Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/1723/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
5.4
Պատասխանող
Հայկ Համբարչյան Արմենի
Աշոտ Բաղդասարյան Ռուդոլֆի
Արման Համբարչյան Կարենի
Նարեկ Մարտիրոսյան Գևորգի
Հայկ Համբարչյան Արմանի
Աշոտ Բաղդասարյան
Արման Համբարչյան
Նարեկ Մարտիրոյան Գևորգի
Հայկ Համբարչյան Արմենի
Աշոտ Բաղդասարյան
Արման Համբարչյան Արմենի
Նարեկ Մարտիրոսյան
Նարեկ Մարտիրոսյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Սաթենիկ Անդրեասյան
Արմավիրի մարզ
Արթուր Ադամյան
Քրեական վերաքննիչ
Մխիթար Պապոյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Սաթենիկ Անդրեասյան
Արմավիրի մարզ
Արթուր Ադամյան
Քրեական վերաքննիչ
Մխիթար Պապոյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Արմավիրի մարզ | 2026-02-27 | 16:00 | 1 | Կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2026-01-29 | 14:00 | 1 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-10-21 | 17:00 | 1 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-09-22 | 17:30 | 1 | Նիստը կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-08-08 | 16:00 | 3 | Կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-07-14 | 12:30 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-05-29 | 16:30 | 4 | Նիստը կայացել է |
Գործ թիվ ԵԴ1/1723/01/25
14174824
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ՝ դատարան)
Նախագահող դատավոր Արթուր Ադամյանի
Քարտուղարությամբ` Հասմիկ Սիմոնյանի
Մասնակցությամբ
Հանրային մեղադրող Վարդան Արսենյանի
Մեղադրյալներ Աշոտ Բաղդասարյանի
Արման Համբարչյանի
Հայկ Համբարչյանի
Նարեկ Մարտիրոսյանի
Պաշտպաններ Աբգար Պողոսյանի
Հռիփսիմե Գասպարյանի
Աշոտ Ապրեսյանի
Կարեն Ղազարյանի
Մխիթար Բաղդասարյանի
Տուժող Դավիթ Սարգսյանի
05 մարտի 2026թ. Արմավիր քաղաքում
Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝
ՀԱՅԿ ԱՐՄԵՆԻ ՀԱՄԲԱՐՉՅԱՆԻ՝ (ծնված 29.01.2004թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, ֆիզիկապես առողջ, նախկինում չդատված, աշխատում է <<Ավաս>> ՍՊ ընկերությունում, որպես վաճառքի մենեջեր, բնակվում է Արմավիրի մարզ, Արմավիր համայնք, Բաղրամյան փողոց, 20/2 շենք, 7 բնակարան հասցեում) ՀՀ քրեական օրենգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով։
ԱՇՈՏ ՌՈՒԴՈԼՖԻ ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ՝ (ծնված 19.07.2003թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, թերի բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, ֆիզիկապես վատառողջ, նախկինում չդատված, աշխատում է <<Արմ-Գրիգ>> ՍՊ ընկերությունում, որպես կաղապարագործ, բնակվում է Արմավիրի մարզ, Վաղարշապատ համայնք, Կարճիկյան փողոց, 1-ին շենք, 37 բնակարան հասցեում) ՀՀ քրեական օրենգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով։
ԱՐՄԱՆ ԿԱՐԵՆԻ ՀԱՄԲԱՐՉՅԱՆԻ՝ (ծնված 18.08.2001թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ուսանող, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, ֆիզիկապես վատառողջ, նախկինում չդատված, աշխատում <<Հայվեյս>> ՍՊ ընկերությունում, որպես թռիչքային բաժնի աուդիտոր, բնակվում է Արմավիրի մարզ, Վաղարշապատ համայնք, Սուրբ Մովսես Խորենացի փողոց, 1/1 շենք, 11 բնակարան հասցեում) ՀՀ քրեական օրենգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով։
ՆԱՐԵԿ ԳԵՎՈՐԳԻ ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ՝ (ծնված 05.05.2002թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ուսանող, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, ֆիզիկապես առողջ, նախկինում չդատված, աշխատում «Զվարթնոց» օդանավակայանում, որպես ակթի մասնագետ, բնակվում է Արմավիրի մարզ, Վաղարշապատ համայնք, Սուրբ Մովսես Խորենացի փողոց, 107 շենք, 33 բնակարան հասցեում) ՀՀ քրեական օրենգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով։
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 14174824 քրեական վարույթը։
2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 03։45-ին, ձերբակալվել է Հայկ Արմենի Համբարչյանը։
2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 03։45-ին, ձերբակալվել է Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանը։
2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 03։45-ին, ձերբակալվել է Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը։
2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Հայկ Արմենի Համբարչյանին ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանին ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել Դավիթ Մուրադի Սարգսյանին տուժող ճանաչելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ի որոշմամբ Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է բացակայելու արգելքը։
2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին՝ ժամը 19։40-ին, որոշում է կայացվել Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանին ազատ արձակելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին հսկող դատախազի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին կայացված Աշոտ Բաղդասարյանին ձերբակալելու մասին որոշումը վերացնելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին՝ ժամը 13։50-ին, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը ձերբակալվել է։
2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին՝ ժամը 14։25-ին, Հայկ Արմենի Համբարչյանը ձերբակալվել է։
2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1795/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։
Մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով։ Տնային կալանքի ընթացքում Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին արգելվել է իր բնակության վայրում՝ Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքի Կարճիկյան փողոցի 1-ին շենքի 37-րդ բնակարանում, հյուրընկալել այլ անձանց` բացառությամբ մերձավոր ազգականների, ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց: Տնային կալանքի սկիզբը հաշվվել է Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից (23.09.2024թ․):
2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելք։
2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով։ Տնային կալանքի ընթացքում Հայկ Արմենի Համբարչյանին արգելվել է իր բնակության վայրում՝ Արմավիր քաղաքի Բաղրամյան փողոցի 20/2 շենքի 7-րդ բնակարանում, հյուրընկալել այլ անձանց՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների, ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց: Տնային կալանքի սկիզբը հաշվվել է Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից` 2024 թվականի սեպտեմբերի 23-ից։
2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելք։
2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին որոշում է կայացվել Արման Կարենի Համբարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին որոշում է կայացվել Արման Կարենի Համբարչյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ին՝ ժամը 13։45-ին, Արման Կարենի Համբարչյանը ձերբակալվել է։
2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին։
2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1844/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։
Թիվ 14174824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոցներ ընտրվել են վարչական հսկողությունը համակցված բացակայելու արգելքի հետ։ Արման Կարենի Համբարչյանը պարտավորեցվել է շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ պրոբացիայի ծառայության Արմավիրի մարզային մարմնում։ Էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ին։
2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով «Քրայսլեր 200» մակնիշի «36 VT 427» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։ Նույն օրը կազմվել է արձանագրություն՝ ավտոմեքենան Դավիթ Մուրադի Սարգսյանի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Դավիթ Սարգսյանին պատկանող վերարկուն իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է ամբողջությամբ։ Թիվ 14174824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հայկ Արամի Համբարչյանի նկատմամբ տնային կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամսով մինչև 2025 թվականի հունվարի 23-ը: Մինչև տնային կալանքի ժամկետը լրանալը մեղադրյալին արգելվել է լքել մշտական բնակության վայրը՝ Արմավիրի մարզի Բաղրամյան փողոցի 20/2 շենքի 7 բնակարան հասցեն:
2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1795/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ համակցված կիրառվել են այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ վարչական հսկողություն, բացակայելու արգելք։ Մեղադրյալ՝ Աշոտ Բաղդասարյանը պարտավորեցվել է իր վրա մշտապես կրել էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին, չառնչվել և անձամբ չհանդիպել սույն գործով անցնող անձանց հետ բացառությամբ գործի քննության հետ առնչվող դեպքերի (սույն բացառությունը վերաբերելի չէ իր մերձավոր ազգական հորը՝ Ռ.Բաղդասարյանին), շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնում՝ ըստ բնակության վայրի, առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական բնակության վայրը, վերջինիս արգելվել է ժամը 20:00-ից մինչև 08:00 բացակայել իր մշտական բնակության վայրից:
2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել հսկող դատախազին՝ մեղադրյալ Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ։
2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի ուժով և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի հիմքով։
2024 թվականի նոյեմբերի 07-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1844/06/24 որոշմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ե․Աբովյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշումը թողնվել է անփոփոխ։
2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով «ԲՄՎ» մակնիշի «99 BW 995» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։ Նույն օրը կազմվել է արձանագրություն՝ ավտոմեքենան Ռազմիկ Դիլանյանի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի պաշտպան Աշոտ Ապրեսյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։
2024 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին։
2025 թվականի հունվարի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։
Մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել է վարչական հսկողությունը։ Վարչական հսկողության ընթացքում Հայկ Արմենի Համբարչյանին պարտավորեցվել է շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությունում և արգելվել է առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական կամ ժամանակավոր բնակության վայրը և հաղորդակցվել սույն քրեական գործով տուժող Դավիթ Մուրադի Սարգսյանի հետ: Էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2025 թվականի հունվարի 23-ին։
2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Գևորգի Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 08-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Գևորգի Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 15-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը մայիսի 16-ին փաստացի հանձնվել է դատավոր Ս.Անդրեասյանին։
2025 թվականի մայիսի 16-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2025 թվականի օգոստոսի 08-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական վարույթն ըստ ընդդատության Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան ուղարկելու մասին։
Սույն քրեական վարույթը Դատարան է մուտքագրվել 2025 թվականի օգոստոսի 19-ին և մակագրվել է դատավոր Արթուր Ադամյանին։
2025 թվականի սեպտեմբերի 10-ին որոշում է կայացվել սույն քրեական վարույթը ստանձնելու և նախանական դատալսումներն նշանակելու մասին։
2. Դատաքննության հատուկ կարգ.
Մինչև հիմնական դատաքննությունն սկսելը մեղադրյալներ Հայկ Արմենի Համբարչյանը, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը, Արման Կարենի Համբարչյանը և Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանը միջնորդեցին դատական քննությունն անցկացնել համաձայնեցման հատուկ կարգով և հայտնեցին, որ առաջադրված մեղադրանքը իրենց ամբողջությամբ պարզ է և հասկանալի, համաձայն են մեղադրանքի հետ և իրենց լիովին մեղավոր են ճանաչում, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել են իրենց պաշտպաննրի հետ, գիտակցում են համաձայնեցման հատուկ կարգով դատական քննություն անցկացնելու բնույթը և հետևանքները:
Դատարանը, քննարկելով միջնորդությունը և գտնելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 458 հոդվածով նախատեսված հիմքը և բացակայում են համաձայնեցման վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, որոշում կայացրեց բավարարել միջնորդությունը և կողմերի բանակցությունների համար սահմանել ժամկետ։
2026թ փետրվարի 26-ին նշանակված նախնական դատալսումներին կողմերը Դատարանին հայտնեցին, որ եկել են համաձայնության և ներկայացրեցին կողմերի միջև կայացած համաձայնության գալու վերաբերյալ 26.02.2026թ արձանագրությունները՝ հետևյալ բովանդակությամբ.
«ԱՐՁԱՆԱԳՐՈւԹՅՈւՆ
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ
/թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործով/
Սույն արձանագրությունը կազմվել է Երևան քաղաքում, 2026 թվականի փետրվարի 26-ին, մասնակցությամբ՝ մեղադրող, ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վարդան Արսենյանի, մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի (ծնվել է 29․01․2004թ․, ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի է, ամուսնացած չէ, ունի միջնակարգ կրթություն, աշխատում է «Ավաս» ՍՊԸ-ում որպես վաճառքի մենեջեր, նախկինում դատապարտված չի եղել, հաշվառված և բնակվում է Արամավիրի մարզի Արմավիր քաղաքի Բաղրամյան փողոցի 20/2-րդ շենքի 7-րդ բնակարանում), պաշտպան Աշոտ Ապրեսյանի:
Հայկ Արմենի Համբարչյանը մեղադրվում է այն հանցանքի կատարման համար, որ նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, վերջինին առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր.
Այսպես․
Դավիթ Մուրադի Սարգսյանը, իր մորեղբոր տղայի՝ Արման Կարենի Համբարչյանի միջնորդությամբ 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ին հեռախոսակապ է հաստատել Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի հետ և ցանկություն հայտնել գնել ապակե փաթեթներ ու պատվիրել ապակիներ, որի դիմաց ըստ պայմանավորվածության՝ պետք է վճարեր 355.000 ՀՀ դրամ գումար: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Դ.Սարգսյանը գումարի մի մասը՝ 100.000 դրամը, փոխանցել է Ռ. Բաղդասարյանին և վերջինիս պարտք է մնացել ընդհանուր 255.000 ՀՀ դրամ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Դ.Սարգսյանին է զանգահարել Ա.Համբարչյանը և հայտնել, որ գումարը պետք է անհապաղ վերադարձնել Ռ. Բաղդասարյանին, ինչին ի պատասխան Դ.Սարգսյանը հայտնել է, որ սեպտեմբերի 18-ին այն կվերադարձնի, ինչից հետո Ա.Համբարչյանը կրկին զանգահարել է Դ.Սարգսյանին և պահանջել հանդիպել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինիցս պահանջել են պարտք մնացած գումարը՝ միաժամանակ Արման Համբարչյանը՝ Դ. Սարգսյանի առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից հետո, Հայկ Համբարչյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Աշոտ Բաղդասարյանի, Արման Համբարչյանի, Նարեկ Մարտիրոսյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է՝ Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ.Սարգսյանի հագուստից, Ա.Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը՝ Դ. Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը՝ Դ.Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանը իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ. Սարգսյանի ականջի հատվածին:
Այսինքն, Հայկ Արմենի Համբարչյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք։
Մեղադրյալ Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը:
Հայկ Համբարչյանը դրական է բնութագրվում Արմավիր համայնքի Արաքս գոյւղի վարչական ղեկավարի կողմից, ինչպես նաև «ԱՎԱՍ» ՍՊԸ-ի կողմից, որտեղ վերջինս աշխատել է:
Նախնական դատալսումների ընթացքում տուժող Դավիթ Սարգսյանը հայտնել է, որ գույքային հայց չունի: Վերջին հայտնել է նաև, որ մեղադրյալների նկատմամբ այլ բնույթի բողոք ու պահանջ չունի:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ, 77-րդ, 79 և 84-րդ հոդվածները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ՝
1. Հայկ Համբարչյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 4 ամիս 3 օրը:
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով:
3. Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություն՝
• առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
• բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը:
4. Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել:»
«ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ
/թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործով/
Սույն արձանագրությունը կազմվել է Երևան քաղաքում, 2026 թվականի փետրվարի 26-ին, մասնակցությամբ՝ մեղադրող, ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վարդան Արսենյանի, մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի (ծնվել է 19․07․2003թ․, ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի է, ամուսնացած չէ, ունի միջնակարգ կրթություն, աշխատում է «Աշոտ 2023» ՍՊԸ-ում որպես տնօրեն, նախկինում դատապարտված չի եղել, հաշվառված է և բնակվում է Արամավիրի մարզի Վաղարշապատ քաղաքի Կարճիկյան փողոցի 1-ին շենքի 37-րդ բնակարանում), պաշտպան Հռիփսիմե Գասպարյանի:
Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը մեղադրվում է այն հանցանքի կատարման համար, որ նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, վերջինին առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր.
Այսպես․
Դավիթ Մուրադի Սարգսյանը, իր մորեղբոր տղայի՝ Արման Կարենի Համբարչյանի միջնորդությամբ 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ին հեռախոսակապ է հաստատել Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի հետ և ցանկություն հայտնել գնել ապակե փաթեթներ ու պատվիրել ապակիներ, որի դիմաց ըստ պայմանավորվածության՝ պետք է վճարեր 355.000 ՀՀ դրամ գումար: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Դ.Սարգսյանը գումարի մի մասը՝ 100.000 դրամը, փոխանցել է Ռ. Բաղդասարյանին և վերջինիս պարտք է մնացել ընդհանուր 255.000 ՀՀ դրամ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Դ.Սարգսյանին է զանգահարել Ա.Համբարչյանը և հայտնել, որ գումարը պետք է անհապաղ վերադարձնել Ռ. Բաղդասարյանին, ինչին ի պատասխան Դ.Սարգսյանը հայտնել է, որ սեպտեմբերի 18-ին այն կվերադարձնի, ինչից հետո Ա.Համբարչյանը կրկին զանգահարել է Դ.Սարգսյանին և պահանջել հանդիպել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինիցս պահանջել են պարտք մնացած գումարը՝ միաժամանակ Արման Համբարչյանը՝ Դ. Սարգսյանի առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից հետո, Հայկ Համբարչյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Աշոտ Բաղդասարյանի, Արման Համբարչյանի, Նարեկ Մարտիրոսյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է՝ Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ.Սարգսյանի հագուստից, Ա.Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը՝ Դ. Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը՝ Դ.Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանը իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ. Սարգսյանի ականջի հատվածին:
Այսինքն, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք։
Մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը:
Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը դրական է բնութագրվում հարևանությամբ բնակվող անձանց կողմից, ինչպես նաև «ԱՐՄԳՐԻԳՇԻՆ» ՍՊԸ-ի կողմից, որտեղ վերջինս աշխատում է: Աշոտ Բաղդասարյանը ոչ պիտանի է ճանաչվել պարտադիր ժամկետային զինծառայության համար:
Նախնական դատալսումների ընթացքում տուժող Դավիթ Սարգսյանը հայտնել է, որ գույքային հայց չունի: Վերջին հայտնել է նաև, որ մեղադրյալների նկատմամբ այլ բնույթի բողոք ու պահանջ չունի:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ, 77-րդ, 79-րդ և 84-րդ հոդվածները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ՝
1․ Աշոտ Բաղդասարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 2 ամիս 3 օրը:
2․ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով:
3․ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություն՝
• առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
• բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը:
4․ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել:
ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ
/թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործով/
Սույն արձանագրությունը կազմվել է Երևան քաղաքում, 2026 թվականի փետրվարի 26-ին, մասնակցությամբ՝ մեղադրող, ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վարդան Արսենյանի, մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի (ծնվել է 18․08․2001թ․, ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի է, ամուսնացած է, աշխատում է «Հայվեյս» ՍՊԸ-ում՝ որպես թռիչքային բաժնի աուդիտոր, նախկինում դատապարտված չի եղել, հաշվառված է և բնակվում է Արամավիրի մարզի Վաղարշապատ քաղաքի Սուրբ Մովսես Խորենացի փողոցի 1/1-րդ շենքի 11-րդ բնակարանում), պաշտպան Կարեն Ղազարյանի:
Արման Կարենի Համբարչյանը մեղադրվում է այն հանցանքի կատարման համար, որ նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, վերջինին առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր.
Այսպես․
Դավիթ Մուրադի Սարգսյանը, իր մորեղբոր տղայի՝ Արման Կարենի Համբարչյանի միջնորդությամբ 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ին հեռախոսակապ է հաստատել Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի հետ և ցանկություն հայտնել գնել ապակե փաթեթներ ու պատվիրել ապակիներ, որի դիմաց ըստ պայմանավորվածության՝ պետք է վճարեր 355.000 ՀՀ դրամ գումար: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Դ.Սարգսյանը գումարի մի մասը՝ 100.000 դրամը, փոխանցել է Ռ. Բաղդասարյանին և վերջինիս պարտք է մնացել ընդհանուր 255.000 ՀՀ դրամ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Դ.Սարգսյանին է զանգահարել Ա.Համբարչյանը և հայտնել, որ գումարը պետք է անհապաղ վերադարձնել Ռ. Բաղդասարյանին, ինչին ի պատասխան Դ.Սարգսյանը հայտնել է, որ սեպտեմբերի 18-ին այն կվերադարձնի, ինչից հետո Ա.Համբարչյանը կրկին զանգահարել է Դ.Սարգսյանին և պահանջել հանդիպել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինիցս պահանջել են պարտք մնացած գումարը՝ միաժամանակ Արման Համբարչյանը՝ Դ. Սարգսյանի առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից հետո, Հայկ Համբարչյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Աշոտ Բաղդասարյանի, Արման Համբարչյանի, Նարեկ Մարտիրոսյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է՝ Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ.Սարգսյանի հագուստից, Ա.Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը՝ Դ. Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը՝ Դ.Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանը իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ. Սարգսյանի ականջի հատվածին:
Այսինքն, Արման Կարենի Համբարչյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք։
Մեղադրյալ Արման Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել գրավը և բացակայելու արգելքը:
Արման Կարենի Համբարչյանը ամուսնացած է, երկրապահ կամավորական միության անդամ է, դրական է բնութագրվում աշխատանքի վայրից: Արման Կարենի Համբարչյանը մասնակցել է 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմին և ստացել է վիրավորում՝ «Աջից գոտկային շրջանի, նստատեղի և ստորին վերջույթների հրազենային բեկորային կույր վիրավորումներ» ախտորոշմամբ:
Նախնական դատալսումների ընթացքում տուժող Դավիթ Սարգսյանը հայտնել է, որ գույքային հայց չունի: Վերջին հայտնել է նաև, որ մեղադրյալների նկատմամբ այլ բնույթի բողոք ու պահանջ չունի:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ, 77-րդ և 84-րդ հոդվածները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ՝
1․ Արման Համբարչյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկումը:
2․ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Արման Համբարչյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով:
3․ Արման Համբարչյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություն՝
• առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
• բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը:շ
4․ Արման Համբարչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել:
ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ
/թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործով/
Սույն արձանագրությունը կազմվել է Երևան քաղաքում, 2026 թվականի փետրվարի 26-ին, մասնակցությամբ՝ մեղադրող, ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վարդան Արսենյանի, մեղադրյալ Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի (ծնվել է 05․05․2002թ., ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի է, ամուսնացած է, ունի միջնակարգ կրթություն, աշխատում է «Զվարթնոց» օդանավակայում՝ որպես «IT» մասնագետ, նախկինում դատապարտված չի եղել, հաշվառված և բնակվում է Արամավիրի մարզի Վաղարշապատ քաղաքի Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոց փողոցի 107-րդ շենքի 33-րդ բնակարանում), պաշտպան Մխիթար Բաղդասարյանի:
Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանը մեղադրվում է այն հանցանքի կատարման համար, որ նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, վերջինին առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր.
Այսպես․
Դավիթ Մուրադի Սարգսյանը, իր մորեղբոր տղայի՝ Արման Կարենի Համբարչյանի միջնորդությամբ 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ին հեռախոսակապ է հաստատել Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի հետ և ցանկություն հայտնել գնել ապակե փաթեթներ ու պատվիրել ապակիներ, որի դիմաց ըստ պայմանավորվածության՝ պետք է վճարեր 355.000 ՀՀ դրամ գումար: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Դ.Սարգսյանը գումարի մի մասը՝ 100.000 դրամը, փոխանցել է Ռ. Բաղդասարյանին և վերջինիս պարտք է մնացել ընդհանուր 255.000 ՀՀ դրամ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Դ.Սարգսյանին է զանգահարել Ա.Համբարչյանը և հայտնել, որ գումարը պետք է անհապաղ վերադարձնել Ռ. Բաղդասարյանին, ինչին ի պատասխան Դ.Սարգսյանը հայտնել է, որ սեպտեմբերի 18-ին այն կվերադարձնի, ինչից հետո Ա.Համբարչյանը կրկին զանգահարել է Դ.Սարգսյանին և պահանջել հանդիպել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինիցս պահանջել են պարտք մնացած գումարը՝ միաժամանակ Արման Համբարչյանը՝ Դ. Սարգսյանի առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից հետո, Հայկ Համբարչյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Աշոտ Բաղդասարյանի, Արման Համբարչյանի, Նարեկ Մարտիրոսյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է՝ Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ.Սարգսյանի հագուստից, Ա.Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը՝ Դ. Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը՝ Դ.Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանը իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ. Սարգսյանի ականջի հատվածին:
Այսինքն, Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք։
Մեղադրյալ Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը:
Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանը դրական է բնութագրվում հարևանությամբ բնակվող անձանց կողմից, մի շարք շնորհակալագրերի և պատվոգրերի է արժանացել ուսումնառության և զինվորական ծառայության ընթացքում:
Նախնական դատալսումների ընթացքում տուժող Դավիթ Սարգսյանը հայտնել է, որ գույքային հայց չունի: Վերջին հայտնել է նաև, որ մեղադրյալների նկատմամբ այլ բնույթի բողոք ու պահանջ չունի:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ, 77-րդ և 84-րդ հոդվածները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ՝
1․ Նարեկ Մարտիրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկումը:
2․ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով:
3․ Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություն՝
• առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
• բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը:
4․ Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել:»։
Դատարանը, ընդունելով վերը նշված համաձայնության արձանագրությունները, որոշում կայացրեց դատաքննությունը հատուկ կարգով անցկացնելու մասին, այնուհետև մեղադրողի կողմից արձանագրությունները հրապարակվելուց հետո կողմերը պնդեցին կնքված համաձայնությունները:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Համաձայնեցման վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում․
- մեղադրյալներ Հայկ Արմենի Համբարչյանին, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին, Արման Կարենի Համբարչյանին և Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը),
- այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը,
- մեղադրյալների կողմից այդ արարքը կատարելը,
- մեղադրյալների մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ։
Համաձայնեցման վարույթ կիրառելու պայմաններում մեղադրյալներ Հայկ Արմենի Համբարչյանի, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի, Արման Կարենի Համբարչյանի և Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ենթակա է նշանակման համաձայնության մասին արձանագրություններով համաձայնեցված պատիժները (պատժատեսակն ու պատժաչափը), այն է՝
Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով որպես պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 4 ամիս 3 օրը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով
Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով որպես պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 2 ամիս 3 օրը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով։
Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով որպես պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում 6 տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով
Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով որպես պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում ՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով։
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալների նկատմամբ փորձաշրջանի ընթացքում պետք է սահմանել պարտականություն՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելու, բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելու ձևով:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ ըստ համաձայնության մասին արձանագրությունների բռնագրավման ենթակա գույք առկա չէ։
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-13-րդ կետրով նշված հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դավիթ Սարգսյանին ի պահ հանձնված «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36VT427 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան և Ռազմիկ Դիլանյանին ի պահ հանձնված «ԲՄՎ» մակնիշի 99BW995 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան պետք է թողնել վերջիններիս տնօրինությանը, տուժող Դավիթ Սարգսյանի վերարկուն պետք է վերադարձնել վերջինիս դատավճիռն օրինական ուժի մեջ տնելուց հետո։
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված 18.09.2024թ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՀՈԲ ավագ տեսուչ Հ․ֆահրադյանի կողմից նույն բաժնի պետ Ռ․ Ներսիսյանին ներկայացված զեկուցագիրը, 18.09.2024թ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արմավիրի մարզի գումարտակի 1-ին վաշտի, 1-ին դասակի կրտսեր պարեկ Արմեն Հենրիկի Սահակյանի կողմից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Վաղարշապատի պաժնի պետի ՊԺԿ Ա․Կարապետյանիմ նեկայացրած զեկուցագիրը պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 15-րդ կետին անդրադառնալով Դատարանը գտնում է, որ Հայկ Համբարչյանի և Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը` կիրառված սահմանափակումներով հանդերձ, և բացակայելու արգելքը, Արման Համբարչյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելքը և 1,000,000 ՀՀ դրամ գրավը, Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ կւրառված բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք պետք է վերացնել, իսկ Արման Համբարչյանի նկատմամբ կիրառված 1,000,000 ՀՀ դրամ գրավի գումարը պետք է վերադարձնել երաշխավորին։
Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ համաձայնեցման վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալներից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 463-րդ հոդվածի 5-րդ մասի։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 99-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 458-464-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
1․ ՀԱՅԿ ԱՐՄԵՆԻ ՀԱՄԲԱՐՉՅԱՆԻՆ ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալ Հայկ Համբարձյանի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 4 (չորս) ամիս 3 (երեք) օրը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով
Փորձաշրջանի ընթացքում մեղարդյալ Հայկ Համբարչյանին պարտավորեցնել առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, իսկ բնակության վայրը փոխելու դեպքում իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
Մեղադրյալ Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցներ՝ վարչական հսկողությունը` կիրառված սահմանափակումներով հանդերձ, և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
2․ ԱՇՈՏ ՌՈՒԴՈԼՖԻ ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻՆ ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 2 (երկու) ամիս 3 (երեք) օրը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով
Փորձաշրջանի ընթացքում մեղարդյալ Աշոտ Բաղդասարյանին պարտավորեցնել առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, իսկ բնակության վայրը փոխելու դեպքում իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
Մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցներ՝ վարչական հսկողությունը` կիրառված սահմանափակումներով հանդերձ, և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
3․ ԱՐՄԱՆ ԿԱՐԵՆԻ ՀԱՄԲԱՐՉՅԱՆԻՆ ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Արման Համբարչյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով
Փորձաշրջանի ընթացքում մեղարդյալ Արման Համբարչյանին պարտավորեցնել առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, իսկ բնակության վայրը փոխելու դեպքում իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
Մեղադրյալ Արման Համբարչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցներ՝ բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 1,000,000 ՀՀ դրամի չափով, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ ուժի մեջ մտնելուց հետո գրավի գումարը ենթակա է վերադարձման երաշխավորին:
4․ ՆԱՐԵԿ ԳԵՎՈՐԳԻ ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻՆ ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով
Փորձաշրջանի ընթացքում մեղարդյալ Նարեկ Մարտիրոսյանին պարտավորեցնել առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, իսկ բնակության վայրը փոխելու դեպքում իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
Մեղադրյալ Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դավիթ Սարգսյանին ի պահ հանձնված «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36VT427 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան և Ռազմիկ Դիլանյանին ի պահ հանձնված «ԲՄՎ» մակնիշի 99BW995 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան թողնել վերջիններիս տնօրինությանը, տուժող Դավիթ Սարգսյանի վերարկուն վերադարձնել վերջինիս դատավճիռն օրինական ուժի մեջ տնելուց հետո։
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված 18.09.2024թ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՀՈԲ ավագ տեսուչ Հ․ֆահրադյանի կողմից նույն բաժնի պետ Ռ․ Ներսիսյանին ներկայացված զեկուցագիրը, 18.09.2024թ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արմավիրի մարզի գումարտակի 1-ին վաշտի, 1-ին դասակի կրտսեր պարեկ Արմեն Հենրիկի Սահակյանի կողմից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Վաղարշապատի պաժնի պետի ՊԺԿ Ա․Կարապետյանին նեկայացրած զեկուցագիրը պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում։
Մեղադրյալներ Հայկ Արմենի Համբարչյանի, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի, Արման Կարենի Համբարչյանի և Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի նկատմամբ սույն քրեական գործի շրջանակներում կիրառված սահմանափակումները (Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանը հատելու և նոր կամ կենսաչափական անձնագիր տրամադրելու, ինչպես նաև անձնագրում օտարերկրյա պետություններում վավերականության մասին նշում կատարելու արգելքները) վերացնել՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։
Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով չի կարող բողոքարկվել։
Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Ա. Ա Դ Ա Մ Յ Ա Ն
14174824
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ՝ դատարան)
Նախագահող դատավոր Արթուր Ադամյանի
Քարտուղարությամբ` Հասմիկ Սիմոնյանի
Մասնակցությամբ
Հանրային մեղադրող Վարդան Արսենյանի
Մեղադրյալներ Աշոտ Բաղդասարյանի
Արման Համբարչյանի
Հայկ Համբարչյանի
Նարեկ Մարտիրոսյանի
Պաշտպաններ Աբգար Պողոսյանի
Հռիփսիմե Գասպարյանի
Աշոտ Ապրեսյանի
Կարեն Ղազարյանի
Մխիթար Բաղդասարյանի
Տուժող Դավիթ Սարգսյանի
05 մարտի 2026թ. Արմավիր քաղաքում
Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝
ՀԱՅԿ ԱՐՄԵՆԻ ՀԱՄԲԱՐՉՅԱՆԻ՝ (ծնված 29.01.2004թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, ֆիզիկապես առողջ, նախկինում չդատված, աշխատում է <<Ավաս>> ՍՊ ընկերությունում, որպես վաճառքի մենեջեր, բնակվում է Արմավիրի մարզ, Արմավիր համայնք, Բաղրամյան փողոց, 20/2 շենք, 7 բնակարան հասցեում) ՀՀ քրեական օրենգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով։
ԱՇՈՏ ՌՈՒԴՈԼՖԻ ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ՝ (ծնված 19.07.2003թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, թերի բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, ֆիզիկապես վատառողջ, նախկինում չդատված, աշխատում է <<Արմ-Գրիգ>> ՍՊ ընկերությունում, որպես կաղապարագործ, բնակվում է Արմավիրի մարզ, Վաղարշապատ համայնք, Կարճիկյան փողոց, 1-ին շենք, 37 բնակարան հասցեում) ՀՀ քրեական օրենգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով։
ԱՐՄԱՆ ԿԱՐԵՆԻ ՀԱՄԲԱՐՉՅԱՆԻ՝ (ծնված 18.08.2001թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ուսանող, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, ֆիզիկապես վատառողջ, նախկինում չդատված, աշխատում <<Հայվեյս>> ՍՊ ընկերությունում, որպես թռիչքային բաժնի աուդիտոր, բնակվում է Արմավիրի մարզ, Վաղարշապատ համայնք, Սուրբ Մովսես Խորենացի փողոց, 1/1 շենք, 11 բնակարան հասցեում) ՀՀ քրեական օրենգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով։
ՆԱՐԵԿ ԳԵՎՈՐԳԻ ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ՝ (ծնված 05.05.2002թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ուսանող, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, ֆիզիկապես առողջ, նախկինում չդատված, աշխատում «Զվարթնոց» օդանավակայանում, որպես ակթի մասնագետ, բնակվում է Արմավիրի մարզ, Վաղարշապատ համայնք, Սուրբ Մովսես Խորենացի փողոց, 107 շենք, 33 բնակարան հասցեում) ՀՀ քրեական օրենգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով։
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 14174824 քրեական վարույթը։
2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 03։45-ին, ձերբակալվել է Հայկ Արմենի Համբարչյանը։
2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 03։45-ին, ձերբակալվել է Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանը։
2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 03։45-ին, ձերբակալվել է Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը։
2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Հայկ Արմենի Համբարչյանին ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանին ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել Դավիթ Մուրադի Սարգսյանին տուժող ճանաչելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ի որոշմամբ Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է բացակայելու արգելքը։
2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին՝ ժամը 19։40-ին, որոշում է կայացվել Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանին ազատ արձակելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին հսկող դատախազի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին կայացված Աշոտ Բաղդասարյանին ձերբակալելու մասին որոշումը վերացնելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին՝ ժամը 13։50-ին, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը ձերբակալվել է։
2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին՝ ժամը 14։25-ին, Հայկ Արմենի Համբարչյանը ձերբակալվել է։
2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1795/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։
Մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով։ Տնային կալանքի ընթացքում Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին արգելվել է իր բնակության վայրում՝ Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքի Կարճիկյան փողոցի 1-ին շենքի 37-րդ բնակարանում, հյուրընկալել այլ անձանց` բացառությամբ մերձավոր ազգականների, ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց: Տնային կալանքի սկիզբը հաշվվել է Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից (23.09.2024թ․):
2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելք։
2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով։ Տնային կալանքի ընթացքում Հայկ Արմենի Համբարչյանին արգելվել է իր բնակության վայրում՝ Արմավիր քաղաքի Բաղրամյան փողոցի 20/2 շենքի 7-րդ բնակարանում, հյուրընկալել այլ անձանց՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների, ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց: Տնային կալանքի սկիզբը հաշվվել է Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից` 2024 թվականի սեպտեմբերի 23-ից։
2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելք։
2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին որոշում է կայացվել Արման Կարենի Համբարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին որոշում է կայացվել Արման Կարենի Համբարչյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ին՝ ժամը 13։45-ին, Արման Կարենի Համբարչյանը ձերբակալվել է։
2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին։
2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1844/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։
Թիվ 14174824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոցներ ընտրվել են վարչական հսկողությունը համակցված բացակայելու արգելքի հետ։ Արման Կարենի Համբարչյանը պարտավորեցվել է շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ պրոբացիայի ծառայության Արմավիրի մարզային մարմնում։ Էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ին։
2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով «Քրայսլեր 200» մակնիշի «36 VT 427» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։ Նույն օրը կազմվել է արձանագրություն՝ ավտոմեքենան Դավիթ Մուրադի Սարգսյանի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Դավիթ Սարգսյանին պատկանող վերարկուն իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է ամբողջությամբ։ Թիվ 14174824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հայկ Արամի Համբարչյանի նկատմամբ տնային կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամսով մինչև 2025 թվականի հունվարի 23-ը: Մինչև տնային կալանքի ժամկետը լրանալը մեղադրյալին արգելվել է լքել մշտական բնակության վայրը՝ Արմավիրի մարզի Բաղրամյան փողոցի 20/2 շենքի 7 բնակարան հասցեն:
2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1795/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ համակցված կիրառվել են այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ վարչական հսկողություն, բացակայելու արգելք։ Մեղադրյալ՝ Աշոտ Բաղդասարյանը պարտավորեցվել է իր վրա մշտապես կրել էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին, չառնչվել և անձամբ չհանդիպել սույն գործով անցնող անձանց հետ բացառությամբ գործի քննության հետ առնչվող դեպքերի (սույն բացառությունը վերաբերելի չէ իր մերձավոր ազգական հորը՝ Ռ.Բաղդասարյանին), շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնում՝ ըստ բնակության վայրի, առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական բնակության վայրը, վերջինիս արգելվել է ժամը 20:00-ից մինչև 08:00 բացակայել իր մշտական բնակության վայրից:
2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել հսկող դատախազին՝ մեղադրյալ Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ։
2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի ուժով և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի հիմքով։
2024 թվականի նոյեմբերի 07-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1844/06/24 որոշմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ե․Աբովյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշումը թողնվել է անփոփոխ։
2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով «ԲՄՎ» մակնիշի «99 BW 995» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։ Նույն օրը կազմվել է արձանագրություն՝ ավտոմեքենան Ռազմիկ Դիլանյանի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի պաշտպան Աշոտ Ապրեսյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։
2024 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին։
2025 թվականի հունվարի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։
Մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել է վարչական հսկողությունը։ Վարչական հսկողության ընթացքում Հայկ Արմենի Համբարչյանին պարտավորեցվել է շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությունում և արգելվել է առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական կամ ժամանակավոր բնակության վայրը և հաղորդակցվել սույն քրեական գործով տուժող Դավիթ Մուրադի Սարգսյանի հետ: Էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2025 թվականի հունվարի 23-ին։
2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Գևորգի Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 08-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Գևորգի Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 15-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը մայիսի 16-ին փաստացի հանձնվել է դատավոր Ս.Անդրեասյանին։
2025 թվականի մայիսի 16-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2025 թվականի օգոստոսի 08-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական վարույթն ըստ ընդդատության Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան ուղարկելու մասին։
Սույն քրեական վարույթը Դատարան է մուտքագրվել 2025 թվականի օգոստոսի 19-ին և մակագրվել է դատավոր Արթուր Ադամյանին։
2025 թվականի սեպտեմբերի 10-ին որոշում է կայացվել սույն քրեական վարույթը ստանձնելու և նախանական դատալսումներն նշանակելու մասին։
2. Դատաքննության հատուկ կարգ.
Մինչև հիմնական դատաքննությունն սկսելը մեղադրյալներ Հայկ Արմենի Համբարչյանը, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը, Արման Կարենի Համբարչյանը և Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանը միջնորդեցին դատական քննությունն անցկացնել համաձայնեցման հատուկ կարգով և հայտնեցին, որ առաջադրված մեղադրանքը իրենց ամբողջությամբ պարզ է և հասկանալի, համաձայն են մեղադրանքի հետ և իրենց լիովին մեղավոր են ճանաչում, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել են իրենց պաշտպաննրի հետ, գիտակցում են համաձայնեցման հատուկ կարգով դատական քննություն անցկացնելու բնույթը և հետևանքները:
Դատարանը, քննարկելով միջնորդությունը և գտնելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 458 հոդվածով նախատեսված հիմքը և բացակայում են համաձայնեցման վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, որոշում կայացրեց բավարարել միջնորդությունը և կողմերի բանակցությունների համար սահմանել ժամկետ։
2026թ փետրվարի 26-ին նշանակված նախնական դատալսումներին կողմերը Դատարանին հայտնեցին, որ եկել են համաձայնության և ներկայացրեցին կողմերի միջև կայացած համաձայնության գալու վերաբերյալ 26.02.2026թ արձանագրությունները՝ հետևյալ բովանդակությամբ.
«ԱՐՁԱՆԱԳՐՈւԹՅՈւՆ
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ
/թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործով/
Սույն արձանագրությունը կազմվել է Երևան քաղաքում, 2026 թվականի փետրվարի 26-ին, մասնակցությամբ՝ մեղադրող, ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վարդան Արսենյանի, մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի (ծնվել է 29․01․2004թ․, ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի է, ամուսնացած չէ, ունի միջնակարգ կրթություն, աշխատում է «Ավաս» ՍՊԸ-ում որպես վաճառքի մենեջեր, նախկինում դատապարտված չի եղել, հաշվառված և բնակվում է Արամավիրի մարզի Արմավիր քաղաքի Բաղրամյան փողոցի 20/2-րդ շենքի 7-րդ բնակարանում), պաշտպան Աշոտ Ապրեսյանի:
Հայկ Արմենի Համբարչյանը մեղադրվում է այն հանցանքի կատարման համար, որ նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, վերջինին առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր.
Այսպես․
Դավիթ Մուրադի Սարգսյանը, իր մորեղբոր տղայի՝ Արման Կարենի Համբարչյանի միջնորդությամբ 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ին հեռախոսակապ է հաստատել Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի հետ և ցանկություն հայտնել գնել ապակե փաթեթներ ու պատվիրել ապակիներ, որի դիմաց ըստ պայմանավորվածության՝ պետք է վճարեր 355.000 ՀՀ դրամ գումար: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Դ.Սարգսյանը գումարի մի մասը՝ 100.000 դրամը, փոխանցել է Ռ. Բաղդասարյանին և վերջինիս պարտք է մնացել ընդհանուր 255.000 ՀՀ դրամ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Դ.Սարգսյանին է զանգահարել Ա.Համբարչյանը և հայտնել, որ գումարը պետք է անհապաղ վերադարձնել Ռ. Բաղդասարյանին, ինչին ի պատասխան Դ.Սարգսյանը հայտնել է, որ սեպտեմբերի 18-ին այն կվերադարձնի, ինչից հետո Ա.Համբարչյանը կրկին զանգահարել է Դ.Սարգսյանին և պահանջել հանդիպել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինիցս պահանջել են պարտք մնացած գումարը՝ միաժամանակ Արման Համբարչյանը՝ Դ. Սարգսյանի առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից հետո, Հայկ Համբարչյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Աշոտ Բաղդասարյանի, Արման Համբարչյանի, Նարեկ Մարտիրոսյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է՝ Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ.Սարգսյանի հագուստից, Ա.Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը՝ Դ. Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը՝ Դ.Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանը իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ. Սարգսյանի ականջի հատվածին:
Այսինքն, Հայկ Արմենի Համբարչյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք։
Մեղադրյալ Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը:
Հայկ Համբարչյանը դրական է բնութագրվում Արմավիր համայնքի Արաքս գոյւղի վարչական ղեկավարի կողմից, ինչպես նաև «ԱՎԱՍ» ՍՊԸ-ի կողմից, որտեղ վերջինս աշխատել է:
Նախնական դատալսումների ընթացքում տուժող Դավիթ Սարգսյանը հայտնել է, որ գույքային հայց չունի: Վերջին հայտնել է նաև, որ մեղադրյալների նկատմամբ այլ բնույթի բողոք ու պահանջ չունի:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ, 77-րդ, 79 և 84-րդ հոդվածները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ՝
1. Հայկ Համբարչյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 4 ամիս 3 օրը:
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով:
3. Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություն՝
• առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
• բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը:
4. Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել:»
«ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ
/թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործով/
Սույն արձանագրությունը կազմվել է Երևան քաղաքում, 2026 թվականի փետրվարի 26-ին, մասնակցությամբ՝ մեղադրող, ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վարդան Արսենյանի, մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի (ծնվել է 19․07․2003թ․, ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի է, ամուսնացած չէ, ունի միջնակարգ կրթություն, աշխատում է «Աշոտ 2023» ՍՊԸ-ում որպես տնօրեն, նախկինում դատապարտված չի եղել, հաշվառված է և բնակվում է Արամավիրի մարզի Վաղարշապատ քաղաքի Կարճիկյան փողոցի 1-ին շենքի 37-րդ բնակարանում), պաշտպան Հռիփսիմե Գասպարյանի:
Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը մեղադրվում է այն հանցանքի կատարման համար, որ նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, վերջինին առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր.
Այսպես․
Դավիթ Մուրադի Սարգսյանը, իր մորեղբոր տղայի՝ Արման Կարենի Համբարչյանի միջնորդությամբ 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ին հեռախոսակապ է հաստատել Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի հետ և ցանկություն հայտնել գնել ապակե փաթեթներ ու պատվիրել ապակիներ, որի դիմաց ըստ պայմանավորվածության՝ պետք է վճարեր 355.000 ՀՀ դրամ գումար: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Դ.Սարգսյանը գումարի մի մասը՝ 100.000 դրամը, փոխանցել է Ռ. Բաղդասարյանին և վերջինիս պարտք է մնացել ընդհանուր 255.000 ՀՀ դրամ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Դ.Սարգսյանին է զանգահարել Ա.Համբարչյանը և հայտնել, որ գումարը պետք է անհապաղ վերադարձնել Ռ. Բաղդասարյանին, ինչին ի պատասխան Դ.Սարգսյանը հայտնել է, որ սեպտեմբերի 18-ին այն կվերադարձնի, ինչից հետո Ա.Համբարչյանը կրկին զանգահարել է Դ.Սարգսյանին և պահանջել հանդիպել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինիցս պահանջել են պարտք մնացած գումարը՝ միաժամանակ Արման Համբարչյանը՝ Դ. Սարգսյանի առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից հետո, Հայկ Համբարչյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Աշոտ Բաղդասարյանի, Արման Համբարչյանի, Նարեկ Մարտիրոսյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է՝ Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ.Սարգսյանի հագուստից, Ա.Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը՝ Դ. Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը՝ Դ.Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանը իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ. Սարգսյանի ականջի հատվածին:
Այսինքն, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք։
Մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը:
Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը դրական է բնութագրվում հարևանությամբ բնակվող անձանց կողմից, ինչպես նաև «ԱՐՄԳՐԻԳՇԻՆ» ՍՊԸ-ի կողմից, որտեղ վերջինս աշխատում է: Աշոտ Բաղդասարյանը ոչ պիտանի է ճանաչվել պարտադիր ժամկետային զինծառայության համար:
Նախնական դատալսումների ընթացքում տուժող Դավիթ Սարգսյանը հայտնել է, որ գույքային հայց չունի: Վերջին հայտնել է նաև, որ մեղադրյալների նկատմամբ այլ բնույթի բողոք ու պահանջ չունի:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ, 77-րդ, 79-րդ և 84-րդ հոդվածները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ՝
1․ Աշոտ Բաղդասարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 2 ամիս 3 օրը:
2․ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով:
3․ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություն՝
• առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
• բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը:
4․ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել:
ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ
/թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործով/
Սույն արձանագրությունը կազմվել է Երևան քաղաքում, 2026 թվականի փետրվարի 26-ին, մասնակցությամբ՝ մեղադրող, ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վարդան Արսենյանի, մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի (ծնվել է 18․08․2001թ․, ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի է, ամուսնացած է, աշխատում է «Հայվեյս» ՍՊԸ-ում՝ որպես թռիչքային բաժնի աուդիտոր, նախկինում դատապարտված չի եղել, հաշվառված է և բնակվում է Արամավիրի մարզի Վաղարշապատ քաղաքի Սուրբ Մովսես Խորենացի փողոցի 1/1-րդ շենքի 11-րդ բնակարանում), պաշտպան Կարեն Ղազարյանի:
Արման Կարենի Համբարչյանը մեղադրվում է այն հանցանքի կատարման համար, որ նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, վերջինին առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր.
Այսպես․
Դավիթ Մուրադի Սարգսյանը, իր մորեղբոր տղայի՝ Արման Կարենի Համբարչյանի միջնորդությամբ 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ին հեռախոսակապ է հաստատել Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի հետ և ցանկություն հայտնել գնել ապակե փաթեթներ ու պատվիրել ապակիներ, որի դիմաց ըստ պայմանավորվածության՝ պետք է վճարեր 355.000 ՀՀ դրամ գումար: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Դ.Սարգսյանը գումարի մի մասը՝ 100.000 դրամը, փոխանցել է Ռ. Բաղդասարյանին և վերջինիս պարտք է մնացել ընդհանուր 255.000 ՀՀ դրամ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Դ.Սարգսյանին է զանգահարել Ա.Համբարչյանը և հայտնել, որ գումարը պետք է անհապաղ վերադարձնել Ռ. Բաղդասարյանին, ինչին ի պատասխան Դ.Սարգսյանը հայտնել է, որ սեպտեմբերի 18-ին այն կվերադարձնի, ինչից հետո Ա.Համբարչյանը կրկին զանգահարել է Դ.Սարգսյանին և պահանջել հանդիպել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինիցս պահանջել են պարտք մնացած գումարը՝ միաժամանակ Արման Համբարչյանը՝ Դ. Սարգսյանի առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից հետո, Հայկ Համբարչյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Աշոտ Բաղդասարյանի, Արման Համբարչյանի, Նարեկ Մարտիրոսյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է՝ Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ.Սարգսյանի հագուստից, Ա.Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը՝ Դ. Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը՝ Դ.Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանը իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ. Սարգսյանի ականջի հատվածին:
Այսինքն, Արման Կարենի Համբարչյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք։
Մեղադրյալ Արման Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել գրավը և բացակայելու արգելքը:
Արման Կարենի Համբարչյանը ամուսնացած է, երկրապահ կամավորական միության անդամ է, դրական է բնութագրվում աշխատանքի վայրից: Արման Կարենի Համբարչյանը մասնակցել է 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմին և ստացել է վիրավորում՝ «Աջից գոտկային շրջանի, նստատեղի և ստորին վերջույթների հրազենային բեկորային կույր վիրավորումներ» ախտորոշմամբ:
Նախնական դատալսումների ընթացքում տուժող Դավիթ Սարգսյանը հայտնել է, որ գույքային հայց չունի: Վերջին հայտնել է նաև, որ մեղադրյալների նկատմամբ այլ բնույթի բողոք ու պահանջ չունի:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ, 77-րդ և 84-րդ հոդվածները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ՝
1․ Արման Համբարչյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկումը:
2․ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Արման Համբարչյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով:
3․ Արման Համբարչյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություն՝
• առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
• բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը:շ
4․ Արման Համբարչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել:
ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ
/թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործով/
Սույն արձանագրությունը կազմվել է Երևան քաղաքում, 2026 թվականի փետրվարի 26-ին, մասնակցությամբ՝ մեղադրող, ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վարդան Արսենյանի, մեղադրյալ Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի (ծնվել է 05․05․2002թ., ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի է, ամուսնացած է, ունի միջնակարգ կրթություն, աշխատում է «Զվարթնոց» օդանավակայում՝ որպես «IT» մասնագետ, նախկինում դատապարտված չի եղել, հաշվառված և բնակվում է Արամավիրի մարզի Վաղարշապատ քաղաքի Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոց փողոցի 107-րդ շենքի 33-րդ բնակարանում), պաշտպան Մխիթար Բաղդասարյանի:
Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանը մեղադրվում է այն հանցանքի կատարման համար, որ նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, վերջինին առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր.
Այսպես․
Դավիթ Մուրադի Սարգսյանը, իր մորեղբոր տղայի՝ Արման Կարենի Համբարչյանի միջնորդությամբ 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ին հեռախոսակապ է հաստատել Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի հետ և ցանկություն հայտնել գնել ապակե փաթեթներ ու պատվիրել ապակիներ, որի դիմաց ըստ պայմանավորվածության՝ պետք է վճարեր 355.000 ՀՀ դրամ գումար: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Դ.Սարգսյանը գումարի մի մասը՝ 100.000 դրամը, փոխանցել է Ռ. Բաղդասարյանին և վերջինիս պարտք է մնացել ընդհանուր 255.000 ՀՀ դրամ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Դ.Սարգսյանին է զանգահարել Ա.Համբարչյանը և հայտնել, որ գումարը պետք է անհապաղ վերադարձնել Ռ. Բաղդասարյանին, ինչին ի պատասխան Դ.Սարգսյանը հայտնել է, որ սեպտեմբերի 18-ին այն կվերադարձնի, ինչից հետո Ա.Համբարչյանը կրկին զանգահարել է Դ.Սարգսյանին և պահանջել հանդիպել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինիցս պահանջել են պարտք մնացած գումարը՝ միաժամանակ Արման Համբարչյանը՝ Դ. Սարգսյանի առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից հետո, Հայկ Համբարչյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Աշոտ Բաղդասարյանի, Արման Համբարչյանի, Նարեկ Մարտիրոսյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է՝ Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ.Սարգսյանի հագուստից, Ա.Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը՝ Դ. Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը՝ Դ.Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանը իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ. Սարգսյանի ականջի հատվածին:
Այսինքն, Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք։
Մեղադրյալ Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը:
Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանը դրական է բնութագրվում հարևանությամբ բնակվող անձանց կողմից, մի շարք շնորհակալագրերի և պատվոգրերի է արժանացել ուսումնառության և զինվորական ծառայության ընթացքում:
Նախնական դատալսումների ընթացքում տուժող Դավիթ Սարգսյանը հայտնել է, որ գույքային հայց չունի: Վերջին հայտնել է նաև, որ մեղադրյալների նկատմամբ այլ բնույթի բողոք ու պահանջ չունի:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ, 77-րդ և 84-րդ հոդվածները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ՝
1․ Նարեկ Մարտիրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկումը:
2․ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով:
3․ Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություն՝
• առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
• բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը:
4․ Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել:»։
Դատարանը, ընդունելով վերը նշված համաձայնության արձանագրությունները, որոշում կայացրեց դատաքննությունը հատուկ կարգով անցկացնելու մասին, այնուհետև մեղադրողի կողմից արձանագրությունները հրապարակվելուց հետո կողմերը պնդեցին կնքված համաձայնությունները:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Համաձայնեցման վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում․
- մեղադրյալներ Հայկ Արմենի Համբարչյանին, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին, Արման Կարենի Համբարչյանին և Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը),
- այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը,
- մեղադրյալների կողմից այդ արարքը կատարելը,
- մեղադրյալների մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ։
Համաձայնեցման վարույթ կիրառելու պայմաններում մեղադրյալներ Հայկ Արմենի Համբարչյանի, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի, Արման Կարենի Համբարչյանի և Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ենթակա է նշանակման համաձայնության մասին արձանագրություններով համաձայնեցված պատիժները (պատժատեսակն ու պատժաչափը), այն է՝
Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով որպես պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 4 ամիս 3 օրը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով
Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով որպես պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 2 ամիս 3 օրը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով։
Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով որպես պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում 6 տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով
Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով որպես պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում ՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով։
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալների նկատմամբ փորձաշրջանի ընթացքում պետք է սահմանել պարտականություն՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելու, բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելու ձևով:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ ըստ համաձայնության մասին արձանագրությունների բռնագրավման ենթակա գույք առկա չէ։
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-13-րդ կետրով նշված հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դավիթ Սարգսյանին ի պահ հանձնված «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36VT427 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան և Ռազմիկ Դիլանյանին ի պահ հանձնված «ԲՄՎ» մակնիշի 99BW995 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան պետք է թողնել վերջիններիս տնօրինությանը, տուժող Դավիթ Սարգսյանի վերարկուն պետք է վերադարձնել վերջինիս դատավճիռն օրինական ուժի մեջ տնելուց հետո։
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված 18.09.2024թ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՀՈԲ ավագ տեսուչ Հ․ֆահրադյանի կողմից նույն բաժնի պետ Ռ․ Ներսիսյանին ներկայացված զեկուցագիրը, 18.09.2024թ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արմավիրի մարզի գումարտակի 1-ին վաշտի, 1-ին դասակի կրտսեր պարեկ Արմեն Հենրիկի Սահակյանի կողմից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Վաղարշապատի պաժնի պետի ՊԺԿ Ա․Կարապետյանիմ նեկայացրած զեկուցագիրը պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 15-րդ կետին անդրադառնալով Դատարանը գտնում է, որ Հայկ Համբարչյանի և Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը` կիրառված սահմանափակումներով հանդերձ, և բացակայելու արգելքը, Արման Համբարչյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելքը և 1,000,000 ՀՀ դրամ գրավը, Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ կւրառված բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք պետք է վերացնել, իսկ Արման Համբարչյանի նկատմամբ կիրառված 1,000,000 ՀՀ դրամ գրավի գումարը պետք է վերադարձնել երաշխավորին։
Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ համաձայնեցման վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալներից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 463-րդ հոդվածի 5-րդ մասի։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 99-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 458-464-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
1․ ՀԱՅԿ ԱՐՄԵՆԻ ՀԱՄԲԱՐՉՅԱՆԻՆ ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալ Հայկ Համբարձյանի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 4 (չորս) ամիս 3 (երեք) օրը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով
Փորձաշրջանի ընթացքում մեղարդյալ Հայկ Համբարչյանին պարտավորեցնել առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, իսկ բնակության վայրը փոխելու դեպքում իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
Մեղադրյալ Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցներ՝ վարչական հսկողությունը` կիրառված սահմանափակումներով հանդերձ, և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
2․ ԱՇՈՏ ՌՈՒԴՈԼՖԻ ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻՆ ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 2 (երկու) ամիս 3 (երեք) օրը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով
Փորձաշրջանի ընթացքում մեղարդյալ Աշոտ Բաղդասարյանին պարտավորեցնել առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, իսկ բնակության վայրը փոխելու դեպքում իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
Մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցներ՝ վարչական հսկողությունը` կիրառված սահմանափակումներով հանդերձ, և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
3․ ԱՐՄԱՆ ԿԱՐԵՆԻ ՀԱՄԲԱՐՉՅԱՆԻՆ ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Արման Համբարչյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով
Փորձաշրջանի ընթացքում մեղարդյալ Արման Համբարչյանին պարտավորեցնել առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, իսկ բնակության վայրը փոխելու դեպքում իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
Մեղադրյալ Արման Համբարչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցներ՝ բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 1,000,000 ՀՀ դրամի չափով, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ ուժի մեջ մտնելուց հետո գրավի գումարը ենթակա է վերադարձման երաշխավորին:
4․ ՆԱՐԵԿ ԳԵՎՈՐԳԻ ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻՆ ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով
Փորձաշրջանի ընթացքում մեղարդյալ Նարեկ Մարտիրոսյանին պարտավորեցնել առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, իսկ բնակության վայրը փոխելու դեպքում իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
Մեղադրյալ Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դավիթ Սարգսյանին ի պահ հանձնված «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36VT427 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան և Ռազմիկ Դիլանյանին ի պահ հանձնված «ԲՄՎ» մակնիշի 99BW995 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան թողնել վերջիններիս տնօրինությանը, տուժող Դավիթ Սարգսյանի վերարկուն վերադարձնել վերջինիս դատավճիռն օրինական ուժի մեջ տնելուց հետո։
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված 18.09.2024թ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՀՈԲ ավագ տեսուչ Հ․ֆահրադյանի կողմից նույն բաժնի պետ Ռ․ Ներսիսյանին ներկայացված զեկուցագիրը, 18.09.2024թ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արմավիրի մարզի գումարտակի 1-ին վաշտի, 1-ին դասակի կրտսեր պարեկ Արմեն Հենրիկի Սահակյանի կողմից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Վաղարշապատի պաժնի պետի ՊԺԿ Ա․Կարապետյանին նեկայացրած զեկուցագիրը պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում։
Մեղադրյալներ Հայկ Արմենի Համբարչյանի, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի, Արման Կարենի Համբարչյանի և Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի նկատմամբ սույն քրեական գործի շրջանակներում կիրառված սահմանափակումները (Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանը հատելու և նոր կամ կենսաչափական անձնագիր տրամադրելու, ինչպես նաև անձնագրում օտարերկրյա պետություններում վավերականության մասին նշում կատարելու արգելքները) վերացնել՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։
Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով չի կարող բողոքարկվել։
Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Ա. Ա Դ Ա Մ Յ Ա Ն
ԵԴ1/1723/01/25
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈւՄ
«21» օգոստոսի 2025թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` նախագահող դատավոր Մխիթար Պապոյան (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի (այսուհետ՝ Առաջին ատյանի դատարան) 2025 թվականի հուլիսի 14-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի պաշտպան Աբգար Պողոսյանի հատուկ վերանայման բողոքը,
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Նախաքննական մարմնի կողմից Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով՝ այն արարքի համար, որ նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր։
Այսպես.
Դավիթ Մուրադի Սարգսյանը, իր մորեղբոր տղայի՝ Արման Կարենի Համբարչյանի միջնորդությամբ 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ին հեռախոսակապ է հաստատել Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի հետ և ցանկություն հայտնել գնել ապակե փաթեթներ ու պատվիրել ապակիներ, որի դիմաց ըստ պայմանավորվածության՝ պետք է վճարեր 355.000 ՀՀ դրամ գումար: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Դ.Սարգսյանը գումարի մի մասը՝ 100.000 դրամը փոխանցել է Ռ.Բաղդասարյանին և վերջինին պարտք է մնացել ընդհանուր 255.000 ՀՀ դրամ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Դ.Սարգսյանին է զանգահարել Ա. Համբարչյանը և հայտնել, որ գումարը պետք է անհապաղ վերադարձնել Ռ.Բաղդասարյանին, ինչին ի պատասխան Դ.Սարգսյանը հայտնել է, որ սեպտեմբերի 18-ին այն կվերադարձնի, ինչից հետո Ա.Համբարչյանը կրկին զանգահարել է Դ.Սարգսյանին և պահանջել հանդիպել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինից պահանջել են պարտք մնացած գումարը՝ միաժամանակ Արման Համբարչյանը Դ.Սարգսյանի առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից հետո, Աշոտ Բաղդասարյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Հայկ Համբարչյանի, Արման Համբարչյանի, Նարեկ Մարտիրոսյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է՝ Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ.Սարգսյանի հագուստից, Ա.Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչյանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը` Դ.Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը` Դ.Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են Էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանն իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ.Սարգսյանի ականջի հատվածին:
Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 14-ի թիվ ԵԴ1/1723/01/25 որոշմամբ մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողությունը՝ կիրառված սահմանափակումներով հանդերձ, և բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցները թողնվել են անփոփոխ: Մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանին պարտավորեցվել է իր վրա մշտապես կրել էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին, չառնչվել և անձամբ չհանդիպել սույն գործով անցնող անձանց հետ՝ բացառությամբ գործի քննության հետ առնչվող դեպքերի (սույն բացառությունը վերաբերելի չէ իր մերձավոր ազգական հորը՝ Ռ.Բաղդասարյանին), շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնում՝ ըստ բնակության վայրի (ՀՀ Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքի Կարճիկյան փողոցի 1-ին շենքի 37-րդ բնակարան), առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական բնակության վայրը, ինչպես նաև արգելվել է ժամը 20:00-ից մինչև 08:00 բացակայել իր մշտական բնակության վայրից:
Վերը նշված որոշման օրինակը մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի պաշտպան Աբգար Պողոսյանը ստացել է 2025 թվականի հունիսի 23-ին:
2025 թվականի օգոստոսի 4-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի պաշտպան Աբգար Պողոսյանի հատուկ վերանայման բողոքը՝ Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 14-ի թիվ ԵԴ1/1723/01/25 որոշման դեմ:
Հատուկ վերանայման բողոքի վերաբերյալ նյութերը Վերաքննիչ դատարան են ստացվել 2025 թվականի օգոստոսի 7-ին, իսկ նախագահող դատավորի աշխատակազմին են հանձնվել 2025 թվականի օգոստոսի 8-ին:
Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Պաշտպանը խնդրել է բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 14-ի թիվ ԵԴ1/1723/01/25 որոշումը և կայացնել դրան փոխարինող դատական ակտ՝ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոց վարչական հսկողությունը վերացնել՝ թողնելով միայն բացակայելու արգելքը կամ վաչական հսկողության հետ միաժամանակ կիրառված չհիմնավորված սահմանափակումները հանել:
Ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում մասնավորապես նշված է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, անդրադառնալով վարչական հսկողություն խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտությանը, պարզապես մեխանիկական ձևով վկայակոչելով Առաջին ատյանի դատարանի կողմից դեռևս նախաքննության փուլում Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց վարչական հսկողությունը կիրառելու մասին որոշումը, արձանագրել է, որ «(...) վերը նշված որոշման կայացման համար հիմք հանդիսացած հանգամանքները չեն վերացել։ Գործի քննության տվյալ փուլում ևս մեղադրյալի կողմից դատավարական պարտականությունները չկատարելու հավանականությունը հավանական է։ Դատարանի նման եզրահանգումը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ քրեական գործը գտնվում է դատաքննության փուլում, դեռևս առկա է անհրաժեշտություն հարցաքննելու սույն գործով տուժող Դավիթ Սարգսյանին և վկաներին»։
Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված պատճառաբանությունը բավարար չափով փաստարկված չէ և ունի ընդհանրական բնույթ, քանի որ ժամանակի ընթացքում խափանման միջոցի հիմքերը և արձանագրված ռիսկերը նվազման միտում են ունենում, որն էլ առկա է նաև սույն դեպքում։ Առաջին ատյանի դատարանի նման որոշումը հիմնված չէ ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա և չունի պատճառաբանվածության հիմնավոր և բարձր աստիճան։
Դեռևս սույն գործի նախաքննության ընթացքում Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոցներ կիրառված են եղել ինչպես տնային կալանքը, այնպես էլ հետագայում վարչական հսկողությունը՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ, և այդ ողջ ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմնի կամ պրոբացիայի ծառայության կողմից խափանման միջոցի որևէ խախտման դեպք կամ դրան մոտարկված անգամ որևէ ոչ պատշաճ վարքագիծ չի արձանագրվել։
Առաջին ատյանի դատարանի կողմից չեն մատնանշվել այնպիսի ծանրակշիռ փաստական հանգամանքներ, որոնք թույլ կտան գալ հիմնավոր հետևության, որ նշված փուլում մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն խափանման միջոցի պահպանումն ակնհայտորեն համապատասխանում է այդ հարցը լուծելիս գնահատման ենթակա հանգամանքներից բխող ողջամիտ ենթադրություններին:
Մինչդեռ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի ուսումնասիրությունից հետևում է, որ խափանման միջոցի հարցը լուծելիս Առաջին ատյանի դատարանը, հանդես գալով որպես գործով վարույթն իրականացնող մարմին, պատշաճ գնահատման չի ենթարկել դատարանում գործի քննության ընթացքում մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու ռիսկերը։
Առաջին ատյանի դատարանն առանց պատշաճ, հիմնավոր և համոզիչ պատճառաբանության՝ պարզապես նշում կատարելով տուժողին և վկաներին հարցաքննելու անհրաժեշտության առկայությունը, եկել է հետևության, որ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է այլընտրանքային բոլոր խափանման միջոցներից կիրառել և անփոփոխ թողնել վարչական հսկողությունը և որևէ կերպ չի բացահայտել դրանից ավելի մեղմ այլընտրանքային մյուս խափանման միջոցների կիրառման դեպքում մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի ապահովման անհնարինությունը։
Եթե առաջնորդվենք Առաջին ատյանի դատարանի որոշման տրամաբանությամբ, ապա յուրաքանչյուր դեպքում քրեական գործով դատաքննություն սկսելու պայմաններում, երբ առկա է անձանց հարցաքննելու անհրաժեշտություն, պետք է առաջնորդվել այն կանխավարկածով, որ մեղադրյալը կարող է ներազդել տուժողի ու վկաների կամքի և ցուցմունքի բովանդակության վրա։ Բազմաթիվ քրեական գործերով, որոնք վերաբերում են անգամ ավելի ծանր հանրային վտանգավորություն ներկայացնող արարքների կատարմանը, դատարանները կիրառում են այլընտրանքային ավելի նվազ խստության խափանման միջոցներ։
Քրեական դատավարության օրենսգիրքը հստակ սահմանում է, որ խափանման միջոցի հարցում դատարանը պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այսինքն առաջին հերթին պետք է քննարկման առարկա դարձնի ամենանվազ խստությամբ խափանման միջոցի կիրառման հարցը, որից հետո միայն ծանրակշիռ փաստերի առկայության դեպքում, առավել խիստ խափանման միջոցի կիրառման հարցը, իսկ բողոքարկվող որոշմամբ Առաջին ատյանի դատարանը չի անդրադարձել և չի պատճառաբանել վարչական հսկողությունից ավելի նվազ խստության խափանման միջոցի կիրառմամբ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու հնարավորության հարցը։ Բողոքարկվող որոշումը հիմնված է ստանդարտ ձևակերպումների վրա, առանց արդարադատությանը խոչընդոտելու վտանգի առկայության պատճառների որևիցե պարզաբանման։
Բացի այդ, Առաջին ատյանի դատարանը կրկին առանց հիմնավոր պատճառաբանությունների կիրառված վարչական հսկողության պայմանների շարքում արձանագրել է հնարավոր բոլոր կետերը։ Անգամ հասկանալի չէ, թե ինչ տրամաբանությամբ է քրեական գործի քննության նշված փուլում կիրառվել բնակության տարածքը լքելու արգելքի առավելագույն 12 ժամյա ռեժիմը, այնինչ օրենսդրի նման ձևակերպումը ենթադրում է, որ առավելագույն ժամկետի ընտրությունը պետք է պայմանավորված լինի կոնկրետությամբ և ժամային սահմանափակման պատճառաբանվածությամբ։ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից բացի այն, որ պատշաճ չի հիմնավորվել և պատճառաբանվել վարչական հսկողության կիրառությունը, նաև չի հիմնավորվել նախաքննության փուլում ընտրված սահմանափակումների պահպանումը։ Հարց է առաջանում, թե ինչ տրամաբանությամբ է արգելվել մեղադրյալին բացակայել բնակության վայրից ժամը 20։00-ից մինչև 08։00-ն, ինչ գործողություններ կամ միջոցներ պետք է ձեռնարկվեին մեղադրյալի կողմից, որոնք արգելված են լինելու օրինակ ժամը 20։00-ից մինչև կեսգիշեր, սակայն խոչընդոտ չեն մինչև օրվա 20։00-ն ընկած ժամանակահատվածում։
Այնուամենայնիվ, եթե Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ առկա են նվազ հիմքեր դատավարական պարտականությունների չկատարման առումով, ապա այդ պարագայում այլընտրանքային խափանման միջոց բացակայելու արգելքն ամբողջովին ի զորու է զսպելու առկա ռիսկերը: Փաստացի, Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ ուշադրության չի դարձրել այլընտրանքային խափանման միջոցներին՝ միայն բացակայելու արգելքը ևս կիրառվում է այն ժամանակ, երբ առկա են որոշակի ռիսկեր, այսինքն այս դեպքում խոսք չի գնում առհասարակ հիմքերի բացակայության մասին, հետևաբար համադրելով վերը նշված հանգամանքները կարելի է գալ հետևության, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու պաշտպանության կողմից միջնորդության ուսումնասիրությունը եղել է ձևական առումով:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված բողոքը և նյութերը, գտնում է, որ մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի պաշտպան Աբգար Պողոսյանի հատուկ վերանայման բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն՝ վարչական հսկողությունը մեղադրյալի տեղաշարժման և գործողությունների ազատության սահմանափակումն է, որի պայմաններում նա պարտավոր է ոչ հաճախ, քան շաբաթը երեք անգամ գրանցվել դատարանի որոշման մեջ նշված վայրի իրավասու մարմնում: Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական կամ ժամանակավոր բնակության վայրը՝ համայնքը, իսկ Երևան քաղաքում՝ վարչական շրջանը, այցելել որոշման մեջ նշված որոշակի վայրեր, հաղորդակցվել որոշակի անձանց հետ, օրվա որոշակի ժամերի լքել իր բնակության տարածքը, սակայն ոչ ավելի, քան 12 ժամը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին:
Տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանը, մեջբերելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ի և նոյեմբերի 19-ի թիվ ԵԴ1/1795/06/24 որոշումները, արձանագրել է, որ վերը նշված որոշման կայացման համար հիմք հանդիսացած հանգամանքները չեն վերացել։
Գործի քննության տվյալ փուլում ևս մեղադրյալի կողմից դատավարական պարտականությունները չկատարելու հավանականությունը հավանական է։ Առաջին ատյանի դատարանի նման եզրահանգումը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ քրեական գործը գտնվում է դատաքննության փուլում, դեռևս առկա է անհրաժեշտություն հարցաքննելու սույն գործով տուժող Դավիթ Սարգսյանին և վկաներին։
Նման պայմաններում մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը՝ կիրառված սահմանափակումներով՝ սույն գործով անցնող անձանց հետ չառնչվելու և անձամբ չհանդիպելու վերաբերյալ, էական նշանակություն ունի դատաքննության ընթացքում հարցաքննման ենթական անձանց կողմից տրվելիք ցուցմունքների արժանահավատության ապահովման համատեքստում, ուստի վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու և մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու համար մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելք և վարչական հսկողություն այլընտրանքային խափանման միջոցներն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ՝ կիրառված սահմանափակումների պահպանմամբ:
Անհրաժեշտ է մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանին պարտավորեցնել իր վրա մշտապես կրել էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին, չառնչվել և անձամբ չհանդիպել սույն գործով անցնող անձանց հետ՝ բացառությամբ գործի քննության հետ առնչվող դեպքերի (սույն բացառությունը վերաբերելի չէ իր մերձավոր ազգական հորը՝ Ռ.Բաղդասարյանին), շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնում՝ ըստ բնակության վայրի (Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքի Կարճիկյան փողոցի 1-ին շենքի 37 բնակարան), առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական բնակության վայրը, վերջինին արգելվել է ժամը 20:00-ից մինչև 08:00 բացակայել իր մշտական բնակության վայրից, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ Առաջին ատյանի դատարանն իրավաչափորեն է եկել այն եզրահանգման, որ մեղադրյալի իրավաչափ վարքագծի ապահովմանը հնարավոր է հասնել այլընտրանքային խափանման միջոցների՝ վարչական հսկողության և բացակայելու արգելքի համակցված կիրառման պայմաններում: Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ ևս՝ տվյալ դեպքում նշված խափանման միջոցներն ի զորու են անհրաժեշտության դեպքում զսպել մեղադրյալի կողմից ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը:
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու մտավախությանը, հաշվի առնելով, որ քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում և դեռևս պետք է հետազոտվեն գործում առկա ապացույցները, հարցաքննվեն տուժողը և վկաները, գտնում է, որ առկա է հավանականություն, որ մեղադրյալը կարող է համոզելու կամ այլ եղանակով անօրինական ազդեցություն ունենալ գործով անցնող անձանց նկատմամբ՝ իր օգտին ցուցմունքներ տալու համար, այդ կերպ խոչընդոտել գործի քննությանը: Հետևաբար՝ Վերաքննիչ դատարանը ևս գտնում է, որ գործի քննության տվյալ փուլում նշված մտավախությունները հնարավոր է չեզոքացնել վարչական հսկողության՝ կիրառված սահմանափակումներով, և բացակայելու արգելքի համակցված կիրառման պայմաններում:
Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ վերջինին վերագրվում է ազատության դեմ ուղղված ծանր հանցանքի ենթադրյալ կատարում, ինչն իր հերթին հիմք է տալիս գալու ողջամիտ հետևության, որ վերջինը, մնալով ազատության մեջ, հնարավոր է դրսևորի ոչ պատշաճ վարքագիծ: Ընդ որում՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵԷԴ/0138/06/13 որոշմամբ նշել է, որ մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին:
Այսպիսով` Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալ եզրահանգումները, գտնում է, որ ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքը պետք է մերժել` Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 14-ի որոշումը թողնելով անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 393-րդ և 395-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
Մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի պաշտպան Աբգար Պողոսյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել՝ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 14-ի թիվ ԵԴ1/1723/01/25 որոշումը թողնելով անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈւՄ
«21» օգոստոսի 2025թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` նախագահող դատավոր Մխիթար Պապոյան (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի (այսուհետ՝ Առաջին ատյանի դատարան) 2025 թվականի հուլիսի 14-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի պաշտպան Աբգար Պողոսյանի հատուկ վերանայման բողոքը,
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Նախաքննական մարմնի կողմից Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով՝ այն արարքի համար, որ նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր։
Այսպես.
Դավիթ Մուրադի Սարգսյանը, իր մորեղբոր տղայի՝ Արման Կարենի Համբարչյանի միջնորդությամբ 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ին հեռախոսակապ է հաստատել Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի հետ և ցանկություն հայտնել գնել ապակե փաթեթներ ու պատվիրել ապակիներ, որի դիմաց ըստ պայմանավորվածության՝ պետք է վճարեր 355.000 ՀՀ դրամ գումար: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Դ.Սարգսյանը գումարի մի մասը՝ 100.000 դրամը փոխանցել է Ռ.Բաղդասարյանին և վերջինին պարտք է մնացել ընդհանուր 255.000 ՀՀ դրամ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Դ.Սարգսյանին է զանգահարել Ա. Համբարչյանը և հայտնել, որ գումարը պետք է անհապաղ վերադարձնել Ռ.Բաղդասարյանին, ինչին ի պատասխան Դ.Սարգսյանը հայտնել է, որ սեպտեմբերի 18-ին այն կվերադարձնի, ինչից հետո Ա.Համբարչյանը կրկին զանգահարել է Դ.Սարգսյանին և պահանջել հանդիպել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինից պահանջել են պարտք մնացած գումարը՝ միաժամանակ Արման Համբարչյանը Դ.Սարգսյանի առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից հետո, Աշոտ Բաղդասարյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Հայկ Համբարչյանի, Արման Համբարչյանի, Նարեկ Մարտիրոսյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է՝ Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ.Սարգսյանի հագուստից, Ա.Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչյանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը` Դ.Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը` Դ.Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են Էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանն իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ.Սարգսյանի ականջի հատվածին:
Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 14-ի թիվ ԵԴ1/1723/01/25 որոշմամբ մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողությունը՝ կիրառված սահմանափակումներով հանդերձ, և բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցները թողնվել են անփոփոխ: Մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանին պարտավորեցվել է իր վրա մշտապես կրել էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին, չառնչվել և անձամբ չհանդիպել սույն գործով անցնող անձանց հետ՝ բացառությամբ գործի քննության հետ առնչվող դեպքերի (սույն բացառությունը վերաբերելի չէ իր մերձավոր ազգական հորը՝ Ռ.Բաղդասարյանին), շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնում՝ ըստ բնակության վայրի (ՀՀ Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքի Կարճիկյան փողոցի 1-ին շենքի 37-րդ բնակարան), առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական բնակության վայրը, ինչպես նաև արգելվել է ժամը 20:00-ից մինչև 08:00 բացակայել իր մշտական բնակության վայրից:
Վերը նշված որոշման օրինակը մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի պաշտպան Աբգար Պողոսյանը ստացել է 2025 թվականի հունիսի 23-ին:
2025 թվականի օգոստոսի 4-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի պաշտպան Աբգար Պողոսյանի հատուկ վերանայման բողոքը՝ Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 14-ի թիվ ԵԴ1/1723/01/25 որոշման դեմ:
Հատուկ վերանայման բողոքի վերաբերյալ նյութերը Վերաքննիչ դատարան են ստացվել 2025 թվականի օգոստոսի 7-ին, իսկ նախագահող դատավորի աշխատակազմին են հանձնվել 2025 թվականի օգոստոսի 8-ին:
Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Պաշտպանը խնդրել է բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 14-ի թիվ ԵԴ1/1723/01/25 որոշումը և կայացնել դրան փոխարինող դատական ակտ՝ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոց վարչական հսկողությունը վերացնել՝ թողնելով միայն բացակայելու արգելքը կամ վաչական հսկողության հետ միաժամանակ կիրառված չհիմնավորված սահմանափակումները հանել:
Ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում մասնավորապես նշված է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, անդրադառնալով վարչական հսկողություն խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտությանը, պարզապես մեխանիկական ձևով վկայակոչելով Առաջին ատյանի դատարանի կողմից դեռևս նախաքննության փուլում Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց վարչական հսկողությունը կիրառելու մասին որոշումը, արձանագրել է, որ «(...) վերը նշված որոշման կայացման համար հիմք հանդիսացած հանգամանքները չեն վերացել։ Գործի քննության տվյալ փուլում ևս մեղադրյալի կողմից դատավարական պարտականությունները չկատարելու հավանականությունը հավանական է։ Դատարանի նման եզրահանգումը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ քրեական գործը գտնվում է դատաքննության փուլում, դեռևս առկա է անհրաժեշտություն հարցաքննելու սույն գործով տուժող Դավիթ Սարգսյանին և վկաներին»։
Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված պատճառաբանությունը բավարար չափով փաստարկված չէ և ունի ընդհանրական բնույթ, քանի որ ժամանակի ընթացքում խափանման միջոցի հիմքերը և արձանագրված ռիսկերը նվազման միտում են ունենում, որն էլ առկա է նաև սույն դեպքում։ Առաջին ատյանի դատարանի նման որոշումը հիմնված չէ ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա և չունի պատճառաբանվածության հիմնավոր և բարձր աստիճան։
Դեռևս սույն գործի նախաքննության ընթացքում Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոցներ կիրառված են եղել ինչպես տնային կալանքը, այնպես էլ հետագայում վարչական հսկողությունը՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ, և այդ ողջ ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմնի կամ պրոբացիայի ծառայության կողմից խափանման միջոցի որևէ խախտման դեպք կամ դրան մոտարկված անգամ որևէ ոչ պատշաճ վարքագիծ չի արձանագրվել։
Առաջին ատյանի դատարանի կողմից չեն մատնանշվել այնպիսի ծանրակշիռ փաստական հանգամանքներ, որոնք թույլ կտան գալ հիմնավոր հետևության, որ նշված փուլում մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն խափանման միջոցի պահպանումն ակնհայտորեն համապատասխանում է այդ հարցը լուծելիս գնահատման ենթակա հանգամանքներից բխող ողջամիտ ենթադրություններին:
Մինչդեռ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի ուսումնասիրությունից հետևում է, որ խափանման միջոցի հարցը լուծելիս Առաջին ատյանի դատարանը, հանդես գալով որպես գործով վարույթն իրականացնող մարմին, պատշաճ գնահատման չի ենթարկել դատարանում գործի քննության ընթացքում մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու ռիսկերը։
Առաջին ատյանի դատարանն առանց պատշաճ, հիմնավոր և համոզիչ պատճառաբանության՝ պարզապես նշում կատարելով տուժողին և վկաներին հարցաքննելու անհրաժեշտության առկայությունը, եկել է հետևության, որ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է այլընտրանքային բոլոր խափանման միջոցներից կիրառել և անփոփոխ թողնել վարչական հսկողությունը և որևէ կերպ չի բացահայտել դրանից ավելի մեղմ այլընտրանքային մյուս խափանման միջոցների կիրառման դեպքում մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի ապահովման անհնարինությունը։
Եթե առաջնորդվենք Առաջին ատյանի դատարանի որոշման տրամաբանությամբ, ապա յուրաքանչյուր դեպքում քրեական գործով դատաքննություն սկսելու պայմաններում, երբ առկա է անձանց հարցաքննելու անհրաժեշտություն, պետք է առաջնորդվել այն կանխավարկածով, որ մեղադրյալը կարող է ներազդել տուժողի ու վկաների կամքի և ցուցմունքի բովանդակության վրա։ Բազմաթիվ քրեական գործերով, որոնք վերաբերում են անգամ ավելի ծանր հանրային վտանգավորություն ներկայացնող արարքների կատարմանը, դատարանները կիրառում են այլընտրանքային ավելի նվազ խստության խափանման միջոցներ։
Քրեական դատավարության օրենսգիրքը հստակ սահմանում է, որ խափանման միջոցի հարցում դատարանը պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այսինքն առաջին հերթին պետք է քննարկման առարկա դարձնի ամենանվազ խստությամբ խափանման միջոցի կիրառման հարցը, որից հետո միայն ծանրակշիռ փաստերի առկայության դեպքում, առավել խիստ խափանման միջոցի կիրառման հարցը, իսկ բողոքարկվող որոշմամբ Առաջին ատյանի դատարանը չի անդրադարձել և չի պատճառաբանել վարչական հսկողությունից ավելի նվազ խստության խափանման միջոցի կիրառմամբ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու հնարավորության հարցը։ Բողոքարկվող որոշումը հիմնված է ստանդարտ ձևակերպումների վրա, առանց արդարադատությանը խոչընդոտելու վտանգի առկայության պատճառների որևիցե պարզաբանման։
Բացի այդ, Առաջին ատյանի դատարանը կրկին առանց հիմնավոր պատճառաբանությունների կիրառված վարչական հսկողության պայմանների շարքում արձանագրել է հնարավոր բոլոր կետերը։ Անգամ հասկանալի չէ, թե ինչ տրամաբանությամբ է քրեական գործի քննության նշված փուլում կիրառվել բնակության տարածքը լքելու արգելքի առավելագույն 12 ժամյա ռեժիմը, այնինչ օրենսդրի նման ձևակերպումը ենթադրում է, որ առավելագույն ժամկետի ընտրությունը պետք է պայմանավորված լինի կոնկրետությամբ և ժամային սահմանափակման պատճառաբանվածությամբ։ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից բացի այն, որ պատշաճ չի հիմնավորվել և պատճառաբանվել վարչական հսկողության կիրառությունը, նաև չի հիմնավորվել նախաքննության փուլում ընտրված սահմանափակումների պահպանումը։ Հարց է առաջանում, թե ինչ տրամաբանությամբ է արգելվել մեղադրյալին բացակայել բնակության վայրից ժամը 20։00-ից մինչև 08։00-ն, ինչ գործողություններ կամ միջոցներ պետք է ձեռնարկվեին մեղադրյալի կողմից, որոնք արգելված են լինելու օրինակ ժամը 20։00-ից մինչև կեսգիշեր, սակայն խոչընդոտ չեն մինչև օրվա 20։00-ն ընկած ժամանակահատվածում։
Այնուամենայնիվ, եթե Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ առկա են նվազ հիմքեր դատավարական պարտականությունների չկատարման առումով, ապա այդ պարագայում այլընտրանքային խափանման միջոց բացակայելու արգելքն ամբողջովին ի զորու է զսպելու առկա ռիսկերը: Փաստացի, Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ ուշադրության չի դարձրել այլընտրանքային խափանման միջոցներին՝ միայն բացակայելու արգելքը ևս կիրառվում է այն ժամանակ, երբ առկա են որոշակի ռիսկեր, այսինքն այս դեպքում խոսք չի գնում առհասարակ հիմքերի բացակայության մասին, հետևաբար համադրելով վերը նշված հանգամանքները կարելի է գալ հետևության, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու պաշտպանության կողմից միջնորդության ուսումնասիրությունը եղել է ձևական առումով:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված բողոքը և նյութերը, գտնում է, որ մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի պաշտպան Աբգար Պողոսյանի հատուկ վերանայման բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն՝ վարչական հսկողությունը մեղադրյալի տեղաշարժման և գործողությունների ազատության սահմանափակումն է, որի պայմաններում նա պարտավոր է ոչ հաճախ, քան շաբաթը երեք անգամ գրանցվել դատարանի որոշման մեջ նշված վայրի իրավասու մարմնում: Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական կամ ժամանակավոր բնակության վայրը՝ համայնքը, իսկ Երևան քաղաքում՝ վարչական շրջանը, այցելել որոշման մեջ նշված որոշակի վայրեր, հաղորդակցվել որոշակի անձանց հետ, օրվա որոշակի ժամերի լքել իր բնակության տարածքը, սակայն ոչ ավելի, քան 12 ժամը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին:
Տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանը, մեջբերելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ի և նոյեմբերի 19-ի թիվ ԵԴ1/1795/06/24 որոշումները, արձանագրել է, որ վերը նշված որոշման կայացման համար հիմք հանդիսացած հանգամանքները չեն վերացել։
Գործի քննության տվյալ փուլում ևս մեղադրյալի կողմից դատավարական պարտականությունները չկատարելու հավանականությունը հավանական է։ Առաջին ատյանի դատարանի նման եզրահանգումը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ քրեական գործը գտնվում է դատաքննության փուլում, դեռևս առկա է անհրաժեշտություն հարցաքննելու սույն գործով տուժող Դավիթ Սարգսյանին և վկաներին։
Նման պայմաններում մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը՝ կիրառված սահմանափակումներով՝ սույն գործով անցնող անձանց հետ չառնչվելու և անձամբ չհանդիպելու վերաբերյալ, էական նշանակություն ունի դատաքննության ընթացքում հարցաքննման ենթական անձանց կողմից տրվելիք ցուցմունքների արժանահավատության ապահովման համատեքստում, ուստի վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու և մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու համար մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելք և վարչական հսկողություն այլընտրանքային խափանման միջոցներն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ՝ կիրառված սահմանափակումների պահպանմամբ:
Անհրաժեշտ է մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանին պարտավորեցնել իր վրա մշտապես կրել էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին, չառնչվել և անձամբ չհանդիպել սույն գործով անցնող անձանց հետ՝ բացառությամբ գործի քննության հետ առնչվող դեպքերի (սույն բացառությունը վերաբերելի չէ իր մերձավոր ազգական հորը՝ Ռ.Բաղդասարյանին), շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնում՝ ըստ բնակության վայրի (Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքի Կարճիկյան փողոցի 1-ին շենքի 37 բնակարան), առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական բնակության վայրը, վերջինին արգելվել է ժամը 20:00-ից մինչև 08:00 բացակայել իր մշտական բնակության վայրից, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ Առաջին ատյանի դատարանն իրավաչափորեն է եկել այն եզրահանգման, որ մեղադրյալի իրավաչափ վարքագծի ապահովմանը հնարավոր է հասնել այլընտրանքային խափանման միջոցների՝ վարչական հսկողության և բացակայելու արգելքի համակցված կիրառման պայմաններում: Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ ևս՝ տվյալ դեպքում նշված խափանման միջոցներն ի զորու են անհրաժեշտության դեպքում զսպել մեղադրյալի կողմից ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը:
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու մտավախությանը, հաշվի առնելով, որ քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում և դեռևս պետք է հետազոտվեն գործում առկա ապացույցները, հարցաքննվեն տուժողը և վկաները, գտնում է, որ առկա է հավանականություն, որ մեղադրյալը կարող է համոզելու կամ այլ եղանակով անօրինական ազդեցություն ունենալ գործով անցնող անձանց նկատմամբ՝ իր օգտին ցուցմունքներ տալու համար, այդ կերպ խոչընդոտել գործի քննությանը: Հետևաբար՝ Վերաքննիչ դատարանը ևս գտնում է, որ գործի քննության տվյալ փուլում նշված մտավախությունները հնարավոր է չեզոքացնել վարչական հսկողության՝ կիրառված սահմանափակումներով, և բացակայելու արգելքի համակցված կիրառման պայմաններում:
Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ վերջինին վերագրվում է ազատության դեմ ուղղված ծանր հանցանքի ենթադրյալ կատարում, ինչն իր հերթին հիմք է տալիս գալու ողջամիտ հետևության, որ վերջինը, մնալով ազատության մեջ, հնարավոր է դրսևորի ոչ պատշաճ վարքագիծ: Ընդ որում՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵԷԴ/0138/06/13 որոշմամբ նշել է, որ մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին:
Այսպիսով` Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալ եզրահանգումները, գտնում է, որ ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքը պետք է մերժել` Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 14-ի որոշումը թողնելով անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 393-րդ և 395-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
Մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի պաշտպան Աբգար Պողոսյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել՝ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 14-ի թիվ ԵԴ1/1723/01/25 որոշումը թողնելով անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/1723/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 15-05-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 14174824 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Հայկ Արմենի Համբարչյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, վերջինին առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր: |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, վերջինին առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր: |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արման Կարենի Համբարչյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, վերջինին առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր: |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, վերջինին առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հայկ |
| Ազգանուն | Համբարչյան |
| Հայրանուն | Արմենի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 191 Մաս 2 Կետ 5,8/2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Պաշտպան | |
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Ապրեսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հայրանուն | Ռուդոլֆի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 191 Մաս 2 Կետ 5,8/2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Պաշտպան | |
| Անուն | Աբգար |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արման |
| Ազգանուն | Համբարչյան |
| Հայրանուն | Կարենի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 191 Մաս 2 Կետ 5,8/2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Պաշտպան | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Նարեկ |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հայրանուն | Գևորգի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 191 Մաս 2 Կետ 5,8/2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Պաշտպան | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 5.4 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.2 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 15-05-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սաթենիկ |
| Ազգանուն | Անդրեասյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 15-05-2025 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 16-05-2025 |
|---|---|
| Որոշում | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Քրեական վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին «16» մայիսի 2025 թվական ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Սաթենիկ Անդրեասյանս, ստանալով թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործն՝ ըստ մեղադրանքի Հայկ Արմենի Համբարչյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով, Արման Կարենի Համբարչյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով, Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի Թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործն՝ ըստ մեղադրանքի Հայկ Արմենի Համբարչյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով, Արման Կարենի Համբարչյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով, Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով, 2025 թվականի մայիսի 15-ին մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում: Նույն օրն այն համակարգչային ծրագրով իրականացվող գործերի բաշխման միջոցով մակագրվել և 2025 թվականի մայիսի 16-ին փաստացի հանձնվել է դատավոր Ս․Անդրեասյանին: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 33-34-րդ և 310-րդ հոդվածներով՝ Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Ստանձնել թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործի վարույթը և նախնական դատալսումներ նշանակել 2025 թվականի մայիսի 29-ին՝ ժամը 16։30-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում (նստավայրը՝ ք.Երևան, հասցե՝ Տիգրան Մեծի պող. 23/1)։ Որոշումը երկօրյա ժամկետում ուղարկել հանրային մեղադրողին, ինչպես նաև վարույթի մասնավոր մասնակիցներին՝ դրան կցելով հասցեատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների հուշաթերթ՝ ներառյալ ՀՀ քրեական դատավարության 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի ցանկը: ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հայկ |
| Ազգանուն | Համբարչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արման |
| Ազգանուն | Համբարչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Նարեկ |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Ապրեսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Աբգար |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Կազմակերպության անուն | ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԴԱՏԱԽԱԶՈՒԹՅՈՒՆ |
| Կազմակերպության հասցե | ք. Երևան, Նաիրի Զարյան 33ա |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 29-05-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 29-05-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 14-07-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 14-07-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 14-07-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ |
| Որոշման բովանդակություն | ՈՐՈՇՈՒՄ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «14» հուլիսի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան), Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ե․ԱԲՈՎՅԱՆԻ պաշտպան Կ․ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ պաշտպան Ա․ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ պաշտպան Հ․ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ պաշտպան Ա․ԱՊՐԵՍՅԱՆԻ տուժող Դ․ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ մեղադրյալ Ա․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Ա․ՀԱՄԲԱՐՉՅԱՆԻ մեղադրյալ Հ․ՀԱՄԲԱՐՉՅԱՆԻ մեղադրյալ Ն․ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, քննարկման առարկա դարձնելով մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 14174824 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 03։45-ին, ձերբակալվել է Հայկ Արմենի Համբարչյանը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 03։45-ին, ձերբակալվել է Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 03։45-ին, ձերբակալվել է Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Հայկ Արմենի Համբարչյանին ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանին ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել Դավիթ Մուրադի Սարգսյանին տուժող ճանաչելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ի որոշմամբ Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է բացակայելու արգելքը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին՝ ժամը 19։40-ին, որոշում է կայացվել Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանին ազատ արձակելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին հսկող դատախազի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին կայացված Աշոտ Բաղդասարյանին ձերբակալելու մասին որոշումը վերացնելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին՝ ժամը 13։50-ին, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին՝ ժամը 14։25-ին, Հայկ Արմենի Համբարչյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1795/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով։ Տնային կալանքի ընթացքում Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին արգելվել է իր բնակության վայրում՝ Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքի Կարճիկյան փողոցի 1-ին շենքի 37-րդ բնակարանում, հյուրընկալել այլ անձանց` բացառությամբ մերձավոր ազգականների, ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց: Տնային կալանքի սկիզբը հաշվվել է Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից (23.09.2024թ․): 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելք։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով։ Տնային կալանքի ընթացքում Հայկ Արմենի Համբարչյանին արգելվել է իր բնակության վայրում՝ Արմավիր քաղաքի Բաղրամյան փողոցի 20/2 շենքի 7-րդ բնակարանում, հյուրընկալել այլ անձանց՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների, ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց: Տնային կալանքի սկիզբը հաշվվել է Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից` 2024 թվականի սեպտեմբերի 23-ից։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելք։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին որոշում է կայացվել Արման Կարենի Համբարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին որոշում է կայացվել Արման Կարենի Համբարչյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ին՝ ժամը 13։45-ին, Արման Կարենի Համբարչյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1844/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Թիվ 14174824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոցներ ընտրվել են վարչական հսկողությունը համակցված բացակայելու արգելքի հետ։ Արման Կարենի Համբարչյանը պարտավորեցվել է շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ պրոբացիայի ծառայության Արմավիրի մարզային մարմնում։ Էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով «Քրայսլեր 200» մակնիշի «36 VT 427» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։ Նույն օրը կազմվել է արձանագրություն՝ ավտոմեքենան Դավիթ Մուրադի Սարգսյանի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Դավիթ Սարգսյանին պատկանող վերարկուն իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է ամբողջությամբ։ Թիվ 14174824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հայկ Արամի Համբարչյանի նկատմամբ տնային կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամսով մինչև 2025 թվականի հունվարի 23-ը: Մինչև տնային կալանքի ժամկետը լրանալը մեղադրյալին արգելվել է լքել մշտական բնակության վայրը՝ Արմավիրի մարզի Բաղրամյան փողոցի 20/2 շենքի 7 բնակարան հասցեն: 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1795/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ համակցված կիրառվել են այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ վարչական հսկողություն, բացակայելու արգելք։ Մեղադրյալ՝ Աշոտ Բաղդասարյանը պարտավորեցվել է իր վրա մշտապես կրել էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին, չառնչվել և անձամբ չհանդիպել սույն գործով անցնող անձանց հետ բացառությամբ գործի քննության հետ առնչվող դեպքերի (սույն բացառությունը վերաբերելի չէ իր մերձավոր ազգական հորը՝ Ռ.Բաղդասարյանին), շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնում՝ ըստ բնակության վայրի, առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական բնակության վայրը, վերջինիս արգելվել է ժամը 20:00-ից մինչև 08:00 բացակայել իր մշտական բնակության վայրից: 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել հսկող դատախազին՝ մեղադրյալ Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի ուժով և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի հիմքով։ 2024 թվականի նոյեմբերի 07-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1844/06/24 որոշմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ե․Աբովյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով «ԲՄՎ» մակնիշի «99 BW 995» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։ Նույն օրը կազմվել է արձանագրություն՝ ավտոմեքենան Ռազմիկ Դիլանյանի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի պաշտպան Աշոտ Ապրեսյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2024 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել է վարչական հսկողությունը։ Վարչական հսկողության ընթացքում Հայկ Արմենի Համբարչյանին պարտավորեցվել է շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությունում և արգելվել է առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական կամ ժամանակավոր բնակության վայրը և հաղորդակցվել սույն քրեական գործով տուժող Դավիթ Մուրադի Սարգսյանի հետ: Էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2025 թվականի հունվարի 23-ին։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Գևորգի Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 08-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Գևորգի Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 15-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը մայիսի 16-ին փաստացի հանձնվել է դատավոր Ս.Անդրեասյանին։ 2025 թվականի մայիսի 16-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ Նախնական դատալսումների ընթացքում՝ 2025 թվականի հուլիսի 14-ին, Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցներ վարչական հսկողությունը՝ կիրառված սահմանափակումներով հանդերձ, և բացակայելու արգելքը անփոփոխ թողնելու մասին։ Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը. 2025 թվականի մայիսի 07-ի Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ե․Աբովյանի որոշմամբ՝ թիվ 14174824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով այն բանի համար, որ «նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր. Այսպես. Դավիթ Մուրադի Սարգսյանը, իր մորեղբոր տղայի՝ Արման Կարենի Համբարչյանի միջնորդությամբ 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ին հեռախոսակապ է հաստատել Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի հետ և ցանկություն հայտնել գնել ապակե փաթեթներ ու պատվիրել ապակիներ, որի դիմաց ըստ պայմանավորվածության՝ պետք է վճարեր 355.000 ՀՀ դրամ գումար: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Դ. Սարգսյանը գումարի մի մասը՝ 100.000 դրամը փոխանցել է Ռ.Բաղդասարյանին և վերջինիս պարտք է մնացել ընդհանուր 255.000 ՀՀ դրամ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Դ.Սարգսյանին է զանգահարել Ա. Համբարչյանը և հայտնել, որ գումարը պետք է անհապաղ վերադարձնել Ռ.Բաղդասարյանին, ինչին ի պատասխան Դ.Սարգսյանը հայտնել է, որ սեպտեմբերի 18-ին այն կվերադարձնի, ինչից հետո Ա.Համբարչյանը կրկին զանգահարել է Դ.Սարգսյանին և պահանջել հանդիպել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18- ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինիցս պահանջել են պարտք մնացած գումարը՝ միաժամանակ Արման Համբարչյանը Դ.Սարգսյանի առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից հետո, Հայկ Համբարչյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Աշոտ Բաղդասարյանի, Սոման Համբարչյանի, Նարեկ Մարտիրոսյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է՝ Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ.Սարգսյանի հագուստից, Ա.Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200 մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչյանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը՝ Դ. Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը՝ Դ. Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են Էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանը իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ. Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ.Սարգսյանի ականջի հատվածին»։ Վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները. Հանրային մեղադրող Ե․Աբովյանը միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ։ Տուժող Դ․Սարգսյանը միացավ հանրային մեղադրողի ներկայացրած միջնորդությանը։ Պաշտպան Կ․Ղազարյանը ներկայացրեց տեղեկանք՝ տրված «Հայվեյզ» ՍՊԸ-ի ՄՌԿ դեպարտամենտի ղեկավար Լ․Գաթրջյանի և փոխտնօրեն՝ Է․Ղումաշյանի կողմից։ Վերջինս միջնորդեց Դատարանին՝ փոխել մեղադրյալ Ա․Համբարչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ աշխատանքային պարտականությունների կատարումն ապահովելու նպատակով և կիրառել բացակայելու արգելք։ Պաշտպան Ա․Պողոսյանը միջնորդեց փոխել մեղադրյալ նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը, նշելով, որ վերջինս կորցրել է իր անհրաժեշտությունը։ Վերջինիս խոսքով այլևս առկա չէ նոր ապացույցների ձեռքբերման հնարավորություն, ուստիև բացակայում է դրանց վրա մեղադրյալի կողմից հնարավոր ազդեցության ռիսկը։ Պաշտպան Հ․Ավետիսյանը չառարկեց մեղադրյալ Ն․Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը անփոփոխ թողնելու վերաբերյալ։ Պաշտպան Ա․Ապրեսյանը միջնորդեց մեղադրյալ Հ․Համբարչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը փոխել և կիրառել բացակայելու արգելք։ Մեղադրյալ Ա․Համբարչյանը ներկայացրեց միջնորդություն՝ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը վերացնելու վերաբերյալ։ Մեղադրյալներ Հ․Համբարչյանը, Ն․Մարտիրոսյանը, Ա․Բաղդասարյանը միացան պաշտպանների դիրքորոշմանը։ Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը(…)»: Նույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները(…):» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին(…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցված, եթե հնարավոր է ապահովել դրանց պայմանների միաժամանակյա պահպանումը: 2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: (…) 5. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վարչական հսկողությունը մեղադրյալի տեղաշարժման և գործողությունների ազատության սահմանափակումն է, որի պայմաններում նա պարտավոր է ոչ հաճախ, քան շաբաթը երեք անգամ գրանցվել դատարանի որոշման մեջ նշված վայրի իրավասու մարմնում: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական կամ ժամանակավոր բնակության վայրը՝ համայնքը, իսկ Երևան քաղաքում՝ վարչական շրջանը. 2) այցելել որոշման մեջ նշված որոշակի վայրեր. 3) հաղորդակցվել որոշակի անձանց հետ. 4) օրվա որոշակի ժամերի լքել իր բնակության տարածքը, սակայն ոչ ավելի, քան 12 ժամը: 3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արգելքները սահմանելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի առողջական վիճակը, ինչպես նաև աշխատանքի և ուսման պայմանները: 4. Մեղադրյալի նկատմամբ վարչական հսկողություն կիրառելու մասին որոշման պատճենը կատարման նպատակով ուղարկվում է դատարանի կողմից սահմանված իրավասու մարմնին: 5. Իրավասու մարմինն անհապաղ գրանցում է մեղադրյալին և նրան հսկողության ընդունելու մասին տեղյակ պահում վարույթն իրականացնող մարմնին: 6. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 7. Վարչական հսկողության կիրառման կարգի և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: 2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին»: Վերը շարադրված իրավադրույթների լույսի ներքո, վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան, և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը, Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով մեղադրյալ Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցներն անփոփոխ թողնելու իրավաչափությանը՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ սույն փուլում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր է հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառմամբ։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին կայացված որոշմամբ արձանագրել է հետևյալը․ «(․․․) Մեղադրյալի կողմից քրեական վարույթի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը Դատարանը դեռևս իրատեսական է համարում: Նշվածն արձանագրելիս՝ Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ նախաքննության ընթացքում տուժողը իրեն ենթադրաբար առևանգելու հանգամանքի վերաբերյալ տվել է հակասական ցուցմունքներ, հետևաբար նրա կողմից ներկայացված տեղեկությունների ստուգման ուղղությամբ կատարվելիք քննչական գործողություններին մեղադրյալը ողջամտորեն կարող է խոչընդոտել՝ հաշվի առնելով նաև այն հանգամանքը, որ տուժողը և մեղադրյալն ունեն ազգակցական կապեր: Հաշվի առնելով վերագրյալը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի անձնական ազատությունը ենթակա է սահմանափակման, քանի որ ազատության սահմանափակման հետ չկապված այլ խափանման միջոցները, այդ թվում՝ վարչական հսկողությունը, ի զորու չեն ապահովել նրա պատշաճ վարքագիծը: (․․․) Դատարանը հաշվի է առնում, որ մեղադրյալն ունի մշտական բնակության վայր, դատված չէ և այլ հանգամանքներ: Այդուհանդերձ, Դատարանը փաստում է, որ նշված հանգամանքները վերը հիշատակված՝ վարույթին խոչընդոտելու հավանականության առկայության վերաբերյալ հիմնավորումների պայմաններում չեն կարող կանխորոշող և էական նշանակություն ունենալ, իսկ տնային կալանքի անհրաժեշտությունը հնարավոր չէ չեզոքացնել առավել մեղմ խափանման միջոցի կամ խափանման միջոցների համակցության կիրառմամբ: Ուստի, Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված՝ մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները, որոնք առաջ են բերում անձի ազատության իրավունքի սահմանափակում, հիմնված են վարույթի նյութերից բխող ողջամիտ ենթադրությունների վրա, հետևաբար կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի՝ տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգելու անհրաժեշտության վերաբերյալ առկա են բավարար փաստարկներ, այսինքն` միջնորդությունը հիմնավոր է և ենթակա է բավարարման»։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 22-ի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ արտահայտվել է հետևյալ դիրքորոշումը․ «Անդրադառնալով միջնորդության մեջ նշված՝ մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների, մասնավորապես՝ քրեական վարույթին չխոչընդոտելու, այդ թվում՝ ապացուցման գործընթացին ապօրինի չմիջամտելու՝ քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու ճանապարհով, կատարումն ապահովելու նպատակով տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգելու անհրաժեշտությանը, Դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ քննության ներկա փուլում մեղադրյալ Հայկ Համբարչյանի կողմից վերը նշված հնարավոր գործողությունների կատարման հավանականությունը էականորեն նվազել է, քանի որ նախորդող ժամանակահատվածում վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից իրականացված ապացուցողական և վարութային այլ գործողությունների շարժընթացը վկայում է այն մասին, որ կատարվել են իրենց բնույթով այնպիսի գործողություններ, որոնց վրա անօրինական ազդեցություն ունենալու հնարավորության և կանխատեսման արդյունքում էր Հ.Համբարչյանի նկատմամբ կիրառվել տնային կալանք խափանման միջոցը։ Վերոգրյալի հաշվառմամբ Դատարանը գտնում է, որ քննության ներկա փուլում խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել և վերացել են տնային կալանքի իրավաչափության պայմանները, նյութերում առկա չեն այնպիսի փաստական տվյալներ և հիմնավորումներ, որոնք կանխորոշում են մեղադրյալ Հայկ Համբարչյանի անձնական ազատությանը միջամտող խափանման միջոց հանդիսացող տնային կալանքի կիրառման շարունակական պահպանման անհրաժեշտությունը, ուստի Դատարանը գալիս է այն ներգործության այլ միջոցով՝ վարչական հսկողության կիրառմամբ հնարավոր է եզրահանգման, որ Հայկ Համբարչյանի օրինական վարքագիծը քրեադատավարական ապահովել: Դատարանի հետևությունների համար հիմք է հանդիսանում նաև ՀՀ Սահմանադրության 78-րդ հոդվածով սահմանված՝ համաչափության սկզբունքի ապահովման անհրաժեշտությունը, որի տեսանկյունից՝ անձնական ազատության, որպես անձի հիմնական իրավունքի սահմանափակման համար ընտրված միջոցները պետք է լինեն (1) պիտանի և անհրաժեշտ սահմանված նպատակին հասնելու համար և (2) համարժեք սահմանափակվող հիմնական իրավունքի և ազատության նշանակությանը: Բացի այդ՝ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չպետք է ընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը, իսկ քննարկվող դեպքում Դատարանը գտնում է, որ սույն գործում առկա նյութերի ուսումնասիրությունը Դատարանին թույլ է տալիս գալ այն հետևության, որ մեղադրյալ Հայկ Համբարչյանի օրինական վարքագիծը հնարավոր է ապահովել վարչական հսկողության կիրառմամբ, որը, որպես բավարար և ողջամիտ միջոց, կարող է հաղթահարել նրա կողմից հնարավոր ոչ օրինական վարքագիծ դրսևորելու վերաբերյալ մտավախությունները, այն առավել պիտանի է հետապնդվող նպատակին հասնելու համար, ավելին՝ այն հնարավորություն կտա ապահովելու մեղադրյալի ազատության իրավունքի և նրա մասնակցությամբ գործի պատշաճ քննության հանրային շահի միջև արդարացի հավասարակշռությունը»: Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցների հարցին և մեղադրյալ Հայկ Համբարչյանի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պարտականությունների չկատարման հավանականությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վերը նշված որոշման կայացման համար հիմք հանդիսացած հանգամանքները չեն վերացել։ Ըստ էության, գործի քննության տվյալ փուլում ևս մեղադրյալի կողմից դատավարական պարտականությունները չկատարելու հավանականությունը նվազ հավանական է։ Դատարանի նման եզրահանգումը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ քրեական գործը գտնվում է դատաքննության փուլում, առկա է անհրաժեշտություն հարցաքննելու սույն գործով տուժող Դավիթ Սարգսյանին և վկաներին։ Հատկանշական է, որ մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողության ընթացքում վերջինիս արգելվել է հաղորդակցվել սույն գործով տուժող Դավիթ Սարգսյանի հետ, իսկ Դատարանի կողմից կայացված նախորդ որոշմամբ արձանագրվել էր հետևյալը՝ «նախաքննության ընթացքում տուժողը իրեն ենթադրաբար առևանգելու հանգամանքի վերաբերյալ տվել է հակասական ցուցմունքներ, հետևաբար նրա կողմից ներկայացված տեղեկությունների ստուգման ուղղությամբ կատարվելիք քննչական գործողություններին մեղադրյալը ողջամտորեն կարող է խոչընդոտել՝ հաշվի առնելով նաև այն հանգամանքը, որ տուժողը և մեղադրյալն ունեն ազգակցական կապեր»։ Նման պայմաններում մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը՝ կիրառված սահմանափակումներով էական նշանակություն ունի դատաքննության ընթացքում տուժողի կողմից տրվելիք ցուցմունքի արժանահավատության ապահովման համար, ուստի վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու և մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու համար մեղադրյալ Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ ընտրված վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցներն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ՝ կիրառված սահմանափակումների պահպանմամբ: Մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանին պարտավորեցնել շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությունում և արգելել առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական կամ ժամանակավոր բնակության վայր (Արմավիրի մարզ Բաղրամյան փողոց 20/2 շենք 7 բն․) և հաղորդակցվել սույն քրեական գործով տուժող Դավիթ Մուրադի Սարգսյանի հետ։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-34-րդ, 116-րդ, 127-րդ, 270-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողությունը` կիրառված սահմանափակումներով հանդերձ, և բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցները թողնել անփոփոխ: Մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանին պարտավորեցնել շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությունում և արգելել առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական կամ ժամանակավոր բնակության վայրը և հաղորդակցվել սույն քրեական գործով տուժող Դավիթ Մուրադի Սարգսյանի հետ։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալուց հետո՝ տասնօրյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 14-07-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ |
| Որոշման բովանդակություն | ՈՐՈՇՈՒՄ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «14» հուլիսի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան), Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ե․ԱԲՈՎՅԱՆԻ պաշտպան Կ․ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ պաշտպան Ա․ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ պաշտպան Հ․ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ պաշտպան Ա․ԱՊՐԵՍՅԱՆԻ տուժող Դ․ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ մեղադրյալ Ա․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Ա․ՀԱՄԲԱՐՉՅԱՆԻ մեղադրյալ Հ․ՀԱՄԲԱՐՉՅԱՆԻ մեղադրյալ Ն․ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, քննարկման առարկա դարձնելով մեղադրյալ Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 14174824 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 03։45-ին, ձերբակալվել է Հայկ Արմենի Համբարչյանը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 03։45-ին, ձերբակալվել է Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 03։45-ին, ձերբակալվել է Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Հայկ Արմենի Համբարչյանին ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանին ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել Դավիթ Մուրադի Սարգսյանին տուժող ճանաչելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ի որոշմամբ Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է բացակայելու արգելքը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին՝ ժամը 19։40-ին, որոշում է կայացվել Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանին ազատ արձակելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին հսկող դատախազի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին կայացված Աշոտ Բաղդասարյանին ձերբակալելու մասին որոշումը վերացնելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին՝ ժամը 13։50-ին, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին՝ ժամը 14։25-ին, Հայկ Արմենի Համբարչյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1795/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով։ Տնային կալանքի ընթացքում Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին արգելվել է իր բնակության վայրում՝ Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքի Կարճիկյան փողոցի 1-ին շենքի 37-րդ բնակարանում, հյուրընկալել այլ անձանց` բացառությամբ մերձավոր ազգականների, ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց: Տնային կալանքի սկիզբը հաշվվել է Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից (23.09.2024թ․): 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելք։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով։ Տնային կալանքի ընթացքում Հայկ Արմենի Համբարչյանին արգելվել է իր բնակության վայրում՝ Արմավիր քաղաքի Բաղրամյան փողոցի 20/2 շենքի 7-րդ բնակարանում, հյուրընկալել այլ անձանց՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների, ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց: Տնային կալանքի սկիզբը հաշվվել է Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից` 2024 թվականի սեպտեմբերի 23-ից։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելք։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին որոշում է կայացվել Արման Կարենի Համբարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին որոշում է կայացվել Արման Կարենի Համբարչյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ին՝ ժամը 13։45-ին, Արման Կարենի Համբարչյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1844/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Թիվ 14174824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոցներ ընտրվել են վարչական հսկողությունը համակցված բացակայելու արգելքի հետ։ Արման Կարենի Համբարչյանը պարտավորեցվել է շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ պրոբացիայի ծառայության Արմավիրի մարզային մարմնում։ Էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով «Քրայսլեր 200» մակնիշի «36 VT 427» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։ Նույն օրը կազմվել է արձանագրություն՝ ավտոմեքենան Դավիթ Մուրադի Սարգսյանի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Դավիթ Սարգսյանին պատկանող վերարկուն իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է ամբողջությամբ։ Թիվ 14174824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հայկ Արամի Համբարչյանի նկատմամբ տնային կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամսով մինչև 2025 թվականի հունվարի 23-ը: Մինչև տնային կալանքի ժամկետը լրանալը մեղադրյալին արգելվել է լքել մշտական բնակության վայրը՝ Արմավիրի մարզի Բաղրամյան փողոցի 20/2 շենքի 7 բնակարան հասցեն: 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1795/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ համակցված կիրառվել են այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ վարչական հսկողություն, բացակայելու արգելք։ Մեղադրյալ՝ Աշոտ Բաղդասարյանը պարտավորեցվել է իր վրա մշտապես կրել էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին, չառնչվել և անձամբ չհանդիպել սույն գործով անցնող անձանց հետ բացառությամբ գործի քննության հետ առնչվող դեպքերի (սույն բացառությունը վերաբերելի չէ իր մերձավոր ազգական հորը՝ Ռ.Բաղդասարյանին), շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնում՝ ըստ բնակության վայրի, առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական բնակության վայրը, վերջինիս արգելվել է ժամը 20:00-ից մինչև 08:00 բացակայել իր մշտական բնակության վայրից: 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել հսկող դատախազին՝ մեղադրյալ Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի ուժով և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի հիմքով։ 2024 թվականի նոյեմբերի 07-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1844/06/24 որոշմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ե․Աբովյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով «ԲՄՎ» մակնիշի «99 BW 995» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։ Նույն օրը կազմվել է արձանագրություն՝ ավտոմեքենան Ռազմիկ Դիլանյանի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի պաշտպան Աշոտ Ապրեսյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2024 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել է վարչական հսկողությունը։ Վարչական հսկողության ընթացքում Հայկ Արմենի Համբարչյանին պարտավորեցվել է շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությունում և արգելվել է առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական կամ ժամանակավոր բնակության վայրը և հաղորդակցվել սույն քրեական գործով տուժող Դավիթ Մուրադի Սարգսյանի հետ: Էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2025 թվականի հունվարի 23-ին։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Գևորգի Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 08-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Գևորգի Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 15-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը մայիսի 16-ին փաստացի հանձնվել է դատավոր Ս.Անդրեասյանին։ 2025 թվականի մայիսի 16-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ Նախնական դատալսումների ընթացքում՝ 2025 թվականի հուլիսի 14-ին, Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Նարեկ Գևորգի Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը անփոփոխ թողնելու մասին։ Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը. 2025 թվականի մայիսի 07-ի Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ե․Աբովյանի որոշմամբ՝ թիվ 14174824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Նարեկ Գևորգի Մարգարյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով այն բանի համար, որ «նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր։ Այսպես. Դավիթ Մուրադի Սարգսյանը, իր մորեղբոր տղայի՝ Արման Կարենի Համբարչյանի միջնորդությամբ 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ին հեռախոսակապ է հաստատել Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի հետ և ցանկություն հայտնել գնել ապակե փաթեթներ ու պատվիրել ապակիներ, որի դիմաց ըստ պայմանավորվածության՝ պետք է վճարեր 355.000 ՀՀ դրամ գումար: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Դ. Սարգսյանը գումարի մի մասը՝ 100.000 դրամը փոխանցել է Ռ.Բաղդասարյանին և վերջինիս պարտք է մնացել ընդհանուր 255.000 ՀՀ դրամ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Դ.Սարգսյանին է զանգահարել Ա.Համբարչյանը և հայտնել, որ գումարը պետք է անհապաղ վերադարձնել, Ռ.Բաղդասարյանին, ինչին ի պատասխան Դ.Սարգսյանը հայտնել է, որ սեպտեմբերի 18-ին այն կվերադարձնի, ինչից հետո Ա.Համբարչյանը կրկին զանգահարել է Դ.Սարգսյանին և պահանջել հանդիպել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինիցս պահանջել են պարտք մնացած գումարը` միաժամանակ Արման Համբարչյանը Նարեկ Մարտիրոսյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Հայկ Համբարչյանի, Արման Համբարչյանի, Աշոտ Բաղդասարյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ.Սարգսյանի հագուստից, Ա.Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200 մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչյանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը՝ Դ.Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը` Դ. Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են Էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից` Արման Համբարչյանը իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ. Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ.Սարգսյանի ականջի հատվածին»։ Վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները. Հանրային մեղադրող Ե․Աբովյանը միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ։ Տուժող Դ․Սարգսյանը միացավ հանրային մեղադրողի ներկայացրած միջնորդությանը։ Պաշտպան Կ․Ղազարյանը ներկայացրեց տեղեկանք՝ տրված «Հայվեյզ» ՍՊԸ-ի ՄՌԿ դեպարտամենտի ղեկավար Լ․Գաթրջյանի և փոխտնօրեն՝ Է․Ղումաշյանի կողմից։ Վերջինս միջնորդեց Դատարանին՝ փոխել մեղադրյալ Ա․Համբարչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ աշխատանքային պարտականությունների կատարումն ապահովելու նպատակով և կիրառել բացակայելու արգելք։ Պաշտպան Ա․Պողոսյանը միջնորդեց փոխել մեղադրյալ նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը, նշելով, որ վերջինս կորցրել է իր անհրաժեշտությունը։ Վերջինիս խոսքով այլևս առկա չէ նոր ապացույցների ձեռքբերման հնարավորություն, ուստիև բացակայում է դրանց վրա մեղադրյալի կողմից հնարավոր ազդեցության ռիսկը։ Պաշտպան Հ․Ավետիսյանը չառարկեց մեղադրյալ Ն․Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը անփոփոխ թողնելու վերաբերյալ։ Պաշտպան Ա․Ապրեսյանը միջնորդեց մեղադրյալ Հ․Համբարչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը փոխել և կիրառել բացակայելու արգելք։ Մեղադրյալ Ա․Համբարչյանը ներկայացրեց միջնորդություն՝ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը վերացնելու վերաբերյալ։ Մեղադրյալներ Հ․Համբարչյանը, Ն․Մարտիրոսյանը Ա․Բաղդասարյանը միացան պաշտպանների դիրքորոշմանը։ Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը(…)»: Նույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները(…):» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին(…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցված, եթե հնարավոր է ապահովել դրանց պայմանների միաժամանակյա պահպանումը: 2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: (…) 5. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: 2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին»: Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարության օրենսգրքի իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է. -մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ -մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ -մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Վերը շարադրված իրավադրույթների լույսի ներքո, վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Նարեկ Գևորգի Մարգարյանի նկատմամբ քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան, և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը, Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով մեղադրյալ Նարեկ Գևորգի Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցն անփոփոխ թողնելու իրավաչափությանը՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ կայացվելիք դատավճռի կատարումն ապահովելու համար՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր է հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառմամբ՝ մեղադրյալի՝ իր վրա դրված պարտականությունների կատարումը ապահովելու նպատակով։ Հետևաբար, վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Նարեկ Գևորգի Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելքը խափանման միջոցն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-34-րդ, 116-րդ, 117-րդ, 127-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Նարեկ Գևորգի Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ: ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 14-07-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ |
| Որոշման բովանդակություն | ՈՐՈՇՈՒՄ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «14» հուլիսի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան), Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ե․ԱԲՈՎՅԱՆԻ պաշտպան Կ․ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ պաշտպան Ա․ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ պաշտպան Հ․ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ պաշտպան Ա․ԱՊՐԵՍՅԱՆԻ տուժող Դ․ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ մեղադրյալ Ա․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Ա․ՀԱՄԲԱՐՉՅԱՆԻ մեղադրյալ Հ․ՀԱՄԲԱՐՉՅԱՆԻ մեղադրյալ Ն․ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, քննարկման առարկա դարձնելով մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 14174824 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 03։45-ին, ձերբակալվել է Հայկ Արմենի Համբարչյանը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 03։45-ին, ձերբակալվել է Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 03։45-ին, ձերբակալվել է Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Հայկ Արմենի Համբարչյանին ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանին ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել Դավիթ Մուրադի Սարգսյանին տուժող ճանաչելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ի որոշմամբ Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է բացակայելու արգելքը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին՝ ժամը 19։40-ին, որոշում է կայացվել Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանին ազատ արձակելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին հսկող դատախազի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին կայացված Աշոտ Բաղդասարյանին ձերբակալելու մասին որոշումը վերացնելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին՝ ժամը 13։50-ին, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին՝ ժամը 14։25-ին, Հայկ Արմենի Համբարչյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1795/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով։ Տնային կալանքի ընթացքում Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին արգելվել է իր բնակության վայրում՝ Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքի Կարճիկյան փողոցի 1-ին շենքի 37-րդ բնակարանում, հյուրընկալել այլ անձանց` բացառությամբ մերձավոր ազգականների, ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց: Տնային կալանքի սկիզբը հաշվվել է Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից (23.09.2024թ․): 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելք։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով։ Տնային կալանքի ընթացքում Հայկ Արմենի Համբարչյանին արգելվել է իր բնակության վայրում՝ Արմավիր քաղաքի Բաղրամյան փողոցի 20/2 շենքի 7-րդ բնակարանում, հյուրընկալել այլ անձանց՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների, ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց: Տնային կալանքի սկիզբը հաշվվել է Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից` 2024 թվականի սեպտեմբերի 23-ից։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելք։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին որոշում է կայացվել Արման Կարենի Համբարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին որոշում է կայացվել Արման Կարենի Համբարչյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ին՝ ժամը 13։45-ին, Արման Կարենի Համբարչյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1844/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Թիվ 14174824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոցներ ընտրվել են վարչական հսկողությունը համակցված բացակայելու արգելքի հետ։ Արման Կարենի Համբարչյանը պարտավորեցվել է շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ պրոբացիայի ծառայության Արմավիրի մարզային մարմնում։ Էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով «Քրայսլեր 200» մակնիշի «36 VT 427» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։ Նույն օրը կազմվել է արձանագրություն՝ ավտոմեքենան Դավիթ Մուրադի Սարգսյանի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Դավիթ Սարգսյանին պատկանող վերարկուն իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է ամբողջությամբ։ Թիվ 14174824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հայկ Արամի Համբարչյանի նկատմամբ տնային կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամսով մինչև 2025 թվականի հունվարի 23-ը: Մինչև տնային կալանքի ժամկետը լրանալը մեղադրյալին արգելվել է լքել մշտական բնակության վայրը՝ Արմավիրի մարզի Բաղրամյան փողոցի 20/2 շենքի 7 բնակարան հասցեն: 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1795/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ համակցված կիրառվել են այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ վարչական հսկողություն, բացակայելու արգելք։ Մեղադրյալ՝ Աշոտ Բաղդասարյանը պարտավորեցվել է իր վրա մշտապես կրել էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին, չառնչվել և անձամբ չհանդիպել սույն գործով անցնող անձանց հետ բացառությամբ գործի քննության հետ առնչվող դեպքերի (սույն բացառությունը վերաբերելի չէ իր մերձավոր ազգական հորը՝ Ռ.Բաղդասարյանին), շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնում՝ ըստ բնակության վայրի, առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական բնակության վայրը, վերջինիս արգելվել է ժամը 20:00-ից մինչև 08:00 բացակայել իր մշտական բնակության վայրից: 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել հսկող դատախազին՝ մեղադրյալ Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի ուժով և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի հիմքով։ 2024 թվականի նոյեմբերի 07-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1844/06/24 որոշմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ե․Աբովյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով «ԲՄՎ» մակնիշի «99 BW 995» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։ Նույն օրը կազմվել է արձանագրություն՝ ավտոմեքենան Ռազմիկ Դիլանյանի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի պաշտպան Աշոտ Ապրեսյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2024 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել է վարչական հսկողությունը։ Վարչական հսկողության ընթացքում Հայկ Արմենի Համբարչյանին պարտավորեցվել է շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությունում և արգելվել է առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական կամ ժամանակավոր բնակության վայրը և հաղորդակցվել սույն քրեական գործով տուժող Դավիթ Մուրադի Սարգսյանի հետ: Էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2025 թվականի հունվարի 23-ին։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Գևորգի Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 08-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Գևորգի Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 15-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը մայիսի 16-ին փաստացի հանձնվել է դատավոր Ս.Անդրեասյանին։ 2025 թվականի մայիսի 16-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ Նախնական դատալսումների ընթացքում՝ 2025 թվականի հուլիսի 14-ին, Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները բացակայելու արգելքը և վարչական հսկողությունը՝ համապատասխան սահմանաափակումներով, անփոփոխ թողնելու մասին։ Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը. 2025 թվականի մայիսի 07-ի Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ե․Աբովյանի որոշմամբ՝ թիվ 14174824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով այն բանի համար, որ «նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր։ Այսպես․ Դավիթ Մուրադի Սարգսյանը, իր մորեղբոր տղայի՝ Արման Կարենի Համբարչյանի միջնորդությամբ 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ին՝ հեռախոսակապ է հաստատել Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի հետ և ցանկություն հայտնել գնել ապակե փաթեթներ ու պատվիրել ապակիներ, որի դիմաց ըստ պայմանավորվածության՝ պետք է վճարեր 355.000 ՀՀ դրամ գումար: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Դ. Սարգսյանը գումարի մի մասը՝ 100.000 դրամը փոխանցել է Ռ.Բաղդասարյանին և վերջինիս պարտք է մնացել ընդհանուր 255.000 ՀՀ դրամ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Դ. Սարգսյանին է զանգահարել Ա. Համբարչյանը և հայտնել, որ գումարը պետք է անհապաղ վերադարձնել Ռ.Բաղդասարյանին, ինչին ի պատասխան Դ.Սարգսյանը հայտնել է, որ սեպտեմբերի 18-ին այն կվերադարձնի, ինչից հետո Ա.Համբարչյանը կրկին զանգահարել է Դ.Սարգսյանին և պահանջել հանդիպել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինիցս պահանջել են պարտք մնացած գումարը՝ միաժամանակ Արման Համբարչյանը Դ.Սարգսյանի առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից հետո Արման Համբարյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Հայկ Համբարչյանի, Աշոտ Բաղդասարյանի, Նարեկ Մարտիրոսյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է՝ Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ. Սարգսյանի հագուստից, Ա. Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչյանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը՝ Դ.Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը՝ Դ.Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են Էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանը իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ.Սարգսյանի ականջի հատվածին»։ Վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները. Հանրային մեղադրող Ե․Աբովյանը միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ։ Տուժող Դ․Սարգսյանը միացավ հանրային մեղադրողի ներկայացրած միջնորդությանը։ Պաշտպան Կ․Ղազարյանը ներկայացրեց տեղեկանք՝ տրված «Հայվեյզ» ՍՊԸ-ի ՄՌԿ դեպարտամենտի ղեկավար Լ․Գաթրջյանի և փոխտնօրեն՝ Է․Ղումաշյանի կողմից։ Վերջինս միջնորդեց Դատարանին՝ փոխել մեղադրյալ Ա․Համբարչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ աշխատանքային պարտականությունների կատարումն ապահովելու նպատակով և կիրառել բացակայելու արգելք։ Պաշտպան Ա․Պողոսյանը միջնորդեց փոխել մեղադրյալ նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը, նշելով, որ վերջինս կորցրել է իր անհրաժեշտությունը։ Վերջինիս խոսքով այլևս առկա չէ նոր ապացույցների ձեռքբերման հնարավորություն, ուստիև բացակայում է դրանց վրա մեղադրյալի կողմից հնարավոր ազդեցության ռիսկը։ Պաշտպան Հ․Ավետիսյանը չառարկեց մեղադրյալ Ն․Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը անփոփոխ թողնելու վերաբերյալ։ Պաշտպան Ա․Ապրեսյանը միջնորդեց մեղադրյալ Հ․Համբարչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը փոխել և կիրառել բացակայելու արգելք։ Մեղադրյալ Ա․Համբարչյանը ներկայացրեց միջնորդություն՝ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը վերացնելու վերաբերյալ։ Մեղադրյալներ Հ․Համբարչյանը, Ն․Մարտիրոսյանը, Ա․Բաղդասարյանը միացան պաշտպանների դիրքորոշմանը։ Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը(…)»: Նույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները(…):» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին(…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցված, եթե հնարավոր է ապահովել դրանց պայմանների միաժամանակյա պահպանումը: 2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: (…) 5. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վարչական հսկողությունը մեղադրյալի տեղաշարժման և գործողությունների ազատության սահմանափակումն է, որի պայմաններում նա պարտավոր է ոչ հաճախ, քան շաբաթը երեք անգամ գրանցվել դատարանի որոշման մեջ նշված վայրի իրավասու մարմնում: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական կամ ժամանակավոր բնակության վայրը՝ համայնքը, իսկ Երևան քաղաքում՝ վարչական շրջանը. 2) այցելել որոշման մեջ նշված որոշակի վայրեր. 3) հաղորդակցվել որոշակի անձանց հետ. 4) օրվա որոշակի ժամերի լքել իր բնակության տարածքը, սակայն ոչ ավելի, քան 12 ժամը: 3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արգելքները սահմանելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի առողջական վիճակը, ինչպես նաև աշխատանքի և ուսման պայմանները: 4. Մեղադրյալի նկատմամբ վարչական հսկողություն կիրառելու մասին որոշման պատճենը կատարման նպատակով ուղարկվում է դատարանի կողմից սահմանված իրավասու մարմնին: 5. Իրավասու մարմինն անհապաղ գրանցում է մեղադրյալին և նրան հսկողության ընդունելու մասին տեղյակ պահում վարույթն իրականացնող մարմնին: 6. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 7. Վարչական հսկողության կիրառման կարգի և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: 2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին»: Վերը շարադրված իրավադրույթների լույսի ներքո, վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Արման Համբարչյանի նկատմամբ քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան, և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը, Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Համբարչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցներն անփոփոխ թողնելու իրավաչափությանը՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ սույն փուլում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր է հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառմամբ։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ի թիվ ԵԴ1/1844/06/24 որոշմամբ արտահայտվել է հետևյալ դիրքորոշումը․ «Անդրադառնալով մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը հիմնավոր է համարում քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի ենթադրությունն առ այն, որ առկա է հավանականություն մեղադրյալի կողմից օրենքով իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելու առնչությամբ։ Նման եզրահանգումը պայմանավորված է այն իրողությամբ, որ Ա. Համբարչյանի կարող է անօրինական ազդեցություն գործադրել գործով անցնող անձանց վրա՝ իր համար նախընտրելի ցուցմունքներ տալուն նպաստելու միջոցով։ Նշված հանգամանքի մասին վկայում է այն փաստը, մեղադրյալ Ա.Համբարչյանը և գործով անցնող անձանց հետ գտնվում են ընկերական հարաբերությունների մեջ։ Միևնույն ժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը՝ դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է ցուցմունքներ և առերեսվել է տուժողի հետ, ինչի պարագայում վերոնշված հիմքի հավանականությունը էապես նվազում է։ Անդրադառնալով մեղադրյալ Ա.Համբարչյանի կողմից նոր հանցանք կատարելու կալանավորման հիմքին, Դատարանն արձանագրում է, որ վերջինս նախկինում դատապարտված կամ այլ ձև արատավորված չի եղել։ Բացի այդ, թե՛ գործի նյութերով, և թե՛ Դատարանում չներկայացվեցին որևէ ապացույց կամ փաստական տվյալ, որը Դատարանին հնարավորություն կտար գալ եզրահանգման, որ տվյալ փուլում ազատության մեջ մնալով՝ մեղադրյալը կարող է կատարի նոր հանցանք: Դատարանի վերջին դատողությունը հիմնված է գործում առկա փաստական տվյալների օբյեկտիվ գնահատման վրա։ Դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքը, մարդու այլ հիմնական իրավունքների հետ մեկտեղ, ճանաչված է անօտարելի և բարձրագույն արժեք։ Ուստի մարդու այդ հիմնական իրավունքի սահմանափակման իրավաչափության երաշխիքները կանոնակարգող իրավադրույթները մեկնաբանելիս անհրաժեշտ է ելնել մարդու իրավունքները՝ հարգելու, մարդու իրավունքների սահմանափակման միջոցով՝ հիմնական իրավունքը բովանդակազրկելու անթույլատրելիության սկզբունքներից։ Ընդ որում, անձի նկատմամբ կալանավորումը՝ որպես խափանման միջոց ընտրելու յուրաքանչյուր դեպքում՝ պետք է հաստատվի հասարակության ընդհանուր շահի և անհատի հիմնարար իրավունքների միջև արդարացի հավասարակշռություն, և որը պետք է բխի անձի՝ ազատությունից զրկելու հետ կապված կիրառվող միջոցի և հետապնդվող նպատակների միջև համամասնության ողջամիտ հարաբերակցության անհրաժեշտությունից։ Որոշմամբ շարադրված իրավադրույթների և Վճռաբեկ դատարանի մոտեցումների համատեքստում գնահատելով սույն գործի փաստական հանգամանքները, հաշվի առնելով մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը, մեղադրյալի անձը, ինչպես նաև հիմք ընդունելով կալանավորման՝ քննարկվող միջնորդությամբ ներկայացված հիմքի կապակցությամբ շարադրված վերլուծությունը՝ Դատարանն անթույլատրելի է համարում այս դեպքում անձի ազատության իրավունքի սահմանափակումը: Ուստի, հաշվի առնելով խափանման միջոցն ընտրելու արձանագրած հիմքի հավանականության աստիճանը, դրա հիմնավորումները՝ Դատարանը եզրահանգում է, որ ազատությունից զրկելու հետ չկապված համաչափ և պիտանի խափանման միջոցի կամ դրանց համակցությամբ հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 16-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պահանջների կատարման ապահովման։ Այլ խոսքով` Դատարանը գտնում է, որ այլ խափանման միջոցը կարող է բավարար երաշխիք հանդիսանալ՝ ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը՝ քրեական գործով վարույթի ընթացքում և չեզոքացնելու քրեական գործի քննությանը խոչընդոտելու վտանգը։ Հետևաբար մեղադրյալ Ա.Համբարչյանը. նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը՝ որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին Քննիչի միջնորդությունը պետք է բավարարել մասնակի` Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոցներ ընտրել վարչական հսկողությունը համակցված բացակայելու արգելքի հետ։ Դատարանը խափանման միջոցի տեսակի հարցը քննարկելիս, ի թիվս նշվածի, հաշվի է առնում նաև այն, որ Ա.Համբարչյանը 3-րդ կուրսի ուսանող է, աշխատում է իր մասնագիտությամբ, և ուսման շարունակականությունն ապահովելու տեսանկյունից գնահատելով նաև խափանման միջոցի առկա մեկ հիմքի հավանականության նվազ աստիճանը, հնարավոր է համարում վերջինիս պատշաճ վարքագիծը ապահովել ազատությունից զրկելու հետ չկապված խափանման միջոցների ընտրությամբ»: Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցների հարցին և մեղադրյալ Արման Համբարչյանի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պարտականությունների չկատարման հավանականությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վերը նշված որոշման կայացման համար հիմք հանդիսացած հանգամանքները չեն վերացել։ Գործի քննության տվյալ փուլում ևս մեղադրյալի կողմից դատավարական պարտականությունները չկատարելու հավանականությունը հավանական է։ Դատարանի նման եզրահանգումը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ քրեական գործը գտնվում է դատաքննության փուլում, դեռևս առկա է անհրաժեշտություն հարցաքննելու սույն գործով տուժող Դավիթ Սարգսյանին և վկաներին։ Հատկանշական է, որ համաձայն վերը նշված որոշման՝ մեղադրյալ Ա.Համբարչյանը և գործով անցնող անձանց հետ գտնվում են ընկերական հարաբերությունների մեջ։ Նման պայմաններում մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը՝ կիրառված սահմանափակումներով էական նշանակություն ունի դատաքննության ընթացքում հարցաքննման ենթակա անձանց կողմից տրվելիք ցուցմունքի արժանահավատության ապահովման համար, ուստի վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու և մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու համար մեղադրյալ Արման Համբարչյանի նկատմամբ ընտրված վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցներն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ՝ կիրառված սահմանափակումների պահպանմամբ: Արման Կարենի Համբարչյանին պարտավորեցնել շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ պրոբացիայի ծառայության Արմավիրի մարզային մարմնում (բնակության վայր՝ Արմավիրի մարզ, քաղաք Վաղարշապատ, Սուրբ Մովսես Խորենացի փողոց, 1/1 շենք, բն․11)։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից ներկայացված միջնորդությանը՝ կիրառված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը վերացնելու առնչությամբ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի քննության սույն փուլում մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը ապահովելու նպատակով կիրառված խափանման միջոցները հանդիսանում են առավել պիտանի և համաչափ միջոցները։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-34-րդ, 116-րդ, 127-րդ, 270-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողությունը` կիրառված սահմանափակումներով հանդերձ, և բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցները թողնել անփոփոխ: Մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանին պարտավորեցնել շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ պրոբացիայի ծառայության Արմավիրի մարզային մարմնում։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալուց հետո՝ տասնօրյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 14-07-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ |
| Որոշման բովանդակություն | ՈՐՈՇՈՒՄ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԻ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «14» հուլիսի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան), Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ե․ԱԲՈՎՅԱՆԻ պաշտպան Կ․ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ պաշտպան Ա․ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ պաշտպան Հ․ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ պաշտպան Ա․ԱՊՐԵՍՅԱՆԻ տուժող Դ․ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ մեղադրյալ Ա․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Ա․ՀԱՄԲԱՐՉՅԱՆԻ մեղադրյալ Հ․ՀԱՄԲԱՐՉՅԱՆԻ մեղադրյալ Ն․ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, քննարկման առարկա դարձնելով մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 14174824 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 03։45-ին, ձերբակալվել է Հայկ Արմենի Համբարչյանը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 03։45-ին, ձերբակալվել է Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 03։45-ին, ձերբակալվել է Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Հայկ Արմենի Համբարչյանին ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանին ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել Դավիթ Մուրադի Սարգսյանին տուժող ճանաչելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ի որոշմամբ Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է բացակայելու արգելքը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին՝ ժամը 19։40-ին, որոշում է կայացվել Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանին ազատ արձակելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին հսկող դատախազի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին կայացված Աշոտ Բաղդասարյանին ձերբակալելու մասին որոշումը վերացնելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին՝ ժամը 13։50-ին, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին՝ ժամը 14։25-ին, Հայկ Արմենի Համբարչյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1795/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով։ Տնային կալանքի ընթացքում Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին արգելվել է իր բնակության վայրում՝ Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքի Կարճիկյան փողոցի 1-ին շենքի 37-րդ բնակարանում, հյուրընկալել այլ անձանց` բացառությամբ մերձավոր ազգականների, ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց: Տնային կալանքի սկիզբը հաշվվել է Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից (23.09.2024թ․): 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելք։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով։ Տնային կալանքի ընթացքում Հայկ Արմենի Համբարչյանին արգելվել է իր բնակության վայրում՝ Արմավիր քաղաքի Բաղրամյան փողոցի 20/2 շենքի 7-րդ բնակարանում, հյուրընկալել այլ անձանց՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների, ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց: Տնային կալանքի սկիզբը հաշվվել է Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից` 2024 թվականի սեպտեմբերի 23-ից։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելք։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին որոշում է կայացվել Արման Կարենի Համբարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին որոշում է կայացվել Արման Կարենի Համբարչյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ին՝ ժամը 13։45-ին, Արման Կարենի Համբարչյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1844/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Թիվ 14174824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոցներ ընտրվել են վարչական հսկողությունը համակցված բացակայելու արգելքի հետ։ Արման Կարենի Համբարչյանը պարտավորեցվել է շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ պրոբացիայի ծառայության Արմավիրի մարզային մարմնում։ Էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով «Քրայսլեր 200» մակնիշի «36 VT 427» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։ Նույն օրը կազմվել է արձանագրություն՝ ավտոմեքենան Դավիթ Մուրադի Սարգսյանի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Դավիթ Սարգսյանին պատկանող վերարկուն իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է ամբողջությամբ։ Թիվ 14174824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հայկ Արամի Համբարչյանի նկատմամբ տնային կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամսով մինչև 2025 թվականի հունվարի 23-ը: Մինչև տնային կալանքի ժամկետը լրանալը մեղադրյալին արգելվել է լքել մշտական բնակության վայրը՝ Արմավիրի մարզի Բաղրամյան փողոցի 20/2 շենքի 7 բնակարան հասցեն: 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1795/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ համակցված կիրառվել են այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ վարչական հսկողություն, բացակայելու արգելք։ Մեղադրյալ՝ Աշոտ Բաղդասարյանը պարտավորեցվել է իր վրա մշտապես կրել էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին, չառնչվել և անձամբ չհանդիպել սույն գործով անցնող անձանց հետ բացառությամբ գործի քննության հետ առնչվող դեպքերի (սույն բացառությունը վերաբերելի չէ իր մերձավոր ազգական հորը՝ Ռ.Բաղդասարյանին), շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնում՝ ըստ բնակության վայրի, առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական բնակության վայրը, վերջինիս արգելվել է ժամը 20:00-ից մինչև 08:00 բացակայել իր մշտական բնակության վայրից: 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել հսկող դատախազին՝ մեղադրյալ Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի ուժով և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի հիմքով։ 2024 թվականի նոյեմբերի 07-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1844/06/24 որոշմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ե․Աբովյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով «ԲՄՎ» մակնիշի «99 BW 995» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։ Նույն օրը կազմվել է արձանագրություն՝ ավտոմեքենան Ռազմիկ Դիլանյանի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի պաշտպան Աշոտ Ապրեսյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2024 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել է վարչական հսկողությունը։ Վարչական հսկողության ընթացքում Հայկ Արմենի Համբարչյանին պարտավորեցվել է շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությունում և արգելվել է առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական կամ ժամանակավոր բնակության վայրը և հաղորդակցվել սույն քրեական գործով տուժող Դավիթ Մուրադի Սարգսյանի հետ: Էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2025 թվականի հունվարի 23-ին։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Գևորգի Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 08-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Գևորգի Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 15-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը մայիսի 16-ին փաստացի հանձնվել է դատավոր Ս.Անդրեասյանին։ 2025 թվականի մայիսի 16-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ Նախնական դատալսումների ընթացքում՝ 2025 թվականի հուլիսի 14-ին, Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները բացակայելու արգելքը և վարչական հսկողությունը՝ համապատասխան սահմանափակումներով, անփոփոխ թողնելու մասին։ Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը. 2025 թվականի մայիսի 07-ի Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ե․Աբովյանի որոշմամբ՝ թիվ 14174824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով այն բանի համար, որ «նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր։ Այսպես. Դավիթ Մուրադի Սարգսյանը, իր մորեղբոր տղայի՝ Արման Կարենի Համբարչյանի միջնորդությամբ 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ին հեռախոսակապ է հաստատել Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի հետ և ցանկություն հայտնել գնել ապակե փաթեթներ ու պատվիրել ապակիներ, որի դիմաց ըստ պայմանավորվածության՝ պետք է վճարեր 355.000 ՀՀ դրամ գումար: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Դ.Սարգսյանը գումարի մի մասը՝ 100.000 դրամը փոխանցել է Ռ.Բաղդասարյանին և վերջինիս պարտք է մնացել ընդհանուր 255.000 ՀՀ դրամ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Դ.Սարգսյանին է զանգահարել Ա. Համբարչյանը և հայտնել, որ գումարը պետք է անհապաղ վերադարձնել Ռ.Բաղդասարյանին, ինչին ի պատասխան Դ.Սարգսյանը հայտնել է, որ սեպտեմբերի 18-ին այն կվերադարձնի, ինչից հետո Ա.Համբարչյանը կրկին զանգահարել է Դ.Սարգսյանին և պահանջել հանդիպել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինիցս պահանջել են պարտք մնացած գումարը՝ միաժամանակ Արման Համբարչյանը Դ.Սարգսյանի առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից հետո, Աշոտ Բաղդասարյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Հայկ Համբարչյանի, Արման Համբարչյանի, Նարեկ Մարտիրոսյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է՝ Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ.Սարգսյանի հագուստից, Ա.Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչյանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը` Դ.Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը` Դ.Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են Էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանը իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ.Սարգսյանի ականջի հատվածին»։ Վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները. Հանրային մեղադրող Ե․Աբովյանը միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ։ Տուժող Դ․Սարգսյանը միացավ հանրային մեղադրողի ներկայացրած միջնորդությանը։ Պաշտպան Կ․Ղազարյանը ներկայացրեց տեղեկանք՝ տրված «Հայվեյզ» ՍՊԸ-ի ՄՌԿ դեպարտամենտի ղեկավար Լ․Գաթրջյանի և փոխտնօրեն՝ Է․Ղումաշյանի կողմից։ Վերջինս միջնորդեց Դատարանին՝ փոխել մեղադրյալ Ա․Համբարչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ աշխատանքային պարտականությունների կատարումն ապահովելու նպատակով և կիրառել բացակայելու արգելք։ Պաշտպան Ա․Պողոսյանը միջնորդեց փոխել մեղադրյալ նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը, նշելով, որ վերջինս կորցրել է իր անհրաժեշտությունը։ Վերջինիս խոսքով այլևս առկա չէ նոր ապացույցների ձեռքբերման հնարավորություն, ուստիև բացակայում է դրանց վրա մեղադրյալի կողմից հնարավոր ազդեցության ռիսկը։ Պաշտպան Հ․Ավետիսյանը չառարկեց մեղադրյալ Ն․Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը անփոփոխ թողնելու վերաբերյալ։ Պաշտպան Ա․Ապրեսյանը միջնորդեց մեղադրյալ Հ․Համբարչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը փոխել և կիրառել բացակայելու արգելք։ Մեղադրյալ Ա․Համբարչյանը ներկայացրեց միջնորդություն՝ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը վերացնելու վերաբերյալ։ Մեղադրյալներ Հ․Համբարչյանը, Ն․Մարտիրոսյանը, Ա․Բաղդասարյանը միացան պաշտպանների դիրքորոշմանը։ Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը(…)»: Նույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները(…):» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին(…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցված, եթե հնարավոր է ապահովել դրանց պայմանների միաժամանակյա պահպանումը: 2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: (…) 5. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վարչական հսկողությունը մեղադրյալի տեղաշարժման և գործողությունների ազատության սահմանափակումն է, որի պայմաններում նա պարտավոր է ոչ հաճախ, քան շաբաթը երեք անգամ գրանցվել դատարանի որոշման մեջ նշված վայրի իրավասու մարմնում: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական կամ ժամանակավոր բնակության վայրը՝ համայնքը, իսկ Երևան քաղաքում՝ վարչական շրջանը. 2) այցելել որոշման մեջ նշված որոշակի վայրեր. 3) հաղորդակցվել որոշակի անձանց հետ. 4) օրվա որոշակի ժամերի լքել իր բնակության տարածքը, սակայն ոչ ավելի, քան 12 ժամը: 3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արգելքները սահմանելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի առողջական վիճակը, ինչպես նաև աշխատանքի և ուսման պայմանները: 4. Մեղադրյալի նկատմամբ վարչական հսկողություն կիրառելու մասին որոշման պատճենը կատարման նպատակով ուղարկվում է դատարանի կողմից սահմանված իրավասու մարմնին: 5. Իրավասու մարմինն անհապաղ գրանցում է մեղադրյալին և նրան հսկողության ընդունելու մասին տեղյակ պահում վարույթն իրականացնող մարմնին: 6. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 7. Վարչական հսկողության կիրառման կարգի և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: 2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին»: Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարության օրենսգրքի իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է. -մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ -մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ -մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Վերը շարադրված իրավադրույթների լույսի ներքո, վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան, և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը, Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցներն անփոփոխ թողնելու իրավաչափությանը՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ սույն փուլում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր է հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառմամբ։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ի թիվ ԵԴ1/1795/06/24 որոշմամբ արտահայտվել է հետևյալ դիրքորոշումը․ «Քննիչը մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը պայմանավորել է վերջինի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունների, մասնավորապես՝ քրեական վարույթին չխոչընդոտելու, այդ թվում՝ ապացուցման գործընթացին ապօրինի չմիջամտելու՝ քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու ճանապարհով, կատարումն ապահովելու, փախուստը և հանցանք կատարելը կանխելու նպատակներով: Անդրադառնալով միջնորդության մեջ նշված` մեղադրյալի կողմից փախուստը կանխելու նպատակով կալանք կիրառելու անհրաժեշտությանը, Դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ նշված հանգամանքի մասով մեղադրանքի կողմի հետևությունները հիմնված չեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ ենթադրությունների վրա, քանի որ դրա կապակցությամբ որևէ փաստական տվյալ չի ներկայացվել: Ինչ վերաբերում է այն հանգամանքին, որ մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանին մեղսագրվում է ենթադրյալ ծանր հանցանքի կատարում, ապա Դատարանը գտնում է, որ վերագրվող արարքի համար միայն ազատազրկման ձևով պատիժ նախատեսված լինելու և ակնկալվող պատժի խստությամբ պայմանավորված՝ մեղադրյալի կողմից վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու բարձր հավանականության մասին եզրահանգումն անձի նկատմամբ կալանքի կիրառելու ծանրակշիռ փաստարկ չի հանդիսանում: Ավելին՝ թեև մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են փախուստի դիմելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարր, սակայն այն վարույթի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին միայն կարող է հնարավորություն տալ հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին: Անդրադառնալով միջնորդության մեջ նշված՝ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու նպատակով կալանք կիրառելու անհրաժեշտությանը, Դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ նշված հանգամանքի մասով նույնպես մեղադրանքի կողմի հետևությունները հիմնված չեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ ենթադրությունների վրա, քանի որ դրա կապակցությամբ ևս որևէ փաստական տվյալ չի ներկայացվել: Ավելին՝ Դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ ներկայացված նյութերում առկա՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի ուսումնասիրությունից հետևում է, որ Աշոտ Բաղդասարյանը նախկինում դատապարտված չի եղել։ Անդրադառնալով միջնորդության մեջ նշված՝ մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով գրված է պարտականությունների, մասնավորապես՝ քրեական վարույթին չխոչընդոտելու, այդ թվում՝ ապացուցման գործընթացին ապօրինի չմիջամտելու՝ քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու ճանապարհով, կատարումն ապահովելու նպատակով կալանք կիրառելու անհրաժեշտությանը, Դատարանը, հաշվի առնելով գործի կոնկրետ փաստական հանգամանքները, մեղադրանքի երիտասարդ լինելը, մշտական բնակության վայր ունենալը, նախկինում դատապարտված՝ արատավորված չլինելը, դրականորեն բնութագրվելը, առողջական խնդիրներով պայմանավորված պարտադիր ժամկետային զինվորական ծառայությունից ազատված լինելը, սույն քրեական վարույթով տուժող՝ Դավիթ Սարգսյանի դիմումը, համաձայն որի՝ վերջինը հայտնել է, որ մեղադրյալների նկատմամբ որևէ բողոք և/կամ պահանջ չունի, ավելին՝ նշել է, որ կատարվածի մեջ ինքն ունի իր մեղքի բաժինը, գտնում է, որ գործի նյութերում առկա չեն այնպիսի փաստական տվյալներ և հիմնավորումներ, որոնք կանխորոշում են մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի անձնական ազատությանը միջամտող առավել ինտենսիվ, ամենախիստ խափանման միջոց հանդիսացող կալանքի՝ որպես դատավարական ծայրահեղ միջոցի կիրառման անհրաժեշտությունը, ուստի Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Աշոտ Բաղդասարյանի օրինական վարքագիծը քրեադատավարական ներգործության այլ միջոցով, մասնավորապես՝ տնային կալանքի կիրառմամբ հնարավոր է ապահովել: Դատարանի հիշյալ դիրքորոշումը հիմնված է նաև այն պատճառաբանության վրա, որ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է` չպետք է ընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը, իսկ քննարկվող դեպքում Դատարանը գտնում է, որ սույն գործում առկա նյութերի ուսումնասիրությունը Դատարանին թույլ է տալիս գալ այն հետևության, որ մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի օրինական վարքագիծը հնարավոր է ապահովել տնային կալանքի կիրառմամբ, որը, որպես բավարար և ողջամիտ միջոց, կարող է հաղթահարել նրա կողմից հնարավոր ոչ օրինական վարքագիծ դրսևորելու վերաբերյալ մտավախությունները, այն առավել պիտանի է հետապնդվող նպատակին հասնելու համար, ավելին՝ այն հնարավորություն կտա ապահովելու մեղադրյալի ազատության իրավունքի և նրա մասնակցությամբ գործի պատշաճ քննության հանրային շահի միջև արդարացի հավասարակշռությունը։ Այսպիսով՝ Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալ եզրահանգումները, գտնում է, որ քննիչի միջնորդությունը պետք է բավարարել մասնակի՝ մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառել տնային կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով, որի ընթացքում Աշոտ Բաղդասարյանին պետք է արգելել իր բնակության վայրում՝ Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքի Կարճիկյան փողոցի 1-ին շենքի 37-րդ բնակարանում, հյուրընկալել այլ անձանց՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների (ծնող, զավակ, որդեգրող, որդեգրված, հարազատ կամ ոչ հարազատ (համահայր կամ համամայր), ինչպես նաև ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց: Դատարանն արձանագրում է նաև, որ տնային կայանքի սկիզբը պետք է հաշվել Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճում»։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ի թիվ ԵԴ1/1795/06/24 որոշմամբ արտահայտվել է հետևյալ դիրքորոշումը․ «Դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ քննության ներկա փուլում մեղադրյալի կողմից իր վրա պարտականությունները չկատարելու, մասնավորապես՝ քրեական վարույթին քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված խոչընդոտելու, այդ թվում՝ ապացուցման գործընթացին ապօրինի միջամտելու՝ քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու ճանապարհով, հավանականությունն էականորեն նվազել է, ինչը մեծապես պայմանավորված է նրանով, որ տնային կալանքը, որպես խափանման միջոց կիրառելու ժամանակ միջնորդությունը մասնակի բավարարելու և տնային կալանք կիրառելու որոշմամբ Դատարանի կողմից մատնանշված վերոգրյալ մտավախությունը պայմանավորված է եղել բացառապես նախաքննության սկզբնական և ակտիվ փուլի առկայությամբ և ըստ դրա՝ որոշակի քննչական և դատավարական գործողությունների կատարման անհրաժեշտությամբ, որոնք արդեն իսկ կատարվել են, քանի որ ոչ միջնորդությամբ, ոչ էլ դատական նիստում վարույթն իրականացնող քննիչը չվկայակոչեց կատարման ենթակա այնպիսի գործողություններ, որոնց կարող է այս կամ այլ կերպ խոչընդոտել մեղադրյալը: Ավելին՝ ինչպես հետևում է Եվրոպական դատարանի որոշումներից, հիշյալ մտավախությունն արդարացված է նախաքննության սկզբնական փուլում, իսկ ժամանակի ընթացքում այն նվազում է և հիմք չի կարող հանդիսանալ մեղադրյալի շարունակական կալանքն արդարացնելու համար: Նման պարագայում փաստվում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքից ավելի նվազ ներգործություն պարունակող մյուս այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են չեզոքացնել նշված հիմքի հնարավորության վերաբերյալ կանխատեսական ենթադրությունների հավանականությունը։ Միևնույն ժամանակ տնային կալանքից ավելի նվազ ներգործություն պարունակով վարչական հսկողության պարագայում ևս ողջամտորեն կարելի է ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, քանի որ նրա տեղաշարժը հսկվելու է և վերջինիս վրա դրվելու են պարտականություններ: Բացի այդ քրեական վարույթի քննության ընթացքով պայմանավորված խափանման միջոց կիրառելու համար պարտադիր համարվող նախկինում արձանագրված և կոնկրետ խափանման միջոցի տեսակը ընտրելու համար ուղենիշ հանդիսացած հիմքը առանց լրացուցիչ նոր տվյալների չի կարող հանդիսանալ անձին կալանքի տակ պահելու համար բացառիկ պայման: Նման եզրահանգումը Դատարանը ողջամիտ է համարում, քանի որ հակառակ մոտեցման պարագայում կստացվել, որ նախորդ որոշմամբ որևէ հիմքի արձանագրումը արդեն իսկ յուրաքանչյուր հաջորդ որոշման եզրահանգման համար կդառնար կանխորոշիչ: Այսինքն՝ հիմքի առկայությունը յուրաքանչյուր հաջորդ որոշմամբ պետք է գնահատման արժանանա նախորդ որոշմամբ այդ հիմքը արձանագրելուց հետո կատարված քննության ընթացքի և պարզված հանգամանքների համատեքստում և, ինչպես նաև նոր փաստերի ի հայտ գալու և դրանք նախորդ հիմքով ամրապնդելու համակցության մեջ: Սույն պարագայում պետք է արձանագրել, որ կատարված քննությամբ վարույթն իրականացնող քննիչի կողմից չի ներկայացվել, որևէ տվյալ, որի գնահատմամբ հնարավոր կլիներ եզրահանգման գալ քննարկվող հիմքի հավանականության շարունակական առկայության և արդիականության վերաբերյալ։ Հետևաբար՝ քրեական վարույթի քննության ընթացքով քննարկվող հիմքի արդիականություն խիստ նվազել է։ (…) Վերոնշյալի պայմաններում, երբ ցածր է մեղադրյալի գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը, իսկ նոր հանցանք կատարելու և փախուստի հավանականությունը բացակայում է, ինչպես նաև այն, որ մեղադրյալը ունի սոցիալական ամուր կապեր, ընտանիք, սեփականություն և քրեադատավարական գործիքակազմի կիրառելիությունը պետք է իրականացվի այն ծավալով, որ հնարավորության դեպքում բացասաբար չանդրադառնա նաև մեղադրյալի ընտանիքի, նրա կենսապայմանների վրա, ուստի Դատարանն արձանագրում է, որ անձի նկատմամբ ազատության սահմանափակման հետ կապված խափանման միջոցի կիրառումը անթույլատրելի է: Այլ կերպ, Դատարանը գտնում է, որ ազատության սահմանափակման հետ չկապված այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցությամբ հնարավոր է հասնել մեղադրյալի պատշաճ վարքագծի ապահովմանը: Վերոգրյալն արձանագրելիս, Դատարանը հաշվի է առնում նաև այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման անբավարարության մասին վարույթն իրականացնող քննիչի պատճառաբանությունների բացակայությունը: Դատարանը արձանագրում է, որ ներկայացված միջնորդությամբ վկայակոչված չեն կատարվելիք և պլանավորված հստակ գործողությունների վերաբերյալ տվյալներ, որոնց կատարմանը կարող է մեղադրյալը խոչընդոտել, իսկ վարույթն իրականացնող քննիչի կողմից հիշատակված հնարավոր վկայի հետ առերես հարցաքննությանը Դատարանը անդրադառնալով նշում է, որ վկան հարցաքննվել է նախաքննության ընթացքում և տվել է ցուցմունք և այն որ երկամսյա նախաքննության ընթացքում վարույթն իրականացնող քննիչը չի կատարել նշված գործողությունը փաստում է այն հանգամանքը, որ դրան խիստ կարևորություն չի տրվել: Դատարանը սույն միջնորդության քննության արդյունքում չի կարող ողջամիտ համարել անձին կատարվելիք քննությամբ պայմանավորված տնային կալանքի տակ պահելու նպատակահարմարությունը՝ այն պարզ պատճառով, որ բացի մեկ գործողությունից, որը նախորդ ժամանակահատվածում օբյեկտիվորեն կարող էր կատարվել, այլ որևէ հստակ գործողություն կատարելու վերաբերյալ տեղեկություններ և դրանց կատարման հնարավոր տևողությունը ու մեղադրյալի ազատության մեջ մնալու պարագայում դրանց կատարմանը խոչընդոտելու հավանականությունը հիմնավորող տվյալ ներկայացված չէ։ (…) Դատարանն արձանագրում է, որ վարչական հսկողությունը, և բացակայելու արգելքը կարող են չեզոքացնել մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ վարքագիծը: Այլ կերպ՝ Դատարանը գտնում է, որ քրեական վարույթի նախաքննության տվյալ փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցների, այն է՝ վարչական հսկողության, և բացակայելու արգելքի համակցված կիրառումը կարող է գործուն երաշխիք հանդիսանալ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու համար: Միաժամանակ, անդրադառնալով վարչական հսկողությամբ նախատեսվող պարտականություններին և սահմանափակումներին, Դատարանը գտնում է, որ քննիչի ներկայացրած մտավախությունները չեզոքացնելու նպատակով մեղադրյալ Ա.Բաղդասարյանը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին, չառնչվել և անձամբ չհանդիպել սույն գործով անցնող անձանց հետ բացառությամբ գործի քննության հետ առնչվող դեպքերի (սույն բացառությունը վերաբերելի չէ իր մերձավոր ազգական հորը՝ Ռ.Բաղդասարյանին), մեղադրյալը պարտավոր է շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնում՝ ըստ բնակության վայրի, առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական բնակության վայրը, վերջինիս արգելվում է ժամը 20:00-ից մինչև 08:00 բացակայել իր մշտական բնակության վայրից»: Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցների հարցին և մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պարտականությունների չկատարման հավանականությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վերը նշված որոշման կայացման համար հիմք հանդիսացած հանգամանքները չեն վերացել։ Գործի քննության տվյալ փուլում ևս մեղադրյալի կողմից դատավարական պարտականությունները չկատարելու հավանականությունը հավանական է։ Դատարանի նման եզրահանգումը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ քրեական գործը գտնվում է դատաքննության փուլում, դեռևս առկա է անհրաժեշտություն հարցաքննելու սույն գործով տուժող Դավիթ Սարգսյանին և վկաներին։ Նման պայմաններում մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը՝ կիրառված սահմանափակումներով՝ սույն գործով անցնող անձանց հետ չառնչվելու և անձամբ չհանդիպելու վերաբերյալ, էական նշանակություն ունի դատաքննության ընթացքում հարցաքննման ենթական անձանց կողմից տրվելիք ցուցմունքների արժանահավատության ապահովման համատեքստում, ուստի վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու և մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու համար մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելք և վարչական հսկողություն այլընտրանքային խափանման միջոցներն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ՝ կիրառված սահմանափակումների պահպանմամբ: Անհրաժեշտ է մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանին պարտավորեցնել իր վրա մշտապես կրել էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին, չառնչվել և անձամբ չհանդիպել սույն գործով անցնող անձանց հետ բացառությամբ գործի քննության հետ առնչվող դեպքերի (սույն բացառությունը վերաբերելի չէ իր մերձավոր ազգական հորը՝ Ռ.Բաղդասարյանին), շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնում՝ ըստ բնակության վայրի (Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքի Կարճիկյան փողոցի 1-ին շենքի 37 բնակարան), առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական բնակության վայրը, վերջինիս արգելվել է ժամը 20:00-ից մինչև 08:00 բացակայել իր մշտական բնակության վայրից: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-34-րդ, 116-րդ, 127-րդ, 270-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողությունը` կիրառված սահմանափակումներով հանդերձ, և բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցները թողնել անփոփոխ: Մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանին պարտավորեցնել իր վրա մշտապես կրել էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին, չառնչվել և անձամբ չհանդիպել սույն գործով անցնող անձանց հետ բացառությամբ գործի քննության հետ առնչվող դեպքերի (սույն բացառությունը վերաբերելի չէ իր մերձավոր ազգական հորը՝ Ռ.Բաղդասարյանին), շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնում՝ ըստ բնակության վայրի (Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքի Կարճիկյան փողոցի 1-ին շենքի 37 բնակարան), առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական բնակության վայրը, վերջինիս արգելվել է ժամը 20:00-ից մինչև 08:00 բացակայել իր մշտական բնակության վայրից: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալուց հետո՝ տասնօրյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 08-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 08-08-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Քրեական գործն ուղարկվել է ըստ ընդդատության
| Ամսաթիվ | 08-08-2025 |
|---|---|
| Քրեական դատավարության օրենսգրքի հոդված | |
| Դատարան | Արմավիրի մարզ |
| Էջերի քանակ | թիվ ԵԴ1/1723/01/25 դատական գործը՝ բաղկացած 5 հատորից՝ 1-ին հատորը՝ «267» թերթ, 2-րդ հատորը՝ «250» թերթ, 3-րդ հատորը՝ «255» թերթ, 4-րդ հատորը՝ «323» թերթ, 5-րդ |
| Գործին կից նյութերը | Իրեղեն ապացույցը՝ բաղկացած «4» փաթեթից՝ կնիքված ՀՀ քննչական կոմիտեի կողմից «043» համարով |
| Գործն ուղարկվել է | 11-08-2025 |
| Որոշման բովանդակությունը | Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ԳՈՐԾՆ ԸՍՏ ԸՆԴԴԱՏՈՒԹՅԱՆ ՓՈԽԱՆՑԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «08» օգոստոսի 2025 թվական ք.Երևան Հայաստանի Հանրապետության Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան), Նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Է․ԴԱՎԹՅԱՆԻ մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ե․ԱԲՈՎՅԱՆԻ պաշտպան Կ․ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ պաշտպան Ա․ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ պաշտպան Մ․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ պաշտպան Ա․ԱՊՐԵՍՅԱՆԻ տուժող Դ․ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ մեղադրյալ Ա․ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Ա․ՀԱՄԲԱՐՉՅԱՆԻ մեղադրյալ Հ․ՀԱՄԲԱՐՉՅԱՆԻ մեղադրյալ Ն․ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, քննարկման առարկա դարձնելով թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործն՝ ըստ մեղադրանքի Հայկ Արմենի Համբարչյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով, Արման Կարենի Համբարչյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով, Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով, ըստ ընդդատության փոխանցելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. Թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործն՝ ըստ մեղադրանքի Հայկ Արմենի Համբարչյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով, Արման Կարենի Համբարչյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով, Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով, 2025 թվականի մայիսի 15-ին մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում: Նույն օրն այն համակարգչային ծրագրով իրականացվող գործերի բաշխման միջոցով մակագրվել և 2025 թվականի մայիսի 16-ին փաստացի հանձնվել է դատավոր Ս․Անդրեասյանին: 2025 թվականի մայիսի 16-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ Նախնական դատալսումների ընթացքում՝ 2025 թվականի հուլիսի 14-ին, Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները բացակայելու արգելքը և վարչական հսկողությունը՝ համապատասխան սահմանափակումներով, անփոփոխ թողնելու մասին։ Նախնական դատալսումների ընթացքում՝ 2025 թվականի հուլիսի 14-ին, Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցներ վարչական հսկողությունը՝ կիրառված սահմանափակումներով հանդերձ, և բացակայելու արգելքը անփոփոխ թողնելու մասին։ Նախնական դատալսումների ընթացքում՝ 2025 թվականի հուլիսի 14-ին, Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները բացակայելու արգելքը և վարչական հսկողությունը՝ համապատասխան սահմանափակումներով, անփոփոխ թողնելու մասին։ Նախնական դատալսումների ընթացքում՝ 2025 թվականի հուլիսի 14-ին, Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը անփոփոխ թողնելու մասին։ Նախնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով քրեական գործի ընդդատության հարցը՝ 2025 թվականի օգոստոսի 06-ին, Դատարանը որոշում է կայացրել քրեական գործն ըստ ընդդատության Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան փոխանցելու մասին։ Վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները. Հանրային մեղադրողը Դատարանին հայտնեց, որ քրեական գործը ընդդատյա է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանին: Պաշտպաններ Կ․Ղազարյանը, Ա․Պողոսյանը, Ա․Ապրեսյանը և Մ․Բաղդասարյանը նշեցին, որ քրեական գործը ընդդատյա է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանին: Մեղադրյալներ Ա․Համբարչյանը, Հ․Համբարչյանը, Ն․Մարտիրոսյանը, Ա․Բաղդասարյանը միացան պաշտպանների դիրքորոշմանը։ Տուժող Դ․Սարգսյանը դիրքորոշում չհայտնեց։ (Դիրքորոշումներն ավելի մանրամասն տե՛ս դատական նիստի արձանագրության լազերային սկավառակը): Դատարանի պատճառաբանությունը և իրավական վերլուծությունը։ Դատարանը, լսելով վարույթի մասնակիցների դիրքորոշումները, ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, գտնում է, որ թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործն անհրաժեշտ է ուղարկել ըստ ընդդատության հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 261-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանին ընդդատյա են այն վարույթները, որոնք վերաբերում են այդ դատարանի դատական տարածքում ենթադրաբար կատարված հանցանքներին` անկախ քննչական ենթակայության կանոններից: 2. Եթե վարույթը վերաբերում է առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության տարբեր դատարանների դատական տարածքներում ենթադրաբար կատարված երկու կամ ավելի հանցանքներին, ապա մեղադրանքը քննում է այն դատարանը, որի դատական տարածքում ենթադրաբար կատարվել է վերջին հանցանքը: 3. Եթե մինչդատական վարույթի ընթացքում հնարավոր չի եղել պարզել սույն հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով նախատեսված՝ ենթադրյալ հանցանքների կատարման վայրը, ապա մեղադրանքը քննում է այն դատարանը, որի դատական տարածքում է գտնվում մինչդատական վարույթն իրականացրած նախաքննության մարմնի նստավայրը: 4. Այլ պետության տարածքում ենթադրաբար կատարված հանցանքի վերաբերյալ վարույթն ընդդատյա է այն դատարանին, որի դատական տարածքում է գտնվում մեղադրյալի բնակության կամ հաշվառման վերջին վայրը, իuկ եթե հնարավոր չի եղել այն պարզել, ապա այն դատարանին, որի դատական տարածքում է գտնվում մինչդատական վարույթը վերջինն իրականացրած նախաքննության մարմնի նստավայրը: 5. Տարածքային ընդդատությունը բոլոր մեղադրյալների համաձայնությամբ կարող է փոխվել, եթե վարույթի մասնավոր մասնակիցների և վկաների մեծամասնությունը բնակվում է առաջին ատյանի մեկ այլ դատարանի դատական տարածքում: Ընդդատությունը փոխելու որոշումն ընդունում է մեղադրանքը քննող դատարանը: 6. Դատական երաշխիքների վարույթներն ընդդատյա են մինչդատական վարույթն իրականացնող նախաքննության մարմնի նստավայրի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանին, իսկ բացառիկ դեպքերում՝ նաև համապատասխան վարութային գործողության կատարման վայրի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանին, եթե դա չի հանգեցնի վարույթի մասնակիցների իրավունքների և իրավաչափ շահերի չարդարացված սահմանափակման: 7. Սույն հոդվածի 1-6-րդ մասերը չեն տարածվում Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի հավելված N 1-ով նախատեսված կոռուպցիոն հանցանքների վերաբերյալ վարույթների, ինչպես նաև դատական երաշխիքների վարույթների վրա, որոնք ընդդատյա են հակակոռուպցիոն դատարանին»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե մինչդատական վարույթում միացվել են առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության տարբեր դատարաններին ընդդատյա երկու կամ ավելի վարույթներ, ապա մեղադրանքը քննում է այն դատարանը, որի դատական տարածքում ենթադրաբար կատարվել է վերջին հանցանքը: 2. Եթե մինչդատական վարույթում միացված վարույթներից առնվազն մեկը Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի հավելված N 1-ով նախատեսված կոռուպցիոն հանցանքի վերաբերյալ վարույթ է, ապա մեղադրանքը քննում է հակակոռուպցիոն դատարանը»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 263-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Նախնական դատալսումների ընթացքում պարզելով, որ տվյալ վարույթն ընդդատյա չէ իրեն, դատարանն այն որոշմամբ անհապաղ փոխանցում է ըստ ընդդատության: 2. Եթե հիմնական դատալսումների ընթացքում ի հայտ են գալիս այնպիսի փաստեր, որոնց հիման վրա վարույթը ենթակա է փոխանցման ըստ ընդդատության, ապա կողմերի համաձայնությամբ դատարանը շարունակում է վարույթը: Կողմերից մեկի առարկության դեպքում վարույթը որոշմամբ փոխանցվում է ըստ ընդդատության: 3. Մինչև վարույթն ըստ ընդդատության փոխանցելը կարող են կատարվել միայն անհետաձգելի վարութային գործողություններ: 4. Վարույթն ըստ տարածքային ընդդատության ստացած առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը մինչև նախնական դատալսումներ նշանակելը եռօրյա ժամկետում որոշում է կայացնում վարույթը Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատ ուղարկելու մասին, եթե համաձայն չէ վարույթի տարածքային ընդդատությանը: 5. Վարույթն ըստ ընդդատության ստացած հակակոռուպցիոն կամ առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը մինչև նախնական դատալսումներ նշանակելը եռօրյա ժամկետում որոշում է կայացնում վարույթը Վճռաբեկ դատարան ուղարկելու մասին, եթե համաձայն չէ դրա առարկայական ընդդատությանը: 6. Սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված դեպքերում դատավորը առարկայական ընդդատության հարցի որոշման համար վարույթը Վճռաբեկ դատարան ուղարկելու մասին կայացված որոշումը ուղարկում է դատական վարույթի մասնակիցներին, որոնք այն ստանալու պահից եռօրյա ժամկետում կարող են վարույթի առարկայական ընդդատության վերաբերյալ դիրքորոշում ներկայացնել Վճռաբեկ դատարան: 7. Սույն հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված դեպքում Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը վարույթը Վճռաբեկ դատարանում ստանալու պահից հնգօրյա ժամկետում վերջնականապես լուծում է վարույթի տարածքային ընդդատության հարցը։ 8. Սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված դեպքում Վճռաբեկ դատարանի նախագահը, Վճռաբեկ դատարանի քրեական և հակակոռուպցիոն պալատների նախագահները վարույթը Վճռաբեկ դատարանում ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում վերջնականապես լուծում են վարույթի առարկայական ընդդատության հարցը՝ ընդհանուր թվի ձայների մեծամասնությամբ ընդունված որոշմամբ: Քվեարկելիս ձեռնպահ մնալ չի թույլատրվում։ 9. Սույն հոդվածով սահմանված կարգով որոշված դատարանը համարվում է իրավասու դատարան»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1.Նախնական դատալսումների ընթացքում սույն հոդվածով սահմանված հաջորդականությամբ դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում՝ 1) ինքնաբացարկի, բացարկի և վարույթին մասնակցելուց ազատելու հարցը. 2) վարույթի ընդդատության հարցը. 3) քրեական հետապնդումը դադարեցնելու կամ վարույթը կարճելու հարցը. 4) մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը. 5) գույքային հայց հարուցված լինելու դեպքում` գույքային պատասխանող ճանաչելու հարցը. 6) միջնորդության դեպքում` համաձայնեցման վարույթ կամ արագացված վարույթ կամ համագործակցության վարույթով դատաքննության հատուկ կարգ կիրառելու հարցը. 7) հետազոտման ենթակա ապացույցների ծավալի հարցը. 8) ապացույցների թույլատրելիության հարցը. 9) այլ վերաբերելի հարցեր: 2. Սույն հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով նախատեսված հարցը կողմի միջնորդությամբ կամ դատարանի նախաձեռնությամբ կարող է քննարկվել առաջնահերթության կարգով»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե նախնական դատալսումների ընթացքում դատարանը պարզում է, որ վարույթն իրեն ընդդատյա չէ, ապա որոշում է կայացնում այն ըստ ընդդատության փոխանցելու մասին` նշելով նման որոշման իրավական հիմքերը և այն դատարանը, որին ուղարկվում է վարույթը»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 321-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «2. Դատարանն իրավասու է իր նախաձեռնությամբ նախնական դատալսումների ընթացքում քննարկման առարկա դարձնելու ցանկացած այլ վերաբերելի հարց»։ Վերը մեջբերված իրավադրույթների համաձայն՝ քրեական գործի տարածքային ընդդատությունը որոշվում է ենթադրյալ հանցանքի կատարման վայրով՝ անկախ քննչական ենթակայության կանոններից: Նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանը պարզելով, որ քրեական գործն ընդդատյա է այլ դատարանի՝ որոշում է կայացնում այն ըստ ընդդատության ուղարկելու վերաբերյալ։ Դատարանը, նախնական դատալսումների ընթացքում պարզելով, որ տվյալ վարույթը ընդդատյա չէ իրեն, մեղադրյալների նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցի քննարկումից հետո, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ փոխելով քննարկման ենթակա հարցերի հերթականությունը, այլ վերաբերելի հարցերում՝ ելնելով արդարադատության արդյունավետության շահից, քննարկել է քրեական գործն ըստ ընդդատության ուղարկելու հարցը։ Դատարանը ղեկավարվում է քրեական վարույթի հիմքում ընկած դատական պաշտպանության ապահովման ելակետային սկզբունքով, համաձայն որի՝ անձի չի կարող զրկվել իր գործն այն դատարանում և այն դատավորի կողմից քննվելու իրավունքից, որոնց ընդդատությանը այն վերապահված է օրենքով: Սույն քրեական գործով մեղադրյալներ Հայկ Արմենի Համբարչյանը, Արման Կարենի Համբարչյանը, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը և Նարեկ Մարտիրոսյանը մեղադրվում են այն արարքի համար, որ «(...) 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինիցս պահանջել են պարտք մնացած գումարը՝ միաժամանակ Արման Համբարչյանը Դ.Սարգսյանի առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից հետո Արման Համբարյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Հայկ Համբարչյանի, Աշոտ Բաղդասարյանի, Նարեկ Մարտիրոսյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է՝ Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ. Սարգսյանի հագուստից, Ա. Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչյանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը՝ Դ.Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը՝ Դ.Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են Էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանը իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ.Սարգսյանի ականջի հատվածին»։ Մեղադրյալներին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի կատարում։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2024 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Գոռ Խալաֆյանի վերաբերյալ կայացված թիվ ԵԴ/0470/01/21 քրեական գործով անդրադառնալով առևանգման հանցակազմի տարրերի վերլուծությանը արտահայտել է հետևյալ դիրքորոշումը․ «(․․․)առևանգման հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի դրսևորման կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծել է, որ այն արտահայտվում է անձին իր բնական միկրոսոցիալական միջավայրից դուրս հանելով, այլ վայր տեղափոխելով` և այնտեղ պահելով: Սուբյեկտիվ կողմից առևանգումը դրսևորվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ, այսինքն` հանցավորը ցանկանում է անձին իր գտնվելու վայրից տեղափոխել այլ վայր և այնտեղ պահել։ Ուստի, առևանգման ավարտված հանցակազմի առկայության համար անհրաժեշտ է, որ անձը տեղափոխվի և պահվի հանցավորի դիտավորության մեջ ընդգրկված վայրում: 14. ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Մարդուն առևանգելը՝ անձին իր կամքին հակառակ կամ նրա կամքն անտեսելով կամ անօգնական վիճակն օգտագործելով այլ վայր տեղափոխելը, եթե բացակայում են սույն օրենսգրքի 315-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի հատկանիշները (...)»: Մեջբերված իրավակարգավորման վերլուծությունից հետևում է, որ առևանգման հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը էական փոփոխությունների է ենթարկվել։ Մասնավորապես, եթե նախկինում առևանգման եղանակները հստակ թվարկված էին հանցակազմի շրջանակում, ապա ներկայումս օրենսդիրը ձեռնպահ է մնացել հանցագործության եղանակների սպառիչ թվարկումից՝ ընդգծելով, որ առևանգումն առկա է, եթե այն կատարվել է անձի կամքին հակառակ (օրինակ՝ բռնությամբ, սպառնալիքով, շանտաժով և այլն) կամ նրա կամքն անտեսելով (օրինակ՝ խաբեությամբ, վստահությունը չարաշահելով և այլն) կամ անօգնական վիճակն օգտագործելով (այն անձի նկատմամբ կատարելը, որն իր ֆիզիկական կամ հոգեկան վիճակով պայմանավորված ի վիճակի չէ դիմադրություն ցույց տալ կամ ղեկավարել իր արարքը կամ գիտակցել իր նկատմամբ կատարվող արարքի բնույթը, ինչպես նաև 12 տարին չլրացած անձի նկատմամբ)։ Այլ կերպ՝ առևանգման հանցակազմն առկա է միայն այն դեպքում, երբ անձին իր բնական միկրոսոցիալական միջավայրից կտրելը և այլ վայր տեղափոխելը վերջինիս ազատ կամաարտահայտության արդյունք չէ։ Միևնույն ժամանակ, հարկ է նշել, որ ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի համաձայն՝ ի տարբերություն ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի, որտեղ օգտագործված՝ «առևանգելը» եզրույթի բովանդակությունը բացահայտված չէր, առևանգման հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է մարդուն այլ վայր տեղափոխելով, այսինքն՝ հանցակազմն ավարտված է համարվում տուժողին իր բնական միկրոսոցիալական միջավայրից դուրս բերելու և այլ վայր տեղափոխելու պահից: Ընդ որում, որպես «այլ վայր» պետք է դիտարկել անձի՝ իր ազատ կամքով գտնվելու բնական միջավայրից տարբերվող ցանկացած այլ վայրը։ Այսպիսով, գործող իրավակարգավորումներից հետևում է, որ տուժողին հանցավորի դիտավորության մեջ ընդգրկված կոնկրետ վայր հասցնելը կամ չհասցնելը, այնտեղ պահելը, ինչպես նաև պահելու տևողությունը, որևէ ազդեցություն չունեն հանցագործության որակման վրա և դուրս են առևանգման ավարտված հանցակազմի շրջանակներից»։ Բացի այդ, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախագահ Ե․Խունդկարյանի 2019 թվականի դեկտեմբերի 05-ի թիվ ԱՐԴ/0152/01/19 քրեական գործով ընդդատության վեճը լուծելու մասին որոշման համաձայն՝ «(․․․)Հարկ է նշել, որ սույն գործով մեղադրական եզրակացության բովանդակությունից հետևում է, որ թեպետ վերը նշված մեղադրանքներով արարքները կատարվել են տարբեր դատարանների դատական տարածքներում, սակայն առաջադրված մեղադրանքներն իրենց ամբողջության մեջ վկայում են այն մասին, որ ամբաստանյալների դիտավորությունն ուղղված է եղել նախնական համաձայնությամբ անձին՝ կյանքի համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, «Զվարթնոց» օդանավակայանից Կոտայքի մարզի Եղվարդ քաղաք տեղափոխելուն և վերջինիս շորթման եղանակով գույքային պահանջ ներկայացնելուն: Դեռ ավելին՝ վերը նշված արարքները կատարելուց հետո, ամբաստանյալներ Վահան Իսահակյանը և Արքա Մադաթյանը, առանց նախնական համաձայնության, կրկին Եղվարդ քաղաքում նույն անձի նկատմամբ կատարել են ավազակություն, իսկ Վահան Իսահակյանը՝ նաև պաշտոնական փաստաթղթի հափշտակություն: Այսինքն՝ կարող ենք արձանագրել, որ սույն քրեական գործով ենթադրյալ հանցագործություններ կատարողների միասնական դիտավորությունը հանդիսացել է հանցագործությունն ավարտին հասցնելը Կոտայքի մարզի Եղվարդ քաղաքում: Դեռ ավելին՝ մեղսագրվող հանցագործությունների մեծ մասը ևս կատարվել է նույն վայրում: Հետևաբար, հիմք ընդունելով այն հանգամանքը, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 47-րդ հոդվածի 1-ին մասը հանդիսանում է քրեական գործերով ընդդատությունը սահմանող ընդհանուր և հիմնական կանոնը, որի համաձայն՝ առաջին ատյանի դատարանին ընդդատյա են այն հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը, որոնք կատարվել են համապատասխան առաջին ատյանի դատարանի դատական տարածքում, ինչպես նաև հաշվի առնելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքների առանձնահատկությունները (այդ թվում՝ ենթադրյալ հանցագործություններ կատարողների միասնական դիտավորությունը հանցագործությունն ավարտին հասցնելու վայրի առումով, ենթադրյալ հանցագործությունների մեծ մասը նույն վայրում կատարված լինելու առումով)՝ և դրանց կապակցությամբ քրեադատավարական հստակ կանոնակարգումների բացակայությունը՝ գտնում եմ, որ թիվ ԱՐԴ/0152/01/19 քրեական գործն ընդդատյա է Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանին»։ Հատկանշական է մեջբերել նաև վերը նշված քրեական գործով մեղադրյալ Արքա Մադաթյանին առաջադրված մեղադրանքի հատվածը՝ այն է, վերջինիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով, 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 7-րդ կետերով և 182-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքի համար. «Իր ընկերներ՝ Անդրանիկ Հարությունյանի, Վահան Իսահակյանի և Արման Մադաթյանի հետ նախնական համաձայնությամբ 2019 թվականի փետրվարի 11-ին՝ ժամը 03:00-ի սահմաններում, խմբի կազմում «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ուղեփակոցի ելքի հատվածում Վահան Իսահակյանի մորաքրոջ որդի Սահակ Խաչատրյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, դեպի Կոտայքի մարզի Եղվարդ քաղաք տեղափոխելու հանցավոր մտադրությամբ, Ս.Խաչատրյանի կողմից վարվող «Հյունդայի Սոլարիս» մակնիշի ավտոմեքենայով գաղտնի առևանգել է վերջինիս և հասնելով Երևան քաղաքի Մալաթիա Սեբաստիա վարչական շրջանում գտնվող չպարզված վայր՝ վերջինիս ազգական Գարուշ Խաչատրյանին սեփականության իրավունքով պատկանող առանձնապես խոշոր չափերի՝ «Պորշ Կայեն» մակնիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ իրավունքը իրենցից մեկին հանձնելու պահանջով, նույն խմբի կազմում բռնություն է գործադրել Ս.Խաչատրյանի նկատմամբ, ապա շարունակելով իր հանցավոր նպատակին հասնելու մտադրությունը՝ Ս.Խաչատրյանին՝ իր կամքին հակառակ, նույն տրանսպորտային միջոցով հասցնելով Կոտայքի մարզի Եղվարդ քաղաքի Երևանյան 10 հասցե՝ նույն խմբի կազմով շարունակել է Գարուշ Խաչատրյանին սեփականության իրավունքով պատկանող առանձնապես խոշոր չափերի՝ «Պորշ Կայեն» մակնիշի ավտոմեքենան իրենցից մեկին հանձնելու գույքային պահանջը, որտեղ իր մոտ պահած, գործով չպարզված, որպես զենք օգտագործվող դանակի գործադրմամբ հարձակվել է Ս.Խաչատրյանի վրա և ավազակությամբ հափշտակել՝ 750.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, 49 գրամ զանգվածով «Լոբի» գործվածքով ոսկյա շղթան և 1.125.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, 49 գրամ զանգվածով, «Հիսուս Քրիստոսի» պատկերով ոսկյա խաչը՝ Սահակ Խաչատրյանին պատճառելով ընդհանուր խոշոր չափի հասնող 1.875.000 ՀՀ դրամի գույքային և բարոյական վնաս, որոնք ընդգրկված չեն եղել խմբի անդամներ՝ Անդրանիկ Հարությունյանի, Վահան Իսահակյանի և Արման Մադաթյանի դիտավորության մեջ»։ Վերոգրյալի համատեքստում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախագահն արձանագրել է, որ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի (ի թիվս այլնի) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքի, ընդդատյա է Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանին։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Մարդուն առևանգելը` անձին իր կամքին հակառակ կամ նրա կամքն անտեսելով կամ անօգնական վիճակն օգտագործելով այլ վայր տեղափոխելը, եթե բացակայում են սույն օրենսգրքի 315-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի հատկանիշները՝ պատժվում է ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով: 2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝ (…) 5) մի խումբ անձանց կողմից, (…) 8) շահադիտական դրդումներով (…) պատժվում է ազատազրկմամբ` չորսից ութ տարի ժամկետով»: Վերը մեջբերված որոշումները համադրելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքների հետ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալներ Հայկ Արմենի Համբարչյանին, Արման Կարենի Համբարչյանին, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին և Նարեկ Մարտիրոսյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի կատարում։ Վերջինններս, համաձայն հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշումների՝ (...) շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը՝ Դ.Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են Էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանը իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ.Սարգսյանի ականջի հատվածին»։ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածով նախատեսված ենթադրյալ հանցանքի կատարումը համարվում է ավարտված տուժողին իր բնական միկրոսոցիալական միջավայրից դուրս բերելու և այլ վայր տեղափոխելու պահից: Այսինքն` հանցանքն ավարտվում է այն վայրում, որտեղ անձին, իր կամքին հակառակ, կամ կամքն անտեսելով տեղափոխում են, ուստի համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 261-րդ հոդվածի 1-ին մասի՝ քրեական գործն ընդդատյա է այն դատարանին, որի դատական տարածքում ավարտին է հասցվել ենթադրյալ հանցանքը։ Ասվածը հիմնավորելու համար անհրաժեշտ է նաև համեմատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 192-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմերը։ Մասնավորապես՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 192-րդ հոդվածը նախատեսում է քրեական պատասխանատվություն մարդուն ազատությունից ապօրինի զրկելու համար, եթե բացակայում են սույն օրենսգրքի 188-րդ, 189-րդ, 191-րդ կամ 315-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքների հատկանիշները։ Սույն հոդվածով նախատեսված հանցանքի օբյեկտիվ կողմի գործողությունը ավարտված է համարվում անձին ազատությունից զրկելու պահին, դիցուք՝ Երևան քաղաքում։ Այս դեպքում տուժողը գտնվում է անազատության մեջ, սակայն վերջինիս չեն տեղափոխում այլ վայր, սահմանափակվում է միայն նրա ազատ տեղաշարժվելու իրավունքը։ Նման պայմաններում, անձի արարքում բացակայում են առևանգման, թրաֆիքինգի և պատանդ վերցնելու կամ պահելու հանցակազմերը։ Այն դեպքում, երբ անձին բացի ազատությունից զրկելուց տեղափոխում են այլ վայր՝ դուրս բերելով իր բնական միկրոսոցիալական միջավայրից, դիցուք՝ Էջմիածին, ապա արարքը ենթակա է որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 192-րդ հոդվածով նախատեսված հոդվածով։ Սույն դեպքում՝ տուժող Դ․Սարգսյանին մեղադրյալները, համաձայն ներկայացված մեղադրանքի՝ ենթադրաբար տեղափոխել են Էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանը իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ենթադրաբար ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ ենթադրաբար հարվածել է Դ.Սարգսյանի ականջի հատվածին։ Այսինքն՝ թեև մեղադրյալները տուժողին ենթադրաբար ազատությունից զրկել են Երևան քաղաքում՝ Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, սակայն դրանից հետո վերջինիս ենթադրաբար տեղափոխել են Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաք։ Ստացվում է, որ մեղադրյալներն ենթադրաբար ունեցել են միասնական դիտավորություն անձին այլ վայր՝ ք․Էջմիածին տեղափոխելու համար, վերջիններս իրենց մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքը ավարտին են հասցրել Էջմիածին քաղաքում, որպիսի պայմաններում, համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 261-րդ հոդվածի 1-ին մասի՝ քրեական գործն ընդդատյա է այն դատարանին, որի դատական տարածքում կատարվել է ենթադրյալ հանցանքը, սույն դեպքում՝ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանին։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-34-րդ, 260-263-րդ և 314-րդ հոդվածներով՝ Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հայկ Արմենի Համբարչյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով, Արման Կարենի Համբարչյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով, Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով, ըստ ընդդատության փոխանցել Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան: ԴԱՏԱՎՈՐ ՍԱԹԵՆԻԿ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ |
| Այլ նշումներ | Թիվ ԵԴ1/1723/01/25 դատական գործը՝ բաղկացած 5 հատորից՝ 1-ին հատորը՝ «267» թերթ, 2-րդ հատորը՝ «250» թերթ, 3-րդ հատորը՝ «255» թերթ, 4-րդ հատորը՝ «323» թերթ, 5-րդ հատորը՝ «116» թերթ |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
Դատական գործ N: ԵԴ1/1723/01/25
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 04-08-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 01-08-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Աբգար |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Աշոտ Բաղդասարյան մյուսները՝ Հայկ Համբարչյան ,Արման Համբարչյան ,Նարեկ Մարտիրոսյան մյուսները՝ Հայկ Արմենի Համբարչյան ,Արման Կարենի Համբարչյան ,Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյան Բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Կենտրոն/ 14.07.2025թ. որոշումը , մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ թողնել միայն բացակայելու արգլք կամ վարչական հսկողություն : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 07-08-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 5.4 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 07-08-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 11-08-2025 |
|---|
Գրավոր ընթացակարգ
| Ամսաթիվ | 21-08-2025 |
|---|---|
| Այլ նշումներ | Դատական ակտի հրապարակման օր: |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԴ1/1723/01/25 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ՈՐՈՇՈւՄ «21» օգոստոսի 2025թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` նախագահող դատավոր Մխիթար Պապոյան (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի (այսուհետ՝ Առաջին ատյանի դատարան) 2025 թվականի հուլիսի 14-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի պաշտպան Աբգար Պողոսյանի հատուկ վերանայման բողոքը, ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը. Նախաքննական մարմնի կողմից Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով՝ այն արարքի համար, որ նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր։ Այսպես. Դավիթ Մուրադի Սարգսյանը, իր մորեղբոր տղայի՝ Արման Կարենի Համբարչյանի միջնորդությամբ 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ին հեռախոսակապ է հաստատել Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի հետ և ցանկություն հայտնել գնել ապակե փաթեթներ ու պատվիրել ապակիներ, որի դիմաց ըստ պայմանավորվածության՝ պետք է վճարեր 355.000 ՀՀ դրամ գումար: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Դ.Սարգսյանը գումարի մի մասը՝ 100.000 դրամը փոխանցել է Ռ.Բաղդասարյանին և վերջինին պարտք է մնացել ընդհանուր 255.000 ՀՀ դրամ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Դ.Սարգսյանին է զանգահարել Ա. Համբարչյանը և հայտնել, որ գումարը պետք է անհապաղ վերադարձնել Ռ.Բաղդասարյանին, ինչին ի պատասխան Դ.Սարգսյանը հայտնել է, որ սեպտեմբերի 18-ին այն կվերադարձնի, ինչից հետո Ա.Համբարչյանը կրկին զանգահարել է Դ.Սարգսյանին և պահանջել հանդիպել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինից պահանջել են պարտք մնացած գումարը՝ միաժամանակ Արման Համբարչյանը Դ.Սարգսյանի առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից հետո, Աշոտ Բաղդասարյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Հայկ Համբարչյանի, Արման Համբարչյանի, Նարեկ Մարտիրոսյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է՝ Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ.Սարգսյանի հագուստից, Ա.Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչյանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը` Դ.Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը` Դ.Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են Էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանն իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ.Սարգսյանի ականջի հատվածին: Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 14-ի թիվ ԵԴ1/1723/01/25 որոշմամբ մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողությունը՝ կիրառված սահմանափակումներով հանդերձ, և բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցները թողնվել են անփոփոխ: Մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանին պարտավորեցվել է իր վրա մշտապես կրել էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին, չառնչվել և անձամբ չհանդիպել սույն գործով անցնող անձանց հետ՝ բացառությամբ գործի քննության հետ առնչվող դեպքերի (սույն բացառությունը վերաբերելի չէ իր մերձավոր ազգական հորը՝ Ռ.Բաղդասարյանին), շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնում՝ ըստ բնակության վայրի (ՀՀ Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքի Կարճիկյան փողոցի 1-ին շենքի 37-րդ բնակարան), առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական բնակության վայրը, ինչպես նաև արգելվել է ժամը 20:00-ից մինչև 08:00 բացակայել իր մշտական բնակության վայրից: Վերը նշված որոշման օրինակը մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի պաշտպան Աբգար Պողոսյանը ստացել է 2025 թվականի հունիսի 23-ին: 2025 թվականի օգոստոսի 4-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի պաշտպան Աբգար Պողոսյանի հատուկ վերանայման բողոքը՝ Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 14-ի թիվ ԵԴ1/1723/01/25 որոշման դեմ: Հատուկ վերանայման բողոքի վերաբերյալ նյութերը Վերաքննիչ դատարան են ստացվել 2025 թվականի օգոստոսի 7-ին, իսկ նախագահող դատավորի աշխատակազմին են հանձնվել 2025 թվականի օգոստոսի 8-ին: Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Պաշտպանը խնդրել է բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 14-ի թիվ ԵԴ1/1723/01/25 որոշումը և կայացնել դրան փոխարինող դատական ակտ՝ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոց վարչական հսկողությունը վերացնել՝ թողնելով միայն բացակայելու արգելքը կամ վաչական հսկողության հետ միաժամանակ կիրառված չհիմնավորված սահմանափակումները հանել: Ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում մասնավորապես նշված է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, անդրադառնալով վարչական հսկողություն խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտությանը, պարզապես մեխանիկական ձևով վկայակոչելով Առաջին ատյանի դատարանի կողմից դեռևս նախաքննության փուլում Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց վարչական հսկողությունը կիրառելու մասին որոշումը, արձանագրել է, որ «(...) վերը նշված որոշման կայացման համար հիմք հանդիսացած հանգամանքները չեն վերացել։ Գործի քննության տվյալ փուլում ևս մեղադրյալի կողմից դատավարական պարտականությունները չկատարելու հավանականությունը հավանական է։ Դատարանի նման եզրահանգումը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ քրեական գործը գտնվում է դատաքննության փուլում, դեռևս առկա է անհրաժեշտություն հարցաքննելու սույն գործով տուժող Դավիթ Սարգսյանին և վկաներին»։ Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված պատճառաբանությունը բավարար չափով փաստարկված չէ և ունի ընդհանրական բնույթ, քանի որ ժամանակի ընթացքում խափանման միջոցի հիմքերը և արձանագրված ռիսկերը նվազման միտում են ունենում, որն էլ առկա է նաև սույն դեպքում։ Առաջին ատյանի դատարանի նման որոշումը հիմնված չէ ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա և չունի պատճառաբանվածության հիմնավոր և բարձր աստիճան։ Դեռևս սույն գործի նախաքննության ընթացքում Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոցներ կիրառված են եղել ինչպես տնային կալանքը, այնպես էլ հետագայում վարչական հսկողությունը՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ, և այդ ողջ ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմնի կամ պրոբացիայի ծառայության կողմից խափանման միջոցի որևէ խախտման դեպք կամ դրան մոտարկված անգամ որևէ ոչ պատշաճ վարքագիծ չի արձանագրվել։ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից չեն մատնանշվել այնպիսի ծանրակշիռ փաստական հանգամանքներ, որոնք թույլ կտան գալ հիմնավոր հետևության, որ նշված փուլում մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն խափանման միջոցի պահպանումն ակնհայտորեն համապատասխանում է այդ հարցը լուծելիս գնահատման ենթակա հանգամանքներից բխող ողջամիտ ենթադրություններին: Մինչդեռ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի ուսումնասիրությունից հետևում է, որ խափանման միջոցի հարցը լուծելիս Առաջին ատյանի դատարանը, հանդես գալով որպես գործով վարույթն իրականացնող մարմին, պատշաճ գնահատման չի ենթարկել դատարանում գործի քննության ընթացքում մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու ռիսկերը։ Առաջին ատյանի դատարանն առանց պատշաճ, հիմնավոր և համոզիչ պատճառաբանության՝ պարզապես նշում կատարելով տուժողին և վկաներին հարցաքննելու անհրաժեշտության առկայությունը, եկել է հետևության, որ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է այլընտրանքային բոլոր խափանման միջոցներից կիրառել և անփոփոխ թողնել վարչական հսկողությունը և որևէ կերպ չի բացահայտել դրանից ավելի մեղմ այլընտրանքային մյուս խափանման միջոցների կիրառման դեպքում մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի ապահովման անհնարինությունը։ Եթե առաջնորդվենք Առաջին ատյանի դատարանի որոշման տրամաբանությամբ, ապա յուրաքանչյուր դեպքում քրեական գործով դատաքննություն սկսելու պայմաններում, երբ առկա է անձանց հարցաքննելու անհրաժեշտություն, պետք է առաջնորդվել այն կանխավարկածով, որ մեղադրյալը կարող է ներազդել տուժողի ու վկաների կամքի և ցուցմունքի բովանդակության վրա։ Բազմաթիվ քրեական գործերով, որոնք վերաբերում են անգամ ավելի ծանր հանրային վտանգավորություն ներկայացնող արարքների կատարմանը, դատարանները կիրառում են այլընտրանքային ավելի նվազ խստության խափանման միջոցներ։ Քրեական դատավարության օրենսգիրքը հստակ սահմանում է, որ խափանման միջոցի հարցում դատարանը պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այսինքն առաջին հերթին պետք է քննարկման առարկա դարձնի ամենանվազ խստությամբ խափանման միջոցի կիրառման հարցը, որից հետո միայն ծանրակշիռ փաստերի առկայության դեպքում, առավել խիստ խափանման միջոցի կիրառման հարցը, իսկ բողոքարկվող որոշմամբ Առաջին ատյանի դատարանը չի անդրադարձել և չի պատճառաբանել վարչական հսկողությունից ավելի նվազ խստության խափանման միջոցի կիրառմամբ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու հնարավորության հարցը։ Բողոքարկվող որոշումը հիմնված է ստանդարտ ձևակերպումների վրա, առանց արդարադատությանը խոչընդոտելու վտանգի առկայության պատճառների որևիցե պարզաբանման։ Բացի այդ, Առաջին ատյանի դատարանը կրկին առանց հիմնավոր պատճառաբանությունների կիրառված վարչական հսկողության պայմանների շարքում արձանագրել է հնարավոր բոլոր կետերը։ Անգամ հասկանալի չէ, թե ինչ տրամաբանությամբ է քրեական գործի քննության նշված փուլում կիրառվել բնակության տարածքը լքելու արգելքի առավելագույն 12 ժամյա ռեժիմը, այնինչ օրենսդրի նման ձևակերպումը ենթադրում է, որ առավելագույն ժամկետի ընտրությունը պետք է պայմանավորված լինի կոնկրետությամբ և ժամային սահմանափակման պատճառաբանվածությամբ։ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից բացի այն, որ պատշաճ չի հիմնավորվել և պատճառաբանվել վարչական հսկողության կիրառությունը, նաև չի հիմնավորվել նախաքննության փուլում ընտրված սահմանափակումների պահպանումը։ Հարց է առաջանում, թե ինչ տրամաբանությամբ է արգելվել մեղադրյալին բացակայել բնակության վայրից ժամը 20։00-ից մինչև 08։00-ն, ինչ գործողություններ կամ միջոցներ պետք է ձեռնարկվեին մեղադրյալի կողմից, որոնք արգելված են լինելու օրինակ ժամը 20։00-ից մինչև կեսգիշեր, սակայն խոչընդոտ չեն մինչև օրվա 20։00-ն ընկած ժամանակահատվածում։ Այնուամենայնիվ, եթե Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ առկա են նվազ հիմքեր դատավարական պարտականությունների չկատարման առումով, ապա այդ պարագայում այլընտրանքային խափանման միջոց բացակայելու արգելքն ամբողջովին ի զորու է զսպելու առկա ռիսկերը: Փաստացի, Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ ուշադրության չի դարձրել այլընտրանքային խափանման միջոցներին՝ միայն բացակայելու արգելքը ևս կիրառվում է այն ժամանակ, երբ առկա են որոշակի ռիսկեր, այսինքն այս դեպքում խոսք չի գնում առհասարակ հիմքերի բացակայության մասին, հետևաբար համադրելով վերը նշված հանգամանքները կարելի է գալ հետևության, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու պաշտպանության կողմից միջնորդության ուսումնասիրությունը եղել է ձևական առումով: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված բողոքը և նյութերը, գտնում է, որ մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի պաշտպան Աբգար Պողոսյանի հատուկ վերանայման բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն՝ վարչական հսկողությունը մեղադրյալի տեղաշարժման և գործողությունների ազատության սահմանափակումն է, որի պայմաններում նա պարտավոր է ոչ հաճախ, քան շաբաթը երեք անգամ գրանցվել դատարանի որոշման մեջ նշված վայրի իրավասու մարմնում: Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական կամ ժամանակավոր բնակության վայրը՝ համայնքը, իսկ Երևան քաղաքում՝ վարչական շրջանը, այցելել որոշման մեջ նշված որոշակի վայրեր, հաղորդակցվել որոշակի անձանց հետ, օրվա որոշակի ժամերի լքել իր բնակության տարածքը, սակայն ոչ ավելի, քան 12 ժամը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: Տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանը, մեջբերելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ի և նոյեմբերի 19-ի թիվ ԵԴ1/1795/06/24 որոշումները, արձանագրել է, որ վերը նշված որոշման կայացման համար հիմք հանդիսացած հանգամանքները չեն վերացել։ Գործի քննության տվյալ փուլում ևս մեղադրյալի կողմից դատավարական պարտականությունները չկատարելու հավանականությունը հավանական է։ Առաջին ատյանի դատարանի նման եզրահանգումը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ քրեական գործը գտնվում է դատաքննության փուլում, դեռևս առկա է անհրաժեշտություն հարցաքննելու սույն գործով տուժող Դավիթ Սարգսյանին և վկաներին։ Նման պայմաններում մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը՝ կիրառված սահմանափակումներով՝ սույն գործով անցնող անձանց հետ չառնչվելու և անձամբ չհանդիպելու վերաբերյալ, էական նշանակություն ունի դատաքննության ընթացքում հարցաքննման ենթական անձանց կողմից տրվելիք ցուցմունքների արժանահավատության ապահովման համատեքստում, ուստի վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու և մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու համար մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելք և վարչական հսկողություն այլընտրանքային խափանման միջոցներն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ՝ կիրառված սահմանափակումների պահպանմամբ: Անհրաժեշտ է մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանին պարտավորեցնել իր վրա մշտապես կրել էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին, չառնչվել և անձամբ չհանդիպել սույն գործով անցնող անձանց հետ՝ բացառությամբ գործի քննության հետ առնչվող դեպքերի (սույն բացառությունը վերաբերելի չէ իր մերձավոր ազգական հորը՝ Ռ.Բաղդասարյանին), շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնում՝ ըստ բնակության վայրի (Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքի Կարճիկյան փողոցի 1-ին շենքի 37 բնակարան), առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական բնակության վայրը, վերջինին արգելվել է ժամը 20:00-ից մինչև 08:00 բացակայել իր մշտական բնակության վայրից, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է: Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ Առաջին ատյանի դատարանն իրավաչափորեն է եկել այն եզրահանգման, որ մեղադրյալի իրավաչափ վարքագծի ապահովմանը հնարավոր է հասնել այլընտրանքային խափանման միջոցների՝ վարչական հսկողության և բացակայելու արգելքի համակցված կիրառման պայմաններում: Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ ևս՝ տվյալ դեպքում նշված խափանման միջոցներն ի զորու են անհրաժեշտության դեպքում զսպել մեղադրյալի կողմից ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը: Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու մտավախությանը, հաշվի առնելով, որ քրեական գործը գտնվում է նախնական դատալսումների փուլում և դեռևս պետք է հետազոտվեն գործում առկա ապացույցները, հարցաքննվեն տուժողը և վկաները, գտնում է, որ առկա է հավանականություն, որ մեղադրյալը կարող է համոզելու կամ այլ եղանակով անօրինական ազդեցություն ունենալ գործով անցնող անձանց նկատմամբ՝ իր օգտին ցուցմունքներ տալու համար, այդ կերպ խոչընդոտել գործի քննությանը: Հետևաբար՝ Վերաքննիչ դատարանը ևս գտնում է, որ գործի քննության տվյալ փուլում նշված մտավախությունները հնարավոր է չեզոքացնել վարչական հսկողության՝ կիրառված սահմանափակումներով, և բացակայելու արգելքի համակցված կիրառման պայմաններում: Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ վերջինին վերագրվում է ազատության դեմ ուղղված ծանր հանցանքի ենթադրյալ կատարում, ինչն իր հերթին հիմք է տալիս գալու ողջամիտ հետևության, որ վերջինը, մնալով ազատության մեջ, հնարավոր է դրսևորի ոչ պատշաճ վարքագիծ: Ընդ որում՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵԷԴ/0138/06/13 որոշմամբ նշել է, որ մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին: Այսպիսով` Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալ եզրահանգումները, գտնում է, որ ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքը պետք է մերժել` Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 14-ի որոշումը թողնելով անփոփոխ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 393-րդ և 395-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը ՈՐՈՇԵՑ Մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի պաշտպան Աբգար Պողոսյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել՝ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 14-ի թիվ ԵԴ1/1723/01/25 որոշումը թողնելով անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 21-08-2025 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 29-09-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | Նյութերը 2 հատոր՝ հատոր 1 «71» թերթ և հատոր 2 «48» թերթ: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 29-09-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | Նյութերը 2 հատոր՝ հատոր 1 «71» թերթ և հատոր 2 «48» թերթ: |
| Ուր | Երևանի քրեական դատարան |
| Գրության համարը | 81877/25 |
Դատական գործ N: ԵԴ1/1723/01/25
Արմավիրի մարզ
Գործը ստացվել է այլ դատարանից ընդդատության կարգով
| Ամսաթիվ | 19-08-2025 |
|---|---|
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.2 |
Մակագրել
| Երբ | 19-08-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Ադամյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 10-09-2025 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 10-09-2025 |
|---|---|
| Որոշում | ԵԴ1/1723/01/25 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին 10.09.2025թ. ք. Արմավիր Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի (այսուհետ՝ Դատարան) դատավոր Արթուր Ադամյանս, ստանալով թիվ ԵԴ1/1723/01/25 (նախաքննության համար՝ 14174824) քրեական գործի վարույթն ըստ մեղադրանքի Հայկ Արմենի Համբարչյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով, Արման Կարենի Համբարչյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով, Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով․ Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանից ըստ ընդդատության Դատարան է ուղարկվել թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական վարույթը։ Դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործը մակագրվել և հանձնվել է դատավոր Ա.Ադամյանին: 22.08.2025թ սույն քրեական վարույթը ընդդատության վեճով ուղարկվել է ՀՀ Վճռաբեկ դատարան, սակայն Վճռաբեկ դատրանի 02.09.2025թ որոշմամբ քրեական վարույթը հետ է վերադարձվել Դատարան։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 34-րդ և 310-րդ հոդվածներով, Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Ստանձնել թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործի վարույթը և նախնական դատալսումներ նշանակել 2025 թվականի սեպտեմբերի 22-ին՝ ժամը 17։30-ին, դատավոր Արթուր Ադամյանի նախագահությամբ Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանում, (քաղաք Արմավիր, Հանրապետության 41), թիվ 1 նիստերի դահլիճում։ Որոշման պատճենն ուղարկել վարույթի հանրային և մասնավոր մասնակցներին` դրանց կցելով վերջիններիս իրավունքների և պարտականությունների, այդ թվում նաև՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի կապակցությամբ միջնորդություններ ներկայացնելու իրավունքի մասին՝ սահմանված ձևի հուշաթերթ: Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Ա. Ա Դ Ա Մ Յ Ա Ն |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Եսայի |
| Ազգանուն | Աբովյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հայկ |
| Ազգանուն | Համբարչյան |
| Հայրանուն | Արմենի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հայրանուն | Ռուդոլֆի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արման |
| Ազգանուն | Համբարչյան |
| Հայրանուն | Կարենի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Նարեկ |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հայրանուն | Գևորգի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հայրանուն | Մուրադի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Ապրեսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Աբգար |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 22-09-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 17:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 22-09-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը հետաձգվել է պաշտպան Աբգար Պողոսյանի չներկայանալու պատճառով: |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 21-10-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 21-10-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 21-10-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի փոխելը |
| Որոշման բովանդակություն | - |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 21-10-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ |
| Որոշման բովանդակություն | - |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 21-10-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ |
| Որոշման բովանդակություն | - |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 21-10-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ |
| Որոշման բովանդակություն | - |
Անավարտ գործեր
| Հաշվետու ժամանակահատված | 2024 թվական |
|---|---|
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
| Այլ նշումներ | Փոխանցվել է 2026 թիվ: |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 29-01-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 29-01-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Համաձայնեցման վարույթ
| Ամսաթիվ | 29-01-2026 |
|---|---|
| Այո/Ոչ | Այո |
Ներկայացվել է համաձայնեցման վարույթ կիրառելու միջնորդություն
| Ամսաթիվ | 29-01-2026 |
|---|---|
| Մեղադրյալ / Ամբաստանյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հայկ |
| Ազգանուն | Համբարչյան |
| Հայրանուն | Արմանի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Պաշտպան | |
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Ապրեսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Մեղադրյալ / Ամբաստանյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Պաշտպան | |
| Անուն | Աբգար |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Մեղադրյալ / Ամբաստանյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արման |
| Ազգանուն | Համբարչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Պաշտպան | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Մեղադրյալ / Ամբաստանյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Նարեկ |
| Ազգանուն | Մարտիրոյան |
| Հայրանուն | Գևորգի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Պաշտպան | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
Համաձայնեցման վարույթ կիրառելու միջնորդությունը բավարարվել է
| Ամսաթիվ | 29-01-2026 |
|---|---|
| Որոշումը (արձանագրային որոշման դեպքում բովանդակության վերաբերյալ ամփոփ տեղեկատվություն) | - |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 27-02-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 27-02-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Ստացվել է համաձայնության մասին արձանագրություն
| Ամսաթիվ | 27-02-2026 |
|---|---|
| Մեղադրյալ/ Ամբաստանյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հայկ |
| Ազգանուն | Համբարչյան |
| Հայրանուն | Արմենի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 191 Մաս 2 Կետ 5,8 |
| Պաշտպան | |
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Ապրեսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Մեղադրյալ/ Ամբաստանյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 191 Մաս 2 Կետ 5,8 |
| Պաշտպան | |
| Անուն | Աբգար |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Մեղադրյալ/ Ամբաստանյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արման |
| Ազգանուն | Համբարչյան |
| Հայրանուն | Արմենի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 191 Մաս 2 Կետ 5,8 |
| Պաշտպան | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Մեղադրյալ/ Ամբաստանյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Նարեկ |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 191 Մաս 2 Կետ 5,8 |
| Պաշտպան | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Համաձայնության մասին արձանագրություն | - |
Դատաքննության հատուկ կարգ
| Կիրառվել է | Համաձայնեցման վարույթ |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 27-02-2026 |
| Որոշումը (արձանագրային որոշման դեպքում բովանդակության վերաբերյալ ամփոփ տեղեկատվություն) | ԱՐՁԱՆԱԳՐՈւԹՅՈւՆ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ /թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործով/ Սույն արձանագրությունը կազմվել է Երևան քաղաքում, 2026 թվականի փետրվարի 26-ին, մասնակցությամբ՝ մեղադրող, ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վարդան Արսենյանի, մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի (ծնվել է 29․01․2004թ․, ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի է, ամուսնացած չէ, ունի միջնակարգ կրթություն, աշխատում է «Ավաս» ՍՊԸ-ում որպես վաճառքի մենեջեր, նախկինում դատապարտված չի եղել, հաշվառված և բնակվում է Արամավիրի մարզի Արմավիր քաղաքի Բաղրամյան փողոցի 20/2-րդ շենքի 7-րդ բնակարանում), պաշտպան Աշոտ Ապրեսյանի: Հայկ Արմենի Համբարչյանը մեղադրվում է այն հանցանքի կատարման համար, որ նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, վերջինին առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր. Այսպես․ Դավիթ Մուրադի Սարգսյանը, իր մորեղբոր տղայի՝ Արման Կարենի Համբարչյանի միջնորդությամբ 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ին հեռախոսակապ է հաստատել Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի հետ և ցանկություն հայտնել գնել ապակե փաթեթներ ու պատվիրել ապակիներ, որի դիմաց ըստ պայմանավորվածության՝ պետք է վճարեր 355.000 ՀՀ դրամ գումար: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Դ.Սարգսյանը գումարի մի մասը՝ 100.000 դրամը, փոխանցել է Ռ. Բաղդասարյանին և վերջինիս պարտք է մնացել ընդհանուր 255.000 ՀՀ դրամ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Դ.Սարգսյանին է զանգահարել Ա.Համբարչյանը և հայտնել, որ գումարը պետք է անհապաղ վերադարձնել Ռ. Բաղդասարյանին, ինչին ի պատասխան Դ.Սարգսյանը հայտնել է, որ սեպտեմբերի 18-ին այն կվերադարձնի, ինչից հետո Ա.Համբարչյանը կրկին զանգահարել է Դ.Սարգսյանին և պահանջել հանդիպել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինիցս պահանջել են պարտք մնացած գումարը՝ միաժամանակ Արման Համբարչյանը՝ Դ. Սարգսյանի առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից հետո, Հայկ Համբարչյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Աշոտ Բաղդասարյանի, Արման Համբարչյանի, Նարեկ Մարտիրոսյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է՝ Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ.Սարգսյանի հագուստից, Ա.Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը՝ Դ. Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը՝ Դ.Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանը իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ. Սարգսյանի ականջի հատվածին: Այսինքն, Հայկ Արմենի Համբարչյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք։ Մեղադրյալ Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը: Հայկ Համբարչյանը դրական է բնութագրվում Արմավիր համայնքի Արաքս գոյւղի վարչական ղեկավարի կողմից, ինչպես նաև «ԱՎԱՍ» ՍՊԸ-ի կողմից, որտեղ վերջինս աշխատել է: Նախնական դատալսումների ընթացքում տուժող Դավիթ Սարգսյանը հայտնել է, որ գույքային հայց չունի: Վերջին հայտնել է նաև, որ մեղադրյալների նկատմամբ այլ բնույթի բողոք ու պահանջ չունի: Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ, 77-րդ, 79 և 84-րդ հոդվածները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ՝ 1. Հայկ Համբարչյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 4 ամիս 3 օրը: 2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով: 3. Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություն՝ • առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը, • բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը: 4. Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել:» «ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ /թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործով/ Սույն արձանագրությունը կազմվել է Երևան քաղաքում, 2026 թվականի փետրվարի 26-ին, մասնակցությամբ՝ մեղադրող, ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վարդան Արսենյանի, մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի (ծնվել է 19․07․2003թ․, ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի է, ամուսնացած չէ, ունի միջնակարգ կրթություն, աշխատում է «Աշոտ 2023» ՍՊԸ-ում որպես տնօրեն, նախկինում դատապարտված չի եղել, հաշվառված է և բնակվում է Արամավիրի մարզի Վաղարշապատ քաղաքի Կարճիկյան փողոցի 1-ին շենքի 37-րդ բնակարանում), պաշտպան Հռիփսիմե Գասպարյանի: Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը մեղադրվում է այն հանցանքի կատարման համար, որ նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, վերջինին առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր. Այսպես․ Դավիթ Մուրադի Սարգսյանը, իր մորեղբոր տղայի՝ Արման Կարենի Համբարչյանի միջնորդությամբ 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ին հեռախոսակապ է հաստատել Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի հետ և ցանկություն հայտնել գնել ապակե փաթեթներ ու պատվիրել ապակիներ, որի դիմաց ըստ պայմանավորվածության՝ պետք է վճարեր 355.000 ՀՀ դրամ գումար: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Դ.Սարգսյանը գումարի մի մասը՝ 100.000 դրամը, փոխանցել է Ռ. Բաղդասարյանին և վերջինիս պարտք է մնացել ընդհանուր 255.000 ՀՀ դրամ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Դ.Սարգսյանին է զանգահարել Ա.Համբարչյանը և հայտնել, որ գումարը պետք է անհապաղ վերադարձնել Ռ. Բաղդասարյանին, ինչին ի պատասխան Դ.Սարգսյանը հայտնել է, որ սեպտեմբերի 18-ին այն կվերադարձնի, ինչից հետո Ա.Համբարչյանը կրկին զանգահարել է Դ.Սարգսյանին և պահանջել հանդիպել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինիցս պահանջել են պարտք մնացած գումարը՝ միաժամանակ Արման Համբարչյանը՝ Դ. Սարգսյանի առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից հետո, Հայկ Համբարչյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Աշոտ Բաղդասարյանի, Արման Համբարչյանի, Նարեկ Մարտիրոսյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է՝ Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ.Սարգսյանի հագուստից, Ա.Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը՝ Դ. Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը՝ Դ.Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանը իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ. Սարգսյանի ականջի հատվածին: Այսինքն, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք։ Մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը: Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը դրական է բնութագրվում հարևանությամբ բնակվող անձանց կողմից, ինչպես նաև «ԱՐՄԳՐԻԳՇԻՆ» ՍՊԸ-ի կողմից, որտեղ վերջինս աշխատում է: Աշոտ Բաղդասարյանը ոչ պիտանի է ճանաչվել պարտադիր ժամկետային զինծառայության համար: Նախնական դատալսումների ընթացքում տուժող Դավիթ Սարգսյանը հայտնել է, որ գույքային հայց չունի: Վերջին հայտնել է նաև, որ մեղադրյալների նկատմամբ այլ բնույթի բողոք ու պահանջ չունի: Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ, 77-րդ, 79-րդ և 84-րդ հոդվածները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ՝ 1․ Աշոտ Բաղդասարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 2 ամիս 3 օրը: 2․ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով: 3․ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություն՝ • առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը, • բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը: 4․ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել: ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ /թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործով/ Սույն արձանագրությունը կազմվել է Երևան քաղաքում, 2026 թվականի փետրվարի 26-ին, մասնակցությամբ՝ մեղադրող, ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վարդան Արսենյանի, մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի (ծնվել է 18․08․2001թ․, ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի է, ամուսնացած է, աշխատում է «Հայվեյս» ՍՊԸ-ում՝ որպես թռիչքային բաժնի աուդիտոր, նախկինում դատապարտված չի եղել, հաշվառված է և բնակվում է Արամավիրի մարզի Վաղարշապատ քաղաքի Սուրբ Մովսես Խորենացի փողոցի 1/1-րդ շենքի 11-րդ բնակարանում), պաշտպան Կարեն Ղազարյանի: Արման Կարենի Համբարչյանը մեղադրվում է այն հանցանքի կատարման համար, որ նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, վերջինին առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր. Այսպես․ Դավիթ Մուրադի Սարգսյանը, իր մորեղբոր տղայի՝ Արման Կարենի Համբարչյանի միջնորդությամբ 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ին հեռախոսակապ է հաստատել Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի հետ և ցանկություն հայտնել գնել ապակե փաթեթներ ու պատվիրել ապակիներ, որի դիմաց ըստ պայմանավորվածության՝ պետք է վճարեր 355.000 ՀՀ դրամ գումար: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Դ.Սարգսյանը գումարի մի մասը՝ 100.000 դրամը, փոխանցել է Ռ. Բաղդասարյանին և վերջինիս պարտք է մնացել ընդհանուր 255.000 ՀՀ դրամ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Դ.Սարգսյանին է զանգահարել Ա.Համբարչյանը և հայտնել, որ գումարը պետք է անհապաղ վերադարձնել Ռ. Բաղդասարյանին, ինչին ի պատասխան Դ.Սարգսյանը հայտնել է, որ սեպտեմբերի 18-ին այն կվերադարձնի, ինչից հետո Ա.Համբարչյանը կրկին զանգահարել է Դ.Սարգսյանին և պահանջել հանդիպել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինիցս պահանջել են պարտք մնացած գումարը՝ միաժամանակ Արման Համբարչյանը՝ Դ. Սարգսյանի առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից հետո, Հայկ Համբարչյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Աշոտ Բաղդասարյանի, Արման Համբարչյանի, Նարեկ Մարտիրոսյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է՝ Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ.Սարգսյանի հագուստից, Ա.Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը՝ Դ. Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը՝ Դ.Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանը իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ. Սարգսյանի ականջի հատվածին: Այսինքն, Արման Կարենի Համբարչյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք։ Մեղադրյալ Արման Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել գրավը և բացակայելու արգելքը: Արման Կարենի Համբարչյանը ամուսնացած է, երկրապահ կամավորական միության անդամ է, դրական է բնութագրվում աշխատանքի վայրից: Արման Կարենի Համբարչյանը մասնակցել է 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմին և ստացել է վիրավորում՝ «Աջից գոտկային շրջանի, նստատեղի և ստորին վերջույթների հրազենային բեկորային կույր վիրավորումներ» ախտորոշմամբ: Նախնական դատալսումների ընթացքում տուժող Դավիթ Սարգսյանը հայտնել է, որ գույքային հայց չունի: Վերջին հայտնել է նաև, որ մեղադրյալների նկատմամբ այլ բնույթի բողոք ու պահանջ չունի: Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ, 77-րդ և 84-րդ հոդվածները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ՝ 1․ Արման Համբարչյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկումը: 2․ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Արման Համբարչյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով: 3․ Արման Համբարչյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություն՝ • առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը, • բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը:շ 4․ Արման Համբարչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել: ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ /թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործով/ Սույն արձանագրությունը կազմվել է Երևան քաղաքում, 2026 թվականի փետրվարի 26-ին, մասնակցությամբ՝ մեղադրող, ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վարդան Արսենյանի, մեղադրյալ Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի (ծնվել է 05․05․2002թ., ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի է, ամուսնացած է, ունի միջնակարգ կրթություն, աշխատում է «Զվարթնոց» օդանավակայում՝ որպես «IT» մասնագետ, նախկինում դատապարտված չի եղել, հաշվառված և բնակվում է Արամավիրի մարզի Վաղարշապատ քաղաքի Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոց փողոցի 107-րդ շենքի 33-րդ բնակարանում), պաշտպան Մխիթար Բաղդասարյանի: Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանը մեղադրվում է այն հանցանքի կատարման համար, որ նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, վերջինին առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր. Այսպես․ Դավիթ Մուրադի Սարգսյանը, իր մորեղբոր տղայի՝ Արման Կարենի Համբարչյանի միջնորդությամբ 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ին հեռախոսակապ է հաստատել Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի հետ և ցանկություն հայտնել գնել ապակե փաթեթներ ու պատվիրել ապակիներ, որի դիմաց ըստ պայմանավորվածության՝ պետք է վճարեր 355.000 ՀՀ դրամ գումար: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Դ.Սարգսյանը գումարի մի մասը՝ 100.000 դրամը, փոխանցել է Ռ. Բաղդասարյանին և վերջինիս պարտք է մնացել ընդհանուր 255.000 ՀՀ դրամ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Դ.Սարգսյանին է զանգահարել Ա.Համբարչյանը և հայտնել, որ գումարը պետք է անհապաղ վերադարձնել Ռ. Բաղդասարյանին, ինչին ի պատասխան Դ.Սարգսյանը հայտնել է, որ սեպտեմբերի 18-ին այն կվերադարձնի, ինչից հետո Ա.Համբարչյանը կրկին զանգահարել է Դ.Սարգսյանին և պահանջել հանդիպել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինիցս պահանջել են պարտք մնացած գումարը՝ միաժամանակ Արման Համբարչյանը՝ Դ. Սարգսյանի առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից հետո, Հայկ Համբարչյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Աշոտ Բաղդասարյանի, Արման Համբարչյանի, Նարեկ Մարտիրոսյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է՝ Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ.Սարգսյանի հագուստից, Ա.Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը՝ Դ. Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը՝ Դ.Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանը իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ. Սարգսյանի ականջի հատվածին: Այսինքն, Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք։ Մեղադրյալ Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը: Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանը դրական է բնութագրվում հարևանությամբ բնակվող անձանց կողմից, մի շարք շնորհակալագրերի և պատվոգրերի է արժանացել ուսումնառության և զինվորական ծառայության ընթացքում: Նախնական դատալսումների ընթացքում տուժող Դավիթ Սարգսյանը հայտնել է, որ գույքային հայց չունի: Վերջին հայտնել է նաև, որ մեղադրյալների նկատմամբ այլ բնույթի բողոք ու պահանջ չունի: Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ, 77-րդ և 84-րդ հոդվածները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ՝ 1․ Նարեկ Մարտիրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկումը: 2․ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով: 3․ Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություն՝ • առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը, • բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը: 4․ Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել:»։ Դատարանը, ընդունելով վերը նշված համաձայնության արձանագրությունները, որոշում կայացրեց դատաքննությունը հատուկ կարգով անցկացնելու մասին, այնուհետև մեղադրողի կողմից արձանագրությունները հրապարակվելուց հետո կողմերը պնդեցին կնքված համաձայնությունները: 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Համաձայնեցման վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում․ - մեղադրյալներ Հայկ Արմենի Համբարչյանին, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին, Արման Կարենի Համբարչյանին և Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), - այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, - մեղադրյալների կողմից այդ արարքը կատարելը, - մեղադրյալների մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ։ Համաձայնեցման վարույթ կիրառելու պայմաններում մեղադրյալներ Հայկ Արմենի Համբարչյանի, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի, Արման Կարենի Համբարչյանի և Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ենթակա է նշանակման համաձայնության մասին արձանագրություններով համաձայնեցված պատիժները (պատժատեսակն ու պատժաչափը), այն է՝ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով որպես պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 4 ամիս 3 օրը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով որպես պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 2 ամիս 3 օրը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով։ Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով որպես պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում 6 տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով որպես պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում ՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով։ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալների նկատմամբ փորձաշրջանի ընթացքում պետք է սահմանել պարտականություն՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելու, բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելու ձևով: Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ ըստ համաձայնության մասին արձանագրությունների բռնագրավման ենթակա գույք առկա չէ։ Դատարանն արձանագրում է նաև, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-13-րդ կետրով նշված հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դավիթ Սարգսյանին ի պահ հանձնված «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36VT427 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան և Ռազմիկ Դիլանյանին ի պահ հանձնված «ԲՄՎ» մակնիշի 99BW995 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան պետք է թողնել վերջիններիս տնօրինությանը, տուժող Դավիթ Սարգսյանի վերարկուն պետք է վերադարձնել վերջինիս դատավճիռն օրինական ուժի մեջ տնելուց հետո։ Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված 18.09.2024թ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՀՈԲ ավագ տեսուչ Հ․ֆահրադյանի կողմից նույն բաժնի պետ Ռ․ Ներսիսյանին ներկայացված զեկուցագիրը, 18.09.2024թ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արմավիրի մարզի գումարտակի 1-ին վաշտի, 1-ին դասակի կրտսեր պարեկ Արմեն Հենրիկի Սահակյանի կողմից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Վաղարշապատի պաժնի պետի ՊԺԿ Ա․Կարապետյանիմ նեկայացրած զեկուցագիրը պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 15-րդ կետին անդրադառնալով Դատարանը գտնում է, որ Հայկ Համբարչյանի և Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը` կիրառված սահմանափակումներով հանդերձ, և բացակայելու արգելքը, Արման Համբարչյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելքը և 1,000,000 ՀՀ դրամ գրավը, Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ կւրառված բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք պետք է վերացնել, իսկ Արման Համբարչյանի նկատմամբ կիրառված 1,000,000 ՀՀ դրամ գրավի գումարը պետք է վերադարձնել երաշխավորին։ Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ համաձայնեցման վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալներից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 463-րդ հոդվածի 5-րդ մասի։ |
Դատական ակտի հրապարակման օր
| Ամսաթիվ | 05-03-2026 |
|---|
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 05-03-2026 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Հայկ |
| Ազգանուն | Համբարչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 05-03-2026 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Ազատազրկում |
| Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 84 հոդ.) |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 05-03-2026 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Ազատազրկում |
| Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 84 հոդ.) |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արման |
| Ազգանուն | Համբարչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 05-03-2026 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Ազատազրկում |
| Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 84 հոդ.) |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Նարեկ |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 05-03-2026 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Ազատազրկում |
| Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 84 հոդ.) |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ թիվ ԵԴ1/1723/01/25 14174824 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ՝ դատարան) Նախագահող դատավոր Արթուր Ադամյանի Քարտուղարությամբ` Հասմիկ Սիմոնյանի Մասնակցությամբ Հանրային մեղադրող Վարդան Արսենյանի Մեղադրյալներ Աշոտ Բաղդասարյանի Արման Համբարչյանի Հայկ Համբարչյանի Նարեկ Մարտիրոսյանի Պաշտպաններ Աբգար Պողոսյանի Հռիփսիմե Գասպարյանի Աշոտ Ապրեսյանի Կարեն Ղազարյանի Մխիթար Բաղդասարյանի Տուժող Դավիթ Սարգսյանի 05 մարտի 2026թ. Արմավիր քաղաքում Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝ ՀԱՅԿ ԱՐՄԵՆԻ ՀԱՄԲԱՐՉՅԱՆԻ՝ (ծնված 29.01.2004թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, ֆիզիկապես առողջ, նախկինում չդատված, աշխատում է <<Ավաս>> ՍՊ ընկերությունում, որպես վաճառքի մենեջեր, բնակվում է Արմավիրի մարզ, Արմավիր համայնք, Բաղրամյան փողոց, 20/2 շենք, 7 բնակարան հասցեում) ՀՀ քրեական օրենգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով։ ԱՇՈՏ ՌՈՒԴՈԼՖԻ ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ՝ (ծնված 19.07.2003թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, թերի բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, ֆիզիկապես վատառողջ, նախկինում չդատված, աշխատում է <<Արմ-Գրիգ>> ՍՊ ընկերությունում, որպես կաղապարագործ, բնակվում է Արմավիրի մարզ, Վաղարշապատ համայնք, Կարճիկյան փողոց, 1-ին շենք, 37 բնակարան հասցեում) ՀՀ քրեական օրենգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով։ ԱՐՄԱՆ ԿԱՐԵՆԻ ՀԱՄԲԱՐՉՅԱՆԻ՝ (ծնված 18.08.2001թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ուսանող, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, ֆիզիկապես վատառողջ, նախկինում չդատված, աշխատում <<Հայվեյս>> ՍՊ ընկերությունում, որպես թռիչքային բաժնի աուդիտոր, բնակվում է Արմավիրի մարզ, Վաղարշապատ համայնք, Սուրբ Մովսես Խորենացի փողոց, 1/1 շենք, 11 բնակարան հասցեում) ՀՀ քրեական օրենգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով։ ՆԱՐԵԿ ԳԵՎՈՐԳԻ ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ՝ (ծնված 05.05.2002թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ուսանող, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, ֆիզիկապես առողջ, նախկինում չդատված, աշխատում «Զվարթնոց» օդանավակայանում, որպես ակթի մասնագետ, բնակվում է Արմավիրի մարզ, Վաղարշապատ համայնք, Սուրբ Մովսես Խորենացի փողոց, 107 շենք, 33 բնակարան հասցեում) ՀՀ քրեական օրենգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով։ Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 460-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 14174824 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 03։45-ին, ձերբակալվել է Հայկ Արմենի Համբարչյանը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 03։45-ին, ձերբակալվել է Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 03։45-ին, ձերբակալվել է Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Հայկ Արմենի Համբարչյանին ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանին ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել Դավիթ Մուրադի Սարգսյանին տուժող ճանաչելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ի որոշմամբ Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է բացակայելու արգելքը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին՝ ժամը 19։40-ին, որոշում է կայացվել Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանին ազատ արձակելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին հսկող դատախազի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին կայացված Աշոտ Բաղդասարյանին ձերբակալելու մասին որոշումը վերացնելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին՝ ժամը 13։50-ին, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին՝ ժամը 14։25-ին, Հայկ Արմենի Համբարչյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1795/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով։ Տնային կալանքի ընթացքում Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին արգելվել է իր բնակության վայրում՝ Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքի Կարճիկյան փողոցի 1-ին շենքի 37-րդ բնակարանում, հյուրընկալել այլ անձանց` բացառությամբ մերձավոր ազգականների, ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց: Տնային կալանքի սկիզբը հաշվվել է Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից (23.09.2024թ․): 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելք։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է տնային կալանք՝ երկու ամիս ժամանակով։ Տնային կալանքի ընթացքում Հայկ Արմենի Համբարչյանին արգելվել է իր բնակության վայրում՝ Արմավիր քաղաքի Բաղրամյան փողոցի 20/2 շենքի 7-րդ բնակարանում, հյուրընկալել այլ անձանց՝ բացառությամբ մերձավոր ազգականների, ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց: Տնային կալանքի սկիզբը հաշվվել է Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից` 2024 թվականի սեպտեմբերի 23-ից։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելք։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին որոշում է կայացվել Արման Կարենի Համբարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին որոշում է կայացվել Արման Կարենի Համբարչյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ին՝ ժամը 13։45-ին, Արման Կարենի Համբարչյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ երկու ամիս ժամանակով կիրառելու մասին։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1844/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Թիվ 14174824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոցներ ընտրվել են վարչական հսկողությունը համակցված բացակայելու արգելքի հետ։ Արման Կարենի Համբարչյանը պարտավորեցվել է շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ պրոբացիայի ծառայության Արմավիրի մարզային մարմնում։ Էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով «Քրայսլեր 200» մակնիշի «36 VT 427» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։ Նույն օրը կազմվել է արձանագրություն՝ ավտոմեքենան Դավիթ Մուրադի Սարգսյանի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով Դավիթ Սարգսյանին պատկանող վերարկուն իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է ամբողջությամբ։ Թիվ 14174824 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հայկ Արամի Համբարչյանի նկատմամբ տնային կալանքի ձևով կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամսով մինչև 2025 թվականի հունվարի 23-ը: Մինչև տնային կալանքի ժամկետը լրանալը մեղադրյալին արգելվել է լքել մշտական բնակության վայրը՝ Արմավիրի մարզի Բաղրամյան փողոցի 20/2 շենքի 7 բնակարան հասցեն: 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1795/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ համակցված կիրառվել են այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ վարչական հսկողություն, բացակայելու արգելք։ Մեղադրյալ՝ Աշոտ Բաղդասարյանը պարտավորեցվել է իր վրա մշտապես կրել էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին, չառնչվել և անձամբ չհանդիպել սույն գործով անցնող անձանց հետ բացառությամբ գործի քննության հետ առնչվող դեպքերի (սույն բացառությունը վերաբերելի չէ իր մերձավոր ազգական հորը՝ Ռ.Բաղդասարյանին), շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնում՝ ըստ բնակության վայրի, առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական բնակության վայրը, վերջինիս արգելվել է ժամը 20:00-ից մինչև 08:00 բացակայել իր մշտական բնակության վայրից: 2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել հսկող դատախազին՝ մեղադրյալ Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Ռուդոլֆ Ազատի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի ուժով և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի հիմքով։ 2024 թվականի նոյեմբերի 07-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1844/06/24 որոշմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ե․Աբովյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ 14174824 քրեական վարույթով «ԲՄՎ» մակնիշի «99 BW 995» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին։ Նույն օրը կազմվել է արձանագրություն՝ ավտոմեքենան Ռազմիկ Դիլանյանի պատասխանատու պահպանությանը հանձնելու մասին։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի պաշտպան Աշոտ Ապրեսյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժվել է։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշումը թողնվել է անփոփոխ։ 2024 թվականի հունվարի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկու ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1796/06/24 որոշմամբ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ․Վարդանյանի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի։ Մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել է վարչական հսկողությունը։ Վարչական հսկողության ընթացքում Հայկ Արմենի Համբարչյանին պարտավորեցվել է շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությունում և արգելվել է առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական կամ ժամանակավոր բնակության վայրը և հաղորդակցվել սույն քրեական գործով տուժող Դավիթ Մուրադի Սարգսյանի հետ: Էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2025 թվականի հունվարի 23-ին։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Գևորգի Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 07-ին որոշում է կայացվել Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 08-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Գևորգի Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին։ 2025 թվականի մայիսի 15-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է քրեական գործը՝ մեղադրական եզրակացությամբ, որը մայիսի 16-ին փաստացի հանձնվել է դատավոր Ս.Անդրեասյանին։ 2025 թվականի մայիսի 16-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ 2025 թվականի օգոստոսի 08-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական վարույթն ըստ ընդդատության Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան ուղարկելու մասին։ Սույն քրեական վարույթը Դատարան է մուտքագրվել 2025 թվականի օգոստոսի 19-ին և մակագրվել է դատավոր Արթուր Ադամյանին։ 2025 թվականի սեպտեմբերի 10-ին որոշում է կայացվել սույն քրեական վարույթը ստանձնելու և նախանական դատալսումներն նշանակելու մասին։ 2. Դատաքննության հատուկ կարգ. Մինչև հիմնական դատաքննությունն սկսելը մեղադրյալներ Հայկ Արմենի Համբարչյանը, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը, Արման Կարենի Համբարչյանը և Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանը միջնորդեցին դատական քննությունն անցկացնել համաձայնեցման հատուկ կարգով և հայտնեցին, որ առաջադրված մեղադրանքը իրենց ամբողջությամբ պարզ է և հասկանալի, համաձայն են մեղադրանքի հետ և իրենց լիովին մեղավոր են ճանաչում, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել են իրենց պաշտպաննրի հետ, գիտակցում են համաձայնեցման հատուկ կարգով դատական քննություն անցկացնելու բնույթը և հետևանքները: Դատարանը, քննարկելով միջնորդությունը և գտնելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 458 հոդվածով նախատեսված հիմքը և բացակայում են համաձայնեցման վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, որոշում կայացրեց բավարարել միջնորդությունը և կողմերի բանակցությունների համար սահմանել ժամկետ։ 2026թ փետրվարի 26-ին նշանակված նախնական դատալսումներին կողմերը Դատարանին հայտնեցին, որ եկել են համաձայնության և ներկայացրեցին կողմերի միջև կայացած համաձայնության գալու վերաբերյալ 26.02.2026թ արձանագրությունները՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «ԱՐՁԱՆԱԳՐՈւԹՅՈւՆ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ /թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործով/ Սույն արձանագրությունը կազմվել է Երևան քաղաքում, 2026 թվականի փետրվարի 26-ին, մասնակցությամբ՝ մեղադրող, ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վարդան Արսենյանի, մեղադրյալ Հայկ Արմենի Համբարչյանի (ծնվել է 29․01․2004թ․, ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի է, ամուսնացած չէ, ունի միջնակարգ կրթություն, աշխատում է «Ավաս» ՍՊԸ-ում որպես վաճառքի մենեջեր, նախկինում դատապարտված չի եղել, հաշվառված և բնակվում է Արամավիրի մարզի Արմավիր քաղաքի Բաղրամյան փողոցի 20/2-րդ շենքի 7-րդ բնակարանում), պաշտպան Աշոտ Ապրեսյանի: Հայկ Արմենի Համբարչյանը մեղադրվում է այն հանցանքի կատարման համար, որ նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, վերջինին առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր. Այսպես․ Դավիթ Մուրադի Սարգսյանը, իր մորեղբոր տղայի՝ Արման Կարենի Համբարչյանի միջնորդությամբ 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ին հեռախոսակապ է հաստատել Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի հետ և ցանկություն հայտնել գնել ապակե փաթեթներ ու պատվիրել ապակիներ, որի դիմաց ըստ պայմանավորվածության՝ պետք է վճարեր 355.000 ՀՀ դրամ գումար: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Դ.Սարգսյանը գումարի մի մասը՝ 100.000 դրամը, փոխանցել է Ռ. Բաղդասարյանին և վերջինիս պարտք է մնացել ընդհանուր 255.000 ՀՀ դրամ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Դ.Սարգսյանին է զանգահարել Ա.Համբարչյանը և հայտնել, որ գումարը պետք է անհապաղ վերադարձնել Ռ. Բաղդասարյանին, ինչին ի պատասխան Դ.Սարգսյանը հայտնել է, որ սեպտեմբերի 18-ին այն կվերադարձնի, ինչից հետո Ա.Համբարչյանը կրկին զանգահարել է Դ.Սարգսյանին և պահանջել հանդիպել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինիցս պահանջել են պարտք մնացած գումարը՝ միաժամանակ Արման Համբարչյանը՝ Դ. Սարգսյանի առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից հետո, Հայկ Համբարչյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Աշոտ Բաղդասարյանի, Արման Համբարչյանի, Նարեկ Մարտիրոսյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է՝ Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ.Սարգսյանի հագուստից, Ա.Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը՝ Դ. Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը՝ Դ.Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանը իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ. Սարգսյանի ականջի հատվածին: Այսինքն, Հայկ Արմենի Համբարչյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք։ Մեղադրյալ Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը: Հայկ Համբարչյանը դրական է բնութագրվում Արմավիր համայնքի Արաքս գոյւղի վարչական ղեկավարի կողմից, ինչպես նաև «ԱՎԱՍ» ՍՊԸ-ի կողմից, որտեղ վերջինս աշխատել է: Նախնական դատալսումների ընթացքում տուժող Դավիթ Սարգսյանը հայտնել է, որ գույքային հայց չունի: Վերջին հայտնել է նաև, որ մեղադրյալների նկատմամբ այլ բնույթի բողոք ու պահանջ չունի: Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ, 77-րդ, 79 և 84-րդ հոդվածները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ՝ 1. Հայկ Համբարչյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 4 ամիս 3 օրը: 2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով: 3. Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություն՝ • առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը, • բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը: 4. Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել:» «ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ /թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործով/ Սույն արձանագրությունը կազմվել է Երևան քաղաքում, 2026 թվականի փետրվարի 26-ին, մասնակցությամբ՝ մեղադրող, ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վարդան Արսենյանի, մեղադրյալ Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի (ծնվել է 19․07․2003թ․, ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի է, ամուսնացած չէ, ունի միջնակարգ կրթություն, աշխատում է «Աշոտ 2023» ՍՊԸ-ում որպես տնօրեն, նախկինում դատապարտված չի եղել, հաշվառված է և բնակվում է Արամավիրի մարզի Վաղարշապատ քաղաքի Կարճիկյան փողոցի 1-ին շենքի 37-րդ բնակարանում), պաշտպան Հռիփսիմե Գասպարյանի: Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը մեղադրվում է այն հանցանքի կատարման համար, որ նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, վերջինին առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր. Այսպես․ Դավիթ Մուրադի Սարգսյանը, իր մորեղբոր տղայի՝ Արման Կարենի Համբարչյանի միջնորդությամբ 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ին հեռախոսակապ է հաստատել Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի հետ և ցանկություն հայտնել գնել ապակե փաթեթներ ու պատվիրել ապակիներ, որի դիմաց ըստ պայմանավորվածության՝ պետք է վճարեր 355.000 ՀՀ դրամ գումար: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Դ.Սարգսյանը գումարի մի մասը՝ 100.000 դրամը, փոխանցել է Ռ. Բաղդասարյանին և վերջինիս պարտք է մնացել ընդհանուր 255.000 ՀՀ դրամ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Դ.Սարգսյանին է զանգահարել Ա.Համբարչյանը և հայտնել, որ գումարը պետք է անհապաղ վերադարձնել Ռ. Բաղդասարյանին, ինչին ի պատասխան Դ.Սարգսյանը հայտնել է, որ սեպտեմբերի 18-ին այն կվերադարձնի, ինչից հետո Ա.Համբարչյանը կրկին զանգահարել է Դ.Սարգսյանին և պահանջել հանդիպել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինիցս պահանջել են պարտք մնացած գումարը՝ միաժամանակ Արման Համբարչյանը՝ Դ. Սարգսյանի առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից հետո, Հայկ Համբարչյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Աշոտ Բաղդասարյանի, Արման Համբարչյանի, Նարեկ Մարտիրոսյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է՝ Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ.Սարգսյանի հագուստից, Ա.Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը՝ Դ. Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը՝ Դ.Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանը իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ. Սարգսյանի ականջի հատվածին: Այսինքն, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք։ Մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը: Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանը դրական է բնութագրվում հարևանությամբ բնակվող անձանց կողմից, ինչպես նաև «ԱՐՄԳՐԻԳՇԻՆ» ՍՊԸ-ի կողմից, որտեղ վերջինս աշխատում է: Աշոտ Բաղդասարյանը ոչ պիտանի է ճանաչվել պարտադիր ժամկետային զինծառայության համար: Նախնական դատալսումների ընթացքում տուժող Դավիթ Սարգսյանը հայտնել է, որ գույքային հայց չունի: Վերջին հայտնել է նաև, որ մեղադրյալների նկատմամբ այլ բնույթի բողոք ու պահանջ չունի: Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ, 77-րդ, 79-րդ և 84-րդ հոդվածները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ՝ 1․ Աշոտ Բաղդասարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 2 ամիս 3 օրը: 2․ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով: 3․ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություն՝ • առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը, • բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը: 4․ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել: ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ /թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործով/ Սույն արձանագրությունը կազմվել է Երևան քաղաքում, 2026 թվականի փետրվարի 26-ին, մասնակցությամբ՝ մեղադրող, ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վարդան Արսենյանի, մեղադրյալ Արման Կարենի Համբարչյանի (ծնվել է 18․08․2001թ․, ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի է, ամուսնացած է, աշխատում է «Հայվեյս» ՍՊԸ-ում՝ որպես թռիչքային բաժնի աուդիտոր, նախկինում դատապարտված չի եղել, հաշվառված է և բնակվում է Արամավիրի մարզի Վաղարշապատ քաղաքի Սուրբ Մովսես Խորենացի փողոցի 1/1-րդ շենքի 11-րդ բնակարանում), պաշտպան Կարեն Ղազարյանի: Արման Կարենի Համբարչյանը մեղադրվում է այն հանցանքի կատարման համար, որ նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, վերջինին առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր. Այսպես․ Դավիթ Մուրադի Սարգսյանը, իր մորեղբոր տղայի՝ Արման Կարենի Համբարչյանի միջնորդությամբ 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ին հեռախոսակապ է հաստատել Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի հետ և ցանկություն հայտնել գնել ապակե փաթեթներ ու պատվիրել ապակիներ, որի դիմաց ըստ պայմանավորվածության՝ պետք է վճարեր 355.000 ՀՀ դրամ գումար: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Դ.Սարգսյանը գումարի մի մասը՝ 100.000 դրամը, փոխանցել է Ռ. Բաղդասարյանին և վերջինիս պարտք է մնացել ընդհանուր 255.000 ՀՀ դրամ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Դ.Սարգսյանին է զանգահարել Ա.Համբարչյանը և հայտնել, որ գումարը պետք է անհապաղ վերադարձնել Ռ. Բաղդասարյանին, ինչին ի պատասխան Դ.Սարգսյանը հայտնել է, որ սեպտեմբերի 18-ին այն կվերադարձնի, ինչից հետո Ա.Համբարչյանը կրկին զանգահարել է Դ.Սարգսյանին և պահանջել հանդիպել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինիցս պահանջել են պարտք մնացած գումարը՝ միաժամանակ Արման Համբարչյանը՝ Դ. Սարգսյանի առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից հետո, Հայկ Համբարչյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Աշոտ Բաղդասարյանի, Արման Համբարչյանի, Նարեկ Մարտիրոսյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է՝ Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ.Սարգսյանի հագուստից, Ա.Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը՝ Դ. Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը՝ Դ.Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանը իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ. Սարգսյանի ականջի հատվածին: Այսինքն, Արման Կարենի Համբարչյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք։ Մեղադրյալ Արման Համբարչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել գրավը և բացակայելու արգելքը: Արման Կարենի Համբարչյանը ամուսնացած է, երկրապահ կամավորական միության անդամ է, դրական է բնութագրվում աշխատանքի վայրից: Արման Կարենի Համբարչյանը մասնակցել է 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Արցախի Հանրապետության դեմ սանձազերծված պատերազմին և ստացել է վիրավորում՝ «Աջից գոտկային շրջանի, նստատեղի և ստորին վերջույթների հրազենային բեկորային կույր վիրավորումներ» ախտորոշմամբ: Նախնական դատալսումների ընթացքում տուժող Դավիթ Սարգսյանը հայտնել է, որ գույքային հայց չունի: Վերջին հայտնել է նաև, որ մեղադրյալների նկատմամբ այլ բնույթի բողոք ու պահանջ չունի: Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ, 77-րդ և 84-րդ հոդվածները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ՝ 1․ Արման Համբարչյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկումը: 2․ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Արման Համբարչյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով: 3․ Արման Համբարչյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություն՝ • առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը, • բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը:շ 4․ Արման Համբարչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել: ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածով սահմանված կարգով համաձայնության գալու վերաբերյալ /թիվ ԵԴ1/1723/01/25 քրեական գործով/ Սույն արձանագրությունը կազմվել է Երևան քաղաքում, 2026 թվականի փետրվարի 26-ին, մասնակցությամբ՝ մեղադրող, ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վարդան Արսենյանի, մեղադրյալ Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի (ծնվել է 05․05․2002թ., ազգությամբ հայ է, ՀՀ քաղաքացի է, ամուսնացած է, ունի միջնակարգ կրթություն, աշխատում է «Զվարթնոց» օդանավակայում՝ որպես «IT» մասնագետ, նախկինում դատապարտված չի եղել, հաշվառված և բնակվում է Արամավիրի մարզի Վաղարշապատ քաղաքի Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոց փողոցի 107-րդ շենքի 33-րդ բնակարանում), պաշտպան Մխիթար Բաղդասարյանի: Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանը մեղադրվում է այն հանցանքի կատարման համար, որ նա խմբի կազմում, շահադիտական դրդումներով Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, վերջինին առևանգել է և տեղափոխել այլ վայր. Այսպես․ Դավիթ Մուրադի Սարգսյանը, իր մորեղբոր տղայի՝ Արման Կարենի Համբարչյանի միջնորդությամբ 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ին հեռախոսակապ է հաստատել Ռուդոլֆ Բաղդասարյանի հետ և ցանկություն հայտնել գնել ապակե փաթեթներ ու պատվիրել ապակիներ, որի դիմաց ըստ պայմանավորվածության՝ պետք է վճարեր 355.000 ՀՀ դրամ գումար: 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Դ.Սարգսյանը գումարի մի մասը՝ 100.000 դրամը, փոխանցել է Ռ. Բաղդասարյանին և վերջինիս պարտք է մնացել ընդհանուր 255.000 ՀՀ դրամ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Դ.Սարգսյանին է զանգահարել Ա.Համբարչյանը և հայտնել, որ գումարը պետք է անհապաղ վերադարձնել Ռ. Բաղդասարյանին, ինչին ի պատասխան Դ.Սարգսյանը հայտնել է, որ սեպտեմբերի 18-ին այն կվերադարձնի, ինչից հետո Ա.Համբարչյանը կրկին զանգահարել է Դ.Սարգսյանին և պահանջել հանդիպել Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 11 հասցեի մոտակայքում, Դ.Սարգսյանին են մոտեցել Աշոտ Բաղդասարյանը, Հայկ և Արման Համբարչյանները, Նարեկ Մարտիրոսյանը, որտեղ Դ.Սարգսյանի հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում վերջինիցս պահանջել են պարտք մնացած գումարը՝ միաժամանակ Արման Համբարչյանը՝ Դ. Սարգսյանի առողջությանը վնաս պատճառելու սպառնալիքներ է հնչեցրել, ինչից հետո, Հայկ Համբարչյանը շահադիտական դրդումներով, խմբի կազմում՝ Աշոտ Բաղդասարյանի, Արման Համբարչյանի, Նարեկ Մարտիրոսյանի հետ, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, Դավիթ Սարգսյանի կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով, այն է՝ Նարեկ Մարտիրոսյանը բռնել է Դ.Սարգսյանի հագուստից, Ա.Համբարչյանը և Աշոտ Բաղդասարյանը ոլորել են ձեռքերը, այնուհետև մտցրել նրան պատկանող «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36 VT 427 պետհամարանիշի ավտոմեքենան: Դրանից անմիջապես հետո, Հայկ Համբարչանը նստել է մեքենայի ղեկին, իսկ Ա.Բաղդասարյանը՝ Դ. Սարգսյանի հետ մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ Նարեկ Մարտիրոսյանը՝ Արման Համբարչյանի հետ միասին՝ կապույտ գույնի «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց հետևից: Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր մտադրության իրականացումը՝ Դ.Սարգսյանին առևանգել և տեղափոխել են էջմիածին քաղաքում գտնվող սակրավորային զորամասի ավտոկայանատեղի, որտեղ իջեցնելով ավտոմեքենայից՝ Արման Համբարչյանը իրեն խաբելու պատճառով 1 անգամ ապտակել է Դ.Սարգսյանին, իսկ Հայկ Համբարչյանը բռունցքով 1 անգամ հարվածել է Դ. Սարգսյանի ականջի հատվածին: Այսինքն, Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք։ Մեղադրյալ Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը: Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանը դրական է բնութագրվում հարևանությամբ բնակվող անձանց կողմից, մի շարք շնորհակալագրերի և պատվոգրերի է արժանացել ուսումնառության և զինվորական ծառայության ընթացքում: Նախնական դատալսումների ընթացքում տուժող Դավիթ Սարգսյանը հայտնել է, որ գույքային հայց չունի: Վերջին հայտնել է նաև, որ մեղադրյալների նկատմամբ այլ բնույթի բողոք ու պահանջ չունի: Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 460-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ, 77-րդ և 84-րդ հոդվածները՝ կողմերը համաձայնվում են մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար հետևյալ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ՝ 1․ Նարեկ Մարտիրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկումը: 2․ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով: 3․ Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություն՝ • առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը, • բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը: 4․ Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել:»։ Դատարանը, ընդունելով վերը նշված համաձայնության արձանագրությունները, որոշում կայացրեց դատաքննությունը հատուկ կարգով անցկացնելու մասին, այնուհետև մեղադրողի կողմից արձանագրությունները հրապարակվելուց հետո կողմերը պնդեցին կնքված համաձայնությունները: 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Համաձայնեցման վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում․ - մեղադրյալներ Հայկ Արմենի Համբարչյանին, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանին, Արման Կարենի Համբարչյանին և Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), - այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, - մեղադրյալների կողմից այդ արարքը կատարելը, - մեղադրյալների մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ։ Համաձայնեցման վարույթ կիրառելու պայմաններում մեղադրյալներ Հայկ Արմենի Համբարչյանի, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի, Արման Կարենի Համբարչյանի և Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ենթակա է նշանակման համաձայնության մասին արձանագրություններով համաձայնեցված պատիժները (պատժատեսակն ու պատժաչափը), այն է՝ Հայկ Արմենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով որպես պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 4 ամիս 3 օրը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով որպես պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 2 ամիս 3 օրը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով։ Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով որպես պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում 6 տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Արման Կարենի Համբարչյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով որպես պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում ՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով։ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալների նկատմամբ փորձաշրջանի ընթացքում պետք է սահմանել պարտականություն՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելու, բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելու ձևով: Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ ըստ համաձայնության մասին արձանագրությունների բռնագրավման ենթակա գույք առկա չէ։ Դատարանն արձանագրում է նաև, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-13-րդ կետրով նշված հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դավիթ Սարգսյանին ի պահ հանձնված «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36VT427 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան և Ռազմիկ Դիլանյանին ի պահ հանձնված «ԲՄՎ» մակնիշի 99BW995 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան պետք է թողնել վերջիններիս տնօրինությանը, տուժող Դավիթ Սարգսյանի վերարկուն պետք է վերադարձնել վերջինիս դատավճիռն օրինական ուժի մեջ տնելուց հետո։ Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված 18.09.2024թ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՀՈԲ ավագ տեսուչ Հ․ֆահրադյանի կողմից նույն բաժնի պետ Ռ․ Ներսիսյանին ներկայացված զեկուցագիրը, 18.09.2024թ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արմավիրի մարզի գումարտակի 1-ին վաշտի, 1-ին դասակի կրտսեր պարեկ Արմեն Հենրիկի Սահակյանի կողմից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Վաղարշապատի պաժնի պետի ՊԺԿ Ա․Կարապետյանիմ նեկայացրած զեկուցագիրը պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 15-րդ կետին անդրադառնալով Դատարանը գտնում է, որ Հայկ Համբարչյանի և Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը` կիրառված սահմանափակումներով հանդերձ, և բացակայելու արգելքը, Արման Համբարչյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելքը և 1,000,000 ՀՀ դրամ գրավը, Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ կւրառված բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք պետք է վերացնել, իսկ Արման Համբարչյանի նկատմամբ կիրառված 1,000,000 ՀՀ դրամ գրավի գումարը պետք է վերադարձնել երաշխավորին։ Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ համաձայնեցման վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալներից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 463-րդ հոդվածի 5-րդ մասի։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 99-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 458-464-րդ հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց 1․ ՀԱՅԿ ԱՐՄԵՆԻ ՀԱՄԲԱՐՉՅԱՆԻՆ ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալ Հայկ Համբարձյանի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 4 (չորս) ամիս 3 (երեք) օրը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով Փորձաշրջանի ընթացքում մեղարդյալ Հայկ Համբարչյանին պարտավորեցնել առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, իսկ բնակության վայրը փոխելու դեպքում իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն: Մեղադրյալ Հայկ Համբարչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցներ՝ վարչական հսկողությունը` կիրառված սահմանափակումներով հանդերձ, և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: 2․ ԱՇՈՏ ՌՈՒԴՈԼՖԻ ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻՆ ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 2 (երկու) ամիս 3 (երեք) օրը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով Փորձաշրջանի ընթացքում մեղարդյալ Աշոտ Բաղդասարյանին պարտավորեցնել առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, իսկ բնակության վայրը փոխելու դեպքում իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն: Մեղադրյալ Աշոտ Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցներ՝ վարչական հսկողությունը` կիրառված սահմանափակումներով հանդերձ, և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: 3․ ԱՐՄԱՆ ԿԱՐԵՆԻ ՀԱՄԲԱՐՉՅԱՆԻՆ ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Արման Համբարչյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով Փորձաշրջանի ընթացքում մեղարդյալ Արման Համբարչյանին պարտավորեցնել առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, իսկ բնակության վայրը փոխելու դեպքում իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն: Մեղադրյալ Արման Համբարչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցներ՝ բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 1,000,000 ՀՀ դրամի չափով, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ ուժի մեջ մտնելուց հետո գրավի գումարը ենթակա է վերադարձման երաշխավորին: 4․ ՆԱՐԵԿ ԳԵՎՈՐԳԻ ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻՆ ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով Փորձաշրջանի ընթացքում մեղարդյալ Նարեկ Մարտիրոսյանին պարտավորեցնել առանց վերջինիս վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, իսկ բնակության վայրը փոխելու դեպքում իր վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն: Մեղադրյալ Նարեկ Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դավիթ Սարգսյանին ի պահ հանձնված «Քրայսլեր 200» մակնիշի 36VT427 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան և Ռազմիկ Դիլանյանին ի պահ հանձնված «ԲՄՎ» մակնիշի 99BW995 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան թողնել վերջիններիս տնօրինությանը, տուժող Դավիթ Սարգսյանի վերարկուն վերադարձնել վերջինիս դատավճիռն օրինական ուժի մեջ տնելուց հետո։ Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված 18.09.2024թ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՀՈԲ ավագ տեսուչ Հ․ֆահրադյանի կողմից նույն բաժնի պետ Ռ․ Ներսիսյանին ներկայացված զեկուցագիրը, 18.09.2024թ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արմավիրի մարզի գումարտակի 1-ին վաշտի, 1-ին դասակի կրտսեր պարեկ Արմեն Հենրիկի Սահակյանի կողմից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Վաղարշապատի պաժնի պետի ՊԺԿ Ա․Կարապետյանին նեկայացրած զեկուցագիրը պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում։ Մեղադրյալներ Հայկ Արմենի Համբարչյանի, Աշոտ Ռուդոլֆի Բաղդասարյանի, Արման Կարենի Համբարչյանի և Նարեկ Գևորգի Մարտիրոսյանի նկատմամբ սույն քրեական գործի շրջանակներում կիրառված սահմանափակումները (Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանը հատելու և նոր կամ կենսաչափական անձնագիր տրամադրելու, ինչպես նաև անձնագրում օտարերկրյա պետություններում վավերականության մասին նշում կատարելու արգելքները) վերացնել՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով չի կարող բողոքարկվել։ Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Ա. Ա Դ Ա Մ Յ Ա Ն |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 05-03-2026 |
| Գործը քննվել է | Դռնբաց |
Եզրափակիչ դատական ակտը մտել է օրինական ուժի մեջ
| Ամսաթիվ | 15-04-2026 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 17-04-2026 |
|---|
Ստացվել է տեղեկատվություն դատավճիռն ի կատար ածելու վերաբերյալ
| Ամսաթիվ | 30-04-2026 |
|---|---|
| Ստացվել է | Ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանումից |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 22-05-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատորը՝ «267» թերթ, 2-րդ հատորը՝ «250» թերթ, 3-րդ հատորը՝ «255» թերթ, 4-րդ հատորը՝ «323» թերթ, 5-րդ, 6-րդ հատորը՝ «173» թերթ |
| Գործին կից նյութերը | քրեական գործին կից գրասենյակ է հանձբցել հավելված՝ 2 հատորից |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 22-05-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը՝ «267» թերթ, 2-րդ հատորը՝ «250» թերթ, 3-րդ հատորը՝ «255» թերթ, 4-րդ հատորը՝ «323» թերթ, 5-րդ, 6-րդ հատորը՝ «173» թերթ |
| Գործին կից նյութերը | կից 2 հավելված |