ԵԴ1/1727/01/25

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ԵՎ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՄԻՋՆՈՐԴՈՒԹՅՈՒՆԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ
ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

«09» սեպտեմբերի 2025թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ Դատարան), նախագահությամբ դատավոր՝ Տիգրան Ոսկանյանի, քարտուղարությամբ՝ Ս.Բադալյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Տ.Մխիթարյանի, տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ Գ.Թորոսյանի, պաշտպան Հ.Համբարձումյանի, մեղադրյալ Վ.Բաբայանի, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով մեղադրյալ Վարդան Վարդանի Բաբայանի (ծնված՝ 10.08.1970 թվականին՝ Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված՝ ք.Երևան, Հ.Քոչար փողոց, 18 շենք, 92 բնակարան հասցեում, փաստացի բնակվող՝ ք.Երևան, Սևքարեցի Սաքոյի փողոց, 70 տուն հասցեում) նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքով՝ քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով՝ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և գործի վարույթը կարճելու պաշտպանի միջնորդությունը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
2013 թվականի փետրվարի 22-ին՝ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Խաչատրյանի որոշմամբ՝ հարուցվել է թիվ 14109113 քրեական գործը և ընդունվել վարույթ:
2013 թվականի փետրվարի 22-ին՝ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Խաչատրյանի որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործով Արայիկ Անդրանիկի Օսեյանը ճանաչվել է տուժող:
2013 թվականի մարտի 25-ին՝ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Խաչատրյանի որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործով Արայիկ Անդրանիկի Օսեյանը ճանաչվել է քաղաքացիական հայցվոր:
2013 թվականի մարտի 26-ին՝ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Խաչատրյանի որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործով Վարդան Վարդանի Բաբայանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, վերջինիս մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
2013 թվականի մարտի 26-ին՝ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԱՔԴ/0046/06/13 որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործով մեղադրյալ Վարդան Վարդանի Բաբայանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ կալանավորման սկիզբը հաշվելով մեղադրյալին արգելանքի վերցնելու պահից:
2013 թվականի մարտի 28-ին՝ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Խաչատրյանի որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է՝ մեղադրյալ Վ.Բաբայանի գտնվելու վայրը հայտնի չլինելու պատճառաբանությամբ:
2013 թվականի ապրիլի 23-ին՝ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ.Ալոյանի որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործի վարույթը կասեցնելու ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Խաչատրյանի որոշումը վերացվել է:
2013 թվականի ապրիլի 30-ին՝ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Խաչատրյանի որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործի կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
2013 թվականի օգոստոսի 30-ին՝ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Խաչատրյանի որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է՝ մեղադրյալ Վ.Բաբայանի գտնվելու վայրը հայտնի չլինելու պատճառաբանությամբ:
2018 թվականի մայիսի 24-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Խ.Նավասարդյանի որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
2018 թվականի հունիսի 20-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Փիլոյանի որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2018 թվականի օգոստոսի 24-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Փիլոյանի որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է՝ մեղադրյալի կողմից քննությունից թաքնվելու հիմքով:
2023 թվականի փետրվարի 03-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչի պաշտոնակատար Է.Մովսիսյանի որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է:
2023 թվականի փետրվարի 09-ին՝ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Վ.Փայտյանի որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է՝ մեղադրյալի քննությունից խուսափելու հիմքով:
2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին, ժամը՝ 16:50-ին՝ մեղադրյալ Վարդան Վարդանի Բաբայանը տեղափոխվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Արաբկիրի բաժին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ին՝ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ե.Աբովյանի որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործի կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ին՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԱՔԴ/0046/06/13 որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործով մեղադրյալ Վարդան Վարդանի Բաբայանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 19-ին, ժամը՝ 17:25-ից՝ մեղադրյալ Վարդան Վարդանի Բաբայանի նկատմամբ սահմանվել է էլեկտրոնային հսկողություն:
2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Փիլոյանի որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործով Գառնիկ Թորոսյանը ճանաչվել է տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ:
Թիվ 14109113 քրեական գործի նյութերն ըստ մեղադրանքի՝ Վարդան Վարդանի Բաբայանի՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 2025 թվականի մայիսի 15-ի գրությամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան, մուտքագրվել է 16.05.2025 թվականին և նույն օրն էլ համակարգչային ծրագրի միջոցով իրականացվող գործերի բաշխմամբ, գործը մակագրվել է դատավոր Տիգրան Ոսկանյանին:
Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/1727/01/25 հերթական համարը:
Քրեական գործը դատավորին հանձնվել է 2025 թվականի փետրվարի 10-ին։
2025 թվականի մայիսի 21-ին որոշում է կայացվել Վարդան Վարդանի Բաբայանի վերաբերյալ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով թիվ ԵԴ1/1727/01/25 քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումների նշանակելու մասին:
Դատարանի 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ի թիվ ԵԴ1/1727/01/25 որոշմամբ՝ մեղադրյալ Վարդան Վարդանի Բաբայանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված վարչական հսկողությունը՝ վերացվել է, իսկ բացակայելու արգելքը՝ թողնվել է անփոփոխ:
Դատարանի 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ի որոշմամբ տուժողի լիազոր ներկայացուցչի կողմից ներկայացված գույքային հայցի հիման վրա մեղադրյալ Վարդան Վարդանի Բաբայանը ճանաչվել է գույքային պատասխանող և գույքային հայցն ապահովելու նպատակով 6.600.000 (վեց միլիոն վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով արգելանք է դրվել թիվ ԵԴ1/1727/01/25 քրեական գործով մեղադրյալ, գույքային պատասխանող Վարդան Վարդանի Բաբայանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքի վրա:
Վարդան Վարդանի Բաբայանին 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա «2009թ. մայիս ամսին Արայիկ Անդրանիկի Օսեյանին պատկանող Երևան քաղաքի Ա.Ավետիսյան 67 շենքի մոտ գտնվող մետաղյա ավտոտնակի հողամասը սեփականաշնորհելու և տեղում քարե շինություն կառուցելու պատրվակով, վերջինիս վստահությունը չարաշահելու, խաբեությամբ նրանից վերցրել է 6.600.000 ՀՀ դրամ գումար, սակայն այդ ուղղությամբ որևէ գործողություն չանելով, հափշտակել է նշված գումարը, ինչի արդյունքում Ա.Օսեյանին պատճառվել է առանձնապես խոշոր չափի՝ 6.600.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս»:
Նախնական դատալսումներ ընթացքում պաշտպանը միջնորդեց, որպիսի մեղադրյալի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքով քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով՝ քրեական հետապնդումը դադարեցնել և գործի վարույթը կարճել (առավել մանրամասն՝ տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն):
Մեղադրյալը հայտնեց, որ չի առարկում ոչ արդարացնող այդ հիմքով քրեական գործի վարույթի կարճմանը և քրեական հետապնդման դադարեցմանը (առավել մանրամասն՝ տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն):
Հանրային մեղադրողը չառարկեց քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով՝ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և գործի վարույթը կարճելու դեմ (առավել մանրամասն՝ տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն):
Տուժողի լիազոր ներկայացուցիչը առարկեց միջնորդության դեմ (առավել մանրամասն՝ տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն):
Դատարանը, քննարկելով վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու հարցը, լսելով կողմերի կարծիքները, գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ իրականացվող քրեական հետապնդումը՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքով ենթակա է դադարեցման, իսկ քրեական գործի վարույթը կարճման՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու կապակցությամբ՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ.
2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Արարքի հանցավորությունը, պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով:»
2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն`
«(...) 4. Ծանր հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում տասը տարի ժամկետով ազատազրկումը: (...)»:
2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
(...)
3) տասը տարի՝ ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
(...)
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը (...)
(...)
4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից: Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղայականով նրա ներկայանալու պահից: Ընդ որում, անձը չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է տասը տարի, իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից՝ քսան տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ: (...)»:
2021 թվականի հունիսի 30-ին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական հետապնդում չպետք է հարուցվի, իսկ հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, եթե`
(...)
12) անձը Հայաuտանի Հանրապետության քրեական oրենuգրքի ընդհանուր կամ հատուկ մասի դրույթների ուժով ենթակա է ազատման քրեական պատաuխանատվությունից.»:
Քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետի հարցերին ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է մի շարք որոշումներով և իրավական դիրքորոշում է արտահայտել առ այն, (...) որ քրեական օրենսդրությամբ, կապված արարքի բնույթից և հանրության համար վտանգավորության աստիճանից, նախատեսված են քրեական պատասխանատվության ենթարկելու տարբեր ժամկետներ, որոնց անցնելու դեպքում կատարված արարքը կորցնում է իր վտանգավորությունը, և անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից: Վերոգրյալի հիման վրա քրեադատավարական օրենքը վաղեմության ժամկետն անցնելը դիտում է որպես քրեական գործի վարույթը և քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք` սահմանելով, որ քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները: Միևնույն ժամանակ քրեադատավարական օրենքը վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու պարտադիր նախապայման է դիտում մեղադրյալի համաձայնությունը, որի բացակայությունը ենթադրում է վարույթի շարունակում ընդհանուր կարգով:
Թեև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածով սահմանված հիմքերն իրենց բովանդակությամբ, կիրառման իրավական հետևանքներով տարբեր են, այնուամենայնիվ, բոլորն էլ կրում են իմպերատիվ բնույթ և դրանցից գեթ մեկի առկայությունն արդեն իսկ բացառում է քրեական գործի վարույթը քրեական դատավարության ցանկացած փուլում։ Այլ կերպ, եթե վարույթ իրականացնող մարմինը հայտնաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասում ամրագրված հանգամանքներից որևէ մեկը, ապա գործի վարույթը ենթակա է կարճման: Միևնույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ օրենսդիրը վաղեմության ժամկետն անցնելը դիտում է որպես քրեական գործի վարույթը և քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք` սահմանելով, որ քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները։
Այն դեպքում, երբ անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը լրանում է գործի դատական քննության փուլում, այդ հիմքով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու ընթացակարգի իրականացման պարտականությունը կրում է դատարանը։ Ընդ որում, դատական քննությունը ենթադրում է վարույթն ինչպես առաջին ատյանի, այնպես էլ վերաքննիչ ու վճռաբեկ դատարաններում (այս հարցերի մասին առավել մանրամասն տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Անահիտ Հայկի Սաղաթելյանի գործով 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԳԴ5/0022/01/10 որոշում, Սիրաժ Ղամբարյանի և այլոց գործով 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵՇԴ/0055/01/11 որոշումը և այլն)»:
Թեև ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումները արտահայտել է 1998 թվականի հուլիսի 01-ին ընդունված քրեական դատավարության օրենսգրքի իրավակարգավորումների համատեքստում, սակայն Դատարանն արձանագրում է, որ այն վերաբերելի մասով կիրառելի է նաև 2022 թվականի հուլիսի 1-ից գործող քրեական դատավարության օրենսգրքի պայմաններում:
2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խարդախությունը՝ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակությունը կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելը՝
(…)
3. Խարդախությունը, որը կատարվել է՝
1) առանձնապես խոշոր չափերով,
(…)
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա»:
Ենթադրյալ հանցավոր արարք կատարելու պահին գործող խմբագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի սանկցիայով որպես պատիժ նախատեսված է ազատազրկում՝ չորսից ութ տարի ժամկետով, որն ըստ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի՝ դասվում է ծանր հանցագործությունների թվին և այդպիսի հանցանք կատարած անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է տաս տարի և այդ ժամկետները չեն կասեցվել կամ ընդհատվել, իսկ մեղադրյալը տալիս է իր համաձայնությունը կամ չի առարկում այդ հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու դեմ:
Սույն գործի փաստական հանգամանքների համաձայն՝
-2013 թվականի փետրվարի 22-ին՝ հարուցվել է թիվ 14109113 քրեական գործը,
-2013 թվականի մարտի 26-ին՝ թիվ 14109113 քրեական գործով Վարդան Վարդանի Բաբայանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, վերջինիս մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով այն ենթադրյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար, որպիսի արարքն ենթադրաբար կատարվել է 2009 թվականի մայիս ամսին,
- 2013 թվականի մարտի 28-ին՝ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Խաչատրյանի որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է՝ մեղադրյալ Վ.Բաբայանի գտնվելու վայրը հայտնի չլինելու պատճառաբանությամբ,
- 2013 թվականի ապրիլի 23-ին՝ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ.Ալոյանի որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործի վարույթը կասեցնելու ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Խաչատրյանի որոշումը վերացվել է,
- 2013 թվականի ապրիլի 30-ին՝ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Խաչատրյանի որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործի կասեցված վարույթը վերսկսվել է,
- 2013 թվականի օգոստոսի 30-ին՝ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Խաչատրյանի որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է՝ մեղադրյալ Վ.Բաբայանի գտնվելու վայրը հայտնի չլինելու պատճառաբանությամբ,
- 2018 թվականի մայիսի 24-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Խ.Նավասարդյանի որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և կասեցված վարույթը վերսկսվել է,
- 2018 թվականի օգոստոսի 24-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Փիլոյանի որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է՝ մեղադրյալի կողմից քննությունից թաքնվելու հիմքով:
- 2023 թվականի փետրվարի 03-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչի պաշտոնակատար Է.Մովսիսյանի որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է,
- 2023 թվականի փետրվարի 09-ին՝ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Վ.Փայտյանի որոշմամբ՝ թիվ 14109113 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է՝ մեղադրյալի քննությունից խուսափելու հիմքով,
- 2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին, ժամը՝ 16:50-ին՝ մեղադրյալ Վարդան Վարդանի Բաբայանը տեղափոխվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Արաբկիրի բաժին:
Դատարանն արձանագրում է, որ իրավահարաբերության առկայության պահին գործող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով, որպես քրեական գործի կասեցման հիմք, ի թիվս այլնի նախատեսված է եղել մեղադրյալի կողմից քննությունից կամ դատից թաքնվելը, կամ նրա գտնվելու վայրն այլ պատճառներով պարզված չլինելը, իսկ իրավահարաբերության առկայության պահին գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի 4-րդ մասից ուղղակիորեն բխում է, որ օրենսդիրը, որպես վաղեմության ժամկետի ընթացքի կասեցման հիմք, նախատեսել է բացառապես մեղադրյալի կողմից քննությունից կամ դատից թաքնվելը: Այլ կերպ՝ մեղադրյալի գտնվելու վայրն անհայտ լինելու հիմքով, քրեական գործի վարույթի կասեցումը հաշվարկվում է վաղեմության ժամկետի ընթացքում:
Վերոշարադրյալ դիրքորոշման համատեքստում՝ Դատարանը փաստում է, որ մեղադրյալ Վարդան Վարդանի Բաբայանի նկատմամբ հարուցված մեղադրանքի շրջանակներում 2009 թվականի մայիս ամսից մինչև 2018 թվականի օգոստոսի 24-ը (մինչև վարույթն իրականացնող քննիչի որոշմամբ մեղադրյալի կողմից քննությունից թաքնվելու հիմքով քրեական գործի վարույթի կասեցումը) հոսել է վաղեմության ժամկետի ընթացքը (9 տարի 3 ամիս 24 օր):
Այնուհետև վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվել է և կրկին վերսկսվել է 2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին՝ մեղադրյալին հայտնաբերելու պահից:
Սույն քրեական գործով մեղադրյալին մեղսագրվող՝ 2003 ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված ենթադրյալ հանցավոր արարքը ենթադրաբար կատարվել է 2009 թվականի մայիս ամսին, այսինքն՝ ծանր հանցանքն ավարտված համարվելու օրվանից անցել է տաս տարուց ավելի ժամանակ (2009 թվականի մայիս ամսից մինչև 2018 թվականի օգոստոսի 24-ը՝ 9 տարի 3 ամիս 24 օր և 2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ից մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ը՝ 8 ամիս 28 օր) և քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով և այլ փաստական տվյալներով հաստատվում է, որ 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ի դրությամբ (քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը քննարկման առարկա դարձնելու օրը) առկա է 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով նախատեսված վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով Վարդան Վարդանի Բաբայանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու նյութաիրավական հիմքը:
Նկատի ունենալով, որ սույն գործով առկա է նաև վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու դատավարական պայմանը, այն է՝ մեղադրյալի համաձայնությունը, ուստի Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով մեղադրյալ Վարդան Վարդանի Բաբայանի նկատմամբ իրականացվող քրեական հետապնդումը՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքով ենթակա է դադարեցման՝ վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որոշմամբ վերացվում են տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված հարկադրանքի միջոցները, իսկ վարույթը կարճելու դեպքում` նաև այլ անձանց նկատմամբ կիրառված հարկադրանքի միջոցները: Վարույթը կարճելու մասին որոշմամբ լուծվում է նաև իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը:
Քննարկելով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Վարդան Վարդանի Բաբայանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ՝ մինչև որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ պետք է վերացնել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 162-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(...)1. Գույքային հայցը լուծվում է եզրափակիչ դատական ակտով` լրիվ կամ մասնակի բավարարվում է, ներառյալ հաշտության համաձայնության տեսքով, մերժվում է կամ թողնվում առանց լուծման:
(...)
4. Առանց լուծման թողնված գույքային հայցը կարող է հետագայում հարուցվել քաղաքացիական դատավարության կարգով:»:
Հաշվի առնելով, որ նախնական դատալսումների ընթացքում, 2025 թվականի սեպտեմբերի 09-ի որոշմամբ տուժողի լիազոր ներկայացուցչի կողմից ներկայացված գույքային հայցի հիման վրա մեղադրյալ Վարդան Վարդանի Բաբայանը ճանաչվել է գույքային պատասխանող և գույքային հայցն ապահովելու նպատակով որոշվել է 6.600.000 (վեց միլիոն վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով արգելանք դնել քրեական գործով մեղադրյալ, գույքային պատասխանող Վարդան Վարդանի Բաբայանին պատկանող անշարժ և շարժական գույքի վրա և նկատի ունենալով սույն որոշման պատճառաբանական հատվածում մատնանշված՝ նյութաիրավական հիմքի և դատավարական պայմանի առկայությամբ Վ.Բաբայանին 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքով քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հանգամանքը, Դատարանը գտնում է, որ տուժող Արայիկ Անդրանիկի Օսեյանի գույքային հայցը պետք է թողնել առանց քննության՝ իրավունք վերապահելով քաղաքացիական դատավարության կարգով հայց հարուցելու դատարան, իսկ մեղադրյալին պատկանող անշարժ և շարժական գույքի վրա 6.600.000 (վեց միլիոն վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով դրված արգելանքը, անհրաժեշտ է վերացնել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով 2021 թվականի հունիսի 30-ին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ 33-րդ, 311-րդ, 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածներով` Դատարանը,


Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Վարդան Վարդանի Բաբայանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքով՝ քրեական հետապնդումը դադարեցնել և թիվ ԵԴ1/1727/01/25 քրեական գործի վարույթը կարճել՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով:
Վարդան Վարդանի Բաբայանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ՝ մինչև որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Տուժող Արայիկ Անդրանիկի Օսեյանի գույքային հայցը թողնել առանց քննության՝ իրավունք վերապահելով քաղաքացիական դատավարության կարգով հայց հարուցելու դատարան:
Որոշումն կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակման օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԻԳՐԱՆ ՈՍԿԱՆՅԱՆ