ԵԴ1/1774/01/25



Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

<<03>> ապրիլի 2026թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան)

նախագահությամբ՝ դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանի,
քարտուղարությամբ՝ Լ.Ալոյանի,
Ս.Հովհաննիսյանի,
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող՝ Տ.Մխիթարյանի,
մեղադրյալ՝ Ս.Բաղդասարյանի,
տուժող՝ Ս.Չագորովայի,

դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանի (ծնված՝ 1980 թվականի մարտի 30-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, դատվածություն չունեցող, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, կատարում է շինարարական աշխատանքներ, հաշվառված՝ Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի Խորհրդարան փողոցի 44-րդ տուն հասցեում, փաստացի բնակվող՝ Երևան քաղաքի Նար-Դոսի փողոցի 77-րդ շենքի 73-րդ բնակարան հասցեում)՝ Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2024 թվականի մարտի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Խաչիկ Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 14-0348-24 քրեական վարույթը:
2024 թվականի մարտի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Խ.Մարտիրոսյանի կողմից կայացված՝ <<Տուժող ճանաչելու մասին>> որոշմամբ՝ Սյուզաննա Չագարովան ճանաչվել է տուժող:
2024 թվականի մայիսի 14-ին կազմված <<Հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին>> միջնորդությամբ՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Խ.Մարտիրոսյանը միջնորդել է թիվ 14-0348-24 քրեական վարույթով հսկող դատախազին՝ Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել հանրային քրեական հետապնդում:
2024 թվականի մայիսի 14-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Էդ.Գրիգորյանի կողմից կայացված <<Հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին>> որոշմամբ՝ թիվ 14-0348-24 քրեական վարույթի նյութերով Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որը վերջինիս ներկայացվել է 2025 թվականի մարտի 11-ին:
2024 թվականի մայիսի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Խ.Մարտիրոսյանի կողմից կայացված <<Խափանման միջոց ընտրելու մասին>> որոշմամբ՝ Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի մայիսի 30-ին կազմված <<Հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը կասեցնելու մասին>> միջնորդությամբ՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Խ.Մարտիրոսյանը միջնորդել է մինչդատական վարույթի նակտմամբ հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ թիվ 14-0348-24 քրեական վարույթով կասեցնել մեղադրյալ Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանի հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը՝ մեղադրյալի գտնվելու վայրն այլ պատճառներով հայտնի չլինելու հիմքով:
2024 թվականի մայիսի 31-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Տ.Մխիթարյանի կողմից կայացված <<Հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը կասեցնելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է՝ թիվ 14-0348-24 քրեական վարույթով ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Խ.Մարտիրոսյանի միջնորդությունը բավարարել, մեղադրյալ Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը կասեցնել՝ մեղադրյալ Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանի գտնվելու վայրն անհայտ լինելու հիմքով:
2025 թվականի մարտի 11-ին կազմված <<Հետախուզվողին հայտնաբերելու և վարույթն իրականացնող մարմին ներկայացնելու վերաբերյալ>> արձանագրության համաձայն՝ 2025 թվականի մարտի 11-ին՝ ժամը 12:20-ին Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար հասցեում գործող Օղակաձև այգուց հասցեի մոտակայքից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԵՔՎ է տեղափոխվել հետախուզման մեջ գտնվող Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանը:
2025 թվականի մարտի 11-ին կազմված <<Հանրային քրեական հետապնդման կասեցված ժամկետը վերսկսելու մասին>> միջնորդությամբ՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Խ.Մարտիրոսյանը միջնորդել է թիվ 14-0348-24 քրեական վարույթով հսկող դատախազին՝ մեղադրյալ Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանի նկատմամբ կասեցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը վերսկսել:
2025 թվականի մարտի 14-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Տ.Մխիթարյանի կողմից կայացված <<Հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը վերսկսելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է՝ թիվ 14-0348-24 քրեական վարույթով ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Խ.Մարտիրոսյանի միջնորդությունը բավարարել և Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը վերսկսել:
2025 թվականի ապրիլի 07-ին թիվ 14-0348-24 քրեական վարույթով հետագա նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ.Վարդանյանին:
2025 թվականի մայիսի 19-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Տ.Մխիթարյանի կողմից կայացված <<Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու>> որոշմամբ որոշվել է՝ հաստատել է թիվ 14-0348-24 քրեական վարույթի նյութերով մեղադրական եզրակացությունը և այն վարույթի նյութերի հետ հանձնել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան:
2025 թվականի մայիսի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/1774/01/25 համարը:
2025 թվականի մայիսի 21-ին դատարաններում գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը մակագրվել է դատավոր Գևորգ Պողոսյանին, իսկ 2025 թվականի մայիսի 22-ին հանձնվել է վերջինիս աշխատակազմին:
2025 թվականի մայիսի 26-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանի կողմից կայացված որոշմամբ՝ ստանձնվել թիվ ԵԴ1/1774/01/25 քրեական գործով վարույթը և նախնական դատալսումներ է նշանակվել:
2025 թվականի նոյեմբերի 18-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ՝ մեղադրյալ Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնվել է անփոփոխ:
2026 թվականի փետրվարի 04-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը մեղադրյալ Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանի նկատմամբ կայացրել է մեղադրական վերդիկտ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2. Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ <<[Ն]ա խարդախությամբ՝ խաբեության եղանակով կատարել է ուրիշի գույքի հափշտակություն:
Այսպես.
Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանը 2024 թվականի մարտի 24-ին՝ ժամը 16:00-ից 16:30-ն ընկած ժամանակահատվածում մուտք է գործել Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար 4/2 հասցեում գործող Սյուզաննա Չագորովային պատկանող <<Թեսթի Քոֆի Երևան>> սուրճի մասնագիտացված խանութ, որտեղ աշխատակցուհի Միլանա Զախարյանին իրականում գոյություն չունեցող կեղծ տվյալներ հաղորդելով՝ ներկայացել է որպես հարկայինի աշխատակից, որից հետո իր որոշակի վարքագծով և դիտավորությամբ իրականությունը խեղաթյուրելով՝ նշված խանութի տնօրեն Սյուզաննա Չագորովայի հետ բջջային հեռախոսով խոսելու պատրանք ստեղծելով և իրեն 20.000 ՀՀ դրամ տալու Սյուզաննա Չագորովայի համաձայնության մասին կեղծ տվյալներ աշխատակցին հայտնելով՝ վերջինից պահանջել և վերցրել է 20.000 ՀՀ դրամ՝ այդ կերպ Սյուզաննա Չագորովային պատճառելով 20.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս>>:

Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3. Տուժող Սյուզաննա Վադիմի Չագորովան հիմնական դատալսումների ժամանակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իրեն է պատկանում Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար փողոցի 4/2 հասցեում գործող <<Թեսթի Քոֆի Երևան>> սուրճի մասնագիտացված խանութը, որն աշխատում է առավոտյան ժամը 09:30-ից մինչև 21:30-ը: 2024 թվականի մարտի 24-ին, երբ իր հարազատ քրոջ աղջիկը՝ Միլանա Զախարյանը, ով փորձաշրջան անցնելիս է եղել, աշխատանքի է գտնվել խանութում, զանգահարել է իրեն և ասել, թե իրեն արդյոք հարկայինից զանգահարել են, գումար փոխանցելու համար, ինչին ինքը պատասխանել է, որ իրեն ոչ ոք չի զանգահարել, առավել ևս այդ օրը կիրակի է և հարկայինը չի աշխատում: Հարցրել է, թե ինչ է պատահել, ինչին Միլանան պատասխանել է, որ եկան ներկայացան, որ հարկայինից են, ասեցին, որ այդ պահին քեզ հետ են խոսում, դու տեղյա՞կ ես, պետք է 20.000 գումար տա, իսկ ինքն էլ տվել է: Միլանային ասել է, որ սխալ բան է արել, նրան խաբել են: Այդ ժամանակ ինքը անմիջապես եկել է խանութ: Նայել է տեսագրությունները և պարզել է թե ինչ է կատարվել: Այնուհետև՝ զանգահարել է ոստիկանություն: Այդ անձը Միլանային տվել էր թղթեր, որոնք իրենցից ներկայացնում էին էլեկտրական ջերմաչափի ներդիր, <<ինստրուկցիա>> ասվածը, 2 էջանոց կիսաճմռթած թղթեր է եղել, բայց քանի որ այդ պահին Միլանան եղել է մի քանի օրվա աշխատող և խառնված չի էլ նայել այդ թղթերը: Այնուհետև՝ գումարը փոխանցել է այդ անձին, ինչը շատ լավ երևում է տեսագրությամբ:
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը)
3.1. Վկա Միլանա Վահեյի Զախարյանը հիմնական դատալսումների ժամանակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դատական նիստերի դահլիճում իրենց ձախ գտնվում է իր տնօրեն և մորաքույր Սյուզաննան, իսկ աջ կողմում գտնվող անձին ճանաչում է դեպքի ժամանակից, ով մտել է խանութ: Նշեց, որ 2024 թվականի մարտի 24-ին գտնվել է մորաքրոջ՝ Սյուզաննա Չագորովային պատկանող Հրաչյա Քոչար փողոցում գտնվող սուրճի խանութում, մի մարդ է մտել ներս ու ասել, որ ինքը հարկայինի աշխատող է, ինչ-որ թուղթ է տվել ու իրենից 20.000 ՀՀ դրամ պահանջել, հարկայինի աշխատող հանդիսանալու պատրվակով: Իրեն ոչինչ չի փոխանցել, միայն իրենից գրիչ է ուզել, ինչ-որ բան գրել ու նպատակով ու թուղթ է ցույց տվել, ինչը մնացել է իր մոտ: Իրեն հայտնել է, որ հեռախոսով տնօրենի հետ է խոսում: Ինքն էլ մտածել է, որ նա հարկայինի աշխատակից է, իսկ տնօրենն էլ տեղյակ է, ուրեմն պետք է այդ գումարը փոխանցի: Ինքը տնօրենին զանգահարել է այդ անձի գնալուց հետո: Այդ ժամանակ խանութում բացի իրենից եղել է նաև մեկ հաճախորդ, ում սպասարկելիս է եղել: Ավելացրել է նաև, որ եթե այդ անձը իրեն չասեր հարկայինի աշխատող է, ապա նրան գումար չէր փոխանցի, իսկ եթե ասեր հարկայինի աշխատող է, բայց բջջային հեռախոսով խոսելիս չլիներ, գուցե իր մոտ այդ պահին կասկած առաջանար և զանգահարեր տնօրենին: Այդ անձին նախկինում չի տեսել: Հիմա հստակ չի հիշում, թե լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելիս ինչ հատկանիշներով է ճանաչել այդ անձին, սակայն այն ժամանակ հստակ հիշել է, քանի որ ժամանակային տարածությունն ավելի քիչ է եղել: Հայտնեց նաև, որ հիմա հստակ հիշում է, որ այդ անձը եղել է մեղադրյալը: Ինքը դեմքի ընդհանուր դիմագծերից է հիշում: Եվս մեկ անգամ հայտնեց, որ խանութում իրենից գումար վերցրած, տեսագրությունում երևացող և լուսանկարով ճանաչման ներկայացված անձը նույն անձն է՝ ով հանդիսանում է դատական նիստերի դահլիճում գտնվող մեղադրյալը: Նշեց, որ հնարավոր չէ, որ շփոթի: Հայտնեց, որ երբևէ, այդ թվում՝ դատարանում ցուցմունք տալուց առաջ իրեն ոչ ոք չի ուղղորդել:
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը)
3.2. 2024 թվականի մարտի 24-ին՝ ժամը 18:00-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում կազմված հանցագործության մասին բանավոր հաղորդում ընդունելու վերաբերյալ թիվ 015349 արձանագրության համաձայն՝ Սյուզաննա Վադիմի Չագորովան հաղորդում է տվել այն մասին, որ անհայտ անձը նույն թվականի մարտի 24-ին՝ ժամը 16:00-ից մինչև 16:30-ն ընկած ժամանակահատվածում մուտք է գործել Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 4/2 հասցեում գործող սուրճի մասնագիտացված խանութ-սրահ և աշխատակցին՝ Միլանա Վահեի Զախարյանին ներկայացել է հարկայինի աշխատակից և խաբեությամբ ու վստահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակել է 20.000 ՀՀ դրամ՝ հայտնելով, որ ինքը տեղյակ է գումարի մասին: Խարդախությունից ինքը տուժել է 20.000 ՀՀ դրամ, քանի որ նշված գումարը խանութի եկամուտն է եղել:
(տե՛ս գ.թ. 3 և դատական նիստի արձանագրությունը)
3.3. 2024 թվականի ապրիլի 30-ին՝ ժամը 19:07-ին կազմված արձանագրության համաձայն՝ Միլանա Զախարյանը ճանաչել է 3-րդ համարի ներքո առկա լուսանկարում պատկերված անձին, ով հանդիսացել է Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանը:
(տե՛ս գ.թ. 48-50 և դատական նիստի արձանագրությունը)
3.4. 2024 թվականի ապրիլի 30-ին՝ ժամը 19:27-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրության համաձայն՝ Միլանա Զախարյանի և հոգեբան Մարիյա Մարկոսյանի մասնակցվությամբ զննության է ենթարկվել Սյուզաննա Չագորովայից վերցրած լազերային սկավառակի վրա առկա տեսագրությունը: 1711433224918734 վերտառումով տեսագրության զննությամբ պարզվել է, որ այն իրենից ներկայացնում է 45 վայրկյան տևողության գունավոր տեսագրություն՝ առանց ձայնային ուղեկցման, համակարգչի էկրանի վրայից տեսանկարահանված, որի վերևի աջ անկյունային հատվածում արտացոլված է ժամ և օր՝ 24-03-2024: Տեսագրությունը ֆիքսում է Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար փողոցի 4/2 հասցեում գտնվող սուրճի մասնագիտացված խանութի սրահը: Տեսագրությունը միացնելիս երևում է, որ խանութ է մտնում մեկ անձ՝ գլխին ամառային մուգ գույնի գլխարկ, հագին բաց կապույտ գույնի տաբատ, մուգ կապույտ գույնի անթև բաճկոն, հեռախոսը ձախ ականջին, ձեռքին թղթեր, ով խանութի աշխատակցից գրիչ է վերցնում, ապա շրջվում և գրիչով թղթի վրա շարժումներ կատարում, ապա գրիչը և թուղթը վերադարձնում խանութի աշխատակցին, ինչ-որ բան խոսում, և աշխատակիցը դարակից թղթադրամի նմանվող առարկա է հանում և տալիս այդ անձին, ով վերցնելով հեռանում է: Ամբողջ ընթացքում խանութի սրահում է գտնվում կապույտ ջինսե տաբատով, սև բաճկոնով, ակնոցներով, կիսաճաղատ մեկ այլ հաճախորդ: Զննության ընթացքում կատարվել է նաև երևացող պատկերի առանձնացում և տեղադրում, իսկ մասնակից Մ.Զախարյանը հայտարարել է, որ տեսագրությունում և առանձնացված լուսապատկերներում երևացող անձը հանդիսանում է իրենից խաբեությամբ 20.000 ՀՀ դրամ գումար վերցրած անձը, իսկ սև հագուստներով և դարակից գումարը վերցնող և փոխանցող անձը հանդիսանում է ինքը, իսկ այդ ընթացքում խանութում գտնվող կիսաճաղատ և ակնոցներով հաճախորդին չի ճանաչում:
Հիմնական դատալսումների ժամանակ հրապարակվել և հետազոտվել է նաև համապատասխան տեսագրությունը:
(տե՛ս գ.թ. 51-53 և դատական նիստի արձանագրությունը)
3.5. 2024 թվականի մայիսի 15-ին՝ ժամը 12:20-ին կազմված զննություն կատարելու մասին արձանագրության համաձայն՝ զննության է ենթարկվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ ավագ օպերլիազոր Բ.Թորգոմյանի կողմից 03.04.2024 թվականին նույն բաժնի պետ Ռ.Ներսիսյանին ներկայացված զեկուցագիրը, որի զննությամբ պարզվել է, որ զեկուցագրի մեջ առկա են հետևյալ գրառումները՝ <<Զեկուցում եմ Ձեզ այն մասին, որ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՕԿԿ-ից ոստիկանության Արաբկիրի բաժին ահազանգ է ստացվել այն մասին, որ իրենց է զանգահարել Սյուզաննա Վադիմի Չագորովան և հայտնել, որ նույն օրը՝ ժամը 16:00-ից մինչև 16:30-ը ընկած ժամանակահատվածում անհայտ անձը մուտք է գործել Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար 4/2 հասցեում գտնվող սուրճի մասնագիտացված խանութ և աշխատակցին՝ Միլանա Վահեյի Զախարյանին ներկայացել է հարկայինի աշխատակից և խաբեությամբ ու վստահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակել է 20.000 ՀՀ դրամ գումար՝ աշխատակցին հայտնելով, որ տնօրենը տեղյակ է: Օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում պարզվել է, որ նշված հանցագործությունը կատարել է Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանը (ծնված՝ 30.03.1980թ., հաշվառված՝ ք.Երևան, Կենտրոն, Խորհրդարանի փ., 44 տուն): Միջոցառումներ են ձեռնարկվում Ս.Բաղդասարյանին հայտնաբերելու և վարույթն իրականացնող մարմին ներկայացնելու համար>>
(տե՛ս գ.թ. 159 և դատական նիստի արձանագրությունը)

Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
4. Դատվածությունների և հետախուզման առկայության Ձև 8 հարցման պատասխանի համաձայն՝ Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանը դատվածություն չունի:
4.1. 2025 թվականի հունիսի 05-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան ստացված ՀՀ ՊԵԿ հարկ վճարողների սպասարկման վարչության պետ Ա.Հովսեփյանի գրության համաձայն՝ հարկային մարմնի տեղեկատվական բազայում առկա տվյալների համաձայն՝ Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանը 2025 թվականի մարտի 24-ին նախորդող 12 ամիսների ընթացքում որպես քաղաքացիաիրավական պայմանագրով աշխատանքի վարձատրություն ստացել է 17.500 ՀՀ դրամ:

Դատարանի կողմից հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
5. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջություն, որը թույլ է տալիս հաստատված համարել, որ.
Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանը 2024 թվականի մարտի 24-ին՝ ժամը 16:00-ից 16:30-ն ընկած ժամանակահատվածում մուտք է գործել Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար 4/2 հասցեում գործող Սյուզաննա Չագորովային պատկանող <<Թեսթի Քոֆի Երևան>> սուրճի մասնագիտացված խանութ, որտեղ աշխատակցուհի Միլանա Զախարյանին իրականում գոյություն չունեցող կեղծ տվյալներ հաղորդելով՝ ներկայացել է որպես հարկայինի աշխատակից, որից հետո իր որոշակի վարքագծով և դիտավորությամբ իրականությունը խեղաթյուրելով՝ նշված խանութի տնօրեն Սյուզաննա Չագորովայի հետ բջջային հեռախոսով խոսելու պատրանք ստեղծելով և իրեն 20.000 ՀՀ դրամ տալու Սյուզաննա Չագորովայի համաձայնության մասին կեղծ տվյալներ աշխատակցին հայտնելով՝ վերջինից պահանջել և վերցրել է 20.000 ՀՀ դրամ՝ այդ կերպ Սյուզաննա Չագորովային պատճառելով 20.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Դատարանն արձանագրում է, որ դատավճռի հիմքում դրված՝ փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությունը բացառում է Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանին ներկայացված մեղադրանքի ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած:

Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը.
6. Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով՝ Դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված է Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանին վերագրվող արարքը, այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքը մեղադրյալի կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրա մեղավորությունը տվյալ արարքի կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, որի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասը:
7. Դատարանը հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանի մեղքի ապացուցված լինելը՝ գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարած հանցանքի համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
<<Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ>>:
Պատիժ նշանակելիս դատարանի կողմից հաշվի առնվող մեղմացնող հանգամանքների չափանիշների վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել Պ.Բայրամյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշմամբ, համաձայն որի՝ <<(…) Դատարանի լայն հայեցողության շրջանակներում է (...) անձի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման հարցը, քանի որ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի՝ պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն նույն հոդվածի առաջին մասում: Այնուհանդերձ, դատարանի այս լիազորությունը բացարձակ չէ, և որպես մեղմացնող հաշվի առնվող հանգամանքները պետք է բավարարեն որոշակի չափանիշների: Դրանք են.
ա) հանգամանքը պետք է իրական լինի, այսինքն՝ գործով ձեռք բերված ապացույցները պետք է հաստատեն դրա առկայությունը,
բ) այն պետք է ողջամտորեն նվազեցրած լինի անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունը,
գ) այն հաստատված ճանաչելիս դատարանը պետք է պահպանի ապացուցման ընդհանուր քրեադատավարական կանոնները. հանգամանքի առկայությունը հաստատող ապացույցները պետք է վերաբերելի և թույլատրելի լինեն, դրանք պետք է հետազոտված լինեն դատաքննության ընթացքում, ինչպես նաև պետք է պահպանվեն ապացույցների ստուգման և գնահատման օրենսդրական պահանջները>> (տե՛ս Պարույր Բայրամյանի վերաբերյալ թիվ ՎԲ-84/07 գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի հունիսի 1-ի որոշումը):
8. Նախորդ կետում շարադրված իրավադրույթը, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մեջբերված իրավական դիրքորոշումը, կիրառելով սույն գործի փաստական տվյալների նկատմամբ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանի անձը բնութագրող հանգամանք է դատվածություն չունենալը:
Դատարանն արձանագրում է, որ Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ինչպես ծանրացնող, այնպես էլ մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն:
9. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
<<Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
<<Պատժի նպատակներն են՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի՝ հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:(…)>>:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Վերոգրյալից Վճռաբեկ դատարանը եզրահանգում է, որ առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի հայեցողության կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել նաև, որ պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից>> (տե՛ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշումը):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանցագործությունը դասվում է սեփականության դեմ ուղղված դիտավորությամբ կատարվող ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար որպես պատիժ նախատեսված է տուգանքի ձևով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքների ձևով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, սահմանափակման ձևով՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկման ձևով՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որում իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. <<(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը>> (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
10. Սույն դատավճռի նախորդ կետում շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով մեղադրյալ Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ նրա կատարած կոնկրետ արարքը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով սույն դատավճռի 8-րդ կետում արձանագրված՝ նրա անձը բնութագրող հանգամանքի, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի բացակայության փաստի հետ՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված նվազ խիստ պատժատեսակի՝ տուգանքի, կիրառման միջոցով հնարավոր է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությունը:
Ընդ որում, Դատարանը հանգում է հետևության, որ Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ պետք է նշանակել նվազագույն աշխատավարձի տասնապատիկի՝ 750.000 (յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, և որ այդ պատժի կիրառումն անհրաժեշտ ու բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացմանը հասնելու համար:
Միևնույն ժամանակ Դատարանը գտնում է, որ գործում առկա փաստական տվյալները թույլ են տալիս եզրահանգելու, որ տվյալ կոնկրետ դեպքում պատժի նպատակները կարող են իրացվել նաև՝ առանց Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատժի կիրառման:
11. Դատարանն, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածով նախատեսված՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանն ենթակա մյուս հարցերին, արձանագրում է, որ գործով իրեղեն ապացույցներ չկան, գույքային հայց ներկայացված չէ, առկա չէ նաև հատուցման ենթակա գույքային այլ վնաս և դրա ապահովման նպատակով արգելադրված որևէ գույք, քրեական գործով առկա չեն նաև վարութային ծախսեր:
12. Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել:
13. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ և 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի տասնապատիկի՝ 750.000 (յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Սարգիս Դավիթի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.Ս.ՊՈՂՈՍՅԱՆ