Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/1795/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
12.1
Պատասխանող
Հարություն Ղազարյան Գեղամի
Հարություն Ղազարյան
Հարություն Ղազարյան
Հարություն Ղազարյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Էդուարդ Մկրտչյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Էդուարդ Մկրտչյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-12-03 | 09:30 | 7 | Կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-11-12 | 10:00 | 7 | Չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-09-30 | 09:30 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-08-19 | 13:00 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-07-24 | 17:00 | 7 | Նիստը չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-06-27 | 15:00 | 7 | Նիստը չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-06-10 | 13:00 | 7 | Նիստը կայացել է |
ԵԴ1/1795/01/25
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ
«03» դեկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)
Նախագահող դատավոր
դատական նիստերի քարտուղարներ
հանրային մեղադրողներ
պաշտպաններ
մեղադրյալ
Էդ.Մկրտչյան
Գ.Հարությունյան
Վ.Պապոյան
Տ.Վարդանյան
Ա.Այվազյան
Վ.Բաբայան
Ս.Մինասյան
Հ.Ղազարյան
դռնբաց դատական նիստում, դատաքննության հատուկ կարգով քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հարություն Գեղամի Ղազարյանի (ծնված` 1993 թվականի ապրիլի 29-ին Արտաշատ քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում՝ չդատապարտված, խնամքին են գտնվում մայրը և մորաքույրը, բնակվում է Արտաշատ քաղաքի Իսակովի փողոցի 113-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի նոյեմբերի 2-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննության վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական առաջին բաժնի քննիչ Ա.Գալստյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 15165224 քրեական վարույթը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննության վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական առաջին բաժնի քննիչ Ա.Գալստյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 15178524 քրեական վարույթը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննության վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական առաջին բաժնի քննիչ Ա.Գալստյանի որոշմամբ թիվ 15178524 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 15165224 քրեական վարույթին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 15165224 քրեական վարույթի ներքո:
2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Տ.Վարդանյանի որոշմամբ թիվ 15165224 քրեական վարույթով Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ թիվ 15165224 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով: Կալանքի կրման սկիզբը հաշվվել է 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ից:
2025 թվականի փետրվարի 6-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ թիվ 15165224 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 ամիս ժամկետով:
2025 թվականի ապրիլի 8-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ թիվ 15165224 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 1 ամիս ժամկետով:
2025 թվականի մայիսի 7-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ թիվ 15165224 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 1 ամիս ժամկետով, համակցված գրավի՝ 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով, և բացակայելու արգելքի հետ:
2025 թվականի մայիսի 21-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Տ.Վարդանյանի որոշմամբ թիվ 15165224 քրեական վարույթով Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի մայիսի 23-ին Հարություն Գեղամի Ղազարյանի վերաբերյալ թիվ 15165224 քրեական վարույթը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/1795/01/25 համարը:
2025 թվականի մայիսի 27-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Էդ.Մկրտչյանի որոշմամբ ստանձնվել է թիվ ԵԴ1/1795/01/25 քրեական գործի վարույթը և նշանակվել նախնական դատալսումներ։
2025 թվականի հունիսի 10-ին՝ նախնական դատալսումների ժամանակ, Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում նաև՝ Դատարանի որոշմամբ կիրառված սահմանափակումները, երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով։
2025 թվականի օգոստոսի 19-ին՝ նախնական դատալսումների ժամանակ, Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում նաև՝ Դատարանի որոշմամբ կիրառված սահմանափակումները, երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով։
Համաձայնեցման վարույթ կիրառելու միջնորդությունը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածով նախատեսված հարցերի քննարկման ընթացքում մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանը միջնորդեց կիրառել համաձայնեցման վարույթ և հայտնեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանների հետ, գիտակցում է համաձայնեցման վարույթով դատաքննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ:
Հանրային մեղադրող Ա.Այվազյանը և պաշտպաններ Ս.Մինասյանը և Վ.Բաբայանը չառարկեցին համաձայնեցման վարույթով դատաքննություն անցկացնելու միջնորդության դեմ:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 458-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, ինչպես նաև այն, որ մեղադրյալը համաձայն է իրեն մեղսագրվող արարքին, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, գիտակցում է միջնորդության բնույթը, հետևանքները և բացակայում են նույն օրենսգրքի 458-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` համաձայնեցման վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 459-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, բավարարեց մեղադրյալի միջնորդությունը և կողմերի բանակցությունների համար սահմանեց վերջինների կողմից միջնորդված ժամկետը:
Համաձայնության մասին արձանագրությունը.
Բանակցությունների արդյունքում կողմերը եկել են համաձայնության և կազմվել է համաձայնության մասին արձանագրություն հետևյալ բովանդակությամբ.
«Արձանագրություն
ԵԴ1/1795/01/25 քրեական գործով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ
03․12.2025թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանում քննվող (նախագահությամբ՝ դատավոր Էդ.Մկրտչյանի) թիվ ԵԴ1/1795/01/25 քրեական գործով` ըստ մեղադրանքի Հարություն Գեղամի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, մասնակցությամբ՝
Հանրային մեղադրող՝ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ, երրորդ դասի խորհրդական Անահիտ Այվազյան,
Մեղադրյալ՝ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի (ծնված 29.04.1993թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, չամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված է՝ Արարատի մարզ, Արտաշատ քաղաք, Իսակովի փողոց, 114-րդ շենք, 3-րդ բնակարան հասցեում),
Պաշտպան՝ ՀՀ փաստաբանների պալատի փաստաբան Սմբատ Մինասյան (արտոնագիր թիվ 2717) և Վահագն Բաբայան (արտոնագիր թիվ` 503),
կազմվեց սույն արձանագրությունն այն մասին, որ բանակցությունների արդյունքում հանրային մեղադրողը, մեղադրյալը և վերջինիս պաշտպանը համաձայնության եկան հետևյալի մասին.
Հարություն Գեղամի Ղազարյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն հանցանքի համար, որ նա մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ և դրա գործադրման սպառնալիքով կատարել է խուլիգանություն, ինչպես նաև անձի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել է թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածք:
Այսպես.
Հարություն Գեղամի Ղազարյանը, 2024 թվականի նոյեմբերի 2-ին Նորայր Յուրիկի Ներսիսյանի հետ որպես հաճախորդ գտնվելով Երևան քաղաքի Վարդանանց 13-րդ հասցեում գործող «Ռոյալ Մյուզիք Հոլլ» ակումբում՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում, ոտքերը բեմահարթակի վրա դնելու և անհասցե հայհոյանքներ հնչեցնելու համար անվտանգության աշխատակիցների և հաճախորդների կողմից արված դիտողությունը ցավագին ընդունելով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ և դրա գործադրման սպառնալիքով խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, անտեսելով ակումբում բազմաթիվ հաճախորդների առկայության հանգամանքը, վիճաբանել է ակումբի հաճախորդներ Կարեն Ռուդիկի Զախարյանի, Մկրտիչ Մարատի Մակարյանի և վերջինների հետ գտնվող քննությամբ ինքնությունները չպարզված անձանց հետ, որի ընթացքում վերջինների հասցեին տևական ժամանակ հնչեցրել է հայհոյանքներ, ինչպես նաև ձեռքերով և իր մոտ գտնվող կտրող-ծակող առարկայով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Կարեն Ռուդիկի Զախարյանին՝ վերջինին պատճառելով ձախքունքային շրջանի վերքի ձևով առողջության կարճատև քայքայում և առաջացնող թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածքը Հարություն Ղազարյանը տևական ժամանակ կատարված իր գործողություններով՝ հայհոյանքներով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ ակումբում գտնվող մարդկանց անդորրը խախտելով, հասարակության նկատմամբ ցուցաբերել է անհարգալից, իսկ իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ՝ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, ինչպես նաև խոչընդոտել է «Ռոյալ Մյուզիք Հոլլ» ակումբի բնականոն աշխատանքը:
Այսինքն, Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1- ին և կետով 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով։
Սակայն, հաշվի առնելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ թիվ ԵԴ/1157/01/19 քրեական գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, պետք է փաստել, որ Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղսագրվող արարքները պետք է որակվեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով:
Մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված է այլընտրանքային խափանման միջոց գրավ՝ 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով, տնային կալանք և բացակայելու արգելք:
2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ին՝ ժամը 18:10-ին, Հարություն Ղազարյանը ձերբակալվել է և ներկայացվել է վարույթն իրականացնող մարմին: 2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին միջնորդություն է հարուցվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին, որը նույն օրվա Դատարանի որոշմամբ բավարարվել է և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով, կալանքի սկիզբը հաշվվել է 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ից: 2025 թվականի փետրվարի 6-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից որոշում է կայացվել Հարություն Ղազարյանի նկատամամբ կիրառված կալանքը երկու ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին: 2025 թվականի ապրիլի 8-ին վերջինիս նկատմամբ կիրառված կալանքը որպես խափանման միջոց երկարաձգվել 1 ամիս ժամկետով մինչև 2025 թվականի մայիսի 8-ը: Այնուհետև, Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել կիրառված խափանման միջոցը փոխելու և Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ տնային կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին: Մինչ այսօր Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված է տնային կալանք:
Այսպիսով, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի պահանջները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի պահանջներով, կողմերը բանակցությունների արդյունքում մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի մեղսագրվող արարքի համար նշանակման ենթակա պատժի (պատժատեսակի և պատժաչափի), ներառյալ՝ այն կրելու նպատակահարմարության հարցի կապակցությամբ համաձայնության են եկել հետևյալի մասին.
1. Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով:
2. Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով:
3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու արդյունքում որպես վերջնական պատիժ նշանակել 2 (երկու) տարի ազատության սահմանափակում:
4. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ նշանակված պատժին հաշվակցել փաստացի անազատության մեջ գտնվելու 11 ամիս 23 օրը ժամկետը և որպես վերջնական պատիժ նշանակել 7 օր ազատության սահմանափակում՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:
5. Մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը վերացնել, իսկ գրավը և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները պահպանել մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո այն վերացնել և գրավի գումարը վերադարձնել այն վճարած անձին:
6. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանից ենթակա չեն բռնագանձման։
Մեղադրյալ՝ [ստորագրություն] Հ.Ղազարյան
Պաշտպան՝ [ստորագրություն] Ս.Մինասյան
[ստորագրություն] Վ.Բաբայան
Հանրային մեղադրող [ստորագրություն] Ա.Այվազյան»:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 461-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ընդունեց համաձայնության մասին արձանագրությունը և որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
Համաձայնեցման վարույթով լրացուցիչ դատալսումները.
Հանրային մեղադրողի կողմից համաձայնության մասին արձանագրության հրապարակումից հետո մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանը, պատասխանելով նախագահողի հարցերին, հայտնեց, որ իրեն պարզ է կնքված համաձայնության բովանդակությունը, համաձայն է դրան, արտահայտել է իր իրական կամքը, գիտակցում է կնքված համաձայնության հետևանքները, պնդում է կնքված համաձայնությունը, շեշտադրել է, որ այն չի կնքվել բռնության, սպառնալիքի կամ հարկադրանքի այլ միջոցի ազդեցության հետևանքով։
Հրապարակված արձանագրության վերաբերյալ հանրային մեղադրողը և պաշտպանները հայտնեցին, որ պնդում են կնքված համաձայնությունը:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Առաջադրված մեղադրանքը մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի կողմից ընդունելու և համաձայնեցման վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արձանագրում է, որ Հարություն Գեղամի Ղազարյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, որը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 463-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի, պատժաչափի, պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցերը պետք է լուծել ըստ համաձայնության մասին արձանագրության։
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ տնային կալանքը, պետք է վերացնել, իսկ գրավը և բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գրավի գումարը պետք է վերադարձնել գրավատուին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 458-464-րդ հոդվածներով` Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով սահմանված կարգով` նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժին հաշվակցել սույն քրեական գործով վերջինի փաստացի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը և Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 7 (յոթ) օր ժամկետով՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:
Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ տնային կալանքը, վերացնել, իսկ գրավը և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գրավի գումարը վերադարձնել գրավատուին:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ ԷԴ.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ
«03» դեկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)
Նախագահող դատավոր
դատական նիստերի քարտուղարներ
հանրային մեղադրողներ
պաշտպաններ
մեղադրյալ
Էդ.Մկրտչյան
Գ.Հարությունյան
Վ.Պապոյան
Տ.Վարդանյան
Ա.Այվազյան
Վ.Բաբայան
Ս.Մինասյան
Հ.Ղազարյան
դռնբաց դատական նիստում, դատաքննության հատուկ կարգով քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հարություն Գեղամի Ղազարյանի (ծնված` 1993 թվականի ապրիլի 29-ին Արտաշատ քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում՝ չդատապարտված, խնամքին են գտնվում մայրը և մորաքույրը, բնակվում է Արտաշատ քաղաքի Իսակովի փողոցի 113-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի նոյեմբերի 2-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննության վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական առաջին բաժնի քննիչ Ա.Գալստյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 15165224 քրեական վարույթը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննության վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական առաջին բաժնի քննիչ Ա.Գալստյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 15178524 քրեական վարույթը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննության վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական առաջին բաժնի քննիչ Ա.Գալստյանի որոշմամբ թիվ 15178524 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 15165224 քրեական վարույթին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 15165224 քրեական վարույթի ներքո:
2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Տ.Վարդանյանի որոշմամբ թիվ 15165224 քրեական վարույթով Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ թիվ 15165224 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով: Կալանքի կրման սկիզբը հաշվվել է 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ից:
2025 թվականի փետրվարի 6-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ թիվ 15165224 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 ամիս ժամկետով:
2025 թվականի ապրիլի 8-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ թիվ 15165224 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 1 ամիս ժամկետով:
2025 թվականի մայիսի 7-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ թիվ 15165224 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 1 ամիս ժամկետով, համակցված գրավի՝ 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով, և բացակայելու արգելքի հետ:
2025 թվականի մայիսի 21-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Տ.Վարդանյանի որոշմամբ թիվ 15165224 քրեական վարույթով Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի մայիսի 23-ին Հարություն Գեղամի Ղազարյանի վերաբերյալ թիվ 15165224 քրեական վարույթը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/1795/01/25 համարը:
2025 թվականի մայիսի 27-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Էդ.Մկրտչյանի որոշմամբ ստանձնվել է թիվ ԵԴ1/1795/01/25 քրեական գործի վարույթը և նշանակվել նախնական դատալսումներ։
2025 թվականի հունիսի 10-ին՝ նախնական դատալսումների ժամանակ, Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում նաև՝ Դատարանի որոշմամբ կիրառված սահմանափակումները, երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով։
2025 թվականի օգոստոսի 19-ին՝ նախնական դատալսումների ժամանակ, Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում նաև՝ Դատարանի որոշմամբ կիրառված սահմանափակումները, երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով։
Համաձայնեցման վարույթ կիրառելու միջնորդությունը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածով նախատեսված հարցերի քննարկման ընթացքում մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանը միջնորդեց կիրառել համաձայնեցման վարույթ և հայտնեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանների հետ, գիտակցում է համաձայնեցման վարույթով դատաքննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ:
Հանրային մեղադրող Ա.Այվազյանը և պաշտպաններ Ս.Մինասյանը և Վ.Բաբայանը չառարկեցին համաձայնեցման վարույթով դատաքննություն անցկացնելու միջնորդության դեմ:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 458-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, ինչպես նաև այն, որ մեղադրյալը համաձայն է իրեն մեղսագրվող արարքին, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, գիտակցում է միջնորդության բնույթը, հետևանքները և բացակայում են նույն օրենսգրքի 458-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` համաձայնեցման վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 459-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, բավարարեց մեղադրյալի միջնորդությունը և կողմերի բանակցությունների համար սահմանեց վերջինների կողմից միջնորդված ժամկետը:
Համաձայնության մասին արձանագրությունը.
Բանակցությունների արդյունքում կողմերը եկել են համաձայնության և կազմվել է համաձայնության մասին արձանագրություն հետևյալ բովանդակությամբ.
«Արձանագրություն
ԵԴ1/1795/01/25 քրեական գործով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ
03․12.2025թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանում քննվող (նախագահությամբ՝ դատավոր Էդ.Մկրտչյանի) թիվ ԵԴ1/1795/01/25 քրեական գործով` ըստ մեղադրանքի Հարություն Գեղամի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, մասնակցությամբ՝
Հանրային մեղադրող՝ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ, երրորդ դասի խորհրդական Անահիտ Այվազյան,
Մեղադրյալ՝ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի (ծնված 29.04.1993թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, չամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված է՝ Արարատի մարզ, Արտաշատ քաղաք, Իսակովի փողոց, 114-րդ շենք, 3-րդ բնակարան հասցեում),
Պաշտպան՝ ՀՀ փաստաբանների պալատի փաստաբան Սմբատ Մինասյան (արտոնագիր թիվ 2717) և Վահագն Բաբայան (արտոնագիր թիվ` 503),
կազմվեց սույն արձանագրությունն այն մասին, որ բանակցությունների արդյունքում հանրային մեղադրողը, մեղադրյալը և վերջինիս պաշտպանը համաձայնության եկան հետևյալի մասին.
Հարություն Գեղամի Ղազարյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն հանցանքի համար, որ նա մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ և դրա գործադրման սպառնալիքով կատարել է խուլիգանություն, ինչպես նաև անձի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել է թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածք:
Այսպես.
Հարություն Գեղամի Ղազարյանը, 2024 թվականի նոյեմբերի 2-ին Նորայր Յուրիկի Ներսիսյանի հետ որպես հաճախորդ գտնվելով Երևան քաղաքի Վարդանանց 13-րդ հասցեում գործող «Ռոյալ Մյուզիք Հոլլ» ակումբում՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում, ոտքերը բեմահարթակի վրա դնելու և անհասցե հայհոյանքներ հնչեցնելու համար անվտանգության աշխատակիցների և հաճախորդների կողմից արված դիտողությունը ցավագին ընդունելով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ և դրա գործադրման սպառնալիքով խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, անտեսելով ակումբում բազմաթիվ հաճախորդների առկայության հանգամանքը, վիճաբանել է ակումբի հաճախորդներ Կարեն Ռուդիկի Զախարյանի, Մկրտիչ Մարատի Մակարյանի և վերջինների հետ գտնվող քննությամբ ինքնությունները չպարզված անձանց հետ, որի ընթացքում վերջինների հասցեին տևական ժամանակ հնչեցրել է հայհոյանքներ, ինչպես նաև ձեռքերով և իր մոտ գտնվող կտրող-ծակող առարկայով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Կարեն Ռուդիկի Զախարյանին՝ վերջինին պատճառելով ձախքունքային շրջանի վերքի ձևով առողջության կարճատև քայքայում և առաջացնող թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածքը Հարություն Ղազարյանը տևական ժամանակ կատարված իր գործողություններով՝ հայհոյանքներով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ ակումբում գտնվող մարդկանց անդորրը խախտելով, հասարակության նկատմամբ ցուցաբերել է անհարգալից, իսկ իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ՝ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, ինչպես նաև խոչընդոտել է «Ռոյալ Մյուզիք Հոլլ» ակումբի բնականոն աշխատանքը:
Այսինքն, Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1- ին և կետով 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով։
Սակայն, հաշվի առնելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ թիվ ԵԴ/1157/01/19 քրեական գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, պետք է փաստել, որ Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղսագրվող արարքները պետք է որակվեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով:
Մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված է այլընտրանքային խափանման միջոց գրավ՝ 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով, տնային կալանք և բացակայելու արգելք:
2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ին՝ ժամը 18:10-ին, Հարություն Ղազարյանը ձերբակալվել է և ներկայացվել է վարույթն իրականացնող մարմին: 2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին միջնորդություն է հարուցվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին, որը նույն օրվա Դատարանի որոշմամբ բավարարվել է և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով, կալանքի սկիզբը հաշվվել է 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ից: 2025 թվականի փետրվարի 6-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից որոշում է կայացվել Հարություն Ղազարյանի նկատամամբ կիրառված կալանքը երկու ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին: 2025 թվականի ապրիլի 8-ին վերջինիս նկատմամբ կիրառված կալանքը որպես խափանման միջոց երկարաձգվել 1 ամիս ժամկետով մինչև 2025 թվականի մայիսի 8-ը: Այնուհետև, Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել կիրառված խափանման միջոցը փոխելու և Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ տնային կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին: Մինչ այսօր Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված է տնային կալանք:
Այսպիսով, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի պահանջները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի պահանջներով, կողմերը բանակցությունների արդյունքում մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի մեղսագրվող արարքի համար նշանակման ենթակա պատժի (պատժատեսակի և պատժաչափի), ներառյալ՝ այն կրելու նպատակահարմարության հարցի կապակցությամբ համաձայնության են եկել հետևյալի մասին.
1. Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով:
2. Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով:
3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու արդյունքում որպես վերջնական պատիժ նշանակել 2 (երկու) տարի ազատության սահմանափակում:
4. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ նշանակված պատժին հաշվակցել փաստացի անազատության մեջ գտնվելու 11 ամիս 23 օրը ժամկետը և որպես վերջնական պատիժ նշանակել 7 օր ազատության սահմանափակում՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:
5. Մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը վերացնել, իսկ գրավը և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները պահպանել մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո այն վերացնել և գրավի գումարը վերադարձնել այն վճարած անձին:
6. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանից ենթակա չեն բռնագանձման։
Մեղադրյալ՝ [ստորագրություն] Հ.Ղազարյան
Պաշտպան՝ [ստորագրություն] Ս.Մինասյան
[ստորագրություն] Վ.Բաբայան
Հանրային մեղադրող [ստորագրություն] Ա.Այվազյան»:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 461-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ընդունեց համաձայնության մասին արձանագրությունը և որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
Համաձայնեցման վարույթով լրացուցիչ դատալսումները.
Հանրային մեղադրողի կողմից համաձայնության մասին արձանագրության հրապարակումից հետո մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանը, պատասխանելով նախագահողի հարցերին, հայտնեց, որ իրեն պարզ է կնքված համաձայնության բովանդակությունը, համաձայն է դրան, արտահայտել է իր իրական կամքը, գիտակցում է կնքված համաձայնության հետևանքները, պնդում է կնքված համաձայնությունը, շեշտադրել է, որ այն չի կնքվել բռնության, սպառնալիքի կամ հարկադրանքի այլ միջոցի ազդեցության հետևանքով։
Հրապարակված արձանագրության վերաբերյալ հանրային մեղադրողը և պաշտպանները հայտնեցին, որ պնդում են կնքված համաձայնությունը:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Առաջադրված մեղադրանքը մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի կողմից ընդունելու և համաձայնեցման վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արձանագրում է, որ Հարություն Գեղամի Ղազարյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, որը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 463-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի, պատժաչափի, պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցերը պետք է լուծել ըստ համաձայնության մասին արձանագրության։
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ տնային կալանքը, պետք է վերացնել, իսկ գրավը և բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գրավի գումարը պետք է վերադարձնել գրավատուին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 458-464-րդ հոդվածներով` Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով սահմանված կարգով` նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժին հաշվակցել սույն քրեական գործով վերջինի փաստացի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը և Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 7 (յոթ) օր ժամկետով՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը:
Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ տնային կալանքը, վերացնել, իսկ գրավը և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գրավի գումարը վերադարձնել գրավատուին:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ ԷԴ.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/1795/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 23-05-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 15165224 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Հարություն Ղազարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ և դրա գործադրման սպառնալիքով կատարել է խուլիգանություն, ինչպես նաև անձի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել է թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածք: Այսպես. Հարություն Գեղամի Ղազարյանը, 2024 թվականի նոյեմբերի 2-ին Նորայր Յուրիկի Ներսիսյանի հետ որպես հաճախորդ գտնվելով Երևան քաղաքի Վարդանանց 13-րդ հասցեում գործող «Ռոյալ Մյուզիք Հոլլ» ակումբում' ժամը 03:30-ի սահմաններում, ոտքերը բեմահարթակի վրա դնելու և անհասցե հայհոյանքներ հնչեցնելու համար անվտանգության աշխատակիցների և հաճախորդների կողմից արված դիտողությունը ցավագին ընդունելով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ և դրա գործադրման սպառնալիքով խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, անտեսելով ակումբում բազմաթիվ հաճախորդների առկայության հանգամանքը, վիճաբանել է ակումբի հաճախորդներ Կարեն Ռուդիկի Զախարյանի, Մկրտիչ Մարատի Մակարյանի և վերջինների հետ գտնվող քննությամբ ինքնությունները չպարզված անձանց հետ, որի ընթացքում վերջինների հասցեին տևական ժամանակ հնչեցրել է հայհոյանքներ, ինչպես նաև ձեռքերով և իր մոտ գտնվող կտրող-ծակող առարկայով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Կարեն Ռուդիկի Զախարյանին' վերջինին պատճառելով ձախքունքային շրջանի վերքի ձևով առողջության կարճատև քայքայում առաջացնող թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածք: Հարություն Ղազարյանը տևական ժամանակ կատարված իր գործողություններով' հայհոյանքներով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ ակումբում գտնվող մարդկանց անդորրը խախտելով, հասարակության նկատմամբ ցուցաբերել է անհարգալից, իսկ իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ' բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, ինչպես նաև խոչընդոտել է «Ռոյալ Մյուզիք Հոլլ» ակումբի բնականոն աշխատանքը: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հայրանուն | Գեղամի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 171 Մաս 1 Կետ 1 /2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Պաշտպան | |
| Անուն | Սմբատ |
| Ազգանուն | Մինասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 12.1 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.4 |
| Չափահաս | Այո |
| Այլ նշումներ | մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել տնային կալանքը՝ 1 ամիս, գրավը՝ 2.000.000 ՀՀ դրամ և բացակայելու արգելքը |
Մակագրել
| Երբ | 23-05-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Էդուարդ |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 23-05-2025 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 27-05-2025 |
|---|---|
| Որոշում | ԵԴ1/1795/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին «27» մայիսի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Էդ․Մկրտչյանս, ստանալով թիվ ԵԴ1/1795/01/25 (15165224) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հարություն Գեղամի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի Թիվ ԵԴ1/1795/01/25 (15165224) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հարություն Գեղամի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 117-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 2025 թվականի մայիսի 23-ին մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան, որտեղ այն ստացվել է 2025 թվականի մայիսի 23-ին: Նույն օրն այն մակագրվել և 2025 թվականի մայիսի 26-ին փաստացի հանձնվել է ինձ: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-34-րդ և 310-րդ հոդվածներով Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Ստանձնել թիվ ԵԴ1/1795/01/25 (15165224) քրեական գործի վարույթը և նախնական դատալսումներ նշանակել 2025 թվականի հունիսի 10-ին՝ ժամը 13:00-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում (հասցե՝ ք.Երևան, Նազարբեկյան 40)` դատավոր Էդ․Մկրտչյանի նախագահությամբ։ Որոշումը երկօրյա ժամկետում ուղարկել հանրային մեղադրողին, ինչպես նաև վարույթի մասնավոր մասնակիցներին՝ դրան կցելով հասցեատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների հուշաթերթ՝ ներառյալ ՀՀ քրեական դատավարության 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի ցանկը: ԴԱՏԱՎՈՐ ԷԴ.ՄԿՐՏՉՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Կազմակերպության անուն | ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԴԱՏԱԽԱԶՈՒԹՅՈՒՆ |
| Կազմակերպության հասցե | . |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սմբատ |
| Ազգանուն | Մինասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Բաբայան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Զաքարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 10-06-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 10-06-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 10-06-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/1795/01/25 Ո Ր Ո Շ Ո ւ Մ մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին «10» հունիսի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) Նախագահող դատավոր դատական նիստերի քարտուղար հանրային մեղադրող պաշտպան մեղադրյալ Էդ.Մկրտչյան Գ.Հարությունյան Տ.Վարդանյան Վ.Բաբայան Հ.Ղազարյան դռնբաց դատական նիստում՝ նախնական դատալսումների ժամանակ, քննարկելով թիվ ԵԴ1/1795/01/25 քրեական գործով մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի (ծնված` 1993 թվականի ապրիլի 29-ին Արտաշատ քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում՝ չդատապարտված, խնամքին են գտնվում մայրը և մորաքույրը, բնակվում է Արտաշատ քաղաքի Իսակովի փողոցի 113-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում) նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը` Պ Ա Ր Զ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/1795/01/25 (15165224) քրեական գործով մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ այն արարքների համար, որ նա, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ և դրա գործադրման սպառնալիքով կատարել է խուլիգանություն, ինչպես նաև անձի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել է թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածք: Այսպես. Հարություն Գեղամի Ղազարյանը 2024 թվականի նոյեմբերի 2-ին Նորայր Յուրիկի Ներսիսյանի հետ որպես հաճախորդ գտնվելով Երևան քաղաքի Վարդանանց 13-րդ հասցեում գործող «Ռոյալ Մյուզիք Հոլլ» ակումբում՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում, ոտքերը բեմահարթակի վրա դնելու և անհասցե հայհոյանքներ հնչեցնելու համար անվտանգության աշխատակիցների և հաճախորդների կողմից արված դիտողությունը ցավագին ընդունելով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ և դրա գործադրման սպառնալիքով խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, անտեսելով ակումբում բազմաթիվ հաճախորդների առկայության հանգամանքը, վիճաբանել է ակումբի հաճախորդներ Կարեն Ռուդիկի Զախարյանի, Մկրտիչ Մարատի Մակարյանի և վերջինների հետ գտնվող քննությամբ ինքնությունները չպարզված անձանց հետ, որի ընթացքում վերջինների հասցեին տևական ժամանակ հնչեցրել է հայհոյանքներ, ինչպես նաև ձեռքերով և իր մոտ գտնվող կտրող-ծակող առարկայով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Կարեն Ռուդիկի Զախարյանին՝ վերջինին պատճառելով ձախքունքային շրջանի վերքի ձևով առողջության կարճատև քայքայում առաջացնող թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածք։ Հարություն Ղազարյանը տևական ժամանակ կատարված իր գործողություններով՝ հայհոյանքներով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ ակումբում գտնվող մարդկանց անդորրը խախտելով, հասարակության նկատմամբ ցուցաբերել է անհարգալից, իսկ իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ՝ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, ինչպես նաև խոչընդոտել է «Ռոյալ Մյուզիք Հոլլ» ակումբի բնականոն աշխատանքը: 2025 թվականի մայիսի 23-ին Հարություն Գեղամի Ղազարյանի վերաբերյալ թիվ 15165224 քրեական վարույթը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/1795/01/25 համարը: 2025 թվականի մայիսի մայիսի 27-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Էդ.Մկրտչյանի որոշմամբ ստանձնվել է թիվ ԵԴ1/1795/01/25 քրեական գործի վարույթը և նշանակվել նախնական դատալսումներ։ Նախնական դատալսումների ժամանակ հանրային մեղադրող Տ.Վարդանյանը հայտնեց, որ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի՝ տնային կալանքի հիմքերը դեռևս շարունակում են առկա լինել, ուստի դրա ժամկետը պետք է երկարաձգել: Պաշտպան Վ.Բաբայանն առարկեց հանրային մեղադրողի հայտնածի վերաբերյալ և խնդրեց մեղադրյալի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրել վարչական հսկողությունը: Մեղադրյալ Հ.Ղազարյանը, ըստ էության, միացավ իր պաշտպանին։ (Կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները մանրամասն չեն շարադրվում՝ նկատի ունենալով, որ դրանք ձայնագրառված են դատական նիստի արձանագրության ձայնային կրիչում): Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Դատարանը, քննարկելով մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, լսելով կողմերի դիրքորոշումները, արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1․ Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) բ․ անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով, գ․ անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար: (…)»: Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը (այսուհետ` նաև Եվրոպական դատարան) մշակել է հանցագործության համար մեղադրվող անձին մինչև դատավճիռը կալանքի տակ պահելու համար ընդունելի չորս հիմնական հիմքեր. մեղադրյալի` դատաքննությանը չներկայանալու վտանգը (տե´ս Stogmuller v. Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, ¢ 15), մեղադրյալի ազատ արձակվելու դեպքում արդարադատության իրականացմանը խոչընդոտելու վտանգը (տե´ս Wemhoff v. Germany, 1968 թվականի հունիսի 27, ¢ 14) կամ, որ նա կկատարի նոր հանցանքներ (տե´ս Matznetter v Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, ¢ 9) կամ կկատարի հասարակական անկարգություններ (տե´ս Letellier v. France, 1991 թվականի հունիսի 26, ¢ 51): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (...)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց. 2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։ 4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները: 6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 125-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Գրավը իրավասու մարմնի որոշմամբ սահմանված դրամական գումար է, որը Հայաստանի Հանրապետության դրամի, շարժական գույքի, արժեթղթերի կամ այլ արժեքների ձևով պահատվության է փոխանցվում համապատասխան որոշմամբ նշված բանկի կամ այլ վարկային կազմակերպության դեպոզիտ մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու նպատակով: Որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույք, եթե գրավ կիրառելու մասին որոշմամբ հատուկ նշվել է դրա հնարավորության մասին: 2. Գրավի չափը որոշելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի ծանրության աստիճանը և մեղադրյալի գույքային դրությունը: Գրավի արժեքի ապացուցման պարտականությունը կրում է գրավատուն: 3. Գրավը կարող է մուծել մեղադրյալը կամ ցանկացած այլ ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձ: Եթե գրավը մուծում է այլ անձ, ապա նրան բացատրվում է մեղադրյալին ներկայացված մեղադրանքի էությունը, ինչպես նաև մեղադրյալի կողմից անօրինական վարքագիծ դրսևորվելու դեպքում՝ վրա հասնող հնարավոր հետևանքները: 4. Գրավատուն ներկայացնում է գրավի մուծված լինելը հավաստող փաստաթուղթ, որը կցվում է վարույթի նյութերին: Գրավը կիրառված է համարվում գրավի մուծված լինելը հավաստող փաստաթուղթը վարույթն իրականացնող մարմին ներկայացնելու պահից: 5. Եթե մեղադրյալը թաքնվել է վարույթն իրականացնող մարմնից, պարբերաբար չի ներկայացել վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով կամ էապես խոչընդոտել է վարույթին, ապա հսկող դատախազը կայացնում է գրավը պետության եկամուտ դարձնելու մասին որոշում և դրա պատճենը եռօրյա ժամկետում ուղարկում է մեղադրյալին և գրավը մուծած անձին` նրանց պարզաբանելով այդ որոշման բողոքարկման` սույն օրենսգրքի 299-301-րդ հոդվածներով սահմանված կարգը: Եթե որպես գրավ ընդունվել է անշարժ կամ շարժական գույք, ապա խափանման միջոցի պայմանները խախտելու հիմքով այդ գույքի վաճառքից մնացած գումարի այն մասը, որը գերազանցում է գրավի չափը, ենթակա է վերադարձման: 6. Սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում դատական վարույթում գրավը պետության եկամուտ դարձնելու մասին որոշումը կայացնում է դատարանը։ Այդ որոշումը կարող է բողոքարկվել սույն օրենսգրքով սահմանված հատուկ վերանայման կարգով։ 7. Գրավը վերադարձվում է գրավատուին բոլոր դեպքերում, երբ չեն ապացուցվել սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված խախտումները, կամ գրավը որպես խափանման միջոց վերացվել կամ փոխվել է: Գրավը վերադարձնելու մասին որոշումն ընդունվում է համապատասխան խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոխելու մասին որոշում կայացնելու հետ միաժամանակ»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: 2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «2․ Մեղադրյալը պարտավոր է՝ (…) 3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. (…)»։ Մեջբերված իրավանորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ խափանման միջոցները դասակարգվում են երկու մասի՝ կալանք և կալանքին այլընտրանք հանդիսացող խափանման միջոցներ: Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չպետք է ընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Այս իրավակարգավորումը իր ամրագրումն է գտել անձի ազատության և անձեռնմխելիության քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածում, որի նպատակն է բացառել կալանքի կիրառումը բոլոր այն դեպքերում, երբ առկա է որոշակի հնարավորություն երաշխավորելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը՝ առանց նրան ազատությունից զրկելու: Ինչ վերաբերում է խափանման միջոցի կիրառման հիմքերին, ապա դրանք ձևակերպվել են որպես նպատակներ՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դրանք որպես կանոն կանխատեսական, այլ ոչ թե փաստական բնույթ են կրում։ Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար: Այս պահանջն ուղղակիորեն ամրագրված է խափանման միջոցը փոխելու ընթացակարգի շրջանակներում, որով սահմանվել է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը իրավասու է որոշում է կայացնել խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին, եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները: Հաշվի առնելով կալանքի առանձնահատուկ տեղը խափանման միջոցների համակարգում՝ օրենսդիրը սահմանել է դրա իրավաչափության լրացուցիչ պայմաններ, որոնք առավելապես վերաբերում են ապացուցողական իրավունքի տիրույթին։ Դրանք են՝ ա) այլընտրանքային խափանման միջոցների ոչ պիտանի լինելը, բ) խափանման այդ միջոցի իրավաչափության պայմանների՝ քննիչի կամ դատախազի կողմից պատշաճ հիմնավորվելը և միաժամանակ դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվելը, գ) կալանքի ժամկետի երկարացման դեպքում՝ վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու, այսինքն՝ մինչդատական վարույթը դեռևս չավարտելու անհրաժեշտությունը: Եվրոպական դատարանի ձևավորած նախադեպային իրավունքի համաձայն` անձին կալանավորելու կամ ազատ արձակելու հարցը քննարկելիս իրավասու մարմինները պարտավորված են հաշվի առնել դատավարությանը նրա ներկայանալն երաշխավորող այլընտրանքային միջոցների առկայությունը (տե´ս Idalov v. Russia գործով Եվրոպական դատարանի 2012 թվականի մայիսի 22-ի վճիռը, գանգատ թիվ 5826/03, կետ 140): Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է․ - մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Ինչպես երևում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համալիր վերլուծությունից՝ դրանում սահմանված՝ «մեղադրյալի ոչ իրավաչափ գործողությունները» վերաբերելի հիմքեր են բոլոր խափանման միջոցների համար՝ առանց որևէ բացառության, այսինքն՝ օրենսդիրը հատուկ չի սահմանել և առանձնացրել կալանավորման հիմքերը, այլ խափանման միջոցների հիմքերից, այլ պարզապես սահմանել է, որ կոնկրետ դեպքում տարբերակված մոտեցում ցուցաբերելու և այս կամ այն խափանման միջոցը անձի նկատմամբ կիրառելու համար՝ պետք է հաշվի առնվեն նույն հոդվածի 3-րդ մասում ամրագրված հանգամանքները: Վերոգրյալը նշանակում է, որ ինքնին ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված խափանման միջոցների հիմքերից որևէ մեկի (մի քանիսի) առկայությունը հաստատելը դեռևս բավարար չէ, որպեսզի մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվի հենց կալանավորումը որպես խափանման միջոց, այլ բավարար է փաստելու, որ անձի նկատմամբ պետք է կիրառել որևէ խափանման միջոց: Վերը շարադրված իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը, Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում են առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառման հիմքերը՝ հաստատված Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 7-ի որոշմամբ: Մասնավորապես՝ այն, որ տվյալ փուլում շարունակում են առկա լինել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված հետևյալ «հիմքերը» (իրավաչափության պայմանները)՝ մեղադրյալի կողմից իր վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու և հանցանք կատարելը կանխելու նպատակները: Դատարանի նման եզրահանգման հիմքում ընկած են հետևյալ հանգամանքները. - սույն քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում և դեռևս չեն հետազոտվել քրեական գործում առկա ապացույցները, - «Datalex.am» դատական տեղեկատվական համակարգում առկա տվյալների համաձայն` մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանը թիվ ԱՎԴ/0145/01/23 քրեական գործով մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակ ունենալու և որպես խափանման միջոցներ վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք կիրառված լինելու պայմաններում սույն քրեական գործով մեղադրվում է ենթադրյալ ոչ մեծ ծանրության և ծանր հանցանքներ կատարելու մեջ, - մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցագործությունների բնույթը, վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում նաև` հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, կատարման եղանակը, սպառնացող հնարավոր պատժի խստությունը: Ամփոփելով նշվածը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գործով ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք նվազեցնում կամ չեզոքացնում են մեղադրյալի կողմից իր վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու և հանցանք կատարելը կանխելու նպատակներով տնային կալանքի ժամկետի երկարաձգման անհրաժեշտությունը, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ տնային կալանքը, գրավը և բացակայելու արգելքը, վերացնելու կամ փոխելու փաստական հիմքեր չկան: Հետևաբար՝ հիմք ընդունելով նշվածը և պայմանավորված այլընտրանքային խափանման միջոցների առկա հիմքերով ու հիմնավորումներով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ ավելի մեղմ խափանման միջոցների կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում նաև՝ Դատարանի որոշմամբ կիրառված սահմանափակումները, պետք է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 15-ը, իսկ կիրառված գրավը՝ 2.000.000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամի չափով, և բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում նաև՝ Դատարանի որոշմամբ կիրառված սահմանափակումները, երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով: Մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոցներ ընտրված գրավը՝ 2.000.000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամի չափով, և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ: Որոշումը հատուկ վերանայման կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ԷԴ.ՄԿՐՏՉՅԱՆ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 27-06-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 27-06-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Դատական նիստը չի կայացել, քանի որ դատական նիստից առաջ դատարանի աշխատակազմի հետ կապ է հաստատել ոստիկանության համապատասխան ստորաբաժանման աշխատակիցը և հայտնել, որ աշխատանքային ծանրաբեռնվածության հանգամանքով պայմանավորված չեն կարող մեղադրյալի ներկայությունը ապահովել սույն դատական նիստին։ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 24-07-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 24-07-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Դատական նիստը չի կայացել, քանի որ դատական նիստից առաջ դատարան է ստացվել հանրային մեղադրողի կողմից դիմում, որով վերջինը հայտնել է, որ ամենամյա հերթական արձակուրդում գտնվելու հանգամանքով պայմանավորված չի կարող ներկայանալ սույն դատական նիստին: |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 19-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 19-08-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 19-08-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/1795/01/25 Ո Ր Ո Շ Ո ւ Մ մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին «19» օգոստոսի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) Նախագահող դատավոր դատական նիստերի քարտուղար հանրային մեղադրող պաշտպան մեղադրյալ Էդ.Մկրտչյան Գ.Հարությունյան Տ.Վարդանյան Վ.Բաբայան Հ.Ղազարյան դռնբաց դատական նիստում՝ նախնական դատալսումների ժամանակ, քննարկելով թիվ ԵԴ1/1795/01/25 քրեական գործով մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի (ծնված` 1993 թվականի ապրիլի 29-ին Արտաշատ քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում՝ չդատապարտված, խնամքին են գտնվում մայրը և մորաքույրը, բնակվում է Արտաշատ քաղաքի Իսակովի փողոցի 113-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում) նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը` Պ Ա Ր Զ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/1795/01/25 (15165224) քրեական գործով մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ այն արարքների համար, որ նա, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ և դրա գործադրման սպառնալիքով կատարել է խուլիգանություն, ինչպես նաև անձի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել է թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածք: Այսպես. Հարություն Գեղամի Ղազարյանը 2024 թվականի նոյեմբերի 2-ին Նորայր Յուրիկի Ներսիսյանի հետ որպես հաճախորդ գտնվելով Երևան քաղաքի Վարդանանց 13-րդ հասցեում գործող «Ռոյալ Մյուզիք Հոլլ» ակումբում՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում, ոտքերը բեմահարթակի վրա դնելու և անհասցե հայհոյանքներ հնչեցնելու համար անվտանգության աշխատակիցների և հաճախորդների կողմից արված դիտողությունը ցավագին ընդունելով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ և դրա գործադրման սպառնալիքով խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, անտեսելով ակումբում բազմաթիվ հաճախորդների առկայության հանգամանքը, վիճաբանել է ակումբի հաճախորդներ Կարեն Ռուդիկի Զախարյանի, Մկրտիչ Մարատի Մակարյանի և վերջինների հետ գտնվող քննությամբ ինքնությունները չպարզված անձանց հետ, որի ընթացքում վերջինների հասցեին տևական ժամանակ հնչեցրել է հայհոյանքներ, ինչպես նաև ձեռքերով և իր մոտ գտնվող կտրող-ծակող առարկայով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Կարեն Ռուդիկի Զախարյանին՝ վերջինին պատճառելով ձախքունքային շրջանի վերքի ձևով առողջության կարճատև քայքայում առաջացնող թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածք։ Հարություն Ղազարյանը տևական ժամանակ կատարված իր գործողություններով՝ հայհոյանքներով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ ակումբում գտնվող մարդկանց անդորրը խախտելով, հասարակության նկատմամբ ցուցաբերել է անհարգալից, իսկ իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ՝ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, ինչպես նաև խոչընդոտել է «Ռոյալ Մյուզիք Հոլլ» ակումբի բնականոն աշխատանքը: 2025 թվականի մայիսի 23-ին Հարություն Գեղամի Ղազարյանի վերաբերյալ թիվ 15165224 քրեական վարույթը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/1795/01/25 համարը: 2025 թվականի մայիսի մայիսի 27-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Էդ.Մկրտչյանի որոշմամբ ստանձնվել է թիվ ԵԴ1/1795/01/25 քրեական գործի վարույթը և նշանակվել նախնական դատալսումներ։ 2025 թվականի հունիսի 10-ին՝ նախնական դատալսումների ժամանակ, Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով: Նախնական դատալսումների ժամանակ հանրային մեղադրող Տ.Վարդանյանը հայտնեց, որ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի՝ տնային կալանքի հիմքերը դեռևս շարունակում են առկա լինել, ուստի դրա ժամկետը պետք է երկարաձգել: Պաշտպան Վ.Բաբայանը չառարկեց հանրային մեղադրողի հայտնածի վերաբերյալ: Մեղադրյալ Հ.Ղազարյանը միացավ իր պաշտպանին։ (Կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները մանրամասն չեն շարադրվում՝ նկատի ունենալով, որ դրանք ձայնագրառված են դատական նիստի արձանագրության ձայնային կրիչում): Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Դատարանը, քննարկելով մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, լսելով կողմերի դիրքորոշումները, արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1․ Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) բ․ անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով, գ․ անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար: (…)»: Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը (այսուհետ` նաև Եվրոպական դատարան) մշակել է հանցագործության համար մեղադրվող անձին մինչև դատավճիռը կալանքի տակ պահելու համար ընդունելի չորս հիմնական հիմքեր. մեղադրյալի` դատաքննությանը չներկայանալու վտանգը (տե´ս Stogmuller v. Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, ¢ 15), մեղադրյալի ազատ արձակվելու դեպքում արդարադատության իրականացմանը խոչընդոտելու վտանգը (տե´ս Wemhoff v. Germany, 1968 թվականի հունիսի 27, ¢ 14) կամ, որ նա կկատարի նոր հանցանքներ (տե´ս Matznetter v Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, ¢ 9) կամ կկատարի հասարակական անկարգություններ (տե´ս Letellier v. France, 1991 թվականի հունիսի 26, ¢ 51): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (...)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց. 2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։ 4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները: 6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 125-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Գրավը իրավասու մարմնի որոշմամբ սահմանված դրամական գումար է, որը Հայաստանի Հանրապետության դրամի, շարժական գույքի, արժեթղթերի կամ այլ արժեքների ձևով պահատվության է փոխանցվում համապատասխան որոշմամբ նշված բանկի կամ այլ վարկային կազմակերպության դեպոզիտ մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու նպատակով: Որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույք, եթե գրավ կիրառելու մասին որոշմամբ հատուկ նշվել է դրա հնարավորության մասին: 2. Գրավի չափը որոշելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի ծանրության աստիճանը և մեղադրյալի գույքային դրությունը: Գրավի արժեքի ապացուցման պարտականությունը կրում է գրավատուն: 3. Գրավը կարող է մուծել մեղադրյալը կամ ցանկացած այլ ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձ: Եթե գրավը մուծում է այլ անձ, ապա նրան բացատրվում է մեղադրյալին ներկայացված մեղադրանքի էությունը, ինչպես նաև մեղադրյալի կողմից անօրինական վարքագիծ դրսևորվելու դեպքում՝ վրա հասնող հնարավոր հետևանքները: 4. Գրավատուն ներկայացնում է գրավի մուծված լինելը հավաստող փաստաթուղթ, որը կցվում է վարույթի նյութերին: Գրավը կիրառված է համարվում գրավի մուծված լինելը հավաստող փաստաթուղթը վարույթն իրականացնող մարմին ներկայացնելու պահից: 5. Եթե մեղադրյալը թաքնվել է վարույթն իրականացնող մարմնից, պարբերաբար չի ներկայացել վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով կամ էապես խոչընդոտել է վարույթին, ապա հսկող դատախազը կայացնում է գրավը պետության եկամուտ դարձնելու մասին որոշում և դրա պատճենը եռօրյա ժամկետում ուղարկում է մեղադրյալին և գրավը մուծած անձին` նրանց պարզաբանելով այդ որոշման բողոքարկման` սույն օրենսգրքի 299-301-րդ հոդվածներով սահմանված կարգը: Եթե որպես գրավ ընդունվել է անշարժ կամ շարժական գույք, ապա խափանման միջոցի պայմանները խախտելու հիմքով այդ գույքի վաճառքից մնացած գումարի այն մասը, որը գերազանցում է գրավի չափը, ենթակա է վերադարձման: 6. Սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում դատական վարույթում գրավը պետության եկամուտ դարձնելու մասին որոշումը կայացնում է դատարանը։ Այդ որոշումը կարող է բողոքարկվել սույն օրենսգրքով սահմանված հատուկ վերանայման կարգով։ 7. Գրավը վերադարձվում է գրավատուին բոլոր դեպքերում, երբ չեն ապացուցվել սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված խախտումները, կամ գրավը որպես խափանման միջոց վերացվել կամ փոխվել է: Գրավը վերադարձնելու մասին որոշումն ընդունվում է համապատասխան խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոխելու մասին որոշում կայացնելու հետ միաժամանակ»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: 2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «2․ Մեղադրյալը պարտավոր է՝ (…) 3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. (…)»։ Մեջբերված իրավանորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ խափանման միջոցները դասակարգվում են երկու մասի՝ կալանք և կալանքին այլընտրանք հանդիսացող խափանման միջոցներ: Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չպետք է ընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Այս իրավակարգավորումը իր ամրագրումն է գտել անձի ազատության և անձեռնմխելիության քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածում, որի նպատակն է բացառել կալանքի կիրառումը բոլոր այն դեպքերում, երբ առկա է որոշակի հնարավորություն երաշխավորելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը՝ առանց նրան ազատությունից զրկելու: Ինչ վերաբերում է խափանման միջոցի կիրառման հիմքերին, ապա դրանք ձևակերպվել են որպես նպատակներ՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դրանք որպես կանոն կանխատեսական, այլ ոչ թե փաստական բնույթ են կրում։ Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար: Այս պահանջն ուղղակիորեն ամրագրված է խափանման միջոցը փոխելու ընթացակարգի շրջանակներում, որով սահմանվել է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը իրավասու է որոշում է կայացնել խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին, եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները: Հաշվի առնելով կալանքի առանձնահատուկ տեղը խափանման միջոցների համակարգում՝ օրենսդիրը սահմանել է դրա իրավաչափության լրացուցիչ պայմաններ, որոնք առավելապես վերաբերում են ապացուցողական իրավունքի տիրույթին։ Դրանք են՝ ա) այլընտրանքային խափանման միջոցների ոչ պիտանի լինելը, բ) խափանման այդ միջոցի իրավաչափության պայմանների՝ քննիչի կամ դատախազի կողմից պատշաճ հիմնավորվելը և միաժամանակ դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվելը, գ) կալանքի ժամկետի երկարացման դեպքում՝ վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու, այսինքն՝ մինչդատական վարույթը դեռևս չավարտելու անհրաժեշտությունը: Եվրոպական դատարանի ձևավորած նախադեպային իրավունքի համաձայն` անձին կալանավորելու կամ ազատ արձակելու հարցը քննարկելիս իրավասու մարմինները պարտավորված են հաշվի առնել դատավարությանը նրա ներկայանալն երաշխավորող այլընտրանքային միջոցների առկայությունը (տե´ս Idalov v. Russia գործով Եվրոպական դատարանի 2012 թվականի մայիսի 22-ի վճիռը, գանգատ թիվ 5826/03, կետ 140): Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է․ - մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ - մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Ինչպես երևում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համալիր վերլուծությունից՝ դրանում սահմանված՝ «մեղադրյալի ոչ իրավաչափ գործողությունները» վերաբերելի հիմքեր են բոլոր խափանման միջոցների համար՝ առանց որևէ բացառության, այսինքն՝ օրենսդիրը հատուկ չի սահմանել և առանձնացրել կալանավորման հիմքերը, այլ խափանման միջոցների հիմքերից, այլ պարզապես սահմանել է, որ կոնկրետ դեպքում տարբերակված մոտեցում ցուցաբերելու և այս կամ այն խափանման միջոցը անձի նկատմամբ կիրառելու համար՝ պետք է հաշվի առնվեն նույն հոդվածի 3-րդ մասում ամրագրված հանգամանքները: Վերոգրյալը նշանակում է, որ ինքնին ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված խափանման միջոցների հիմքերից որևէ մեկի (մի քանիսի) առկայությունը հաստատելը դեռևս բավարար չէ, որպեսզի մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվի հենց կալանավորումը որպես խափանման միջոց, այլ բավարար է փաստելու, որ անձի նկատմամբ պետք է կիրառել որևէ խափանման միջոց: Վերը շարադրված իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը, Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում են առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառման հիմքերը՝ հաստատված Դատարանի 2025 թվականի հունիսի 10-ի որոշմամբ: Մասնավորապես՝ այն, որ տվյալ փուլում շարունակում են առկա լինել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված հետևյալ «հիմքերը» (իրավաչափության պայմանները)՝ մեղադրյալի կողմից իր վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու և հանցանք կատարելը կանխելու նպատակները: Դատարանի նման եզրահանգման հիմքում ընկած են հետևյալ հանգամանքները. - սույն քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում և դեռևս չեն հետազոտվել քրեական գործում առկա ապացույցները, - «Datalex.am» դատական տեղեկատվական համակարգում առկա տվյալների համաձայն` մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանը թիվ ԱՎԴ/0145/01/23 քրեական գործով մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակ ունենալու և որպես խափանման միջոցներ վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք կիրառված լինելու պայմաններում սույն քրեական գործով մեղադրվում է ենթադրյալ ոչ մեծ ծանրության և ծանր հանցանքներ կատարելու մեջ, - մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցագործությունների բնույթը, վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում նաև` հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, կատարման եղանակը, սպառնացող հնարավոր պատժի խստությունը: Ամփոփելով նշվածը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գործով ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք նվազեցնում կամ չեզոքացնում են մեղադրյալի կողմից իր վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու և հանցանք կատարելը կանխելու նպատակներով տնային կալանքի ժամկետի երկարաձգման անհրաժեշտությունը, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ տնային կալանքը, վերացնելու կամ փոխելու փաստական հիմքեր չկան: Հետևաբար՝ հիմք ընդունելով նշվածը և պայմանավորված այլընտրանքային խափանման միջոցի առկա հիմքերով ու հիմնավորումներով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ ավելի մեղմ խափանման միջոցների կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում նաև՝ Դատարանի որոշմամբ կիրառված սահմանափակումները, պետք է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի դեկտեմբերի 15-ը: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում նաև՝ Դատարանի որոշմամբ կիրառված սահմանափակումները, երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով: Որոշումը հատուկ վերանայման կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ԷԴ.ՄԿՐՏՉՅԱՆ |
Անավարտ գործեր
| Հաշվետու ժամանակահատված | 2025 թվական |
|---|---|
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 30-09-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 30-09-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 12-11-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 12-11-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Դատական նիստը չի կայացել դատարանի՝ հերթապահության գրաֆիկում լինելու հանգամանքով պայմանավորված: |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 03-12-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 03-12-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Համաձայնեցման վարույթ
| Ամսաթիվ | 03-12-2025 |
|---|---|
| Այո/Ոչ | Այո |
Ներկայացվել է համաձայնեցման վարույթ կիրառելու միջնորդություն
| Ամսաթիվ | 03-12-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալ / Ամբաստանյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Պաշտպան | |
| Անուն | Սմբատ |
| Ազգանուն | Մինասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
Համաձայնեցման վարույթ կիրառելու միջնորդությունը բավարարվել է
| Ամսաթիվ | 03-12-2025 |
|---|---|
| Որոշումը (արձանագրային որոշման դեպքում բովանդակության վերաբերյալ ամփոփ տեղեկատվություն) | ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ ԵԴ1/1795/01/25 քրեական գործով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ 03.12.2025р. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանում քննվող (նախագահությամբ՝ դատավոր Էդ.Մկրտչյանի) թիվ ԵԴ1/1795/01/25 քրեական գործով՝ ըստ մեղադրանքի Հարություն Գեղամի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, մասնակցությամբ՝ Հանրային մեղադրող՝ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ շրջանների վարչական դատախազության դատախազ, երրորդ դասի խորհրդական Անահիտ Այվազյան, Մեղադրյալ՝ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի (ծնված 29.04.1993թ., ազգությամբ հայ, « քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, չամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված է՝ Արարատի մարզ, Արտաշատ քաղաք, Իսակովի փողոց, 114-րդ շենք, 3-րդ բնակարան հասցեում), աստաբանների պալատի Why play (արտոնագիր փաստաբան Ս (503) կազմվեց սույն արձանագրությունն այն մասին, որ բանակցությունների արդյունքում հանրային մեղադրողը, մեղադրյալը և վերջինիս պաշտպանը համաձայնության եկան հետևյալի մասին. Հարություն Գեղամի Ղազարյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն հանցանքի համար, որ նա մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ և դրա գործադրման սպառնալիքով կատարել է խուլիգանություն, ինչպես նաև անձի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել է թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածք: Այսպես. Հարություն Գեղամի Ղազարյանը, 2024 թվականի նոյեմբերի 2-ին Նորայր Յուրիկի Ներսիսյանի հետ որպես հաճախորդ գտնվելով Երևան քաղաքի Վարդանանց 13-րդ հասցեում գործող «Ռոյալ Մյուզիք Հոլլ» ակումբում՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում, ոտքերը բեմահարթակի վրա դնելու և անհասցե հայհոյանքներ հնչեցնելու համար անվտանգության աշխատակիցների և հաճախորդների կողմից արված դիտողությունը ցավագին ընդունելով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ և դրա գործադրման սպառնալիքով խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, անտեսելով ակումբում բազմաթիվ հաճախորդների առկայության հանգամանքը, վիճաբանել է ակումբի հաճախորդներ Կարեն Ռուդիկի Զախարյանի, Մկրտիչ Մարատի Մակարյանի և վերջինների հետ գտնվող քննությամբ ինքնությունները չպարզված անձանց հետ, որի ընթացքում վերջինների հասցեին տևական ժամանակ հնչեցրել է հայհոյանքներ, ինչպես նաև ձեռքերով և իր մոտ գտնվող կտրող-ծակող առարկայով գիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Կարեն Ռուդիկի Զախարյանին՝ վերջինին պատճառելով ձախքունքային շրջանի վերթի ձևով առողջության կարճատև քայքայում և առաջացնող թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածքը Հարություն Ղազարյանը տևական ժամանակ կատարված իր գործողություններով՝ հայհոյանքներով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ ակումբում գտնվող մարդկանց անդորրը խախտելով, հասարակության նկատմամբ ցուցաբերել է անհարգալից, իսկ իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ՝ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, ինչպես նաև խոչընդոտել է «Ռոյալ Մյուզիք Հոլլ» ակումբի բնականոն աշխատանքը։ Այսինքն, Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և կետով 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: Սակայն, հաշվի առնելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ թիվ ԵԴ/1157/01/19 քրեական գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, պետք է փաստել, որ Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղսագրվող արարքները պետք է որակվեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով։ Մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված է այլընտրանքային խափանման միջոց գրավ՝ 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով, տնային կալանք և բացակայելու արգելք: 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ին՝ ժամը 18:10-ին, Հարություն Ղազարյանը ձերբակալվել է և ներկայացվել է վարույթն իրականացնող մարմին: 2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին միջնորդություն է հարուցվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին, որը նույն օրվա Դատարանի որոշմամբ բավարարվել է և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով, կալանքի սկիզբը հաշվվել է 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ից: 2025 թվականի փետրվարի 6-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից որոշում է կայացվել Հարություն Ղազարյանի նկտամամբ կիրառված կալանքը երկու ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին: 2025 թվականի ապրիլի 8-ին վերջինիս նկատմամբ կիրառված կալանքը որպես խափանման միջոց երկարաձգվել 1 ամիս ժամկետով մինչև 2025 թվականի մայիսի 8-ը: Այնուհետև, Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել կիրառված խափանման միջոցը փոխելու և Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ տնային կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին: Մինչ այսօր Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված է տնային կալանք: Այսպիսով, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի, « քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի պահանջները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի պահանջներով, կողմերը բանակցությունների արդյունքում մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի մեղսագրվող արարքի համար նշանակման ենթակա պատժի (պատժատեսակի պատժաչափի), ներառյալ՝ նպատակահարմարության հարցի կապակցությամբ համաձայնության են եկել այն կրելու հետևյալի մասին. և 1. Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով: 2. Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով: 3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու արդյունքում որպես վերջնական պատիժ նշանակել 2 (երկու) տարի ազատության սահմանափակում: 4. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժին հաշվակցել փաստացի անազատության մեջ գտնվելու 11 ամիս 23 օրը ժամկետը և որպես վերջնական պատիժ նշանակել 7 օր ազատության սահմանափակում՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը։ 5. Մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը վերացնել, իսկ գրավը և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները պահպանել մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո այն վերացնել և գրավի գումարը վերադարձնել այն վճարած անձին: 6. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանից ենթակա չեն բռնագանձման: Մեղադրյալ՝ Հ.Ղազարյան Պաշտպան՝ Հանրային մեղադրող՝ Ա.Այվազյան |
Ստացվել է համաձայնության մասին արձանագրություն
| Ամսաթիվ | 03-12-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալ/ Ամբաստանյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Պաշտպան | |
| Անուն | Սմբատ |
| Ազգանուն | Մինասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Համաձայնության մասին արձանագրություն | ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ ԵԴ1/1795/01/25 քրեական գործով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ 03.12.2025р. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանում քննվող (նախագահությամբ՝ դատավոր Էդ.Մկրտչյանի) թիվ ԵԴ1/1795/01/25 քրեական գործով՝ ըստ մեղադրանքի Հարություն Գեղամի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, մասնակցությամբ՝ Հանրային մեղադրող՝ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ շրջանների վարչական դատախազության դատախազ, երրորդ դասի խորհրդական Անահիտ Այվազյան, Մեղադրյալ՝ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի (ծնված 29.04.1993թ., ազգությամբ հայ, « քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, չամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված է՝ Արարատի մարզ, Արտաշատ քաղաք, Իսակովի փողոց, 114-րդ շենք, 3-րդ բնակարան հասցեում), աստաբանների պալատի Why play (արտոնագիր փաստաբան Ս (503) կազմվեց սույն արձանագրությունն այն մասին, որ բանակցությունների արդյունքում հանրային մեղադրողը, մեղադրյալը և վերջինիս պաշտպանը համաձայնության եկան հետևյալի մասին. Հարություն Գեղամի Ղազարյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն հանցանքի համար, որ նա մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ և դրա գործադրման սպառնալիքով կատարել է խուլիգանություն, ինչպես նաև անձի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել է թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածք: Այսպես. Հարություն Գեղամի Ղազարյանը, 2024 թվականի նոյեմբերի 2-ին Նորայր Յուրիկի Ներսիսյանի հետ որպես հաճախորդ գտնվելով Երևան քաղաքի Վարդանանց 13-րդ հասցեում գործող «Ռոյալ Մյուզիք Հոլլ» ակումբում՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում, ոտքերը բեմահարթակի վրա դնելու և անհասցե հայհոյանքներ հնչեցնելու համար անվտանգության աշխատակիցների և հաճախորդների կողմից արված դիտողությունը ցավագին ընդունելով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ և դրա գործադրման սպառնալիքով խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, անտեսելով ակումբում բազմաթիվ հաճախորդների առկայության հանգամանքը, վիճաբանել է ակումբի հաճախորդներ Կարեն Ռուդիկի Զախարյանի, Մկրտիչ Մարատի Մակարյանի և վերջինների հետ գտնվող քննությամբ ինքնությունները չպարզված անձանց հետ, որի ընթացքում վերջինների հասցեին տևական ժամանակ հնչեցրել է հայհոյանքներ, ինչպես նաև ձեռքերով և իր մոտ գտնվող կտրող-ծակող առարկայով գիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Կարեն Ռուդիկի Զախարյանին՝ վերջինին պատճառելով ձախքունքային շրջանի վերթի ձևով առողջության կարճատև քայքայում և առաջացնող թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածքը Հարություն Ղազարյանը տևական ժամանակ կատարված իր գործողություններով՝ հայհոյանքներով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ ակումբում գտնվող մարդկանց անդորրը խախտելով, հասարակության նկատմամբ ցուցաբերել է անհարգալից, իսկ իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ՝ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, ինչպես նաև խոչընդոտել է «Ռոյալ Մյուզիք Հոլլ» ակումբի բնականոն աշխատանքը։ Այսինքն, Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և կետով 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: Սակայն, հաշվի առնելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ թիվ ԵԴ/1157/01/19 քրեական գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, պետք է փաստել, որ Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղսագրվող արարքները պետք է որակվեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով։ Մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված է այլընտրանքային խափանման միջոց գրավ՝ 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով, տնային կալանք և բացակայելու արգելք: 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ին՝ ժամը 18:10-ին, Հարություն Ղազարյանը ձերբակալվել է և ներկայացվել է վարույթն իրականացնող մարմին: 2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին միջնորդություն է հարուցվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին, որը նույն օրվա Դատարանի որոշմամբ բավարարվել է և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով, կալանքի սկիզբը հաշվվել է 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ից: 2025 թվականի փետրվարի 6-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից որոշում է կայացվել Հարություն Ղազարյանի նկտամամբ կիրառված կալանքը երկու ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին: 2025 թվականի ապրիլի 8-ին վերջինիս նկատմամբ կիրառված կալանքը որպես խափանման միջոց երկարաձգվել 1 ամիս ժամկետով մինչև 2025 թվականի մայիսի 8-ը: Այնուհետև, Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել կիրառված խափանման միջոցը փոխելու և Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ տնային կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին: Մինչ այսօր Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված է տնային կալանք: Այսպիսով, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի, « քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի պահանջները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի պահանջներով, կողմերը բանակցությունների արդյունքում մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի մեղսագրվող արարքի համար նշանակման ենթակա պատժի (պատժատեսակի պատժաչափի), ներառյալ՝ նպատակահարմարության հարցի կապակցությամբ համաձայնության են եկել այն կրելու հետևյալի մասին. և 1. Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով: 2. Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով: 3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու արդյունքում որպես վերջնական պատիժ նշանակել 2 (երկու) տարի ազատության սահմանափակում: 4. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժին հաշվակցել փաստացի անազատության մեջ գտնվելու 11 ամիս 23 օրը ժամկետը և որպես վերջնական պատիժ նշանակել 7 օր ազատության սահմանափակում՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը։ 5. Մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը վերացնել, իսկ գրավը և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները պահպանել մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո այն վերացնել և գրավի գումարը վերադարձնել այն վճարած անձին: 6. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանից ենթակա չեն բռնագանձման: Մեղադրյալ՝ Հ.Ղազարյան Պաշտպան՝ Հանրային մեղադրող՝ Ա.Այվազյան |
Դատաքննության հատուկ կարգ
| Կիրառվել է | Համաձայնեցման վարույթ |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 03-12-2025 |
| Որոշումը (արձանագրային որոշման դեպքում բովանդակության վերաբերյալ ամփոփ տեղեկատվություն) | ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ ԵԴ1/1795/01/25 քրեական գործով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ 03.12.2025р. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանում քննվող (նախագահությամբ՝ դատավոր Էդ.Մկրտչյանի) թիվ ԵԴ1/1795/01/25 քրեական գործով՝ ըստ մեղադրանքի Հարություն Գեղամի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, մասնակցությամբ՝ Հանրային մեղադրող՝ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ շրջանների վարչական դատախազության դատախազ, երրորդ դասի խորհրդական Անահիտ Այվազյան, Մեղադրյալ՝ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի (ծնված 29.04.1993թ., ազգությամբ հայ, « քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, չամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված է՝ Արարատի մարզ, Արտաշատ քաղաք, Իսակովի փողոց, 114-րդ շենք, 3-րդ բնակարան հասցեում), աստաբանների պալատի Why play (արտոնագիր փաստաբան Ս (503) կազմվեց սույն արձանագրությունն այն մասին, որ բանակցությունների արդյունքում հանրային մեղադրողը, մեղադրյալը և վերջինիս պաշտպանը համաձայնության եկան հետևյալի մասին. Հարություն Գեղամի Ղազարյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն հանցանքի համար, որ նա մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ և դրա գործադրման սպառնալիքով կատարել է խուլիգանություն, ինչպես նաև անձի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել է թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածք: Այսպես. Հարություն Գեղամի Ղազարյանը, 2024 թվականի նոյեմբերի 2-ին Նորայր Յուրիկի Ներսիսյանի հետ որպես հաճախորդ գտնվելով Երևան քաղաքի Վարդանանց 13-րդ հասցեում գործող «Ռոյալ Մյուզիք Հոլլ» ակումբում՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում, ոտքերը բեմահարթակի վրա դնելու և անհասցե հայհոյանքներ հնչեցնելու համար անվտանգության աշխատակիցների և հաճախորդների կողմից արված դիտողությունը ցավագին ընդունելով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ և դրա գործադրման սպառնալիքով խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, անտեսելով ակումբում բազմաթիվ հաճախորդների առկայության հանգամանքը, վիճաբանել է ակումբի հաճախորդներ Կարեն Ռուդիկի Զախարյանի, Մկրտիչ Մարատի Մակարյանի և վերջինների հետ գտնվող քննությամբ ինքնությունները չպարզված անձանց հետ, որի ընթացքում վերջինների հասցեին տևական ժամանակ հնչեցրել է հայհոյանքներ, ինչպես նաև ձեռքերով և իր մոտ գտնվող կտրող-ծակող առարկայով գիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Կարեն Ռուդիկի Զախարյանին՝ վերջինին պատճառելով ձախքունքային շրջանի վերթի ձևով առողջության կարճատև քայքայում և առաջացնող թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածքը Հարություն Ղազարյանը տևական ժամանակ կատարված իր գործողություններով՝ հայհոյանքներով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ ակումբում գտնվող մարդկանց անդորրը խախտելով, հասարակության նկատմամբ ցուցաբերել է անհարգալից, իսկ իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ՝ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, ինչպես նաև խոչընդոտել է «Ռոյալ Մյուզիք Հոլլ» ակումբի բնականոն աշխատանքը։ Այսինքն, Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և կետով 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: Սակայն, հաշվի առնելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ թիվ ԵԴ/1157/01/19 քրեական գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, պետք է փաստել, որ Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղսագրվող արարքները պետք է որակվեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով։ Մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված է այլընտրանքային խափանման միջոց գրավ՝ 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով, տնային կալանք և բացակայելու արգելք: 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ին՝ ժամը 18:10-ին, Հարություն Ղազարյանը ձերբակալվել է և ներկայացվել է վարույթն իրականացնող մարմին: 2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին միջնորդություն է հարուցվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին, որը նույն օրվա Դատարանի որոշմամբ բավարարվել է և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով, կալանքի սկիզբը հաշվվել է 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ից: 2025 թվականի փետրվարի 6-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից որոշում է կայացվել Հարություն Ղազարյանի նկտամամբ կիրառված կալանքը երկու ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին: 2025 թվականի ապրիլի 8-ին վերջինիս նկատմամբ կիրառված կալանքը որպես խափանման միջոց երկարաձգվել 1 ամիս ժամկետով մինչև 2025 թվականի մայիսի 8-ը: Այնուհետև, Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել կիրառված խափանման միջոցը փոխելու և Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ տնային կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին: Մինչ այսօր Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված է տնային կալանք: Այսպիսով, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի, « քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի պահանջները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի պահանջներով, կողմերը բանակցությունների արդյունքում մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի մեղսագրվող արարքի համար նշանակման ենթակա պատժի (պատժատեսակի պատժաչափի), ներառյալ՝ նպատակահարմարության հարցի կապակցությամբ համաձայնության են եկել այն կրելու հետևյալի մասին. և 1. Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով: 2. Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով: 3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու արդյունքում որպես վերջնական պատիժ նշանակել 2 (երկու) տարի ազատության սահմանափակում: 4. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժին հաշվակցել փաստացի անազատության մեջ գտնվելու 11 ամիս 23 օրը ժամկետը և որպես վերջնական պատիժ նշանակել 7 օր ազատության սահմանափակում՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը։ 5. Մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը վերացնել, իսկ գրավը և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները պահպանել մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո այն վերացնել և գրավի գումարը վերադարձնել այն վճարած անձին: 6. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանից ենթակա չեն բռնագանձման: Մեղադրյալ՝ Հ.Ղազարյան Պաշտպան՝ Հանրային մեղադրող՝ Ա.Այվազյան |
Դատական ակտի հրապարակման օր
| Ամսաթիվ | 03-12-2025 |
|---|
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 03-12-2025 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 03-12-2025 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԴ1/1795/01/25 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ «03» դեկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) Նախագահող դատավոր դատական նիստերի քարտուղարներ հանրային մեղադրողներ պաշտպաններ մեղադրյալ Էդ.Մկրտչյան Գ.Հարությունյան Վ.Պապոյան Տ.Վարդանյան Ա.Այվազյան Վ.Բաբայան Ս.Մինասյան Հ.Ղազարյան դռնբաց դատական նիստում, դատաքննության հատուկ կարգով քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հարություն Գեղամի Ղազարյանի (ծնված` 1993 թվականի ապրիլի 29-ին Արտաշատ քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում՝ չդատապարտված, խնամքին են գտնվում մայրը և մորաքույրը, բնակվում է Արտաշատ քաղաքի Իսակովի փողոցի 113-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի նոյեմբերի 2-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննության վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական առաջին բաժնի քննիչ Ա.Գալստյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 15165224 քրեական վարույթը: 2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննության վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական առաջին բաժնի քննիչ Ա.Գալստյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 15178524 քրեական վարույթը: 2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննության վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական առաջին բաժնի քննիչ Ա.Գալստյանի որոշմամբ թիվ 15178524 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 15165224 քրեական վարույթին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 15165224 քրեական վարույթի ներքո: 2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Տ.Վարդանյանի որոշմամբ թիվ 15165224 քրեական վարույթով Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: 2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ թիվ 15165224 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով: Կալանքի կրման սկիզբը հաշվվել է 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ից: 2025 թվականի փետրվարի 6-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ թիվ 15165224 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 ամիս ժամկետով: 2025 թվականի ապրիլի 8-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ թիվ 15165224 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 1 ամիս ժամկետով: 2025 թվականի մայիսի 7-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ թիվ 15165224 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 1 ամիս ժամկետով, համակցված գրավի՝ 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով, և բացակայելու արգելքի հետ: 2025 թվականի մայիսի 21-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Տ.Վարդանյանի որոշմամբ թիվ 15165224 քրեական վարույթով Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում: 2025 թվականի մայիսի 23-ին Հարություն Գեղամի Ղազարյանի վերաբերյալ թիվ 15165224 քրեական վարույթը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/1795/01/25 համարը: 2025 թվականի մայիսի 27-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Էդ.Մկրտչյանի որոշմամբ ստանձնվել է թիվ ԵԴ1/1795/01/25 քրեական գործի վարույթը և նշանակվել նախնական դատալսումներ։ 2025 թվականի հունիսի 10-ին՝ նախնական դատալսումների ժամանակ, Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում նաև՝ Դատարանի որոշմամբ կիրառված սահմանափակումները, երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով։ 2025 թվականի օգոստոսի 19-ին՝ նախնական դատալսումների ժամանակ, Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում նաև՝ Դատարանի որոշմամբ կիրառված սահմանափակումները, երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով։ Համաձայնեցման վարույթ կիրառելու միջնորդությունը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածով նախատեսված հարցերի քննարկման ընթացքում մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանը միջնորդեց կիրառել համաձայնեցման վարույթ և հայտնեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանների հետ, գիտակցում է համաձայնեցման վարույթով դատաքննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ: Հանրային մեղադրող Ա.Այվազյանը և պաշտպաններ Ս.Մինասյանը և Վ.Բաբայանը չառարկեցին համաձայնեցման վարույթով դատաքննություն անցկացնելու միջնորդության դեմ: Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 458-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, ինչպես նաև այն, որ մեղադրյալը համաձայն է իրեն մեղսագրվող արարքին, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, գիտակցում է միջնորդության բնույթը, հետևանքները և բացակայում են նույն օրենսգրքի 458-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` համաձայնեցման վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 459-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, բավարարեց մեղադրյալի միջնորդությունը և կողմերի բանակցությունների համար սահմանեց վերջինների կողմից միջնորդված ժամկետը: Համաձայնության մասին արձանագրությունը. Բանակցությունների արդյունքում կողմերը եկել են համաձայնության և կազմվել է համաձայնության մասին արձանագրություն հետևյալ բովանդակությամբ. «Արձանագրություն ԵԴ1/1795/01/25 քրեական գործով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ 03․12.2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանում քննվող (նախագահությամբ՝ դատավոր Էդ.Մկրտչյանի) թիվ ԵԴ1/1795/01/25 քրեական գործով` ըստ մեղադրանքի Հարություն Գեղամի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, մասնակցությամբ՝ Հանրային մեղադրող՝ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ, երրորդ դասի խորհրդական Անահիտ Այվազյան, Մեղադրյալ՝ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի (ծնված 29.04.1993թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, չամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված է՝ Արարատի մարզ, Արտաշատ քաղաք, Իսակովի փողոց, 114-րդ շենք, 3-րդ բնակարան հասցեում), Պաշտպան՝ ՀՀ փաստաբանների պալատի փաստաբան Սմբատ Մինասյան (արտոնագիր թիվ 2717) և Վահագն Բաբայան (արտոնագիր թիվ` 503), կազմվեց սույն արձանագրությունն այն մասին, որ բանակցությունների արդյունքում հանրային մեղադրողը, մեղադրյալը և վերջինիս պաշտպանը համաձայնության եկան հետևյալի մասին. Հարություն Գեղամի Ղազարյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն հանցանքի համար, որ նա մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ և դրա գործադրման սպառնալիքով կատարել է խուլիգանություն, ինչպես նաև անձի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել է թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածք: Այսպես. Հարություն Գեղամի Ղազարյանը, 2024 թվականի նոյեմբերի 2-ին Նորայր Յուրիկի Ներսիսյանի հետ որպես հաճախորդ գտնվելով Երևան քաղաքի Վարդանանց 13-րդ հասցեում գործող «Ռոյալ Մյուզիք Հոլլ» ակումբում՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում, ոտքերը բեմահարթակի վրա դնելու և անհասցե հայհոյանքներ հնչեցնելու համար անվտանգության աշխատակիցների և հաճախորդների կողմից արված դիտողությունը ցավագին ընդունելով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ և դրա գործադրման սպառնալիքով խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, անտեսելով ակումբում բազմաթիվ հաճախորդների առկայության հանգամանքը, վիճաբանել է ակումբի հաճախորդներ Կարեն Ռուդիկի Զախարյանի, Մկրտիչ Մարատի Մակարյանի և վերջինների հետ գտնվող քննությամբ ինքնությունները չպարզված անձանց հետ, որի ընթացքում վերջինների հասցեին տևական ժամանակ հնչեցրել է հայհոյանքներ, ինչպես նաև ձեռքերով և իր մոտ գտնվող կտրող-ծակող առարկայով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Կարեն Ռուդիկի Զախարյանին՝ վերջինին պատճառելով ձախքունքային շրջանի վերքի ձևով առողջության կարճատև քայքայում և առաջացնող թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածքը Հարություն Ղազարյանը տևական ժամանակ կատարված իր գործողություններով՝ հայհոյանքներով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ ակումբում գտնվող մարդկանց անդորրը խախտելով, հասարակության նկատմամբ ցուցաբերել է անհարգալից, իսկ իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ՝ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, ինչպես նաև խոչընդոտել է «Ռոյալ Մյուզիք Հոլլ» ակումբի բնականոն աշխատանքը: Այսինքն, Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1- ին և կետով 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով։ Սակայն, հաշվի առնելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ թիվ ԵԴ/1157/01/19 քրեական գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, պետք է փաստել, որ Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղսագրվող արարքները պետք է որակվեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով: Մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված է այլընտրանքային խափանման միջոց գրավ՝ 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով, տնային կալանք և բացակայելու արգելք: 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ին՝ ժամը 18:10-ին, Հարություն Ղազարյանը ձերբակալվել է և ներկայացվել է վարույթն իրականացնող մարմին: 2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին միջնորդություն է հարուցվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին, որը նույն օրվա Դատարանի որոշմամբ բավարարվել է և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով, կալանքի սկիզբը հաշվվել է 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ից: 2025 թվականի փետրվարի 6-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից որոշում է կայացվել Հարություն Ղազարյանի նկատամամբ կիրառված կալանքը երկու ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին: 2025 թվականի ապրիլի 8-ին վերջինիս նկատմամբ կիրառված կալանքը որպես խափանման միջոց երկարաձգվել 1 ամիս ժամկետով մինչև 2025 թվականի մայիսի 8-ը: Այնուհետև, Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել կիրառված խափանման միջոցը փոխելու և Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ տնային կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին: Մինչ այսօր Հարություն Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված է տնային կալանք: Այսպիսով, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի պահանջները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի պահանջներով, կողմերը բանակցությունների արդյունքում մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի մեղսագրվող արարքի համար նշանակման ենթակա պատժի (պատժատեսակի և պատժաչափի), ներառյալ՝ այն կրելու նպատակահարմարության հարցի կապակցությամբ համաձայնության են եկել հետևյալի մասին. 1. Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով: 2. Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով: 3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու արդյունքում որպես վերջնական պատիժ նշանակել 2 (երկու) տարի ազատության սահմանափակում: 4. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ նշանակված պատժին հաշվակցել փաստացի անազատության մեջ գտնվելու 11 ամիս 23 օրը ժամկետը և որպես վերջնական պատիժ նշանակել 7 օր ազատության սահմանափակում՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը: 5. Մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը վերացնել, իսկ գրավը և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները պահպանել մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո այն վերացնել և գրավի գումարը վերադարձնել այն վճարած անձին: 6. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանից ենթակա չեն բռնագանձման։ Մեղադրյալ՝ [ստորագրություն] Հ.Ղազարյան Պաշտպան՝ [ստորագրություն] Ս.Մինասյան [ստորագրություն] Վ.Բաբայան Հանրային մեղադրող [ստորագրություն] Ա.Այվազյան»: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 461-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ընդունեց համաձայնության մասին արձանագրությունը և որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին: Համաձայնեցման վարույթով լրացուցիչ դատալսումները. Հանրային մեղադրողի կողմից համաձայնության մասին արձանագրության հրապարակումից հետո մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանը, պատասխանելով նախագահողի հարցերին, հայտնեց, որ իրեն պարզ է կնքված համաձայնության բովանդակությունը, համաձայն է դրան, արտահայտել է իր իրական կամքը, գիտակցում է կնքված համաձայնության հետևանքները, պնդում է կնքված համաձայնությունը, շեշտադրել է, որ այն չի կնքվել բռնության, սպառնալիքի կամ հարկադրանքի այլ միջոցի ազդեցության հետևանքով։ Հրապարակված արձանագրության վերաբերյալ հանրային մեղադրողը և պաշտպանները հայտնեցին, որ պնդում են կնքված համաձայնությունը: Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Առաջադրված մեղադրանքը մեղադրյալ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի կողմից ընդունելու և համաձայնեցման վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արձանագրում է, որ Հարություն Գեղամի Ղազարյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, որը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 463-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի, պատժաչափի, պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցերը պետք է լուծել ըստ համաձայնության մասին արձանագրության։ Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ տնային կալանքը, պետք է վերացնել, իսկ գրավը և բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գրավի գումարը պետք է վերադարձնել գրավատուին: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 458-464-րդ հոդվածներով` Դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Հարություն Գեղամի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով սահմանված կարգով` նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժին հաշվակցել սույն քրեական գործով վերջինի փաստացի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը և Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 7 (յոթ) օր ժամկետով՝ արգելելով առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը: Հարություն Գեղամի Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ տնային կալանքը, վերացնել, իսկ գրավը և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գրավի գումարը վերադարձնել գրավատուին: Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ԷԴ.ՄԿՐՏՉՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 03-12-2025 |
Եզրափակիչ դատական ակտը մտել է օրինական ուժի մեջ
| Ամսաթիվ | 20-01-2026 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 20-01-2026 |
|---|
Ստացվել է տեղեկատվություն դատավճիռն ի կատար ածելու վերաբերյալ
| Ամսաթիվ | 24-02-2026 |
|---|---|
| Ստացվել է | Ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանումից |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 26-03-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 7 հատորից. 1-ին հատոր՝ ՙՙ250՚՚ թերթ, 2-րդ հատոր՝ ՙՙ257՚՚ թերթ, 3-րդ հատոր 273 թերթ, 4-րդ հատոր 263 թերթ, |
| Այլ նշումներ | 5-րդ հատոր՝155 թերթ, 6-րդ հատոր՝148 թերթ, 7-րդ հատոր՝136 թերթ: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 31-03-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 7 հատորից. 1-ին հատոր՝ ՙՙ250՚՚ թերթ, 2-րդ հատոր՝ ՙՙ257՚՚ թերթ, 3-րդ հատոր 273 թերթ, 4-րդ հատոր 263 թերթ |
| Էջերի քանակը | 5-րդ հատոր՝155 թերթ, 6-րդ հատոր՝148 թերթ, 7-րդ հատոր՝136 թերթ |