Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/1743/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
12.3
Պատասխանող
Գոհար Սիմոնյան Արամայիսի
Եկատերինա Գովորկովա Եվգենիի
Սվետլանա Զոլոտարևա Անտոնովնա
Սվետլանա Զոլոտարևայի
Գոհար Սիմոնյան
Սվետլանա Զոլոտարևայ
Եկատերինա Գովորկովա
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Սամվել Յուզբաշյան
Քրեական վերաքննիչ
Նարինե Հովակիմյան
Վաչե Մարգարյան
Էդգար Մանասյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Սամվել Յուզբաշյան
Քրեական վերաքննիչ
Նարինե Հովակիմյան
Վաչե Մարգարյան
Էդգար Մանասյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2025-12-15 | 10:30 | 2 | Կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-07-04 | 10:00 | 6 | Կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-06-04 | 16:00 | 6 | Նիստը կայացել է |
Գործ ԵԴ1/1743/01/25
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ՝ Ա.ՔՈՉԱՐՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող Երևան քաղաքի դատախազության
ավագ դատախազ Ա.ԲԵԳԼԱՐՅԱՆԻ
պաշտպաններ Ա.ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆԻ
Բ.ՕՀԱՆՅԱՆԻ
Ա.ՆԵՐՍԻՍՅԱՆԻ
մեղադրյալներ Գ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Ե.ԳՈՎՈՐԿՈՎԱՅԻ
Ս.ԶՈԼՈՏԱՐԵՎԱՅԻ
թարգմանիչներ Գ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Վ.ՇԱՀԻՆՅԱՆԻ
2025 թվականի հուլիսի 04-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում դատաքննության հատուկ կարգի՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի՝ ծնված՝ 05.07.1995թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, թերի-բարձրագույն կրթությամբ, ըստ իր խոսքերի՝ աշխատում է որպես թարգմանիչ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված՝ Արմավիրի մարզ, Պտղունք գյուղ, Հ.Շիրազ փող., 23 տուն, բնակվող՝ ք.Երևան, Էրեբունի, 25/43 հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով.
Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի՝ ծնված՝ 04.09.1997թ., ազգությամբ ռուս, ՌԴ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չի աշխատում, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատապարտված, բնակվող՝ ք.Երևան, Միքայել Չալախյան 47 հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով.
Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի՝ ծնված՝ 31.05.1996թ., ազգությամբ ռուս, ՌԴ քաղաքացի, միջին-մասնագիտական կրթությամբ, ըստ իր խոսքերի՝ աշխատում է որպես վաճառքի մասնագետ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատապարտված, բնակվող՝ ք.Երևան, Էրեբունի 25 շենք 43 բնակարան հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով.
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1 2024 թվականի դեկտեմբերի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախաձեռնվել է թիվ 59107624 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 32-34/:
1.2 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին որոշում է կայացվել թիվ 59107624 քրեական վարույթով նախաքննության կատարումը մի քանի քննիչի հանձնարարելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 75-76/:
1.3 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 396-րդ հոդվածով նախաձեռնվել է թիվ 59108124 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 108-109/:
1.4 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ձերբակալվել է Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան /հատոր 1-ին, գ.թ. 111-113/:
1.5 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում Ե.Գովորկովային ձերբակալելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 152-154/:
1.6 Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 59108124 քրեական վարույթը թիվ 59107624 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 59107624 համարի ներքո շարունակելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 96-98/:
1.7 2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել ձերբակալված Ե.Գովորկովային ազատ արձակելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 231-234/:
1.8 2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 237-238, հատոր 2-րդ, գ.թ. 33-37/:
1.9 2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով /հատոր 1-ին, գ.թ. 239-240/:
1.10 2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Եկատերինա Գովորկովային դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 241-244/:
1.11 2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 246-249/:
1.12 Նույն օրը ձերբակալվել է Ե.Գովորկովան /հատոր 2-րդ, գ.թ. 26-27/:
1.13 2024 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2204/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Եկատերինա Գովորկովայի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով /հատոր 2-րդ, գ.թ. 93-110/:
1.14 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2207/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով /հատոր 2-րդ, գ.թ. 139-163/:
1.15 2025 թվականի հունվարի 25-ին Գ.Սիմոնյանը արգելանքի է վերցվել և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 3-րդ, գ.թ. 19, 29-32/:
1.16 2025 թվականի հունվարի 26-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2207/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառվել են վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը /հատոր 3-րդ, գ.թ. 67-68, 82-114/:
1.17 2025 թվականի փետրվարի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2204/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Եկատերինա Գովորկովայի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառվել են վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը /հատոր 3-րդ, գ.թ. 167-195/:
1.18 2025 թվականի ապրիլի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 59102125 քրեական վարույթը /հատոր 5-րդ, գ.թ. 290-293/:
1.19 2025 թվականի ապրիլի 03-ին որոշում է կայացվել թիվ 59102125 քրեական վարույթից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով դեպքերով նոր վարույթ անջատելու և անջատված վարույթին թիվ 59102325 համարը շնորհելու մասին /հատոր 6-րդ, գ.թ. 7-10/:
1.20 2025 թվականի մայիսի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 298-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 59103625 քրեական վարույթը /հատոր 6-րդ, գ.թ. 209-213/:
1.21 Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 59103625 քրեական վարույթը թիվ 59107624 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 59107624 համարի ներքո շարունակելու մասին /հատոր 6-րդ, գ.թ. 241-246/:
1.22 2025 թվականի մայիսի 06-ին Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և հաջորդ օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 7-րդ, գ.թ. 117-118, 123-125/:
1.23 2025 թվականի մայիսի 06-ին Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 7-րդ, գ.թ. 119-120, 130-133/:
1.24 2025 թվականի մայիսի 06-ին Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 7-րդ, գ.թ. 121-122, 143/:
1.25 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել թիվ 59107624 քրեական վարույթով մեղադրյալ Ս.Զոլոտարևայի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին /հատոր 7-րդ, գ.թ. 134-138/:
1.26 2025 թվականի մայիսի 09-ին որոշում է կայացվել թիվ 59107624 քրեական վարույթից նոր վարույթում Ե.Գովորկովայի, Ս.Զոլոտարևայի և Գ.Սիմոնյանի մասով մասն անջատելու և դրան թիվ 59103825 համարը շնորհելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 1-5/:
1.27 2025 թվականի մայիսի 13-ին կազմվել է թիվ 59103825 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 7-րդ, գ.թ. 197-253/:
1.28 2025 թվականի մայիսի 19-ին որոշում է կայացվել թիվ 59103825 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին։
1.29 2025 թվականի մայիսի 19-ին թիվ 59103825 քրեական գործը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով նույն օրը թիվ ԵԴ1/1743/01/25 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի մայիսի 20-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին։
1.30 2025 թվականի մայիսի 20-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.31 2025 թվականի հունիսի 04-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ մինչդատական վարույթն իրականացնող մարմնի՝ 2025 թվականի մայիսի 07-ի որոշմամբ կիրառված բացակայելու արգելք խափանման միջոցն անփոփոխ թողնելու մասին:
1.32 2025 թվականի հունիսի 04-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառված վարչական հսկողությունը վերացնելու, իսկ բացակայելու արգելքն անփոփոխ թողնելու մասին:
1.33 2025 թվականի հունիսի 04-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառված վարչական հսկողությունը վերացնելու, իսկ բացակայելու արգելքն անփոփոխ թողնելու մասին:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2.1 Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա, «մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, հաստատություն ղեկավարելու միջոցով նպաստել է պոռնկությամբ զբաղվելուն.
Մասնավորապես.
Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը 2024 թվականի սեպտեմբեր ամսից ի վեր՝ շուրջ 4 ամիս, մի խումբ անձանց հետ շահադիտական դրդումներով ղեկավարել է մի խումբ անձանց՝ ամուսիններ Իլյա և Մարինա Բերեզովսկիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված, Նիկոլայ Պապուլովի կողմից հիմնադրված «ԷՍ-ԷԼ» ՍՊ ընկերության կողմից վարձակալած՝ Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 29-րդ շենքի 19-րդ հասցեում գտնվող հաստատությունը՝ «Ամստերդամ» ակումբը, այն է՝ նշված ակումբում որպես ադմինիստրատորներ տարբեր հերթափոխերի աշխատած Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի օժանդակությամբ՝ որպես մերսուհիներ աշխատանքի են ընդունել Տատյանա Կարլյուկինային, Տատյանա Կուժելևային, Դարյա Վոլոդինային, Օլեսյա Լեուտային և քննությամբ չպարզված այլ անձանց։ Գոհար Սիմոնյանը իրականացնելով պոռնկությամբ զբաղվելու նպատակով ստեղծված հաստատության բնականոն գործունեության ապահովմանն ուղղված միջոցառումներ՝ իրականացրել է հաստատության փաստացի ղեկավարումը, որպես մերսուհիներ աշխատանքի ընդունված վերոհիշյալ անձանց ներկայացրել է վարձատրության դիմաց սեքսուալ բնույթի ծառայությունների տեսակները գնացուցակը, այն է՝ սեռական հարաբերության նմանակում ցանկացած եղանակով բացի ավանդական սեռական հարաբերություններից, ցանկացած այլ սեքսուալ բնույթի գործողություններով սեռական կարիքների բավարարում: Բացի այդ, ծառայությունների արդյունքում հավաքագրված եկամուտները բաշխել է աշխատակիցների՝ մերսուհիների, ադմինիստրատորների, հաստատության սեփականատերերի և տարածքը վարձակալությամբ տված անձի միջև՝ այդ կերպ ստեղծել նպաստավոր պայմաններ Տատյանա Կարլյուկինայի, Տատյանա Կուժելևայի, Դարյա Վոլոդինայի, Օլեսյա Լեուտայի և քննությամբ չպարզված այլ անձանց պոռնկությամբ զբաղվելու համար»։
2.2 Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա, «օժանդակել է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելուն.
Մասնավորապես.
Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան 2024 թվականի օգոստոս ամսից ի վեր՝ շուրջ 5 ամիս, օժանդակել է մի խումբ անձանց՝ ամուսիններ Իլյա և Մարինա Բերեզովսկիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված, Նիկոլայ Պապուլովի կողմից հիմնադրված «ԷՍ-ԷԼ» ՍՊ ընկերության կողմից վարձակալած՝ Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 29-րդ շենքի 19-րդ հասցեում գտնվող հաստատությունը՝ «Ամստերդամ» ակումբը ղեկավարելուն: Նա աշխատելով որպես հաստատության ադմինիստրատոր՝ օժանդակել է հաստությունը փաստացի ղեկավարողի (որը գործառույթը 2024 թվականի հոկտեմբերից ի վեր կատարել է Գոհար Սիմոնյանը) կողմից որպես մերսուհիներ աշխատանքի ընդունած Տատյանա Կարլյուկինային, Տատյանա Կուժելևային, Դարյա Վոլոդինային, Օլեսյա Լեուտային և քննությամբ չպարզված այլ անձանց՝ պոռնկության զբաղվելուն, այն է՝ ընդունել հեռախոսազանգեր և գրանցել հաճախորդների, վերջիններիս ներկայացրել վարձատրության դիմաց սեքսուալ բնույթի ծառայությունների տեսակները և գնացուցակը, այդ թվում սեռական հարաբերության նմանակում ցանկացած եղանակով, բացի ավանդական սեռական հարաբերություններից, ցանկացած այլ սեքսուալ բնույթի գործողություններով սեռական կարիքների բավարարում, ստացել նշված ծառայությունների դիմաց հաճախորդների վարձատրությունները և իրենց հերթափոխի ժամանակ իրականացրել կազմակերպչական աշխատանքներ։ Բացի այդ, հավաքագրել են ծառայությունների արդյունքում ստացված եկամուտները և փոխանցել Գոհար Սիմոնյանին, ով գումարներ բաշխել է աշխատակիցների՝ մերսուհիների, ադմինիստրատորների, հաստատության սեփականատերերի և տարածքը վարձակալությամբ տված անձի միջև՝ այդ կերպ օժանդակել Գոհար Սիմոնյանին՝ Տատյանա Կարլյուկինայի, Տատյանա Կուժելևայի, Դարյա Վոլոդինայի, Օլեսյա Լեուտայի և քննությամբ չպարզված այլ անձանց պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված հաստատություն ղեկավարելու գործողություններին»։
2.3 Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևային ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա, «օժանդակել է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելուն.
Մասնավորապես.
Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան 2024 թվականի սեպտեմբեր ամսից ի վեր՝ շուրջ 11 ամիս, օժանդակել է մի խումբ անձանց՝ ամուսիններ Իլյա և Մարինա Բերեզովսկիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված, Նիկոլայ Պապուլովի կողմից հիմնադրված «ԷՍ-ԷԼ» ՍՊ ընկերության կողմից վարձակալած՝ Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 29-րդ շենքի 19-րդ հասցեում գտնվող հաստատությունը՝ «Ամստերդամ» ակումբը ղեկավարելուն: Նա աշխատելով որպես հաստատության ադմինիստրատոր՝ օժանդակել է հաստությունը փաստացի ղեկավարողի (որը գործառույթը 2024 թվականի հոկտեմբերից ի վեր կատարել է Գոհար Սիմոնյանը) կողմից որպես մերսուհիներ աշխատանքի ընդունած Տատյանա Կարլյուկինային, Տատյանա Կուժելևային, Դարյա Վոլոդինային, Օլեսյա Լեուտային և քննությամբ չպարզված այլ անձանց՝ պոռնկության զբաղվելուն, այն է՝ ընդունել հեռախոսազանգեր և գրանցել հաճախորդների, վերջիններիս ներկայացրել վարձատրության դիմաց սեքսուալ բնույթի ծառայությունների տեսակները և գնացուցակը, այդ թվում սեռական հարաբերության նմանակում ցանկացած եղանակով, բացի ավանդական սեռական հարաբերություններից, ցանկացած այլ սեքսուալ բնույթի գործողություններով սեռական կարիքների բավարարում, ստացել նշված ծառայությունների դիմաց հաճախորդների վարձատրությունները և իրենց հերթափոխի ժամանակ իրականացրել կազմակերպչական աշխատանքներ։ Բացի այդ, հավաքագրել են ծառայությունների արդյունքում ստացված եկամուտները և փոխանցել Գոհար Սիմոնյանին, ով գումարներ բաշխել է աշխատակիցների՝ մերսուհիների, ադմինիստրատորների, հաստատության սեփականատերերի և տարածքը վարձակալությամբ տված անձի միջև՝ այդ կերպ օժանդակել Գոհար Սիմոնյանին՝ Տատյանա Կարլյուկինայի, Տատյանա Կուժելևայի, Դարյա Վոլոդինայի, Օլեսյա Լեուտայի և քննությամբ չպարզված այլ անձանց պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված հաստատություն ղեկավարելու գործողություններին»։
3. Արագացված վարույթ.
3.1 Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալներ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը, Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան և Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան միջնորդել են կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրենց պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն են մեղադրանքի հետ, պնդում են արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել են պաշտպաններ Բ.Օհանյանի, Ա.Մնացականյանի և Ա.Ներսիսյանի հետ, գիտակցում են արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
3.2 Հանրային մեղադրողներ Ա.Բեգլարյանն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկել:
3.3 Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալները համաձայն են մեղադրանքների հետ, պաշտպանների հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր և գիտակցում են իր միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
4. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ.
4.1 Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝
- ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքները, որոնց համաձայն՝ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը, Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան և Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան հանդիսանում են չդատապարտված /հատոր 1-ին, գ.թ. 172, հատոր 2-րդ, գ.թ. 31, դատական նիստի արձանագրություն/,
4.2 Մեղադրյալները Դատարանին խնդրեցին տուգանք պատժատեսակ նշանակելու դեպքում այն տարաժամկետել, քանի որ ի վիճակի չեն անհապաղ և միանգամից վճարել /դատական նիստի արձանագրություն/:
5. Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.
5.1 Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
5.2 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գ.Սիմոնյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
5.3 Մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցակիցներ են համարվում կատարողը, դրդիչը, կազմակերպիչը և օժանդակողը:
2. Կատարող է համարվում այն անձը, որն անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանը մասնակցել է այլ անձի (համակատարողի) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այնպիսի անձի օգտագործելու միջոցով, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության տվյալ հանցագործության համար որպես կատարող կամ հանցանքը կատարել է անզգուշությամբ:
3. Դրդիչ է համարվում այն անձը, որը մեկ ուրիշին դրդել է հանցանք կատարելու` համոզելու, նյութապես շահագրգռելու, սպառնալիքի միջոցով կամ այլ եղանակով:
4. Դրդիչ է համարվում նաև այն անձը, որը մեկ ուրիշին դրդել է դրդչության կամ մեկ ուրիշին դրդել է հանցանք կատարելու` դրդելու համար օգտագործելով այնպիսի անձի, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ գործել է անզգուշությամբ:
5. Կազմակերպիչ է համարվում այն անձը, որը կազմակերպել կամ ղեկավարել է հանցանքի կատարումը: Կազմակերպիչ է համարվում նաև այն անձը, որը դրդել է մեկ ուրիշին կազմակերպելու կամ ղեկավարելու հանցանքի կատարումը: Կազմակերպիչ է համարվում նաև այն անձը, որը հանցանքը կազմակերպել կամ ղեկավարել է այնպիսի անձի միջոցով, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ գործել է անզգուշությամբ:
6. Օժանդակող է համարվում այն անձը, որը հանցագործությանը նպաստել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկություններ կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, որը նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, որը նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները:
7. Օժանդակող է համարվում նաև այն անձը, որը՝
1) մեկ ուրիշին դրդել է օժանդակության,
2) նախապես համաձայնություն է տվել մասնակցելու հանցագործությանը որպես համակատարող, սակայն մյուս համակատարողի կողմից հանցանքը կատարելու ընթացքում, անմիջականորեն չմասնակցելով հանցանքի կատարմանը, իր ներկայությամբ ամրապնդել է կատարողի` հանցանք կատարելու վճռականությունը,
3) օժանդակել է հանցագործությանն այնպիսի անձի միջոցով, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ գործել է անզգուշությամբ կամ
4) հատուկ սուբյեկտի դրդմամբ կատարել է հատուկ սուբյեկտով հանցագործության օբյեկտիվ կողմը, որի սուբյեկտ ինքը չի համարվում, կամ հատուկ սուբյեկտի հետ համատեղ մասնակցել է հատուկ սուբյեկտով հանցագործության օբյեկտիվ կողմի կատարմանը, եթե բացակայել են սույն օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 4-րդ, 5-րդ կամ 6-րդ մասով նախատեսված պայմանները, որոնց ուժով անձը հատուկ սուբյեկտով հանցագործության օժանդակող չի համարվում»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի համաձայն՝
«/.../
3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց:
/.../»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի համաձայն՝
« 1.Պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելը՝ պոռնկությամբ զբաղվելու համար հաստատություն ստեղծելը, ղեկավարելը կամ պահելը կամ հանրային հաստատությունը նույն նպատակով շահագործելը կամ այլ անձի պոռնկությամբ զբաղվելու համար բնակարան, շինություն, ավտոմեքենա կամ այլ կացարան տրամադրելը, եթե բացակայում են սույն օրենսգրքի 298-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի հատկանիշները՝
/.../
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կամ
/.../
պատժվում է տուգանքով՝ քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
5.4 Պատիժ նշանակելը քրեական գործով արդարադատության իրականացման վճռական պահն է, որը պետք է դառնա կատարված հանցանքի հասարակական վտանգավորության գնահատման լիարժեք չափանիշ, պատժի ենթարկվող անձին վերասոցիալականացնելու, ինչպես մեղադրյալի, այնպես էլ այլ անձանց կողմից հանցագործությունները կանխելու գործուն միջոց: Արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը պատժի տեսակը և չափը որոշելու բազմաթիվ դրույթների ու չափանիշների հետ մեկտեղ անխզելիորեն կապված է պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները հետազոտելու և հաշվի առնելու հետ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածում թվարկված են յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները: Այդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն՝ քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները հաստատվում են միայն ապացույցների հիման վրա: Ընդ որում, անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների գնահատումը յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս հնարավորություն է տալիս դատարանին պատկերացում կազմել հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, ինչպես նաև հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատժի անհատականացման կարևորությունն այն է, որ դա լուրջ երաշխիք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակների իրականացման համար: Վերոգրյալից հետևում է, որ մեղադրյալի կողմից արագացված վարույթ կիրառելուն համաձայնություն տալու և ներկայացված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու պարագայում առանց որևէ սահմանափակումների պատժաչափի նշանակման հարցում օրենսդիրը արտոնյալ պայմաններ է նախատեսել: Մասնավորապես՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից:
5.5 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործությունների եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը:
Մեղքն ընդունելը որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում արագացված վարույթի կիրառմամբ պայմանավորված մեղադրյալի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այդ կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումն, ըստ որի՝ «/.../ մեղքն ընդունելը կամ չընդունելն անձի սուբյեկտիվ իրավունքն է, որը նախատեսված և երաշխավորված է ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ և 22-րդ հոդվածներով։ Հետևաբար, մեղքը չընդունելը չի կարող պատիժ նշանակելիս հաշվի առնվել և հակառակը` մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը ՀՀ քրեական օրենսգրքի շրջանակներում բարենպաստ քրեաիրավական նշանակություն ունեցող հանգամանք է և կարող է կատարել պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի դեր։ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը, որպես մեղավոր անձի հետհանցավոր դրական վարքագիծ, վկայում է այն մասին, որ նա լրիվ գիտակցել է իր արարքի հանրային վտանգավորությունը, զղջացել է դրա համար։ Մեղքն ընդունելու պարագայում քրեական պատժի նպատակների իրացումը, այդ թվում` պատժի ենթարկված անձին ուղղելու հավանականությունը, զգալիորեն բարձրանում է /.../ (տե՛ս Սերոբ Ֆրունզիկի Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 01-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27 կետը):
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Որպես Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի անձը բնութագրող հանգամանք է համարում դատապարտված չլինելը:
5.6 Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
5.7 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1 և 5.5 կետերում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.3, 5.4 և 5.6 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկի՝ 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով:
Հաշվի առնելով, որ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը մինչդատական վարույթի ընթացքում՝ մեկ օր գտնվել է փաստացի անազատության մեջ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ անհրաժեշտ է մեղմացնել Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 2.225.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով, որը նա պետք է կրի: Դատարանը փաստում է, որ սահմանված պատժատեսակը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված հանցագործությունների բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, դրա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից:
5.8 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.2 կետում մեղադրյալի միջնորդությունն ու արձանագրված հանգամանքները, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
« (…)
7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: (…)»:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 10 /տասը/ ամիս ժամանակ՝ սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 222.500 /երկու հարյուր քսաներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
5.9 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Գ.Սիմոնյանի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները:
5.10 Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
5.11 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
5.12 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը:
Մեղքն ընդունելը որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում արագացված վարույթի կիրառմամբ պայմանավորված մեղադրյալի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այդ կապակցությամբ 5.5 կետում արձանագրված ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Որպես Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի անձը բնութագրող հանգամանք է համարում դատապարտված չլինելը:
5.13 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1 և 5.12 կետերում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.3, 5.4 և 5.6 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով:
Հաշվի առնելով, որ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան մինչդատական վարույթի ընթացքում՝ վաթսուներկու օր գտնվել է փաստացի անազատության մեջ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ անհրաժեշտ է մեղմացնել Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ նշանակված 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 325.000 /երեք հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով, որը նա պետք է կրի:
Մեղադրյալի նկատմամբ հիմնական և լրացուցիչ պատիժ նշանակելիս, Դատարանը հաշվի է առնում հանցանքի բնույթը, մասնավորապես՝ այն ներառված է հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքում, որը հանդիսանում է միջին ծանրության հանցանք և ոտնձգում է հասարակության բարոյականության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններին, մեղադրյալի ՌԴ քաղաքացի հանդիսանալն ու ՀՀ-ում մշտական բնակության վայր չունենալու հանգամանքները: Ընդ որում, Դատարանն ընդգծում է, որ վերջինս ՀՀ ժամանելու նպատակն ըստ էության եղել է վերոշարադրված գործունեությամբ գումար վաստակելը: Միևնույն ժամանակ, կատարված հանցագործության բնույթով պայմանավորված, նկատի ունենալով, որ արդեն իսկ բացահայտվել է վերջինիս դիտավորությունը և գործունեությունը ՀՀ-ում, լրացուցիչ պատժի կիրառումը միտված է կանխելու ՀՀ տարածքում նմանատիպ հանցագործության կատարումը:
5.14 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.2 կետում մեղադրյալի միջնորդությունն ու արձանագրված հանգամանքները, և հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի իրավակարգավորումները, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 2 /երկու/ ամիս ժամանակ՝ սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 162.500 /հարյուր վաթսուներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
5.15 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Ե.Գովորկովայի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները:
5.16 Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
5.17 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
5.18 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը:
Մեղքն ընդունելը որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում արագացված վարույթի կիրառմամբ պայմանավորված մեղադրյալի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այդ կապակցությամբ 5.5 կետում արձանագրված ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Որպես Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի անձը բնութագրող հանգամանք է համարում դատապարտված չլինելը:
5.19 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1 և 5.18 կետերում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.3, 5.4 և 5.6 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով:
Մեղադրյալի նկատմամբ հիմնական և լրացուցիչ պատիժ նշանակելիս, Դատարանը հաշվի է առնում հանցանքի բնույթը, մասնավորապես՝ այն ներառված են հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքում, որը հանդիսանում է միջին ծանրության հանցանք և ոտնձգում է հասարակության բարոյականության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններին, մեղադրյալի ՌԴ քաղաքացի հանդիսանալն ու ՀՀ-ում մշտական բնակության վայր չունենալու հանգամանքները: Ընդ որում, Դատարանն ընդգծում է, որ վերջինս ՀՀ ժամանելու նպատակն, ըստ էության, եղել է վերոշարադրված գործունեությամբ գումար վաստակելը: Միևնույն ժամանակ, կատարված հանցագործության բնույթով պայմանավորված, նկատի ունենալով, որ արդեն իսկ բացահայտվել է վերջինիս դիտավորությունը և գործունեությունը ՀՀ-ում, լրացուցիչ պատժի կիրառումը միտված է կանխելու ՀՀ տարածքում նմանատիպ հանցագործության կատարումը:
5.20 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.2 կետում մեղադրյալի միջնորդությունն ու արձանագրված հանգամանքները, և հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի իրավակարգավորումները, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 10 /տասը/ ամիս ժամանակ՝ սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 187.500 /հարյուր ութսունյոթ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
5.21 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Ս.Զոլոտարևայի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները:
5.22 Քննության առնելով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված պլանշետի, բջջային հեռախոսի և որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենների տնօրինման հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ «Այփադ» տեսակի պլանշետը և «Այֆոն» տեսակի բջջային հեռախոսը պետք է հանձնել սեփականատիրոջ տնօրինմանը, իսկ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
5.23 Դատարանը գտնում է նաև, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4–րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալներից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը հոդվածներով, Դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
1. Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկի՝ 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով:
1.1 ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ, մեղմացնել Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 2.225.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով:
1.2 Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 2.225.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 10 /տասը/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 222.500 /երկու հարյուր քսաներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
1.3 Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները:
2. Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով:
2.1 ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ, մեղմացնել Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ նշանակված 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 325.000 /երեք հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով:
2.2 Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 325.000 /երեք հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 2 /երկու/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 162.500 /հարյուր վաթսուներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
2.3 Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները:
3. Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևային մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով:
3.1 Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևային թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 10 /տասը/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 187.500 /հարյուր ութսունյոթ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
3.2 Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները:
4. Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված պլանշետը և բջջային հեռախոսը հանձնել սեփականատիրոջ տնօրինմանը, իսկ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
5. Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
6. Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ՝ Ա.ՔՈՉԱՐՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող Երևան քաղաքի դատախազության
ավագ դատախազ Ա.ԲԵԳԼԱՐՅԱՆԻ
պաշտպաններ Ա.ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆԻ
Բ.ՕՀԱՆՅԱՆԻ
Ա.ՆԵՐՍԻՍՅԱՆԻ
մեղադրյալներ Գ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Ե.ԳՈՎՈՐԿՈՎԱՅԻ
Ս.ԶՈԼՈՏԱՐԵՎԱՅԻ
թարգմանիչներ Գ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Վ.ՇԱՀԻՆՅԱՆԻ
2025 թվականի հուլիսի 04-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում դատաքննության հատուկ կարգի՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի՝ ծնված՝ 05.07.1995թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, թերի-բարձրագույն կրթությամբ, ըստ իր խոսքերի՝ աշխատում է որպես թարգմանիչ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված՝ Արմավիրի մարզ, Պտղունք գյուղ, Հ.Շիրազ փող., 23 տուն, բնակվող՝ ք.Երևան, Էրեբունի, 25/43 հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով.
Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի՝ ծնված՝ 04.09.1997թ., ազգությամբ ռուս, ՌԴ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չի աշխատում, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատապարտված, բնակվող՝ ք.Երևան, Միքայել Չալախյան 47 հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով.
Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի՝ ծնված՝ 31.05.1996թ., ազգությամբ ռուս, ՌԴ քաղաքացի, միջին-մասնագիտական կրթությամբ, ըստ իր խոսքերի՝ աշխատում է որպես վաճառքի մասնագետ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատապարտված, բնակվող՝ ք.Երևան, Էրեբունի 25 շենք 43 բնակարան հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով.
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1 2024 թվականի դեկտեմբերի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախաձեռնվել է թիվ 59107624 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 32-34/:
1.2 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին որոշում է կայացվել թիվ 59107624 քրեական վարույթով նախաքննության կատարումը մի քանի քննիչի հանձնարարելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 75-76/:
1.3 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 396-րդ հոդվածով նախաձեռնվել է թիվ 59108124 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 108-109/:
1.4 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ձերբակալվել է Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան /հատոր 1-ին, գ.թ. 111-113/:
1.5 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում Ե.Գովորկովային ձերբակալելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 152-154/:
1.6 Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 59108124 քրեական վարույթը թիվ 59107624 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 59107624 համարի ներքո շարունակելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 96-98/:
1.7 2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել ձերբակալված Ե.Գովորկովային ազատ արձակելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 231-234/:
1.8 2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 237-238, հատոր 2-րդ, գ.թ. 33-37/:
1.9 2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով /հատոր 1-ին, գ.թ. 239-240/:
1.10 2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Եկատերինա Գովորկովային դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 241-244/:
1.11 2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 246-249/:
1.12 Նույն օրը ձերբակալվել է Ե.Գովորկովան /հատոր 2-րդ, գ.թ. 26-27/:
1.13 2024 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2204/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Եկատերինա Գովորկովայի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով /հատոր 2-րդ, գ.թ. 93-110/:
1.14 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2207/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով /հատոր 2-րդ, գ.թ. 139-163/:
1.15 2025 թվականի հունվարի 25-ին Գ.Սիմոնյանը արգելանքի է վերցվել և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 3-րդ, գ.թ. 19, 29-32/:
1.16 2025 թվականի հունվարի 26-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2207/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառվել են վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը /հատոր 3-րդ, գ.թ. 67-68, 82-114/:
1.17 2025 թվականի փետրվարի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2204/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Եկատերինա Գովորկովայի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառվել են վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը /հատոր 3-րդ, գ.թ. 167-195/:
1.18 2025 թվականի ապրիլի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 59102125 քրեական վարույթը /հատոր 5-րդ, գ.թ. 290-293/:
1.19 2025 թվականի ապրիլի 03-ին որոշում է կայացվել թիվ 59102125 քրեական վարույթից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով դեպքերով նոր վարույթ անջատելու և անջատված վարույթին թիվ 59102325 համարը շնորհելու մասին /հատոր 6-րդ, գ.թ. 7-10/:
1.20 2025 թվականի մայիսի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 298-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 59103625 քրեական վարույթը /հատոր 6-րդ, գ.թ. 209-213/:
1.21 Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 59103625 քրեական վարույթը թիվ 59107624 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 59107624 համարի ներքո շարունակելու մասին /հատոր 6-րդ, գ.թ. 241-246/:
1.22 2025 թվականի մայիսի 06-ին Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և հաջորդ օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 7-րդ, գ.թ. 117-118, 123-125/:
1.23 2025 թվականի մայիսի 06-ին Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 7-րդ, գ.թ. 119-120, 130-133/:
1.24 2025 թվականի մայիսի 06-ին Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 7-րդ, գ.թ. 121-122, 143/:
1.25 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել թիվ 59107624 քրեական վարույթով մեղադրյալ Ս.Զոլոտարևայի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին /հատոր 7-րդ, գ.թ. 134-138/:
1.26 2025 թվականի մայիսի 09-ին որոշում է կայացվել թիվ 59107624 քրեական վարույթից նոր վարույթում Ե.Գովորկովայի, Ս.Զոլոտարևայի և Գ.Սիմոնյանի մասով մասն անջատելու և դրան թիվ 59103825 համարը շնորհելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 1-5/:
1.27 2025 թվականի մայիսի 13-ին կազմվել է թիվ 59103825 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 7-րդ, գ.թ. 197-253/:
1.28 2025 թվականի մայիսի 19-ին որոշում է կայացվել թիվ 59103825 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին։
1.29 2025 թվականի մայիսի 19-ին թիվ 59103825 քրեական գործը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով նույն օրը թիվ ԵԴ1/1743/01/25 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի մայիսի 20-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին։
1.30 2025 թվականի մայիսի 20-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.31 2025 թվականի հունիսի 04-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ մինչդատական վարույթն իրականացնող մարմնի՝ 2025 թվականի մայիսի 07-ի որոշմամբ կիրառված բացակայելու արգելք խափանման միջոցն անփոփոխ թողնելու մասին:
1.32 2025 թվականի հունիսի 04-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառված վարչական հսկողությունը վերացնելու, իսկ բացակայելու արգելքն անփոփոխ թողնելու մասին:
1.33 2025 թվականի հունիսի 04-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառված վարչական հսկողությունը վերացնելու, իսկ բացակայելու արգելքն անփոփոխ թողնելու մասին:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2.1 Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա, «մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, հաստատություն ղեկավարելու միջոցով նպաստել է պոռնկությամբ զբաղվելուն.
Մասնավորապես.
Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը 2024 թվականի սեպտեմբեր ամսից ի վեր՝ շուրջ 4 ամիս, մի խումբ անձանց հետ շահադիտական դրդումներով ղեկավարել է մի խումբ անձանց՝ ամուսիններ Իլյա և Մարինա Բերեզովսկիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված, Նիկոլայ Պապուլովի կողմից հիմնադրված «ԷՍ-ԷԼ» ՍՊ ընկերության կողմից վարձակալած՝ Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 29-րդ շենքի 19-րդ հասցեում գտնվող հաստատությունը՝ «Ամստերդամ» ակումբը, այն է՝ նշված ակումբում որպես ադմինիստրատորներ տարբեր հերթափոխերի աշխատած Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի օժանդակությամբ՝ որպես մերսուհիներ աշխատանքի են ընդունել Տատյանա Կարլյուկինային, Տատյանա Կուժելևային, Դարյա Վոլոդինային, Օլեսյա Լեուտային և քննությամբ չպարզված այլ անձանց։ Գոհար Սիմոնյանը իրականացնելով պոռնկությամբ զբաղվելու նպատակով ստեղծված հաստատության բնականոն գործունեության ապահովմանն ուղղված միջոցառումներ՝ իրականացրել է հաստատության փաստացի ղեկավարումը, որպես մերսուհիներ աշխատանքի ընդունված վերոհիշյալ անձանց ներկայացրել է վարձատրության դիմաց սեքսուալ բնույթի ծառայությունների տեսակները գնացուցակը, այն է՝ սեռական հարաբերության նմանակում ցանկացած եղանակով բացի ավանդական սեռական հարաբերություններից, ցանկացած այլ սեքսուալ բնույթի գործողություններով սեռական կարիքների բավարարում: Բացի այդ, ծառայությունների արդյունքում հավաքագրված եկամուտները բաշխել է աշխատակիցների՝ մերսուհիների, ադմինիստրատորների, հաստատության սեփականատերերի և տարածքը վարձակալությամբ տված անձի միջև՝ այդ կերպ ստեղծել նպաստավոր պայմաններ Տատյանա Կարլյուկինայի, Տատյանա Կուժելևայի, Դարյա Վոլոդինայի, Օլեսյա Լեուտայի և քննությամբ չպարզված այլ անձանց պոռնկությամբ զբաղվելու համար»։
2.2 Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա, «օժանդակել է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելուն.
Մասնավորապես.
Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան 2024 թվականի օգոստոս ամսից ի վեր՝ շուրջ 5 ամիս, օժանդակել է մի խումբ անձանց՝ ամուսիններ Իլյա և Մարինա Բերեզովսկիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված, Նիկոլայ Պապուլովի կողմից հիմնադրված «ԷՍ-ԷԼ» ՍՊ ընկերության կողմից վարձակալած՝ Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 29-րդ շենքի 19-րդ հասցեում գտնվող հաստատությունը՝ «Ամստերդամ» ակումբը ղեկավարելուն: Նա աշխատելով որպես հաստատության ադմինիստրատոր՝ օժանդակել է հաստությունը փաստացի ղեկավարողի (որը գործառույթը 2024 թվականի հոկտեմբերից ի վեր կատարել է Գոհար Սիմոնյանը) կողմից որպես մերսուհիներ աշխատանքի ընդունած Տատյանա Կարլյուկինային, Տատյանա Կուժելևային, Դարյա Վոլոդինային, Օլեսյա Լեուտային և քննությամբ չպարզված այլ անձանց՝ պոռնկության զբաղվելուն, այն է՝ ընդունել հեռախոսազանգեր և գրանցել հաճախորդների, վերջիններիս ներկայացրել վարձատրության դիմաց սեքսուալ բնույթի ծառայությունների տեսակները և գնացուցակը, այդ թվում սեռական հարաբերության նմանակում ցանկացած եղանակով, բացի ավանդական սեռական հարաբերություններից, ցանկացած այլ սեքսուալ բնույթի գործողություններով սեռական կարիքների բավարարում, ստացել նշված ծառայությունների դիմաց հաճախորդների վարձատրությունները և իրենց հերթափոխի ժամանակ իրականացրել կազմակերպչական աշխատանքներ։ Բացի այդ, հավաքագրել են ծառայությունների արդյունքում ստացված եկամուտները և փոխանցել Գոհար Սիմոնյանին, ով գումարներ բաշխել է աշխատակիցների՝ մերսուհիների, ադմինիստրատորների, հաստատության սեփականատերերի և տարածքը վարձակալությամբ տված անձի միջև՝ այդ կերպ օժանդակել Գոհար Սիմոնյանին՝ Տատյանա Կարլյուկինայի, Տատյանա Կուժելևայի, Դարյա Վոլոդինայի, Օլեսյա Լեուտայի և քննությամբ չպարզված այլ անձանց պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված հաստատություն ղեկավարելու գործողություններին»։
2.3 Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևային ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա, «օժանդակել է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելուն.
Մասնավորապես.
Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան 2024 թվականի սեպտեմբեր ամսից ի վեր՝ շուրջ 11 ամիս, օժանդակել է մի խումբ անձանց՝ ամուսիններ Իլյա և Մարինա Բերեզովսկիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված, Նիկոլայ Պապուլովի կողմից հիմնադրված «ԷՍ-ԷԼ» ՍՊ ընկերության կողմից վարձակալած՝ Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 29-րդ շենքի 19-րդ հասցեում գտնվող հաստատությունը՝ «Ամստերդամ» ակումբը ղեկավարելուն: Նա աշխատելով որպես հաստատության ադմինիստրատոր՝ օժանդակել է հաստությունը փաստացի ղեկավարողի (որը գործառույթը 2024 թվականի հոկտեմբերից ի վեր կատարել է Գոհար Սիմոնյանը) կողմից որպես մերսուհիներ աշխատանքի ընդունած Տատյանա Կարլյուկինային, Տատյանա Կուժելևային, Դարյա Վոլոդինային, Օլեսյա Լեուտային և քննությամբ չպարզված այլ անձանց՝ պոռնկության զբաղվելուն, այն է՝ ընդունել հեռախոսազանգեր և գրանցել հաճախորդների, վերջիններիս ներկայացրել վարձատրության դիմաց սեքսուալ բնույթի ծառայությունների տեսակները և գնացուցակը, այդ թվում սեռական հարաբերության նմանակում ցանկացած եղանակով, բացի ավանդական սեռական հարաբերություններից, ցանկացած այլ սեքսուալ բնույթի գործողություններով սեռական կարիքների բավարարում, ստացել նշված ծառայությունների դիմաց հաճախորդների վարձատրությունները և իրենց հերթափոխի ժամանակ իրականացրել կազմակերպչական աշխատանքներ։ Բացի այդ, հավաքագրել են ծառայությունների արդյունքում ստացված եկամուտները և փոխանցել Գոհար Սիմոնյանին, ով գումարներ բաշխել է աշխատակիցների՝ մերսուհիների, ադմինիստրատորների, հաստատության սեփականատերերի և տարածքը վարձակալությամբ տված անձի միջև՝ այդ կերպ օժանդակել Գոհար Սիմոնյանին՝ Տատյանա Կարլյուկինայի, Տատյանա Կուժելևայի, Դարյա Վոլոդինայի, Օլեսյա Լեուտայի և քննությամբ չպարզված այլ անձանց պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված հաստատություն ղեկավարելու գործողություններին»։
3. Արագացված վարույթ.
3.1 Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալներ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը, Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան և Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան միջնորդել են կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրենց պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն են մեղադրանքի հետ, պնդում են արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել են պաշտպաններ Բ.Օհանյանի, Ա.Մնացականյանի և Ա.Ներսիսյանի հետ, գիտակցում են արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
3.2 Հանրային մեղադրողներ Ա.Բեգլարյանն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկել:
3.3 Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալները համաձայն են մեղադրանքների հետ, պաշտպանների հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր և գիտակցում են իր միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
4. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ.
4.1 Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝
- ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքները, որոնց համաձայն՝ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը, Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան և Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան հանդիսանում են չդատապարտված /հատոր 1-ին, գ.թ. 172, հատոր 2-րդ, գ.թ. 31, դատական նիստի արձանագրություն/,
4.2 Մեղադրյալները Դատարանին խնդրեցին տուգանք պատժատեսակ նշանակելու դեպքում այն տարաժամկետել, քանի որ ի վիճակի չեն անհապաղ և միանգամից վճարել /դատական նիստի արձանագրություն/:
5. Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.
5.1 Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
5.2 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գ.Սիմոնյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
5.3 Մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցակիցներ են համարվում կատարողը, դրդիչը, կազմակերպիչը և օժանդակողը:
2. Կատարող է համարվում այն անձը, որն անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանը մասնակցել է այլ անձի (համակատարողի) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այնպիսի անձի օգտագործելու միջոցով, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության տվյալ հանցագործության համար որպես կատարող կամ հանցանքը կատարել է անզգուշությամբ:
3. Դրդիչ է համարվում այն անձը, որը մեկ ուրիշին դրդել է հանցանք կատարելու` համոզելու, նյութապես շահագրգռելու, սպառնալիքի միջոցով կամ այլ եղանակով:
4. Դրդիչ է համարվում նաև այն անձը, որը մեկ ուրիշին դրդել է դրդչության կամ մեկ ուրիշին դրդել է հանցանք կատարելու` դրդելու համար օգտագործելով այնպիսի անձի, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ գործել է անզգուշությամբ:
5. Կազմակերպիչ է համարվում այն անձը, որը կազմակերպել կամ ղեկավարել է հանցանքի կատարումը: Կազմակերպիչ է համարվում նաև այն անձը, որը դրդել է մեկ ուրիշին կազմակերպելու կամ ղեկավարելու հանցանքի կատարումը: Կազմակերպիչ է համարվում նաև այն անձը, որը հանցանքը կազմակերպել կամ ղեկավարել է այնպիսի անձի միջոցով, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ գործել է անզգուշությամբ:
6. Օժանդակող է համարվում այն անձը, որը հանցագործությանը նպաստել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկություններ կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, որը նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, որը նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները:
7. Օժանդակող է համարվում նաև այն անձը, որը՝
1) մեկ ուրիշին դրդել է օժանդակության,
2) նախապես համաձայնություն է տվել մասնակցելու հանցագործությանը որպես համակատարող, սակայն մյուս համակատարողի կողմից հանցանքը կատարելու ընթացքում, անմիջականորեն չմասնակցելով հանցանքի կատարմանը, իր ներկայությամբ ամրապնդել է կատարողի` հանցանք կատարելու վճռականությունը,
3) օժանդակել է հանցագործությանն այնպիսի անձի միջոցով, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ գործել է անզգուշությամբ կամ
4) հատուկ սուբյեկտի դրդմամբ կատարել է հատուկ սուբյեկտով հանցագործության օբյեկտիվ կողմը, որի սուբյեկտ ինքը չի համարվում, կամ հատուկ սուբյեկտի հետ համատեղ մասնակցել է հատուկ սուբյեկտով հանցագործության օբյեկտիվ կողմի կատարմանը, եթե բացակայել են սույն օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 4-րդ, 5-րդ կամ 6-րդ մասով նախատեսված պայմանները, որոնց ուժով անձը հատուկ սուբյեկտով հանցագործության օժանդակող չի համարվում»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի համաձայն՝
«/.../
3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց:
/.../»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի համաձայն՝
« 1.Պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելը՝ պոռնկությամբ զբաղվելու համար հաստատություն ստեղծելը, ղեկավարելը կամ պահելը կամ հանրային հաստատությունը նույն նպատակով շահագործելը կամ այլ անձի պոռնկությամբ զբաղվելու համար բնակարան, շինություն, ավտոմեքենա կամ այլ կացարան տրամադրելը, եթե բացակայում են սույն օրենսգրքի 298-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի հատկանիշները՝
/.../
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կամ
/.../
պատժվում է տուգանքով՝ քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
5.4 Պատիժ նշանակելը քրեական գործով արդարադատության իրականացման վճռական պահն է, որը պետք է դառնա կատարված հանցանքի հասարակական վտանգավորության գնահատման լիարժեք չափանիշ, պատժի ենթարկվող անձին վերասոցիալականացնելու, ինչպես մեղադրյալի, այնպես էլ այլ անձանց կողմից հանցագործությունները կանխելու գործուն միջոց: Արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը պատժի տեսակը և չափը որոշելու բազմաթիվ դրույթների ու չափանիշների հետ մեկտեղ անխզելիորեն կապված է պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները հետազոտելու և հաշվի առնելու հետ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածում թվարկված են յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները: Այդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն՝ քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները հաստատվում են միայն ապացույցների հիման վրա: Ընդ որում, անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների գնահատումը յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս հնարավորություն է տալիս դատարանին պատկերացում կազմել հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, ինչպես նաև հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատժի անհատականացման կարևորությունն այն է, որ դա լուրջ երաշխիք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակների իրականացման համար: Վերոգրյալից հետևում է, որ մեղադրյալի կողմից արագացված վարույթ կիրառելուն համաձայնություն տալու և ներկայացված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու պարագայում առանց որևէ սահմանափակումների պատժաչափի նշանակման հարցում օրենսդիրը արտոնյալ պայմաններ է նախատեսել: Մասնավորապես՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից:
5.5 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործությունների եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը:
Մեղքն ընդունելը որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում արագացված վարույթի կիրառմամբ պայմանավորված մեղադրյալի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այդ կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումն, ըստ որի՝ «/.../ մեղքն ընդունելը կամ չընդունելն անձի սուբյեկտիվ իրավունքն է, որը նախատեսված և երաշխավորված է ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ և 22-րդ հոդվածներով։ Հետևաբար, մեղքը չընդունելը չի կարող պատիժ նշանակելիս հաշվի առնվել և հակառակը` մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը ՀՀ քրեական օրենսգրքի շրջանակներում բարենպաստ քրեաիրավական նշանակություն ունեցող հանգամանք է և կարող է կատարել պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի դեր։ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը, որպես մեղավոր անձի հետհանցավոր դրական վարքագիծ, վկայում է այն մասին, որ նա լրիվ գիտակցել է իր արարքի հանրային վտանգավորությունը, զղջացել է դրա համար։ Մեղքն ընդունելու պարագայում քրեական պատժի նպատակների իրացումը, այդ թվում` պատժի ենթարկված անձին ուղղելու հավանականությունը, զգալիորեն բարձրանում է /.../ (տե՛ս Սերոբ Ֆրունզիկի Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 01-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27 կետը):
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Որպես Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի անձը բնութագրող հանգամանք է համարում դատապարտված չլինելը:
5.6 Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
5.7 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1 և 5.5 կետերում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.3, 5.4 և 5.6 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկի՝ 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով:
Հաշվի առնելով, որ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը մինչդատական վարույթի ընթացքում՝ մեկ օր գտնվել է փաստացի անազատության մեջ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ անհրաժեշտ է մեղմացնել Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 2.225.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով, որը նա պետք է կրի: Դատարանը փաստում է, որ սահմանված պատժատեսակը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված հանցագործությունների բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, դրա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից:
5.8 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.2 կետում մեղադրյալի միջնորդությունն ու արձանագրված հանգամանքները, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
« (…)
7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: (…)»:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 10 /տասը/ ամիս ժամանակ՝ սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 222.500 /երկու հարյուր քսաներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
5.9 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Գ.Սիմոնյանի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները:
5.10 Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
5.11 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
5.12 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը:
Մեղքն ընդունելը որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում արագացված վարույթի կիրառմամբ պայմանավորված մեղադրյալի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այդ կապակցությամբ 5.5 կետում արձանագրված ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Որպես Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի անձը բնութագրող հանգամանք է համարում դատապարտված չլինելը:
5.13 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1 և 5.12 կետերում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.3, 5.4 և 5.6 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով:
Հաշվի առնելով, որ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան մինչդատական վարույթի ընթացքում՝ վաթսուներկու օր գտնվել է փաստացի անազատության մեջ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ անհրաժեշտ է մեղմացնել Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ նշանակված 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 325.000 /երեք հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով, որը նա պետք է կրի:
Մեղադրյալի նկատմամբ հիմնական և լրացուցիչ պատիժ նշանակելիս, Դատարանը հաշվի է առնում հանցանքի բնույթը, մասնավորապես՝ այն ներառված է հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքում, որը հանդիսանում է միջին ծանրության հանցանք և ոտնձգում է հասարակության բարոյականության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններին, մեղադրյալի ՌԴ քաղաքացի հանդիսանալն ու ՀՀ-ում մշտական բնակության վայր չունենալու հանգամանքները: Ընդ որում, Դատարանն ընդգծում է, որ վերջինս ՀՀ ժամանելու նպատակն ըստ էության եղել է վերոշարադրված գործունեությամբ գումար վաստակելը: Միևնույն ժամանակ, կատարված հանցագործության բնույթով պայմանավորված, նկատի ունենալով, որ արդեն իսկ բացահայտվել է վերջինիս դիտավորությունը և գործունեությունը ՀՀ-ում, լրացուցիչ պատժի կիրառումը միտված է կանխելու ՀՀ տարածքում նմանատիպ հանցագործության կատարումը:
5.14 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.2 կետում մեղադրյալի միջնորդությունն ու արձանագրված հանգամանքները, և հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի իրավակարգավորումները, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 2 /երկու/ ամիս ժամանակ՝ սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 162.500 /հարյուր վաթսուներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
5.15 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Ե.Գովորկովայի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները:
5.16 Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
5.17 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
5.18 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը:
Մեղքն ընդունելը որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում արագացված վարույթի կիրառմամբ պայմանավորված մեղադրյալի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այդ կապակցությամբ 5.5 կետում արձանագրված ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Որպես Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի անձը բնութագրող հանգամանք է համարում դատապարտված չլինելը:
5.19 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1 և 5.18 կետերում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.3, 5.4 և 5.6 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով:
Մեղադրյալի նկատմամբ հիմնական և լրացուցիչ պատիժ նշանակելիս, Դատարանը հաշվի է առնում հանցանքի բնույթը, մասնավորապես՝ այն ներառված են հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքում, որը հանդիսանում է միջին ծանրության հանցանք և ոտնձգում է հասարակության բարոյականության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններին, մեղադրյալի ՌԴ քաղաքացի հանդիսանալն ու ՀՀ-ում մշտական բնակության վայր չունենալու հանգամանքները: Ընդ որում, Դատարանն ընդգծում է, որ վերջինս ՀՀ ժամանելու նպատակն, ըստ էության, եղել է վերոշարադրված գործունեությամբ գումար վաստակելը: Միևնույն ժամանակ, կատարված հանցագործության բնույթով պայմանավորված, նկատի ունենալով, որ արդեն իսկ բացահայտվել է վերջինիս դիտավորությունը և գործունեությունը ՀՀ-ում, լրացուցիչ պատժի կիրառումը միտված է կանխելու ՀՀ տարածքում նմանատիպ հանցագործության կատարումը:
5.20 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.2 կետում մեղադրյալի միջնորդությունն ու արձանագրված հանգամանքները, և հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի իրավակարգավորումները, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 10 /տասը/ ամիս ժամանակ՝ սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 187.500 /հարյուր ութսունյոթ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
5.21 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Ս.Զոլոտարևայի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները:
5.22 Քննության առնելով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված պլանշետի, բջջային հեռախոսի և որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենների տնօրինման հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ «Այփադ» տեսակի պլանշետը և «Այֆոն» տեսակի բջջային հեռախոսը պետք է հանձնել սեփականատիրոջ տնօրինմանը, իսկ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
5.23 Դատարանը գտնում է նաև, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4–րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալներից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը հոդվածներով, Դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
1. Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկի՝ 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով:
1.1 ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ, մեղմացնել Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 2.225.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով:
1.2 Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 2.225.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 10 /տասը/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 222.500 /երկու հարյուր քսաներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
1.3 Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները:
2. Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով:
2.1 ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ, մեղմացնել Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ նշանակված 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 325.000 /երեք հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով:
2.2 Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 325.000 /երեք հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 2 /երկու/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 162.500 /հարյուր վաթսուներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
2.3 Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները:
3. Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևային մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով:
3.1 Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևային թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 10 /տասը/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 187.500 /հարյուր ութսունյոթ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
3.2 Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները:
4. Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված պլանշետը և բջջային հեռախոսը հանձնել սեփականատիրոջ տնօրինմանը, իսկ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
5. Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
6. Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ
ԵԴ1/1743/01/25
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
(այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Ն.Հովակիմյան
դատավորներ` Վ.Մարգարյան
Է.Մանասյան
քարտուղարությամբ` Լ.Կարապետյանի
մասնակցությամբ՝
մեղադրող՝ Ա.Բեգլարյանի
պաշտպան՝ Ա.Հովհաննիսյանի
մեղադրյալներ՝ Գ.Սիմոնյանի
Ե.Գովորկովայի
Ս.Զոլոտարևայի
թարգմանիչ՝ Գ.Միրզոյանի
15.12.2025թ. ք.Երևան
դռնբաց դատական նիստում, մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի պաշտպան Բ.Օհանյանի, մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի պաշտպան Ա.Մնացականյանի, մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի պաշտպան Ա.Ներսիսյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա դատական վերանայման ենթարկելով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Դատարան) 04.07.2025թ. թիվ ԵԴ1/1743/01/25 դատավճիռը.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի դեկտեմբերի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախաձեռնվել է թիվ 59107624 քրեական վարույթը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին որոշում է կայացվել թիվ 59107624 քրեական վարույթով նախաքննության կատարումը մի քանի քննիչի հանձնարարելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 396-րդ հոդվածով նախաձեռնվել է թիվ 59108124 քրեական վարույթը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Ե.Գովորկովային ձերբակալելու մասին:
Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 59108124 քրեական վարույթը թիվ 59107624 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 59107624 համարի ներքո շարունակելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել ձերբակալված Ե.Գովորկովային ազատ արձակելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել:
2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Եկատերինա Գովորկովային դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին:
Նույն օրը ձերբակալվել է Ե.Գովորկովան:
2024 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2204/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Եկատերինա Գովորկովայի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով:
2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2207/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով:
2025 թվականի հունվարի 25-ին Գ.Սիմոնյանը արգելանքի է վերցվել և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 3-րդ, գ.թ. 19, 29-32/:
2025 թվականի հունվարի 26-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2207/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառվել են վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը :
2025 թվականի փետրվարի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2204/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Եկատերինա Գովորկովայի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառվել են վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի ապրիլի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 59102125 քրեական վարույթը:
2025 թվականի ապրիլի 03-ին որոշում է կայացվել թիվ 59102125 քրեական վարույթից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով դեպքերով նոր վարույթ անջատելու և անջատված վարույթին թիվ 59102325 համարը շնորհելու մասին:
2025 թվականի մայիսի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 298-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 59103625 քրեական վարույթը:
Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 59103625 քրեական վարույթը թիվ 59107624 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 59107624 համարի ներքո շարունակելու մասին:
2025 թվականի մայիսի 06-ին Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և հաջորդ օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել:
2025 թվականի մայիսի 06-ին Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել :
2025 թվականի մայիսի 06-ին Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել:
2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել թիվ 59107624 քրեական վարույթով մեղադրյալ Ս.Զոլոտարևայի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին:
2025 թվականի մայիսի 09-ին որոշում է կայացվել թիվ 59107624 քրեական վարույթից նոր վարույթում Ե.Գովորկովայի, Ս.Զոլոտարևայի և Գ.Սիմոնյանի մասով մասն անջատելու և դրան թիվ 59103825 համարը շնորհելու մասին:
2025 թվականի մայիսի 13-ին կազմվել է թիվ 59103825 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի մայիսի 19-ին որոշում է կայացվել թիվ 59103825 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 19-ին թիվ 59103825 քրեական գործը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով նույն օրը թիվ ԵԴ1/1743/01/25 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի մայիսի 20-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին։
2025 թվականի մայիսի 20-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
2025 թվականի հունիսի 04-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ մինչդատական վարույթն իրականացնող մարմնի՝ 2025 թվականի մայիսի 07-ի որոշմամբ կիրառված բացակայելու արգելք խափանման միջոցն անփոփոխ թողնելու մասին:
2025 թվականի հունիսի 04-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառված վարչական հսկողությունը վերացնելու, իսկ բացակայելու արգելքն անփոփոխ թողնելու մասին:
2025 թվականի հունիսի 04-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառված վարչական հսկողությունը վերացնելու, իսկ բացակայելու արգելքն անփոփոխ թողնելու մասին:
2025 թվականի հուլիսի 04-ին Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավճռով վճռվել է.
1. Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկի՝ 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով:
1.1 ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ, մեղմացնել Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 2.225.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով:
1.2 Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 2.225.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 10 /տասը/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 222.500 /երկու հարյուր քսաներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
1.3 Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները:
2. Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով:
2.1 ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ, մեղմացնել Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ նշանակված 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 325.000 /երեք հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով:
2.2 Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 325.000 /երեք հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 2 /երկու/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 162.500 /հարյուր վաթսուներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
2.3 Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները:
3. Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևային մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով:
3.1 Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևային թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 10 /տասը/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 187.500 /հարյուր ութսունյոթ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
3.2 Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները:
4. Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված պլանշետը և բջջային հեռախոսը հանձնել սեփականատիրոջ տնօրինմանը, իսկ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
5. Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
(…)։
2025 թվականի օգոստոսի 19-ին Դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ Վերաքննիչ դատարան բողոքներ են ստացվել մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի պաշտպան Բ.Օհանյանից և մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի պաշտպան Ա.Մնացականյանից։
Նույն դատավճռի դեմ 2025 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Վերաքննիչ դատարան բողոք է ստացվել մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի պաշտպան Ա.Ներսիսյանից:
2025 թվականի օգոստոսի 29-ին թիվ ԵԴ1/1743/01/25 քրեական գործը մուտքագրվել է ՀՀ վերաքննիչ դատարան և նախագահող դատավորին է հանձնվել 2025 թվականի սեպտեմբերի 01-ին։
Վերաքննիչ դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 13-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ և նշանակվել քննության:
Վերաքննիչ բողոքների պատասխան չի ներկայացվել:
2.Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքների քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը.
Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա. «մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, հաստատություն ղեկավարելու միջոցով նպաստել է պոռնկությամբ զբաղվելուն.
Մասնավորապես.
Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը 2024 թվականի սեպտեմբեր ամսից ի վեր՝ շուրջ 4 ամիս, մի խումբ անձանց հետ շահադիտական դրդումներով ղեկավարել է մի խումբ անձանց՝ ամուսիններ Իլյա և Մարինա Բերեզովսկիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված, Նիկոլայ Պապուլովի կողմից հիմնադրված «ԷՍ-ԷԼ» ՍՊ ընկերության կողմից վարձակալած՝ Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 29-րդ շենքի 19-րդ հասցեում գտնվող հաստատությունը՝ «Ամստերդամ» ակումբը, այն է՝ նշված ակումբում որպես ադմինիստրատորներ տարբեր հերթափոխերի աշխատած Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի օժանդակությամբ՝ որպես մերսուհիներ աշխատանքի են ընդունել Տատյանա Կարլյուկինային, Տատյանա Կուժելևային, Դարյա Վոլոդինային, Օլեսյա Լեուտային և քննությամբ չպարզված այլ անձանց։ Գոհար Սիմոնյանը իրականացնելով պոռնկությամբ զբաղվելու նպատակով ստեղծված հաստատության բնականոն գործունեության ապահովմանն ուղղված միջոցառումներ՝ իրականացրել է հաստատության փաստացի ղեկավարումը, որպես մերսուհիներ աշխատանքի ընդունված վերոհիշյալ անձանց ներկայացրել է վարձատրության դիմաց սեքսուալ բնույթի ծառայությունների տեսակները գնացուցակը, այն է՝ սեռական հարաբերության նմանակում ցանկացած եղանակով բացի ավանդական սեռական հարաբերություններից, ցանկացած այլ սեքսուալ բնույթի գործողություններով սեռական կարիքների բավարարում: Բացի այդ, ծառայությունների արդյունքում հավաքագրված եկամուտները բաշխել է աշխատակիցների՝ մերսուհիների, ադմինիստրատորների, հաստատության սեփականատերերի և տարածքը վարձակալությամբ տված անձի միջև՝ այդ կերպ ստեղծել նպաստավոր պայմաններ Տատյանա Կարլյուկինայի, Տատյանա Կուժելևայի, Դարյա Վոլոդինայի, Օլեսյա Լեուտայի և քննությամբ չպարզված այլ անձանց պոռնկությամբ զբաղվելու համար (…)»:
Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա. «օժանդակել է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելուն.
Մասնավորապես.
Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան 2024 թվականի օգոստոս ամսից ի վեր՝ շուրջ 5 ամիս, օժանդակել է մի խումբ անձանց՝ ամուսիններ Իլյա և Մարինա Բերեզովսկիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված, Նիկոլայ Պապուլովի կողմից հիմնադրված «ԷՍ-ԷԼ» ՍՊ ընկերության կողմից վարձակալած՝ Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 29-րդ շենքի 19-րդ հասցեում գտնվող հաստատությունը՝ «Ամստերդամ» ակումբը ղեկավարելուն: Նա աշխատելով որպես հաստատության ադմինիստրատոր՝ օժանդակել է հաստությունը փաստացի ղեկավարողի (որը գործառույթը 2024 թվականի հոկտեմբերից ի վեր կատարել է Գոհար Սիմոնյանը) կողմից որպես մերսուհիներ աշխատանքի ընդունած Տատյանա Կարլյուկինային, Տատյանա Կուժելևային, Դարյա Վոլոդինային, Օլեսյա Լեուտային և քննությամբ չպարզված այլ անձանց՝ պոռնկության զբաղվելուն, այն է՝ ընդունել հեռախոսազանգեր և գրանցել հաճախորդների, վերջիններիս ներկայացրել վարձատրության դիմաց սեքսուալ բնույթի ծառայությունների տեսակները և գնացուցակը, այդ թվում սեռական հարաբերության նմանակում ցանկացած եղանակով, բացի ավանդական սեռական հարաբերություններից, ցանկացած այլ սեքսուալ բնույթի գործողություններով սեռական կարիքների բավարարում, ստացել նշված ծառայությունների դիմաց հաճախորդների վարձատրությունները և իրենց հերթափոխի ժամանակ իրականացրել կազմակերպչական աշխատանքներ։ Բացի այդ, հավաքագրել են ծառայությունների արդյունքում ստացված եկամուտները և փոխանցել Գոհար Սիմոնյանին, ով գումարներ բաշխել է աշխատակիցների՝ մերսուհիների, ադմինիստրատորների, հաստատության սեփականատերերի և տարածքը վարձակալությամբ տված անձի միջև՝ այդ կերպ օժանդակել Գոհար Սիմոնյանին՝ Տատյանա Կարլյուկինայի, Տատյանա Կուժելևայի, Դարյա Վոլոդինայի, Օլեսյա Լեուտայի և քննությամբ չպարզված այլ անձանց պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված հաստատություն ղեկավարելու գործողություններին:
(…)»:
Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա. «օժանդակել է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելուն.
Մասնավորապես.
Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան 2024 թվականի սեպտեմբեր ամսից ի վեր՝ շուրջ 11 ամիս, օժանդակել է մի խումբ անձանց՝ ամուսիններ Իլյա և Մարինա Բերեզովսկիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված, Նիկոլայ Պապուլովի կողմից հիմնադրված «ԷՍ-ԷԼ» ՍՊ ընկերության կողմից վարձակալած՝ Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 29-րդ շենքի 19-րդ հասցեում գտնվող հաստատությունը՝ «Ամստերդամ» ակումբը ղեկավարելուն: Նա աշխատելով որպես հաստատության ադմինիստրատոր՝ օժանդակել է հաստությունը փաստացի ղեկավարողի (որը գործառույթը 2024 թվականի հոկտեմբերից ի վեր կատարել է Գոհար Սիմոնյանը) կողմից որպես մերսուհիներ աշխատանքի ընդունած Տատյանա Կարլյուկինային, Տատյանա Կուժելևային, Դարյա Վոլոդինային, Օլեսյա Լեուտային և քննությամբ չպարզված այլ անձանց՝ պոռնկության զբաղվելուն, այն է՝ ընդունել հեռախոսազանգեր և գրանցել հաճախորդների, վերջիններիս ներկայացրել վարձատրության դիմաց սեքսուալ բնույթի ծառայությունների տեսակները և գնացուցակը, այդ թվում սեռական հարաբերության նմանակում ցանկացած եղանակով, բացի ավանդական սեռական հարաբերություններից, ցանկացած այլ սեքսուալ բնույթի գործողություններով սեռական կարիքների բավարարում, ստացել նշված ծառայությունների դիմաց հաճախորդների վարձատրությունները և իրենց հերթափոխի ժամանակ իրականացրել կազմակերպչական աշխատանքներ։ Բացի այդ, հավաքագրել են ծառայությունների արդյունքում ստացված եկամուտները և փոխանցել Գոհար Սիմոնյանին, ով գումարներ բաշխել է աշխատակիցների՝ մերսուհիների, ադմինիստրատորների, հաստատության սեփականատերերի և տարածքը վարձակալությամբ տված անձի միջև՝ այդ կերպ օժանդակել Գոհար Սիմոնյանին՝ Տատյանա Կարլյուկինայի, Տատյանա Կուժելևայի, Դարյա Վոլոդինայի, Օլեսյա Լեուտայի և քննությամբ չպարզված այլ անձանց պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված հաստատություն ղեկավարելու գործողություններին:
(…)»:
3. Արագացված վարույթ.
3.1 Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալներ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը, Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան և Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան միջնորդել են կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրենց պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն են մեղադրանքի հետ, պնդում են արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել են պաշտպաններ Բ.Օհանյանի, Ա.Մնացականյանի և Ա.Ներսիսյանի հետ, գիտակցում են արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
3.2 Հանրային մեղադրող Ա.Բեգլարյանն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկել:
3.3 Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալները համաձայն են մեղադրանքների հետ, պաշտպանների հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր և գիտակցում են իր միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
4. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ.
4.1 Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝
- ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքները, որոնց համաձայն՝ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը, Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան և Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան հանդիսանում են չդատապարտված /հատոր 1-ին, գ.թ. 172, հատոր 2-րդ, գ.թ. 31, դատական նիստի արձանագրություն/,
4.2 Մեղադրյալները Դատարանին խնդրեցին տուգանք պատժատեսակ նշանակելու դեպքում այն տարաժամկետել, քանի որ ի վիճակի չեն անհապաղ և միանգամից վճարել /դատական նիստի արձանագրություն/:
5.Դատարանը կատարել է հետևյալ իրավական վերլուծությունը.
5.1Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
5.2 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գ.Սիմոնյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
5.3 Մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցակիցներ են համարվում կատարողը, դրդիչը, կազմակերպիչը և օժանդակողը:
2. Կատարող է համարվում այն անձը, որն անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանը մասնակցել է այլ անձի (համակատարողի) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այնպիսի անձի օգտագործելու միջոցով, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության տվյալ հանցագործության համար որպես կատարող կամ հանցանքը կատարել է անզգուշությամբ:
3. Դրդիչ է համարվում այն անձը, որը մեկ ուրիշին դրդել է հանցանք կատարելու` համոզելու, նյութապես շահագրգռելու, սպառնալիքի միջոցով կամ այլ եղանակով:
4. Դրդիչ է համարվում նաև այն անձը, որը մեկ ուրիշին դրդել է դրդչության կամ մեկ ուրիշին դրդել է հանցանք կատարելու` դրդելու համար օգտագործելով այնպիսի անձի, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ գործել է անզգուշությամբ:
5. Կազմակերպիչ է համարվում այն անձը, որը կազմակերպել կամ ղեկավարել է հանցանքի կատարումը: Կազմակերպիչ է համարվում նաև այն անձը, որը դրդել է մեկ ուրիշին կազմակերպելու կամ ղեկավարելու հանցանքի կատարումը: Կազմակերպիչ է համարվում նաև այն անձը, որը հանցանքը կազմակերպել կամ ղեկավարել է այնպիսի անձի միջոցով, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ գործել է անզգուշությամբ:
6. Օժանդակող է համարվում այն անձը, որը հանցագործությանը նպաստել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկություններ կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, որը նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, որը նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները:
7. Օժանդակող է համարվում նաև այն անձը, որը՝
1) մեկ ուրիշին դրդել է օժանդակության,
2) նախապես համաձայնություն է տվել մասնակցելու հանցագործությանը որպես համակատարող, սակայն մյուս համակատարողի կողմից հանցանքը կատարելու ընթացքում, անմիջականորեն չմասնակցելով հանցանքի կատարմանը, իր ներկայությամբ ամրապնդել է կատարողի` հանցանք կատարելու վճռականությունը,
3) օժանդակել է հանցագործությանն այնպիսի անձի միջոցով, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ գործել է անզգուշությամբ կամ
4) հատուկ սուբյեկտի դրդմամբ կատարել է հատուկ սուբյեկտով հանցագործության օբյեկտիվ կողմը, որի սուբյեկտ ինքը չի համարվում, կամ հատուկ սուբյեկտի հետ համատեղ մասնակցել է հատուկ սուբյեկտով հանցագործության օբյեկտիվ կողմի կատարմանը, եթե բացակայել են սույն օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 4-րդ, 5-րդ կամ 6-րդ մասով նախատեսված պայմանները, որոնց ուժով անձը հատուկ սուբյեկտով հանցագործության օժանդակող չի համարվում»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի համաձայն՝
«/.../
3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց:
/.../»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի համաձայն՝
« 1.Պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելը՝ պոռնկությամբ զբաղվելու համար հաստատություն ստեղծելը, ղեկավարելը կամ պահելը կամ հանրային հաստատությունը նույն նպատակով շահագործելը կամ այլ անձի պոռնկությամբ զբաղվելու համար բնակարան, շինություն, ավտոմեքենա կամ այլ կացարան տրամադրելը, եթե բացակայում են սույն օրենսգրքի 298-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի հատկանիշները՝
/.../
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կամ
/.../
պատժվում է տուգանքով՝ քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
5.4 Պատիժ նշանակելը քրեական գործով արդարադատության իրականացման վճռական պահն է, որը պետք է դառնա կատարված հանցանքի հասարակական վտանգավորության գնահատման լիարժեք չափանիշ, պատժի ենթարկվող անձին վերասոցիալականացնելու, ինչպես մեղադրյալի, այնպես էլ այլ անձանց կողմից հանցագործությունները կանխելու գործուն միջոց:
Արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը պատժի տեսակը և չափը որոշելու բազմաթիվ դրույթների ու չափանիշների հետ մեկտեղ անխզելիորեն կապված է պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները հետազոտելու և հաշվի առնելու հետ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածում թվարկված են յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները: Այդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն՝ քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները հաստատվում են միայն ապացույցների հիման վրա: Ընդ որում, անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների գնահատումը յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս հնարավորություն է տալիս դատարանին պատկերացում կազմել հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, ինչպես նաև հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատժի անհատականացման կարևորությունն այն է, որ դա լուրջ երաշխիք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակների իրականացման համար: Վերոգրյալից հետևում է, որ մեղադրյալի կողմից արագացված վարույթ կիրառելուն համաձայնություն տալու և ներկայացված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու պարագայում առանց որևէ սահմանափակումների պատժաչափի նշանակման հարցում օրենսդիրը արտոնյալ պայմաններ է նախատեսել: Մասնավորապես՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից:
5.5 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործությունների եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը:
Մեղքն ընդունելը որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում արագացված վարույթի կիրառմամբ պայմանավորված մեղադրյալի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այդ կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումն, ըստ որի՝ «/.../ մեղքն ընդունելը կամ չընդունելն անձի սուբյեկտիվ իրավունքն է, որը նախատեսված և երաշխավորված է ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ և 22-րդ հոդվածներով։ Հետևաբար, մեղքը չընդունելը չի կարող պատիժ նշանակելիս հաշվի առնվել և հակառակը` մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը ՀՀ քրեական օրենսգրքի շրջանակներում բարենպաստ քրեաիրավական նշանակություն ունեցող հանգամանք է և կարող է կատարել պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի դեր։ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը, որպես մեղավոր անձի հետհանցավոր դրական վարքագիծ, վկայում է այն մասին, որ նա լրիվ գիտակցել է իր արարքի հանրային վտանգավորությունը, զղջացել է դրա համար։
Մեղքն ընդունելու պարագայում քրեական պատժի նպատակների իրացումը, այդ թվում` պատժի ենթարկված անձին ուղղելու հավանականությունը, զգալիորեն բարձրանում է /.../ (տե՛ս Սերոբ Ֆրունզիկի Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 01-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27 կետը):
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Որպես Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի անձը բնութագրող հանգամանք է համարում դատապարտված չլինելը:
5.6 Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
5.7 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1 և 5.5 կետերում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.3, 5.4 և 5.6 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկի՝ 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով:
Հաշվի առնելով, որ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը մինչդատական վարույթի ընթացքում՝ մեկ օր գտնվել է փաստացի անազատության մեջ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ անհրաժեշտ է մեղմացնել Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 2.225.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով, որը նա պետք է կրի:
Դատարանը փաստում է, որ սահմանված պատժատեսակը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված հանցագործությունների բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, դրա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից:
5.8 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.2 կետում մեղադրյալի միջնորդությունն ու արձանագրված հանգամանքները, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
« (…)
7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: (…)»:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 10 /տասը/ ամիս ժամանակ՝ սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 222.500 /երկու հարյուր քսաներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
5.9 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Գ.Սիմոնյանի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները:
5.10 Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
5.11 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
5.12 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը:
Մեղքն ընդունելը, որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում արագացված վարույթի կիրառմամբ պայմանավորված մեղադրյալի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այդ կապակցությամբ 5.5 կետում արձանագրված ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Որպես Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի անձը բնութագրող հանգամանք է համարում դատապարտված չլինելը:
5.13 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1 և 5.12 կետերում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.3, 5.4 և 5.6 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով:
Հաշվի առնելով, որ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան մինչդատական վարույթի ընթացքում՝ վաթսուներկու օր գտնվել է փաստացի անազատության մեջ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ անհրաժեշտ է մեղմացնել Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ նշանակված 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 325.000 /երեք հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով, որը նա պետք է կրի:
Մեղադրյալի նկատմամբ հիմնական և լրացուցիչ պատիժ նշանակելիս, Դատարանը հաշվի է առնում հանցանքի բնույթը, մասնավորապես՝ այն ներառված է հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքում, որը հանդիսանում է միջին ծանրության հանցանք և ոտնձգում է հասարակության բարոյականության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններին, մեղադրյալի ՌԴ քաղաքացի հանդիսանալն ու ՀՀ-ում մշտական բնակության վայր չունենալու հանգամանքները: Ընդ որում, Դատարանն ընդգծում է, որ վերջինս ՀՀ ժամանելու նպատակն ըստ էության եղել է վերոշարադրված գործունեությամբ գումար վաստակելը: Միևնույն ժամանակ, կատարված հանցագործության բնույթով պայմանավորված, նկատի ունենալով, որ արդեն իսկ բացահայտվել է վերջինիս դիտավորությունը և գործունեությունը ՀՀ-ում, լրացուցիչ պատժի կիրառումը միտված է կանխելու ՀՀ տարածքում նմանատիպ հանցագործության կատարումը:
5.14 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.2 կետում մեղադրյալի միջնորդությունն ու արձանագրված հանգամանքները, և հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի իրավակարգավորումները, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 2 /երկու/ ամիս ժամանակ՝ սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 162.500 /հարյուր վաթսուներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
5.15 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Ե.Գովորկովայի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները:
5.16 Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
5.17 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
5.18 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը:
Մեղքն ընդունելը, որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում արագացված վարույթի կիրառմամբ պայմանավորված մեղադրյալի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այդ կապակցությամբ 5.5 կետում արձանագրված ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Որպես Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի անձը բնութագրող հանգամանք է համարում դատապարտված չլինելը:
5.19 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1 և 5.18 կետերում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.3, 5.4 և 5.6 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով:
Մեղադրյալի նկատմամբ հիմնական և լրացուցիչ պատիժ նշանակելիս, Դատարանը հաշվի է առնում հանցանքի բնույթը, մասնավորապես՝ այն ներառված են հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքում, որը հանդիսանում է միջին ծանրության հանցանք և ոտնձգում է հասարակության բարոյականության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններին, մեղադրյալի ՌԴ քաղաքացի հանդիսանալն ու ՀՀ-ում մշտական բնակության վայր չունենալու հանգամանքները: Ընդ որում, Դատարանն ընդգծում է, որ վերջինս ՀՀ ժամանելու նպատակն, ըստ էության, եղել է վերոշարադրված գործունեությամբ գումար վաստակելը: Միևնույն ժամանակ, կատարված հանցագործության բնույթով պայմանավորված, նկատի ունենալով, որ արդեն իսկ բացահայտվել է վերջինիս դիտավորությունը և գործունեությունը ՀՀ-ում, լրացուցիչ պատժի կիրառումը միտված է կանխելու ՀՀ տարածքում նմանատիպ հանցագործության կատարումը:
5.20 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.2 կետում մեղադրյալի միջնորդությունն ու արձանագրված հանգամանքները, և հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի իրավակարգավորումները, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 10 /տասը/ ամիս ժամանակ՝ սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 187.500 /հարյուր ութսունյոթ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
5.21 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Ս.Զոլոտարևայի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները:
5.22 Քննության առնելով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված պլանշետի, բջջային հեռախոսի և որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենների տնօրինման հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ «Այփադ» տեսակի պլանշետը և «Այֆոն» տեսակի բջջային հեռախոսը պետք է հանձնել սեփականատիրոջ տնօրինմանը, իսկ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
5.23 Դատարանը գտնում է նաև, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4–րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալներից ենթակա չեն բռնագանձման:
(…)»
3.Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը.
1-ին բողոք ներկայացրած անձը՝ մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի պաշտպան Բակուր Օհանյանը գտել է, որ Դատարանը, Եկատերինա Գովորկովային դատապարտելով որպես հիմնական պատիժ՝ 1.875.000 ՀՀ դրամ տուգանքի և որպես լրացուցիչ պատիժ՝ ՀՀ տարածքից վտարելը, նրա նկատմամբ նշանակել է անարդարացի՝ ակնհայտ խիստ պատիժ, դրանով իսկ թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական օրենքի էական խախտում, որն էլ ազդել է գործի ելքի վրա:
(...)
Դատարանի կողմից պատշաճ կերպով չի գնահատվել պատժի անհատականացման ընդհանուր չափանիշներից պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը։
Եկատերինա Գովորկովան, մինչդատական վարույթում համագործակցել է վարույթն իրականացնող մարմնի հետ՝ ներկայացնելով դեպքի բացահայտման ուղղությամբ կարևոր նշանակություն հանգամանքներ, հայտնել ինչպես իր, այնպես էլ այլ անձանց՝ այդ թվում օտարերկրյա քաղաքացիների կողմից առերևույթ կատարված հանցանքի վերաբերյալ տվյալներ։ Մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի, Սվետլանա Զոլոտարևայի և Գոհար Սիմոնյանի հայտնած տվյալների արդյունքում բացահայտվել են օտարերկրյա քաղաքացիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար տարբեր երկրներում, այդ թվում ՀՀ-ում, հաստատություններ ստեղծելու, հարկերից խուսափելու և առանձնապես խոշոր չափերով փողերի լվացմամբ զբաղվելու առերևույթ հանցագործության դեպքեր, որոնք առանձնացվել են առանձին վարույթում։
Վերոհիշյալ հանգամանքների, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության, մեղադրյալի դրսևորած հետհանցավոր վարքագծի՝ ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելու և զղջալու պարագայում Եկատերինա Գովորկովայի նկատմամբ որպես արդարացի պատիժ պետք է նշանակել հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատիժը՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանապատիկի չափով։ Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով մինչդատական վարույթում Եկատերինա Գովորկովայի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու 1 ամիս 25 օր ժամկետը, վերջինս ենթակա է պատժի կրումից ազատման։
Անդրադառնալով Եկատերինա Գովորկովայի նկատմամբ որպես լրացուցիչ պատիժ նշանակված ՀՀ տարածքից 5 տարի ժամկետով վտարելու հարցին՝ նշել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 6-րդ մասի 3-րդ կետը՝ որպես նշված պատժատեսակի կիրառումը բացառող հանգամանք, ի թիվս այլնի, մատնանշել է նաև մինչև հանցանք կատարելը Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացու հետ ամուսնացած լինելու փաստը։
Եկատերինա Գովորկովան դեռևս 2024 թվականի հունիս ամսից փաստացի ամուսնացած է եղել ՀՀ քաղաքացու հետ, որպիսի պայմաններում վերջինիս նկատմամբ ՀՀ տարածքից վտարելու վերաբերյալ լրացուցիչ պատժատեսակ չէր կարող սահմանվել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` պարզելով, որ առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս կամ պատժի կրման հարցը լուծելիս հաշվի չի առել պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող կամ հանցագործության վտանգավորությունը կամ մեղադրյալի անձը բնութագրող որևէ հանգամանք, որի արդյունքով նշանակել է անարդարացի` ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ պատիժ, վերաքննիչ դատարանը փոփոխում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը` մեղմացնելով կամ խստացնելով պատիժը կամ այլ կերպ լուծելով պատժի կրման հարցը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
Վերոգրյալ հիմնավորումներով պաշտպան Բ.Օհանյանը խնդրել է պատժի մասով բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից թիվ ԵԴ1/1743/01/25 քրեական գործով 2025 թվականի հուլիսի 4-ին կայացված դատավճիռը` մեղմացնելով Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ նշանակված պատիժը` նրա նկատմամբ նշանակելով պատիժ՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանապատիկի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ, Եկատերինա Գովորկովային ազատել պատիժը կրելուց։
Վերացնել Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ 5 տարի ժամկետով ՀՀ տարածքից վտարելու վերաբերյալ սահմանված լրացուցիչ պատիժը։
2-րդ բողոք ներկայացրած անձը՝ մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի պաշտպան Արեն Մնացականյանը գտել է, որ Դատարանը, Գոհար Սիմոնյանին դատապարտելով 2.250.000 ՀՀ դրամ տուգանքի, նրա նկատմամբ նշանակել է անարդարացի պատիժ, դրանով իսկ թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական օրենքի էական խախտում, որն էլ ազդել է գործի ելքի վրա:
(...)
Դատարանի կողմից պատշաճ կերպով չի գնահատվել պատժի անհատականացման ընդհանուր չափանիշներից երկուսի` հանցավորի անձի և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը։ Մասնավորապես, նշվածի համատեքստում պետք է մանրամասն վերլուծել և գնահատել հանցավորի անձը բնութագրող հետևյալ փաստական հանգամանքները՝ մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի տարիքը, այն, որ նա երիտասարդ է (30 տարեկան է), մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի կողմից մշտական բնակության վայր ունենալու հանգամանքը (ընտանիքի հետ բնակվում է Երևան քաղաքի Էրեբունի 25/43 հասցեի բնակարանում),ամուսնացած լինելու հանգամանքը, մշտական աշխատանք չունենալու հանգամանքը, բնակության վայրից դրական բնութագրվելու հանգամանքը, նախկինում դատապարտված կամ որևէ կերպ արատավորված չլինելու հանգամանքը:
Բացի այդ, հարկ է վերլուծել և գնահատել նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հետևյալ հանգամանքների առկայությունը.
Գոհար Սիմոնյանի կողմից մեղայականով ներկայանալը, իրեն մեղավոր ճանաչելը, կատարած արարքի համար զղջալը, տված ցուցմունքներով գործի քննությանն աջակցելը, հանցանք կատարած անձանց բացահայտելը (տված ցուցմունքներով բացահայտել է օտարերկրյա քաղաքացիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար հաստատություններ ստեղծելու և փողերի լվացմամբ զբաղվելու դեպքեր), մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյհանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը:
Վերոգրյալ հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ թույլ են տալիս հանգելու հիմնավոր հետևության, որ Գոհար Սիմոնյանի նկատմամբ որպես արդարացի պատիժ պետք է նշանակել հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատիժը՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանապատիկի չափով։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` պարզելով, որ առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս կամ պատժի կրման հարցը լուծելիս հաշվի չի առել պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող կամ հանցագործության վտանգավորությունը կամ մեղադրյալի անձը բնութագրող որևէ հանգամանք, որի արդյունքով նշանակել է անարդարացի` ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ պատիժ, վերաքննիչ դատարանը փոփոխում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը` մեղմացնելով կամ խստացնելով պատիժը կամ այլ կերպ լուծելով պատժի կրման հարցը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
Վերոգրյալ հիմնավորումներով պաշտպան Ա.Մնացականյանը խնդրել է փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից թիվ ԵԴ1/1743/01/25 քրեական գործով 2025 թվականի հուլիսի 4-ին կայացված դատավճիռը` մեղմացնելով Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը` նրա նկատմամբ նշանակելով պատիժ՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանապատիկի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ, մեղմացնել Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով տոիւգանքը և վերջնական պատիժ նշանակել՝ տուգանք՝ 1.475.000 ՀՀ դրամի չափով։
Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին թույլատրել նշանակված 1.475.000 ՀՀ դրամ տուգանքը վճարել 1 տարվա ընթացքում:
3-րդ բողոք ներկայացրած անձը՝ մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի պաշտպան Արայիկ Ներսիսյանը գտել է, որ Դատարանը, Սվետլանա Զոլոտարևային դատապարտելով որպես հիմնական պատիժ՝ 1.875.000 ՀՀ դրամ տուգանքի և որպես լրացուցիչ պատիժ՝ ՀՀ տարածքից վտարելը, նրա նկատմամբ նշանակել է անարդարացի՝ ակնհայտ խիստ պատիժ, դրանով իսկ թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական օրենքի էական խախտում, որն էլ ազդել է գործի ելքի վրա:
(...)
Դատարանի կողմից պատշաճ կերպով չի գնահատվել պատժի անհատականացման ընդհանուր չափանիշներից պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը։
Ռուսաստանի Դաշնությունում բնակվելու ընթացքում Սվետլանա Զոլոտարևան, տեղեկանալով Հայաստանի Հանրապետությունում իրականացվող քրեաիրավական գործընթացների մասին, վերադարձել է ՀՀ և կամովին ներկայացել վարույթն իրականացնող մարմնին, համագործակցել վարույթն իրականացնող մարմնի հետ՝ ներկայացնելով դեպքի բացահայտման ուղղությամբ կարևոր նշանակության հանգամանքներ, հայտնել ինչպես իր, այնպես էլ այլ անձանց՝ այդ թվում օտարերկրյա քաղաքացիների կողմից առերևույթ կատարված հանցանքի վերաբերյալ տվյալներ։
Սվետլանա Զոլոտարևայի, Գոհար Սիմոնյանի և Եկատերինա Գովորկովայի հայտնած տվյալների արդյունքում բացահայտվել են օտարերկրյա քաղաքացիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար տարբեր երկրներում, այդ թվում ՀՀ-ում, հաստատություններ ստեղծելու, հարկերից խուսափելու և առանձնապես խոշոր չափերով փողերի լվացմամբ զբաղվելու առերևույթ հանցագործության դեպքեր, որոնք առանձնացվել են առանձին վարույթում։
Վերոհիշյալ հանգամանքների, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության, մեղադրյալի դրսևորած հետհանցավոր վարքագծի՝ ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելու և զղջալու պարագայում Սվետլանա Զոլոտարևայի նկատմամբ որպես արդարացի պատիժ պետք է նշանակել հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատիժը՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանապատիկի չափով։
Անդրադառնալով Սվետլանա Զոլոտարևայի նկատմամբ որպես լրացուցիչ պատիժ նշանակված ՀՀ տարածքից 5 տարի ժամկետով վտարելու հարցին՝ բողոքաբերը նշել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 6-րդ մասի 3-րդ կետը՝ որպես նշված պատժատեսակի կիրառումը բացառող հանգամանք, ի թիվս այլնի, մատնանշել է նաև մինչև հանցանք կատարելը Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացու հետ ամուսնացած լինելու փաստը։ Սվետլանա Զոլոտարևան դեռևս 2023 թվականից փաստացի ամուսնացած է եղել ՀՀ քաղաքացու հետ, որպիսի պայմաններում վերջինիս նկատմամբ ՀՀ տարածքից վտարելու վերաբերյալ լրացուցիչ պատժատեսակ չէր կարող սահմանվել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` պարզելով, որ առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս կամ պատժի կրման հարցը լուծելիս հաշվի չի առել պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող կամ հանցագործության վտանգավորությունը կամ մեղադրյալի անձը բնութագրող որևէ հանգամանք, որի արդյունքով նշանակել է անարդարացի` ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ պատիժ, վերաքննիչ դատարանը փոփոխում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը` մեղմացնելով կամ խստացնելով պատիժը կամ այլ կերպ լուծելով պատժի կրման հարցը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
Վերոգրյալ հիմնավորումներով պաշտպան Ա.Ներսիսյանը խնդրել է պատժի մասով բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից թիվ ԵԴ1/1743/01/25 քրեական գործով 2025 թվականի հուլիսի 4-ին կայացված դատավճիռը` մեղմացնելով Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ նշանակված պատիժը` նրա նկատմամբ նշանակելով պատիժ՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանապատիկի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով։
Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևային թույլատրել նշանակված 1.500.000 ՀՀ դրամ տուգանքը վճարել 1 տարվա ընթացքում։
Վերացնել Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ 5 տարի ժամկետով ՀՀ տարածքից վտարելու վերաբերյալ սահմանված լրացուցիչ պատիժը։
4.Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները.
Դատախազը պատշաճ ծանուցված լինելով դատական նիստի վայրի և ժամանակի մասին, բողոքների քննությանը չի ներկայացել:
Հանրային պաշտպան Ա.Հովհաննիսյանը պնդեց մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի պայմանագրային պաշտպան Ա.Մնացականյանի կողմից ներկայացրած բողոքը, մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը:
Մեղադրյալ Եկատերինա Գովորկովան և Սվետլանա Զոլոտարևան նշեցին, որ իրենց պայմանագրային պաշտպանների կողմից ներկայացված բողոքները՝ որպես հիմնական պատիժ նշանակված տուգանքի չափը նվազեցնելու մասով չեն պնդում, պատրաստ են դատավճռով նշանակված տուգանքը վճարել, սակայն բողոքը պնդում են նշանակված լրացուցիչ պատժի մասով, քանի որ իրենք դատավճռի կայացումից հետո ամուսնացել են ՀՀ քաղաքացու հետ, ընտանիք կազմել, ամուսնությունը գրանցվել է ՔԿԱԳ մարմնում, ցանկանում են մշտական բնակություն հաստատել ՀՀ-ում, ուստի խնդրում են իրենց նկատմամբ դատավճռով նշանակված լրացուցիչ պատիժը՝ ՀՀ-ից 5 տարի ժամկետով վտարումը, վերացնել:
Հանրային պաշտպան ԱՀովհաննիսյանը միացավ մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի դիրքորոշմանը:
5.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության 352-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(…)
2. Վերաքննությունը կիրառվում է այն դեպքում, երբ բողոքարկվում է առաջին ատյանի դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ չմտած`
1) դատավճիռը.
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«4. Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վերաքննությունը և վճռաբեկությունն իրականացվում են բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: (…)»:
Այսպիսով՝ վերաքննիչ բողոքների հիմքերի և դրանք հաստատող փաստերի սահմաններում դատական վերանայման ենթարկելով վիճարկվող դատական ակտը, ուսումնասիրելով և վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, լսելով պաշտպանական կողմի դիրքորոշումը բողոքների վերաբերյալ, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալը
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները․
(…)
7) ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
8) դատապարտված մեղադրյալը ենթակա է արդյոք պատժի իր կատարած հանցանքի համար.
9) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
10) դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
(…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը: (…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն.
1.Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2.Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2.Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
(…):
Թեև 01.07.2022թ. ուժի մեջ է մտել ՀՀ քրեական նոր օրենսգիրքը, սակայն Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մինչ այդ գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի շրջանակներում մի շարք գործերով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած դիրքորոշումները՝ արդարացի պատիժ նշանակելու մասին, կիրառելի են նաև սույն քրեական գործով:
Մասնավորապես՝ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Թամարա Տեր-Գրիգորյանի և Հովհաննես Սահակյանի վերաբերյալ գործերով արձանագրել է, որ պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 և 63 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն:
Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս (տես ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի` Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-192/07 և 2009թ. հունիսի 2-ի` Հովհաննես Սահակյանի վերաբերյալ գործով 2009թ. հունիսի 2-ի ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշումները):
«Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրային վտանգավորության վրա` հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը» (տես Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009թ. փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը):
«Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր տարրերից մեկն է, որի շրջանակներում կարևորվում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանումը։ Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը։
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: Նշված սկզբունքներից յուրաքանչյուրը՝ որպես առանձին բաղադրամաս, ունի ինքնուրույն նշանակություն և պարտադիր հաշվի է առնվում քրեական պատիժ նշանակելիս: Սկզբունքների ինքնուրույնությունը, սակայն, չի նշանակում, որ դրանք մեկուսացված են մեկը մյուսից, քանի որ միայն համակցության մեջ այդ սկզբունքները կարող են ապահովել օրինական, արդար, անհատականացված և մարդասիրական պատժի նշանակումը:
(…)
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ արդարության՝ որպես պատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդգրկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, առավել ևս, որ դրանք ձևավորվում են այն նույն հանգամանքների հիման վրա, որոնք դատարանը հաշվի է առնում պատիժ նշանակելիս (հանցագործության հանրորեն վտանգավորությունը, հանցավորի անձը և այլն): Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ պատժի նշանակման արդարության սկզբունքը դատարանը պետք է կիրառի պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում»։ (տես Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումը):
Վերը շարադրված իրավադրույթների բովանդակային վերլուծությունից, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումներից և սույն գործի կոնկրետ հանգամանքներից ելնելով, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության այն մասին, որ մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածով ամրագրված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով ու մեղադրյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքների ծանրությանը, հանցավորների անձին, անհրաժեշտ ու բավարար է նրանց վերասոցիալականացման համար:
Մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալները /նախկինում դատված չի եղել/, պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները /իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, անկեղծորեն զղջալը կատարած արարքի համար, խոստովանական ցուցմունքներ տալը/, պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը /կատարել է հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված միջին ծանրության հանցանք/, համակցության մեջ գնահատվել և իրենց համաչափ արտացոլումն են գտել նրա նկատմամբ նշանակված պատժատեսակում և պատժաչափում:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը որպես պատիժ նախատեսում է՝ տուգանք՝ քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներ՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակում՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում` երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
Դատարանը հաշվի առնելով ինչպես մեղադրյալի կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ մեղադրյալի անձը՝ մասնավորապես նախկինում դատված չլինելու հանգամանքը, պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, նրա նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել է կատարած արարքի համար օրենքով նախատեսված պատժատեսակներից ամենամեղմը, ինչն իրավաչափ է, բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից:
Վերը նշվածի համատեքստում անդրադառնալով սույն գործով մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված տուգանքի չափին, այն է՝ նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկի՝ 2.250.000/ երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ այն ակնհայտ խիստ չի կարող գնահատվել, նշանակված պատիժն արդարացի է, այն համապատասխանում է մեղադրյալի անձին և նրա կատարած արարքին: Դատարանի նշանակած պատժաչափի հետ չհամաձայնելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան:
Գոհար Սիմոնյանի պաշտպան Ա.Մնացականյանի պնդումները հակառակի մասին ընդունելի չեն Վերաքննիչ դատարանի համար: Դրանք հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատավճիռը՝ մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի չափի մասով փոփոխելու համար: Հետևաբար մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի պաշտպան Ա.Մնացականյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել:
Հաջորդիվ անդրադառնալով մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի պաշտպանների կողմից բերված վերաքննիչ բողոքներին և փաստելով, որ Վերաքննիչ դատարանում Եկատերինա Գովորկովան և Սվետլանա Զոլոտարևան իրենց պաշտպանների կողմից բերված բողոքները պնդեցին մասնակի՝ միայն լրացուցիչ պատժի մասով, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի նկատմամբ վիճարկվող դատավճռով նշանակված հիմնական պատիժը քննարկման առարկա չի դարձնում:
Անդրադառնալով վիճարկվող դատավճռով մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի նկատմամբ նշանակված լրացուցիչ պատժին, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ նրանց նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելով, այն է՝ վտարել ՀՀ-ից 5 տարի ժամկետով, Դատարանը դատական սխալ թույլ չի տվել:
Պաշտպանների այն պնդումը, թե մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովան և Սվետլանա Զոլոտարևան մինչև հանցանք կատարելը Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացու հետ գտնվել են ամուսնական հարաբերությունների մեջ, հիմք չի կարող հանդիսանալ արձանագրելու, թե մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի նկատմամբ ՀՀ-ից վտարելու ձևով լրացուցիչ պատիժ նշանակելով Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, քանի որ մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովան և Սվետլանա Զոլոտարևան մինչև հանցանք կատարելը Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացու հետ ամուսնացած լինելու փաստը հավաստող որևէ փաստաթուղթ Դատարան չեն ներկայացրել: Սակայն դատավճռի կայացումից հետո նոր հանգամանք է ի հայտ եկել, մասնավորապես մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովան և Սվետլանա Զոլոտարևան կազմել են ընտանիք, ՀՀ-ում ստեղծել են ամուր սոցիալական կապեր, ամուսնացել են ՀՀ քաղաքացիների հետ, նրանց ամուսնությունը գրանցվել է օրեքով սահմանված կարգով, որպիսի փաստը հավաստող ապացույց են ներկայացրել Վերաքննիչ դատարան:
Այսպես՝ համաձայն ՀՀ ՔԿԱԳ գործակալության կողմից տրված ամուսնության վկայականների՝ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի և Վահե Ջալալի Կարապետյանի ամուսնությունը գրանցվել է 2025 թվականի օգոստոսի 29-ին, գրանցման համար 888/10787/2025, իսկ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի և Արթուր Արամի Նասիբյանի ամուսնությունը գրանցվել է 2025 թվականի օգոստոսի 08-ին, գրանցման համար 888/9616/2025:
Վերոգրյալ փաստի հաշվառմամբ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 04.07.2025թ. թիվ ԵԴ1/1743/01/25 քրեական գործով դատավճիռը՝ մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի նկատմամբ նշանակված լրացուցիչ պատժի մասով պետք է փոփոխել՝ բավարարելով վերջիններիս պաշտպանների վերաքննիչ բողոքների պահանջը՝ նշանակված լրացուցիչ պատիժները վերացնելու մասով:
Այսպիսով՝ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-369-րդ, 370-371-րդ, 378-րդ և 379-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը.
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի պաշտպան Ա.Մնացականյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Մեղադրյալներ Սվետլանա Զոլոտարևայի պաշտպան Ա.Ներսիսյանի և Եկատերինա Գովորկովայի պաշտպան Բ.Օհանյանի վերաքննիչ բողոքները բավարարել:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 04-ի թիվ ԵԴ1/1743/01/25 քրեական գործով դատավճիռը մասնակի փոփոխել:
Մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի նկատմամբ նշանակված լրացուցիչ պատիժը՝ 5 տարի ժամկետով ՀՀ-ից վտարելը, վերացնել:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ն.ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Վ.ՄԱՐԳԱՅԱՆ
Է.ՄԱՆԱՍՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
(այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Ն.Հովակիմյան
դատավորներ` Վ.Մարգարյան
Է.Մանասյան
քարտուղարությամբ` Լ.Կարապետյանի
մասնակցությամբ՝
մեղադրող՝ Ա.Բեգլարյանի
պաշտպան՝ Ա.Հովհաննիսյանի
մեղադրյալներ՝ Գ.Սիմոնյանի
Ե.Գովորկովայի
Ս.Զոլոտարևայի
թարգմանիչ՝ Գ.Միրզոյանի
15.12.2025թ. ք.Երևան
դռնբաց դատական նիստում, մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի պաշտպան Բ.Օհանյանի, մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի պաշտպան Ա.Մնացականյանի, մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի պաշտպան Ա.Ներսիսյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա դատական վերանայման ենթարկելով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Դատարան) 04.07.2025թ. թիվ ԵԴ1/1743/01/25 դատավճիռը.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի դեկտեմբերի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախաձեռնվել է թիվ 59107624 քրեական վարույթը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին որոշում է կայացվել թիվ 59107624 քրեական վարույթով նախաքննության կատարումը մի քանի քննիչի հանձնարարելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 396-րդ հոդվածով նախաձեռնվել է թիվ 59108124 քրեական վարույթը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Ե.Գովորկովային ձերբակալելու մասին:
Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 59108124 քրեական վարույթը թիվ 59107624 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 59107624 համարի ներքո շարունակելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել ձերբակալված Ե.Գովորկովային ազատ արձակելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել:
2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Եկատերինա Գովորկովային դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին:
Նույն օրը ձերբակալվել է Ե.Գովորկովան:
2024 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2204/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Եկատերինա Գովորկովայի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով:
2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2207/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով:
2025 թվականի հունվարի 25-ին Գ.Սիմոնյանը արգելանքի է վերցվել և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 3-րդ, գ.թ. 19, 29-32/:
2025 թվականի հունվարի 26-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2207/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառվել են վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը :
2025 թվականի փետրվարի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2204/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Եկատերինա Գովորկովայի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառվել են վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի ապրիլի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 59102125 քրեական վարույթը:
2025 թվականի ապրիլի 03-ին որոշում է կայացվել թիվ 59102125 քրեական վարույթից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով դեպքերով նոր վարույթ անջատելու և անջատված վարույթին թիվ 59102325 համարը շնորհելու մասին:
2025 թվականի մայիսի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 298-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 59103625 քրեական վարույթը:
Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 59103625 քրեական վարույթը թիվ 59107624 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 59107624 համարի ներքո շարունակելու մասին:
2025 թվականի մայիսի 06-ին Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և հաջորդ օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել:
2025 թվականի մայիսի 06-ին Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել :
2025 թվականի մայիսի 06-ին Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել:
2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել թիվ 59107624 քրեական վարույթով մեղադրյալ Ս.Զոլոտարևայի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին:
2025 թվականի մայիսի 09-ին որոշում է կայացվել թիվ 59107624 քրեական վարույթից նոր վարույթում Ե.Գովորկովայի, Ս.Զոլոտարևայի և Գ.Սիմոնյանի մասով մասն անջատելու և դրան թիվ 59103825 համարը շնորհելու մասին:
2025 թվականի մայիսի 13-ին կազմվել է թիվ 59103825 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի մայիսի 19-ին որոշում է կայացվել թիվ 59103825 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 19-ին թիվ 59103825 քրեական գործը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով նույն օրը թիվ ԵԴ1/1743/01/25 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի մայիսի 20-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին։
2025 թվականի մայիսի 20-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
2025 թվականի հունիսի 04-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ մինչդատական վարույթն իրականացնող մարմնի՝ 2025 թվականի մայիսի 07-ի որոշմամբ կիրառված բացակայելու արգելք խափանման միջոցն անփոփոխ թողնելու մասին:
2025 թվականի հունիսի 04-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառված վարչական հսկողությունը վերացնելու, իսկ բացակայելու արգելքն անփոփոխ թողնելու մասին:
2025 թվականի հունիսի 04-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառված վարչական հսկողությունը վերացնելու, իսկ բացակայելու արգելքն անփոփոխ թողնելու մասին:
2025 թվականի հուլիսի 04-ին Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավճռով վճռվել է.
1. Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկի՝ 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով:
1.1 ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ, մեղմացնել Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 2.225.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով:
1.2 Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 2.225.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 10 /տասը/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 222.500 /երկու հարյուր քսաներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
1.3 Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները:
2. Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով:
2.1 ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ, մեղմացնել Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ նշանակված 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 325.000 /երեք հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով:
2.2 Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 325.000 /երեք հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 2 /երկու/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 162.500 /հարյուր վաթսուներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
2.3 Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները:
3. Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևային մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով:
3.1 Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևային թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 10 /տասը/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 187.500 /հարյուր ութսունյոթ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
3.2 Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները:
4. Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված պլանշետը և բջջային հեռախոսը հանձնել սեփականատիրոջ տնօրինմանը, իսկ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
5. Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
(…)։
2025 թվականի օգոստոսի 19-ին Դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ Վերաքննիչ դատարան բողոքներ են ստացվել մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի պաշտպան Բ.Օհանյանից և մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի պաշտպան Ա.Մնացականյանից։
Նույն դատավճռի դեմ 2025 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Վերաքննիչ դատարան բողոք է ստացվել մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի պաշտպան Ա.Ներսիսյանից:
2025 թվականի օգոստոսի 29-ին թիվ ԵԴ1/1743/01/25 քրեական գործը մուտքագրվել է ՀՀ վերաքննիչ դատարան և նախագահող դատավորին է հանձնվել 2025 թվականի սեպտեմբերի 01-ին։
Վերաքննիչ դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 13-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ և նշանակվել քննության:
Վերաքննիչ բողոքների պատասխան չի ներկայացվել:
2.Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքների քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը.
Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա. «մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, հաստատություն ղեկավարելու միջոցով նպաստել է պոռնկությամբ զբաղվելուն.
Մասնավորապես.
Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը 2024 թվականի սեպտեմբեր ամսից ի վեր՝ շուրջ 4 ամիս, մի խումբ անձանց հետ շահադիտական դրդումներով ղեկավարել է մի խումբ անձանց՝ ամուսիններ Իլյա և Մարինա Բերեզովսկիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված, Նիկոլայ Պապուլովի կողմից հիմնադրված «ԷՍ-ԷԼ» ՍՊ ընկերության կողմից վարձակալած՝ Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 29-րդ շենքի 19-րդ հասցեում գտնվող հաստատությունը՝ «Ամստերդամ» ակումբը, այն է՝ նշված ակումբում որպես ադմինիստրատորներ տարբեր հերթափոխերի աշխատած Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի օժանդակությամբ՝ որպես մերսուհիներ աշխատանքի են ընդունել Տատյանա Կարլյուկինային, Տատյանա Կուժելևային, Դարյա Վոլոդինային, Օլեսյա Լեուտային և քննությամբ չպարզված այլ անձանց։ Գոհար Սիմոնյանը իրականացնելով պոռնկությամբ զբաղվելու նպատակով ստեղծված հաստատության բնականոն գործունեության ապահովմանն ուղղված միջոցառումներ՝ իրականացրել է հաստատության փաստացի ղեկավարումը, որպես մերսուհիներ աշխատանքի ընդունված վերոհիշյալ անձանց ներկայացրել է վարձատրության դիմաց սեքսուալ բնույթի ծառայությունների տեսակները գնացուցակը, այն է՝ սեռական հարաբերության նմանակում ցանկացած եղանակով բացի ավանդական սեռական հարաբերություններից, ցանկացած այլ սեքսուալ բնույթի գործողություններով սեռական կարիքների բավարարում: Բացի այդ, ծառայությունների արդյունքում հավաքագրված եկամուտները բաշխել է աշխատակիցների՝ մերսուհիների, ադմինիստրատորների, հաստատության սեփականատերերի և տարածքը վարձակալությամբ տված անձի միջև՝ այդ կերպ ստեղծել նպաստավոր պայմաններ Տատյանա Կարլյուկինայի, Տատյանա Կուժելևայի, Դարյա Վոլոդինայի, Օլեսյա Լեուտայի և քննությամբ չպարզված այլ անձանց պոռնկությամբ զբաղվելու համար (…)»:
Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա. «օժանդակել է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելուն.
Մասնավորապես.
Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան 2024 թվականի օգոստոս ամսից ի վեր՝ շուրջ 5 ամիս, օժանդակել է մի խումբ անձանց՝ ամուսիններ Իլյա և Մարինա Բերեզովսկիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված, Նիկոլայ Պապուլովի կողմից հիմնադրված «ԷՍ-ԷԼ» ՍՊ ընկերության կողմից վարձակալած՝ Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 29-րդ շենքի 19-րդ հասցեում գտնվող հաստատությունը՝ «Ամստերդամ» ակումբը ղեկավարելուն: Նա աշխատելով որպես հաստատության ադմինիստրատոր՝ օժանդակել է հաստությունը փաստացի ղեկավարողի (որը գործառույթը 2024 թվականի հոկտեմբերից ի վեր կատարել է Գոհար Սիմոնյանը) կողմից որպես մերսուհիներ աշխատանքի ընդունած Տատյանա Կարլյուկինային, Տատյանա Կուժելևային, Դարյա Վոլոդինային, Օլեսյա Լեուտային և քննությամբ չպարզված այլ անձանց՝ պոռնկության զբաղվելուն, այն է՝ ընդունել հեռախոսազանգեր և գրանցել հաճախորդների, վերջիններիս ներկայացրել վարձատրության դիմաց սեքսուալ բնույթի ծառայությունների տեսակները և գնացուցակը, այդ թվում սեռական հարաբերության նմանակում ցանկացած եղանակով, բացի ավանդական սեռական հարաբերություններից, ցանկացած այլ սեքսուալ բնույթի գործողություններով սեռական կարիքների բավարարում, ստացել նշված ծառայությունների դիմաց հաճախորդների վարձատրությունները և իրենց հերթափոխի ժամանակ իրականացրել կազմակերպչական աշխատանքներ։ Բացի այդ, հավաքագրել են ծառայությունների արդյունքում ստացված եկամուտները և փոխանցել Գոհար Սիմոնյանին, ով գումարներ բաշխել է աշխատակիցների՝ մերսուհիների, ադմինիստրատորների, հաստատության սեփականատերերի և տարածքը վարձակալությամբ տված անձի միջև՝ այդ կերպ օժանդակել Գոհար Սիմոնյանին՝ Տատյանա Կարլյուկինայի, Տատյանա Կուժելևայի, Դարյա Վոլոդինայի, Օլեսյա Լեուտայի և քննությամբ չպարզված այլ անձանց պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված հաստատություն ղեկավարելու գործողություններին:
(…)»:
Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա. «օժանդակել է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելուն.
Մասնավորապես.
Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան 2024 թվականի սեպտեմբեր ամսից ի վեր՝ շուրջ 11 ամիս, օժանդակել է մի խումբ անձանց՝ ամուսիններ Իլյա և Մարինա Բերեզովսկիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված, Նիկոլայ Պապուլովի կողմից հիմնադրված «ԷՍ-ԷԼ» ՍՊ ընկերության կողմից վարձակալած՝ Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 29-րդ շենքի 19-րդ հասցեում գտնվող հաստատությունը՝ «Ամստերդամ» ակումբը ղեկավարելուն: Նա աշխատելով որպես հաստատության ադմինիստրատոր՝ օժանդակել է հաստությունը փաստացի ղեկավարողի (որը գործառույթը 2024 թվականի հոկտեմբերից ի վեր կատարել է Գոհար Սիմոնյանը) կողմից որպես մերսուհիներ աշխատանքի ընդունած Տատյանա Կարլյուկինային, Տատյանա Կուժելևային, Դարյա Վոլոդինային, Օլեսյա Լեուտային և քննությամբ չպարզված այլ անձանց՝ պոռնկության զբաղվելուն, այն է՝ ընդունել հեռախոսազանգեր և գրանցել հաճախորդների, վերջիններիս ներկայացրել վարձատրության դիմաց սեքսուալ բնույթի ծառայությունների տեսակները և գնացուցակը, այդ թվում սեռական հարաբերության նմանակում ցանկացած եղանակով, բացի ավանդական սեռական հարաբերություններից, ցանկացած այլ սեքսուալ բնույթի գործողություններով սեռական կարիքների բավարարում, ստացել նշված ծառայությունների դիմաց հաճախորդների վարձատրությունները և իրենց հերթափոխի ժամանակ իրականացրել կազմակերպչական աշխատանքներ։ Բացի այդ, հավաքագրել են ծառայությունների արդյունքում ստացված եկամուտները և փոխանցել Գոհար Սիմոնյանին, ով գումարներ բաշխել է աշխատակիցների՝ մերսուհիների, ադմինիստրատորների, հաստատության սեփականատերերի և տարածքը վարձակալությամբ տված անձի միջև՝ այդ կերպ օժանդակել Գոհար Սիմոնյանին՝ Տատյանա Կարլյուկինայի, Տատյանա Կուժելևայի, Դարյա Վոլոդինայի, Օլեսյա Լեուտայի և քննությամբ չպարզված այլ անձանց պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված հաստատություն ղեկավարելու գործողություններին:
(…)»:
3. Արագացված վարույթ.
3.1 Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալներ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը, Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան և Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան միջնորդել են կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրենց պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն են մեղադրանքի հետ, պնդում են արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել են պաշտպաններ Բ.Օհանյանի, Ա.Մնացականյանի և Ա.Ներսիսյանի հետ, գիտակցում են արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
3.2 Հանրային մեղադրող Ա.Բեգլարյանն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկել:
3.3 Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալները համաձայն են մեղադրանքների հետ, պաշտպանների հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր և գիտակցում են իր միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
4. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ.
4.1 Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝
- ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքները, որոնց համաձայն՝ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը, Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան և Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան հանդիսանում են չդատապարտված /հատոր 1-ին, գ.թ. 172, հատոր 2-րդ, գ.թ. 31, դատական նիստի արձանագրություն/,
4.2 Մեղադրյալները Դատարանին խնդրեցին տուգանք պատժատեսակ նշանակելու դեպքում այն տարաժամկետել, քանի որ ի վիճակի չեն անհապաղ և միանգամից վճարել /դատական նիստի արձանագրություն/:
5.Դատարանը կատարել է հետևյալ իրավական վերլուծությունը.
5.1Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
5.2 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գ.Սիմոնյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
5.3 Մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցակիցներ են համարվում կատարողը, դրդիչը, կազմակերպիչը և օժանդակողը:
2. Կատարող է համարվում այն անձը, որն անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանը մասնակցել է այլ անձի (համակատարողի) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այնպիսի անձի օգտագործելու միջոցով, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության տվյալ հանցագործության համար որպես կատարող կամ հանցանքը կատարել է անզգուշությամբ:
3. Դրդիչ է համարվում այն անձը, որը մեկ ուրիշին դրդել է հանցանք կատարելու` համոզելու, նյութապես շահագրգռելու, սպառնալիքի միջոցով կամ այլ եղանակով:
4. Դրդիչ է համարվում նաև այն անձը, որը մեկ ուրիշին դրդել է դրդչության կամ մեկ ուրիշին դրդել է հանցանք կատարելու` դրդելու համար օգտագործելով այնպիսի անձի, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ գործել է անզգուշությամբ:
5. Կազմակերպիչ է համարվում այն անձը, որը կազմակերպել կամ ղեկավարել է հանցանքի կատարումը: Կազմակերպիչ է համարվում նաև այն անձը, որը դրդել է մեկ ուրիշին կազմակերպելու կամ ղեկավարելու հանցանքի կատարումը: Կազմակերպիչ է համարվում նաև այն անձը, որը հանցանքը կազմակերպել կամ ղեկավարել է այնպիսի անձի միջոցով, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ գործել է անզգուշությամբ:
6. Օժանդակող է համարվում այն անձը, որը հանցագործությանը նպաստել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկություններ կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, որը նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, որը նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները:
7. Օժանդակող է համարվում նաև այն անձը, որը՝
1) մեկ ուրիշին դրդել է օժանդակության,
2) նախապես համաձայնություն է տվել մասնակցելու հանցագործությանը որպես համակատարող, սակայն մյուս համակատարողի կողմից հանցանքը կատարելու ընթացքում, անմիջականորեն չմասնակցելով հանցանքի կատարմանը, իր ներկայությամբ ամրապնդել է կատարողի` հանցանք կատարելու վճռականությունը,
3) օժանդակել է հանցագործությանն այնպիսի անձի միջոցով, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ գործել է անզգուշությամբ կամ
4) հատուկ սուբյեկտի դրդմամբ կատարել է հատուկ սուբյեկտով հանցագործության օբյեկտիվ կողմը, որի սուբյեկտ ինքը չի համարվում, կամ հատուկ սուբյեկտի հետ համատեղ մասնակցել է հատուկ սուբյեկտով հանցագործության օբյեկտիվ կողմի կատարմանը, եթե բացակայել են սույն օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 4-րդ, 5-րդ կամ 6-րդ մասով նախատեսված պայմանները, որոնց ուժով անձը հատուկ սուբյեկտով հանցագործության օժանդակող չի համարվում»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի համաձայն՝
«/.../
3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց:
/.../»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի համաձայն՝
« 1.Պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելը՝ պոռնկությամբ զբաղվելու համար հաստատություն ստեղծելը, ղեկավարելը կամ պահելը կամ հանրային հաստատությունը նույն նպատակով շահագործելը կամ այլ անձի պոռնկությամբ զբաղվելու համար բնակարան, շինություն, ավտոմեքենա կամ այլ կացարան տրամադրելը, եթե բացակայում են սույն օրենսգրքի 298-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի հատկանիշները՝
/.../
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կամ
/.../
պատժվում է տուգանքով՝ քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
5.4 Պատիժ նշանակելը քրեական գործով արդարադատության իրականացման վճռական պահն է, որը պետք է դառնա կատարված հանցանքի հասարակական վտանգավորության գնահատման լիարժեք չափանիշ, պատժի ենթարկվող անձին վերասոցիալականացնելու, ինչպես մեղադրյալի, այնպես էլ այլ անձանց կողմից հանցագործությունները կանխելու գործուն միջոց:
Արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը պատժի տեսակը և չափը որոշելու բազմաթիվ դրույթների ու չափանիշների հետ մեկտեղ անխզելիորեն կապված է պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները հետազոտելու և հաշվի առնելու հետ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածում թվարկված են յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները: Այդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն՝ քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները հաստատվում են միայն ապացույցների հիման վրա: Ընդ որում, անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների գնահատումը յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս հնարավորություն է տալիս դատարանին պատկերացում կազմել հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, ինչպես նաև հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատժի անհատականացման կարևորությունն այն է, որ դա լուրջ երաշխիք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակների իրականացման համար: Վերոգրյալից հետևում է, որ մեղադրյալի կողմից արագացված վարույթ կիրառելուն համաձայնություն տալու և ներկայացված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու պարագայում առանց որևէ սահմանափակումների պատժաչափի նշանակման հարցում օրենսդիրը արտոնյալ պայմաններ է նախատեսել: Մասնավորապես՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից:
5.5 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործությունների եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը:
Մեղքն ընդունելը որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում արագացված վարույթի կիրառմամբ պայմանավորված մեղադրյալի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այդ կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումն, ըստ որի՝ «/.../ մեղքն ընդունելը կամ չընդունելն անձի սուբյեկտիվ իրավունքն է, որը նախատեսված և երաշխավորված է ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ և 22-րդ հոդվածներով։ Հետևաբար, մեղքը չընդունելը չի կարող պատիժ նշանակելիս հաշվի առնվել և հակառակը` մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը ՀՀ քրեական օրենսգրքի շրջանակներում բարենպաստ քրեաիրավական նշանակություն ունեցող հանգամանք է և կարող է կատարել պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի դեր։ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը, որպես մեղավոր անձի հետհանցավոր դրական վարքագիծ, վկայում է այն մասին, որ նա լրիվ գիտակցել է իր արարքի հանրային վտանգավորությունը, զղջացել է դրա համար։
Մեղքն ընդունելու պարագայում քրեական պատժի նպատակների իրացումը, այդ թվում` պատժի ենթարկված անձին ուղղելու հավանականությունը, զգալիորեն բարձրանում է /.../ (տե՛ս Սերոբ Ֆրունզիկի Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 01-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27 կետը):
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Որպես Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի անձը բնութագրող հանգամանք է համարում դատապարտված չլինելը:
5.6 Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
5.7 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1 և 5.5 կետերում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.3, 5.4 և 5.6 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկի՝ 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով:
Հաշվի առնելով, որ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը մինչդատական վարույթի ընթացքում՝ մեկ օր գտնվել է փաստացի անազատության մեջ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ անհրաժեշտ է մեղմացնել Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 2.225.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով, որը նա պետք է կրի:
Դատարանը փաստում է, որ սահմանված պատժատեսակը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված հանցագործությունների բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, դրա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից:
5.8 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.2 կետում մեղադրյալի միջնորդությունն ու արձանագրված հանգամանքները, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
« (…)
7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: (…)»:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 10 /տասը/ ամիս ժամանակ՝ սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 222.500 /երկու հարյուր քսաներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
5.9 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Գ.Սիմոնյանի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները:
5.10 Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
5.11 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
5.12 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը:
Մեղքն ընդունելը, որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում արագացված վարույթի կիրառմամբ պայմանավորված մեղադրյալի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այդ կապակցությամբ 5.5 կետում արձանագրված ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Որպես Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի անձը բնութագրող հանգամանք է համարում դատապարտված չլինելը:
5.13 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1 և 5.12 կետերում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.3, 5.4 և 5.6 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով:
Հաշվի առնելով, որ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան մինչդատական վարույթի ընթացքում՝ վաթսուներկու օր գտնվել է փաստացի անազատության մեջ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ անհրաժեշտ է մեղմացնել Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ նշանակված 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 325.000 /երեք հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով, որը նա պետք է կրի:
Մեղադրյալի նկատմամբ հիմնական և լրացուցիչ պատիժ նշանակելիս, Դատարանը հաշվի է առնում հանցանքի բնույթը, մասնավորապես՝ այն ներառված է հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքում, որը հանդիսանում է միջին ծանրության հանցանք և ոտնձգում է հասարակության բարոյականության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններին, մեղադրյալի ՌԴ քաղաքացի հանդիսանալն ու ՀՀ-ում մշտական բնակության վայր չունենալու հանգամանքները: Ընդ որում, Դատարանն ընդգծում է, որ վերջինս ՀՀ ժամանելու նպատակն ըստ էության եղել է վերոշարադրված գործունեությամբ գումար վաստակելը: Միևնույն ժամանակ, կատարված հանցագործության բնույթով պայմանավորված, նկատի ունենալով, որ արդեն իսկ բացահայտվել է վերջինիս դիտավորությունը և գործունեությունը ՀՀ-ում, լրացուցիչ պատժի կիրառումը միտված է կանխելու ՀՀ տարածքում նմանատիպ հանցագործության կատարումը:
5.14 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.2 կետում մեղադրյալի միջնորդությունն ու արձանագրված հանգամանքները, և հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի իրավակարգավորումները, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 2 /երկու/ ամիս ժամանակ՝ սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 162.500 /հարյուր վաթսուներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
5.15 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Ե.Գովորկովայի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները:
5.16 Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
5.17 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
5.18 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը:
Մեղքն ընդունելը, որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում արագացված վարույթի կիրառմամբ պայմանավորված մեղադրյալի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այդ կապակցությամբ 5.5 կետում արձանագրված ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Որպես Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի անձը բնութագրող հանգամանք է համարում դատապարտված չլինելը:
5.19 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1 և 5.18 կետերում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.3, 5.4 և 5.6 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով:
Մեղադրյալի նկատմամբ հիմնական և լրացուցիչ պատիժ նշանակելիս, Դատարանը հաշվի է առնում հանցանքի բնույթը, մասնավորապես՝ այն ներառված են հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքում, որը հանդիսանում է միջին ծանրության հանցանք և ոտնձգում է հասարակության բարոյականության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններին, մեղադրյալի ՌԴ քաղաքացի հանդիսանալն ու ՀՀ-ում մշտական բնակության վայր չունենալու հանգամանքները: Ընդ որում, Դատարանն ընդգծում է, որ վերջինս ՀՀ ժամանելու նպատակն, ըստ էության, եղել է վերոշարադրված գործունեությամբ գումար վաստակելը: Միևնույն ժամանակ, կատարված հանցագործության բնույթով պայմանավորված, նկատի ունենալով, որ արդեն իսկ բացահայտվել է վերջինիս դիտավորությունը և գործունեությունը ՀՀ-ում, լրացուցիչ պատժի կիրառումը միտված է կանխելու ՀՀ տարածքում նմանատիպ հանցագործության կատարումը:
5.20 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.2 կետում մեղադրյալի միջնորդությունն ու արձանագրված հանգամանքները, և հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի իրավակարգավորումները, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 10 /տասը/ ամիս ժամանակ՝ սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 187.500 /հարյուր ութսունյոթ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
5.21 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Ս.Զոլոտարևայի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները:
5.22 Քննության առնելով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված պլանշետի, բջջային հեռախոսի և որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենների տնօրինման հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ «Այփադ» տեսակի պլանշետը և «Այֆոն» տեսակի բջջային հեռախոսը պետք է հանձնել սեփականատիրոջ տնօրինմանը, իսկ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
5.23 Դատարանը գտնում է նաև, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4–րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալներից ենթակա չեն բռնագանձման:
(…)»
3.Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը.
1-ին բողոք ներկայացրած անձը՝ մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի պաշտպան Բակուր Օհանյանը գտել է, որ Դատարանը, Եկատերինա Գովորկովային դատապարտելով որպես հիմնական պատիժ՝ 1.875.000 ՀՀ դրամ տուգանքի և որպես լրացուցիչ պատիժ՝ ՀՀ տարածքից վտարելը, նրա նկատմամբ նշանակել է անարդարացի՝ ակնհայտ խիստ պատիժ, դրանով իսկ թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական օրենքի էական խախտում, որն էլ ազդել է գործի ելքի վրա:
(...)
Դատարանի կողմից պատշաճ կերպով չի գնահատվել պատժի անհատականացման ընդհանուր չափանիշներից պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը։
Եկատերինա Գովորկովան, մինչդատական վարույթում համագործակցել է վարույթն իրականացնող մարմնի հետ՝ ներկայացնելով դեպքի բացահայտման ուղղությամբ կարևոր նշանակություն հանգամանքներ, հայտնել ինչպես իր, այնպես էլ այլ անձանց՝ այդ թվում օտարերկրյա քաղաքացիների կողմից առերևույթ կատարված հանցանքի վերաբերյալ տվյալներ։ Մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի, Սվետլանա Զոլոտարևայի և Գոհար Սիմոնյանի հայտնած տվյալների արդյունքում բացահայտվել են օտարերկրյա քաղաքացիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար տարբեր երկրներում, այդ թվում ՀՀ-ում, հաստատություններ ստեղծելու, հարկերից խուսափելու և առանձնապես խոշոր չափերով փողերի լվացմամբ զբաղվելու առերևույթ հանցագործության դեպքեր, որոնք առանձնացվել են առանձին վարույթում։
Վերոհիշյալ հանգամանքների, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության, մեղադրյալի դրսևորած հետհանցավոր վարքագծի՝ ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելու և զղջալու պարագայում Եկատերինա Գովորկովայի նկատմամբ որպես արդարացի պատիժ պետք է նշանակել հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատիժը՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանապատիկի չափով։ Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով մինչդատական վարույթում Եկատերինա Գովորկովայի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու 1 ամիս 25 օր ժամկետը, վերջինս ենթակա է պատժի կրումից ազատման։
Անդրադառնալով Եկատերինա Գովորկովայի նկատմամբ որպես լրացուցիչ պատիժ նշանակված ՀՀ տարածքից 5 տարի ժամկետով վտարելու հարցին՝ նշել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 6-րդ մասի 3-րդ կետը՝ որպես նշված պատժատեսակի կիրառումը բացառող հանգամանք, ի թիվս այլնի, մատնանշել է նաև մինչև հանցանք կատարելը Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացու հետ ամուսնացած լինելու փաստը։
Եկատերինա Գովորկովան դեռևս 2024 թվականի հունիս ամսից փաստացի ամուսնացած է եղել ՀՀ քաղաքացու հետ, որպիսի պայմաններում վերջինիս նկատմամբ ՀՀ տարածքից վտարելու վերաբերյալ լրացուցիչ պատժատեսակ չէր կարող սահմանվել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` պարզելով, որ առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս կամ պատժի կրման հարցը լուծելիս հաշվի չի առել պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող կամ հանցագործության վտանգավորությունը կամ մեղադրյալի անձը բնութագրող որևէ հանգամանք, որի արդյունքով նշանակել է անարդարացի` ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ պատիժ, վերաքննիչ դատարանը փոփոխում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը` մեղմացնելով կամ խստացնելով պատիժը կամ այլ կերպ լուծելով պատժի կրման հարցը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
Վերոգրյալ հիմնավորումներով պաշտպան Բ.Օհանյանը խնդրել է պատժի մասով բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից թիվ ԵԴ1/1743/01/25 քրեական գործով 2025 թվականի հուլիսի 4-ին կայացված դատավճիռը` մեղմացնելով Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ նշանակված պատիժը` նրա նկատմամբ նշանակելով պատիժ՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանապատիկի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ, Եկատերինա Գովորկովային ազատել պատիժը կրելուց։
Վերացնել Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ 5 տարի ժամկետով ՀՀ տարածքից վտարելու վերաբերյալ սահմանված լրացուցիչ պատիժը։
2-րդ բողոք ներկայացրած անձը՝ մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի պաշտպան Արեն Մնացականյանը գտել է, որ Դատարանը, Գոհար Սիմոնյանին դատապարտելով 2.250.000 ՀՀ դրամ տուգանքի, նրա նկատմամբ նշանակել է անարդարացի պատիժ, դրանով իսկ թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական օրենքի էական խախտում, որն էլ ազդել է գործի ելքի վրա:
(...)
Դատարանի կողմից պատշաճ կերպով չի գնահատվել պատժի անհատականացման ընդհանուր չափանիշներից երկուսի` հանցավորի անձի և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը։ Մասնավորապես, նշվածի համատեքստում պետք է մանրամասն վերլուծել և գնահատել հանցավորի անձը բնութագրող հետևյալ փաստական հանգամանքները՝ մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի տարիքը, այն, որ նա երիտասարդ է (30 տարեկան է), մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի կողմից մշտական բնակության վայր ունենալու հանգամանքը (ընտանիքի հետ բնակվում է Երևան քաղաքի Էրեբունի 25/43 հասցեի բնակարանում),ամուսնացած լինելու հանգամանքը, մշտական աշխատանք չունենալու հանգամանքը, բնակության վայրից դրական բնութագրվելու հանգամանքը, նախկինում դատապարտված կամ որևէ կերպ արատավորված չլինելու հանգամանքը:
Բացի այդ, հարկ է վերլուծել և գնահատել նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հետևյալ հանգամանքների առկայությունը.
Գոհար Սիմոնյանի կողմից մեղայականով ներկայանալը, իրեն մեղավոր ճանաչելը, կատարած արարքի համար զղջալը, տված ցուցմունքներով գործի քննությանն աջակցելը, հանցանք կատարած անձանց բացահայտելը (տված ցուցմունքներով բացահայտել է օտարերկրյա քաղաքացիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար հաստատություններ ստեղծելու և փողերի լվացմամբ զբաղվելու դեպքեր), մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյհանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը:
Վերոգրյալ հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ թույլ են տալիս հանգելու հիմնավոր հետևության, որ Գոհար Սիմոնյանի նկատմամբ որպես արդարացի պատիժ պետք է նշանակել հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատիժը՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանապատիկի չափով։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` պարզելով, որ առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս կամ պատժի կրման հարցը լուծելիս հաշվի չի առել պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող կամ հանցագործության վտանգավորությունը կամ մեղադրյալի անձը բնութագրող որևէ հանգամանք, որի արդյունքով նշանակել է անարդարացի` ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ պատիժ, վերաքննիչ դատարանը փոփոխում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը` մեղմացնելով կամ խստացնելով պատիժը կամ այլ կերպ լուծելով պատժի կրման հարցը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
Վերոգրյալ հիմնավորումներով պաշտպան Ա.Մնացականյանը խնդրել է փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից թիվ ԵԴ1/1743/01/25 քրեական գործով 2025 թվականի հուլիսի 4-ին կայացված դատավճիռը` մեղմացնելով Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը` նրա նկատմամբ նշանակելով պատիժ՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանապատիկի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ, մեղմացնել Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով տոիւգանքը և վերջնական պատիժ նշանակել՝ տուգանք՝ 1.475.000 ՀՀ դրամի չափով։
Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին թույլատրել նշանակված 1.475.000 ՀՀ դրամ տուգանքը վճարել 1 տարվա ընթացքում:
3-րդ բողոք ներկայացրած անձը՝ մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի պաշտպան Արայիկ Ներսիսյանը գտել է, որ Դատարանը, Սվետլանա Զոլոտարևային դատապարտելով որպես հիմնական պատիժ՝ 1.875.000 ՀՀ դրամ տուգանքի և որպես լրացուցիչ պատիժ՝ ՀՀ տարածքից վտարելը, նրա նկատմամբ նշանակել է անարդարացի՝ ակնհայտ խիստ պատիժ, դրանով իսկ թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական օրենքի էական խախտում, որն էլ ազդել է գործի ելքի վրա:
(...)
Դատարանի կողմից պատշաճ կերպով չի գնահատվել պատժի անհատականացման ընդհանուր չափանիշներից պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը։
Ռուսաստանի Դաշնությունում բնակվելու ընթացքում Սվետլանա Զոլոտարևան, տեղեկանալով Հայաստանի Հանրապետությունում իրականացվող քրեաիրավական գործընթացների մասին, վերադարձել է ՀՀ և կամովին ներկայացել վարույթն իրականացնող մարմնին, համագործակցել վարույթն իրականացնող մարմնի հետ՝ ներկայացնելով դեպքի բացահայտման ուղղությամբ կարևոր նշանակության հանգամանքներ, հայտնել ինչպես իր, այնպես էլ այլ անձանց՝ այդ թվում օտարերկրյա քաղաքացիների կողմից առերևույթ կատարված հանցանքի վերաբերյալ տվյալներ։
Սվետլանա Զոլոտարևայի, Գոհար Սիմոնյանի և Եկատերինա Գովորկովայի հայտնած տվյալների արդյունքում բացահայտվել են օտարերկրյա քաղաքացիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար տարբեր երկրներում, այդ թվում ՀՀ-ում, հաստատություններ ստեղծելու, հարկերից խուսափելու և առանձնապես խոշոր չափերով փողերի լվացմամբ զբաղվելու առերևույթ հանցագործության դեպքեր, որոնք առանձնացվել են առանձին վարույթում։
Վերոհիշյալ հանգամանքների, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության, մեղադրյալի դրսևորած հետհանցավոր վարքագծի՝ ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելու և զղջալու պարագայում Սվետլանա Զոլոտարևայի նկատմամբ որպես արդարացի պատիժ պետք է նշանակել հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատիժը՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանապատիկի չափով։
Անդրադառնալով Սվետլանա Զոլոտարևայի նկատմամբ որպես լրացուցիչ պատիժ նշանակված ՀՀ տարածքից 5 տարի ժամկետով վտարելու հարցին՝ բողոքաբերը նշել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 6-րդ մասի 3-րդ կետը՝ որպես նշված պատժատեսակի կիրառումը բացառող հանգամանք, ի թիվս այլնի, մատնանշել է նաև մինչև հանցանք կատարելը Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացու հետ ամուսնացած լինելու փաստը։ Սվետլանա Զոլոտարևան դեռևս 2023 թվականից փաստացի ամուսնացած է եղել ՀՀ քաղաքացու հետ, որպիսի պայմաններում վերջինիս նկատմամբ ՀՀ տարածքից վտարելու վերաբերյալ լրացուցիչ պատժատեսակ չէր կարող սահմանվել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` պարզելով, որ առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս կամ պատժի կրման հարցը լուծելիս հաշվի չի առել պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող կամ հանցագործության վտանգավորությունը կամ մեղադրյալի անձը բնութագրող որևէ հանգամանք, որի արդյունքով նշանակել է անարդարացի` ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ պատիժ, վերաքննիչ դատարանը փոփոխում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը` մեղմացնելով կամ խստացնելով պատիժը կամ այլ կերպ լուծելով պատժի կրման հարցը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
Վերոգրյալ հիմնավորումներով պաշտպան Ա.Ներսիսյանը խնդրել է պատժի մասով բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից թիվ ԵԴ1/1743/01/25 քրեական գործով 2025 թվականի հուլիսի 4-ին կայացված դատավճիռը` մեղմացնելով Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ նշանակված պատիժը` նրա նկատմամբ նշանակելով պատիժ՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանապատիկի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով։
Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևային թույլատրել նշանակված 1.500.000 ՀՀ դրամ տուգանքը վճարել 1 տարվա ընթացքում։
Վերացնել Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ 5 տարի ժամկետով ՀՀ տարածքից վտարելու վերաբերյալ սահմանված լրացուցիչ պատիժը։
4.Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները.
Դատախազը պատշաճ ծանուցված լինելով դատական նիստի վայրի և ժամանակի մասին, բողոքների քննությանը չի ներկայացել:
Հանրային պաշտպան Ա.Հովհաննիսյանը պնդեց մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի պայմանագրային պաշտպան Ա.Մնացականյանի կողմից ներկայացրած բողոքը, մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը:
Մեղադրյալ Եկատերինա Գովորկովան և Սվետլանա Զոլոտարևան նշեցին, որ իրենց պայմանագրային պաշտպանների կողմից ներկայացված բողոքները՝ որպես հիմնական պատիժ նշանակված տուգանքի չափը նվազեցնելու մասով չեն պնդում, պատրաստ են դատավճռով նշանակված տուգանքը վճարել, սակայն բողոքը պնդում են նշանակված լրացուցիչ պատժի մասով, քանի որ իրենք դատավճռի կայացումից հետո ամուսնացել են ՀՀ քաղաքացու հետ, ընտանիք կազմել, ամուսնությունը գրանցվել է ՔԿԱԳ մարմնում, ցանկանում են մշտական բնակություն հաստատել ՀՀ-ում, ուստի խնդրում են իրենց նկատմամբ դատավճռով նշանակված լրացուցիչ պատիժը՝ ՀՀ-ից 5 տարի ժամկետով վտարումը, վերացնել:
Հանրային պաշտպան ԱՀովհաննիսյանը միացավ մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի դիրքորոշմանը:
5.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության 352-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(…)
2. Վերաքննությունը կիրառվում է այն դեպքում, երբ բողոքարկվում է առաջին ատյանի դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ չմտած`
1) դատավճիռը.
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«4. Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վերաքննությունը և վճռաբեկությունն իրականացվում են բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: (…)»:
Այսպիսով՝ վերաքննիչ բողոքների հիմքերի և դրանք հաստատող փաստերի սահմաններում դատական վերանայման ենթարկելով վիճարկվող դատական ակտը, ուսումնասիրելով և վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, լսելով պաշտպանական կողմի դիրքորոշումը բողոքների վերաբերյալ, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալը
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները․
(…)
7) ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
8) դատապարտված մեղադրյալը ենթակա է արդյոք պատժի իր կատարած հանցանքի համար.
9) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
10) դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
(…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը: (…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն.
1.Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2.Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2.Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
(…):
Թեև 01.07.2022թ. ուժի մեջ է մտել ՀՀ քրեական նոր օրենսգիրքը, սակայն Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մինչ այդ գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի շրջանակներում մի շարք գործերով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած դիրքորոշումները՝ արդարացի պատիժ նշանակելու մասին, կիրառելի են նաև սույն քրեական գործով:
Մասնավորապես՝ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Թամարա Տեր-Գրիգորյանի և Հովհաննես Սահակյանի վերաբերյալ գործերով արձանագրել է, որ պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 և 63 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն:
Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս (տես ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի` Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-192/07 և 2009թ. հունիսի 2-ի` Հովհաննես Սահակյանի վերաբերյալ գործով 2009թ. հունիսի 2-ի ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշումները):
«Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրային վտանգավորության վրա` հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը» (տես Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009թ. փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը):
«Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր տարրերից մեկն է, որի շրջանակներում կարևորվում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանումը։ Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը։
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: Նշված սկզբունքներից յուրաքանչյուրը՝ որպես առանձին բաղադրամաս, ունի ինքնուրույն նշանակություն և պարտադիր հաշվի է առնվում քրեական պատիժ նշանակելիս: Սկզբունքների ինքնուրույնությունը, սակայն, չի նշանակում, որ դրանք մեկուսացված են մեկը մյուսից, քանի որ միայն համակցության մեջ այդ սկզբունքները կարող են ապահովել օրինական, արդար, անհատականացված և մարդասիրական պատժի նշանակումը:
(…)
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ արդարության՝ որպես պատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդգրկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, առավել ևս, որ դրանք ձևավորվում են այն նույն հանգամանքների հիման վրա, որոնք դատարանը հաշվի է առնում պատիժ նշանակելիս (հանցագործության հանրորեն վտանգավորությունը, հանցավորի անձը և այլն): Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ պատժի նշանակման արդարության սկզբունքը դատարանը պետք է կիրառի պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում»։ (տես Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումը):
Վերը շարադրված իրավադրույթների բովանդակային վերլուծությունից, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումներից և սույն գործի կոնկրետ հանգամանքներից ելնելով, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության այն մասին, որ մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածով ամրագրված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով ու մեղադրյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքների ծանրությանը, հանցավորների անձին, անհրաժեշտ ու բավարար է նրանց վերասոցիալականացման համար:
Մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալները /նախկինում դատված չի եղել/, պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները /իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, անկեղծորեն զղջալը կատարած արարքի համար, խոստովանական ցուցմունքներ տալը/, պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը /կատարել է հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված միջին ծանրության հանցանք/, համակցության մեջ գնահատվել և իրենց համաչափ արտացոլումն են գտել նրա նկատմամբ նշանակված պատժատեսակում և պատժաչափում:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը որպես պատիժ նախատեսում է՝ տուգանք՝ քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներ՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակում՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում` երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
Դատարանը հաշվի առնելով ինչպես մեղադրյալի կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ մեղադրյալի անձը՝ մասնավորապես նախկինում դատված չլինելու հանգամանքը, պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, նրա նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել է կատարած արարքի համար օրենքով նախատեսված պատժատեսակներից ամենամեղմը, ինչն իրավաչափ է, բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից:
Վերը նշվածի համատեքստում անդրադառնալով սույն գործով մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված տուգանքի չափին, այն է՝ նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկի՝ 2.250.000/ երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ այն ակնհայտ խիստ չի կարող գնահատվել, նշանակված պատիժն արդարացի է, այն համապատասխանում է մեղադրյալի անձին և նրա կատարած արարքին: Դատարանի նշանակած պատժաչափի հետ չհամաձայնելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան:
Գոհար Սիմոնյանի պաշտպան Ա.Մնացականյանի պնդումները հակառակի մասին ընդունելի չեն Վերաքննիչ դատարանի համար: Դրանք հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատավճիռը՝ մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի չափի մասով փոփոխելու համար: Հետևաբար մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի պաշտպան Ա.Մնացականյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել:
Հաջորդիվ անդրադառնալով մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի պաշտպանների կողմից բերված վերաքննիչ բողոքներին և փաստելով, որ Վերաքննիչ դատարանում Եկատերինա Գովորկովան և Սվետլանա Զոլոտարևան իրենց պաշտպանների կողմից բերված բողոքները պնդեցին մասնակի՝ միայն լրացուցիչ պատժի մասով, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի նկատմամբ վիճարկվող դատավճռով նշանակված հիմնական պատիժը քննարկման առարկա չի դարձնում:
Անդրադառնալով վիճարկվող դատավճռով մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի նկատմամբ նշանակված լրացուցիչ պատժին, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ նրանց նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելով, այն է՝ վտարել ՀՀ-ից 5 տարի ժամկետով, Դատարանը դատական սխալ թույլ չի տվել:
Պաշտպանների այն պնդումը, թե մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովան և Սվետլանա Զոլոտարևան մինչև հանցանք կատարելը Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացու հետ գտնվել են ամուսնական հարաբերությունների մեջ, հիմք չի կարող հանդիսանալ արձանագրելու, թե մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի նկատմամբ ՀՀ-ից վտարելու ձևով լրացուցիչ պատիժ նշանակելով Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, քանի որ մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովան և Սվետլանա Զոլոտարևան մինչև հանցանք կատարելը Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացու հետ ամուսնացած լինելու փաստը հավաստող որևէ փաստաթուղթ Դատարան չեն ներկայացրել: Սակայն դատավճռի կայացումից հետո նոր հանգամանք է ի հայտ եկել, մասնավորապես մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովան և Սվետլանա Զոլոտարևան կազմել են ընտանիք, ՀՀ-ում ստեղծել են ամուր սոցիալական կապեր, ամուսնացել են ՀՀ քաղաքացիների հետ, նրանց ամուսնությունը գրանցվել է օրեքով սահմանված կարգով, որպիսի փաստը հավաստող ապացույց են ներկայացրել Վերաքննիչ դատարան:
Այսպես՝ համաձայն ՀՀ ՔԿԱԳ գործակալության կողմից տրված ամուսնության վկայականների՝ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի և Վահե Ջալալի Կարապետյանի ամուսնությունը գրանցվել է 2025 թվականի օգոստոսի 29-ին, գրանցման համար 888/10787/2025, իսկ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի և Արթուր Արամի Նասիբյանի ամուսնությունը գրանցվել է 2025 թվականի օգոստոսի 08-ին, գրանցման համար 888/9616/2025:
Վերոգրյալ փաստի հաշվառմամբ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 04.07.2025թ. թիվ ԵԴ1/1743/01/25 քրեական գործով դատավճիռը՝ մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի նկատմամբ նշանակված լրացուցիչ պատժի մասով պետք է փոփոխել՝ բավարարելով վերջիններիս պաշտպանների վերաքննիչ բողոքների պահանջը՝ նշանակված լրացուցիչ պատիժները վերացնելու մասով:
Այսպիսով՝ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-369-րդ, 370-371-րդ, 378-րդ և 379-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը.
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի պաշտպան Ա.Մնացականյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Մեղադրյալներ Սվետլանա Զոլոտարևայի պաշտպան Ա.Ներսիսյանի և Եկատերինա Գովորկովայի պաշտպան Բ.Օհանյանի վերաքննիչ բողոքները բավարարել:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 04-ի թիվ ԵԴ1/1743/01/25 քրեական գործով դատավճիռը մասնակի փոփոխել:
Մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի նկատմամբ նշանակված լրացուցիչ պատիժը՝ 5 տարի ժամկետով ՀՀ-ից վտարելը, վերացնել:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ն.ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Վ.ՄԱՐԳԱՅԱՆ
Է.ՄԱՆԱՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/1743/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 19-05-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Երևան քաղաքի դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 59103825 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, հաստատություն ղեկավարելու միջոցով նպաստել է պոռնկությամբ զբաղվելուն։ |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա օժանդակել է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելուն։ |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևային մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա օժանդակել է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելուն։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Գոհար |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հայրանուն | Արամայիսի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 299 Մաս 2 Կետ 1/2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Եկատերինա |
| Ազգանուն | Գովորկովա |
| Հայրանուն | Եվգենիի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 46-299 Մաս 2 Կետ 1/2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Սվետլանա |
| Ազգանուն | Զոլոտարևա |
| Հայրանուն | Անտոնովնա |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 46-299 Մաս 2 Կետ 1/2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Վիճակագրական տողի համարը | 12.3 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.3 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Այլ նշումներ | Գ․ Սիմոնյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողություն։ Եկատերինա Գովորկովայի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողություն։ |
Մակագրել
| Երբ | 19-05-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Յուզբաշյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 01-07-2022 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 21-05-2025 |
|---|---|
| Որոշում | ՈՐՈՇՈՒՄ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՎ ՎԱՐՈՒՅԹՆ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈՒ ԵՎ ՆԱԽՆԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈՒՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ §21¦ մայիսի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ս.Յուզբաշյանս, ուսումնասիրելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով. ՊԱՐԶԵՑԻ 2025 թվականի մայիսի 19-ին Երևան քաղաքի դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 59103825 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, որը թիվ ԵԴ1/1743/01/25 համարի ներքո մակարգվել և նույն թվականի մայիսի 20-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով, ՈՐՈՇԵՑԻ 1. Թիվ ԵԴ1/1743/01/25 քրեական գործով, ըստ մեղադրանքի՝ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ստանձնել վարույթը և նշանակել նախնական դատալսումներ՝ 2025 թվականի հունիսի 04-ին՝ ժամը 16:00-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Շենգավիթ նստավայրում (ք.Երևան, Արշակունյաց պող., 24/1, դահլիճ համար 6): 2. Գործը վարույթ ընդունելու պահից երկու օրվա ընթացքում այդ մասին տեղյակ պահել հանրային մեղադրողին, վարույթի մասնավոր մասնակիցներին՝ ուղարկելով սահմանված ձևի հուշաթերթ` հասցեատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածով սահմանված հարցերի կապակցությամբ միջնորդություններ ներկայացնելու իրավունքի պարզաբանմամբ: 3. Որոշումն ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից և ենթակա չէ բողոքարկման: ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ԳՈՀԱՐ |
| Ազգանուն | ՍԻՄՈՆՅԱՆ |
| Հայրանուն | ԱՐԱՄԱՅԻՍԻ |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ԵԿԱՏԵՐԻՆԱ |
| Ազգանուն | ԳՈՎՈՐԿՈՎԱ |
| Հայրանուն | ԵՎԳԵՆՈՎՆԱ |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ՍՎԵՏԼԱՆԱ |
| Ազգանուն | ԶՈԼՈՏԱՐԵՎԱ |
| Հայրանուն | ԱՆՏՈՆՈՎՆԱ |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ԱՐԵՆ |
| Ազգանուն | ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆ |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ԲԱԿՈՒՐ |
| Ազգանուն | ՕՀԱՆՅԱՆԻ |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ԱՐԱՅԻԿ |
| Ազգանուն | ՆԵՐՍԻՍՅԱՆ |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ԱՐՄԵՆ |
| Ազգանուն | ԲԵԳԼԱԱՐՅԱՆ |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 04-06-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 04-06-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Արագացված վարույթ
| Ամսաթիվ | 04-06-2025 |
|---|---|
| Այո/Ոչ | Այո |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 04-07-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 04-07-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 04-07-2025 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Գոհար |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Ամսաթիվ | 04-07-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Եկատերինա |
| Ազգանուն | Գովորկովայ |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Ամսաթիվ | 04-07-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Սվետլանա |
| Ազգանուն | Զոլոտարևայի |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Ամսաթիվ | 04-07-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ ԵԴ1/1743/01/25 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Ա.ՔՈՉԱՐՅԱՆԻ մասնակցությամբ` հանրային մեղադրող Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.ԲԵԳԼԱՐՅԱՆԻ պաշտպաններ Ա.ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆԻ Բ.ՕՀԱՆՅԱՆԻ Ա.ՆԵՐՍԻՍՅԱՆԻ մեղադրյալներ Գ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ Ե.ԳՈՎՈՐԿՈՎԱՅԻ Ս.ԶՈԼՈՏԱՐԵՎԱՅԻ թարգմանիչներ Գ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ Վ.ՇԱՀԻՆՅԱՆԻ 2025 թվականի հուլիսի 04-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում դատաքննության հատուկ կարգի՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի՝ ծնված՝ 05.07.1995թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, թերի-բարձրագույն կրթությամբ, ըստ իր խոսքերի՝ աշխատում է որպես թարգմանիչ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված՝ Արմավիրի մարզ, Պտղունք գյուղ, Հ.Շիրազ փող., 23 տուն, բնակվող՝ ք.Երևան, Էրեբունի, 25/43 հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով. Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի՝ ծնված՝ 04.09.1997թ., ազգությամբ ռուս, ՌԴ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չի աշխատում, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատապարտված, բնակվող՝ ք.Երևան, Միքայել Չալախյան 47 հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով. Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի՝ ծնված՝ 31.05.1996թ., ազգությամբ ռուս, ՌԴ քաղաքացի, միջին-մասնագիտական կրթությամբ, ըստ իր խոսքերի՝ աշխատում է որպես վաճառքի մասնագետ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատապարտված, բնակվող՝ ք.Երևան, Էրեբունի 25 շենք 43 բնակարան հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով. 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1.1 2024 թվականի դեկտեմբերի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախաձեռնվել է թիվ 59107624 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 32-34/: 1.2 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին որոշում է կայացվել թիվ 59107624 քրեական վարույթով նախաքննության կատարումը մի քանի քննիչի հանձնարարելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 75-76/: 1.3 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 396-րդ հոդվածով նախաձեռնվել է թիվ 59108124 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 108-109/: 1.4 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ձերբակալվել է Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան /հատոր 1-ին, գ.թ. 111-113/: 1.5 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում Ե.Գովորկովային ձերբակալելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 152-154/: 1.6 Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 59108124 քրեական վարույթը թիվ 59107624 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 59107624 համարի ներքո շարունակելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 96-98/: 1.7 2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել ձերբակալված Ե.Գովորկովային ազատ արձակելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 231-234/: 1.8 2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 237-238, հատոր 2-րդ, գ.թ. 33-37/: 1.9 2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով /հատոր 1-ին, գ.թ. 239-240/: 1.10 2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Եկատերինա Գովորկովային դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 241-244/: 1.11 2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 246-249/: 1.12 Նույն օրը ձերբակալվել է Ե.Գովորկովան /հատոր 2-րդ, գ.թ. 26-27/: 1.13 2024 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2204/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Եկատերինա Գովորկովայի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով /հատոր 2-րդ, գ.թ. 93-110/: 1.14 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2207/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով /հատոր 2-րդ, գ.թ. 139-163/: 1.15 2025 թվականի հունվարի 25-ին Գ.Սիմոնյանը արգելանքի է վերցվել և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 3-րդ, գ.թ. 19, 29-32/: 1.16 2025 թվականի հունվարի 26-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2207/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառվել են վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը /հատոր 3-րդ, գ.թ. 67-68, 82-114/: 1.17 2025 թվականի փետրվարի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2204/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Եկատերինա Գովորկովայի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառվել են վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը /հատոր 3-րդ, գ.թ. 167-195/: 1.18 2025 թվականի ապրիլի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 59102125 քրեական վարույթը /հատոր 5-րդ, գ.թ. 290-293/: 1.19 2025 թվականի ապրիլի 03-ին որոշում է կայացվել թիվ 59102125 քրեական վարույթից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով դեպքերով նոր վարույթ անջատելու և անջատված վարույթին թիվ 59102325 համարը շնորհելու մասին /հատոր 6-րդ, գ.թ. 7-10/: 1.20 2025 թվականի մայիսի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 298-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 59103625 քրեական վարույթը /հատոր 6-րդ, գ.թ. 209-213/: 1.21 Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 59103625 քրեական վարույթը թիվ 59107624 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 59107624 համարի ներքո շարունակելու մասին /հատոր 6-րդ, գ.թ. 241-246/: 1.22 2025 թվականի մայիսի 06-ին Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և հաջորդ օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 7-րդ, գ.թ. 117-118, 123-125/: 1.23 2025 թվականի մայիսի 06-ին Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 7-րդ, գ.թ. 119-120, 130-133/: 1.24 2025 թվականի մայիսի 06-ին Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 7-րդ, գ.թ. 121-122, 143/: 1.25 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել թիվ 59107624 քրեական վարույթով մեղադրյալ Ս.Զոլոտարևայի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին /հատոր 7-րդ, գ.թ. 134-138/: 1.26 2025 թվականի մայիսի 09-ին որոշում է կայացվել թիվ 59107624 քրեական վարույթից նոր վարույթում Ե.Գովորկովայի, Ս.Զոլոտարևայի և Գ.Սիմոնյանի մասով մասն անջատելու և դրան թիվ 59103825 համարը շնորհելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 1-5/: 1.27 2025 թվականի մայիսի 13-ին կազմվել է թիվ 59103825 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 7-րդ, գ.թ. 197-253/: 1.28 2025 թվականի մայիսի 19-ին որոշում է կայացվել թիվ 59103825 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին։ 1.29 2025 թվականի մայիսի 19-ին թիվ 59103825 քրեական գործը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով նույն օրը թիվ ԵԴ1/1743/01/25 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի մայիսի 20-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին։ 1.30 2025 թվականի մայիսի 20-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: 1.31 2025 թվականի հունիսի 04-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ մինչդատական վարույթն իրականացնող մարմնի՝ 2025 թվականի մայիսի 07-ի որոշմամբ կիրառված բացակայելու արգելք խափանման միջոցն անփոփոխ թողնելու մասին: 1.32 2025 թվականի հունիսի 04-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառված վարչական հսկողությունը վերացնելու, իսկ բացակայելու արգելքն անփոփոխ թողնելու մասին: 1.33 2025 թվականի հունիսի 04-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառված վարչական հսկողությունը վերացնելու, իսկ բացակայելու արգելքն անփոփոխ թողնելու մասին: 2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը. 2.1 Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա, «մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, հաստատություն ղեկավարելու միջոցով նպաստել է պոռնկությամբ զբաղվելուն. Մասնավորապես. Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը 2024 թվականի սեպտեմբեր ամսից ի վեր՝ շուրջ 4 ամիս, մի խումբ անձանց հետ շահադիտական դրդումներով ղեկավարել է մի խումբ անձանց՝ ամուսիններ Իլյա և Մարինա Բերեզովսկիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված, Նիկոլայ Պապուլովի կողմից հիմնադրված «ԷՍ-ԷԼ» ՍՊ ընկերության կողմից վարձակալած՝ Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 29-րդ շենքի 19-րդ հասցեում գտնվող հաստատությունը՝ «Ամստերդամ» ակումբը, այն է՝ նշված ակումբում որպես ադմինիստրատորներ տարբեր հերթափոխերի աշխատած Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի օժանդակությամբ՝ որպես մերսուհիներ աշխատանքի են ընդունել Տատյանա Կարլյուկինային, Տատյանա Կուժելևային, Դարյա Վոլոդինային, Օլեսյա Լեուտային և քննությամբ չպարզված այլ անձանց։ Գոհար Սիմոնյանը իրականացնելով պոռնկությամբ զբաղվելու նպատակով ստեղծված հաստատության բնականոն գործունեության ապահովմանն ուղղված միջոցառումներ՝ իրականացրել է հաստատության փաստացի ղեկավարումը, որպես մերսուհիներ աշխատանքի ընդունված վերոհիշյալ անձանց ներկայացրել է վարձատրության դիմաց սեքսուալ բնույթի ծառայությունների տեսակները գնացուցակը, այն է՝ սեռական հարաբերության նմանակում ցանկացած եղանակով բացի ավանդական սեռական հարաբերություններից, ցանկացած այլ սեքսուալ բնույթի գործողություններով սեռական կարիքների բավարարում: Բացի այդ, ծառայությունների արդյունքում հավաքագրված եկամուտները բաշխել է աշխատակիցների՝ մերսուհիների, ադմինիստրատորների, հաստատության սեփականատերերի և տարածքը վարձակալությամբ տված անձի միջև՝ այդ կերպ ստեղծել նպաստավոր պայմաններ Տատյանա Կարլյուկինայի, Տատյանա Կուժելևայի, Դարյա Վոլոդինայի, Օլեսյա Լեուտայի և քննությամբ չպարզված այլ անձանց պոռնկությամբ զբաղվելու համար»։ 2.2 Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա, «օժանդակել է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելուն. Մասնավորապես. Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան 2024 թվականի օգոստոս ամսից ի վեր՝ շուրջ 5 ամիս, օժանդակել է մի խումբ անձանց՝ ամուսիններ Իլյա և Մարինա Բերեզովսկիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված, Նիկոլայ Պապուլովի կողմից հիմնադրված «ԷՍ-ԷԼ» ՍՊ ընկերության կողմից վարձակալած՝ Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 29-րդ շենքի 19-րդ հասցեում գտնվող հաստատությունը՝ «Ամստերդամ» ակումբը ղեկավարելուն: Նա աշխատելով որպես հաստատության ադմինիստրատոր՝ օժանդակել է հաստությունը փաստացի ղեկավարողի (որը գործառույթը 2024 թվականի հոկտեմբերից ի վեր կատարել է Գոհար Սիմոնյանը) կողմից որպես մերսուհիներ աշխատանքի ընդունած Տատյանա Կարլյուկինային, Տատյանա Կուժելևային, Դարյա Վոլոդինային, Օլեսյա Լեուտային և քննությամբ չպարզված այլ անձանց՝ պոռնկության զբաղվելուն, այն է՝ ընդունել հեռախոսազանգեր և գրանցել հաճախորդների, վերջիններիս ներկայացրել վարձատրության դիմաց սեքսուալ բնույթի ծառայությունների տեսակները և գնացուցակը, այդ թվում սեռական հարաբերության նմանակում ցանկացած եղանակով, բացի ավանդական սեռական հարաբերություններից, ցանկացած այլ սեքսուալ բնույթի գործողություններով սեռական կարիքների բավարարում, ստացել նշված ծառայությունների դիմաց հաճախորդների վարձատրությունները և իրենց հերթափոխի ժամանակ իրականացրել կազմակերպչական աշխատանքներ։ Բացի այդ, հավաքագրել են ծառայությունների արդյունքում ստացված եկամուտները և փոխանցել Գոհար Սիմոնյանին, ով գումարներ բաշխել է աշխատակիցների՝ մերսուհիների, ադմինիստրատորների, հաստատության սեփականատերերի և տարածքը վարձակալությամբ տված անձի միջև՝ այդ կերպ օժանդակել Գոհար Սիմոնյանին՝ Տատյանա Կարլյուկինայի, Տատյանա Կուժելևայի, Դարյա Վոլոդինայի, Օլեսյա Լեուտայի և քննությամբ չպարզված այլ անձանց պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված հաստատություն ղեկավարելու գործողություններին»։ 2.3 Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևային ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա, «օժանդակել է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելուն. Մասնավորապես. Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան 2024 թվականի սեպտեմբեր ամսից ի վեր՝ շուրջ 11 ամիս, օժանդակել է մի խումբ անձանց՝ ամուսիններ Իլյա և Մարինա Բերեզովսկիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված, Նիկոլայ Պապուլովի կողմից հիմնադրված «ԷՍ-ԷԼ» ՍՊ ընկերության կողմից վարձակալած՝ Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 29-րդ շենքի 19-րդ հասցեում գտնվող հաստատությունը՝ «Ամստերդամ» ակումբը ղեկավարելուն: Նա աշխատելով որպես հաստատության ադմինիստրատոր՝ օժանդակել է հաստությունը փաստացի ղեկավարողի (որը գործառույթը 2024 թվականի հոկտեմբերից ի վեր կատարել է Գոհար Սիմոնյանը) կողմից որպես մերսուհիներ աշխատանքի ընդունած Տատյանա Կարլյուկինային, Տատյանա Կուժելևային, Դարյա Վոլոդինային, Օլեսյա Լեուտային և քննությամբ չպարզված այլ անձանց՝ պոռնկության զբաղվելուն, այն է՝ ընդունել հեռախոսազանգեր և գրանցել հաճախորդների, վերջիններիս ներկայացրել վարձատրության դիմաց սեքսուալ բնույթի ծառայությունների տեսակները և գնացուցակը, այդ թվում սեռական հարաբերության նմանակում ցանկացած եղանակով, բացի ավանդական սեռական հարաբերություններից, ցանկացած այլ սեքսուալ բնույթի գործողություններով սեռական կարիքների բավարարում, ստացել նշված ծառայությունների դիմաց հաճախորդների վարձատրությունները և իրենց հերթափոխի ժամանակ իրականացրել կազմակերպչական աշխատանքներ։ Բացի այդ, հավաքագրել են ծառայությունների արդյունքում ստացված եկամուտները և փոխանցել Գոհար Սիմոնյանին, ով գումարներ բաշխել է աշխատակիցների՝ մերսուհիների, ադմինիստրատորների, հաստատության սեփականատերերի և տարածքը վարձակալությամբ տված անձի միջև՝ այդ կերպ օժանդակել Գոհար Սիմոնյանին՝ Տատյանա Կարլյուկինայի, Տատյանա Կուժելևայի, Դարյա Վոլոդինայի, Օլեսյա Լեուտայի և քննությամբ չպարզված այլ անձանց պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված հաստատություն ղեկավարելու գործողություններին»։ 3. Արագացված վարույթ. 3.1 Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալներ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը, Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան և Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան միջնորդել են կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրենց պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն են մեղադրանքի հետ, պնդում են արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել են պաշտպաններ Բ.Օհանյանի, Ա.Մնացականյանի և Ա.Ներսիսյանի հետ, գիտակցում են արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները: 3.2 Հանրային մեղադրողներ Ա.Բեգլարյանն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկել: 3.3 Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալները համաձայն են մեղադրանքների հետ, պաշտպանների հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր և գիտակցում են իր միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին: 4. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ. 4.1 Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝ - ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքները, որոնց համաձայն՝ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը, Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան և Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան հանդիսանում են չդատապարտված /հատոր 1-ին, գ.թ. 172, հատոր 2-րդ, գ.թ. 31, դատական նիստի արձանագրություն/, 4.2 Մեղադրյալները Դատարանին խնդրեցին տուգանք պատժատեսակ նշանակելու դեպքում այն տարաժամկետել, քանի որ ի վիճակի չեն անհապաղ և միանգամից վճարել /դատական նիստի արձանագրություն/: 5. Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները. 5.1 Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։ 5.2 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գ.Սիմոնյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: 5.3 Մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցակիցներ են համարվում կատարողը, դրդիչը, կազմակերպիչը և օժանդակողը: 2. Կատարող է համարվում այն անձը, որն անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանը մասնակցել է այլ անձի (համակատարողի) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այնպիսի անձի օգտագործելու միջոցով, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության տվյալ հանցագործության համար որպես կատարող կամ հանցանքը կատարել է անզգուշությամբ: 3. Դրդիչ է համարվում այն անձը, որը մեկ ուրիշին դրդել է հանցանք կատարելու` համոզելու, նյութապես շահագրգռելու, սպառնալիքի միջոցով կամ այլ եղանակով: 4. Դրդիչ է համարվում նաև այն անձը, որը մեկ ուրիշին դրդել է դրդչության կամ մեկ ուրիշին դրդել է հանցանք կատարելու` դրդելու համար օգտագործելով այնպիսի անձի, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ գործել է անզգուշությամբ: 5. Կազմակերպիչ է համարվում այն անձը, որը կազմակերպել կամ ղեկավարել է հանցանքի կատարումը: Կազմակերպիչ է համարվում նաև այն անձը, որը դրդել է մեկ ուրիշին կազմակերպելու կամ ղեկավարելու հանցանքի կատարումը: Կազմակերպիչ է համարվում նաև այն անձը, որը հանցանքը կազմակերպել կամ ղեկավարել է այնպիսի անձի միջոցով, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ գործել է անզգուշությամբ: 6. Օժանդակող է համարվում այն անձը, որը հանցագործությանը նպաստել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկություններ կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, որը նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, որը նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները: 7. Օժանդակող է համարվում նաև այն անձը, որը՝ 1) մեկ ուրիշին դրդել է օժանդակության, 2) նախապես համաձայնություն է տվել մասնակցելու հանցագործությանը որպես համակատարող, սակայն մյուս համակատարողի կողմից հանցանքը կատարելու ընթացքում, անմիջականորեն չմասնակցելով հանցանքի կատարմանը, իր ներկայությամբ ամրապնդել է կատարողի` հանցանք կատարելու վճռականությունը, 3) օժանդակել է հանցագործությանն այնպիսի անձի միջոցով, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ գործել է անզգուշությամբ կամ 4) հատուկ սուբյեկտի դրդմամբ կատարել է հատուկ սուբյեկտով հանցագործության օբյեկտիվ կողմը, որի սուբյեկտ ինքը չի համարվում, կամ հատուկ սուբյեկտի հետ համատեղ մասնակցել է հատուկ սուբյեկտով հանցագործության օբյեկտիվ կողմի կատարմանը, եթե բացակայել են սույն օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 4-րդ, 5-րդ կամ 6-րդ մասով նախատեսված պայմանները, որոնց ուժով անձը հատուկ սուբյեկտով հանցագործության օժանդակող չի համարվում»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: 3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: 4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի համաձայն՝ «/.../ 3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց: /.../»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի համաձայն՝ « 1.Պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելը՝ պոռնկությամբ զբաղվելու համար հաստատություն ստեղծելը, ղեկավարելը կամ պահելը կամ հանրային հաստատությունը նույն նպատակով շահագործելը կամ այլ անձի պոռնկությամբ զբաղվելու համար բնակարան, շինություն, ավտոմեքենա կամ այլ կացարան տրամադրելը, եթե բացակայում են սույն օրենսգրքի 298-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի հատկանիշները՝ /.../ 2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝ 1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կամ /.../ պատժվում է տուգանքով՝ քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները: 5.4 Պատիժ նշանակելը քրեական գործով արդարադատության իրականացման վճռական պահն է, որը պետք է դառնա կատարված հանցանքի հասարակական վտանգավորության գնահատման լիարժեք չափանիշ, պատժի ենթարկվող անձին վերասոցիալականացնելու, ինչպես մեղադրյալի, այնպես էլ այլ անձանց կողմից հանցագործությունները կանխելու գործուն միջոց: Արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը պատժի տեսակը և չափը որոշելու բազմաթիվ դրույթների ու չափանիշների հետ մեկտեղ անխզելիորեն կապված է պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները հետազոտելու և հաշվի առնելու հետ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածում թվարկված են յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները: Այդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն՝ քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները հաստատվում են միայն ապացույցների հիման վրա: Ընդ որում, անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների գնահատումը յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս հնարավորություն է տալիս դատարանին պատկերացում կազմել հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, ինչպես նաև հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատժի անհատականացման կարևորությունն այն է, որ դա լուրջ երաշխիք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակների իրականացման համար: Վերոգրյալից հետևում է, որ մեղադրյալի կողմից արագացված վարույթ կիրառելուն համաձայնություն տալու և ներկայացված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու պարագայում առանց որևէ սահմանափակումների պատժաչափի նշանակման հարցում օրենսդիրը արտոնյալ պայմաններ է նախատեսել: Մասնավորապես՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից: 5.5 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործությունների եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը: Մեղքն ընդունելը որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում արագացված վարույթի կիրառմամբ պայմանավորված մեղադրյալի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այդ կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումն, ըստ որի՝ «/.../ մեղքն ընդունելը կամ չընդունելն անձի սուբյեկտիվ իրավունքն է, որը նախատեսված և երաշխավորված է ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ և 22-րդ հոդվածներով։ Հետևաբար, մեղքը չընդունելը չի կարող պատիժ նշանակելիս հաշվի առնվել և հակառակը` մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը ՀՀ քրեական օրենսգրքի շրջանակներում բարենպաստ քրեաիրավական նշանակություն ունեցող հանգամանք է և կարող է կատարել պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի դեր։ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը, որպես մեղավոր անձի հետհանցավոր դրական վարքագիծ, վկայում է այն մասին, որ նա լրիվ գիտակցել է իր արարքի հանրային վտանգավորությունը, զղջացել է դրա համար։ Մեղքն ընդունելու պարագայում քրեական պատժի նպատակների իրացումը, այդ թվում` պատժի ենթարկված անձին ուղղելու հավանականությունը, զգալիորեն բարձրանում է /.../ (տե՛ս Սերոբ Ֆրունզիկի Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 01-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27 կետը): Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ: Որպես Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի անձը բնութագրող հանգամանք է համարում դատապարտված չլինելը: 5.6 Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա: Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը): Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»: 5.7 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1 և 5.5 կետերում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.3, 5.4 և 5.6 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկի՝ 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով: Հաշվի առնելով, որ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը մինչդատական վարույթի ընթացքում՝ մեկ օր գտնվել է փաստացի անազատության մեջ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ անհրաժեշտ է մեղմացնել Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 2.225.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով, որը նա պետք է կրի: Դատարանը փաստում է, որ սահմանված պատժատեսակը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված հանցագործությունների բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, դրա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից: 5.8 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.2 կետում մեղադրյալի միջնորդությունն ու արձանագրված հանգամանքները, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝ « (…) 7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։ 8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը` 1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով, 2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: (…)»: Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 10 /տասը/ ամիս ժամանակ՝ սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 222.500 /երկու հարյուր քսաներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ: 5.9 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Գ.Սիմոնյանի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները: 5.10 Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։ 5.11 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: 5.12 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը: Մեղքն ընդունելը որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում արագացված վարույթի կիրառմամբ պայմանավորված մեղադրյալի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այդ կապակցությամբ 5.5 կետում արձանագրված ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումը: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ: Որպես Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի անձը բնութագրող հանգամանք է համարում դատապարտված չլինելը: 5.13 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1 և 5.12 կետերում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.3, 5.4 և 5.6 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով: Հաշվի առնելով, որ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան մինչդատական վարույթի ընթացքում՝ վաթսուներկու օր գտնվել է փաստացի անազատության մեջ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ անհրաժեշտ է մեղմացնել Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ նշանակված 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 325.000 /երեք հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով, որը նա պետք է կրի: Մեղադրյալի նկատմամբ հիմնական և լրացուցիչ պատիժ նշանակելիս, Դատարանը հաշվի է առնում հանցանքի բնույթը, մասնավորապես՝ այն ներառված է հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքում, որը հանդիսանում է միջին ծանրության հանցանք և ոտնձգում է հասարակության բարոյականության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններին, մեղադրյալի ՌԴ քաղաքացի հանդիսանալն ու ՀՀ-ում մշտական բնակության վայր չունենալու հանգամանքները: Ընդ որում, Դատարանն ընդգծում է, որ վերջինս ՀՀ ժամանելու նպատակն ըստ էության եղել է վերոշարադրված գործունեությամբ գումար վաստակելը: Միևնույն ժամանակ, կատարված հանցագործության բնույթով պայմանավորված, նկատի ունենալով, որ արդեն իսկ բացահայտվել է վերջինիս դիտավորությունը և գործունեությունը ՀՀ-ում, լրացուցիչ պատժի կիրառումը միտված է կանխելու ՀՀ տարածքում նմանատիպ հանցագործության կատարումը: 5.14 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.2 կետում մեղադրյալի միջնորդությունն ու արձանագրված հանգամանքները, և հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի իրավակարգավորումները, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 2 /երկու/ ամիս ժամանակ՝ սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 162.500 /հարյուր վաթսուներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ: 5.15 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Ե.Գովորկովայի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները: 5.16 Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։ 5.17 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: 5.18 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը: Մեղքն ընդունելը որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում արագացված վարույթի կիրառմամբ պայմանավորված մեղադրյալի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այդ կապակցությամբ 5.5 կետում արձանագրված ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումը: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ: Որպես Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի անձը բնութագրող հանգամանք է համարում դատապարտված չլինելը: 5.19 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1 և 5.18 կետերում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.3, 5.4 և 5.6 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով: Մեղադրյալի նկատմամբ հիմնական և լրացուցիչ պատիժ նշանակելիս, Դատարանը հաշվի է առնում հանցանքի բնույթը, մասնավորապես՝ այն ներառված են հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքում, որը հանդիսանում է միջին ծանրության հանցանք և ոտնձգում է հասարակության բարոյականության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններին, մեղադրյալի ՌԴ քաղաքացի հանդիսանալն ու ՀՀ-ում մշտական բնակության վայր չունենալու հանգամանքները: Ընդ որում, Դատարանն ընդգծում է, որ վերջինս ՀՀ ժամանելու նպատակն, ըստ էության, եղել է վերոշարադրված գործունեությամբ գումար վաստակելը: Միևնույն ժամանակ, կատարված հանցագործության բնույթով պայմանավորված, նկատի ունենալով, որ արդեն իսկ բացահայտվել է վերջինիս դիտավորությունը և գործունեությունը ՀՀ-ում, լրացուցիչ պատժի կիրառումը միտված է կանխելու ՀՀ տարածքում նմանատիպ հանցագործության կատարումը: 5.20 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.2 կետում մեղադրյալի միջնորդությունն ու արձանագրված հանգամանքները, և հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի իրավակարգավորումները, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 10 /տասը/ ամիս ժամանակ՝ սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 187.500 /հարյուր ութսունյոթ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ: 5.21 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Ս.Զոլոտարևայի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները: 5.22 Քննության առնելով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված պլանշետի, բջջային հեռախոսի և որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենների տնօրինման հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ «Այփադ» տեսակի պլանշետը և «Այֆոն» տեսակի բջջային հեռախոսը պետք է հանձնել սեփականատիրոջ տնօրինմանը, իսկ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: 5.23 Դատարանը գտնում է նաև, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4–րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալներից ենթակա չեն բռնագանձման: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը հոդվածներով, Դատարանը. Վ Ճ Ռ Ե Ց 1. Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկի՝ 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով: 1.1 ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ, մեղմացնել Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 2.225.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով: 1.2 Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 2.225.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 10 /տասը/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 222.500 /երկու հարյուր քսաներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ: 1.3 Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները: 2. Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով: 2.1 ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ, մեղմացնել Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ նշանակված 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 325.000 /երեք հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով: 2.2 Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 325.000 /երեք հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 2 /երկու/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 162.500 /հարյուր վաթսուներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ: 2.3 Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները: 3. Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևային մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով: 3.1 Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևային թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 10 /տասը/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 187.500 /հարյուր ութսունյոթ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ: 3.2 Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները: 4. Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված պլանշետը և բջջային հեռախոսը հանձնել սեփականատիրոջ տնօրինմանը, իսկ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: 5. Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված: 6. Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 04-07-2025 |
| Գործը քննվել է | Դռնբաց |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 28-08-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-254 թերթ, 2-268 թերթ, 3- 327 թերթ, 4- 284 թերթ, 5- 306 թերթ, 6- 275 թերթ, 7- 256 թերթ,8- 87 թերթ, 9-117թերթ |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 19-08-2025 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 28-08-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 9 հատոր՝ 1-254 թերթ, 2-268 թերթ, 3-327 թերթ, 4-284 թերթ, 5-306 թերթ, 6-275 թերթ, 7-256 թերթ, 8-87 թերթ, 9-117 թերթ |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-100218/25 |
Գործը ստացվել է փոփոխվելուց հետո
| Ամսաթիվ | 15-05-2026 |
|---|---|
| Այլ նշումներ | 11 հատոր՝ 1-254 թերթ, 2-268 թերթ, 3-327 թերթ, 4-284 թերթ, 5-306 թերթ, 6-275 թերթ, 7-256 թերթ, 8-87 թերթ, 9-117 թերթ, 10-108 թերթ, 11-145 թերթ |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 18-05-2026 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԴ1/1743/01/25
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 19-08-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 18-08-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Արեն |
| Ազգանուն | Մնացականյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Գոհար Սիմոնյան մյուսները՝ Եկատերինա Գովորկովա , Սվետլանա Զոլոտարևա մյուսները՝ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովա , Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևա Բողոքն ընդունել վարույթ : Փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Շենգավիթ/ 04.07.2025թ. կայացված դատավճիռը՝ մեղմացնելով Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը՝ նրա նկատմամբ նշանակելով պատիժ՝ տուգանք՝ 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով , ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ մեղմացնել Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքը և վերջնական պատիիժ նշանակել տուգանք՝ 1.475.000 ՀՀ դրամի չափով և թույլատրել նշանակված 1.475.000 ՀՀ դրամ տուգանքը վճարել 1 տարվա ընթացքում : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 19-08-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 19-08-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Բակուր |
| Ազգանուն | Օհանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Եկատերինա Գովորկովա մյուսները՝ Գոհար Սիմոնյան , Սվետլանա Զոլոտարևա մյուսները՝ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյան , , Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևա Բողոքն ընդունել վարույթ : Պատժի մասով բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Շենգավիթ/ 04.07.2025թ. կայացված դատավճիռը՝ մեղմացնելով Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ նշանակված պատիժը՝ նրա նկատմամբ նշանակելով պատիժ՝ տուգանք՝ 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով , ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ Եկատերինա Գովորկովային ազատել պատիժը կրելուց : Վերացնել Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ 5 տարի ժամկետով ՀՀ տարածքից վտարելու վերաբերյալ սահմանված լրացուցիչ պատիժը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 29-08-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 12.3 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 29-08-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Նարինե |
| Ազգանուն | Հովակիմյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Վաչե |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Էդգար |
| Ազգանուն | Մանասյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 11-09-2025 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 19-09-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 14-10-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 13-10-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 13-10-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Արայիկ |
| Ազգանուն | Ներսիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Սվետլանա Զոլոտարևա մյուսները՝ Գոհար Սիմոնյան , Եկատերինա Գովորկովա մյուսները՝ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյան , Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովա Բողոքն ընդունել վարույթ : Պատժի մասով բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Շենգավիթ/ 04.07.2025թ. կայացված դատավճիռը՝ մեղմացնելով Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ նշանակված պատիժը՝ նրա նկատմամբ նշանակելով պատիժ՝ տուգանք՝ 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով : Վերացնել Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ 5 տարի ժամկետով ՀՀ տարածքից վտարելու վերաբերյալ սահմանված լրացուցիչ պատիժը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 26-11-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 15-12-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 15-12-2025 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Դատական ակտը բեկանվել է մասնակի եվ փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Գոհար |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Սվետլանա |
| Ազգանուն | Զոլոտարևայ |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Եկատերինա |
| Ազգանուն | Գովորկովա |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԴ1/1743/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` նախագահող դատավոր` Ն.Հովակիմյան դատավորներ` Վ.Մարգարյան Է.Մանասյան քարտուղարությամբ` Լ.Կարապետյանի մասնակցությամբ՝ մեղադրող՝ Ա.Բեգլարյանի պաշտպան՝ Ա.Հովհաննիսյանի մեղադրյալներ՝ Գ.Սիմոնյանի Ե.Գովորկովայի Ս.Զոլոտարևայի թարգմանիչ՝ Գ.Միրզոյանի 15.12.2025թ. ք.Երևան դռնբաց դատական նիստում, մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի պաշտպան Բ.Օհանյանի, մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի պաշտպան Ա.Մնացականյանի, մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի պաշտպան Ա.Ներսիսյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա դատական վերանայման ենթարկելով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Դատարան) 04.07.2025թ. թիվ ԵԴ1/1743/01/25 դատավճիռը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի դեկտեմբերի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախաձեռնվել է թիվ 59107624 քրեական վարույթը: 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին որոշում է կայացվել թիվ 59107624 քրեական վարույթով նախաքննության կատարումը մի քանի քննիչի հանձնարարելու մասին: 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 396-րդ հոդվածով նախաձեռնվել է թիվ 59108124 քրեական վարույթը: 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Ե.Գովորկովային ձերբակալելու մասին: Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 59108124 քրեական վարույթը թիվ 59107624 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 59107624 համարի ներքո շարունակելու մասին: 2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել ձերբակալված Ե.Գովորկովային ազատ արձակելու մասին: 2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել: 2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: 2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Եկատերինա Գովորկովային դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին: 2024 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին: Նույն օրը ձերբակալվել է Ե.Գովորկովան: 2024 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2204/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Եկատերինա Գովորկովայի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով: 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2207/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով: 2025 թվականի հունվարի 25-ին Գ.Սիմոնյանը արգելանքի է վերցվել և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 3-րդ, գ.թ. 19, 29-32/: 2025 թվականի հունվարի 26-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2207/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառվել են վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը : 2025 թվականի փետրվարի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/2204/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Եկատերինա Գովորկովայի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառվել են վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը: 2025 թվականի ապրիլի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 59102125 քրեական վարույթը: 2025 թվականի ապրիլի 03-ին որոշում է կայացվել թիվ 59102125 քրեական վարույթից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով դեպքերով նոր վարույթ անջատելու և անջատված վարույթին թիվ 59102325 համարը շնորհելու մասին: 2025 թվականի մայիսի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 298-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 59103625 քրեական վարույթը: Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 59103625 քրեական վարույթը թիվ 59107624 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 59107624 համարի ներքո շարունակելու մասին: 2025 թվականի մայիսի 06-ին Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և հաջորդ օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել: 2025 թվականի մայիսի 06-ին Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել : 2025 թվականի մայիսի 06-ին Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել: 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել թիվ 59107624 քրեական վարույթով մեղադրյալ Ս.Զոլոտարևայի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին: 2025 թվականի մայիսի 09-ին որոշում է կայացվել թիվ 59107624 քրեական վարույթից նոր վարույթում Ե.Գովորկովայի, Ս.Զոլոտարևայի և Գ.Սիմոնյանի մասով մասն անջատելու և դրան թիվ 59103825 համարը շնորհելու մասին: 2025 թվականի մայիսի 13-ին կազմվել է թիվ 59103825 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը: 2025 թվականի մայիսի 19-ին որոշում է կայացվել թիվ 59103825 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 19-ին թիվ 59103825 քրեական գործը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով նույն օրը թիվ ԵԴ1/1743/01/25 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի մայիսի 20-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին։ 2025 թվականի մայիսի 20-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: 2025 թվականի հունիսի 04-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ մինչդատական վարույթն իրականացնող մարմնի՝ 2025 թվականի մայիսի 07-ի որոշմամբ կիրառված բացակայելու արգելք խափանման միջոցն անփոփոխ թողնելու մասին: 2025 թվականի հունիսի 04-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառված վարչական հսկողությունը վերացնելու, իսկ բացակայելու արգելքն անփոփոխ թողնելու մասին: 2025 թվականի հունիսի 04-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառված վարչական հսկողությունը վերացնելու, իսկ բացակայելու արգելքն անփոփոխ թողնելու մասին: 2025 թվականի հուլիսի 04-ին Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավճռով վճռվել է. 1. Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկի՝ 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով: 1.1 ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ, մեղմացնել Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 2.225.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով: 1.2 Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 2.225.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 10 /տասը/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 222.500 /երկու հարյուր քսաներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ: 1.3 Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները: 2. Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով: 2.1 ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ, մեղմացնել Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ նշանակված 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 325.000 /երեք հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով: 2.2 Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 325.000 /երեք հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 2 /երկու/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 162.500 /հարյուր վաթսուներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ: 2.3 Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները: 3. Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևային մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով: 3.1 Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևային թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 10 /տասը/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 187.500 /հարյուր ութսունյոթ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ: 3.2 Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները: 4. Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված պլանշետը և բջջային հեռախոսը հանձնել սեփականատիրոջ տնօրինմանը, իսկ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: 5. Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված: (…)։ 2025 թվականի օգոստոսի 19-ին Դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ Վերաքննիչ դատարան բողոքներ են ստացվել մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի պաշտպան Բ.Օհանյանից և մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի պաշտպան Ա.Մնացականյանից։ Նույն դատավճռի դեմ 2025 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Վերաքննիչ դատարան բողոք է ստացվել մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի պաշտպան Ա.Ներսիսյանից: 2025 թվականի օգոստոսի 29-ին թիվ ԵԴ1/1743/01/25 քրեական գործը մուտքագրվել է ՀՀ վերաքննիչ դատարան և նախագահող դատավորին է հանձնվել 2025 թվականի սեպտեմբերի 01-ին։ Վերաքննիչ դատարանի 2025 թվականի հոկտեմբերի 13-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ և նշանակվել քննության: Վերաքննիչ բողոքների պատասխան չի ներկայացվել: 2.Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքների քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը. Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա. «մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, հաստատություն ղեկավարելու միջոցով նպաստել է պոռնկությամբ զբաղվելուն. Մասնավորապես. Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը 2024 թվականի սեպտեմբեր ամսից ի վեր՝ շուրջ 4 ամիս, մի խումբ անձանց հետ շահադիտական դրդումներով ղեկավարել է մի խումբ անձանց՝ ամուսիններ Իլյա և Մարինա Բերեզովսկիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված, Նիկոլայ Պապուլովի կողմից հիմնադրված «ԷՍ-ԷԼ» ՍՊ ընկերության կողմից վարձակալած՝ Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 29-րդ շենքի 19-րդ հասցեում գտնվող հաստատությունը՝ «Ամստերդամ» ակումբը, այն է՝ նշված ակումբում որպես ադմինիստրատորներ տարբեր հերթափոխերի աշխատած Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի օժանդակությամբ՝ որպես մերսուհիներ աշխատանքի են ընդունել Տատյանա Կարլյուկինային, Տատյանա Կուժելևային, Դարյա Վոլոդինային, Օլեսյա Լեուտային և քննությամբ չպարզված այլ անձանց։ Գոհար Սիմոնյանը իրականացնելով պոռնկությամբ զբաղվելու նպատակով ստեղծված հաստատության բնականոն գործունեության ապահովմանն ուղղված միջոցառումներ՝ իրականացրել է հաստատության փաստացի ղեկավարումը, որպես մերսուհիներ աշխատանքի ընդունված վերոհիշյալ անձանց ներկայացրել է վարձատրության դիմաց սեքսուալ բնույթի ծառայությունների տեսակները գնացուցակը, այն է՝ սեռական հարաբերության նմանակում ցանկացած եղանակով բացի ավանդական սեռական հարաբերություններից, ցանկացած այլ սեքսուալ բնույթի գործողություններով սեռական կարիքների բավարարում: Բացի այդ, ծառայությունների արդյունքում հավաքագրված եկամուտները բաշխել է աշխատակիցների՝ մերսուհիների, ադմինիստրատորների, հաստատության սեփականատերերի և տարածքը վարձակալությամբ տված անձի միջև՝ այդ կերպ ստեղծել նպաստավոր պայմաններ Տատյանա Կարլյուկինայի, Տատյանա Կուժելևայի, Դարյա Վոլոդինայի, Օլեսյա Լեուտայի և քննությամբ չպարզված այլ անձանց պոռնկությամբ զբաղվելու համար (…)»: Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա. «օժանդակել է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելուն. Մասնավորապես. Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան 2024 թվականի օգոստոս ամսից ի վեր՝ շուրջ 5 ամիս, օժանդակել է մի խումբ անձանց՝ ամուսիններ Իլյա և Մարինա Բերեզովսկիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված, Նիկոլայ Պապուլովի կողմից հիմնադրված «ԷՍ-ԷԼ» ՍՊ ընկերության կողմից վարձակալած՝ Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 29-րդ շենքի 19-րդ հասցեում գտնվող հաստատությունը՝ «Ամստերդամ» ակումբը ղեկավարելուն: Նա աշխատելով որպես հաստատության ադմինիստրատոր՝ օժանդակել է հաստությունը փաստացի ղեկավարողի (որը գործառույթը 2024 թվականի հոկտեմբերից ի վեր կատարել է Գոհար Սիմոնյանը) կողմից որպես մերսուհիներ աշխատանքի ընդունած Տատյանա Կարլյուկինային, Տատյանա Կուժելևային, Դարյա Վոլոդինային, Օլեսյա Լեուտային և քննությամբ չպարզված այլ անձանց՝ պոռնկության զբաղվելուն, այն է՝ ընդունել հեռախոսազանգեր և գրանցել հաճախորդների, վերջիններիս ներկայացրել վարձատրության դիմաց սեքսուալ բնույթի ծառայությունների տեսակները և գնացուցակը, այդ թվում սեռական հարաբերության նմանակում ցանկացած եղանակով, բացի ավանդական սեռական հարաբերություններից, ցանկացած այլ սեքսուալ բնույթի գործողություններով սեռական կարիքների բավարարում, ստացել նշված ծառայությունների դիմաց հաճախորդների վարձատրությունները և իրենց հերթափոխի ժամանակ իրականացրել կազմակերպչական աշխատանքներ։ Բացի այդ, հավաքագրել են ծառայությունների արդյունքում ստացված եկամուտները և փոխանցել Գոհար Սիմոնյանին, ով գումարներ բաշխել է աշխատակիցների՝ մերսուհիների, ադմինիստրատորների, հաստատության սեփականատերերի և տարածքը վարձակալությամբ տված անձի միջև՝ այդ կերպ օժանդակել Գոհար Սիմոնյանին՝ Տատյանա Կարլյուկինայի, Տատյանա Կուժելևայի, Դարյա Վոլոդինայի, Օլեսյա Լեուտայի և քննությամբ չպարզված այլ անձանց պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված հաստատություն ղեկավարելու գործողություններին: (…)»: Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա. «օժանդակել է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելուն. Մասնավորապես. Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան 2024 թվականի սեպտեմբեր ամսից ի վեր՝ շուրջ 11 ամիս, օժանդակել է մի խումբ անձանց՝ ամուսիններ Իլյա և Մարինա Բերեզովսկիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված, Նիկոլայ Պապուլովի կողմից հիմնադրված «ԷՍ-ԷԼ» ՍՊ ընկերության կողմից վարձակալած՝ Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 29-րդ շենքի 19-րդ հասցեում գտնվող հաստատությունը՝ «Ամստերդամ» ակումբը ղեկավարելուն: Նա աշխատելով որպես հաստատության ադմինիստրատոր՝ օժանդակել է հաստությունը փաստացի ղեկավարողի (որը գործառույթը 2024 թվականի հոկտեմբերից ի վեր կատարել է Գոհար Սիմոնյանը) կողմից որպես մերսուհիներ աշխատանքի ընդունած Տատյանա Կարլյուկինային, Տատյանա Կուժելևային, Դարյա Վոլոդինային, Օլեսյա Լեուտային և քննությամբ չպարզված այլ անձանց՝ պոռնկության զբաղվելուն, այն է՝ ընդունել հեռախոսազանգեր և գրանցել հաճախորդների, վերջիններիս ներկայացրել վարձատրության դիմաց սեքսուալ բնույթի ծառայությունների տեսակները և գնացուցակը, այդ թվում սեռական հարաբերության նմանակում ցանկացած եղանակով, բացի ավանդական սեռական հարաբերություններից, ցանկացած այլ սեքսուալ բնույթի գործողություններով սեռական կարիքների բավարարում, ստացել նշված ծառայությունների դիմաց հաճախորդների վարձատրությունները և իրենց հերթափոխի ժամանակ իրականացրել կազմակերպչական աշխատանքներ։ Բացի այդ, հավաքագրել են ծառայությունների արդյունքում ստացված եկամուտները և փոխանցել Գոհար Սիմոնյանին, ով գումարներ բաշխել է աշխատակիցների՝ մերսուհիների, ադմինիստրատորների, հաստատության սեփականատերերի և տարածքը վարձակալությամբ տված անձի միջև՝ այդ կերպ օժանդակել Գոհար Սիմոնյանին՝ Տատյանա Կարլյուկինայի, Տատյանա Կուժելևայի, Դարյա Վոլոդինայի, Օլեսյա Լեուտայի և քննությամբ չպարզված այլ անձանց պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծված հաստատություն ղեկավարելու գործողություններին: (…)»: 3. Արագացված վարույթ. 3.1 Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալներ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը, Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան և Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան միջնորդել են կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրենց պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն են մեղադրանքի հետ, պնդում են արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել են պաշտպաններ Բ.Օհանյանի, Ա.Մնացականյանի և Ա.Ներսիսյանի հետ, գիտակցում են արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները: 3.2 Հանրային մեղադրող Ա.Բեգլարյանն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկել: 3.3 Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալները համաձայն են մեղադրանքների հետ, պաշտպանների հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր և գիտակցում են իր միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին: 4. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ. 4.1 Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝ - ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքները, որոնց համաձայն՝ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը, Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան և Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան հանդիսանում են չդատապարտված /հատոր 1-ին, գ.թ. 172, հատոր 2-րդ, գ.թ. 31, դատական նիստի արձանագրություն/, 4.2 Մեղադրյալները Դատարանին խնդրեցին տուգանք պատժատեսակ նշանակելու դեպքում այն տարաժամկետել, քանի որ ի վիճակի չեն անհապաղ և միանգամից վճարել /դատական նիստի արձանագրություն/: 5.Դատարանը կատարել է հետևյալ իրավական վերլուծությունը. 5.1Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։ 5.2 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գ.Սիմոնյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: 5.3 Մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցակիցներ են համարվում կատարողը, դրդիչը, կազմակերպիչը և օժանդակողը: 2. Կատարող է համարվում այն անձը, որն անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանը մասնակցել է այլ անձի (համակատարողի) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այնպիսի անձի օգտագործելու միջոցով, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության տվյալ հանցագործության համար որպես կատարող կամ հանցանքը կատարել է անզգուշությամբ: 3. Դրդիչ է համարվում այն անձը, որը մեկ ուրիշին դրդել է հանցանք կատարելու` համոզելու, նյութապես շահագրգռելու, սպառնալիքի միջոցով կամ այլ եղանակով: 4. Դրդիչ է համարվում նաև այն անձը, որը մեկ ուրիշին դրդել է դրդչության կամ մեկ ուրիշին դրդել է հանցանք կատարելու` դրդելու համար օգտագործելով այնպիսի անձի, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ գործել է անզգուշությամբ: 5. Կազմակերպիչ է համարվում այն անձը, որը կազմակերպել կամ ղեկավարել է հանցանքի կատարումը: Կազմակերպիչ է համարվում նաև այն անձը, որը դրդել է մեկ ուրիշին կազմակերպելու կամ ղեկավարելու հանցանքի կատարումը: Կազմակերպիչ է համարվում նաև այն անձը, որը հանցանքը կազմակերպել կամ ղեկավարել է այնպիսի անձի միջոցով, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ գործել է անզգուշությամբ: 6. Օժանդակող է համարվում այն անձը, որը հանցագործությանը նպաստել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկություններ կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, որը նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, որը նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները: 7. Օժանդակող է համարվում նաև այն անձը, որը՝ 1) մեկ ուրիշին դրդել է օժանդակության, 2) նախապես համաձայնություն է տվել մասնակցելու հանցագործությանը որպես համակատարող, սակայն մյուս համակատարողի կողմից հանցանքը կատարելու ընթացքում, անմիջականորեն չմասնակցելով հանցանքի կատարմանը, իր ներկայությամբ ամրապնդել է կատարողի` հանցանք կատարելու վճռականությունը, 3) օժանդակել է հանցագործությանն այնպիսի անձի միջոցով, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ գործել է անզգուշությամբ կամ 4) հատուկ սուբյեկտի դրդմամբ կատարել է հատուկ սուբյեկտով հանցագործության օբյեկտիվ կողմը, որի սուբյեկտ ինքը չի համարվում, կամ հատուկ սուբյեկտի հետ համատեղ մասնակցել է հատուկ սուբյեկտով հանցագործության օբյեկտիվ կողմի կատարմանը, եթե բացակայել են սույն օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 4-րդ, 5-րդ կամ 6-րդ մասով նախատեսված պայմանները, որոնց ուժով անձը հատուկ սուբյեկտով հանցագործության օժանդակող չի համարվում»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: 3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: 4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի համաձայն՝ «/.../ 3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց: /.../»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի համաձայն՝ « 1.Պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելը՝ պոռնկությամբ զբաղվելու համար հաստատություն ստեղծելը, ղեկավարելը կամ պահելը կամ հանրային հաստատությունը նույն նպատակով շահագործելը կամ այլ անձի պոռնկությամբ զբաղվելու համար բնակարան, շինություն, ավտոմեքենա կամ այլ կացարան տրամադրելը, եթե բացակայում են սույն օրենսգրքի 298-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի հատկանիշները՝ /.../ 2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝ 1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կամ /.../ պատժվում է տուգանքով՝ քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները: 5.4 Պատիժ նշանակելը քրեական գործով արդարադատության իրականացման վճռական պահն է, որը պետք է դառնա կատարված հանցանքի հասարակական վտանգավորության գնահատման լիարժեք չափանիշ, պատժի ենթարկվող անձին վերասոցիալականացնելու, ինչպես մեղադրյալի, այնպես էլ այլ անձանց կողմից հանցագործությունները կանխելու գործուն միջոց: Արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը պատժի տեսակը և չափը որոշելու բազմաթիվ դրույթների ու չափանիշների հետ մեկտեղ անխզելիորեն կապված է պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները հետազոտելու և հաշվի առնելու հետ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածում թվարկված են յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները: Այդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն՝ քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները հաստատվում են միայն ապացույցների հիման վրա: Ընդ որում, անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների գնահատումը յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս հնարավորություն է տալիս դատարանին պատկերացում կազմել հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, ինչպես նաև հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատժի անհատականացման կարևորությունն այն է, որ դա լուրջ երաշխիք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակների իրականացման համար: Վերոգրյալից հետևում է, որ մեղադրյալի կողմից արագացված վարույթ կիրառելուն համաձայնություն տալու և ներկայացված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու պարագայում առանց որևէ սահմանափակումների պատժաչափի նշանակման հարցում օրենսդիրը արտոնյալ պայմաններ է նախատեսել: Մասնավորապես՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից: 5.5 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործությունների եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը: Մեղքն ընդունելը որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում արագացված վարույթի կիրառմամբ պայմանավորված մեղադրյալի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այդ կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումն, ըստ որի՝ «/.../ մեղքն ընդունելը կամ չընդունելն անձի սուբյեկտիվ իրավունքն է, որը նախատեսված և երաշխավորված է ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ և 22-րդ հոդվածներով։ Հետևաբար, մեղքը չընդունելը չի կարող պատիժ նշանակելիս հաշվի առնվել և հակառակը` մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը ՀՀ քրեական օրենսգրքի շրջանակներում բարենպաստ քրեաիրավական նշանակություն ունեցող հանգամանք է և կարող է կատարել պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի դեր։ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը, որպես մեղավոր անձի հետհանցավոր դրական վարքագիծ, վկայում է այն մասին, որ նա լրիվ գիտակցել է իր արարքի հանրային վտանգավորությունը, զղջացել է դրա համար։ Մեղքն ընդունելու պարագայում քրեական պատժի նպատակների իրացումը, այդ թվում` պատժի ենթարկված անձին ուղղելու հավանականությունը, զգալիորեն բարձրանում է /.../ (տե՛ս Սերոբ Ֆրունզիկի Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 01-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27 կետը): Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ: Որպես Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի անձը բնութագրող հանգամանք է համարում դատապարտված չլինելը: 5.6 Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա: Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը): Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»: 5.7 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1 և 5.5 կետերում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.3, 5.4 և 5.6 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկի՝ 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով: Հաշվի առնելով, որ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանը մինչդատական վարույթի ընթացքում՝ մեկ օր գտնվել է փաստացի անազատության մեջ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ անհրաժեշտ է մեղմացնել Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված 2.250.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 2.225.000 /երկու միլիոն երկու հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով, որը նա պետք է կրի: Դատարանը փաստում է, որ սահմանված պատժատեսակը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված հանցագործությունների բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, դրա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից: 5.8 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.2 կետում մեղադրյալի միջնորդությունն ու արձանագրված հանգամանքները, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝ « (…) 7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։ 8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը` 1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով, 2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: (…)»: Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 10 /տասը/ ամիս ժամանակ՝ սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 222.500 /երկու հարյուր քսաներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ: 5.9 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Գ.Սիմոնյանի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները: 5.10 Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։ 5.11 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: 5.12 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը: Մեղքն ընդունելը, որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում արագացված վարույթի կիրառմամբ պայմանավորված մեղադրյալի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այդ կապակցությամբ 5.5 կետում արձանագրված ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումը: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ: Որպես Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի անձը բնութագրող հանգամանք է համարում դատապարտված չլինելը: 5.13 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1 և 5.12 կետերում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.3, 5.4 և 5.6 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով: Հաշվի առնելով, որ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովան մինչդատական վարույթի ընթացքում՝ վաթսուներկու օր գտնվել է փաստացի անազատության մեջ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ անհրաժեշտ է մեղմացնել Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ նշանակված 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 325.000 /երեք հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով, որը նա պետք է կրի: Մեղադրյալի նկատմամբ հիմնական և լրացուցիչ պատիժ նշանակելիս, Դատարանը հաշվի է առնում հանցանքի բնույթը, մասնավորապես՝ այն ներառված է հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքում, որը հանդիսանում է միջին ծանրության հանցանք և ոտնձգում է հասարակության բարոյականության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններին, մեղադրյալի ՌԴ քաղաքացի հանդիսանալն ու ՀՀ-ում մշտական բնակության վայր չունենալու հանգամանքները: Ընդ որում, Դատարանն ընդգծում է, որ վերջինս ՀՀ ժամանելու նպատակն ըստ էության եղել է վերոշարադրված գործունեությամբ գումար վաստակելը: Միևնույն ժամանակ, կատարված հանցագործության բնույթով պայմանավորված, նկատի ունենալով, որ արդեն իսկ բացահայտվել է վերջինիս դիտավորությունը և գործունեությունը ՀՀ-ում, լրացուցիչ պատժի կիրառումը միտված է կանխելու ՀՀ տարածքում նմանատիպ հանցագործության կատարումը: 5.14 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.2 կետում մեղադրյալի միջնորդությունն ու արձանագրված հանգամանքները, և հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի իրավակարգավորումները, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 2 /երկու/ ամիս ժամանակ՝ սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 162.500 /հարյուր վաթսուներկու հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ: 5.15 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Ե.Գովորկովայի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները: 5.16 Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովային վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։ 5.17 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևան ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: 5.18 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը: Մեղքն ընդունելը, որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում արագացված վարույթի կիրառմամբ պայմանավորված մեղադրյալի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այդ կապակցությամբ 5.5 կետում արձանագրված ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումը: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ: Որպես Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի անձը բնութագրող հանգամանք է համարում դատապարտված չլինելը: 5.19 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1 և 5.18 կետերում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.3, 5.4 և 5.6 կետերում մեջբերված նորմերով ու իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանհինգապատիկի՝ 1.875.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ չափով՝ վտարելով Հայաստանի Հանրապետության տարածքից 5 տարի ժամկետով: Մեղադրյալի նկատմամբ հիմնական և լրացուցիչ պատիժ նշանակելիս, Դատարանը հաշվի է առնում հանցանքի բնույթը, մասնավորապես՝ այն ներառված են հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքում, որը հանդիսանում է միջին ծանրության հանցանք և ոտնձգում է հասարակության բարոյականության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններին, մեղադրյալի ՌԴ քաղաքացի հանդիսանալն ու ՀՀ-ում մշտական բնակության վայր չունենալու հանգամանքները: Ընդ որում, Դատարանն ընդգծում է, որ վերջինս ՀՀ ժամանելու նպատակն, ըստ էության, եղել է վերոշարադրված գործունեությամբ գումար վաստակելը: Միևնույն ժամանակ, կատարված հանցագործության բնույթով պայմանավորված, նկատի ունենալով, որ արդեն իսկ բացահայտվել է վերջինիս դիտավորությունը և գործունեությունը ՀՀ-ում, լրացուցիչ պատժի կիրառումը միտված է կանխելու ՀՀ տարածքում նմանատիպ հանցագործության կատարումը: 5.20 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.2 կետում մեղադրյալի միջնորդությունն ու արձանագրված հանգամանքները, և հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի իրավակարգավորումները, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 10 /տասը/ ամիս ժամանակ՝ սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 187.500 /հարյուր ութսունյոթ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ: 5.21 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Ս.Զոլոտարևայի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները: 5.22 Քննության առնելով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված պլանշետի, բջջային հեռախոսի և որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենների տնօրինման հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ «Այփադ» տեսակի պլանշետը և «Այֆոն» տեսակի բջջային հեռախոսը պետք է հանձնել սեփականատիրոջ տնօրինմանը, իսկ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: 5.23 Դատարանը գտնում է նաև, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4–րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալներից ենթակա չեն բռնագանձման: (…)» 3.Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը. 1-ին բողոք ներկայացրած անձը՝ մեղադրյալ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի պաշտպան Բակուր Օհանյանը գտել է, որ Դատարանը, Եկատերինա Գովորկովային դատապարտելով որպես հիմնական պատիժ՝ 1.875.000 ՀՀ դրամ տուգանքի և որպես լրացուցիչ պատիժ՝ ՀՀ տարածքից վտարելը, նրա նկատմամբ նշանակել է անարդարացի՝ ակնհայտ խիստ պատիժ, դրանով իսկ թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական օրենքի էական խախտում, որն էլ ազդել է գործի ելքի վրա: (...) Դատարանի կողմից պատշաճ կերպով չի գնահատվել պատժի անհատականացման ընդհանուր չափանիշներից պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը։ Եկատերինա Գովորկովան, մինչդատական վարույթում համագործակցել է վարույթն իրականացնող մարմնի հետ՝ ներկայացնելով դեպքի բացահայտման ուղղությամբ կարևոր նշանակություն հանգամանքներ, հայտնել ինչպես իր, այնպես էլ այլ անձանց՝ այդ թվում օտարերկրյա քաղաքացիների կողմից առերևույթ կատարված հանցանքի վերաբերյալ տվյալներ։ Մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի, Սվետլանա Զոլոտարևայի և Գոհար Սիմոնյանի հայտնած տվյալների արդյունքում բացահայտվել են օտարերկրյա քաղաքացիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար տարբեր երկրներում, այդ թվում ՀՀ-ում, հաստատություններ ստեղծելու, հարկերից խուսափելու և առանձնապես խոշոր չափերով փողերի լվացմամբ զբաղվելու առերևույթ հանցագործության դեպքեր, որոնք առանձնացվել են առանձին վարույթում։ Վերոհիշյալ հանգամանքների, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության, մեղադրյալի դրսևորած հետհանցավոր վարքագծի՝ ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելու և զղջալու պարագայում Եկատերինա Գովորկովայի նկատմամբ որպես արդարացի պատիժ պետք է նշանակել հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատիժը՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանապատիկի չափով։ Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով մինչդատական վարույթում Եկատերինա Գովորկովայի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու 1 ամիս 25 օր ժամկետը, վերջինս ենթակա է պատժի կրումից ազատման։ Անդրադառնալով Եկատերինա Գովորկովայի նկատմամբ որպես լրացուցիչ պատիժ նշանակված ՀՀ տարածքից 5 տարի ժամկետով վտարելու հարցին՝ նշել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 6-րդ մասի 3-րդ կետը՝ որպես նշված պատժատեսակի կիրառումը բացառող հանգամանք, ի թիվս այլնի, մատնանշել է նաև մինչև հանցանք կատարելը Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացու հետ ամուսնացած լինելու փաստը։ Եկատերինա Գովորկովան դեռևս 2024 թվականի հունիս ամսից փաստացի ամուսնացած է եղել ՀՀ քաղաքացու հետ, որպիսի պայմաններում վերջինիս նկատմամբ ՀՀ տարածքից վտարելու վերաբերյալ լրացուցիչ պատժատեսակ չէր կարող սահմանվել։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` պարզելով, որ առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս կամ պատժի կրման հարցը լուծելիս հաշվի չի առել պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող կամ հանցագործության վտանգավորությունը կամ մեղադրյալի անձը բնութագրող որևէ հանգամանք, որի արդյունքով նշանակել է անարդարացի` ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ պատիժ, վերաքննիչ դատարանը փոփոխում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը` մեղմացնելով կամ խստացնելով պատիժը կամ այլ կերպ լուծելով պատժի կրման հարցը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով: Վերոգրյալ հիմնավորումներով պաշտպան Բ.Օհանյանը խնդրել է պատժի մասով բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից թիվ ԵԴ1/1743/01/25 քրեական գործով 2025 թվականի հուլիսի 4-ին կայացված դատավճիռը` մեղմացնելով Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ նշանակված պատիժը` նրա նկատմամբ նշանակելով պատիժ՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանապատիկի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ, Եկատերինա Գովորկովային ազատել պատիժը կրելուց։ Վերացնել Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի նկատմամբ 5 տարի ժամկետով ՀՀ տարածքից վտարելու վերաբերյալ սահմանված լրացուցիչ պատիժը։ 2-րդ բողոք ներկայացրած անձը՝ մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի պաշտպան Արեն Մնացականյանը գտել է, որ Դատարանը, Գոհար Սիմոնյանին դատապարտելով 2.250.000 ՀՀ դրամ տուգանքի, նրա նկատմամբ նշանակել է անարդարացի պատիժ, դրանով իսկ թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական օրենքի էական խախտում, որն էլ ազդել է գործի ելքի վրա: (...) Դատարանի կողմից պատշաճ կերպով չի գնահատվել պատժի անհատականացման ընդհանուր չափանիշներից երկուսի` հանցավորի անձի և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը։ Մասնավորապես, նշվածի համատեքստում պետք է մանրամասն վերլուծել և գնահատել հանցավորի անձը բնութագրող հետևյալ փաստական հանգամանքները՝ մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի տարիքը, այն, որ նա երիտասարդ է (30 տարեկան է), մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի կողմից մշտական բնակության վայր ունենալու հանգամանքը (ընտանիքի հետ բնակվում է Երևան քաղաքի Էրեբունի 25/43 հասցեի բնակարանում),ամուսնացած լինելու հանգամանքը, մշտական աշխատանք չունենալու հանգամանքը, բնակության վայրից դրական բնութագրվելու հանգամանքը, նախկինում դատապարտված կամ որևէ կերպ արատավորված չլինելու հանգամանքը: Բացի այդ, հարկ է վերլուծել և գնահատել նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հետևյալ հանգամանքների առկայությունը. Գոհար Սիմոնյանի կողմից մեղայականով ներկայանալը, իրեն մեղավոր ճանաչելը, կատարած արարքի համար զղջալը, տված ցուցմունքներով գործի քննությանն աջակցելը, հանցանք կատարած անձանց բացահայտելը (տված ցուցմունքներով բացահայտել է օտարերկրյա քաղաքացիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար հաստատություններ ստեղծելու և փողերի լվացմամբ զբաղվելու դեպքեր), մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյհանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը: Վերոգրյալ հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ թույլ են տալիս հանգելու հիմնավոր հետևության, որ Գոհար Սիմոնյանի նկատմամբ որպես արդարացի պատիժ պետք է նշանակել հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատիժը՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանապատիկի չափով։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` պարզելով, որ առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս կամ պատժի կրման հարցը լուծելիս հաշվի չի առել պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող կամ հանցագործության վտանգավորությունը կամ մեղադրյալի անձը բնութագրող որևէ հանգամանք, որի արդյունքով նշանակել է անարդարացի` ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ պատիժ, վերաքննիչ դատարանը փոփոխում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը` մեղմացնելով կամ խստացնելով պատիժը կամ այլ կերպ լուծելով պատժի կրման հարցը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով: Վերոգրյալ հիմնավորումներով պաշտպան Ա.Մնացականյանը խնդրել է փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից թիվ ԵԴ1/1743/01/25 քրեական գործով 2025 թվականի հուլիսի 4-ին կայացված դատավճիռը` մեղմացնելով Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը` նրա նկատմամբ նշանակելով պատիժ՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանապատիկի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվառմամբ, մեղմացնել Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով տոիւգանքը և վերջնական պատիժ նշանակել՝ տուգանք՝ 1.475.000 ՀՀ դրամի չափով։ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանին թույլատրել նշանակված 1.475.000 ՀՀ դրամ տուգանքը վճարել 1 տարվա ընթացքում: 3-րդ բողոք ներկայացրած անձը՝ մեղադրյալ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի պաշտպան Արայիկ Ներսիսյանը գտել է, որ Դատարանը, Սվետլանա Զոլոտարևային դատապարտելով որպես հիմնական պատիժ՝ 1.875.000 ՀՀ դրամ տուգանքի և որպես լրացուցիչ պատիժ՝ ՀՀ տարածքից վտարելը, նրա նկատմամբ նշանակել է անարդարացի՝ ակնհայտ խիստ պատիժ, դրանով իսկ թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական օրենքի էական խախտում, որն էլ ազդել է գործի ելքի վրա: (...) Դատարանի կողմից պատշաճ կերպով չի գնահատվել պատժի անհատականացման ընդհանուր չափանիշներից պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը։ Ռուսաստանի Դաշնությունում բնակվելու ընթացքում Սվետլանա Զոլոտարևան, տեղեկանալով Հայաստանի Հանրապետությունում իրականացվող քրեաիրավական գործընթացների մասին, վերադարձել է ՀՀ և կամովին ներկայացել վարույթն իրականացնող մարմնին, համագործակցել վարույթն իրականացնող մարմնի հետ՝ ներկայացնելով դեպքի բացահայտման ուղղությամբ կարևոր նշանակության հանգամանքներ, հայտնել ինչպես իր, այնպես էլ այլ անձանց՝ այդ թվում օտարերկրյա քաղաքացիների կողմից առերևույթ կատարված հանցանքի վերաբերյալ տվյալներ։ Սվետլանա Զոլոտարևայի, Գոհար Սիմոնյանի և Եկատերինա Գովորկովայի հայտնած տվյալների արդյունքում բացահայտվել են օտարերկրյա քաղաքացիների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու համար տարբեր երկրներում, այդ թվում ՀՀ-ում, հաստատություններ ստեղծելու, հարկերից խուսափելու և առանձնապես խոշոր չափերով փողերի լվացմամբ զբաղվելու առերևույթ հանցագործության դեպքեր, որոնք առանձնացվել են առանձին վարույթում։ Վերոհիշյալ հանգամանքների, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության, մեղադրյալի դրսևորած հետհանցավոր վարքագծի՝ ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելու և զղջալու պարագայում Սվետլանա Զոլոտարևայի նկատմամբ որպես արդարացի պատիժ պետք է նշանակել հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատիժը՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանապատիկի չափով։ Անդրադառնալով Սվետլանա Զոլոտարևայի նկատմամբ որպես լրացուցիչ պատիժ նշանակված ՀՀ տարածքից 5 տարի ժամկետով վտարելու հարցին՝ բողոքաբերը նշել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 6-րդ մասի 3-րդ կետը՝ որպես նշված պատժատեսակի կիրառումը բացառող հանգամանք, ի թիվս այլնի, մատնանշել է նաև մինչև հանցանք կատարելը Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացու հետ ամուսնացած լինելու փաստը։ Սվետլանա Զոլոտարևան դեռևս 2023 թվականից փաստացի ամուսնացած է եղել ՀՀ քաղաքացու հետ, որպիսի պայմաններում վերջինիս նկատմամբ ՀՀ տարածքից վտարելու վերաբերյալ լրացուցիչ պատժատեսակ չէր կարող սահմանվել։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` պարզելով, որ առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս կամ պատժի կրման հարցը լուծելիս հաշվի չի առել պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող կամ հանցագործության վտանգավորությունը կամ մեղադրյալի անձը բնութագրող որևէ հանգամանք, որի արդյունքով նշանակել է անարդարացի` ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ պատիժ, վերաքննիչ դատարանը փոփոխում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը` մեղմացնելով կամ խստացնելով պատիժը կամ այլ կերպ լուծելով պատժի կրման հարցը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով: Վերոգրյալ հիմնավորումներով պաշտպան Ա.Ներսիսյանը խնդրել է պատժի մասով բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից թիվ ԵԴ1/1743/01/25 քրեական գործով 2025 թվականի հուլիսի 4-ին կայացված դատավճիռը` մեղմացնելով Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ նշանակված պատիժը` նրա նկատմամբ նշանակելով պատիժ՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի քսանապատիկի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով։ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևային թույլատրել նշանակված 1.500.000 ՀՀ դրամ տուգանքը վճարել 1 տարվա ընթացքում։ Վերացնել Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի նկատմամբ 5 տարի ժամկետով ՀՀ տարածքից վտարելու վերաբերյալ սահմանված լրացուցիչ պատիժը։ 4.Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները. Դատախազը պատշաճ ծանուցված լինելով դատական նիստի վայրի և ժամանակի մասին, բողոքների քննությանը չի ներկայացել: Հանրային պաշտպան Ա.Հովհաննիսյանը պնդեց մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի պայմանագրային պաշտպան Ա.Մնացականյանի կողմից ներկայացրած բողոքը, մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը: Մեղադրյալ Եկատերինա Գովորկովան և Սվետլանա Զոլոտարևան նշեցին, որ իրենց պայմանագրային պաշտպանների կողմից ներկայացված բողոքները՝ որպես հիմնական պատիժ նշանակված տուգանքի չափը նվազեցնելու մասով չեն պնդում, պատրաստ են դատավճռով նշանակված տուգանքը վճարել, սակայն բողոքը պնդում են նշանակված լրացուցիչ պատժի մասով, քանի որ իրենք դատավճռի կայացումից հետո ամուսնացել են ՀՀ քաղաքացու հետ, ընտանիք կազմել, ամուսնությունը գրանցվել է ՔԿԱԳ մարմնում, ցանկանում են մշտական բնակություն հաստատել ՀՀ-ում, ուստի խնդրում են իրենց նկատմամբ դատավճռով նշանակված լրացուցիչ պատիժը՝ ՀՀ-ից 5 տարի ժամկետով վտարումը, վերացնել: Հանրային պաշտպան ԱՀովհաննիսյանը միացավ մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի դիրքորոշմանը: 5.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության 352-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(…) 2. Վերաքննությունը կիրառվում է այն դեպքում, երբ բողոքարկվում է առաջին ատյանի դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ չմտած` 1) դատավճիռը. (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «4. Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վերաքննությունը և վճռաբեկությունն իրականացվում են բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: (…)»: Այսպիսով՝ վերաքննիչ բողոքների հիմքերի և դրանք հաստատող փաստերի սահմաններում դատական վերանայման ենթարկելով վիճարկվող դատական ակտը, ուսումնասիրելով և վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, լսելով պաշտպանական կողմի դիրքորոշումը բողոքների վերաբերյալ, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն. 1. Դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները․ (…) 7) ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները. 8) դատապարտված մեղադրյալը ենթակա է արդյոք պատժի իր կատարած հանցանքի համար. 9) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ. 10) դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը. (…): ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն. 1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը: (…): ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն. 1.Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2.Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2.Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: (…): Թեև 01.07.2022թ. ուժի մեջ է մտել ՀՀ քրեական նոր օրենսգիրքը, սակայն Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մինչ այդ գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի շրջանակներում մի շարք գործերով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած դիրքորոշումները՝ արդարացի պատիժ նշանակելու մասին, կիրառելի են նաև սույն քրեական գործով: Մասնավորապես՝ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Թամարա Տեր-Գրիգորյանի և Հովհաննես Սահակյանի վերաբերյալ գործերով արձանագրել է, որ պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 և 63 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս (տես ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի` Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-192/07 և 2009թ. հունիսի 2-ի` Հովհաննես Սահակյանի վերաբերյալ գործով 2009թ. հունիսի 2-ի ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշումները): «Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրային վտանգավորության վրա` հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը» (տես Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009թ. փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը): «Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր տարրերից մեկն է, որի շրջանակներում կարևորվում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանումը։ Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են` ա) օրինականությունը, բ) արդարությունը, գ) պատժի անհատականացումը, դ) մարդասիրությունը։ Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: Նշված սկզբունքներից յուրաքանչյուրը՝ որպես առանձին բաղադրամաս, ունի ինքնուրույն նշանակություն և պարտադիր հաշվի է առնվում քրեական պատիժ նշանակելիս: Սկզբունքների ինքնուրույնությունը, սակայն, չի նշանակում, որ դրանք մեկուսացված են մեկը մյուսից, քանի որ միայն համակցության մեջ այդ սկզբունքները կարող են ապահովել օրինական, արդար, անհատականացված և մարդասիրական պատժի նշանակումը: (…) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ արդարության՝ որպես պատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդգրկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, առավել ևս, որ դրանք ձևավորվում են այն նույն հանգամանքների հիման վրա, որոնք դատարանը հաշվի է առնում պատիժ նշանակելիս (հանցագործության հանրորեն վտանգավորությունը, հանցավորի անձը և այլն): Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ պատժի նշանակման արդարության սկզբունքը դատարանը պետք է կիրառի պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում»։ (տես Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումը): Վերը շարադրված իրավադրույթների բովանդակային վերլուծությունից, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումներից և սույն գործի կոնկրետ հանգամանքներից ելնելով, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության այն մասին, որ մեղադրյալ Գոհար Արամայիսի Սիմոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածով ամրագրված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով ու մեղադրյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքների ծանրությանը, հանցավորների անձին, անհրաժեշտ ու բավարար է նրանց վերասոցիալականացման համար: Մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալները /նախկինում դատված չի եղել/, պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները /իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, անկեղծորեն զղջալը կատարած արարքի համար, խոստովանական ցուցմունքներ տալը/, պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը /կատարել է հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված միջին ծանրության հանցանք/, համակցության մեջ գնահատվել և իրենց համաչափ արտացոլումն են գտել նրա նկատմամբ նշանակված պատժատեսակում և պատժաչափում: Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը որպես պատիժ նախատեսում է՝ տուգանք՝ քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներ՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակում՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում` երկուսից հինգ տարի ժամկետով: Դատարանը հաշվի առնելով ինչպես մեղադրյալի կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ մեղադրյալի անձը՝ մասնավորապես նախկինում դատված չլինելու հանգամանքը, պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, նրա նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել է կատարած արարքի համար օրենքով նախատեսված պատժատեսակներից ամենամեղմը, ինչն իրավաչափ է, բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից: Վերը նշվածի համատեքստում անդրադառնալով սույն գործով մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված տուգանքի չափին, այն է՝ նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկի՝ 2.250.000/ երկու միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ այն ակնհայտ խիստ չի կարող գնահատվել, նշանակված պատիժն արդարացի է, այն համապատասխանում է մեղադրյալի անձին և նրա կատարած արարքին: Դատարանի նշանակած պատժաչափի հետ չհամաձայնելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան: Գոհար Սիմոնյանի պաշտպան Ա.Մնացականյանի պնդումները հակառակի մասին ընդունելի չեն Վերաքննիչ դատարանի համար: Դրանք հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատավճիռը՝ մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի չափի մասով փոփոխելու համար: Հետևաբար մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի պաշտպան Ա.Մնացականյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել: Հաջորդիվ անդրադառնալով մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի պաշտպանների կողմից բերված վերաքննիչ բողոքներին և փաստելով, որ Վերաքննիչ դատարանում Եկատերինա Գովորկովան և Սվետլանա Զոլոտարևան իրենց պաշտպանների կողմից բերված բողոքները պնդեցին մասնակի՝ միայն լրացուցիչ պատժի մասով, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի նկատմամբ վիճարկվող դատավճռով նշանակված հիմնական պատիժը քննարկման առարկա չի դարձնում: Անդրադառնալով վիճարկվող դատավճռով մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի նկատմամբ նշանակված լրացուցիչ պատժին, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ նրանց նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելով, այն է՝ վտարել ՀՀ-ից 5 տարի ժամկետով, Դատարանը դատական սխալ թույլ չի տվել: Պաշտպանների այն պնդումը, թե մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովան և Սվետլանա Զոլոտարևան մինչև հանցանք կատարելը Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացու հետ գտնվել են ամուսնական հարաբերությունների մեջ, հիմք չի կարող հանդիսանալ արձանագրելու, թե մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի նկատմամբ ՀՀ-ից վտարելու ձևով լրացուցիչ պատիժ նշանակելով Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, քանի որ մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովան և Սվետլանա Զոլոտարևան մինչև հանցանք կատարելը Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացու հետ ամուսնացած լինելու փաստը հավաստող որևէ փաստաթուղթ Դատարան չեն ներկայացրել: Սակայն դատավճռի կայացումից հետո նոր հանգամանք է ի հայտ եկել, մասնավորապես մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովան և Սվետլանա Զոլոտարևան կազմել են ընտանիք, ՀՀ-ում ստեղծել են ամուր սոցիալական կապեր, ամուսնացել են ՀՀ քաղաքացիների հետ, նրանց ամուսնությունը գրանցվել է օրեքով սահմանված կարգով, որպիսի փաստը հավաստող ապացույց են ներկայացրել Վերաքննիչ դատարան: Այսպես՝ համաձայն ՀՀ ՔԿԱԳ գործակալության կողմից տրված ամուսնության վկայականների՝ Եկատերինա Եվգենիի Գովորկովայի և Վահե Ջալալի Կարապետյանի ամուսնությունը գրանցվել է 2025 թվականի օգոստոսի 29-ին, գրանցման համար 888/10787/2025, իսկ Սվետլանա Անտոնովնա Զոլոտարևայի և Արթուր Արամի Նասիբյանի ամուսնությունը գրանցվել է 2025 թվականի օգոստոսի 08-ին, գրանցման համար 888/9616/2025: Վերոգրյալ փաստի հաշվառմամբ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 04.07.2025թ. թիվ ԵԴ1/1743/01/25 քրեական գործով դատավճիռը՝ մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի նկատմամբ նշանակված լրացուցիչ պատժի մասով պետք է փոփոխել՝ բավարարելով վերջիններիս պաշտպանների վերաքննիչ բողոքների պահանջը՝ նշանակված լրացուցիչ պատիժները վերացնելու մասով: Այսպիսով՝ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-369-րդ, 370-371-րդ, 378-րդ և 379-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը. Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Գոհար Սիմոնյանի պաշտպան Ա.Մնացականյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Մեղադրյալներ Սվետլանա Զոլոտարևայի պաշտպան Ա.Ներսիսյանի և Եկատերինա Գովորկովայի պաշտպան Բ.Օհանյանի վերաքննիչ բողոքները բավարարել: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 04-ի թիվ ԵԴ1/1743/01/25 քրեական գործով դատավճիռը մասնակի փոփոխել: Մեղադրյալներ Եկատերինա Գովորկովայի և Սվետլանա Զոլոտարևայի նկատմամբ նշանակված լրացուցիչ պատիժը՝ 5 տարի ժամկետով ՀՀ-ից վտարելը, վերացնել: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ն.ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Վ.ՄԱՐԳԱՅԱՆ Է.ՄԱՆԱՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 15-12-2025 |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Նարինե |
| Ազգանուն | Հովակիմյան |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 13-05-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 254 ,268 , 327, 284, 306 275, 256 , 87 , 117, 108 , 145: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 13-05-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 11 հատոր, 254 ,268 , 327, 284, 306, 275, 256 , 87 , 117, 108 , 145 թերթ: |
| Ուր | Երևանի քրեական դատարան |
| Գրության համարը | 40946/26 |