Գործ ԵԴ1/1744/01/25

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ

նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ՝ Ա.ՔՈՉԱՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա
վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ
Վ.ՍԱՄՍՈՆՅԱՆԻ
պաշտպաններ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Մ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Վ.ԱՐՄԵՆԱԿՅԱՆԻ
մեղադրյալներ Կ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
Գ.ՄԿՈՅԱՆԻ
Հ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ
թարգմանիչներ Գ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Լ.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
Մ.ՅԱԶԵՐՅԱՆԻ
Գ.ԿԱՍՅԱՆԻ

2026 թվականի մարտի 10-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Կարեն Միրանի Սարգսյանի՝ ծնված՝ 29.02.1976թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, աշխատել է որպես բեռնափոխադրող, ամուսնացած, խնամքին է գտնվում անչափահաս երեխան, չդատապարտված, հաշվառված և բնակվող՝ ք․ ■ հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով.

Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանի՝ ծնված՝ 08.09.1975թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, աշխատում է որպես շինարար, չամուսնացած, ըստ իր խոսքերի՝ խնամքին հաշմանդամություն ունեցող մայրը, դատվածություն չունեցող, հաշվառված՝ ■ հասցեում, բնակվող՝ Արմավիրի մարզ, ք․ Արմավիր, Արարատյան փող., 8 տուն հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով.

Համլետ Ալբերտի Գասպարյանի՝ ծնված՝ 26.02.1971թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվող՝ ■ հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով.

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1 2025 թվականի փետրվարի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով /2 դրվագ/, 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 16120425 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 1-2/:
1.2 2025 թվականի փետրվարի 03-ին ձերբակալվել է Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանը /հատոր 1-ին, գ.թ. 13-14/:
1.3 2025 թվականի փետրվարի 03-ին ձերբակալվել է Համլետ Ալբերտի Գասպարյանը /հատոր 1-ին, գ.թ. 21/:
1.4 Նույն օրը որոշում է կայացվել Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանին ձերբակալելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 29-30/:
1.5 Նույն օրը որոշում է կայացվել Համլետ Ալբերտի Գասպարյանին ձերբակալելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 36-37/:
1.6 2025 թվականի փետրվարի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով /2 դրվագ/ նախաձեռնվել է թիվ 16120725 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 92/:
1.7 2025 թվականի փետրվարի 04-ին ձերբակալվել է Կարեն Միրանի Սարգսյանը /հատոր 1-ին, գ.թ. 101-102/:
1.8 Նույն օրը որոշում է կայացվել Կարեն Միրանի Սարգսյանին ձերբակալելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 110-111/:
1.9 2025 թվականի փետրվարի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 16120725 քրեական վարույթը թիվ 16120425 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 16120425 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 121-123/:
1.10 2025 թվականի փետրվարի 06-ին որոշում է կայացվել ձերբակալված Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանին ազատ արձակելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 133-134/:
1.11 2025 թվականի փետրվարի 06-ին որոշում է կայացվել ձերբակալված Համլետ Ալբերտի Գասպարյանին ազատ արձակելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 135-137/:
1.12 2025 թվականի փետրվարի 06-ին որոշում է կայացվել Կարեն Միրանի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 141-145/:
1.13 2025 թվականի փետրվարի 07-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Կարեն Միրանի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանքը՝ 2 /երկու/ ամիս ժամկետով՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը /հատոր 1-ին, գ.թ. 177-186/։
1.14 2025 թվականի մարտի 31-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Կարեն Միրանի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ սահմանափակելով այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը /հատոր 3-րդ, գ.թ. 53-42/։
1.15 2025 թվականի մայիսի 12-ին որոշում է կայացվել Համլետ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին /հատոր 3-րդ, գ.թ. 86-88/:
1.16 2025 թվականի մայիսի 12-ին որոշում է կայացվել Համլետ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին և հաջորդ օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 3-րդ, գ.թ. 89, 97-100/:
1.17 2025 թվականի մայիսի 13-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Համլետ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելքը /հատոր 3-րդ, գ.թ. 105-108/:
1.18 2025 թվականի մայիսի 12-ին որոշում է կայացվել Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին և հաջորդ օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 3-րդ, գ.թ. 111-115/:
1.19 2025 թվականի մայիսի 13-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելքը /հատոր 3-րդ, գ.թ. 118-121/:
1.20 2025 թվականի մայիսի 13-ին որոշում է կայացվել Կարեն Միրանի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին և հաջորդ օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 3-րդ, գ.թ. 150-155/:
1.21 2025 թվականի մայիսի 14-ին որոշում է կայացվել Կարեն Միրանի Սարգսյանին ապօրինի թմրամիջոց իրացրած անհայտ անձի մասը թիվ 16120425 քրեական վարույթից անջատելու, անջատված մասին թիվ 16169125 համարը շնորհելու և առանձին վարույթում քննելու մասին /հատոր 3-րդ, գ.թ. 142-145/:
1.22 2025 թվականի մայիսի 16-ին կազմվել է թիվ 16120425 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 3-րդ, գ.թ. 161-180/։
1.23 2025 թվականի մայիսի 19-ին որոշում է կայացվել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին։
1.24 2025 թվականի մայիսի 19-ին թիվ 16120425 քրեական գործը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով նույն օրը թիվ ԵԴ1/1744/01/25 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի մայիսի 20-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին։
1.25 2025 թվականի մայիսի 20-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
1.26 2025 թվականի մայիսի 20-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Կարեն Միրանի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 04-ը երկարաձգելու մասին:
1.27 2025 թվականի մայիսի 20-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալներ Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանի և Համլետ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք խափանման միջոցն անփոփոխ թողնելու մասին:
1.28 2025 թվականի հուլիսի 02-ին որոշում է կայացվել հիմնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.29 2025 թվականի սեպտեմբերի 03-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Կարեն Միրանի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի դեկտեմբերի 04-ը երկարաձգելու մասին:
1.30 2025 թվականի նոյեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Կարեն Միրանի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի մարտի 04-ը երկարաձգելու մասին:
1.31 2026 թվականի փետրվարի 26-ին Կարեն Միրանի Սարգսյանի, Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանի և Համլետ Ալբերտի Գասպարյանի վերաբերյալ կայացվել է մեղադրական վերդիկտ: Նույն օրը մեղադրյալ Կարեն Միրանի Սարգսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը թողնվել է անփոփոխ:
1.32 Նույն օրը որոշում է կայացվել 2026 թվականի մարտի 11-ին լրացուցիչ դատալսումներ նշանակելու մասին:

2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2.1 Կարեն Միրանի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով մեղադրանք է ներկայացվել այն հանցավոր արարքը կատարելու համար, որ
2.1.1 նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի «Թմրամիջոցների ու հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները սահմանելու մասին» թիվ 270-Ն որոշման պահանջները՝ շահադիտական դրդումներով, չպարզված օրն ու ժամին, չպարզված անձից և հանգամանքներում ձեռք է բերել ՀՀ Կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-ն որոշման 1-ին հավելվածով նախատեսված՝ ընդհանուրը զգալի չափերով՝ 0,0038 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որի իրացման արդյունքում շահույթ ստանալու նպատակով, 2025 թվականի փետրվարի 3-ին՝ ժամը 16:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Իսակովի պողոտայում գտնվող «Կիլիկիա ավտոկայան» կոչվող տարածքում, 20.000 ՀՀ դրամի գումարի դիմաց ապօրինի իրացրել է Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանին, ինչը 2025 թվականի փետրվարի 3-ին՝ ժամը 17:26-ից 17:46-ն ընկած ժամանակահատվածում, հայտնաբերվել է վերջինիս անձնական խուզարկությամբ՝ հագին եղած բաճկոնի ծոցագրպանից` ծխախոտի փայլաթղթով փաթեթավորված վիճակում։
2.1.2 Բացի այդ, Կարեն Միրանի Սարգսյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի ու ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները սահմանելու մասին» թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով, չպարզված օրն ու ժամին, չպարզված անձից և հանգամանքներում, չպարզված անձին իրացնելու նպատակով՝ ձեռք է բերել ՀՀ Կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-ն որոշման 1-ին հավելվածով նախատեսված՝ ընդհանուրը խոշոր չափերով՝ 0,0079 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել է 2025 թվականի փետրվարի 4-ին՝ ժամը 22:30-ից 22:45 ն ընկած ժամանակահատվածում, վերջինիս անձնական խուզարկությամբ հագին առկա է անթև բաճկոնի ձախակողմյան ծոցագրպանից՝ անձեռոցիկով փաթեթավորված վիճակում։
2.1.3 Բացի դա, Կարեն Միրանի Սարգսյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի ու ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները սահմանելու մասին» թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, շահադիտական դրդումներով՝ չպարզված օրն ու ժամին, չպարզված անձից և հանգամանքներում ձեռք է բերել ՀՀ Կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-ն որոշման 1-ին հավելվածով նախատեսված՝ ընդհանուրը խոշոր չափերով՝ 0,0132 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որի իրացման արդյունքում շահույթ ստանալու նպատակով, չպարզված ժամանակահատվածում և վայրում, չպարզված չափերով գումարի դիմաց ապօրինի իրացրել է Համլետ Ալբերտի Գասպարյանին, ինչը 2025 թվականի փետրվարի 3-ին՝ ժամը 19:38-ից 20:22-ն ընկած ժամանակահատվածում, հայտնաբերվել է վերջինիս անձնական խուզարկությամբ՝ հագին առկա բաճկոնի ձախակողմյան ծոցագրպանից՝ պոլիէթիլենային տոպրակով և անձեռոցիկով փաթեթավորված վիճակում:
2.2 Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է ներկայացվել այն հանցավոր արարքը կատարելու համար, որ նա խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի ու ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները սահմանելու մասին» թիվ 270-Ն որոշման պահանջները՝ 2025 թվականի փետրվարի 3-ին՝ ժամը 16:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Իսակովի պողոտայում գտնվող «Կիլիկիա ավտոկայան» կոչվող տարածքում 20.000 ՀՀ դրամի գումարի դիմաց, առանց իրացնելու նպատակի Կարեն Միրանի Սարգսյանից ապօրինի ձեռք է բերել ու ծխախոտի փայլաթղթով փաթեթավորված վիճակում հագին եղած բաճկոնի ծոցագրպանում ապօրինի պահել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-ն որոշման 1-ին հավելվածով նախատեսված՝ ընդհանուրը զգալի չափերով՝ 0,0038 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որը 2025 թվականի փետրվարի 3-ին՝ ժամը 17:26-ից 17:46-ն ընկած ժամանակահատվածում, հայտնաբերվել է վերջինիս անձնական խուզարկությամբ:
2.3 Համլետ Ալբերտի Գասպարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է ներկայացվել այն հանցավոր արարքը կատարելու համար, որ նա խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի ու ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները սահմանելու մասին» թիվ 270-Ն որոշման պահանջները՝ չպարզված ժամանակահատվածում, վայրում հանգամանքներում և չպարզված չափերով գումարի դիմաց, առանց իրացնելու նպատակի Կարեն Միրանի Սարգսյանից ապօրինի ձեռք է բերել ու պոլիէթիլենային տոպրակով և անձեռոցիկով փաթեթավորված վիճակում հագին եղած բաճկոնի ձախակողմյան ծոցագրպանում ապօրինի պահել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-ն որոշման 1-ին հավելվածով նախատեսված՝ ընդհանուրը խոշոր չափերով՝ 0,0132 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որը 2025 թվականի փետրվարի 3-ին ժամը 19:38-ից 20:22-ն ընկած ժամանակահատվածում, հայտնաբերվել է վերջինիս անձնական խուզարկությամբ:

3. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3.1 Հանցագործության մասին 2025 թվականի փետրվարի 03-ի հաղորդումը, որի համաձայն՝ «/.../ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԹԱՇԴՊ վարչության ծառայողները իրացնելով ստացված օպերատիվ տվյալները, համագործակցելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Մալաթիայի բաժնի ծառայողների հետ ս/թ փետրվարի 3-ին ժամը 16:40-ին ք.Երևան, Իսակովի 7/11 հասցեի մոտից ապօրինի թմրամիջոցներ ձեռք բերելու, պահելու, օգտագործելու և իրացնելու հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալել և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին ենք տեղափոխել Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանին /ծնված 08.09.1975թ., բն. է՝ ■
Գ.Մկոյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է ստվարաթղթով փաթեթավորված «B» գրառմամբ մասնատված դեղահաբ՝ 0.27 գրամ ընդհանուր քաշով, որը ըստ Գ.Մկոյանի բանավոր հայտարարության հանդիսանում է «սուբուտեքս» տեսակի թմրամիջոց, որը ս/թ փետրվարի 3-ին 20.000 ՀՀ դրամի դիմաց իրեն է տվել ոմն «նորագյուղցի Կարենը» ով վարում է սպիտակ գույնի «Ford tranzit» մակնիշի ■ պետհամարանիշի ավտոմեքենա: Նույն օրը օպերատիվ տեղեկություններ են ստացվել, որ ոմն Կարենը ով վարում է «Ford tranzit» մակնիշի ■ պետհամարանիշի ավտոմեքենա թմրամիջոց է իրացրել նաև Համլետ Ալբերտի Գասպարյանին /ծնված 26.02.1971թ. բն. է՝ ■/, որին ժամը 18:50-ին Երևան, «Կիլիկիա ավտոկայանի» մոտից ապօրինի թմրամիջոցներ ձեռք բերելու, պահելու, օգտագործելու և իրացնելու հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալել և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին ենք տեղափոխել։
Վերջինիս անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է մեկ հատ գաղտնի փականով ծալովի դանակ՝ ընդհանուր 28.05 սմ երկարությամբ, 4 հատ 50.000 ՀՀ թղթադրամ, թվով 2 հատ ներարկիչ՝ որից մեկը արնանման հետքերով, անձեռոցիկի մեջ փաթեթավորված մեկ ամբողջական և 2 կես «B8» գրառմամբ դեղահաբեր՝ ընդհանուր 0.62 և 0.18 գրամ քաշերով» /հատոր 1-ին, գ.թ. 6/։
3.2 Հանցագործության մասին 2025 թվականի փետրվարի 04-ի հաղորդումը, որի համաձայն՝ «/.../ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԹԱՇԴՊ վարչության ծառայողները իրացնելով ստացված օպերատիվ տվյալները, համագործակցելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Մալաթիայի բաժնի ծառայողների հետ ս/թ փետրվարի 4-ին ժամը 21:20-ին ք.Երևան Օրբելի 45 հասցեի մոտից ապօրինի թմրամիջոցներ ձեռք բերելու, պահելու, օգտագործելու և իրացնելու հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով, իր կողմից շահագործվող «Ford tranzit» մակնիշի ■հ/հ-ի ավտոմեքենայով հանդերձ ձերբակալել և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին ենք տեղափոխել քաղ.՝ Կարեն Միրանի Սարգսյանին /ծնված 29.02.1976թ. բն. է՝ ■: Կ.Սարգսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է թվով մեկ հատ «B8» գրառմամբ դեղահաբ, որը հանդիսանում է «սուբուտեքս» տեսակի թմրամիջոց:
Վերջինիս կողմից շահագործվող «Ford tranzit» մակնիշի ■ h/h-ի ավտոմեքենան տեղափոխվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Մալաթիայի բաժնի դիմացի ավտոկայանատեղի և կնիքվել» /հատոր 1-ին, գ.թ. 97/։
3.3 Ձերբակալման վերաբերյալ 2025 թվականի փետրվարի 03-ի արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանը ձերբակալվել է 2025 թվականի փետրվարի 03-ին՝ ժամը 16:40-ին, Երևան քաղաքի Իսակովի 2/11 հասցեի մոտից, ապօրինի թմրամիջոց պահելու, օգտագործելու և իրացնելու կասկածանքով: Ձերբակալված Գևորգ Մկոյանը հայտարարել է, որ անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված մեկ հատ «B» գրառմամբ դեղահաբի կես կտորը հանդիսանում է «սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց, որը այսօր ս/թ փետրվարի 03-ին 20.000 ՀՀ դրամի դիմաց վերցրել է ոմն «Նորագյուղի Կարենից», ով վարում է «Ford tranzit» մակնիշի ■ պ/հ-ի ավտոմեքենան /հատոր 1-ին, գ.թ. 13, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.4 Ձերբակալման վերաբերյալ 2025 թվականի փետրվարի 03-ի արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Համլետ Ալբերտի Գասպարյանը ձերբակալվել է 2025 թվականի փետրվարի 03-ին՝ ժամը 18:50-ին, Երևան քաղաքի Իսակովի պողոտայի «Կիլիկիա» ավտոկայանի մայթից, ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու, օգտագործելու և իրացնելու կասկածանքով /հատոր 1-ին, գ.թ. 21, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.5 Ձերբակալման վերաբերյալ 2025 թվականի փետրվարի 04-ի արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Կարեն Միրանի Սարգսյանը ձերբակալվել է 2025 թվականի փետրվարի 04-ին՝ ժամը 21:20-ին, Երևան քաղաքի Օրբելի 45 հասցեի մոտից, ապօրինի թմրամիջոց պահելու, օգտագործելու և իրացնելու կասկածանքով: Ձերբակալված Կարեն Սարգսյանը հայտարարել է, որ անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված մեկ հատ «B8» գրառմամբ ամբողջական դեղահաբը հանդիսանում է «սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց, որը ձեռք է բերել իր անձնական օգտագործման համար /հատոր 1-ին, գ.թ. 101-102, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.6 Կարեն Միրանի Սարգսյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 2025 թվականի փետրվարի 04-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ Կարեն Սարգսյանի հագին եղած սև գույնի անթև բաճկոնի ձախ ծոցագրպանի միջից հայտնաբերվեց անձեռոցիկի մեջ փաթեթավորված փաթեթ, որի մեջ առկա է «B8» գրառմամբ 1 հատ ամբողջական դեղահաբ՝ ընդհանուրը 0.68 գրամ քաշով: Բաճկոնի աջ գրպանի միջից հայտնաբերվեց ռետինե պատյանով «Redmi» մոդելի բջջային հեռախոս, «AMERIA» բանկային քարտ Նելլի Սարգսյանի անվամբ /հատոր 1-ին, գ.թ. 103, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.7 Համլետ Ալբերտի Գասպարյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 2025 թվականի փետրվարի 03-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ Համլետ Գասպարյանի հագին եղած բաճկոնի ձախ ծոցագրպանի միջից հայտնաբերվեց ներարկիչի համար նախատեսված թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթ, որի մեջ առկա էր անձեռոցիկի մեջ փաթեթավորված դեղահաբի կտոր, որի ընդհանուր քաշը կազմեց 0.18 գրամ: Նույն բաճկոնի դիմացի աջ գրպանից հայտնաբերվեց «Itel» մոդելի բջջային հեռախոս: Տաբատի դիմացի աջ գրպանից հայտնաբերվել են պոլիէթիլենային տոպրակում երկու ներարկիչներ: Ձախ ոտքի գուլպայի միջից հայտնաբերվել է ընդհանուր 0.62 գրամ քաշով պոլիէթիլենային փաթեթում անձեռոցիկի մեջ փաթեթավորված մեկ հատ ամբողջական՝ վրան «B» գրառմամբ և մեկ հատ կես դեղահաբեր /հատոր 1-ին, գ.թ. 22, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.8 Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 2025 թվականի փետրվարի 03-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ Գևորգ Մկոյանի հագին եղած սև գույնի բաճկոնի աջ գրպանից հայտնաբերվել է «Techno Spark» մոդելի բջջային հեռախոս, բանկային քարտեր: Նույն բաճկոնի ծոցագրպանից հայտնաբերվեց ծխախոտի սպիտակ և ոսկեգույն ստվարաթղթով սպիտակ գույնի օվալաձև դեղահաբի կտոր, որի վրա առկա է «B» գրառումը, որի քաշը կազմում է 0.27 գրամ /հատոր 1-ին, գ.թ. 15-16, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.9 Փորձագետի թիվ 565 Ք - 255 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «Կ.Սարգսյան» ձեռագիր գրառմամբ փաթեթում առկա 0,4 գրամ քաշով հաբը պարունակում է 0.0079 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց /հատոր 3-րդ, գ.թ. 18-20, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.10 Փորձագետի թիվ 529 Ք - 255 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ 1. Փորձաքննությանը ներկայացված «Գ.Մկոյան փաթեթ 1 դեղահաբ» գրառմամբ փաթեթում առկա 0.19 գրամ քաշով հաբի բեկորը պարունակում է 0.0038 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց: 2. Փորձաքննությանը ներկայացված «Դեղահաբ» գրառմամբ փաթեթում առկա 0.39 գրամ քաշով հաբը պարունակում է 0.0075 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց: 3. Փորձաքննությանը ներկայացված «Դեղահաբ» գրառմամբ փաթեթում առկա 0.2 գրամ քաշով հաբի բեկորը պարունակում է 0.0039 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց: 4. Փորձաքննությանը ներկայացված «Դեղահաբ» գրառմամբ փաթեթում առկա 0.09 գրամ քաշով հաբի բեկորը պարունակում է 0.0018 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ 5. Փորձաքննությանը ներկայացված «Համլետ Գասպարյան ...» և այլ գրառումներով փաթեթում առկա բժշկական ներարկիչների, պոլիմերային պատյանով բժշկական ներարկիչի ասեղի և ապակյա սրվակի կոտրված հատվածի մակերեսներին թմրամիջոցներ, հոգեմետ և խիստ ներգորոծող նյութեր չհայտնաբերվեցին /հատոր 3-րդ, գ.թ. 64-68, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.11 Թվային խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի մարտի 09-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0544/08/25 որոշման հիման վրա թվային խուզարկություն է կատարվել Կարեն Սարգսյանի Redmi մոդելի բջջային հեռախոսում: Խուզարկությամբ լուսանկարների և տեսագրությունների բաժնում հայտնաբերվել է վճարման անդորրագրի լուսանկար, մասնավորապես՝ անդորրագրի թիվն է եղել ■ տերմինալի թիվն է եղել՝ ■ ծառայություն մատուցողն է հանդիսացել «Ամերիաբանկ»-ը, գործարքի տեսակն է եղել՝ քարտային հաշվի համալրում, ամսաթիվն է եղել՝ 03.02.2025 թվականին՝ ժամը 15:13-ը, քարտի համարն է եղել «5501*******3053», անուն, ազգանունն է եղել՝ Սարգսյան Նելլի Միրանի, վճարման ենթակա գումարը կազմել է 20.000 ՀՀ դրամ: Հայտնաբերվել է «Վայբեր» հավելվածը, մուտք գործելուց հետո պարզվել է, որ այն եղել «Karen» անվամբ է, բացված՝ ■» հեռախոսահամարով։ Հեռախոսազանգերի ուսումնասիրությամբ պարզվել է, որ 03.02.2025 թվականին՝ ժամը 17:18-ին և 17:40-ին, «Aмo Xapaбax» անվամբ, «■» հեռախոսահամարով բացված Վայբեր հավելվածի օգտատիրոջ հետ հեռախոսազրույցներ է ունեցել։ Բացի այդ, 03.02.2025 թվականին՝ ժամը 13:33-ին և ժամը 13:34-ին, «Гeв Oктeмберяан» անվամբ, «■» հեռախոսահամարով բացված Վայբեր հավելվածի օգտատիրոջ հետ հեռախոսազրույցներ է ունեցել։ Թվային խուզարկությամբ հայտնաբերվել է «Ուոթսափ» հավելվածը, մուտք գործելուց հետո պարզվել է, որ այն բացված է եղել «■» հեռախոսահամարով, «Karen» անվամբ: Հայտնաբերվել է նամակագրություն «Гев Октемберяан» անվամբ, ■» հեռախոսահամարով բացված օգտատիրոջ հետ, որում հայտնաբերվել լուսանկար՝ վճարման անդորրագրի, որի ուսումնասիրությամբ պարզվել է, որ անդորրագրի թիվն է եղել «■», տերմինալի թիվն է եղել՝ «■», ծառայություն մատուցողն է հանդիսացել «Ամերիաբանկ»-ը, գործարքի տեսակն է եղել՝ քարտային հաշվի համալրում, ամսաթիվն է եղել՝ 03.02.2025 թվականին՝ ժամը 15:13-ը, քարտի համարն է եղել «5501*******3053», անուն, ազգանունն է եղել՝ Սարգսյան Նելլի Միրանի, վճարման ենթակա գումարը կազմել է 20.000 ՀՀ դրամ: Վերջիններս 03.02.2025 թվականին հեռախոսազրույց են ունեցել ժամը 12:03-ին՝ 1 րոպե տևողությամբ, ժամը 14:25-ին՝ 2 րոպե տևողությամբ, ժամը 14:38-ին՝ 15 վայրկյան տևողությամբ, ժամը 14:54-ին՝ 35 վայրկյան տևողությամբ, ժամը 15:15-ին՝ 1 րոպե տևողությամբ, ժամը 15:17-ին ուղարկվել է վերը նշված անդորրագրի լուսանկարը, վերջին անգամ հեռախոսազրույց են ունեցել ժամը 16:02-ին՝ 29 վայրկյան տևողությամբ: Հաղորդագրությունների բաժնում հայտնաբերվել է «Aмo Xapaбax» անվամբ, «■» հեռախոսահամարով բացված տելեգրամյան օգտատիրոջ հետ հաղորդագրություններ, «Aмo Xapaбax» օգտատիրոջից եղել են բաց թողնված զանգեր 19.07.2024 թվականին և 20.07.2024 թվականին: Գրանցված հեռախոսահամարների բաժնում հայտնաբերվել է «Aмo Xapaбax» անվամբ կոնտակտը, որը գրանցված է եղել «■» հեռախոսահամարի ներքո: Հայտնաբերվել է «Гев Октемберяан» անվամբ կոնտակտը, որը գրանցված է եղել «■» հեռախոսահամարի ներքո /հատոր 2-րդ, գ.թ. 69-71, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.12 Թվային խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի մարտի 20-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0543/08/25 որոշման հիման վրա թվային խուզարկություն է կատարվել Գևորգ Մկոյանի Tecno Spark մոդելի բջջային հեռախոսում: Խուզարկությամբ լուսանկարների և տեսագրությունների բաժնում հայտնաբերվել է վճարման անդորրագրի լուսանկարը, մասնավորապես՝ անդորրագրի թիվն է եղել «■», տերմինալի թիվը՝ «■», ծառայություն մատուցողն է հանդիսացել «Ամերիաբանկ»-ը, գործարքի տեսակն է եղել՝ քարտային հաշվի համալրում, ամսաթիվը 03.02.2025 թվականի ժամը 15:13-ը, քարտի համարն է «5501*******3053», անուն, ազգանունն է եղել՝ Սարգսյան Նելլի Միրանի, վճարման ենթակա գումարը կազմել է 20.000 ՀՀ դրամ: Հայտնաբերվել է լուսանկար, որում պատկերված են եղել երկու դեղահաբեր՝ փայլաթիթեղյա փակ տուփերում, որոնց վրա, ի թիվս այլնի, եղել են «Buprenorphine/ Naloxone, 8mg/2mg» գրառումները, որոնք դրված են եղել ծխախոտի տուփի վրա։ Բացի այդ, նույն տուփերի կողքին եղել են երկու դեղահաբերի նմանվող առարկաներ, որոնք եղել են սպիտակ գույնի, դրանցից մեկն օվալաձև է եղել, միջնամասից կիսված, վրան եղել է «8» գրառումը, իսկ մյուսը՝ կլոր է եղել, ամբողջական: Հայտնաբերվել է «Ուոթսափ» հավելվածը, այն եղել է «■» անվամբ է եղել, բացված՝ «+■» հեռախոսահամարով։ Հաղորդագրությունների բաժնում հայտնաբերվել է «Kapeн Hopaгюx» անվամբ անձի հետ նամակագրություն, որի ուսումնասիրությամբ պարզվել է, որ «Kapeн Hopaгюx» անվամբ Ուոթսափ օգտատիրոջ հեռախոսահամարն է եղել «+■»: 03.02.2025 թվականին՝ ժամը 16:02-ին հեռախոսազրույց են ունեցել 29 վայրկյան տևողությամբ: Հայտնաբերվել է վճարման անդորրագրի լուսանկար, մասնավորապես՝ անդորրագրի թիվն է՝ եղել «■», տերմինալի թիվը՝ «■», ծառայություն մատուցողն է հանդիսացել «Ամերիաբանկ»-ը, գործարքի տեսակն է եղել՝ քարտային հաշվի համալրում, ամսաթիվ 03.02.2025 թվականի ժամը 15:13-ը, քարտի համարն է եղել «5501*******3053», անուն, ազգանունն է եղել՝ Սարգսյան Նելլի Միրանի, վճարման ենթակա գումարը կազմել է 20.000 ՀՀ դրամ։ Նույն օրը՝ ժամը 15:15-ին հեռախոսազրույց են ունեցել 01 րոպե տևողությամբ, ժամը 15:09-ին առկա է բաց թողնված զանգ, ժամը 14:54-ին հեռախոսազրույց են ունեցել 36 վայրկյան տևուղությամբ, ժամը 14:38-ին՝ 15 վայրկյան, ժամը 14:25-ին՝ 02 րոպե, ժամը 13:33-ին և 13:32-ին առկա են բաց թողնված զանգեր, ժամը 12:03-ին հեռախոսազրույց են ունեցել րոպե տևուղությամբ: Հեռախոսազրույցներ են եղել նաև 02.02.2025 և 01.02.2025 թվականներին։ Գրանցված անձի հետ հեռախոսազրույց 03.02.2025 թվականին՝ ժամը 13:34-ին, 55 Հեռախոսազանգերի բաժնում հայտնաբերվել է «Kapeн Hopaгюx» անվամբ վայրկյան տևողությամբ։ Նշված անձի հեռախոսահամարն է հանդիսացել «■» /հատոր 3-րդ, գ.թ. 7-9, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.13 Թվային խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի մարտի 19-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0542/08/25 որոշման հիման վրա թվային խուզարկություն է կատարվել Համլետ Գասպարյանի Itel մոդելի բջջային հեռախոսում: Խուզարկությամբ հեռախոսազանգերի բաժնում հայտնաբերվել է «Карен Форд» անվամբ գրանցված անձի հետ հեռախոսազանգեր՝ 03.02.2025 թվականին՝ ժամը 17:18-ին և ժամը 17:39-ին: Գրանցված հեռախոսահամարների բաժնում հայտնաբերվել է «Карен Форд» անվամբ գրանցված անձը, որի անվան տակ գրանցված են եղել «■» բջջային հեռախոսահամարները /հատոր 3-րդ, գ.թ. 3-4, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.14 Զննում կատարելու մասին 2025 թվականի փետրվարի 21-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ զննության է ենթարկվել Կարեն Միրանի Սարգսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված բանկային քարտը: Բանկային քարտի զննությամբ պարզվել է, որ այն թողարկվել է «Ամերիաբանկ» ընկերության կողմից, քարտային հաշվեհամարն է «■», Նելլի Սարգսյանի անվամբ է, վավեր է մինչև 2025 թվականի նոյեմբեր ամիսը /հատոր 2-րդ, գ.թ. 1-2, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.15 Զննում կատարելու մասին 2025 թվականի մարտի 24-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ զննության է ենթարկվել «Ամերիաբանկ» ՓԲԸ-ից առգրավված գրությունը և «■» քարտային հաշվեհամարի 01.02.2025 թվականից մինչև 05.02.2025 թվականն ընկած ժամանակահատվածում կատարված գործարքների վերաբերյալ քաղվածքը: «Ամերիաբանկ» ՓԲԸ-ից առգրավված գրության զննությամբ պարզվեց, որ «■ վճարային քարտը պատկանում է Նելլի Միրանի Սարգսյանին /անձնագրի սերիա՝ ■, բանկում գրանցված հասցեն է՝ քաղաք Երևան, Նորագյուղ փողոց, տուն 18/: «Ամերիաբանկ» ՓԲԸ-ից առգրավված <<■» քարտային հաշվեհամարի 01.02.2024 թվականից մինչև 05.02.2025 թվականն ընկած ժամանակահատվածում կատարված գործարքների վերաբերյալ քաղվածքի զննությամբ պարզվեց, որ 03.02.2025 թվականին Թել-Սել ՓԲԸ-ի կողմից այն համալրվել է 20.000 ՀՀ դրամի չափով /հատոր 3-րդ, գ.թ. 29/:
3.16 Զննում կատարելու մասին 2025 թվականի մարտի 12-ի արձանագրությունը և լրացուցիչ զննություն կատարելու մասին 2025 թվականի մայիսի 13-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ զննության են ենթարկվել Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանի, Կարեն Միրանի Սարգսյանի և Համլետ Ալբերտի Գասպարյանի կողմից շահագործվող բջջային հեռախոսահամարների վերծանումները: Պարզվել է, որ «■» բջջային հեռախոսահամարը գրանցված է Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանի անվամբ, այն ակտիվացվել է 29.03.2023 թվականին, իսկ «■» բջջային հեռախոսահամարը գրանցված է Հռիփսիմե Գեղամի Հովհաննիսյանի անվամբ, այն ակտիվացվել է 03.12.2019 թվականին: Մեղադրյալ Կարեն Միրանի Սարգսյանն իր կողմից շահագործվող «■» հեռախոսահամարից 03.02.2025 թվականին՝ ժամը 13:33-ին, զանգահարել է Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանի կողմից շահագործվող «■» հեռախոսահամարին, իսկ Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանն իր կողմից շահագործվող «■» հեռախոսահամարից նույն օրը՝ ժամը 13:34-ին զանգահարել է մեղադրյալ Կարեն Միրանի Սարգսյանի կողմից շահագործվող «■» հեռախոսահամարին, հեռախոսազանգը տևել է 56 վայրկյան /հատոր 2-րդ, գ.թ. 95-250, հատոր 3-րդ, գ.թ. 124-134, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.17 Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Կարեն Սարգսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված, ընդհանուրը 0.0079 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի, Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված, ընդհանուրը 0.0038 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի և Համլետ Ալբերտի Գասպարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված, ընդհանուրը 0.0132 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցները /հատոր 3-րդ, գ.թ. 139-141, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.18 Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և վարույթին կցված՝ մեղադրյալներ Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանի «Tecno Spark» մոդելի բջջային հեռախոսը, Համլետ Ալբերտի Գասպարյանի «Itel» մոդելի բջջային հեռախոսը, Կարեն Միրանի Սարգսյանի «Redmi» մոդելի բջջային հեռախոսը, ինչպես նաև բջջային հեռախոսահամարների վերծանումների թվով 2 լազերային սկավառակները, «Ամերիաբանկ» ՓԲԸ-ից ստացված քաղվածքները /հատոր 2-րդ, գ.թ. 23-28, հատոր 3-րդ, գ.թ. 135-138, հատոր 2-րդ, գ.թ. 252, 254, հատոր 3-րդ, գ.թ. 30-36, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.19 Վկա Ն․ Ս․ դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքն այն մասին, որ հանդիսանում է մեղադրյալ Կարեն Սարգսյանի քույրը: Վերջինս 2025 թվականի փետրվարի 03-ին խնդրել է իրենից իր բանկային քարտը, իսկ ինքը նրան է փոխանցել այն: Բանկային քարտը իր աշխատանքային քարտն է ու հաշվառված է իր անվամբ: Քանի որ եղբայրը բեռնափոխադրումներ է կատարել, մի քանի անգամ դրա դիմաց վճարումները փոխանցմամբ են կատարել, իսկ Կարենը հարկադիր է ունեցել, այդ պատճառով ինքն անձամբ քարտ չի ունեցել, ուստի այդ քարտին են փոխանցել՝ եղբոր համար: Յուրաքանչյուր դեպքում, երբ քարտին գումար է նստել՝ այդ մասին իրեն հաղորդագրություն է եկել: 2025 թվականի փետրվարի 03-ին հաղորդագրություն է ստացել 20.000 ՀՀ դրամ գումար իր քարտին փոխանցելու մասին, որը եղբոր համար է եղել: Եղբայրն ունեցել է մեկ բջջային հեռախոսահամար: Բանկային քարտը եղբորը տվել է երկու-երեք անգամ: Կարծում է, քանի որ ինքը աշխատում է գիշերային հերթափոխին ու այդ պատճառով չի կարող ուշ ժամին քարտից գումար հանել, ուստի եղբայրը հենց քարտն է իրենից ուզել: Իր հիշելով եղբայրը նաև գրանցված է եղել «Յանդեքս» ընկերությունում /դատական նիստի արձանագրություն/:
3.20 Մեղադրյալ Գևորգ Մկոյանի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը, որի համաձայն՝ ընդունում է առաջադրված մեղադրանքը: Ինքը գործով ձերբակալվել է, քանի որ իր մոտից հայտնաբերվել է սուբոտեքս տեսակի թմրանյութ։ Թմրանյութը նախատեսված է եղել իր անձնական օգտագործման համար։ ԱՄՆ դեսպանատնից դեպի Կիլիկա ճանապարհին՝ Դիջիթեյնի ավտոկայանատեղիում կայանված մեքենայի անիվի մոտից է վերցրել նշված թմրամիջոցը։ Թմրանյութը դրված է եղել գետնին՝ մեքենայի ձախ կողմի անիվի ներսի հատվածում։ Ինքը նախապես տեղյակ է եղել այդ թմրամիջոցի կոնկրետ տեղը, քանի որ տելեգրամով իրեն այդ տեղի մասին հաղորդագրություն էին գրել։ Գործով մեղադրյալներից ճանաչում է Կարենին, ում հետ ծանոթացել է մոտ մեկ տարի առաջ՝ շինարարական ապրանք բերելու արդյունքում։ Ինքը շինարարական աշխատանք էր անում, իսկ Կարենը շինարարական ապրանք է առաքել, որի արդյունքում ծանոթացել են։ Ծանոթացել է Կարենի հետ, քանի որ նաև լինում են դեպքեր, երբ տան տերը ապրանքը առաքելու համար իրեն հարցնում են արդյոք ծանոթ առաքիչ ունի, թե՝ ոչ։ Եղել են նաև դեպքեր, երբ Կարենի հետ առևտուր է արել։ Կարենը կիսամաշ անվադողեր էր վաճառում անցած տարի ձմռան ամիսներին և իրեն ասել է, որ դրանք 60-70 տոկոսանոց մաշվածության անվադողեր են: Իրեն հայտնել է, որ եթե կարողանա դրանք վաճառել, ապա իրեն էլ գումար կտա։ Դրանից մոտ 1 ամիս հետո, երևի դեկտեմբերին, ինքը գնորդ է գտել ու վաճառել, ինչի արդյունքում Կարենին 100.000 ՀՀ դրամ պետք է փոխանցեր, որից 80.000 ՀՀ դրամը տվել է, իսկ 20.000 ՀՀ դրամ՝ պարտք մնացել՝ հայտնելով, երբ կլինի, այդ ժամանակ կփոխանցի։ Դրանից հետո Կարենն անընդհատ իրենից պահանջում էր գումարը: Այդ 20.000 ՀՀ դրամը վճարել է փետրվար ամսին։
Ձերբակալվելու օրը՝ Հոկտեմբերյան քաղաքից՝ Րաֆֆու փողոցի վրա գտնվող Թելսելից գումարը փոխանցել է Կարենին, այնուհետև եկել Երևան: Ճանապարհին զանգահարել է Կարենն ու ասել, որ գումարը չի հասել, այդ պատճառով ինքը նկարել է գումարի փոխանցման կտրոնն ու ուղարկել Կարենին: Մի որոշ ժամանակ՝ 15-ից 30 րոպե անց, Կարենը կրկին իրեն զանգահարել ու հայտնել է, որ գումարը չի նստել, իսկ ինքն ասել է, որ Երևան է գալիս ու ժամանելուն պես կհանդիպի նրան: Եկել է ավտոկայան, որից հետո ոտքով գնացել դեպի Դիջիթեյնի մոտ, ընտրել պահ, որպեսզի աննկատ լինի ու վերցրել թմրամիջոցը: Դրանից հետո զանգահարել է Կարենին ու ասել, որ գալիս է Կիլիկա ավտոկայան նրան հանդիպելու: Ավտոկայանին հարակից հատվածում Կարենը կանգնած է եղել մեքենայով: Ինքը նույնպես նստել է Կարենի մեքենայի մեջ, զրուցել են գումարի վերաբերյալ, պարզել, որ դեռ չի ստացել: Առաջարկել է զանգել Թելսել ընկերություն ու հայտնել խնդրի մասին, սակայն Կարենն ասել է, որ եթե փոխանցումը կատարվել է, ուրեմն խնդիր չկա: Մի քանի րոպե զրուցելուց հետո մեքենայից իջել է, որպեսզի երթուղային մեքենայով ետ գնա Հոկտեմբերյան քաղաք, երբ իրեն ձերբակալել են: Մինչև ձերբակալելը որևէ զրույց իրեն ձերբակալողների հետ չի ունեցել: Երբ գետնին պառկեցրել են, զրույցներից հասկացել է, որ քրեական հետախույզներ են: Ավտոմեքենան նստեցնելուց հետո իրեն հարցրել են Կարենի ավտոմեքենայից է իջել, թե՝ ոչ, իսկ ինքը դրական է պատասխանել: Ինքը եղել է վախեցած վիճակում: ՁՊՎ-ում երեք օր եղել է ձերբակալված։
Տելեգրամի հավելվածից հաճախ չի օգտվել: Դրանում առկա են տարբեր խանութներ, որոնցից օգտվել է: Իր համար տարօրինակ է եղել, որ տելեգրամից ձեռք բերված թմրամիջոցը տեղադրվել է մարդաշատ վայրում: Տելեգրամյան ալիքի նամակագրությունները չի պահպանել, քանի որ հաղորդագրությունները ալիքի տերն է ջնջում: Ոստիկանության բաժնում իրեն անձնական խուզարկության են ենթարկել ու հայտնաբերել թմրամիջոցը: Հարցրել են, թե որտեղից է այն ձեռք բերել, իսկ ինքը հայտնել է Դիջիթեյնի մոտ թաքցված թմրամիջոցի մասին, սակայն իրեն չեն հավատացել, քանի որ բջջային հեռախոսի մեջ տեսել են նաև Կարենին ուղարկված կտրոնը: Դրանից հետո նրանք կարծել են, թե ինքը թմրամիջոցը ձեռք է բերել Կարենից ու հայտնել են իրեն, որպեսզի քննիչի մոտ ցուցմունք տալիս հենց այդպես ներկայացնի: Նաև ասել են, որ իր արարքի համար տուգանք է հասնում: Քննիչն իրեն ասել է, որ ուշ ժամ է ու պաշտպան չի կարող հրավիրել, իսկ մյուս գալուց արդեն պաշտպանը կներգրավվի։ Քննիչը իրեն չի զգուշացրել, որ սուտ ցուցմունք տալու համար նախատեսված է քրեական պատասխանատվություն։ Ավելին, իրեն ոչ մի իրավունք չի պարզաբանել։ Դրանից հետո ցուցմունք է տվել այնպես, ինչպես իրեն ասել էին ոստիկանները, այսինքն, որ Կարենից է թմրամիջոցը ձեռք բերել: Այսինքն, քննիչի մոտ իրականությունը չի հայտնել։ Քննիչի աշխատասենյակում ոստիկանները նստած են եղել տեսախցիկի տեսադաշտից դուրս։ Իր նկատմամբ բռնություն չեն գործադրել, սակայն հոգեբանորեն ճնշված է եղել դեռևս ձերբակալումից սկսված։ Դրանից հետո իրեն տարել են ՁՊՎ: Երեք օր հետո իրեն տարել են առերես հարցաքննության նույն ոստիկանները և ճանապարհին ասել են, որպեսզի նույն ցուցմունքը պնդի և մեկ անգամ էլ դատարանում ցուցմունքը տա։ Այդ ժամանակ արդեն պաշտպան է եղել, սակայն ինքը նրան հարցեր չի տվել: Առերեսման ժամանակ իրեն նույնպես չեն պարզաբանվել իր իրավունքները, քննիչը միայն հարցրել է, թե ցուցմունք տալու է։ Ինքը հասկացել է, որ պարտադիր պետք է տա։ Դրանից հետո առերեսման ընթացքում պնդել է նախկինում տված ցուցմունքը: Առերես հարցաքննությունը նույնպես տեսագրությամբ է իրականացվել, որի ժամանակ ոստիկանության աշխատակիցները քննիչի աշխատասենյակ չեն մտել:
Ինքը նախկինում դատապարտված է եղել ազատազրկման, որը կրել է։ Չի գիտակցել թե նման բովանդակությամբ ցուցմունքը տալու դեպքում ինչ հետևանքներ են առաջանալու և տեղյակ չի եղել, որ Կարեն Սարգսյանը կալանքի տակ է։ Այդ մասին իմացել է գործը դատարան ուղարկելիս՝ գործը քննող նոր քննիչից: Նրան հայտնել է, որ ցանկանում է նորից հարցաքննվել, սակայն վերջինս պատասխանել է, որ կարող է դատարանում ցուցմունք տալ: Բաժնից դուրս գալու համար չի բացառում, որ նույնիսկ գրեր, որ ինքն է ուրիշին տվել թմրամիջոց: Ինքը երբևէ ոչ ոքի թմրամիջոց չի տվել, չի հյուրասիրել։ Չգիտի, արդյոք հյուրասիրելը քրեորեն պատժելի արարք է, թե՝ ոչ։ Դատարանում հայտնել է ողջ ճշմարտությունը։
Դատարանը, նկատի ունենալով առկա էական հակասությունները, հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Գևորգ Մկոյանը հրաժարվեց իր նախաքննական ցուցմունքներից, ինչպես նաև այն, որ Գևորգ Մկոյանը նախաքննության ընթացքում առերես հարցաքննությանը մասնակցել է պաշտպանի մասնակցությամբ, բավարարեց հանրային մեղադրողի միջնորդությունը՝ հրապարակել մեղադրյալ Գևորգ Մկոյանի նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ հագին եղած վերարկուի ծոցագրպանից հայտնաբերված ու վերցված «B» գրառմամբ դեղահաբը ձեռք է բերել երեք օր առաջ Կարենից, ում հետ ներկայումս առերեսվում է: Դեղահաբը ձեռք բերելու համար 20.000 ՀՀ դրամ գումար է փոխանցել Կարեն Սարգսյանի կողմից նշված քարտային հաշվին /հատոր 1-ին, գ.թ. 130-132, դատական նիստի արձանագրություն/:
Ցուցմունքները հրապարակվելուց հետո մեղադրյալ Գ.Մկոյանը նշեց, որ իր մեջ վախ է եղել, այդ պատճառով է նման ցուցմունք տվել /դատական նիստի արձանագրություն/։
3.21 Մեղադրյալ Համլետ Գասպարյանի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքն այն մասին, որ ընդունում է իրեն առաջադրված մեղադրանքը: Իր տան իրերը քանդելիս, դրանց միջից գտել է Սուբոտեքս տեսակի թմրամիջոցը, որը ձեռք է բերել դեռևս Արցախում բնակվելու ժամանակ՝ 2-3 տարի առաջ Տելեգրամ հավելվածի միջոցով, սակայն իրացնողին չի ճանաչում: Այդ թմրամիջոցը վերցրել ու պահել է իր մոտ, որն էլ հայտնաբերվել է։ Կարենին ճանաչում է դեռ 2024 թվականից, ով իրեն օգնել է տուն վարձել Զեյթունում, ինչպես նաև տան կահույքը՝ լվացքի մեքենա, սառնարան, Խարբերդից Զեյթուն տեղափոխել «Ֆորդ» մակնիշի բեռնատար մեքենայով: Նույն հարցով Կարենն օգնել է նաև իր բարեկամներին ու ընկերներին։ Կարենը տեղյակ էր, որ իրենք եկել են Արցախից, այդ պատճառով իրեն ասել է ծառայության համար կապ չունի ինչ կվճարի, իսկ ինքը տվել է 20 լիտր դիզվառելիք ու 10.000 ՀՀ դրամ: Նշված օրը Կարենին ցանկացել է հանդիպել՝ իր տան իրերը տեղափոխելու համար, քանի որ նոր տուն է վարձակալել և անհրաժեշտ է եղել կահույքը տեղափոխել: Այդ նպատակով զանգահարել է նրան, ով ասել է, որ հանդիպեն ավտոկայանում, մեքենայի մեջ վառելիք լցնեն ու գնան Զեյթուն՝ իրերը Կոմիտաս տեղափոխելու համար: Ինքը Զեյթունից գնացել է ավտոկայան, որտեղ որոշ ժամանակ պետք է սպասեր Կարենին: Այնտեղի զուգարանում պատրաստել է թմրամիջոցը, ներարկիչով օգտագործել և դուրս եկել։ Թեև եղել է թմրամիջոցի ազդեցության տակ, սակայն ամեն ինչ հիշում է։ Ինքը չի հասցրել Կարենին հանդիպել, այդ թվում՝ նրան գումար տալ, այլ բռնվել է ոստիկանների կողմից։ Տեղյակ չի եղել, որ Կարենը թմրամիջոց է օգտագործում։ Կարենը նույնպես տեղյակ չէր իր թմրամիջոց օգտագործելու մասին: Գևորգ Մկոյանին նախկինում չի ճանաչել /դատական նիստի արձանագրություն/։
3.22 Մեղադրյալ Կարեն Սարգսյանի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքն այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքն ընդունում է մասնակի, քանի որ թմրամիջոցն իր օգտագործման համար է եղել և որևէ մեկին չի հյուրասիրել թմրամիջոց: Իր մոտից հայտնաբերված սուբոտեքս տեսակի թմրամիջոցը Տելեգրամ հավելվածի ալիքով է ձեռք բերել։ Մեկ կոճակի համար վճարել է 30.000 ՀՀ դրամ, որը փոխանցել է տերմինալի միջոցով։ Թմրանյութը վերցրել է Օրբելի փողոցից, որտեղ իրեն ձերբակալել են։ Թմրամիջոցը ցանկացել է օգտագործել ողնաշարի ցավերի համար, քանի որ այն թուլացնում էր ցավերը: Նախկինում ևս 2-3 անգամ օգտագործել է, սակայն տեղյակ չի եղել, որ այն արգելված է: Կարծել է, որ ցավազրկող է, սակայն տեղյակ չի եղել դեղատներում վաճառում են, թե՝ ոչ։
Նախկինում անվադող վաճառել է, որի հայտարարությունը գցել է Լիստ․ամ կայք։ Դրա մասին իմացել է նաև Գևորգ Մկոյանը, երբ նրա համար շինանյութ է տեղափոխել։ Գևորգին առաջարկել է օգնել անվադողերը վաճառել, որի դիմաց գումար կտա նրան։ Գնորդը եղել է Գևորգի ծանոթ տաքսիստ, ում վաճառել է 100.000 ՀՀ դրամով, որից 80.000 ՀՀ դրամը Գևորգն առձեռն տվել է իրեն և ասել, որ 20.000 ՀՀ դրամը կտա ավելի ուշ։ Դրանից հետո Գևորգը փոխանցել է 20.000 ՀՀ դրամ գումարը իր քրոջ բանկային քարտին։ Այդ օրը խոսել են Գևորգի հետ, սակայն տեղյակ չի եղել, որ նա գալու է Երևան: Հետո զրույցի ժամանակ է իմացել ու ասել է նրան, որ գնում է ավտոկայան:
Ինքը զբաղվել է բեռնափոխադրումներով «Ֆորդ» մակնիշի ■ հ/հ մեքենայով, որտեղից էլ գոյացել է իր եկամուտը։ Այդ մասին Լիստ.ամ կայքում հայտարարություն է տեղադրել: Նախկինում գրանցված է եղել Յանդեքս ընկերությունում, սակայն 2024 թվականին տեղի ունեցած վթարից հետո դուրս է եկել և միայն բջջային հեռախոսահամարին ուղիղ զանգերի միջոցով է աշխատել: Իր անվամբ բանկային քարտ չունի, իսկ վճարումները կատարել են կանխիկ։ Տեղյակ է, որ ԴԱՀԿ-ում իր վերաբերյալ գործեր կան:
Տեղյակ չի եղել մյուս մեղադրյալներն օգտագործում են թմրամիջոց, թե՝ ոչ։ Մեղադրյալները իր բջջային հեռախոսում նշվել են Համո Ղարաբաղ և Գևորգ Հոկտեմբերյան։
Կարծում է, որ Գևորգի վրա ճնշում են գործադրել, այդ պատճառով է նա նման բովանդակությամբ ցուցմունք տվել: Ոստիկանները իրեն էլ են հարցեր տվել, պահանջել հայտնի, թե ումից է գնել: Համլետին ճանաչում է, երբ նրա տան իրերը Խարբերդից տեղափոխել է Զեյթուն։ Համլետի տան իրերը պետք է Զեյթունից տեղափոխվեր Կոմիտաս։ Այդ նպատակով է Համլետը իրեն զանգել, իսկ ինքն ասել է 15 րոպեից կազատվի։ Չի կարող ասել, թե ինչու է Համլետը եկել ավտոկայան /դատական նիստի արձանագրություն/։

4. Լրացուցիչ դատալսումներ.
4.1 Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝
4.1.1 ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Կարեն Միրանի Սարգսյանը հանդիսանում է չդատապարտված /հատոր 1-ին, գ.թ. 99, դատական նիստի արձանագրություն/,
հայրության ճանաչման մասին վկայականը, որի համաձայն՝ ճանաչվել է 10.08.2016թ.-ին ծնված երեխայի նկատմամբ Կարեն Սարգսյանի հայրությունը /դատական նիստի արձանագրություն/,
4.1.2 ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանը հանդիսանում է դատվածություն չունեցող /դատական նիստի արձանագրություն/:
4.1.3 ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Համլետ Ալբերտի Գասպարյանը հանդիսանում է դատվածություն չունեցող /դատական նիստի արձանագրություն/,
ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի գրությունը, որի համաձայն՝ Հ.Գասպարյանի ամսական եկամտի վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն /դատական նիստի արձանագրություն/:
4.2 Մեղադրյալ Գևորգ Մկոյանը Դատարանին խնդրեց տուգանք պատժատեսակ նշանակելու դեպքում այն տարաժամկետել, քանի որ ի վիճակի չէ անհապաղ ու միանգամից վճարել /դատական նիստի արձանագրություն/:
4.3 Մեղադրյալը Համլետ Գասպարյանը Դատարանին հայտնեց, որ ֆինանսական վատ դրության մեջ է գտնվում և տուգանք պատիժ նշանակելու դեպքում ի վիճակի չի լինի այն կատարել /դատական նիստի արձանագրություն/:

5. Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.
5.1 «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք /…/:
2. Յուրաքանչյուր ոք, ով մեղադրվում է քրեական հանցագործության մեջ, համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ օրենքին համապատասխան:/…/»:
Նույն կոնվենցիայի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Ոչ ոք չպետք է մեղավոր ճանաչվի որևէ գործողության կամ անգործության համար, որը կատարման պահին գործող ներպետական կամ միջազգային իրավունքի համաձայն, հանցագործություն չի համարվել: /…/»:
ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք: /…/»:
ՀՀ Սահմանադրության 66-րդ հոդվածի համաձայն՝
«Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղքն ապացուցված չէ օրենքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
2. Չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղությանը:
3. Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին ցույց տալ որևէ աջակցություն: Մեղադրյալի անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել նաև նրա պաշտպանի, օրինական ներկայացուցչի, գույքային պատասխանողի և նրա ներկայացուցչի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մինչդատական վարույթում` նաև քննիչը: Մասնավոր քրեական հետապնդման դեպքում այդ պարտականությունը կրում են տուժողը և նրա ներկայացուցիչը:
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները:
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ: /.../»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 101-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ապացուցումը սույն օրենսգրքով նախատեսված` ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ հաստատելու կամ հերքելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 103-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ապացույցները հավաքվում են քրեական վարույթի ընթացքում՝ սույն օրենսգրքով նախատեսված ապացուցողական գործողությունների կատարման միջոցով, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով նախատեսված դեպքերում և կարգով` օտարերկրյա իրավասու մարմինների կողմից համապատասխան գործողությունների կատարման միջոցով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում հավաքված ապացույցները ենթակա են պատշաճ ստուգման՝ ստացված ապացույցի ձևի և բովանդակության վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ստացման աղբյուրները վերհանելու միջոցով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել»:
Վերոգրյալ իրավանորմերի վերլուծությունից պարզ է դառնում, որ քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ: Ապացուցումը սույն օրենսգրքով նախատեսված` ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ հաստատելու կամ հերքելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է: Ապացուցման գործընթացի առաջին տարրն ապացույցներ հավաքելն է: Քրեական վարույթի ընթացքում ապացույցները հավաքվում են երկու եղանակով՝ ապացուցողական գործողությունների կատարման միջոցով և Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով նախատեսված դեպքերում և կարգով՝ օտարերկրյա իրավասու մարմինների կողմից համապատասխան գործողությունների կատարման միջոցով: Օրենսգիրքն ապացույցի ստուգման հասկացության մեջ, ստուգման ավանդական եղանակների (ապացույցների համադրում, նոր ապացույցների հավաքում, ապացույցի ստացման աղբյուրի վերհանում) շարքում ներառել է նաև ստացված ապացույցի ձևի և բովանդակության վերլուծությունը: Քրեական դատավարության օրենսգրքով ապացույցի ձևին ներկայացվող պահանջներին ապացույցի համապատասխանության ստուգման արդյունքում վարույթն իրականացնող մարմինը հավաստիանում է, որ պահպանված են ապացույցի արժանահավատության ապահովմանն ու ապացուցողական գործողության մասնակցի իրավունքների պաշտպանությանն ուղղված՝ օրենսգրքով առանձին ապացույցների ձևին ներկայացվող պահանջները: Ինչ վերաբերում է ապացույցների գնահատմանը, այն կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, ինչը՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն մի կողմից պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։ Այլ կերպ՝ յուրաքանչյուր գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքները հաստատելիս (հանցագործության դեպքը և հանգամանքները, մեղադրյալի առնչությունը դեպքին, անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ և այլն) վարույթն իրականացնող մարմինը կրում է առկա ապացույցները բարեխիղճ գնահատման ենթարկելու պարտականություն, ինչն էլ իր հերթին պետք է արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների տեսքով:
Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ հանցագործության մեջ անձի մեղավորության հարցը լուծվում է դրա մասին վկայող բավարար ապացույցների ամբողջությամբ: «Ապացույցների բավարարություն» հասկացությունը գնահատողական է և իրենից ներկայացնում է ապացույցների համակցության գնահատման վերջնական արդյունք (ապացույցների բավարարության չափանիշների` վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքի, դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության, անմեղության կանխավարկածի մասին մանրամասն (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 15-19-րդ կետերը):
Վճռաբեկ դատարանն ապացույցների բավարարությունը որոշելու չափանիշների վերաբերյալ ձևավորած իրավական դիրքորոշումներն ամբողջացրել և զարգացրել է Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի գործով որոշման շրջանակներում: Մասնավորապես, Վճռաբեկ դատարանն ընդգծել է, որ անձի դատապարտման համար անհրաժեշտ է ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բավարար կլինի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու, անձի մեղավորության առնչությամբ ցանկացած ողջամիտ կասկած բացառելու և ապացույցների գնահատումն իրականացնող սուբյեկտի մոտ համապատասխան ներքին համոզմունք ձևավորելու համար: Ներքին համոզմունքը` որպես սուբյեկտիվ կատեգորիա, պետք է օբյեկտիվ հիմքեր ունենա, այն է` բխի թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ հաստատված փաստական տվյալների ամբողջությունից, որոնք անկողմնակալ դիտորդի մոտ կձևավորեն անձի մեղավորության վերաբերյալ համոզվածություն: Ընդ որում, ներքին համոզմունքն օբյեկտիվանում և իրավական նշանակություն է ձեռք բերում դատական ակտերի հիմնավորման և պատճառաբանման միջոցով (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 29-32-րդ կետերը):
Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ` փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ` վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները: (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 31.3-32-րդ կետերը):
Վճռաբեկ դատարանը քննարկվող որոշմամբ արձանագրել է, որ «[Ք]րեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած» (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 33-րդ կետը):
Ընդհանրացնելով մեջբերված իրավական դիրքորոշումները` Դատարանը փաստում է, որ հանցագործության համար դատապարտումը չի կարող պայմանավորված լինել անձի հավանական մեղավորության վերաբերյալ հետևություններով կամ ենթադրություններով, այլ պետք է բխի նրա կողմից տվյալ արարքը կատարելու հարցում դատարանի համոզմունքից: Միաժամանակ, դատարանի համոզմունքը չի կարող կամայական և սուբյեկտիվ լինել. այն պետք է ձևավորվի պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ, օբյեկտիվ հետազոտման և գնահատման արդյունքում: Ավելին՝ մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի: Կասկածները համարվում են չփարատված, եթե դրանք շարունակում են մնալ, երբ քրեական գործի բոլոր հանգամանքները հետազոտվում են լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի, քրեադատավարական ապացուցման բոլոր միջոցներով: Կասկածները հօգուտ մեղադրյալի մեկնաբանելը նշանակում է, որ հանցագործության դեպքի, դրանում մեղադրյալի մասնակցության, մեղադրյալին մերկացնող, նրա պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներն ապացուցող փաստերը ճանաչվում են գոյություն չունեցող և հակառակը՝ մեղադրյալի մեղավորությունը կասկածի տակ դնող, նրան արդարացնող կամ մեղմացնող հանգամանքները ճանաչվում են հաստատված, եթե դրանց գոյությունն արժանահավատորեն հերքված չէ:
5.2 Անդրադառնալով սույն գործին և վերոգրյալ չափանիշների լույսի ներքո գնահատելով գործի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով հնարավոր չէ հետևություն անել մեղադրյալ Կարեն Միրանի Սարգսյանի կողմից շահադիտական նպատակով թմրամիջոց ձեռք բերելու և Համլետ Ալբերտի Գասպարյանին ապօրինի իրացնելու մասով (տե՛ս 2.1.3 կետը) նրան ներկայացված մեղադրանքի հիմնավորվածության և օրինականության վերաբերյալ: Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրանքի մեջ նշված փաստական տվյալները հիմնավորող փոխկապակցված ապացույցներ ձեռք չեն բերվել: Մասնավորապես, մեղադրանքի կողմի ներկայացված ապացույցներով հիմնավորվել է Համլետ Գասպարյանի ու Կարեն Սարգսյանի՝ միմյանց ճանաչելու հանգամանքը: Ընդ որում, նրանք ցուցմունքներով ևս հաստատել են այդ փաստը, նշելով, որ Կարեն Սարգսյանը իր «Ֆորդ» մակնիշի մեքենայով նախկինում տեղափոխել է ինչպես Համլետ Գասպարյանի տան գույքը՝ վարձակալած բնակարանից այլ բնակարան տեղափոխության ժամանակ, այնպես էլ նույնաբնույթ հարցով օգնել է վերջինիս բարեկամներին: Ընդ որում, որպես Արցախից տեղափոխված՝ նշված ծառայությունը մատուցել է մատչելի: Դատարանը կարևորում է Համլետ Գասպարյանի բջջային հեռախոսի մեջ Կարեն Սարգսյանի անվան գրանցումը, որն ի տարբերություն Գևորգ Մկոյանի ոչ թե ամրագրվել է Կ.Սարգսյանի բնակության տեղանունով, այլ մեքենայի մակնիշով: Այլ կերպ, Համլետ Գասպարյանի ցուցմունքը, համաձայն որի՝ Կարեն Սարգսյանին ճանաչել է որպես մեքենայով տան կահույքի գույքը տեղափոխող անձի և իրեն թմրամիջոց չի իրացրել, արժանահավատ է: Ինչ վերաբերվում է ձերբակալման օրը Համլետ Գասպարյանի կողմից Կարեն Սարգսյանին զանգահարելու փաստին, ապա մեղադրյալ Հ.Գասպարյանի՝ կրկին Կ.Սարգսյանի ծառայությունների օգտվելու անհրաժեշտության մասին պատճառաբանությունները հերքող որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել ու չի հետազոտվել: Նման պայմաններում, բացառապես Կարեն Սարգսյանի ու Համլետ Գասպարյանի մոտ համընկնող թմրամիջոցների հայտնաբերման փաստով Հ.Գասպարյանին թմրամիջոց իրացնելու համար Կ.Սարգսյանին դատապարտելը կնշանակի հաստատված համարել ենթադրություն, ինչն անթույլատրելի է:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Կարեն Միրանի Սարգսյանը չի կատարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով (տե՛ս 2.1.3 կետը) իրեն մեղսագրված արարքը, քանի որ ապացուցված չէ մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները, ուստի պետք է ճանաչել և հռչակել նրա անմեղությունը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ:
5.3 Անդրադառնալով Կարեն Միրանի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով ներկայացված մեղադրանքին (տե՛ս 2.1.1 և 2.1.2 կետեր)՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը``
/…/
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
/.../
2) շահադիտական դրդումներով,
3) խոշոր չափերով,
/…/»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ իրացման նպատակ ասելով պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութերի տարածման ցանկացած եղանակ, այդ թվում նաև նախնական պատվերով: Իրացման նպատակի մասին կարող է վկայել ինչպես ձեռք բերողի հետ համապատասխան պայմանավորվածության առկայությունը, այնպես էլ գործի մյուս հանգամանքները. թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը դրանք չգործածող անձի կողմից, զգալի քանակությունը, իրացման համար հարմար փաթեթավորումը և այլն: Ընդ որում՝ հանցավորից առգրավված թմրամիջոցների մեծ քանակությունն ինքնըստինքյան դրանք իրացնելու անվիճելի ապացույց չէ. դա պետք է գնահատել միայն իրացման նպատակի մասին վկայող այլ տվյալների հետ համակցության մեջ: Ինչ վերաբերում է ապօրինի իրացմանը, ապա այն թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութի ցանկացած եղանակով օտարումն է: Ապօրինի իրացում ասելով պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութի՝ հատուցմամբ կամ անհատույց այլ անձանց հանձնելու, փոխանցելու ցանկացած եղանակ՝ վաճառք, նվիրատվություն, փոխանակում, փոխատվություն, պարտքի մարում, ուրիշի ներարկում և այլն: Իրացման առանձնահատկությունն այն է, որ նշված գործողությունների հետևանքով թմրամիջոցին կամ հոգեներգործուն նյութին տիրանում է մեկ այլ անձ, որն այս դեպքում հանդես է գալիս որպես ձեռք բերող, ստացող կամ գնորդ, սպառող: Ապօրինի իրացումը համարվում է ավարտված, երբ մեկ այլ անձ տիրանում է թմրամիջոցին կամ հոգեմետ նյութին: Մեկ ուրիշ անձին փոխանցելու եղանակը կարող է տարբեր լինել, սակայն դա արարքի որակման համար նշանակություն չունի: Ապօրինի իրացման հանցակազմի համար նշանակություն չունի, թե թմրամիջոցին կամ հոգեներգործուն նյութին տիրացած անձն ինչպես է այն տնօրինելու, դրա հետ վարվելու (տե՛ս Մարտիկ Բոլյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-135/07 որոշման 4-րդ կետը):
Միաժամանակ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ իրացման նպատակը և իրացումը բացակայում են, եթե թմրամիջոցները կամ հոգեմետ նյութերը միջնորդի կողմից ձեռք են բերվել հետևյալ չորս պայմանների միաժամանակյա առկայությամբ.
ա) սպառողի խնդրանքով և դրամական միջոցներով,
բ) սպառողի անձնական գործածմանը համապատասխան քանակով,
գ) առանց դրանց նկատմամբ տնօրինման իրավունքի,
դ) միջնորդի դիտավորությունն ընդգրկում է ոչ թե իրացումը, այլ ձեռքբերմանն աջակցելը» (տե՛ս Անդրանիկ Ասլանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2010 թվականի դեկտեմբերի 23-ի թիվ ԵԷԴ/0125/01/09 որոշման 18-րդ կետը):
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, դրանք միմյանց հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, Դատարանն ապացուցված է համարում Կարեն Միրանի Սարգսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարումը և հաստատված համարում հետևյալը.
- Կարեն Միրանի Սարգսյանը չպարզված օրն ու ժամին, չպարզված անձից և հանգամանքներում, շահադիտական դրդումներով ապօրինի իրացնելու նպատակով ձեռք է բերել զգալի՝ 0,0038 գրամ քաշով և խոշոր՝ 0,0079 գրամ քաշով, ընդհանուր խոշոր՝ 0,0117 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց,
- Կարեն Միրանի Սարգսյանը նշված ընդհանուր խմբաքանակից զգալի չափերի՝ 0,0038 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցը 2025 թվականի փետրվարի 03-ին՝ ժամը 16:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Իսակովի պողոտայում գտնվող «Կիլիկիա ավտոկայան» կոչվող տարածքում, 20.000 ՀՀ դրամի գումարի դիմաց ապօրինի իրացրել է Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանին, որը հայտնաբերվել է վերջինիս անձնական խուզարկությամբ,
- Կարեն Միրանի Սարգսյանը նշված խմբաքանակից խոշոր չափերի՝ 0,0079 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցը ապօրինի իրացնելու նպատակով պահել է իր մոտ, որը հայտնաբերվել է 2025 թվականի փետրվարի 4-ին՝ ժամը 22:30-ից 22:45 ն ընկած ժամանակահատվածում, վերջինիս անձնական խուզարկությամբ:
5.3.1 Դատարանը փաստում է, որ Գևորգ Մկոյանին ձերբակալելու մասին 2025 թվականի փետրվարի 03-ի, Կարեն Սարգսյանին ձերբակալելու մասին 2025 թվականի փետրվարի 04-ի արձանագրություններով, Կարեն Միրանի Սարգսյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 2025 թվականի փետրվարի 04-ի, Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 2025 թվականի փետրվարի 03-ի արձանագրություններով, փորձագետի թիվ 565 Ք - 255 և թիվ 529 Ք - 255 եզրակացություններով, իրեղեն ապացույցներով, ինչպես նաև մեղադրյալ Կարեն Սարգսյանի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքով հաստատվել է, որ Կարեն Սարգսյանը չպարզված օրն ու ժամին, չպարզված անձից և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափերով՝ 0,0038 գրամ քաշով և խոշոր չափերով՝ 0,0079 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց:
Հանցագործության մասին 2025 թվականի փետրվարի 03-ի և 04-ի հաղորդումներով, Գևորգ Մկոյանին ձերբակալելու մասին 2025 թվականի փետրվարի 03-ի արձանագրությունով, Գևորգ Մկոյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 2025 թվականի փետրվարի 04-ի արձանագրությունով, Կարեն Սարգսյանի բջջային հեռախոսում թվային խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի մարտի 09-ի արձանագրությունով, Գևորգ Մկոյանի բջջային հեռախոսում թվային խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի մարտի 20-ի արձանագրությունով, Կարեն Սարգսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված բանկային քարտի զննում կատարելու մասին 2025 թվականի փետրվարի 21-ի արձանագրությունով, «Ամերիաբանկից» առգրավված բանկային գաղտնիք կազմող տեղեկությունների զննում կատարելու մասին 2025 թվականի մարտի 24-ի արձանագրությունով, փորձագետի թիվ 565 Ք - 255 և թիվ 529 Ք - 255 եզրակացություններով, իրեղեն ապացույցներով, արտավարութային փաստաթղթերով, վկա Նելի Սարգսյանի դատաքննական, մեղադրյալ Գևորգ Մկոյանի նախաքննական ցուցմունքներով հիմնավորվել է Կարեն Սարգսյանի կողմից «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցն իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերելու և իրացնելու հանգամանքները: Այսպես, մեղադրյալ Գևորգ Մկոյանի կողմից ձերբակալման ընթացքում արված հայտարարությունն առ այն, որ թմրամիջոցը ձեռք է բերել Կարենից, նախաքննության ընթացքում Կարեն Սարգսյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում Գևորգ Մկոյանի կողմից տրված ցուցմունքն, ըստ որի՝ Կարեն Սարգսյանից թմրամիջոցը գնել է 20.000 ՀՀ դրամի դիմաց, Գ.Մկոյանի բջջային հեռախոսի թվային խուզարկությամբ տերմինալի միջոցով կատարված փոխանցման անդորրագիրը, որի համաձայն՝ քարտին է փոխանցվել 20.000 ՀՀ դրամ, այդ կտրոնը Կ.Սարգսյանին ուղարկելու և վերջինիս բջջային հեռախոսի թվային խուզարկությամբ հայտնաբերվելու հանգամանքները, քարտը Կարեն Սարգսյանի քրոջը պատկանելու և նշված օրը Կարեն Սարգսյանի կողմից այն վերցնելու հանգամանքները, բանկային հաշվի քաղվածքն, ըստ որի՝ Թելսել տերմինալից հաշիվը համալրվել է 20.000 ՀՀ դրամով, ինչպես նաև Գ.Մկոյանի և Կ.Սարգսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված թմրամիջոցի տեսակի համընկնումը թույլ է տալիս եզրահանգել, որ Կարեն Սարգսյանն ունեցել է թմրամիջոցներն իրացնելու նպատակ ու այն իրացրել է շահադիտական դրդումներով:
Ընդ որում` Դատարանն արձանագրում է, որ նշված փաստական հանգամանքներն ամրագրող վերոթվարկյալ ապացույցները համադրվում են միմյանց հետ, չեն հակասում և ունեն ներքին տրամաբանություն:
5.3.2 Անդրադառնալով Կարեն Սարգսյանի կողմից թմրամիջոց իրացնելու վերաբերյալ Գևորգ Մկոյանի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքին՝ Դատարանը գտնում է, որ այն արժանահավատ չէ և նպատակ է հետապնդում ազատել Կարեն Սարգսյանին ծանր հանցանքի համար քրեական պատասխանատվությունից:
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանն արձանագրել է, որ նախաքննական ցուցմունքները կարող են ընդունվել որպես ապացույց, եթե դրանք տրվել են ազատ կամքով, առանց բռնության կամ ճնշման: Եթե դատարանում ցուցմունքը փոխվել է, բայց չկա համոզիչ ապացույց, որ նախաքննական ցուցմունքը եղել է կեղծ կամ ճնշման տակ տրված, ապա նախաքննական ցուցմունքը կարող է համարվել արժանահավատ (տե՛ս Sahakyan and Mkrtchyan v. Armenia, 2013 (Application no. 24915/07):
ՄԻԵ դատարանը բազմիցս ընդգծել է, որ «դատարանը պարտավոր է հաշվի առնել վկա և մեղադրյալի միջև եղած հարաբերությունները, մասնավորապես՝ բարեկամական կամ շահագրգիռ կապերը, երբ գնահատում է ցուցմունքի արժանահավատությունը։ Դատարանը պետք է ցուցմունքի նկատմամբ կիրառի խիստ հակաքննություն և, անհրաժեշտության դեպքում, լրացուցիչ միջոցառումներ՝ համոզվելու համար ցուցմունքի հուսալիության մեջ։ Սա ապահովում է մեղադրյալի իրավունքի պաշտպանության և արդար դատաքննության հավասարակշռվածությունը։ Արձանագրելով այս սկզբունքները՝ ՄԻԵԴ-ը վերահաստատում է, որ բարեկամական կապերով շահագրգիռ վկաների ցուցմունքները պետք է դիտարկվեն զգուշությամբ, հատկապես երբ ցուցմունքը փոխվել է նախաքննության փուլից մինչև դատարան, ինչը կարող է խարխլել դրա արժանահավատությունը» (տե՛ս ՄԻԵ դատարանի Կոտովն ընդդեմ Ռուսաստանի թիվ 54522/00 2009թ. վճիռը):
Սույն դեպքում Գևորգ Մկոյանը ձերբակալված ժամանակ հայտարարել է, որ անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվածը «սուբուտեքս» տեսակի թմրամիջոց է, որը փետրվարի 3-ին 20.000 ՀՀ դրամի դիմաց իրեն է տվել «նորագյուղցի Կարենը», ով վարում է սպիտակ գույնի «Ford tranzit» մակնիշի ■ պետհամարանիշի ավտոմեքենա: Թեև դատաքննության ընթացքում Գևորգ Մկոյանը հրաժարվել է նշված հայտարարությունից, սակայն Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է գնահատման ենթարկել հետևյալ պատճառով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասի 51-րդ կետի համաձայն՝ ցուցմունքը՝ ձերբակալված անձի, մեղադրյալի, վկայի կամ տուժողի կողմից հարցաքննության, առերեսման կամ տեղում ցուցմունքների ստուգման, փորձագետի հարցաքննության ընթացքում գրավոր կամ բանավոր հաղորդված և պատշաճ արձանագրված տվյալներն են:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ «Պաշտպանի բացակայությամբ մեղադրյալի տված ցուցմունքները չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց, եթե մեղադրյալը դատարանում հրաժարվել է դրանցից»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 330-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Մինչդատական վարույթում մեղադրյալի տված ցուցմունքները չեն կարող հրապարակվել, եթե դրանք ստացվել են պաշտպանի բացակայությամբ, և մեղադրյալը դատարանում հրաժարվել է դրանցից»:
Վերոգրյալ նորմերից պարզ է դառնում, որ քրեադատավարական իմաստով ցուցմունք է համարվում բացառապես «հարցաքննություն», «առերեսում» կամ «ցուցմունքը տեղում ստուգել» քննչական գործողությունների ընթացքում գրավոր կամ բանավոր արձանագրված տվյալները: Նշվածից բխում է, որ մեղադրյալը կարող է հրաժարվել իր կողմից նախկինում հաղորդված գրավոր կամ բանավոր տեղեկություններից, եթե դրանք արձանագրվել են վերոնշյալ քննչական գործողությունների ժամանակ: Այսինքն, Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ և 330-րդ հոդվածներով նախատեսված՝ ապացույցի օգտագործման սահմանափակումը կիրառելի չէ հարցաքննության, առերեսման կամ ցուցմունքները տեղում ստուգելու քննչական գործողություններից բացի այլ վարութային գործողությունների ընթացքում առանց պաշտպանի ներկայության մեղադրյալի գրավոր կամ բանավոր հաղորդած տվյալների նկատմամբ:
Սույն դեպքում, Գևորգ Մկոյանը բանավոր տվյալը հաղորդել է ձերբակալման ժամանակ՝ դրա ընթացքում, որը չի կարող համարվել ցուցմունք՝ քրեադատավարական իմաստով: Ուստի, Դատարանը փաստում է, որ վերջինս չի կարող հրաժարվել դրանցից և ակնկալել դրա օգտագործման սահմանափակում: Ընդ որում, Դատարանը փաստում է, որ Գևորգ Մկոյանն իրազեկվել է ձերբակալումից բխող իր իրավունքների մասին, ինչի կապակցությամբ կազմվել է իր ստորագրությամբ հավաստվող փաստաթուղթ:
Ամեն դեպքում պետք է փաստել, որ Գևորգ Մկոյանը նշված հայտարարությանը նույնաբնույթ ցուցմունք տվել է նաև մեղադրյալ Կարեն Սարգսյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ՝ պաշտպանի ներկայությամբ: Այս առումով Դատարանը կարևորում է այն հանգամանքը, որ Գևորգ Մկոյանի կողմից հայտարարության և ցուցմունքի մեջ նշված փաստերը՝ այն, որ Կարեն Սարգսյանը բնակվել է Նորագյուղում, վարել է «Ford tranzit» մակնիշի ■ պետհամարանիշի ավտոմեքենա, իսկ նրա բջջային հեռախոսահամարը Գևորգ Մկոյանի հեռախոսում գրանցած է եղել որպես «Kapeн Hopaгюx» իրականությանը համապատասխանում են և հետազոտված ապացույցներով հաստատվել է դրանց իսկությունը:
Ինչ վերաբերվում է Գևորգ Մկոյանի հայտարարությանն, ըստ որի՝ ինքը եղել է վախեցած, քանի որ ոստիկանության աշխատակիցներն իրենից ակնկալել են նման բովանդակությամբ ցուցմունք տալ, ապա հարկ է հատուկ ընդգծել, որ մեղադրյալ Գևորգ Մկոյանը առերես հարցաքննության ժամանակ մասնակցել է պաշտպանի մասնակցությամբ, քննիչի աշխատասենյակում ոստիկանության աշխատակիցներ ներկա չեն գտնվել, ինչը հաստատել է նաև մեղադրյալը, ինչպես նաև բացակայում են նշվածի կապակցությամբ պաշտպանության կողմի որևէ հայտարարություններ: Ավելին, մինչև նախաքննության ավարտը Գևորգ Մկոյանը նախկինում հայտնածը հերքելու կամ դատաքննության ընթացքում ներկայացված «իրականությունը» հայտնելու վերաբերյալ ցուցմունք տալու կամահայտնությամբ հանդես չի եկել, այդ թվում՝ որպես մեղադրյալ լրացուցիչ հարցաքննության հրավիրվելով:
Գնահատելով վերոգրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ թմրամիջոց ձեռք բերելու վերաբերյալ մեղադրյալ Գևորգ Մկոյանի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը արժանահավատ է և ենթակա է գնահատման:
Վերը նշվածից զատ, Գևորգ Մկոյանը դատաքննության ընթացքում հայտնել է կամ իրականության հետ չհամատեղվող կամ ոչ արժանահավատ տեղեկություններ: Մասնավորապես, Գևորգ Մկոյանը նշել է, որ 20.000 ՀՀ դրամ գումար է պարտք եղել Կարեն Սարգսյանին, որն ուղարկել է տերմինալի միջոցով Արմավիր քաղաքից: Այնինչ, բջջային հեռախոսում հայտնաբերված անդորրագրի զննությամբ պարզվել է, որ փոխանցումը կատարվել է Երևան քաղաքից: Բացի այդ, Գևորգ Մկոյանը հայտնել է 2025 թվականի փետրվարի 03-ին իր շարժի վերաբերյալ այնպիսի տվյալներ, որոնք փոխանցումից մինչև ձերբակալումն ընկած ժամանակահատվածում իրականացնելը տվյալ ժամանակ, պայմաններում և իրադրությունում հնարավոր չէր: Վերոնշյալ հանգամանքները ևս ամրապնդում են Դատարանի համոզմունքն առ այն, որ մեղադրյալ Գևորգ Մկոյանի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքներն արժանահավատ չեն:
5.3.3 Անդրադառնալով Կարեն Սարգսյանի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքին՝ Դատարանը գտնում է, որ այն արժանահավատ չէ և նպատակ է հետապնդում խուսափել ծանր հանցանքի համար քրեական պատասխանատվությունից: Այսպես, Կարեն Սարգսյանը նշել է, որ տեղյակ չի եղել իր մոտ հայտնաբերվածի արգելված լինելու մասին և այն օգտագործել է որպես ցավազրկող: Նման պայմաններում անտրամաբանական է Կարեն Սարգսյանի կողմից «թույլատրելի» դեղամիջոցը դեղատների փոխարեն Տելեգրամ հավելվածի միջոցով գաղտնի եղանակով ձեռք բերելու հանգամանքը: Միաժամանակ Դատարանն կարևորում է Գևորգ Մկոյանի ու Կարեն Սարգսյանի մոտ հայտնաբերված թմրամիջոցի նույն տեսակի, չափերի մոտ լինելու հանգամանքները:
5.3.4 Այնուամենայնիվ, Դատարանն արձանագրում է, որ հետազոտված ապացույցներով հնարավոր չէ հաստատված համարել Կարեն Սարգսյանի կողմից Գևորգ Մկոյանին «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց իրացնելու վերաբերյալ նախնական պայմանավորվածություն ձեռք բերելու կոնկրետ ժամանակը: Այսպես, թեև Կարեն Սարգսյանը Գևորգ Մկոյանին թմրամիջոցն ապօրինի իրացրել է 2025 թվականի փետրվարի 3-ին՝ ժամը 16:00-ի սահմաններում, իսկ իր մոտ իրացնելու նպատակով ապօրինի պահվող «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է 2025 թվականի փետրվարի 4-ին՝ ժամը 22:30-ից 22:45 ն ընկած ժամանակահատվածում, սակայն դատաքննության ընթացքում չհետազոտվեց որևէ ապացույց, ինչի արդյունքում հնարավոր կլիներ հաստատված համարել այն հանգամանքը, ըստ որի՝ 2025 թվականի փետրվարի 3-ին Գևորգ Մկոյանին 0,0038 գրամ քաշով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցն իրացնելուց հետո է Կարեն Սարգսյանը իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերել 0,0079 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որն էլ հաջորդ օրը հայտնաբերվել է նրա մոտ: Այլ կերպ՝ պետք է հաստատված համարել, որ Կարեն Սարգսյանի կողմից շահադիտական դրդումներով թմրամիջոց իրացնելու մտադրությունը նախորդել է 0,0038 գրամ քաշով և 0,0079 գրամ քաշով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցն իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերելու հաստատված փաստական տվյալին: Հետևաբար՝ Դատարանը գտնում է, որ Կարեն Սարգսյանի գործողությունները կրել են միասնական դիտավորությամբ պայմանավորված շարունակվող բնույթ, և վերջինիս կողմից տարբեր քաշերով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցների ապօրինի ձեռքբերումն ու պահումը պայմանավորված են եղել նախապես ձևավորված՝ թմրամիջոց իրացնելու ընդհանուր հանցավոր մտադրությամբ, այլ ոչ թե յուրաքանչյուր առանձին դրվագից հետո ինքնուրույն ծագած նոր դիտավորությամբ։
5.3.5 Ողջ վերոգրյալի հիման վրա՝ Դատարանը հաստատված է համարում, որ մեղադրյալ Կարեն Միրանի Սարգսյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի «Թմրամիջոցների ու հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները սահմանելու մասին» թիվ 270-Ն որոշման պահանջները՝ շահադիտական դրդումներով, չպարզված օրն ու ժամին, չպարզված անձից և հանգամանքներում ձեռք է բերել ՀՀ Կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-ն որոշման 1-ին հավելվածով նախատեսված՝ ընդհանուրը խոշոր չափերով՝ 0,0117 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որի իրացման արդյունքում շահույթ ստանալու նպատակով, 2025 թվականի փետրվարի 03-ին՝ ժամը 16:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Իսակովի պողոտայում գտնվող «Կիլիկիա ավտոկայան» կոչվող տարածքում, 20.000 ՀՀ դրամի գումարի դիմաց, զգալի չափերով՝ 0,0038 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի իրացրել է Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանին, իսկ խոշոր չափերով՝ 0,0079 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է նրա անձնական խուզարկությամբ:
Վերը նշվածով պայմանավորված` Դատարանը գտնում է, որ Կարեն Միրանի Սարգսյանին մեղսագրվող արարքների իրավական գնահատականը պետք է փոխել և նրան մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքներում (2.1.1 և 2.1.2 դրվագներ):
5.3.6 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Կարեն Միրանի Սարգսյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը`
/…/
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
/…/
2) շահադիտական դրդումներով,
3) խոշոր չափերով,
/…/
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով»:
5.3.7 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Կարեն Միրանի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով, որպես Կարեն Միրանի Սարգսյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում խնամքին անչափահաս երեխայի առկայությունը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Կարեն Միրանի Սարգսյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը, որպես Կարեն Միրանի Սարգսյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ է արձանագրում դատվածություն չունենալը:
5.3.8 Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5-ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
5.3.9 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1.1 և 5.3.7 կետերում արձանագրված հանգամանքները, ղեկավարվելով 5.3.6 և 5.3.8 կետերում մեջբերված նորմերով և իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Կարեն Միրանի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքի համար որպես պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատժաչափը բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից, իսկ քրեական գործի փաստական հանգամանքները, մեղադրյալ Կարեն Սարգսյանի անձնային հատկանիշները բավարար չեն կարող համարվել ողջամիտ հետևության հանգելու առ այն, որ պատժի նպատակների իրագործման տեսանկյունից բացակայում է Կարեն Սարգսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը փաստացի կրելու անհրաժեշտությունը։ Այսպես, պետք է հաշվի առնել
ա) խախտված հասարակական հարաբերության բնույթն ու կարևորությունը՝ այն, որ մեղադրյալին, ի թիվս այլնի, մեղսագրվում է թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի, դրանց պատրաստուկների, պրեկուրսորների, խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութերի օրինական շրջանառության դեմ ուղղված բարձր վտանգավորություն ներկայացնող հանցագործություններից մեկը՝ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունը՝ իրացնելու նպատակով,
բ) հանցավորի հոգեբանական վերաբերմունքն իր արարքի նկատմամբ, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալը գործել Է ուղղակի դիտավորությամբ,
գ) մեղադրյալի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով նախատեսված, երկընտրելի օբյեկտիվ կողմ ունեցող հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի մեջ մտնող մեկից ավելի արարքների կատարումը, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալն ապօրինի ձեռք է բերել և իրացրել թմրամիջոցները,
դ) մեղադրյալի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված ծանրացնող մի քանի հանգամանքների առկայությունը, մասնավորապես՝ խոշոր չափերով թմրամիջոցի իրացումը շահադիտական դրդումներով կատարելը,
ե) հանցագործության եղանակը, այն, որ մեղադրյալը շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և իրացրել է թմրամիջոցները, որոնք հայտնաբերվել և վերցվել են վերջինիս և մյուս մեղադրյալի անձնական խուզարկությամբ:
Այլ կերպ՝ արձանագրված հանգամանքները ողջամտորեն չեն նվազեցնում մեղադրյալի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն այնքան, որ վերջինիս նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը լինի իրավաչափ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց»:
Դատարանն արձանագրում է, որ Կարեն Միրանի Սարգսյանը 2025 թվականի փետրվարի 04-ից գտնվել է անազատության մեջ, հետևաբար պատժի սկիզբը պետք է հաշվել 2025 թվականի փետրվարի 04-ից` այդպիսով կատարելով հաշվակցումը:
5.3.10 Քննության առնելով Կարեն Սարգսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը:
5.4 Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, դրանք միմյանց հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, Դատարանն ապացուցված է համարում Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարումը և հաստատված համարում հետևյալը.
- Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանը առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափերով՝ 0,0038 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց,
- նշված թմրամիջոցը Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանը ձեռք է բերել Կարեն Միրանի Սարգսյանից՝ 20.000 ՀՀ դրամի դիմաց,
- Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանը նշված թմրամիջոցը վերցրել է Կարեն Սարգսյանից Երևան քաղաքի Իսակովի պողոտայում գտնվող «Կիլիկիա ավտոկայան» կոչվող տարածքում՝ 2025 թվականի փետրվարի 03-ին՝ ժամը 16:00-ի սահմաններում,
- Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանը ապօրինի պահել է 0,0038 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցը, որը հայտնաբերվել է 2025 թվականի փետրվարի 3-ին՝ ժամը 17:26-ից 17:46-ն ընկած ժամանակահատվածում վերջինիս անձնական խուզարկությամբ:
5.4.1 Դատարանը փաստում է, որ հանցագործության մասին 2025 թվականի փետրվարի 03-ի հաղորդմամբ, Գևորգ Մկոյանի ձերբակալման վերաբերյալ 2025 թվականի փետրվարի 03-ի արձանագրությամբ, Գևորգ Մկոյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 2025 թվականի փետրվարի 03-ի արձանագրությամբ, փորձագետի թիվ 529 Ք – 25 եզրակացությամբ, Կարեն Սարգսյանի բջջային հեռախոսում թվային խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի մարտի 09-ի և Գևորգ Մկոյանի բջջային հեռախոսում թվային խուզարկություն կատարելու մասին 2025 թվականի մարտի 20-ի արձանագրություններով, Կարեն Սարգսյանի և Գևորգ Մկոյանի բջջային հեռախոսահամարների վերծանումները զննում կատարելու մասին 2025 թվականի մարտի 12-ի արձանագրությամբ, իրեղեն ապացույցներով, արտավարութային փաստաթղթերով, մեղադրյալ Գևորգ Մկոյանի նախաքննական ու դատաքննական ցուցմունքներով հաստատվել է, որ Գևորգ Մկոյանը առանց իրացնելու նպատակի Կարեն Սարգսյանից 20.000 ՀՀ դրամի դիմաց 2025 թվականի փետրվարի 03-ին՝ ժամը 16:00-ի սահմաններում ապօրինի ձեռք է բերել և իր մոտ ապօրինի պահել զգալի չափերով՝ 0,0038 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց:
Ընդ որում` Դատարանն արձանագրում է, որ նշված փաստական հանգամանքներն ամրագրող վերոթվարկյալ ապացույցները համադրվում են միմյանց հետ, չեն հակասում և ունեն ներքին տրամաբանություն:
5.4.2 Այսպիսով, Դատարանը հաստատված է համարում, որ Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանը, «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի ու ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները սահմանելու մասին» թիվ 270-Ն որոշման պահանջները՝ 2025 թվականի փետրվարի 3-ին՝ ժամը 16:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Իսակովի պողոտայում գտնվող «Կիլիկիա ավտոկայան» կոչվող տարածքում 20.000 ՀՀ դրամի գումարի դիմաց, առանց իրացնելու նպատակի Կարեն Միրանի Սարգսյանից ապօրինի ձեռք է բերել ու ծխախոտի փայլաթղթով փաթեթավորված վիճակում հագին եղած բաճկոնի ծոցագրպանում ապօրինի պահել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-ն որոշման 1-ին հավելվածով նախատեսված՝ ընդհանուրը զգալի չափերով՝ 0,0038 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որը 2025 թվականի փետրվարի 3-ին՝ ժամը 17:26-ից 17:46-ն ընկած ժամանակահատվածում, հայտնաբերվել է վերջինիս անձնական խուզարկությամբ:
Վերը նշվածով պայմանավորված Դատարանը գտնում է, որ Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանին պետք է մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում:
5.4.3 ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով:
/…/»:
Դատարանը վերը նշված, ինչպես նաև 5.3.6 կետում նշված ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում մեղքն ընդունելը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը, որպես Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ է արձանագրում դատվածություն չունենալը: Միաժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ Գևորգ Մկոյանին բացասաբար է բնութագրում Կարեն Սարգսյանին ծանր հանցանքի համար քրեական պատասխանատվությունից ազատելու նպատակով դատաքննության ընթացքում անարժանահավատ տեղեկություններ հայտնելը:
5.4.4 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1.2 և 5.4.3 կետերում արձանագրված հանգամանքները, ղեկավարվելով 5.3.8 կետում մեջբերված իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի համար որպես պատիժ պետք է նշանակել տուգանք: Նկատի ունենալով, որ հանցանքը ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանի ամսական եկամուտի վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն, Դատարանը գտնում է, որ Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված և թույլատրելի պատժի հետևյալ պատժաչափը՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի ութապատիկի՝ 600.000 /վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Դատարանը փաստում է, որ սահմանված պատժատեսակը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «Անազատության մեջ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, զինվորական ծառայության մեջ սահմանափակման ձևով հիմնական պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով մինչև դատավճիռ կայացնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ ազատում է պատիժը կրելուց»:
Դատարանն արձանագրում է, որ Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանը մինչդատական վարույթի ընթացքում 3 /երեք/ օր՝ 2025 թվականի փետրվարի 03-ից 06-ը (տե՛ս 1.2 և 1.10 կետերը) գտնվել է անազատության մեջ, հետևաբար անհրաժեշտ է մեղմացնել նշանակված պատիժը (անազատության 1 օրը = 25.000 ՀՀ դրամ սկզբունքով) և վերջնական պատիժ թողնել կրելու տուգանք՝ 525.000 /հինգ հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով:
5.4.5 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.2 կետում արձանագրվածը, գտնում է, որ մեղադրյալն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«/.../
7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: /…/»:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 10 /տասը/ ամիս ժամանակ՝ յուրաքանչյուր ամսում 52.500 /հիսուներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
5.4.6 Քննության առնելով մեղադրյալ Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքի հարցը, Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նշված խափանման միջոցն ու դրանով պայմանավորված սահմանափակումները պետք է վերացնել:
5.5 Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, դրանք միմյանց հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, Դատարանն ապացուցված է համարում Համլետ Ալբերտի Գասպարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարումը և հաստատված համարում հետևյալը.
- Համլետ Ալբերտի Գասպարյանը առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել խոշոր չափերով՝ 0,0132 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց,
- Համլետ Ալբերտի Գասպարյանը ապօրինի պահել է 0,0132 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցը, որը հայտնաբերվել է 2025 թվականի փետրվարի 03-ին՝ ժամը 19:38-ից 20:22-ն ընկած ժամանակահատվածում, վերջինիս անձնական խուզարկությամբ:
5.5.1 Դատարանը փաստում է, որ Համլետ Գասպարյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 2025 թվականի փետրվարի 03-ի արձանագրությամբ, փորձագետի թիվ 529 Ք - 25 եզրակացությամբ, իրեղեն ապացույցներով և մեղադրյալ Համլետ Գասպարյանի դատաքննական ցուցմունքներով հաստատվել է, որ Համլետ Գասպարյանն առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և իր մոտ ապօրինի պահել խոշոր չափերով՝ 0,0132 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց:
Ընդ որում` Դատարանն արձանագրում է, որ նշված փաստական հանգամանքներն ամրագրող վերոթվարկյալ ապացույցները համադրվում են միմյանց հետ, չեն հակասում և ունեն ներքին տրամաբանություն:
5.5.2 Այսպիսով, Դատարանը հաստատված է համարում, որ Համլետ Ալբերտի Գասպարյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի ու ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները սահմանելու մասին» թիվ 270-Ն որոշման պահանջները՝ չպարզված ժամանակահատվածում, վայրում հանգամանքներում և չպարզված չափերով գումարի դիմաց, առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել ու պոլիէթիլենային տոպրակով և անձեռոցիկով փաթեթավորված վիճակում հագին եղած բաճկոնի ձախակողմյան ծոցագրպանում ապօրինի պահել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-ն որոշման 1-ին հավելվածով նախատեսված՝ ընդհանուրը խոշոր չափերով՝ 0,0132 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որը 2025 թվականի փետրվարի 3-ին ժամը 19:38-ից 20:22-ն ընկած ժամանակահատվածում, հայտնաբերվել է վերջինիս անձնական խուզարկությամբ:
Վերը նշվածով պայմանավորված Դատարանը գտնում է, որ Համլետ Ալբերտի Գասպարյանին պետք է մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքում:
5.5.3 ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը՝
/…/
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է խոշոր չափերով՝
պատժվում է տուգանքով՝ տասնապատիկից երեսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով:
/…/»:
Դատարանը վերը նշված, ինչպես նաև 5.3.6 կետում նշված ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Համլետ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Համլետ Ալբերտի Գասպարյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում մեղքն ընդունելը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Համլետ Ալբերտի Գասպարյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը, որպես Համլետ Ալբերտի Գասպարյանի անձը բնութագրող հանգամանք է արձանագրում դատվածություն չունենալը:
5.5.4 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1.3 և 5.5.3 կետերում արձանագրված հանգամանքները, ղեկավարվելով 5.3.8 կետում մեջբերված իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Համլետ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով արարքի համար որպես պատիժ պետք է նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 180 /հարյուր ութսուն/ ժամ տևողությամբ:
Դատարանը փաստում է, որ սահմանված պատժատեսակը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին: Միաժամանակ, Դատարանը հաշվի է առնում մեղադրյալ Համլետ Գասպարյանի դիրքորոշումը (տե՛ս 4.3 կետը):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց»:
Դատարանն արձանագրում է, որ Համլետ Ալբերտի Գասպարյանը մինչդատական վարույթի ընթացքում 3 /երեք/ օր՝ 2025 թվականի փետրվարի 03-ից 06-ը (տե՛ս 1.3 և 1.11 կետերը) գտնվել է անազատության մեջ, հետևաբար այն անհրաժեշտ է հաշվակցել նշանակված պատժին և վերջնական պատիժ թողնել կրելու հանրային աշխատանքներ` 156 /հարյուր հիսունվեց/ ժամ տևողությամբ:
5.5.5 Քննության առնելով մեղադրյալ Համլետ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքի հարցը, Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նշված խափանման միջոցն ու դրանով պայմանավորված սահմանափակումները պետք է վերացնել:
5.6 Անդրադառնալով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված Կարեն Սարգսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված, ընդհանուրը 0.0079 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի, Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված, ընդհանուրը 0.0038 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի և Համլետ Ալբերտի Գասպարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված, ընդհանուրը 0.0132 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցների, ինչպես նաև որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ մեղադրյալներ Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանի «Tecno Spark» մոդելի բջջային հեռախոսի, Համլետ Ալբերտի Գասպարյանի «Itel» մոդելի բջջային հեռախոսի, Կարեն Միրանի Սարգսյանի «Redmi» մոդելի բջջային հեռախոսի, մեղադրյալների բջջային հեռախոսահամարների վերծանումների թվով 2 լազերային սկավառակների, «Ամերիաբանկ» ՓԲԸ-ից ստացված փաստաթղթերի տնօրինման հարցին՝ Դատարանը, հաշվի առնելով 1.21 կետում արձանագրված հանգամանքը, գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նշված թմրամիջոցները պետք է հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնին՝ թիվ 16169125 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով, արտավարութային փաստաթղթեր ճանաչված բջջային հեռախոսները՝ վերադարձնել սեփականատերերի կամ նրանց կողմից լիազորված անձանց տնօրինմանը, իսկ լազերային կրիչներն ու փաստաթղթեր՝ պահել գործի մեջ՝ դրա պահելու ողջ ժամանակահատվածում:
5.7 Քննության առնելով վարույթային ծախսերի հարցը՝ Դատարանը, նկատի ունենալով, որ մեղադրյալ Կ.Սարգսյանը մինչ օրս գտնվել է անազատության մեջ, հիմնավոր է համարում վերջինիս, ինչպես նաև մեղադրյալներ Գ.Մկոյանի ու Հ.Գասպարյանի անվճարունակ լինելը և հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 3-րդ մասի իրավակարգավորումները գտնում է, որ վարույթային ծախսերը մեղադրյալներից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 99-100-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով, Դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1.1 Ճանաչել և հռչակել Կարեն Միհրանի Սարգսյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով՝ վերագրվող արարքն ապացուցված չլինելու պատճառաբանությամբ:
1.2 Կարեն Միհրանի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 5 /հինգ/ տարի ժամկետով՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով՝ 2025 թվականի փետրվարի 04-ից:
1.3 Կարեն Միհրանի Սարգսյանի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
2. Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի ութապատիկի՝ 600.000 /վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
2.1 ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ, մեղմացնել Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանի նկատմամբ 600.000 /վեց հարյուր հազար/ՀՀ դրամի չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 525.000 /հինգ հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով:
2.2 Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 525.000 /հինգ հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 10 /տասը/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 52.500 /հիսուներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
2.3 Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Գևորգ Հովհաննեսի Մկոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները վերացնել։
3. Համլետ Ալբերտի Գասպարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 180 /հարյուր ութսուն/ ժամ տևողությամբ:
3.1 ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցել Համլետ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ 180 /հարյուր ութսուն/ ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներին և վերջնական պատիժ սահմանել հանրային աշխատանքներ` 156 /հարյուր հիսունվեց/ ժամ տևողությամբ:
3.2 Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Համլետ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները վերացնել։
4. Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված թմրամիջոցները հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնին՝ թիվ 16169125 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով, որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված ու քրեական վարույթին կցված բջջային հեռախոսները վերադարձնել սեփականատերերի կամ նրանց կողմից լիազորված անձանց տնօրինմանը, իսկ փաստաթղթերը և լազերային սկավառակները պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
5. Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
6. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ