ԵԴ1/1709/01/25



Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

<<21>> նոյեմբերի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան)

նախագահությամբ՝ դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանի,
քարտուղարությամբ՝ Լ.Ալոյանի և
Ս.Հովհաննիսյանի,
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող՝ Ս.Պետրոսյանի,
մեղադրյալ՝ Ս.Գևորգյանի,

դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի (ծնված՝ 1990 թվականի մայիսի 30-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, նախկինում դատապարտված, միջնակարգ կրթությամբ, կտարում է մասնավոր շինարարական աշխատանքներ, հաշվառված և փաստացի բնակվող՝ Երևան քաղաքի Սարալանջի փողոցի 101/1 տուն հասցեում)՝ Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2024 թվականի նոյեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչի պաշտոնակատար Վ.Բաբաջանյանի կողմից կազմված <<Քրեական վարույթ նախաձեռնելու մասին>> արձանագրության համաձայն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60712424 քրեական վարույթը:
2025 թվականի ապրիլի 03-ին նախաքննությունը շարունակելու նպատակով թիվ 60712424 քրեական վարույթն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության <<Զվարթնոց>> միջազգային օդանավակայանի տարածքում կատարված հանցագործությունների քննության բաժին և 2025 թվականի ապրիլի 07-ին հանձնարարվել քննիչ Տ.Ադամյանին:
2025 թվականի մայիսի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության <<Զվարթնոց>> միջազգային օդանավակայանի տարածքում կատարված հանցագործությունների քննության բաժնում կազմված <<Հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին>> միջնորդությամբ՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության <<Զվարթնոց>> միջազգային օդանավակայանի տարածքում կատարված հանցագործությունների քննության բաժնի քննիչ Տ.Ադամյանը միջնորդել է թիվ 60712424 քրեական վարույթով Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցել հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի մայիսի 08-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության ավագ դատախազ Ս.Պետրոսյանի կողմից կայացված <<Հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին>> որոշմամբ՝ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ թիվ 60712424 քրեական վարույթով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի մայիսի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության <<Զվարթնոց>> միջազգային օդանավակայանի տարածքում կատարված հանցագործությունների քննության բաժնի քննիչ Տ.Ադամյանի կողմից կայացված <<Խափանման միջոց կիրառելու մասին>> որոշմամբ՝ թիվ 60712424 քրեական վարույթով մեղադրյալ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի մայիսի 14-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության ավագ դատախազ Ս.Պետրոսյանի կողմից կայացված <<Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է՝ հաստատել թիվ 60712424 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը:
2025 թվականի մայիսի 15-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/1709/01/25 համարը:
2025 թվականի մայիսի 15-ին դատարաններում գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը մակագրվել է դատավոր Գևորգ Պողոսյանին, իսկ 2025 թվականի մայիսի 16-ին հանձնվել է վերջինիս աշխատակազմին:
2025 թվականի մայիսի 19-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Ս.Պողոսյանի կողմից կայացված որոշմամբ՝ ստանձնվել թիվ ԵԴ1/1709/01/25 քրեական գործով վարույթը և նախնական դատալսումներ է նշանակվել:
2025 թվականի հուլիսի 28-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ՝ մեղադրյալ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնվել է անփոփոխ:
2025 թվականի հուլիսի 28-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը մեղադրյալ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ կայացրել է մեղադրական վերդիկտ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:

Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2. Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ <<[Ն]ա, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, արտաշնչած օդի մեջ 0.576 միլիգրամ պարունակությամբ ալկոհոլ օգտագործած, ինչը <<Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ>> ՀՀ օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի 9-րդ մասի հիմքով համարվում է ոչ սթափ վիճակ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 17-ին՝ ժամը 00:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գուսան Շերամի 146/1 փողոցում վարել է <<Մերսեդես>> մակնիշի 37 QP 003 հաշվառման համարանիշի ավտոմենքենան, ինչի կապակցութամբ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180416734 արձանագրությունը>>:

Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3. 2024 թվականի հոկտեմբերի 17-ին՝ ժամը 00:55-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ԵՔԳ 4-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի պարեկ Ռաֆիկ Պռազյանի կողմից կազմված <<Վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180416734 արձանագրության>> համաձայն՝ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանը 2024 թվականի հոկտեմբերի 17-ին՝ ժամը 00:15-ին Երևան քաղաքի Շերամի փողոցում վարել է <<Մերսեդես>> մակնիշի 37 QP 003 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը՝ չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և ոչ սթափ վիճակում: Արձանագրությանը ծանոթանալու, իմ իրավունքների ու պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումը ստանալու հատվածում առկա է ստորագրություն:
(տե՛ս գ.թ. 4 և դատական նիստի արձանագրությունը)
3.1. <<Alcovisor-Jupiter X/RP տեսակի 91101069 համարի ալկոտեստերի կտրոնի>> համաձայն՝ զննման կտրոնն ունի 02193 համարը, զննումը կատարվել է 2024 թվականի հոկտեմբերի 17-ին՝ ժամը 00:17:00-ին, ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0.576 մգ/լ, վարորդ՝ Սուրեն Գևորգյան, Տ/Մ համարանիշ՝ 37 QP 003, Վ/Վ համար՝ ՀԾՀ՝ 4005901425, ՊԾ ազգանուն՝ Պռազյան, կրծքանշանի համար՝ 06541:
(տե՛ս գ.թ. 5 և դատական նիստի արձանագրությունը)
3.2. <<Ստուգաչափման թիվ 128899 վկայականի>> համաձայն՝ թիվ 91101069 ալկոմետր սարքի ստուգաչափումը կատարվել է 2024 թվականի օգոստոսի 12-ին և ուժի մեջ է մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 12-ը: Չափման տիրույթը 0,000-2,000 մգ/լ, ճշտության դասը, կարգը (սխալանքը)՝ 0-0,1+-5%, 0,1-0,15+-8%, 0,15>+-10%:
(տե՛ս գ.թ. 6 և դատական նիստի արձանագրությունը)
3.3. <<ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված քաղվածքի>> համաձայն՝ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի (ՀԾՀ՝ 4005901425) անվամբ վարորդական վկայական չի գտնվել:
(տե՛ս գ.թ. 7 և դատական նիստի արձանագրությունը)
3.4. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև 2024 թվականի դեկտեմբերի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Վ.Բաբաջանյանի կողմից կազմված <<Զննում կատարելու մասին>> արձանագրությունը և նույն օրը նույն քննիչի կողմից կայացված <<Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին>> որոշումը:
(տե՛ս գ.թ. 12-15 և դատական նիստի արձանագրությունը)

Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
4. Դատվածությունների և հետախուզման առկայության Ձև 8 հարցման պատասխանի համաձայն՝ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանը ՀՀ Լոռու մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի նոյեմբերի 22-ի դատավճռով (քրեական վարույթի համարը՝ 55109422) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է տուգանքի՝ 340.000 ՀՀ դրամի չափով: Նույն դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 19-ի որոշմամբ տուգանքը փոփոխվել է 15 օր ժամկետով ազատազրկմամբ: Ազատվել է ժամկետին՝ 03.01.2025թ.:
Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանը ՀՀ Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ի դատավճռով (քրեական վարույթի համարը՝ 29115924) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է հանրային աշխատանքների՝ 80 ժամ տևողությամբ: 12.05.2025թ. հանրային աշխատանքներն ավարտվել են:
Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանը ՀՀ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 04-ի դատավճռով (քրեական վարույթի համարը՝ 41036724) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման՝ 4 ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ սահմանվել է փորձաշրջան՝ 1 տարի ժամկետով: Պատժի կրման վայրի և պատժից ազատման վերաբերյալ տեղեկատվություններ չկան:
4.1. <<Դատալեքս>> դատական տեղեկատվական համակարգից տպված թիվ ԼԴ2/0057/01/22 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 55109422) ՀՀ Լոռու մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի նոյեմբերի 22-ի դատավճռի համաձայն՝ Մեղադրյալ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով: Տուգանքի վճարումը տարաժամկետել 1 (մեկ) տարի ժամանակով՝ այդ ընթացքում ըստ ամիսների համաչափ վճարումներ կատարելու պայմանով: 2024 թվականի հունվարի 05-ին դատավճիռն ուղարկվել է ի կատար ածման:
4.2. <<Դատական համակարգից>> տպված թիվ ԱՐԱԴ/0272/01/24 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 29115924) ՀՀ Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ի դատավճռի համաձայն՝ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքում և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել հանրային աշխատանքների՝ 80 (ութսուն) ժամ տևողությամբ: 2025 թվականի փետրվարի 17-ին դատավճիռն ուղարկվել է ի կատար ածման:
4.3. <<Դատալեքս>> դատական տեղեկատվական համակարգից տպված թիվ ՍԴ/0021/01/25 քրեական գործով (նախաքննական համարը՝ 41036724) ՀՀ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 04-ի դատավճռի համաձայն՝ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և որպես պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 4 (չորս) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել՝ սահմանվելով փորձաշրջան՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով՝ վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության վրա: Սուրեն Գևորգյանի վրա դրվել է պարտականություն՝ փորձաշրջանի ընթացքում առանց վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը: 2025 թվականի մարտի 06-ին դատավճիռն ուղարկվել է ի կատար ածման:
4.4. 2025 թվականի օգոստոսի 01-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան ստացված ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական ծառայության պետի առաջին տեղակալ Ս.Գրիգորյանի նույն օրվա թիվ Ե40/3-5372 գրության համաձայն՝ <<Ի պատասխան Ձեր 28.07.2005թ. թիվ ԴԴԱ-8.1-Ե-87490 գրության՝ հայտնում եմ, որ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանը (ծնված՝ 30.05.1990թ.) 03.01.2025թ.-ին ազատ է արձակվել ՀՀ արդարադատության նախարարության <<Վարդաշեն>> քրեակատարողական հիմնարկից՝ իր նկատմամբ Լոռու մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.11.2023թ. թիվ ԼԴ2/0037/01/22 դատավճռով նշանակված 340.000 ՀՀ դրամ տուգանքը 15 օր ժամկետով ազատազրկմամբ փոխարինելու ձևով պատիժն ամբողջությամբ կրելով, պատժի սկիզբը՝ 19.12.2024թ.>>:
4.5. 2025 թվականի օգոստոսի 01-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան ստացված ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի պետ Վ.Խալաթյանի 2025 թվականի հուլիսի 31-ի թիվ /29.2.1/51734-2025 գրության համաձայն՝ <<Ի պատասխան Ձեր 28.07.2025թ. թիվ Ե-87490 գրության՝ հայտնում եմ, որ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի (ծնվ. 30.05.1990թ.) նկատմամբ Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 06.11.2024թ-ի թիվ ԱՐԱԴ/0272/01/24 դատավճռով նշանակված 80 (ութսուն) ժամ հանրային աշխատանքներ պատիժը՝ 12.05.2025թ.-ին փաստացի ի կատար է ածվել և վերջինս հանվել է Պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի հաշվառումից>>:
4.6. 2025 թվականի օգոստոսի 05-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան ստացված ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության կենտրոնական մարմնի վերասոցիալականացման և վերականգնողական բաժնի պետի ժամանակավոր պաշտոնակատար Մ.Իսրաելյանի 2025 թվականի օգոստոսի 04-ի թիվ /29.1.6/52527-2025 գրության համաձայն՝ <<Ի պատասխան Ձեր՝ 28.07.2025 թվականի N ԴԴԱ-8.1-Ե-87490 գրության հայտնում եմ, որ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.02.2025թ-ի թիվ ՍԴ/0021/01/25 օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտը ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության (այսուհետ՝ Ծառայություն) է ստացվել 12.03.2025 թվականին, որի համաձայն՝ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանը դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել սահմանվելով փորձաշրջան՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով: Վճիռը 20.03.2025թ.-ին ընդունվել է կատարման:
Ս. Գևորգյանը 20.03.2025թ.-ին ներկայացել է Ծառայություն և նույն օրը սահմանված կարգով վերցվել հաշվառման:
Ս.Գևորգյանը անցել է Ծառայության չափահաս շահառուի քրեածին կարիքի գնահատում, որի համաձայն՝ վերջինիս կրկնահանցագործության ռիսկային ցուցանիշը գնահատվել է բարձր քրիածին կարիք և Ս.Գևորգյանի կողմից Ծառայության վերասոցիալականացման վերականգնողական բաժին ներկայանալու հաճախականությունը սահմանվել է մեկ ամսվա ընթացքում երկու անգամ: Ս.Գևորգյանը մինչև 01.08.2025 թվականը ժամանակացույցով սահմանված օրերին պատշաճ ներկայացել է Ծառայություն>>:
4.7. 2025 թվականի մայիսի 26-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան ստացված ՀՀ ՊԵԿ հարկ վճարողների սպասարկման վարչության պետ Ա.Հովսեփյանի գրության համաձայն՝ հարկային մարմնի տեղեկատվական բազայում առկա տվյալների համաձայն՝ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանը 2024 թվականի հոկտեմբերի 17-ին նախորդող 12 ամիսների ընթացքում չի հանդիսացել վարձու աշխատող:

Դատարանի կողմից հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
5. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջություն, որը թույլ է տալիս հաստատված համարել, որ.
Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, արտաշնչած օդի մեջ 0.576 միլիգրամ պարունակությամբ ալկոհոլ օգտագործած, ինչը <<Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ>> ՀՀ օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի 9-րդ մասի հիմքով համարվում է ոչ սթափ վիճակ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 17-ին՝ ժամը 00:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գուսան Շերամի 146/1 փողոցում վարել է <<Մերսեդես>> մակնիշի 37 QP 003 հաշվառման համարանիշի ավտոմենքենան, ինչի կապակցութամբ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180416734 արձանագրությունը:
Դատարանն արձանագրում է, որ դատավճռի հիմքում դրված՝ փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությունը բացառում է Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանին ներկայացված մեղադրանքի ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած:

Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը.
6. Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով՝ Դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված է Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանին վերագրվող արարքը, այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքը մեղադրյալի կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրա մեղավորությունը տվյալ արարքի կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, որի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:
7. Դատարանը հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի մեղքի ապացուցված լինելը՝ գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարած հանցանքի համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
<<Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ>>:
Պատիժ նշանակելիս՝ դատարանի կողմից հաշվի առնվող մեղմացնող հանգամանքների չափանիշների վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել Պ.Բայրամյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշմամբ, համաձայն որի՝ <<(…) Դատարանի լայն հայեցողության շրջանակներում է (...) անձի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման հարցը, քանի որ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի՝ պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն նույն հոդվածի առաջին մասում: Այնուհանդերձ, դատարանի այս լիազորությունը բացարձակ չէ, և որպես մեղմացնող հաշվի առնվող հանգամանքները պետք է բավարարեն որոշակի չափանիշների: Դրանք են.
ա) հանգամանքը պետք է իրական լինի, այսինքն՝ գործով ձեռք բերված ապացույցները պետք է հաստատեն դրա առկայությունը,
բ) այն պետք է ողջամտորեն նվազեցրած լինի անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունը,
գ) այն հաստատված ճանաչելիս դատարանը պետք է պահպանի ապացուցման ընդհանուր քրեադատավարական կանոնները. հանգամանքի առկայությունը հաստատող ապացույցները պետք է վերաբերելի և թույլատրելի լինեն, դրանք պետք է հետազոտված լինեն դատաքննության ընթացքում, ինչպես նաև պետք է պահպանվեն ապացույցների ստուգման և գնահատման օրենսդրական պահանջները>> (տե՛ս Պարույր Բայրամյանի վերաբերյալ թիվ ՎԲ-84/07 գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի հունիսի 1-ի որոշումը):
8. Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, արձանագրում է, որ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը և կատարածի համար զղջալը (Դատարանի նման մոտեցումը բխում է Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումից):
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, արձանագրում է, որ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք պետք է դիտել հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը:
9. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
<<Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
<<Պատժի նպատակներն են՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի՝ հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:(…)>>:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Վերոգրյալից Վճռաբեկ դատարանը եզրահանգում է, որ առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի հայեցողության կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել նաև, որ պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից>> (տե՛ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշումը):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (արարքի կատարաման պահին և մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 02-ը գործող) նախատեսված հանցագործությունը դասվում է երթևեկության անվտանգության և տրանսպորտի շահագործման սահմանված կարգի դեմ ուղղված դիտավորությամբ կատարվող ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար որպես պատիժ նախատեսված է տուգանքի ձևով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքների ձևով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկման ձևով՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որում իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. <<(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը>> (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
10. Սույն դատավճռի նախորդ կետում շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով մեղադրյալ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ նրա կատարած կոնկրետ արարքը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով սույն դատավճռի 8-րդ կետում արձանագրված՝ նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հետ՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված նվազ խիստ պատժատեսակների՝ տուգանքի և հանրային աշխատանքների, կիրառման միջոցով հնարավոր չէ ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությունը, քանի որ տվյալ կոնկրետ դեպքում մեղադրյալ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանը նախկինում կատարելով նույնասեռ հանցագործություններ և դատապարտվելով նաև տուգանքի՝ այն չի վճարել, ինչը հետագայում փոխարինվել է ազատազրկմամբ, կրկին կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք, ինչը վկայում է այն մասին, որ մեղադրյալ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ տուգանք և հանրային աշխատանքներ պատժատեսակների կիրառմամբ հնարավոր չէ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այն հնարավոր չէ նշանակել վերջինիս նկատմամբ, քանի որ նա նախկինում կրել է ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ կարճաժամկետ ազատազրկումը նշանակվում է նախկինում ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ չկրած, ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործություններ կատարած անձի նկատմամբ՝ 15 օրից 2 ամիս ժամկետով:
Վերոգրյալնների հաշվառմամբ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով:
Ընդ որում, Դատարանը հանգում է հետևության, որ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ պետք է նշանակել 3 (երեք) ամիս ժամկետով, և որ այդ պատժի կիրառումն անհրաժեշտ ու բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացմանը հասնելու համար:
Միևնույն ժամանակ Դատարանը գտնում է, որ գործում առկա փաստական տվյալները թույլ են տալիս եզրահանգելու, որ տվյալ կոնկրետ դեպքում պատժի նպատակները կարող են իրացվել նաև՝ առանց Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատժի կիրառման:
11. Նկատի ունենալով, որ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանը թիվ ՍԴ/0021/01/25 քրեական գործով ՀՀ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 04-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և որպես պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 4 (չորս) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել՝ սահմանվելով փորձաշրջան՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով, ուստի՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված պատժին պետք է լրիվ գումարել թիվ ՍԴ/0021/01/25 քրեական գործով ՀՀ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 04-ի դատավճռով նշանակված 4 (չորս) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 14-րդ մասով սահմանված կարգով Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված պատժին պետք է հաշվակցել թիվ ՍԴ/0021/01/25 քրեական գործով ՀՀ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 04-ի դատավճռով սահմանված 1 (մեկ) տարի ժամկետով փորձաշրջանի անցած մասը՝ 8 (ութ) ամիս 1 (մեկ) օրը և Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ պետք է վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 (երկու) ամիս 29 (քսանինը) օր ժամկետով:
12. Անդրադառնալով մեղադրյալ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված վերջնական պատիժը նրա կողմից կրելու նպատակահարմարության հարցին՝ Դատարանն, ի թիվս սույն դատավճռի 4-րդ, 8-րդ և 10-րդ կետերում առկա փաստական տվյալների և հետևությունների, հաշվի է առնում նաև վերջինիս անձը և արձանագրում է, որ վերը նշված հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ գնահատելով՝ դրանք էականորեն բարձրացնում են ինչպես մեղադրյալի անձի, այնպես էլ նրա կատարած հանցանքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, որպիսի պարագայում քրեական պատժի նպատակների իրացումը, այդ թվում՝ պատժի ենթարկված անձին ուղղելու հավանականությունը, զգալիորեն նվազում է, ինչը վկայում է այն մասին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել միայն Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված վերջնական պատիժը նրա կողմից կրելու պայմաններում:
Այսպիսով՝ Դատարանը գտնում է, որ Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված վերջնական պատիժը՝ 2 (երկու) ամիս 29 (քսանինը) օր ժամկետով ազատազրկումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան սահմանելու հիմքեր առկա չեն, ուստի վերջինս այն պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, որի սկիզբը պետք է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Վերը նշված հետևութան հանգելիս առանձնակի ուշադրության է արժանի սույն դատավճռի 4-րդ կետում առկա մեղադրյալի դատվածությունների և հետախուզման առկայության Ձև 8 հարցման պատասխանում առկա տվյալները:
13. Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածով նախատեսված՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանը ենթակա մյուս հարցերին, արձանագրում է, որ գործով իրեղեն ապացույցներ չկան, գույքային հայց ներկայացված չէ, առկա չէ նաև հատուցման ենթակա գույքային այլ վնաս և դրա ապահովման նպատակով արգելադրված որևէ գույք, քրեական գործով առկա չեն նաև վարութային ծախսեր:
14. Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել:
15. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ և 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված պատժին լրիվ գումարել թիվ ՍԴ/0021/01/25 քրեական գործով ՀՀ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 04-ի դատավճռով նշանակված 4 (չորս) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 14-րդ մասով սահմանված կարգով Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված պատժին հաշվակցել թիվ ՍԴ/0021/01/25 քրեական գործով ՀՀ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 04-ի դատավճռով սահմանված 1 (մեկ) տարի ժամկետով փորձաշրջանի անցած մասը՝ 8 (ութ) ամիս 1 (մեկ) օրը և Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 (երկու) ամիս 29 (քսանինը) օր ժամկետով:
Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանն իր նկատմամբ 2 (երկու) ամիս 29 (քսանինը) օր ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված վերջնական պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, որի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Սուրեն Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.Ս.ՊՈՂՈՍՅԱՆ