իրավունքի և վերջինիս մասնակցությամբ գործի պատշաճ քննության հանրային շահի միջև արդարացի հավասարակշռությունը։ Վերոգրյալի հաշվառմամբ, ելնելով ընտրված խափանման միջոցի ու հետապնդվող նպատակների միջև համամասնության ողջամիտ հարաբերակցության անհրաժեշտությունից, պահպանելով հասարակության ընդհանուր շահի և անհատի հիմնարար իրավունքիների միջև արդարացի հավասարակշռությունը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Հրաչ Մկրտիչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքն երկարաձգելն անհրաժեշտ է մեղադրյալի կողմից այլ՝ օրենքով արգելված ու հավանական գործողությունների իրականացման վտանգները կանխելու համար, քանի որ խափանման միջոցների կիրառման հիմքերը փաստացի ծառայում են որպես նպատակներ և սույն գործի փաստական հանգամանքների հաշվառմամբ չի կարելի գալ այն եզրահանգման, որ Հրաչ Մկրտիչյանն ազատության մեջ կամ ավելի մեղմ պայմաններում անազատության մեջ գտնվելու պարագայում կդրսևորի օրինապահ վարքագիծ։ Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ, դատաքննության տվյալ փուլում կալանքը այն բացառիկ խափանման միջոցն է, որը կարող է գործուն երաշխիք լինել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու համար, ինչպես նաև արձանագրում է, որ առկա են հստակ նշաններ, որոնք արտացոլում են իրական հանրային շահի գոյությունը, որը անկախ անմեղության կանխավարկածից, գերակայում է մեղադրյալի ազատության իրավունքի նկատմամբ , հետևաբար, Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Վերաքննիչ դատարանը նաև արձանագրում է, որ խափանման միջոցի կիրառման նպատակը քրեական գործի քննության ընթացքում մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը ապահովելն է: Այլ կերպ՝ կալանքի կիրառումն անհրաժեշտ է գործի քննության բնականոն գործընթացն ապահովելու, քրեական գործի քննությանը մեղադրյալի դիմակայությունը կանխելու և դատավարական գործընթացին մեղադրյալի մասնակցությունը ապահովելու համար։ Վերոնշյալի հաշվառմամբ՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի ազատության իրավունքի շարունակական սահմանափակումն արդարացված է, իսկ դրա վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումները՝ իրավաչափ։ Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դատական քննության փուլում գտնվող գործով դատարանի կողմից մեղադրյալի ազատության իրավունքը սահմանափակող խափանման միջոցի կիրառման իրավաչափության ստուգման շրջանակներում Վճռաբեկ դատարանը Արման և Արքա Մադաթյանների գործով որոշման մեջ կարևորել է այն հանգամանքը, որ գործի դատական քննության ընթացքում մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ հարցը լուծելիս, առաջին ատյանի դատարանը հանդես է գալիս որպես վարույթն իրականացնող մարմին։ Վճռաբեկ դատարանը կրկնել է, որ նման պայմաններում, որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելիս, վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա և ունենա պատճառաբանվածության առավել բարձր չափանիշ։ Հակառակ մոտեցումը, Վճռաբեկ դատարանի համոզմամբ, կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը ։ Մինչդեռ, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ դեպքում ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում չեն մատնանշել ծանրակշիռ այնպիսի փաստական հանգամանքներ, որոնք կարող էին վկայել քրեական վարույթն իրականացնող՝ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացված որոշման ոչ իրավաչափ լինելու մասին։ Ինչ վերաբերում է հատուկ վերանայման բողոքից բխող մյուս փաստարկներին ու դատողություններին, ապա հարկ է արձանագրել, որ սույն որոշմամբ վերը շարադրված իրավական դիրքորոշումները, վերլուծություններն ու դատողություններն իրենց համակցության մեջ արդեն իսկ ամբողջությամբ ներառում են դրանց վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանի մոտեցումներն ու բարձրացված հարցերի պատասխաններն, ուստի՝ լրացուցիչ յուրաքանչյուրին առանձին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է: Նման հետևության հանգելիս Դատարանը ղեկավարվում է դատական ակտի պատճառաբանվածության չափանիշների վերաբերյալ Եվրոպական դատարանի մի շարք նախադեպային վճիռներով արտահայտված իրավական դիրքորոշմամբ: Այս կապակցությամբ, Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը փաստել է, որ «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասը պարտավորեցնում է դատարաններին հիմնավորել իրենց վճիռները, սակայն այն չի կարող հասկացվել որպես յուրաքանչյուր փաստարկին հանգամանալից պատասխան տալու պարտականություն: Արդյունքում՝ Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել դատական սխալ, կայացրել է հիմնավորված և պատճառաբանված դատական ակտ, ուստի՝ գտնում է, որ մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից բերված հատուկ վերանայման բողոքը պետք է մերժել` անփոփոխ թողնելով Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ և 393-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել: Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հոկտեմբերի 9-ի որոշումը թողնել անփոփոխ։ Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից և կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու օրվանից հետո 15-օրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` ԱԴՐԻՆԵ ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 28-11-2025 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 08-01-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատորից. 1-ին հատոր՝ 127 թերթ, 2-րդ հատոր՝ 72 թերթ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 08-01-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատորից. 1-ին հատոր՝ 127 թերթ, 2-րդ հատոր՝ 72 թերթ |
| Ուր | Երևանի քրեական դատարան |
| Գրության համարը | 893/26 |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 06-03-2026 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 04-03-2026 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Ասատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Լևոն Բաղդասարյան մյուսները՝ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյան , Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյան մյուսները՝ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյան , Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյան Բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Կենտրոն/ 13.02.2026թ. որոշումը , մեղադրյալ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը փոփոխել և նրա նկատմամբ ընտրել տնային կալանք և բացակայելու արգելք : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
| Կայացվել է որոշում | Ընդունվել է վարույթ |
| Որոշման ամսաթիվը | 26-03-2026 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/1834/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՏՈՒԿ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ԲՈՂՈՔԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «26» մարտի 2026թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետև՝ նաև Վերաքննիչ դատարան), նախա¬¬¬¬¬¬¬գա¬¬հությամբ՝ դատավոր Կ.Հովհաննիսյանի, գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթար¬կե¬լով թիվ ԵԴ1/1834/01/25 քրեակա¬ն գոր¬ծով մեղադրյալ Լևոն *ի Բաղդասարյանի (այսուհետև՝ նաև մեղադրյալ) պաշտպան Գագիկ Ասատրյանի հատուկ վերանայման բողոքի հիման վրա Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (նախագահող դատավոր Ս.Անդրեասյան) 2026 թվականի փետրվարի 13-ի որոշումը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ՝ 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2025 թվականի մայիսի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում (այսուհետև՝ նաև Առաջին ատյանի դատարան) ստացվել է թիվ ԵԴ1/1834/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Լևոն *ի Բաղդասարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և մյուսների, որը մակագրվել է դատավոր Ս.Անդրեասյանին: 2025 թվականի հունիսի 2-ին Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ս.Անդրեասյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ 2026 թվականի փետրվարի 13-ին Առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ՝ մեղադրյալ Լևոն *ի Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2026 թվականի ապրիլի 25-ը։ Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը պաշտպան Գագիկ Ասատրյանը ստացել է 2026 թվականի մարտի 2-ին: 2026 թվականի մարտի 6-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված որոշման դեմ պաշտպան Գագիկ Ասատրյանի հատուկ վերանայման բողոքը: Վերաքննիչ դատարանում ստացված թիվ ԵԴ1/1834/01/25 վարույթի նյութերը, բողոքի հետ միասին դատավոր Կ.Հովհաննիսյանի աշխատակազմին են փոխանցվել 2026 թվականի մարտի 12-ին: 2026 թվականի մարտի 16-ին Վերաքննիչ դատարանը որոշում է կայացրել Բողոքը վարույթ ընդունելու և դատական վարույթը գրավոր ընթացակարգով իրականացնելու մասին: Որոշման կայացման օր է սահմանվել 2026 թվականի մարտի 26-ը: 2. Հատուկ վերանայման բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը. Մեղադրյալ Լևոն *ի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում, այն բանի համար, որ «նա, խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործող նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, ինչպես նաև փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց: Այսպես. Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը տևական ժամանակ ՀՀ տարածքում առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու դիտավորությամբ 2023 թվականին ստեղծել և մինչև 2024 թվականի ապրիլի 5-ը ղեկավարել է հանցավոր կազմակերպություն, որի կազմում ընդգրկվել են Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը, Լևոն *ի Բաղդասարյանը, Միքայել *ի Բաղդասարյանը և դեռևս քննությամբ չպարզված այլ անձինք: Իր հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Հայկ Մարտիրոսյանը «Տելեգրամ» հեռահաղորդակցման հավելվածում ստեղծել և կառավարել է տարատեսակ թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող «Billionaire» անվամբ խանութ հարթակը, որում տեղադրել է հարթակի միջոցով վաճառվող թմրամիջոցների տեսակների, արժեքների, ինչպես նաև դրանք ձեռք բերելու եղանակների մասին տեղեկատվություն, ապա իրենից թմրամիջոց գնելու ցանկություն հայտնած անձանց հետ անձամբ, ինչպես նաև նույն էջի կառավարման գործընթացին ներգրավված օպերատոր Լևոն *ի Բաղդասարյանի հետ միասին նամակագրություն վարելով տրամադրել է իր կողմից կառավարվող և պարբերաբար փոփոխվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների վերաբերյալ տվյալներ, որոնց հաճախորդների կողմից ձեռք բերվելիք թմրամիջոցի համար նախատեսված գումարները փոխանցելուց հետո վերջիններիս տրամադրել է նրանց հասանելի, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից արդեն իսկ տեղադրված թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ լուսանկարներ և աշխարհագրական կոորդինատներ: Վերոնշյալ հարթակի միջոցով թմրամիջոցների անխափան և պարբերական իրացում կատարելու համար հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանն ապահովել է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից՝ առանձնապես խոշոր չափերով տարբեր տեսակի թմրամիջոցների ձեռքբերումը, որը հերթական անգամ իրականացրել է ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարի միջոցով, ով իր հերթին ՀՀ տարածքում շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին ապահովել է ՀՀ պետական սահմանով մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության և դրանց տեղափոխման արգելքը խախտելու եղանակով ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի N 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածում ընդգրկված առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» թմրամիջոցների ապօրինի տեղափոխումը ՀՀ տարածք։ Այնուհետև, հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցությունների ընթացքում, Բաղերի Ռաջաբ Նազարն իր ծանոթ Սիմոն Հարությունյանին հայտնել է հանցավոր մտադրության մասին և թմրամիջոցները Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքից Ագարակ քաղաք տանող ավտոճանապարհահատվածից այլ վայր տեղափոխելու, տարբեր թաքստոցներում տեղադրելու, տեղադրման վայրերը լուսանկարելու և դրանք իրեն ուղարկելու համար խոստացել և տրամադրել է դրամական աջակցություն՝ այդ կերպ շահագրգռելով վերջինիս: Նախաքննության ընթացքում Ս. Հարությունյանի մասնակցությամբ ձեռնարկված քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում վերը նշված եղանակով ապօրինի ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցներից առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը Ռաջաբ Բաղերիի հանձնարարությամբ Սիմոն Հարությունյանը պետք է տեղադրեր թաքստոցում և տեղադրման վայրի լուսանկարներն ուղարկեր Բաղերի Ռաջաբ Նազարին, ոստի «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ հետախուզական միջոցառման շրջանակներում փոխարինվել է թմրամիջոցի նմանակ փաթեթով, որը տեղադրվել է Երևան-Երասխ ավտոճանապարհի 28-րդ կմ հատվածում՝ «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտ, որից հետո տեղադրման վայրի լուսանկարները և տեղորոշումները Ս.Հարությունյանի կողմից ինտերնետային հավելվածի միջոցով ուղարկվել են Բաղերի Ռաջաբ Նազարին: Այնուհետև, ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարը, բջջային հեռախոսի հավելվածների միջոցով ստացված հիշյալ լուսանկարներն ուղարկել է «Billionaire» թմրանյութի վաճառքով զբաղվող՝ հանցավոր կազմակերպությունը ղեկավարած Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանին, ով իր հերթին լուսանկարն ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Karlos Hemanguey» գրանցված Արմեն Շախիկյանին, որից հետո վերջինս, ստացված լուսանկարներից տեղեկանալով 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի թաքստոցի գտնվելու վայրի մասին, 2024 թվականի ապրիլի 5-ին այցելել է նշված վայր, «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտից վերցրել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված հիշյալ թմրամիջոցի փաթեթի նմանակը և ուղևորվել է Երևան քաղաքի ***********-րդ ** թաղամասի */* հասցե /նույնական է Երևան քաղաքի ******** փողոցի */*հասցեին/, սակայն չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել է, որից հետո իրավապահ մարմնի ախատակիցների հսկողության տակ գտնվելու ընթացքում շարունակվել է Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի հեռախոսային նամակագրությունը: Այնուհետև, Հայկ Մարտիրոսյանը, տեղեկանալով թմրամիջոցը՝ Երևան քաղաքի **********-րդ ********** */*հասցեում տեղադրված լինելու հանգամանքի մասին, հանձնարարել է հանցավոր կազմակերպության մասնակից՝ «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «G.r.a.f.» բաժանորդ գրանցված Միքայել *ի Բաղդասարյանին Երևան քաղաքի **********-րդ ********** */*հասցեից վերցնել և տեղափոխել թմրամիջոցը՝ հետագայում իրացնելու նպատակով փաթեթավորելու նպատակով: Դրանից հետո, վերջինս ժամանել է հանձնարարված վայր, որտեղ 05.04.2024 թվականին, ժամը՝ 23:14:59-ից մինչև 23:42:48-ը ընկած ժամանակահատվածում, գտնվելով **********-րդ ********** */*հասցեի մոտ՝ հետևել է իրավապահ մարմնի աշխատակիցների կողմից Արմեն Շախիկյանին արգելանքի վերցնելու գործընթացին, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով վերցնել 1979,8 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը՝ չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել և հեռացել է նշված վայրից՝ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների ներկայության մասին հայտնելով նաև հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանին: Հայկ Մարտիրոսյանը Արմեն Շախիկյանից պարզելով, որ ամեն ինչ կարգին է՝ նրանից պահանջել է թմրամիջոցը Երևան քաղաքի **********-րդ ********** */*հասցեից տեղափոխել այլ վայր: Արմեն Շախիկյանը, գտնվելով իրավապահ մարմինների հսկողության ներքո, իր նախաձեռնությամբ և միաժամանակ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում, փաթեթը տեղափոխել է Երևան քաղաքի *****ի ** հասցե՝ այդ մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով էլ իր հերթին նշված տեղեկությունը հայտնել է Միքայել Բաղդասարյանին, հավաստիացնելով վերջինիս, որ Արմեն Շախիկյանը իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ չի գտնվում: Այնուհետև, Միքայել Բաղդասարյանը Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցումով կարճ ժամանակ անց ժամանել է *****ի ** հասցե և Հայկ Մարտիրոսյանին հայտնել է, որ շենքի շքամուտքի 8-րդ հարկից շշուկով խոսելու ձայներ լսելու մասին, ինչի պատճառով վերև չի բարձրացել և չի վերցրել՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում կրկին չկարողանալով հանցանքը ավարտին հասցնել: Այնուհետև, 06.04.2024 թվականին, ժամը՝ 02:04:37-ին, վերջնականապես հեռացել է դեպքի վայրից՝ կրկին այդ ամենի մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով ժամը՝ 04:30-ին, մոտենալով *****ի ** շենքի շքամուտք, ցանկացել է վերցնել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված փաթեթը, սակայն ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից և իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979,58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը հանցավոր կազմակերպության կազմում ապօրինի ձեռք բերելու հանցավոր մտադրությունը»։ 3. Դատական վերանայման ենթակա՝ Առաջին ատյանի դատարանի որոշման հիմնավորումներն ու պատճառաբանությունները. «(...) Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է. - մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ -մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Դատարանը արձանագրում է նաև, որ դատավորի կողմից քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո, Դատարանն է հանդիսանում քրեական վարույթի պատասխանատուն, որի ընթացքում առաջացող ռիսկերը գնահատում է՝ կաշկանդված չլինելով մինչդատական վարույթի ընթացքում գնահատված ռիսկերով։ Այլ կերպ՝ սույն փուլում գործի քննության ծավալը տարբերվում է մինչդատական վարույթում առկա ծավալից և սույն փուլում Դատարանն է գնահատում դատական քննության ընթացքում առաջացող ռիսկերը՝ այդ թվում նաև խափանման միջոցի ընտրության ժամանակ առկա հիմքերը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 13-ի որոշման համաձայն՝ « /.../ Նման պայմաններում հաշվի առնելով անձին մեղսագրվող մեկից ավելի ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը (վերջինիս մեղսագրվում են ծանր և առանձնապես ծանր ենթադրյալ հանցանքների կատարում), լատենտային բնույթը (հատկանշական է, որ ենթադրյալ հանցանքները կատարելիս մեղադրյալն օգտագործել է համացանցային հասանելիություն և VPN ծրագրային համակարգ, որի միջոցով հնարավոր է փոխել IP հասցեն) Դատարանն արձանագրում է, որ ազատության մեջ գտնվելու պարագայում մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը բարձր է։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությանը՝ ապա Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում, դեռևս չեն հարցաքննվել թիվ 69102225 վարույթով մեղադրյալներ Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը և Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, չեն հետազոտվել ապացույցները, որպիսի պարագայում առկա է հավանականություն, որ մեղադրյալը կփորձի չկատարել իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները։ Հատկանշական է, որ մեղադրյալն իրեն մեղավոր չի ճանաչում առաջադրված մեղադրանքում։ Թեև սույն հանգամանքը չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս մեղադրյալի, սակայն հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրվող լատենտային հանցանքների առկայությունը՝ Դատարանն արձանագրում է մեղադրյալի կողմից վարույթի խոչընդոտման հավանականության առկայությունը։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու հավանականությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ համաձայն վկայակոչված ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 04․06․2025թ․ որոշման՝ «Լևոն Բաղդասարյանի գտնվելու վայրը տևական ժամանակ անհայտ է եղել, վերջինս չի հայտնաբերվել կատարված օպերատիվ հետախուզական գործունեության ընթացքում, մեղադրյալի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և միայն դրանից հետո հնարավոր է եղել հայտնաբերել նրան»։ Նման պայմաններում Դատարանը չի բացառում հիշյալ հիմքի առկայությունը։ Անդրադառնալով պաշտպանի ներկայացրած միջնորդությանը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման առնչությամբ և գնահատելով մեղադրյալին վերաբերելի դրական և բացասական գործոնները վերջինիս հնարավոր վարքագծի հակակշռման և հավասարակշռման համատեքստում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, մեղադրյալի անձի հանրային վտանգավորությունը, քրեական գործի քննության սույն փուլում դեռևս այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառումը ի զորու չէ ապահովել մեղադրյալի իրավաչափ վարքագիծը: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2025 թվականի սեպտեմբերի 25-ը»: Վերը շարադրված իրավադրույթների և դատական ակտի լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետի երկարաձգման հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոցի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության սույն փուլում ի հայտ չեն եկել այնպիսի էական փաստական հանգամանքներ, որոնք ի զորու կլինեին նվազեցնել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը։ Քրեական գործի քննությունը գտնվում է հիմնական դատալսումների՝ ապացույցներ հետազոտման ակտիվ փուլում, դեռևս հետազոտվել են բացառապես գրավոր ապացույցներ որոշակի մասը, դեռևս չեն հարցաքննվել վկաները, որպիսի պայմաններում մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների չկատարման վտանգը, մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելու հավանականությունը, ինչպես նաև փախուստի դիմելու որոշակի հավանականությունը շարունակում է պահպանվել։ (...) ՀՀ Սահմանադրական դատարանի թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արտահայտված դիրքորոշումների համատեքստում՝ Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ նաև դատաքննության փուլում վարույթն իրականացնող մարմնի՝ Դատարանի կողմից դրսևորված ջանասիրությանը։ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործի վարույթը ստանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 02-ին, որից ի վեր իրականացվել են թվով 17 դատական նիստեր՝ 2025 թվականի հունիսի 10-ին, հունիսի 13-ին, հուլիսի 22-ին, հուլիսի 24-ին, օգոստոսի 06-ին, օգոստոսի 14-ին, սեպտեմբերի 09-ին, սեպտեմբերի 23-ին, հոկտեմբերի 09-ին, հոկտեմբերի 14-ին, հոկտեմբերի 21-ին, հոկտեմբերի 28-ին, նոյեմբերի 20-ին, դեկտեմբերի 10-ին, 2026 թվականի հունվարի 20-ին և 30-ին։ 2025 թվականի հունիսի 10-ին նշանակված նիստը հետաձգվել է մեղադրյալների կողմից մեղադրական եզրակացությունը չստանալու հիմքով։ 2025 թվականի հուլիսի 22-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումի առկայության պատճառով։ 2025 թվականի հուլիսի 24-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի և վերջինիս պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումների առկայության պատճառով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ին կայացած նիստի ընթացքում գրավոր ապացույցների հետազոտումը չի շարունակվել՝ հոսանքազրկման և դատական նիստի ձայնագրման հնարավորության բացակայության հիմքով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի դիմումի առկայության հիմքով, համաձայն որի վերջինս առողջական խնդրի առկայության հիմքով չի ներկայացել դատական նիստին։ Դատարանի կողմից 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացվել է որոշում՝ դատարան հարկադրաբար ներկայացնելու մասին։ 2025 թվականի հոկտեմբերի 14-ին՝ ժամը 14։30-ին և հոկտեմբերի 21-ին՝ ժամը 14։30-ին նշանակված դատական նիստերը հետաձգվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ 2025 թվականի նոյեմբերի 20-ին նշանակված դատական նիստը չի կայացել էլեկտրաէներգիայի անջատման պատճառով։ 2025 թվականի դեկտեմբերի 10-ին նշանակված դատական նիստում քննարկվել է միայն խափանման միջոցի հարցը՝ մյուս մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառով։ 2026 թվականի հունվարի 20-ին նշանակված դատական նիստը չի կայացել՝ մեղադրյալների և պաշտպանների կողմից ներկայացված դիմումներով պայմանավորված, մասնավորապես՝ պաշտպաններ Լ․Մելքոնյանը և Ն․Գրիգորյանը դադարեցրել են մեղադրյալներ Լևոն և Միքայել Բաղդասարյանների շահերի պաշտպանության իրականացումը։ Մեղադրյալների՝ դատական նիստի չներկայանալու արդյունքում Դատարանը որոշումներ է կայացրել մեղադրյալներին հարկադրաբար դատարան ներկայացնելու համար, ինչպես նաև որոշումներ են կայացվել հանրային պաշտպաններ նշանակելու մասին։ 2026 թվականի հունվարի 30-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ Նշվածի առնչությամբ գրություն է հասցեագրվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի պետին։ Հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ձեռնարկվել են բոլոր անհրաժեշտ միջոցները՝ քրեական գործի քննությունը չձգձգելու և ապացույցների հետազոտումը անխոչընդոտ իրականացնելու համար, փորձելով ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ ձեռնարկած քայլերը՝ քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո նշանակելով մի շարք՝ թվով 17 դատական նիստեր, որոնցից հետաձգվել են թվով 10 դատական նիստերը։ Գրավոր ապացույցների հետազոտման տևական ժամանակ ընթանալու, վարույթի մասնակիցների կողմից դատական նիստերը հետաձգելու և այլ օբյեկտիվ պատճառաբանության առկայության պայմաններում դատաքննության ընթացքում դեռևս չեն հարցաքննվել սույն քրեական գործով վկաները, որպիսի պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ դրսևորվել է պատշաճ ջանասիրություն և այս պայմաններում մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը ենթակա է երկարաձգման՝ վերջինիս կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պարտականությունների կատարումն ապահովելու և նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելու հավանականության առկայության պայմաններում։ Անդրադառնալով պաշտպանի ներկայացրած միջնորդությանը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման առնչությամբ և գնահատելով մեղադրյալին վերաբերելի դրական և բացասական գործոնները վերջինիս հնարավոր վարքագծի հակակշռման և հավասարակշռման համատեքստում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն փուլում դեռևս այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառումը ի զորու չէ ապահովել մեղադրյալի իրավաչափ վարքագիծը: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ մինչ 2026 թվականի ապրիլի 25-ը։»: 4. Բողոքի հիմքերը, այն հաստատող փաստերը և պահանջը. Մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի պաշտպան Գագիկ Ասատրյանը ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պետք է հաշվի առներ մեղադրյալի անձը, տարիքը, վերջինիս նախկինում դատապարտված չլինելու հանգամանքը, այն, որ վերջինս արդեն տևական ժամանակ կալանքի տակ է, գործի քննությունն այլևս չի գտնվում սկզբնական փուլում, ապացույցները արդեն հավաքված են, դատաքննության փուլ է արդեն, դրանք պետք է միայն հետազոտվեն դատարանում, պատշաճ կերպով մինչ այս պահն իրականացրել է իր վրա դրված պարտականությունները, խախտումներ չեն արձանագրվել և ներկայացվել դատարանին, անցել է տևական ժամանակ, որը վկայում է, որ խափանման միջոցի հիմքերը նվազել են, այլ ոչ թե պահպանվել, դա հիմք է հանդիսանում այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման այս փուլում, որոնք ի զորու են ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը այլընտրանքային խափանման միջոցի՝ տնային կալանքի պայմաններում, որը եղել է կիրառված նաև նախկինում: Ամփոփելով, բողոքաբերը խնդրել է վիճարկվող դատական ակտը բեկանել և փոփոխել, մեղադրյալ Լևոն *ի Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանք փոփոխել և նրա նկատմամբ ընտրել այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցություն՝ տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը: 5. Վարույթի մասնակիցների կողմից Վերաքննիչ դատարանին ներկայացված բողոքի պատասխանները, բացատրությունները, դրանք հիմնավորող նյութերը և միջնորդությունները. Վարույթի մասնակիցները Վերաքննիչ դատարանին չեն ներկայացրել բողոքի պատասխաններ, բացատրություններ, դրանք հիմնավորող նյութեր և միջնորդություններ: 6.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում դա¬տա¬կան ստուգ¬¬ման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող որոշման օրինականութ¬յու¬¬նը և հիմ¬նա¬վոր¬վա¬ծութ¬յունը, ուսումնասիրելով Բողոքի վերաբերյալ ստացված նյութերը՝ Վերաքննիչ դա¬տա¬րանն արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: 4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: (...) 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: 2. Մինչդատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել, կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երկու ամսից ոչ ավելի ժամկետով` պահպանելով սույն հոդվածով սահմանված մինչդատական վարույթում կալանքի տակ պահելու առավելագույն ժամկետները:(...)»։ Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում նկատել, որ Լևոն Բաղդասարյանին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքներին նրա առնչությունը հատուկ վերանայման բողոքում չի վիճարկվում, ուստի այդ հարցին անդրադարձ չի կատարվում: Սույն գործով Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգելու որոշման դեմ ներկայացված բողոքը, վերլուծելով քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի նկատմամբ քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը և իրավաչափ կերպով արձանագրվել, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, քրեական գործի նյութերում առկա համապատասխան տեղեկությունները և փաստերը, թույլ են տալիս հիմնավորված ենթադրություն կատարել առ այն, որ ազատության մեջ մնալու դեպքում մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանը կարող է կատարել հանցանք, չկատարել իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պրատականությունները և դիմել փախուստի: Նշվածի համատեքստում էական նշանակություն ունի Առաջին ատյանի դատարանի կողմից 2025 թվականի հունիսի 13-ի որոշմամբ արտահայտած իրավական դիրքորոշումը։ Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով Առաջին ատյանի դատարանի կողմից արձանագրված հիմքերի առկայության վերաբերյալ հիմնավորումներին, գտնում է, որ դրանք իրավաչափ են և որպես այդպիսին ընդունելի նաև Վերաքննիչ դատարանի համար, մասնավորապես. -մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցավոր արարքների բնույթը և վտանգավորության աստիճանը, ակնկալվող պատժի խստությունը, վերջինիս մեղսագրվում է մեկից ավելի՝ առանձնապես ծանր տեսակի ենթադրյալ հանցանքների կատարում՝ ուղղված բնակչության առողջության և հասարակական անվտանգության դեմ, լատենտային բնույթը, ուստի ազատության մեջ գտնվելու պայմաններում մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու հավանականությունը բարձր է, (տե՛ս գործի փաստական հանգամանքները) -քրեական գործի քննությունը գտնվում է հիմնական դատալսումների՝ ապացույցներ հետազոտման ակտիվ փուլում, դեռևս հետազոտվել են բացառապես գրավոր ապացույցներ որոշակի մասը, դեռևս չեն հարցաքննվել վկաները, որպիսի պայմաններում մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների չկատարման վտանգը շարունակում է առկա լինել, - ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 04.06.2025թ. որոշմամբ առկա է համարել նաև մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու հավանականությունը, նկատի ունենալով, որ «Լևոն Բաղդասարյանի գտնվելու վայրը տևական ժամանակ անհայտ է եղել, վերջինս չի հայտնաբերվել կատարված օպերատիվ-հետախուզական գործունեության ընթացքում, մեղադրյալի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և միայն դրանից հետո հնարավոր է եղել հայտնաբերել նրան»: Վերոգրյալ փաստական հանգամանքների համատեքստում, Վերաքննիչ դատարանը նույնպես արձանագրում է այլընտրանքային խափանման միջոցների ոչ պիտանի լինելու մասին՝ էականորեն բարձրացնելով մեղադրյալի ոչ իրավաչափ վարքագծի, մասնավորապես՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով որպես մեղադրյալ իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելու միջոցով գործի քննությանը խոչընդոտելու, փախուստի դիմելու և հանցանք կատարելու հավանականությունը: Վերաքննիչ դատարանը կարևորում է նաև, որ հանցանքը ենթադրաբար խմբի կազմում կատարելը, որը ևս բարձրացնում է քրեական գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը: Այս հետևությունը համահունչ է նաև Եվրոպական դատարանի կողմից ձևավորած իրավական դիրքորոշումներին, մասնավորապես՝ անդրադառնալով վարույթը խոչընդոտելու հիմքին` Եվրոպական դատարանը ընդգծել է, որ կազմակերպված հանցավոր գործունեությանը կամ հանցախմբերին առնչվող գործերով կալանավորված անձին ազատ արձակելու դեպքում նրա կողմից գործով վկաների կամ գործով անցնող այլ կասկածյալների վրա ճնշում գործադրելու կամ վարույթն այլ կերպ խոչընդոտելու ռիսկը հաճախ հատկապես բարձր է (տե´ս Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի՝ Stvrtecky v. Slovakia գործով 2018 թվականի հունիսի 5-ի վճիռը, գանգատ թիվ 55844/12, կետ 61)։ Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև ենթադրյալ արարքի բնույթը (հանցանքը ոտնձգում է կարևորագույն սոցիալական արժեք հանդիսացող՝ բնակչության առողջության անվտանգության պահպանման ուղղված հասարակական հարաբերությունների դեմ, իսկ հանցագործության վտանգավորությունը պայմանավորված է նրանով, որ թմրամիջոցների ապօրինի համատարած օգտագործումը վնաս է հասցնում ոչ միայն առանձին մարդկանց առողջությանը, այլև ամբողջ բնակչության (ազգի)՝ անորոշ թվով մարդկանց ֆիզիկական և հոգեկան առողջական վիճակին), դրա վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ Լևոն Բաղդասարյանին մեղսագրվում է առանձնապես ծանր հանցագործության կատարում, որի համար որպես պատիժ նախատեսված է 6-12 տարի ժամկետով ազատազրկում, որոնք էական նշանակություն ունեն մեղադրյալի հետագա վարքագծի հավանականությունը կանխորոշելու հարցում: Անդրադառնալով հատուկ վերանայման բողոքում որպես այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառելիությունը հիմնավորող հանգամանքներին՝ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ տվյալ դեպքում մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանին անազատության մեջ պահելու տեսանկյունից հիմնավորված խափանման միջոցի կիրառման նպատակները և վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից իր լիազորություններն անարգել իրականացնելն ապահովելու համար օրենքով նախատեսված երաշխիք այլընտրանքային խափանման միջոցները, կամ դրանց համակցված կիրառումը հանդիսանալ չեն կարող, հաշվի առնելով, որ դրանք բավարար և ողջամիտ միջոց չի հանդիսանում ապահովելու մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի պատշաճ վարքագիծը: Անդրադառնալով Պաշտպանի հատուկ վերանայման բողոքում վկայակոչված հիմքերին և փաստարկներին այն մասին, որ սխալ են Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները՝ խափանման միջոցի կիրառման հիմք մասով և այլընտրանքային խափանման միջոցի՝ տնային կալանքի պայմաններում հնարավոր է ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ վարույթ իրականացնող մարմինը՝ Առաջին ատյանի դատարանը, իր որոշմամբ փաստել է, որ գործով ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք չեզոքացնում են նախկինում մատնանշված՝ Լևոն Բաղդասարյանին կալանքի տակ պահելու հիմնավորումները, քրեական վարույթը գտնվում է հիմնական դատալսումների ակտիվ փուլում, ուստի Առաջին ատյանի դատարանը որպես վարույթ իրականացնող մարմին խափանման միջոցի հիմքերը քննարկելիս գնահատման է ենթարկում միայն այդ արարքների կատարման հնարավորության ռիսկը և ոչ թե կատարած կամ չկատարած լինելու վերաբերյալ հաստատված փաստերը: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն դեպքում պաշտպանը Վերաքննիչ դատարան չի ներկայացրել մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներով փոփոխելու անհրաժեշտության վերաբերյալ ծանրակշիռ փաստական տվյալներ, մինչդեռ քրեական գործը գտնվում է դատարանի վարույթում, և Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ կիրառված խափանման միջոցը փոփոխելու, առավել մեղմ խափանման միջոց ընտրելու համար անհրաժեշտ են ծանրակշիռ փաստարկներ, ուստի կիրառված խափանման միջոցի ակնհայտ անհամաչափության բացակայության պայմաններում, հենց Առաջին ատյանի դատարանը պետք է գնահատի կիրառված խափանման միջոցի արդյունավետությունը՝ որպես քրեական վարույթն իրականացնող մարմին։ Վերոգրյալը բխում է նաև Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային պրակտիկայից, որի համաձայն՝ դատական քննության փուլում գտնվող քրեական վարույթներով խափանման միջոց կալանավորման իրավաչափության, այն այլընտրանքային խափանման միջոցով փոխարինելու հարցերը քննարկելիս պետք է հաշվի առնել նաև այն, որ Առաջին ատյանի դատարանը հանդես է գալիս որպես վարույթն իրականացնող մարմին, ուստի որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելիս Վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը պետք է հիմնված լինի ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա և ունենա պատճառաբանվածության առավել բարձր չափանիշ, հակառակ մոտեցումը, Վճռաբեկ դատարանի համոզմամբ, կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը (տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝ Արման և Արքա Մադաթյանների վերաբերյալ գործով 2020 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱՐԴ/0152/01/19 որոշման 18.1.-րդ կետը): Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ինչպես ներկայացված բողոքում, այնպես էլ ստացված նյութերում բացակայում են Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար անհրաժեշտ փաստական հանգամանքները, որպիսի պայմաններում մեղադրյալ Լևոն Բաղդասարյանի պաշտպան Գագիկ Ասատրյանի ներկայացրած հատուկ վերանայման բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող որոշումը՝ թողնել անփոփոխ։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 363-րդ և 393-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Մեղադրյալ Լևոն *ի Բաղդասարյանի պաշտպան Գագիկ Ասատրյանի կողմից բերված հատուկ վերանայման բողոքը մերժել` թիվ ԵԴ1/1834/01/25 քրեական վարույթով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2026 թվականի փետրվարի 13-ի որոշումը թողնելով անփոփոխ: 2. Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման օրը և կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ տասնհինգօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Կ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 11-03-2026 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.1 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 11-03-2026 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 11-03-2026 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 11-03-2026 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Զոյա |
| Ազգանուն | Սակովա |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Միքայել Բաղդասարյան մյուսները՝ Լևոն Բաղդասարյան , Հրաչ Մկրտիչյան մյուսները՝ Լևոն Մանուկի Բաղդասարյան, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյան Բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Կենտրոն/ 13.02.2026թ. որոշումը , փոփոխել մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը և նրա նկատմամբ կիրառել տնային կալանք համակցված գրավով 500.000 ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելք : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 18-03-2026 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.1 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 18-03-2026 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 20-03-2026 |
|---|
Գրավոր ընթացակարգ
| Ամսաթիվ | 27-03-2026 |
|---|---|
| Այլ նշումներ | Դատական ակտի հրապարակման օր: |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Բարձրագույն դատական խորհրդի 27․09․2018թ․ թիվ ԲԴԽ-40-Ո-105 որոշման համաձայն ապանձնավորված դատական ակտի տարբերակը։ Իսկականի հետ ճիշտ է։ ————————————————————————————————————————— ԵԴ1/1834/01/25 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ՈՐՈՇՈւՄ «27» մարտի 2026թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` նախագահող դատավոր Մխիթար Պապոյան (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի (այսուհետ՝ Առաջին ատյանի դատարան) 2026 թվականի փետրվարի 13-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի պաշտպան Զոյա Սակովայի հատուկ վերանայման բողոքը, ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը. Նախաքննական մարմնի կողմից Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ այն արարքների համար, որ նա, խախտելով «Թմրանյութերի և հոգեմետ (հոգեներգործող նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով ՀՀ-ում թմրամիջոցների ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվող հանցավոր կազմակերպության կազմում մասնակցել է տվյալ հանցավոր կազմակերպության կողմից իրականացվող հանցավոր գործունեությանը, որի ընթացքում կազմակերպության ղեկավարի կողմից կատարված դերաբաշխման և նրա տված ցուցումների համաձայն, ապահովել է իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացումը, բացի այդ փորձել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 1979.58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։ Այսպես. Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանը տևական ժամանակ ՀՀ տարածքում առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու դիտավորությամբ 2023 թվականին ստեղծել և մինչև 2024 թվականի ապրիլի 5-ը ղեկավարել է հանցավոր կազմակերպություն, որի կազմում ընդգրկվել են Արմեն Գագիկի Շախիկյանը, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանը, Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանը, Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանը և դեռևս քննությամբ չպարզված այլ անձինք: Իր հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Հայկ Մարտիրոսյանը «Տելեգրամ» հեռահաղորդակցման հավելվածում ստեղծել և կառավարել է տարատեսակ թմրամիջոցների վաճառքով զբաղվող «Billionaire» անվամբ խանութ հարթակը, որում տեղադրել է հարթակի միջոցով վաճառվող թմրամիջոցների տեսակների, արժեքների, ինչպես նաև դրանք ձեռք բերելու եղանակների մասին տեղեկատվություն, ապա իրենից թմրամիջոց գնելու ցանկություն հայտնած անձանց հետ անձամբ, ինչպես նաև նույն էջի կառավարման գործընթացին ներգրավված օպերատոր Լևոն Մանուկի Բաղդասարյանի հետ միասին նամակագրություն վարելով տրամադրել է իր կողմից կառավարվող և պարբերաբար փոփոխվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների վերաբերյալ տվյալներ, որոնց հաճախորդների կողմից ձեռք բերվելիք թմրամիջոցի համար նախատեսված գումարները փոխանցելուց հետո վերջիններին տրամադրել է նրանց հասանելի, Հրաչ Մյասնիկի Մկրտիչյանի կողմից արդեն իսկ տեղադրված թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ լուսանկարներ և աշխարհագրական կոորդինատներ: Վերոնշյալ հարթակի միջոցով թմրամիջոցների անխափան և պարբերական իրացում կատարելու համար հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանն ապահովել է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից՝ առանձնապես խոշոր չափերով տարբեր տեսակի թմրամիջոցների ձեռքբերումը, որը հերթական անգամ իրականացրել է ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարի միջոցով, ով իր հերթին ՀՀ տարածքում շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին՝ ապահովել է ՀՀ պետական սահմանով մաքսանենգությամբ՝ առանց մաքսային հսկողության և դրանց տեղափոխման արգելքը խախտելու եղանակով ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի N 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածում ընդգրկված առանձնապես խոշոր չափերով «Մեթամֆետամին» և այլ տեսակի թմրամիջոցների ապօրինի տեղափոխումը ՀՀ տարածք: Այնուհետև, հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցությունների ընթացքում, Բաղերի Ռաջաբ Նազարն իր ծանոթ Սիմոն Հարությունյանին հայտնել է հանցավոր մտադրության մասին և թմրամիջոցները Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքից Ագարակ քաղաք տանող ավտոճանապարհահատվածից այլ վայր տեղափոխելու, տարբեր թաքստոցներում տեղադրելու, տեղադրման վայրերը լուսանկարելու և դրանք իրեն ուղարկելու համար խոստացել և տրամադրել է դրամական աջակցություն՝ այդ կերպ շահագրգռելով վերջինին: Նախաքննության ընթացքում Սիմոն Հարությունյանի մասնակցությամբ ձեռնարկված քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում վերը նշված եղանակով ապօրինի ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցներից առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979.58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը Ռաջաբ Բաղերիի հանձնարարությամբ Սիմոն Հարությունյանը պետք է տեղադրեր թաքստոցում և տեղադրման վայրի լուսանկարներն ուղարկեր Բաղերի Ռաջաբ Նազարին, ոստի «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ հետախուզական միջոցառման շրջանակներում փոխարինվել է թմրամիջոցի նմանակ փաթեթով, որը տեղադրվել է Երևան-Երասխ ավտոճանապարհի 28-րդ կմ հատվածում՝ «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտ, որից հետո տեղադրման վայրի լուսանկարները և տեղորոշումները Ս.Հարությունյանի կողմից ինտերնետային հավելվածի միջոցով ուղարկվել են Բաղերի Ռաջաբ Նազարին: Այնուհետև, ԻԻՀ քաղաքացի Բաղերի Ռաջաբ Նազարը, բջջային հեռախոսի հավելվածների միջոցով ստացված հիշյալ լուսանկարներն ուղարկել է «Billionaire» թմրանյութի վաճառքով զբաղվող՝ հանցավոր կազմակերպությունը ղեկավարած Հայկ Տիգրանի Մարտիրոսյանին, ով իր հերթին լուսանկարն ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «Karlos Heminguey» գրանցված Արմեն Շախիկյանին, որից հետո վերջինը, ստացված լուսանկարներից տեղեկանալով 1979.58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի թաքստոցի գտնվելու վայրի մասին, 2024 թվականի ապրիլի 5-ին այցելել է նշված վայր, «Երևան 21 կմ» ցուցանակի մոտից վերցրել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված հիշյալ թմրամիջոցի փաթեթի նմանակը և ուղևորվել է Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցե (նույնական է Երևան քաղաքի Տաշկենտի փողոցի 1/1 հասցեին), սակայն չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել է, որից հետո իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ գտնվելու ընթացքում շարունակվել է Արմեն Շախիկյանի և Հայկ Մարտիրոսյանի հեռախոսային նամակագրությունը: Այնուհետև, Հայկ Մարտիրոսյանը, տեղեկանալով թմրամիջոցը՝ Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեում տեղադրված լինելու հանգամանքի մասին, հանձնարարել է հանցավոր կազմակերպության մասնակից՝ «Տելեգրամ» հավելվածում որպես «G.r.a.f» բաժանորդ գրանցված Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանին Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից վերցնել և տեղափոխել թմրամիջոցը՝ հետագայում իրացնելու նպատակով փաթեթավորելու նպատակով: Դրանից հետո, վերջինը ժամանել է հանձնարարված վայր, որտեղ 2024 թվականի ապրիլի 5-ին՝ ժամը 23:14:59-ից մինչև 23:42:48-ն ընկած ժամանակահատվածում, գտնվելով Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեի մոտ` հետևել է իրավապահ մարմնի աշխատակիցների կողմից՝ Արմեն Շախիկյանին՝ արգելանքի վերցնելու գործընթացին, ինչի հետևանքով իր կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով վերցնել 1979.58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը՝ չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել և հեռացել է նշված վայրից՝ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների ներկայության մասին հայտնելով նաև հանցավոր կազմակերպության ղեկավար Հայկ Մարտիրոսյանին: Հայկ Մարտիրոսյանն Արմեն Շախիկյանից պարզելով, որ ամեն ինչ կարգին է՝ նրանից պահանջել է թմրամիջոցը Երևան քաղաքի Ավան-Առինջ 2-րդ միկրոշրջան թաղամասի 1/1 հասցեից տեղափոխել այլ վայր: Արմեն Շախիկյանը, գտնվելով իրավապահ մարմինների հսկողության ներքո, իր նախաձեռնությամբ և միաժամանակ «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում, փաթեթը տեղափոխել է Երևան քաղաքի Վիլնյուսի 27 հասցե` այդ մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով էլ իր հերթին նշված տեղեկությունը հայտնել է Միքայել Բաղդասարյանին, հավաստիացնելով վերջինին, որ Արմեն Շախիկյանն իրավապահ մարմնի աշխատակիցների հսկողության տակ չի գտնվում։ Այնուհետև, Միքայել Բաղդասարյանը Հայկ Մարտիրոսյանի ցուցումով կարճ ժամանակ անց ժամանել է Վիլնյուսի 27 հասցե և Հայկ Մարտիրոսյանին հայտնել է, որ շենքի շքամուտքի 8-րդ հարկից շշուկով խոսելու ձայներ լսելու մասին, ինչի պատճառով վերև չի բարձրացել և չի վերցրել՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում կրկին չկարողանալով հանցանքն ավարտին հասցնել: Այնուհետև, 2024 թվականի ապրիլի 6-ին՝ ժամը 02:04:37-ին, վերջնականապես հեռացել է դեպքի վայրից՝ կրկին այդ ամենի մասին հայտնելով Հայկ Մարտիրոսյանին, ով ժամը 04:30-ին, մոտենալով Վիլնյուսի 27 շենքի շքամուտք, ցանկացել է վերցնել «Վերահսկելի մատակարարում և գնում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման շրջանակներում տեղադրված փաթեթը, սակայն ձերբակալվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից և իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1979.58 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը հանցավոր կազմակերպության կազմում ապօրինի ձեռք բերելու հանցավոր մտադրությունը: Առաջին ատյանի դատարանի 2026 թվականի փետրվարի 13-ի թիվ ԵԴ1/1834/01/25 որոշմամբ մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ նույն ժամկետով սահմանափակելով մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը՝ բացառությամբ պաշտպանի և մերձավոր ազգականների (հայր, մայր, կին՝ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■, երեխա): Վերը նշված որոշման օրինակը մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի պաշտպան Զոյա Սակովան ստացել է 2026 թվականի մարտի 2-ին: 2026 թվականի մարտի 11-ին Վերաքննիչ դատարանի էլեկտրոնային փոստին է ուղարկվել մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի պաշտպան Զոյա Սակովայի հատուկ վերանայման բողոքը՝ Առաջին ատյանի դատարանի 2026 թվականի փետրվարի 13-ի թիվ ԵԴ1/1834/01/25 որոշման դեմ: Հատուկ վերանայման բողոքի վերաբերյալ նյութերը Վերաքննիչ դատարան են ստացվել 2026 թվականի մարտի 18-ին, իսկ նախագահող դատավորի աշխատակազմին են հանձնվել 2026 թվականի մարտի 19-ին: Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Պաշտպանը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի 2026 թվականի փետրվարի 13-ի որոշումը, փոփոխել մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը և նրա նկատմամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոց՝ տնային կալանք՝ համակցված գրավ՝ 500.000 ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելք, տնային կալանքի հասցեն սահմանել ■ ■ ■ ■ քաղաք, ■ ■ ■ ■ 21/2, ■ ■ -րդ բնակարան: Ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում մասնավորապես նշված է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պետք է հաշվի առներ մեղադրյալի անձը, տարիքը, վերջինի նախկինում դատապարտված չլինելու հանգամանքը, այն, որ վերջինն արդեն տևական ժամանակ կալանքի տակ է, գործի քննությունն այլևս չի գտնվում սկզբնական փուլում, ապացույցներն արդեն հավաքված են, դատաքննության փուլ է արդեն, դրանք պետք է միայն հետազոտվեն դատարանում, պատշաճ կերպով մինչ այս պահն իրականացրել է իր վրա դրված պարտականությունները, խախտումներ չեն արձանագրվել և ներկայացվել դատարանին, անցել է տևական ժամանակ, որը վկայում է, որ խափանման միջոցի հիմքերը նվազել են, այլ ոչ թե պահպանվել, դա հիմք է հանդիսանում այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման այս փուլում, որոնք ի զորու են ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն այլընտրանքային խափանման միջոցի՝ տնային կալանքի պայմաններում, որը եղել է կիրառված նաև նախկինում: Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովել հնարավոր չէ։ Առաջին ատյանի դատարանի ձևակերպումներից ստացվում է, որ յուրաքանչյուր դեպքում խափանման միջոցի կիրառման հիմքերի առկայությունը վկայում է ոչ թե խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտության և իրավաչափության մասին, այլ բացառապես կալանքի կիրառման անհրաժեշտության մասին։ Ավելին, անհրաժեշտ է փաստել, որ դատարանի կողմից նշանակված 17 դատական նիստերից 10 չեն կայացել, որոնք հիմնականում չեն կայացել մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառով։ Բացի այդ, կայացած 7 դատական նիստերից 3-ի ընթացքում քննարկվել են խափանման միջոց կալանքի երկարացման հարցերը, որոնք տևել են 15-20 րոպե: Բացի այդ, 2025 թվականի դեկտեմբերի 2-ից մինչև 2026 թվականի փետրվարի 13-ը դատական նիստեր չեն կայացվել։ Անհասկանալի է նաև Առաջին ատյանի դատարանի տրամաբանությունը՝ նախորդ անգամ խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել է 2 ամիս ժամկետով, իսկ այս անգամ 3 ամիս ժամկետով։ Բացի այդ, Առաջին ատյանի դատարանը մյուս մեղադրյալների խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել է 2 ամիս ժամկետով։ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից խախտվել են ՀՀ Սահմանադրական դատարանի կողմից թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ սահմանված պատշաճ ջանասիրությունը։ Ուստի, հիշյալ պայմաններում խախտվել է մեղադրյալի ողջամիտ ժամկետում արդար դատաքննության, հավասարության և ազատության իրավունքը: Միքայել Բաղդասարյանի նկատմամբ տնային կալանքի և այլ խափանման միջոցի համակցված կիրառման պայմաններում նույնպես կարող է ապահովվել վերջինի պատշաճ վարքագիծը գործի քննության ընթացքում։ Միքայել Բաղդասարյանը բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված չի եղել, ունեցել է մշտական աշխատանք, ունի մշտական բնակության վայր և դատարանում հայտնել է, որ տնային կալանքի հնարավորության դեպքում այն կարող է կրել այն տանը, որտեղ բնակվել է իր ընտանիքի անդամների հետ միասին՝ ■ ■ ■ ■ քաղաք, ■ ■ ■ ■ 21/2, ■ ■ բնակարան հասցեում։ Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված բողոքը և նյութերը, գտնում է, որ մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի պաշտպան Զոյա Սակովայի հատուկ վերանայման բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ մեղադրյալը պարտավոր է ներկայանալ վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով, վարույթն իրականացնող մարմնի պահանջով ենթարկվել բժշկական զննման, մատնադրոշմման, անձնական խուզարկության, քննման և փորձաքննության, լուսանկարվել կամ փորձաքննության համար հանձնել տվյալ օրենսգրքով նախատեսված նմուշներ, չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին, այլ վայր մեկնելիս վարույթն իրականացնող մարմնին նախապես տեղեկացնել իր գտնվելու նոր վայրի և իր հետ հաղորդակցվելու միջոցների մասին, ենթարկվել վարույթն իրականացնող մարմնի կարգադրություններին և դատական նիստի կարգին: 2013 թվականի փետրվարի 15-ի ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ԿԴ1/0062/06/12 որոշմամբ նշվել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությունը սահմանել է կալանավորման կիրառման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունն ապահովող մի շարք երաշխիքներ, որոնց մեջ առաջին հերթին կարևորվում ու առանձնանում են կալանավորման հիմքերը: Դրանք օրենքով նախատեսված այն հանգամանքներն են, որոնք հաստատվում են ապացույցների որոշակի ամբողջությամբ և հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել այն մասին, որ անձը, կալանքի տակ չգտնվելով, կարող է դրսևորել ոչ պատշաճ վարքագիծ և խոչընդոտել քրեական դատավարության խնդիրների իրականացմանը: Մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ կասկածների կամ ենթադրությունների վրա: Դա նշանակում է, որ կալանավորման կիրառման հիմքում բոլոր դեպքերում պետք է դրվեն որոշ փաստական տվյալներ: Տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ շարունակում են առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի երկարաձգման հիմքերը, որոնք հիմնավորվում են քրեական գործի նյութերով։ Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ դատաքննության սույն փուլում ի հայտ չեն եկել այնպիսի էական փաստական հանգամանքներ, որոնք ի զորու կլինեին նվազեցնել մեղադրյալի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը։ Քրեական գործի քննությունը գտնվում է հիմնական դատալսումների՝ ապացույցների հետազոտման ակտիվ փուլում, դեռևս հետազոտվել են բացառապես գրավոր ապացույցների որոշակի մասը, չեն հարցաքննվել վկաները, որպիսի պայմաններում մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների չկատարման վտանգը, մեղադրյալի կողմից նոր ենթադրյալ հանցանք կատարելու հավանականությունը շարունակում են պահպանվել։ Ամփոփելով վերոգրյալը` Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ դատաքննության տվյալ փուլի արդյունավետ իրականացումն ապահովելու համար կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել 3 ամիս ժամկետով, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է: Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու հավանականությանը, գտնում է, որ նշված ռիսկն առկա է: Վերաքննիչ դատարանի համար թեև ընդունելի է, որ տվյալ քրեական վարույթով նախաքննությունն արդեն ավարտվել է, քրեական գործը գտնվում է դատաքննության փուլում, հետազոտվել են քրեական գործում առկա գրավոր ապացույցների մի մասը, սակայն, հաշվի առնելով, որ դեռևս պետք է հետազոտվեն գործում առկա մյուս գրավոր ապացույցները, ինչպես նաև հարցաքննվեն մեղադրյալները, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ողջամիտ հիմքեր կան ենթադրելու, որ Միքայել Բաղդասարյանը, հայտնվելով ազատության մեջ, հնարավոր է խոչընդոտի քրեական վարույթին՝ ապօրինի միջամտելով ապացուցման գործընթացին: Անդրադառնալով մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի կողմից հանցանք կատարելու հավանականությանը՝ Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով, որ մեղադրյալին վերագրվում է նաև թմրամիջոցի ապօրինի իրացմամբ զբաղվելու համար ստեղծված հանցավոր կազմակերպությանը մասնակցելու հանցակազմը, իսկ հանցավոր կազմակերպությունն իրենից ենթադրում է մեկ կամ մի քանի հանցանքներ կատարելու համար ստեղծված երեք կամ ավելի անձանցից բաղկացած կայուն խումբ կամ խմբեր։ Այսինքն՝ մեղադրյալին մեղսագրվում է առավել բարձր վտանգավորություն ունեցող հանցանք, որպիսի պայմաններում առկա է մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու վերաբերյալ ողջամիտ հավանականություն։ Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանին մեղսագրվող հանցանքների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ վերջինին վերագրվում է հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված ծանր, և բնակչության առողջության դեմ ուղղված առանձնապես ծանր ենթադրյալ հանցանքների կատարում, ինչն իր հերթին հիմք է տալիս գալու ողջամիտ հետևության, որ վերջինը, մնալով ազատության մեջ, հնարավոր է դրսևորի ոչ պատշաճ վարքագիծ: Ընդ որում՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵԷԴ/0138/06/13 որոշմամբ նշել է, որ մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին: Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ կալանքի կիրառման պայմանների ու հիմքերի առկայության վերաբերյալ փաստարկված պատճառաբանությունները, ըստ էության, կարող են այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառումը նպատակահարմար չհամարելու դիտարկման հիմք հանդիսանալ, որպիսի պայմաններում նոր լրացուցիչ հիմնավորումների ներկայացումը պարտադիր չէ: Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի բնութագրական տվյալներին, մասնավորապես այն, որ վերջինը բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված չի եղել, ունեցել է մշտական աշխատանք, ունի մշտական բնակության վայր, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշված հանգամանքները գործի քննության տվյալ փուլում դեռևս բավարար չեն գալու հետևության, որ մեղադրյալ Միքայել Բաղդասարյանի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: Անդրադառնալով դատարանի կողմից դրսևորված ջանասիրությանը՝ Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ սույն քրեական գործի վարույթը ստանձնվել է 2025 թվականի հունիսի 2-ին, որից ի վեր իրականացվել են թվով 17 դատական նիստեր` 2025 թվականի հունիսի 10-ին, հունիսի 13-ին, հուլիսի 22-ին, հուլիսի 24-ին, օգոստոսի 6-ին, օգոստոսի 14-ին, սեպտեմբերի 9-ին, սեպտեմբերի 23-ին, հոկտեմբերի 9-ին, հոկտեմբերի 14-ին, հոկտեմբերի 21-ին, հոկտեմբերի 29-ին, նոյեմբերի 20-ին, դեկտեմբերի 10-ին, 2026 թվականի հունվարի 20-ին և հունվարի 30-ին: 2025 թվականի հունիսի 10-ին նշանակված նիստը հետաձգվել է մեղադրյալների կողմից մեղադրական եզրակացությունը չստանալու հիմքով։ 2025 թվականի հուլիսի 22-ին և 2025 թվականի հուլիսի 22-ին նշանակված դատական նիստերը հետաձգվել են մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումի առկայության պատճառով։ 2025 թվականի հուլիսի 24-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի և վերջինի պաշտպան Սամվել Անդրեասյանի կողմից ստացված հետաձգման դիմումների առկայության պատճառով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 9-ին կայացած նիստի ընթացքում գրավոր ապացույցների հետազոտումը չի շարունակվել՝ հոսանքազրկման և դատական նիստի ձայնագրման հնարավորության բացակայության հիմքով։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացված դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրյալ Հրաչ Մկրտիչյանի դիմումի առկայության հիմքով, համաձայն որի՝ վերջինն առողջական խնդրի առկայության հիմքով չի ներկայացել դատական նիստին։ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից 2025 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացվել է որոշում` դատարան հարկադրաբար ներկայացնելու մասին։ 2025 թվականի հոկտեմբերի 14-ին՝ ժամը 14:30-ին և հոկտեմբերի 21-ին` ժամը 14:30-ին, նշանակված դատական նիստերը հետաձգվել են ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ 2025 թվականի նոյեմբերի 20-ին նշանակված դատական նիստը չի կայացել էլեկտրաէներգիայի անջատման պատճառով։ 2025 թվականի դեկտեմբերի 10-ին նշանակված դատական նիստում քննարկվել է միայն խափանման միջոցի հարցը՝ մյուս մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառով։ 2026 թվականի հունվարի 20-ին նշանակված դատական նիստը չի կայացել՝ մեղադրյալների և պաշտպանների կողմից ներկայացված դիմումներով պայմանավորված, մասնավորապես՝ պաշտպաններ Լ.Մելքոնյանը և Ն.Գրիգորյանը դադարեցրել են մեղադրյալներ Լևոն և Միքայել Բաղդասարյանների շահերի պաշտպանության իրականացումը: Մեղադրյալների՝ դատական նիստի չներկայանալու արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանը որոշումներ է կայացրել մեղադրյալներին՝ հարկադրաբար դատարան ներկայացնելու համար, ինչպես նաև որոշումներ են կայացվել հանրային պաշտպաններ նշանակելու մասին։ 2026 թվականի հունվարի 30-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներին դատական նիստին չներկայացնելու պատճառով։ Նշվածի առնչությամբ գրություն է հասցեագրվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության Երևան քաղաքի ուղեկցող աշխատանքների իրականացման բաժնի պետին: Հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները՝ Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ ձեռնարկվել են բոլոր անհրաժեշտ միջոցները՝ քրեական գործի քննությունը չձգձգելու և ապացույցների հետազոտումն անխոչընդոտ իրականացնելու համար՝ փորձելով ապահովել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ դատավարական վարքագծի՝ իբրև սուբյեկտիվ մտավախության (վկաների վրա ներգործելու մասին կանխատեսական դատողության) հիմքում ընկած օբյեկտիվ հիմքերի նախադրյալների չեզոքացման (վկաների հարցաքննությունը կազմակերպելու) ուղղությամբ՝ ձեռնարկած քայլերը՝ քրեական գործի վարույթը ստանձնելուց հետո նշանակելով մի շարք՝ թվով 17 դատական նիստեր, որոնցից հետաձգվել են թվով 10 դատական նիստերը։ Գրավոր ապացույցների հետազոտման տևական ժամանակ ընթանալու, վարույթի մասնակիցների կողմից դատական նիստերը հետաձգելու, մեղադրյալների ուղեկցումը պատշաճ չիրականացնելու և այլ օբյեկտիվ պատճառաբանության առկայության պայմաններում դատաքննության ընթացքում դեռևս չեն հարցաքննվել սույն քրեական գործով վկաները, որպիսի պայմաններում Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ դրսևորվել է պատշաճ ջանասիրություն: Քննարկելով Առաջին ատյանի դատարանի կողմից դրսևորված պատշաճ ջանասիրության հարցը՝ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանը դրանց վերաբերյալ հանգել է հիմնավոր հետևությունների, որպիսիք ընդունելի են նաև Վերաքննիչ դատարանի համար: Ինչ վերաբերում է պաշտպանի այն պնդմանը, որ նշանակված դատական նիստերի մեծամասնությունը չի կայացել մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառով, իսկ կայացած նիստերից մի քանիսի ժամանակ քննարկվել է միայն խափանման միջոցի հարցը, ապա Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ Առաջին ատյանի դատարանը դրսևորել է պատշաճ ջանասիրություն՝ դատարանում գործի քննության ողջ ժամանակահատվածում նշանակելով առնվազն 17 դատական նիստ, իսկ ուղեկցող գումարտակի ծանրաբեռնվածության պատճառով մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու պատճառով դատական նիստերը հետաձգվելու հանգամանքը չի խոսում Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ոչ պատշաճ ջանասիրություն ցուցաբերելու մասին։ Այսպիսով՝ Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալը, գտնում է, որ տվյալ փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, հետևաբար՝ Միքայել Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 393-րդ և 395-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը ՈՐՈՇԵՑ Մեղադրյալ Միքայել Մանուկի Բաղդասարյանի պաշտպան Զոյա Սակովայի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել՝ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի 2026 թվականի փետրվարի 13-ի թիվ ԵԴ1/1834/01/25 որոշումը թողնելով անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 27-03-2026 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 05-05-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատոր, 1-ին հատորը 129 թերթ, 2-րդ հատորը 43 թերթ: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 05-05-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատոր, 1-ին հատորը 129 թերթ, 2-րդ հատորը 43 թերթ: |
| Ուր | Երևանի քրեական դատարան |
| Գրության համարը | 37854/26 |