ԵԴ1/1763/01/25
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

2026 թվականի մարտի 02-ին Երևան քաղաքում

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական
դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)` հետևյալ կազմով

Նախագահությամբ դատավոր՝ Տիգրան Ոսկանյանի
Քարտուղարությամբ՝ Սյուզաննա Բադալյանի

Մասնակցությամբ
Դատախազ՝ Վաղարշակ Սարգսյանի
Անչափահաս տուժող՝ Դավիթ Սարաֆյանի
Տուժողի օրինական ներկայացուցիչ՝ Սրբուհի Կիզիրյանի
Պաշտպան՝ Ազատուհի Ծառուկյանի
Ենթադրյալ հանցանքն անմեղսունակության
վիճակում կատարած անձի
օրինական ներկայացուցիչ՝ Մելիք Մարալյանի
Ենթադրյալ հանցանքն անմեղսունակության
վիճակում կատարած անձ՝ Կարեն Մարալյանի

Դռնբաց դատական նիստում քննեց անմեղսունակության վիճակում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 198-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հանցանք կատարած անձ՝ Կարեն Բաղդասարի Մարալյանի (ծնված՝ 25.08.1961 թվականին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, չդատված, ամուսնացած, հաշվառված և փաստացի բնակվող՝ ք.Երևան, Գյուլբենկյան փողոց, 40 շենք, 14 բնակարան hասցեում) նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց կիրառելու վերաբերյալ վարույթը,
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի դեկտեմբերի 01-ին` ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 198-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 14821424 քրեական վարույթը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 01-ին, ժամը 12:45-ին՝ հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալվել է Կարեն Բաղդասարի Մարալյանը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 01-ին` ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Լ.Կարապետյանի որոշմամբ՝ Դավիթ Սարաֆյանը ճանաչվել է տուժող:
2024 թվականի դեկտեմբերի 01-ին` ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Լ.Կարապետյանի որոշմամբ՝ Կարապետ Սարաֆյանը ճանաչվել է տուժողի օրինական ներկայացուցիչ:
2024 թվականի դեկտեմբերի 01-ին, ժամը 18:30-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Լ.Կարապետյանի որոշմամբ՝ հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալվել է Կարեն Բաղդասարի Մարալյանը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 03-ին՝ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վ.Սարգսյանի որոշմամբ Կարեն Բաղդասարի Մարալյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 198-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 04-ի թիվ ԵԴ1/2066/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Լ.Կարապետյանի միջնորդությունը բավարարվել է, մեղադրյալ Կարեն Բաղդասարի Մարալյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով:
2024 թվականի դեկտեմբերի 05-ին ժամը 13:57-ից մեղադրյալ Կարեն Բաղդասարի Մարալյանի նկատմամբ սահմանվել է համապատասխան էլեկտրոնային հսկողություն:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 31-ի թիվ ԵԴ1/2066/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Լ.Կարապետյանի միջնորդությունը բավարարվել է, մեղադրյալ Կարեն Բաղդասարի Մարալյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի ապրիլի 01-ը:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մարտի 31-ի թիվ ԵԴ1/2066/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Լ.Կարապետյանի միջնորդությունը բավարարվել է, մեղադրյալ Կարեն Բաղդասարի Մարալյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 01-ը:
2025 թվականի ապրիլի 18-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Լ.Կարապետյանի որոշմամբ՝ թիվ 14821424 քրեական վարույթը փոխակերպվել է բժշկական բնույթի հարկադրանքի վարույթով:
2025 թվականի ապրիլի 25-ին՝ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վ.Սարգսյանի որոշմամբ՝ մեղադրյալ Կարեն Բաղդասարի Մարալյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված այլընտրանքային խափանման միջող տնային կալանքը վերացվել է:
2025 թվականի ապրիլի 29-ին` ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Լ.Կարապետյանի որոշմամբ՝ Մելիք Մարալյանը ճանաչվել է Կարեն Բաղդասարի Մարալյանի օրինական ներկայացուցիչ:
2025 թվականի ապրիլի 29-ին` ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Լ.Կարապետյանի որոշմամբ՝ Կարեն Բաղդասարի Մարալյանի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց է կիրառվել ընտանեկան հսկողությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 198-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ենթադրյալ հանցանքն անմեղսունակության վիճակում կատարած անձի՝ Կարեն Բաղդասարի Մարալյանի վերաբերյալ թիվ 14821424 բժշկական հարկադրանքի վարույթը, 2025 թվականի մայիսի 15-ի գրությամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան, մուտքագրվել է 21.05.2025 թվականին և նույն օրն էլ համակարգչային ծրագրի միջոցով իրականացվող գործերի բաշխմամբ, վարույթը մակագրվել է դատավոր Տիգրան Ոսկանյանին:
Բժշկական հարկադրանքի վարույթին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/1763/01/25 համարը:
Բժշկական հարկադրանքի վարույթը դատավորին հանձնվել է 2025 թվականի մայիսի 22-ին:
2025 թվականի մայիսի 26-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/1763/01/25 բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումների նշանակելու մասին:
2025 թվականի հուլիսի 17-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/1763/01/25 որոշմամբ՝ ենթադրյալ հանցանք անմեղսունակության վիճակում կատարած անձ Կարեն Բաղդասարի Մարալյանի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառված որդուն՝ Մելիք Կարենի Մարալյանի հսկողությանը հանձնելը թողնվել է անփոփոխ:
2.Անմեղսունակության վիճակում կատարված արարքի փաստական նկարագրությունը.
Կարեն Բաղդասարի Մարալյանին վերագրվել է անմեղսունակության վիճակում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 198-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքի կատարում այն բանի համար, որ նա «անչափահաս՝ Դավիթ Կարապետի Սարաֆյանի նկատմամբ՝ վերջինի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, սեքսուալ բնույթի բռնի գործողություններ է կատարել:
Այսպես․
2024 թվականի դեկտեմբերի 01-ին՝ ժամը 12:45-ի սահմաններում, Կարեն Բաղդասարի Մարալյանը, Երևան քաղաքում «Կարեն Դեմիրճյանի անվան մետրոպոլիտեն» ՓԲԸ-ին պատկանող՝ Բարեկամության մետրոյի կայարանում երթևեկող, մետրոյի վագոնի սրահում, Դավիթ Կարապետի Սարաֆյանի կամքին հակառակ սեքսուալ բնույթի բռնի գործողություններ է կատարել վերջինի նկատմամբ, մասնավորապես նկատելով 14 ամյա Դավիթ Կարապետի Սարաֆյանին մոտեցել է նրան, բռնություն է գործադրել, այն է՝ ոտքով սեղմել է վերջինի ոտնաթաթին, հպվել է նրան, որից հետո Կարեն Բաղդասարի Մարալյանը ձեռքով Դավիթ Կարապետի Սարաֆյանի մեջքի հատվածից քաշել է իր կողմ և Դավիթ Կարապետի Սարաֆյանի կամքին հակառակ համբուրել է վերջինի շրթունքի և այտի հատվածում, նշվածը նկատել են տվյալ մետրոյով երթևեկող քննությամբ դեռևս ինքնությունները չպարզված անձանց կողմից, ովքեր նկատելով կատարվածը, Կարեն Բաղդասարի Մարալյանին դուրս են հանել նշված մետրոյի վագոնի սրահից և հանձնել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության մետրոպոլիտենի բաժնի ծառայողներին։»։
3.Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Ենթադրյալ հանցանքն անմեղսունակության վիճակում կատարած անձ Կարեն Մարալյանը հիմնական դատալսումների ժամանակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ, ըստ էության, անչափահաս տուժողը հիմնական դատալսումների ժամանակ իր տված ցուցմունքում խառնեց դեպքի մանրամասները և նշեց, որ ինքը գնացքի վագոնում խոսել է վերջինիս հետ, իսկ, երբ գնացքի վագոնը կանգնել է, ինքն ուղղակի օդային ցտեսություն է արել երեխային և դուրս է եկել գնացքի վագոնից, որից հետո մարդիկ են հավաքվել իր շուրջը։ Իր հետ կապված նախկինում նման դեպքեր տեղի չեն ունեցել։ Ինքն այդ օրը գնացել է եկեղեցի, քանի որ իր մայրը նոր է մահացած եղել և հետ վերադառնալու ճանապարհին խոսակցություն է ունեցել անչափահաս տուժող Դավիթ Սարաֆյանի հետ, իսկ վերջինս պատասխանել է իր կողմից տրված հարցերին։ Ինքը երեխայի շրթունքները չի համբուրել, վերջինիս թևից չի բռնել, սակայն, երբ իջնելիս են եղել գնացքի վագոնից, բռնել է անչափահաս տուժողի ձեռքից, որպեսզի վերջինս չընկնի, քանի որ վագոնում բազմաթիվ անձինք են եղել։
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն)
Անչափահաս տուժող Դավիթ Սարաֆյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը կանգնած է եղել գնացքի վագոնում, այդ ընթացքում իրեն է մոտեցել Կարեն Մարալյանը և հարցեր է ուղղել, մասնավորապես հարցրել է, թե ինքը որտեղ է գնում, ինչ է անում և այլն, ինքն էլ պատասխանել է հարցերին, այնուհետև խոսակցության ընթացքում չի լսել, թե Կարեն Մարալյանն իրեն ինչ է ասել և քանի որ բարձրահասակ է, ուստի կռացել է, որպեսզի հասկանա, թե վերջինս ինչ է ասել, իսկ այդ ընթացքում Կարեն Մարալյանը համբուրել է իրեն: Այդ ամենից հետո մարդիկ են մոտեցել մյուս վագոնից և Կարեն Մարալյանին տարել են։ Մինչ իրեն համբուրելը Կարեն Մարալյանն իրեն տարբեր հարցեր է ուղղել, իրեն շատ մոտ է կանգնած եղել, համարյա հպված է եղել իրեն։ Քանի որ խոսակցության ընթացքում Կարեն Մարալյանն իրեն ինչ-որ բան է ասել և ինքը չի հասկացել, թե վերջինս ինչ է ասում, ուստի և կռացել է, իսկ վերջինս միանգամից համբուրել է իրեն, սակայն չի հիշում, թե որ հատվածն է համբուրել։ Իր համար անսպասելի է եղել վերջինիս կողմից իրեն համբուրելը, նաև ունեցել է փախչելու հնարավորություն, սակայն միայն համբուրելուց հետո։ Նշեց, որ այդ ընթացքում Կարեն Մարալյանը բռնել է իր ձեռքը, իսկ երբ մետրոն սկսել է շարժվել վերջինս այդ ընթացքում հպվել է իր ոտքին և հետ է կանգնել։ Համբուրելուց հետո բրդել է Կարեն Մարալյանին, իսկ վագոնում մարդիկ հասկացել են, թե ինչ է պատահել, իսկ մարդկանցից մեկն ասել է, որ դա առաջին դեպքը չէ, որ Կարեն Մարալյանը նման արարք է կատարում, ինքը վերջինիս էլի է տեսել, սակայն աղջիկներին մոտենալիս։ Նշեց, որ չի կարող ասել, թե մետրոն շարժվելու ժամանակ Կարեն Մարալյանը դիտավորյալ է իր ոտքին կանգնել, թե հավասարակշռության չպահպանման արդյունքում է այդ ամենը եղել։ Իր կարծիքով ընկերական համբույր ընդհանրապես չի եղել, ուղղակի Կարեն Մարալյանը մոտեցել է, համբուրել և իր ձեռքն է բռնել, իսկ ինքն այդ ընթացքում վախեցել է։ Կարեն Մարալյանն իրեն չի քաշել, որ կռանա, այլ ինքն է կռացել, քանի որ չի լսել վերջինիս ասածը։ Չի հիշում, թե իր որ հատվածն է համբուրել, սակայն արդյունքում ինքը բրդել է Կարեն Մարալյանին։ Վերջինս բռնել է իր թևի և ուսի հատվածից, երևի իր թևից բռնել էր, որ ինքը չգնա, այսինքն՝ թևից բռնել է նախքան իրեն համբուրելը։
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն)
Վկա Լազար Խալաֆյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2024 թվականի դեկտեմբերի 02-ին, հստակ ժամը չի հիշում, ծառայություն է իրականացրել Կարեն Դեմիրճյանի անվան մետրոպոլիտենի բաժնում, որի ժամանակ իրեն տեղեկացրել են, որ կառամատույցում, այսինքն՝ ներքևում, քաշքշուկ է առաջացել քաղաքացիների միջև։ Մինչ իրենք շտապում էին ներքև, տեսել են, որ քաղաքացիները մի քաղաքացու բարձրացնում են վերև, այնուհետև կայարանի նախասրահում իրենց հայտնել են, որ տվյալ քաղաքացին անչափահասի նկատմամբ սեքսուալ բնույթի գործողություններ է կատարել։ Այնուհետև պարզվել է, որ տվյալ քաղաքացին հանդիսանում է Կարեն Մարալյանը, վերջինս անմիջապես ձերբակալվել և տեղափոխվել է մետրոպոլիտենի բաժին։ Նշեց, որ երբ իջնում էին ներքը, հակառակ կողմից քաղաքացիներն արդեն շարժասանդուղքով բարձրացնում էին Կարեն Մարալյանին։ Արդեն երբ բարձրացել են վերև, կայարանի նախասրահում են իրենց տեղեկացրել, թե ինչ է տեղի ունեցել։ Իրենք տեսել են, որ Կարեն Մարալյանի դեմքի շրջանում առկա է վնասվածք, հարցեր են ուղղել, որպեսզի պարզեն վնասվածքի առաջացման պատճառը, իսկ Կարեն Մարալյանը հայտնել է, որ անկանոն շարժումներ է արել, որի արդյունքում գլխով հարվածել է կառամատույցի պատին, բացի այդ քաղաքացիներն են իրենց հայտնել, թե ինչ է պատահել։ Քանի որ տեղի ունեցածի մասին իրենց հայտնել է ոչ թե մեկ անձ, այլ քաղաքացիների ամբոխ, ուստի Կարեն Մարալյանին իրենք ձերբակալել են, չի հիշում, թե կոնկրետ ով է ասել։ Նշեց, որ քաղաքացիները հայտնել են, որ Կարեն Մարալյանն անչափահասի է համբուրել և փաթաթվել, փորձել է շրթունքները համբուրել, իսկ երեխան հետ է քաշվել, սակայն Կարեն Մարալյանը քաշել է երեխայի հագուստից։ Իսկ Կարեն Մարալյանը կատարվածի վերաբերյալ հայտնել է, որ պարզապես երեխա է եղել, իսկ ինքը երեխաների շատ է սիրում, ուստի փորձել է համբուրել, սակայն ոչ շրթունքները։ Քաղաքացիները իրենց հայտնել են, որ երբ Կարեն Մարալյանը փորձել է երեխային համբուրել, վերջինս հրել է Կարեն Մարալյանին, այնուհետ Կարեն Մարալյանը կրկին բռնել է երեխայի հագուստից և փորձել է համբուրել։ Ինքը տվյալ դեպքին, բնականաբար, ականատես չի եղել, դեպքը տեղի է ունեցել գնացքի մեջ, գնացքից քաղաքացիները հրելով դուրս են հանել Կարեն Մարալյանին։ Վերջինս իրեն ասել է, որ ինքը կատարել է նման գործողություններ, սակայն իր նպատակը սեքսուալ բնույթի գործողություններ կատարելը չի եղել, այլ ասել է, որ երեխաներ շատ է սիրում, որի պատճառով էլ փորձել է համբուրել տվյալ երեխային։
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն)
Վկա Արտաշես Առաքելյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքն անձամբ Կարեն Մարալյանին չի ճանաչում, վերջինիս հետ ընդհարվել է մետրոյի վագոններից մեկում, այդ պահին Կարեն Մարալյանը երկու երիտասարդներից փորձել է խուսափել, իսկ վերջիններս բացատրելիս են եղել Կարեն Մարալյանին, որ պետք չէ նման արարքներ կատարել, վերջինս էլ այդ երկու երիտասարդ քաղաքացիներին պատասխանել է, որ մեկ անգամ արել է, ինչ է եղել որ։ Իր կողմից նշված երկու երիտասարդ քաղաքացիները իրեն հայտնել են, որ Կարեն Մարալյանը խաբեության միջոցով համբուրել է անչափահաս տղային, մասնավորապես՝ անչափահաս տղային ասել է, որ մոտիկ գնա, քանի որ բան ունի ասելու, իսկ անչափահաս տղան, քանի որ բարձրահասակ է եղել, կռացել է, իսկ Կարեն Մարալյանն այդ պահին համբուրել է անչափահաս տղային, ինքն այդ ամենը լսելուց հետո ահավոր այլայլվել է։ Այնուհետև իրենք Կարեն Մարալյանին դուրս են հրավիրել վագոնից, վերջինս փորձել է փախչել, սակայն բռնել են, այնուհետև եկել Նաիրա Զոհրաբյանը և իրենց բոլորին նկարել է։ Երբ հասել են շարժասանդուղքի վերջնամասին իրենց ոստիկանության աշխատակիցներն են դիմավորել։ Միաժամանակ նաև աղմուկ է բարձրացել, քանի որ Կարեն Մարալյանը մեծահասակ է, իսկ իրենք բռնել են վերջինիս, մարդիկ այդ ամենը տեսնելով մտածել են, որ իրենք փորձում են վնասել Կարեն Մարալյանին, բոլորը մոտեցել և հարցրել են, թե ինչ է պատահել, ինչու իրենք Կարեն Մարալյանին բաց չեն թողնում։ Կարեն Մարալյանն իրեն հայտնել է, որ մեկ անգամ համբուրել է, ինչ է եղել որ։ Այսինքն՝ տղաներն իրեն ասել են, որ Կարեն Մարալյանը համբուրել է անչափահասին, իսկ Կարեն Մարալյանն էլ ասել է, որ մեկ անգամ համբուրել է ինչ է եղել որ, մոտավոր այդպես է ասել, բառացի չի կարող հիշել։ Ինքն է բռնել Կարեն Մարալյանին, որ վերջինս փախուստի չդիմի։ Նշեց, որ ինքը հասել է այն ժամանակ, երբ Կարեն Մարալյանը վազելիս է եղել գնացքի մի վագոնից մյուս վագոնը, սկզբից ինքն էլ է մտածել, թե այս ինչ է կատարվում, հետո երբ մոտեցել է, արդեն հասկացել է։ Առաջին անգամ վագոնում է Կարեն Մարալյանը խոստովանել, որ ինքը երիտասարդին համբուրել է, իսկ երկրորդ անգամ խոստովանել է ոստիկանության բաժնում, այսինքն՝ Կարեն Մարալյանը երկու անգամ իր ներկայությամբ խոստովանել է, որ համբուրել է անչափահասին, առաջին անգամ վերջինս խնդրել է, որ իրեն բաց թողնեն, սակայն քանի որ իր ուզածը չի ստացել, ուստի գնացել է ինքնախոստովանանքի։ Կարեն Մարալյանն անչափահասին համբուրել է խաբելով, մասնավորապես՝ անչափահաս տղան բարձրահասակ է եղել, կարծես իրենից էլ է բոյով եղել, Կարեն Մարալյանը տղային ասել է, որ կռանա, որպեսզի ինչ-որ բան ասի, իսկ երբ անչափահաս տղան կռացել է, Կարեն Մարալյանը համբուրել է տղային։ Իրեն այն երկու երիտասարդներն են հայտնել, թե ինչպես է խաբեությամբ համբուրել անչափահաս տղային։
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն)
Հետազոտվել են նաև.
Ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 25-0098 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ Կարեն Բաղդասարի Մարալյանի մոտ մանկուց հայտնաբերվել է «Թեթև աստիճանի մտավոր հետամնացություն սակավամտություն/» Ֆ70, ինչը խրոնիկական հոգեկան հիվանդություն չի համարվում, այլ հանդիսանում է հոգեկան գործունեության, առաջին հերթին բանականության (ինտելեկտի) թերզարգացում, որը պայմանավորված է իծնե կամ մինչև 3 տարեկան հասակը ձեռք բերած կենտրոնական նյարդային համակարգի օրգանական հիվանդությամբ։ Վերոնշյալի մասին են վկայում անամնեստիկ տվյալները, 17․03․1976 թվականին տեղամասային հոգեբուժի մոտ հաշվառման փաստը, ապա 28․03․1995 թվականին հիվանդանոցային բուժման և հետազոտմամբ «գլխուղեղի սիխոպատիայով» ախտորոշումը, այնուհետև 1995 թվականին մանկուց անժամկետ հաշմանդամության ճանաչման փաստը և ներկայիս հետազոտության արդյունքները, որոնք թույլ տվեցին Կարեն Մարալյանի հոգեկան ոլորտում հայտնաբերել այնպիսի առանձնահատկություններ, ինչպիսիք են ցածր ինտելեկտուալ մակարդակը, մտածողության կոնկրետությունը, ինֆանտիլությունը, քիչ պրոդուկտիվությունը, հուզական անկայունությունը, քննադատական անբավարար կարողությունները, որոնք զրկել են նրա հնարավորությունը արարքը կատարելիս իրեն հաշիվ տալու, գիտակցելու իր գործողությունների վնասակարությունը, հակաիրավականությունը և ղեկավարելու դրանք։ Ուստի Կարեն Բաղդասարի Մարալյանին հարկավոր է կատարվածի համար ճանաչել «Անմեղսունակ»։ Իր ներկա հոգեկան վիճակով պայմանավորված, արտահայտված սակավամտությամբ Կարեն Բաղդասարի Մարալյանը չի կարող ինքնուրույն օգտվել դատավարությամբ իրեն վերապահված իրավունքներից, մասնակցել քննչական և դատավարական գործողություններին, սակայն կարող է ճիշտ հիշել, վերարտադրել և տալ արտաքին նկարագրական տեղեկություններ առանց դրանց ներքին տրամաբանության վերլուծությունների։ Հաշվի առնելով Կարեն Մարալյանի ներկայիս հոգեկան վիճակը, դեղորայքի գործածման վերաբերյալ տեղեկությունները և կատարված արարքի ծանրությունը, նա կարիք ունի հարկադիր բուժման արտահիվանդանոցային պայմաններում տեղամասային հոգեբուժի հսկողության տակ:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 217-228)
Արտավարույթային փաստաթուղթ ճանաչված, Կարեն Դեմիրճյանի անվան մետրոպոլիտենի Բարեկամության կառամատույցում տեղադրված տեսանկարահանող սարքի տեսագրություն պարունակով լազերային սկավառակը, որում առկա տեսագրության զննության համաձայն՝ տեսագրության 01։22 վայրկյանին մետրոն կանգնում է և ուղևորները դուրս են գալիս սրահ, որից հետո երկու տղաներ ճաղատ գլխով, ցածրահասակ, մուգ հագուստներով տղամարդու հագուստներից բռնած դուրս են բերում սպասասրահ բղավելով՝ արի արա, արի արա արտահայտություններով: Տեսագրության 01։45 վայրկյանին տարեց տղամարդու օձիքից բռնած տղամարդկանցից մեկը (բարձրահասակ, միջին կազմվածքի, հագին առկա է մուգ բաճկոն և ջինսե տաբատ) մեկ անգամ ապտակում է տղամարդուն, որից հետո մյուս տղամարդու հետ նրա հագուստներից բռնած առաջացնում են դեպի շարժասանդուղքների կողմը և դուրս գալիս տեսագրության օբյեկտիվից:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 50-51, 262)
Վարութային այլ գործողության արձանագրություն հանդիսացող՝ 01.12.2024թ. բանավոր հաղորդում ընդունելու մասին թիվ 000963 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Կարապետ Մկրտիչի Սարաֆյանը հաղորդում է տվել իր անչափահաս որդու՝ Դավիթ Սարաֆյանի նկատմամբ կատարված ենթադրյալ սեքսուալ բնույթի բռնի գործողության վերաբերյալ:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 13)
Անմեղսունակության վիճակում ենթադրյալ հանցանք կատարած Կարեն Բաղդասարի Մարալյանի ձերբակալման վերաբերյալ արձանագրությունը, համաձայն որի՝ վերջինս ձերբակալվել է 01․12․2024 թվականին, ժամը՝ 12։45-ին Մետրոպոլիտենի «Բարեկամության» կայարանում՝ անչափահասի նկատմամբ անառակաբարո գործողություն կատարելու համար անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 11-12)
Արտավարույթային փաստաթուղթ ճանաչված, 01․12․2024 թվականին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ մետրոպոլիտենի ՀՈ տեսուչ՝ Գ․Դավթյանի կողմից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ մետրոպոլիտենի պետի պարտականությունները կատարող Ա․Մեսրոպյանին ներկայացված զեկուցագրի զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 01․02․2024 թվականին՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ մետրոպոլիտենի ՀՈ տեսուչ՝ Գ․Դավթյանի կողմից։ Զեկուցագրի մեջ նշված է հետևյալ գրառումը՝ 01․12․2024 թվականին ընդգրկված է եղել օպերատիվ հերթապահության ցուցակում և ժամը 12։45-ին գտնվել է «Բարեկամության» կայարանի նախասրահում, որի ընթացքում կառամատույցում աղմուկ է լսել և անմիջապես մոտենալով աղմուկի ուղղությամբ նկատել է հավաքված քաղաքացիների, մի տարեց մարդու և մի անչափահաս երեխայի, իսկ հավաքվածները պատմել են, որ տարեց մարդը գնացքի վագոնում մոտեցել է անչափահաս տղային, ոտքով սեղմել նրա ոտքին ու համբուրել է, որին միջամտել են գնացքում գտնվող քաղաքացիները։ Հերթապահություն իրականացնող ծառայողը տարեց մարդուն և անչափահասին տեղափոխել է Մետրոպոլիտենի բաժին, որտեղ էլ պարզել են, որ տարեց մարդը հանդիսանում է Կարեն Բաղդասարի Մարալյանը (ծնված՝ 25․08․1961 թվականին, բնակվում է ք․ Երևան, Գյուլբենկյան 40 շենք, 14 բնակարան) անչափահասի՝ Դավիթ Կարապետի Սարաֆյանի (ծնված՝ 20․08․2010 թվականին) նկատմամբ սեքսուալ բնույթի գործողություն է կատարել:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, 1-ին հատոր, գ.թ. 261, 263)
4.Դատարանի փաստական վերլուծությունները և Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները:
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանի կողմից հաստատված են համարվում հետևյալ փաստական հանգամանքները.
2024 թվականի դեկտեմբերի 01-ին՝ ժամը 12:45-ի սահմաններում Կարեն Բաղդասարի Մարալյանը, Երևան քաղաքում «Կարեն Դեմիրճյանի անվան մետրոպոլիտեն» ՓԲԸ-ին պատկանող Բարեկամության մետրոյի կայարանում երթևեկող, մետրոյի վագոնի սրահում, Դավիթ Կարապետի Սարաֆյանի կամքին հակառակ սեքսուալ բնույթի բռնի գործողություններ է կատարել վերջինի նկատմամբ, մասնավորապես նկատելով 14 ամյա Դավիթ Կարապետի Սարաֆյանին մոտեցել է նրան, բռնություն է գործադրել, այն է՝ ոտքով սեղմել է վերջինի ոտնաթաթին, հպվել է նրան, որից հետո Կարեն Բաղդասարի Մարալյանը ձեռքով Դավիթ Կարապետի Սարաֆյանի մեջքի հատվածից քաշել է իր կողմ և Դավիթ Կարապետի Սարաֆյանի կամքին հակառակ համբուրել է վերջինիս շրթունքի և այտի հատվածում»:
5.Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական պատասխանատվության ենթակա է մեղսունակ ֆիզիկական անձը, որի 16 տարին լրացած է եղել հանցանքը կատարելու պահին, ինչպես նաև իրավաբանական անձը:
(…):»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 21-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Մեղսունակությունն անձի՝ հանցանքը կատարելու պահին իր արարքի հակաիրավականությունը գիտակցելու և այն ղեկավարելու ունակությունն է:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 29-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Անմեղսունակության վիճակում սույն օրենսգրքով նախատեսված արարք կատարած անձը ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության:
2. Անմեղսունակ է համարվում այն անձը, որը սույն օրենսգրքով նախատեսված արարքը կատարելու պահին հոգեկան առողջության խնդիրների հետևանքով չի գիտակցել իր արարքի հակաիրավականությունը կամ չի ղեկավարել դա»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձի նկատմամբ կարող են նշանակվել անվտանգության հետևյալ միջոցները.
1) բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ՝
ա. հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողություն և հարկադիր բուժում,
բ. ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում,
գ. հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում,
2) որոշակի վայրեր այցելելու արգելք,
3) հոգեբանական օգնություն ստանալու պարտականություն:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատարանը բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց է նշանակում այն անձի նկատմամբ, որը՝
1) պատժի սպառնալիքով արգելված արարքի կատարման պահին գտնվել է անմեղսունակության վիճակում,
(…)
2. Դատարանն անձի նկատմամբ նշանակում է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, եթե հանգում է հետևության, որ անձը, իր առողջական վիճակով պայմանավորված, կարիք ունի բժշկական միջամտության, որը կապահովի իր կամ այլ անձի անվտանգությունը, ինչպես նաև սույն օրենսգրքի 111-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ անվտանգության միջոցների կիրառման նպատակի իրականացումը:
3. Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցի ժամկետի ավարտից հետո անձի նկատմամբ իրականացվող բժշկական օգնության և սպասարկման հարցը լուծվում է Հայաստանի Հանրապետության առողջապահության ոլորտը կարգավորող օրենսդրությանը համապատասխան:
(…):»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատարանը հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողություն և հարկադիր բուժում է նշանակում պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած այն անձի նկատմամբ, որն իր հոգեկան վիճակով հիվանդանոցային բուժման կարիք չունի:
(…):»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձի հոգեկան առողջության խնդրի դրսևորումն ու բնույթը, կատարված արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարմանը նպաստած գործոնները, անձի կողմից պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կրկին կատարելու հավանականությունը, իր կամ այլ անձի համար վտանգավորություն ներկայացնելը: Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցի կոնկրետ տեսակը նշանակելու որոշում կայացնելիս դատարանը հիմնվում է հոգեբուժական կազմակերպության հանձնաժողովի տված եզրակացության վրա:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 421-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Բժշկական հարկադրանքի վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1) դեպքը և դրա հանգամանքները.
2) արարքը տվյալ անձի կողմից կատարելը.
3) արարքը կատարելիս տվյալ անձի մեղսունակությունը և մեղքը.
4) տվյալ անձի մոտ հոգեկան առողջության խնդրի առկայությունը, ինչպես նաև դրա բնույթը, աստիճանը և առաջացման ժամանակը.
5) տվյալ անձի վարքագիծը և առողջական վիճակն արարքը կատարելուց առաջ և հետո.
6) պատճառված վնասի բնույթը և չափը:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 428-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատախազի բացման խոսքում ներկայացվում է դեպքի փաստական նկարագրությունը, և հիմնավորվում է բժշկական հարկադրանքի վարույթ կիրառելու անհրաժեշտությունը, ապա բացման խոսքով հանդես է գալիս պաշտպանը: Այնուհետև հետազոտվում են կողմերի ներկայացրած ապացույցները, կողմերը հանդես են գալիս եզրափակիչ ելույթներով, և դատարանը վերդիկտ կայացնելու համար հեռանում է առանձին սենյակ:
2. Վերդիկտ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը․
1) ապացուցված են արդյոք տվյալ անձին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը).
2) ապացուցված է արդյոք այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը.
3) ապացուցված է արդյոք տվյալ անձի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) եթե բժշկական հարկադրանքի վարույթն իրականացվում է սույն օրենսգրքի 420-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով, ապա ապացուցված է արդյոք տվյալ արարքը կատարելու պահին անձի անմեղսունակությունը.
5) եթե բժշկական հարկադրանքի վարույթն իրականացվում է սույն օրենսգրքի 420-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքով, ապա ապացուցված է արդյոք տվյալ անձի մեղքն իրեն վերագրվող արարքը կատարելու մեջ:
3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-3-րդ և 5-րդ կետերում նշված հարցերից որևէ մեկին ժխտական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է արդարացման վերդիկտ։
4. Սույն հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետում նշված հարցին ժխտական պատասխան տալու դեպքում դատարանը լուծում է նաև սույն հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետում նշված հարցը:
5. Սույն հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետում նշված հարցին հաստատական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է անմեղսունակության վերդիկտ։
6. Սույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-3-րդ և 5-րդ կետերում նշված բոլոր հարցերին հաստատական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է մեղադրական վերդիկտ, որը սահմանում է նաև, թե ապացուցված արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 429-րդ հոդվածի համաձայն՝
« (…) 2. Մեղադրական վերդիկտին կամ անմեղսունակության վերդիկտին հաջորդող լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում`
1) դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքների վերաբերյալ հարցերը.
2) պատիժ կամ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց կիրառելու վերաբերյալ հարցերը.
3) գույքային հայցը լուծելու հարցը.
4) հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման հարցը.
5) գույքի արգելադրման հետ կապված հարցերը.
6) ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցերը.
7) խափանման կամ անվտանգության միջոցի կիրառման հետ կապված հարցերը.
8) վարութային ծախսերին վերաբերող հարցերը.
9) վերաբերելի այլ հարցեր:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 430-րդ հոդվածի համաձայն՝
« 1. Արդարացման կամ մեղադրական վերդիկտի հիման վրա դատարանը կայացնում է համապատասխանաբար արդարացման կամ մեղադրական դատավճիռ: Անմեղսունակության վերդիկտի հիման վրա դատարանը կայացնում է բժշկական հարկադրանքի դատավճիռ:
2. Մեղադրական և բժշկական հարկադրանքի դատավճռում դատարանը պետք է լուծի նաև հետևյալ հարցերը․
1) ապացուցված է արդյոք տվյալ անձի մոտ այնպիսի հոգեկան առողջության խնդրի առկայությունը, որն անհնար է դարձնում տվյալ անձի կողմից պատժի կրումը.
2) անձի նկատմամբ անհրաժեշտ է արդյոք կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց.
3) բժշկական բնույթի հարկադրանքի ինչ միջոց պետք է կիրառվի տվյալ անձի նկատմամբ:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 198-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն՝
«1. Սեռական հարաբերությունը կամ սեքսուալ բնույթի այլ գործողությունները, այդ թվում` սեռական հարաբերության նմանակումը կամ սեռական կարիքները բավարարելը, որոնք կատարվել են հանցագործությունից տուժած անձի կամքին հակառակ կամ նրա կամքն անտեսելով` հանցագործությունից տուժած անձի կամ այլ անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով կամ հանցագործությունից տուժած անձի անօգնական վիճակն օգտագործելով`
(…)
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է`
(…)
2) անչափահասի նկատմամբ,
(…)
պատժվում է ազատազրկմամբ` հինգից տասը տարի ժամկետով: (…)»։
Անմեղսունակ անձի արարքը կարող է ստանալ թե՛ ձևական, թե՛ նյութական հանցակազմի հատկանիշներ կրող իրավական որակում (օրինակ, երբ անմեղսունակության վիճակում գտնվող անձի կողմից մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք կամ առողջությանն այլ ծանր վնաս է պատճառվում, ապա արարքն օբյեկտիվ իրադրության վերլուծությամբ ենթակա է որակման «Դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելը» վերտառությունը կրող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով, չնայած, որ այդ դեպքում ևս բացակայում են քրեական օրենքով արգելված արարք կատարած անձի գիտակցական և կամային հատկանիշները: Ընդ որում, նույն իրադրության պայմաններում եթե անմեղսունակության վիճակում գտնվող անձը չկարողանա օբյեկտիվ հանգամանքներից ելնելով ավարտին հասցնել արարքի կատարումը (օրինակ` դանակով հարվածելու պահին բռնվի նրա ձեռքը կամ հրազենից արձակված գնդակը չդիպչի հասցեատիրոջը), ապա արարքն օբյեկտիվ իրադրության վերլուծությամբ ենթակա է որակման որպես դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու փորձ):
Դրա մասին է վկայում նաև այն, որ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցների կիրառման վարույթի շրջանակներում, ի տարբերություն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածում սահմանված ընթացակարգի, դատարանը չի քննարկում անձի մեղավորության հարցը։ Մասնավորապես, բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցների կիրառման վարույթի շրջանակներում դատարանը պարզում է, թե «կատարվել է արդյոք հանրորեն վտանգավոր արարք»` առանց անդրադառնալու գործողության (անգործության) վտանգավորությունը գիտակցելու կամ ղեկավարելու հատկանիշներին։» (տե՛ս Արա Սարգսի Շուշանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2017 թվականի հունիսի 22-ի թիվ ԵԱՆԴ/0030/01/15 որոշման 13-15-րդ և 19-րդ կետերը):
Թեև ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումները արտահայտել է նախկին քրեական և քրեադատավարական օրենսգրքի իրավակարգավորումների համատեքստում, սակայն Դատարանն արձանագրում է, որ այն վերաբերելի մասով կիրառելի է նաև գործող քրեական և քրեադատավարական օրենսգրքի պայմաններում:
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, Դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված է Կարեն Բաղդասարի Մարալյանին վերագրվող արարքը, այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքը մեղադրյալի կողմից կատարելը, ինչպես նաև այդ արարքը կատարելու պահին վերջինիս անմեղսունակությունը։
Դատարանը արձանագրում է, որ տուժողի և վկաների ցուցմունքներով, ինչպես նաև պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված, սույն դատավճռի 3-րդ բաժնում թվարկված թույլատրելի ապացույցներով հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով հիմնավորվում է Կարեն Բաղդասարի Մարալյանին վերագրվող արարքը վերջինիս կողմից կատարելու հանգամանքը:
Անդրադառնալով հանցանքը կատարելու պահին Կարեն Բաղդասարի Մարալյանի մեղսունակության հարցին և հիմք ընդունելով ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 25-0098 եզրակացության հետևությունները, Դատարանն ապացուցված է համարում նաև այն, որ Կարեն Բաղդասարի Մարալյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված արարքը կատարելիս, այդ թվում՝ փորձաքննության ընթացքում «Թեթև աստիճանի մտավոր հետամնացություն սակավամտություն/» Ֆ70 հիվանդություն ախտորոշմամբ, ինչը խրոնիկական հոգեկան հիվանդություն չի համարվում, այլ հանդիսանում է հոգեկան գործունեության, առաջին հերթին բանականության (ինտելեկտի) թերզարգացում, ուստի նշվածով պայմանավորված գտնվել և շարունակում է գտնվել անմեղսունակության վիճակում, ինչը նրան զրկել է իր արարքի հակաիրավականությունը գիտակցելու և դա ղեկավարելու հնարավորությունից։ Միաժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ համաձայն նշված փորձաքննության Կարեն Բաղդասարի Մարալյանը կարող է ճիշտ հիշել, վերարտադրել և տալ արտաքին նկարագրական տեղեկություններ առանց դրանց ներքին տրամաբանության վերլուծությունների։ Վերոգրյալի հաշվառմամբ Դատարանը գտնում է, որ Կարեն Բաղդասարի Մարալյանն իր ներկա հոգեկան վիճակով հիվանդանոցային բուժման կարիք չունի, ուստի կարիք ունի հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողության և հարկադիր բուժման։
Վերոգրյալի հաշվառմամբ Դատարանն ապացուցված է համարում, որ Կարեն Բաղդասարի Մարալյանի մոտ առկա է այնպիսի հոգեկան առողջության խնդիր, որն անհնար է դարձնում նրա կողմից պատժի կրումը, հետևաբար Դատարանը գտնում է, որ Կարեն Բաղդասարի Մարալյանն իր ներկա հոգեկան վիճակով սոցիալապես այն աստիճանի վտանգ չի ներկայացնում, որպեսզի նրա նկատմամբ ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում կիրառվի, ուստի քանի որ Կարեն Բաղդասարի Մարալյանը հիվանդանոցային բուժման կարիք չունի, ուստի վերջինիս նկատմամբ պետք է նշանակվի բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց՝ հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողություն և հարկադիր բուժում։
Դատարանը բժշկական բնույթի հարկադրանքի տվյալ միջոցը նշանակելիս հաշվի է առնում պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձի հոգեկան առողջության խնդրի դրսևորումն ու բնույթը, կատարված արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարմանը նպաստած գործոնները, անձի կողմից պատժի սպառնալիքով արգելված արարքը կրկին կատարելու հավանականությունը, իր կամ այլ անձի համար վտանգավորություն ներկայացնելը:
Անդրադառնալով անվտանգության միջոցի կիրառման հետ կապված հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Կարեն Բաղդասարի Մարալյանի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառված ընտանեկան հսկողությունը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Անդրադառնալով գործով առկա վարութային ծախսերին և հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ սույն գործով դատապարտված մեղադրյալ առկա չէ՝ Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ, գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չէ՝ Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 100-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ և 420-430-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը՝

Վ Ճ Ռ Ե Ց
Կարեն Բաղդասարի Մարալյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 198-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքն անմեղսունակության վիճակում կատարելը համարել ապացուցված:
Կարեն Բաղդասարի Մարալյանի նկատմամբ նշանակել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց՝ հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողությունը և հարկադիր բուժումը։
Կարեն Բաղդասարի Մարալյանի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառված ընտանեկան հսկողությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԻԳՐԱՆ ՈՍԿԱՆՅԱՆ